Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Ιουλ 2015

Πίσω από τα σκληρά μέτρα του νέου μνημονίου κρύβεται η παράδοση της Ελλάδας στην αυτοκρατορία της Ε.Ε

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Μετά την υπογραφή του συμβιβασμού της πολιτικής ελίτ της χώρας με τους δανειστές, οι Έλληνες πρέπει να είναι έτοιμοι για αυτό που θα ακολουθήσει. Το πρώτο είναι οι συνθήκες δουλοπαροικίας που για πρώτη φορά θα εφαρμοστούν παγκοσμίως σε χώρα που δεν δέχθηκε πόλεμο με όπλα και το δεύτερο ότι δεν θα έχουν δημοκρατικό πολίτευμα εφόσον από εδώ και στο εξής οι κυβερνήσεις απλά θα είναι υπάλληλοι των Ευρωπαίων που θα πραγματοποιούν κατά γράμμα αυτό που οι Θεσμοί (βαπτισμένοι από την Αριστερά) αποφασίζουν.

Χώρα υποθήκη

Ο κ. Τσίπρας ήταν ενήμερος για αυτά που τώρα αναγκαστικά θα υπογράψει. Γνώριζε ότι οι δανειστές δεν είχαν ποτέ σκοπό να μειώσουν το χρέος και ο ίδιος μεθόδευσε να βρεθεί μια ευρωπαϊκή λύση για το χρέος. Πρότεινε το χρέος να ελέγχεται από τον ESM (αναλυτικά για τον ΕSM εδώ), ζητώντας το νέο δάνειο αποκλειστικά από αυτόν, δηλαδή από την δεύτερη τράπεζα των δανειστών. Ήταν μια κίνηση που έκανε τον κ. Γιούνκερ να τρίβει τα χέρια του και να δώσει το σχέδιο "ανάγκης" να δεσμευτεί όλη η Ελλάδα (το αναφέρουν ως περιουσιακά στοιχεία) ως υποθήκη για τον κίνδυνο η Ελλάδα να μην μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος. Με λίγα λόγια όλη η χώρα θα βρίσκεται στα χέρια του Ινστιτούτου Ανάπτυξης που εδρεύει από το 2005 στο Λουξεμβούργο, την πατρίδα του κ. Γιούνκερ. Βέβαια, δεν αναφέρουν δημοσίως ότι η Ελλάδα μπαίνει υποθήκη, αλλά απλά ότι με αυτόν τον τρόπο κρατάνε την χώρα από το ευαίσθητο σημείο να πραγματοποιήσει τα μέτρα των παλιών μνημονίων και του νέου που μπαίνει άμεσα σε εφαρμογή.

Στο σχέδιο Γιούνκερ υποθήκευσης της Ελλάδας έπαιξε ρόλο η πρόταση Σόιμπλε και 5ετή έξοδο της χώρας από το ευρώ. Τώρα η ελληνική πλευρά μπαίνει σε ένα νέο δίλημμα. Ή 5ετη έξοδο από το ευρώ ή υποθήκη της χώρας. Το πρώτο είναι ένα τέχνασμα για να ξανατρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό ότι θα πεινάσει, άρα το δεύτερο είναι αυτό που θα έρθει αλλά όχι άμεσα. Πρέπει να δοθεί η έγκριση για την τελική παράδοση της χώρας από μία κυβέρνηση στην οποία θα συμμετάσχουν όλοι οι πολιτικοί χώροι που θέλουν την Ελλάδα μέλος της Ε.Ε (δηλαδή το 67% του λαού σύμφωνα με το δημοψήφισμα) ακόμα κι αν υπογράψουν ότι δεν θα είναι ανεξάρτητο κράτος, αλλά σύμφωνα με τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη "Ευρωπαϊκή Πολιτεία"...

Συμβούλιο Κομαντατούρ

Οι δανειστές έχουν πρώτα απ' όλα να κάνουν σοβαρές εργασίες στην μελλοντική αποικία τους πριν την αλυσοδέσουν και κυριαρχικά. Πίσω από τις περικοπές συντάξεων, τις ομαδικές απολύσεις,την ιδιωτικοποίηση της μικρής ΔΕΗ, του ορυκτού πλούτου και των ποταμών της χώρας, πρέπει να εγκαινιάσουν την Κομαντατούρ που το όνομά της είναι "Δημοσιονομικό Συμβούλιο". Ήταν ένας όρος του δευτέρου μνημονίου τον Απρίλιο του 2014 που υπέγραψε ο κ. Σαμαράς και ο κ. Τσίπρας καλείται να υλοποιήσει.

Ο κ. Βαρουφάκης είναι ο πολιτικός ανήρ που μπορεί να έκανε τον σκληρό στους δανειστές αλλά και αυτός που ανήγγειλε τον Μάρτιο του 2015 την πλήρη λειτουργία αυτού του αντιδημοκρατικού εκτρώματος που θα γίνει ο μεγαλύτερος Θεσμός της χώρας.

Μπορεί Δημοσιονομικά Συμβούλια να υπάρχουν σε μέλη-κράτη της Ε.Ε αλλά μόνο η Ελλάδα είναι το μέλος που πια δεν είναι κράτος εφόσον η δημόσια περιουσία του μπαίνει ως συζήτηση για ενέχυρο και το χρέος της δεν πρόκειται να αποπληρωθεί ποτέ.

Το Συμβούλιο αυτό είναι η Ανεξάρτητη Αρχή, που είχαμε ακούσει τον πρώην υπουργό Οικονομικών να εκθειάζει, το οποίο θα κάνει κουμάντο στα χρήματα του ελληνικού κράτους, δηλαδή των Ελλήνων. Θα μπορεί να αλλάζει τους προϋπολογισμούς κατά πόσο συμφέρει τους δανειστές με το πρόσχημα ότι δεν βγαίνουν διαφορετικά οι δόσεις των δανείων.

Με λίγα λόγια το Δημοσιονομικό Συμβούλιο θα είναι η κυβέρνηση της Ελλάδας ενώ οι πολιτικοί θα πρέπει να παίρνουν την άδειά του αν θα μπορούν να ψηφίζουν μία αύξηση στον προϋπολογισμό για την Υγεία, την Παιδεία, την κοινωνική πρόνοια, την Άμυνα κοκ.

Γι' αυτόν τον λόγο το Γιούρογκρουπ ζήτησε μέχρι στις 15 Ιουλίου η Βουλή να ψηφίσει μεταξύ άλλων να τεθεί σε πλήρη λειτουργία το Δημοσιονομικό Συμβούλιο πριν υπογραφεί το νέο μνήμονιο με τους δανειστές. Ο κ. Ντάισελμπλουμ τονίζει ως εκπρόσωπος του Γιούρογκρούπ ότι το Δημοσιονομικο Συμβούλιο θα μπορεί να περικόπτει δαπάνες (χωρίς να ρωτά τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του ελληνικού λαού), παίρνοντας έγκριση μόνο από τους Θεσμούς.

Καλώς ήρθατε στην υπό κατοχή Ελλάδα

Αν δεν το έχει καταλάβει ακόμα και ο πιο άσχετος με την πολιτική και οικονομία πολίτης, η χώρα μπαίνει σε συνθήκη κατοχής. Αυτό δεν είναι καμία υπερβολή. Οι δανειστές-Θεσμοί μετά την υπογραφή συμφωνίας με την ελληνική πλευρά παίρνουν την πλήρη διαχείριση των οικονομικών της χώρας. Για αυτό τον λόγο δεν υπογράφουν τώρα μνημόνιο μετά δανείου αλλά πρώτα βάζουν χέρι στο δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας. Αυτό συνεπάγεται ότι παίρνουν στα χέρια τους την οποιαδήποτε ανάπτυξη ή όχι της χώρας, την ζωή των Ελλήνων πολιτών εφόσον μπορεί να περικόψουν ακόμη και δαπάνες στην Υγεία για να μπορέσει το χρέος να αποπληρώνεται.

Με λίγα λόγια η Ελλάδα μετά την ψήφιση των πρώτων μέτρων από την Βουλή, αν περάσει ο όρος για το Δημοσιονομικό Συμβούλιο τότε παύει να είναι ελεύθερη χώρα. Θα δανειστεί ως χώρα υπό κατοχή.

Ωστόσο η κωμωδία της πολιτικής ελίτ της χώρας συνεχίζεται με ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΠΟΤΑΜΙ να θέλουν υπογραφή σε όλα άνευ συζητήσεως, ενώ η κυβέρνηση που ζητά την μείωση του ελληνικού χρέους να το φορτώνει με ακόμη 86 δις ευρώ δίνοντας το κλειδί του κάστρου στους εχθρούς που αυτή την φορά δεν έκαναν καν τον κόπο να σηκώσουν όπλο εναντίον των Ελλήνων.

Ο κ. Τσίπρας γνώριζε όταν μιλούσε για έναν υπερυπουργό Οικονομικών της Ε.Ε που θα διαχειριζόταν καταρχάς την τύχη της Ελλάδας και μετέπειτα των άλλων κρατών-μελών. Η ελληνική κυβέρνηση αλλά και τα κόμματα που υπέγραψαν να στηρίξουν τον κ. Τσίπρα στις διαπραγματεύσεις γνώριζαν πριν ακόμη από το δημοψήφισμα ποιο ήταν το τελικό σχέδιο των δανειστών, το οποίο ως φερετζέ πάντα είχε τις μειώσεις συντάξεων, τις αυξήσεις φόρων και όλα αυτά που απλά κατέστρεψαν διά παντός την πραγματική οικονομία της Ελλάδας.

Αναλυτικά για το πότε γνώριζε ο πρωθυπουργός τα σχέδια κατοχής από την Ε.Ε διαβάστε εδώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κατάλογο με φρικαλεότητες χαρακτηρίζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel τα μέτρα τα οποία ζητεί το Eurogroup να κάνει αποδεκτά η Ελλάδα, κάνοντας μάλιστα λόγο για «ηθελημένη ταπείνωση» της χώρας.

Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό το κείμενο που προσπαθεί να επιβάλει το Eurogroup αποτελείται από τρία μέρη:

- Τα πρώτα μέτρα θα πρέπει να περάσουν ως την επόμενη Τετάρτη 15 Ιουλίου στο ελληνικό κοινοβούλιο, προκειμένου να αποκατασταθεί η «εμπιστοσύνη» των εταίρων. Αυτά περιλαμβάνουν τις αλλαγές στο ΦΠΑ και το ασφαλιστικό σύστημα. Επιπλέον, ζητείται μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος και πλήρης ανεξαρτησία της ελληνικής στατιστικής αρχής ΕΛΣΤΑΤ .

Δεύτερον - γράφει το γερμανικό περιοδικό - ακολουθούν μια σειρά αιτήματα, τα οποία πρέπει να εφαρμόσει η ελληνική κυβέρνηση πριν από τις διαπραγματεύσεις για πρόγραμμα διάσωσης .

Τρίτον, οι υπουργοί Οικονομικών θα συζητήσουν τις οικονομικές ανάγκες της Ελλάδας για τα επόμενα τρία χρόνια που θα διαρκεί το πρόγραμμα. Στο πλαίσιο αυτό ενδέχεται να απαντηθεί και το ερώτημα για το πώς θα αντιμετωπιστεί το θέμα του χρέους της χώρας.

Στη συνέχεια - σημειώνει το Spiegel - η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει έως τις 20 Ιουλίου και πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων, θέματα όπως η εξεύρεση τρόπου αντιστάθμισης της δικαστικής απόφασης που έκρινε παράνομες τις περικοπές στα συντάξεις το 2012.

Θα πρέπει επίσης να επιλυθούν και «λεπτομέρειες», όπως το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή και η ιδιωτικοποίηση του ελληνικού φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας ΑΔΜΗΕ. «Επιπλέον, και αυτό είναι το νέο, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ζητούν μια σειρά άλλων μέτρων, όπως περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις είτε με ελληνική πρόταση, είτε με την γερμανική που προβλέπει τη δημιουργία Ταμείου ύψους 50 δισ. ευρώ», προσθέτει το γερμανικό περιοδικό.

Το τρίτο μέρος του κειμένου αναφέρεται στις οικονομικές απαιτήσεις: «To Eurogroup εκτιμά ότι οι ελληνικές χρηματοδοτικές ανάγκες για τα επόμενα τρία χρόνια - και επομένως το πεδίο εφαρμογής του νέου προγράμματος - ανέρχονται σε 82 -86 δισ. ευρώ». Σχετικά με το θέμα του δημόσιου χρέους, το κείμενο του Eurogroup αναφέρει: «Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αλλά δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κούρεμα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Γερμανία «έχει καταφέρει σημαντικό πλήγμα στην Ευρώπη» με τη στάση της στην ελληνική κρίση, δήλωσε ο βραβευμένος με Νόμπελ Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς. «Η Γερμανία έχει δείξει έλλειψη αλληλεγγύης. Δεν μπορεί να υπάρχει μία ζώνη του ευρώ χωρίς ένα ελάχιστο αλληλεγγύης. Η κρίση αυτή υπονομεύει πλήρως το κοινό όραμα και την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Αυτό είναι καταστροφή» υπογραμμίζει.

Μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, στο περιθώριο διεθνούς διάσκεψης για τη Χρηματοδότηση της Ανάπτυξης στην Αντίς Αμπέμπα, ο Στίγκλιτς τόνισε ότι «εάν η ΕΚΤ επιτρέψει στις ελληνικές τράπεζες να ανοίξουν και πάλι και επιτευχθεί μια συμφωνία, οι πληγές μπορεί να επουλωθούν, αλλά αν η Γερμανία καταφέρει να την χρησιμοποιήσει για να αποκλείσει την Ελλάδα, νομίζω ότι οι ζημιές θα είναι πολύ, πολύ βαθιές» προειδοποίησε ο Στίγκλιτς.

Ο Αμερικανός οικονομολόγος μετέβη στην Αντίς Αμπέμπα, προκειμένου να υποστηρίξει τη δημιουργία μιας διεθνούς οργάνωσης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής των πολυεθνικών στην Αφρική.

