Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Ιουλ 2012


Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, όταν μία παρέα Σκοπιανών πολιτικών και υπαλλήλων της Ελληνικής Διπλωματικής Αποστολής στα Σκόπια, πίνανε τον καφέ τους σε μία γνωστή καφετέρια της πρωτεύουσας της ΠΓΔΜ.

Ηταν η εποχή της εθνοτικής κρίσης των Σκοπίων, με υψηλή ένταση στην κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Λιούπτσο Γκερογκίεφσκι (VMRO). Και ένας καφές, με Έλληνες, ήταν ό,τι καλύτερο για τους πιεσμένους Σκοπιανούς, οι οποίοι θέλησαν παρά τα όσα περνούσαν, να "πειράξουν" τους Έλληνες διπλωματικούς υπαλλήλους, λέγοντάς τους πως, "κι εσείς θα έχετε σε λίγο το ίδιο πρόβλημα, αφού έχετε Αλβανούς...".

Επειδή όμως όλα τα φρούτα δεν είναι ίδια, κι επειδή κάποιοι -έστω και διπλωματικοί υπάλληλοι- ξέρουν να απαντάνε, σε αντίθεση με αρμόδιους πολιτικούς (υπουργούς κ.α.), ο Σκοπιανός που θέλησε να "πετάξει την μπάλα" στους Έλληνες, βρέθηκε μπροστά σε μία πολύ δύσκολη στιγμή, αφού πήρε την απάντηση που του ταίριαζε από διπλωματικό υπάλληλο του Ελληνικού Γραφείου Συνδέσμου (Ελληνική Αποστολή στα Σκόπια):

- Ξέρεις φίλε μου, θα σου απαντήσω με ένα δικό σας ανέκδοτο. Κάποτε ήταν ένας μεγάλος βασιλιάς, που όταν ανέλαβε την βασιλεία του δεχόταν δώρα από εκπροσώπους κρατών.
Όταν πήγε ο Σέρβος, του πρόσφερε τα γνωστά δαμάσκηνα της Σερβίας.
Ο βασιλιάς όταν τα είδε, θύμωσε και διέταξε να του τα βάλουν στον κ@λο.
Ο Σέρβος πόνεσε, έκλαψε, αλλά μεγάλος βασιλιάς ήταν αυτός, σιώπησε και αποχώρησε.
Μετά τον Σέρβο σειρά είχε ο δικός σας (Σκοπιανός) εκπρόσωπος, ο οποίος προόσφερε στον βασιλιά τα γνωστά μήλα της Ρέσνας (πόλη Ρέσεν, κοντά στο Μοναστήρι).
Ο βασιλιάς θύμωσε και με το νέο δώρο και διέταξε να βάλουν τα μήλα στον κ@λο του Σκοπιανού.
Ο Σκοπιανός, προς έκπληξη όλων, αντί να δείχνει ότι πονάει, γελούσε ακατάπαυστα. Ο Βασιλιάς, παρεξενεύτηκε και τον ρώτησε:
- Καλά, ο Σέρβος που του βάλαμε τα δαμάσκηνα, πόνεσε, φώναζε και έκλαιγε. Κι εσύ γελας;
Και απάντησε ο Σκοπιανός:
- Γελάω βασιλιά μου, επειδή σκέφτομαι πως μετά από εμένα έρχεται ο Βούλγαρος και σου φέρνει κολοκύθια!!!

Έτσι κάνεις κι εσύ αγαπητέ μου, είπε ο Έλληνας διπλωματικός υπάλληλος στον Σκοπιανό πολιτικό. Ενώ έχετε τεράστιο πρόβλημα, εσύ θέλεις να φαντάζεσαι πρόβλημα στην Ελλάδα...

Ο Σκοπιανός κατέβασε το κεφάλι του και αποχώρησε από την παρέα. Ο Έλληνας του θύμισε πως είναι διαφορετικό να το παίζεις έξυπνος, από το να είσαι πραγματικά.

Παρατήρηση: Ο συγκεκριμένος Σκοπιανός σήμερα είναι υπουργός στην κυβέρνηση Γκρουέφσκι. Για να ξέρουμε ποιοί μας "πιέζουν" για το όνομα των Σκοπίων και απέναντι σε ποιούς κάποιοι δικοί μας είναι έτοιμοι να υποχωρήσουν.
Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Δεν δημοσιεύουμε το όνομα του Σκοπιανού υπουργού, για να μην χάσει τη θέση του...

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Της Ζέζας Ζήκου

Μετά τη Wall Street, τα τραπεζικά σκάνδαλα κλονίζουν και το Σίτι του Λονδίνου. Η απληστία των τραπεζιτών και οι άπραγοι πολιτικοί στη Βρετανία για να προστατεύσουν το Σίτι, άφησαν την πειρατική πρακτική της Βarclays, που χειραγωγούσε το διατραπεζικό επιτόκιο Libor, να σπείρει θύελλες. Πρέπει, επιτέλους, να περιοριστεί η «ασυδοσία» των τραπεζιτών, δήλωσε στην «Κ» ο σοφός οικονομολόγος /τραπεζίτης Μίνως Ζομπανάκης, ο οποίος ήταν ο ίδιος που δημιούργησε το 1969 στο Λονδίνο το επιτόκιο Libor (London interbank offered rate).

Ενας Ελληνας που έχει ήδη περιβληθεί με τον «μύθο» των μεγάλων, και δικαίως, καθώς έχει διασώσει οικονομίες από την κατάρρευση (όπως του Μεξικού) και είναι ο δημιουργός της πολύτιμης «Euroloan Market».Το 1969 πήγε στο Λονδίνο για να δημιουργήσει μια νέα τράπεζα, προκειμένου να θέσει σε εφαρμογή την ιδέα που είχε για τα κοινοπρακτικά δάνεια. Τότε δημιούργησε το επιτόκιο Libor και έθεσε τις βάσεις για τη σύγχρονη μορφή δανεισμού απελευθερώνοντας τη διακίνηση των κεφαλαίων. Το 1970 κινούσε το 40% των κρατικών δανείων του κόσμου. Απέδειξε στη διεθνή αγορά ότι μπορούσε να βρει χρήματα και να αποφύγουν χώρες με έλλειμμα την πειθαρχία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το Libor είναι το επιτόκιο με το οποίο οι τράπεζες δανείζουν στη διατραπεζική η μία την άλλη και επιπλέον έχει καθιερωθεί ως το επιτόκιο αναφοράς. Οποιος δανείζεται (καταναλωτικά, στεγαστικά, υποθήκες κ.λπ.) επηρεάζεται απ’ αυτό το επιτόκιο. Το Libor αποτελεί τον βασικό παράγοντα της τιμολόγησης τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε δάνεια, ομόλογα κ.λπ. Μια πρόσφατη μελέτη αποκάλυψε πως σχεδόν το 60% των κυμαινόμενων επιτοκίων στα στεγαστικά, και το 100% των υπολοίπων, βασίζονται στο Libor. Μεταξύ 2005-2009, και κυρίως στη διάρκεια της κρίσης του 2007-2009, η Barclays υπέβαλε ψευδή στοιχεία στην επιτροπή του Libor. Με αυτό τον τρόπο σημειώνονταν κέρδη. Είχε στηθεί ένα τραπεζικό καρτέλ υπό τις ευλογίες της Βarclays που χειραγωγούσε το Libor από το 2005 και μετά. Το σκάνδαλο απεκάλυψαν οι αρχές των ΗΠΑ και η Barclays συμβιβάστηκε με πρόστιμο 450 εκατ. δολαρίων. Οι αρχές σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία έχουν θέσει στο στόχαστρο τις μεγαλύτερες τράπεζες που θεωρούνται ύποπτες για τη χειραγώγηση του Libor, όπως η Citigroup, η HSBC, η UBS, η Deutsche Bank και η Royal Bank of Scotland.

Ο διάσημος αναλυτής Simon Nixon έγραψε στη Wall Street Journal πως όταν αποκαλυφθούν όλες οι λεπτομέρειες του σκανδάλου, θα προκληθεί παρόμοιος τραπεζικός σεισμός με αυτόν που προκάλεσε η χρεοκοπία της Lehmnan. Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2008, η κυβέρνηση Μπους άφησε την ιστορική Lehman Brothers, την 4η μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα της Wall Street, να χρεοκοπήσει. Ηταν η μεγαλύτερη χρεοκοπία στην οικονομική ιστορία των ΗΠΑ. Ηταν η μέρα που σταμάτησε το καπιταλιστικό σύστημα να λειτουργεί. Καθώς το τραπεζικό σύστημα βρέθηκε σε κατάσταση όπου θα έπρεπε να κηρύξουν πτώχευση όλες, σχεδόν, οι τράπεζες. Και για να αποφευχθούν οι κατά συρροήν χρεοκοπίες θα έπρεπε να γίνουν μαζικές ανακεφαλαιοποιήσεις, δηλαδή να ενισχυθούν με δημόσιο χρήμα οι τράπεζες.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μια μεγάλη οικονομική κρίση ενοχοποίησε τους άρχοντες του παγκόσμιου χρήματος. Η Μεγάλη Υφεση (1929-33) έφερε στην εξουσία τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, ο οποίος έλαβε δραστικά μέτρα ελέγχου των τραπεζών και χαλιναγώγησης της Wall Street, στο πλαίσιο του περίφημου «Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου» (New Deal). O Ρούζβελτ έκανε εχθρό του τη Wall Street, επειδή χρησιμοποίησε τη δημοτικότητά του για να προωθήσει σειρά ριζικών μεταρρυθμίσεων στο ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλάζοντας πλήρως τους κανόνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος. O Μπαράκ Ομπάμα προσπάθησε να τα βάλει με τους τραπεζοδεινόσαυρους της Wall Street. Να θυμίσω πως ένα τζούρμο από αδίστακτα έξυπνους Αμερικανούς τραπεζίτες τιτλοποίησαν τα τοξικά ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια της subprime αγοράς και τα πούλησαν όχι μόνο στους Αμερικανούς επενδυτές αλλά και σε πολλούς θεσμικούς επενδυτές ανά τον κόσμο. Ομως, αυτό δεν ήταν το τέλος της ιστορίας. Ανακάτωσαν τους τίτλους αυτούς χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης με άλλους τίτλους υψηλής ποιότητας εκδίδοντας ελκυστικά πακέτα σύνθετων δομημένων ομολόγων (όπως τα CDOs) και τα πούλησαν διεθνώς. Σύντομα ο πυρετός τιτλοποιήσεων στεγαστικών δανείων με ευφάνταστα απατηλά σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα, πήρε εκρηκτικές διαστάσεις.

Φυσικά είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι ο πόλεμος κατά της πανίσχυρης και «διεφθαρμένης» τραπεζικής ελίτ και όσων κινούνται στη σκοτεινή πλευρά του τραπεζικού συστήματος δεν έχει παγίδες.

Ο αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ των εμπορικών και των (ακραία κερδοσκοπικών) επενδυτικών τραπεζών, δηλαδή των προτάσεων του Πολ Βόλκερ, πρώην προέδρου της Fed, προκάλεσε λυσσαλέες αντιδράσεις και ο Ομπάμα υπαναχώρησε. Οι προτάσεις Βόλκερ διαπνέονται από το πνεύμα της νομοθεσίας «Glass-Steagall» που υπέγραψε ο Ρούζβελτ για τον διαχωρισμό των επενδυτικών από τις εμπορικές τράπεζες και ίσχυσε επί 70 περίπου χρόνια για να καταργηθεί το 1999 επί προεδρίας Μπιλ Κλίντον! Να επισημανθεί ότι τις προτάσεις αυτές ο Βόλκερ τις επεξεργάστηκε με τον Μίνωα Ζομπανάκη.



Άγριο μνημονιακό σοκ πριν από την επιμήκυνση!
Δεν πληρώνουν ούτε τα ομόλογα που λήγουν τον Αύγουστο!
Σαδιστική άσκηση από την «τρόικα»: θέλουν ως τις 2 Αυγούστου συμφωνία για όλο το δυσβάστακτο πακέτο μέτρων ως το τέλος του προγράμματος!
Αδιαφορούν για την ύφεση και αν θα μοιρασθεί το βάρος σε δύο ή τέσσερα χρόνια
Του Νώντα Χαλδούπη

Σε απόλυτο φιάσκο εξελίσσονται οι... επαναδιαπραγματευτικές «πιρουέτες» της κυβέρνησης, καθώς έχει εξαντληθεί προ πολλού, με ευθύνη των προηγούμενων κυβερνήσεων, όλο το κεφάλαιο αξιοπιστίας της Αθήνας προς τους διεθνείς πιστωτές, οι οποίοι διαπραγματεύονται πλέον με σχεδόν... σαδιστική διάθεση, ζητώντας να συμφωνηθούν ως τις 2 Αυγούστου όλα τα επώδυνα μέτρα μέχρι τη λήξη του προγράμματος, ασχέτως αν αναμένεται τον Σεπτέμβριο η οριστική έγκριση της επιμήκυνσης.

Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιβάλλουν απόλυτο οικονομικό «εμπάργκο» στην Ελλάδα, αφήνοντας την κυβέρνηση να καλύψει εκ των ενόντων ακόμη και τα ομόλογα που λήγουν στις 20 Αυγούστου.

Παρά τις κορόνες, κυρίως από πλευράς Ευάγγ. Βενιζέλου, περί επαναδιαπραγμάτευσης, παρά την ειδική σύσκεψη που συγκλήθηκε για να «επιτιμηθεί» από τους αρχηγούς ο Γιάννης Στουρνάρας, επειδή εμφανίσθηκε να υποστέλλει τη σημαία της επαναδιαπραγμάτευσης, η ουσία είναι ότι το πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί για τη διαπραγμάτευση με την «τρόικα» προϊδεάζει για ένα θερινό μνημονιακό σοκ της ελληνικής κοινωνίας:

• Όλοι οι παράγοντες της πλευράς των πιστωτών, από τους «σκληρούς» της Γερμανίας και του ΔΝΤ ως τον... πρόεδρο της Ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο, απέρριψαν χωρίς δεύτερη συζήτηση το ελληνικό αίτημα (που διατυπώθηκε μόνο προς το εσωτερικό, χωρίς να υποβληθεί επίσημα στους πιστωτές) να γίνει πρώτα η διαπραγμάτευση σε υψηλό πολιτικό επίπεδο για την επιμήκυνση και τη νέα χρηματοδοτική διευκόλυνση που θα χρειασθεί η Ελλάδα και να ακολουθήσει, αμέσως μετά, η συμφωνία για τα μέτρα που θα εφαρμοσθούν ως το τέλος του προγράμματος.

• Αυτό, βεβαίως, δεν έγινε επειδή υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι η Ελλάδα θα χρειασθεί επιμήκυνση του προγράμματος τουλάχιστον κατά δύο χρόνια. Αντίθετα, η επιμήκυνση είναι ήδη αποφασισμένη, αφού το πρόγραμμα έχει προ πολλού διαπιστωθεί ότι είναι αδύνατο να εφαρμοσθεί ως το τέλος του 2014. Η επιμήκυνση και η πρόσθετη χρηματοδοτική διευκόλυνση της Ελλάδας θα πρέπει να εγκριθούν μέσα στον Σεπτέμβριο, εκτός αν οι διεθνείς πιστωτές έχουν αποφασίσει να αφήσουν τη χώρα στην κατάρρευση και την έξοδο από το ευρώ, με όσες συνέπειες αυτό θα είχε.

Σάκο του μποξ κάνουν την Ελλάδα
• Η κατηγορηματική άρνηση για να εγκριθεί αμέσως η επιμήκυνση συνδέεται με δύο πολιτικούς παράγοντες: από τη μια, οι διεθνείς πιστωτές έχουν χάσει και τα τελευταία ψήγματα εμπιστοσύνης στις ελληνικές κυβερνήσεις, γι' αυτό και επιδιώκουν να δεσμεύσουν και τη νέα κυβέρνηση για όλα τα μέτρα, σε συνθήκες διαπραγμάτευσης με το... πιστόλι στον κρόταφο. Από την άλλη, η κυβέρνηση του Βερολίνου, που γνωρίζει ότι αναπόφευκτα θα βάλει το χέρι στην τσέπη για να διασωθεί το ευρώ, επιδιώκει να πείσει την κοινή γνώμη στο εσωτερικό ότι... βασανίζει αρκετά τους «τεμπέληδες» του Νότου, πριν από οποιαδήποτε διευκόλυνση. Έτσι, η Ελλάδα γίνεται άλλη μια φορά «σάκος του μποξ» για τους γερμανούς πολιτικούς, δυστυχώς όμως όχι χωρίς δικές μας ευθύνες.

• Σε αυτό το πλαίσιο, η όλη κατάσταση που διαμορφώνεται έχει έντονα στοιχεία παραλόγου: οι κορυφαίοι της «τρόικας» επιστρέφουν στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου, με εντολή να φύγουν στις 2 Αυγούστου, έχοντας στις αποσκευές τους ολόκληρη τη συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση για τα μέτρα που θα εφαρμοσθούν όχι μόνο φέτος, αλλά ως τη λήξη του προγράμματος, χωρίς να ενδιαφέρονται αν αυτή θα έρθει στο τέλος του 2014 ή στο τέλος του 2016. Ουσιαστικά, θα διαπραγματευθούν με την ελληνική κυβέρνηση σαν να μην υπήρχε η εκτός ελέγχου ύφεση και σαν να μην υπήρξαν όλες οι δραματικές πολιτικές εξελίξεις που έχουν μεσολαβήσει από την υπογραφή του προηγούμενου Μνημονίου. Η ελληνική κυβέρνηση καλείται να παρουσιάσει πώς θα εφαρμόσει ΟΛΑ τα μέτρα που είχαν συμφωνηθεί για τον Ιούνιο, ή ισοδύναμά τους, αλλά και να προσδιορίσει όλα τα μέτρα που επρόκειτο να συμφωνηθούν τον Ιούνιο για τη διετία 2013-2014. Με άλλα λόγια, θα γίνει μια διαπραγμάτευση... εικονικής πραγματικότητας, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε από τον περασμένο Μάρτιο, για να πείσει η νέα κυβέρνηση ότι είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει ΟΛΟΚΛΗΡΟ το Μνημόνιο.

• Αφού αποσπάσει η «τρόικα» τη συμφωνία για τα μέτρα, θα υποβάλει την έκθεσή της προς το Eurogroup και το ΔΝΤ, όπου θα διαπιστώνει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει όλη την αναγκαία προσπάθεια για να εφαρμόσει το Μνημόνιο, αλλά αυτό είναι αδύνατο χωρίς σημαντικές αλλαγές στη διάρκεια και τη χρηματοδότηση του προγράμματος. Έτσι, θα εγκριθεί τον Σεπτέμβριο η διετής επιμήκυνση, τα μέτρα θα μοιρασθούν σε χρονικό διάστημα τετραετίας και θα βρεθεί ο τρόπος για να διευκολυνθεί εκ νέου χρηματοδοτικά η Ελλάδα, χωρίς την έγκριση πρόσθετου δανείου: αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη μεταφορά των 50 δισ. ευρώ για τη στήριξη των τραπεζών από το δημόσιο χρέος στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, ώστε να απελευθερωθούν πόροι για τη χρηματοδότηση των κρατικών ελλειμμάτων, ή και με πρόσθετο «κούρεμα» στα ομόλογα που κατέχει το ευρωσύστημα των κεντρικών τραπεζών.

Εκβιάζουν
Για να εξασφαλίσουν, μάλιστα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι η πίεση στην Αθήνα κατά τη διαπραγμάτευση θα είναι ασφυκτική, πληροφορίες από την έκτακτη συνεδρίαση του European Working Group, που έγινε την Παρασκευή, αναφέρουν ότι έχει αποφασισθεί να αφεθεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει μόνη της την πληρωμή των ομολόγων, ύψους 3,1 δισ. ευρώ, που λήγουν στις 20 Αυγούστου και θα πρέπει να εξοφληθούν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Οι τεχνοκράτες που υποστηρίζουν τη λειτουργία του Eurogroup, σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Bloomberg, προσανατολίζονται είτε να αφήσουν την Ελλάδα να καλύψει την πληρωμή με πρόσθετες εκδόσεις εντόκων γραμματίων είτε να ζητηθεί από την ΕΚΤ να κάνει τα... στραβά μάτια για έναν μήνα, μέχρι να εγκριθεί η εκταμίευση της δόσης-μαμούθ των 31,5 δισ. ευρώ τον Σεπτέμβριο.

Στην πρώτη περίπτωση, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να δοκιμάσει στα όριά της την αντοχή του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, ενώ στη δεύτερη η Ελλάδα είναι προφανές ότι θα υποστεί μια πολιτική ταπείνωση, καθώς η διεθνής αγορά θα γνωρίζει ότι απλώς αποφεύγει την επίσημη στάση πληρωμών, επειδή η ΕΚΤ χαρίζει στη χώρα μας μια μικρή παράταση προθεσμίας. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι Ευρωπαίοι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να διευκολύνουν την Ελλάδα, όσο θα διαρκεί η διαπραγμάτευση, εγκρίνοντας μια ενδιάμεση εκταμίευση του ποσού που χρειάζεται για τα ομόλογα.




Η ομάδα ασφαλείας που επιβαίνει σε ένα αμερικανικό πλοίου ανεφοδιασμού άνοιξε πυρ σήμερα κατά ενός μηχανοκίνητου σκάφους ανοικτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, όταν αυτό αγνόησε τα προειδοποιητικά σήματα, ανακοίνωσε το Πεντάγωνο.

Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό από την πλευρά του Αμερικανικού 5ου Στόλου, που επιχειρεί στα ύδατα του Κόλπου, εάν υπήρξαν θύματα, ή τραυματισμοί, όμως αμερικανικά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι υπήρξε ένας νεκρός και τρεις τραυματίες από την πλευρά του μηχανοκίνητου σκάφους, το οποίο αμέσως μετά απομακρύνθηκε με ταχύτητα.

Οι φρουροί ασφαλείας του δεξαμενόπλοιου ανεφοδιασμού USNS Rappahannock άνοιξαν πυρ με βαρύ πολυβόλο εναντίον πολιτικού σκάφους «αφότου αυτό αγνόησε τις προειδοποιήσεις του και συνέχιζε να προσεγγίζει με μεγάλη ταχύτητα» το αμερικανικό πλοίο, τονίζει στην ανακοίνωσή του ο 5ος Στόλος.

Το επεισόδιο συνέβη κοντά στο Τζέμπελ Άλι, μία πόλη στα ΗΑΕ μεταξύ του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι.

Ο αμερικανικός στόλος έχει ενισχύσει την παρουσία του κατά τους τελευταίους μήνες στον Κόλπο, προκειμένου να αντιμετωπίσει μία πιθανή κρίση με το Ιράν, του οποίου οι Φρουροί της Επανάστασης διαθέτουν μία εντυπωσιακή δύναμη από μικρά, ευέλικτα και ταχύτατα, σκάφη που διαθέτουν εκτοξευτήρες πυραύλων.

Το Πεντάγωνο έχει διατάξει να διεξαχθεί έρευνα για τη φύση και τις συνθήκες του επεισοδίου.

Ένας νεκρός από τα αμερικανικά πυρά

Τουλάχιστον ένα άτομο σκοτώθηκε αμερικανικό πλοίο ανεφοδιασμού άνοιξε πυρ σήμερα κατά ενός μηχανοκίνητου σκάφους ανοικτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, αφότου αυτό αγνόησε τα προειδοποιητικά σήματα, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, από τα πυρά υπήρξαν και τραυματίες, ο αριθμός των οποίων όμως δεν προσδιορίστηκε.

Σύμφωνα με Πολεμικό Ναυτικό το μικρό πλοίο αγνόησε τις προειδοποιήσεις των Αμερικανών και προσέγγισε το αμερικανικό πλοίο.




120% το παρέδωσε ο Καραμανλής. Πόσα δισ. έκλεψαν;

Ε, κύριοι;

Κάνατε το περιβόητο κούρεμα που “μείωσε το χρέος”.

Διπλασιάσατε φόρους στα καύσιμα. Στα τέλη κυκλοφορίας. Στο πετρέλαιο θέρμανσης. Στους φόρους εισοδήματος. Στα πάντα.

Μειώσατε μισθούς, συντάξεις, εξαφανίσατε παροχές και επιδόματα. Διαλύσατε την κοινωνική πολιτική.

Βάλατε χαράτσια εως και στα κοτέτσια. Αυξήσατε τους λογαριασμούς.

Κοινώς, φεσώσατε τους ομολογιούχους διασύροντας την χώρα, ενώ καταληστεύσατε τον λαό.
Μιλάμε για δεκάδες δις Ευρώ που βάλατε στην τσέπη.

Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με την επίσημη πρόβλεψη του ΔΝΤ, το χρέος της χώρας για το 2013 θα φτάσει το 171%!!!

Όταν η συμμορία Παπανδρέου το παρέλαβε στο 120% χωρίς ληστεία των πολιτών, χωρίς εξαθλίωση.

Οπότε η ερώτηση είναι απλή:
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΚΛΕΨΑΤΕ ΛΑΜΟΓΙΑ;

Το πρόγραμμα των μέσων αποβλάκωσης βεβαίως θα συνεχιστεί χωρίς τέτοιες φιλοσοφικές αναζητήσεις. Οι τραπεζίτες άλλωστε σώθηκαν, ώστε να μπορούν να αμοίβουν τους Γούσηδες του ψεύδους. Ανιστορητοι όμως, την καινή διαθήκη τους την διάβαζαν μέχρι το φιλί.

Το τέλος θα το ανακαλύψουν μόνοι τους.



Για τους ευρωπαϊστές η χώρα μας είναι το μέσο για να βάλουν χέρι στα ευρωκονδύλια και για αυτό δεν τους νοιάζει αν θα καταστραφεί. Τους νοιάζει μόνο να υπάρχει στο ευρώ ακόμη και ως χώρα σφραγίδα.

Η Ευρώπη φτιάχνεται, και μέχρι αυτή να φτιαχτεί επιβάλλεται στα έθνη να προσπαθήσουν να την φτιάξουν σύμφωνα με τα συμφέροντα τους. Το είδαμε στην διάσωση της Ισπανίας, στις απαιτήσεις του Μόντι, στους αστερίσκους που πρόσθεσε η Ιρλανδία στην απόφαση τις 29-ιουνίου και σε δεκάδες άλλα σημεία.

Στην καθυστερημένη Ελλάδα η Ευρώπη έχει κλειδώσει ως διαδικασία με την είσοδο μας. Άπαξ και “τρουπώσαμε”τελειώσαν όλα όσα μας αφορούσαν. Όλα δείχνουν πως το “Άμα τρουπώσεις, τρούπωσες” είναι κάτι βαθύτερο από ατάκα ελληνικής ταινίας.

Η χώρα μετά την είσοδο στο ευρώ εκσυγχρονίστηκε και απόφυγε την σκληρή δουλειά. Μεταβλήθηκε σε πάροχο υπηρεσιών και μάλιστα κακών δηλαδή σε κακό γραφειοκράτη τυπικό δημόσιο υπάλληλο με εργοδότη την Ευρώπη.

Έκτοται οι ευρω μεταρρυθμιστές και τα παιδιά του εκσυχρονισμού δεν έχουν από τότε κανένα αίτημα πλην ενός: ΛΕΦΤΑ. Αεριτζίδικα λεφτά ή μπικικίνια: Μπαγιόκο ή λιλί! Καμιά μιζούλα και καμιά “δουλίτσα” και όχι κομπίνα λαϊκιστική… αλλά εκσυχρονισμένη…”ντε κομπινε” ένα πράγμα!

Βασικά το μόνο που θέλουν για την χώρα είναι να μην αρθεί η μονιμότητα του ευρώ. Να μας κρατήσουν εντός και να μας πετάνε ένα κομμάτι ψωμί το οποίο θα το αρπάζουν πρώτοι. Κι αν μας ρίχνουν καμιά κλωτσιά ή ένα βρίσιμο που και που δεν πειράζει διότι “Άμα τρουπώσεις, τρούπωσες”.

Για κάποιους απ αυτούς η χώρα μας είναι το μέσο για να βάλουν χέρι στα ευρωκονδύλια και για αυτό δεν του νοιάζει αν θα καταστραφεί αρκεί να υπάρχει στο ευρώ ακόμη και ως χώρα σφραγίδα. Οι υπόλοιποι φοβούνται πως θα αρχίσουν να δουλεύουν στα χωράφια και στις φάμπρικες αν μας βγάλουν από το ευρώ και έτσι απλά ότι πιο παρασιτικό υπάρχει στην χώρα μας υποστηρίζει το ευρώ.

Πάντως η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επαναβεβαίωσε εκ νέου τη σθεναρή συμπεριφορά που θα τηρεί έναντι της ευρωζώνης και ειδικότερα τα μέλη που ζητούν οικονομική βοήθεια, παρά την όποια οπισθοχώρηση έκανε στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (28-29 Ιουνίου).

“Κάθε απόπειρα να δηλώσουμε ότι είμαστε αλληλέγγυοι αλλά χωρίς κανέναν έλεγχο κανένα αντάλλαγμα’, κάθε απόπειρα λοιπόν σε ό,τι με αφορά δεν θα είναι τυχερή, δεν θα είναι τυχερή όσον αφορά τη Γερμανία“, τόνισε η κα Μέρκελ μιλώντας σήμερα στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF υπερασπιζόμενη πλήρως τα γερμανικά εθνικά συμφέροντα.

Αναφορικά με την Ισπανία, δήλωσε ότι “η ισπανική κυβέρνηση προδήλως είναι ο εγγυητής των βοηθειών στα πλαίσια του προγράμματος για την Ισπανία”, ενώ επέμεινε ότι “δεν ελήφθη καμία απόφαση” περί πιθανής τροποποίησης των κανόνων, που αφορούν τις εγγυήσεις τέτοιων βοηθειών στη διάρκεια του ίδιου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Την Πέμπτη 19 Ιουλίου σε έκτακτη συνεδρίαση η Κάτω Βουλή στο Βερολίνο θα ασχοληθεί με το θέμα της οικονομικής βοήθειας για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Ισπανίας –έως του ποσού των 100 δισ. ευρώ.

Στην ίδια συνέντευξη η καγκελάριος Μέρκελ κάλεσε “την Ελλάδα να σεβαστεί τις συμφωνίες, που συνήψε με την τρόικα των πιστωτών (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ)”.

“Ο σεβασμός των δεσμεύσεων είναι αγαθό πολύ υψηλό”, υπογράμμισε, αναφέροντας ότι θα αναμένει την έκθεση που θα συντάξει η τρόικα, αφού επανέλθει προσεχώς στην Αθήνα, πριν να τοποθετηθεί ως προς την επανάληψη της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα.


Ακούγεται προφανώς παράξενο κάτι τέτοιο για όσους δεν κατέχουν την φιλοσοφία λειτουργίας του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Εξάλλου παράξενα ακουγόταν στο παρελθόν μια ενδεχόμενη συγκυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ. Και μην πάτε μακριά, παρά μόνο ένα χρόνο πριν τέτοια εποχή, όταν ο κ. Σαμαράς δήλωνε σε όλους τους τόνους ότι δεν θέλει ούτε συνάντηση να έχει με τον κ. Παπανδρέου και ότι θα συστήσει εξεταστική επιτροπή για τις ευθύνες Παπανδρέου και άλλα τέτοια για αφελείς ιθαγενείς. Λίγους μόλις μήνες αργότερα, καθόταν στο ίδιο τραπέζι και καθόριζε με τον κ. Παπανδρέου τους υπουργούς της μνημονιακής συγκυβέρνησής τους, χωρίς να πει ούτε μια συγνώμη γι’ αυτά που έλεγε.

Πιστεύετε λοιπόν ακόμα ότι δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τα κόμματα που καταγγέλλει τώρα ως… κόμματα του μνημονίου;; Γιατί; Επειδή είναι τάχα αριστερό κόμμα, πιο αριστερό δηλαδή της αδελφής ΔΗΜΑΡ; Ελπίζουμε πως όχι.

Η λογική είναι απλή. Μέσω των «τρύπιων» συνταγματικών θεσμών, το πολιτικό σύστημα κατάφερε με την πάροδο του χρόνου να αυτονομηθεί από το κοινωνικό σώμα. Συναλλάχτηκε με οικονομικά ντόπια (κυρίως κρατικοδίαιτα) και ξένα οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα και στη συνέχεια αυτό το πολιτικοικονομικό μόρφωμα νέμεται ολόκληρο το κοινωνικό σώμα εξαπατώντας το με διάφορες θεατρικές δήθεν ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, για να αποσπά τις ψήφους του, από τα εικονικά κομματικά «μαντριά» στο όνομα της «δημοκρατίας»..

Το μυστικό όμως της υπόθεσης είναι πως, όταν κινδυνεύει να καταρρεύσει αυτό το πολιτικό σύστημα (το μαγαζί δηλαδή των επαγγελματιών πολιτικών), τότε όλες οι πλευρές του ρίχνουν τη μάσκα της διαφορετικότητας και συνεργάζονται για να το στηρίξουν. Πριν ήταν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ που συνεργάστηκαν, τώρα είναι η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, αύριο θα είναι μαζί τους και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι και το ΚΚΕ συγκυβέρνησε το 1989-1990 για να διασωθεί τότε το σύστημα!!!

Με αυτή τη λογική λοιπόν και ο ΣΥΡΙΖΑ ως γνήσιο τμήμα του όλου συστήματος, δεδομένου ότι δικοί του άνθρωποι κατέχουν καίριες θέσεις σε πνευματικά και πολιτιστικά πόστα του κρατικοδίαιτου συστήματος, όταν χρειαστεί θα συμβάλλει στη διάσωσή του, για το καλό της «δημοκρατίας» βεβαίως βεβαίως. Είδατε άραγε εσείς τον ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει θεσμικές αλλαγές που θα άλλαζαν ριζικά το ισχύον πολιτικό σύστημα; Όχι φυσικά. Η όλη αντιπαράθεση γίνεται «περί όνου σκιάς».

Εξάλλου, όπως θα είδατε τελευταία, ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε την κάθετη αντίθεσή του με το μνημόνιο και με πλάγια βήματα προσχωρεί στην άποψη της επαναδιαπραγμάτευσης κ.λ.π., δηλαδή δείχνει καθαρά ότι ρίχνει γέφυρες για μελλοντική συγκυβέρνηση.



Mπορεί η Τουρκία να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ; Πριν από λίγα χρόνια, η δέσμευση της Τουρκίας προς το ΝΑΤΟ ήταν υπό αμφισβήτηση. Κάποιοι μάλιστα προέβλεπαν ότι η Τουρκία θα εγκαταλείψει τη συμμαχία - ή ότι, τουλάχιστον, η συμμαχία θα πρέπει να μειώσει σοβαρά τις προσδοκίες της για τη σύμμαχο Τουρκία. Αλλά τα πρόσφατα γεγονότα στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης και της κατάρριψης του τουρκικού μαχητικού αεροπλάνου, καθώς και ο ανταγωνισμός Τουρκίας-Ιράν στη Μέση Ανατολή, έχουν αυξήσει την αξία των Τούρκων για το ΝΑΤΟ. Προς το παρόν, τουλάχιστον, και η Τουρκία έχει βολευτεί στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ. Αλλά η μακροπρόθεσμη δέσμευση της Άγκυρας με τη συμμαχία δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, διότι η Τουρκία διαθέτει τουλάχιστον δύο στρατηγικές εναλλακτικές λύσεις.

Η πρώτη είναι να είναι μέλος μιας ομάδας αναδυόμενων οικονομικών δυνάμεων, όπου θα διατηρήσει μια πραγματικά ισσοροπημένη στρατηγική προσέγγιση. Αυτό συνεπάγεται, αν η Τουρκία προχωρήσει ενεργώντας από κοινού με τις χώρες BRIC - Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα. Αν και η Ρωσία θα μπορούσε να εξαφανιστεί απ' το ακρονύμιο, εάν οι διαφορές Τουρκίας-Ρωσίας σχετικά με τη Συρία επιδεινωθούν περαιτέρω.

Η δεύτερη εναλλακτική λύση, είναι να αναγνωρίσουμε ότι η Τουρκία έχει περισσότερα κοινά με τις αναδυόμενες δημοκρατίες, παρά με οικονομικά δυναμικά αυταρχικά καθεστώτα. Αυτή η μορφή ουδετερότητας τοποθετεί την Τουρκία στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ομάδας που αναφέρεται ως IBSATI - Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική, Τουρκία και Ινδονησία. Αν και η συνεργασία IBSATI θα άφηνε περισσότερο χώρο για μια τουρκική συνεργασία με τη Δύση από ότι οι χώρες BRIC, θα απέκλειε τον κοινό συντονισμό με το ΝΑΤΟ.

Προς το παρόν οι χώρες BRIC παραμένουν ένα αναλυτικό εργαλείο για τους επενδυτές, και όχι για τους ειδικούς γεωστρατηγικής, και οι IBSATI δεν είναι παρά μόνο ενα μακρινό ονειρο. Παρ 'όλα αυτά, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να προωθήσει με ζήλο και να διαφυλάξει το status του...

ΠΗΓΗ: "CNN" και για την ελληνική μετάφραση: "ΟnAlert"

Γλέζος προς ΧΑ: «Τώρα που φεύγουν μετανάστες οι Έλληνες, θα ειδοποιήσετε τους ομοϊδεάτες σας να τους τσακίσουν;

Aίσθηση προκάλεσε το ερώτημα που απηύθυνε ο Μανώλης Γλέζος προς τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Βουλή. Με αφορμή τη μετανάστευση των Ελλήνων λόγω της κρίσης, ο κ. Γλέζος ρώτησε: «Θα ήθελα να ξέρω τι θα κάνετε. Θα στείλετε εντολή στους ομοϊδεάτες σας στις άλλες χώρες να τσακίσουν τους Έλληνες»;

Λοιπόν παππού Μανώλη, σέβομαι τα χρόνια και την ιστορία σου, (όχι την κομμουνιστική, αλλά κυρίως το ότι ήσουν και είσαι ακόμα μάχιμος)… αλλά μιας και καταπιάνεσαι σε αυτήν την ηλικία ακόμα με τα κοινά, θα μου επιτρέψεις να σου πω δυό πραγματάκια, που η ιδεολογική σου περίπτωση δεν σε αφήνει να τα δεις.

Να σου πω λοιπόν, πως οι Ελληνες, (μιας και κατάφεραν να τους ξαναστείλουν μετανάστες ύστερα από 50 χρόνια),... όπως δεν ήταν πριν δεν θα είναι και τώρα!

Τι θα είναι ή δεν θα είναι; Τι θα κάνουν ή δεν θα κάνουν; Πολλά…

Πρώτα - πρώτα, δεν θα είναι παράνομοι στις χώρες φιλοξενείας τους!

Δεν θα πληρώσουν κανέναν λαθρέμπορο για να εισβάλουν στην χώρα!
(Γιατί αυτό που συμβαίνει στην δική μας, εισβολή είναι και το ξέρεις, έτσι δεν είναι;)

Όπου κι αν πάνε, θα πάνε σε όλα τους νομότυποι, με υγειονομικές εξετάσεις και όλα θα γίνουν μέσω των πρεσβειών τους!

Θα σεβαστούν το κράτος που θα ζουν, θα σεβαστούν τους νόμους και τους κανόνες του (γιατί έξω καλά τα πάμε, μέσα είχαμε το πρόβλημα) και το όποιο κράτος θα έχει την τύχη να έχει Ελληνες ως μετανάστες, θα ξέρει με ποιούς έχει να κάνει!

Θα δουλέψουν και θα γίνουν όπως είναι μέχρι σήμερα οι μετανάστες μας, υπόδειγμα πολίτου και υγιούς κυττάρου της εκάστοτε κοινωνίας!

Εγκληματίες να σφάζουν στον δρόμο ΕΝ ΨΥΧΡΩ για μια κάμερα ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ!

Δεν θα πάρουν -όντας παράνομοι στην χώρα- τα πλακάτ για να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ από το κράτος, χώρο λατρείας του Θεού τους, πληρωμένο από τους γηγενείς πολίτες του!

Δεν θα απαιτήσουν με πορείες, να κλείσουν γραφεία εκλεγμένου κόμματος της χώρας!

Δεν θα μαζεύονται στις πλατείες και στα σοκάκια, αποτελώντας κίνδυνο για τους ντόπιους...

Δεν θα ζητήσουν να εφαρμόζονται, οι δικοί τους θρησκευτικοί και μη κανόνες σε συγκεκριμένες περιοχές... γιατί θα ξέρουν ότι εκεί που ζούν, είναι πατρίδα άλλων κι οφείλουν να σέβονται τα ήθη, την θρησκεία και τις συνήθειες της χώρας!!

Και μπορώ να σου αραδιάσω πολλά "ΔΕΝ" ακόμα!

Το κυριότερο και πιο σοβαρό όλων ξέρεις ποιο είναι;

Ότι δεν θα τους "μαζεύουν" κάτι προδοτικά μια ζωή, αποκόμματα σαν τα δικά σας της αριστεράς, για να τους ξεσηκώνουν εναντίον του κράτους που έχουν καταλάβει, όπως έχετε κάνει εσείς με αυτούς τους παρείσακτους.

Γιατί παρείσακτοι είναι!

Ούτε νόμιμα μπήκαν στην χώρα μας,ούτε την σέβονται!
Κατάλαβες παππού Μανώλη;

Γι’αυτό δεν θα χρειαστεί να τσακίσει κανείς τους Έλληνες μετανάστες!
Κι αν τύχουν τέτοιας αντιμετώπισης, θα είναι πέρα για πέρα άδικο και εντελώς παράλογο!

Και για να κλείσω, να πω πως δεν ήμουν, ούτε είμαι υπέρ του φαινομένου της βιαιοπραγίας ενός μετανάστη.

Δεν είναι αυτή η λύση, αντιθέτως θα φέρει πολλά προβλήματα.

Η λύση είναι πρώτα πρώτα, να έχει μια χώρα κυβερνώντες ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, που αγαπούν και διαφυλάττουν τα δίκαια της χώρας και τους πολίτες της.
Κι από αυτό πάσχουμε από την εποχή του Μεταξά…

Επειτα,η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων μας και μετά η ΑΜΕΣΟΤΑΤΗ απέλασή τους.

Κι επειδή κάθε έγκλημα, έχει και τον θύτη του κι επειδή οι θύτες εδώ είναι πολλοί, η τιμωρία σε αυτήν την ύβρι, όταν η Νέμεσις θα πάρει επιτέλους τον λόγο, θα έπρεπε να είναι ο εξοστρακισμός (στην καλύτερη περίπτωση) όλης την αριστερής πτέρυγας της βουλής στην Σιβηρία… (ξέρετε εσείς από Σιβηρία, έτσι δεν είναι παππού;), συν όλους όσους από Πασοκ και ΝΔ κυβέρνησαν την τελευταία 20ετία.

Διότι ΑΥΤΟΙ, είναι οι αυτουργοί του εγκλήματος που λέγεται "λαθρομετανάστευση" στην Ελλάδα!

Και λέω «αυτουργοί», διότι εκτελούσαν κι εκτελούν εντολές, μιας και βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία, που το όνομα αυτής είναι… "ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ"… κι όποιος ΑΚΟΜΑ δεν το βλέπει, ας δηλώσει ΑΜΕΑ (άτομο με έλλειψη αντίληψης) να ξέρουμε με ποιόν έχουμε να κάνουμε!

Κατάλαβες παππού; Κατάλαβα να λες…

Σε φιλώ σταυρωτά… Μαρία.



Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι η πολιτική της χώρας του με τη λογική «Μηδέν πρόβλημα με τους γείτονες» έχει καταρρεύσει μετά την επιθετικότητα της Συρίας και τόνισε ότι η πολιτική με μηδενικά προβλήματα σε σχέση με τη Συρία δεν ισχύει, γιατί με τη Συρία υπάρχει πρόβλημα.
Ο Νταβούτογλου αναφέρθηκε στην πολιτική της Τουρκίας βρισκόμενος στην Οξφόρδη όπου το ίδρυμα Ditchley διοργάνωσε την 48η ετήσια εκδήλωση του.

Θέμα της ομιλίας του Τούρκου πολιτικού ήταν «ο μεταβαλλόμενος κόσμος, η αλλαγή της Εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας».

Ο Νταβούτογλου αξιολόγησε ότι το καθεστώς της Συρίας, αργά ή γρήγορα θα πέσει ώστε «να απαλλαγούμε από ένα καθεστώς που καταπιέζει το λαό του».


Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε στη Σερβία και τη Βοσνία η πρόσφατη δήλωση του Τούρκου πρωθυπουργού, Recep Tayyip Erdoğan ότι «η Βοσνία αποτελεί οθωμανική κληρονομιά».

Την περασμένη εβδομάδα ο Τούρκος πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ο πρώτος πρόεδρος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Alija Izetbegović, πριν πεθάνει(2003) του άφησε παρακαταθήκη τη Βοσνία και τον βοσνιακό λαό.

«Ο Alija Izetbegović, όταν τον επισκέφτηκα στο νοσοκομείο μου είπε: «Σου αφήνω τη Βοσνία παρακαταθήκη. Η Βοσνία είναι οθωμανική κληρονομιά»» ανέφερε ο T. Erdoğan μιλώντας σε κομματική συνέλευση, στην Άγκυρα.
Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός της Σερβίας, Ivica Dačić σχολιάζοντας τη δήλωση αυτή ανέφερε: «Κάποιος πρέπει να προειδοποιήσει τον Erdoğan ότι τέτοιες απόψεις δεν βοηθούν για την εδραίωση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή».

Έντονες αντιδράσεις εκδηλώθηκαν και στη Βοσνία.
Ο πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας, Milorad Dodik επισήμανε πως «η δήλωση αυτή στέλνει σαφή μηνύματα για τις προθέσεις της Τουρκίας στην περιοχή» και ανέφερε ότι ζήτησε εξηγήσεις από τον πρέσβη της Τουρκίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη(σχόλιο: εδώ ο πρέσβης δεν ενοχλείται ποτέ ούτε οι «διπλωμάτες» γνωρίζουν ότι είναι σε ξένο κράτος και όχι στο τσιφλίκι τους).
Ο κ. Dodik προειδοποίησε ότι «τελευταία υπάρχει έντονη τουρκική δραστηριότητα στη Βοσνία» (σχόλιο: στην Ελλάδα και την Κύπρο πάλι καθόλου!).

Τη δήλωση Erdoğan καταδίκασαν όλοι οι αρχηγοί των σερβικών κομμάτων στη Βοσνία, ενώ προβληματισμός εκφράζεται και από τους Κροάτες.
«Οι απόψεις του Erdoğan δυσαρέστησαν πολλούς πολίτες της Βοσνίας και κυρίως τους Κροάτες και τους Σέρβους. Δεν νομίζω ότι είναι ευχάριστο να ακούει κάποιος ότι η Βοσνία αποτελεί οθωμανική κληρονομιά» δήλωσε ο Veso Vegar, εκπρόσωπος Τύπου της Κροατικής Δημοκρατικής Κοινότητας(HDZ) που είναι το κυρίαρχο κόμμα των Κροατών στη Βοσνία.

Ο ιστορικός Slavenko Terzić εκτίμησε ότι εγκυμονεί κινδύνους για τα Βαλκάνια η δήλωση Erdoğan διότι, όπως είπε «αποκαλύπτει τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες της Άγκυρας που εκδηλώνονται μέσα από την ιδέα του νέο-οθωμανισμού».

Την ανάγκη ομόφωνης καταδίκης των απόψεων Erdoğan από το συλλογικό προεδρείο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης εξέφρασε ο Σέρβος ιστορικός Čedomir Antić ο οποίος χαρακτήρισε ως προβοκατόρικη τη συμπεριφορά του Τούρκου πρωθυπουργού.



Για πογκρόμ εξαθλίωσης και εξόντωσης των Ελλήνων που δεν πρέπει να συνεχιστεί κάνουν λόγο οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, με αφορμή την απειλή για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων για όσους δεν πληρώσουν το τέλος ακινήτων, το γνωστό «χαράτσι» της ΔΕΗ.

Σε δήλωσή του, ο εκπρόσωπος του κόμματος Χρήστος Ζώης κάνει λόγο για «τρόικα της συγκυβέρνησης με "αντιμνημονιακή" συνιστώσα τη ΔΗΜΑΡ», που αντικαθιστά τη διακοπή της ηλεκτροδότησης με κατασχέσεις σε μισθούς, συντάξεις, καταθέσεις και περιουσιακά στοιχεία.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες χαρακτηρίζουν παράλογη και εξωφρενική τη συγκεκριμένη πολιτική, καθώς, όπως σημειώνουν, σημαίνει όλο και βαρύτερες κοινωνικές παρενέργειες.

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι δεν έχουν εξαντληθεί μόνο οι οικονομικές, αλλά και οι ψυχικές αντοχές των πολιτών.


«Το πρόβλημα της Ελλάδας θα έχει λυθεί πριν τις γερμανικές εκλογές» ανέφερε η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ σε συνέντευξή της χθες βράδυ στο ZDF!

Αν και απέφευγε να κάνει συγκεκριμένα σχόλια σχετικά με τον πρόγραμμα της Ελλάδας, η κ. Μέρκελ δήλωσε πως θα περιμένει την έκθεση της τρόικας για την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων προτού αποφασίσει για τις περαιτέρω ενέργειές της.

Ανέφερε επίσης ότι η Γερμανία δείχνει πάντα αλληλεγγύη αλλά όπως τόνισε «πρέπει να τηρούνται οι συμφωνίες», σημειώνοντας ότι θα περιμένει «μερικές εβδομάδες ακόμα».

Πάντως, από την πλευρά του ο πρόεδρος των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) της Βαυαρίας Χορστ Ζέεχοφερ με δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση έδειξε την πόρτα της εξόδου στην Ελλάδα.

«Δεν θα ήταν το τέλος της Ευρώπης, ούτε του ευρώ», υποστήριξε ο Ζέεχοφερ στην εκπομπή Bericht aus Berlin.

«Όταν διαπιστώνεται ότι κάποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει να εκπληρώσει τους όρους, τότε δεν έχει νόημα να δίνεις χρήματα σε ένα βαρέλι δίχως πάτο», πρόσθεσε.

Πάντως στη συνέντευξη που έδωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι υποχώρησε από τις βασικές της θέσεις στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.

Όσον αφορά στην Ισπανία, είπε ότι τα δάνεια που θα παρασχεθούν στην χώρα μέσω των ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης για την στήριξη των τραπεζών της, θα έχουν την εγγύηση της ισπανικής κυβέρνησης. Όπως εξήγησε η ίδια, η συμφωνία των ευρωπαίων ηγετών για απευθείας δανεισμό των τραπεζών από τον μηχανισμό στήριξης στο μέλλον, δεν σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις απαλλάσσονται από την υποχρέωση να εγγυηθούν αυτά τα δάνεια.

«Σύμφωνα με τους κανόνες, η ισπανική κυβέρνηση έχει φυσικά την ευθύνη του προγράμματος της χώρας», δήλωσε χαρακτηριστικά η κ. Μέρκελ ενώ υπογράμμισε πως δεν υπήρξε καμία συζήτηση που να αναφέρεται σε αλλαγή των όρων της ευθύνης.



“Αποκάλυψη ψυχής” για τον πλήρη εκτουρκισμό των Πομάκων της Θράκης από την πομακική εφημερίδα Ζαγάλισα. Δείτε πως εκτουρκίζουν με το έτσι θέλω τα μικρά πομακόπουλα,και πως με απειλές και βρισιές προσπαθούν να τα κάνουν να "ξεχάσουν" την πομακική τους καταγωγή.

Η λέξη "Πομάκος" εικάζεται ότι προέρχεται από το ελληνικό Πομάξ (πότης) εξαιτίας της παλιάς συνήθειας των Θρακών να πίνουν πολύ, ή από το "ιππομάχοι" (οι Αρχαίοι Θράκες ήταν δεινοί ιππείς πολεμιστές).

Η μαζική στροφή στο ισλάμ έγινε κατά τον 16ο και 17ο αιώνα. Σύμφωνα με τους Κώδικες της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως και τον Τσέχο ιστορικό και σλαβολόγο Κωνσταντίν Γιόζεφ Γίρετσεκ (Konstantin Josef Jireček), στα μέσα του 17ου αιώνα, οι προύχοντες των Πομάκων συμφώνησαν να εξισλαμιστούν ομαδικά, προκειμένου να επιβιώσουν.

Οι Πομάκοι φαίνεται ότι εξισλαμίστηκαν πλήρως στα τέλη του 18ου αιώνα. Έως τότε ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι[15]. Οι Πομάκοι άρχισαν να εξισλαμίζονται σταδιακά, από την Οθωμανική κατοχή (αρχές του 15ου αιώνα) επί Σουλτάνου Σελήμ Α΄, έως το τέλος του 18ου αιώνα. Ο μοναχός Παχώμιος Ρουσάνος (1508-1553), που επισκέφτηκε την ορεινή Ξάνθη, έγραψε το 1550 ότι μόνο 6 ή 9 χωριά είχαν στραφεί στο Ισλάμ.

Κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877-1878), οι Πομάκοι επαναστάτησαν κατά των βλέψεων της Βουλγαρίας και ίδρυσαν την αυτόνομη πολιτεία με την ονομασία "Δημοκρατία του Ταμράς", σε εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα οποία θα περιλαμβάνονταν στην υπό αυτονόμηση Ανατολική Ρωμυλία. Το 1886 η Οθωμανική κυβέρνηση αποδέχτηκε την προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στη Βουλγαρία, και έτσι ήρθε το τέλος για την αυτόνομη πολιτεία των Πομάκων.

Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, πολλοί Πομάκοι συμμετείχαν στην πλευρά των Ελλήνων, έναντι των Βουλγάρων και των Τούρκων. Αξιοσημείωτη είναι η μορφή του Αλή Ζεΐρ Χαβούζ, από τη Δράμα, ο οποίος πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Μετά το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, οι Πομάκοι ξεσηκώθηκαν κατά της Βουλγαρικής κατοχής (στην οποία είχε περιέλθει όλη η Δυτική Θράκη).

Στις 16 Αυγούστου του 1913, ξέσπασε το επαναστατικό κίνημα στις περιοχές Κοσούκαβακ (σημερινό Κρούμοφγκραντ Βουλγαρίας), Μαστανλί (σημερινό Μόμτσιλγκραντ Βουλγαρίας) και Κάρντζαλι. Οι επαναστάτες κατέλαβαν επίσης την Κομοτηνή, την Ξάνθη και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης (Δεδέαγατς). Την 1η Σεπτεμβρίου 1913 ιδρύθηκε στην Κομοτηνή η "Προσωρινή Διοίκηση Δυτικής Θράκης" (Garbi Trakya Hukumet i Muvakkatesi). Η Οθωμανική διοίκηση δεν υποστήριξε τους επαναστάτες και έτσι, με την ανοχή Ελληνικής και Οθωμανικής κυβέρνησης, η περιοχή παραδόθηκε στο Βουλγαρικό στρατό στις 30 Οκτωβρίου 1913. Οι επαναστάτες (αν και μουσουλμάνοι) αναζήτησαν στήριξη, κυρίως από την Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) διορίστηκε Έλληνας δήμαρχος. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, 8 Πομάκοι βουλευτές της Βουλγαρικής βουλής, απευθυνόμενοι στις κυβερνήσεις της Ελλάδος και Γαλλίας, ζήτησαν να προστατευτεί η εθνική και θρησκευτική τους ιδιαιτερότητα από τη Βουλγαρική διοίκηση.

Για ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους, οι Πομάκοι υπέστησαν κατά περιόδους πιέσεις ώστε να αλλάξουν τα τουρκικά/μουσουλμανικά ονόματά τους σε βουλγαρικά (1912, 1942, 1962 και 1971-4), όπως επίσης τους δόθηκε αργότερα το δικαίωμα να ανακτήσουν τα ονόματά τους (1913, 1945, 1964 και 1990).

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με αντιπροσώπους τους στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946, οι Πομάκοι της Βουλγαρίας επανέφεραν το αίτημα για ένωση με την Ελλάδα. Ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Ουάσινγκτον Άλμπερτ Βέρνερ, παρουσίασε το θέμα ως εξής: "Ένα ακόμη πρόβλημα μειονότητας παρουσιάστηκε σήμερα στην Ουάσινγκτον στο πρόσωπο των Πομάκων, οι οποίοι είναι αρχαία ελληνική φυλή, ιστορούμενη από την προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχή [...] Οι Πομάκοι ποιούνται νυν έκκληση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και προς το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και ζητούν την διενέργεια δημοψηφίσματος, για να ελευθερωθούν από τη Βουλγαρία και να απολαύσουν την ελευθερία την οποία απολαμβάνουν οι Πομάκοι της Ελλάδας [...]". Ο τύπος επίσης έγραφε: "Το παρελθόν Σάββατον εις το ξενοδοχείο Πενσυλβάνια έλαβε χώρα συνέντευξις προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού και Ελληνικού τύπου εκ μέρους των κ.κ. Χαμδή Χουσεΐν, πρώην βουλευτού Ροδόπης και Χακή Σουλεϊμάν, αποτελούντων από την αντιπροσωπεία των Πομάκων Θράκης. Οι Πομάκοι εξέθεσαν προς τον τύπο τας απόψεις των και τα δίκαιά των, ζητούντες την ένωσιν των με την Ελλάδα". Η προσπάθεια των Πομάκων δεν τελεσφόρησε διότι είχε προηγηθεί η διανομή της Ευρώπης μεταξύ των τριών μεγάλων δυνάμεων στη Γιάλτα, τον Φεβρουάριο του 1944.

Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γεώργιο Παπανδρέου και την υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης, στις 17 Μαρτίου 2010, ζήτησε την ίδρυση δημόσιων, μη μειονοτικών σχολείων στα πομακοχώρια, ώστε να μην αναγκάζονται οι μαθητές να μαθαίνουν την τουρκική, μια γλώσσα ξένη προς αυτούς. Την επιστολή υπογράφουν ο πρόεδρος του συλλόγου, Ταχήρ Κόντε, η γραμματέας Αλιέ Εφέντη και ο ταμίας Χαμδή Εφέντη.

Υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει που θέλουν να πρόσκεινται "εθνικά" οι Πομάκοι μετά την ιστορική αυτή αναδρομή;
Ας δούμε τώρα τη μαρτυρία ενός Πομάκου δασκάλου όπως την δημοσίευσε η Ζαγάλισα.

"Γεννήθηκα σε Πομακοχώρι του νομού Ροδόπης ή σε «χωριό του ορεινού όγκου», όπως το αποκαλούν οι «Τούρκοι» και οι ελληνόγλωσσοι πολιτικοί.

Οι συνθήκες ζωής στο χωριό ήταν δύσκολες. Δεν είχαμε δρόμους. Το πιο σημαντικό πρόβλημα ήταν η ανεργία.

Έτσι, ο πατέρας μου αποφάσισε ότι δύο δρόμοι υπάρχουν: ή να μπω στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης για να γίνω δάσκαλος ή να πάω στην Τουρκία και να γίνω ιμάμης.

Στο χωριό μου εκείνη την εποχή είχε γίνει μόδα να γίνεσαι δάσκαλος στην ΕΠΑΘ ή ιμάμης. Ήταν ένας τρόπος να έχεις μια καλή δουλειά και να ανέβεις κοινωνικά.

Εγώ, δεν ήθελα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Στην Τουρκία δεν ήθελα να πάω.

Από το σχολείο είχα κακή εμπειρία μια και ο μουσουλμάνος δάσκαλος που είχαμε μας χτυπούσε κάθε φορά που μιλούσαμε πομακικά μέσα στην τάξη. Έτσι, μίσησα τον δάσκαλο.

Τελικά, προτίμησα τη σχολή, αφού σκέφθηκα ότι εγώ είμαι διαφορετικός. Έγινα δάσκαλος και διορίστηκα αμέσως.

Όχι όμως σε κάποιο Πομακοχώρι, όπως θα ήθελα, αλλά σε πεδινό χωριό του κάμπου, του νομού Ροδόπης.

Οι κάτοικοι του χωριού με δέχθηκαν εχθρικά. «Τι θέλει ο κω..πομάκος στο χωριό μας;», έλεγαν.

Στον κάμπο είναι βρισιά η λέξη Πομάκος. «Pomak salak», δηλαδή «Πομάκος βλάκας», έτσι το έχουν οι τουρκοφανείς του κάμπου.

Άραγε, ποιος θυμάται ότι τα πρώτα χρόνια που έγινε η ΕΠΑΘ, οι Πομάκοι δάσκαλοι όταν πήγαιναν να διδάξουν στα χωριά διώχνονταν με πέτρες (!) από τους φανατισμένους χωρικούς και από τους πράκτορες του προξενείου;

Στο πεδινό χωριό, λοιπόν, έπρεπε να αποδείξω στους χωρικούς ότι είμαι καλός Τούρκος.

Έπρεπε να απαρνηθώ την πομακική καταγωγή μου.

Βέβαια, οι μακαρίτες οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου μιλούσαν πομακικά. Και αν «σηκωθούν από τον τάφο», πάλι πομακικά θα μιλάνε.

Εγώ, όμως, έπρεπε να τα απαρνηθώ όλα και να γίνω καλός Τούρκος, για να με αποδεχθούν οι φανατισμένοι χωρικοί.

Έκανα ό,τι μπορούσα για να «πετύχω». Έπρεπε να αποδείξω διπλά τον «τουρκισμό» μου.

Καταρχήν, έπιασα να κάνω τα θρησκευτικά φροντιστήρια (Κουράν κουρσού) με μεγάλο πάθος.

Δίδασκα τα θρησκευτικά με πάθος και πήγαινα στο τζαμί κάθε Παρασκευή για να με βλέπει το χωριό.

Έπειτα, προσπαθούσα να βελτιώσω τα τουρκικά μου, που δεν τα ήξερα καλά. Μιλούσα σε όλους μόνο τουρκικά. Έγινα και εγώ γενίτσαρος.

Ούτε μια λέξη ελληνικά δεν είπα σε έναν μουσουλμάνο του χωριού.
Ούτε μια λέξη πομάκικη δεν είπα στα Πομακόπουλα, που είχαν κατέβει από τα χωριά τους στον κάμπο και είχαν εγκατασταθεί στο χωριό μας.

Αντίθετα, τα αγρίεψα από την πρώτη ημέρα: μην τολμήσετε να μιλήσετε πομακικά, αλλιώς θα φάτε ξύλο.

Έτσι, με είχε συμβουλέψει να κάνω παλιός συνάδελφος, πομακικής καταγωγής και αυτός, που όπως έμαθα, έπαιρνε διπλό μισθό: έναν από την Ελλάδα και έναν από την Τουρκία για να εκτουρκίζει τους Πομάκους.

Είμαι φυσικά και στο σύλλογο Επαθιτών.

Εκεί υπάρχει άλλη τραγική κατάσταση: από τη μία η Τουρκία θέλει να κλείσει η ΕΠΑΘ και να έρθουν Τούρκοι δάσκαλοι στην ελληνική Θράκη. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουμε τη δουλειά μας.

Αντί όμως να αντιταχθούμε όλοι στο προξενείο ως Επαθίτες, έχουμε γίνει υπηρέτες του.

Κάποιοι συνάδελφοί μου παίρνουν «μισθό» από την Τουρκία για να εκτουρκίσουν τη φυλή τους, τους Πομάκους, για αυτό και δεν μιλάνε.

Μερικοί μάλιστα στο facebook γίνονται «φίλοι» με όλους τους εχθρούς της φυλής μας: με ψευτομουφτήδες, με βουλευτές κ.α. για να δείξουν στον κόσμο πόσο καλοί «Τούρκοι» είναι.

Τέλος, κατάφερα σε κάποια στιγμή να διδάξω σε πομακικό χωριό.

Εκεί εκτούρκιζα του Πομάκους διδάσκοντάς τους τα τουρκικά.

Είχα και ένα μικρό παιδάκι που για πρώτη φορά στη ζωή του άκουσε τουρκικά και έβαλε τα κλάματα.
Ένιωσα ντροπή για όλους μας.

Και για εμένα που διδάσκω τουρκικά με το ζόρι στα Πομακόπουλα και για τους ανθρώπους της φυλής μου που τους ανάγκασαν Τουρκία και Ελλάδα με το ζόρι να γίνονται Τούρκοι.

Αναρωτιέμαι: αυτούς τους αγράμματους χωρικούς που ζούνε με το φόβο του να μην δηλώσουν Πομάκοι τελικά ποιος θα τους σώσει;"



Του Σταύρου Λυγερού

Οπως έχει πια καταστεί σαφές, η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου πιθανότατα θα καταλήξει μια προεκλογική επιταγή χωρίς αντίκρισμα. Το πολύ πολύ που θα δεχθεί να συζητήσει η τρόικα είναι η επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής, αλλά κι αυτό αφού προηγουμένως η κυβέρνηση Σαμαρά έχει αρχίσει να εφαρμόζει αποφασιστικά τις δεσμεύσεις της.

Η επιμήκυνση θα προσφέρει μια χαλάρωση του ρυθμού μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος, με την έννοια ότι η εξοικονόμηση 11,6 δισεκατομμυρίων θα κατανεμηθεί όχι σε δύο χρόνια, όπως ισχύει τώρα, αλλά σε τρία ή και τέσσερα. Δεν πρόκειται, όμως, να αλλάξει τη συνταγή, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η μείωση.

Το πρόβλημα με το Μνημόνιο δεν είναι, βεβαίως, οι προβλεπόμενες μεταρρυθμίσεις, που έπρεπε να είχαν προ πολλού πραγματοποιηθεί. Το πρόβλημα είναι ο πυρήνας του προγράμματος, η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας με σκοπό την εσωτερική υποτίμηση. Είναι ακριβώς αυτή η πολιτική που έχει προκαλέσει το τσουνάμι της ύφεσης. Με άλλα λόγια, αυτό που συμβαίνει δεν είναι μια απροσδόκητη παρενέργεια. Είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της συνταγής των δανειστών.

Οπως έχουμε επανειλημμένως υπογραμμίσει, στην Ελλάδα κατέρρευσε ένα μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης. Στοιχεία του δεν είναι μόνο ο λαϊκισμός και οι συντεχνιακές αγκυλώσεις. Είναι και η κλεπτοκρατία. Εκτός από τη διαφθορά των δημοσίων υπαλλήλων, κλεπτοκρατία είναι και το πολυπλόκαμο σύστημα της διαπλοκής, από την οποία επωφελούνται τα «μεγάλα ψάρια». Η λεηλασία του δημόσιου χρήματος έχει καταντήσει συστημικό φαινόμενο σε όλη την πυραμίδα. Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτό. Το καρκίνωμα καθήλωσε και αναπτυξιακά την Ελλάδα, αφού νόθευσε τον υγιή ανταγωνισμό, τροφοδότησε τον παρασιτισμό και παρεμπόδισε τις παραγωγικές δραστηριότητες.

Ο πιο αδύναμος κρίκος

Αυτές οι παθογένειες κατέστησαν την Ελλάδα όχι το «μαύρο πρόβατο» μιας «ενάρετης» Ευρωζώνης, όπως ισχυριζόταν το ευρωιερατείο από τις αρχές του 2010, αλλά τον πιο αδύναμο κρίκο μιας καθόλου στέρεας αλυσίδας.

Με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία στον μηχανισμό στήριξης, με την Κύπρο και την Ισπανία στα πρόθυρα και με την Ιταλία «στα γόνατα», είναι γελοίο να αποδίδεται η συστημική κρίση της Ευρωζώνης στην ελληνική ασωτία. Η εγχώρια πτυχή της κρίσης μετέτρεψε την Ελλάδα σε πειραματόζωο. Εδώ δοκιμάζεται η συνταγή που έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται και στους άλλους αδύναμους κρίκους.

Είναι κοινός τόπος πια ότι η βασική αιτία της κρίσης είναι η αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης. Οι δημοσιονομικές ανισορροπίες στην ευρωπαϊκή περιφέρεια έχουν τις ιθαγενείς αιτίες τους, που διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά προκλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό και από τον κοινό παρονομαστή, την ετεροβαρή αρχιτεκτονική. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι λόγος να μη γίνουν άμεσα οι πιο δραστικές παρεμβάσεις για την εξάλειψη των εγχώριων παθογενειών. Σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να δοθεί η μάχη και στο εσωτερικό και στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Επειτα από μία δεκαετία ζωής του κοινού νομίσματος, είναι αποδεδειγμένο ότι οι μεγάλοι ωφελημένοι ήταν οι πιο ανταγωνιστικές χώρες (με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία) και οι μεγάλοι ζημιωμένοι οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Το άνοιγμα της ψαλίδας αντανακλάται και στα επιτόκια δανεισμού. Η Γερμανία και η Ολλανδία δανείζονται με ασήμαντα επιτόκια, την ώρα που η Ισπανία και η Ιταλία δανείζονται με τοκογλυφικά. Η ανισορροπία αυτή συνιστά ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ευρωζώνης.

Οικονομικός εθνικισμός

Η συνταγή της μονοδιάστατης λιτότητας δεν είναι απόρροια μόνο οικονομικού δόγματος. Είναι και προϊόν του οικονομικού εθνικισμού που τείνει να επικρατήσει στον Βορρά. Για να μην πληρώσουν το ολοένα και υψηλότερο κόστος της διάσωσης του ευρώ, οι πλούσιες χώρες-μέλη έχουν οχυρωθεί πίσω από μια πολιτική που ισοδυναμεί μ’ ένα είδος ασύμμετρου οικονομικού πολέμου εναντίον της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η πολιτική της Μέρκελ εξυπηρετεί τα στενά γερμανικά συμφέροντα και γι’ αυτό επικροτείται από τη γερμανική κοινή γνώμη. Με ευρωπαϊκά κριτήρια, όμως, είναι καταστροφική. Στην πραγματικότητα, το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του πατάνε σε δύο βάρκες.

Οι κοινωνίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που είναι τα μεγάλα θύματα του ασύμμετρου πολέμου, προς το παρόν αντιδρούν υποτονικά. Πρώτον, επειδή η μακρά περίοδος ευημερίας έχει αμβλύνει τα αντανακλαστικά τους. Δεύτερον, επειδή έχουν ακόμα αρκετά να χάσουν. Επειδή, όμως, η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας οδηγεί σταδιακά σε καθίζηση του βιοτικού επιπέδου, η εκδήλωση δυναμικής αντίδρασης είναι ζήτημα χρόνου.

Αξίζει να αναφέρουμε την πρόσφατη έκθεση της Bank of America, η οποία υπογραμμίζει ότι υποτιμάται το ενδεχόμενο εθελοντικής εξόδου μιας χώρας-μέλους από την Ευρωζώνη. Αναφέρει, μάλιστα, ότι είναι η Ιταλία που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να κάνει αυτό το βήμα. Ο λόγος είναι απλός: η Ιταλία είναι αρκετά μεγάλη για να αποδεχθεί (και οι ελίτ και η κοινωνία) επί μακρόν την ήδη εξελισσόμενη οικονομική της αποδόμηση και περιθωριοποίηση.



Για πρώτη φορά ρωσικά πολεμικά ελλιμενίζονται στη Λεμεσό

Έντονη κινητικότητα πλοίων του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού παρατηρείται ανοιχτά της Κύπρου, καθώς, εντός των επόμενων ημερών αναμένεται να φτάσουν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου πέραν των δέκα ρωσικών σκαφών (πολεμικών και βοηθητικών). Προορισμός τους δηλώθηκε το λιμάνι Ταρτούς της Συρίας, όπου εκεί υπάρχει η μοναδική ρωσική Ναυτική Βάση στην Μεσόγειο.

Κινήσεις ρωσικών σκαφών παρατηρούνται και στο λιμάνι Λεμεσού. Την Κυριακή το πρωί κατέπλευσε στο λιμάνι Λεμεσού για ανεφοδιασμό και ξεκούραση του πληρώματος το ρωσικό αντιτορπιλικό «Smetlivy», τελευταίο πλοίο της κλάσης Kashin Mod.

Το αντιτορπιλικό περιπολούσε από τις αρχές Μαρτίου στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ πριν από λίγες ημέρες συνόδευσε στολίσκο του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας που διέπλευσε το Αιγαίο. Το «Smetlivy» απέπλευσε από τη Λεμεσό την Κυριακή το απόγευμα.

Τη Δευτέρα το πρωί κατέπλευσε στη Λεμεσό και δεύτερο σκάφος του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, επίσης για ανεφοδιασμό. Πρόκειται για το πετρελειοφόρο στόλου «Shakhtar», το οποίο θα αποπλεύσει αύριο Τρίτη.

Είναι η πρώτη φορά που πολεμικά πλοία της Ρωσίας ελλιμενίζονται στη Λεμεσό.

Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες δεν αναμένονται άλλα ρωσικά σκάφη να ελλιμενιστούν σε κυπριακά λιμάνια τις επόμενες ημέρες.

Την ίδια ώρα ελλαδικά ΜΜΕ μετέδωσαν ότι, στολίσκος του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού αποτελούμενη από τα αρματαγωγά «Nikolaï Filtchenkov» (κλάσης Alligator/Project 1171) και «Tsesar Kunikov» (κλάσης Ropucha-I /Project 775), το πετρελαιοφόρο στόλου «Shakhtar» και το βοηθητικό «Okhtenskiy» κλασης Okhtenskiy/Goliat πλέουν προς Συρία.

Υπενθυμίζεται πως τα σκάφη του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας ακολουθούν και τα πλοία του Στόλου της Βόρειας Θάλασσας, αποτελούμενος από το αντιτορπιλικό «Admiral Chabanenko» κλάσης Udaloy ΙΙ και τρία αποβατικά πλοία κλάσης Ropucha τα οποία ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την Μεσόγειο στις 10 Ιουλίου από το λιμάνι του Σεβερομόρσκ 25χλμ. βορείως του Μουρμάνσκ. Μαζί τους και η φρεγάτα «Yaroslav Mudry» κλάσης Neustrashimy του Στόλου της Βαλτικής και αριθμός βοηθητικών πλοίων.

Σύμφωνα με ρωσικές πηγές η αποστολή αυτή είναι έκτακτη και πραγματοποιείται για την διαφύλαξη της ασφάλειας των Ρώσων πολιτών και να απομακρύνει ένα μέρος του ρωσικού «εξοπλισμού» στο λιμάνι Ταρτούς της Συρίας.




Διαβάζω και ακούω δηλώσεις για την «ανάγκη επαναφοράς του προγράμματος σταθεροποίησης». Διαβάζω, επίσης, ότι «οι αποφάσεις για την Ελλάδα θα ληφθούν, αφού ολοκληρωθεί ο έλεγχος της τρόϊκα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και συνταχθεί η έκθεση».

Να ξεκινήσω από το τελευταίο. Ποιά αξία μπορεί να έχει η έκθεση της Τρόϊκα; Πότε έπεσε μέσα στις εκτιμήσεις της; Ποιά πρόβλεψή της απεδείχθη σωστή; Καμμιά! Τι μας κάνει να ελπίζουμε οτι η νέα της έκθεση θα απεικονίζει την πραγματικότητα, θα αναλύει δηλαδή αντικειμενικά τους λόγους που το πρόγραμμα είχε τραγικές επιδόσεις;

Γιατί, αν κρίνω από τις πρώτες διαρροές, θα μας επιρρίπτουν πάλι ευθύνες για μη συμμόρφωση προς τις υποδείξεις. Λέγεται μάλιστα ότι από του 300 (ναι 300!) στόχους που μας είχαν θέσει …αποτύχαμε στους 210!!!

Όμως, εδώ τίθεται ένα μείζον θέμα: πόσο ουδέτερη μπορεί να είναι η Τρόϊκα στις εκτιμήσεις της; Ο Τόμσεν και η παρέα του δεν συνέταξαν το πρόγραμμα; Δεν επιμένουν στην πιστή εφαρμογή του; Είναι ποτέ δυνατόν να ..ακυρώσουν τους εαυτούς τους; Να …αποδώσουν ευθύνες στους οργανισμούς που εκπροσωπούν και των οποίων τις εντολές εξυπηρετούν;

Να επανέλθω στην πρώτη επισήμανση, στην ανάγκη δηλαδή για την επαναφορά του προγράμματος». Με την ύφεση στο 7% ποιό πρόγραμμα θα επανέλθει; Και σε ποιά κατάσταση θα επανέλθει; Ποιά μακροοικονομικά μεγέθη μπορούν να εκτιμηθούν, όταν η οικονομία βουλιάζει; Ποιός μπορεί να προϋπολογίσει έσοδα, όταν η ανεργία καλπάζει;

Οι εκτιμήσεις της Τρόϊκα έχουν ήδη ξεπεραστεί από την επιδείνωση της οικονομίας μας. Τα μέτρα που ζητά στηρίχθηκαν σε άλλα δεδομένα. Και αν ακόμα τα υιοθετήσουμε και τα εφαρμόσουμε στο ακέραιο (πράγμα αδύνατον) και πάλι δεν θα έχουν τα ίδια αποτελέσματα! Γιατί, απλούστατα, επιδεινώθηκαν, επί τα χείρω, τα θεμελιώδη της ελληνικής οικονομίας. Να το διατυπώσω απλά: Τα έσοδα που προσδοκούν να μαζέψουν δεν θα τα πετύχουν γιατί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί. Άρα, όσα μέτρα και να λαμβάνονται, δεν θα υλοποιούνται. Και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο για να μη κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους.

Από την άλλη πρέπει να γίνει σαφές ότι ο Τόμσεν και η παρέα του δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την τραγική κατάσταση στην οποία περιήλθε η οικονομία μας. Δεν δικαιούνται, επομένως, να παριστάνουν τις αγνές παρθένες, ούτε να μας κουνούν επιτιμητικά το δάκτυλο. Ούτε νομιμοποιούνται να μας αξιολογούν γιατί έχουν, προ πολλού απωλέσει, το τεκμήριο της αντικειμενικότητας. Μαζί μας απέτυχαν και αυτοί! Εκτός και αν πραγματικά ο ανομολόγητος στόχος τους ήταν να μας οδηγήσουν εδώ! Γιατί, ειλικρινώς, αδυνατώ να κατανοήσω την απροθυμία τους να δούνε το προφανές,

Η αποτυχία της Τρόϊκα και της συνταγής της, είναι ένα επιχείρημα που πρέπει να το αναδείξουμε και να το προωθήσουμε γιατί δεν είναι λίγοι οι πρόθυμοι να ακούσουν.

Που θέλω να καταλήξω; Με ρώτησε χθές ένας Αμερικανός φίλος: «κατά τη γνώμη της Ελληνικής Κυβέρνησης που οφείλεται η αποτυχία του προγράμματος; Ήταν σωστή η συνταγή και εφαρμόστηκε με λάθος τρόπο, οπότε φταίτε εσείς ή σας χορήγησαν ένα λάθος φάρμακο, που ότι και να κάνατε, στο τέλος θα σας σκότωνε;»

Έχει σημασία τι απάντηση θα δώσουμε στο ερώτημα αυτό. Και πρέπει να τη δώσουμε το ταχύτερο δυνατό…

ΚΡ



H Χίλαρυ Κλίντον μπλόφαρε στις απειλές της προς την Ρωσία και την Κίνα

Dr E. Michael Jones εκδότης του Cultural Wars Magazine

Στην παρακάτω συνέντευξη είπε τα εξής:

H Κλίντον μπλόφαρε όταν προειδοποίησε την Ρωσία και την Κίνα για τη στάση τους στο θέμα της Συρίας.

Δεν υπάρχει απειλή για δύο λόγους:
1) Η Κίνα κρατάει στα χέρια της όλο το χρέος της Αμερικής
2) Η Ρωσία έχει τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου

Υπάρχει απλά ένας εκνευρισμός από την πλευρά των Αμερικανών που δεν μπορούν να επαναλάβουν αυτό που έκαναν στη Λιβύη το οποίο ήταν απλά μία επιχείρηση λεηλασίας κάτω από την πρόφαση της αραβικής άνοιξης.
Γι αυτό βλέπεις αυτόν τον εκνευρισμό, γιατί ο κόσμος ξέρει τι έγινε πραγματικά στη Λιβύη και η Ρωσία και η Κίνα δεν είναι διατεθειμένες να το δουν να ξανασυμβαίνει στη Συρία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήδη εξοπλίζουν αντάρτες έξω από τα σύνορα της Συρίας και τους στέλνουν μέσα.
Υπάρχει μια τεράστια επιχείρηση προπαγάνδας στα μέσα ενημέρωσης και κάθε φορά που σκοτώνεται κάποιος κατηγορείται η Κυβέρνηση της Συρίας όταν ξέρουμε ότι άλλες δυνάμεις οπλίζουν τους αντάρτες που δρουν μέσα στη Συρία.

Φτάσαμε στο τελευταίο σκαλοπάτι επιρροής της Αμερικής στη Μέση Ανατολή.
H Κϊνα, η Ρωσία και το Ιράν δεν θα επιτρέψουν να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση.
Αυτό το φιάσκο της “ανθρωπιστικής παρέμβασης” έχει τελειώσει.
Αυτοί οι τρεις (Ρωσία, Ιράν, Κίνα) είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν μια σταθερή στάση και το μόνο που έχει μείνει στους Αμερικανούς να κάνουν είναι να σκοτώσουν περισσότερους ανθρώπους εξοπλίζοντας και άλλους αντάρτες γιατί όσον αφορά το παιχνίδι τους στον τομέα της προπαγάνδας, εκεί έχουν αποτύχει.

Ρωτάει η δημοσιογράφος: αφού αυτό αποτυγχάνει υπάρχει ένα σχέδιο Β για τους Αμερικανούς;

Απάντηση: Όχι. Αυτό είναι το σχέδιο Β. Το σχέδιο Α είναι να επιτεθούν στο Ιράν αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να το κάνουν και έτσι χτυπούν την πληρεξούσιο του Ιράν στη Μέση Ανατολή και στον Αραβικό κόσμο, τη Συρία.

Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα παράδειγμα της θρησκευτικής αναβίωσης που λαμβάνει χώρα στη Ρωσία.
O Πούτιν είχε στείλει τον Πατριάρχη Αλέξιο στη Συρία πριν κάτι μήνες και είχε πει:
“Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να συμβεί αυτό και η μητέρα Ρωσία (holy mother Russia) θα σας υποστηρίξει”.
Πιστεύω ότι μπαίνουμε σε μια καινούρια εποχή της διεθνούς πολιτικής και στο τέλος της ηγεμονίας του κοσμικού κράτους..

Δείτε στο βίντεο όλη τη συνέντευξη

Βγαίνουν από τα τζαμιά και δολοφονούν...

Στη διάρκεια της μεγάλης ακροαματικότητας εκπομπής του Jean Jaques Bourdin, του ραδιοφώνου RMC, καλούν τον Stephane και τους κάνει ρόμπες!

«…είπατε για 500.000 χιλιάδες διαδηλωτές στη Χάμα… οι γονείς μου ζουν εκεί…
Τόσο πληθυσμό έχει ολόκληρη η περιφέρεια… ήταν 10 με 20 χιλιάδες… οι γνωστοί που κάθε Παρασκευή εξέρχονται από τα τζαμιά…
Λυπάμαι… σήμερα στη Συρία δραστηριοποιούνται ένοπλες τρομοκρατικές ομάδες που τρομοκρατούν τον λαό…
Απείλησαν την οικογένειά μου ότι θα κάψουν το σπίτι μας γιατί δεν συμμετέχουμε επαρκώς στις διαδηλώσεις… κρεμάνε και αστυνομικούς… δολοφονούν αθώους… θέλουν να δημιουργήσουν χάος στη Συρία…»

Ποια ΜΜΕ, ποιοι δημοσιογράφοι μιλούν γι’ αυτά στη δύση;

Γιατί κρύβουν την αλήθεια για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία;"



Είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Του Δημήτρη Μυ

Οι τρεις που -εξ αδιαιρέτου- κατέλαβαν την εξουσία με σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση και σήμερα κυβερνούν παζαρεύοντας μεταξύ τους θέσεις και οφίτσια αρχίζουν να πιέζονται για αποτελέσματα: πρέπει νá βρούνε γύρω στα 11,5 δισ ευρώ μέχρι τις 24 Ιουλίου!

Είναι αυτά τα 11,5 δισ , τα χρήματα που προκύπτουν ως ελληνική υποχρέωση με βάση το μνημόνιο το οποίο -οι τρεις κύριοι (Σαμαράς- Βενιζέλος- Κουβέλης)- υποσχέθηκαν ότι θα επαναδιαπραγματευθούν.

Να όμως που κατέλαβαν τις καρέκλες, μοίρασαν τα οφίτσια (στους ικανότερους, προφανώς) και που καιρός για επαναδιαπραγμάτευση και άλλες τέτοιες προεκλογικές γραφικότητες.


Εξ άλλου ούτε η Μέρκελ, ούτε η Λαγκράρντ, ούτε καν ο «φιλέλλην» Ολάντ αφήνουν στην ελληνική κυβέρνηση των τριών, κανένα περιθώριο αλλαγής πολιτικής.

Προφανώς οι τρεις θεωρούν ότι μια απάντηση του στιλ «προσπαθήσαμε αλλά αυτοί δε θέλουν να μας βοηθήσουν», θα τους βγάλει από τη δύσκολη θέση. Αν αισθάνονται δύσκολα και άβολα απέναντι στον κόσμο που κορόιδεψαν προεκλογικά...
Πιθανότατα, οι τρεις τους εκτιμούν ότι ο φόβος η αδυναμία και η απόγνωση των ανθρώπων είναι μόνιμη κατάσταση την οποία μπορούν να διαχειρίζονται διαρκώς και για πάντα.... Τους διαφεύγει, προφανώς γιατί δεν έχουν επαφή με τον κόσμο και τα προβλήματα των κοινών ανθρώπων, ότι μετά το φόβο ακολουθεί η οργή της οποίας η ένταση πολλαπλασιάζεται ανάλογα με το βαθμό και το μέγεθος της κοροϊδίας...

Οι τρεις , τέλος, ξεχνούν και κάτι ακόμη σημαντικότερο.
Δεν ψηφίστηκαν από τους πιστωτές και την τρόικα.
Υπό αυτήν την έννοια, τον «μεγαλο λογαριασμό» δεν θα τον δώσουν στον Τόμσεν και τους λοιπούς επόπτες, αλλά στην ελληνική κοινωνία...



Η Ελλάδα θα χρειαστεί τρίτη διάσωση, όπως ακριβώς φοβόντουσαν οι εταίροι…
οι επενδυτές και ο διεθνής Τύπος. Το θετικό της υπόθεσης είναι πως αυτή τη φορά Κομισιόν και Γερμανία βρίσκονται στην ίδια όχθη του ποταμού, προκρίνοντας την αναγκαιότητα συμπληρωματικού δανείου, παράτασης στο χρονοδιάγραμμα και αναπροσαρμογής μέτρων και όρων. Απόλυτη προϋπόθεση για να γίνει πραγματικότητα το «μνημόνιο 3», αποτελεί το να δείξει η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος την απαραίτητη βούληση για αλλαγές. Η δεύτερη εξίσου σημαντική προϋπόθεση είναι η ελληνική πλευρά να κρατήσει το θέμα σε χαμηλούς τόνους διότι «μας βλέπει κόσμος», όπως χαρακτηριστικά λένε στις Βρυξέλλες.

Πηγή με γνώση των παρασκηνιακών συζητήσεων, που αποτελεί μεσάζοντα μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών, έκανε λόγο στη Realnews για νέο μνημόνιο με νέο δάνειο που πιθανότατα θα έχει μορφοποιηθεί ως το Δεκέμβρη και θα έχει επικυρωθεί ως το καλοκαίρι του 2013.

Το χρονοδιάγραμμα

Σε μια εβδομάδα η τρόικα θα επιστρέψει στην Αθήνα και θα πιστοποιήσει μια σειρά από δημοσιονομικούς και διαρθρωτικούς στόχους. Μέχρι την επόμενη επίσκεψη, το φθινόπωρο, η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει να επιδείξει ένα σημαντικό όγκο έργου. Στην επόμενη επίσκεψη το νέο φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι έτοιμο, όλες οι αποφάσεις που σχετίζονται με τη γραφειοκρατία και το επιχειρηματικό περιβάλλον που πρέπει να βελτιωθεί και όπως λένε «ό,τι έχει να κάνει με υπουργικές αποφάσεις και υλοποίηση από τη διοίκηση, πρέπει να τελειώσει στα θερινά τμήματα της Βουλής». Οι διακοπές για τον πολιτικό κόσμο είναι εκτός θέματος φέτος.

Ένα πρώτο τεστ φυσικά είναι οι εκκρεμότητες στην απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων. Ο υπουργός οικονομικών Γ.Στουρνάρας έχει δώσει στις Βρυξέλλες τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις για το θέμα. Παρόμοιες διαβεβαιώσεις έχει δώσει για τη μείωση του δημοσίου τομέα, τις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, τις αποκρατικοποιήσεις, την εκλογίκευση του κόστους των ΔΕΚΟ κ.α.
Οι Βρυξέλλες καθιστούν σαφές ότι «όλα τα μέτρα του 2012 μπορούν να ληφθούν εδώ και τώρα».
Με θετικές επιδόσεις στα διαρθρωτικά και τις αποκρατικοποιήσεις, η αίσθηση είναι «πως δε χάθηκε και ο κόσμος» αν το 2012 κλείσει με έλλειμμα ένα ή ενάμισι δισ. πάνω από τον ονομαστικό στόχο.

Η τρόικα θα διαπιστώσει την απόκλιση και στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης ενός νέου προγράμματος θα μπορούσε σταδιακά να προτείνει η προσαρμογή να συνεχιστεί το 2015 και ίσως το 2016. Ανάλογα με το «βήμα» της χαλάρωσης που θα αποφασιστεί οι εταίροι και τα κοινοβούλιά τους θα κληθούν να αποφασίσουν νέο συμπληρωματικό δάνειο ύψους 14 – 22 δισ. ευρώ για χρεολύσια και εσωτερικές ανάγκες.





Υπήρξε μια πολύ μακρά περίοδος στην καθημερινότητά μας που «συνηθίσαμε» περιστατικά τα οποία σήμερα φαντάζουν σχεδόν ως «εγκλήματα». Καθημερινές συμπεριφορές που τις περνάγαμε στο «ντούκου», που τις αντιμετωπίζαμε αδιάφορα, ορισμένες φορές μπορεί να θυμώναμε για λίγο, αλλά η ζωή συνεχιζόταν και φτάσαμε στις μέρες μας να ταλαιπωρούμαστε από όσα μέχρι θες θεωρούσαμε «φυσιολογικά» ή ακόμα και κοινωνικά, οριακά ανεκτά.

Πόσες φορές δεν έτυχε παλαιότερα να βρεθείτε σε κουβέντες και να ακούτε ανθρώπους να παραπονιούνται συνεχώς, να λένε ότι δεν τα βγάζουν πέρα, ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, που «κλαίγονταν» όπως λέγαμε για τέτοιες περιπτώσεις που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Και βλέπαμε ανθρώπους αυτής της νοοτροπίας να γυρνούν γύρω μας με πανάκριβα αυτοκίνητα, να πηγαίνουν διακοπές σε μέρη που τα κοιτάγαμε σαν όνειρο σε τουριστικούς οδηγούς, να ακούμε για Μπαλί, για Πορτογαλίες την εποχή του επικού ελληνικού EURO, για Ντουμπάι. Να ακούμε για «μαστόρους» και σπίτια, να τους βλέπουμε με τα τελευταία gadgets ανά χείρας, να βλέπουμε σε κάθε εκπτώσεις «αποβάσεις» στην πρωτεύουσα σε απλησίαστα μαγαζιά για μια μεσοαστική οικογένεια.

Πόσες φορές δεν έτυχε στην εφορία ή στον προθάλαμο του λογιστή σας, να βρεθείτε με ανθρώπους που μονίμως, κάθε χρόνο, έκαναν φορολογικές δηλώσεις ακριβώς στο αφορολόγητο και εσείς περιμένατε να δείτε πως θα τα βγάλετε πέρα με το δικό σας εκκαθαριστικό. Και την επόμενη χρονιά το ίδιο, και την επόμενη πάλι και αναρωτιόσασταν πως είναι δυνατόν να βλέπετε δίπλα σας ένα επίπεδο διαβίωσης που δεν είχε καμία σχέση με τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Πόσες φορές δεν έτυχε να βρεθείτε σε παρέες ή να ακούσετε παραδίπλα σας, ανθρώπους σχετικά μεγάλης ηλικίας να «περηφανεύονται» ότι ποτέ τους δεν έκαναν φορολογική δήλωση και δεν χρειάστηκαν ποτέ τους ΑΦΜ. Πόσες φορές δεν έτυχε να ακούσετε εκείνες τις ιστορίες που με έμοιαζαν με «αστικούς μύθους» για τις περίφημες κυρίες του Κολωνακίου που πάλευαν να παρκάρουν κάτω από την πολυκατοικία κάτι ογκώδη τζιπ που τα είχαν αγοράσει ως «αγροτικά». Ή κάποιους άλλους «μύθους» για οδηγούς φορτηγών ή ταξί που έπαιρναν αναπηρικές συντάξεις ή επιδόματα τυφλότητας. Πόσες ιστορίες δεν ακούσατε για περίεργες επιδοτήσεις, για τεράστιες «επενδύσεις» που δεν είδατε ποτέ, για αστρονομικά ποσά που λέγονταν σε διάφορες κουβέντες την αλησμόνητη περίοδο του Χρηματιστηρίου.

Ακόμα και οι κινηματογραφικές ταινίες μιας ολόκληρης εποχής ήταν βασισμένες σε όλα όσα βιώναμε γύρω μας, σε όσα γνωρίζαμε ότι συνέβαιναν, αλλά συνηθίσαμε να αντιμετωπίζουμε σαν «κωμωδία», να γελάμε και πολλοί να τα θεωρούν και «μαγκιά», μέσα σε μια κοινωνία που εθιζόταν όλο και πιο πολύ στην ασυδοσία και στην, επιλεκτική πάντα, μη εφαρμογή των νόμων.

Τώρα πια όλα αυτά δεν μοιάζουν με «αστικούς μύθους». Μέχρι στιγμής, λίγα από αυτά αποκαλύπτονται καθημερινά και μας γεμίζουν με οργή γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι, πέρα από το πολιτικό επίπεδο που συνήθως μας αποξενώνει από όσα συμβαίνουν δίπλα μας, είναι ακριβώς αυτά που σε σημαντικό βαθμό – όχι αποκλειστικά – μας οδήγησαν στις σημερινές τραγικές καταστάσεις.

Αυτές τις ημέρες έρχονται στα νοικοκυριά της χώρας τα εκκαθαριστικά της εφορίας. Κάθε σπιτικό που ήταν τα προηγούμενα χρόνια συνεπές με τις φορολογικές του υποχρεώσεις διαπιστώνει ότι επωμίζεται ακόμα μεγαλύτερα βάρη. Γνωρίζει ότι στο άμεσο μέλλον θα έρθει αντιμέτωπο και με άλλες φορολογικές υποχρεώσεις που έρχονται από το παρελθόν και εύκολα πλέον αντιλαμβάνεται ότι επίκειται ένας δύσκολος χειμώνας σε κάθε επίπεδο. Για άγνωστο λόγο, πολλές πρόσφατες υποχρεώσεις προκύπτουν από την καθυστέρηση πολλών μηνών και ετών, από πλευράς των αποστολέων, μερικές μάλιστα προέρχονται ακόμα και από μέτρα που το 2009 μας έλεγαν ότι θα καταργηθούν. Αλλά εμφανίζονται σήμερα σαν χρωστούμενα, σαν εκκρεμότητες.

Η καθημερινότητα δείχνει ότι για ακόμα μια φορά, όσοι διαχρονικά υπήρξαν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους είτε από επιλογή τους, είτε επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, θα «τιμωρηθούν» με σκοπό τη σωτηρία της πατρίδας. Αυτό που αποκαλούσαμε παλαιότερα «γνωστά υποζύγια», με όλες τις γνωστές δόσεις υπερβολής και τις εκάστοτε αντιπολιτευτικές κορώνες, σήμερα αποκτά νόημα ουσιώδες και εμφατικό. Αποτελεί μια απτή πραγματικότητα που δεν αφήνει περιθώρια για πολιτικές ερμηνείες. Και την ίδια ώρα, η οικονομία στενάζει από την κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης, την αλματώδη αύξηση της ανεργίας, τις κατακόκκινες δανειακές υποχρεώσεις που μοιάζουν με παλιές αμαρτίες που επιζητούν «εκδίκηση».

Το πρόβλημα πια δεν είναι μια ολόκληρη τάξη που καταρρακώνεται, είναι ότι όσοι υπήρξαν διαχρονικά συνεπείς προς την Πολιτεία καλούνται σήμερα να αποφασίσουν, επί του πρακτέου, αν θα παραμείνουν συνεπείς και θα στερηθούν, για να συμβάλουν στη σωτηρία της πατρίδας. Ουσιαστικά, μιλάμε για αμιγή πατριωτισμό, ο οποίος αυτή τη φορά κοστίζει και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα προστεθούν άλλοι «πατριώτες» πέρα από τους ίδιους που καταμετρούνταν επί σειρά ετών. Αυτή τη φορά η χώρα έχει μια κυβέρνηση που δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσπαθήσει να περισώσει ό,τι μπορεί με όσο το δυνατό πιο δίκαιο και αναλογικό τρόπο. Αυτό το τελευταίο όμως δεν επαφίεται μόνο σε εκείνη. Γι’ αυτό λέω ότι ο πατριωτισμός πλέον θα κοστίζει και δεν θα περιορίζεται σε κορώνες, δεκάρικους και τηλεοπτικούς αλαλαγμούς.

Πέρα από όλα αυτά όμως, η πατρίδα έχει ανάγκη από μια βελούδινη επανάσταση, από εμπνευσμένους ανθρώπους του πεδίου μέσα στην πολιτική, από πολιτικό προσωπικό του πρακτέου και όχι της θερμοκοιτίδας. Έχει ανάγκη από μια νέα κοινωνική συμφωνία που θα είναι καθαρή και από την πλευρά των κυβερνώντων και από την πλευρά των πολιτών. Εύκολο δεν είναι τίποτα. Εκείνο όμως που οφείλουμε να κάνουμε είναι να μην παρασυρθούμε. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ούτε Βενεζουέλα, ούτε Φινλανδία. Μπορεί να είναι όμως η Ελλάδα που όλοι μας κουβαλάμε μέσα στην ψυχή μας, που είναι γραμμένη στο DNA μας. Και αυτό επίσης κοστίζει.

Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι όλα «Τρόικα»


Βασίλειος Μπαλάφας




Στους λογαριασμούς της ΔΕΗ που θα ταχυδρομηθούν στο τέλος Ιουλίου ενσωματώνεται η πρώτη δόση για το χαράτσι στα ακίνητα.

Διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος δεν προβλέπεται.

Όμως, η Εφορία διαθέτει τα μέσα για κατασχέσεις εισοδημάτων και κινητών περιουσιακών στοιχείων.

