Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Ιουλ 2014

Xώρος ελεύθερης έκφρασης και πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των ίδιων των πολιτών, για την κινητοποίηση των συμπολιτών τους να κατέβουν στους δρόμους, συντελώντας σημαντικά σε μαζικές εξεγέρσεις που οδήγησαν στην πτώση αυταρχικών καθεστώτων στον αραβικό κόσμο αναδεικνύονται τα social media, και κυρίως το facebook και το twitter, όπως αποτυπώθηκε σε παγκόσμιο φόρουμ της Deutsche Welle.

Στο πλαίσιο του Global Media Forum, που διεξήχθη στη Βόννη, συμμετείχαν ομιλητές από διαφορετικές χώρες και με διαφορετικές ιδιότητες, ακτιβιστές με πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις, δημοσιογράφοι, επιστήμονες και εκπρόσωποι πολιτικών και κοινωνικών φορέων.
Στο επίκεντρο του GMF βρέθηκε ειδικότερα η αποτίμηση της συμβολής του λεγόμενου «ηλεκτρονικού ακτιβισμού» (digital activism) στις λαϊκές επαναστάσεις και διαμαρτυρίες, αρχής γενομένης το 2010 με το ξέσπασμα της αραβικής άνοιξης.
«Παρατηρήσαμε ότι στην προώθηση της δημοκρατίας και των φιλελεύθερων αρχών τα νέα μέσα και κυρίως τα social media παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο, με την έννοια ότι κινητοποιούν τις μάζες. Όλες αυτές οι χώρες δεν διαθέτουν ελεύθερα ΜΜΕ. Από την άλλη πλευρά αυτή η ελευθερία υπάρχει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», ανέφερε στη DW o Ρόναλντ Μαϊνάρντους, επικεφαλής του Ιδρύματος Φρίντριχ Νάουμαν στο Κάιρο.
Το παράδειγμα των αραβικών χωρών και της χρήσης των νέων μέσων από τους πολίτες για την καταγραφή και μετάδοση των γεγονότων στις πλατείες χωρίς το φιλτράρισμα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ ακολούθησαν στη συνέχεια και άλλες χώρες, όπως η Ουκρανία, ο Λίβανος αλλά και η Ινδία και η Μιανμάρ. Χαρακτηριστική είναι περίπτωση της Ουκρανίας. O Ουκρανός δημοσιογράφος Σέρτζι Λεσένκο ανέφερε ότι στην Ουκρανία, μετά το ξέσπασμα των διαδηλώσεων κατά του προέδρου Γιανουκόβιτς, το 41% των πολιτών χρησιμοποιεί πλέον το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως πηγή αξιόπιστης πληροφόρησης, ενώ παράλληλα το ίντερνετ αποτελεί τη βασική δίοδο για την κινητοποίηση των πολιτών αλλά και την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση.
Όσον αφορά στο ρόλο των νέων μέσων στη διαμόρφωση δημοκρατικής συνείδησης και την εμβάθυνση και διατήρηση των δημοκρατικών διεργασιών "το πιο αξιόλογο και σημαντικό στοιχείο στην συζήτηση αυτή είναι ότι και μετά τις εξεγέρσεις, μετά τις επαναστάσεις, τα νέα μέσα εξακολουθούν να παίζουν έναν εποικοδομητικό ρόλο σταθεροποίησης της δημοκρατικής τάξης, η οποία δεν είναι ακόμη ώριμη", εκτιμά ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους, τονίζοντας ότι "δεν υπάρχουν ακόμη οι απαραίτητοι δημοκρατικοί θεσμοί, αλλά ένα θετικό περιβάλλον. Μέχρι να σταθεροποιηθούν αυτοί οι θεσμοί, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν έναν ρόλο ελέγχου της εξουσίας, έναν ρόλο που σε ώριμες δημοκρατικές κοινωνίες παίζουν τα κοινοβούλια και οι άλλες δημοκρατικές αρχές".
Παρά το σημαντικό ρεύμα που έχουν δημιουργήσει τα νέα μέσα, η Αιγύπτια ακτιβίστρια και μπλόγκερ Εσρά Αμπέλ Φατάχ υπογράμμισε πως η «επανάσταση» δεν έρχεται τόσο απλά και αυτόματα μέσα μέσω facebook και twitter. Τα μέσα αυτά προσφέρουν απλώς τον αναγκαίο χώρο για τη διεξαγωγή ενός δημοκρατικού ντιμπέιτ, ευαισθητοποιώντας, εγείροντας προβληματισμούς και συνδράμοντας στην κατεύθυνση της εμπέδωσης των δημοκρατικών κανόνων αντιπαράθεσης.
Στην ίδια λογική κινήθηκε και ο Αιμάν Μάνα, διευθυντής του Ιδρύματος Σαμίρ Κασίρ από το Λίβανο, ο οποίος θεωρεί πως το να θεωρεί κανείς την αραβική άνοιξη «ως ένα γραμμικό γεγονός» αποτελεί υπεραπλούστευση. Κατά τον Κασίρ πρόκειται για μία πολυσύνθετη ιστορική διεργασία, στην οποία συνετέλεσαν πολλοί παράγοντες και όχι μόνο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Ν. Ελευθερόγλου

Στη θέση του παραμένει (ακόμη) ο εθνικά επικίνδυνος με βάση τις πρόσφατες δηλώσεις του γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών πρέσβης Αναστάσιος Μητσιάλης.
Στην πρόσφατη επίσκεψή του στη Μεγαλόνησο ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι πρέπει να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις για να επιλυθεί το Κυπριακό, ότι δεν πρέπει να επιρρίπτονται ευθύνες στην Τουρκία και ανακάλυψε ότι υπάρχει τουρκοκυπριακός λαός!

Ιδού η δήλωση (την έκανε μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη), για την οποία έπρεπε ήδη να έχει πάει σπίτι του ο γενικός γραμματέας, που έχει προφανώς άνωθεν κάλυψη:
«Η συγκυρία των διακοινοτικών συνομιλιών, όπως γίνονται, είναι μία καινούργια ευκαιρία σε αυτή την περίοδο για να μπορέσουν οι δύο πλευρές να βρουν την πολυπόθητη λύση. Ασφαλώς και η Αθήνα συμπαρίσταται και παρακολουθεί τις εξελίξεις και πιστεύουμε ότι οι εμπειρίες, οι αποτυχίες του παρελθόντος, χωρίς φυσικά να επιρρίπτει κανείς ευθύνες στη μία ή στην άλλη πλευρά, πρέπει να οδηγήσουν όλους τη φορά αυτή, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, να μπορέσουν να βρουν τον κοινό παρονομαστή που θα επιτρέψει σε όλον τον Ελληνισμό και τουρκοκυπριακό λαό να ζήσουν μαζί στο μέλλον».
Τα παραπάνω οδήγησαν τους Κυπρίους στα… κάγκελα, ενώ όποιος παρακολουθούσε τα δελτία ειδήσεων των κυπριακών καναλιών θα διαπίστωνε ότι στην Κύπρο για μία ακόμη φορά αισθάνονται προδομένοι από τις «ανεπαρκείς και πάρα πολύ κατώτερες των περιστάσεων» ηγεσίες του Ελληνισμού.

Όλα σχεδόν τα κόμματα της Κύπρου αποδοκίμασαν τον κ. Μητσιάλη, που σύρθηκε σε μισή διόρθωση μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ δηλώνοντας ότι «προηγούμενη αναφορά του σε «τουρκοκυπριακό λαό» έχει την έννοια, όπως είναι αυτονόητο, της τουρκοκυπριακής κοινότητας».

Σε ανακοίνωσή του, ο εκπρόσωπος και τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝ.ΕΛ. Τέρενς Κουίκ, από το Μπακού όπου βρίσκεται για την ετήσια Σύνοδο του ΟΑΣΕ, δήλωσε ότι «οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, Αναστάσιου Μητσιάλη, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Επιεικώς απαράδεκτες».
Ο δε Γιάννης Μιχελογιαννάκης χαρακτήρισε τις δηλώσεις Μητσιάλη απαράδεκτες και επικίνδυνες.