«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες και οι Δυτικοί κατακρίνουν την Ελλάδα για αδυναμία αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής. Την ίδια ώρα όμως οι Δυτικοί έχουν δημιουργήσει ένα παγκόσμιο σύστημα φοροδιαφυγής [...] και οι ανεπτυγμένες χώρες προσπαθούν να αναχαιτίσουν την παγκόσμια προσπάθεια για να σταματήσει η φοροδιαφυγή. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε τόσο υποκριτές» σημείωσε.

Σύμφωνα με εκτίμηση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Oxfam, οι αναπτυσσόμενες χώρες χάνουν κάθε χρόνο φορολογικά έσοδα ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων,τα οποία δεν καταβάλλουν οι πολυεθνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο έδαφός τους.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τι περιλαμβάνει η κοινοτική οδηγία που προβλέπει το προσχέδιο του Eurogroup. Η εκκαθάριση και οι εγγυήσεις για καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ

Γράφει η Μαρίνα Φούντα

Στήριξη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος με βάση την κοινοτική οδηγία BRRD προβλέπει το draft του Eurogroup που συζητείται στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών.

Η ευρωπαϊκή οδηγία BRRD (Bank Recovery and Resolution Directive) έχει ήδη τεθεί σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη από την 1η Ιανουαρίου 2015 και προβλέπει τη στήριξη και εξυγίανση των τραπεζών μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης (resolution).

Πρόκειται για μια διαδικασία στήριξης των προβληματικών τραπεζών, μέσω του μέτρου του bail-in, ήτοι της εκ των έσω εξυγίανσής τους, της εκ των έσω ανακεφαλαιοποιησής τους.

Στη διαδικασία του bail-in προβλέπεται η στήριξη της τράπεζας μέσω της εμπλοκής των μετόχων και ομολογιούχων και όχι των φορολογουμένων.

Το κόστος φεύγει από τον φορολογούμενο και μεταφέρεται στους μετόχους αρχικά, στους ομολογιούχους στη συνέχεια και ως τελευταία περίπτωση στους καταθέτες.

Η ιεραρχία αυτή είναι σαφής με τους καταθέτες να αποτελούν την ύστατη επιλογή.

Στην περίπτωση της Ελλάδας ο βασικός μέτοχος είναι το ελληνικό δημόσιο.

H ευρωπαϊκή οδηγία (Bank Recovery and Resolution Directive - BRRD) έχει υιοθετηθεί πανευρωπαϊκά από την άνοιξη του 2014.

Οι τελευταίες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες θέλουν τους Ευρωπαίους να ζητούν από την Ελλάδα κεφαλαιακό απόθεμα για τις ελληνικές τράπεζες, ύψους από 10 έως 25 δισ. ευρώ.

Yπενθυμίζεται εδώ ότι βάσει της κοινοτικής οδηγίας όλες οι καταθέσεις έως 100.000 ευρώ είναι πλήρως εγγυημένες και προστατευμένες και δεν μπορούν να υποστούν κούρεμα (haircut). Επί της ουσίας, εάν υπάρξει κίνδυνος θα αφορά καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με πρωτοσέλιδο τίτλο «Η Ευρώπη εκδικείται τον Τσίπρα» κυκλοφορεί το φύλλο της εφημερίδας The Guardian με ημερομηνία 13 Ιουλίου 2015.

«Πακέτο δρακόντειας λιτότητας είναι το τίμημα της διάσωσης», είναι ένας από τους υπότιτλους του πρωτοσέλιδου άρθρου της εφημερίδας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Η μετατροπή του περήφανου ΟΧΙ σε ΝΑΙ από την τελευταία εφεδρεία της πολιτικής συμμορίας που λυμαίνεται την Ελλάδα εδώ και 50 χρόνια αφήνει τους ληστάρχους του παλαιού πολιτικού κατεστημένου χωρίς εναλλακτική λύση. Ο Τσίπρας, ένας άνθρωπος που έχει βγάλει λεφτά μόνο σε δουλειές που ο εργολάβος πατέρας του έπαιρνε από το ΠΑΣΟΚ, αποτελούσε αυτήν την τελευταία εφεδρεία. Αυτόν που θα κάλυπτε πάλι τις ρεμούλες και θα άφηνε εκτός φυλακής τους φίλους του πατέρα του, τους ληστάρχους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Όσοι βαυκαλίζονταν ταυτίζοντάς τον με τον Τσε ή άλλους επαναστάτες, απλώς ζούσαν μία παρατεταμένη μετεφηβική ηλικία. Τον Τσίπρα τον είχε δημιουργήσει το παλαιοκομματικό ληστρικό σύστημα, τον πρόβαλαν συστηματικά από μαθητή ακόμη τα κανάλια και ήταν χρήσιμος στο να μαζέψει την αγανάκτηση, να μαντρώσει τους «αγανακτισμένους» της πλατείας μετά το 2011. Προσπάθησε – και πίστεψε ότι θα το κατόρθωνε είναι αλήθεια- να συνεχίσει να «δουλεύει» τον κόσμο με το κόλπο του δημοψηφίσματος, στο οποίο δεν νομίζω πως έχει μείνει κανείς που να πιστεύει ότι δεν επιθυμούσε την επικράτηση του ΝΑΙ. Ακόμη και τα κάπιταλ κοντρόλς επιβλήθηκαν τώρα, για να σιγουρέψουν το ΝΑΙ, εφόσον είναι σαφές ότι θα μπορούσαν να είχαν διατηρηθεί ανοικτές οι τράπεζες, έστω και με ένα όριο αναλήψεων πολύ όμως υψηλότερο από τα 60 ευρώ, μέχρι τουλάχιστον το δημοψήφισμα. Οι ελληνικές τράπεζες από καθαρά οικονομικής πλευράς θα έπρεπε να έχουν κλείσει και να έχει επιβληθεί καθεστώς κάπιταλ κοντρόλς τουλάχιστον εδώ και τρεις μήνες. Αλλά επιλέχθηκε να επιβληθούν ακριβώς την εβδομάδα του δημοψηφίσματος για να φέρουν το ΝΑΙ. Ο Τσίπρας ήταν μάλιστα σε τέτοιο βαθμό σίγουρος ότι θα επικρατούσε το ΝΑΙ, ώστε δεν είχε χαράξει καμία στρατηγική για την περίπτωση που επικρατούσε το ΟΧΙ. Την επομένη πολιτεύτηκε ακριβώς σαν να είχε επικρατήσει το ΝΑΙ! Απέπεμψε τον Βαρουφάκη – επίσης επιθυμούντα το ΝΑΙ- όπως θα γινόταν αν είχε επικρατήσει το ΝΑΙ. Συγκάλεσε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, ενώ είχε πλήρη και καθαρή εξουσιοδότηση από τον λαό, και το χειρότερο από όλα: αποδέχθηκε πλήρως τις απαιτήσεις των δανειστών. Για όλα αυτά, θα είχε την δικαιολογία ότι τα κάνει, επειδή η πλειοψηφία του λαού του το ζήτησε, αν είχε επικρατήσει το ΝΑΙ. Αλλά ο σοφός λαός τον έστειλε αδιάβαστο με το αγέρωχο ΟΧΙ. Και έτσι τον έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων για την συμμορία της διαφθοράς. Δεν τους είναι πλέον χρήσιμος, αλλά χρειάζονται κάποιον άλλον δικό τους για να μαντρώσει τους ψηφοφόρους που είναι εκτός διαφθοράς (ίσως ως τέτοια προωθήσουν την Κωνσταντοπούλου). Αν ο Αλέξης είχε πάρει το ΝΑΙ, θα εμφανιζόταν ο πιο συνεπής πολιτικός της μεταπολίτευσης και επίσης ο μόνος που πολιτεύεται ακριβώς με βάση ό,τι του επιτάσσει ο λαός. Θα ψήφιζε το μνημόνιο και ακόμη και αν αναγκαζόταν να πάει σε εκλογές και να τις έχανε θα έμενε κραταιός και εμβληματικός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και γρήγορα θα ξαναερχόταν με παρόμοιες υποσχέσεις στην εξουσία. Αλλά είπαμε, οι Έλληνες τον τελείωσαν.

Από την άλλη έχουμε τα ΜΜΕ, τα οποία τις τελευταίες μέρες, μετά το δημοψήφισμα, ξεκίνησαν εντατικά την ρητορική της υπευθυνότητας της κυβέρνησης ΣΑΝΕΛ για την επικείμενη καταστροφή. Σαφώς και η κυβέρνηση ΣΑΝΕΛ αποτελείται από σαλτιμπάγκους, σαφώς και ο Βαρουφάκης είναι ψυχοπαθής εγωιστής, σαφώς και ο Τσίπρας είναι κατώτερος – όχι μόνο ηθικά, αλλά και διανοητικά των περιστάσεων- αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι πέντε μήνες της διακυβέρνησης ΣΑΝΕΛ κατέστρεψαν την χώρα τόσο, όσο οι περίπου 500 προηγούμενοι μήνες της μεταπολίτευσης. Δεν είναι δυνατόν να δεχθεί λογικός άνθρωπος να απαλλάξει τους πραγματικούς αιτίους της ελληνικής χρεοκοπίας αποδίδοντάς την στους τσαρλατάνους των ΣΑΝΕΛ. Όσο κυκλοφορούν ελεύθεροι και παρεμβαίνουν έμμεσα ή άμεσα στην πολιτική ζωή του τόπου οι λήσταρχοι της μεταπολίτευσης, αυτοί που υπέγραφαν δάνεια με επιτόκιο 35%, που εκμαύλιζαν τους πολίτες με την διαφθορά τόσο στο επίπεδο του ρουσφετιού όσο και στο επίπεδο των παροχών (π.χ. είσπραξη αγροτικών και επιχειρηματικών ευρωπαϊκών επιδοτήσεων από ανθρώπους που δεν ασκούσαν στην πραγματικότητα καμία παραγωγική δραστηριότητα αλλά φρόντιζαν να μαζεύουν μόνο ψηφαλάκια για το κόμμα) και βεβαίως αυτοί που έπαιρναν μίζες από παντού, δεν πρόκειται ποτέ να φύγουμε από την άθλια κατάστασή μας (θα γίνει μάλιστα αθλιότερη).

Θα έλεγα μάλιστα ότι τις επόμενες εκλογές θα τις κερδίσει όποιος παρουσιάσει μία ξεκάθαρη στάση απέναντι στους υπευθύνους της καταστροφής συνδυασμένη με ένα σαφές, λειτουργικό και κοστολογημένο πρόγραμμα για την επιστροφή στην δραχμή και την επάνοδο της ελληνικής οικονομίας στην παραγωγικότητα. Το πρώτο, όμως, είναι σαφώς προαπαιτούμενο, τόσο για να διαλυθεί το ληστρικό μεταπολιτευτικό σύστημα που σαν καρκίνος κατατρώγει την Ελλάδα, όσο και για δει ο Έλληνας ότι οι υπεύθυνοι για την καταστροφή του πληρώνουν, ώστε να αντέξει τα πολλά και δυσάρεστα που θα πρέπει να περάσει για να ανακάμψει η χώρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πληροφορίες της γερμανικής εφημερίδας Bild αναφέρουν πως το ΔΝΤ έθεσε θέμα αξιοπιστίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο Eurogroup και θεωρεί εξαιρετικά αμφίβολο αν μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για ένα τρίτο πρόγραμμα.

Στο πλαίσιο αυτό το ΔΝΤ φέρεται να πρότεινε τη δημιουργία κυβέρνησης τεχνοκρατών στην Ελλάδα!

Εκπρόσωπος του ΔΝΤ είπε στην Bild: «Δεν πιστεύουμε ότι ο Σύριζα μπορεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις. Δεν τους εμπιστευόμαστε». Μία ακόμα απαίτηση του ΔΝΤ, είναι να συμφωνήσουν όλα τα ελληνικά κόμματα στις προτάσεις για τη λιτότητα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αποστολίδης Νίκος

Το σχέδιο δεν ήταν σημερινό. Εδώ και τέσσερα, τουλάχιστον, χρόνια, είχε διαρρεύσει η διάθεση μίας παρέας ναζιστών που βρίσκεται στην γερμανική κυβέρνηση, επιθυμεί να επιτεθεί στην Ελλάδα και, φυσικά, στην Ευρώπη, επιβάλλοντας με εκβιασμούς και την πολιτικο-οικονομική τρομοκρατία την γερμανική παντοκρατορία στους ευρωπαϊκούς λαούς.

Ο ναζιστής Σόιμπλε (η γλώσσα του σώματος είναι ενδεικτική για την ποιότητα του ανθρώπου και τις πολιτικές του «καταβολές») επιχειρεί σήμερα μία ξεδιάντροπη και αισχρή επίθεση κατά της Ελλάδας, χρησιμοποιώντας τα κράτη της βόρειας Ευρώπης (που όλως τυχαίως συμμετείχαν στην βάση του 3ου Ράιχ) για να απειλήσει την Ελλάδα με έξοδο από την Ευρωζώνη (για μία πενταετία) και έτσι να εκμεταλλευτεί τον πανικό που θα επικρατήσει στην Ισπανία, την Ιταλία και την Γαλλία, οι οποίες και θα εξαναγκαστούν σε πλήρη υποταγή στην γερμανική βούληση (αναμένεται τεράστια μεταφορά καταθέσεων σε γερμανικές τράπεζες εξαιτίας της ανασφάλειας των καταθετών).

