Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Φεβ 2013


Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι που θα σου πουν ότι δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι σ’ αυτόν τον κόσμο: Εκείνοι που φοβούνται να προσπαθήσουν κι εκείνοι που φοβούνται ότι θα πετύχεις.
Ετούτες τις αλυσίδες που μου βάζουν, δεν τις μπορώ, δεν τις αντέχω. Δεν το έχει το αίμα μου να σκύψω το κεφάλι, να δεχτώ τις αποφάσεις εκείνων που βάλανε την ζωή μου στο καντάρι για να την πουλήσουν όσο - όσο. Δεν αντέχει η ψυχή μου να δεχτεί πως θρασύδειλα ανθρωπάκια που έχουνε για θεό τους το χρήμα, που έχουνε για επάγγελμα το ψέμα και για όνειρο μία δοτή εξουσία, θα ορίσουν το πως θα ζήσω, πως θα σκέφτομαι και πως θα πεθάνω...

Δεν μπορώ όμως μονάχος μου να βρω τη δύναμη να σπάσω αυτά τα δεσμά, να σηκώσω το βλέμμα, να ορθώσω το ανάστημα και να πάρω πίσω όσα μου έκλεψαν... Θέλω κι εσένα δίπλα μου, να ενώσω τη φωνή μου, να διώξω τα όρνεα που κατασπαράσουν τα ιερά και τα όσιά μου. Θέλω κι εσένα στο πλευρό μου, για ξανάβρω τη δύναμη εκείνη που κάνει ετούτο τον λαό θεριό ανήμερο...

Επαγγελματίες ψεύτες είναι όλοι αυτοί αδελφέ. Και με τα ψέματά τους μας παίρνουν την ζωή, μας μακελεύουν την πατρίδα. Κάποτε τους λέγανε γενίτσαρους, μετά τους είπανε δοσίλογους. Σήμερα τους λένε... "διασώστες"!!!

Πληγές πολλές μας δίνει η ζωή. Και είναι αυτές τα παράσημα εκεινα για τους αγώνες που δίνουμε και βγαίνουμε νικητές. Αυτό να το θυμάσαι σαν θα έρθει η ώρα να μετρηθείς στον πραγματικό στίβο, εκεί που θα αποφασίσεις να παλέψεις για τις δικές σου αξίες, για την δική σου λευτεριά. Εκεί που εσύ δεν θα έχεις τίποτε να χάσεις και που θα σε φοβηθεί ακόμη και ο χάρος...

Σήμερα ζούμε σε φάρμες ανθρώπων και παράγουμε ακριβό χρήμα με φτηνή εργασία. Όποιος διαφωνεί, μπορεί να φεύγει από τη φάρμα για να πάει οικειοθελώς σε κάποια άλλη..., πάντα μέσα στα πλαίσια της επιμελημένης ελευθερίας που μας δίνουνε οι αρχοντάδες που κρύβονται επειδή ξέρουν τι κάνουν και τι τους περιμένει... 

Αυτοί οι ίδιοι οι αρχοντάδες ήταν που μας φώναζαν πως πρέπει να τους πιστέψουμε και να κάνουμε όλα όσα μας λένε, επειδή ήμασταν στο χείλος του γκρεμού. Σήμερα, μας λένε πως γκρεμός δεν υπάρχει και μας καλούν να κάνουμε το βήμα μπροστά… Πότε έλεγαν αλήθεια; Γιατί άραγε σήμερα μας θέλουν να… προχωρήσουμε εκεί που μέχρι χθες μας ξόρκιζαν πως υπήρχε ο γκρεμός και ο βέβαιος θάνατος;

Και με τούτα και με τα άλλα, μας πάψανε από ανθρώπους και γίναμε όλοι αριθμοί, που μας προσθέτουν για το κέρδος τους και μς αφαιρούν για την ευκολία τους... Έτσι απλά. Η ζωή μας μετράει ίσα με έναν αριθμό. Εσύ κι εγώ δεν είμαστε τίποτε για εκείνους που όλα τα βλέπουν με αριθμούς.  

Άραγε, έτσι πρέπει να είναι; 
Άραγε, μπορούμε να το δεχτούμε αυτό
Άραγε ζούμε στην αλήθεια ή στο ψέμα;
Και, μήπως η αλήθεια είναι κάτι που τρομάζει όλους εμάς περισσότερο από εκείνους τους λίγους που μας την κρύβουν;

Λοιπόν, επειδή αυτή η αλήθεια βρίσκεται σε εκείνον τον δρόμο που δεν περπατήσαμε ακόμη, νομίζω πως πρέπει να την μάθουμε διαβαίνοντάς τον... Και μην ξεχνάς, πιότερο σπουδαίο είναι το ταξίδι από τον προορισμό. Κι αυτό, επειδή ο προορισμός γίνεται ομορφότερος όταν το ταξίδι είναι δύσκολο... και ακόμη ομορφότερος, όταν τον δρόμο αυτό τον διαβούμε όλοι μαζί.
Κάθε μέρα γίνεται περισσότερο προφανές ότι το «κόλπο» γύρω από την ελληνική διάσωση «δεν βγαίνει». Ακόμη και οι πλέον ένθερμοι υποστηρικτές της μνημονιακής πολιτικής παραδέχονται ότι οδηγηθήκαμε σε ένα τρίτο μνημόνιο επειδή… δεν πέτυχαν τα δύο πρώτα.
Τα ερωτήματα είναι: 
  • Συνεχίζοντας με την ίδια συνταγή, τώρα που και το τρίτο μνημόνιο δείχνει να εξαντλείται, θα πάμε σε τέταρτο; 
  • Γιατί να μένουμε προσκολλημένοι σε μια πολιτική όταν και οι εμπνευστές της παραδέχονται την αποτυχία της;
Ιδιαίτερα όταν όλοι οι δείκτες, επίσημοι και μη, φωνάζουν ότι το καράβι πάει στα βράχια και η οικονομία καταρρέει σε δώδεκα μέτωπα. Ούτε ένα ούτε δύο…

1 Ύφεση

Η πρώτη επίσημη παραδοχή των δανειστών περί «λάθους» αφορά την υποτίμηση της ύφεσης από τα μέτρα που επέβαλαν από το 2010 και μετά.
Η ραγδαία πτώση της κατανάλωσης και όλες οι παράπλευρες συνέπειες οδήγησαν σε πρωτοφανή μείωση του ΑΕΠ, η εξέλιξη του οποίου θα είναι απρόβλεπτη και τα επόμενα χρόνια. Αυτό αποδεικνύουν οι διαρκείς αναθεωρήσεις των σχετικών δεικτών από την πλευρά του ΔΝΤ.
Την ίδια στιγμή, η Citigroup (ένας οικονομικός παράγοντας του αμερικανικού «στρατοπέδου» με πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα) προέβλεψε προσφάτως ότι η ύφεση το 2013 θα ξεπεράσει το 10% και θα διατηρηθεί και το 2014 (-1%). Σε έκθεση για την παγκόσμια οικονομία ο αμερικανικός οίκος εκτιμά ότι η ελληνική επιστροφή στην ανάπτυξη (με 4,5%) θα συμβεί το 2015, ενώ οι αναλυτές της επιμένουν στην πιθανότητα 50%-75% για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Εδώ να σημειώσουμε ότι το ΔΝΤ, στη βαρυσήμαντη έκθεση «World Economic Outlook» (WEO), τον Οκτώβριο, προέβλεπε ύφεση 6% το 2012 και 4% το 2013. Πρόκειται για τα στοιχεία που αναθεωρήθηκαν αποκαλύπτοντας και τη λάθος εκτίμηση για τις επιπτώσεις της ύφεσης. Στην έκθεση εκείνη, για την ανεργία το Ταμείο προέβλεπε 23,8% το 2012 και αύξηση στο 25,4% το 2013. Όμως ο διευθυντής του ΙΝΕ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ Σάββας Ρομπόλης από τα τέλη του περασμένου έτους είχε εκτιμήσει πως το ποσοστό ανεργίας μπορεί να εκτιναχθεί στο 30% στο κλείσιμο της χρονιάς.