Σχόλιο ιστολογίου: Αυτός ο κύριος δεν είναι κλητήρας, δεν είναι απλός υπάλληλος, δεν είναι καν κάποιος που δεν έχει ιδέα για το αντικείμενο στο οποίο εργάζεται στο πλέον κρίσιμο για την χώρα, υπουργείο Εξωτερικών. Είναι ο γενικός γραμματέας, δηλαδή ο αμέσως επόμενος υπεύθυνος και αρμόδιος μετά την πολιτική ηγεσία. Είναι ο άνθρωπος που δέχεται εισηγήσεις από ειδικούς επιστήμονες, αναλυτές και διπλωμάτες και γνωρίζει ίσως όσο κανείς άλλος τι συμβαίνει στις υποθέσεις που άπτονται χειρισμού από το ΥΠΕΞ. Σαφέστατα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι έχει συμβεί στην Κύπρο και τι σημαίνουν για την Κύπρο οι δηλώσεις του. 
Αν «εκτελούσε εντολές» θα πρέπει να βρει την ευθιξία και να παραιτηθεί άμεσα, γιατί ντροπιάζει το διπλωματικό σώμα του οποίου μέλος είναι. 
Αν προχώρησε σε προσωπικές δηλώσεις θα πρέπει να απομακρυνθεί ως λίαν επικίνδυνος για τον χειρισμό εθνικών θεμάτων που απαιτούν ειδικούς χειρισμούς από διπλωμάτες. 
Αν ο συγκεκριμένος «κύριος» συνεχίζει να παραμένει στη θέση του, τότε ο πολιτικός του προϊστάμενος θα πρέπει να υποβάλει την παραίτησή του, γιατί δεν έχει το σθένος να στείλει στο σπίτι του κάποιον που στην καλύτερη περίπτωση χαρακτηρίζεται ως «επιεικώς ηλίθιος». 
Η συνέχιση της παραμονής του, όμως, στο υπουργείο Εξωτερικών, είναι πλέον ευθύνη του ίδιου του «πρωθυπουργού» Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επιτρέπει σε αμφιβόλου ικανότητας διπλωμάτη να ασκεί τα μείζονος σπουδαιότητας καθήκοντά του, εις βάρος του συνόλου του Ελληνισμού. 
Και, η Κύπρος, είναι μία μόνο περίπτωση από την σωρεία των εθνικών θεμάτων – προβλημάτων που χειρίζεται ο εν λόγω «διπλωμάτης». Δεν θέλουμε να φανταστούμε καν ποιες είναι οι θέσεις του και πως χειρίζεται (εκτός της δημοσιότητας) άλλα φλέγοντα ζητήματα που χαρακτηρίζονται ως εθνικά, όπως η Θράκη, το Αιγαίο, το Σκοπιανό, η Βόρεια Ήπειρος και οι Τσάμηδες, ή άλλα λίαν επίκαιρα, όπως είναι η ΑΟΖ…
Εμείς, περιμένουμε, πάντως, μία αίτηση από το διπλωματικό σώμα για την άμεση απομάκρυνση του κ. Μητσιάλου…, ο οποίος ντροπιάζει με την συμπεριφορά του το Διπλωματικό Σώμα και Έλληνες διπλωμάτες που δεν δίστασαν ακόμη και να παραιτηθούν όταν τους δόθηκαν εντολές που χαρακτηρίζονταν ως εθνικά λίαν επικίνδυνες…
Όσο για την Κύπρο, ίσως θα έπρεπε να κηρύξει τον συγκεκριμένο γ.γ. του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ως "ανεπιθύμητο" στην Κύπρο, προκειμένου να σταλεί ένα μήνυμα προς το μέγαρο Μαξίμου και τον "πρωθυπουργό" της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέα μη αναστρέψιμα πληθυσμιακά δεδομένα εγκυμονούν πολιτικές εξελίξεις…

Του Αναστάσιου Λαυρέντζου
Συγγραφέα, στελέχους διαχείρισης τραπεζικών κινδύνων

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βιώνει μία οξεία οικονομική κρίση. Αυτό συχνά μας κάνει να ξεχνάμε τα σοβαρά δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και τα οποία κατά βάθος τροφοδοτούν την κρίση, αλλά και επιδεινώνονται από αυτήν.
Ένα από αυτά τα προβλήματα είναι ο επί δεκαετίες οικονομικός και δημογραφικός μαρασμός της ελληνικής περιφέρειας.

Μεταπολεμικά, μεγάλο τμήμα της ελληνικής περιφέρειας τέθηκε σε πορεία διαρκούς συρρίκνωσης. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ανυπαρξίας μίας στρατηγικής περιφερειακής ανάπτυξης, η οποία στη δεκαετία του ’60 τροφοδότησε την εξωτερική μετανάστευση και θέριεψε την αστυφιλία.
Σήμερα, με τη σοβαρή οικονομική ύφεση που βιώνει η χώρα, υπάρχει το πολύ ορατό ενδεχόμενο να εκδηλωθεί ένα δεύτερο μεταναστευτικό κύμα, το οποίο στην κυριολεξία θα αποτελειώσει την ελληνική περιφέρεια, αποψιλώνοντας αυτή τη φορά και τα αστικά της κέντρα, όπου σε πρώτη φάση έχουν μετακινηθεί οι πληθυσμοί της γύρω υπαίθρου. Τα όποια φαινόμενα «επιστροφής στο χωριό» που παρατηρούνται λόγω της οικονομικής κρίσης είναι βέβαιο ότι θα έχουν προσωρινό χαρακτήρα, αφού όσοι επιστρέφουν σύντομα θα αναγκαστούν να ξαναφύγουν για τους ίδιους λόγους που αρχικά εγκατέλειψαν τους τόπους καταγωγής τους.
Το παραπάνω ζήτημα είναι μείζονος σημασίας για τη χώρα και γίνεται σημαντικότερο για περιοχές της Ελληνικής Επικράτειας όπως η Θράκη, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που την χαρακτηρίζουν.

Οικονομική ανάπτυξη και δημογραφικός μαρασμός

Η Θράκη, έχοντας παραμεληθεί επί δεκαετίες από το ελληνικό κράτος, αποτελεί σήμερα -μαζί με τους γειτονικούς νομούς της Ανατολικής Μακεδονίας- την πιο φτωχή περιφέρεια της χώρας. Το γεγονός αυτό την έχει καταδικάσει σε έναν διαρκή δημογραφικό μαρασμό. Ο πληθυσμός της μεταπολεμικά αυξήθηκε μόνο κατά 9%, με το ποσοστό αυτό να επιτυγχάνεται μόλις την τελευταία 20ετία, ως αποτέλεσμα της αύξησης (κυρίως) του μουσουλμανικού πληθυσμού του νομού Ξάνθης.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς πληθυσμιακής αποστράγγισης της περιοχής μέσω της εσωτερικής και της εξωτερικής μετανάστευσης, η οποία στη δεκαετία του ’60 και κυρίως στον χριστιανικό Έβρο πήρε τον χαρακτήρα μαζικής φυγής.

Σήμερα, στη δημογραφικά στάσιμη Θράκη τα δεδομένα των εθνικών απογραφών δείχνουν εμμέσως ότι συντελείται ένα είδος πληθυσμιακής αντικατάστασης, το ποσοστό των μουσουλμάνων αυξάνεται αργά (αύξηση πληθυσμού στους νομούς με ισχυρό μουσουλμανικό στοιχείο), ενώ, αντίθετα, το ποσοστό των χριστιανών μειώνεται σταδιακά με ταυτόχρονη αύξηση του μέσου όρου ηλικίας.
Οι μεταβολές αυτές σηματοδοτούν μία βαθμιαία ανατροπή των πληθυσμιακών συσχετισμών, η οποία στο μέλλον είναι πιθανόν να λάβει επιταχυνόμενο ρυθμό.
Τι θα μπορούσε, όμως, να επιταχύνει τις δημογραφικές εξελίξεις;

«Χάνονται» οι χριστιανικοί πληθυσμοί

Την τελευταία 30ετία στη Θράκη σημειώνεται και μία άλλη σημαντική εξέλιξη, η οποία σχετίζεται με το φαινόμενο της αστυφιλίας. Ακολουθώντας το παράδειγμα της υπόλοιπης ελληνικής περιφέρειας, η θρακική ύπαιθρος εγκαταλείπεται μαζικά από τους νέους ανθρώπους, με το φαινόμενο αυτό να εμφανίζεται πολύ πιο έντονα στους χριστιανικούς πληθυσμούς.
Τα απογραφικά ευρήματα είναι ήδη καταθλιπτικά:
Στην 30ετία 1981 – 2011 μόνο οι εύφορες περιοχές του Βόρειου και Κεντρικού Έβρου (από τα Δίκαια έως το Σουφλί) απώλεσαν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού τους.
Ανάλογες μεταβολές παρατηρήθηκαν καις τους αμιγώς χριστιανικούς οικισμούς στην πεδιάδα της Κομοτηνής (-44%) και –σε κάπως μικρότερο βαθμό- στην Ξάνθη.
Η εικόνα δεν είναι ίδια στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της θρακικής υπαίθρου:
Στην Ξάνθη διατηρούν τους αριθμούς τους (στον ορεινό όγκο) και σε πολλές περιπτώσεις τους αυξάνουν (στα πεδινά), ενώ στην πεδιάδα της Κομοτηνής εμφανίζουν μικρή μείωση (-9%).