Από την Ελλάδα, μέσω της συγκεκριμένης απειλής, ο ναζιστής Σόιμπλε, ευελπιστεί πως θα «τσακίσει» και θα διασύρει με πρωτοφανή τρόπο την κυβέρνηση του «αριστερού» Τσίπρα και πως έτσι θα διαλύσει την οποιαδήποτε ευρωπαϊκή απόπειρα εμφάνισης αριστερών κομμάτων στην Ευρώπη.
Ταυτόχρονα, με τις «εγγυήσεις» που φέρονται να έχουν τεθεί από την πλευρά της παρέας των ναζί, η Γερμανία επιθυμεί μία πλήρη υποταγή της Ελλάδας, σκοπεύοντας να απαιτήσει την υποθήκευση των ελληνικών υδρογονανθράκων. Και στο σημείο αυτό βρίσκεται η ουσία των κινήσεων του (δίχως άλλο παρανοϊκού) ναζιστή Σόιμπλε, ο οποίος εξευτελίζει την Ελλάδα και επιχειρεί να κλέψει (κυριολεκτικά) τα ελληνικά ενεργειακά αποθέματα τα οποία (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εταιρειών που διεξήγαγαν έρευνες) ξεπερνούν κατά πολύ το 1 τρισ. ευρώ

Η Ευρώπη, τα περισσότερα κράτη, παρακολουθεί έκπληκτη την έκρηξη του ναζισμού, την αποκάλυψη της γερμανικής πολιτικής, η οποία επιχειρεί μία νέα εθνοκτονία, ενώ με τις μέχρι τώρα παρεμβάσεις της (παρά τα όσα διαδίδουν με ισχυρές δόσεις σοβαροφάνειας τα έμμισθα παπαγαλάκια των ΜΜΕ) έχει καταστρέψει την ελληνική οικονομία και έχει δημιουργήσει συνθήκες γενοκτονίας στην Ελλάδα, οι πολίτες της οποίας τιμωρούνται εξαιτίας των κάκιστων πολιτικών ηγεσιών της χώρας τα τελευταία 40 χρόνια.

Η σημερινή κυβέρνηση, μαζί με σύσσωμη την αντιπολίτευση πρέπει να καταγγείλει άμεσα στο Διεθνές Δικαστήριο την ναζιστική επίθεση που δέχεται και να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση του Σόιμπλε από όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και, φυσικά, από την γερμανική κυβέρνηση, η οποία φέρει ακέραιη την ευθύνη για την συμπεριφορά του γερμανού υπουργού οικονομικών, ο οποίος είναι ο απόλυτος σύγχρονος εκφραστής του ναζισμού. Ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση να ζητήσει από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να την στηρίξουν στην απαίτηση της άμεσης πληρωμής από το Βερολίνο του γερμανικού κατοχικού χρέους και, επίσης, την καταβολή οικονομικής αποζημίωσης για όσα υπέστη η Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια (του μνημονίου) από τα ομολογημένα (από τον ίδιο τον Σόιμπλε) λάθη των προγραμμάτων «διάσωσης» τα οποία κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία σε βάθος άγνωστου χρόνου και, επίσης, δημιούργησαν πλήθος προβλημάτων στην συνταγματικά εύρυθμη συνολική λειτουργία της Ελλάδας με αποτέλεσμα να υπάρξει σωρεία κοινωνικών προβλημάτων.

Περάστε στην αντεπίθεση κύριοι. Ο ναζισμός πρέπει να συνθλιβεί τώρα, πριν συνθλίψει την Ελλάδα. Απαιτείστε τώρα, την άμεση και παραδειγματική τιμωρία του Σόιμπλε, των γερμανικών δορυφόρων κρατών και, φυσικά, και της ίδιας της Μέρκελ, η οποία γνώριζε τις εξελίξεις και επέτρεψε να συμβούν. Υπερασπιστείτε τον ελληνικό λαό και τελειώστε με το κτήνος τώρα. Αυτή είναι η υποχρέωσή σας απέναντι στην πατρίδα, απέναντι στους πολίτες, απέναντι στο Σύνταγμα. Γιατί η επίθεση του Σόιμπλε γίνεται με σχέδιο και σκοπεύει να εξευτελίσει οτιδήποτε ελληνικό...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καθημερινά, όλα τα κράτη της γης αναδιαρθρώνουν σιωπηρά τα χρέη τους, μέσω νέων ομολογιακών δανείων. Δηλαδή παίρνουν νέα δάνεια για να εξοφλούν τα παλιά. Αυτό ακριβώς έκανε και η Ελλάδα μέχρι το 2010. Όχι όμως και τώρα.

Από τότε που η Ελλάδα βγήκε από τις αγορές και μπήκε στο μνημόνιο, δανείζεται αποκλειστικά και μόνο από την τρόϊκα με βαρύτατους όρους, που σκοτώνουν κάθε υποψία ανάπτυξης.

Δεν είναι μόνο οι βαρύτατοι όροι που μας επιβάλλουν με το έτσι θέλω οι δανειστές, δεν είναι ότι κρεμόμαστε πλέον από το τι θα αποφασίσει το κάθε κομματίδιο και ο κάθε εμμονικός πολιτικός μέσα στην ΕΕ, είναι ότι γίναμε απόλυτο υποχείριο της τρόϊκας, αφού, όπως είπαμε, η Ελλάδα δεν μπορεί να αναδιαρθρώσει τα δάνεια της τρόϊκας, παρά μόνο με νέα δάνεια από την ίδια την τρόικα, με νέους ακόμα πιο σκληρότερους όρους. Δηλαδή, μας έχουν βάλει σε μια θανατηφόρα καραντίνα.

Το αποτέλεσμα είναι τα δάνεια να αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς και η Ελλάδα να μετατρέπεται συνειδητά σε μια τεράστια φούσκα, η οποία κάποια στιγμή θα σκάσει, εξαφανίζοντας το έθνος. Ήδη το τρίτο μνημόνιο, θα εκτοξεύσει, με τις πρώτες εκτιμήσεις, το χρέος στο 220% του ΑΕΠ. Θυμίζουμε ότι στο 120% περίπου μπήκαμε στο μνημόνιο.

Χρειάζονται λοιπόν γενναίες αποφάσεις τώρα. Όσο παραμένουμε κάτω από την «κηδεμονία» της τρόϊκας, θα καταστραφούμε. Όμως, για να υπάρξουν γενναίες αποφάσεις, απαιτείται ανατροπή του καταστρεπτικού για το έθνος πολιτικοοικονομικού θεσμικού καθεστώτος.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου 


Η δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ενασχόληση με άλλα εξίσου σημαντικά θέματα, όπως είναι τα εθνικά. Η επιλογή της κυβέρνησης να μην ασχολείται σοβαρά με αυτά είναι καλοδεχούμενη, διότι προφανώς αναγνωρίζει πως δεν βρίσκεται σε ισχυρή θέση να τα διαπραγματευθεί, ακριβώς λόγω της κρίσης.

Ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας Νίκος Κοτζιάς έχει κάνει μία «εξαίρεση», για το Κυπριακό, κατόπιν της επιμονής του Προέδρου της Κύπρου να εισέλθει ξανά στον φαύλο κύκλο των διαπραγματεύσεων, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δυσάρεστη διευθέτηση του προβλήματος. Βέβαια, έχει καταθέσει τη γνωστή πρόταση που αποκλείει -σε περίπτωση λύσης- τις εγγυήσεις από την Τουρκία και, αν επιμένει σε αυτήν, θα προσφέρει εθνική υπηρεσία στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Πολλοί άνθρωποι εκφράζουν τον βάσιμο φόβο ότι η καταθλιπτική κατάσταση της πατρίδας ερεθίζει τις γειτονικές χώρες - και η αναφορά γίνεται για την Τουρκία και την Αλβανία, και όχι για τη σκοπιανή ηγεσία, που στην πραγματικότητα κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, εγκλωβισμένη στην εθνικιστική και ακραία θέση για την ονομασία.

Ομως, η Τουρκία παραμένει πάντα ένας απρόβλεπτος αντίπαλος, και η Αλβανία, που ευεργετήθηκε πολλαπλώς από την Ελλάδα, δημιουργεί προβλήματα με εθνικιστικά κίνητρα τα οποία στο παρελθόν προκάλεσαν πολέμους στα Βαλκάνια.

Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, οι επιλογές του Ελληνα πρωθυπουργού εξαφανίζονται μέρα με τη μέρα, ενώ η χώρα εισέρχεται σε επικίνδυνη περίοδο και για τα εθνικά θέματα. Η παρέμβαση της Τουρκίας στο δημοψήφισμα με το κάλεσμα προς τη μειονότητα της Θράκης να στηρίξει το «όχι» προβλημάτισε την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, που ευτυχώς συμπεριφέρθηκε με ψυχραιμία. Είναι γνωστό στον κ. Κοτζιά ότι η Τουρκία επιδιώκει να θέσει ξανά τις σχέσεις σε πορεία σύγκρουσης, για να αποσπάσει την προσοχή από το εθνικό θέμα της οικονομίας και να επανατοποθε­τήσει στην ατζέντα τις επιδιώξεις της και την αμφισβήτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας.

Τους τελευταίους έξι μήνες η χώρα είναι στα... κάγκελα, περισσότερο παρά ποτέ. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η εκκρεμότητα πρέπει να τελειώνει. Δυστυχώς για τον ίδιο τον κ. Τσίπρα, φαίνεται ότι θα αναγκαστεί να ξεχάσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις και να τις βάλει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Οτιδήποτε άλλο αποφασίσει, γνωρίζει ότι οδηγεί τη χώρα στο απόλυτο αδιέξοδο;

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Οι Τράπεζες πιθανότατα θα ξαναβρούν τους ρυθμούς τους –η αίσθηση του πανικού, με τις Τράπεζες κλειστές να μοιράζουν αντίδωρο, θα ξεχαστεί. Και η αγορά κάποτε θα ξαναζωντανέψει, κάποιο χρήμα, με οποιοδήποτε όνομα, θα υπηρετήσει το δούναι και λαβείν.

Θα επανεκκινήσουν οι επιχειρήσεις, η ισχνή μας παραγωγή, οι αναγκαίες, ίσως και οι θρασύτερες εισαγωγές, οι δειλές, συνεσταλμένες πάντοτε εξαγωγές. Ο κατ’ ευφημισμόν «πολιτισμός» μας (παγκοσμιοποιημένος τρόπος του βίου) δεν ευνοεί την αξία της παραγωγικής εργασίας ούτε την αξιολόγηση της ποιότητας, ποντάρει κατά προτεραιότητα στο κυνηγητό της «ευκαιρίας», σε επενδυτές και τζογαδόρους. Γι’ αυτό και η έννοια του μισθού θα συνεχίσει συνώνυμη με τη συγκαταβατική παραχώρηση, όχι με την αποτίμηση του μόχθου, της ικανότητας και δημιουργικότητας, της προσφοράς. Αντίστοιχη μεταχείριση θα συνεχίσει να έχει και ο αποταμιευμένος μόχθος: Η σύνταξη, κατασφάλιση των γηρατειών και της ανημπόριας, θα απαξιώνεται όλο και περισσότερο – ίσως και τιμωρητικά, στην ελλαδική, ειδικότερα, παρακμιακή κοινωνία, όπου η προσδοκία της αποστρατείας - αεργίας είναι στόχος υπέρτερος της δημιουργικής φιλοδοξίας.

Ο εφιάλτης λοιπόν, που ζήσαμε για κάποιες μέρες στη χώρα μας, αργά ή γρήγορα θα καταλαγιάσει, ο τρόμος και ο πανικός της οικονομικής ανασφάλειας θα ημερέψουν με τον καιρό. Αυτό που αποκλείεται να ατονήσει ή να εξαλειφθεί είναι ο πρωτογονισμός, σαν στοιχείο ταυτότητας της ελλαδικής κοινωνίας. Στοιχείο που ελλοχεύει και ανεξέλεγκτα κατά περίσταση γιγαντώνεται, έρπητας πολυμερής και πολυπλόκαμος, καθοριστικός της νοο-τροπίας και του ψυχισμού μας. Ο πρωτογονισμός σημαίνει τον αχαλίνωτο ατομοκεντρισμό, την αλογία της κτηνώδους ιδιοτέλειας. Χάνεται κάθε αίσθηση κοινού συμφέροντος, κάθε ανάγκη να κοινωνηθούν επιδιώξεις και στόχοι. Εκρήγνυται ο πρωτογονισμός σαν τσουνάμι αυτοκαταστροφικής παραφροσύνης, αντικοινωνικής ενορμητικής θηριωδίας.

Υπάρχουν συμπτώματα χρόνιου πρωτογονισμού στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης: Η ασχήμια, βαναυσότητα και τυραννική αυθαιρεσία της γραφής συνθημάτων στους τοίχους και της ασύδοτης αφισοκόλλησης, που οι κρετίνοι τη βάφτισαν: «ελεύθερη διακίνηση ιδεών»! Ο βανδαλισμός σχολικών και πανεπιστημιακών κτιρίων. Οι απεργίες «κοινωνικού κόστους».

Σαράντα χρόνια τώρα, σιωπηρά νομιμοποιημένος ο πρωτογονισμός των κομματανθρώπων εξασφαλίζει την ατιμωρησία του εγκληματικού περιθωρίου, των λεγόμενων «αντιεξουσιαστών» κουκουλοφόρων. Καίνε κτίρια και ανθρώπους, έχουν οπλοστάσια με αναρίθμητες βόμβες μολότωφ, δολοφονικά στυλιάρια, τσεκούρια, βαριοπούλες, μπορούν όποτε θέλουν να καταλύουν και να εξευτελίζουν το κράτος. Στο όνομα ποιου κοινωνικού οράματος, ποιας πολιτικής στόχευσης; – ο παραλογισμός είναι απόλυτος.

Ο πρωτογονισμός της μισανθρωπίας και του εγκλήματος αποδεσμεύεται και από τα ιδεολογικά, δήθεν πολιτικά προσχήματα, για να πραγματώσει την καταστροφή σαν αυταξία: Σε ολόκληρη την Ελλάδα, από άκρη σε άκρη, τα σήματα και οι πινακίδες της Τροχαίας είναι κατεστραμμένες, αχρηστευμένες: με αυτοκόλλητα επιθέματα, με σπρέι χρωματισμένες - ακυρωμένες. Από ψυχοπαθολογική μισανθρωπία και μόνο, δεν υπάρχει άλλη ερμηνεία. Μόνο να παραπλανηθεί ο συνάνθρωπος, να βρεθεί σε λάθος κατεύθυνση, στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, να υποστεί ατύχημα. Ανάλογος ο πρωτογονισμός και όσων κλέβουν τις «κουλούρες» (σκεπάσματα) από τις τουαλέτες των νοσοκομείων, τις κουρτίνες από τους θαλάμους, τα τηλεχειριστήρια.

