Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Μαΐ 2014

"Περάστε κόσμε, το τσίρκο ήλθε απόψε στην πόλη σας. Κοιτάξτε και θαυμάστε! Ακούστε και ψηφίστε! Σπουδαίοι καλλιτέχνες πήραν τους δρόμους για να σας διασκεδάσουν, να σας προβληματίσουν, να σας απειλήσουν!
Πάρε κόσμε, τώρα που γυρίζει, λέμε! Η ατραξιόν μας περιλαμβάνει όντα και τάσεις για όλα τα γούστα!"

Οι διαπεραστικές φωνές των τελάληδων ξεχύνονταν στην πόλη, απλώνονταν πάνω στα ρημαγμένα νοικοκυριά, εισχωρούσαν στα κλειδαμπαρωμένα μαγαζιά, έπαιρναν το κατόπι τις ουρές των συσσιτίων και υπόσχονταν, και τι δεν υπόσχονταν!
Οι κάτοικοι ξαφνιασμένοι από αυτόν τον ορυμαγδό δεν τολμούσαν να ξεμυτίσουν από τα σπίτια τους. Φοβούνταν μην τους την πέσει πάλι κανένας υποψήφιος με το μπιλιετάκι στο χέρι και τις λύσεις για κάθε πρόβλημα, στο τσεπάκι.

Αλλά και η τηλεόραση πια, φάνταζε απειλητική, αποκρουστική για όποιον τολμούσε να την ανοίξει. Από μέσα ξεχύνονταν φωνασκούσες σκιές, σκιές που τον υπόλοιπο καιρό ζουν στο ημίφως, τώρα έβγαιναν μπροστά και έλεγαν, και έταζαν και τι δεν έταζαν!
Ήταν λες και μας έκαναν επίθεση, σαν να πήραν σάρκα και οστά όλες οι φιγούρες του Αρκά, μαζωμένες. Κι ο Αρκάς κρατώντας το πενάκι του στα χέρια, κρυμμένος στην ανωνυμία του, να γελά με σημασία, δικαιωμένος από την επικαιρότητα που ζωντάνεψε τους ήρωές του.

Δικαιωμένος και ο μεγάλος μας Νίκος Καζαντζάκης, ο οποίος μέσα από τα βιβλία του, στον ‘’Καπετάν Μιχάλη’’ εν προκειμένω, αναφέρεται με αγάπη για τις μαυρομουστακαλούδες γυναίκες της εποχής εκείνης, τις τόσο ερωτεύσιμες και σέξι, μπορούμε να πούμε.
Που να ήξερε ότι το μούσι θα γινόταν ‘’must’’ και στην δική μας εποχή. Μούσι στα καλλιτεχνικά, μούσι και στα πολιτικά δρώμενα. Οποία ευτυχία!

Την Θέκλα, την γυναίκα με το μούσι, την καμαρώσαμε ψες το βράδυ όταν πήρε το βραβείο που της έδωσαν οι προοδευμένοι Ευρωπαίοι, οι οποίοι τώρα προωθούν ένα άφυλο, ερμαφρόδιτο ον, το οποίο θα αντιτάξει τα στήθη του –και το μούσι του- απέναντι στις ορδές των νταβραντισμένων αφρικανοασιατών που εποικίζουν με όλο και αυξανόμενο ρυθμό την ήπειρό μας.

Μια Ευρώπη ουδετέρου γένους, στέρφα, που δεν θα μπορεί να αναπαραχθεί και να ανανεώσει τον πληθυσμό της θα γίνει έτσι εύκολη βορά στους εποίκους, οι οποίοι αναπαράγονται με γρήγορους ρυθμούς.

Στα καθ’ ημάς τώρα, τα μούσια τα τρώμε στην μάπα και τα επιβραβεύουμε μάλιστα, εδώ και πολλά χρόνια. Οι πολιτικοί μας, είτε διαθέτουν το μούσι τους σαν φερετζέ, είτε το ξαμολάνε λεκτικώς και όποιον πάρει ο χάρος, το αποτέλεσμα είναι ότι δυστυχώς υπάρχουν πάντα κάποιοι που τους πιστεύουν και τους ψηφίζουν.

Ιδίως σε αυτές τις εκλογές, τα πράγματα έχουν τόσο περιπλεχτεί που δεν μπορούμε να καταλάβουμε αν διαβάζουμε τα κόμικς του Αρκά, ή αν όντως έχουμε κρίσιμες εκλογές οι οποίες θα αναδείξουν τους σοβαρούς πολιτικούς που είναι κατάλληλοι να αντιμετωπίσουν τα δυσεπίλυτα προβλήματα που μας απασχολούν.

Ποιος αλήθεια δεν αναγνωρίζει το φίλαυτο, φιλήδονο, αρχομανές γουρούνι –από το γνωστό κόμικ,- που βγαίνει με περισσό θράσος και βερμπαλισμό να κομπάζει για την επιτυχία του χαρατσιού του, και να μας απειλεί ότι αν δεν παραμείνουμε στον ελώδη και όχι ελαιώδη κόσμο του, όπως αυτάρεσκα αποκαλεί τον βούρκο που κατοικοεδρεύει, θα επέλθει χάος και χάρβαλο.

Από την άλλη έχουμε και τον κόκορα, -πάλι από το γνωστό κόμικ,-που το παίζει λειράτος και πλεονασματικός, αρέσκεται να πιστεύει ότι κυβερνά ο ίδιος το κοτέτσι του και ότι οι κλώσες της άφιλης και άφυλης Ευρώπης τον εκτιμούν και τον υπολήπτονται. Με τα κακαρίσματά του προσπαθεί να πείσει τις κότες της αυλής του ότι οσονούπω βγαίνουμε από το μνημόνιο, αλλά όπως λέει και η παροιμία : ‘’πολύ κοκό και από ομελέτα τίποτα.’’Εξάλλου όπως φαίνεται, οι κότες αρχίζουν να το σκάνε από το κοτέτσι, έτσι:’’ αλλού τακακαρίσματα κι αλλού γενούν οι κότες.’’

Τώρα τελευταία επανέκαμψε από τας διακοπάς της και η ασώματος κεφαλή- αθάνατε Αρκά, όλους τους έχεις σκιτσογραφίσει,- η οποία αφού ξέμεινε από σώμα-κόμμα, προσπαθεί να προσκολληθεί σε άλλο σώμα, φτιαγμένο από πηλό –που λέει και ο Νότης στο άσμα,- ίνα σχηματίσουν το ΠΑΠΑΡ – που λέει και ο Μπαλούρδος-. Ένα κόμμα-σώμα πασπαρτού, που χωρά σε όλες τις τρύπες, στηρίζει όλες τις ανώμαλες καταστάσεις και ψηφίζει όλα τα τύπου ‘’Κοντσίτα’’, νομοσχέδια.

Στο τέλος όμως θα φάνε τους φερετζέδες τους, ή τα μουστάκια τους –που λέει και ο λαός-.

Προσφάτως στην πολιτική μας κόμικ σκηνή, προέκυψε μια νέα φιγούρα, ονόματι Χλέμπουρας, ακούει όμως και στο όνομα Σταύρος. Διαπλέει κανάλια και ποτάμια, κουβαλώντας στην πλάτη του ένα μυστηριώδες σακίδιο, με άγνωστο περιεχόμενο. Φορά ένα μπαλωμένο τζιν και απευθύνεται στο κοινό με το ψευτοφιλοσοφικό, θολοκουλτουρέ ύφος που συνηθίζουν οι Χλέμπουρες. Νομίζει ότι ο λαός είναι μια αλυσοδεμένη αρκούδα, που μπορεί εύκολα να την χειραγωγήσει, να την ρυμουλκήσει στο ποτάμι, όπως κάνουν με τα κούτσουρα οι υλοτόμοι, βαρώντας απλώς το ξεχαρβαλωμένο ντέφι του, δώρο σπουδαίων κατασκευαστών. Ο λαός όταν τον ρωτούν κάνει φυσικά ότι πάει με τα νερά του, στην πραγματικότητα όμως προσπαθεί να αποτινάξει τον χαλκά από την μύτη, που του έχουν περάσει οι αρκουδιαρέοι της πολιτικής, εδώ και χρόνια.

Στο βάθος της σκηνής εμφανίζεται αραιά και που και ο κουρασμένος Καστράτο, ξαπλωμένος στην παραλία, ή απλωμένος στις καρέκλες των χασαποταβερνών, να χωνεύει τα κοκορέτσια και τις γαρδούμπες, ή να λέει ‘’ναι σε όλα’’ για ένα ακόμη γύρο γιαγλίδικης κραιπάλης. Οι οπαδοί του, περιπαθείς σαν την Λουκρητία, ματαίως προσπαθούν να τον ξεκολλήσουν από τον καναπέ, ίνα αναλάβει δράση και πάλι, αλλά αυτός ευνουχισμένος από τις καταστάσεις,αποστασιοποιημένος, προτιμά να ρεύεται ξένοιαστος, απολαμβάνοντας τους καρπούς του μόχθου του.

Καθώς συνεχίζουμε την εντρύφηση στον μαγικό κόσμο των κόμικς, στο κεφάλαιο με τους ανάρμοστους έρωτες, δρέπουμε και τον καρπό-καρικατούρα που ακούει στο όνομα Κυριάκος. Λόγω των γουρλωτών οφθαλμών του ασκεί το επάγγελμα του γητευτή φιδιών. Το φίδι που τον βοηθά στο επάγγελμά του αυτό, ονομάζεται χαϊδευτικά Ρίτα και έχει μια σχεδόν μητρική, προστατευτική σχέση με τον Κυριάκο. Γενικά οι φιδοοικογένειες έχουν πολύ δεμένες σχέσεις μεταξύ τους, που φθάνουν μέχρι τον θάνατο, που σπάνια βέβαια έως καθόλου, τους χτυπά την πόρτα.

Από την άλλη, την δική μας πόρτα κτυπούν ένα σωρό ποντικάκια, μικρά κομματίδια μιας χρήσης, τύποι σαν τον Μοντεχρήστο, που εισχωρούν στο κελί που μας έχουν κλείσει ισοβίως άλλοι μεγάλοι ποντίκαροι, και με μαλαγανιές θέλουν να μας αρπάξουν ότι λιγοστό περίσσευμα μας έχει απομείνει. Οι Ισοβίτες εύπιστοι πάντα, και αυτή την φορά θα πιαστούν από τις ψεύτικες ελπίδες που τους πουλάν οι Μοντεχρήστοι, θα γίνουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι που διασώζουν με την ψήφο τους από τον καταποντισμό τους άχρηστους ποντίκαρους.

Η αρτηριοσκληρωτική τώρα , απόμαχος της ζωής και του αγώνα, συνταξιούχος χήρα συνταγματάρχη, αρκείται να παίζει τα εμβατήρια στο πιάνο, κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της. Αναπαυόμενη στις δάφνες που κέρδισε ο συνταγματάρχης άντρας της, σε αλλοτινές εποχές, κουφή στις εκκλήσεις για συμπαράσταση, το μόνο που κάνει είναι να ταΐζει τους κηφήνες Καστράτους και να άγεται και να φέρεται από την επιρρεπή στις ηδονές, Λουκρητία.

Στον ουρανό του σκιτσογραφημένου κόσμου του Αρκά όμως, ζει και πετά ελεύθερος και ο ανένταχτος και απροσάρμοστος σπουργίτης. Ασφυκτιά κάτω από την πατρική εξουσία και παρόλο που τον κατηγορούν για αλητάκο , αυτός το μόνο που θέλει είναι να πετά ελεύθερος. Παρορμητικός και ζωηρός, κρίνει και κατακρίνει, αμφισβητεί και σατιρίζει τον κόσμο των μεγάλων, οι οποίοι χαλκεύουν δεσμά και κλουβιά να φυλακίσουν τα όνειρά του.

Το αν τα καταφέρει να ζήσει ελεύθερα, είναι κάτι που θα το δούμε στα επόμενα επεισόδια.

Με εκτίμηση,
Αγγελική. Π.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περαστικά σας κύριε Βενιζέλο. Δεν θα μας λείψετε… 

Κύριε Βενιζέλο, μάλλον η κατρακύλα του κόμματός σας, του ΠαΣοΚ ή της Ελιάς δεν έχει και τόσο σημασία, από το 44% το 2009, στο 3% σήμερα, δεν στάθηκε ικανή να κουρέψει λίγο την αλαζονεία σας την οποία κληρονομήσατε από τους «συντρόφους» σας, τον κύριο Σημίτη, τον κύριο Τσοχατζόπουλο και όλη την υπόλοιπη παρέα.


Ώστε έτσι κύριε Βενιζέλο! Στη Μολδαβία πληρώνονται οι εργαζόμενοι με 70 ευρώ το μήνα! Δεν μας είπατε όμως πόσο πληρώνονται οι Μολδαβοί βουλευτές; 
Ένα σκασμό λεφτά όπως εσείς κύριε Βενιζέλο. Και οι Μολδαβοί βουλευτές, μία ώρα δρόμο απέχουν με το αεροπλάνο.

Στη Γερμανία πόσο πληρώνονται οι εργαζόμενοι κύριε αντιπρόεδρε της κυβέρνησης; Ή μήπως η Γερμανία απέχει δύο ώρες με το αεροπλάνο και δεν μπαίνει στο ζύγι για σύγκριση;

Κομπάζετε ότι σώσατε τη χώρα ψηφίζοντας τα μνημόνια, εσείς και οι όμοιοί σας όπως ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης.

Τι καταλάβατε εσείς από μνημόνια και μεσοπρόθεσμα;

Σας απολύσαν μετά από 30 χρόνια δουλειάς;
Σας έκοψε η ΔΕΗ το ρεύμα επειδή δεν είχατε να το πληρώσετε;
Πέρασε το παιδί σας μακριά και δεν πήγε να σπουδάσει;
Στείλατε το παιδί σας στο σχολείο χωρίς χαρτζιλίκι;
Αρρώστησε το παιδί σας και δεν είχατε να το πάτε στο γιατρό; Μήπως το πήγατε στο Παίδων και περιμένατε 3 ώρες να το εξετάσουν;
Χρειαστήκατε φάρμακα και δεν είχατε να τα αγοράσετε;
Αρρωστήσατε εσείς και ψάχνατε για εφημερεύον νοσοκομείο;

Δεν έχετε να πληρώσετε τα χαράτσια;
Δεν έχετε να πληρώσετε το νοίκι;
Μήπως δεν έχετε να φάτε και ψάχνετε για φαγητό στα σκουπίδια;

Χρωστάτε στην τράπεζα – όχι στην PROTON μη συγχύζεστε – και δεν έχετε να πληρώσετε τη δόση;
Σας «ενημερώνουν» μήπως οι καλές εταιρείες ενημέρωσης δανειοληπτών και σας φέρνουν στα όρια της κατάθλιψης;

Μήπως πάτε με τα πόδια στη δουλειά σας γιατί δεν έχετε ούτε αυτοκίνητο ούτε χρήματα για να αγοράσετε εισιτήριο των ΜΜΜ;
Σας μείωσαν το μισθό και δεν μπορείτε να ζήσετε την οικογένειά σας;
Σας πήρε η τράπεζα το κοινωνικό μέρισμα που έδωσε η κυβέρνηση της οποίας είστε αντιπρόεδρος;
Σας έβγαλαν σε διαθεσιμότητα για να σωθούν οι τράπεζες;

Πουντιάσατε τους χειμώνες που πέρασαν γιατί δεν είχατε να βάλετε πετρέλαιο;
Κλάψατε, ίσως, βλέποντας τα παιδιά σας να μαραζώνουν στην ανεργία;

Κοιταχτήκατε ποτέ στον καθρέφτη κύριε Βενιζέλο;
Κοιμάστε ήσυχος, χωρίς τύψεις, τα βράδια;
Βλέποντάς σας και ακούγοντάς σας, μπορώ να συμπεράνω ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν έχετε υποστεί.

Αλήθεια, κύριε Βενιζέλο, τι θα λέγατε να παίρνατε εσείς τα 70 ευρώ το μήνα – και πολλά σας είναι για όσο κακό έχετε προκαλέσει εσείς και οι όμοιοί σας- και να έπαιρναν οι εργαζόμενοι το δικό σας μισθό;
Ξέρετε τι θα σας έλεγαν εκείνοι;
Ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος, ότι αν φύγουμε από το ευρώ θα χρεοκοπήσουμε, ότι δεν θα έχουμε φάρμακα, πετρέλαιο και τα είδη πρώτης ανάγκης αν φύγουμε από την ΕΕ.

Πάντως, όσο και να προσπαθείτε να κρύψετε τον πανικό σας, δεν μπορείτε.
Ξέρετε ότι τα ψωμιά σας στην πολιτική ζωή του τόπου τα έχετε φάει και με το παραπάνω. 
Διαισθάνεστε ότι θα έχετε κι εσείς την πολιτική κατάληξη του κυρίου Πάγκαλου.

Θα γυρνάτε από το ΠαΣοΚ στην Ελιά, από την Ελιά στη ΔημΑρ και από τη ΔημΑρ μάλλον θα καταλήξετε σε κανένα Ποτάμι.
Ακόμη και ο Άδωνις, αν φτιάξει δικό του κόμμα, δεν θα σας θέλει.

Καμένο χαρτί είστε κύριε Βενιζέλο, κι εσείς και ο φίλος σας ο κύριος Σαμαράς.
Έτσι είναι. Όταν κάποιος διαλέγει να γίνει αναλώσιμο πολιτικό προσωπικό των τραπεζών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών, ξέρει ότι αργά ή γρήγορα η κοινωνία θα τον φτύσει όπως θα κάνει και η Ιστορία.

Περαστικά σας κύριε Βενιζέλο. Δεν θα μας λείψετε…

Πηγή Paganeli

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στο παρελθόν πολλές φορές είχαμε αναφερθεί στο κόμμα της "Νέας Ελλάδας". Όχι σε αυτό που θέλει να μετανομάσει ο Αντώνης Σαμαράς τη Νέα Δημοκρατία. Ούτε σε αυτή την ιδιότυπη "αντιπολιτευτική" ροπή που έχει ο Αλέξης Τσίπρας με το να χρησιμοποιεί το neaellada.gr για την πολιτική του εκστρατεία. Ούτε φυσικά στη "Νέα Ελλάδα" που επεχείρησε μάταια και εκ του πονηρού να δημιουργήσει στο παρελθόν ο κ. Λοβέρδος.

Η Νέα Ελλάδα είναι ένα κόμμα που λειτουργεί από τον Μάιο του 2010, μικρό αλλά με σταθερές Ελληνικές αρχές και αξίες, αντιμνημονιακό από την πρώτη στιγμή που ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ, στην τρόικα και στα καταστροφικά μνημόνια, και αποτελείται από ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που παλεύουν με "τα θηρία" της πολιτικής σκηνής, που παραγκωνίζονται συστηματικά και που έχουν κατανοήσει καλύτερα από όλους την βρωμιά που αναδύει η ψευτοδημοκρατία που άλλοι υπερασπίζονται και άλλοι μάταια προσποιούνται πως θα επαναφέρουν...

Το κόμμα της "Νέας Ελλάδας", το αυθεντικό, μετά από την διαπίστωση της απόλυτης απώλειας σοβαρότητας και εντιμότητας των "ισχυρών" του πολιτικού σκηνικού και αφού έπεσε θύμα της ξεδιαντροπιάς και της ανεντιμότητας όλων εκείνων που επιμένουν να διασώζουν εαυτούς και να καταστρέφουν την πατρίδα μας, προχώρησε σε μία ακόμη ανακοίνωση της λογοκλοπής που γίνεται εις βάρος του, από τους υποτιθέμενους έντιμους πολιτικούς που διεκδικούν την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών, μέσα από "οράματα" που άργησαν πολύ να "δούνε" και τώρα τα... ¨δανείζονται" για να τα χρησιμοποιήσουν για το δικό τους πολιτικό όφελος...

Η ανακοίνωση της "Νέας Ελλάδας"

Το κόμμα ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ιδρύθηκε στις 18-5-2010. Αυτή την ημερομηνία κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο. Ιδρυτής του κόμματος είναι ο δικηγόρος Ηλίας Μαρκόπουλος, ο οποίος έχει και στην κατοχή του τα σχετικά έγγραφα. Από αυτά μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι η κατάθεση της ονομασίας ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ έχει αριθμό γενικού πρωτοκόλλου 3903 και αριθμό Διοικητικού Πρωτοκόλλου 2023.
Πρόκειται για κανονικούς κλέφτες.
Τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Τσίπρας επιχειρούν να κλέψουν το τίτλο ενός κόμματος ο οποίος μας ανήκει.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Αντίστοιχη κλοπή επιχείρησε και ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Οι άνθρωποι είναι αδίστακτοι...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Εμείς οι πολίτες, έχουμε δύο δυνατότητες για να αλλάξουμε τα πολιτικά πράγματα. Είτε να εξεγερθούμε και να ανατρέψουμε το εξουσιαστικό σύστημα, είτε να συμμετέχουμε, σύμφωνα με τους όρους που βάζει το ίδιο το σύστημα. Δηλαδή με τη μόνη δυνατότητα που μας δίνει, με την ψήφο μας για την εκλογή των «αντιπροσώπων» μας και μόνο. Προφανώς δεν συνιστούμε την πρώτη δυνατότητα.

Φυσικά, ούτε η ψήφος μας για την εκλογή των αντιπροσώπων αλλάζει τίποτα, αφού η εκλογή των ανθρώπων του συστήματος είναι πάντα προδιαγεγραμμένη, με την επιλογή τους από πάνω, την προβολή και την πριμοδότησή τους. Εξάλλου υπάρχει και η κομματική πειθαρχία για όσους έχουν συνειδησιακά προβλήματα. Οι υπόλοιποι δύστυχοι υποψήφιοι που στολίζουν τα ψηφοδέλτια, βάζουν την κούφια ματαιοδοξία τους, ντεκόρ στο «δημοκρατικό» σκηνικό του συστήματος. Αυτό ακριβώς το στενά ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα μας έφτασε στο σημερινό χάλι και στον διεθνή εξευτελισμό.

Όμως, με το να καθίσουμε στο σπίτι και να απέχουμε ή να πάμε στις κάλπες και να ρίξουμε λευκό ή άκυρο, δεν κάναμε απολύτως τίποτα. Αυτό εξυπηρετεί απόλυτα το σύστημα. Το πολιτικό σύστημα, μέσω του Συντάγματος και του εκλογικού νόμου, θεωρεί τον πολίτη περιττή πολυτέλεια και δεν τον λαμβάνει καθόλου υπόψη του, αν αυτός αποφασίσει να απέχει ή να ρίξει λευκό ή άκυρο. Δεν θα ιδρώσει καθόλου το αυτί του, ακόμα και αν η αποχή φτάσει σε πολύ υψηλά ποσοστά.

Επομένως, αυτή τη φορά, σε αυτές τις ευρωεκλογές, δεν καθόμαστε σπίτι. Πάμε όλοι αγανακτισμένοι στις κάλπες και τιμωρούμε με οργή, τους εκπροσώπους του μνημονιακού τόξου. Στέλνουμε ένα ηχηρό μήνυμα, τόσο στο ντόπιο σάπιο πολιτικό σύστημα, που μας αγνοεί και μας εκμεταλλεύεται, όσο και στους προστάτες του στην Ευρώπη. Ψηφίζουμε οποιοδήποτε αντιμνημονιακό συνδυασμό και πάντα μη προβεβλημένους από τα καθεστωτικά ΜΜΕ υποψήφιους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν θέλει να σχολιάσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την προκλητικότητα και τις δηλώσεις Ερντογάν για την Ελληνική Θράκη!

Η επερώτηση έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2014 βάση δηλώσεων του Ερντογάν για την Θράκη σε δημόσια τοποθέτηση του σε συνέντευξη τον Δεκέμβριο του 2013. Αφορούσε τους σχολιασμούς της Ε.Ε και αν τελικά στηρίζει την Ελλάδα και τις θέσεις της , στο θέμα των συνόρων για την Θράκη ή στέκεται ουδέτερη σε αυτό το θέμα και δεν στηρίζει τις χώρες μέλη.

Έχει φυσικά και αυτό την σημασία του καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει πως η FRONTEX θα μας προστατέψει στα σύνορα μας σε επιθετικές τάσεις της Τουρκίας και μας ζητεί να περικόψουμε αμυντικές δαπάνες.

Η δήλωση του Ερντογάν έλεγε επακριβώς ότι:
"Thrace should also include Thessaloniki and Xanthi (Greece), Deliorman and Kardzhali (Bulgaria), Skopje and Vardar (Macedonia) and Pristina (Kosovo), Thrace, including the above mentioned places — which are not actually part of Thrace — is ‘part of Turkish history’. ‘This region is representative of our entire history,’"

Στις 21.2.2014 και 12.3.2014 ακολούθησε ερώτηση και γραπτή επερώτηση [(Question for written answer to the Commission Rule 117 Laurence J.A.J. Stassen (NI)] στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για το τι θέση παίρνει η Ε.Ε. όσον αφορά τις δηλώσεις αυτές και τι θέση παίρνει σε τέτοιες έμμεσες απειλές σε χώρες μέλη.
Η απάντηση ήταν η παρακάτω, διά επίσημου στόματος (Štefan Füle), με ακριβή λόγια πώς:
"The Commission is not in position to comment on every statement made by members of the Turkish Government as reported by the media. Turkey needs to commit itself unequivocally to good neighborly relations and to the peaceful settlement of disputes in accordance with the United Nations Charter, having recourse, if necessary, to the International Court of Justice".
Η απάντηση φυσικά δεν ικανοποιεί τις Ελληνικές θέσεις αφού η ουδετερότητα της Ε.Ε διατηρεί αποστάσεις απέναντι σε χώρες μέλη , υπέρ μιας υποψηφίου χώρας και φυσικά καταργεί κάθε συμμαχικό σύμφωνο που διατηρεί την ιδεολογία της Ένωσης. Πέραν τούτου η προτροπή τους για επίλυση διαφωνιών στην Χάγη , δείχνει πως οι ίδιοι στην Ε.Ε. δέν διαθέτουν καμία δύναμη προστασίας απέναντι σε μέλη τους που απειλείται η συνοριακή ακεραιότητα τους.

Από την δική μας πλευρά φυσικά δεν έχουμε κάτι παραπάνω να σχολιάσουμε για το συγκεκριμένο γεγονός, πέρα από το πώς αντίστοιχες τέτοιες τοποθετήσεις απο την Ε.Ε. έχουν γίνει πολλές φορές. Είναι ο κύριος λόγος ανησυχιών αλλά και ριζική απάντηση σε όσους ονειρεύνται ξένες δυνάμεις να φυλούν τα Ελληνικά σύνορα. Να είμαστε σίγουροι πως ο Ερντογάν γνωρίζει πάρα πολύ καλά όλο αυτό το αδύναμο προσωπείο και ξέρει να κινηθεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Το ζήτημα λοιπόν είναι αν εμείς αναγνωρίζουμε πως η Ελλάδα , έχει ανάγκη να στηρίζεται στα δικά της πόδια και οχι στους ώμους άλλων.

Σημειώνουμε φυσικά πως η επερώτηση έγινε απο ξένο βουλευτή και ΟΧΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑ. Σημάδι και για τις επερχόμενες ευρωεκλογές και γιατί πρέπει επιτέλους ως πολίτες να επιλέξουμε με τον καλύτερο και πιο ικανό τρόπο , τους επόμενους ευρω-αντιπρόσωπους μας.

Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
Πηγή Geopolitcs and Daily News


Σχόλιο ιστολογίου: Η συγκεκριμένη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή έστω και ο σχολιασμός της τουρκικής προκλητικότητας, της αυθάδειας και επικινδυνότητας του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη που διαλύει κάθε μύθο και κάθε προσπάθεια αποχαύνωσης των Ελλήνων πολιτών από όλους εκείνους που μέχρι και σήμερα ισχυρίζονται ότι "η Ευρώπη είναι η μεγάλη ασπίδα προστασίας της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία".
Η Ευρώπη δεν τολμά και φυσικά δεν θέλει να βρεθεί απέναντι στην Τουρκία, την οποία υπολογίζει ως πιθανή μελλοντική χώρα πελάτη, δηλαδή χώρο πώλησης ευρωπαϊκών προϊόντων. Και φυσικά, καμία προκλητική στάση της Τουρκίας δεν πρόκειται να καταδικασθεί από ένα ευρωκοινοβούλιο που επί της ουσίας είναι ανύπαρκτο και απλά επικυρώνει το αποτέλεσμα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, δηλαδή του σχεδιασμού και της νομοπαρασκευής από αγνώστους υπαλλήλους τραπεζών και πολυεθνικών, οι οποίοι εργάζονται και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Ευρώπη ποτέ δεν θα τολμήσει να σταθεί απέναντι σε οποιαδήποτε τουρκική προκλητικότητα, αλλά ακόμη και εάν κάποτε το τολμούσε θα ήταν απογοητευτικά ακατάλληλοι οι χρόνοι δημιουργίας και ενεργοποίησης ευρωπαϊκών μηχανισμών υπέρ χώρας - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά οποιασδήποτε χώρας κινηθεί στρατιωτικά, πολιτικά ή και στοχευμένα οικονομικά εναντίον κάποιου μέλους της "Ενωμένης Ευρώπης".
Η περίπτωση της Ελληνικής Θράκης, της τουρκικής προκλητικότητας, του παραλογισμού του ίδιου του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, είναι το καλύτερο παράδειγμα του απόλυτου ευρωπαϊκού κενού προς την κατεύθυνση υπεράσπισης της Ελλάδας, σε περίπτωση που υπάρξει κάποιο "σοβαρό θέμα" από την πλευρά της Τουρκίας.
Και όμως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και διάφορα λόμπι των Βρυξελλών έχουν καταδικάσει (χωρίς ούτε ένα απτό στοιχείο) πολλές φορές την Ελλάδα, μετά από "καταγγελίες τούρκων της Δυτικής Θράκης", παραβιάζοντας κάθε έννοια λογικής και φυσικά γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους (οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας) συνθήκες, διεθνή νομοθεσία, αλλά και την απουσία αποδείξεων (πειστηρίων) εις βάρος της Ελλάδας, την οποία προτιμούν να καταδικάζουν ή και να υποσκάπτουν την εσωτερική της ασφάλεια, μέσω κάποιων ΜΚΟ που είναι "σφιχταγκαλιασμένες" με τουρκικά συμφέροντα...
Σύμφωνα με όσα εξελίσσονται, αποδεικνύεται, επιπλέον, πως ο ισλαμοφασισμός του Ερντογάν έχει βρει την δίδυμη πλευρά του μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δη μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο έχει μεταβληθεί -ελέω οικονομικών συμφερόντων- το όργανο στήριξης της τουρκικής επιθετικότητας κατά της Ελλάδας, συνυπολογιζομένων, φυσικά, των οικονομικών οφελειών που θα προκύψουν για τις ευρωπαϊκές πολυεθνικές... Πρόσφατα, ο κ. Γιούνκερ καταδίκασε την Τουρκία και δήλωσε πως αργεί πολύ η είσοδός της στην Ευρώπη, επειδή ο κ. Ερντογάν τόλμησε να απαγορεύσει το twitter στην Τουρκία!!! Για την προκλητικότητά του απέναντι στην Ελλάδα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε... αναρμόδιο(!) επιβεβαιώνοντας πως η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται ούτε κατ΄ελάχιστο για ένα συγκεκριμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ελλάδα.
Δυστυχώς, κι ενώ βρισκόμαστε μέσα στην προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών, δεν υπήρξε ούτε ένας πολιτικός αρχηγός ή κάποιος υποψήφιος από την πλευρά των "ισχυρών" ελληνικών κομμάτων, που να καταδίκασε αυτή την συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης...


Του Γιώργου Κράλογλου

Το τελευταίο που μας απασχολεί ως πολιτική σκηνή και ως εκλογικό σώμα είναι πόσο θα ρεζιλευτούμε με ό,τι «εξάγουμε» στην Ευρώπη για ευρωβουλευτές και με ό,τι φορτωθούμε στην πλάτη μας ως περιφερειάρχες και Δημάρχους. Τίποτε άλλο. Αλλά πέσει δεν πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά το χάος για μια διετία το έχουμε στην τσέπη μας γιατί βολεύει τους πάντες. Και ιδίως τους δανειστές.

Γιατί μέχρι τις εκλογές θα ξαναζήσουμε (για όσους το ζήσαμε) το μετά την χούντα σοσιαλιστικό μεσοδιάστημα Καραμανλή που κατέληξε στον τριτοκοσμικό σοσιαλισμό Παπανδρέου όπου οι πάντες βολεύτηκαν. Κομματικοί, κρατιστές, αριστεροί, Ευρωπαίοι και αμερικανοί αφού και την ΕΟΚ και τις βάσεις και το ΝΑΤΟ τα ψήφισαν ομόφωνα κομμουνιστές παριστάνοντας, από το 1981, τους ευρωσοσιαλιστές.

Η εικόνα που περιγράφω προκύπτει ανάγλυφα αν αναλύσουμε τις προοπτικές που διαγράφονται από τα δύο επικρατούντα μετεκλογικά σενάρια.

Το ένα σενάριο είναι να δικαιωθούν οι προβλέψεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι η Ν.Δ θα πάθει πανωλεθρία στις προσεχείς εκλογές και το ΠΑΣΟΚ θα ψάχνεται για την Βουλή οπότε λόγω μειοψηφίας η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να πάει στις εκλογές.

Εάν όντως, μετά τις εκλογές, διαγραφεί τέτοιος ορίζοντας στην πολιτική ζωή του τόπου όπως μας έχει διδάξει η ιστορία της χώρας και ιδιαίτερα αυτή της μεταπολίτευσης το πρώτο που θα συμβεί είναι ότι θα νεκρώσουν τα πάντα. Στην πράξη δεν πρόκειται να μεταφερθεί ένα χαρτί από γραφείο σε γραφείο γιατί οι κρατικοί υπάλληλοι, ΔΕΚΟ και Τράπεζες θα προετοιμάζονται για νέο κύκλο διαπραγματεύσεων με τα κόμματα ενόψει εκλογών και δεν θα κάνουν χατίρι σε κανένα χωρίς συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Στα λόγια βεβαίως θα έχουμε νέα νομοθετήματα, απλουστεύεις, επενδύσεις , παροχές και επιστροφές εισοδημάτων και πάσης φύσεως αποδοχών στο 2009.

Οι κομματικοί εργατοπατέρες που πρωταγωνιστούν πάντα στον παρασιτισμό θα βρεθούν σε κυρίαρχη θέση αφού οι πάντες θα τους προσκυνούν.

Είτε για εργασιακή ειρήνη έναντι παροχών ώστε (ως κυβέρνηση) να ελέγχουν την κατάσταση μέχρι τις εκλογές είτε για την δημιουργία μετώπων ενάντια στην κυβέρνησης (έναντι υποσχέσεων) ώστε να επισπευσθεί η ανατροπή που επιδιώκουν ως αντιπολίτευση.

Βεβαίως οι εκλογές είναι περισσότερο από βέβαιο ότι θα βάλουν τα πράγματα στην θέση τους γιατί ασφαλώς και θα επικρατήσει ωριμότητα. Αλλά τότε είναι που θα ξεκινήσει το παιχνίδι που θα βολέψει τους πάντες.

Η κυβέρνηση που θα προκύψει (όποτε προκύψει) σε πιθανές εκλογές του 2014 θα χρειαστεί ένα εξάμηνο για να παρουσιάσει πραγματικό πρόγραμμα . Μόλις σηκώσει κεφάλι θα πέσουμε στις προεδρικές εκλογές όπου θα έχουμε νέο γύρο αναμέτρησης των δυνάμεων που θα έχουν μείνει εκτός.

Ανεξάρτητα από τις παρασκηνιακές συνεννοήσεις για τον πρόεδρο η προεδρολογία θα κρατήσει μέχρι τις προεδρικές εκλογές βοηθούντων και των μέσων ενημέρωσης.

Αμέσως μετά τις προεδρικές θα ξεκινήσουν σενάρια πτώσης της κυβέρνησης γιατί θα αρχίσουν τα τραβήγματα των αυτιών από τους δανειστές και την παρέα των ηγετών του Βορρά της Ευρώπης που θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι συνεχώς υπό έλεγχο.

Για να επανέλθουν οι σχέσεις με τους δανειστές στο σημερινό επίπεδο τα θρίλερ για επιστροφή στην δραχμή που θα συνοδεύονται από μαζική φυγή καταθέσεων και μετανάστευση επιχειρήσεων θα δίνουν και θα παίρνουν για να εξυπηρετούν και την σπέκουλα που θα εξελιχθεί βεβαίως σε βάρος χρεωμένων ιδιωτών και επιχειρήσεων. Οι σχέσεις θα επανέλθουν και τότε θα πέσουν και οι υπογραφές.

Και ας πάμε στην περίπτωση που δικαιωθούν οι προβλέψεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ ότι στις ευρωεκλογές ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάσει άνοδο αλλά στις περιφερειακές και Δημοτικές η Ελλάδα θα είναι κυρίως μπλε και πράσινη.