Για την ώρα, οι πληθυσμοί που αποχωρούν από την ύπαιθρο συγκεντρώνονται κυρίως στις πρωτεύουσες των νομών. Αυτό όμως πιθανότατα είναι μόνο ένα ενδιάμεσο στάδιο, αφού σύντομα πολλοί νέοι στην Αλεξανδρούπολη, την Κομοτηνή ή στην Ξάνθη, μη βρίσκοντας δουλειά στον τόπο τους, θα επιχειρήσουν να μεταναστεύσουν εκτός Θράκης (πολλοί το έχουν κάνει ήδη)…
Υπάρχει έτσι ο πολύ ορατός κίνδυνος μέσα σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα η φυσιογνωμία της Θράκης να αλλάξει δραστικά και κατά τρόπο μη αναστρέψιμο.
Κύρια στοιχεία της «νέας Θράκης» θα είναι η βαθμιαία «μουσουλμανοποίηση» της υπαίθρου στην Ξάνθη και την Ροδόπη και η δημογραφική εξάντληση της υπαίθρου του Έβρου. Όσον αφορά τον τελευταίο, είναι ήδη ο νομός με τον πιο γηρασμένο αγροτικό πληθυσμό στην Ελλάδα…

Οι παραπάνω εξελίξεις είναι αναμφισβήτητα ανησυχητικές. Αυτό που θα πρέπει να μας απασχολήσει δεν είναι μόνο το προφανές, ότι, δηλαδή, δεν μπορείς να κρατήσεις μία συνοριογραμμή με φθίνουσα δημογραφία, αλλά και το ότι οι αλλαγές που συντελούνται διαμορφώνουν σταδιακά νέα και μη αντιστρέψιμα πληθυσμιακά δεδομένα, τα οποία «εγκυμονούν» πολιτικές εξελίξεις…

Η παγίδα των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών

Τα παραπάνω θέτουν από την άλλη σκοπιά, αυτή της δημογραφίας, την ανάγκη για την εκπόνηση και εφαρμογή μίας νέας ελληνικής πολιτικής στη Θράκη. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να είναι πολυδιάστατη και να αποσκοπεί τόσο στην ανάσχεση της τουρκικής πολιτικής στην περιοχή όσο και στη ριζική αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων της.
Αυτό σημαίνει ότι εξ αντικειμένου θα πρέπει να έχει ως κύριο συστατικό της ένα σαφές αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο θα αξιοποιεί στο έπακρο τα πλεονεκτήματα της Θράκης. Στόχος δεν θα πρέπει να είναι η στήριξη του εισοδήματος, όπως έγινε σε άλλες δεκαετίες (με την ίδρυση του πανεπιστημίου τη δεκαετία του ’70 ή με έργα «υποδομής» στο πλαίσιο διαφόρων ΕΣΠΑ), αλλά η δημιουργία ανταγωνιστικών παραγωγικών δομών.

Σήμερα η μόνη πρόταση που φαίνεται να προωθείται για τη Θράκη, όπως και για άλλες περιφέρειες της χώρας, είναι η μετατροπή της σε Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ). Η μετατροπή της, δηλαδή, σε μία τριτοκοσμική νησίδα, στην οποία θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μέγιστη αποδοτικότητα των ιδιωτικών κεφαλαίων.
Η προσέγγιση αυτή, εκτός από εθνικά επικίνδυνη για μία περιοχή όπως η Θράκη, είναι και αναποτελεσματική. Η αναποτελεσματικότητά της έχει φανεί σε ένα πλήθος χωρών (π.χ. της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας) όπου εφαρμόσθηκαν ανάλογα πειράματα.

Η εμπειρία έδειξε ότι το ιδιωτικό κεφάλαιο εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τους ανθρώπινους και φυσικούς πόρους αυτών των περιοχών, χωρίς να φέρει πραγματική ανάπτυξη στις ίδιες τις περιοχές. Για την ακρίβεια, στις περισσότερες περιπτώσεις τις άφησε με ένα υποβαθμισμένο και λεηλατημένο φυσικό περιβάλλον και με τον πληθυσμό τους μόνιμα εγκλωβισμένο στην εξαθλίωση. Πώς θα μπορούσε, άραγε, να γίνει διαφορετικά, όταν η προσέλκυση τέτοιων επενδύσεων επιδιώκεται απλώς μέσω της ελαχιστοποίησης του εργατικού κόστους, των φόρων και των περιορισμών που μπορεί να θέσει το κράτος στις κινήσεις ιδιωτικών κεφαλαίων;

Αυτά ισχύουν, βεβαίως, στη γενική περίπτωση, γιατί στη Θράκη μπορεί κανείς να ανησυχεί για πολύ περισσότερα…
(σ.σ.: Επανειλημμένως έχει αναφερθεί ότι πίσω από το ενδιαφέρον ξένων επενδυτών για τη Θράκη κρύβονται επιχειρηματίες τουρκικής καταγωγής από τη Γερμανία. Επίσης, πολλά μπορούν να ειπωθούν και γι αυτή καθεαυτή την τουρκική οικονομική διείσδυση στη Θράκη. Βλ. «Η Θράκη στο μεταίχμιο», σελ. 60 – 63 και 120 – 122).

Εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο

Η ανάπτυξη της Θράκης απαιτεί σήμερα την κατάστρωση και την εφαρμογή ενός εθνικού σχεδίου. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος πρέπει να αναλάβει έναν επιτελικό και συντονιστικό ρόλο, αξιοποιώντας και κατευθύνοντας την δημιουργικότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αυτό που δεν μπορεί να περιμένει κανείς είναι ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί από μόνη της, μέσω των αυτοματισμών της αγοράς, να ασκήσει εθνική περιφερειακή πολιτική. Άλλωστε, και στο παρελθόν στη Θράκη δόθηκαν γενναία κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις μέσα από αλλεπάλληλους αναπτυξιακούς νόμους, αλλά τα αποτελέσματά τους ήταν πενιχρά. Οι άξονες πάνω στους οποίους θα πρέπει να βασισθεί μία τέτοια αναπτυξιακή παρέμβαση επιγραμματικά είναι οι εξής:
- Ανάπτυξη μίας νέου τύπου γεωργοκτηνοτροφικής επιχειρηματικότητας, βασισμένης στα επώνυμα προϊόντα. Συνδυασμός γεωργικής παραγωγής και ιδιωτικών επενδύσεων για τη δημιουργία μεταποιητικής βιομηχανίας τροφίμων
- Εκμετάλλευση του σημαντικού ορυκτού πλούτου της Θράκης (χρυσός, ζεόλιθος), στον οποίο υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να περιλαμβάνονται και σπάνιες γαίες.
- Ανάπτυξη τουρισμού προσαρμοσμένου στις ιδιαιτερότητες της Θράκης (ανάδειξη των πολυάριθμων βυζαντινών αρχαιοτήτων και της πολυπολιτισμικότητας της Θράκης, αξιοποίηση της παράλιας ζώνης για δημιουργία παραθεριστικής κατοικίας, αγροτουρισμός, ανάπτυξη τουρισμού τρίτης ηλικίας κ.α.).
- Αξιοποίηση της στρατηγικής θέσης της Αλεξανδρούπολης ως αφετηρίας μίας παρακαμπτήριας διαδρομής των στενών του Βοσπόρου. Μετατροπή του λιμανιού της σε διεθνές διαμετακομιστικό κέντρο.
Η παρέμβαση που σε αδρές γραμμές προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε εδώ είναι σήμερα επείγουσα και απολύτως αναγκαία. Είναι επείγουσα για την Ελλάδα, που πρέπει να αξιοποιήσει τις περιφέρειές της, αν θέλει να σωθεί. Είναι όμως ακόμη πιο επείγουσα για τη Θράκη, που πρέπει να εξέλθει από τη χρόνια παραμέλησή της, προτού οι εξελίξεις μας προσπεράσουν…

«Η Θράκη στο Μεταίχμιο»
Εδώ και λίγους μήνες κυκλοφορεί ένα νέο βιβλίο, με τίτλο «Η Θράκη στο Μεταίχμιο». Το βιβλίο αυτό του Αναστάσιου Λαυρέντζου, για πρώτη φορά επιχειρεί μία τομή: να παρουσιάσει τι ακριβώς συμβαίνει στη Θράκη και να καταδείξει πως η τουρκική πολιτική σταδιακά προσεγγίζει τον στόχο της στην περιοχή, που δεν είναι άλλος από τη μετατροπή της Θράκης σε νέα Κύπρο.
Επιπλέον, παρουσιάζονται οι παλινωδίες της ελληνικής πλευράς, η οποία, μη διαθέτοντας συγκροτημένη πολιτική για τη Θράκη, έχει αποδεχτεί εμμέσως ένα ιδιότυπο καθεστώς συγκυριαρχίας στην περιοχή και παράλληλα την έχει καταδικάσει σε διαρκή οικονομικό και δημογραφικό μαρασμό.
Μέσα από αυτά τα στοιχεία ο αναγνώστης καλείται να καταλάβει γιατί η Θράκη φτάνει σε ένα μεταίχμιο και γιατί μία σειρά από σημαντικές εξελίξεις είναι «επί θύραις».
Στο πλαίσιο αυτό ο συγγραφέας δεν διστάζει να προβλέψει ακόμη και ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις της τουρκικής πλευράς. Δεν σταματά όμως εκεί. Προχωρά στην διατύπωση μίας πλήρους πρότασης για μία νέα πολιτική στην Θράκη, η οποία έχει ως κύριο συστατικό της μία νέα πρόταση για την οικονομική της ανάπτυξη.
Αποσπάσματα του βιβλίου και περιεχόμενα μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα «www.pragmatia.gr»

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 246



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στις 3 Ιουλίου 2013, πριν από ακριβώς έναν χρόνο, στην ίδια στήλη σημειώναμε: 
«Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. Η αναταραχή στη Βόρεια Αφρική, η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας και η αποστροφή των Αιγυπτίων για το ισλαμικό μοντέλο που θέλει να επιβάλλει ο πρόεδρος Μόρσι, μπορεί να επηρεάσουν δυσμενώς την καθημερινότητα των Ελλήνων!
Τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει τη δημιουργία ενός κύματος λαθρομεταναστών που θα θελήσουν να διαφύγουν από τη δύσκολη καθημερινότητα των χωρών τους και να καταφύγουν στην υφεσιακή αλλά συνάμα ασφαλή, ειρηνική και ευρωπαϊκή Ελλάδα».
Οι μήνες πέρασαν, αλλά οι ταραχές και οι κίνδυνοι που συνοδεύουν την έξαρση του ισλαμικού φονταμενταλισμού είναι ακόμα εδώ! Το Ιράκ δεν απέχει πολύ από το να γίνει «χαλιφάτο» και να πέσει στα χέρια ανθρώπων που ονειρεύονται την ίδρυση μίας απέραντης ισλαμικής αυτοκρατορίας, που θα περιλαμβάνει τη χώρα μας, τα Βαλκάνια και την… Ισπανία!

Στη Συρία οι δολοφόνοι τζιχαντιστές μακελεύουν χιλιάδες άτομα διαφορετικών μουσουλμανικών δογμάτων καθώς και χριστιανικούς πληθυσμούς. Στην Ελλάδα το Συμβούλιο της Επικράτειας με την υπ’ αριθμ. 2399/2014 απόφασή του ενέκρινε ως νόμιμη την κρατική χρηματοδότηση ανέγερσης ισλαμικού τεμένους στην περιοχή του Βοτανικού.

Σε μία περίοδο που ο λαός δεν έχει στον ήλιο μοίρα, πεινάει, δεν μπορούν οι οικογενειάρχες να ταΐσουν τα παιδιά τους, οι φορολογούμενοι θα υποχρεωθούν να πληρώσουν 1.100.000 ευρώ για την ανέγερση ισλαμικού τεμένους. Συν τοις άλλοις, το αντιμίσθιο της ακούσιας «προσφοράς» του λαού μας στους μουσουλμάνους θα είναι η ίδρυση μουφτείας και ισλαμικής ιεραρχίας στην Αθήνα!!!

Ταυτόχρονα με όλα αυτά, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε υπέρ της γαλλικής κυβέρνησης και της απόφασής της να απαγορεύει στις μουσουλμάνες να φορούν μαντίλα.
Έκρινε ότι η απαγόρευση χρήσης μπούρκας και νικάμπ δεν παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κα δεν συνιστά διάκριση.

Το σύνολο του σκηνικού είναι ενδιαφέρον και οι συγκρίσεις αναπόφευκτες…

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Προσωπικά πάντα ήμουν υπέρ της αξιολόγησης ΟΛΩΝ και ΠΑΝΤΟΥ.
Επειδή όμως η αξιολόγηση ενός καρδιοχειρουργού από έναν αιπόλο ή ενός ανθρώπου από έναν πίθηκο δεν έχει λογική, προσέξτε το πρόσφατο κατόρθωμα του υπουργείου Παιδείας και πείτε αν η αξίωσή του για αξιολόγηση των εκπαιδευτικών από μέρους του έχει μεγαλύτερο λογικό έρεισμα.

Βλέποντας κάποιοι το μορφωτικό κατάντημα των νέων γενιών, σκέφτηκαν να τροποποιήσουν το σύστημα προαγωγής στις τάξεις του Λυκείου, πράγμα ομολογουμένως απαραίτητο.
Εισήγαγαν λοιπόν ένα ΠΟΛΥ δυσκολότερο σύστημα, πηγαίνοντας -κατά τα ελλαδικά ειωθότα- από το ένα άκρο στο άλλο, αγνοώντας την μέση οδό. 

Κανείς δεν σκοτίστηκε για τις συνέπειες της απόφασης, μέχρι τη μέρα που αυτή έγινε πράξη και ήρθε το αυγό στον κ... (πάλι κατά τα ειωθότα).
Κι αφού σε όλη τη χώρα διαπιστώθηκε ότι ένα ποσοστό 20-40% παραπέμπεται ως μετεξεταστέο, οι μεν παθόντες άρχισαν να διαμαρτύρονται, οι δε «ιθύνοντες» να ψάχνουν πού θα φορτώσουν τις ευθύνες. 

Έτσι λοιπόν το υπουργείο (η Ομάδα Υποστήριξης του «my school») έστειλε πανικόβλητο και κατόπιν εορτής μια μικρο-αλλαγή για την διευκόλυνση της προαγωγής των μαθητών - αφορούσε τα 3 φυσιογνωστικά μαθήματα -, ο υφυπουργός Αλ. Δερμετζόπουλος βγήκε
να πει ότι «κάποιοι διευθυντές Λυκείων δεν προέβησαν στον προβλεπόμενο από τον νόμο συμψηφισμό» και είναι «πολύ νωρίς» για να υπολογιστεί πόσοι μαθητές απέτυχαν (δηλαδή;!), και οι καθεστωτικές φυλλάδες γράφανε επί λέξει:
«Το λάθος εντοπίστηκε στον αλγόριθμο που χρησιμοποιούσαν οι διορθωτές για τη βαθμολόγηση των γραπτών και είχε ως αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να βαθμολογηθούν με κάτω από τη βάση»!
Ποιον αλγόριθμο χρησιμοποιεί ο διορθωτής των γραπτών ρε ΚΑΦΡΟΙ;
Οι αλγόριθμοι εξαγωγής αποτελεσμάτων είναι στο πρόγραμμα που μοίρασε το υπουργείο και πουθενά αλλού, άρα αν υπάρχει κάποιο σφάλμα είναι προφανές το τίνος είναι.
Πείτε απλώς ότι αυτοί που σας ταΐζουν όχι μόνο πάλι τα σκάτωσαν αλλά και ψάχνουν να δουν πώς θα μεταθέσουν την ευθύνη των περιττωμάτων τους.

Ένας αλγόριθμος μόνο φταίει: αυτός που έχει γεμίσει με μηδενικά τα κλιμάκια εξουσίας της χώρας μας και αφού μας έχουν τσακίσει, τώρα αξιώνουν και να μας... αξιολογήσουν!

Πηγή «Αντιφωνητής»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μανώλης Καλατζής

Σταθερά αρνητικό για την ελληνική πλευρά παραμένει το ισοζύγιο των στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κρίση να περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας για νέους εξοπλισμούς.
Η προσπάθεια ενίσχυσης της άμυνας τη δεκαετία του 90 και την πρώτη πενταετία του 2000 τερματίστηκε με το φιάσκο των S-300 και το σκάνδαλο των TOR-M1, για το οποίο καταδικάστηκε ο Άκης Τσοχατζόπουλος και δικάζεται ο Κύπριος πρώην υπουργός Εσωτερικών Ντίνος Μιχαηλίδης.