Ιδιος ο πρωτογονισμός και του πολιτικού φανατισμού: τυφλός, άλογος. Γεννήθηκε σαν σαρωτική λαίλαπα με αφορμή την προκήρυξη δημοψηφίσματος από την κυβέρνηση. Και δεν ανάφλεξε αυτή τη φορά ο φανατισμός τις μάζες των γηπέδων, τις εθισμένες να ακολουθούν άσκεφτες και άκριτες ενορμήσεις. Κύριος φορέας των πρωτόγονου φανατισμού αυτή τη φορά ήταν οι εύπορες (κατά τεκμήριο «καλλιεργημένες») κοινωνικές ομάδες.

Εφιαλτικά τα συμπτώματα: Να μην μπορούν πια να συζητήσουν μεταξύ τους φίλοι, δοκιμασμένης στον χρόνο αμοιβαίας εκτίμησης και πιστότητας, άνθρωποι με υψηλή κατάρτιση, οξύνοια και ευαισθησία. Να μην μπορούν να ανεχθούν και να σεβαστούν την αντίθετη γνώμη του φίλου τους, αλλά ούτε καν μια κοινή ψύχραιμη λογική ανάλυση των αντίπαλων θέσεων και επιχειρημάτων.

Μάλλον για πρώτη φορά στη νεότερη Ιστορία, ο πρωτογονισμός του φανατισμού έμοιαζε εισαγόμενος από την πάντοτε ψύχραιμη, ορθολογική Ευρώπη: Αρχηγοί ευρωπαϊκών κρατών, υπουργοί, πρόεδροι των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε., βγήκαν, έκδηλα ντοπαρισμένοι από πείσμα, να υποδείξουν στους πολίτες κράτους - μέλους της νομισματικής ένωσης ευρωπαϊκών κρατών τι να ψηφίσουν και τι να μην ψηφίσουν σε, εσωτερικό στη χώρα τους, δημοψήφισμα. Και έφτασαν να συνοδεύουν την υπόδειξη με απροκάλυπτες εκβιαστικές απειλές.

Οπως πάντοτε, λάδι στη φωτιά του φανατισμού έριξε ο πρωτογονισμός των μέσων πληροφόρησης. Κάθε κανάλι και μετερίζι, μονότροπης εκδοχής γεγονότων και δεδομένων, μονοδιάστατης οπτικής, στρεβλωτικών της πραγματικότητας «βεβαιοτήτων». Πρωτογονισμός κυριολεκτικά αχαλίνωτος: Σε ηλεκτρονική εφημερίδα είχε αναρτηθεί διάγγελμα του πρωθυπουργού εικόνα και λόγος, αλλά κάθε τόσο η εικόνα αποσυρόταν, ο λόγος συνέχιζε, για να εμφανιστούν στη θέση της εικόνας υβριστικά, απαξιωτικά του πρωθυπουργού σχόλια. Τόσο πρωτόγονη διαχείριση του κοινωνικού λειτουργήματος της πληροφόρησης, σίγουρα ούτε σε φυλή των Παπούα.

Οι ψυχραιμότεροι αναγνωρίζουν σύμπτωμα πολιτικού πρωτογονισμού (ή έστω βαθιάς καθυστέρησης) και στις ομαδικές διακηρύξεις κοινών πολιτικών θέσεων - επιλογών - πεποιθήσεων από γνωστούς στη δημοσιότητα διανοούμενους, συγγραφείς, καλλιτέχνες. Ποιος στόχος υπηρετείται με τέτοιες δημόσιες ομαδικές δηλώσεις; Να «φωτιστεί» ο «αγράμματος όχλος» από τις σοφές και ενάρετες επιλογές, την ακαταμάχητη αυθεντία των κορυφαίων του παλκοσένικου της δημοσιότητας; Αλλά τότε, γιατί το Σύνταγμα ορίζει να είναι η ψήφος των πολιτών μυστική; Προνοεί η συνταγματική επιταγή μόνο για την κατοχύρωση της εθελοντικής εχεμύθειας; Ή και για την προστασία του πολίτη από τον αθέμιτο ανταγωνισμό: την αντιπαράθεση της δικής του σκέψης και κρίσης στη σκέψη και κρίση «φωστήρων» πιθανής δοκησισοφίας;

Βέβαια, η πιο ωμή και απροσχημάτιστη έκφανση πρωτογονισμού, ενστικτώδικου ατομοκεντρισμού, είναι η επέλαση στιφών στα σούπερ μάρκετ και στα βενζινάδικα: να εξασφαλίσουν με άμετρη βουλιμία «προμήθειες», μόλις εμφανιστεί έστω και υποψία ενδεχόμενου περιορισμού της καταναλωτικής ευχέρειας. Σημάδι ότι καμιά διαχειριστική πολιτική, η ιδιοφυέστερη, δεν πρόκειται ποτέ να λύσει τον γόρδιο δεσμό που καθηλώνει τον λαό μας στην παρακμή. «Οραμα» λείπει από τη χώρα, στόχος συλλογικού βίου άλλος από την καταναλωτική μονοτροπία.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έξαλλος με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και το έγγραφο περί 5ετούς Grexit είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ.

Πολλοί μιλούν για κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ του Φρανσουά Ολάντ και της Άγκελα Μέρκελ αν η Γερμανίδα καγκελάριος επιμείνει στην άκαμπτη στάση της.

Σε μια προσπάθεια να κάμψει τη σκληρή στάση του Βερολίνου ο Φρανσουά Ολάντ συναντήθηκε πριν από τη σύνοδο των ηγετών της ευρωζώνης με την Άγκελα Μέρκελ.

Ο Γάλλος Πρόεδρος φέρεται να είπε σε έντονο ύφος στην Γερμανίδα καγκελάριο ότι δεν μπορούμε να ζητάμε τα πάντα από τους Έλληνες, γιατί διαφορετικά θα τα τινάξουμε όλα στον αέρα.

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας εν όψει της συνόδου το πρωί πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Ελιζέ υπό τον Γάλλο πρωθυπουργό Βαλς και σε ανοιχτή γραμμή με τον υπουργό Οικονομικών Μισέλ Σαπέν που βρισκόταν στις Βρυξέλλες για τη συνεδρίαση του Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δεσμεύσεις που καλείται να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση αποτυπώνονται στο σημείωμα του Eurogroup που τέθηκε υπόψη των ηγετών της Ευρωζώνης, που συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες.

Το σημείωμα του Eurogroup ξεκινάει με την επισήμανση ότι είναι "επιτακτική ανάγκη να επαναδομηθεί η εμπιστοσύνη με τις ελληνικές αρχές, ως προϋπόθεση για μια πιθανή μελλοντική συμφωνία για ένα πρόγραμμα υπό τον ESM" και διατυπώνεται ρητά η δέσμευση της ελληνικής πλευράς να νομοθετήσει χωρίς καθυστέρηση μέχρι την Τετάρτη συγκεκριμένα μέτρα.

Πρόκειται για τα εξης:

1. Εξορθολογισμός του ΦΠΑ
2. Διεύρυνση της φορολογικής βάσης
3. Βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος
4. Θέσπιση Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
5. Διασφάλιση της νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ
6. Πλήρης εφαρμογή της αυτόματης περικοπής δαπανών
7. Τράπεζα ανάκαμψης και οδηγία ψηφίσματος
8. Ιδιωτικοποίηση στο δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας
9. Αποφασιστική δράση για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια
10. Ανεξαρτησία του οργανισμού ιδιωτικοποιήσεων ΤΑΙΠΕΔ
11. Αποπολιτικοποίηση της ελληνικής διοίκησης
12. Επιστροφή της Τρόικας-θεσμών στην Αθήνα

Το Eurogroup αναμένει να συνεχιστεί η πλήρης συμμετοχή του ΔΝΤ "και καλωσορίζει την πρόθεση της Ελλάδας να αναζητήσει την πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στην παρακολούθηση και χρηματοδότηση του προγράμματος". Αυτή είναι μια προϋπόθεση προκειμένου το Eurogroup να συμφωνήσει σε ένα νέο πρόγραμμα υπό τον ESM.

Δεδομένης της ανάγκης να επαναδομηθεί η εμπιστοσύνη με την Ελλάδα, το Eurogroup καλωσορίζει τις δεσμεύσεις των ελληνικών αρχών να νομοθετήσουν χωρίς καθυστέρηση, μέχρι τις 15 Ιουλίου, μια πρώτη δέσμη μέτρων.

Στο σημείωμα αναφέρεται ότι μόνο υπό την προϋπόθεση της νομικής υιοθέτησης όλων των παραπάνω μέτρων από το ελληνικό Κοινοβούλιο θα μπορέσει να ληφθεί μια απόφαση που θα εξουσιοδοτεί τους θεσμούς να προχωρήσουν στη διαπραγμάτευση ενός νέου Μνημονίου (Memorandum of Understanding).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σειρά προαπαιτούμενων δράσεων που έχουν να κάνουν με τις ιδιωτικοποιήσεις, τη μεταρρύθμιση του Δημόσιου Τομέα αλλά και την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα για τον έλεγχο της εφαρμογής του προγράμματος φαίνεται ότι ζητούν οι εταίροι μέσω του κειμένου που έδωσε το Eurogroup στους ηγέτες για να λάβουν τις όποιες αποφάσεις για την Ελλάδα απόψε.

Οι πλέον σκληρές θέσεις των θεσμών εκφράζονται στα σημεία που βρίσκονται μέσα σε αγκύλες καθώς φαίνεται πως αποτελούν τμήμα του σχεδίου Σόιμπλε. Η κατάληξη του κειμένου μάλιστα αποτελεί ίσως την πλέον ανατριχιαστική πρόταση που έχει γίνει ποτέ στη χώρα μας καθώς αναφέρεται στο ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και αναφέρει:
(Σε περίπτωση μη συμφωνίας, θα πρέπει να προταθούν στην Ελλάδα άμεσες διαπραγματεύσεις για ένα time – out από την ευρωζώνη, με πιθανή αναδιάρθρωση του χρέους)

Σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις οι εταίροι ζητούν τα εξής με βάση το κείμενο:

[Οι ελληνικές Αρχές θα προσκαλέσουν ένα ανεξάρτητο Σώμα να εκτιμήσει την τιμή των περιουσιακών στοιχείων που έχουν πωληθεί και θα ερευνήσει τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να αυξήσει περαιτέρω την ανεξαρτησία του ΤΑΙΠΕΔ με την εμπλοκή της Επιτροπής]
ή
[Πολύτιμα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία (50 δισ. ευρώ) θα πρέπει να μεταφερθούν σε ένα ήδη υπάρχον εξωτερικό και ανεξάρτητο Ταμείο όπως το Ινστιτούτο για την Ανάπτυξη, στο Λουξεμβούργο, ώστε να ιδιωτικοποιηθούν και να μειωθεί το χρέος. Ένα τέτοιο Ταμείο θα πρέπει να διοικείται από τις ελληνικές Αρχές υπό την εποπτεία των Ευρωπαϊκών Θεσμών].

Οι θεσμοί ζητούν επίσης η ελληνική κυβέρνηση να δώσει την πρόταση της σχετικά με τις αλλαγές στον δημόσιο τομέα έως τις 20 Ιουλίου, η οποία θα πρέπει πρώτα να έχει συμφωνηθεί με τους θεσμούς. Στο κείμενο γίνεται λόγος και για το θέμα της αξιολόγησης του προγράμματος και του τρόπου με τον οποίο θα γίνει.

Οι θεσμοί ζητούν την επιστροφή τους στην Αθήνα καθώς στο κείμενο αναφέρεται:

"(Η ελληνική κυβέρνηση) να επαναφέρει στην κανονικότητα της μεθόδους εργασίας με τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης και της απαραίτητης εργασίας στην Αθήνα, ώστε να βελτιωθεί η πρόοδος του προγράμματος αλλά και η παρακολούθησή του. Η κυβέρνηση πρέπει να συμβουλεύεται και να συμφωνεί με τους θεσμούς για όλα τα σχέδια νόμου στα σχετικά πεδία με επαρκή χρόνο προτού τα δώσει σε δημόσια διαβούλευση ή τα καταθέσει στο κοινοβούλιο. Το Eurogroup υπογραμμίζει ξανά πως η εφαρμογή είναι το κλειδί, και στο πλαίσιο αυτό καλωσορίζει την πρόθεση των ελληνικών Αρχών να ζητήσουν μέχρι τις 20 Ιουλίου από τους θεσμούς και τα κράτη - μέλη τεχνική υποστήριξη και να ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να οργανώσει αυτή τη βοήθεια από την Ευρώπη".

Οι εταίροι μας ζητούν επίσης από την κυβέρνηση να προχωρήσει στην τροποποίηση νόμων που ψηφίστηκαν το 2015 χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών. Όπως αναφέρεται η λίστα των δράσεων αυτών είναι "οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές Αρχές", ενώ σημειώνεται πως το Eurogroup δεν εγγυάται μια τελική συμφωνία σε πρόγραμμα του ESM.

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης υπολογίζουν ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας για το δίμηνο Ιουλίου - Αυγούστου φτάνουν τα 12 δισ (7 δισ για τον Ιούλιο και 5 δισ. για τον Αύγουστο) και σημειώνουν "την ανάγκη για πολύ ταχεία πρόοδο προς την επίτευξη συμφωνίας επί ενός νέου Μνημονίου"

"Το Eurogroup αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα να διασφαλιστεί ότι η Ελλάδα μπορεί να αποπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της προς το ΔΝΤ και ότι η Τράπεζα της Ελλάδας να εκπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις της τις επόμενες εβδομάδες και να δημιουργήσει τις συνθήκες που επιτρέπουν την ομαλή κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Το Eurogroup θα συζητήσει αυτά τα θέματα με τη διαδικασία του επείγοντος", αναφέρει το κείμενο.