2 Ανεργία
Τελικά οι νέες προβλέψεις που δημοσίευσε το ΔΝΤ στις 18 Ιανουαρίου, μαζί με το αναθεωρημένο μνημόνιο, αναθεώρησαν την ανεργία στο 24,4% το 2012 και στο 26,6% το 2013. Ωστόσο, οι επίσημες μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι από τον Οκτώβριο του 2012 η ανεργία είχε ήδη εκτιναχθεί στο 26,8%. Είχε δηλαδή ξεπεράσει και την «πρόβλεψη» του ΔΝΤ για το 2013 πριν καν κλείσει το 2012.
Και όλα αυτά την ώρα που σε όσους γνωρίζουν απλά οικονομικά είναι γνωστό ότι τα ποσοστά ανεργίας μεγαλώνουν τους δύο τελευταίους μήνες κάθε χρόνου, καθώς απολύονται οι τελευταίοι των εποχικών επαγγελμάτων, ενώ ειδικότερα στην ελληνική περίσταση είναι επίσης γνωστό ότι Νοέμβριο και Δεκέμβριο «έτρεξαν» πολλά προγράμματα εθελουσίας εξόδου σε επιχειρήσεις. Επομένως, η ανεργία του 2012 είναι πολύ πιθανό να αυξηθεί κι άλλο, επηρεάζοντας άλλη μια φορά τις προβλέψεις και ανατρέποντας τα δεδομένα στα οποία στηρίζονται οι «λύσεις» των δανειστών.
Μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, οπότε αναμένονται τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία του Δεκεμβρίου του 2012, η Eurostat δείχνει την τάση: Η Ελλάδα κρατάει το «χρυσό» που πήρε το φθινόπωρο έχοντας ανεργία υψηλότερη της Ισπανίας. Τον Οκτώβριο του 2012 είχαμε ανεργία 26,6% έναντι 26% της Ισπανίας και 11,7% μέσου όρου στην Ε.Ε. Στους νέους η ανεργία έφτασε στο 57,6%, επίσης το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε., μια ακόμη αρνητική πρωτιά που έχουμε πάρει από το 2011. Εκεί ο κοινοτικός μέσος όρος βρίσκεται στο 23,9%.

3 Μείωση εισοδήματος
Με αυτά τα δεδομένα, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις επιπτώσεις της κρίσης, αν και προκαλούν θλίψη, ήταν τα… αναμενόμενα. Το τρίτο τρίμηνο του 2012 το διαθέσιμο των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 10,6% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011, δηλαδή από 37,2 δισ. ευρώ σε 33,2 δισ. ευρώ. Η μείωση αποδόθηκε σε τρεις λόγους: στη συρρίκνωση των αποδοχών των εργαζομένων κατά 11,3%, στη μείωση κατά 10,2% των κοινωνικών παροχών που εισπράττουν τα νοικοκυριά και στην αύξηση κατά 17,7% των φόρων στο εισόδημα και τις περιουσίες.

4 Πτώση καταναλωτικής δαπάνης
Τη νύφη πλήρωσε η αγορά, καθώς η τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 6,1% σε σχέση με το 2011, από 38,2 δισ. ευρώ σε 35,9 δισ. ευρώ. Δηλαδή «χάθηκαν» 2,3 δισ. από την αγορά. Έτσι το ποσοστό αποταμίευσης (ακαθάριστη αποταμίευση προς το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα) μειώθηκε κατά 8,1% το τρίτο τρίμηνο του 2012 (από 2,8% το τρίτο τρίμηνο του 2011), ενώ οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου μειώθηκαν κατά 11,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.
Ο μόνος θετικός δείκτης αφορούσε το πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών (+1,8 δισ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 0,8 δισ. το τρίτο τρίμηνο του 2011), αλλά και αυτό οφείλεται στη δραματική μείωση των εισαγωγών λόγω της κρίσης.

5 Αύξηση δανειακών αναγκών
Μια σημαντική ένδειξη, που επιβεβαιώνει το ότι το καράβι οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στα βράχια, αφορά τις καθαρές δανειακές ανάγκες της γενικής κυβέρνησης που για το τρίτο τρίμηνο του 2012 ανέβηκαν σε 7,9 δισ. ευρώ, σε σύγκριση με τα 5,5 δισ. ευρώ το τρίτο τρίμηνο του 2011. Αύξηση πάνω από 20%!

6 Στο κόκκινο τα ληξιπρόθεσμα
Κάθε μήνα, στα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο προστίθεται άλλο 1 δισ. ευρώ. Από τα στοιχεία της ΓΓΠΣ για το 2012 προκύπτει ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έφτασαν τα 56,6 δισ., εκ των οποίων τα 13,2 δισ. ευρώ προέκυψαν το 2012. Το πρόβλημα άρχισε να «χοντραίνει» το δεύτερο εξάμηνο, αφού από τον Αύγουστο, μέσα σε τέσσερις μήνες, τα νέα χρέη αυξήθηκαν από τα 4 στα 13 δισ. ευρώ. Διόλου τυχαίο που αυτό συμπίπτει χρονικά με την αποστολή των εκκαθαριστικών της εφορίας.

7 Στο ναδίρ οι εισπράξεις από τις εφορίες
Όλοι οι εισπρακτικοί στόχοι που σχετίζονται με τα νοικοκυριά έχουν αποτύχει. Παρά την αναθεώρηση προς τα κάτω του στόχου για τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, ο μηχανισμός δεν μπόρεσε να πετύχει ούτε αυτόν. Αντί για 11,2 δισ. ευρώ, εισπράχθηκαν τελικώς 9,968 δισ. Αποτυχία και στον ΦΠΑ, όπου μαζεύτηκαν 14,95 δισ. έναντι στόχου 15,687 δισ. ευρώ.
Πώς λοιπόν το ΥΠΟΙΚ προσδοκά αύξηση εσόδων από τη φορολογία ακινήτων κατά 380% σε σχέση με τις προβλέψεις του 2010;

8 Απλήρωτο το 25% των δανείων
Άμεση συνέπεια της φορομπηχτικής πολιτικής και της απότομης μείωσης των μισθών είναι η αδυναμία των νοικοκυριών να αποπληρώνουν δάνεια. Έτσι, τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια θα φτάσουν το 2012 το αστρονομικό επίπεδο του 25% αντί της αρχικής εκτίμησης της ΤτΕ για 21,5%. Στο τέλος Νοεμβρίου 2012 το σύνολο των δανείων των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων ανερχόταν σε 230 δισ., από τα οποία τα 52 δισ. είναι καθυστερούμενα.

9 Ύφεση στην ευρωζώνη
Την κατάσταση επιδεινώνουν εξωτερικοί παράγοντες, που δεν σχετίζονται άμεσα με την ελληνική οικονομία. Όπως, π.χ., οι αναθεωρημένες εκτιμήσεις για την ύφεση στην ευρωζώνη, που θα επηρεάσουν περαιτέρω και την Ελλάδα. Όπως είναι γνωστό, το ΔΝΤ κατέληξε ότι η ευρωζώνη θα παραμείνει σε ύφεση και το 2013 καθώς η οικονομία της θα υποχωρήσει κατά 0,2% φέτος έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για ανάπτυξη 0,2%. Αντιθέτως, η Κομισιόν αναμένει ότι η ανάκαμψη θα ξεκινήσει από φέτος.

10 Ρίσκο χώρας
Ακόμη πιο αρνητικές επιπτώσεις έχουν οι εκθέσεις ξένων οργανισμών που συντηρούν το υψηλό «ρίσκο χώρας». Πιο πρόσφατη, αυτή της Bank of America, που θεωρεί πως η χώρα θα εξακολουθήσει να αποτελεί ρίσκο το 2013. Όπως αναφέρει, εξακολουθούν να ελλοχεύουν πολιτικά ρίσκα, με βασικό τις ψηφοφορίες στη Βουλή επί μεταρρυθμίσεων που «σπάνε» τις συμφωνίες για τις τριμηνιαίες αναθεωρήσεις του προγράμματος διάσωσης.

11 Αναμονή στις επενδύσεις
Η διατήρηση του ρίσκου κρατάει ακόμη μακριά τις ξένες επενδύσεις, ενώ στη χώρα μας έρχονται κυρίως τα κερδοσκοπικά funds, που είτε βγάζουν τρελά κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα είτε καιροφυλακτούν για να πάρουν κοψοχρονιά κάποια εταιρεία ή από τη λίστα των αποκρατικοποιήσεων ή από τις λίστες των τραπεζών. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μεγάλη ημερίδα που διοργανώθηκε στα τέλη Δεκεμβρίου στη Νέα Υόρκη για την «επόμενη ημέρα» στην Ελλάδα παρέλασε η αφρόκρεμά τους: Franklin Templeton, Fortress Investment, Blackrock Financial Management, Blackstone, College Retirement Equities Fund, Brock Capital, Baupost Partners, Contrarian, Luxor Capital, Moore Capital, Citi U.S. Pension Investments, Morgan Stanley, Well Fargo Advisors, Rothchild, Paulsοn & Co., Allen & Co, Barclays Capital, Calamos Investments, Deutsche Bank, Citi, Goldman Sachs, ABN AMRO, Knight Capital, Mizuho Securities, Caxton Associates, Dupont Capital, Evercore Group, Fiduciary Trust, GE Capital, ING Investment, Keefe Bruyette & Woods, Lazard Asset Management, Macarthur Capital, Merrill Lynch, Moelis & Co., Oppenheimer, Prudential, Raymond James, Rockefeller & Co., Smith Barney, Stifel Nikolaus Wiesel, UBS Financial Services. Από αυτούς ούτε ένας δεν έχει επενδυτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα, παρά μόνο… ενδιαφέρον για «ευκαιρίες». Δηλαδή πλιάτσικο.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τα… μεγάλα funds, εκπρόσωποι των οποίων συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό σε πολυδιαφημισμένα (από το Μαξίμου) ραντεβού, είναι μικρομεσαία «μαγαζιά», με στόχο μάλλον να αρπάξουν κάποια τράπεζα στις διαδικασίες αύξησης κεφαλαίου, όπως έκαναν και στην Ιρλανδία. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η «κινητικότητα» δεν έχει συνοδευτεί από κάποιο ντιλ.