Σύμφωνα με έκθεση του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, σε κάθε Ελληνοκύπριο εθνοφρουρό αναλογούν 3,4 τούρκοι στρατιώτες. Αν ληφθούν υπόψιν οι εφεδρείες και οι δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου) και οι τουρκοκύπριοι στρατιώτες στα κατεχόμενα, η αναλογία διαμορφώνεται σε 1 προς 1,1 υπέρ της τουρκικής πλευράς.

Η Κυπριακή Εθνική Φρουρά (Ε.Φ.) διαθέτει 12.500 στρατιώτες και 50.000 εφέδρους. Αν προστεθούν και οι 950 στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ, η ελληνική πλευρά διαθέτει συνολικά 63.450 άνδρες.
Η τουρκική πλευρά διαθέτει συνολικά 72.500 άνδρες.

Υπεροπλία διατηρούν οι τούρκοι και στα άρματα μάχης με 348, ενώ η ελληνική πλευρά διαθέτει 164 άρματα τηςΕ.Φ. και 61 της ΕΛΔΥΚ.

Η ίδια εικόνα παρουσιάζεται καις τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ). Η Ε.Φ. διαθέτει 395 και οι τουρκικές δυνάμεις 627.

Στον αέρα και στη θάλασσα η αεροπορία και το ναυτικό της Τουρκίας έχουν απόλυτη κυριαρχία, αφού διαθέτουν λιμάνι απέναντι από την Κύπρο και αεροπορικές βάσεις. Αντιθέτως, η ελληνική πλευρά διαθέτει κάποια παλαιά ρωσικά ελικόπτερα και περιπολικά σκάφη χωρίς ιδιαίτερες δυνατότητες.

Δράση – Αντίδραση

Όπως σημειώνεται στην έκθεση, στο διάστημα των σαράντα ετών (1974 – 2014), η εξελίξεις στον στρατιωτικό τομέα χαρακτηρίζονταν από «δράση – αντίδραση», με χαρακτηριστικό το γεγονός ότι έπειτα από μία περίοδο 13 χρόνων ενίσχυσης της Ε.Φ. και των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων (1898 – 2002), ακολούθησε περίοδος 12 χρόνων, από το 2002 έως σήμερα, χωρίς καμία ουσιαστική αριθμητική μεταβολή στο δυναμικό των αντίπαλων στρατοπέδων.

Η «κούρσα» των εξοπλισμών όλο αυτό το διάστημα στα αντίπαλα στρατόπεδα αφορούσε ενίσχυση σε άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) και Μάχης (ΤΟΜΑ), πυροβολικό, πολυεκτοξευτήρες πυραύλων, όλμους, αντιαρματικά, αντιαεροπορικά και ελικόπτερα.

Η έκθεση σημειώνει ότι ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, οι προϋπολογισμοί για την άμυνα έχουν συρρικνωθεί σημαντικά, επηρεάζοντας τα ήδη περιορισμένα εξοπλιστικά προγράμματα της Κύπρου όσο και τη συντήρηση και εξασφάλιση ανταλλακτικών.

Όπως σημειώνεται, η πίεση αυτή αναμένεται να συνεχίσει και στο προβλεπτό μέλλον, οπότε είναι εξαιρετικά στενά τα περιθώρια οποιασδήποτε ουσιαστικής ενίσχυσης της Ε.Φ., είτε σε ανθρώπινο δυναμικό είτε σε νέα αξιόλογα οπλικά συστήματα και τεχνολογία, με αρνητικές επιδράσεις στο θέμα μείωσης της θητείας.

Πηγή εφημ. «Ελευθεροτυπία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η δημοπράτηση ουσιαστικά 20 οικοπέδων στη θάλασσα για την άντληση πετρελαίου και αερίου στην Ελλάδα εντάσσει την χώρα μας εντός μίας άλλης ζώνης, αυτής των πετρελαιοπαραγωγών χωρών.
Φυσικά, όλα εξαρτώνται από τις έρευνες που θα ακολουθήσουν αλλά και τον παράγοντα χρόνο, αφού τα όποια έσοδα για το κράτος θα είναι μακροπρόθεσμα. Θα πρέπει, όμως, από τώρα να υπολογίσουμε ότι η ύπαρξη ενεργειακών αποθεμάτων εντός της ελληνικής επικράτειας δεν σημαίνει μόνη της διάχυτο πλούτο ούτε συντείνει σε αυτό που ονομάζουμε εθνική ασφάλεια.

Αντίθετα, στην γεωπολιτική σημασία που έχει ως θέση και έδαφος η Ελλάδα προστίθενται και τα δεδομένα της ενεργειακής διπλωματίας, που βγάζουν τη χώρα από τον «ευρωπαϊκό μονόδρομο» και την επαναφέρουν στη σφαίρα των διεθνών συσχετισμών. Η Ελλάδα, που στην παρούσα φάση δείχνει πλέον μία «ανύπαρκτη χώρα», αφού εθελοντικά εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ και με τη συναίνεση του εθνικού πολιτικού συστήματος ισοπεδώθηκε και ισοπεδώνεται σε μία βίαιη διαδικασία αποεθνικοποίησης, μέσω Μνημονίων και τρόικας, τώρα πλέον θα πρέπει να αποφασίσει αν υπάρχει «ελληνικός τρόπος» για την ανασυγκρότησή της.

Αν τελικά έχει τις δυνάμεις, τα πρόσωπα και το σχέδιο για μία επιστροφή στην αυτοτέλεια. Το κατεστημένο σύστημα εξουσίας της, παραδοσιακά κόμματα, επιχειρηματικές δομές, πανεπιστήμια, θεσμικά think tanks βλέπουν ως “success story” την περαιτέρω εθνική αποδόμησή της, την ισοπέδωση των ιδιαιτεροτήτων της και τελικά την πλήρη απορρόφησή της ως ενιαία επικράτεια ή σε κομμάτια εθνικής επικράτειας (κάτι σαν ελληνική συνομοσπονδία στο μοντέλο της Ελβετίας) στη γερμανικού ελέγχου «αυτοκρατορία του ευρώ».

Σε εθνικιστικούς κύκλους της χώρας, που μάλλον εκ λάθους αθροίζονται από διπλωματικούς κύκλους στους εξτρεμιστές, η αντίδραση σε αυτή τη θεώρηση πραγμάτων για την ελλάδα είναι ο απομονωτισμός και η εθνική αυτοτέλεια.

Κάτι που φυσικά δεν μπορεί να λειτουργήσει σε γενικευμένες συνθήκες διεθνούς αλληλεξάρτησης, ακόμη και αν το πρώτο εγχείρημα παγκοσμιοποίησης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει πλέον καταρρεύσει. Η Ελλάδα μπορεί να επιλέξει την στρατηγική ανασυγκρότησής της, οργανώνοντας τις διεθνείς στρατηγικές συμμαχίες της, εκτός Ευρώπης, αφού άλλωστε η Ένωση δεν παίζει κάποιον σπουδαίο γεωπολιτικό ρόλο, προσανατολιζόμενη σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Αυτές είναι είτε οι ΗΠΑ – Ισραήλ στη Δύση είτε η Ρωσία ή η Κίνα στην ισχυροποιημένη Ανατολή. Η Ελλάδα, όσο κι αν αυτό μοιάζει πολλές φορές έωλο, αποτελεί δομικό στοιχείο της Δύσης στο στερέωμα της Μεσογείου, αλλά και σε σχέση με τις «αυτοκρατορίες» της Ανατολής, που ανασυγκροτούμενες γίνονται δεσπόζουσες στην παγκόσμια σκακιέρα.

Η Ελλάδα, ακόμη κι αν εντάσσεται, σύμφωνα με την ακλόνητη μέχρι σήμερα θεώρηση Σημίτη, δημοσιονομικά στην γερμανική ζώνη, γεωπολιτικά και διεθνοπολιτικά παραμένει μία μεγάλη ναυτική χώρα, διαμετακομιστικό κέντρο, που ισχυροποιείται όσο αυξάνει τον όγκο της η Ανατολή μέχρι την Κίνα – Ινδία και όχι η Δύση (Ατλαντικός), χρηματοοικονομικό κέντρο στη βάση της offshore – onshore παράδοσης του Άξονα Λονδίνο – Νέα Υόρκη – Σιγκαπούρη, κομβικός τουριστικός προορισμός για την ενίσχυση του δημόσιου τζίρου της.

Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να λειτουργήσουν ως «πριγκιπάτα» και οικονομικοί προορισμοί στην Ανατολή, όπως το Μονακό στη δυτική Μεσόγειο και σε σχέση με τη Ναυτιλία, με επιταχυντή start ups εταιρίες στο μοντέλο του νέου οικονομικού δόγματος του κράτους του Ισραήλ.
Από κει και πέρα η Ελλάδα χάνεται είτε ως εξωχώριο «προτεκτοράτο» της Γερμανίας, όπως είναι σήμερα, είτε ως νότια πρόσβαση της σλαβικής Ρωσίας ή ως δυτική πρόσβαση στη Μεσόγειο και την Ευρώπη της Κίνας.

Είναι πολύ απλό, η μόνη διαφυγή από τα Μνημόνια και τις συνθήκες του ευρώ είναι ο γεωπολιτικός αυτοκαθορισμός της Ελλάδας στη φυσική δυνατότητά της. Τις ναυτικές δυνάμεις της Δύσης. Ακολουθεί το «πέρασμα» στην ευρύτερη Ανατολή.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μία απίστευτη ιστορία η οποία παραμένει κρυφή από τη δημοσιότητα προκαλεί πανικό στο Κολλέγιο Αθηνών. Καθηγητής υπεράνω πάσης υποψίας, ιδιαίτερα αγαπητός σε γονείς και μαθητές κατηγορείται σεξουαλική παρενόχληση μαθητριών μέσω του διαδικτύου. Εναντίον του έχει ασκηθεί δίωξη με την υπόθεση να έχει ανατεθεί στην 23η ανακρίτρια Αθηνών.

Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι η υπόθεση αυτή κρατήθηκε μυστική από τη δημοσιότητα. Μέχρι στιγμής δεν έχει πάρει θέση ούτε η διοίκηση του Κολλεγίου Αθηνών ούτε η Ομοσπονδία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Παρόλα αυτα η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι γνωστή εντός και εκτός του προαυλίου του Κολλεγίου αποτελώντας το πρώτο θέμα συζήτησης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εκπαιδευτικός είναι άτομο υπεράνω πασης υποψίας, με πλούσια συνδικαλιστική δράση και συνεργάτης του υπουργείου Παιδείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο εν λόγω καθηγητής χαρακτηρίζεται δε από τους συναδέλφους του ως υπόδειγμα καθηγητή και ανθρώπου. Μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι αναφέρουν ότι βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την διεύθυνση του Κολλεγίου και η εμπλοκή του στη συγκεκριμένη υπόθεση οφείλεται σε σφοδρή αντιδικία που έχει με συγκεκριμένο πρόσωπο.

Η ιστορία η οποία προκαλεί τριγμούς στο ιστορικό Κολλέγιο αποκαλύφθηκε λίγες ημέρες πριν τις εορτές του Πάσχα και κρατήθηκε ως επτασφράγιστο μυστικό. Στον Τύπο δεν έχει διαρρεύσει η παραμικρή πληροφορία παρά το γεγονός ότι κρίνεται ως υπόθεση δημοσίου συμφέροντος μιας και έχει να κάνει με εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Τον απομάκρυναν

Η αντίστροφη μέτρηση για την εμπλοκή του καθηγητή ξεκίνησε κατόπιν καταγγελίας γονέων στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος . Σύμφωνα με όσα καταγράφηκαν και αποτέλεσαν μέρος της έρευνας ο εν λόγω εκπαιδευτικός πλησίαζε ανήλικες κοπέλες-μαθήτριες με τις οποίες φέρεται να ανέπτυσε ιδιαίτερες σχέσεις… Την υπόθεση χειρίστηκε με άκρα μυστικότητα η εν λόγω υπηρεσία της ΕΛΑΣ η οποία έφτασε στα ηλεκτρονικά ίχνη του εκπαιδευτικού.Αξιωματικοί έχουν κατασχέσει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που έχουν αποσταλεί σε εγκληματολογικά εργαστήρια προκειμένου να εξετασθούν.

Από την άλλη πλευρά άμεση ήταν η αντίδραση της Διοίκησης του Κολλεγίου καθώς την ίδια κιόλας ημέρα ο εκπαιδευτικός απομακρύνθηκε.

Η υπόθεση πλέον έχει παραπεμφθέι στην Ελληνική Δικαιοσύνη και συγκεκριμένα στην 23η Ανακρίτρια Αθηνών ενώ εναντίον του καθηγητή, ο οποίος είχε και συνδικαλιστική δράση, έχει ασκηθεί δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα. Γονείς με του οποίους ήρθε σε επαφή το e-reportaz.gr δήλωσαν έκπληκτοι από τη συγκεκριμένη υπόθεση καθώς όπως είπαν «πρόκειται για έναν από τους πλέον αξιόλογους εκπαιδευτικούς ο οποίος ουδέποτε είχε δώσει αφορμή για σχόλια ή είχε προκαλέσει με την συμπεριφορά του».

Από την πλευρά του ο εκπαιδευτικός φέρεται να υποστηρίζει πως δεν έχει καμία εμπλοκή και ότι πρόκειται περί σκευωρίας προκειμένου να καμφθεί η συνδικαλιστική του δράση αλλά και η κόντρα του με διευθυντικό στέλεχος.

Να σημειωθεί είναι η δεύτερη φορά που εκπαιδευτικός του Κολλεγίου Αθηνών απασχολεί τα φώτα της δημοσιότητας. Η προηγούμενη ήταν η περίπτωση της καθηγήτριας Ευφροσύνης Μπουλούτα, η οποία απολύθηκε από το Κολλέγιο Αθηνών για τον απλούστατο λόγο ότι είχε πιάσει τον γιο του Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά και ανιψιό του προέδρου του Κολλεγίου Αθηνών, Αλέξανδρου Σαμαρά, να αντιγράφει. Μάλιστα στη συγκεκριμένη υπόθεση ο εν λόγω καθηγητής είχε ταχθεί υπέρ της κας Μπουλούτα, κάτι που δεν ευχαρίστησε ιδιαιτερα τη διοίκηση του Κολλεγίου.

Μια υπόθεση που προκάλεσε πολλά σχόλια και δημιούργησε πολλά σοβαρά ζητήματα στην εικόνα του Κολλεγίου.

Τι απαντά το Κολλέγιο Αθηνών

Επικοινωνήσαμε με το Κολλέγιο Αθηνών και έλαβε την εξής απάντηση την οποία και δημοσιεύουμε:

«Η Διοίκηση του Κολλεγίου έχει πάρει θέση με το να απολύσει τον συγκεκριμένο καθηγητή. Οι Διευθύνσεις έχουν ενημερώσει τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, ενώ η Διεύθυνση του Λυκείου έχει κάνει και αναφορά στον προϊστάμενο Διεύθυνσης προκειμένου να κάνει ΕΔΕ εφόσον το επιθυμεί. Θα θέλαμε βέβαια να τονίσουμε ότι τα δύο περιστατικά τα οποία συνδέετε στο δημοσίευμα με την υποτιθέμενη αντιγραφή του υιού Σαμαρά και τη στάση του εν λόγω καθηγητή δεν έχουν καμία σχέση. Δεν υπήρξε ποτέ αντιγραφή από την πλευρά του υιού Σαμαράκαι για όλο αυτό έχουμε όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αγγελία δημοσιευμένη από το ΤΑΙΠΕΔ για τις ιαματικές πηγές στις Θερμοπύλες:
''Περιοχή με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, όπου διεξήχθη η γνωστή μάχη των Θερμοπυλών μεταξύ Ελλήνων και Περσών το 480 πΧ. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Ήφαιστος, μετά από αίτηση της Θεάς Αθηνάς, δημιούργησε τις πηγές για τον Ηρακλή, προκειμένου να πλένεται και να ξεκουράζεται μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του''
Τί άλλο ακριβώς πρέπει να δούμε για να χαρακτηρίσουμε κατά πως πρέπει τον κύριο Αντωνάκη και την συμμορία του; 
 
Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού (!!!) και νυν επιστάτης της τρόϊκας στον ρόλο του Εφιάλτη, οδηγεί τους σύγχρονους Ξέρξες εικοσιπέντε αιώνες μετά, να κατορθώσουν όσα με τα όπλα δεν κατάφεραν οι βάρβαροι πρόγονοί τους: την υποδούλωση της Ελλάδας.

Και στο μεταξύ, στο διάβα αυτών των εικοσιπέντε αιώνων, το αίμα το ελληνικό που χύνοταν για να διατηρηθεί ζωντανή η γλώσσα με την οποία σήμερα ο κος Αντωνάκης βγάζει τους λόγους του, πότισε σταδιακά όλη την επικράτεια, κάθε τουριστικό ''φιλέτο'' και κάθε ακτή, που σήμερα ο ανελλήνιστος, ανθέλληνας, κατά συρροή ψεύτης ''πρωθυπουργός'', με ελαφριά την καρδιά ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙ με ξένη εντολή και απαίτηση.

Όχι! Δεν είναι ο κος Αντωνάκης ο μόνος υπεύθυνος,  ίσως ούτε ο χειρότερος.
 

Είναι όμως επικεφαλής. 
Επικεφαλής της ληστείας που επιχειρείται (ή υλοποιείται). 
Και είναι αυτός που θα γραφτεί στην Ιστορία ως μέγας ξεπουλητής, αίροντας τις αμαρτίες τριάντα χρόνων εγκληματικής πολιτικής αγυρτείας (μαζί με τις δικές του)!
Θα μπορούσε αν είχε κότσια (για άλλα πράγματα ας μη μιλήσουμε), να αποφύγει, ακόμα και να χύσει ''το ποτήριον τούτο''.
 

Αλλά δεν έχει.
Εχει, όπως και η υπόλοιπη συμμορία μόνον τσέπες και συμφέροντα.

Εν τω μεταξύ όμως, όποιος ακουμπήσει το αυτί του στην γή, οπουδήποτε στην ελληνική γη, θα αφουγκραστεί την βοή του αίματος, που διαπέρασε το επιφανειακό χώμα, κι έχει σχηματίσει υπόγεια ρυάκια, φλέβες που κρατούν ζωντανή αυτή την γή και όσους την κατοικούν.

Βοή μεγάλη, επίμονη, επικίνδυνη διαχρονικά για κάθε λογής προδότες!..


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον" 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 
Τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία μας γίνονται σήμερα!

Γράφει ο Μιχάλης Μπαγέρης

Δεν έχουν τον θεό τους. Πουθενά στον κόσμο δεν έχει ξανά γίνει αυτό. Ξεπουλάνε τεράστιες δημόσιες επιχειρήσεις σε τιμή λιγότερη των κερδών που έφερναν στα δημόσια ταμεία. Η ΔΕΗ όπως ο ΟΤΕ και ο ΟΠΑΠ έφερναν δισεκατομμύρια ευρώ κέρδη στα ταμεία.
Η κακοδιαχείριση που είχε γίνει με τις μίζες στα μηχανήματα και με τους πολλούς δημόσιους υπαλλήλους επί χρόνια ήταν δικό τους κατόρθωμα.
Αυτών των ιδίων που σήμερα τις ξεπουλάνε.
Αυτών που πάντα κυβερνούσαν ακόμα και σήμερα.
Ακόμα και τους συνδικαλιστές οι ίδιοι τους διόρισαν.
Πολύ φοβάμαι ότι έρχεται η σειρά να ξεπουληθούν και η ΕΥΔΑΠ, ΟΣΕ, ΔΕΠΑ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΕΒΟ, ΕΑΒ, Ελληνικές Αλυκές, εργοστάσια μεταλλευμάτων, λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, παραλίες κ.τ.λ.

Ο ΟΤΕ που ξεπουλήθηκε έχει πλέον τις πιο ακριβές παγκόσμιες τηλεφωνικές κλήσεις και ίντερνετ… και έχουμε πολύ μικρές ταχύτητες σε σχέση με τις άλλες χώρες..

Πρέπει να καταλάβει ο ελληνικός λαός ότι δεν πρόκειται να μειωθούν οι λογαριασμοί του και η φορολόγησή του με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων, εργοστασίων μέχρι και της ελληνικής γης (λιμάνια, μαρίνες, παραλίες, αεροδρόμια κ.τ.λ.)...
Και ο λόγος που δεν θα μειωθούν οι τιμές είναι ότι δεν υπάρχουν ανταγωνιστές γι αυτές τις επιχειρήσεις (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ κ.τ.λ.) οι οποίες είναι στην ουσία μονοπώλια του δημοσίου... Άλλωστε αυτό αποδείχθηκε με την αποτυχημένη πώληση του ΟΤΕ...

Επενδύσεις κύριε Σαμαρά δεν είναι το ξεπούλημα έτοιμων χτισμένων από τον ελληνικό λαό δημοσίων επιχειρήσεων και ελληνικής γης που επιφέρουν κέρδη στα ταμεία του κράτους και ασφάλεια για το μέλλον της χώρας... 

Αν θέλουν να επενδύσουν οι επενδυτές να χτίσουν μόνοι τους από την αρχή τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια και όχι να τα βρίσκουν έτοιμα χτισμένα από τον ιδρώτα και το αίμα των προγόνων μας και να πλουτίζουν (αγοράζοντάς τα σε εξευτελιστικές τιμές) εις βάρος του λαού μας κι εμείς μια ζωή να ζούμε με δανεικά και να σκλαβώνουμε πολλές γενιές Ελλήνων στα χρέη...

Πολλοί λένε ότι όλο το παιχνίδι με την πώληση της ΔΕΗ γίνεται για να κουμαντάρουν οι επενδυτές όλα τα φωτοβολταϊκά της χώρας.
Η Ελλάδα είναι η πιο πλούσια χώρα όλης της Ευρώπης σε ήλιο.

Δυστυχώς, η πατρίδα μας είναι ίσως και η φτωχότερη σε ηθικές αντιστάσεις από εκείνους που υποτίθεται ότι την κυβερνούν και ήδη κυκλοφορούν «εντυπώσεις» πως η κρίση έγινε ευκαιρία για πλουτισμό ορισμένων που μετέχουν σε αποφάσεις εξαθλίωσης των πολιτών και ντροπής για την χώρα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανατράπηκε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός ύστερα από μόλις έναν χρόνο στην εξουσία και ανακοινώθηκαν νέες βουλευτικές εκλογές τον Οκτώβριο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χαμός την περασμένη εβδομάδα στη Βουλγαρία. Ορδές πανικόβλητων πολιτών στέκονταν επί ώρες σε ατελείωτες ουρές μπροστά στις βουλγαρικές τράπεζες για να σηκώσουν τις καταθέσεις τους πριν τους φάνε τα λεφτά οι τραπεζίτες. Αποκορύφωμα την Παρασκευή, μπροστά από τα υποκαταστήματα της τράπεζας FΙB. Μέχρι το μεσημέρι έχουν αποσυρθεί από την τράπεζα αυτή καταθέσεις ύψους περίπου 400 εκατομμυρίων ευρώ. Το απομεσήμερο η τράπεζα σταματάει να δίνει χρήματα. Τα θησαυροφυλάκιά της έχουν αδειάσει. Ξυπνούν οι αναμνήσεις του 1996-1997, όταν και πάλι ο κοσμάκης είχε χάσει τις καταθέσεις του, καθώς οι βουλγαρικές τράπεζες είχαν χρεοκοπήσει. Η FΙB είναι η τρίτη σε μέγεθος τράπεζα της χώρας. Μία εβδομάδα νωρίτερα, έχει ήδη περάσει από τις 20 Ιουνίου 2014 υπό κρατικό έλεγχο και παραμένει έκτοτε κλειστή η τέταρτη βουλγαρική τράπεζα, η ΚΤΒ. Την περασμένη Παρασκευή, λοιπόν, υπό το κράτος της εφόδου των καταθετών στη FΙB, η κεντρική τράπεζα της Βουλγαρίας βγάζει ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει «απόπειρες αποσταθεροποίησης του κράτους τις τελευταίες ημέρες μέσω οργανωμένων επιθέσεων εναντίον βουλγαρικών τραπεζών». Η κυβέρνηση συνεργασίας όμως των σοσιαλιστών με το κόμμα της τουρκικής μειονότητας δεν αντέχει την πίεση. Καταρρέει. Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρόζεν Πλεβνέλιεφ ανακοινώνει την Παρασκευή την επικείμενη παραίτηση του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Πλάμεν Ορεσάρσκι, ύστερα από συμφωνία των αρχηγών των κυριότερων βουλγαρικών κομμάτων.