Αναφορικά με τις τράπεζες οι δανειστές εκτιμούν πως θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα "μαξιλάρι" για την ανακεφαλαιοποίησή τους που θα κυμαίνεται από 10 δισ. έως 25 δισ. ευρώ.

Φενάκη το προσωρινό Grexit λένε Γερμανοί οικονομολόγοι

Διαφωνούν οι σημαντικότεροι Γερμανοί οικονομολόγοι με την πρόταση Σόιμπλε για ένα «προσωρινό Grexit”, γράφει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.

«Φενάκη» χαρακτηρίζει την πρόταση ο διεθνούς φήμης καθηγητής Οικονομικών Πέτερ Μπόφινγκερ, μέλος της Επιτροπής Σοφών της γερμανικής κυβέρνησης . «Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν τίποτα άλλο από ένα Grexit», λέει ο καθηγητής Μπόφινγκερ και προειδοποιεί ότι "σύμφωνα με τις πραγματικές συνθήκες στην Ελλάδα το πιο πιθανό είναι ότι θα οδηγούσε στο χάος και τον υπερπληθωρισμό»

«Η πρόταση Σόιμπλε δεν είναι καλή», λέει ο Μίκαελ Χούτερ , διευθυντής του Ινστιτούτου της Γερμανικής Οικονομίας στην Κολωνία. «Η επιστροφή στο ευρώ μετά την καταληκτική ημερομηνία είναι εξωπραγματική. Πρέπει να αποκαλύψουμε ότι αυτό που διακυβεύεται με την πρόταση Σόιμπλε είναι η έξοδος της Ελλάδας».

Την αντίθεσή του σε ένα «προσωρινό Grexit» εκφράζει και ο οικονομολόγος της Deutsche Bank Νίκολας Χάινεν που προειδοποιεί ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε χάος την ελληνική οικονομία, θα εξασθένιζε περισσότερο τη θέση της Ελλάδας για την προσέλκυση επενδύσεων, αλλά θα πυροδοτούσε και μια μεγάλη πολιτική διαμάχη για την ημερομηνία επανεισόδου στη ζώνη του ευρώ.

Ο Νίκολας Χάινεν προειδοποιεί ακόμη ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην αύξηση των εντάσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη. «Η πρόταση Σόιμπλε αποπνέει μια πατερναλιστική αντίληψη της ευρωπαϊκής πολιτικής», τονίζει ο οικονομολόγος της Deutsche Bank.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι χαμηλές πτήσεις τουρκικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων πάνω από ελληνικά νησιά κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας, έφεραν και πάλι στο προσκήνιο την επικίνδυνη αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο. Το γεγονός δε πως δεν έχει υπάρξει, όχι ένα, αλλά πολλαπλά θερμά επεισόδια, οφείλεται στην αυτοσυγκράτηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Δεκάδες διαβήματα, ρηματικές διακοινώσεις, διαμαρτυρίες και έντονες επισημάνεις της ελληνικής διπλωματίας «πετάγονται» κυριολεκτικά από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο αποδέχεται πλήρως την εκάστοτε επιχειρηματολογία των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι Τούρκοι διπλωμάτες σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις διαφοροποιούνται. Προκειμένου να καταστεί διαυγής η εικόνα που επικρατεί στο Αιγαίο και να αφυπνιστεί το πολιτικό σύστημα της χώρας, παρουσιάζουμε σήμερα ορισμένα μόνο επεισόδια κάνοντας σχετική χρήση εγγράφων.

Στην άσκηση του Μαΐου
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής άσκησης Deniz Kurdu, από 14 έως 28 Μαΐου, εκδηλώθηκε μια άκρως επικίνδυνη και με καταιγιστικό ρυθμό παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων, σε όλα τα μήκη και πλάτη του Αιγαίου. Παράλληλα επιχείρησαν να ελέγξουν «το σύνολο των στενών του Αιγαίου από τα Κύθηρα έως τη Ρόδο». Οπως αναφέρεται σε σχετικό έγγραφο, «τουρκικές ναυτικές μονάδες προέβησαν σε μεγάλης κλίμακας παραβιάσεις ελληνικών χωρικών υδάτων σε όλο το εύρος του Αιγαίου και διήλθαν σε πολλές περιπτώσεις σε πολύ μικρή απόσταση από τις ελληνικές ακτές, ακόμη και ηπειρωτικές, π.χ. Πελοποννήσου, Αττικής, Χαλκιδικής και εκτέλεσαν επιχειρησιακά σενάρια εντός ελληνικών χωρικών υδάτων στην περιοχή των Κυκλάδων, πράγμα που συνιστά κατάφωρη παραβίαση ελληνικής κυριαρχίας».

Οπως αναφέρουν στην «Κ» πηγές με υψηλό επίπεδο αξιοπιστίας, οι τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις δεν ανταποκρίθηκαν στις κλήσεις των ελληνικών μονάδων να εγκαταλείψουν τα χωρικά ύδατα και προσθέτουν ότι «η αποφυγή σοβαρότερων επεισοδίων έγινε λόγω αυτοσυγκράτησης της ελληνικής πλευράς».

Ενα ακόμη σκληρό επεισόδιο στο οποίο είχε δοθεί και μεγάλη δημοσιότητα, αλλά χωρίς να έχει γίνει γνωστό το παρασκήνιο, ήταν η είσοδος του κατασκοπευτικού πλοίου «Τσανταρλί» στο πεδίο βολής Ανδρου κατά τη διάρκεια της άσκησης «Καταιγίς», στις 9 Ιουνίου, που προκάλεσε μεγάλη ένταση στο ΓΕΕΘΑ. Το εν λόγω πλοίο είχε αποχωρήσει μετά από έντονες προειδοποιήσεις του ελληνικού ναυτικού. Στο έντονο διάβημα της Αθήνας, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν έδωσε καμία απάντηση, ωστόσο διαμαρτυρήθηκε γιατί ελληνική φρεγάτα που κατεδίωξε το τουρκικό πλοίο, το εγκλώβισε στο ραντάρ της βορειοανατολικά της Ικαρίας και για δεύτερη φορά νότια της Ικαρίας. Οι Τούρκοι διαμαρτύρονται ότι τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη εγκλωβίζουν τουρκικά και καταγράφηκε έντονο περιστατικό όταν τουρκικό αεροσκάφος προκειμένου να διαφύγει εκτόξευσε φωτοβολίδα, ενέργεια που προκάλεσε ελληνικό διάβημα.

Τα περιστατικά αυτά, προκαλούν έντονο προβληματισμό. Το τελευταίο επεισόδιο με τις χαμηλές πτήσεις πάνω από το Φαρμακονήσι και το Κουνελονήσι προκάλεσε νέα διαβήματα. Σε κάθε επεισόδιο, η ελληνική διπλωματία εμφανίζει χάρτες, επικαλείται τα ΜΟΕ, το διεθνές δίκαιο, την ανάγκη αποφυγής επεισοδίων. Προφανώς και πολλοί Τούρκοι αξιωματούχοι αντιλαμβάνονται τους κινδύνους, ωστόσο οι αντιδράσεις καταδεικνύουν ότι υπάρχει δυσκολία άμβλυνσης των εντάσεων.

Τα απορρίπτουν
Η τουρκική πλευρά, κατά πάγια τακτική, απορρίπτει τα ελληνικά διαβήματα, ενίοτε με εντελώς ανυπόστατες δικαιολογίες π.χ. περί αβλαβούς διέλευσης, ενώ ιδιαίτερη πολιτική και διπλωματική αξία έχει το επιχείρημα της Αγκυρας ότι δεν εξετάζονται καταγγελίες της Ελλάδας για παραβιάσεις χωρικών υδάτων «που αφορούν γεωγραφικούς σχηματισμούς που δεν παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με βάση διεθνείς συνθήκες».

Δηλαδή επικαλούνται τη θεωρία γκρίζων ζωνών, που είναι νομικά αβάσιμη και πολιτικά ατελέσφορη καθώς τέτοια εκδοχή αποτελεί περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και των συνθηκών.
Ο διπλωματικός και πολιτικός διάλογος Ελλάδας-Τουρκίας έχει παραλύσει καθώς δεν έχει σχηματιστεί ακόμη κυβέρνηση στην Αγκυρα, αλλά αυτό δεν αποτελεί σοβαρό λόγο για την κλιμάκωση στο Αιγαίο.

Πηγή
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πριν από μερικές εβδομάδες ήταν όλα ξεκάθαρα στις διαπραγματεύσεις για την κρίση στην Ελλάδα: και οι 18 χώρες μέλη της ευρωζώνης απειλούσαν την Αθήνα με Grexit, σημειώνει η εφημερίδα Die Welt. Όμως τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα και η Γερμανία, που κρατά σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα, φαίνεται να χάνει γρήγορα τους συμμάχους της.

Το ρήγμα στην Ευρώπη ολοένα και μεγαλώνει, τονίζει η Welt και ξαφνικά η Γερμανία έχει λιγότερους συμμάχους στο πλευρό της. Αν οι Έλληνες δεν εμφανιστούν εντελώς απρόθυμοι για διαπραγματεύσεις και αν οι Γάλλοι και οι Ιρλανδοί εμμείνουν στις θέσεις τους, τότε η πλευρά του τραπεζιού στην οποία κάθεται η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ θα μείνει άδεια, προσθέτει. Η Welt προσπαθεί να εξηγήσει τις συμμαχίες χωρίζοντας τις χώρες της ευρωζώνης σε τρεις κατηγορίες.

Οι επικριτές της Ελλάδας αρχικά ήταν 18, τουλάχιστον την εβδομάδα πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Η Γερμανία ηγείται των χωρών αυτών, όμως δεν έχει την πιο σκληρή στάση απέναντι στην Αθήνα. Οι χώρες της Βαλτικής (Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία), η Ολλανδία, η Φινλανδία, η Σλοβακία και η Σλοβενία θα ήθελαν να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Κάποιες μάλιστα και χωρίς διαπραγματεύσεις. Οι ανατολικοευρωπαίοι έχουν εφαρμόσει σκληρές μεταρρυθμίσεις και τώρα δεν επιθυμούν να δώσουν άλλα χρήματα στην Αθήνα. Μεταξύ των χωρών που είναι έτοιμες για ένα Grexit βρίσκεται και το Βέλγιο.

Υπάρχουν ουδέτερες χώρες που δεν συντάσσονται με καμία πλευρά. Μεταξύ αυτών είναι η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία, οι οποίες έχουν επίσης λάβει βοήθεια. Ουδέτερες είναι επίσης η Μάλτα και το Λουξεμβούργο. Το πού τελικά θα κλίνουν εξαρτάται από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων. Αν οι Έλληνες φανούν αδιάλλακτοι όπως την προηγούμενη φορά θα συνταχθούν με τη σκληρή γραμμή. Αν όμως η Αθήνα τηρήσει τις δεσμεύσεις της, τότε δεν πρόκειται να ζητήσουν ένα Grexit. Σε αυτή την κατηγορία κατατάσσει η Welt και τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ. Ουδέτερη στάση εμφανίζεται να κρατά και η Αυστρία.

Αυτοί ωστόσο που εμφανίζονται ως οι πιο σημαντικοί σύμμαχοι της Αθήνας είναι η Γαλλία, η Ιταλία και η Κύπρος, αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επιθυμούν να επιτευχθεί τώρα μια συμφωνία, ή το λιγότερο να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις. Είναι σημαντικό για αυτές να υπάρξει θετική κατάληξη και δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση την έξοδο της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα. Οι Γάλλοι φοβούνται ότι το Grexit θα προκαλέσει την άνοδο των επιτοκίων των κρατικών τους ομολόγων. Οι Ιταλοί ότι κάποια στιγμή θα έχουν την τύχη των Ελλήνων, ενώ η Κύπρος είναι στενά συνδεδεμένη οικονομικά με την Ελλάδα.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας 
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός
Η παράνοια σε άτομα είναι σχετικά σπάνια. Όμως σε ομάδες, κόμματα, έθνη και εποχές είναι μάλλον ο κανόνας
Φρήντριχ Νίτσε
Επειδή είμαστε άνθρωποι αισιόδοξοι από την φύση μας θα εστιάσουμε και στα θετικά της υπόθεσης των διαπραγματεύσεων. Και οι πλέον ανίδεοι αντιλαμβάνονται ότι η Γερμανία εξ αρχής δεν ήθελε τίποτα άλλο παρά την πλήρη υποδούλωση και ταπείνωση της Ελλάδας.  Τα κέρδη της από αυτό θα ήταν πολλαπλά.  Και θα είχε κατακτήσει μια πολύ πλούσια χώρα με φτωχούς κατοίκους αλλά και θα είμασταν το παράδειγμα για το τι θα περάσει όποια άλλη χώρα σηκώσει κεφάλι όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία ή ακόμη και η Γαλλία.  Κάτι όμως που δείχνει να έχει αντίθετα αποτελέσματα αν δει κανένας τις αντιδράσεις της Γαλλίας, της Ιταλίας ή ακόμη και της Ισπανία.  Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για τις αντιδράσεις των ΗΠΑ οι οποίες μάλλον δεν θα αφήσουν να περάσει «ατιμώρητα» η γενικότερη στάση της Γερμανίας στην Ελλάδα μαζί με τα επεκτατικά σχέδια για τον πλήρη έλεγχο των Βαλκανίων…

Μιλάνε διάφοροι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι για αναξιοπιστία της Ελληνικής κυβέρνησης.  Μιας κυβέρνησης που κυβερνά την χώρα μόλις 6 μήνες.  Μιας κυβέρνησης η οποία όμως με όλα τα λάθη που έγιναν, και τα παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργό της κ. Τσίπρας, δεν μπορεί να της χρεωθεί αποκλειστικά αυτή η αναξιοπιστία που της αποδίδουν τόσο χαιρέκακα κάποιοι ξένοι .  Και ευτυχώς, και πάλι,  υπάρχουν κάποιες άλλες φωνές όπως του Γάλλου υπουργού Οικονομικών, του κ. Σαπέν, που δήλωσε ότι ««Η εμπιστοσύνη δεν χάθηκε μόνο εξαιτίας της σημερινής κυβέρνησης. Είχε χαθεί με όλες τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις»…

Και εμείς οι καλοπροαίρετοι απέναντι στους Ευρωπαίους θα τους ερωτήσουμε:  τι κάνατε κύριοι σκληρά καρύδια απέναντι στην αναξιοπιστία των προηγουμένων ελληνικών κυβερνήσεων;  Πήρατε μέτρα; Ή απλά τους αφήσατε να οδηγήσουν την χώρα εκεί που την οδήγησαν γιατί αυτό σας συνέφερε καλύτερα;  Για να έλθουμε στην σημερινή κατάσταση;  Και επίσης μια που μιλάμε για αξιοπιστία πόσο αξιόπιστα ήταν αυτά που πράξατε στην Ελλάδα; Τι στόχους είχατε θέσει και τι πιάσατε; Τι πιάσατε; Ας μην πούμε καλύτερα για να μην γίνουμε και χυδαίοι.  Θα αρκεστούμε στο λάθος με τον …πολλαπλασιαστή,  Στοίχισε κάτι παραπάνω στους Έλληνες… Λιτότητα πέρα από κάθε φαντασία, αυτοκτονίες, πείνα, εξαθλίωση και ότι άλλο αρνητικό μπορεί να φανταστεί κανείς!