Σε πέντε δόσεις και μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ θα γίνει η αποπληρωμή.

Οι απλήρωτες οφειλές θα μεταβιβάζονται στις εφορίες, που θα έχουν το δικαίωμα να προχωρήσουν σε κατάσχεση εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων…

Έρχεται το χαράτσι στα ακίνητα. Το διήμερο 28 και 29 Ιουλίου θα αρχίσουν να αποστέλλονται στους ιδιοκτήτες ακινήτων οι πρώτοι λογαριασμοί της ΔΕΗ στους οποίους θα έχει ενσωματωθεί και το τέλος ακινήτων για το 2012, από το οποίο η κυβέρνηση στοχεύει σε έσοδα ύψους 2,2 δις. ευρώ.

Κι αν έχει εκλείψει πλέον το ενδεχόμενο διακοπής του ρεύματος -ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας- για όσους φορολογουμένους δεν πληρώσουν το χαράτσι, η εφορία δεν θα τους… ξεχάσει.

Πηγή εφημ. "Έθνος"

Υ.Γ: Στην ουσία όπως σας έχουμε πει, δεν είναι χαράτσι…. είναι χιλιοστά της ιδιωτικής περιουσίας, που πέρασαν πλέον στους δανειστές με αναγκαστική είσπραξη και κατάσχεση..




«Να είσαι σίγουρος ότι έχεις την υποστήριξή μου σε αυτή την προσπάθεια. Ανυπομονώ να έχουμε μία εποικοδομητική συνεργασία» δήλωσε με περίσσια υπεροψία ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προς τον νέο υπουργό, υπεύθυνο για την ελληνική οικονομία Γιάννη Στουρνάρα, συγχαίροντάς τον για την ανάληψη των καθηκόντων του.

Παράγοντες, οι οποίοι έχουν ολοκληρωμέ­νη γνώση του παρασκηνίου αλλά και των προ­θέσεων της τρόικας, αποδίδουν ιδιαίτερη ση­μασία στην ψήφο εμπιστοσύνης του Γερμανού «τσάρου» της Οικονομίας στον νεοδιορισμένο Έλληνα υπουργό. Κατά την εκτίμησή τους μπο­ρεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο «κλειδί» για να δρομολογηθούν εξελίξεις, που ενδέχεται να βελτιώσουν το κλίμα στην αγορά. Μια αγορά η οποία - αν κάποιος συνεκτιμήσει την τελευταία δυσοίωνη έκθεση του ΙΟΒΕ, την κινητικότητα στο τραπεζικό παρασκήνιο, το χρηματιστηρι­ακό ράλι των λεγόμενων κρατικών «χαρτιών», τις εξελίξεις στο ΤΑΙΠΕΔ, τον διορισμό της νέας διοίκησης της Εθνικής και την αναδιάταξη επι­χειρηματικών, επενδυτικών ισορροπιών - βρί­σκεται πολύ κοντά στον «πάτο».

Άραγε να είναι αυτό το καλοκαιρινό, το πιο κρίσιμο τρίμηνο για την ελληνική οικονομική τραγωδία; Το αν βρισκόμαστε πριν από τον κα­τακλυσμό ή την εμφάνιση ενός από μηχανής θεού, ακόμη δεν μπορεί να είναι κανείς βέβαι­ος. Η ευκαιρία, πάντως, είναι προφανής, την ώρα που οι κυριότεροι οικονομικοί δείκτες θα πιάσουν το χαμηλότατο ιστορικό σημείο τους. Προς τι η ευκαιρία; Μη σκέφτεστε σαν Έλληνες... Άλλωστε, σύμφωνα με την προτροπή του Χορστ Ράιχενμπαχ, αυτό είναι το χρονικό ση­μείο όπου θα αξίζει να τοποθετηθούν επενδυ­τικά οι ξένοι στην ελληνική αγορά!

Απαραίτητη είναι εδώ η καταγραφή ενός ευ­ρύτερου σχεδιασμού που έχει στον νου της η κυβέρνηση, η οποία έχει τις αποκρατικοποιή­σεις ως μία ισχυρή αιχμή. Άλλωστε δεν είναι τυχαία ούτε η επίμονη αναφορά του Αντώ­νη Σαμαρά, ούτε οι δεσμεύσεις της κυβέρνη­σης προς τους δανειστές, ούτε και προφανώς όσα διαβεβαιώθηκαν προς τους εταίρους από τον ίδιο τον Γιάννη Στουρνάρα στο τελευταίο Εurogroup.

Οι ίδιοι (παράγοντες) υποστηρίζουν πως ο μίτος θα αρχίσει να ξετυλίγεται μέσα στις επό­μενες ημέρες και σε κάθε περίπτωση πριν από τις 20 Ιουλίου, οπότε και οι δανειστές θα ασχο­ληθούν και πάλι με το ελληνικό πρόβλημα. Με μια κρίσιμη διαφορά: σε αντίθεση με την προ­ηγούμενη κυβέρνηση, που ως συνέχεια της προπροηγούμενης δεν είχε την έξωθεν καλή μαρτυρία, η κυβέρνηση του Σαμαρά τη διαθέ­τει, προς το παρόν, αλλά δεν φαίνεται να δια­θέτει την απαραίτητη εσωτερική ειρήνη.

Μπορεί ακόμη να μη φαίνεται, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ζεσταίνει τις μηχανές του γι’ αυτό που όλοι γνωρίζουν, αλλά ξέχασαν τις δυο τελευταίες εβδομάδες: αποκρατικοποιήσεις χωρίς αντιπαράθεση δεν πρόκειται να γίνουν. Όσοι άκου­σαν τα στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καταλαβαίνουν ότι η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας θα είναι η πολι­τική μητέρα όλων των μαχών και το πεδίο που θα αναδείξει και την επόμενη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα.

Όσοι θέλουν να ξέρουν τη στρατηγική του Γι­άννη Στουρνάρα δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά στο επίσημο όργανό του. Το ΙΟΒΕ μεταξύ των πέντε σημείων για τις πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης θέτει πολύ ψηλά το θέμα της ολοκλήρωσης της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Στο τραπεζικό παρα­σκήνιο οι διαψεύσεις δημοσιευμάτων που ήθε­λαν Εθνική - Πειραιώς να συζητούν, η παραδο­χή πως η ΕΤΕ είχε κατ’ αρχάς επαφές με τους Γάλλους της Εμπορικής, η κινητικότητα στην Alpha Bank, προοιωνίζονται πως ο κλάδος βρί­σκεται ένα-δυο βήματα πριν από την τελική φά­ση της διαδικασίας. Θέματα και αποκαλύψεις που επιβεβαιώνουν την αρθρογραφία του «Π» το τελευταίο διάστημα, όπως και την κρισιμό­τητα των ανακεφαλαιοποιήσεων πριν γίνουν οι επόμενες κινήσεις.

Η αγία... τριάδα

Δεν είναι επίσης τυχαίο (κάθε άλλο μάλιστα) πως στην Εθνική έχει συγκροτηθεί μία άτυπη τρόικα (Αλέξανδρος Τουρκολιάς, Γ. Ζαννιάς και Π. Χριστοδούλου) που έχει αναλάβει έναν σημαντικότατο σχεδιασμό (που περιλαμβάνει από αποκρατικοποιήσεις μέχρι επαναχρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας).

Είναι προφανές πως το σύστημα βρίσκεται σε… ζύμωση, πως οι ισορροπίες ανακατανέ­μονται τη στιγμή που το οικονομικό επιτελείο έχει αναλάβει ένας άνθρωπος (Γ. Στουρνάρας) ο οποίος έχει καλή χημεία με τον Γερμανό ομό­λογό του. Κάτι που, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, δεν υπήρξε (ευλόγως, είναι η αλήθεια) ούτε επί θητείας Ευ. Βενιζέλου, και ακόμη πε­ρισσότερο ούτε επί ημερών του Γ. Παπακωνσταντίνου.

Το εγχώριο σύστημα «κουμπώνει» δικούς του ανθρώπους, στελέχη κατάλληλα σε καίριες θέ­σεις. Σε αυτή τη λογική εντάσσεται η τοποθέτη­ση του Γ. Μαυραγάνη στη θέση του υφυπουρ­γού Οικονομικών. Το ποιος είναι ο κ. Μαυραγάνης απαντά στο εύλογο ερώτημα της τοποθέτη­σής του σε ένα νευραλγικότατο πόστο. Πρόκει­ται για τον μέχρι πρότινος γενικό διευθυντή Φο­ρολογικού Τμήματος της KPMG, του μεγαλύτε­ρου οίκου αξιολόγησης, οικονομικής εκτίμησης που δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά. Η εταιρεία έχει στο χαρτοφυλάκιό της περί τις 180 εισηγμένες στο Χ.Α. εταιρείες και βεβαίως σχεδόν όλες τις πρωτοκλασάτες. Πελάτες της εταιρείας είναι εισηγμένες, επιχειρηματίες, καναλάρχες, αλλά και πληθώρα εκλεκτών μελών της εγχώριας επιχειρηματικής σκηνής.

Σχεδόν παράλληλα το εγχώριο σύστημα επεί­γεται να «κουμπώσει» και τη θέση του επικε­φαλής στο ΤΑΙΠΕΔ με μερίδα του να προωθεί μεθοδικά τον Παναγή Βουρλούμη, κύκλους της Ν.Δ. να ρίχνουν στη σέντρα και το όνομα του Πέτρου Δούκα, ενώ στο Δ.Σ. παραμένει ο διορι­σθείς από τη Ν.Δ. Βαρθολομαίος.

Την ίδια στιγμή πολύ κοντά σε αλλαγή διοίκη­σης φέρεται να βρίσκεται και η ΔΕΗ με το όνο­μα του τραπεζίτη Γιώργου Τανισκίδη (ο οποίος έχει άριστες σχέσεις με τον Αντ. Σαμαρά) να βρίσκεται πολύ ψηλά στον κατάλογο των επί­δοξων CEO. Ανάλογο κλίμα επικρατεί και για τον ΟΠΑΠ, όπου η απομάκρυνση του Σπανουδάκη θεωρείται τελειωμένη υπόθεση.

Επιχείρηση «χρηματιστήριο»

Χρηματιστηριακοί κύκλοι εντάσσουν σε αυ­τόν τον ευρύ σχεδιασμό την προσπάθεια που καταβάλλεται εδώ και έναν μήνα για τη βελ­τίωση της αποτίμησης συγκεκριμένων ομίλων όπου το Δημόσιο έχει (ακόμη) αυξημένη με­τοχική συμμετοχή ή εμπλέκονται άμεσα είτε έμμεσα με το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Από τις θυγατρικές της ΑΤΕ (κυρίως την ΕΒΖ), που θα σπάσει σε «υγιή» και «τοξική» τράπεζα, μέχρι το ράλι των ΔΕΗ, ΟΠΑΠ και ΟΤΕ.

Είναι ενδεικτικό πως σε διά­στημα ενός μήνα η μετοχή της ΔΕΗ έχει ενισχυθεί κατά 91%, του ΟΠΑΠ κατά 445% και κατά 90% για τον ΟΤΕ. Αυτό έχει ως συνέπεια την ενίσχυση της χρηματιστηριακής αξίας των ομίλων στα 1,68 δισ. ευρώ για τον ΟΠΑΠ, στα 1,25 για τον ΟΤΕ και στα 635 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΗ. Νούμερα αρκε­τά σημαντικά, που μην αμφιβάλ­λετε πως θα χρησιμοποιηθούν για τη νομιμοποίηση των κινήσεων της επόμενης ημέρας. Όπως επίσης και για τον αντίθετο λόγο...

Πάντως, ενόσω συνεχίζεται η ωραιοποίηση της χρηματιστηριακής αξίας εισηγμένων ορ­γανισμών του Δημοσίου και μπαίνουν οι τελευ­ταίες λεπτομέρειες για τον τρόπο κεφαλαιακής ενίσχυσης των τραπεζών, στο οικονομικό επιτε­λείο κερδίζει έδαφος η πρόταση της αποκρατι­κοποίησης ενός μη εισηγμένου φορέα.

Σενάριο που μετά την τελευταία αντιπαράθε­ση Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ και τις βολές του δεύτερου κα­τά της κυβέρνησης (για ξεπούλημα κ.λπ.) ανέ­βηκε πολύ ψηλά στην ατζέντα του πρωθυπουρ­γού και του υπουργού Οικονομικών. Καλά ενη­μερωμένη πηγή υποστηρίζει πως τις τελευταίες ημέρες έχουν τεθεί και πάλι στο τραπέζι παλιότερα σχέδια αξιοποίησης στοιχείων του Δημο­σίου, σχέδια μακρομίσθωσης εκτάσεων, περιο­χών αλλά και επενδυτικών προγραμμάτων (κάτι σαν ΣΔΙΤ) για την ανάπτυξη αερολιμένων, οδι­κών αξόνων, υποδομών.

Σε αυτό το χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται μία έμμεσα εισηγμένη (ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ), οπωσ­δήποτε ο ΟΣΕ, ξενοδοχειακές μονάδες, θυγα­τρικές τραπεζών κ.λπ. Έτσι με αυτό τον τρόπο υπολογίζεται πως και μήνυμα προς τους δα­νειστές θα δοθεί αλλά και τα… δύσκολα (ελέω αντιπολίτευσης και ΣΥΡΙΖΑ) θα μετατεθούν για ευθετότερο χρόνο. Όταν, όπως εκτιμούν χρη­ματιστηριακοί παράγοντες, το Χ.Α. θα είναι υψηλότερα και η αποτίμηση λ.χ. του ΟΛΠ ή του ΟΛΘ δεν θα έχει συρρικνωθεί σε 110-140 εκατ. ευρώ. Είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι το εγχώριο σύ­στημα είναι αποφασισμένο να βάλει κάτω την μπάλα. Το ερώ­τημα είναι αν η στρατηγική του και κυρίως οι απώτεροι στόχοι του είναι ξεκά­θαροι. Και κυρίως εάν μπορούν να πείσουν, πολιτικά και κοινωνικά. Εάν αυτό δεν συμβεί, τότε η μόνη συμπαράσταση που μπορεί να αναμένουν είναι από τους εκπροσώπους των δανειστών. Αλλιώς θα βρεθούν στην ίδια διελκυστίνδα που παρέσυρε και τις προηγούμενες κυβερνήσεις...