Την Κυριακή, ο Βούλγαρος πρόεδρος ανακοινώνει τις λεπτομέρειες: θα διαλύσει το κοινοβούλιο στις 25 Ιουλίου, θα διορίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση και θα γίνουν νέες βουλευτικές εκλογές στις 5 Οκτωβρίου. Μόλις και μετά βίας άντεξε έναν χρόνο η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ανίκανου Ορεσάρσκι! Το ότι αυτή η τραπεζική κρίση στη Βουλγαρία ήταν απολύτως τεχνητή, είναι εξόφθαλμο. Ξαφνικά, σε όλους τους υπολογιστές της Βουλγαρίας στάλθηκε ένα μήνυμα την περασμένη εβδομάδα με το εξής περιεχόμενο: τρέξτε αμέσως να πάρετε τα λεφτά σας από την τράπεζα FΙB γιατί καταρρέει από στιγμή σε στιγμή! Αυτή ήταν η αιτία που προκάλεσε τις αναλήψεις από τη FΙB! Αυτό δεν αλλάζει όμως το γεγονός ότι το βουλγαρικό τραπεζικό σύστημα οδηγήθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το έσωσε μόνο η παρέμβαση της ΕΕ, η οποία τη Δευτέρα δάνεισε κατεπειγόντως στη Βουλγαρία 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι έτσι κι αλλιώς οι βουλγαρικές τράπεζες έχουν δευτερεύουσα σημασία στη Βουλγαρία, καθώς το 70% (!) του τραπεζικού συστήματος της χώρας βρίσκεται στα χέρια ξένων τραπεζιτών. Η ιταλική τράπεζα Ουνικρέντιτ και η αυστριακή Ραϊφάιζεν ηγούνται των ξένων επικυριάρχων της βουλγαρικής τραπεζικής αγοράς. Τις ξένες τράπεζες που ελέγχουν το βουλγαρικό τραπεζικό σύστημα δεν τις άγγιξε καθόλου το κύμα απόσυρσης καταθέσεων.

Αντιθέτως, τεράστια ποσά εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μεταφέρθηκαν από βουλγαρικές σε ξένες τράπεζες που δραστηριοποιούνται στη Βουλγαρία. Οι Βούλγαροι αποδίδουν την τραπεζική αναταραχή στη σύγκρουση δύο κορυφαίων ολιγαρχών -του Τσβετάν Βασίλιεφ, στην ιδιοκτησία του οποίου βρίσκεται η προαναφερθείσα τράπεζα ΚΤΒ που έχει τεθεί υπό τον έλεγχο του κράτους και έχει κλείσει, και του Ντελιάν Πεέφσκι, ο οποίος είναι μόνο 33 χρόνων και κατέχει μια αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης, όντας παράλληλα και βουλευτής του κόμματος της... τουρκικής (!) μειονότητας για να έχει βουλευτική ασυλία.

Σύμμαχοι μέχρι πρότινος, βρίσκονται τώρα σε πόλεμο. Ο Πεέφσκι, λένε βουλγαρικές πηγές, οδήγησε σε χρεοκοπία την τράπεζα ΚΤΒ του Βασίλιεφ, όταν απέσυρε τεράστια ποσά που είχε κατατεθειμένα σε αυτήν. Βέβαιο είναι επίσης ότι ο Πεέφσκι προσπάθησε να πιέσει ανεπιτυχώς πέρυσι το καλοκαίρι τη μόλις σχηματισθείσα κυβέρνηση σοσιαλιστών - τουρκικής μειονότητας οργανώνοντας μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της με διάφορα προσχήματα, παρόλο που ο ίδιος ήταν και είναι βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας, με στόχο η κυβέρνηση να τον διορίσει αρχηγό της... μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών!!! Κάτι τέτοιο θα τον καθιστούσε παντοδύναμο, γιατί μέσω των εφημερίδων του και με βάση τις πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, θα μπορούσε να εκβιάζει τους πάντες που στέκονταν εμπόδιο στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες! Υπάρχουν φυσικά και βαθύτερα αίτια ανατροπής της κυβέρνησης των σοσιαλιστών, για τα οποία θα μιλήσουμε σύντομα.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος

Χαρακτήρα πολιτικού στοιχήματος για τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και, προφανώς, για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα αποκτά η μάχη για τη «μικρή ΔΕΗ», καθώς και οι δύο εμφανώς ποντάρουν στην έκβαση της πολιτικής και επικοινωνιακής μάχης και ενόψει των πολιτικών εξελίξεων που αναμένονται από το φθινόπωρο.

Ο κ. Τσίπρας αντιμετωπίζει τη «μικρή ΔΕΗ» ως κορυφαία πολιτική μάχη καθώς εκτιμά – μένει να αποδειχθεί πόσο βάσιμα – ότι το συγκεκριμένο ζήτημα μπορεί να κινητοποιήσει και τα στρώματα του πληθυσμού που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως, όμως, με την πρόταση για δημοψήφισμα επί του νομοσχέδιου επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο κεντρικός παίκτης μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης και να διαπιστώσει εάν μπορεί να εξασφαλίσει τον αριθμό των 120+ βουλευτών που απαιτούνται για την υποβολή του αιτήματος περί δημοψηφίσματος. Όλως τυχαίως(;) είναι ο ίδιος αριθμός που συγκροτεί και την «μειοψηφία αρνησικυρίας» ή, αν θέλετε, τη «μειοψηφία εμπλοκής» για τη μη εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας.

Με άλλα λόγια, το τεστ με το δημοψήφισμα (που ελάχιστη πρακτική σημασία έχει δεδομένου ότι η πραγματοποίησή του ή μη θα κριθεί όταν ανοίξει εκ νέου η Βουλή, δηλαδή τον Οκτώβριο!) συνιστά για τον κ. Τσίπρα μία δοκιμή για το εάν μπορεί να ενώσει τις δυνάμεις εκείνες που απαιτούνται προκειμένου να ακυρώσει τα σχέδια των Σαμαρά και Βενιζέλου για εκλογή Προέδρου από τη σημερινή Βουλή.

Από την πλευρά του, ο Αντώνης Σαμαράς όχι μόνον έχει τις δικές του επιδιώξεις από τη μάχη για τη «μικρή ΔΕΗ» αλλά επιπροσθέτως δεν έχει την παραμικρή διάθεση να επιτρέψει στον Αλέξη Τσίπρα να... κάνει πάρτι. Έναντι, λοιπόν, της εικόνας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης που υπερασπίζεται τους πάντες και για τα πάντα, ο Αντώνης Σαμαράς οικοδομεί μέσω της σκληρής σύγκρουσης με τη ΔΕΗ την εικόνα του μεταρρυθμιστή πολιτικού που δεν διστάζει να συγκρουστεί με κατεστημένες νοοτροπίες.

«Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να επιτρέψω σε φανατικούς λαϊκιστές και δημιουργούς ψεύτικων εντυπώσεων στον ελληνικό λαό, να μας αφαιρέσουν το δικαίωμα για πρόοδο. Το δικαίωμα της προόδου περνάει και μέσα από τις αποκρατικοποίησεις» υπογράμμισε από το Στρασβούργο. Ο κ. Σαμαράς έπραξε αναλόγως και κατά το παρελθόν και, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, δεν φάνηκε να χάνει ούτε από την επίταξη των υπηρεσιών του προσωπικού στις αστικές συγκοινωνίες, ούτε από την αντίστοιχη κίνηση για τους ναυτεργάτες.

Ο Πρωθυπουργός και συνολικά η κυβέρνηση θα επιδιώξουν να ταυτίσουν απολύτως τον κ. Τσίπρα με τους υπόδικους συνδικαλιστές της ΔΕΗ (σ.σ. ο Νικ. Φωτόπουλος πρωτοστατεί σε κάθε σχετική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ) επιδιώκοντας αφενός να χρεώσουν στην Κουμουνδούρου οποιαδήποτε απειλή black-out στη χώρα, αφετέρου δε να αναδείξουν το λαϊκίζοντα λόγο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό θσ το πράξουν όχι μόνον έναντι της κοινής γνώμης αλλά και των υπολοίπων κομμάτων της αντιπολίτευσης, σε μία προσπάθεια να αναδείξουν την επιδίωξη του κ. Τσίπρα να κατισχύσει στον αντιπολιτευτικό χώρο, συμπιέζοντας τα υπόλοιπα κόμματα.

Ως ένα τέτοιο στρατήγημα αντιμετωπίζουν και τη χθεσινή πρωτοβουλία του κ. Τσίπρα περί δημοψηφίσματος. «Πρόκεται για τεχνάσματα επικοινωνιακά, προκειμένου να δείξει ότι αντιδρά... δεν θα ασχοληθούμε» σημείωναν συνομιλητές του Πρωθυπουργού, προσθέτοντας «τώρα το θυμήθηκε το δημοψήφισμα ο κ. Τσίπρας, την ημέρα που ξεκίνησε η συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή; Τόσο καιρό που το σχέδιο έχει παρουσιαστεί τι έκανε;»

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.