Αλλά τι έχουν πει οι ξένοι;  Οι Έλληνες είναι αναξιόπιστοι και πρέπει να πληρώσουν για τα λάθη τους… Θυμόμαστε μάλιστα το γαλλικό περιοδικό Marianne σε άρθρο του με τίτλο "Λιτότητα: Έχουμε κάνει λάθος εφ' όλης της ύλης", έγραψε ότι "Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης κρίσης που κλυδωνίζει τις δυτικές οικονομίες, ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς οικονομολόγους του πλανήτη, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, διευθυντής του ερευνητικού τμήματος του ΔΝΤ, έδωσε στη δημοσιότητα μια μελέτη στην οποία ομολογεί ότι το ΔΝΤ και μαζί του το σύνολο των Ευρωπαίων ηγετών, των υπουργών οικονομίας, της Κομισιόν και της ΕΚΤ, έκαναν σοβαρό λάθος στους υπολογισμούς τους. Υποτίμησαν τις καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών λιτότητας που επέβαλαν στα υπερχρεωμένα κράτη".!!! "Πρόκειται για την απίστευτη ομολογία!", γράφουν οι συντάκτες του άρθρου!!!  Κατά τα άλλα εμείς, οι Έλληνες, είμαστε αναξιόπιστοι…

Πάντως για να μην αδικούμε όλους αυτούς τους τύπους σαν τον κ. Σόιμπλε, τον Γερούν, τους Φιλανδούς και τους λοιπούς, πρέπει να ομολογήσουμε ότι μάλλον καλό μας κάνουν.  Με το μίσος τους εναντίον της Ελλάδος και των Ελλήνων!  Πρώτον και καλύτερο γιατί ενώνουν τον Ελληνικό λαό.  Μπορεί να είμαστε «παλιοφάρα», ανάδελφοι, αλλά μπροστά στον κοινό κίνδυνο ενωνόμαστε, για να διαλυθούμε αμέσως μόλις περάσει ο κίνδυνος αυτός.  Δεν είναι τυχαίο που σχεδόν όλος ο κόσμος έχει συστρατευθεί πίσω από την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα.  Δεν είναι τυχαίο ότι στις δημοσκοπήσεις (αν μπορεί να τις εμπιστευτεί κανείς) ο κόσμος εξακολουθεί να δίνει προβάδισμα ακόμη και 22% στο ΣΥΡΙΖΑ από την Νέα Δημοκρατία!!! Δεύτερον γιατί έχοντας αυτή την υποστήριξη του κόσμου η κυβέρνηση Τσίπρα θα μπορέσει να κυβερνήσει και να πράξει αυτά που έχει υποσχεθεί.  Πάταξη φοροδιαφυγής, διαπλοκής, εκσυγχρονισμός της απόδοσης δικαιοσύνης κλπ.  Δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία.  Ας σκεφθούμε ότι τα δυσβάστακτα μέτρα των εταίρων μας μπορούν να ελαφρυνθούν μόνον αν πληρώσουν ΟΛΟΙ ότι τους αναλογεί.

Επίσης το καλύτερο και μεγαλύτερο λάθος που μπορούν να κάνουν οι «φίλοι» μας θα είναι να ρίξουν την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα…  Έχει να πέσει γέλιο τότε…  Γιατί πλέον και ο πλέον αδαής, άσχετος, απληροφόρητος Έλληνας θα καταλάβει ότι το πρόβλημα τους ήταν η κυβέρνηση Τσίπρα που δεν μπορούσαν να ελέγξουν.  Ήθελαν τα «καλά και υπάκουα παιδιά»…  Και δεν χρειάζεται να πούμε ποια ήταν αυτά… Όλοι τα ξέρουμε!  Θέλουν στην Ελλάδα να έχουν κυβερνήσεις τύπου Τσολάκογλου… Βλέπουμε άλλωστε ότι ξεχειλίζουν από τα δημοκρατικά ιδεώδη οι άνθρωποι αυτοί!!!

Είναι μια περίοδος, όσο και αν ακούγεται οξύμωρο, πολύ καλή!!! Όχι δεν τρελαθήκαμε και εμείς…  Είναι η περίοδος που πρώτα απ’ όλα θα μάθουμε ξεκάθαρα ποιοι είναι οι φίλοι μας και ποιοι είναι οι εχθροί μας.  Θα μάθουμε αν η φιλία πχ των ΗΠΑ περιορίζεται μόνον σε πιέσεις προς τους Ευρωπαίους εκείνους που θέλουν να καταδυναστεύσουν και να εκμεταλλευτούν την χώρα αυτή ή και σε κάτι περισσότερο από αυτό.  Θα μάθουμε τι πραγματικά σημαίνει Ευρωζώνη και θα μπορέσουμε να κρίνουμε αν θέλουμε να είμαστε μέρος αυτού του «τσίρκου» ώστε να προετοιμαστούμε για το μέλλον. 

Μόλις πριν από λίγες ημέρες διαβάσαμε ένα προφητικό άρθρο που είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Ιανουάριος του 2013) που αναφερόταν στον Υβριδικό Πόλεμο.  Γράφει λοιπόν στο άρθρο αυτό ο Ειδικός Συνεργάτης ότι «….Σε πολύ γενικές γραμμές, αυτός ο υψηλής στρατηγικής Υβριδικός Πόλεμος που εφαρμόζεται εναντίον της Ελλάδας έχει δύο πυλώνες. Ο πρώτος απ’ αυτούς είναι η απομείωση της κρατικής εξουσίας και η αποδόμηση των κρατικών δομών, έτσι ώστε να προκύψει γεωπολιτική απαξίωση της χώρας και ο δεύτερος είναι η καταστροφή του εθνικού και κοινωνικού συλλογικού και η ανάπτυξη ενός ακραίου και μηδενιστικού ατομικισμού».

Και συνεχίζει ο αρθρογράφος «…Συγκεκριμένα, οι υβριδικές πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδας προβλέπουν τη διαιώνιση μιας κατάστασης συνεχούς αλλά ελεγχόμενης οικονομικής κρίσης, όπου μια «ακραία» απειλή, τύπου εξόδου από το ευρώ, θα αιωρείται συνεχώς, χωρίς όμως να υλοποιείται ποτέ. Τα δε οικονομικά μέτρα «σωτηρίας» απ’ αυτό το ζοφερό ενδεχόμενο αποσκοπούν στην εμπέδωση μιας διαρκούς κατάστασης στα όρια της επιβίωσης, μιας ζωής συνεχώς στην κόψη του ξυραφιού για την πιο δυναμική εθνικά μερίδα των Ελλήνων, αυτή των μεσαίων και κατώτερων τάξεων, έτσι ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να σκέφτονται τίποτ’ άλλο πέρα από την επόμενη ημέρα.

….Και, φυσικά, σε βάθος χρόνου ο Υβριδικός Πόλεμος και η μετατροπή της Ελλάδας σε μια σταθεροποιημένη (μη) χώρα γέφυρα για τη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική ολοκληρώνονται με τον εθνοπολιτισμικό ακρωτηριασμό του ελληνικού λαού. Αυτός επιτυγχάνεται με οικονομικές και άλλες πιέσεις, οι οποίες πολύ απλά ωθούν τους Έλληνες σε μετανάστευση και στο να μην κάνουν παιδιά και κυρίως διά της ανεμπόδιστης –αν όχι υποβοηθούμενης– μαζικής εισόδου ξένων πληθυσμών, οι αριθμοί των οποίων και μόνο καθιστούν παντελώς αδύνατη την απορρόφησή τους. Δηλαδή, έχει τεθεί σε κίνηση ένας μηχανισμός δημιουργίας μιας Ελλάδας χωρίς ελληνικό λαό, όπου οι Έλληνες θα αποτελούν απλώς μια «συνιστώσα» των κατοίκων της χώρας. Οι δε νέοι «ελληνοποιημένοι» κάτοικοι του ελλαδικού χώρου όχι μόνο δεν θα έχουν ελληνική ή οποιοδήποτε άλλη κοινή συνείδηση –εις βάρος των ανορθολογικών εμμονών περί κοινής «ταξικής» συνείδησης–, αλλά θα αναπτύξουν επιμέρους συλλογικές ταυτότητες ανταγωνιστικές τόσο μεταξύ τους όσο και με τους «παλαιούς» Έλληνες. Το πιο απλό παράδειγμα είναι αυτό του αλβανικού εθνικισμού. Έτσι, η Ελλάδα θα πάψει να έχει ενιαία υπόσταση, κατά τα πρότυπα του Λιβάνου, και έτσι θα εξασφαλιστεί η αδυναμία ανάληψης γεωπολιτικών πρωτοβουλιών από πλευράς της. Δηλαδή, θα διαιωνιστεί η παραμονή της στο δυτικό γεωπολιτικό οπλοστάσιο και η λειτουργία της ως ορμητηρίου και ως γέφυρας για τη δυτική ιμπεριαλιστική αρχιτεκτονική….»

Στο χέρι μας είναι λοιπόν ενωμένοι, όλοι μαζί, δεν περισσεύει κανένας, να ανατρέψουμε αυτό το σκηνικό.  Γιατί τώρα δεν μπορεί να πει οποιοσδήποτε ότι δεν ήξερε.  Τα είχε προβλέψει κάποιος άνθρωπος εδώ και ενάμισι χρόνο!! Ας πάρουμε λοιπόν όλα τα αρνητικά στοιχεία των σχεδίων όσων επιβουλεύονται την χώρα και ας τα κάνουμε θετικά προς όφελος μας.  Όσον αφορά δε τους «ελληνοποιημένους» κατοίκους ξεχνούν οι ξένοι ότι ο Έλληνας αφομοιώνει τους πάντες.  Και αυτοί οι «ελληνοποιημένοι» θα γίνουν πολύ πιο «σκληροί» Έλληνες, ακόμη και από μας τους …αυτόχθονες ιθαγενείς!!! Εδώ εξελληνίσαμε τόσους και τόσους ανά τους αιώνες… Τώρα θα κολλήσουμε; Η λύση είναι απλή:  Έλληνες ενωμένοι.  Τίποτα άλλο!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η Ευρώπη πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της το “όχι”», σχολιάζει τη γερμανική εφημερίδα Die Zeit, εξηγώντας ότι το δημοψήφισμα στην Ελλάδα κατέστησε ορατό τον βαθύ διχασμό της Ευρώπης. Για να μη χαθεί μια ολόκληρη γενιά στη νότια Ευρώπη χρειάζονται περισσότερα από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, υπογραμμίζει.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που διεξήχθη στην Ελλάδα, σημειώνει η Zeit, δείχνει πώς η κρίση και η επιθυμία των Ελλήνων να ξαναγίνουν κύριοι του εαυτού τους έχουν αλλάξει την κοινωνία. Κυρίως οι νέοι ψήφισαν «όχι» και αυτό δεν σημαίνει ότι επιθυμούν περαιτέρω βοήθεια από την Ευρώπη χωρίς ανταλλάγματα ή ότι θεωρούν πως επωφελούνται από το πελατειακό κράτος στην Ελλάδα.

Ψήφισαν «όχι», επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα, διότι πλέον δεν έχουν τίποτε να χάσουν. Για τους νέους στην Ελλάδα η Ευρώπη είναι συνώνυμη της κρίσης, της ύφεσης και της μαζικής ανεργίας. Φώναξαν «όχι» δυνατά, αν και γνώριζαν τις συνέπειες που μπορεί να είχε αυτό: μια έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη με περισσότερα δεινά και φτώχεια.

Εξάλλου, γράφει η Zeit, αν γινόταν δημοψήφισμα στην Ισπανία ή την Πορτογαλία για τα σκληρά μέτρα λιτότητας, είναι πιθανό το αποτέλεσμα να ήταν το ίδιο. Στην Ισπανία η οικονομική ισχύς εξακολουθεί να είναι 7% χαμηλότερη απ' ό,τι ήταν πριν την κρίση, ενώ ένας στους δύο νέους είναι άνεργος. Το ίδιο ισχύει και στην Πορτογαλία. Μια ολόκληρη γενιά στην Ευρώπη έχει χαθεί.

Μια συνέπεια αυτού, εκτιμά η εφημερίδα, είναι η άνοδος ακροδεξιών ή ακροαριστερών κομμάτων, τα οποία υπόσχονται ότι θα τερματίσουν την πολιτική λιτότητας, ενώ τάσσονται υπέρ της διάλυσης της ευρωζώνης και της επιστροφής στα εθνικά κράτη.

Πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη έπειτα από πέντε χρόνια κρίσης έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι δεν θα ήταν σε χειρότερη κατάσταση χωρίς το ευρώ, ίσως μάλιστα να ήταν και σε καλύτερη.

Μια από τις αιτίες για αυτή την πεποίθηση βρίσκεται, σύμφωνα με την Zeit, στη στρατηγική διάσωσης που ακολουθήθηκε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτή βασιζόταν κυρίως στα μέτρα λιτότητας και τις διαρθρωτικές αλλαγές. Αν και αυτά είναι απαραίτητα η βιασύνη και η πίεση με την οποία εφαρμόστηκαν είχαν υψηλό κοινωνικό κόστος.

Η πολιτική αυτή δίχασε την Ευρώπη στον πλούσιο βορά, που όριζε τους κανόνες, και στον φτωχό νότο που υπέφερε από τον ζυγό.

Στη Γερμανία, σημειώνει η εφημερίδα, η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη πλέον θεωρείται σχεδόν βρισιά: σύμφωνα με κάποιους πρέπει να πληρώνεται με τόκους.
Και όμως θα μπορούσαν να προέρχονται από τη Γερμανία οι πρωτοβουλίες για τη δημιουργία μιας νέας Ευρώπης, εκτιμά η Zeit, και βέβαια αυτό δεν αφορά μόνο τα χρήματα. Στη νότια Ευρώπη μια γενιά νέων ανθρώπων κατηγορούν τη Γερμανία για τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται. Αυτό ήταν κάτι ακόμη που έδειξε το ελληνικό δημοψήφισμα.

Η Ευρώπη, καταλήγει η Zeit, χρειάζεται περισσότερα από μεταρρυθμίσεις και νέους κανόνες. Δεν αρκεί να καταστεί η νομισματική ένωση ανταγωνιστική, όταν πολλοί άνθρωποι μένουν στο περιθώριο. Η Ευρώπη χρειάζεται μια πειστική και αισιόδοξη προοπτική πέρα από τη συζήτηση για τα δημοσιονομικά ελλείμματα και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Πηγή ΑΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ούτε ''θεσμοί'', ούτε καν εσμοί! 
ΝΑΖΙ! 

Θλιβεροί απόγονοι των Ναζί, Ναζί και οι ίδιοι, περίμεναν κρυμμένοι να αποκτήσουν και πάλι την δύναμη (μιά δύναμη που απέκτησαν από την βλακεία και την αθωότητα των νικητών) και  την κατάλληλη ευκαιρία για να αιματοκυλίσουν και πάλι την Ευρώπη...
Να εκδικηθούν όσους αντιστάθηκαν και νίκησαν στον  Μεγάλο Πόλεμο...
Να προσθέσουν κι άλλους νεκρούς στα 65.000.000 του 1940-1945.
 

Τούτη τη φορά ο ναζιστικός Άξονας, ο νέος-Άξονας, δεν έκανε το ''λάθος'' να εμπιστευτεί λαούς του Νότου και των Βαλκανίων, παρά μόνο τις τευτονικές φυλές των Βησιγότθων της Βαλτικής και της Σκανδιναυίας, συγγενείς και συμμέτοχοι και στα τότε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που τα μεγαλύτερα επιτεύγματά τους, οι δικοί τους ''Παρθενώνες'' δεν ήταν παρά τα Άουσβιτς, τα Νταχάου, τα Μπούχενβαλντ, τα Μαουτχάουζεν! 

Το κτήνος είναι εδώ!  
Αλώνει την Ευρώπη.
Στα ''eurogroup''...
Στις συνόδους κορυφής...
Και στο Ευρωκοινοβούλιο.
     
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΝΕΟ-ΝΑΖΙΣΜΟ!

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης 

Παρακολουθούμε, οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες, με ανείπωτη θλίψη και οργή τη σταύρωση της Χώρας στην κορυφή του Γολγοθά της, εκεί στις Βρυξέλλες.

Γυμνή από κάθε αυτοπροστασία, καθημαγμένη από κάθε δική της δύναμη, έτσι που την κατάντησε το καθεστώς πολιτικό σύστημα, με τη σκυταλοδρομία των ενδοτικών κυβερνήσεων της τελευταίας 5ετίας, των Σοσιαλιστών, των ΝεοΦιλελευθέρων και (την τελευταία μοιραία συγκυβέρνηση) των Αριστερών ΣΥΡΙΖΑ με την Πατριωτική ΑΝΕΛ, εκλιπαρεί “πάσει θυσία” βοήθεια, αλλά “Δεν ειν' εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί”...

Και, στην άκρη της σκηνής, καραδοκεί ο φασισμός, ντυμένος με άδολο πατριωτισμό για “να ξεγελά τον μουστερή”, ώστε να κεφαλαιοποιήσει όλη τη Λαϊκή οργή που θα ξεχειλίσει αύριο....
(Το ΚΚΕ, όσο θα προτάσσει σαν πολιτικό όραμα τη νεκρανάσταση της μούμιας του αυτοκαταστρεφόμενου κομμουνισμού, θα παραμένει στέρφο και άκαρπο, δηλαδή ανίκανο να γονιμοποιήσει μία προοδευτική εξέλιξη της κοινωνίας).

Η δραματική σημερινή πορεία της Ελλάδας προς την πλήρη καταστροφή, έχει αποκαλύψει πλήρως την ενοχή του καθεστώτος πολιτικού συστήματος της “μεταπολίτευσης” που το επίσημο όνομά του είναι “Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία” ενώ η πραγματική ταυτότητά του, όπως έχει πλέον αποκαλυφθεί αναφανδόν, είναι “Κομματοκρατούμενη Κοινοβουλευτική Ολιγαρχία”.

Η αποκάλυψη αυτής της ολοφάνερης Αλήθειας (της γενικής ενοχής του πολιτικού συστήματος) κρύβεται από μία δριμύτατη και επιστημονικά στημένη προπαγάνδα που ασκεί πλύση εγκεφάλου στην Ελληνική κοινωνία, καλύπτοντας (με κομματικές παρωπίδες) την γενική ενοχή, με το να δείχνει σαν ένοχο πότε τον ένα και πότε τόν άλλο τής συμμορίας των ενόχων που έτσι, αυτή (η συμμορία) να μένει αθώα του εγκλήματος, ώστε να μπορεί να συνεχίζει το έγκλημα στο διηνεκές....

Μάλιστα, η προπαγάνδα αυτή, έχει κατορθώσει να έχει ομαδοποιήσει με πολύ ισχυρή συνεκτική δύναμη τις ομάδες (κόμματα) των κατηγόρων τής μίας ομάδας προς την άλλη.

Μ' αυτά και μ΄αυτά, χωρίς να έχει φροντίσει (η κυβέρνηση) να έχει ετοιμάσει ένα αξιόπιστο οχυρό άμυνας, φθάσαμε, σήμερα (12 Ιουλ. 2015) μετά από μία εντελώς τυχοδιωκτική τακτική, η Ελλάδα να είναι υποχρεωμένη σε εκ νέου παράδοση άνευ όρων στους “δανειστές” της.

Ιδιαίτερη αξία έχουν τα προφητικά λόγια του Μίκη Θεοδωράκη (στις 29 Ιουν. 2015), με τη σοφία της πείρας του και της οξυδέρκειάς του.
“Προσωπικά είχα προειδοποιήσει ότι η προσπάθεια ενός αριστερού κόμματος να γίνει κυβέρνηση χωρίς να έχει εξασφαλίσει ερείσματα και χωρίς να έχει σχέδιο άμεσης εφαρμογής για την επόμενη μέρα, είναι τυχοδιωκτική και θα την πληρώσουμε ακριβά.
Και να που οι εξελίξεις δυστυχώς με δικαίωσαν”.
Ο Τσίπρας (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) αποδεικνύεται χειρότερος του Σαμαρά και τρισχειρότερος του ΓΑΠ, συμπληρώνοντας την καταστροφική τριανδρία της “μεταπολίτευσης” παραδίδοντας στους δανειστές την Ελλάδα, δούλα με βούλα...

Η κοινωνία μας, από σήμερα (και άσχετα από ότι απόφαση πάρει το Eurogroup) βυθίζεται σ' ένα πυκνό σκοτάδι της βαρβαρότητας που επιβάλλει, όπου στοχεύει, η Διεθνής Τραπεζοκρατία, ο μεγάλος βραχίων της “Διεθνούς του Χρήματος” με τους απανταχού πράκτορές του...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Στέφανος Μυτιληναίος
Αρθρογράφος, Συγγραφέας


Το παιχνίδι είναι πολιτικό και μάλιστα γεωπολιτικό. Διαβάστε τι παίζεται και δεν σας το μεταδίδει κανένας ανίδεος τηλεοπτικός «σχολιαστής».

Η Γερμανία «τελειώνει» γιατί έχει αποδειχθεί τόσο στην ελληνική όσο και στην ουκρανική κρίση ανίκανη να διαχειριστεί τα πράγματα.

Οι ΗΠΑ μοιράζουν στα 3 την Ευρώπη. Η δυτική υπό γαλλική ηγεμονία, η ανατολική υπό πολωνική και η ανατολική Μεσόγειος – Βαλκάνια υπό Ελληνοϊσραηλινή.
Η Γερμανία θα απομονωθεί για να παράγει BMW και πλυντήρια. Μέχρι εκεί. Θα είναι το εργοστάσιο της Ευρώπης, ποτέ ξανά όμως η ηγέτης της Ευρώπης.

Ο Σόιμπλε θα χτυπήσει την Ελλάδα όσο πιο σκληρά μπορεί, να σώσει το Ράιχ, σε έναν πόλεμο που τον έχει ήδη χάσει…

Στους νέους ρόλους ο Αλέξης Τσίπρας, εάν θέλει να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας, οφείλει να μετασχηματιστεί σε έναν δημοκράτη σοσιαλιστή ηγέτη και να δουλέψει σκληρά όχι τόσο ως προς την εφαρμογή του μνημονίου, όσο προς την υλοποίηση του νέου γεωστρατηγικού σχεδιασμού.

Η διάσπαση της Ευρώπης, μετά την φινλανδική βόμβα, είναι μια πραγματικότητα.
Οι χώρες του νότου, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρος (με τις πλάτες των ΗΠΑ) το ένα μέτωπο.
Υπενθυμίζουμε ότι η πρόταση μέτρων της Ελλάδας που ψηφίστηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου συντάχθηκε από Γάλλους ειδικούς υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ.

Αυτά είναι τα γεωπολιτικά παιχνίδια που αδυνατούν να κατανοήσουν οι μικρονοϊκοί και παρανοϊκοί του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν «όχι» ή «παρών», αλλά και η παντελώς αμόρφωτη ελληνική δημοσιογραφία.

Η Ισπανία του γερμανόδουλου Ραχόι δεν έχει πάρει ακόμα θέση.
Από την άλλη πλευρά οι Γερμανοί έχουν «ταμπουρωθεί» με τα ξαδέλφια τους, Ολλανδούς και Φινλανδούς και τους συμμάχους τους από την εποχή του Χίτλερ, Σλοβακία και Βαλτικές χώρες.

Οι υπόλοιποι είναι στη μέση, παρακολουθώντας «άφωνοι» τη σύγκρουση από Ελλάδας – Γερμανίας, να γίνεται πλέον Γαλλίας – Γερμανίας και για να είμαστε ειλικρινείς ΗΠΑ – Γερμανίας.

Ο Σόιμπλε δίνει αγώνα για να κρατήσει τη Γερμανία ηγέτιδα δύναμη της Ε.Ε. αφού έχει αντιληφθεί ότι οι Γάλλοι πήραν το πράσινο φως από τις ΗΠΑ να «βαρέσουν». Απειλεί την Ελλάδα με Grexit, ο στενόμυαλος, ενώ όλη η παραδοσιακή Δύση έχει συνταχθεί εναντίον του.

Στριμωγμένες στη γωνία οι γερμανικές φυλές και τα υποτελή τους ανατολικοευρωπαϊκά κρατίδια, έβαλαν ένα ναζιστικό κόμμα στη Φινλανδία, που συμμετέχει στην κυβέρνηση, να απειλήσει με πτώση της φινλανδικής κυβέρνησης εάν συμφωνήσει σε βοήθεια της Ελλάδας.

Αποτέλεσμα, το Eurogroup να «τορπιλιστεί» επειδή ο Φινλανδός ΥΠΟΙΚ δήλωσε ότι δεν έχει πλέον εξουσιοδότηση να συμμετέχει. Εάν το μέτωπο του νότου κρατήσει δυνατά, με τις πλάτες των ΗΠΑ, οι Γερμανοί θα πάθουν μεγάλη ζημιά. Αυτά είναι τα νεώτερα από το… μέτωπο.

Υ.Γ. Επειδή κάποιοι αναγνώστες έχουν απορίες από που αντλούμε την πληροφόρηση, παραθέτουμε την έκθεση του γνωστού αμερικανικού ινστιτούτου Stratfor.
Καλή ανάγνωση…


Το αμερικανικό ινστιτούτο Stratfor προσπάθησε να κάνει μια προβολή του κόσμου μας στο μέλλον δηλαδή, στο 2025.

Μια εκτίμηση η οποία κάνει λόγο για την ύπαρξη όχι μιας Ευρώπης, αλλά… τεσσάρων: της δυτικής, της ανατολικής, των σκανδιναβικών χωρών και των βρετανικών νήσων!

Πρόκειται, πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες του Stratfor, για οικονομικές και πολιτικές ζώνες οι οποίες ναι μεν θα διατηρούν δεσμούς μεταξύ τους, ωστόσο αυτοί θα είναι πολύ πιο χαλαροί από ό,τι σήμερα, στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της ζώνης του ευρώ.

Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο ενός κόσμου ο οποίος, «σε δέκα χρόνια από σήμερα θα είναι ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει κανείς, με την αμερικανική ισχύ να εξασθενεί και άλλες χώρες με εξέχουσα θέση να αντιμετωπίζουν μια περίοδο χάους και αποδυνάμωσης».

