Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Ιουν 2011


Απίστευτο. Το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αποκαλύπτει έναν εφιάλτη που δεν έχει προηγούμενο. Σύμφωνα με την πρόβλεψη το χρέος της χώρας το 2015 θα φτάσει τα 501 δισ. ευρώ ή το 198% του ΑΕΠ σε περίπτωση που συνεχιστεί το ίδιο τροπάρι της οικονομίας.

Φέτος θα εκτιναχθεί στα 364 δισ, του χρόνου στα 399 δισ., το 2013 στα 432 δισ και το 2014 στα 465 δισ. για να ξεπεράσει το μισό τρις το 2015. Το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα μετά την κάμψη που παρουσίασε τον τελευταίο χρόνο στα 23,5 δισ ευρώ, αυξάνεται εκ νέου με πρόβλεψη ότι θα επανέλθει ξανά στο ύψος που το παρέδωσε η κυβέρνηση Καραμανλή δηλαδή στα 36 δισ. ευρώ το 2015. Οι τόκοι από 16 δισ. ευρώ εφέτος θα ανέλθουν στα 28 δισ. ευρώ το 2015.

Όλοι μας λένε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, εκτός από την κυβέρνηση. Είμαστε δηλαδή χρεοκοπημένοι και δεν το ξέρουμε. Ή μάλλον, δεν μας το λένε, για να μην τους πάρουμε με τις πέτρες ή με τα... τσεκούρια.

Άντε παιδιά, στην υγεία των... κορόιδων και στην... διάσωση των τραπεζών της Ευρώπης...



Όποιος νομίζει πως σε αυτή την χώρα έχουμε δημοκρατία, πλανάται πλάνη οικτρά. Κι αυτό, επειδή η κυβέρνηση Παπανδρέου προχωράει στην πλήρη εξαθλίωση των κατοίκων της χώρας, μέσα από ένα σχέδιο νόμου που ξεπερνά - παραβιάζει το Σύνταγμα και τροποποιεί τον Έλληνα πολίτη μεταβάλοντάς τον σε σκλάβο παραγωγής χρήματος για την αποπληρωμή ενός χρέους, που στο τέλος του μεσοπρόθεσμου προγράμματος θα έχει ξεπεράσει τα 500 δισ. ευρώ!!!

Τη στιγμή που οι Έλληνες πολίτες διαδηλώνουν έξω από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και διεκδικούν τα δικαιώματα που τους αφαίρεσε η κυβέρνηση Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός με την κουστωδία του αποφασίζει και διατάσσει την μετατροπή της Ελλάδας σε μπανανία ή σε Παπανδρεϊστάν. Ο λόγος του ενός, του πρωθυπουργού, κατά την αντίληψη του ανθρώπου που δεν γνωρίζει ούτε τα Ελληνικά, είναι ισχυρότερος από το αίτημα του λαού!!!

Σε άλλες χώρες, αυτό ονομάζεται χούντα, αλλά η λέξη αυτή στον εγκέφαλο του σκεπτόμενου Παπανδρέου μεταφράζεται σε... δημοκρατία! Τι κι αν πέφτει η μούντζα σύννεφο; Τι κι αν δεν τολμάει κανένας πολιτικός να κυκλοφορήσει στον δρόμο; Τι κι αν η απέχθεια των πολιτών προς τους πολιτικούς είναι σε μοναδικό ιστορικά σημείο; Ο Γιώργος Παπανδρέου παραβλέπει τα πάντα και αποφασίζει να βάλει την χώρα σε φέρετρο. Ο δρόμος που επέλεξε για να οδηγήσει την πατρίδα μας δεν οδηγεί στην Ιθάκη, αλλά στην πλήρη εξαθλίωση. Ο ίδιος, προσποιούμενος τον συμπονετικό ηγέτη, προσφέρθηκε να πουλήσει το Καστρί!!! Αλλά, αυτό μόνο στα λόγια.

Δεν γνωρίζουμε αν θα τολμήσει κάποιος πολιτικός να κυκλοφορήσει ξανά στους δρόμους, όμως έχουμε πληροφορίες που αναφέρουν οργάνωση "ποδοσφαιρόφιλων" που θα δημιουργήσουν επεισόδια, για να δικαιολογηθεί η κυβέρνηση στην λήψη αυστηρότατων αστυνομικών μέτρων, προκειμένου να "επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια"!!! Φυσικά την τάξη όπως την εννοεί μία χούντα και την ασφάλεια όλων εκείνων που ξεπουλάνε την χώρα (μαζί με τους πολίτες της) αντί πινακίου εξουσίας (και ίσως μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς). Όλα, πλέον, περνάνε από το μυαλό του κάθε Έλληνα, γιατί κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει τους λόγους που οδηγούν αυτό το τσίρκο κυβερνώντων αποφάσισε να μην αφήσει τίποτε όρθιο στην χώρα... ούτε την ίδια την χώρα...

Δυστυχώς, οι διαμαρτυρίες στις πλατείες δεν αρκούν πλέον. Μάλλον ήρθε ο καιρός που ο γέροντας Εφραίμ ανέφερε: "θα έρθει καιρός που ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς και θα τους πάρει με τις πέτρες"... Κι έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στην Ελλάδα, θα είναι ευχής έργο εάν οι πολίτες χρησιμοποιήσουν μόνο πέτρες κατά των πολιτικών. Πολύ φοβάμαι πως θα χρησιμοποιηθούν άλλα "εργαλεία", πολύ "φονικότερα" από τις πέτρες...

Βλέπετε, το θράσος μπορεί να είναι απύθμενο, αλλά και η αγανάκτηση των πολιτών μετατρέπεται σε οργή ανεξέλεγκτη. Και κάποιοι πολύ σύντομα θα γνωρίσουν τι σημαίνει η φράση "φωνή λαού, οργή Θεού"...

Κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα στη Βουλή
Κατατέθηκε στη Βουλή το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που εγκρίθηκε από το υπουργικό Συμβούλιο.

Αιτιολογική Εκθεση του Μεσοπρόθεσμου

Σχέδιο Νόμου

Κωνσταντίνος



ΣΧ+ΝΟΜΟΥ_ΤΕΛΙΚΟ_ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ+ΠΛΑΣΙΟ+(1)

Για τέταρτη κατά σειρά ημέρα συνεχίστηκαν σήμερα στο κέντρο των Σκοπίων οι διαδηλώσεις σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία νεαρού από αστυνομικό, που σημειώθηκε τα μεσάνυχτα της Κυριακής.

Μερικές εκατοντάδες πολίτες των Σκοπίων, κυρίως νεαροί, διαδήλωσαν στους κεντρικούς δρόμους των Σκοπίων, κατηγορώντας την αστυνομία για υπερβολική χρήση βίας και ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία του δράστη.

Για αύριο το βράδυ έχουν προγραμματισθεί νέες διαδηλώσεις στα Σκόπια, οι οποίες αναμένεται να είναι ακόμη πιο μαζικές, καθώς σε αυτές θα συμμετέχουν και πολίτες από άλλες πόλεις της ΠΓΔΜ οι οποίοι ανήγγειλαν ότι θα μεταβούν στην πρωτεύουσα της χώρας, για το σκοπό αυτό.

Οι διαδηλώσεις οργανώνονται μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης.

Ο νεαρός Μάρτιν Νέσκοφσκι, 22 χρόνων, έχασε τη ζωή του τα μεσάνυχτα της Κυριακής στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων μετά από άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη από αστυνομικό των ειδικών δυνάμεων «Τίγρεις».

Αρχικά η αστυνομία είχε αναφέρει ότι δεν έχει καμία ανάμειξη στο θάνατο του νεαρού, όμως μετά από δημόσιες καταγγελίες αυτόπτων μαρτύρων, παραδέχτηκε ότι ο νεαρός έπεσε θύμα της βιαιότητας που επέδειξε αστυνομικός.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο δράστης, δύο ημέρες μετά το θάνατό του νεαρού, μετέβη αυτοβούλως σε αστυνομικό τμήμα και ομολόγησε την πράξη του.

Ο θάνατος του νεαρού σημειώθηκε την ώρα που στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, το κυβερνών κόμμα VMRO-DPMNE πανηγύριζε τη νίκη του στις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής.Μάλιστα ο νεαρός μετέβη στην πλατεία για να συμμετάσχει στους πανηγυρισμούς του VMRO-DPMNE του οποίου ήταν εγγεγραμμένο μέλος.

Ο αστυνομικός βρισκόταν εκείνη την ώρα σε υπηρεσία για την ασφάλεια του χώρου όπου πανηγύριζαν οι οπαδοί του VMRO-DPMNE. Οι λόγοι που ο αστυνομικός καταδίωξε αρχικά το νεαρό και αργότερα του επέφερε θανατηφόρα χτυπήματα, δεν έχουν γνωστοποιηθεί.

Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι ότι προσπάθησε να αποκρύψει το αποτρόπαιο περιστατικό και ζήτησε την παραίτηση της υπουργού Εσωτερικών, Γκορντάνα Γιανκούλοφσκα.(Η αστυνομία της ΠΓΔΜ υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών).

Ο Νίκολα Γκρούεφσκι από τη μεριά του κατηγόρησε την αντιπολίτευση και ΜΜΕ που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση ότι προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το θάνατο του νεαρού για λόγους μικροκομματικής σκοπιμότητας.


Πήρανε μέτρα ή… μας πήρανε τα μέτρα για το φέρετρο. Οσο μακάβριο κι αν ακούγεται αυτό, είναι η πραγματικότητα καθώς το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα ή Μνημόνιο 2 αποτελεί το χειρότερο νομοθέτημα που πήγε ποτέ στη Βουλή για να ψηφιστεί.

Χωρίς κανένα δισταγμό η κυβέρνηση αποφάσισε να ρίξει τον πέλεκυ επί δικαίων και αδίκων, χτύπησε τα χαμηλά εισοδήματα, ποινικοποιεί την ακίνητη περιουσία, την εργασία και κυρίως τους φορολογούμενους που έκαναν το λάθος να είναι πατριώτες και να δηλώνουν τα πραγματικά εισοδήματά τους.

Επιβάλλεται κεφαλικός φόρος για τα επόμενα 4 χρόνια ως έκτακτη εισφορά. Ξεκινά αναδρομικά (αυτό είναι αντισυνταγματικό;) από το 2010. Ότι η εισφορά θα είναι 1- 3% στα εισοδήματα από 8.000 – 50.000. Ποιάνει δηλαδή και την γενιά των 500 Ευρώ

Μοιραίοι, ανίκανοι κι άβουλοι, μη μπορώντας να φέρουν ανάπτυξη στη χώρα, μη μπορώντας να πατάξουν την μεγάλη φοροδιαφυγή, μη μπορώντας να ελέγξουν την τεράστια παραοικονομία και αδύναμοι να φέρουν τη χώρα σε σωστή τροχιά, αποφάσισαν μέτρα που έτσι κι αλλιώς είχαν αποφασιστεί. Ολο το σόου που στήθηκε τρεις ημέρες τώρα, με τη “σκληρή” κριτική από υπουργούς, από βουλευτές και από το Πολιτικό Συμβούλιο ήταν στημένο. Ολες οι χαμένες ώρες για συνεδριάσεις δεν έπρεπε καν να γίνουν. Η κυβέρνηση είχε ήδη βάλει την υπογραφή της στα μέτρα που της φόρεσε η τρόικα εκβιάζοντας ότι αν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο δεν υπάρχουν λεφτά. Η έκθεση της τρόικας που έλεγε ότι έχει αποτύχει παταγωδώς η κυβέρνηση στο οικονομικό επίπεδο, ουσιαστικά ήταν η προαναγγελία των μέτρων που προβλέπει το Μνημόνιο.

Η Ελλάδα γυρνά στην εποχή των Παγετώνων αφού ουσιαστικά δεν υπάρχει Ελληνας που να μην πλήττεται από τη λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ. Συνεχίζοντας στην ίδια αποτυχημένη πολιτική του Μνημονίου 1 η κυβέρνηση αποφάσισε να βάλει κεφαλικούς φόρους, να αυξήσεις τους υπόλοιπους φόρους, τα τεκμήρια, να μειώσει τις συντάξεις.

Και φυσικά, το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, δηλαδή ΔΕΚΟ και ακινήτων είναι το κερασάκι στην τούρτα. Αν και είναι γνωστό ότι θα ιδιωτικοποιηθούν οι εταιρείες του δημοσίου, αυτό που μάθαμε είναι ότι θα πουληθούν και τα ΕΛΠΕ. Μήπως σας έρχεται κανένα όνομα οικογένειας που θα ενδιαφερόταν;

Οι 124 σελίδες που είναι το Μεσοπρόθεσμο πάει στη Βουλή και μέχρι τις 28 Ιουνίου θα πρέπει να ψηφιστεί. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα (όχι αυτό που υφίσταται ο ελληνικός λαός) για τους “τζάμπα μάγκες” βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που το παίζουν “Αγανακτισμένοι”.

Πηγή


Δύο είναι τα μεγάλα ερωτήματα που κυριαρχούν στην Ευρώπη για το μέλλον της Ελλάδος.

Το πρώτο είναι τι κάνει η κυβέρνηση με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της, μετά τη διαπίστωση της τρόικα για αποκλίσεις στους στόχους και για αποτυχία των πολιτικών της και ενόψει του Μνημονίου 2.

Το δεύτερο, είναι τι κάνει ο Αντώνης Σαμαράς, σε τι συμφωνεί, σε τι διαφωνεί, πώς θα πεισθεί να συναινέσει στο Μνημόνιο 2.

Το πρώτο είναι πολιτική αποτυχία του ΠΑΣΟΚ και του Πρωθυπουργού.

Το δεύτερο είναι πολιτική επιτυχία της Νέας Δημοκρατίας και του Αρχηγού της.

Τι γίνεται λοιπόν, όταν η κυβέρνηση αποτυχαίνει και χάνει εμφανώς την εμπιστοσύνη του κόσμου, των βουλευτών της και των εταίρων της και η Αξιωματική Αντιπολίτευση εμφανίζεται ως το «κλειδί» για τη λύση.

Τα πράγματα είναι απλά. Φεύγει η κυβέρνηση και έρχεται η αντιπολίτευση. Αυτή είναι η μόνη πολιτική και δημοκρατική λύση. Πώς επιτυγχάνεται; Μόνο με εκλογές. Και οι εκλογές, είναι η κορυφαία έκφραση της λαϊκής βούλησης, της λαϊκής κυριαρχίας, που αποφασίζει ποιος κυβερνάει, με ποιον κυβερνάει, (μόνος ή με συνασπισμό).

Από την άλλη πλευρά, πέρα από το άμεσο και επείγον πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο, στη χώρα μας υφίσταται και θέμα πολιτειακών θεσμών και συνταγματικών κατοχυρώσεων.

Αν περιμένουμε από την επόμενη Βουλή, ακόμη και αν είναι Συντακτική, να αποφασίσει τότε τις ριζικές πολιτειακές αλλαγές, θα είναι πολύ αργά. Με τη δυναμική της επανεκλογής, πολλοί βουλευτές και κόμματα θα ξανασκεφθούν αν το συμφέρον τους συμβαδίζει με το εθνικό συμφέρον! Σήμερα, όλοι είναι φοβισμένοι και έτοιμοι να δεχθούν (σχεδόν) τα πάντα, για το εθνικό συμφέρον. Διότι, σήμερα, είναι συνυφασμένο με το δικό τους μέλλον.

Παράλληλα, λοιπόν, με τις εκλογές, την ίδια ημέρα να πραγματοποιηθεί και δημοψήφισμα. Διπλή κάλπη. Έχει συμβεί και αλλού.

Έτσι, ο λαός στην πρώτη κάλπη να κληθεί να αποφασίσει ποιος ή ποιοι θα τον κυβερνήσουν και θα διαπραγματευθούν με την τρόικα και στη δεύτερη κάλπη, αν συμφωνούν με ένα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στα κουτάκια για τις πολιτειακές και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις.

Το δημοψήφισμα, που υπερέχει της Βουλής, θα δεσμεύσει την επόμενη Συντακτική Βουλή για το πλαίσιο της Αναθεώρησης, τουλάχιστον για τις πλέον θεμελιώδεις διατάξεις της. Το δημοψήφισμα δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως «αντίβαρο» των εκλογών, αλλά ως ενισχυτικό και συμπληρωματικό, για να αλλάξει η Ελλάδα σελίδα.

Η Επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης της Νέας Δημοκρατίας, που λογικά θα είναι το πρώτο κόμμα στην επόμενη Βουλή (ανεξαρτήτως πολύ πιθανής αυτοδυναμίας), έχει ήδη προχωρήσει σε προτάσεις που αλλάζουν τη χώρα, προτάσεις που, λίγο-πολύ, μεταφέρονται και προς τα ΜΜΕ, από βουλευτές-μέλη της.

Αυτό που δεν έχει ακόμη συζητηθεί και πρέπει, είναι η αλλαγή του πολιτεύματος, από «Προεδρευομένη Δημοκρατία» σε «Προεδρική Δημοκρατία».

Όχι μόνο να γυρίσουμε πίσω στο αρχικό Σύνταγμα του 1975, όπου ο Πρόεδρος είχε αυξημένες αρμοδιότητες, αλλά να πάμε πιο πέρα και να υιοθετήσουμε ένα Σύνταγμα γαλλικού τύπου, που είναι πιο κοντά στην ελληνική νοοτροπία. Δηλαδή, Πρόεδρο εκλεγόμενο άμεσα από το λαό, σε απευθείας καθολική ψηφοφορία, για μια πενταετία (όπως σήμερα) και Πρωθυπουργό και κυβέρνηση που θα ορίζονται από τον Πρόεδρο, με βάση την πλειοψηφία των κομμάτων στη Βουλή, από την οποία θα λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης, για πενταετή (όχι τετραετή) θητεία.

Έτσι, ανοίγει ο δρόμος στην πολιτική για όλους τους Έλληνες, πέρα και πάνω από πολιτικούς και κομματικούς μηχανισμούς, κάτι που κυριαρχεί σήμερα και έχει καταστήσει τη χώρα έρμαιο ενός πρωθυπουργοκεντρικού κράτους, χωρίς καμιά πλέον προοπτική.

Συνοπτικά, οι βασικές διατάξεις ενός δημοψηφίσματος θα μπορούσαν να είναι οι ακόλουθες:

Ερώτημα ΝΑΙ ή ΌΧΙ:

- Σε επόμενη Συντακτική Βουλή.

- Στην Προεδρική Δημοκρατία (άμεση εκλογή του Προέδρου από το λαό)

- Στη μείωση των βουλευτικών εδρών σε 200. 100 με λίστα και 100 με σταυρό προτίμησης

- Στο ασυμβίβαστο Βουλευτή-Υπουργού

- Στο ασυμβίβαστο Περιφερειάρχη-Δημάρχου, με την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου.

- Στο ασυμβίβαστο Βουλευτή-Δημοσίου Υπαλλήλου, συμπεριλαμβανομένων των Πανεπιστημιακών

- Στην εγκαθίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου με προληπτική αρμοδιότητα για τη συνταγματικότητα νόμων, και τον έλεγχο όλων των εκλογικών διαδικασιών, τις δαπάνες των κομμάτων και των πολιτικών και αυτοδιοικητικών αιρετών αρχόντων

- Στην κατάργηση κάθε προνομίου Βουλευτών και Υπουργών για ποινικά αδικήματα (ποινική ευθύνη)

- Στην κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις)

- Στην κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου (όπως ερμηνεύεται και εφαρμόζεται σήμερα)

- Στην κατάργηση του αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

- Στον περιορισμό της θητείας των βουλευτών

- Σε μόνιμο εκλογικό νόμο

- Στο «πόθεν έσχες» βουλευτών (χωρίς περιορισμούς στις μετακινήσεις και τις αποδοχές, διότι δεν προέρχονται όλοι οι βουλευτές από πλούσιες οικογένειες)

- Στην ενίσχυση των δημοψηφισμάτων

- Στην υιοθέτηση Χάρτας Αστικών, Πολιτικών, Οικονομικών, Κοινωνικών, Περιβαλλοντικών Δικαιωμάτων του πολίτη, προσαρτώμενης στο νέο Σύνταγμα.

Ας τολμήσουμε λοιπόν τη διπλή ψήφο. Συγχρόνως, εκλογές και δημοψήφισμα άμεσα.

Εδώ που φθάσαμε, άλλη λύση δεν υπάρχει. Μόνο με εκλογές και δημοψήφισμα για πολιτειακές αλλαγές μπορεί να αποσυμφορηθεί η συσσωρευμένη αγανάκτηση των πολιτών και να ενισχυθεί η θέση της «μετεκλογικής» Ελλάδας απέναντι στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Πηγή

  • Ο Παπανδρέου δεν θέλει να έχει "φασαρίες" και προχωρά ακάθεκτος σε κυβέρνηση τροϊκανών
Το είχαμε πει καιρό πριν και τα γεγονότα δυστυχώς μας επιβεβαιώνουν. Ο Παπανδρέου βλέποντας το αδιέξοδο καταφεύγει σε εξωκοινοβουλευτικές λύσεις για να επανδρώσει τα υπουργεία του, όπως δήλωσε ξεκάθαρα στο υπουργικό συμβούλιο σήμερα.

«Δεν κρυβόμαστε, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Έχω τονίσει ότι θα αξιοποιήσουμε χωρίς κομματικούς περιορισμούς πρόσωπα σε καίριους τομείς αλλά με στόχο και προοπτική», είπε χαρακτηριστικά ανοίγοντας ξεκάθαρα θέμα ανασχηματισμού που έτσι κι αλλιώς φάνταζε αναπόφευκτος εδώ και καιρό.

Ο Γιώργος καταρρέει και δεν έχει καιρό για χάσιμο. Το πολιτικό κόστος, οι αντιδράσεις του κόσμου και η μη νομιμοποίηση των αποφάσεών του 20 μήνες τώρα από τον λαό δεν φαίνεται να τον απασχολούν, μάλλον του φαίνονται ενοχλητικές σαν κακό σπυρί. Έχει μια αποστολή… Να μας σώσει εξαθλιώνοντας τον ελληνικό λαό!

Έτσι ο φόβος μας για πρόσωπα αδίστακτα που δεν λογοδοτούν στον λαό, αλλά αντιλαμβάνονται την κοινωνία ως αριθμούς και δεν θα δείξουν κανένα έλεος να επιβάλλουν τις διαταγές της τρόικας, επιβεβαιώνονται. Το χάσμα κοινωνίας – εξουσίας μεγαλώνει επικίνδυνα.

Οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η κοινωνία βράζει. Τώρα το μπαλάκι βρίσκεται στα χέρια των βουλευτών. Θα υποταχθούν στο κόμμα και θα ψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο ή θα βάλουν πάνω απ’ όλα την χώρα;

Πηγή


Ακούμε διαρκώς τον πρωθυπουργό –αλλά και πληθώρα βουλευτών της κυβέρνησης- να μιλά περί πολιτικού κόστους. Και για να είμαι ακριβής, επαναλαμβάνει τη φράση: «Δεν φοβόμαστε το πολιτικό κόστος». Και ειλικρινά αρκετοί από εμάς έχουμε αρχίσει να αναρωτιόμαστε για το αν οι 300 γνωρίζουν και κατανοούν την φράση πολιτικό κόστος, καθώς και τη χρήση, την έννοια και τη χροιά της. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνουμε πως όλοι αυτοί που εμείς έχουμε ψηφίσει δεν είναι –όπως έχουμε ξαναπεί- πραγματικά κομμάτια αυτής της κοινωνίας, αλλά λειτουργούν σα ξεκάρφωτα όντα, χωρίς αίσθηση, συναίσθηση και κατανόηση της κατάστασης, την οποία όλοι εμείς οι υπόλοιποι βιώνουμε.

Τι σημαίνει πολιτικό κόστος; Είναι δύσκολη η κατανόηση του όρου, εμείς έχουμε χαζέψει ή προσπαθούν με τη βία να μας χαζέψουν; Είναι διττή η σημασία του ή μήπως πίσω από τις λέξεις δεν κρύβεται απολύτως τίποτα, παρά το προφανές; Όταν η φράση πολιτικό κόστος εξέρχεται από το στόμα της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης ή οποιουδήποτε κόμματος σημαίνει κάτι πολύ απλό. Ειδικά όταν κείτεται στο συγκείμενο «δεν φοβόμαστε…». «Δεν φοβάμαι το πολιτικό κόστος» σημαίνει ότι «δεν με ενδιαφέρει αν θα με ξαναψηφίσετε».

Μεταξύ μας, δεν μας ενδιαφέρει ούτε εμάς –έτσι όπως έχουν φτάσει τα πράγματα- να ψηφίσουμε τον οιονδήποτε από όσους βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Πλατεία Συντάγματος. Η αλήθεια είναι ότι αν ήταν στο χέρι μας, δε θα θέλαμε ούτε και να τους ξαναδούμε. Και αυτούς, αλλά και τους προηγούμενους. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό.

Το θέμα, κύριοι της Πλατείας Συντάγματος, δεν είναι ο πρωθυπουργικός ή ο βουλευτικός θώκος, ο οποίος δεν σας ενδιαφέρει αν θα τον επανακτήσετε. Το θέμα δεν είναι αν θα ξαναβγείς στην εξουσία. Το θέμα δεν είναι αν θα θελήσει ή όχι ο κόσμος να σε ξαναψηφίσει, βάσει των αποφάσεών σου. Το ποιόν, το ήθος και τις πρακτικές των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών τις έχουμε ζήσει και αυτή τη στιγμή βιώνουμε τον σφοδρότατα αρνητικό τους αντίκτυπο. Το τελευταίο, λοιπόν, πράγμα για το οποίο πρέπει να κάνετε λόγο είναι το πολιτικό κόστος, αφού για εμάς είστε αναγκαίο κακό και όχι λύση, ούτε καν επιλογή.

Το θέμα -πολύ απλά- είναι να ληφθούν οι σωστές, συνετές, αλλά και με αυτοπεποίθηση αποφάσεις που θα βγάλουν την Ελλάδα από το αδιέξοδο, που εσείς προκαλέσατε. Εκτός αν με τη φράση «δεν φοβάμαι το πολιτικό κόστος» υπονοείτε ουσιαστικά μια άλλη διαβόητη φράση: «το νίπτω τας χείρας μου». Μετάφραση: εγώ θα πάρω ό,τι αποφάσεις νομίζω, ως κυβέρνηση, και ό,τι είναι να γίνει ας γίνει. Θα πουλήσω νησιά, θα υποθηκεύσω την Ελλάδα για 40 χρόνια, θα πάω το ΦΠΑ στο 50%, θα κόψω στο 1/3 των συντάξεων, θα αυξήσω κατά 50% τους φόρους, θα ορίσω ως κατώτατο μισθό τα 100 ευρώ, θα καταργήσω εντελώς το αφορολόγητο, θα κόψω τα εφάπαξ, θα τσακίσω τον ελεύθερο επαγγελματία και θα διαλύσω τις ελπίδες των νέων για δουλειά, αλλά δεν με ενδιαφέρει αν με ξαναψηφίσετε. Αυτό δεν εννοείτε; Όχι; Η συναίσθηση των λεχθέντων που λέγαμε…


Φθάσαμε στην ύστατη ώρα. Το άμεσο μέλλον της Ελλάδος και για αρκετά χρόνια εξαρτάται από την απόφαση που πρόκειται να λάβει το Ελληνικό Κοινοβούλιο, αν δηλαδή θα ψηφίσει ή όχι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα (κοινώς νέο μνημόνιο), που προβλέπεται να καλύπτει την τριετία 2012-2015. Είναι ξεκάθαρο, ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει εξουσιοδοτήσει τους σημερινούς βουλευτές να πάρουν με την ψήφο τους καταδικαστική απόφαση σε βάρος αυτών τους οποίους εκπροσωπούν και επίσης ξεκάθαρη είναι πλέον η οργή των πολιτών.

Ο ελληνικός λαός δεν είχε αντιδράσει μέχρι σήμερα για διάφορους λόγους. Άλλοι δεν είχαν καταλάβει περί τίνος πρόκειται, δεν είχαν εντοπίσει «τον φταίχτη». Άλλοι έχοντες αμαρτήσει (μαζί τα φάγαμε) δεν είχαν, υπό το βάρος της ενοχής, το σθένος να αντιδράσουν. Άλλοι είχαν τον φόβο που εμπνέει σε πολλούς η εξουσία.

Κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, ένοιωθαν μόνοι, χωρίς «συλλογική κάλυψη». Όμως τώρα ο άνεμος έχει φουσκώσει τα πανιά. Οι μέρα με τη μέρα διογκούμενες εκδηλώσεις των αγανακτισμένων δεν πρέπει να ξεγελάσουν. Δεν είναι συναθροίσεις «της πλάκας», δεν γιορτάζεται κάποια κατάκτηση ευρωπαϊκού κυπέλλου, οι διογκούμενες μάζες δεν απολαμβάνουν την πανσέληνο ούτε γιορτάζουν τον ερχομό της άνοιξης.

Οι μέχρι πρόσφατα απαλής μορφής εκδηλώσεις διαμαρτυρίας (όσο απαλά είναι και τα γιαούρτια) δεν ήταν το κυματάκι που χαϊδεύει την αμμουδιά. Ήταν το ξεκίνημα ενός τσουνάμι-τιμωρού κατά του «φταίχτη». Οι πέτρες άρχισαν ήδη να πέφτουν, άλλες στην Κέρκυρα και άλλες στου Ζωγράφου. Και στις δύο περιπτώσεις το κόκκινο πανί ήταν βουλευτές. Ας ελπίσουμε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δεν θα συμβάλλει αρνητικά στις εξελίξεις, διότι η ψυχολογία της μάζας μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδίες, ιδιαίτερα όταν είναι δεδομένο ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζουμε.

Ο ελληνικός λαός πίστεψε ότι οι θυσίες στις οποίες υποβλήθηκε θα είχαν αντίκρισμα. Πίστεψε ότι αυτοί που κλήθηκαν να κυβερνήσουν ήξεραν να κυβερνήσουν. Εξαπατήθηκε εκ νέου οικτρά. Διαπίστωσε ανικανότητα και συνεχιζόμενη φαυλότητα και η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στους κοινοβουλευτικούς τους εκπροσώπους τείνει να μηδενιστεί. Οι μούντζες δεν έχουν αποδέκτη το κτήριο, αλλά αυτούς που στεγάζει.

Το νέο μνημόνιο περιλαμβάνει και πάλι μόνο συνταγές αυτοακρωτηριασμών χωρίς να προσφέρει σωστικές λύσεις για τον ασθενή. Μια δοκιμασμένη και αποτυχημένη συνταγή χωρίς ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής δεν μπορεί να είναι η σωστή λύση. Όσοι βουλευτές δεν το αντιλαμβάνονται (προφανώς διότι κακώς βρίσκονται στο κοινοβούλιο), τουλάχιστον ας μη ψηφίσουν. Όσοι όμως είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τί διακυβεύεται, οφείλουν, τουλάχιστον αυτή τη μια φορά, να φανούν αντάξιοι των προσδοκιών των πολιτών που εκπροσωπούν. Καλούνται να ξεπεράσουν τις μίζερες φοβίες του εαυτούλη τους και να ζυγίσουν τα πράγματα όπως πρέπει. Η συγγνώμη τους δεν θα έχει μετά την καταστροφή καμία αξία. Aν και την ύστατη αυτή ώρα δεν τολμήσουν, θα τους καταδικάσει έναν - έναν η Ιστορία και, ίσως, κάποιο δικαστήριο.

Το νέο μνημόνιο αποτελεί προϋπόθεση για να μας χορηγηθεί ένα νέο τεράστιο δάνειο. Η παγίδα είναι και πάλι έτοιμη. Το τυρί ελκυστικότατο αξίας άλλων περίπου 100 δισ. ευρώ. Όμως, η Ελλάς δεν πρέπει να υποκύψει στον πειρασμό. Αν μπούμε πιο βαθιά στη φάκα θα είναι το τέλος. Θα είναι έγκλημα κατ’ εξακολούθηση να βυθίσουμε άλλη μια γενιά στα χρέη και συνεπώς στο βούρκο της υπανάπτυξης.

Δεν πρέπει να δεχθούμε νέο δάνειο και μάλιστα με τέτοιες καταδικαστικές συνέπειες. Το νέο δάνειο θέλουν να μας το δώσουν για να σωθούν τρίτοι, όχι για να σώσουν την Ελλάδα. Είμαστε το υπέρβαρο, από το οποίο θέλουν να απαλλαγούν για να σώσουν κάποιο αεροπλάνο από την πτώση. Το αλεξίπτωτο που μας προσφέρουν γνωρίζουν ότι δεν μπορεί να ανοίξει.

Η Ελλάς δεν πρέπει να δεχθεί νέο δάνειο και μάλιστα με νέα παράνομη αποδοχή άρσης εθνικής ασυλίας. Μας αρκεί μια άμεση περίοδος χάριτος, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους και επαρκώς μειωμένα επιτόκια. Αν οι υποψήφιοι σωτήρες μας δεν το δέχονται, ας δεχθούν τότε τη στάση πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδος. Ας έχουν αυτοί το δίλημμα. Εμείς πρέπει να επιλέξουμε το καλύτερο για μας και όχι να δεχθούμε δηλητηριώδεις επιλογές τρίτων σε συσκευασία δώρου. Ακόμη και μια πτώχευση θα ήταν τώρα προτιμότερη από έναν πρόσθετο δανεισμό τέτοιου βάρους, διότι μια γρήγορη πτώχευση με το μισό βάρος από αυτό που θέλουν να μας φορτώσουν συνολικά θα οδηγούσε πιο γρήγορα και με καλύτερες συνθήκες σε ανάκαμψη, παρά μια πτώχευση που θα μας πλακώνει για δεκαετίες.

Στο δια ταύτα, απαιτείται ένα λεβέντικο ΟΧΙ από βουλευτές της πλειοψηφίας, από αυτούς που μπορούν να το πουν. Παραίτηση, ως εναλλακτική λύση, σημαίνει δειλία και φυγή. Απαιτείται εκ μέρους τους θετική, σωστική για την Ελλάδα, τοποθέτηση με ένα ηχηρό ΟΧΙ, όπως αντίστοιχα το είπε με λεβεντιά (παρά τις πιέσεις και τις απαράδεκτες ενέργειες μεταξύ άλλων και του τότε υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου) και ο Έλληνας ηγέτης Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος έδειξε το δρόμο. Μερικοί παρατρεχάμενοι του Γ. Παπανδρέου, που συμμετείχαν στις ασχήμιες υπέρ του σχεδίου Ανάν, έχουν μια ευκαιρία να ξεπλύνουν μέρος της προσωπικής τους ντροπής.
Τουρκικό real estate με... ελληνικά νησιά

Η τουρκική εφημερίδα Sabah σε δημοσίευμα της αναφέρει ότι η Ελλάδα, υπό το βάρος της βαθιάς οικονομικής κρίσης, άρχισε να πουλά τα νησιά της, δίνοντας μάλιστα, λεπτομέρειες ακομα και για τις τιμές τους!

Το άρθρο έχει τίτλο «12 ελληνικά νησιά προς πώληση». Στο ρεπορτάζ, που δημοσιεύεται με φωτογραφία της Μυκόνου, επισημαίνεται ότι οι τιμές των νησιών κυμαίνονται από 1,5 εκατ. ευρώ μέχρι και 15 εκατ. ευρώ, με τους Τούρκους κτηματομεσίτες να τα χαρακτηρίζουν ως «κελεπούρια».


Η τουρκική εφημερίδα κάνει αναφορά και σε συγκεκριμένα νησιά, όπως η «μικρή Αμοργός», ο «Άγιος Αθανάσιος», ο «Άγιος Θωμάς», η «Ναυσικά», η «Καρδιότισσα», το «Τραγονήσι», ο «Άγιος Ιωάννης», ο «Βούβαλος» και τρία ανώνυμα νησιά στο Αιγαίο.

Αν κάποιος δει τη λίστα με τις αποκρατικοποιήσεις και τα προσδοκώμενα έσοδα που έφερε στο φως της δημοσιότητας το πρακτορείο Reuters δεν μπορεί παρά να φτάσει σε δύο διαπιστώσεις. Πρώτον ότι ένας πολύ μεγάλος όγκος προσφερόμενων περιουσιακών στοιχείων βγαίνει προς πώληση σε μικρό διάστημα και δεύτερον ότι οι στόχοι που τίθενται για τις πωλήσεις εταιριών είναι πολύ χαμηλοί και κατά μια έννοια συνιστούν ξεπούλημα.

Η μεγάλη προσφορά εταιριών, το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα αλλά και η τρέχουσα μακροοικονομική κατάσταση ουσιαστικά αποτελούν τους βασικούς λόγους του ξεπουλήματος. Και σε αυτό φέρει μεγάλη ευθύνη η κυβέρνηση γιατί πολύ απλά δεν έκανε τίποτα από την ημέρα που άρχισε να κυβερνά μέχρι σήμερα.

Λοιδορούσε μάλιστα την Νέα Δημοκρατία πέρυσι όταν μιλούσε για δυνατότητα άντλησης 50 δις Ευρώ από αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας.
Η πολιτική αυτή αν μη τι άλλο είναι εγκληματική. Και το έγκλημα έχει ξεκινήσει όχι μόνο από την ημέρα που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ αλλά και πριν, όταν εκβίαζε με εκλογές την κυβέρνηση Καραμανλή η οποία ζητούσε συναίνεση για τη λήψη μέτρων, προκειμένου να αναλάβει την εξουσία.

Αλλά και όταν ανέλαβε την εξουσία σφύριζε έξι μήνες αδιάφορα στο σκέλος της λήψης μέτρων ενώ τα spreads κάλπαζαν και ταυτόχρονα μετέδιδε σε όλο τον κόσμο την άποψή της ότι είμαστε κράτος διεφθαρμένων.

Από όλη αυτή την πολιτική ένας είναι βέβαιο πως ζημιώθηκε και δεν είναι άλλος από τον ελληνικό λαό. Κερδισμένοι ήταν οι κάθε λογής κερδοσκόποι και σπεκουλαδόροι που έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν με την κατάρρευση της Ελλάδος. Το ερώτημα είναι αν αυτό συνιστά πολιτική ανικανότητα ή θα πρέπει να προσεγγίζεται και από ποινική σκοπιά.


Στη σημερινή, πολύωρη και πάλι συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο Γιώργος Παπανδρέου άνοιξε μια σειρά από ζητήματα, που… κοιτούσαν προς τρεις κατευθύνσεις: Προς το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, προς την Αντιπολίτευση και προς την πλατεία Συντάγματος, εκεί μαζεύονται καθημερινά χιλιάδες «Αγανακτισμένοι» Έλληνες.

Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε ως ο «κομιστής» της εθνικής συνεννόησης και της συναίνεσης, με το επιχείρημα ότι εξυπηρετεί τη συγκυρία και το καλό του τόπου. Δήλωσε έτοιμος να ανοίξει και πάλι, έναν διάλογο που μοιάζει να έχει κλείσει, με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, δηλαδή κυρίως με τη Νέα Δημοκρατία. Για να βρεθεί ένα μίνιμουμ κοινών αναφορών και συναντίληψης.

Φυσικά, στράφηκε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Και έθεσε τους πάντες προ των ευθυνών τους. Ο ίδιος, ως ο πολιτικός και φυσικός κληρονόμος του παπανδρεϊσμού, γνωρίζει ότι απέναντι στο σύνολο σχεδόν της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, έχει την «έξωθεν καλή μαρτυρία» πως επί ημερών του το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία. Άλλο τώρα πως τη διαχειρίστηκε.

Το πιο ενδιαφέρον όσο και συζητήσιμο κομμάτι της πρωθυπουργικής παρέμβασης στη σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, αφορούσε φυσικά το «συναισθηματικό φλερτ» με το Κίνημα των Αγανακτισμένων. Κάτι που συνιστά υπέρβαση της κοινής λογικής, μιας και οι άνθρωποι αυτοί είναι αγανακτισμένοι πρωτίστως με την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου.

«Οι πολίτες εκφράζουν δικαιολογημένη αγανάκτηση, με όσα έχουν ζήσει εδώ και 35 χρόνια. Θέλουν να δουν κάτι καλύτερο», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του Γιώργου Παπανδρέου.

Μέσα στην ίδια φράση δηλαδή, ο Πρωθυπουργός στα χέρια του οποίου έσκασε η «εθνική φούσκα», την οποία δημιούργησε κατά πλειοψηφία το δικό του κόμμα, επιχείρησε να… βάλει λουκέτο στη Μεταπολίτευση. Και να εμφανιστεί εκείνος ως ο οικοδεσπότης της Νέας Μεταπολίτευσης. Μια πολιτική ακροβασία στο κενό, με μάλλον προδιαγεγραμμένη, άγαρμπη πτώση.

Πηγή

Την αγανάκτησή τους εκφράζουν σε κείμενό τους μέλη του G700. Σημειώνουν ότι προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια για το τι συνέβαινε αλλά κανείς δεν τους άκουγε. Τι λένε για το κίνημα των "Αγανακτισμένων" πολιτών.

Μπορεί εδώ και 16 ημέρες οι "Αγανακτισμένοι" πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι με πάθος για τα μέτρα λιτότητας και το μέλλον χωρίς ελπίδα, ωστόσο από το 2007, μέλη της "γενιάς των 700 ευρώ" προειδοποιούσαν ότι αρμενίζαμε λάθος.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια και με τον κόσμο στους δρόμους και τη χώρα στο χείλος της χρεωκοπίας με ένα κείμενο ποταμό εξηγούν για ποιους λόγους υπήρξαν αγανακτισμένοι πριν από τους "Αγανακτισμένους".

Σημειώνουν ότι ο λόγος που πλέον οι πάντες ακούν τους "Αγανακτισμένους" πολίτες είναι επειδή ...
τα χρήματα τελειώσαν και μαζί τους και οι ψεύτικες ελπίδες και ο εκμαυλισμός συζητήσεων, που κρατούσε στους καναπέδες, όσους θα έπρεπε από καιρό να έχουν αντιδράσει.

Διαβάστε τι γράφουν στο blog της G700:

"Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί απ’ το 2007 που προειδοποιούσαμε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να καταλήξει σε δουλοπαροικία του χρέους κανείς δεν μας άκουγε. Πολιτικό σύστημα και πολίτες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, πορεύτηκαν στη λογική του “λεφτά υπάρχουν”. Ουδείς απ’ αυτούς που τώρα κόπτονται για το χρέος έβγαινε τότε να αναδείξει τον ολισθηρό δρόμο της υπερχρέωσης. Οι ισχυρότερα οργανωμένοι πολίτες-πελάτες είχαν πάντα δίκιο σε ότι κι αν ζητούσαν. Οι πολιτικοί-πολιτικάντηδες έχτιζαν καριέρες μοιράζοντας στους ημέτερους τα λεφτά των μελλοντικών γενεών, υποθηκεύοντας όμως καθημερινά το μέλλον της χώρας.

Ο ρόλος των ΜΜΕ

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης που τόσο εύκολα ποντάρουν στο κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών, υπήρξαν πρωτεργάτες της υπερχρέωσης.

Τόσο με το δημοκοπικό περιεχόμενο των εκπομπών τους και την προπαγάνδα που έκαναν υπέρ των χυδαίων δημαγωγών της πολιτικής, όσο και την κρατικοδίαιτη συμπεριφορά τους, ζώντας από την κρατική διαφήμιση που μοίραζε η διαπλοκή και οι εκβιασμοί της, επιβιώνοντας από τη μη πληρωμή φόρων και εισφορών.

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί θυμόμαστε ακόμη την προσπάθειά μας να πείσουμε τηλεσχολιαστές και δημοσιογράφους, όλους αυτούς που ξαφνικά σήμερα κόπτονται για το καλό της χώρας, για το τι διακυβεύεται για τη νέα γενιά και εκείνοι απλά μας αντιμετώπιζαν όπως οι ιθαγενείς τα καθρεφτάκια.

Όταν μιλούσαμε για χρέος, ελλείμματα, αγορά εργασίας, ασφαλιστικό, παραγωγικό μοντέλο, περιβάλλον και δημόσια αγαθά εκείνοι μας ρωτούσαν όλο "λύπη": μα καλά, πώς ζείτε με 700ευρώ;

Η ώρα της πληρωμής και οι δημοσκοπήσεις

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί τώρα που ξέσπασε η κρίση χρέους, τώρα που ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα “δάνεια από το μέλλον”, το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να ασχολείται με τις δημοσκοπήσεις της εβδομάδας.

Αντί να αποδεχτεί την εμπόλεμη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, να αναλάβει τις ευθύνες του και σύσσωμο να ενεργήσει ώστε να βγούμε από την κρίση, επιχειρεί να διασωθεί κάνοντας μικροπολιτική και περισώζοντας ό,τι μπορεί απ’ το πελατειακό τερατούργημα της μεταπολίτευσης.

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί μαζί με το πολιτικό σύστημα που δίνει μάχες οπισθοφυλακής, οι αργυρώνητοι τραπεζίτες, βασικοί συνένοχοι στην παγκόσμια κρίση χρέους, δεν θέλουν να αναλάβουν το κόστος της αλλαγής που τους αναλογεί.

Με νύχια και με δόντια επιχειρούν να περισώσουν τα εθνικά τους περίπτερα νομίζοντας κι αυτοί σαν τους πολιτικούς ότι το τέλος της καταιγίδας θα τους βρει να στέκονται ακόμα όρθιοι και νικητές.

Ο διασυρμός της Ελλάδας

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί έχει φθαρεί πλέον ανεπανόρθωτα το ελληνικό brand name. Γίναμε οι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες Έλληνες.

Όλοι οι εργαζόμενοι που δουλεύαμε απλήρωτες υπερωρίες, σε ανασφάλιστες δουλειές, κολλήσαμε τη ρετσινιά επειδή επιτρέψαμε σε πολλούς συμπολίτες μας να τεμπελιάζουν οχυρωμένοι πίσω από το βόλεμά τους.

Αφήσαμε την πολιτική ηγεσία να μας διασύρει για να καλύψει τα δικά της κενά και τώρα χρειάζεται να ξαναπείσουμε τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ότι δεν είμαστε ελέφαντες.

Τα βάρη στη νέα γενιά

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί τη νύφη καλείται να πληρώσει για μία ακόμη φορά η νέα γενιά και ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας.

Με μειώσεις μισθών, απολύσεις, ανεργία, εκτεταμένη ανασφάλεια και έλλειμμα προοπτικής. Ο κρατικός καπιταλισμός ανθίσταται τη στιγμή που αυτός έπρεπε να είναι ο κεντρικός αποδέκτης των μέτρων εξυγίανσης και περιστολής.

Με απολύσεις του πλεονάζοντος προσωπικού στο Δημόσιο και αποκρατικοποιήσεις για να δημιουργηθεί επιτέλους πρωτογενές πλεόνασμα, να αποκτήσουμε έτσι ισχύ έναντι των δανειστών μας, και να ανασάνει επιτέλους η παραγωγική οικονομία από φόρους και έκτακτες εισφορές.

Η κοινωνία σε θέση άμυνας

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί οι δυνάμεις της αλλαγής είναι περιορισμένες, κατακερματισμένες και χωρίς φωνή. Στην κοινωνία ενεργοποιούνται τα πλέον συντηρητικά αντανακλαστικά. Ένας αμυντικός ψευτοπατριωτισμός με κύριο αίτημα τη στάση πληρωμών και την τιμωρία των ενόχων και εκφραστές τα πάσης φύσεως ραμολιμέντα της μεταπολίτευσης. Όσους ποντάρουν στην “επιστροφή στη δραχμούλα” και οραματίζονται την πλήρη εξαγορά της πτωχευμένης Ελλάδας με τις καταθέσεις που “πέταξαν” το τελευταίο δωδεκάμηνο...

Τα πραγματικά ζητούμενα, όμως, είναι ο δημοσιονομικός ορθολογισμός, το άνοιγμα των αγορών εργασίας στους παραδοσιακούς outsiders του σάπιου συστήματος που μας χρέωσε δηλαδή τους νέους, τις γυναίκες και τους μετανάστες, η μετατροπή του κράτους από δεσμοφύλακα και τρόφιμο της πραγματικής οικονομίας σε αποτελεσματική κι ευέλικτη διοικητική μηχανή και η δημιουργία ενός βιώσιμου παραγωγικού προτύπου με έμφαση στην παραγωγή και την εξωστρέφεια και εκφραστές τους νέους εργάτες γνώσης.

Είμαστε αγανακτισμένοι. Γιατί η Κυβέρνηση σέρνεται και καθυστερεί να πάρει αποφάσεις. Δεν διαπραγματεύεται με στρατηγικό στόχο και δεν εμπνέει στην κοινωνία αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνη.

Στήνει σκηνικά τρόμου με σκοπό να δικαιολογήσει αυτονόητα μέτρα ενάντια στο πλαδαρό πελατειακό κράτος και, επιχειρώντας ανανέωση της εντολής της μέσα από επικοινωνιακά δημοψηφίσματα, επιτείνει και διαιωνίζει την κρίση.

Αγανακτισμένοι αλλά αισιόδοξοι

Είμαστε αγανακτισμένοι. Ναι είμαστε. Δεν είμαστε όμως απαισιόδοξοι. Ούτε παραιτούμαστε από το φυσικό μας δικαίωμά να διαμορφώσουμε το μέλλον μας σ' αυτή τη χώρα.

Εκτιμούμε ότι το τέλος της κρίσης θα μας βρει νικητές. Το καθεστώς που στήθηκε μεταπολιτευτικά καταρρέει χάνοντας την υλική βάση στην οποία στηρίχτηκε παραδοσιακά. Οι ταμπέλες των βασικών θεσμών, κόμματα, μίντια, συνδικάτα, μπορεί να μην αλλάξουν, το περιεχόμενο τους όμως θα υποστεί δραστική αλλαγή. Είναι ζήτημα χρόνου.


Όλους τους υπουργούς τους πήρε ο άνεμος της... τρόικας!

Το υπέγραψαν όλοι. Κόκκινες γραμμές και προϋποθέσεις τις πήρες όλες ο άνεμος της τρόικας. Το υπουργικό συμβούλιο σε 4,5 ώρες ενέκρινε ομόφωνα το μεσοπρόθεσμο, τις περικοπές, τους φόρους, τις αποκρατικοποιήσεις. Και όχι μόνο αυτό.

Άκουσαν από τον Γ. Παπανδρέου να τους ανακοινώνει πως θα τους… αλλάξει.

«Σε καίριες θέσεις θα χρησιμοποιήσω πρόσωπα χωρίς κομματικά κριτήρια με γνώμονα την ικανότητα και τη συμφωνία τους με το πρόγραμμα» τόνισε ο πρωθυπουργός.

Ευ. Βενιζέλος και Α. Διαμαντοπούλου ζήτησαν να επιμείνει στο άνοιγμα στον Α. Σαμαρά, Μ. Χρυσοχοΐδης, Λ. Κατσέλη, Μ. Ξενογιαννακοπούλου και Π. Γερουλάνος εξέφρασαν επιφυλάξεις για την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη εστίασης, φοβούμενοι επιπτώσεις στον τουρισμό. Τέλος, ο Γ. Ραγκούσης παρουσίασε το νομοσχέδιο για το δημοψήφισμα.

Tι είπε ο κ. Παπανδρέου στο υπουργικό

Ο κ. Παπανδρέου επανέλαβε, σύμφωνα με πληροφορίες, την ανάγκη να δοθεί προς τα έξω ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και τόνισε ότι θα επιδιώξει τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία για τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, έχοντας βεβαίως ξεκαθαρίσει ότι δεν ζητά ενισχυμένη πλειοψηφία 180 βουλευτών.

«Ακόμη και τώρα έως την ψήφισή του (του Μεσοπρόθεσμου) θα απευθύνω πρόταση διαλόγου και συνεργασίας στα άλλα κόμματα στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας», ανέφερε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, σύμφωνα με υπουργό που επικαλείται το Reuters.

«Θα επιμείνω μέχρι τέλους, επιδιώκοντας την υπερψήφιση του μεσοπρόθεσμου με μια ευρύτερη πλειοψηφία» πρόσθεσε, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Απευθυνόμενος ειδικότερα προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι εφόσον συμφωνούμε στους στόχους, δεν έχουμε ταμπού να συζητήσουμε τους τρόπους για να συνδιαμορφώσουμε το Πρόγραμμα.

Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τεχνοκρατών, ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ανοικτός να αξιοποιήσει πρόσωπα ικανά «σε καίριους τομείς», πάντα με συγκεκριμένους στόχους και χωρίς κομματικούς περιορισμούς, όπως πρόσθεσε.

«Εθνική συνεννόηση και όχι δημοψήφισμα»

«Μπορούμε, γραμμή - γραμμή, να συνδιαμορφώσουμε με την αντιπολίτευση το τελικό σχέδιο με ρεαλιστικούς στόχους», δήλωσε αποκλείοντας δημοψήφισμα για το Μεσοπρόθεσμο.

Οι χειρισμοί της κυβέρνησης για το Μεσοπρόθεσμο και το Μνημόνιο δεν συνδυάζονται με δημοψήφισμα, ανέφερε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι αυτονόητα διλήμματα δεν τίθενται ποτέ σε δημοψήφισμα, υπενθύμισε ωστόσο ότι ο ίδιος έχει δεσμευθεί για την κατάθεση νόμου που να διέπει τα δημοψηφίσματα ώστε να είναι έτοιμος όποτε χρειαστεί.

Είναι εθνικό καθήκον, υπογράμμισε ο πρωθυπουργός, να πάμε το ταχύτερο δυνατό σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, πλην τόκων, δηλαδή σε πρωτογενές πλεόνασμα και αυτό θα αποτελέσει καθοριστικό σήμα ότι η Ελλάδα ξεκινά να ελέγχει το υπέρογκο χρέος της.

Ο πρωθυπουργός τονίζοντας ότι οι επόμενες μέρες και εβδομάδες είναι κρίσιμες, τόνισε ότι θα πράξουμε το καθήκον μας, ενώ υπογράμμισε ότι είναι καθοριστικό να σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας.

Γι’ αυτό επιμένω στην ανάγκη εθνικής συνεννόησης, συνέχισε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι θα επιμείνει στην υπερψήφιση του Μνημονίου από μια ευρύτερη πλειοψηφία.

Από την κατάθεση του σχεδίου ως την ψήφισή του θα υπάρξει πρόσκληση διαλόγου και συνεργασίας στις δυνάμεις που έχουν την βούληση, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας διαλόγου, είπε ο πρωθυπουργός.

Ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι εφόσον υπάρχει συμφωνία με τον κ. Σαμαρά στους στόχους, τότε από τη μεριά του δεν υπάρχει κανένα ταμπού για εξεύρεση τρόπων επίτευξης των στόχων.

Γραμμή-γραμμή να συνδιαμορφώσουμε το τελικό σχέδιο με ρεαλιστικούς στόχους είπε ο κ. Παπανδρέου επαναλαμβάνοντας ότι η πόρτα του είναι ανοιχτή για συνεργασία.
Το… θεατρικό, δια χειρός ΗΠΑ, για τον χειρισμό της ελληνικής κρίσης ολοκληρώνεται. Ήδη στη σκηνή βρίσκεται η τελευταία πράξη του δράματος. Όλα άρχισαν τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν στη μηνιαία αναφορά της η Πρεσβεία επισήμαινε πως «η κυβέρνηση έχει χάσει τους στόχους». Η Ουάσιγκτον θορυβήθηκε. Όχι από ενδιαφέρον για την Ελλάδα, αλλά γιατί χρειάζεται την Ευρώπη ως ανάχωμα στις αναδυόμενες δυνάμεις. Οι κινήσεις που γίνονται είναι πραγματικά…
«κέντημα»!

- Ο Γιώργος Παπανδρέου πηγαίνει στον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και επιστρέφει με μία δήλωση για νέο δάνειο.
- Πηγαίνει στο υπουργικό και παίρνει το πρώτο ΟΚ.
- Μόλις οι βουλευτές σηκώνουν μπαϊράκι, το Reuters βγάζει την έκθεση της τρόικας που συνδέει την πέμπτη δόση με την επιπλέον χρηματοδότηση. Αποτέλεσμα; Αντί να συνεδριάσει το πολιτικό συμβούλιο στις 5μμ της Τετάρτης, έγινε έκτακτη τηλεδιάσκεψη των υπουργών του Eurogroup!
- Νωρίτερα, η κυβέρνηση είχε αφήσει να διαρρεύσουν μέτρα όπως η μείωση του αφορολόγητου. Τα παίρνει πίσω κατόπιν πιέσεων βουλευτών και βάζει… έκτακτη εισφορά! Και οι βουλευτές θα έχουν να λένε και τα ταμεία θα γεμίσουν. Η λεπτομέρεια πως θα αδειάσουν οι τσέπες των πολιτών δε φαίνεται να απασχολεί σε αυτό το στάδιο του «έργου» το Μέγαρο Μαξίμου.
- Προκειμένου να πιεστούν και οι Βρυξέλλες η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου θα γίνει μετά τη σύνοδο κορυφής. Εκεί, ο Ομπάμα ζήτησε από τη Μέρκελ να πάρει μια καλή απόφαση για την Ελλάδα, ώστε να διευκολυνθεί στη ψηφοφορία ο Γ. Παπανδρέου. Υποσχέθηκε και 30 δισ. δολάρια επενδύσεις στην Ελλάδα, αλλά αφού θα έχουν βάλει το χέρι στην τσέπη οι ευρωπαίοι μπορεί να μην έχουν πλέον και τόση σημασία…
- Το εργόχειρο έχει και συνέχεια. Η ψήφιση στη Βουλή θα γίνει πριν από την εκταμίευση της πέμπτης δόσης. Για να είναι σίγουροι οι αμερικάνοι πως δε θα υπάρξει κανένα απρόοπτο.
- Κάπου εκεί, λίγο πριν από τη σύνοδο ή μετά θα σκάσει μύτη και ο ανασχηματισμός. Καθώς είναι πολύ δύσκολο πολιτικά στελέχη να δεχθούν τρίμηνο έλεγχο από τους επιτρόπους. Θα πρέπει ο Γ. Παπανδρέου να βρει τεχνοκράτες που είναι συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους αξιολογήσεις.

Ποια είναι η κατάληξη όλων αυτών. Μα φυσικά οι εκλογές. Ο κόσμος εκβιάζεται μία, υποκύπτει δύο, την τρίτη όμως σηκώνει το γάντι. Το αυτό μπορεί να ισχύσει και για μερικούς βουλευτές, που γνωρίζουν ότι δεν έχουν μέλλον, οπότε μπορεί να θελήσουν να γράψουν μια προσωπική παρακαταθήκη…



Μετά από διεφθαρμένους μας είπε και ανίκανους ο πρωθυπουργός της χώρας. Θυμάστε πιστεύουμε όλοι τότε που ο κ. Παπανδρέου είχε πει σε ξένο τηλεοπτικό δίδκτυο, ότι υπάρχει μια συστημική διαφθορά στην Ελλάδα από επάνω μέχρι κάτω; Ε, τώρα είπε ότι υπάρχει και ανικανότητα.

Μεταφέρουμε αυτούσιο μέρος του διαλόγου στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ Παπανδρέου και Παναγιωτακόπουλου, από την εφημερίδα Real.gr, όταν ο κ. Παναγιωτακόπουλος τόνισε ότι η επιτροπή από την τρόικα «αγγίζει τα όρια της εθνικής μας κυριαρχίας». «Είναι ένα είδος εθνικής υποτέλειας» όπως είπε χαρακτηριστικά:

«Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ ζήτησα τεχνογνωσία. Από την αρχή άλλωστε όταν οι τροϊκανοί ζητούσαν διάφορα πράγματα εγώ τους έλεγα ότι είμαστε ανίκανοι να τα κάνουμε. Μετά άρχισαν… να το καταλαβαίνουν και αυτοί ότι είμαστε ανίκανοι.

Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Έχω διαφορετική αντίληψη για τον ελληνικό λαό, δεν είναι ανίκανος ή άχρηστος.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: (Σε έξαλλη κατάσταση) Είμαι πρωθυπουργός και να σέβεσαι αυτά που λέω. Να ανακαλέσεις.

Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Έχω διαφορετική άποψη για τον ελληνικό λαό. Και η τεχνογνωσία κατ’ ουσίαν σημαίνει πολιτική υποταγή».

Απορία: Αφού αισθάνεστε ανίκανος κ. Παπανδρέου, γιατί δεν παραιτείστε, να μας απαλλάξετε από την ανικανότητά σας;

Υπάρχουν χιλιάδες ικανοί σ’ αυτόν τον τόπο για να τον πάνε μπροστά.

Δυστυχώς όμως δεν λέγονται Παπανδρέου….

  • Επιστολή προς τον υπουργό (λέμε τώρα...) Άμυνας Ευάγγελο Βενιζέλο
Το Μνημόνιο σκοτώνει (και) τις Ένοπλες Δυνάμεις. Μόνο που οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι η ίδια η Ελλάδα. Δεν υπάρχουν Ένοπλες Δυνάμεις; Δεν υπάρχει και Ελλάδα. Πολλοί προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε αυτή την βασική αρχή, αλλά ματαιοπονούν. Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας προσπάθειας ολικής αποδόμησης των Ενόπλων Δυνάμεων και της Ασφάλειας της χώρας.

Το προσωπικό των Ε.Δ., όταν δεν το βρίζουν οι κυβερνώντες ως "αντιπαραγωγικό» κλπ, το βρίζουν οι διάφοροι κονδυλοφόροι ή τηλεπαρουσιαστές του ευρύτερου κυβερνητικού pay-roll. Τους βρίζουν, τους υποτιμούν, τους περιφρονούν.

Τους λένε «καραβανάδες» και «αρβυλοφύλακες». Τους θεωρούν ικανούς μόνο για να τους μεταφέρουν με τα VIP αεροσκάφη και ελικόπτερα. Τους έχουν κόψει τα πάντα, τους έχουν λασπώσει την αξιοπρέπεια.

Όταν πέφτουν τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα, λένε ότι ευθύνονται οι … ίδιοι οι στρατιωτικοί, τα στελέχη των Ε.Δ. που δεν είχαν ενημερώσει την πολιτική ηγεσία ότι το τάδε ανταλλακτικό έχει πλησιάσει επικίνδυνα το όριο ζωής του ή ότι δεν υπάρχουν μηχανικοί!

Ο υπουργός απλά κόβει συνέχεια κονδύλια και ισχυρίζεται ότι "Τώρα με τον εξορθολογισμό των δαπανών θα έχουμε ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις". Ο Ιονέσκο έχει στοιχειώσει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας επί Μνημονίου. Αλλά το αίμα των στελεχών κυλάει από τις σκάλες τις κεντρικής πύλης...

Kύριε υπουργέ, μπορείτε να πείτε '"Οχι" στις απαιτήσεις της τρόϊκας. "Όχι" στην απαξίωση των Ενόπλων Δυνάμεων. "Όχι" στην μείωση της ασφάλειας της χώρας. "Όχι" στην θυσία των στελεχών των Ε.Δ. στο βωμό του Μνημονίου.

Έχετε και το πολιτικό ανάστημα και θα έχετε και την στήριξη όλων των Ε.Δ. και πάνω απ'όλα του ελληνικού λαού. Μπορεί εσείς να θεωρείτε ως "πολιτική παρένθεση" και "χρυσό κλουβί" την θητεία σας στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αλλά όλοι εμείς οι άλλοι περιμένουμε πολλά από εσάς.

Οι μισθοί που παίρνουν οι πιλότοι, οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων, τα στελέχη του Π.Ν. που πολεμάνε καθημερινά εκατοντάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια, είναι το 50% ενός υπαλλήλου ΔΕΚΟ που απλά τυχαίνει να είναι κυβερνητικός συνδικαλιστής.

Και αυτό το αντέχουν τα στελέχη των Ε.Δ..

Αλλά το να μην αγοράζονται ανταλλακτικά ή να μην υπάρχουν σύγρονα εκπαιδευτικά μέσα γιατί η τρόϊκα θέλει κι άλλες περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις και ο υπουργός θέλει να δείξει καλή διαγωγή στην τρόϊκα, αυτό δεν αντέχεται. Και αν το αντέχουν αυτοί, τα στελέχη των Ε.Δ., γιατί η δουλειά τους είναι ο κίνδυνος, δεν το ανέχεται ο ελληνικός λαός κ. υπουργέ.

Τέσσερις νεκροί, τρία μαχητικά στο πάτο της θάλασσας, δύο επιθετικά ελικόπτερα κατεστραμμένα και άλλα δύο μαχητικά «σακατεμένα» μέσα σε δέκα μήνες, είναι πολλά κ.Ε. Βενιζέλο. Πάρα πολλά…

Μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις με τους βουλευτές και τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ ο Παπακωνσταντίνου αποφάσισε να κάνει ριζικές αλλαγές στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα καταστροφής.

Αντί να μας παίρνει με το δεξί χέρι όσα εισοδήματα μας έχουν απομείνει θα μας τα παίρνει με το αριστερό.

Ο Φλωρίδης είπε ότι ο Παπακωνσταντίνου απέτυχε 100%. Λόγω κομματικής αλληλεγγύης δεν είπε όλη την αλήθεια. Η αποτυχία του ήταν 500%.

Μεγάλο πλήγμα θα δεχθεί η φοροδιαφυγή. Η κυβέρνηση αποφάσισε να φορολογήσει τα εισοδήματα των 6000 ευρώ.

Όλο και περισσότεροι λένε φωναχτά πλέον αυτό που κάθε νοήμων άνθρωπος ήξερε από πέρσι. Ότι όλα αυτά γίνονται για να σωθούν οι ήδη πτωχευμένες τράπεζες.

Και ότι δανειζόμαστε για να έχουμε να πληρώνουμε τους τόκους και τα προηγούμενα δάνεια.

Θυμάστε που η ανάκαμψη θα ερχόταν το 2012; Ε, ξεχάστε το. Λόγω απεργίας των μέσων μεταφοράς θα μας έρθει το 2015.

Βέβαια με τον ρυθμό μέτρων αποσύνθεσης της κοινωνίας και της ανάπτυξης ας περιμένουμε ότι οι καλύτερες μέρες θα έρθουν στον επόμενο αιώνα.

Και ο Ομπάμα είπε ότι θα πρέπει να προσεχθεί η Ελλάδα γιατί μια πτώχευση θα πλήξει την παγκόσμια οικονομία. Κοίτα να δεις που η κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος θα γίνει από την μικρή Ελλάδα.

Πάνω από 16% η επίσημη ανεργία, πάνω από 20% η πραγματική ανεργία. Μέχρι το τέλος του 2011 η ανεργία θα φτάσει, η επίσημη, στο 20% (στόχος Λοβέρδου).

Στην έκθεση της τρόικας η ανεργία για το 2011 θα είναι στο 11,5%. Για να καταλάβετε πόσο σοβαρά είναι τα νούμερα τους.

Εκτός και αν εννοούν ότι στο 16% της ανεργίας θα προστεθεί άλλο ένα 11%!

Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι ο Γιωργάκης κατά την συνεδρίαση του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Δεν είχε καλή σύνδεση και κόλλαγε το Internet.

Για συνασπισμό εξουσίας κάλεσε ο Τσίπρας το ΚΚΕ. Μια πρόταση καταδικασμένη εξαρχής. Η αριστερά έχει μάθει να διασπάται και όχι να ενώνεται.

Ενοχλείτε ο Γιωργάκης όταν του λένε για Πινοσέτ και κυβέρνηση κατοχής. Εντάξει ας τον λέμε Τσε, την πολιτική του σοσιαλιστική και την κυβέρνηση του επαναστατική. Μην μας πάθει και τίποτα.

Και αφού είπε ότι αν θέλουν θα βάλει το σπίτι του υποθήκη διαβεβαίωσε ότι η δημόσια περιουσία δεν θα μπει υποθήκη.

Και έτσι είναι. Το σπίτι στο Καστρί δεν θα το χρειάζεται καθώς θα φύγει για τα ξένα με ελικόπτερο και την δημόσια περιουσία δεν θα την βάλει υποθήκη. Θα την έχει ξεπουλήσει.

Βέβαια επειδή η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από τα κυριαρχικά της δικαιώματα ότι δεν ξεπουληθεί θα μας το κατάσχουν.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν υφίσταται αλλά δεν το έχει καταλάβει ο πρωθυπουργός, δήλωσε ο Τσίπρας.

Στείλτε το με email.

Η κυβέρνηση λέει ότι δεν θα ακριβύνει το πετρέλαιο θέρμανσης. Αλλά ας έχουμε κατά νου ότι την επόμενη δόση θα την πάρουμε τον Οκτώβριο.

Οπότε, αφού με κάθε δόση έρχονται νέα μέτρα, το πετρέλαιο θα ακριβύνει τότε. Για το καλοκαίρι μπορείτε να βάζετε πετρέλαιο με τον μικρό φόρο.

Χωρίς πόθεν έσχες θα μπορούμε να αγοράζουμε και 2η κατοικία. Και έλεγα τι να τα κάνω τα 5 ευρώ που μου έχουν απομείνει…

Εδώ στο monopoly και δεν μπορούμε να αγοράσουμε σπίτι θα βρούμε λεφτά επί πασοκικού μνημονίου;

Θα μου πεις υπάρχουν μαύρα λεφτά. Και μάλιστα πολλά. Ε, αφού έκλεβαν τόσα χρόνια να τους δώσουμε την επιβράβευση και την ευκαιρία να αγοράσουν φθηνά σπίτια τώρα που θα αρχίσουν να κατρακυλάν οι τιμές.

Μικρός Φωκίων
Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
  • Κέρδισε επάξια τον τίτλο του πρώτου μεταχουντικού αξιωματούχου που διατάζει απαγόρευση του Μίκη Θεοδωράκη. Σημεία των καιρών…
Μετά την αναγγελία δημιουργίας συνοικίας του Ερωτα, τη μετατροπή του σπιτιού του Κεμάλ Ατατούρκ σε τουριστική ατραξιόν για την προσέλκυση Τούρκων επισκεπτών και την έγερση παιδαριωδών προσκομμάτων στην τοποθέτηση του αγάλματος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, έρχεται τώρα μια ακόμα ιστορική απόφαση του δημάρχου Θεσσαλονίκης που συζητείται πέρα από τα σύνορα της πόλης του. Όμως, αυτή η απόφαση, έχει μια σημαντική διαφορά από τις άλλες: βλάπτει σοβαρά τη δημοκρατία. Και, μάλιστα, σε μια πολύ ευαίσθητη στιγμή.

Ο κ. Μπουτάρης κέρδισε από προχθές με το σπαθί του τον τίτλο του πρώτου μεταχουντικού αξιωματούχου που απαγορεύει στον Μίκη Θεοδωράκη να μιλήσει σε μια πλατεία. Μια πλατεία που επί δεκαετίες αδιάλειπτα χρησιμοποιείται ως ο κατεξοχήν τόπος πολιτικών εκδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη.

Δεν ξέρω αν το κάνει επειδή πιστεύει ότι με αυτό τον τρόπο θα προσελκύσει και πάλι την προσοχή, ή επειδή του το επιβάλλουν κάποιοι που τον στήριξαν να γίνει «ακομμάτιστος» δήμαρχος, ή για κάποιον άλλο λόγο. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι λειτουργεί ως ωμός λογοκριτής που θέτει την εξουσία του σε δράση επειδή απλώς διαφωνεί με αυτό που λέει ο Θεοδωράκης, παρά το ότι δήθεν δεν απαγορεύει γι αυτό τη χρήση της πλατείας. Είπε δε ότι θα στείλει τη δημοτική αστυνομία να βάλει πρόστιμο στον Μίκη Θεοδωράκη. Ας τη στείλει. Τουλάχιστον, η κλήση που θα κόψει καθιστά την απαγόρευση καρικατούρα και τη φέρνει στα μέτρα του δημάρχου…

Όμως, ο κ. Μπουτάρης, τελικά, αυτοπροδίδεται για τις προθέσεις του. Μια δήλωσή του χθες στον ΒΗΜΑ FM το πιστοποιεί: «Για την άποψή του να φύγει αυτή η κυβέρνηση, δεν με ενδιαφέρει αυτό» είπε. «Δεν με ενδιαφέρει αν η κυβέρνηση είναι του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. ή του ΚΚΕ. Είναι να καθίσουν οι πολιτικοί και να συμφωνήσουν πώς θα βγούμε από την κρίση. Και εμένα δεν μου αρέσει το μνημόνιο, αλλά τι αντιπροτείνουν όλοι αυτοί;». Αρα, τα «δεν με ενδιαφέρει η άποψή του» είναι αστειότητες…

Η απολύτως ανάρμοστη δήλωση του κ. Μπουτάρη ότι «δεν θα περάσει το νταηλίκι του κ. Θεοδωράκη», είναι ακόμα πιο εξοργιστική από την ίδια την απαγόρευση χρήσης της πλατείας και φυσικά, είναι απολύτως ανάξια σχολιασμού. Απλώς δείχνει την αμετροέπεια του ανδρός και ότι ίσως τελικά το κάνει επειδή πιστεύει ότι με το να θέσει απαγορεύσεις στον Θεοδωράκη, θα γίνει κάποιος.

Αυτό, το πέτυχε. Εγινε. Κέρδισε επάξια τον τίτλο του πρώτου μεταχουντικού αξιωματούχου που διατάζει απαγόρευση στον Μίκη Θεοδωράκη. Σημεία των καιρών…Καλά θα κάνει όμως να ξανασκεφτεί το ρόλο του ως φορέας δημοσίου αξιώματος, ειδικά σε τέτοιες εποχές. Ας μείνει καλύτερα στη συνοικία του έρωτα και στα άλλα συναφή που αντιλαμβάνεται ως σημαντικά θέματα για την πόλη του – είναι κι αυτά μεγάλα έργα που θα διασφαλίσουν τη θέση του στη μακρά ιστορία της συμπρωτεύουσας. Δεν χρειάζεται να μπαίνει στα χωράφια του φασισμού για να το πετύχει. Η θέση του, είναι ήδη κατοχυρωμένη.

  • Κάνουν την κρίση ευκαιρία και αγοράζουν σε εξευτελιστικές τιμές Ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά και οικόπεδα κοντά στην θάλασσα
Σύμφωνα με αδιάψευστες πληροφορίες μας στην Αθήνα τις τελευταίες μέρες έχουν έρθει πλήθος τούρκων επιχειρηματιών με σκοπό να αγοράσουν οικόπεδα και επιχειρήσεις. Η «απόβαση» των τούρκων επιχειρηματιών έγκειται, κυρίως, στο γεγονός της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, αλλά και στο «καμπανάκι ευκαιριών» που τους χτύπησαν κάποιοι Έλληνες μεσίτες.

Έτσι, σύμφωνα με ασφαλέστατες πληροφορίες, έχουν αρχίσει να αγοράζουν οτιδήποτε (κυρίως οικόπεδα και επιχειρήσεις) που μπορεί να τους αποφέρει βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα σημαντικό κέρδος.

Με τις ίδιες πάντα πληροφορίες, έγινε κρούση στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, προκειμένου να αγοράσουν το «ΜΙΝΙΟΝ» και κατέθεσαν προσφορά αρκετών εκατομμυρίων ευρώ!!! Προς έκπληξη όλων, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά των τούρκων επιχειρηματιών…

Λέτε σε λίγους μήνες να βλέπουμε την Αθήνα να πλημμυρίζει από τουρκικές σημαίες; Γιατί όχι; Αφού η κρίση μπορεί να γίνει ευκαιρία...

Κωνσταντίνος

Ο πρωθυπουργός, λένε οι πληροφορίες, έδειξε κατά τη διάρκεια της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό το Πρόεδρο της Δημοκρατίας το ipad του,στο οποίο υπήρχαν αποθηκευμένες οι πληροφορίες για την έκθεση της CIA, σύμφωνα με την οποία υπάρχει κίνδυνος ακόμη και για την εκδήλωση πραξικοπήματος στην Ελλάδα!!!

Λίγες μέρες αργότερα διαρρέουν από αξιόπιστη πηγή έγγραφα και ντοκουμέντα σύμφωνα με τα οποία ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί περιλαμβάνονταν σε λίστα 80 ονομάτων, τα οποία είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση, καθώς ήταν ύποπτοι για την οργάνωση και εκτέλεση σχεδίου πραξικοπήματος!

Καλό το παραμύθι -της κυβέρνησης- αλλά δεν έχει δράκο!!!

Όσοι κυκλοφορούμε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, μιλάμε, συνεργαζόμαστε με τους στρατιωτικούς γελάμε με τα σενάρια που είναι προφανές ότι σκοπό έχουν απλά να θορυβήσουν τη κοινή γνώμη ,η οποία σιγά ,σιγά αρχίζει και ... σηκώνει κεφάλι, πηγαίνοντας κάθε απόγευμα στη πλατεία Συντάγματος.

Δεν υπάρχει κανένα απολύτως θέμα. Είναι για γέλια τα όσα γραφικά αφήνουν διάφοροι...κύκλοι να διαρρέουν περί πραξικοπημάτων και εξίσου γραφικοί όσοι -ελάχιστοι ευτυχώς- τα αναπαράγουν κάνοντας και... βαθυστόχαστες αναλύσεις.

Οι κύριοι της κυβέρνησης θα πρέπει σιγά,σιγά να αρχίσουν να κατανοούν ότι ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο. Ότι ζούμε στο 2011 που διλήμματα τα οποία περιλαμβάνουν... τανκς δεν περνάνε ούτε γι΄ αστείο. Κι όχι επειδή δεν έχουν τ΄ άρματα μάχης καύσιμα, όπως λένε κάποιοι προσπαθώντας να κάνουν δήθεν μαύρο χιούμορ.

Οι ελληνικές ΕΔ μπορεί να έχουν πολλά στραβά κι ανάποδα. Μπορεί ο κομματισμός ακόμη να μην έχει ξεριζωθεί αντιθέτως να ανθεί όπως συμβαίνει σήμερα στην Πολεμική Αεροπορία για παράδειγμα. Όμως τις νέες γενιές αξιωματικών, τους 40άρηδες, τους 50άρηδες κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει ούτε γι΄ αστείο για έλλειψη δημοκρατικής ευαισθησίας και αντανακλαστικών. Ούτε καν για έλλειψη πολιτικής σκέψης και ανάλυσης κι όχι μόνο στα θέματα του επαγγελματικού του πεδίου. Σ΄ αυτό δεν το συζητάμε ότι οι απόψεις των νεότερων γενιών αξιωματικών είναι πολύ πιο μπροστά από αυτές των πολιτικών μας,με τον ξύλινο λόγο και τις εμμονές.

Είναι λοιπόν τουλάχιστον ατυχές αυτό το “παραμύθι” του πραξικοπήματος και καλά θα κάνει η κυβέρνηση να το κόψει μαχαίρι. Ίσως θα πρέπει να ρίξει και μια ματιά στις σχετικές έρευνες που υπάρχουν και δείχνουν ότι τα ποσοστά εμπιστοσύνης των πολιτών προς το θεσμό των ΕΔ,είναι... σταλινικά!

Τώρα,για τις παλαιότερες γενιές αξιωματικών και τα όσα σοβαρά αποκαλύφθηκαν,περί “μυημένων” και “νοσταλγών”; Εδώ θα επανέλθουμε στο μέγα θέμα του κομματισμού που ταλαιπώρησε και ταλαιπωρεί τις ΕΔ. Ακόμη κι αν δεχτούμε ως “ελαφρυντικό” τα “ταραγμένα χρόνια” και την “νεανική τρέλα” αξιωματικών που είχαν μεγαλώσει και γαλουχηθεί με συγκεκριμένες απόψεις και πεποιθήσεις, δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε την προτίμηση του συστήματος να κρίνει αξιωματικούς όχι με βάση τις γνώσεις και τις επιχειρησιακές τους ικανότητες, αλλά με βάση την κομματική τους ευελιξία.

Όμως αυτοί πια αποτελούν παρελθόν και οι περιπτώσεις τους έχουν μόνο ιστορικό ενδιαφέρον.


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
(Πέμπτη, 9 Ιουνίου, 2010)

Λαέ της Θεσσαλονίκης!

Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας τα νιάτα της Ελλάδας, που ξεχύθηκαν στις πλατείες από το Σύνταγμα ως τον Λευκό Πύργο φωνάζοντας ΟΧΙ στο Μνημόνιο, Έξω η Τρόικα, Κάτω η Κυβέρνηση της μειοδοσίας και του ξεπουλήματος.

Και μετά ήρθε η ώρα του Λαού. Πρώτα στα Προπύλαια στην Αθήνα με τους 50.000 Αθηναίους και τώρα στην Πλατεία Αριστοτέλους, στην λαομάνα Θεσσαλονίκη. Έτσι κι εμείς, όπως ως τώρα φωνάζαμε «ΟΧΙ στο Μνημόνιο», ας βροντοφωνάξουμε σήμερα «ΟΧΙ και στο Νέο Μνημόνιο», που θα βάλει το μαχαίρι ακόμα πιο βαθειά στις σάρκες του Λαού και που αυτή τη στιγμή φέρνει το σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή η Κυβέρνηση για να ψηφιστεί.

Γι’ αυτό το λόγο κι εμείς διαλέξαμε αυτό το ιστορικό μετερίζι, τη Θεσσαλονίκη των αγώνων, για να στείλουμε στην Αθήνα ένα ηχηρό μήνυμα: Έλληνες Βουλευτές, Αρνηθείτε να πείτε ΝΑΙ σ’ αυτό το νέο έγκλημα σε βάρος του Λαού και της Πατρίδας.

Από το καλοκαίρι του 2009 και όλο το 2010 έως σήμερα, βιώνουμε στην πλάτη μας τα αποτελέσματα της τελικής φάσης με την οικονομική και κοινωνική μας εξαθλίωση, που εκπορεύεται από τα διεθνή κέντρα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας που στοχεύουν στην παγίωση της παγκοσμιοποίησης.

Προηγήθηκε το χτύπημα του νεοελληνικού πολιτισμού με την εξάλειψη από την εθνική σκηνή των επιτευγμάτων της δεκαετίας του ΄60, με την άνθιση της Τέχνης, της Ποίησης και της Μουσικής και την αντικατάστασή τους με τα σκουπίδια της διεθνούς και της ντόπιας υποκουλτούρας.

Το χτύπημα συνεχίστηκε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με την προσπάθεια να διαγραφεί η ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά, η εθνική μας ταυτότητα, ακόμα και η γλώσσα μας η ελληνική. Μήπως πριν λίγα χρόνια ένας εν ενεργεία υπουργός δεν πρότεινε να αντικατασταθεί η ελληνική γλώσσα με την αγγλική; Μήπως δεν επιχειρήθηκε με το βιβλία της ΣΤ΄ Δημοτικού να ξεκινήσει αυτή η διαστρέβλωση από τις νέες γενιές; Μήπως δεν είδαμε προχτές στο ΣΚΑΪ να κακοποιείται η Μνήμη του 1821; Μήπως δεν είδαμε τη σημερινή Κυβέρνηση να αλλάζει τους τίτλους των Υπουργείων, μόνο και μόνο για να φύγουν οι λέξεις «Έθνος», «Μακεδονία» και «Αιγαίο»;

Στις ίδιες αιτίες οφείλεται και η πολιτική του ενδοτισμού που εφαρμόζεται σήμερα. Λ.χ. το Σχέδιο Ανάν εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για την Κύπρο. Δεν είναι μήπως ο υπουργός των εξωτερικών ένας από τους συντάκτες του Σχεδίου; Γνωρίζετε μήπως ότι το Μνημόνιο το συνέταξε το αγγλικό γραφείο που είχε συντάξει και το Σχέδιο Ανάν; Το ίδιο φαρμακερό φίδι.

Σε σχέση με το Αιγαίο, δεν έχει μήπως παραχωρηθεί ο εναέριος έλεγχος του Ανατολικού Αιγαίου στους Τούρκους; Ενώ απαγορεύεται στην πολεμική μας αεροπορία να πλησιάσει πέρα από 2 μίλια τα ελληνικά νησιά; Όμως οι παραχωρήσεις προς την Τουρκία δεν έχουν τέλος. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν προχώρησε στη δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) έπειτα από απαίτηση των Τούρκων και των Αμερικανών.

Ενώ οι εθνικιστικοί κύκλοι της Τουρκίας και της Μειονότητας πανηγυρίζουν ανεμίζοντας τις σημαίες της Δυτικής Τουρκικής Θράκης, η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να εμποδίσει την προκλητική προπαγάνδα του Τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή. Μήπως δεν είμαι εγώ πρώτος που στα 1985 πήρα την πρωτοβουλία για τη δημιουργία Επιτροπής Ελληνοτουρκικής Φιλίας; Κι από το 1974 αγωνίζομαι για τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής και της Πομακικής Μειονότητας. Όμως άλλο το ένα κι άλλο το άλλο. Όταν η Τουρκία δεν σέβεται την εδαφική μας ακεραιότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα της πατρίδας μας. Και όχι να υποχρεώνουμε τους Πομάκους να μιλούν Τούρκικα, όπως κάνει σήμερα το Υπουργείο Παιδείας και να κάνουμε τα στραβά μάτια όταν η μουσουλμανική μειονότητα ξεχνά ότι αποτελεί τμήμα της ελληνικής επικράτειας και προβαίνει σε απαράδεκτα εθνικιστικά ξεσπάσματα. Ενώ ταυτόχρονα ελλοχεύει ο κίνδυνος για ένα αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής Επικράτειας, όπως είναι η Θράκη.

Την ίδια ενδοτικότητα βλέπουμε να τηρεί η Κυβέρνηση απέναντι στις συνεχιζόμενες προκλήσεις των εθνικιστικών κύκλων των Σκοπίων και της Αλβανίας. Με τελευταία ενέργεια τον αφοπλισμό των εθνοφυλάκων στα Βόρεια σύνορα. Φυσικά δεν θα μας απασχολούν οι λεονταρισμοί των μεν που ζητούν την Ήπειρο από τα σύνορα ως την Πρέβεζα και των δε που ζητούν την Δυτική και Κεντρική Μακεδονία ως τον Όλυμπο και που θεωρούν την Θεσσαλονίκη ως πρωτεύουσα της Σκοπιανής Μακεδονίας, που όπως λένε, «σήμερα … στενάζει υπό ελληνική κατοχή»! Όμως πίσω απ’ αυτά τα δύο κράτη γνωρίζουμε ότι βρίσκονται οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και είναι αυτοί που εμψυχώνουν και βοηθούν τους εθνικιστικούς κύκλους. Είναι οι ίδιοι που διαλύσανε τη Γιουγκοσλαυία και διαμελίσανε τη Σερβία δημιουργώντας το Αλβανικό Κόσοβο. Γιατί η πολιτική τους αποβλέπει στη σαλαμοποίηση των Βαλκανίων και κάτω απ’ αυτό το πρίσμα οφείλουμε να ανησυχούμε και να παίρνουμε μέτρα που να ενισχύουν την εθνική μας ασφάλεια και όχι να ενισχύουμε με τη στάση μας -όπως κάνουν σήμερα- τα σχέδια των ακραίων Αλβανών, Σκοπιανών και Τούρκων και να κάνουμε πως δεν γνωρίζουμε τον ανθελληνικό ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που συστηματικά ενισχύουν τους εχθρούς μας. Στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στη Θράκη, στην Βόρειο Ελλάδα. ΓΙ’ αυτό κι εμείς λέμε ότι χρειαζόμαστε ένα νέο αμυντικό δόγμα, εντελώς δικό μας, μιας και οι σύμμαχοί μας έχουν προ πολλού συμμαχήσει με τους χειρότερους εχθρούς μας.

Κι αφού αυτή η επίθεση εξακολουθεί να μας χτυπά τον πολιτισμό, την ιστορία, τα εθνικά μας δικαιώματα και να απειλεί την εθνική μας ασφάλεια, πέρασε τώρα στο τελευταίο της στάδιο, που αποβλέπει στη συντριβή του κοινωνικού μας ιστού και στη μεταβολή μας σε χώρα ανέργων και εξαθλιωμένων, ώστε να μην είναι ικανή να προβάλει αντίσταση στην εισβολή των ξένων αρπαχτικών οικονομικών κύκλων, με στόχο την ολοκληρωμένη λεηλασία του πλούτου της χώρας μας. Χωρίς να εξαιρούνται τα μνημεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Όσο και να φαίνεται απίθανο, οι Έλληνες που υπογράψανε τη δανειοληπτική Σύμβαση, παραδώσανε συνειδητά μαζί με τον υπόλοιπο πλούτο και τα αρχαία μας Μνημεία.

Πριν λίγες μέρες, ο Πρόεδρος της Ευρώπης Άγγλος ευγενής κ. Ρομπεϊ, δήλωνε στην τηλεόραση «Συνεδριάσαμε κεκλεισμένων των θυρών και αποφασίσαμε σχετικά με την υποθήκευση της Ελλάδας. Οι αποφάσεις μας προς το παρόν είναι μυστικές».

Αγαπητοί φίλοι,

Πιθανώς να έχω αλτσχάιμερ -όπως ισχυρίζονται μερικοί- και γι’ αυτό ίσως νοιώθω την ανάγκη να πάρω τη μαγκούρα μου και να πάω εκεί, στη φωλιά του λύκου, που συνεδριάζουν τα νέα μας αφεντικά, για να τους δείξω ποιοι είναι οι αληθινοί Έλληνες…
Αν νομίζουν ότι οι Έλληνες μοιάζουν μ’ αυτούς που φορούν γραβάτα και που οι δικοί μας τους αγκαλιάζουν λέγοντας από μέσα τους «Σφάξε με Αγά μου ν’ αγιάσω», κάνουν λάθος.

Έχω πει κι άλλη φορά, ότι ο Έλληνας, καθώς είναι πολυμήχανος, όταν δέχεται επίθεση από κάποια ισχυρότερη δύναμη, υποχωρεί, υποχωρεί, υποχωρεί για να κερδίσει χρόνο. Όταν όμως φτάσει στον τοίχο και καταλάβει ότι τελειώνουν τα ψέματα, τότε γίνεται είτε ήρωας είτε ραγιάς. Σ’ αυτή τη φάση βρισκόμαστε σήμερα. Δεν έχουμε φτάσει ακριβώς στον τοίχο αλλά κοντεύουμε. Και όσο πλησιάζουμε, τόσο περισσότερο θα ξεχωρίζουν οι ραγιάδες από τους Έλληνες. Γιατί να μην ξεχνάμε ότι τον καιρό του Αλβανικού πολέμου και της Εθνικής Αντίστασης, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είπε στο αγγλικό κοινοβούλιο «Ως τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Από δω και πέρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Ας γυρίσουμε όμως στην σκληρή πραγματικότητα:

Στις εκλογές του Οκτώβρη του 2009 η Ελλάδα ήταν άρρωστη. Τότε εμφανίστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου επί κεφαλής του ΠΑΣΟΚ και για να πάρει τις εκλογές, μας είπε ότι υπάρχουν λεφτά και ότι θα κάνει την Ελλάδα μια Δανία του Νότου. Ο Λαός του έδωσε 11 μονάδες πάνω από τη Ν.Δ. Όμως από τη στιγμή που έγινε Πρωθυπουργός, εγκατέλειψε τον άρρωστο στην τύχη του έχοντας ήδη συμφωνήσει κρυφά με τον Στρος Καν για το ΔΝΤ. Όμως για να μας οδηγήσει στο ΔΝΤ και στην Τρόικα, έπρεπε πρώτα να φτάσουν τα επιτόκια δανεισμού τόσο ψηλά, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε με τους συνήθεις όρους όπως κάναμε ως τότε. Φρόντισε λοιπόν, με τις δηλώσεις τις δικές του, του Παπακωνσταντίνου και του Προβόπουλου, να τρομάξει τις διεθνείς αγορές γνωρίζοντας πως θα σπεύσουν να ανεβάσουν τα επιτόκια , ώστε να οδηγηθούμε σε οικονομική ασφυξία και έχοντας συμφωνήσει, όπως είπα, με το ΔΝΤ, να μπορεί να βάλει στον ελληνικό λαό το εκβιαστικό δίλημμα: Από τη μια μεριά ο θάνατος από οικονομική ασφυξία. Από την άλλη η ζωή με τη μάσκα του οξυγόνου του αμερικανικού ΔΝΤ. Ποιο όμως είναι αυτό το ΔΝΤ; Είναι μια συνηθισμένη Τράπεζα; ΟΧΙ! Αν οι ΗΠΑ έχουν ένα χαλύβδινο βραχίονα, την Πολεμική Μηχανή, ο άλλος, ο οικονομικός βραχίονας, είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Άρα να μας βάλει ουσιαστικά κάτω από τον απόλυτο έλεγχο των ΗΠΑ και της Ευρώπης των Τραπεζών.

Μπορούσε η Κυβέρνηση να συνεχίσει άνετα να δανείζεται με το συνηθισμένο επιτόκιο που πλήρωναν όλες οι Κυβερνήσεις, του Καραμανλή, του Ανδρέα, του Μητσοτάκη, του Σημίτη και του νέου Καραμανλή. Άλλο αν φόρτωναν με τόκους τις μέλλουσες γενιές. Μήπως το ίδιο δεν κάνει και τώρα; Όμως μ’ αυτόν τον συνηθισμένο τρόπο η ζωή θα κυλούσε με τις ίδιες δυσκολίες, χωρίς να φτάσουμε στο δίλημμα «Τρόικα ή θάνατος»! Άλλοτε λέγαμε «Ελευθερία ή θάνατος». Φτάσαμε τώρα -ή μάλλον μας φτάσανε- στο κατάντημα να ταυτίζουμε την Ελευθερία με την ξένη εξάρτηση! Ο ταχυδακτυλουργός Γιώργος Παπανδρέου τα κατάφερε να αναποδογυρίσει όλες τις αξίες, δηλαδή να παρουσιάζει την Τρόικα ως Ελευθερία. Το Μνημόνιο ως Λύτρωση. Την ύφεση ως ανάπτυξη. Την απόγνωση ως ευτυχία. Την ανεργία ως κοινωνική επιτυχία. Την φτώχια ως πλούτο. Και την υποδούλωση ως απελευθέρωση. Και έτσι κατόρθωσε για ένα ολόκληρο χρόνο να μας εγχειρίζει χωρίς αναισθητικό!

Βρήκε όμως έδαφος πρόσφορο να μας προκαλεί χωρίς να βρίσκει ουσιαστική αντίσταση. Και έπρεπε να περάσει ένας χρόνος, για να βγουν τα παιδιά στις πλατείες και να μπορέσουμε κι εμείς με το … αλτσχάιμερ και τα παράλυτα πόδια, που μας είχαν ως τότε φιμωμένους, να μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο με τους συμπατριώτες μας, όπως είστε εσείς που επί τέλους σπάσατε το φράγμα της αδιαφορίας και τώρα ψάχνετε να ανακαλύψετε πού βρίσκεται η αλήθεια.

Δεν νομίζω ότι υπήρξε στο παρελθόν άλλη ιστορική περίοδος με τόσους πολλούς και ισχυρούς ραγιάδες, έτοιμους να πουλήσουν το λαό αντί πινακίου φακής. Για μια καρέκλα, για μια θέση, για ένα μισθό, για ένα αξίωμα. Για ένα παμφάγο «Εγώ», αδιάφορο μπροστά στον πόνο του λαού και στο ξεπούλημα της πατρίδας.

Και σας ρωτώ: Αφού το Μνημόνιο και η Δανειοληπτική Σύμβαση βρίσκονταν κατατεθειμένα από τον Μάιο του 2010 στη Βουλή, γιατί δεν βρέθηκε ούτε ένας Βουλευτής να κάνει γνωστούς όλους αυτούς τους άθλιους και καθαρά αντιλαϊκούς και αντεθνικούς όρους, με τους οποίους δεσμεύεται η ίδια η εθνική μας ακεραιότητα και θυσιάζονται οι εργατικές και κοινωνικές μας κατακτήσεις;

Ξέρετε πότε και πώς έγιναν γνωστοί οι όροι αυτών των δύο Συμβάσεων; Την πρώτη Δεκεμβρίου του 2010, από τον Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου Γιώργο Κασιμάτη, με παρέμβασή του κατά τη διάρκεια της Ιδρυτικής Ομιλίας μου για την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών! Και από τότε ως σήμερα είναι ο Κασιμάτης, ο Μπέης και όλα τα μέλη της Κίνησής μας, που προσπαθώντας να σπάσουμε την ασφυκτική φίμωσή μας από όλες τις πλευρές, κατορθώσαμε τελικά να κάνουμε γνωστές σε όλο το λαό αυτές τις απαράδεκτες συμφωνίες, που φέρουν με ειδικό νόμο μία μόνο υπογραφή, ενός υπουργού και που αφού μας οδήγησαν στην καταστροφή και στα σημερινά αδιέξοδα, επιχειρούν τώρα με το νέο Μνημόνιο να ανοίξουν το δρόμο στις αρπαχτικές ορέξεις του κ. Ρουμπεϊ και των λοιπών συνεταίρων του, που όπως μας είπε, αποφάσισαν κρυφά να προχωρήσουν στην υποθήκευση όλου του πλούτου της χώρας, χερσαίου, ορυκτού, υποθαλάσσιου, τουριστικού και Μνημειακού. Όλη η Ελλάδα στο σφυρί.

Κι εμείς καθόμαστε εδώ και σκεφτόμαστε ακόμα τι θα κάνουμε. Κι αν εμείς είμαστε κοιμισμένοι, πού είναι, αλήθεια τα βράχια, οι πέτρες και τα κεραμίδια; Πού είναι ο Όλυμπος και ο Κίσαβος να ξεσηκωθούν και να βροντοφωνάξουν «Φτάνει πια»!

Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλώ στη Θεσσαλονίκη. Πάντοτε όμως μετ’ εμποδίων. Κι άλλοτε μας παραμόνευε ο παρακρατικός, που σήμερα έχει αντικατασταθεί από τον κρατικοδίαιτο, που απειλεί και εκβιάζει πίσω από την ασφάλεια της ανωνυμίας. Πού είναι όμως σήμερα αυτή η συμμορία που ξεκινούσε από την Φρειδερίκη, για να φτάσει στο ρόπαλο του Γκοτζαμάνη, που σκότωσε τον Γρηγόρη Λαμπράκη; Πού είναι όλοι αυτοί; Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Την ίδια τύχη θα έχουν και τα σημερινά θλιβερά κακέκτυπά τους. Η διαφορά είναι ότι όλες τις προηγούμενες φορές είχαμε όλοι μαζί, όλος ο λαός, όλη η νεολαία, έναν ορατό εχθρό. Ήμασταν όλοι μαζί και απέναντι ο εχθρός. Όμως σήμερα ο εχθρός κατάφερε να κάνει ένα μεγάλο μέρος του λαού εχθρό του εαυτού του. Δεν φτάνει λοιπόν να χτυπάμε τον εχθρό. Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να διαφωτίσουμε το λαό να πάψει να είναι εχθρός του εαυτού του.

Ας δούμε λοιπόν πού βρισκόμαστε σήμερα και πού μας οδηγούν για το αύριο. Σήμερα, ξεκινώντας το μεγάλο ξεπούλημα, βγάζουνε στο σφυρί για 25 δισεκατομμύρια αντί για 50 που είναι η πραγματική τους αξία, -πάρτε μια μεγάλη ανάσα-
τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών, ηλεκτροδότησης, άρδευσης και φυσικού αερίου. Τράπεζες. Αεροδρόμια. Λιμάνια. Αυτοκινητόδρομοι. Αιγιαλοί, παραλίες και λοιπές εδαφικές εκτάσεις. Δικαιώματα εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου, φυσικού αερίου, πολύτιμων λίθων και πετρωμάτων. Όλα αυτά η Κυβέρνηση συμφώνησε να τα ξεπουλήσει μέσω της εφαρμογής ενός σαρωτικού σχεδίου ιδιωτικοποιήσεων και εκποίησης περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Αυτό το πρόγραμμα αναμένεται να εξελιχθεί σε πρόγραμμα δημοσίων πλειστηριασμών, που θα αναλάβει να πραγματοποιήσει ένας Ανεξάρτητος Οργανισμός με το παραπλανητικό όνομα Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, που πίσω του θα είναι οι ξένοι δανειστές μας. Ώστε οι εισπράξεις να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στις ξένες Τράπεζες.

Με το νέο Μνημόνιο η Κυβέρνηση υποχρεώνεται να καθορίσει σαφές χρονοδιάγραμμα που θα περιγράφει για κάθε τρίμηνο ποια περιουσιακά δικαιώματα του Δημοσίου θα ιδιωτικοποιηθούν.

Η ταχύτητα αυτών των ιδιωτικοποιήσεων θα πρέπει να είναι τόσο μεγάλη, ώστε η διαδικασία να εξελιχθεί σε ένα αληθινό ξεπούλημα!

Μετά τον ΟΤΕ, του οποίου το 10% αναμένεται να εκποιηθεί ως το τέλος του μηνός στην Deutsche Telecom αντί του ευτελούς ποσού των 400 εκατομμυρίων ευρώ, με αποτέλεσμα αυτός ο γερμανικός κολοσσός να κατέχει το 40% αυτής της ζωτικής εθνικής επιχείρησης, σειρά για ξεπούλημα αναμένεται να πάρουν τα Ταχυδρομικά Ταμιευτήρια, ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, η Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, που είναι στο φετινό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Ακολουθούν η πώληση της ΕΥΔΑΠ, του ΟΠΑΠ και το 21% του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Στο μεταξύ χώρες όπως η Ολλανδία και η Φινλανδία πιέζουν ώστε η Ελλάδα να υποθηκεύσει το συντομότερο δυνατόν τη δημόσια περιουσία της, προκειμένου να συναινέσουν για νέα χρηματοδότηση.

Θυμάμαι ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος με χαρακτήριζε κάποτε ως «ζων Μνημείο» του ελληνικού πολιτισμού. Λέτε να με βγάλουν κι εμένα στο σφυρί; Φανταστείτε να με πουλήσουν και να βρεθώ σαν … γιουσουφάκι στο χαρέμι του Πασά Γιούνγκερ ή του Βεζύρη Ολι-Ρεν. Ευτυχώς που ο Σουλτάνος Στρως Καν βρίσκεται στη φυλακή… Είναι κι αυτό κάτι.
Φυσικά δεν είναι μόνο η δημόσια περιουσία που βγήκε στο σφυρί. Η συμφωνία με τα αφεντικά της Τρόικα οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ολοκληρωτική καταστροφή της ελληνικής οικονομίας. Με την εφαρμογή μέτρων λιτότητας που θα βαθύνουν περισσότερο την ύφεση, θα μειώσουν τα φορολογικά έσοδα του κράτους και θα διευρύνουν το δημοσιονομικό έλλειμμα, στο οποίο οδήγησαν έως τώρα η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα. Στόχος του Νέου Μνημονίου είναι η παραπέρα αφαίμαξη των εισοδημάτων του Έλληνα πολίτη και η συρρίκνωση του Κράτους για να εξοικονομηθούν 30 περίπου δισ. Ευρώ.

Για τον λόγο αυτόν, Κυβέρνηση και Τρόικα συμφώνησαν ότι πρέπει να αυξηθούν και πάλι οι έμμεσοι φόροι, να επιβληθούν νέοι άμεσοι φόροι, να απολυθούν χιλιάδες εργαζόμενοι στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ και να συγχωνευθούν εκατοντάδες υπηρεσίες και φορείς του ελληνικού Δημοσίου.

Από την πρώτη Ιουλίου και σε όλη τη διάρκεια των επομένων ετών, η μείωση των υπαλλήλων στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ μπορεί να φτάσει στο 35%.

Όλα αυτά που ανέφερα, είναι μονάχα ένα μέρος από τη λαίλαπα που έχει ήδη ξεκινήσει και θα ολοκληρωθεί μετά την υπογραφή του Νέου Μνημονίου. Όμως τότε, όταν η περιουσία μας θα ανήκει στους ξένους αγοραστές, θα είναι ίσως αργά να αντιδράσουμε, γιατί η εγγυήτρια δύναμη γι’ αυτές τις πωλήσεις, η Ευρώπη, έχει προβλέψει να υπερασπίσει τα κεκτημένα της με την ευρωπαϊκή αστυνομική δύναμη κι ακόμα με ειδικές μονάδες του ευρωπαϊκού στρατού.

Και για τον λόγο αυτόν βρισκόμαστε σήμερα εδώ. Γιατί φοβόμαστε πως όταν κατεβούμε κι αυτό το σκαλοπάτι, θα είναι πάρα πολύ δύσκολη έως αδύνατη η επιστροφή μας στα επίπεδα στα οποία βρισκόμασταν πριν ξεσπάσει η καταιγίδα.

Και γι’ αυτό σας καλούμε, καλούμε όλους τους Έλληνες, να βγούνε στους δρόμους και στις πλατείες ευθύς μόλις πληροφορηθούν ότι το Νομοσχέδιο που παραπλανητικά το αποκαλούν «μεσοπρόθεσμο» πρόγραμμα, μπήκε στη Βουλή για συζήτηση και ψηφοφορία. Πρέπει με κάθε τρόπο να εμποδίσουμε την υπερψήφισή του. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την προσωπική συμμετοχή μας σ’ αυτό το Κίνημα της παλλαϊκής αντίστασης.

Ανακεφαλαιώνω:

Στόχος της Παγκοσμιοποίησης είναι να κατεδαφιστούν τα εθνικά σύνορα και μαζί οι εθνικές ιδιαιτερότητες των λαών, η ιστορία, η γλώσσα, ο πολιτισμός και φυσικά να θρυμματιστεί ο οικονομικός, αναπτυξιακός, εργασιακός και κοινωνικός ιστός.