Στην περίπτωση αυτή θα έχουμε νικητές όλα τα κόμματα συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών παραφυάδων από τα αριστερά μέχρι τα άκρα δεξιά που όμως θα αναζητήσουν αμέσως πολιτική στέγη γιατί το εκλογικό σώμα δεν θα έχει ευκαιρία για άλλο μήνυμα οπότε τελικός κριτής θα είναι οι επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Πολιτικές διεργασίες και άμεση έναρξη προεδρολογίας με προοπτική βουλευτικών εκλογών το 2015 όποτε και πάλι οδηγούμαστε σε εντελώς νεκρή εποχή αφού η «μπάλα» θα περάσει στο γήπεδο των πελατών κρατικών υπαλλήλων τους παρασιτισμού των συνδικαλιστών και των κρατικοδίαιτων που θα επιδιώκουν να κλείσουν δουλειές μέχρι τις εκλογές για να δέσουν ότι μπορεί να χάσουν μετά από αυτές.

Όλα αυτά μαζί με υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις και κεντροδεξιά σχήματα (για να καλυφθεί ο αριστερός χώρος με στόχο τους μετακινούμενους αριστερούς του 25% του ΠΑΣΟΚ στεγασμένους στον ΣΥΡΙΖΑ) θα απαιτήσουν ένα χρόνο από σήμερα και ένα εξάμηνο μετά τις εκλογές.

Έτσι όμως θα βολευτούν και πάλι οι πάντες συμπεριλαμβανομένων και των δανειστών αφού η Ελλάδα θα συνεχίσει να ελέγχεται οικονομικά αλλά και στην περίπτωση αυτή με αριστερό πολιτικό σκηνικό στο σύνολό του. Ακριβώς όπως έγινε και το 1981 με τους αριστερούς να υπογράφουν συμφωνίες για την ΕΟΚ για το ΝΑΤΟ και για τις αμερικανικές βάσεις του θανάτου … και τους δεξιούς να υποκλίνονται στις υπογραφές.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Οι τουρκικές προκλήσεις είναι αυξανόμενες και πολύπλευρες. Παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, προτάσεις στην τουρκική Εθνοσυνέλευση για ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως, εμμονή στην αμφισβήτηση του Καστελόριζου ως σημείου υπολογισμού της ελληνικής ΑΟΖ, δηλώσεις ότι τα στρατεύματα κατοχής θα παραμείνουν στην Κύπρο και ύστερα από οποιαδήποτε «λύση», προκλητική συμπεριφορά του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν και ο θεωρητικός του νέου οθωμανισμού υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου εμφανίζονται ενισχυμένοι μετά την εκλογική επιτυχία του ισλαμικού κόμματός τους. Πιστεύω ότι δεν είναι μόνον αυτός ο λόγος της αποθρασύνσεως των Τούρκων κυβερνώντων. Προσθέτω και τις ακόλουθες εκτιμήσεις μου:

Η τουρκική κυβέρνηση γνωρίζει ότι στην περιοχή μας ήδη άρχισε το νέο μεγάλο παιχνίδι με τους αγωγούς και τους ενεργειακούς άξονες. Θέλει να κάνει παντού αισθητή την παρουσία της και να διαμηνύσει προς τις ΗΠΑ και τη Ρωσία ότι δεν θα δεχτεί υποβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της.

Η κυβέρνηση Ερντογάν γνωρίζει ότι βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης η Ελλάς έχει δικαίωμα στην επέκταση των χωρικών υδάτων της και στην εκμετάλλευση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Πιέζουν με τον τρόπο που καλύτερα γνωρίζουν, την επίδειξη θρασύτητος, για να μας φοβίσουν. Ελπίζουν οι Τούρκοι πολιτικοί και στρατιωτικοί ότι τελικά δεν θα ασκήσουμε τα δικαιώματά μας. Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει το συντομότερο να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ μας, όπως είναι και η επιθυμία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, και στη συνέχεια να αρχίσουμε τις διμερείς διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση με όλες τις γειτνιάζουσες χώρες.

Το ζήτημα της Αγίας Σοφίας ο Ερντογάν το χρησιμοποιεί ως διαπραγματευτικό χαρτί. Γνωρίζει ότι θα προκληθεί διεθνής κατακραυγή αν οργανώσει ισλαμική προσευχή στον ναό που συγκινεί εκατομμύρια ορθοδόξων ανά τον κόσμο. Θα μας πει ότι ναι μεν πιέζεται από εθνικιστές βουλευτές, αλλά αυτός είναι μετριοπαθής και μας... κάνει τη χάρη να μην προβεί σε αυτήν την πρόκληση. Ομως, θα ζητήσει ως αντάλλαγμα να σταματήσει κάθε συζήτηση για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Δυστυχώς, ένας παράγοντας αποθρασύνσεως της Αγκυρας είναι και οι δηλώσεις ορισμένων Ελλήνων ψευδοπροοδευτικών, υποψήφιων ευρωβουλευτών, που ρίχνουν νερό στον μύλο του τουρκικού επεκτατισμού.

Πηγή "Δημοκρατία"
Πρόεδρος, σήμερα, του εθνικιστικού μειονοτικού κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (DEB), είναι ο κ. Μουσταφά Αλή Τσαβούς. Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε στο βιογραφικό του, υπήρξε υπεύθυνος του κυλικείου του εντευκτηρίου της λεγόμενης «Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής».


Ο κ. Τσαβούς επιχειρεί να εμφανιστεί στα μάτια της μειονότητας ως συνεχιστής του οράματος του Αχμέτ Σαδίκ για το μέλλον των τουρκοφρόνων της Θράκης, οι οποίοι την ίδια περίπου ώρα που μιλούν για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ελλάδα, φωτογραφίζονται δίπλα σε σημαίες και σύμβολα της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης».
Δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη επίσημη συγκέντρωση του DEB έγινε στο χωριό Οργάνη, όπου το 1913 ανακηρύχθηκε η «Προσωρινή Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης».
Κοινό μυστικό αποτελεί ότι ο ρόλος του κ. Τσαβούς στη θέση του προέδρου του DEB είναι συγκεκριμένος και με ημερομηνία λήξης.

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα είναι το πρώτο μεγάλο στοίχημα όσων επιδιώκουν να δείξουν στην κάλπη τη δυναμική της μειονότητας, για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οπότε και είχε εκλεγεί ανεξάρτητος βουλευτής ο Αχμέτ Σαδίκ.
Αν το ποσοστό που θα πάρει το DEB στην κάλπη είναι ικανοποιητικό, τότε το δαχτυλίδη της ηγεσίας του κόμματος θα περάσει στον Λεβέντ Σαδίκ. Εξάλλου, άπαντες αναγνωρίζουν πως ο κ. Τσαβούς, που έχει αδυναμία στα ακριβά αυτοκίνητα, δεν διαθέτει τις ικανότητες και τις γνώσεις να ηγηθεί ενός κόμματος και να ανταποκριθεί στον ρόλο του ηγέτη της μειονότητας.
Ο ίδιος έβγαλε το δημοτικό στην Κομοτηνή και συνέχισε το γυμνάσιο και το λύκειο στην Προύσα της Τουρκίας. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές και στο παρελθόν διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του DEB έως το 2010, οπότε και εξελέγη πρόεδρος με το «οκ» του προξενείου, νεκρανασταίνοντας ουσιαστικά το κόμμα του Σαδίκ.

Κύκλοι του DEB αναγνωρίζουν πως είναι αδύνατον να πιάσουν το όριο για να κερδίσουν έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο, ωστόσο από το ποσοστό που θα πάρει το εθνικιστικό κόμμα θα εξαρτηθεί και η δύναμή του για τη συνέχεια και αν θα ισχυροποιηθεί η προσπάθειά του να εμφανιστεί ως παράγοντας της μειονότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι συνδυασμών που στηρίζονται από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ πέρασαν από τα γραφεία του DEB για να δώσουν τα διαπιστευτήριά τους.

Ο γιός του Σαδίκ, «πολιορκητικός κριός» της Άγκυρας

«Μόνο ένας Σαδίκ μπορεί να συγκινήσει μαζικά τους τούρκους της Δυτικής Θράκης», σχολιάζει προκλητικά τουρκόφρονας παράγοντας, που χαρακτήρισε τον υιό Σαδίκ «χρυσή εφεδρεία της μειονότητας».

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της κίνησης «Προξενείο Στοπ» και υποψήφιος δήμαρχος Κομοτηνής κ. Νεκτάριος Δαπέργολας χαρακτήρισε ευθέως τον κ. Σαδίκ μελλοντικό «πολιορκητικό κριό της Άγκυρας. Θα τον παρουσιάσουν ως συνεχιστή του πατέρα του και ως ηγέτη της μειονότητας, προκειμένου να συγκινήσει και να κινητοποιήσει τους τουρκόφρονες λόγω ονόματος», επεσήμανε ο κ. Δαπέργολας.

Ο κ. Σαδίκ αν και ευθέως αρνείται να σχολιάσει κάθε πληροφορία για εμπλοκή του στα πράγματα της μειονότητας, εντούτοις δεν διαψεύδει τις σχετικές πληροφορίες. Σε μία συνέντευξή του το 2012 σε μειονοτική εφημερίδα είχε δηλώσει με νόημα σχετικέ με τις μελλοντικές του κινήσεις.
«Ως τούρκος Δυτικοθρακιώτης και ως γιός του Αχμέτ Σαδίκ, πληρώσαμε πολύ ακριβό τίμημα. Δεν έχουμε όμως παράπονο, γι αυτό είμαστε υπερήφανοι. Όπου και όποτε μας αναλογεί κάποιο καθήκον σχετικά με τη Δυτική Θράκη, είμαστε έτοιμοι γι αυτό. Και είμαστε έτοιμοι και προσωπικά ως Λεβέντ και ως οικογένεια. Αλλά εδώ δεν υπάρχει το «εγώ», αλλά το «εμείς». Είμαι σίγουρος πως αν δώσουμε τα χέρια, επιλέξουμε καλά τον στόχο μας και εργαστούμε καλά, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα θα φτάσουμε άνετα σε κάθε σημείο. Πιστέψτε με πως δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία γι αυτό, αλλά πρέπει να μάθουμε».
Ο ίδιος, το 2006, σε μία συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα “Turkye”, είχε αποκαλύψει πως είχε συναντηθεί με τον τούρκο πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος του έδωσε την πολιτική ευχή να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αγωνιστεί για τα δίκαια των «τούρκων της Δυτικής Θράκης». Ωστόσο, η επιστροφή τότε ματαιώθηκε, αφού φαίνεται πως είτε ο κ. Σαδίκ επέλεξε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες είτε τον έβαλε σε πάγο η Άγκυρα.

Πηγή «Πρώτο Θέμα»



Ο Τομά Πικετί, επικεφαλής των Γάλλων οικονομολόγων που συνέταξαν τη διακήρυξη για την Ε.Ε.  

Ο καπιταλισμός του 21ου αιώνα έχει ξεφύγει από τον δημοκρατικό έλεγχο και αυτό συμβάλλει καθοριστικά στην κρίση νομιμοποίησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με κεντρικό κορμό τη διαπίστωση αυτή, ομάδα οικονομολόγων με επικεφαλής τον Γάλλο Τομά Πικετί συνέταξε διακήρυξη για την αναμόρφωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, ώστε η ενοποίηση να στηριχθεί σε δημοκρατικά θεμέλια.

Το κείμενο των Γάλλων οικονομολόγων, οι οποίοι έχουν σχέσεις με τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ, έρχεται λίγους μήνες προτού η γερμανική κυβέρνηση ανακοινώσει τις δικές της προτάσεις μεταρρύθμισης των ευρωπαϊκών θεσμών. Οι Γάλλοι οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι τίποτα δεν εγγυάται ότι οι εκκολαπτόμενες θεσμικές μεταρρυθμίσεις θα κινούνται προς την κατεύθυνση της κοινωνικής και της δημοκρατικής Ευρώπης και καλούν τους συναδέλφους τους ανά την Ευρώπη να λάβουν άμεσα μέρος στη συζήτηση.

«Η δημοκρατία και οι δημόσιες αρχές πρέπει να ανακτήσουν τον έλεγχο και να ρυθμίσουν αποτελεσματικά τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό του 21ου αιώνα. Ενα ενιαίο νόμισμα με 18 διαφορετικά δημόσια χρέη, πάνω στα οποία μπορούν ελεύθερα να κερδοσκοπούν οι αγορές, και 18 φορολογικά και ασφαλιστικά συστήματα σε αχαλίνωτο ανταγωνισμό μεταξύ τους δεν λειτουργεί ούτε θα λειτουργήσει ποτέ» αναφέρουν.

Οι οικονομολόγοι δεν προτείνουν την πλήρη ρύθμιση της οικονομικής ζωής από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά τη δυναμική παρέμβασή της ακριβώς στους τομείς στους οποίους οι δυνάμεις της αγοράς «παίζουν» το ένα κράτος απέναντι στο άλλο. «Πολύ συχνά η Ευρώπη αποδεικνύεται ανόητα παρεμβατική σε δευτερεύοντα ζητήματα και τραγικά ανίκανη στα σημαντικά, όπως είναι οι φορολογικοί παράδεισοι και η ρύθμιση του τραπεζικού συστήματος» γράφουν, ζητώντας να αντιστραφούν οι προτεραιότητες.

Το κείμενο αποτελεί τη γαλλική απάντηση στις προτάσεις που διατύπωσαν οι Γερμανοί οικονομολόγοι της ομάδας Γκλίνικε στα τέλη του 2013. Οι οικονομολόγοι από τις δύο όχθες του Ρήνου συμφωνούν στην ανάγκη να αποκτήσει η Ευρωζώνη δικό της προϋπολογισμό, ώστε να πραγματοποιεί επενδύσεις και να λαμβάνει μέτρα τόνωσης της οικονομίας. Για τους μεν Γάλλους τα έσοδα του προϋπολογισμού αυτού θα πρέπει να προέρχονται από τη φορολογία των επιχειρήσεων με ενιαίο συντελεστή, για τους δε Γερμανούς τα έσοδα θα προέρχονται από εισφορές των κρατών-μελών.

Οι δύο ομάδες συμφωνούν επίσης στην ανάγκη συγκρότησης Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης. Ενώ οι Γερμανοί αφήνουν ανοικτό το αν αυτό θα αποτελείται από τους εκλεγμένους ευρωβουλευτές ή από βουλευτές των εθνικών Κοινοβουλίων, η ομάδα του Πικετί προκρίνει τη δεύτερη επιλογή. Η διακήρυξη των Γάλλων οικονομολόγων προβλέπει επίσης την αμοιβαιοποίηση μέρους των χρεών των ευρωπαϊκών χωρών.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι λαοί των 28 κρατών-μελών της ΕΕ είναι βαθύ­τατα δυσαρεστημένοι με την πολιτική λιτότητας που ασκούν οι Βρυξέλλες κατ’ εντολήν της Γερμανίας

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ποτέ δεν έχουν ξαναγίνει τέτοιες ευρωεκλογές. Από το 1979 που οι ευρωβουλευτές άρχισαν να εκλέγονται και όχι να διορίζονται από τις αντίστοιχες χώρες, πάντα οι ευρωεκλογές θεωρούνταν «της πλάκας». Κανένας δεν τους έδινε σημασία - και δικαίως. Αυτό οφείλεται στο ότι το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο έχει πολύ λιγότερες εξουσίες από τη Βουλή π.χ. της... Μπουρκίνα Φάσο, του Μπενίν ή του Τουβαλού! «Νεκροταφείο ελεφάντων» αποκαλείται από την αρχή της ύπαρξής του. Εκεί έστελναν οι αρχηγοί των κομμάτων τους αποδυναμωμένους εσωκομματικούς αντιπάλους τους για να τους ξεφορτωθούν, να απαλλαγούν από αυτούς. Επαιρναν έναν καλό μισθό, αυτοπαραμυθιάζονταν με τους κλητήρες που φορούν... φράκο με κίτρινες αλυσιδίτσες. Εχουν μεγάλη πλάκα στην Ευρωβουλή!

Πολιτικές επιπτώσεις σοβαρότατες σε πανευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο θα έχουν όμως οι ευρωεκλογές που θα γίνουν σε δύο εβδομάδες. Πρώτη φορά! Οι λαοί των 28 κρατών-μελών της ΕΕ είναι βαθύτατα δυσαρεστημένοι με την πολιτική λιτότητας που ασκούν οι Βρυξέλλες κατ' εντολήν της Γερμανίας.

Η οργή των πολιτών αναμένεται να αντανακλαστεί σε ικανό βαθμό και στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Οχι μόνο στην αδιαφορία και στην περιφρονητική αποχή, όπως τις προηγούμενες φορές. Ποτέ η ΕΕ δεν ήταν τόσο αποξενωμένη από τους Ευρωπαίους. Τεράστια τμήματα του πληθυσμού πολλών χωρών-μελών μισούν πλέον ανοιχτά την πολιτική της. Θέλουν να την τιμωρήσουν. Αν αυτό όντως εκφραστεί στις κάλπες, τότε η κομματική σύνθεση των 751 ευρωβουλευτών που θα εκλεγούν θα αποκαλύψει εντυπωσιακές ανακατατάξεις. Οι πάσης φύσεως αντι-ΕΕ πολιτικές δυνάμεις είναι βέβαιο ότι θα εξασφαλίσουν πρωτοφανή αριθμό ευρωβουλευτών. Πόσους ακριβώς όμως θα το μάθουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή, τη νύχτα.

Στις μεγάλες χώρες της ΕΕ, με εξαίρεση φυσικά τη Γερμανία, είναι εκεί που αναμένονται πολιτικοί σεισμοί. «Εξω η Γαλλία από το ευρώ!» είναι το σύνθημα της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία - και με τη σημαία αυτή διεκδικεί την πρώτη ή δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές. Χωρίς Γαλλία, ευρώ δεν υπάρχει. «Αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε την πολιτική της ΕΚΤ και της ΕΕ, αντικειμενικά η Ιταλία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία θα αναγκαστούμε να βγούμε από το ευρώ για να επιστρέψουμε στα εθνικά μας νομίσματα», δήλωσε ο Μπερλουσκόνι. Κατά του ευρώ τάσσονται πέντε ιταλικά κόμματα, με συνολικό ποσοστό περίπου... 60% των ψήφων!

Ακόμη και... πρώτο (!), στη χειρότερη περίπτωση δεύτερο, αναμένεται να βγει το άγνωστο στο ευρύ κοινό Κόμμα της Ανεξαρτησίας στη Βρετανία. Το δικό του σύνθημα είναι «Εξω η Βρετανία από την ΕΕ!». Δημοσκοπικά, σαρώνει. Εκείνο που μετράει όμως είναι το ποσοστό που θα του δώσουν οι κάλπες. Στα «κάγκελα» εναντίον της ΕΕ έχουν ανεβεί και οι Συντηρητικοί.

Αν φύγει η Αγγλία από την ΕΕ, οι υπόλοιπες χώρες θα αντιμετωπίσουν με αδιαφορία το γεγονός. Δευτερεύον ζήτημα. Το ευρώ όμως μπορεί, άραγε, να επιβιώσει, αν συνεχιστεί η τόσο ισχυρή απορριπτική αντιμετώπισή του από μεγάλα τμήματα των πολιτών της Γαλλίας; Αυτή η τάση θα ενισχυθεί, θα περιοριστεί, θα μείνει στάσιμη; Αδύνατον να το προβλέψει κανείς, έστω και αν ιστορικά η Γαλλία ρέπει προς τις κοινωνικές εκρήξεις. Μια πρόγευση για το προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα ίσως μας δώσει το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

 Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου 

Ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, δεν χρειάζεται να είναι κανείς υπουργός Οικονομικών για να το γνωρίζει. Δεν είναι, και δεν θα είναι, ούτε τα επόμενα δέκα χρόνια. Το χρέος αποτελεί αβάστακτο βάρος στις πλάτες των πολιτών και με τα σημερινά δεδομένα, που δεν θα αλλάξουν σύντομα, θα απασχολήσει και θα επιβαρύνει ακόμα δύο γενιές.

Εκτός, βέβαια, εάν επικρατήσει η θέση του ΔΝΤ ότι το χρέος γίνεται βιώσιμο μόνο με ελάφρυνση, η οποία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με «κούρεμα» ή αναδιάρθρωση που θα περιλαμβάνει επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου. Υπάρχει ακόμα μία λύση, για την οποία συνηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ, και είναι η «εξαφάνιση» του χρέους, δηλαδή όλοι αυτοί που μας δάνεισαν να αποφασίσουν ότι μας τα χάρισαν. Ενας καλός οικονομολόγος θα μπορούσε να μας απαντήσει ότι «μιλάτε για ένα όνειρο απατηλό». Ομως, η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι αλλαγές γίνονται εκεί που δεν το περιμένει κανείς και είναι απτό το παράδειγμα της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης, όταν ακόμα και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους έβλεπε την αλλαγή της σημαίας από το... CNN.

Για να αποσείσει μόνη της το βάρος του χρέους η Ελλάδα είναι αδύνατον. Χάθηκε η ευκαιρία τον Μάιο του 2010, όταν ο τότε πρωθυπουργός δεν ζήτησε «κούρεμα» για να προστατέψει τις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες. Από το καλοκαίρι του 2012 η κ. Λαγκάρντ «ενόχλησε» τη σημερινή κυβέρνηση και ενημέρωσε για τη θέση του ΔΝΤ και την ανάγκη νέου «κουρέματος». Δεν την άκουσαν ή μάλλον επέλεξαν να ταχθούν με τους Γερμανούς, οι οποίοι ούτε να ακούσουν θέλουν.

Είναι εύκολο να αμυνθεί κανείς και να απαντήσει πως όταν διαφωνούν η Μέρκελ και ο Σόιμπλε, δεν λαμβάνονται αποφάσεις στην ΕΕ. Ομως, εδώ πρόκειται για το μέλλον μίας χώρας, της Ελλάδας. Και ο πρωθυπουργός της πρέπει να αναγνωρίσει τη μη βιωσιμότητα του χρέους και να απαιτήσει την ελάφρυνσή του. Εάν το 2010 ο κ. Παπανδρέου απαιτούσε το «κούρεμα», η χώρα θα δανειζόταν λιγότερα από 30 δισ. ευρώ και το χρέος θα ήταν βιώσιμο. Δανείστηκε 110 δισ. Σήμερα, εάν ο κ. Σαμαράς επιτύχει ελάφρυνση του χρέους και με δεδομένο το πλεόνασμα, η Ελλάδα θα πετάξει. Διαφορετικά θα παραμείνει κολλημένη στον βούρκο...

Πηγή "Έθνος"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Με εφιαλτικά τα δεδομένα καταστροφής κράτους και κοινωνίας στην Eλλάδα σήμερα, οι φυσικοί αυτουργοί και όσοι έμπρακτα τους στήριξαν στο έγκλημα, έχουν αρχίσει τώρα να επιδίδονται σε εκκλήσεις για «εθνική συνεννόηση».

Aνθολογώ ενδεικτικά λεκτικά σχήματα που χρησιμοποιούνται κατά συρροήν (και δυστυχώς κατ’ αποκλειστικότητα από επαγγελματίες πολιτικούς εκτός εξουσίας ή καταδικασμένους από τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων): Mιλάνε για «αναγκαιότητα εθνικής συναίνεσης» για «προτεραιότητα του εθνικού συμφέροντος», για «ανάγκη εθνικού σχεδίου» ανάκαμψης – η χιλιοχλευασμένη λέξη «εθνικός» ξαναγίνεται απρόσμενα της μόδας, ως μη ώφελλε.

Πώς φαντάζονται στην πράξη (ή έστω με ενδείξεις, εικόνες, παραδείγματα) τη ζητούμενη «συναίνεση», «συνεννόηση», «συμφωνία»; Aποφεύγουν κάθε συγκεκριμένη αναφορά. Mιλάνε για «συμφωνία σε θέσεις και σε διαδικασίες», για εντοπισμό «σημείων σύγκλισης», για προσπάθεια «σύνδεσης προτάσεων». Kαι όταν εξαγγέλλουν ότι θα αναφερθούν στα «βασικά», σε «άξονες» κοινής συνεννόησης, καταφεύγουν και πάλι σε γενικολογίες, που καθιστούν τις εκκλήσεις κενά ρητορεύματα: «Παραμονή στην Eυρώπη», «παραγωγικό κρατικό μοντέλο», «δίκτυο κοινωνικής προστασίας για τους πραγματικά αδύναμους», «έμπρακτη πίστη στους δημοκρατικούς θεσμούς», «αξιοκρατία και όχι πελατειακές σχέσεις»!

Σε όσους προσπαθούν να μας παραμυθιάσουν με τέτοιες αοριστολογίες, θα ήταν γόνιμο να αντιτάξουμε οι πολίτες κάποια δικά μας ερωτήματα απαιτώντας απαντήσεις: Θα δέχονταν οι εισηγητές και θιασώτες της «συνεννόησης» - «σύγκλισης» - «συναίνεσης» να αποσυρθούν τα κόμματα από κάθε ανάμειξη στους φοιτητικούς συλλόγους και στα εργατικά - υπαλληλικά συνδικάτα– να απαλλάξουν από τη μαγαρισιά του κομματισμού τουλάχιστον τα πανεπιστήμια και τον συνδικαλισμό; Θα δέχονταν ποινικές ρήτρες για διορισμούς στο Δημόσιο υπαλλήλων ή «στελεχών» και «ειδημόνων», από υπουργούς - βουλευτές - πολιτευτές, χωρίς αξιολογική κρίση από αρμόδιο θεσμικό όργανο;

Θα δέχονταν έλεγχο, εγγυημένα αμερόληπτο, των περιουσιακών στοιχείων κάθε πολιτευόμενου: ποια ήταν η περιουσία του προτού αρχίσει να πολιτεύεται και ποια είναι σήμερα; Θα δέχονταν, όσοι επαγγελματίες της εξουσίας ζητάνε τώρα «εθνική συνεννόηση», να αναθεωρηθεί (τουλάχιστον) το πασοκικό σύνταγμα της ντροπής, του 1985, να κατασφαλιστεί συνταγματικά η δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων, να αποδεσμευτεί η συνείδηση του βουλευτή από την εξευτελιστική υποτέλεια στον αυθέντη κομματάρχη; Θα δέχονταν ότι κράτος λειτουργικό, με αξιοσέβαστους θεσμούς και διεθνές κύρος, δεν είναι δυνατό να συγκροτηθεί, χωρίς να προηγηθεί «νέμεσις», να τιμωρηθεί η «ύβρις»; Oτι, επομένως, αποκλείεται να τελεσφορήσει, έστω και το ιδιοφυέστερο, Eθνικό Σχέδιο Aνασυγκρότησης, αν δεν κατασχεθούν οι περιουσίες των πολιτικών που υπέγραψαν τον εξωφρενικό υπερδανεισμό της χώρας για να «υπεραναπληρωθεί» η μειονεξία του αφελληνισμένου Bαλκάνιου με τους «Oλυμπιακούς» ή, ωμά και χυδαία, να τραφεί ο αδηφάγος Mινώταυρος του πελατειακού κράτους.

Oσοι προβάλλουν σαν «μίτο εξόδου από τον λαβύρινθο της κρίσης», γενικώς και αορίστως, «τον ορθολογισμό, το μέτρο, τη συναίνεση, είναι φανερό και στον πιο ολιγοφρενή ότι απλώς και παιδαριωδώς ηθικολογούν. Oταν βγαίνουν στη δημοσιότητα για να προτείνουν χιλιοειπωμένες κοινοτοπίες σαν «κορμό» ενός Eθνικού Σχεδίου Aνασυγκρότησης («να τα βρούμε μεταξύ μας», «να αναλάβουμε πρωτοβουλίες σε συνεργασία με ξένα ινστιτούτα αλλά και με σημαντικούς Eλληνες από ένα ευρύτατο πολιτικό φάσμα», «να συμφωνήσουμε στην αλλαγή παραγωγικού μοντέλου και στην προσέλκυση κεφαλαίων»! και άλλα ανάλογα τετριμμένα και ρουτινιάρικα) είναι εξόφθαλμη τόσο η ψυχοπαθολογική τους ανάγκη να κρατηθούν απεγνωσμένα στη δημοσιότητα όσο και η τραγική τους ανεπάρκεια που κατάντησε τη χώρα «μπαίγνιο και περίγελο» της υφηλίου.

Στην «Oικονομική Kαθημερινή» (27.4.2014 - πρωτοσέλιδο) προσφέρθηκαν συγκριτικά στοιχεία της πολιτικής που ασκήθηκε σε τρεις επιτροπευόμενες από τους δανειστές τους χώρες: Iρλανδία, Πορτογαλία, Eλλάδα. Oι δύο πρώτες χρηματοδοτήθηκαν με εντυπωσιακά μικρότερα ποσά, εφάρμοσαν με συνέπεια το πρόγραμμα ανασυγκρότησης της οικονομίας τους και, σε τρία χρόνια η κάθε μια, στάθηκαν και πάλι στα πόδια τους. Mόνο στην Eλλάδα ναυάγησε το πρώτο πρόγραμμα οικτρά, η χώρα σύρθηκε σε «κούρεμα» του χρέους (κυρίως σε «κούρεμα» των κεφαλών των ιθαγενών) και μπήκε σε δεύτερο πρόγραμμα, αλλά η προσαρμογή και πάλι απέτυχε.

Γιατί απέτυχε δύο φορές η Eλλάδα και το μέλλον διαγράφεται ζοφερό; Διότι «για να ανασυγκροτήσεις την οικονομία, πρέπει να μεταρρυθμίσεις το κράτος, τη Δικαιοσύνη, να πατάξεις τη διαφθορά, να προωθήσεις την έρευνα, να ανοίξεις τις κλειστές αγορές, να στηρίξεις μια νέα επιχειρηματικότητα, κόντρα στην κρατικοδίαιτη. Στην Eλλάδα η προσαρμογή απέτυχε, γιατί το βάρος έπεσε στη λιτότητα χωρίς μεταρρυθμίσεις». H λιτότητα οδήγησε σε πρωτογενές πλεόνασμα, που το χρειάζονταν οι κυβερνώντες για να μοιράσουν ελεημοσύνες ντροπής ως προεκλογική τους διαφήμιση, ενώ η χώρα βουλιάζει ακάθεκτα στην καταστροφή: «Mείωση του εθνικού εισοδήματος πάνω από 22%, ανεργία στο 27,3%, μείωση των επενδύσεων κατά 46%, μείωση δραματική των εξαγωγών, άνοδος του χρέους από 130% σε 177% του εθνικού προϊόντος.

H ελληνική κοινωνία, όσα εκατομμύρια ψυχές τη συγκροτούμε, ζούμε την αυτοκαταδίκη σε απόγνωση και πανικό. Aυτοκαταδίκη, γιατί με την ψήφο μας συνεχίζουμε να εκλέγουμε τους δημίους μας. Aντίσταση στον μονόδρομο της απάτης και του εμπαιγμού, δηλαδή της εμπεδωμένης κομματοκρατίας, δεν υπάρχει. Kάθε θεσμός ή οργανωμένη μορφή συλλογικότητας (επιμελητήρια, επιστημονικές εταιρείες, πανεπιστημιακές σύγκλητοι, ηγεσία της Δικαιοσύνης και της Eθνικής Aμυνας, Aκαδημία, συνδικάτα, κινήματα νεολαίας) μοιάζει να έχει υποστεί «απογόμωση» της κοινωνικής του δυναμικής. Δεν διανοούνται ούτε καν να απαιτήσουν, στο όνομα του φιμωμένου κοινωνικού σώματος, να πάψει ο κ. Σαμαράς την αναιδέστατη καυχησιολογία, ο κ. Tσίπρας την παραπλανητική και κρυψίβουλη αοριστολογία και οι υπόλοιποι γραφικοί κομπάρσοι της εθνικής μας αυτοχειρίας τη γλοιωδέστατη επίδειξη εξουσιολαγνείας.

Nα θυμίζουμε οι πολίτες, ο ένας στον άλλο, ότι διαχειριζόμαστε μόνοι, με την ευθύνη της ψήφου μας, τη ζωή μας. Oτι από αυτή την ψήφο ή την άρνησή της εξαρτάται η επιβίωσή μας, η ποιότητα του κοινού μας βίου, η αξιοπρέπεια και ανθρωπιά μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 
 
Πακιστανοί, Αλγερινοί, Σαουδάραβες, Τσετσένοι, και Γάλλοι μαχητές της Αλ Κάιντα σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν στην Υεμένη

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με την υπηρεσία ασφαλείας της Υεμένης, αριθμός μαχητών ξένης εθνικότητας «εξουδετερώθηκε «κατά την διάρκεια στρατιωτικής επιχείρησης, στον νότο της χώρας. Το Υπουργείο Άμυνας της Υεμένης ανέφερε ότι πολέμαρχοι της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο, από το Πακιστάν, την Αλγερία, την Σαουδική Αραβία, και την Ρωσία συνελήφθηκαν σε ειδική επιχείρηση του στρατού. Επίσης δύο εργάτες από την Γαλλία συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών.

Ένας Πακιστανός πολέμαρχος επονόματι Al Nakhaie ή Mikassa, ο οποίος περιγράφεται και ως «αρχηγός της τοπικής οργάνωσης «και ο εκ Σαουδικής Αραβίας γνωστός πολέμαρχος Αμπού Dujana, σκοτώθηκαν στην περιοχή Shabwa, ανακοίνωσε το Υπουργείο Άμυνας της Υεμένης.

Ο Αλγερινής καταγωγής Abu Ayoub al Jazaeri, ο οποίος υπηρέτησε ως στέλεχος στην «τοπική οργάνωση της «Αλ Κάιντα», στην επαρχία Abyan σκοτώθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις της Υεμένης, στην περιοχή Wadi Dayqa.

Ένας άλλος Τσετσένος πολέμαρχος της AQAP από το Νταγκεστάν, γνωστός ως Taymour al, αναφέρεται επίσης ότι έχει σκοτωθεί κατά τη διάρκεια πρόσφατων συγκρούσεων στην περιοχή Shabwa. Ο Τσετσένος είχε χαρακτηριστεί ως ειδικός στα εκρηκτικά και ο θάνατός του χαιρετίστηκε ως ένα σημαντικό πλήγμα στην τρομοκρατική οργάνωση της «Αλ Κάιντα».

Επιπλέον, δύο Γάλλοι, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν με τα ονόματα Mourad Abdulla Abad και Taha al Issawi, συνελήφθησαν στο αεροδρόμιο στην περιοχή Shabwa στις 8 Μαΐου, καθώς προσπάθησαν να φύγουν από τη χώρα. Αραβικά ειδησεογραφικά πρακτορεία αναφέρουν ότι οι δύο Γάλλοι υπήκοοι με καταγωγή την Τυνησία, ενεπλάκησαν σε «κύτταρα της Αλ Κάιντα «στην επαρχία Hadramout.

Η κυβέρνηση της Υεμένης έχει ανακοινώσει ότι αρκετοί ξένοι μαχητές, συμπεριλαμβανομένων Σαουδάραβων, Τσετσένων, Αφγανών και Σομαλών έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων στις επαρχίες Abyan και Shabwa που ξεκίνησαν στις 29 Απριλίου.

Ο Πρόεδρος της Υεμένης ισχυρίστηκε ότι περισσότερο από το 70 τοις εκατό των πολέμαρχων και των ανταρτών της οργάνωσης AQAP είναι ξένοι. Η εκτίμηση αυτή πιστεύεται ότι είναι εξαιρετικά υψηλή, ωστόσο (Βλέπε έκθεση της LWJ), αρκετοί Σαουδάραβες, Τσετσένοι και Αφγανοί αντάρτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων στη νότια Υεμένη.

Οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης καταγράφουν επιτυχία κατά τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις, εναντίον των «οχυρών «της οργάνωσης AQAP στο νότο.

Ο στρατός της χώρας ανακοίνωσε ότι έχει επανακτήσει την περιοχή Azzan και την περιοχή Al Maifa της επαρχίας Shabwa καθώς και την περιοχή Al Mahfad της επαρχίας Abyan. Η περιοχή Al Mahfad αποτελεί ένα προπύργιο της οργάνωσης AQAP καθώς και κέντρο εκπαίδευσης ανταρτών, από τα μέσα του 2012.

Η ισλαμική οργάνωση AQAP απάντησε αμέσως, εντείνοντας τις επιθέσεις τις στο κέντρο της Υεμένης, καθώς και στην πρωτεύουσα της Σαναά. Στην κεντρική επαρχία Baydah, οι μαχητές της AQAP σκότωσαν έξι στρατιώτες της Υεμένης σε ενέδρα σε ένα σημείο ελέγχου.

Στην πρωτεύουσα επίσης της χώρας, τέσσερις στρατιώτες της Υεμένης και τρεις μαχητές της AQAP σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις κοντά στο Υπουργείο Άμυνας. Η αστάθεια ανάγκασε τις ΗΠΑ να κλείσουν προσωρινά τις προξενικές υπηρεσίες της πρεσβείας.

Επιπλέον, στην περιοχή Shabwa, τρεις στρατιώτες της Υεμένης σκοτώθηκαν από μαχητές της AQAP, οι οποίοι είχαν στήσει ενέδρα σε αυτοκινητοπομπή που μετέφερε τον υπουργό Άμυνας της Υεμένης, ο οποίος ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα.

Καθώς γίνεται λοιπόν κατανοητό η κατάσταση ασφαλείας στην χώρα βαίνει δυσμενώς. Οι ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού για τυχόν επιθέσεις των ακραίων ισλαμιστών ανταρτών.