12 Εκτός στόχων οι αποκρατικοποιήσεις… νέα μέτρα στον ορίζοντα
Το περιβάλλον γίνεται ακόμη πιο «ζόρικο» από τις καθυστερήσεις και τα διαρκή προβλήματα στις αποκρατικοποιήσεις. Με τον ΟΠΑΠ και τη ΔΕΠΑ σε κρίσιμη καμπή και σοβαρές περιπλοκές, είναι αμφίβολο πόσο θα επιτευχθούν οι εισπρακτικοί στόχοι, έστω και μετά τη γιγαντιαία αναθεώρησή τους προς τα κάτω.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Κομισιόν, από τις αποκρατικοποιήσεις προβλέπεται ότι θα εισπραχθούν 100 εκατ. το πρώτο τρίμηνο του 2013, 1 δισ. το δεύτερο τρίμηνο και από 700 εκατ. τα δύο επόμενα. Αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι, η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει νέα μέτρα. Και βέβαια, τα νέα μέτρα (επιπλέον των 4 δισ. των απροσδιόριστων μέτρων που χρωστάμε στους δανειστές για το 2015-16) θα τινάξουν πάλι στον αέρα τόσο την πραγματική οικονομία όσο και τους «στόχους» που μας έχουν βάλει, συνεχίζοντας τον φαύλο κύκλο που άνοιξε το 2010.
Αμφιβάλλετε ακόμη ότι πρόκειται για συνταγή αποτυχίας;


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

Τι ήταν οι αρματολοί; Έλληνες, πολεμιστές ατρόμητοι, που δεν «έκατσαν φρόνιμα, να γίνουν νοικοκύρηδες», αλλά πολεμούσαν την Τουρκιά «ψηλά στα κορφοβούνια». Και επειδή οι «μωχαμετάνοι» δεν μπορούσαν να τους εξοντώσουν, τους ανέθεταν την τήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης σε δυσυπότακτες περιοχές. Λάμβαναν «μιστούς» και δώρα από τους Τούρκους, συνεργαζόμενοι δήθεν μαζί τους, αλλά, συν τω χρόνω, μαζί με τους Κλέφτες, (δυσδιάκριτοι οι ρόλοι, γι’ αυτό Κλεφταρματολοί), χρησίμευσαν ως η βάση της εθνικής εναντίον των τυράννων Επανάστασης, στάθηκαν η «μαγιά» της λευτεριάς μας. Αρματολοί υπήρξαν τα λιοντάρια του Εικοσιένα, όπως το επιμαρτυρεί και το δημοτικό τραγούδι: «Του Αντρούτσου η μάνα χαίρεται / του Διάκου καμαρώνει / γιατί έχουνε γιους αρματολούς και γιους καπεταναίους…». 
Σήμερα ζούμε μια νέα Τουρκοκρατία, ύπουλη και δολερή. 
Η «οικονομία» του Θεού και το καριοφίλι των Κλεφταρματολών, μας λευτέρωσε και νεκραναστήθηκε η ματοκυλισμένη Πατρίδα μας. Η οικονομία των τωρινών προσκυνημένων στις διεθνείς συμμορίες, ακυρώνει στην ουσία την Ευλογημένη Επανάσταση.
Υποδουλωνόμαστε, όχι επειδή ηττηθήκαμε σε πόλεμο, αλλά διότι προδίδουν την Πατρίδα οι ανθρωποκάμπιες που υποδύονται τους κυβερνήτες. Παρένθεση: Όλα, μα όλα, οφείλονται στην έλλειψη φιλοπατρίας. «Όσω πλεονάζεις τω πλούτω, τοσούτο ελλείπεις τη αγάπη», έλεγε ο Μέγας Βασίλειος. 
Αυτό ισχύει και για την αγάπη και το σέβας προς την πατρίδα. Από την μια έχουμε τους μπουκωμένους από καταθέσεις «σωτήρες» του κυβερνητικού συνασπισμού και από την άλλη, τα αντιπολιτευτικά ναυάγια του εθνομηδενισμού και της κακολόγου εκκλησιομαχίας. Και στη μέση ο λαός να επαιτεί, να αυτοκτονεί και να αφήνει τα καλύτερα παιδιά του να λεηλατούνται από τα «ξένα»… 
Γράφει στα απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης, σε στιγμή που ξεχείλιζε η καρδιά του από πόνο για την φτωχή μάνα μας, την Πατρίδα. «Σύρε, πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλη τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (=τον δέχομαι), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνη να πίνω εγώ το κάτρο· το κάνω αυτό και του το δίνω ενγράφως». (σελ. 483, εκδ. «Ζαχαρόπουλος»). Διαβάζεις και δακρύζεις. Το «κάτρο» του λαού έπρεπε να πίνουν όλα αυτά τα καθάρματα, που πλούτισαν εις βάρος του…

Μιας και σήμερα, όπως προείπα, βιώνουμε την νέα Τουρκοκρατία, για να σωθεί ο τόπος, για να απομείνει μαγιά, η λύση είναι να μιμηθούμε τους ηρωικούς ραγιάδες: Το πνευματικό αρματολίκι. Και αναφέρομαι στους συναδέλφους και αδελφούς εν Χριστώ, δασκάλους. Τι εννοώ; Έρχεται η λεγόμενη αξιολόγηση. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει και ο δάσκαλος, ο καθηγητής, να αξιολογείται, να κρίνεται, ώστε να αποπέμπονται από την τάξη οι ακατάλληλοι και ράθυμοι. Συμφωνώ. Παρεισέφρησε πολλή μετριότητα, άνθρωποι κυριολεκτικώς επικίνδυνοι για σχολική αίθουσα. (Επί ΠΑΣΟΚ, την δεκαετία του ’80, περίπου 20.000 δάσκαλοι μετεγγράφησαν από πανεπιστήμια της Γιουγκοσλαβίας, στις ημέτερες παιδαγωγικές ακαδημίες. 
Θυμάμαι στην Θεσσαλονίκη «περάσαμε» τριακόσιοι, και την ημέρα της ορκομωσίας ήμασταν πάνω από χίλιοι πεντακόσιοι. Ήταν η εποχή του Ανδρέα, όπου θυσιάζονταν τα πάντα και γίνονταν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιζόταν η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία για μια ακόμη τετραετία. Βεβαίως, αρκετοί εξ αυτών των επήλυδων, στην πορεία εξελίχθηκαν σε λαμπρούς δασκάλους. Δεν παύει όμως να αποτελεί αδικία, δηλωτική της βορβορώδους ευτέλειας και της αίσθησης πως όλα επιτρέπονταν άνω ορίων και χαλινού, με λίγα λόγια το κράτος ΠΑΣΟΚ).

Η αξιολόγηση, λοιπόν και κατ’ αρχήν, είναι σωστή. Θα «κοσκινιστεί», θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι, με στόχο «την βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης», σύμφωνα με τις αφόρητες κοινοτοπίες του σχεδίου αξιολόγησης του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Νέας Γενιάς, δία βίου Μάθησης, Αναρρήσεως των Αιχμαλώτων, ευφορίας των καρπών της Γης και λοιπά συνοδευτικά…

Αλλού όμως είναι το πρόβλημα.
Πρώτον: Όλοι μας υποψιαζόμαστε, ότι η αξιολόγηση, στην νυν συγκυρία, είναι το κέλυφος, κάτω από το οποίο κρύβεται η απαίτηση της συμμορίας («τρόικας») για μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών.

Δεύτερον: σε συνάφεια με το προηγούμενο. Λιγότεροι δάσκαλοι σημαίνει λιγότερα σχολεία, ο ανομολόγητος στόχος τους. Θα κλείσουν και άλλες εκπαιδευτικές μονάδες, ιδίως σε απομακρυσμένες και ακριτικές περιοχές, οι οποίες θα μεταβληθούν σε γηροκομεία, εύκολη λεία ανεξέλεγκτων συμμοριών.

Τρίτον: Η αξιολόγηση αποτελείται από δύο σκέλη. Την διοικητική από τον διευθυντή, η οποία, λίγο έως πολύ, γίνεται. Και την εκπαιδευτική, από τον οικείο σχολικό σύμβουλο· με λίγα λόγια ο σχολικός σύμβουλος θα ελέγχει τι διδάσκεις στην τάξη. Είναι γνωστό, ότι οι σχολικοί σύμβουλοι -πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων- είναι «προοδευτικής» κοπής, φερέφωνα του υπουργείου, που «παίρνουν γραμμή και μπαίνουν στην γραμμή».
Άρα κραδαίνοντας τον πέλεκυ της κακής βαθμολογίας, ίσως και απόλυσης, θα εξαναγκάζουν τους δασκάλους να αυτολογοκρίνονται, να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της εξουσίας και να σιωπούν. Αυτό ακυρώνει το θεμέλιο, το υπόβαθρο της Παιδείας, την ελευθερία του λόγου και της σκέψης.

Τέταρτον: Πολλοί εκπαιδευτικοί, τρομοκρατημένοι, θα αναπτύξουν γλοιώδη συμπεριφορά προς τους αξιολογητές, θα καταστούν ευάλωτοι και υποχωρητικοί στους μαθητές, τα φαινόμενα απειθαρχίας θα πολλαπλασιαστούν, αφού κανείς δεν θα θέλει να δημιουργηθεί «επεισόδιο» ή να συγκρουστεί με ανώριμους γονείς «διά τον φόβον των Ιουδαίων».
Για παράδειγμα: Προσωπικώς (φέτος έχω στ’ Δημοτικού) δεν διδάσκω τα βιβλία γλώσσας-περιοδικά ποικίλης ύλης. Χρησιμοποιώ κείμενα από τους μεγάλους μάστορες του λόγου μας, Ευαγγελικές Περικοπές (για τα Θρησκευτικά), κείμενα των Πατέρων, Μακρυγιάννη, Κολοκοτρώνη (απομνημονεύματα, τον λόγο στην Πνύκα), δηλαδή τα παλιά δικά μας πλούτη, τα καλούδια, που μας περιμένουν στο πατρογονικό κελάρι. Προφανώς με την αξιολόγηση θα χαρακτηριστώ «ελλιπής» και ίσως απολυθώ. Το ίδιο ισχύει για πολλούς δασκάλους, που διδάσκουν «ψυχή και Χριστό». Βρισκόμαστε ενώπιον διωγμών, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και το πρόσφορο, για τέτοια πράγματα, έδαφος. (Η Τρόικα αλυχτεί και πάλι απαιτώντας κεφάλια…).

Τι κάνουμε; Πνευματικό αρματολίκι. (Η φράση ανήκει στον μακαριστό Δάσκαλό μας στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης Απόστολο Ιωαννίδη). Δεν φοβόμαστε γιατί «ου γαρ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως». (προς Τιμ. Β’, 1,7).

Όταν θα κλείνει πίσω μας η πόρτα της τάξης θα διδάσκουμε «τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας πρέπει». Να γνωρίσουν οι μαθητές την Πατρίδα τους, την αληθινή και όχι το άβουλο απολειφάδι που την κατάντησαν οι ελεεινοί. Στις τάξεις θα θεριεύουμε την αποσταμένη ελπίδα για την ανάσταση του Γένους, της αλυσόδετης Πατρίδας, ενώ το αιχμάλωτο κράτος, όπως οι αρματολοί με τους Τούρκους, θα νομίζει ότι είμαστε όργανά του. Έτσι διασώζεται η μαγιά, που θα φέρει το φεγγοβόλο αστέρι της αυγής, την λευτεριά μας. Και θέλει λίγο από την «τρέλλα» του Κολοκοτρώνη. «Ο κόσμος μας έλεγε τρελλούς. Εμείς, αν δεν ήμεθα τρελλοί, δεν εκάναμεν την Επανάστασιν». «Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφτεί, όλα εκτός από την τρέλλα των Ελλήνων», μονολογούσε ο Νικόλαος Ιβανώφ, ο αρχιστράτηγος των Βουλγάρων στην ένδοξη μάχη του Κιλκίς. Η «τρέλλα» των Κλεφταρματολών σώζει πατρίδες και όχι η ηττοπάθεια και η δειλία των «γνωστικών», που κυβερνούν γονατισμένοι.

Πηγή: Ακτίνες

Γράφει ο Γιώργος Δρακούλης*

Η δήλωση του Γ.Γ. του Υπουργείου Οικονομικών κ. Μέργου, ο οποίος υποστήριξε ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι υψηλός, αναμφίβολα αποτελεί κοινωνική πρόκληση για τους πολίτες που δοκιμάζονται από την ανέχεια και την ανεργία.

Έχουν αναρωτηθεί πως ένας πολίτης που έχει να συντηρήσει σπίτι και οικογένεια θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του με 586 ευρώ μεικτά, όταν για παράδειγμα χρειάζεται 250 ευρώ μόνο για το ενοίκιο, 50 ευρώ για ρεύμα, 5 ευρώ για νερό, 5 ευρώ για ημερήσια διατροφή ενός ατόμου κ.ο.κ; Παρόλα αυτά, αντί να επανεξεταστούν τα ομολογουμένως εξαθλιωμένα μισθολόγια, κάποιοι με περισσή θρασυδειλία ισχυρίζονται ότι είναι και υψηλά.

Με στόχο την δημοσιονομική προσαρμογή ο εργασιακός τομέας έχει μετατραπεί σε ζούγκλα χωρίς κανένα ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο μισθολογικός εξευτελισμός και η διαρκή συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων δεν έχουν σταματημό. Παράλληλα, η κατάσταση εντείνεται και για το παραγωγικό εργατικό δυναμικό της χώρας μας, για τους νέους που πρωτοβγαίνουν στην αγορά εργασίας-ανεργίας. Η αγανάκτηση και η απόγνωση που νιώθουν οι πολίτες και κυρίως οι νέοι έχουν αντικαταστήσει την ελπίδα και την προοπτική. Οι νέοι βλέπουν τα όνειρά τους να εγκλωβίζονται ανάμεσα σε δυο επιλογές ή το πενιχρό μηνιαίο εισόδημα των 586 ευρώ ή την ανεργία. Μέσα σε αυτό το δυσάρεστο κλίμα οι κομματικές νεολαίες θα έπρεπε να διεκδικήσουν αυτά που δικαιωματικά ανήκουν στους νέους απαιτώντας ένα καλύτερο αύριο και να μην μένουν παρατηρητές και «χειροκροτητές» των αρνητικών εξελίξεων.

Η αλλαγή πολιτικής πλεύσης είναι επιτακτικό κοινωνικό αίτημα. Άλλωστε, το πρόσφατο παρελθόν έχει αποδείξει ότι με την στείρα πολιτική της λιτότητας δεν ευημερούν ούτε οι άνθρωποι ούτε οι αριθμοί και η έξοδος της χώρας από την οικονομική και την κοινωνική κρίση καρκινοβατεί. Καλά θα κάνουν οι πάσης φύσεως «προάγγελοι» της κοινωνικής εξαθλίωσης να αλλάξουν πολιτική ρότα. Είναι απαραίτητη μια πολιτική που θα θέτει ως προτεραιότητα τον πολίτη και όχι τους αριθμούς. Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να συνδυαστεί με ένα «δίκτυ» κοινωνικής προστασίας.

Μισθοί Βουλγαρίας, μισθοί φτωχοποίησης της χώρας, μισθοί των 586 ευρώ με προοπτικές καθόδου δεν δείχνουν μια χώρα ανάπτυξης αλλά μια χώρα κοινωνικής εξαθλίωσης που φαλκιδεύει το μέλλον της νεολαίας της!

* Ο εκλεγμένος από την βάση τ. Πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Αχαΐας


Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως εάν έριχναν στον σημερινό κατώτατο μισθό, όλους εκείνους που λαμβάνουν μισθούς από 2.000 ευρώ και πάνω, θα μπορούσαμε να δούμε μία αισθητή μείωση στα οικονομικά και μία αισθητή μείωση στο θράσος που ορισμένοι έχουν; Φυσικά, ο κ. Μέργος είπε την αλήθεια (και αποκλείεται να την είπε αυτοβούλως, αφού τέτοιου είδους αλήθειες λέγονται μέσα στα πλαίσια προετοιμασίας των πολιτών) και ίσως εκεί πρέπει να εστιάσουμε. Και όχι στα ήξεις αφίξεις με τα οποία συνέχισε για να τα κουκουλώσει... 

Κι επειδή "το ψέμα έχει κοντά ποδάρια", μερικές ώρες μετά την αισχρότατη δήλωση του κ. Μέργου, με ανακοίνωσή του ο κ. Ρεν αποκάλυψε πως η κυβέρνηση Σαμαρά έχει δεσμευθεί για περαιτέρω μειώσεις των μισθών στην Ελλάδα.
Διαβάστε την είδηση, όπως αυτή δημοσιεύθηκε:
Λίγες ώρες μετά τη δήλωση του γγ του υπουργείου Οικονομικών Γιώργου Μέργου ότι πρέπει να μειωθεί ο κατώτερος μισθός, δήλωση που προκάλεσε σεισμικές δονήσεις και διαψεύσεις από την κυβέρνηση ότι προετοιμάζεται η περαιτέρω συμπίεση των χαμηλότερων θεσμοθετημένων αμοιβών, η Κομισιόν ανατροφοδοτεί το ζήτημα με μια δήλωση σοκ του επιτρόπου για τις Οικονομικές Υποθέσεις Όλι Ρεν.
«Αναθεώρηση του συστήματος όσον αφορά τον ελάχιστο μισθό προβλέπεται για το 2014, με στόχο να βελτιωθεί και να γίνει πιο αποτελεσματικό όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Οι κοινωνικοί εταίροι θα συμμετάσχουν σε αυτήν την αναθεώρηση», απάντησε ο κ. Ρεν σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή.
Στην τοποθέτησή του, ο Φιλανδός επίτροπος συμπληρώνει: «Η Επιτροπή πιστεύει ότι ο κατώτατος νόμιμος μισθός είναι σύμφωνος με το κεκτημένο της ΕΕ καθώς και με το άρθρο 28 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ , υπό τον όρο ότι οι κοινωνικοί εταίροι θα συμμετέχουν δεόντως στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων. Αυτό αποδεικνύει άλλωστε η πρακτική που ακολουθείται σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ. Όσον αφορά τις συμβάσεις της ΔΟΕ, τα μνημόνια συμφωνίας προβλέπουν ότι οι μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τους βασικούς κανόνες εργασίας».  

Η αλήθεια, λοιπόν, που μας κρύβουν επιμελώς, είναι πως επιθυμούν την οικονομική εξόντωσή μας. Ενδεχομένως, για μία σημαντική μερίδα του πληθυσμού της χώρας να επιθυμούν και την φυσική εξόντωση, για να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες...

 
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Η τραγική απουσία της διαπραγματευτικής ικανότητας της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, υπήρξε έκδηλη και εθνικά οδυνηρή, παντού σε κάθε έκφραση της δημόσιας σφαίρας. Παραδόθηκε άνευ όρων στις ιταμές απαιτήσεις της επαχθούς τρόικας και έδωκε γη και ύδωρ. Και αφού διαπόμπευσε την χώρα διεθνώς με τους αλήστου μνήμης χαρακτηρισμούς «τιτανικός» κ.λ.π. προσέφυγε κατόπιν ως ταπεινός ικέτης στους ευρωπαίους και υπερατλαντικούς γραφειοκράτες, για οικονομική στήριξη, την ώρα που οι τελευταίοι για το μόνο που νοιάζονται, είναι η βελτιστοποίηση των κερδών των διεθνών κυκλωμάτων τοκογλυφίας. Και στην προσπάθειά του δυστυχώς ο ΓΑΠ να εμπεδώσει με «σωστό» τρόπο το σχέδιο βοήθειας των «φίλων» τοκογλύφων δανειστών μας, δεν δίστασε να μετακαλέσει την Ελλάδα και τους αντίστοιχους συμβούλους του πακέτου των δανειστών μας, με ασύλληπτες βεβαίως αμοιβές απο το αίμα και το ιδρώτα του ελληνικού λαού. Χαρακτηριστική αυτών η εξωφρενική αμοιβή του κ. Scioppa επιφανούς μέλους της Λέσχης Bildemberg των «τριάντα» της «Ευρώπης των Τραπεζών». Οπότε και σε αγαστή συνεργασία με τους εκπροσώπους της τρόικας, όλοι οι μοσχοπληρωμένοι σύμβουλοι, έβαλαν σε εφαργμοή το σχέδιο αποδόμησης του κοινωνικού μας κράτους. 
Αν όμως εφήρμοσαν έναν αρμαγεδδώνα στο κοινωνικό πεδίο αφήνοντας πίσω τους κοινωνικά συντρίμια και αίμα – με χιλιάδες ελλήνων που αυτοκτόνησαν μη έχοντας άλλη επιλογή – πολύ χειρότερα είναι τα πράγματα στο φάσμα των εθνικών μας θεμάτων, όπου λαμβάνουν χώρα τέρατα και σημεία. Ήδη σημειώθηκαν εξελίξεις πολύ επικίνδυνες εθνικά – χωρίς να έχουν τερματιστεί σήμερα- χωρίς ποτέ να έχουν δει το φως της δημοσιότητας, οπότε και θα εξανίστατο ο ελληνικός λαός και με την τότε αντιπολίτευση, σήμερα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, να μην έχει εστιάσει στο βαθμό που θα έπρεπε, καταναλώνοντας όλην της την πολιτική ικμάδα στο οικονομικό πεδίο. 
Έτσι η όποια λίγη πληροφόρηση έχουμε γύρω απο τα διακεκαυμένα εθνικά μας θέματα, είναι μόνο απο διαρροές, μαθαίνοντας ψήγματα μόνο απο τις ευαίσθητες εξελίξεις οι οποίες σηματοδοτούνται. Με προεξάρχουσα αυτή της δειλά ψελιζόμενης απο τα μίσθαρνα όργανα της προπαγάνδας, ως «συνεκεμτάλλευσης του Αγαίου». Τον τόνο εδώ βεβαίως δίνει η θεωρία του κήνσορα του νεοθωμανισμού και υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, «περί μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες», οπότε και θα ανασχεδιάζονταν η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, με πρόθεση φαινομενικά να «κλείσουν» τα μέτωπα εθνικής ασφάλειας της γείτονος, χωρίς όμως να αλλάξει η ουσία των πραγμάτων. Η Τουρκία είναι προφανές ότι επιδώκει παντί σθένει σε επίπεδο τουλάχιστον επικοινωνίας, να εξωραΐσει την εικόνα της και να διευκολύνει έτσι – και με την βοήθεια ανοήτως της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής – την είσοδό της στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Σ΄αυτή την καλά σχεδιασμένη προσπάθεια επικοινωνίας της, επιστρατεύει έναντι της Ελλάδος πολλά «κόλπα» που «γράφουν» διεθνώς, όπως επι παραδείγματι η λειτουργία στην Παναγία Σουμελά.

Σ΄αυτή την κατεύθυνση εκινείτο και το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ» περί άρσης τάχατες του «Casus belli» σε σχέση με την Ελλάδα. Εξαγγέλθηκε μάλιστα και ένα καινούριο μάλιστα έγγραφο εθνικής ασφαλείας το «Βιβλίο κόκκινης γραμμής». Και βεβαίως πολλά ελλαδικά μέσα ενημέρωσης με την αφέλεια των Τρώων, περί εγκατάλειψης της μάχης απο τον Αγαμέμνονα!!! κατάπωσαν αβασάνιστα τον «Δούρρειο ίππο» των Τούρκων, περί αλλαγής δήθεν της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και προσχώρησής της στην διεθνή νομιμότητα. Αν είναι ποτέ δυνατόν! Πόσο αλήθεια αφελείς είναι οι ελλαδικές πολιτικές μας ελίτ και πόσο τραγικά επικίνδυνες; Η Τουρκία να συνεχίζει παρβιάζοντας στοιχειώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου, την κατοχή στην μαρτυρική μας Κύπρο και κάποιοι στην Ελλάδα, δήθεν σοβαροί, να χαϊδεύονται, ότι οι οθωμανοί θα αλλάξουν ρότα και θα γίνουν καλά παιδιά.
Ο λύκος και αν εγέρασε και άλλαξε το μαλί του !!! μας συμβουλεύει η σοφή λαϊκή μας μούσα. Για να προσγειωθεί όμως πολύ σύντομα ο τότε ο προκλητικά ανεπαρκής μας υπουργός εξωτερικών Δρούτσας –και με πλαστό διδακορικό μάλιστα!!!– στην ωμή πραγματικότητα. Η δήλωση του Νταβούτογλου τότε ήταν σαφής «Η Τουρκία δεν θα κάνει μονομερή κίνηση στο θέμα των 12 ν.μ. Οι δυο χώρες με αμοιβαία βήματα, θα αλλάξουν στάση η μια απέναντι στην άλλη». Επομένως φρούδες ελπίδες η προσδοκώμενη αλλαγή στάσης της Τουρκίας, για μια «ειρηνική και δημιουργική» συνύπαρξη όπως αφελώς ονειρεύονται κάποιοι στην Ελλάδα. 
Σε κάθε περίπτωση όμως είναι άγνωστο για την Ελλάδα το περιεχόμενο του πολλά υποσχόμενου βιβλίου για αλλαγή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Ενώ είναι παγία τακτκή των Τούρκων μια αλλαγή της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, να αλλάζει άρδην με μια νεότερη. Ακόμα με την αποσαφήνιση – ράπισμα του Νταβούτογλου, στενεύουν τα όρια των ελληνικών ερωτημάτων. Πως δηλαδή αντιλαμβάνεται την άρση του Casus belli η Τουρκία; Θα προβεί έτσι σε αναγνώριση της συμφωνίας για το δίκαιο της θάλασσας και συνεπώς θα αποδεχτεί ότι τα ελληνικά νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ή παρασκηνιακά όπως υποπτεύονται σοβαροί μας αναλυτές και πολιτικοί άνδρες –ο αεικίνητος Στέλιος Παπαθεμελής το έχει καταγγείλει χιλιάδες φορές– και με την ευλογία των υπερατλαντικών μας φίλων των Αμερικανών, που τόσο κόπτονται πάντα για τα ελληνικά συμφέροντα!!! θα εντάξει την δήθεν άρση, μέσα στα πλαίσια της πολλαπλώς και με δόλιο τρόπο διατυμπανιζόμενης συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, που πρακτικά σημαίνει οδυνηρή εκχώρηση και απεμπόληση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; 
Είναι προφανές εδώ πως η απλή και μόνο παραδοχή του δικαίου της θαλάσσης, θα σήμαινε αυτόχρημα, υποχώρηση της Άγκυρας, απο τις παράνομες και διειθνώς επίμεπτες γεωπολιτικές αξιώσεις της. Ήδη το δίκαιο της θάλασσας, προβλέπει για την διεθνή ναυσιπλοΐα και λαμβάνει μέριμνα για την ασφαλή και απρόσκοπτη διέλευση των πλοίων της απέναντι πλευράς. Συνεπώς πάει περίπατο σε μια τέτοια εξέλιξη των πραγμάτων, ο ψευδής ισχυρισμός της Τουρκίας, ότι ενδεχόμενη πρακτικά επέκταση της Ελλάδος στα 12 ν.μ. θα σήμαινε ναυτικό αποκλεισμό για τις θαλάσσιες επικοινωνίες της γειτόνου χώρας.

Τέλος άρση του casus belli απο την Τουρκία υπο οιοδήποτε καθεστώς που δεν θα συνοδεύεται απο την κύρωση της σμφωνίας του δικαίου της θάλασσας, είναι πρόδηλο ότι θα συνοδεύεται απο την αξίωση εθνικών υποχωρήσεων απο μέρους της Ελλαδος, για τις οποίες είναι αμφίβολο ότι θα έχουμε πρακτικά την δυνατότητα να προτάξουμε αντιστάσεις. 
Οι υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου των Εξωτερικών μας και δη οι διπλωμάτες μας, έχουν συνείδηση – ενώ δεν είναι βεβαιον ότι το κατανοεί και η κατά καιρούς πολιτική του ηγεσία – ότι οιασδήποτε μορφής συνεκμετάλευση του Αιγαίου απο τα 6 στα 12 ν.μ. πρακτικά σημαίνει απώλεια υφαλοκρηπίδας και επαγόμενη σοβαρή απώλεια του οικονομικού, επιχειρησιακού και εθνικού ελέγχου της χώρας. Και μια πολύ καλή τεκμηρίωση ως πρός τις συνεπαγόμενες εθνικά απώλειες για τον αναγνώστη, μας έχει δώσει η Κύρα Αδάμ στην «Ελευθεροτυπία» της 29/8/2010. 
Απο την άλλη πλευρά τώρα, στην μαρτυρική μας Κύπρο, κυοφορούνται νέες λύσεις τύπου «Ανάν», που θα φέρουν προ τελεσμένων γεγονότων την νήσο. Και οι κραυγές διαμαρτυρίας τόσο του αρχιεπισκόπου της Κύπρου, όσο και του ιστορικού ηγέτη της Βάσου Λυσσαρίδη, πρέπει να τύχουν της ενθέρμου υποστηρίξεως απο την Ελλάδα, για να αποτραπεί η νέα εκτρωματική, προδοτική λύση που σχεδιάζεται.

Συμπερασματικά η τάχα μετανοημένη και επανακάμπτουσα στην διεθνή νομιμότητα Τουρκία, απεργάζεται με κάθε τρόπο την διεκδίκηση των εθνικών μας δικαίων και να σταματήσουν πλέον οι αφελείς στην Ελλάδα πολιτικοί, να πιστεύουν στο νέο δόγμα της δήθεν ελληνοτουρκικής φιλίας και σε άλλα συναφή φλιναφλήματα ύποπτων think tanks. Η Τουρκία συνασπίζεται ήδη με τα Σκόπια και την Αλβανία εναντίον μας, με κάθε τρόπο και μέσο. 
Οχι προ μακρού καιρού, συνεργάτες αρκετών αμερικανών Κόγκρεσμεν και αρκετοί μαζί τους επίσης τούρκοι καθηγητές και επιχειρηματίες, επεσκέφθησαν τα Σκόπια με τουρκικά βεβαίως έξοδα, για να «γνωρίσουν την Ιστορία της Μακεδονίας»!!! Στην Ελλάδα οι πολιτικές μας ηγεσίες έχουν εγκαταλείψει το Σκοπιανό στην μοίρα του και στην καλή προαίρεση των ευρωατλαντικών συμμάχων μας. Και είμαστε ώριμοι και υπεύθυνοι πια!!! να αποδεχτούμε την ήττα μας και να υπογράψουμε σύνθετη ονομασία. Όπως τα Σκόπια επεδίωκαν… 
Στο άλλο μέτωπο με την Αλβανία, τα Τίρανα έχουν ξεφύγει τελείως και με την δική μας δυστυχώς άπλετη οικονομική στήριξη, αλλά και των τουρκοαμερικανών, προχωρούν στην εφαρμογή του του σχεδίου της Μεγάλης Αλβανίας. Παρότι στην Αθήνα και σε ολάκερη την ελληνική επικράτεια εγκαταβιούν εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί και σιτίζονται απο την παραπαίουσα εθνικής μας οικονομία, κανείς απο την πολιτική μας ηγεσία, δεν σκέφτεται το αυτονόητο, να εκμεταλλευτούμε την τεράστια οικονομική βοήθεια που παράσχουμε στην Αλβανία και να την χρησιμοποιήσπουμε ως μοχλό πίεσης, για αλλαγή της ανθελληνικής γεωστρατηγικής της συμπεριφοράς. Πέρασε σχεδόν απαρατήρητη απο την εξωτερική μας πολιτική και αυτή ακόμα η δολοφονία του ομογενούς Αριστοτέλη Γκούμα στην Χειμάρρα, με την ακόλουθη ηρωοποίηση του δολοφόνου στα μέσα ηλεκτρονικής επικοινωνίας της Αλβανίας, όπως και η χλιαρή και προκλητικά καθυστερημένη καταδίκη του φόνου απο τον Μπερίσα, σε ακολουθία πολλών ακόμα ανθελληνικών κινήσεων. 
Είναι αδήριτη εθνική επιταγή η εξωτερική μας πολιτική να αλλάξει ρότα ως πρός την διαρκώς προκλητική Αλβανία απεναντί μας. Τα Τίρανα μας έχουν στην κυριολεξία λοιώσει διπλωματικά και μείς αμήχανοι κοιτάζουμε τα γεγονότα, «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα». Με προτροπή των Τούρκων υπαναχώρησαν στην συμφωνία μας για την ΑΟΖ. Και παραχώρησαν ακόμα τον εναέριο και θαλάσσιο χώρο τους επίσης στην Τουρκία, που τον χρησιμοποίησε για ασκήσεις στο Ιόνιο και το Αιγαίο. 

Είναι καιρός να ξυπνήσουμε απο τον θανατηφόρο λήθαργο της γεωπολιτικής μας παραίτησης. 
Η πατρίδα κινδυνεύει σοβαρά.
Η οιαδήποτε πλέον ολιγωρία, συνιστά εθνική μειοδοσία.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Σε ποιούς θα γίνονται οι μισθώσεις; Θα μπορούν ακόμη και τούρκοι "επιχειρηματίες" να νοικιάσουν Ελληνικά νησιά;

Σε επαναδιατύπωση της τροπολογίας για την αξιοποίηση των ελληνικών νησιών προχώρησε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας μετά από συνεννόηση με τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης, Τάκη Μπαλτάκο, ξεκαθαρίζοντας ότι οι δημόσιες νησίδες δεν θα πωλούνται αλλά θα μισθώνονται, προκειμένου να διασφαλιστεί ακόμα περισσότερο το δημόσιο και εθνικό συμφέρον της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι διατάξεις για την αξιοποίηση των νησιών περιλαμβάνονταν σε νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από λίγους μήνες. Όμως η κυβέρνηση επιθυμούσε να διασφαλίσει το εθνικό συμφέρον με αποτέλεσμα να φέρει την περασμένη εβδομάδα τροπολογία που εξηγούσε ότι για την πώλησή τους απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, των Γενικών Επιτελείων και τους υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Με την νέα «διόρθωση» ξεκαθαρίζει ότι τα δημόσια νησιά δεν πωλούνται.

Νωρίτερα στην ολομέλεια υπήρξε έντονη κριτική για το προωθούμενο μέτρο από την αξιωματική αντιπολίτευση η οποία έκανε λόγο για «ξεπούλημα». Να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία για την συγκεκριμένη τροπολογία.

Πάντως, μετά την επαναδιατύπωση που στην οποία προχώρησαν τα αρμόδια υπουργεία η τροπολογία έχει ως εξής: «για την απόκτηση με δικαιοπραξία εν ζωή εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων από φυσικά ή νομικά πρόσωπα σε ιδιωτικές νήσους ή νησίδες αι σε ακίνητα ιδιωτικών νήσων ή νησίδων, οπουδήποτε και αν αυτές βρίσκονται, απαιτείται άδεια του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που παρέχεται ύστερα από σύμφωνη γνώμη όλων των Γενικών Επιτελείων.

Επί των δημοσίων νησίδων δεν μεταβιβάζεται η κυριότητά τους αλλά παρέχεται η δυνατότητα μίσθωσης, υπό τι ανωτέρω προϋποθέσεις. Με κοινή απόφαση των υπουργών Εθνικής Άμυνας και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη ρυθμίζεται κάθε άλλο σχετικό με την έκδοση της ανωτέρω άδειας θέμα. Η μη τήρηση των ως άνω προϋποθέσεων συνεπάγεται την ακυρότητα της σχετικής δικαιοπραξίας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 174 ΑΚ».


Η Τουρκία προσπαθεί με κάθε μέσο να πιέσει τις διεθνείς εταιρείες ερευνών πετρελαίου και φυσικού αερίου για να μη συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς που κήρυξε η Κυπριακή Δημοκρατίας.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας φέρεται να έχει στείλει μυστική επιστολή σε όλες τις εταιρείες και αναφέρει πως «οι τουρκοκύπριοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Ελληνοκύπριους σε όλους τους φυσικούς πόρους που βρίσκονται εντός των χωρικών υδάτων του νησιού. Η άγνοια αυτής της πραγματικόηττας και η μονόπλευρη προκλητική δραστηριότητα των ελληνοκυπρίων είναι μια κατάσταση που δεν είναι αποδεκτή».

Στην ίδια επιστολή το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρεται «πως όσες εταιρείες συμμετέχουν στους διαγωνισμούς της ελληνοκυπριακής διοίκησης (σ.σ. Κυπριακή Δημοκρατία) τότε η Τουρκία θα επανεξετάσει τη συμμετοχή τους στους διαγωνισμούς ενέργειας».

Στο τέλος της επιστολής η Άγκυρα απειλεί ξεκάθαρα τους παγκόσμιους κολοσσούς « στις θαλάσσιες αυτές περιοχές που υπάρχουν διαφορές λόγω του Κυπριακού ζητήματος θα ήταν καλό να μην πραγματοποιήσετε δραστηριότητες»!

Η τουρκική εφημερίδα Hürrriyet αναφέρει πως οι πιέσεις της Άγκυρας είχαν αποτέλεσμα και πολλές εταιρείες την τελευταία στιγμή αποσύρθηκαν από τους διαγωνισμούς της Κύπρου και τονίζει πως στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών λένε πως "η πολιτική μας στην ανατολική Μεσόγειο ήταν ξεκάθαρη από την αρχή. Είχαμε τονίσει πως θα επανεξετάσουμε τις σχέσεις μας. Δεν θα φοβηθούμε αν αυτές οι εταιρείες ας είναι η ΕΝΙ, Shell, Chevron". 

Της Ρούλας Σαλούρου

Τις ενστάσεις, τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις της σχετικά με το υπό συζήτηση φορολογικό σύστημα καταθέτει για ακόμη μια φορά η ΓΣΕΕ. Η Συνομοσπονδία εκτιμά ότι, με τα προτεινόμενα μέτρα της κυβέρνησης, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν άμεσα και δυσανάλογα φόρους και χαράτσια ενώ οι οικονομικά ισχυροί θα απολαμβάνουν προκλητική ασυλία με απαλλαγές, διαγραφές και παραγραφές των φορολογικών τους υποχρεώσεων. 

Η ΓΣΕΕ τονίζει το γεγονός ότι από το 2010 έως και το 2013 μισθωτοί και συνταξιούχοι θα έχουν χάσει το 50% του εισοδήματός τους, ενώ στο τέλος του έτους 3.900.000 άτομα θα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η ΓΣΕΕ καταθέτει μια δέσμη μέτρων για το φορολογικό τα οποία θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστούν παράλληλα με την αποκατάσταση του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων ώστε να αντιμετωπιστεί η οικονομική εξαθλίωση των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας.

Σύμφωνα με την ΓΣΕΕ, το φορολογικό σύστημα και η κοινωνική πολιτική κάθε χώρας αποτελούν μηχανισμούς αναδιανομής του εισοδήματος «σε χρήμα και σε είδος». Ειδικότερα στην Ελλάδα, το φορολογικό σύστημα αποτελεί τον πλέον άδικο μηχανισμό ανισοκατανομής του εισοδήματος σε βάρος της μισθωτής εργασίας και σε όφελος των ανώτερων εισοδηματικών στρωμάτων του πληθυσμού. Από την άποψη αυτή είναι χαρακτηριστικό ότι:

οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι κατέβαλαν ως άμεση φορολογία 6,5 δισ. ευρώ, 47,9% (2009), 6,9 δισ. ευρώ, 52,6% (2010), 7,1 δισ. ευρώ, 55,5% (2011)...

... ενώ οι επιχειρήσεις κατέβαλαν ως άμεση φορολογία 4,7 δισ. ευρώ, 35,1% (2009), 4,1 δισ. ευρώ, 30,7% (2010), 3,6 δισ. ευρώ, 28,7% (2011). 

Η ΓΣΕΕ εκτιμά επίσης, ότι η μείωση των μισθών και των συντάξεων κατά το 2011-2013 θα είναι 30% πλέον της μείωσης του 20% κατά το 2010

Το ίδιο η ύφεση κατά το 2009-2012 μείωσε σωρευτικά το ΑΕΠ κατά 25%, η ανεργία κατά την ίδια περίοδο τριπλασιάστηκε (1.200.000 άτομα, 2012) και το επίπεδο φτώχειας από 28,1% του πληθυσμού (2008) αυξήθηκε σε 31% (3.400.000 άτομα, 2011), με αυξητικές τάσεις το 2012 στο επίπεδο των 3.900.000 ατόμων. 

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, η συνολική επιβάρυνση στην Ελλάδα επί του εργατικού κόστους διαμορφώνεται στο 37,8% έχοντας αυξηθεί την τελευταία δεκαετία (2001-2011) σε σχέση με τον μέσο όρο των κρατών-μελών του ΟΟΣΑ κατά περισσότερες από 4 ποσοστιαίες μονάδες. Ειδικότερα, η φορολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα αυξήθηκε στο 35,6% των μικτών αμοιβών το 2011 από 34,3% το 2000, την στιγμή που ο μέσος όρος στα κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ υποχώρησε στο 31,7% το 2011 από 33,3% το 2000. Υψηλότερη κατά 12% σε σχέση με τον μέσο όρο στην Ελλάδα είναι η επιβάρυνση στον μισθό του παντρεμένου εργαζόμενου με δύο παιδιά, καθώς διαμορφώνεται στο 37,8% το 2011 από 35,3% το 2000, την στιγμή όπου ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ υποχώρησε το 2011 στο 25,4% από 27,5% το 2000.

Στην κατεύθυνση αυτή η ΓΣΕΕ προτείνει ως κεντρική προτεραιότητα εξασφάλισης πρόσθετων πόρων την αποτελεσματική καταπολέμηση της εκτεταμένης φοροδιαφυγής (12 -14 δισ. ευρώ) και εισφοροδιαφυγής.

Ειδικότερα η ΓΣΕΕ διεκδικεί:

* Αφορολόγητο όριο στα 15.000 ευρώ, προσαυαξανόμενο ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση κατά 5.000 ευρώ για κάθε προστατευόμενο μέλος.

* Μείωση συντελεστών ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης.

* Ενιαία προοδευτική φορολογία για όλες τις κατηγορίες και πηγές εισοδημάτων και χορηγιών.

* Ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή και αναδιάταξη φορολογικής κλίμακας και περισσότερων κλιμακίων για όλες τις κατηγορίες και πηγές εισοδημάτων και χορηγιών.

* Αντιστροφή της σχέσης άμεσων και χορηγιών.

* Ουσιαστικές και σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, προκειμένου να αναπληρώσουν τα φορολογικά βάρη που επωμίσθηκαν από την αύξηση της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας και των εισοδηματικών απωλειών που υπέστησαν τα τελευταία έτη.

* Εφαρμογή των εκπτώσεων από τα έξοδα στο ύψος του 100% των δαπανών (ιατρικές και νοσοκομειακές δαπάνες, ενοίκια, ενοίκια και δίδακτρα παιδιών που σπουδάζουν, τόκοι για τη αγορά πρώτης κατοικίας) καθώς και τις δαπάνες των ατόμων με αναπηρία.

* Κατάργηση του ειδικού τρόπου φορολόγησης ορισμένων κατηγοριών εισοδήματος και ένταξη ΟΛΩΝ στην ενιαία κλίμακα εισοδήματος.

* Ουσιαστική εφαρμογή του πόθεν έσχες, με αναφορά στην αγορά ομολόγων έντοκων γραμματίων, αγορά μετοχών, κεφάλαιο ίδρυσης και αύξησης κεφαλαίου ΑΕ και ΕΠΕ, καθορισμός κριτηρίων πολυτελούς διαβίωσης, ονομαστικοποίηση όλων των μετοχών.

* Επανεξέταση προς την κατεύθυνση της κατάργησης των φοροαπαλλαγών στις επιχειρήσεις.

* Μείωση των έμμεσων φόρων, ιδιαίτερα εκείνων που βαρύνουν την κατανάλωση χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριών. Μηδενικός συντελεστής ΦΠΑ στα βιβλία, στα σχολικά είδη και στα φάρμακα.

* Αξιοποίηση του μηχανογραφικού συστήματος και των νέων τεχνολογιών, διαχρονική σταθερότητα, απλούστευση και κωδικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας.

* Ενίσχυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης με νέους πόρους, κυρίως, διαμέσου της αναδιανομής του εισοδήματος. Επ’ αυτού η ΓΣΕΕ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις ανεύρεσης νέων πόρων για το Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών (ΟΠΑΠ, λαχεία, Καζίνο, πόροι από ποινές και πρόστιμα για παραβάσεις φορολογικής, πολεοδομικής νομοθεσίας, πράσινοι φόροι από κάθε δραστηριότητα που ρυπαίνει το περιβάλλον, πόροι (αντί υπέρ ΕΡΤ) από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, κλπ).


Πηγή: Κεφάλαιο 

Μεγάλη απορία δημιουργεί η – μέχρι σήμερα – σιωπή του Υπουργείου Υγείας μετά την καταγγελία χρηματισμού που πήγε στον πρωθυπουργό. Παρά το χθεσινό ρεπορτάζ που δημοσιεύσαμε με τίτλο: “Επιστολή-ΣΟΚ στον πρωθυπουργό για χρηματισμό!”, από την πλευρά του υπουργείου δεν υπήρξε καμία απολύτως αντίδραση.

Αναδημοσιεύουμε λοιπόν ολόκληρο το χθεσινό ρεπορτάζ:

Του Γιάννη Ντάσκα

“Επιστολή-σοκ από την Ένωση Ιδιοκτητών Kλινικών πήγε στον Πρωθυπουργό. Ούτε λίγο, ούτε πολύ στην επιστολή καταγγέλλεται ότι κάποιος τα πήρε χοντρά στο Υπουργείο Υγείας για να κάνει κούρεμα αδιαφανές των χρεών του Δημοσίου προς τις κλινικές.

Η φράση έχει την εξής διατύπωση: «Ποιος και γιατί καρπώνεται το πλεόνασμα από αυτή την αυθαίρετη και ανισομερή κατανομή της έκπτωσης;»

Οι οφειλές του Δημοσίου προς τις κλινικές χρονολογούνται από το 2006 και αυτές βεβαιώνονται και με αγωγές που έχουν ασκηθεί.

Στην επιστολή που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί την υπογράφει η Ένωση Ιδιοκτητών και όχι κάποιος μεμονωμένα αναφέρεται ότι το κούρεμα είναι αδιαφανές και διαφορετικό σε ύψος. Αλλού είναι στο 8% και αλλού φτάνει στο 50%. Έτσι αν σε κάποια επιχείρηση οφείλονται 60 εκατομ. ευρώ η έκπτωση 8% σημαίνει ότι θα της κουρέψουν κάπου 5 εκατομμύρια ευρώ. Αν της κουρέψουν 50% θα της κουρέψουν τα 30 εκατομ. Επομένως το έδαφος για συναλλαγή, δηλαδή αυτό που καταγγέλλει ευθέως η Ένωση είναι δεδομένο.

Είναι όμως και κλασσική μέθοδος χρηματισμού. Για παράδειγμα σε γνωστό επιχειρηματία είχε επιβληθεί από την Εφορία πρόστιμο 5 εκατομμυρίων ευρώ και με δικαστική απόφαση. Κάποιοι στην Εφορία εξαφάνισαν το φάκελο και το πρόστιμο δεν εισπράχθηκε ποτέ. Λέγεται ότι στέλεχος της Εφορίας μετά λίγο καιρό απέκτησε πολυτελή κατοικία σε θέρετρο ως μέρος του αντιτίμου για την εξαφάνιση του φακέλου και τη διαγραφή των 5 εκατομμυρίων.

Αυτή τη συναλλαγή σαφώς καταγγέλλουν κατ’ αναλογίαν οι ιδιωτικές κλινικές και ο Υπουργός Α. Λυκουρέντζος πρέπει να δώσει άμεση απάντηση: ποιος τα πήρε για να κάνει τέτοια ρύθμιση; Η Ένωση μάλιστα γράφει στον πρωθυπουργό ότι δεν θα υπήρχε υποψία ότι κάποιος καρπώθηκε πλεόνασμα αν το κούρεμα ήταν ανάλογο και γενικό και όχι επιλεκτικό.

Η Ένωση τονίζει ότι παρότι απειλούνται χιλιάδες θέσεις εργασίας δέχθηκε για να συμβάλει στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης κούρεμα των οφειλομένων. Και αναφέρει χαρακτηριστικά καταγγέλλοντας το Υπουργείο Υγείας:


«… Πρόκειται για εμπαιγμό και καταδίκη των κλάδων μας, τη στιγμή που τα διαθέσιμα κονδύλια επαρκούν για μια ορθολογική και δίκαιη έκπτωση που θα εξασφαλίσει βιώσιμες και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες προς τους ασφαλισμένους.

Οι Ενώσεις μας έχουν κατ’ επανάληψη δηλώσει πρόθυμες να δεχτούν ένα ορθολογικό ποσοστό «κουρέματος» με βάση τις δυνατότητες του Κράτους στην τρέχουσα συγκυρία και να επωμιστούν ένα βάρος της προσπάθειας δημοσιονομικής προσαρμογής, το οποίο θα καταμεριστεί διαφανώς και ισομερώς σε όλους τους παρόχους.

Δεν πρόκειται να αποδεχθούμε μια πέραν πάσης λογικής αυθαιρεσία που θα οδηγήσει πολλές μεγάλες και μικρές μονάδες να κλείσουν, με απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, με περισσότερο πληττόμενες τις εκτός Αθηνών Κλινικές.

Θα αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τις επιχειρήσεις μας και τους χιλιάδες εργαζόμενους σε αυτές, προκειμένου με συνέπεια να συνεχίσουμε να προσφέρουμε τις απαραίτητες υπηρεσίες στους ασφαλισμένους πολίτες. Δηλώνουμε αιφνιδιασμένοι από την αδιαλλαξία του Υπουργού Υγείας, την προχειρότητα και την αδιαφάνεια με την οποία προέκυψε μια στην ουσία ανεφάρμοστη και γεμάτη ασάφειες απόφαση. Ουδείς αρμόδιος και εισηγητής της ως άνω ΚΥΑ είναι σε θέση να προσδιορίσει το όφελος αυτής για το Ελληνικό Δημόσιο…».

Υ.Γ. Αυτονόητο είναι ότι θα επιμείνουμε και θα περιμένουμε μια απάντηση από το Υπουργείο Υγείας.