Με την εφαρμογή του «Σοκ και Δέος» που είναι η επίσημη τακτική της οικονομικής σχολής του Σικάγου, στοχεύουν να λυγίσουν τους λαούς με τον φόβο της ανεργίας, της ανασφάλειας, της εξαθλίωσης και της φτώχιας, να δημιουργήσουν μέσα στο λαό ένα τόσο ισχυρό σοκ, ώστε να τα χάσει, να ξεχάσει ποιος είναι και να μεταβληθεί σε φυτό είτε σε πειθήνιο κοπάδι προσφέροντας τον εαυτό του εύκολη λεία στις ορέξεις των σαρκοβόρων Μονοπωλίων των Αμερικανών και της Ευρώπης.

Κι αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας. Αφού επί ένα χρόνο μας ζάλισαν με τα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα που οδηγούν στην ανεργία, την εξαθλίωση, τα λουκέτα και το φάσμα της πείνας, έβγαλαν ήδη στο σφυρί τα πρώτα «φιλέτα» του εθνικού μας πλούτου. Και τώρα, όπως είδαμε, με το Νέο Μνημόνιο ετοιμάζονται για το Μεγάλο Φαγοπότι.

Τώρα όλος ο εθνικός μας πλούτος βγαίνει στο σφυρί. Η Ελλάδα ολόκληρη πωλείται στους ξένους και όσα χρήματα προκύψουν, θα πάνε κατ’ ευθείαν στο χρηματοκιβώτιο του ΔΝΤ και της Ευρώπης των Τραπεζών. Υπάρχει άρα γε μεγαλύτερο έγκλημα από αυτό; Πώς είναι δυνατόν ένας λαός που θυσιάστηκε για να υπερασπίσει την εδαφική μας ακεραιότητα να διώξει τους ξένους κατακτητές και να σώσει την αξιοπρέπεια, την περηφάνεια και την τιμή του, να επιτρέπει σήμερα και μάλιστα σε μια εκλεγμένη κυβέρνηση να ξεπουλά ξετσίπωτα ολόκληρη τη χώρα μας στους ξένους;

Η Κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της φαίνεται πως μας θεωρούν πέρα για πέρα ηλίθιους, όταν ισχυρίζονται ότι προσπαθούν να μας σώσουν με τη βοήθεια των ξένων.
Εμείς είμαστε περήφανοι, γιατί από τον Δεκέμβριο του 2010 ξεσκεπάσαμε πρώτοι το μέγα ψέμα. Μιλήσαμε για το Μνημόνιο, την Τρόικα. Αναφερθήκαμε στην ξένη εξάρτηση, ουσιαστικά στην Αμερικανοκρατία, που από τα 1950 διαμορφώνει την εξωτερική και την αμυντική μας πολιτική, ελέγχει την οικονομία και τις πολιτικές εξελίξεις.

Κατασκευάζει και ανεβάζει κόμματα της αρεσκείας της και κατεβάζει όσα την ενοχλούν ή την φοβίζουν. Ανεβάζουν και κατεβάζουν Κυβερνήσεις. Επιβάλλουν και παύουν πρωθυπουργούς. Χωρίς την ξένη εξάρτηση δεν ήταν δυνατόν να ευδοκιμήσουν καταστάσεις όπως οι σημερινές. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, χωρίς τις πλάτες των ΗΠΑ δεν θα τολμούσε να μας κοροϊδεύει κατά πρόσωπο και να προχωρεί σε πράξεις που σε άλλες εποχές, αυτοί που θα τολμούσαν να τις κάνουν, θα σερνόταν ασφαλώς σε δικαστήρια, φυλακές και ίσως ακόμα και σε εκτελεστικά αποσπάσματα.

Σ’ αυτή τη χώρα, εδώ και 2.500 χρόνια, όποιος τολμούσε να πει ότι προσφέρει ένα τμήμα της εθνικής ακεραιότητας στους ξένους, στιγματιζόταν ως προδότης και είχε την τύχη που του αρμόζει.

Ως απλός Έλληνας που έμαθα από έφηβος να θεωρώ ότι η υπεράσπιση της πατρίδας μου είναι το υπέρτατο χρέος, νοιώθω ντροπή και οργή όταν κάποιος μπορεί να αρθρώνει αυτή τη φοβερή φράση μέσα στην ίδια τη Βουλή και να μην απομονώνεται αυτοστιγμεί αλλά να μπορεί στη συνέχεια να προχωρεί χωρίς ουσιαστικά εμπόδια στο ξεπούλημα της πατρίδας μας στους ξένους…

Δεν αντιλέγω. Είμαι καλλιτέχνης. Είμαι μουσικός. Είμαι συνθέτης. Και τι θα πει αυτό; Ότι ως πολίτης είμαι διαφορετικός από τους άλλους; Ότι δηλαδή ένας νομικός, ένας επιχειρηματίας, ένας δημοσιογράφος ή ένας επαγγελματίας πολιτικός έχουν μεγαλύτερη ευθύνη και περισσότερα δικαιώματα να αποφασίζουν για τα κοινά απ’ ό,τι εγώ; Ότι διαθέτουν μόρφωση, σκέψη, κρίση ανώτερη από μας τους καλλιτέχνες; Θα πρέπει άρα γε να ακούσω την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, που ρωτά πόσο κόστισε η … συγκέντρωση στα Προπύλαια και ποιος χρηματοδότης βρίσκεται από πίσω. Δηλαδή πόσα πήρα και ποιος με πληρώνει; Ή θα πρέπει να δώσω σημασία στα «συντροφικά» πισώπλατα χτυπήματα, ότι είμαι αχάριστος να χτυπώ το Σύστημα, που τόσα πολλά χρήματα μου έδωσε κι εγώ πήγα με τον Μητσοτάκη και τώρα, ανεγκέφαλος και αφελής όπως είμαι, αφήνω να με εκμεταλλευθούν οι επιτήδειοι που κρύβονται πίσω από μένα; Ή τέλος θα πρέπει να ασχοληθώ με τις καθημερινές εμφανίσεις του κ. Χυτήρη στα κανάλια, που μας τσουβαλιάζει όλους μαζί, όσους κατεβαίνουν στις πλατείες και στα Προπύλαια και μας προκαλεί «Αν τολμάτε, κάντε κόμμα να δούμε πόσο μετράτε»;

Το γεγονός είναι ένα: πως οι πλατείες και τα Προπύλαια τους πανικοβάλανε. Και κάνουν ότι δεν μας βλέπουν, δεν μας ξέρουν και δεν μας μετρούν, πιστεύοντας έτσι ότι δεν υπάρχουμε, ότι είμαστε αέρας, ένα κακό όνειρο, ένας εφιάλτης που θα σβήσει.

Για να δώσω λοιπόν μια απάντηση από αυτό το βήμα, μιας και φιμώνεται συστηματικά η φωνή μας, θέλω να σας δηλώσω ότι όταν ξεκίνησα με την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών, ξεκίνησα με σκοπό να φτάσω ως το τέρμα. Χωρίς να υπολογίζω εμπόδια και θυσίες. Και το τέρμα έχει ένα όνομα: Είναι η οριστική απαλλαγή της Ελλάδας από την ξένη εξάρτηση. Και γι’ αυτό ο πρώτος μας στόχος είναι η Εθνική Ανεξαρτησία. Στη συνέχεια και αφού αντικαταστήσουμε το σημερινό Σύστημα Εξουσίας με νέο Σύνταγμα, νέους θεσμούς, νέες σχέσεις, καινούριο αμυντικό δόγμα και εξασφαλίσουμε την εδαφική μας ακεραιότητα και εγκαταστήσουμε τον Λαό στο θρόνο της Εξουσίας, τότε θα έχουμε εκπληρώσει τον δεύτερο Στόχο, δηλαδή την Παλλαϊκή Εξουσία με στόχο την Άμεση Δημοκρατία.

Από κει και πέρα επεξεργαζόμαστε από σήμερα με τη σύσταση επιτροπών από επιστήμονες και απλούς πολίτες, ένα πλήρες πρόγραμμα οικονομικής ανάκαμψης και ανάπτυξης, με επίκεντρο την άνοδο του οικονομικού, μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου της ελληνικής κοινωνίας, γεγονός που θα οδηγήσει και πάλι τη χώρα μας στον υψηλό βαθμό της εκτίμησης, του κύρους και της ακτινοβολίας που της αξίζει.
Κι αυτός είναι ο τρίτος μας Στόχος: Η Πατριωτική Αναγέννηση.

Στο σημείο αυτό σας παρουσιάζω συνοπτικά τον «Δεκάλογο», το Πρόγραμμα Αρχών της Κίνησής μας:

Αγωνιζόμαστε για:

1. Να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο, την Τρόικα και το ΔΝΤ.

2. Να χαρακτηρίσουμε Άκυρες όλες τις δεσμευτικές συμβάσεις-συμφωνίες που υπέγραψε η Κυβέρνηση του Μνημονίου.

3. Να απαλλαγούμε οριστικά και τελεσίδικα από τα χρέη και τους τόκους.

4. Να απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία.

5. Να συνάψουμε Δάνεια και Επικερδείς Συμφωνίες με κάθε χώρα, Ανατολική, Δυτική, Βόρεια ή Νότια, που θα δεχτεί να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο και με λογικούς όρους...

6. Να διεκδικήσουμε το status της Ουδετερότητας με την καθιέρωση ισότιμων σχέσεων με όλες τις χώρες του κόσμου και με την επιδίωξη να μη διαταραχθεί η θέση μας στην Ευρώπη. Όσον αφορά το ΝΑΤΟ, το Status της Ουδετερότητας οδηγεί σε αναθεώρηση των σχέσεών μας. Τέλος οι διεθνείς εγγυήσεις που θα συνοδεύουν την Ουδετερότητα της χώρας, μάς απαλλάσσουν οριστικά από τα βάρη των εξοπλισμών.

7. Να επιβάλουμε τα Κυριαρχικά μας Δικαιώματα στους τομείς των διεθνών σχέσεων και της Άμυνας της Χώρας.

8. Να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό και υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας ξεκινώντας με την ΑΟΖ.

9. Να αναθεωρήσουμε τον Συνταγματικό μας χάρτη με νέους θεσμούς που να εξασφαλίζουν το Πολίτευμα της γνήσιας-πραγματικής και άμεσης Δημοκρατίας.
Και τέλος

10. Να εφαρμόσουμε ένα Νέο Πρόγραμμα Οικονομικής Ανάπτυξης-Κοινωνικής Ανόρθωσης-Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και Πολιτικής Αναγέννησης με στόχο την ραγδαία άνοδο του οικονομικού-κοινωνικού-μορφωτικού και πολιτικού επιπέδου του ελληνικού λαού με την παράλληλη ανάδειξη του κύρους της χώρας στον διεθνή χώρο.

Όπως δήλωσα στα Προπύλαια, δεν σκοπεύω να πεθάνω προτού να δω αυτή τη μεγάλη νίκη του Ελληνικού Λαού. Θα ζήσω και θα παλεύω στην πρώτη γραμμή. Αν οι εχθροί μου θέλουν να είμαι «αφελής γέρος», «παράλυτος», με «ελαττωμένη νόηση και με αλτσχάιμερ», τόσο το καλλίτερο. Αν εξακολουθήσουν να είναι απέναντί μας τόσο τυφλοί όσο ήταν έως σήμερα, τόσο το καλλίτερο για μας. Θα φτάσουμε έτσι πιο εύκολα στον τελικό μας στόχο.
Προς το παρόν έχω τη δυνατότητα να διαδηλώνω και να βιώνω αυτή την απέραντη χαρά που δίνει η επαφή μου μαζί σας.

Και τώρα σας αφήνω, γιατί από αύριο θα πρέπει να βρίσκομαι στους δρόμους της Αθήνας, μπροστά στη Βουλή, μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους όπως ελπίζω, για να υψώσουμε ένα ζωντανό τείχος, ώστε να μην περάσει το Νέο Μνημόνιο κι ακόμα πιο πέρα, έως ότου διώξουμε την Τρόικα και επιβάλουμε τη θέληση του Ενωμένου, Ανεξάρτητου Ελληνικού Λαού.

Σας καλώ να κάνετε κι εσείς το ίδιο, εδώ. Πρέπει όλη η Θεσσαλονίκη να αποφασίσει να πάρει της τύχες της πατρίδας στα χέρια της.

Αυτό επιτάσσει η μεγάλη αγωνιστική σας κληρονομιά.

Τελειώνοντας απαντώ στο ερώτημα που ακούγεται από παντού:

- Υπάρχει λύση έξω από το Σύστημα;

- Υπάρχει προοπτική;

- Υπάρχει άλλη λύση ρεαλιστική;

Ναι, υπάρχει τέτοια λύση που για να είναι ρεαλιστική θα πρέπει να στηρίζεται στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας. Αυτό απαιτεί η Δημοκρατία. Αυτό απαιτεί το συμφέρον της χώρας. Έτσι πιστεύω.

Μονάχα μια ανεξάρτητη Κυβέρνηση που θα έχει τη δύναμη να αντικαταστήσει το σημερινό εξαρτημένο Σύστημα Εξουσίας (κι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο αν έχει πίσω της την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού) θα μπορέσει να χαρακτηρίσει το σύνολο των οικονομικών και άλλων δεσμεύσεών μας ως δεσμεύσεις απεχθείς, που έγιναν πίσω από την πλάτη του λαού και επομένως είναι εθνικά απαράδεκτες και άκυρες.

Μια Κυβέρνηση που θα αναζητήσει άμεσα δάνειο από άλλες δυνάμεις, όπως την Κίνα και τη Ρωσία, με λογικό επιτόκιο, όπως άλλωστε οι ίδιες το είχαν προτείνει στον κ. Παπανδρέου που το απέρριψε, όπως άλλωστε ματαίωσε και την κερδοφόρο σύμβαση του Μπουργκάς εν μέσω οικονομικής κρίσης, μόνο και μόνο για να φανεί αρεστός στους Αμερικανούς.

Μια Κυβέρνηση που θα επιδιώξει τη σύναψη συμφωνιών με τις ίδιες δυνάμεις για τη δημιουργία κοινοπραξιών με στόχο την εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου με γνώμονα το εθνικό μας συμφέρον, ώστε να επιτύχει την οριστική απαλλαγή μας από κάθε είδους δεσμεύσεις και στη συνέχεια να προχωρήσει στην εφαρμογή ενός προγράμματος οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, στηριγμένου στη θεσμοθετημένη λαϊκή κυριαρχία με στόχο την Άμεση Δημοκρατία και με αποκορύφωμα την πατριωτική Αναγέννηση.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αν θέλουμε να γίνουμε Ανεξάρτητοι, Ελεύθεροι και Κυρίαρχοι. Βέβαια ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος και θα χρειαστούν σκληροί αγώνες και μεγάλες θυσίες. Γι’ αυτό χρειάζεται αγάπη για την Πατρίδα και απόλυτη αφοσίωση και πίστη στα ιδανικά της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ευτυχίας του Λαού. Και να μην ξεχνάμε πως η Λευτεριά δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται.
Γεια χαρά.

Πλατεία Αριστοτέλους, 9.6.2011
Μίκης Θεοδωράκης