Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Νοε 2013

Την άποψη πως στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν τάσεις αυταρχισμού που μολύνουν το κόμμα και σπρώχνουν τον ίδιο προς την έξοδο εξέφρασε, ο βουλευτής του κόμματος, Πέτρος Τατσόπουλος.

Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό BHMA FΜ, ο Πέτρος Τατσόπουλος δήλωσε ότι μέχρι σήμερα ο ίδιος πιστεύει πως το κόμμα είναι το πλέον δημοκρατικό, πλην όμως «αναπτύσσονται νοσηρά φαινόμενα που πρέπει να αντιμετωπιστούν πριν θεριέψουν και γίνουν κυρίαρχη τάση».

Ερωτώμενος κατά πόσον το «κουστούμι του ΣΥΡΙΖΑ του πέφτει πλέον κοντό», με αφορμή και την διαμάχη του με τον Βασίλη Μουλόπουλο, αλλά και τις επικριτικές δηλώσεις βουλευτών για τις συνεχείς παρουσίες του στα μίντια και τις κατά καιρούς διαφοροποιήσεις του από την «γραμμή» του κόμματος, ο βουλευτής τόνισε πως η επίθεση που δέχθηκε από τον υπεύθυνο της εφημερίδας του κόμματος είναι ένα «παράδειγμα για το πως μπορεί να επιβληθεί μια στρατηγική αντίληψη, μια τακτική αντιπαράθεσης που βάζει στο σακί οποιονδήποτε διαφωνεί με το σύνολο των θέσεων του κόμματος».

«Αν επισήμως το κόμμα πιστεύει πως όποιος δεν είναι μαζί μας είναι σε εντεταλμένη υπηρεσία εναντίον μας, τότε υπάρχει κίνδυνος, μας οδηγεί σε αδιέξοδα αυτή η λογική», συμπλήρωσε.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σκόπιμο ψέμα ότι οι Ελληνες είναι κακοπληρωτές στις δανειακές τους υποχρεώσεις. Προ Μνημονίου πλήρωναν τα δάνεια σε υψηλότατο ποσοστό

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ενας ακόμη μύθος με εξόφθαλμη πολιτική σκοπιμότητα κυκλοφορεί τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια με στόχο να καλλιεργήσει αισθήματα ενοχής στους Ελληνες, ώστε να αποδεχθούν με μικρότερες αντιστάσεις την ολέθρια κυβερνητική πολιτική. Το προπαγανδιστικό αυτό παραμύθι ισχυρίζεται ότι οι Ελληνες ήταν δήθεν ανέκαθεν ασυνεπείς στις δανειακές τους υποχρεώσεις, ότι είναι κακοπληρωτές που δανείζονταν με άφρονα τρόπο. Πρόκειται για ασύστολο ψέμα!

Πριν να υπαχθεί η Ελλάδα στο επονείδιστο καθεστώς του Μνημονίου που ρήμαξε κυριολεκτικά την οικονομία, τον λαό και τη χώρα μας, τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι συμπατριώτες μας εξυπηρετούσαν τα δάνειά τους με... θρησκευτική ευλάβεια σε εξωφρενικό ποσοστό! Eνα δάνειο χαρακτηρίζεται μη εξυπηρετούμενο («κόκκινο» δάνειο όπως συνηθίσαμε να το ακούμε και να το λέμε εσχάτως) όταν η καθυστέρηση πληρωμής των δανειακών δόσεων υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Το 2007, λοιπόν το ποσοστό του συνόλου των «κόκκινων» δανείων (επιχειρηματικά, στεγαστικά, καταναλωτικά) ανερχόταν στο κυριολεκτικά ασήμαντο ποσοστό του... 4,5% (!) του συνόλου του ποσού που χρωστούσαν στις τράπεζες οι επιχειρηματίες και οι ιδιώτες. Το 2008, τελευταία χρονιά πριν από την κρίση για τη χώρα μας, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε σε μηδαμινό βαθμό - έγινε μόλις 5%.

Ακόμη και το 2009, όταν με τη γνωστή καθυστέρηση η κρίση αρχίζει να χτυπάει και την Ελλάδα, το ποσοστό των «κόκκινων» δανείων αυξάνεται μεν, αλλά όχι και σε βαθμό να προκαλεί πανικό: ανεβαίνει στο 7,7% του συνόλου. Μόλις όμως η χώρα μπαίνει σε καθεστώς Μνημονίου τον Μάιο του 2010, αρχίζει σταδιακά ο καλπασμός και σύντομα η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο: τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξάνονται στο 10,5% το 2010, εκτινάσσονται στο 16% του συνόλου το 2011 και απογειώνονται στο 25,4% το 2012. Νέο άλμα στο 27,8% σημειώνεται κατά τους μόλις τρεις πρώτους μήνες του 2013, που είναι και το τελευταίο τρίμηνο για το οποίο έχουμε στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Ειλικρινά απευχόμαστε αυτή η καταβαράθρωση να μη συνεχίστηκε όλο το 2013 με ρυθμό 2,5% αύξηση των «κόκκινων» δανείων ανά τρίμηνο, αλλά αν κρίνουμε από αυτά που λένε επιχειρηματίες, παράγοντες της αγοράς και τραπεζίτες σε ιδιωτικές συζητήσεις, πολύ φοβόμαστε ότι η ευχή μας θα παραμείνει ανεκπλήρωτη. Τα στοιχεία θα τα δούμε, όταν τα βγάλει η Τράπεζα της Ελλάδος. Η ουσία όμως είναι ότι από 5% του συνόλου που ήταν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στις 31 Δεκεμβρίου του 2008, μέσα στην τετραετία 2009-2012 υπερπενταπλασιάστηκαν και εκτοξεύτηκαν στο 25,4%, και θα είμαστε τραγικά «ευτυχείς», αν στο τέλος του 2013 έχουν μόνο... εξαπλασιαστεί και έχουν παραμείνει στο 30%! Γράφημα του χθεσινού «Εθνους» αποτύπωσε την κατάσταση που υπήρχε στον δανεισμό επιχειρήσεων και ιδιωτών στις 31 Μαρτίου του 2013. Συνολικά χρωστούσαν 225,8 δισεκατομμύρια ευρώ.

Από αυτά τα 123 δισ. τα χρωστούσαν οι επιχειρήσεις, πάνω από τα μισά δηλαδή, και τα υπόλοιπα 102,8 δισ. ευρώ τα χρωστούσαν οι ιδιώτες. Από τα 123 δισ. που έχουν δανειστεί οι επιχειρήσεις, τα 34 δισ. ευρώ έχουν ήδη καταστεί μη εξυπηρετούμενα δάνεια - πάνω δηλαδή από το ένα τέταρτο, το 27,5% για την ακρίβεια.

Χάριν συγκρίσεως να αναφέρουμε ότι στις 31 Δεκεμβρίου του 2008 το ποσοστό των επιχειρηματικών «κόκκινων» δανείων ήταν μόνο 4,3%, έχει δηλαδή ήδη σχεδόν επταπλασιαστεί. Αυτό σηματοδοτεί κυοφορούμενο όλεθρο για την ελληνική οικονομία. Από τα 73,5 δισ. ευρώ του συνόλου των στεγαστικών δανείων, τα 16,8 δισεκατομμύρια έχουν γίνει ήδη «κόκκινα», ποσοστό 22,9%. Εκεί όμως που γίνεται το «έλα να δεις» είναι στα 29,3 δισεκατομμύρια των καταναλωτικών δανείων - πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, εορτοδάνεια και όλα τα παρεμφερή δάνεια που με ιδιαίτερη επιμονή προωθούσαν οι τράπεζες προ πενταετίας και πλέον.

Το... 42,4% (!) των καταναλωτικών δανείων -δηλαδή τα 12,3 από τα 29,3 δισεκατομμύρια- δεν εξυπηρετείται πλέον. Συνολικά, σε όλες τις κατηγορίες δανείων μαζί, στις 31 Μαρτίου 2013 δεν εξυπηρετείτο το 27,8% του συνολικού ποσού των δανείων που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες σε επιχειρήσεις και ιδιώτες, οδηγώντας σε δυσχερή θέση και το τραπεζικό σύστημα. Ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι τα δάνεια που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες υπερβαίνουν κατά... 60 δισεκατομμύρια ευρώ τις καταθέσεις ιδιωτών και επιχειρήσεων σε αυτές, οι οποίες έχουν πλέον συρρικνωθεί γύρω στα 160 δισ. ευρώ από 237 δισ. που ήταν τον Δεκέμβριο του 2009.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πήρε φωτιά το διαδίκτυο και όχι μόνο, με τη γνωστή δήλωση του πρώην ομοσπονδιακού προέδρου της Γερμανίας Ρόμαν Χέρτσογκ. Υπενθυμίζουμε ότι ερωτηθείς από δημοσιογράφο για το εάν η Ελλάδα μπήκε στην ευρωζώνη με πολιτικό «μπόνους», ως γενέτειρα της Δημοκρατίας, απάντησε ότι ο ίδιος θεωρεί «ως γενέτειρα της δημοκρατίας την Ελβετία και την Αγγλία και όχι την Ελλάδα».

Η απάντηση αυτή μας ενόχλησε όλους. Κι όμως, ο πρώην πρόεδρος της Γερμανίας είπε την αλήθεια κι ας μην μας αρέσει. 
Μόνο που θα έπρεπε να προσθέσει τη λέξη «αυτής» και η ορθή φράση να είναι: «ως γενέτειρα αυτής της δημοκρατίας», δηλαδή του ολιγαρχικού κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος που ισχύει σήμερα σε ολόκληρη την Ευρώπη (και στην Ελλάδα) και το ονομάζουμε «δημοκρατία». 
Όπως είναι γνωστό, το κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα ξεκίνησε από την Αγγλία. 
Στην χώρα μας είναι εισαγόμενο. 
Γιατί λοιπόν ενοχληθήκαμε; 
Γιατί μας ενοχλούν οι αλήθειες;

Ο Ρ. Χερτσογκ, αυτή τη «δημοκρατία» γνώρισε, σ’ αυτή προήδρευσε και αυτή δεν προέρχεται από την Ελλάδα. 
Έχουμε μήπως εμείς άλλη απάντηση για κάποια άλλη πραγματική δημοκρατία που έχουμε και μας προσέβαλε; 
Αυτό που έχουμε είναι αντιγραφή του Αγγλοσαξωνικού πολιτικού συστήματος; 
Μήπως τελικά έχουμε επαναπαυτεί πάνω σε μια λέξη (κενή περιεχομένου σήμερα) που μας θυμίζει την πραγματική δημοκρατία που εμφανίστηκε πριν 2.500 χρόνια σε μια πόλη της σημερινής Ελλάδας και αυτοϊκανοποιόμαστε με αυτή την ανάμνηση;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τέτοιος θηριώδης εμπαιγμός δεν έχει ιστορικό προηγούμενο… 
Η κυβέρνηση της καταστροφής, της φρενοβλαβούς ληστείας του ελληνικού λαού και της ολοκληρωτικής αποτέφρωσης της ελληνικής κοινωνίας, κατέθεσε το νέο προϋπολογισμό και τον εμφανίζει σαν… αφετηρία «ανάπτυξης»!!! 

Το ίδιο και οι γενίτσαροι της προπαγάνδας της: Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας, αφήνιασαν εμφανίζοντας τον προϋπολογισμό σαν πολύ θετικό βήμα «σωτηρίας», σαν ζωογόνος πνοή…

Ένα προϋπολογισμό που αποτελεί τη χαριστική βολή της χώρας και του λαού της, τον προβάλλουν σαν «βήμα σωτηρίας»… 

Την ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ πτώχευση του ελληνικού λαού, το μακάβριο ενταφιασμό του και την καταβαράθρωση της ελληνικής κοινωνίας τα εμφανίζουν σαν «αφετηρία» διεξόδου από το θάνατο. 

Τον ίδιο το ΘΑΝΑΤΟ των Ελλήνων τον προβάλλουν σαν …ζωή, ή σαν …αφετηρία ανάστασης!!! 

Και όλα αυτά τα κυνικά ψεύδη και τα ξετσίπωτα παραληρήματα τα στηρίζουν πάνω στην αύξηση του «πρωτογενούς πλεονάσματος»: Στο …πλεόνασμα ΘΑΝΑΤΟΥ της Ελλάδας και του λαού της… 

Γιατί, αυτό το «πρωτογενές πλεόνασμα» είναι …πλεόνασμα της τελεσίδικης θανατικής καταδίκης του ελληνικού λαού, «πλεόνασμα» που καταγράφει το στήσιμό του στον τοίχο της ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗΣ του εκτέλεσης… 

Να δούμε συνοπτικά το τι σημαίνει αυτό το «πρωτογενές πλεόνασμα», σύμφωνα πάντα με τον προϋπολογισμό των ανδρεικέλων: 

α). Επιβάρυνση τους ελληνικού λαού κατά 6,1 δισεκατομμύρια.
* 2,5 δισ. είναι οι επιπλέον φόροι 
* Άλλα τόσα από τις περικοπές μισθών και συντάξεων 
* 500 εκατομμύρια από περικοπές κοινωνικών δαπανών 

β). Νέες φοροεπιδρομές: 
*Αύξηση της φορολογίας ακινήτων κατά 44% 
* Αύξηση της φορολογίας των εισοδημάτων κατά 
11,5% 
* Αύξηση των έμμεσων φόρων κατά 8,5% 

γ). Η ΑΝΕΡΓΙΑ θα φτάσει το 2014 στα επίπεδα του 24% 
Τον ίδιο χρόνο, θα χάσουν τη δουλειά τους 11.000 δημόσιοι υπάλληλοι … 

δ). Το δημόσιο χρέος, παρά τα βάρβαρα μέτρα θα παραμείνει σχεδόν αμετάβλητο: 320 δισ., από τα 321 δισ. που είναι η εκτίμηση για το 2013. 

ε). Σφαγιασμός Κοινωνικών δαπανών κατά 2,7 δισ. που σε συνδυασμό με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών από την εργοδοσία, θα καρατομήσουν παραπέρα τις συντάξεις, επιδόματα υγείας κ.λπ… 

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο τακτικός προϋπολογισμός για το 2014 προβλέπει περίπου 2,3 δισ. ευρώ λιγότερα για τη χρηματοδότηση των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (11,7 δισ. προς τα ασφαλιστικά ταμεία, 774 εκατ. προς τον ΕΟΠΥΥ και 1,11 δισ. προς τα νοσοκομεία)… 

Πάνω σ’ αυτόν το ΘΑΝΑΤΟ των εργαζομένων, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της αγροτιάς και γενικότερα του ελληνικού λαού, αλλά και στην ΟΛΙΚΗ αποσάθρωση της ελληνικής κοινωνίας, επιχειρείται να στεριωθεί το αιμάτινο οικοδόμημα του «πρωτογενούς πλεονάσματος»… 

ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΟΥΝ… 

Οι μέρες τους είναι μετρημένες…
Από resaltomag, μοντάζ Γρέκι

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σταύρου Λυγερού 

Η ανελαστική στάση που τηρεί η τρόικα στις διαπραγ­ματεύσεις που πραγ­ματοποιούνται αυτές τις ημέρες επιβεβαιώ­νει ότι ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Η απροθυ­μία του ευρωιερατείου να διευκολύνει πολιτικά την κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση δεν οφείλεται σε κά­ποιου είδους πολιτική αντιπάθεια προς τους Σαμαρά και Βενιζέλο. Το αντίθετο, μάλιστα. Στο Βερολίνο έχουν επίγνωση ότι τόσο υπάκουη κυβέρνηση δεν πρό­κειται να ξαναϋπάρξει στην Αθήνα. Θε­ωρούν, όμως, ότι δεν έχουν περιθώρια να κάνουν εκπτώσεις στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα πολιτικό προηγούμενο που θα υπονόμευε το δόγ­μα της μονοδιάστατης λιτότητας.

Ο Σαμαράς πηγαίνει στο Βερολίνο για να διαπραγματευτεί πολιτικά με τη Μέρκελ ένα συμβιβασμό στις τρέχουσες συ­ζητήσεις με την τρόικα και κυρίως μία σαφή δέσμευση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Το επιχείρημά του είναι ότι η κυβέρνησή του έχει επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα. Υπενθυμίζου­με ότι πριν από ένα χρόνο το Eurogroup είχε θέσει ως προϋπόθεση για να συζη­τήσει μια νέα αναδιάρθρωση του ελλη­νικού χρέους την ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

Το πρωτογενές πλεόνασμα είναι προϊόν πρωτοφανών πρακτικών. Εκτός από την επιβολή νέων αφόρητων φόρων, εκτός από την κατά κανόνα οριζόντια περικο­πή δημοσίων δαπανών, ψαλίδισαν και τις δημόσιες επενδύσεις. Στο οκτάμηνο του 2013 οι δημόσιες επενδύσεις είναι κατά 1,3 δις ευρώ λιγότερες από το ποσό που προβλέπει το ίδιο το Μνημόνιο. Το κόστος αυτής της περικοπής αντιστοιχεί σε μια μείωση του ΑΕΠ πάνω από μισή μο­νάδα, σύμφωνα με πολύ συντηρητικούς υπολογισμούς.

Σαν να μην έφταναν αυτά, παραβίασαν τη δέσμευσή τους ότι μέχρι το τέλος του 2013 θα έχουν εξοφλήσει όλες τις ληξι­πρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου. Αν και ως συνολικό ποσό οι οφειλές αυτές έχουν μειωθεί κατά περίπου 2 δις από το τέλος του 2012, τον Αύγουστο του 2013 ανέρ­χονταν σε 6,159 δις ευρώ. Με άλλα λόγια, η μερική στάση πληρωμών του Δημοσίου συνεχίζεται. Αν το Δημόσιο ήταν συνεπές στις υποχρεώσεις του στο οκτάμηνο του 2013, αντί για το μικρό πρωτογενές πλεό­νασμα, θα είχε καταγραφεί πρωτογενές έλλειμμα 2,458 δις ευρώ.

Η τρόικα, βεβαίως έχει επίγνωση ότι το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πλασματικό. Ο λόγος που το αναγνωρίζει είναι ότι το ευρωιερατείο έχει ανάγκη να δείξει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη πως η μονοδιά­στατη λιτότητα φέρνει και θετικά αποτε­λέσματα. Η Ελλάδα, άλλωστε, είχε εξαρχής μετατραπεί στο πειραματόζωο της κρίσης του ευρώ.

Αυτή την περίοδο, οι Σαμαράς και Βενιζέλος διαβεβαιώνουν ότι δεν θα λάβουν νέα οριζόντια μέτρα, ακόμα και εάν η απόφασή τους αυτή οδηγήσει σε αδιέξοδο τις συνο­μιλίες με την τρόικα. Το σχέδιο του προϋ­πολογισμού, όμως είναι αποκαλυπτικό. Σε σύγκριση με το 2013 προβλέπει μείωση των δημοσίων δαπανών κατά 3,1 δις ευρώ. Οι δραστικές και κατά κανόνα οριζόντιες μειώσεις των δημοσίων δαπανών τα τε­λευταία τέσσερα χρόνια έχουν κατεδαφί­σει το όποιο κοινωνικό κράτος και έχουν αποδυναμώσει σημαντικές λειτουργίες του κράτους. Σε αυτές τις συνθήκες, είναι προφανές ότι η νέα μείωση θα επιδεινώσει μια ήδη δραματική κατάσταση.

Προβλέπεται και αύξηση των δημοσίων εσόδων κατά 2,5 δις πάντα σε σύγκριση με το 2013. Από πού, άραγε, θα προκύψουν τα πρόσθετα αυτά έσοδα; Ακόμα και στη μάλλον απίθανη περίπτωση που επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη για αύξηση του ΑΕΠ το 2014 κατά 0,6%, και πάλι τα προβλεπόμενα έσοδα δεν μπορούν να αντληθούν από την αύξηση των εισοδη­μάτων. Με άλλα λόγια, θα αντληθούν με υπερφορολόγηση.

Η αύξηση των δημοσίων εσόδων το τε­λευταίο διάστημα οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το Δημόσιο μπορεί πλέον να αφαιρεί από τους τραπεζικούς λογαρια­σμούς των φορολογουμένων τα ποσά ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενώ επικρέμαται και η απειλή της φυλάκισης. Οταν το κράτος επιστρατεύει την εξουσία του για να εισπράξει, ο φορολογούμενος κατά κανόνα υποχρεώνεται να θέσει σε προ­τεραιότητα την πληρωμή των οφειλών του προς το Δημόσιο. Για πόσο όμως; Οι αποταμιεύσεις των μικρομεσαίων εξα­νεμίζονται για να χρηματοδοτήσουν τη διαβίωση αλλά και την πληρωμή φόρων που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το συρρικνωμένο εισόδημα.

Τα δημόσια έσοδα είναι υγιή, με την έν­νοια ότι έχουν διάρκεια, μόνο όταν προ­έρχονται από μια λογική φορολόγηση των εισοδημάτων και της κατανάλωσης, εάν, δηλαδή, προέρχονται από τον παραγόμενο πλούτο. Τα δημόσια οικονομικά δεν μπορεί να είναι υγιή, όταν η πραγματική οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση ασφυ­ξίας. Η λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας μέσω της υπερφορολόγησης, μόνο προ­σωρινά μπορεί να λύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα. Βιώσιμη λύση μπορεί να προκύψει μόνο εάν σπάσει ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, εάν η πραγματική οικονομία ορθοποδήσει και αποκτήσει αναπτυξια­κή δυναμική. Η ασκούμενη πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας, όμως κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Πηγή Επίκαιρα

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Κατατέθηκε στη Βουλή το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο, αντί να καταπολεμήσει αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκει, μάλλον θα επιφέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, εκτός κι αν κάποιοι κύκλοι εντός και εκτός Ελλάδας επιδιώκουν κάτι τέτοιο. Δεν κρίνουμε το νομοσχέδιο σε σχέση με τους περιορισμούς που μπορεί να επιβάλει στη δημόσια έκφραση και την επιστημονική ιστορική έρευνα. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα και δεν θα ασχοληθούμε μ' αυτό στο παρόν άρθρο μας.

Θα μείνουμε στην ποινικοποίηση του εγκωμιασμού, της επιδοκιμασίας και της κακόβουλης άρνησης της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας ή κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, καθώς και του Ολοκαυτώματος και του ναζισμού, όπως αναφέρονται στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου.

Το πρώτο ολίσθημα, για να μη χρησιμοποιήσουμε κάποια πιο σκληρή λέξη, γίνεται με τον διαχωρισμό της γενοκτονίας που έγινε εναντίον των Εβραίων από τους ναζί τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έναντι των άλλων γενοκτονιών, που υπέστησαν έθνη και λαοί της περιοχής. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ονομαστικά το Ολοκαύτωμα, ενώ δεν αναφέρονται ονομαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και των Αρμενίων, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί με νόμο, παρακαλώ, του ίδιου Κοινοβουλίου που θα ψηφίσει και το εν λόγω νομοσχέδιο!

Στη δε αιτιολογική έκθεση, όσον αφορά το συγκεκριμένο άρθρο, αναφέρει τα εξής: Στο άρθρο 3 προβλέπεται ειδικότερα η ποινικοποίηση των ξενόφοβων και ρατσιστικών συμπεριφορών που εκδηλώνονται με αφορμή τον εγκωμιασμό ή την κακόβουλη άρνηση ή την εκμηδένιση της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το οποίο έχει κυρωθεί με τον Ν. 3003/2002, ή στο άρθρο 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στη Συμφωνία του Λονδίνου της 8ης Αυγούστου 1945, εφόσον θεωρούνται πρόσφορες να οδηγήσουν στη θυματοποίηση ομάδων ή προσώπων σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 3. Η ποινική απαξία των συγκεκριμένων συμπεριφορών συνίσταται στην κακόβουλη άρνηση ή εκμηδένιση ιστορικών γεγονότων, χωρίς, σε καμία περίπτωση, να επιδιώκεται η απαγόρευση ή ιδεολογική χειραγώγηση της επιστημονικής έρευνας. Γι' αυτό άλλωστε οι πράξεις αυτές τιμωρούνται μόνον εφόσον έχουν αναγνωριστεί ως εγκλήματα με αμετάκλητη απόφαση είτε ελληνικού είτε διεθνούς δικαστηρίου (η υπογράμμιση δική μας).

Δηλαδή, επί της ουσίας, αν ψηφιστεί αυτός ο νόμος, όποιος στην Ελλάδα εγκωμιάζει ή αρνείται το Ολοκαύτωμα και τη γενοκτονία των Τούτσι από τους Χούτου, που αναγνωρίστηκαν από διεθνές δικαστήριο, θα τιμωρείται από τον συγκεκριμένο νόμο, ενώ οι κεμαλιστές και ισλαμιστές φασίστες με τους εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη συνοδοιπόρους τους θα είναι ελεύθεροι να λοιδορούν τα θύματα και τους απογόνους της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων και των Ασσυρίων, αφού οι γενοκτονίες αυτές δεν έχουν αναγνωριστεί από ελληνικό ή διεθνές δικαστήριο!

Να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι, όταν τον Μάιο του τρέχοντος έτους επιχειρήθηκε να κατατεθεί το ίδιο νομοσχέδιο, στο οποίο αναφερόταν ότι τιμωρούνται ο εγκωμιασμός, η επιδοκιμασία και η κακόβουλη άρνηση της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας που έχουν αναγνωριστεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο, η γνωστή και μη εξαιρετέα βουλευτής απέστειλε ηλεκτρονικό σημείωμα σε συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, με το οποίο ζητούσε να απαλειφθεί η συγκεκριμένη προβληματική διάταξη, η οποία, σύμφωνα με την άποψή της, θα μπορούσε να έχει στη χώρα μας πολύ σοβαρότερες συνέπειες, αν χρησιμοποιηθεί όχι για την άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού αλλά για εθνικιστικούς λόγους!

Επίσης, να υπογραμμίσουμε ότι, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, βουλευτής του ίδιου κόμματος συναντήθηκε τότε με τον πρέσβη της ενδιαφερόμενης χώρας, για να συντονίσουν τη δράση τους και να μην ποινικοποιηθεί η άρνηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας καθώς και των Αρμενίων και Ασσυρίων.

Τελικά, ύστερα από έξι μήνες, και αφού με μια ακατανόητη απόφαση έχει στην ουσία νομιμοποιηθεί η εξύμνηση του Χίτλερ των Ποντίων με την αναγόρευση της οικίας όπου έμεινε για μερικά χρόνια σε μουσείο, στην προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη, έρχεται στο ελληνικό Κοινοβούλιο, στον ίδιο χώρο όπου ψηφίστηκαν οι νόμοι που αναγνώριζαν τις Γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων, να ψηφιστεί ένας νόμος-έκτρωμα, που είναι ό,τι πιο άθλιο, ανήθικο, εμετικό και προδοτικό έχει εισαχθεί προς συζήτηση στη Βουλή· και αναρωτιέται κανείς αν υπάρξει έστω και ένας βουλευτής, εκτός των συνομιλητών των γνωστών πρεσβειών, που θα δεχτεί να ψηφίσει ένα τέτοιο νομικό και εθνικό τερατούργημα!
Ντροπή!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Ευτυχώς που δεν έχουμε πόλεμο, έτσι μας έμαθαν να λέμε. Αυτό που δε μας λένε όμως είναι ότι στις συνθήκες ειρήνης ο κατάλογος των θυμάτων και των καταστροφών ενός λαού είναι ανάλογες προς τις απώλειες με αυτές ενός πολέμου, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει καμία Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που να τα υπερασπιστεί. 
Τα θύματα της ειρήνης δεν έχουν δικαιώματα, μόνο υποχρεώσεις. 
Τα θύματα της ειρήνης δεν μπορούν να απειλήσουν κανέναν με Δικαστήριο διότι τους δόθηκε το δικαίωμα να επιλέξουν Δημοκρατικά την Ειρήνη που τους σκοτώνει.

Αυτή την στιγμή το Κράτος θεσπίζει νόμους οι οποίοι σε περίοδο πολέμου θα ήταν τα αποδεικτικά στοιχεία καταδίκης του
Σου απαγορεύει την περίθαλψη και την φαρμακευτική σου αγωγή εφόσον δεν έχεις το χρηματικό αντίτιμο και το ποσό των 25 ευρώ για να ζητήσεις βοήθεια σε δημόσιο νοσοκομείο.
Επειδή είσαι σε καιρό ειρήνης δεν μπορείς να το σύρεις σε καμία δίκη για την καταπάτηση του Άρθρου 3 παρ. 2 των Συμβάσεων της Γενεύης, το οποίο ρητά υποχρεώνει την κατέχουσα Δύναμη όχι μόνο να συλλέγει αλλά και να περιθάλπει όλους τους ασθενείς άμαχους ή μάχιμους.
Δεν μπορείς να τα βάλεις με ένα Κράτος που εσύ επέλεξες να σε διαφεντεύει κι αυτό ας σε φθάνει στα όρια της εξαθλίωσης, της αναξιοπρέπειας, της αυτοκτονίας, του φόνου και της τρέλας. Διότι αν είμαστε σε καιρό πολέμου το Κράτος θα ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει το Άρθρο 4 παρ.2, που θα του απαγόρευε καθ’ οποιονδήποτε χρόνο και τόπο να επιβάλλεται με βία κατά της ζωής, της υγείας, της φυσικής και πνευματικής ευημερίας των ατόμων καθώς και να προσβάλει την αξιοπρέπεια του κάθε ατόμου.
Η βία που δεν έρχεται με όπλο αλλά με δημοκρατικές υπογραφές, δεν στήνεται σε κανένα εδώλιο κατηγορουμένου.

Ευτυχώς που δεν έχουμε πόλεμο, έτσι μας έμαθαν να λέμε, διότι εσύ που ζεις σε καιρό ειρήνης δεν σου έχει στερήσει κανένας την ελευθερία σου, διότι εσύ ανέβασες με τις επιλογές σου την εξουσία στο βάθρο της, δεν επιβλήθηκε από μόνη της.
Έτσι δεν μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου ως άτομο που η ελευθερία του υπέστη περιορισμό. Διότι αν ήσουν από τους άτυχους που θα βρισκόταν σε πόλεμο θα είχες υπερασπιστή σου το Άρθρο 5 παρ. 1, που θα υποχρέωνε τους κατακτητές σου να σου παρέχουν τροφή, πόσιμο νερό, προστασία απέναντι στις κλιματικές αντιξοότητες καθώς και το πλεονέκτημα ιατρικών εξετάσεων.

Τώρα είσαι πολίτης εν καιρώ ειρήνης: Θα πεινάς εσύ, το παιδί και η μάνα σου, θα σου κόβει η εταιρεία ύδρευσης το νερό για ληξιπρόθεσμους λογαριασμούς, θα κρυώνεις μέχρι θανάτου και βέβαια οι ιατρικές σου εξετάσεις θα είναι άπιαστη πολυτέλεια.
Ο εξαναγκασμός σε λιμοκτονία ως μέθοδος μάχης είναι έγκλημα πολέμου με το Άρθρο 14, αλλά εσύ δεν δέχεσαι καμία επίθεση, μόνο επιβολή νόμων μιας δημοκρατικά ψηφισμένης κυβέρνησης.

Όταν τελειώσει και αυτή η μεταβατική περίοδος του νέου οικονομικοπολιτικού μοντέλου που μας πλάσαραν τεχνηέντως με τον όρο «κρίση», δεν θα θυμόμαστε τίποτε από τα μεταβατικά χρόνια που διανύουμε. Θα αφομοιωθούμε από ένα νέο σύστημα όπως έγινε και στην αλλαγή του κάθε συστήματος που μας έφθασε μέχρι εδώ.
Δεν θα έχουμε την τιμή να καταθέτουμε στεφάνια στο Μνημείο του Αγνώστου Έλληνα που απλά δεν κατάφερε να τα βγάλει πέρα στην μετάβαση αυτή.
Δεν θα υπάρχει Νεκροταφείο Θυμάτων Ειρήνης να επισκεπτόμαστε και να λέμε ότι αυτό δεν θα αφήσουμε να ξανασυμβεί.
Δεν θα έχουμε να διηγούμαστε τίποτε το ανθρωπίνως ηρωικό στις επόμενες γενιές διότι εμείς ζήσαμε την ειρήνη και όχι τον πόλεμο.
Και βέβαια κανένα Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου δεν θα μας δικαιώσει βάσει του Άρθρου 91 το οποίο επιβάλλει στο εμπόλεμο μέρος το οποίο παραβιάζει τις διατάξεις των Συμβάσεων στην καταβολή αποζημιώσεως.

Αλλά δεν είναι η αποζημίωση αυτή που θα μας δικαίωνε, αλλά το ότι θα θεωρούνταν υπεύθυνο το εμπόλεμο μέρος για όλες τις αναξιοπρεπείς πράξεις που διαπράχθηκαν από πρόσωπα που αποτελούν μέρος των ενόπλων δυνάμεών του.

Δεν θα έχουμε τουλάχιστον την ικανοποίηση να δούμε όλα αυτά τα πρόσωπα -που ευθαρσώς μας λοιδορούν καθημερινώς πατώντας με την δημοκρατική τους μπότα τα εκ γενετής και εξ αγώνων αιματηρών δικαιώματά μας, τους φονιάδες χιλιάδων Ελλήνων- να κάθονται στο σκαμνί του κατηγορουμένου.
Κι εμείς εκεί πίσω στην γαλαρία του ακροατηρίου της αίθουσας δικαστηρίου να νιώθουμε έστω και στο ελάχιστο δικαιωμένα θύματα ενός πολέμου που επέλεξαν άλλοι για μας και όχι μιας ειρήνης που επιλέξαμε εμείς για τον εαυτό μας.

Πηγή SimpleMan

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το να μένουν σταθερά τα πρόσωπα των τριών εξουσιών αμετάβλητα ή με μικρές διαφοροποιήσεις ήταν αναμενόμενο. Την δουλειά που επιλέχθηκαν να κάνουν την διεκπεραίωσαν και με το παραπάνω και θα την διεκπεραιώνουν διότι αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξής τους. Αυτό που προκαλεί όμως είναι όταν τα πρόσωπα που εκπροσωπούν την τέταρτη εξουσία -αυτή της δημοσιογραφίας- δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό. Δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια οι αθώες περιστερές της “ανεξάρτητης” δημοσιογραφίας είναι στις θέσεις τους και όχι μόνο δεν σταλθήκαν σπίτι τους, αλλά τα τελευταία 5 χρόνια λαμβάνουν και εύσημα από το αναγνωστικό και τηλεοπτικό κοινό για τις θέσεις που παίρνουν στα κρίσιμα ζήτημα που αφορούν το λαό.

Πριν, όλοι αυτοί ήταν χωρισμένοι με τις κομματικές τους ταμπέλες και έδιναν αιματηρό αγώνα να ανεβάσουν τα ποσοστά του κάθε κόμματος παίρνοντας και τα ανάλογα ποσά, θέσεις και συμβόλαια στα ΜΜΕ τρώγοντας παράλληλα μέσω του κρατικού κορβανά. Ακριβώς τα ίδια πρόσωπα σήμερα έχουν πάρει την εντολή από την εξουσία να χωριστούν σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, σε φιλοευρωπαϊστές και μη, φτιάχνοντας αδιάντροπα στρατόπεδα λαϊκών θαυμαστών.

Η κοινή γνώμη θαυμάζει σήμερα αυτόν που είναι εναντίον ή υπέρ του μνημονίου ενώ χθες ο ίδιος δημοσιογράφος ήταν υπέρ ή εναντίον του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ κ.λπ. Η κοινή γνώμη αποδεικνύει με την στάση της ότι πραγματικά είναι κοινότατη διότι οι πραγματικές κοινές τουλάχιστον πληρώνονται από τους πελάτες. Να εκσπερματίζει ο καθένας μέσω οθόνης, άρθρου και οποιουδήποτε δημοσίου λόγου πάνω σε μία κοινή γνώμη χωρίς αυτή να έχει τίποτε να εισπράξει, την καταντά τουλάχιστον βιτσιόζα.

Οι πρώτοι που έβγαλαν την ουρά τους έξω όταν ζητήθηκαν ευθύνες για την καταστροφή της χώρας ήταν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι. Βέβαια, αν το σύστημα ήθελε να τους στήσει στον τοίχο ως συνυπεύθυνους θα το είχε κάνει, άρα το σύστημα δεν είχε κανέναν λόγο να αλλάξει τα μαντρόσκυλα της κοινής γνώμης διότι γνωρίζει ότι η κοινή γνώμη εκτός από κοινή είναι και τυφλή. Μπροστά στα μάτια της βλέπει αυτόν που κάλυπτε σκάνδαλα, που έκρυβε την αλήθεια, που έπαιρνε χρήμα βρώμικο κάτω από το τραπέζι και πάνω από αυτό, που κάλυπτε κλέφτες και εγκληματίες της πολιτικής ζωής, που χαριεντίζονταν μαζί του ξεδιάντροπα και αντί να τον πιάσει από το λαιμό, του ανεβάζει ακροαματικότητες αυξάνοντάς του τα συμβόλαια κονόμας χρίζοντάς τον "μεγαλοδημοσιογράφο" και “μεγάλο επαναστάτη”.

Δικαιούνται να ομιλούν όλοι αυτοί οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης με τον φερετζέ των εκπροσώπων της ελευθερίας του λόγου σήμερα; Φυσικά όχι. Από την στιγμή που έχεις τα οικονομικά και συνταγματικά προνόμια να υπερασπίζεσαι την αλήθεια αλλά εσύ επιλέγεις να σπαταλάς και τα δύο συνομιλώντας με πολιτικούς που ξεπούλησαν την ελευθερία και τα συνταγματικά δικαιώματα ενός λαού δεν είσαι απλά ίδιος με αυτούς αλλά χειρότερος. Διότι δεν είσαι ο ελεύθερος λαϊκός θεματοφύλακας του λαού αλλά ο πληρωμένος διαχειριστής μιας κατασκευασμένης Αλήθειας.

Όση ευθύνη έχουν οι δημοσιογράφοι άλλη τόση ευθύνη έχει και η κοινή γνώμη. Χωρίς την υποστήριξη της κοινής γνώμης τα μαντρόσκυλα δεν θα μπορούσαν να αλιχτάνε. Και αν τα μαντρόσκυλα χάσουν την φωνή που προστατεύει τα αφεντικά τους τότε η κοινή γνώμη από πρόβατο σε μαντρί θα είχε την ευκαιρία να βγάλει τον δίκαιο λύκο που κρύβει μέσα της. Ο καθένας μας πρέπει να καταλάβει ότι στο οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα οι απαιτήσεις του δεν είναι γνώμη που την διαχειρίζεται ο δημοσιογραφίσκος ονομάζοντάς την κοινή, αλλά η εντολή που δίνει στο σύστημα μέσω του δημοσιογράφου να εκτελεστεί από την εξουσία. Δημοσιογράφος δεν είναι ο αγγελιοφόρος της εξουσίας, είναι ο διαβιβαστής των εντολών του λαού προς την εξουσία και ο ελεγκτής της τήρησης αυτών.

Πριν λοιπόν ανεβάσετε τις ακροαματικότητες ή θαυμάσετε ένα άρθρο των διαμορφωτών της κοινής γνώμης σκεφτείτε ότι εκείνη την στιγμή ο φράκτης στο μαντρί που σας κρατά μέσα ακίνδυνους για το σύστημα γίνεται ακόμα πιο ανθεκτικός.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σοβαρός διχασμός, στα όρια του εμφυλίου, μεταξύ των ισλαμιστών της τουρκικής κυβέρνησης

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Όταν ασχολείται το Reuters με την κατάσταση στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία, του ισλαμιστικού AKP του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι προφανές, ότι όσα γράφουμε τον τελευταίο καιρό για το σοβαρό διχασμό στο εσωτερικό των ισλαμιστών, δεν είναι αποκυήματα φαντασίας, ούτε «υπερβολικές» αναλύσεις φορτισμένες από την ελληνοτουρκική διαμάχη…

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο με τις δυο πλευρές να καλούνται – με «πρωτοβουλία» Ερντογάν – να λύσουν τις διαφορές τους στην κάλπη, με τον Τούρκο πρωθυπουργό να ακολουθεί στρατηγική εξουδετέρωσης του άκρως επικίνδυνου και κατά τα φαινόμενα υποστηριζόμενο από «ισχυρές δυνάμεις» στις ΗΠΑ, ιμάμη Φετχουλάχ Γκιουλέν…

Τα λόγια που ανταλλάσσουν οι δυο πλευρές, δημοσίως πλέον, είναι βαριά. Για «στιλέτο στην καρδιά» έκανε λόγο ιστοχώρος προσκείμενος στο κίνημα «Hizmet» του Γκιουλέν, με αφορμή το θέμα που έχει φέρει τη σύγκρουση στα άκρα, την οριστική απόφαση κατάργησης των 4.000 περίπου προπαρασκευαστικών για την ανώτατη εκπαίδευση σχολείων που ελέγχει το κίνημα Γκιουλέν, στρατολογώντας βεβαίως και νέα μέλη, πέραν των εσόδων.

«Ίσως να θέλουν να κλείσουν και τις πύλες του παραδείσου», προσθέτει ο ισλαμιστής ιεροκήρυκας που παριστάνει τον μετριοπαθή τα τελευταία χρόνια. Άλλος ιστοχώρος, εμφανίζει τον Γκιουλέν να θυμίζει τις διώξεις και τα πραξικοπήματα του παρελθόντος από τους στρατιωτικούς στην Τουρκία, σε μια έμμεση αλλά σαφέστατη απόπειρα να εμφανίσουν τον Ερντογάν ως δικτάτορα…

Η σύγκρουση που υπέβοσκε είναι και η αιτία της μη επιστροφής του Γκιουλέν στην Τουρκία από τις ΗΠΑ όπου εγκαταστάθηκε το 1999 εξαιτίας ων διώξεων από τους στρατιωτικούς, για να ανοίξει πλέον ενδο-ισλαμικό μέτωπο… Αυτός είναι όμως και ο λόγος που ο Ερντογάν αποφάσισε να συγκρουστεί και να φανεί στις κάλπες (τοπικές εκλογές του 2014 και γενικές το 2015) ποιος είναι ο πραγματικά ισχυρός ισλαμιστικός πόλος. Εκτιμήσεις που αποτυπώνονται στο θέμα του Reuters υπολογίζουν την ισχύ του κινήματος Γκιουλέν να κυμαίνεται από 3-8% του εκλογικού σώματος.

Παράλληλα, τα πλήγματα έρχονται το ένα πίσω από το άλλο. Χθες διέρρευσε ότι θα διαλυθεί η ομάδα που μελετά τρόπους συμφωνίας των πολιτικών δυνάμεων για να επιτευχθεί η απαραίτητη πλειοψηφία που θα επιτρέψει την αναθεώρηση του Συντάγματος, κάτι που σημαίνει ότι μπλοκάρεται ο δρόμος του Ερντογάν προς την προεδρία, ενώ δεν μπορεί να είναι πάλι υποψήφιος πρωθυπουργός, βάσει του καταστατικού του AKP. Θα εκμεταλλευτεί μήπως τις εξελίξεις ιδρύοντας νέο κόμμα, ώστε να απαλλαγεί από τον περιορισμό; Θα επιχειρήσει να αλλάξει το καταστατικό;

Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και πνευματικό παιδί του Γκιουλέν (τον είδε στις ΗΠΑ όταν πήγε με τον Ερντογάν) Μπουλέντ Αρίντς, ανακοίνωσε την αποχώρησή του (;) από την ενεργό πολιτική, συντασσόμενος με τον Γκιουλέν, αφού πήρε ανοιχτά θέση κατά της πολιτικής Ερντογάν στο θέμα. Μαζί με τον πρόεδρο, Αμπντουλάχ Γκιουλ είχαν διαφωνήσει ανοιχτά με τον Ερντογάν με τον τρόπο χειρισμού των διαμαρτυρόμενων στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης.

Όλα δείχνουν, ότι στην Τουρκία επέρχεται η τελική σύγκρουση. Μόνο που δεν θα είναι μεταξύ κεμαλιστών και ισλαμιστών. Ποιος το περίμενε ότι θα είναι «ισλαμικός εμφύλιος»; Όχι πολλοί…

Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι Αμερικανοί καθυστερούν, οι Ρώσοι διεισδύουν, οι Ισραηλινοί αγωνιούν…

Συνεχίζεται η έντονη ανάμειξη σε Μέση Ανατολή και τελευταία και σε Αίγυπτο για την Ρωσία του πολυμήχανου Πούτιν που βρήκε την ευκαιρία να εξισορροπήσει τα όποια εσωτερικά προβλήματα με έντονη διπλωματική διείσδυση σε περιοχές-κλειδιά. Πολλοί αναλυτές δεν διστάζουν να μιλούν για τεράστια ρωσική επιρροή στην Μέση Ανατολή.

Φαίνεται ότι στις διαπραγματεύσεις με αφορμή την Συρία το Κρεμλίνο ζήτησε ορισμένα ανταλλάγματα για τις όποιες πιθανές υποχωρήσεις του, μεταξύ των οποίων και η αύξηση του πρεστίζ της Ρωσίας στην παγκόσμια κοινή γνώμη, όπερ και εγένετο μέσω διθυραμβικών δημοσιευμάτων του δυτικού τύπου. Παράλληλα αυξήθηκαν τα ρωσικά περιθώρια ελιγμών στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ η αντίστοιχη επιρροή των Η.Π.Α. φαίνεται ότι μειώνεται. 
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι παγκοσμιοποιητές της Ουάσινγκτον θα παραιτηθούν από την Μέση Ανατολή. Απλά στην παρούσα φάση δείχνει να καθυστερεί η προώθηση των όποιων σχεδίων λόγω εσωτερικών προβλημάτων (βλ. έντονη εσωτερική διαφωνία για το obamacare) αλλά και Πούτιν, ο οποίος δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω στην εξωτερική πολιτική.

Ο πόλεμος επιρροής θα ενταθεί εκ νέου με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Συρία, Ιράν, Παλαιστινιακό αλλά και Τουρκία θα είναι θέματα που θα απασχολήσουν ακόμα περισσότερο την κοινή γνώμη. Ανάμεσα σε Ρωσία και Η.Π.Α. υπάρχει και η φωνή του Ισραήλ που προσπαθεί αγωνιωδώς
1. να αποδείξει ότι η Συρία δεν αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια του και
2. να μην περιοριστεί απλά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αλλά να καταστραφεί.
Γιατί; Μα για να μην υπάρχει αφορμή επέμβασης του ΝΑΤΟ στην περιοχή λόγω απειλής κατά του Ισραήλ, κάτι που ενδεχόμενα σημάνει την «καραντίνα» της Ιερουσαλήμ από ΝΑΤΟ και Ο.Η.Ε., καθώς η πολυτάραχη αυτή πόλη θεωρείται ως η ιδανική πρωτεύουσα μιας πιθανής Ευρώ-μεσογειακής Ένωσης, βασικού πυλώνα ενός δυτικότροπου παγκοσμίου κράτους.

Άλλωστε στην κορυφή της αμερικανικής ατζέντας βρίσκεται η «επιβίωση του Ισραήλ» μαζί με την ασφάλεια των ενεργειακών αποθεμάτων της Ανατολικής Μεσογείου. Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων με την Ρωσία να συνεχίζει το διπλωματικό «παιχνίδι» στην Μέση Ανατολή αλλά και την Ευρασία και τις Η.Π.Α. να προσπαθούν να επανέλθουν δριμύτερες…

Πηγή ΠΥΓΜΗ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι κοινός τόπος ότι τα περισσότερα απολυταρχικά, δικτατορικά, φασιστικά και παντός είδους καταπιεστικά καθεστώτα, τελικά πέφτουν από μόνα τους!

Και καταρρέουν μάλιστα την στιγμή ακριβώς που νομίζουν ότι είναι ακλόνητα, και ότι μπορούν να ξεπεράσουν τους πολιτικούς σκοπέλους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Τα καθεστώτα αυτά στηριγμένα στο ψέμα, την προπαγάνδα, τον φόβο και την καταστολή, αποκτούν με τον καιρό μία ψευδαίσθηση μεγαλοπρέπειας και δύναμης, που τα κάνει τελικά να γίνονται απρόσεκτα και εύκολα θύματα της δικής τους οίησης και αυταρχισμού...

Ακριβώς σ' αυτό το σημείο βρίσκεται σήμερα το μνημονιακό καθεστώς της χώρας.


Τώρα που ο ελάχιστος, ο νάνος  "πρωθυπουργός" νομίζει πως με τα απίθανα ψέματά του, τηνδιαστρέβλωση κάθε αλήθειας που επιχειρούν τα τρεφόμενα από την τρόϊκα και τα κρατικά ταμεία ΜΜΕ, καθώς και από τους ολοήμερους "λιβανωτούς" προς το πρόσωπό του των πολιτικών σκουπιδιών των οποίων τις τύχες ορίζει, είναι ανίκητος, τώρα την στιγμή αυτή, έχει χάσει κάθε επαφή και αίσθηση με την πραγματικότητα.
 

Δεν ακούει, δεν βλέπει παρά αυτά που θέλει να δει και ν' ακούσει, και δεν πράττει παρά μόνοναυτά που του επιβάλλουν να κάνει αυτοί που ορίζουν την δική του τύχη!



Τα πολιτικά του λάθη διαδέχονται το ένα, το άλλο, και το μοιραίο λάθος που θα οδηγήσει στον γκρεμό το καθεστώς που νομίζει ότι έχτισε, βρίσκεται προ των πυλών!



Η τρέλα του μεγαλείου είναι έτοιμη να οδηγήσει στον όλεθρο άλλον έναν τιποτένιο δικτατορίσκο, και να επαναφέρει στην τάξη ένα διασαλευμένο πολίτευμα!



Οι πολίτες ας επαγρυπνούν, για να μην χαθεί κι αυτή η ευκαιρία..



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Δε λειτουργούσε σωστά η ΕΡΤ. Το γνωρίζαμε όλοι. Κάποιος έπρεπε να τη φτιάξει. Αντί γι’ αυτό ήρθε κάποιος και την έκλεισε. Γιατί; Επειδή έτσι. Επειδή τον βόλευε, επειδή βαριόταν να ασχοληθεί, επειδή δεν ήξερε, επειδή δεν τον νοιάζει. Πολλά επειδή.

Δε λειτουργούν σωστά τα πανεπιστήμια. Το γνωρίζαμε όλοι. Θα μπορούσαν να γίνουν πολύ καλύτερα. Απλώς θα έπρεπε να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά, να συζητήσει, να γνωρίζει, να ακούσει, να δημιουργήσει. Αντί γι’ αυτό, ήρθε κάποιος και λέει απολύονται οι υπάλληλοι κι ας μη μπορούν τα πανεπιστήμια να λειτουργήσουν. Υπάρχουν και τα ιδιωτικά, υπάρχει και το εξωτερικό. Γιατί; Επειδή έτσι τον βόλευε, επειδή βαριόταν να ασχοληθεί, επειδή δεν ήξερε, επειδή δεν τον νοιάζει. Πολλά επειδή.

Δε λειτουργούσε σωστά το δημόσιο σύστημα υγείας. Το γνωρίζαμε όλοι. Θα μπορούσε να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες στους ασθενείς, να είναι πιο ανθρώπινο, να κυνηγηθεί αποτελεσματικά το φακελάκι, να ελεγχθούν οι προμήθειες. Αντί γι’ αυτό, αποφάσισαν να το ιδιωτικοποιήσουν, να το δώσουν σε ασφαλιστικές εταιρείες, να το απογυμνώσουν, να το τελειώσουν. Γιατί; Επειδή έτσι  βόλευε κάποιους, επειδή τα κέρδη από την υγεία είναι πολλά, επειδή έπρεπε να κρυφτούν πολλά σκάνδαλα κάτω από τα ερείπια. Πολλά επειδή.

Δε λειτουργούσε σωστά ο ΟΣΕ. Το γνωρίζαμε όλοι. Θα μπορούσε να είχε εκσυγχρονιστεί, να μην είχε γεμίσει σκάνδαλα, να μην κατάπινε χρήματα. Αντί γι’αυτό, θα τον κλείσουν, θα τον πουλήσουν, θα τον ξεκάνουν και θα τον ξεχάσουμε. Γιατί; Επειδή έτσι  βόλευε κάποιους, επειδή όλα πρέπει να ξεπουληθούν, επειδή κανείς δεν αντιδρά. Πολλά επειδή.

Δε λειτουργούν σωστά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί φοροδιαφυγής. Θα μπορούσαν να λειτουργούν άψογα. Να ελέγχονται όλοι και να τιμωρούνται οι επίορκοι ελεγκτές. Αντί γι’ αυτό, κλείνουμε τα μάτια στη φοροδιαφυγή, καλύπτουμε όσους ξέρουμε ότι φοροδιαφεύγουν και κάνουμε τα πάντα για να μειωθεί ο έλεγχος. Γιατί; Επειδή έτσι γουστάρουμε κι επειδή τα σόγια μας είναι μπλεγμένα σε λίστες φοροφυγάδων.

Θα δω την κατάσταση όσο πιο μαλακωδώς καλοπροαίρετα γίνεται. Οι άνθρωποι αυτοί που κυβερνούν, δεν κλείνουν, γκρεμίζουν, καταστρέφουν και ξεπουλάνε τα πάντα επειδή έχουν ή εξυπηρετούν συμφέροντα, αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να δημιουργήσουν ή να βελτιώσουν. Όμως εδώ και τέσσερα χρόνια διδάσκουν στο λαό τους την πρακτική «πονάει δόντι, κόβει κεφάλι».

Ξεχνάνε κάτι βασικό. Ότι η δημοκρατία τους και ο κοινοβουλευτισμός τους έχουν τόσα σάπια δόντια που το στόμα τους ζέχνει από τη μπόχα όποτε το ανοίξουν. Ως εκ τούτου, ας μην «αγανακτούν» όταν ακούνε για κρεμάλες και λαιμητόμους. Δεν ξύπνησε ως δήμιος ο καθένας ένα πρωί. Αυτοί τον έφτιαξαν. Μας έμαθαν ότι όταν πονάει δόντι, κόβεις κεφάλι. Τα υπόλοιπα μπορούν να τα μάθουν διαβάζοντας ιστορία.

Έγραψε ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->