Γερμανία σε κρίση, Πολωνία σε άνοδο

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να επιβιώσει, με κάποιο τρόπο, όμως σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θα κυριαρχούν, πρωτίστως, οι διμερείς ή οι περιορισμένης έκτασης πολυμερείς σχέσεις, οι οποίες δεν θα καλύπτουν ευρύ φάσμα, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές (…) Ορισμένες χώρες είναι πιθανό να διατηρήσουν μια κάποια ιδιότητα μέλους σε μια ριζικά αλλαγμένη Ε.Ε., όμως δεν θα είναι αυτό που θα σφραγίζει την ταυτότητα της Ευρώπης».

Αυτά αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, το Stratfor στην πρόγνωσή του για την επόμενη δεκαετία, σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η ευρωπαϊκή ενότητα έμοιαζε να αντιπροσωπεύει μια ιστορική δύναμη την οποία δεν μπορούσε κανείς να ανακόψει».

Φαίνεται, όμως, ότι η κρίση που ξέσπασε το 2008 στον πλανήτη, με την κατάρρευση της αμερικανικής Lehman Brothers, για να συνεχιστεί φτάνοντας να πλήξει τους ίδιους τους πυλώνες της «ευρωπαϊκής ενοποίησης», έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες και έχει καταρρίψει μύθους και θέσφατα πολλών δεκαετιών. Η σημερινή εικόνα μοιάζει να είναι απολύτως προσωρινή και μεταβατική, προς ένα νέο σύστημα ισορροπιών, το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει απολύτως πώς θα είναι. Ακόμη και οι ισχυροί και κυρίαρχοι δεν μπορούν να θεωρούν δεδομένη τη θέση τους -με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία.

Όπως σημειώνει, άλλωστε, το αμερικανικό ινστιτούτο, «αναμένουμε ότι η Γερμανία θα αντιμετωπίσει σοβαρές οικονομικές αναταράξεις και ανατροπές μέσα στην επόμενη δεκαετία», καθώς η εξαρτώμενη από τις εξαγωγές οικονομία της είναι η περισσότερο ωφελημένη από την ενιαία αγορά της Ευρώπης, όμως θα είναι και ο μεγάλος χαμένος από την επιδείνωση της κρίσης στην Ευρωζώνη και το εντεινόμενο ρεύμα του Ευρωσκεπτικισμού.

Από την άλλη, οι αναλυτές χαρακτηρίζουν την Πολωνία ως την αναδυόμενη ευρωπαϊκή δύναμη, η οποία «θα βρεθεί στο επίκεντρο της οικονομικής ανάπτυξης, με παράλληλη διεύρυνση της πολιτικής της επιρροής». Έτσι αιτιολογεί, μάλιστα, η έκθεση το αυξημένο ενδιαφέρον που δείχνουν οι ΗΠΑ όσον αφορά την εμβάθυνση των σχέσεών τους με την Πολωνία, με στόχο την οικοδόμηση μιας στρατηγικής συμμαχίας, ανάλογης με εκείνη η οποία υπάρχει ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο.

Η Deutsche Welle γράφει: Ρήγμα Γερμανίας – Γαλλίας λόγω Ελλάδας

Η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δεν φαίνεται να συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις ως προς τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης, γεγονός που γίνεται πιο εμφανές τις τελευταίες μέρες, αναφέρει η Deutsche Welle σε ρεπορτάζ της.

Όταν πριν από μια εβδομάδα έγινε γνωστό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η καγκελάριος αποφάσισε να μεταβεί την επόμενη μέρα στο Παρίσι για να διαπραγματευτεί με τον Φρανσουά Ολάντ, τον σημαντικότερο εταίρο του Βερολίνου σε καλές και κακές στιγμές και πρόεδρο της δεύτερης σε μέγεθος οικονομίας της ευρωζώνης. Αυτές τις μέρες και ιδιαίτερα σήμερα αποκαλύφθηκε ο λόγος της σπουδής: Μέρκελ και Ολάντ δεν βλέπουν την ελληνική κρίση μέσα από το ίδιο πρίσμα.

Διαφορές στην κοινή γνώμη των δύο χωρών

Ενώ ο Φρανσουά Ολάντ ήταν ο πρώτος που από την περασμένη Παρασκευή επαίνεσε ως σοβαρές τις νέες ελληνικές προτάσεις, η Άνγκελα Μέρκελ προτίμησε να σιωπήσει και το γερμανικό υπουργείο των Οικονομικών να χαρακτηρίσει ανοιχτή την έκβαση του σημερινού Eurogroup. Η επιφυλακτικότητα των Γερμανών έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση προτείνει μεταρρυθμίσεις που αφορούν περισσότερο την τετράμηνη παράταση του προγράμματος, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα εντελώς νέο πρόγραμμα διάρκειας 3 χρόνων.

Οι δύο ηγέτες στις αποφάσεις τους έχουν να λάβουν υπόψη τους επίσης ένα αριθμό παραγόντων. Καταρχήν την κοινή γνώμη που είναι διαφορετική στις δύο χώρες. Στη Γαλλία είναι ισχυρή η έννοια της αλληλεγγύης προς τους Έλληνες στις τάξεις των κυβερνώντων σοσιαλιστών και περιμένουν από τον Ολάντ να την επιδείξει. Αντίθετα στη Γερμανία επικρατεί έντονη επικριτική διάθεση και η πλειοψηφία απορρίπτει νέα χρηματοδοτική βοήθεια προς τους Έλληνες, όπως φαίνεται άλλωσε και μέσα από τις στήλες και τις κατά καιρούς καμπάνιες της λαϊκής εφημερίδα Bild. Η τάση αυτή αντικατοπτρίζεται και στην σκλήρυνση του τόνου στις πρόσφατες δηλώσεις του αντικαγκελαρίου και υπουργού Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος προειδοποίησε την Αθήνα να μην στηρίζει την πολιτική της στα λεφτά των γερμανών φορολογουμένων.
Διαφορετικοί κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί σε Γαλλία και Γερμανία

Αλλά και οι διαδικασίες στα κοινοβούλια των δύο χωρών είναι διαφορετικές. Στη Γαλλία ο Ολάντ δεν έχει πρόβλημα να περάσει το νέο πακέτο από την Ολομέλεια της Εθνοσυνέλευσης, αντίθετα στη Γερμανία οι διαδικασίες στο πλαίσιο του ESM είναι αυστηρότερες από ό,τι τα προηγούμενα πακέτα. Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε πρέπει να λάβουν από τη Bundestag εντολή για να διαπραγματευτούν και οι βουλευτές διατηρούν το δικαίωμα να αρνηθούν τη χορήγηση κάθε βοήθειας. Η κοινοβουλευτική ομάδα των Χριστιανικών Koμμάτων (CDU/CSU), στην οποία υπάρχουν πολλοί επικριτές της ελληνικής διάσωσης πρέπει να πειστούν ότι και οι δύο διαπραγματεύτηκαν σκληρά.

Τέλος, η τρίτη διαφορά Γαλλίας και Γερμανίας έχει να κάνει με τη γενικότερη δημοσιονομική φιλοσοφία τους. Η Γαλλία λόγω του αυξανόμενου πληθυσμού της και της παρεμβατικής πολιτικής της δεν έχει «αλλεργία» απέναντι στα χρέη. Αντίθετα στη Γερμανία επικρατεί το δόγμα της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος. Οι περισσότεροι γάλλοι οικονομολόγοι και πολιτικοί αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την πολιτική της αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής που έχει έχει επιβάλει η Γερμανία στην ευρωζώνη. Γι αυτό και σε κυβερνητικούς κύκλους των Παρισίων αντιμετωπίζουν μια περαιτέρω μείωση του ελληνικού χρέους με λιγότερο δέος.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Παρακολουθούμε αυτές τιε μέρες με κομμένη την ανάσα τις διαπραγματεύσεις της ελληνικής πλευράς με τους εταίρους για την σύναψη νέου δανείου «σωτηρίας» της Ελλάδας, με αντικρουόμενες συνεχώς εξελίξεις, ένα θρίλερ πάνω στις τύχες της χωράς με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Και όμως το πρόβλημα που απασχολεί την γερμανική ηγεσία δεν είναι τόσο η διάσωση ή μη της Ελλάδας, αλλά το αντιρωσικό λόμπυ που έχει αρχίσει και σχηματίζεται μέσα στου κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που απειλεί να διαρρήξει την γερμανική ηγεμονία στην Ενωμένη Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό θέλουν πάση θυσία να αλυσοδέσουν την Ελλάδα ώστε να μην έχει καμία δυνατότητα να ξεφύγει από τα ασφυκτικά τους δεσμά.

Σύμφωνα με ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Pravda, που επικαλείται το βρετανικό ειδησεογραφικό κανάλι, Sky News, πριν από λίγες μέρες ο βασικός σύμβουλος της καγκελαρίου Μέρκελ, ο Norbert Röttgen προειδοποίησε την Γερμανίδα καγκελάριο ότι η Ρωσία μπορεί να προχωρήσει στην δημιουργία ενός αντιευρωπαϊκού αντιγερμανικού λόμπυ μέσα στους κόλπους των ευρωπαϊκών κρατών και μάλιστα τόνισε πως η στάση της Βρετανίας που φλερτάρει με ένα Brexit, ενισχύει αυτή την προοπτική με έντονα διαλυτικές τάσεις της Ενωμένης Ευρώπης.

Στο ίδιο δημοσίευμα δίνεται έμφαση στην δήλωση τον Οκτώβριο του 2012 του Nigel Farag, προέδρου του κόμματος UKIP, ότι η Ρωσία και η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να συνασπιστούν για να δώσουν τέρμα στην γερμανική ηγεμονία της Ευρώπης. Στο ίδιο μήκος κύματος εμφανίζονται και οι θέσεις των αυτονομιστών της Σκοτίας που χρησιμοποιούν το παράδειγμα της Κριμαίας για να προχωρήσουν στην αυτονομία τους από μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη.

Μπορεί όμως να γίνει ένα αντιγερμανικό ευρωπαϊκό τόξο με την στήριξη της Ρωσίας; Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας υπό την Marine Le Pen. Όλες οι προσπάθειες του Μετώπου τα προηγούμενα χρόνια για να επιτύχει χρηματοδότηση ή κάποιο δάνειο από τις γαλλικές ή άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες, προσέκρουαν στο λεγόμενο «αντιεθνικιστικό τοίχο» που είχε υψώσει η Γερμανία κατά του Εθνικού Μετώπου. Ως από μηχανής θεός τότε βρέθηκε μια τράπεζα ρωσικών συμφερόντων. Συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του 2013, η Czech-Russian Bank προχώρησε στην χορήγηση ενός μεγάλου δανείου προς το Εθνικό Μετώπιο της Γαλλίας. Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων εκ μέρους της Γερμανίας με την κατηγορία ότι είχε πολιτικές διαστάσεις και ότι «έδενε» το Εθνικό Μέτωπο στα ρωσικά δεσμά. Αν αυτό δεν είναι επέμβαση στα εσωτερικά της Γαλλίας από τους Γερμανούς τότε τι είναι ; Η αντίδραση της Le Pen ήταν έντονη και με τη σειρά της κατηγόρησε την Γερμανία ότι προσπαθεί να την πνίξει οικονομικά, (τι μας θυμίζει αυτό ;).

Σύμφωνα με την Pravda, μια σειρά άλλων ευρωπαϊκών κόμματων με φάσμα από την άκρα δεξιά μέχρι και την αριστερά κινούνται προς την κατεύθυνση ενός ανιγερμανικού τόξου με φιλορωσικές θέσεις, ιδιαιτέρα για την περίπτωση της Κριμαίας. Τα κόμματα αυτά σε πρώτη ανάγνωση είναι τα Jobbik της Ουγγαρίας, το Ataka της Βουλγαρίας, το Five Stars της Ιταλίας και το Podemos της Ισπανίας, (!!!), που έχει γίνει γνωστό στην Ελλάδα για τις σχέσεις του με τον Σύριζα.

Παράλληλα υπάρχει και η προοπτική που φοβίζει έντονα το Βερολίνο, της ανάπτυξης σχέσεων και της ρώσικης στήριξης σε μια σειρά κοινωνικών κινημάτων σε όλη τη Ευρώπη που αμφισβητούν έντονα την γερμανική κηδεμονία, όπως αυτή εκδηλώνεται με τον μακάβριο τρόπο από τους Μέρκελ Σόιμπλε επηρεάζοντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ήδη η Γαλλία έχει αρχίσει αναγκαστικά και διαφοροποιείται, γεγονός που έχει όμως σαν αντίκρισμα την περεταίρω σκλήρυνση της γερμανικής στάσης.

Δυστυχώς ή ευτυχώς στο τεράστιο αυτό ζήτημα έχει εμπλακεί η χώρα μας που της έλαχε να είναι το εφαλτήριο παράδειγμα για την εδραίωση της γερμανικής κηδεμονίας με μεγάλο θύμα τον ελληνικό λαό. Η Pravda αναρωτιέται το κατά πόσο θα μπορούσε η Ρωσία να βοηθήσει την Ελλάδα να αντεπεξέλθει ουσιαστικά από την σημερινή οικονομική κρίση.

Το ζήτημα έχει τεράστια γεωπολιτική και γεωοικονομική σημασία και είναι μέρος αυτού του μεγάλου πολέμου που έχει αρχίσει εδώ και μερικά χρόνια. Η απάντηση όμως προϋποθέτει την ριζική αλλαγή της κατεύθυνσης της ελληνικής κυβέρνησης, ένα βασικό και κύριο ερώτημα που άπτεται άμεσα της γερμανικής ηγεμονίας της Ευρώπης. Μια πρώτη οικτρά αποτυχημένη εμπειρία είχαμε πριν από μερικά χρόνια με την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Το ερώτημα είναι σήμερα τι γίνεται και τι μπορεί να γίνει προς αυτή την «απελευθερωτική» κατεύθυνση;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου