Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Ιαν 2014

Δεν θα κουραστούμε να επανερχόμαστε κι” εμείς στο θέμα αυτό ,με την ελπίδα ότι ίσως διακοπεί κάποια στιγμή ο λήθαργος των πολιτικών αστέρων της χώρας μας.

Το θέμα: Η δραστήρια, καλά οργανωμένη πολιτική της Τουρκίας στη Θράκη.

Στην Αθήνα, ο πολιτικός κόσμος και στη συντριπτική πλειοψηφία τους τα μέσα ενημέρωσης δεν μπαίνουν στον κόπο να ασχοληθούν με την υπόθεση τη τουρκικής πολιτικής στη Θράκη.

Δυό -τρεις εφημερίδες, και πολύ λίγα, μετρημένα στα δάκτυλα, πολιτικά περιοδικά, παρακολουθούν με αναλυτικά ρεπορτάζ και αναλύσεις τη ζοφερή κατάσταση που διαμορφώνεται στη Θράκη με όσα παράγονται από τις πολιτικές της Άγκυρας.

Κατά τα άλλα σιωπή και πολιτικό ροχαλητό .Ο,τι το καλύτερο γα τη γείτονα χώρα. Με «διοικητήριο» το Γ. Προξενείο Κομοτηνής, με «μουφτήδες» συντονισμένους απόλυτα με την Άγκυρα, με υπηρεσίες πληροφοριών, με τραπεζικές και επιχειρηματικές πολιτικές, με ποικίλες δραστηριότητες οργανώσεων με διεθνή δικτύωση, η Τουρκία εργάζεται μεθοδικά με στόχο τη δημιουργία εκεί ενός «ειδικού καθεστώτος» υπό τουρκική «εποπτεία» σ' ένα όχι μακρινό μέλλον.

Βασικό εργαλείο αυτής της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας εντός ελληνικού εδάφους είναι η ΑΔΡΑΝΕΙΑ των ελληνικών κυβερνήσεων...
Και το δράμα εξελίσσεται...

Δεν αμφιβάλλουμε βέβαια ,πως όταν κάποια ώρα στη Θράκη το πράγμα «στραβώσει» άσχημα, με την Αγκυρα να συλλέγει πλούσιους καρπούς της πολιτικής της, τότε θα περισσεύουν στην Αθήνα οι κραυγές, οι διαμαρτυρίες και τα κλαψουρίσματα των πολιτικών που σήμερα αδρανούν.

Στο μεταξύ, στη Θράκη, ήδη σημειώνονται κάποιες πρώτες «εντάσεις» από κύκλους «ακραίων», που θέλουν να «αξιοποιήσουν» τις εκεί καταστάσεις.

Μιλάμε για πολύ επικίνδυνα παιχνίδια.

Πηγή Πυγμή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Ιωάννη Μιχαλέτου 

Ο πόλεμος στη Συρία διακρίνεται από πολλαπλές όψεις και προεκτάσεις γεωστρατηγικού, οικονομικού και ανθρωπιστικού επιπέδου. Μία από αυτές είναι η διογκούμενη λαθρεμπορία ναρκωτικών ουσιών λόγω "πολεμικών αναγκών". 
Επιπλέον υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι το παγκόσμιο λαθρεμπόριο ναρκωτικών ουσιών έχει βρει νέες προσόδους στις αντιμαχόμενες πλευρές παρέχοντας πολλά νέα είδη ναρκωτικών ουσιών που μεταξύ των άλλων συντηρούν την πολεμική βαρβαρότητα και αποκτηνώνουν πλήρως τους εμπλεκόμενους με δραματικά επακόλουθα για τον τοπικό πληθυσμό. 
Πέρα τούτου, ενυπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας - μέσω της Τουρκίας- νέου διαδρόμου ναρκωτικών σκευασμάτων, άμα τη λήξη του πολέμου προς την Ευρώπη.
Η παραγωγή Φενεθυλλίνης, διεγερτικής παρεμφερής με τις αμφεταμίνες ουσία, γνωρίζει έκρηξη στη Συρία, με βασικό καταναλωτικό κοινό τους αντάρτες στη χώρα αυτή. Με αδρούς υπολογισμούς σε "μερικά εκατοντάδες Δολάρια σε τζίρο" υπολογίζεται ο κύκλος εργασιών στους ναρκέμπορους. 
Η συγκεκριμένη ουσία εξάγεται και στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή με το Λίβανο να έχει κατάσχει 12 εκατομμύρια ταμπλέτες το 2013, ενώ η Σαουδική Αραβία περίπου 55 Εκ. ταμπλέτες, η αξία της κάθε μίας σε λιανικό επίπεδο φθάνει τα 15 Δολάρια. Υπολογίζεται ότι στη Σαουδική Αραβία και τα κράτη του Κόλπου καταναλώνονται πάνω από 600 Εκ. ταμπλέτες ετησίως και πολλαπλά ειδεχθή εγκλήματα καταλογίζονται στους χρήστες. 
Στην περίπτωση της Συρίας η Φενεθυλλίνη και τα παράγωγα της χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τους αντάρτες της Αλ Νούσρα, η οποία έχει αρχίζει να τα εξάγει και στη Τουρκία με 7 εκ. ταμπλέτες κατασχέσεις σε αυτή τη χώρα το 2013. Το γραφείο αντί-ναρκωτικού αγώνα του ΟΗΕ στη Βιέννη, εκτιμά ότι αυξημένες ποσότητες κατευθύνονται στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, ενώ ταυτόχρονα εμπλέκονται στη διακίνηση και "παραδοσιακά" κυκλώματα λαθρεμπορίας ηρωίνης τα οποία λόγω των δυνατοτήτων τους, μπορούν να προμηθευτούν μεγάλες ποσότητες, αλλά να εξάγουν την παραγωγή σε μακρινές γεωγραφικές αποστάσεις. 
Το επόμενο στάδιο στη διανομή αυτών των ουσιών, δεδομένης και της πλέον υπάρχουσας υποδομής στη Συρία, αλλά και όλων των προαναφερθέντων, είναι η Ευρώπη μέσω της λεγόμενης "Βαλκανικής οδού" όσο και ο Καύκασος και Κεντρική Ασία μέσω της Ευρασιατικής οδού σε αντίστροφη πορεία από αυτή της Αφγανικής ηρωίνης. 
Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι στη Συρία καταναλώνονται αλλά και αποθηκεύονται τεράστιες ποσότητες μορφίνης που παρασκευάζονται στο Αφγανιστάν και στο Πακιστανικό Βελουχιστάν και άξονας προέρχεται τόσο μέσω του Ιράν-Ιράκ, όσο και μέσω Ιράν-Τουρκίας, ενώ όλες οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι Λιβανέζικα κυκλώματα ναρκωτικών εισάγουν σημαντικές ποσότητες με σκοπό την περαιτέρω εξάπλωσή τους δια θαλάσσης στη Βόρειο Αφρική και την Ευρώπη. 
Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ο κομβικός ρόλος της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου που συνδέεται σε τακτική βάση με το Λίβανο κυρίως μέσω ακτοπλοϊκών ανταποκρίσεων του λιμένα της Μερσίνας.
Εν ολίγοις, το θέμα του πολέμου στη Συρία σε διάφορα επίπεδα διεθνούς ασφάλειας  θα συνεχίσει να απασχολεί τη διεθνή κοινότητα μεσοπρόθεσμα τουλάχιστον. 

Πηγή RIMSE



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Κλειστά κράτησαν τα χαρτιά τους για τον τρόπο που θα επιδιωχθεί η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στα πλαίσια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες για την παρουσίαση της βίβλου του ΔΝΤ για την απασχόληση και την ανάπτυξη.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το εάν το ελληνικό χρέος πρέπει να απομειωθεί σημαντικά προκειμένου να επανέλθει η χώρα σε ανάπτυξη κάτι που εμφανίζεται να προτείνει το ΔΝΤ ή αρκεί μια απλή μικρή διευθέτηση του χρέους, άποψη που εκφράζεται από την ΕΕ, τόσο ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας όσο και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ δεν απάντησαν συγκεκριμένα.

Ο Σόιμπλε δεν τοποθετήθηκε στη συγκεκριμένη ερώτηση, ενώ η Λαγκάρντ ανέφερε πως το ελληνικό χρέος θα πρέπει να μειωθεί μέσω της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Η ίδια επέστησε την προσοχή και στο ιδιωτικό χρέος, τονίζοντας πως πρέπει να δοθεί προσοχή και στα επίπεδα του χρέους του ιδιωτικού τομέα.

Πρέπει να σημειωθεί πως της ερώτησης του δημοσιογράφου είχε προηγηθεί αναφορά της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ πως «η μείωση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού χρέους των νοικοκυριών και επιχειρήσεων, θα πρέπει να είναι προτεραιότητα στην ΕΕ».

Γερμανική πρόταση-σοκ

Η γερμανική κεντρική τράπεζα υποστηρίζει ότι ένας φόρος επί του πλούτου (καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές, ακίνητα και γενικώς όλη την περιουσία) σε κράτη που αδυνατούν να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους, «ευθυγραμμίζεται με την αρχή της εθνικής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία οι φορολογούμενοι είναι υπεύθυνοι για τις υποχρεώσεις της κυβέρνησής τους πριν απαιτηθεί η αλληλεγγύη άλλων κρατών».

Η γερμανική πρόταση δεν προέκυψε από το... πουθενά, καθώς αντίστοιχες ιδέες έχουν καταθέσει στο παρελθόν επιφανείς Γερμανοί οικονομολόγοι καθώς και το ΔΝΤ. Ο Πίτερ Μπόφινγκερ, οικονομικός σύμβουλος της Καγκελαρίας, σε συνέντευξή του στο Spiegel υποστήριξε ότι ένας φόρος επί των περιουσιών θα μπορούσε να είναι υποκατάστατο του «κουρέματος καταθέσεων». Αντί, δηλαδή, να «κουρευτούν» οι καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, θα μπορούσαν να φορολογηθούν οι μεγάλες περιουσίες.

Τον Οκτώβριο το ΔΝΤ είχε μελετήσει μια παρόμοια πρόταση, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι για τη μείωση του χρέους για 15 χώρες της Ευρωζώνης στα επίπεδα του 2007 θα απαιτούνταν μια έκτακτη φορολόγηση 10% στα νοικοκυριά με θετικό καθαρό πλούτο. Το Ινστιτούτο Οικονομικών Αναλύσεων της Γερμανίας υπολόγιζε το 2012 ότι ένας έκτακτος φόρος ύψους 10% θα απέφερε στα γερμανικά δημόσια ταμεία περί τα 230 δισ. ευρώ.0

Δεν ανακοίνωσε ανάλογους αριθμούς για τις χώρες που πλήττονται από την κρίση επειδή δεν διέθετε επαρκή δεδομένα.

Ωστόσο, για τη Γερμανία η κεντρική τράπεζα δηλώνει πως δεν θα υποστήριζε την επιβολή ενός μόνιμου φόρου επί της περιουσίας, λέγοντας πως θα έβλαπτε την ανάπτυξη.

Πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και διορθώσεις σε χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα -Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος και Πορτογαλία- έχουν βελτιώσει τις συνθήκες για βιώσιμη ανάπτυξη, αναφέρει η Bundesbank, αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί για τα υψηλά επίπεδα του χρέους.

Τι θα γίνει με το ελληνικό ζήτημα

Η "διαβούλευση" μεταξύ των μελών της τρόικας πριν από την επιστροφή τους στην Αθήνα θα κρίνει την "στάση" του ΔΝΤ στην ολοκλήρωση της διαδικασίας της 4ης αξιολόγησης πριν από την εκταμίευση της δόσης του Δεκεμβρίου, αναφέρει σήμερα ο Γιάννης Αγγέλης στο capital.gr.

Η σχετικά θετική στάση του Olli Rhen χθες στο eurogroup -σε διαφορά με τον κ. Dijsselbloem- όπως και η ανάλογη θέση του κ. Regling, δεν διασφαλίζουν από μόνες τους την ομαλή ολοκλήρωση της αξιολόγησης, αν σ΄ αυτό το ΔΝΤ δεν συμφωνήσει.

Και το ΔΝΤ φαίνεται να διατηρεί αποστάσεις από τους δύο εταίρους στην τρόικα (ΕΚΤ/ Κομισιόν) όσο δεν ξεκαθαρίζει από την πλευρά της Ευρωζώνης το "πως" θα διασφαλισθεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Όπως διευκρινίζουν στο Capital.gr διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, οι λόγοι που έχει το ΔΝΤ για να κρατά την στάση αυτή δεν είναι "τακτικής" φύσης. Ούτε έχουν να κάνουν με τους μοιρασμένους στο πρόσφατο παρελθόν ρόλους του "καλού" και του "κακού" χωροφύλακα απέναντι στην Αθήνα.

Έχουν να κάνουν με την διασφάλιση της αποπληρωμής των περίπου 15 δισ. ευρώ που λήγουν στην διετία 2014-2015 από το δάνειο (το πρώτο μνημονιακό δάνειο) του ΔΝΤ προς την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος της αποπληρωμής του δανείου του ΔΝΤ προς την Ελλάδα είναι αυτά τα δύο χρόνια και το ποσό είναι τεράστιο για τα συνήθη δεδομένα του ΔΝΤ. Από το 2016 και μετά οι δόσεις αποπληρωμής του ΔΝΤ από την Αθήνα είναι σχετικά μικρές και διαχειρίσιμες, ενώ οι αποπληρωμές του EFSF αρχίζουν αργότερα...

Απόπειρα εξόδου για δανεισμό

Αν υλοποιηθεί ο στόχος για έξοδο στις αγορές, αναφέρει το «Βήμα», θα αποτελέσει μαζί με την επικύρωση του πρωτογενούς πλεονάσματος τη διανομή του 70% αυτού του ποσού σε κοινωνικές ομάδες ώστε να αποκατασταθούν αδικίες, αλλά και την έναρξη της συζήτησης για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους, ένα ισχυρό, όπως εκτιμούν στο Μέγαρο Μαξίμου, όπλο στην πορεία προς τις ευρωεκλογές.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», η πολιτική απόφαση για την ελάφρυνση του χρέους έχει ήδη ληφθεί και μάλλον θα υπάρξει σαφής περιγραφή της λύσης πριν από τις ευρωεκλογές. Η λύση αυτή θα έχει στον πυρήνα της την περαιτέρω μείωση των επιτοκίων και της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής από τα 30 στα 50 χρόνια.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τι ακριβώς θέλει να πει μέσα από μία δήλωση - κόλαφο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και -κατά τα φαινόμενα των δημοσκοπήσεων- αυριανός πρωθυπουργός της χώρας;
Είναι δυνατόν να αποδέχεται την παραβίαση του Συντάγματος, πριν καν καταλάβει θέση εξουσίας και διαχείρισης της χώρας;
Γνωρίζει ο Αλέξης Τσίπρας πως πρώτος ο πρωθυπουργός μίας χώρας οφείλει -είναι υποχρεωμένος- να σέβεται και να ακολουθεί ΠΛΗΡΩΣ τις επιταγές του Συντάγματος;
Αν, δικαιολογείται η παραβίαση του Συντάγματος σε έκτακτες περιστάσεις, μήπως θα έπρεπε να μας ανακοινώσει και τις περιστάσεις που διευκολύνουν την παραβίαση, δηλαδή την κατάργηση του νόμου και την εφαρμογή εξουσίας υπεράνω και κατά του νόμου;
"...Θα ήθελα τέλος να επισημάνω τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε μια παρατεταμένη και διαρκή παραβίαση του συντάγματος και των διαδικασιών που ορίζονται από το σύνταγμα σε σχέση με τη διαδικασία λήψης απόφασης. Αυτό δικαιολογείται εν μέρει από τις έκτακτες περιστάσεις. Κατά την άποψή μας όμως αυτή η παρατεταμένη παραβίαση του συντάγματος και των διαδικασιών που ορίζει συνιστά στο βαθμό που πρόκειται για μια διαδικασία που γίνεται κατ΄ εντολή των δανειστών και των εταίρων μας συνιστά παραβίαση του σκληρού πυρήνα της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της χώρας..."
Δείτε το βίντεο με τις σχετικές δηλώσεις από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην εισαγγελέα Διαφθοράς και το ΣτΕ...



Μετά από αυτό, πολλοί ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουν την ό,ποια άποψη είχαν για τον κύριο Τσίπρα (και τον κύκλο του) περί εκφραστή της δημοκρατίας, υπερασπιστή του Συντάγματος, της χώρας και των πολιτών. Γιατί, αν μη τι άλλο, αυτή η δήλωση από μόνη της είναι προάγγελος κατάχρησης της εξουσίας. Και δεν θα υπάρχει ΚΑΜΙΑ δικαιολογία αργότερα, αφού η δήλωση έγινε πολύ πριν την οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία. Γιατί, όπως έχουμε ήδη μάθει -με τον χειρότερο τρόπο-, "μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται"...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Οι νεκροί δεν λένε ιστορίες» ισχυρίζεται η αμερικανική λαϊκή θυμοσοφία. Ορθή η παρατήρηση αλλά στην Ελλάδα, αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε προς όφελός μας αυτό το απόφθεγμα, θα πρέπει να το μεταβάλλουμε σε «οι νεκροί δεν πληρώνουν». Μόνο έτσι θα μπορούσε να το αντιληφθεί το ανάλγητο κράτος, το οποίο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε βέβαιο θάνατο τις επιχειρήσεις που έχουν κατορθώσει να μείνουν όρθιες (έστω και βαριά τραυματισμένες) από τη μνημονιακή λαίλαπα. Δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων πολίτης στη χώρα μας υπέρ των εξοντωτικών προστίμων που προβλέπει ο πρόσφατα ψηφισμένος Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας. Αντί να μεριμνά για περιπτώσεις όπου η πρόθεση φοροδιαφυγής είναι εμφανής, τιμωρεί με σκληρότατες, εξωπραγματικές ποινές ακόμη και τις τυπικές αβλεψίες!

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί ένα βάναυσο καθεστώς τρόμου για όλους τους φορολογουμένους και οδηγεί σε σίγουρο λουκέτο χιλιάδες μικρομεσαίες, μικρές αλλά και μεγάλες οικονομικές μονάδες.

Φυσικά, πάμπολλοι πολίτες, όταν αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους προθέσεις από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών, αντί να... συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις, αποφασίζουν να κάνουν το «μεγάλο βήμα». Να αρχίσουν να φοροδιαφεύγουν συστηματικά και να προσπαθήσουν να διακόψουν κάθε σχέση με τους εισπρακτικούς μηχανισμούς της Πολιτείας. Η μάχη της επιβίωσης γίνεται πλέον προσωπικό στοίχημα και οι απεγνωσμένοι βιοπαλαιστές βγαίνουν στο... αντάρτικο.


Η κοινή λογική, μια φράση άγνωστη στους αδαείς «ειδήμονες» της ομάδας Στουρνάρα, επιβάλλει την άμεση κατάργηση των παρανοϊκών μέτρων πάταξης της επιχειρηματικότητας. Το μεγάλο στοίχημα για την ελληνική οικονομία δεν είναι να ικανοποιηθούν οι ονειρώξεις μεγαλείου διάφορων απίθανων προσώπων, αλλά να τονωθεί η ζήτηση και να προστατευτούν όλοι όσοι επιμένουν να επενδύουν χρόνο, κόπο και χρήμα στην πατρίδα μας.


Περισσότερα θα εισπράξει το κράτος αν αυξηθεί ο αριθμός των επιχειρήσεων παρά αν αποπειραθεί με κουτοπονηριές να υφαρπάξει πόρους μέσω νομικών... τερτιπιών.


Η κοινωνία αξιώνει από τους επικεφαλής του πολιτικού βίου να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αποπέμψουν άμεσα τους «μαθητευόμενους μάγους» του υπουργείου Οικονομικών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Φαίνεται πως η αθλιότητα αυτών που έχουν την διακυβέρνηση αυτής της χώρας δε έχει όρια. Είχαμε προειδοποιήσει από την αρχή της μνημονιακής συμφοράς ότι ένας από τούς κύριους σκοπούς που όλος αυτό ο συρφετός παρέδωσε την χώρα στην ξένη κατοχή, ήταν να ξεπουλήσουν όλα τα εθνικά μας θέματα και φυσικά και το Μακεδονικό. Αποκορύφωμα αλλά και η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι ήταν αυτό το τελευταίο επεισόδιο που έγινε στην ελληνική βουλή.

Όπως είναι γνωστό ένας βουλευτής αυτού του τεχνητού κρατιδίου ονόματι Hajrula Misini, (προφανώς αλβανικής καταγωγής), λαμβάνοντας το λόγο μέσα στο ελληνικό (;;;) κοινοβούλιο δύο φορές χρησιμοποίησε το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για τη χώρα του, παρουσία του προεδρεύοντα Γιάννη Τραγάκη και του υπουργού Εξωτερικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου, οι οποίοι… δεν έβγαλαν κιχ για αυτή την μεγάλη προσβολή επιβεβαιώνοντας όλα αυτά που υποστηρίξαμε παραπάνω, ότι αυτός ο συρφετός είναι έτοιμος να παραδώσει το μακεδονικό έναντι κάποιου πινακίου φακής της προσωπικής του διάσωσης. 
Αν όμως οι κρατούντες έχουν την εντύπωση ότι θα μπορέσουν να περάσουν το ζήτημα με τα Σκόπια βάσει των προδοτικών τους σχεδίων, απατούνται οικτρά. Να ξέρουν ότι αυτό θα αποτελέσει την θρυαλλίδα και την χιονοστιβάδα που θα τους καταπλακώσει και ας έχουν μέχρι τώρα γλυτώσει με τα άθλια μέτρα που έχουν καθηλώσει τον ελληνικό λαό.

Αλλά αυτό το εθνικό θέμα όμως δεν άπτεται μόνο της κυβέρνησης των ανδρείκελων, άπτεται και όλων των κομμάτων που πρέπει να πάρουν ξεκάθαρη θέση και να πάψουν να παίζουν με τις λέξεις. Αλλά και η εκκλησία που μέχρι σήμερα «ποιεί την νύσσα» και κρύβεται επιμελώς πίσω από μια ιεραρχία που τον μόνο που την ενδιαφέρει είναι να κάνει ωραίες δημόσιες σχέσεις με όσους κατάκλεψαν και κατέστρεψαν την χώρα, θα πρέπει να πάρει ανοιχτή θέση και να τοποθετηθεί επί ενός τόσο μεγάλου εθνικού θέματος. 
Τέρμα τα κρυψίματα, τέρμα οι μασκαράτες, εδώ θα πέσουν οι μάσκες και ο κάθε κατεργάρης θα αποκαλυφθεί και θα φανεί ο ρόλος του. Δεν φτάνει να λέμε διάφορα «όμορφα» την Κυριακή από τον άμβωνα. 
Τώρα θα φανεί αν θέλετε να αντισταθείτε και να ξεσηκωθείτε για το ξεπούλημα της Μακεδονίας και αυτός ο καραγκιόζης που έχει το όνομα Νίμιτς και επί χρόνια εκκαλεί δήθεν διαβουλεύσεις, (με παχυλές αμοιβές), για το θέμα, καλά θα κάνει να καταλάβει ότι τα καραγκιοζλίκια κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Η ομογένεια βράζει από αγανάκτηση και θυμό και αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες.

Ο σημερινός πρωθυπουργός δεν ήταν αυτός που είχε ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη για το όνομα της Μακεδονίας; Δεν ήταν αυτός που διακήρυττε την προσήλωση του στην μη αποδοχή του ονόματος Μακεδονία στο τεχνητό μόρφωμα των Σκοπίων, όργανο εκτός των άλλων της νεοοθωμανικής επεκτατικότητας και το μόνο που εξυπηρετεί είναι τα θολά και σκοτεινά σχέδια των πατρώνων του για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, για πυρηνικά απόβλητα και για βάσεις παρακολούθησης των κάθε υπόπτων που δεν θέλουν να υποταχτούν στο σύστημα τους; 
Να δούμε τώρα τι έχει να πει ο «ήρωας» των Σκοπίων που προτίμησε να αποσυρθεί επί πολλά χρόνια χάριν της επιμονής του να μην παραχωρήσει την Μακεδονία στους αχαρακτήριστους Σκοπιανούς.
Να δούμε όλους αυτούς τους τσαρλατάνους που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα τι θα κάνουν όταν θα κληθούν να πάρουν θέση, θέλουν δεν θέλουν, στο μεγάλο αυτό ζήτημα. Να δούμε και πως θα αντιδράσουν όσοι υποτίθεται ότι έχουν ακόμα ίχνος εθνικής συνείδησης για αυτή την χώρα.

Αν νομίζουν πως και αυτό το «δηλητήριο» της προδοσίας θα το πιει χωρίς αντίδραση ο κόσμος της Μακεδονίας, γελιούνται οικτρά. Αυτό θα είναι ο επικήδειος για τις προθέσεις τους να ξεπουλήσουν το μεγαλύτερο και πιο πολύτιμο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας, η στρατηγική σημασία του οποίου έχει αναβαθμιστεί στο μέγιστο με όλες τις τελευταίες γεωστρατηγικές εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ρωσική Πρεσβεία στην Ουκρανία αρνήθηκε την αποστολή Ρώσων κομάντος στο Κίεβο

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με την γραφείο τύπο της ρωσικής πρεσβείας στην Ουκρανία τα ΜΜΕ της χώρας αναφέρουν ανακρίβειες σχετικά με την υποτιθέμενη άφιξη στο Κίεβο ανδρών των ρωσικών ειδικών δυνάμεων.
«Οι εν λόγω πληροφορίες είναι απολύτως αναληθείς και προκλητικές. Λόγω της κοινωνικο - πολιτικής έκρυθμης κατάστασης τα ουκρανικά ΜΜΕ όφειλαν να επιδείξουν σύνεση και αυτοσυγκράτηση στην διάδοση πληροφοριών αυτού του τύπου , καθώς και οι εμπνευστές παρόμοιας φύσης και περιεχομένου πληροφοριών οι οποίοι φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης», 
καταλήγει η ανακοίνωση της Πρεσβείας.

Επιπλέον, τις πληροφορίες σχετικά με την άφιξη των ρωσικών ειδικών δυνάμεων δεν επιβεβαίωσε και ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών της Ουκρανίας.
«Οι Ριζοσπάστες διαδηλωτές συχνά φαντάζονται συνεχώς «μπροστά τους» ρωσικές ειδικές δυνάμεις. Συχνά συγχέουν τους Ρώσους στρατιώτες των μονάδων της Κριμαίας με τις ειδικές ουκρανικές δυνάμεις εσωτερικού "Berkut", λόγω της επιγραφής στο σιρίτι των στολών στα ρωσικά και το λογότυπο στο κράνος το οποίο είναι παρόμοιο με τη ρωσική σημαία», 
είπε ο εκπρόσωπος του Ουκρανικού Υπουργείου Εσωτερικών Сергей Бурлаков.




Γράφει η Λίτσα Αμανατίδου - Πασχαλίδου 

Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης ήταν θυγατρική της ΑΤΕ και μετά το ξεπούλημα – χάρισμα της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς, η άλλοτε κραταιά βιομηχανία πέρασε στον Ειδικό Εκκαθαριστή.
Η ΕΒΖ υπήρξε η μεγαλύτερη εθνική βιομηχανία τροφίμων, η οποία για τέσσερις δεκαετίες στήριζε καθοριστικά την τοπική οικονομία στην Λάρισα, τις Σέρρες, την Ξάνθη, την Ορεστιάδα και την Ημαθία, όπου βρίσκονταν τα εργοστάσια της, αλλά και στις γύρω περιοχές, όπου υπήρχε καλλιέργεια ή εργατικά χέρια. Πριν από το 2006 η Βιομηχανία απασχολούσε 8.000 αγροτικές οικογένειες και πάνω από 2.500 εργαζόμενους (εποχικούς και μόνιμους), ενώ εκατοντάδες συνοδά επαγγέλματα εξαρτώνταν από τη λειτουργία της.

Η κραταιά βιομηχανία αντιμετώπιζε σχεδόν πάντα προβλήματα γιατί για τα κόμματα που εναλλάσσονταν στην κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και "οι τοπάρχες τους",χρησιμοποίησαν την ΕΒΖ ως πολύφερνη νύφη για την εξυπηρέτηση μικροκομματικών, πελατειακών και άλλων συμφερόντων. Ο μεγάλος κατήφορος, ωστόσο, ξεκινάει μετά το 2006 και την ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς (ΚΟΑ) Ζάχαρης. Η ίδια η εφαρμογή των Κανόνων της νέα ΚΟΑ με τη μείωση της ποσόστωσης (επιτρεπόμενο όριο παραγωγής) από τους 320 χιλιάδες τόνους στους 158 χιλιάδες, αλλά και ο τρόπος που οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχειρίστηκαν την εφαρμογή της ΚΟΑ, οδήγησαν την ΕΒΖ στην πλήρη (και μεθοδευμένη) απαξίωση. 
Τα δύο από τα πέντε εργοστάσια (Λάρισα και Ξάνθη) έκλεισαν για να υλοποιηθεί το "μεγαλόπνοο" σχέδιο που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση διά στόματος του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή για την μετατροπή τους σε εργοστάσια Βιοαιθανόλης. Η αποτυχία αυτού του σχεδίου θα επιφέρει τεράστια οικονομική αιμοραγία στην εταιρεία. Παράλληλα, οι αγρότες ωθούνται στην εγκατάλειψη της καλλιέργειας λόγω οικονομικών αντικινήτρων και η βιομηχανία σταδιακά αρχίζει να εισάγει από άλλες ευρωπαϊκές χώρες το μεγαλύτερο μέρος της ζάχαρης για να καλύψει την ποσόστωση των 158 χιλιάδων τόνων. Η εισαγωγή της πρώτης ύλης θα είναι καθοριστική και για την οικονομική πορεία των εργοστασίων με τα σενάρια για κλείσιμο των εργοστασίων να ψιθυρίζονται τακτικά και τα κόστη παραγωγής να διογκώνονονται, ενώ με ευθύνη της διοίκησης αλλά και της "μητέρας" Τράπεζας ΑΤΕ ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός της Βιομηχανίας αυξάνεται με γεωμετρικούς ρυθμούς.

Σήμερα, η κυβέρνηση προσπαθεί να ξεπουλήσει την ΕΒΖ έναντι πινακίου φακής, με την τιμή να διαμορφώνεται στους προηγούμενους τελικά άγονους διαγωνισμούς στα 40 εκατομμύρια ευρώ, όταν μόνο τα περιουσιακά στοιχεία του Ομίλου έχουν αξιολογηθεί στα 200 εκατομμύρια ευρώ. Εδώ και δύο περίπου χρόνια οι μεγάλες βιομηχανίες ζάχαρης, το ντόπιο κεφάλαιο και βεβαίως η τράπεζα ΠΕΙΡΑΙΩΣ προσπαθούν να κλείσουν τη συμφωνία που τους συμφέρει με τους τευτλοκαλλιεργητές και τους εργαζόμενους να είναι τα άμεσα "θύματα" αυτής της διαμάχης. Οι "γαμπροί' της ζάχαρης μπορεί να έχουν πολλές διαφορές μεταξύ τους, ωστόσο, συγκλίνουν στο ότι τους συμφέρει ο θάνατος της ελληνικής τευτλοκαλλιέργειας. Σ' αυτό το πλαίσιο οι καλλιεργητές πιέζονται πλέον απροκάλυπτα για να μην σπείρουν τεύτλο και η Διοίκηση της ΕΒΖ μετά από την πολύ καλή σε αποδόσεις, περσινή καλλιεργητική περίοδο μειώνει τις τιμές που δίνει στους καλλιεργητές αποτρέποντας τους από το να σπείρουν. Η μείωση της παραγωγής τεύτλου επιφέρει την μείωση της παραγωγικότητας των εργοστασίων και αυτό μπορεί να σημαίνει κλείσιμο κάποιων από τα εναπομείναντα εργοστάσια με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τιμή της πώλησης της πάλαι ποτέ κραταιάς βιομηχανίας (στο σύνολο της ή τμηματικά).

Η διατήρηση της τευτλοκαλλιέργειας και η διατήρηση της Βιομηχανίας υπο δημόσια ιδιοκτησία δεν αφορά μόνο τους καλλιεργητές και τους εργαζόμενους. Αφορά την ελληνική κοινωνία και οικονομία στο σύνολο της γιατί η Ζάχαρη είναι ένα από τα βασικά προϊόντα διατροφικής επάρκειας. Μία ενδεχόμενη έλλειψη (τεχνητή ή όχι) ζάχαρης θα μπορούσε να επιφέρει τεράστια καταστροφή, ενώ η τιμή της ζάχαρης επηρεάζει τις τιμές χιλιάδων τροφίμων. Γι' αυτό ο αγώνας που δίνουν σήμερα οι τευτλοκαλλιεργητές και οι εργαζόμενοι είναι αγώνας της ελληνικής κονωνίας, είναι αγώνας όλων μας.


Αποστολή ψηφίσματος Περιφερειακού Συμβουλίου ΑΜ-Θ για την ΕΒΖ στα συναρμόδια υπουργεία

Απεστάλη στα τέσσερα υπουργεία (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Μακεδονίας – Θράκης), το ψήφισμα του Περιφερειακού Συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης που αφορούσε τις αλλαγές στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και πιο συγκεκριμένα στο εργοστάσιο της Ξάνθης.

Στο ψήφισμα αναφέρεται:

«Τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου ΑΜ-Θ κατά την συνεδρίαση της 15ης Ιανουαρίου 2014, συζήτησαν και αποφάσισαν, ΟΜΟΦΩΝΑ και ομόθυμα να στηρίξουν το δίκαιο αίτημα των εργαζομένων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (Εργοστάσιο Ξάνθης).

• Για συνέχιση λειτουργίας του εργοστασίου Ξάνθης ως συσκευαστηρίου, όπως έχει γνωστοποιηθεί και συμφωνηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

• Για τη μη μετακίνηση των εννέα (9) εργαζομένων του εργοστασίου Ξάνθης σε άλλες μονάδες που λειτουργούν στο Πλατύ και τις Σέρρες,

• Την ανάκληση της απόφασης της Διεύθυνσης της Βιομηχανίας Ζάχαρης στις 24/12/2013 και του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρίας σχετικά με την μετακίνηση των εργαζομένων στο εργοστάσιο Ξάνθης».

Από το Γραφείο Τύπου της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία χτύπησε στρατιωτικές αποθήκες στο συριακό λιμάνι της Λατάκειας

Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Την Κυριακή το βράδυ τουλάχιστον ένα ζεύγος ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών F-15I παραβίασαν τον εναέριο χώρο του Λιβάνου κοντά στην περιοχή Batrou πετώντας σε χαμηλό υψόμετρο, κατευθυνόμενα στο λιμάνι της Λατάκειας.

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στον τομέα των στρατιωτικών αποθηκών στο συριακό λιμάνι της Λατάκειας, υπήρξαν επιβεβαιωμένες ισχυρές εκρήξεις σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, αλλά και πηγές στην συριακή αντιπολίτευση αλλά και άλλες πηγές, οι οποίες συνδέονται με αεροπορική από την ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία εναντίον ρωσικού πυραυλικού εξοπλισμού (μιλούν επίμονα σχετικά με εξαρτήματα του συστήματος S- 300) που είχαν αφιχθεί πρόσφατα στο λιμάνι της Λατάκειας.

Ο πρώην επικεφαλής των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών Amos Yadlin δήλωσε:
"Οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών περιγράφουν τέσσερις τύπους πολεμικού υλικού θεμιτού ως προς καταστροφή στόχο στο συριακό έδαφος:
α. μεγάλης εμβέλειας σύστημα αεράμυνας S-300,
β. βαλλιστικούς πυραύλους (πιθανόν ιρανικούς),
γ. αντιπλοϊκά βλήματα τύπου Yakhont και
δ. χημικά όπλα.
Σε κάθε περίπτωση, όταν λαμβάνονται πληροφορίες τέτοιου τύπου σχετικά με την άφιξη αυτού του είδους εξοπλισμού σε συριακό έδαφος, ή πρόκειται να καταφθάσει στη Συρία από το Ιράν ή τη Ρωσία, το Ισραήλ θα χτυπήσει"
δήλωσε ο ίδιος στην βρετανική εφημερίδα Telegraph.

Επίσημη δήλωση των συριακών αρχών δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη. Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δεν έκανε κανένα σχόλιο σχετικά με ρωσική στρατιωτική βοήθεια στην κυβέρνηση Άσαντ. Επίσης ούτε και η ισραηλινή πλευρά πραγματοποίησε καμία επίσημη ανακοίνωση.

Σχόλιο: Το πρόβλημα του Ισραήλ εκτός του στρατιωτικού υλικού «μεγάλης επικινδυνότητας» στο συριακό έδαφος, είναι και 30.000 χιλιάδες τζιχαντιστές και σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές του DEBKAfile προβάλλονται κάποιες πιθανές επιλογές:
α) Δημιουργία ασφαλών ζωνών προστασίας, μόνιμων ή προσωρινών, στη συριακή πλευρά των συνόρων. Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία των τοπικών πολιτοφυλακών της Συρίας και εάν είναι πρόθυμοι να απαλλάξουν το έδαφος τους από επιδρομές της Αλ Κάιντα.
β) Χερσαίες ή αεροπορικές επιθέσεις εναντίον συγκεντρώσεων ανταρτών της τζιχάντ στα σύνορα με την Συρία.
γ) Βαθιές διεισδύσεις στο εσωτερικό της Συρίας και του Ιράκ (από ισραηλινές μονάδες καταδρομών Sayeret) για να εμποδίσουν τις δυνάμεις της Αλ Κάιντα να απειλήσουν το Βασίλειο της Ιορδανίας.
δ) Στοχευμένες δολοφονίες κορυφαίων διοικητών και πολέμαρχων της Αλ Κάιντα.
ε) Παρεμπόδιση της τζιχάντ να επεκτείνει την δραστηριοποίησή της σε στρατηγικούς τομείς της Συρίας, για να χρησιμοποιηθούν αργότερα ως εφαλτήριο εναντίον του Ισραήλ.

Η προσφυγή του Ισραήλ σε στρατιωτική δράση εναντίον της απειλής της τζιχάντ από τη Συρία θα απαιτούσε την εκμάθηση εξειδικευμένων στρατιωτικών τακτικών που μόνο οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει στο έπακρο λόγω της μακρόχρονης «ενασχόλησης» τους εναντίον των τρομοκρατών σε Αφγανιστάν και Πακιστάν.
Ο ισραηλινός στρατός IDF δεν διαθέτει καμία εμπειρία αυτού του είδους ή κλίμακας πολέμου. Θα πρέπει να επανεξεταστεί το πολεμικό δόγμα και να εκπαιδευτούν καταλλήλως στρατιωτικές δυνάμεις για πολλά χρόνια στο πλαίσιο της προετοιμασίας ενός στρατιωτικού κτυπήματος εναντίον της τζιχάντ.
Στο Ισραήλ, θα πρέπει επίσης να ζυγίζουν προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά μιας στρατιωτικής εκστρατείας εναντίον της Συρίας λόγω της ανάπτυξης της Αλ Κάιντα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η πραγματοποίηση μιας στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον της Αλ Κάιντα θα εκτονώσει την πίεση στο καθεστώς Άσαντ και των συμμάχων του όπως, το Ιράν και την Χεζμπολάχ, καταλήγει το DEBKAfile.


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Δύο χώρες σε συσκευασία μίας ήταν ανέκαθεν η Ουκρανία. Το προηγμένο βόρειο και ανατολικό τμήμα της ήταν πάντα φιλορωσικό. Το καθυστερημένο νότιο και δυτικό κομμάτι της ήταν πολύ συχνά υποτελές σε ξένες, κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις. Ακόμη και στα εβδομήντα χρόνια που η Ουκρανία αποτελούσε σοσιαλιστική δημοκρατία της Σοβιετικής Ενωσης και έχαιρε της απόλυτης εμπιστοσύνης της Μόσχας, οι διαφορές ανάμεσα στα δυο τμήματά της έγιναν φανερές και κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ πέντε εκατομμύρια Ουκρανοί έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας εναντίον των Γερμανών, ταυτόχρονα δεκάδες χιλιάδες άτομα από τα δυτικά τμήματα της Ουκρανίας πολέμησαν στο... πλευρό των Γερμανών ναζί εναντίον των συμπατριωτών τους και των Ρώσων! Ευνόητο είναι ότι η διαπάλη αυτή οξύνθηκε όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση, στα τέλη του 1991.

Η εξουσία στη χώρα αυτή πηγαίνει τη μια προς τις φιλορωσικές δυνάμεις και την άλλη προς τις φιλογερμανικές. Ο νυν πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς είναι φιλορώσος, αλλά «πούλησε» τη Ρωσία φτάνοντας κυριολεκτικά στο παρά πέντε της υπογραφής συμφωνίας με την ΕΕ. Μιας συμφωνίας που σηματοδοτούσε τη στροφή της Ουκρανίας προς τη Γερμανία! Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κατόρθωσε κυριολεκτικά την υστάτη των στιγμών -μία εβδομάδα πριν!- να αποτρέψει την υπογραφή της συμφωνίας με σοβαρότατα χρηματικά ανταλλάγματα.  
Η δήθεν «πονηριά» όμως του Γιανουκόβιτς πυροδότησε την οργισμένη αντίδραση των φιλογερμανών Ουκρανών, που είδαν την τελευταία στιγμή να αποτρέπεται η επιθυμητή από αυτούς πολιτική στροφή της χώρας τους προς το Βερολίνο και την ΕΕ. Ταυτόχρονα, «πάγωσε» τους φιλορώσους Ουκρανούς που τον βλέπουν πλέον τον Γιανουκόβιτς ως «προδότη». 
Παράλληλα, του αφαίρεσε την υποστήριξη της Μόσχας, η οποία πλέον τον θεωρεί τουλάχιστον επικίνδυνο καιροσκόπο που αποκλείεται να στηρίξουν πάνω του οι Ρώσοι την πολιτική τους.

Ο Γιανουκόβιτς δεν έχει μέχρι στιγμής ανατραπεί γιατί τόσο η Μόσχα όσο και το Βερολίνο για την ώρα προτιμούν να τον ανέχονται προσωρινά. Οι Ρώσοι προτιμούν τον ανυπόληπτο Γιανουκόβιτς από έναν ανοιχτά φιλογερμανό πρόεδρο της Ουκρανίας.

Οι Γερμανοί προτιμούν να είναι ο υποτιθέμενος φιλορώσος Γιανουκόβιτς που θα υλοποιήσει μεταβατικά τη στροφή προς την ΕΕ, γιατί φοβούνται μήπως η εκλογή μέσα σε αυτό το χάος ενός δικού τους προέδρου προκαλέσει εξέγερση του φιλορωσικού τμήματος του ουκρανικού πληθυσμού με απρόβλεπτες πολιτικές επιπτώσεις. Σίγουρα κερδισμένοι μέχρι στιγμής από τις εξελίξεις στην Ουκρανία είναι οι Γερμανοί, αλλά τίποτα δεν είναι κατοχυρωμένο. Κάθε άλλο. Ολα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Κατά την άποψή μας, αποκλείεται ολόκληρη η Ουκρανία να περάσει υπό γερμανική επιρροή. Αυτό δεν πρόκειται να το αφήσουν ποτέ οι Ρώσοι να συμβεί - εν ανάγκη με τα όπλα! 
Αντιθέτως, προϊόντος του χρόνου, αρχίζει στη Μόσχα σιγά σιγά να ωριμάζει η σκέψη της διάσπασης του σημερινού ουκρανικού κράτους σε δύο κομμάτια, το ένα φιλογερμανικό και το άλλο φιλορωσικό. Σε μια τέτοια περίπτωση, η νότια και δυτική Ουκρανία θα γίνει ένα ανεξάρτητο, αντιρωσικό και εθελόδουλο προς τη Γερμανία κράτος, όπως είναι οι Βαλτικές Χώρες, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Κροατία. Η βόρεια και ανατολική φιλορωσική Ουκρανία όμως μόνο μεταβατικά και προσωρινά θα υπάρξει ως ανεξάρτητη χώρα. Ταχύτατα, με δημοψήφισμα που θα έχει συντριπτικό αποτέλεσμα, το φιλορωσικό τμήμα της Ουκρανίας θα αποφασίσει να ενταχθεί στη Ρωσία!

Η Κριμαία, ζωτικότατης στρατιωτικής σημασίας για τη Μόσχα και σχεδόν όλα τα πρώην σοβιετικά δυτικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, θα γίνουν πλέον ρωσικό έδαφος, λύνοντας για πάντα ένα πρόβλημα που μέχρι τώρα έχει ρυθμιστεί προσωρινά με διακρατική συμφωνία Ρωσίας - Ουκρανίας, αφού τα εδάφη αυτά είναι ουκρανικά. Μέχρι τώρα οι Ρώσοι ήθελαν ολόκληρη την Ουκρανία, αλλά οι τελευταίες εξελίξεις τούς έχουν κάνει να βλέπουν με διαφορετικό μάτι και την περίπτωση διαμελισμού της Ουκρανίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Οι Αμερικανοί κατασκεύασαν πρόσφατα το υπερσύγχρονο αεροπλανοφόρο Gerald Ford. Ως συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις η αισιοδοξία για την εισαγωγή νέων ναυτικών μονάδων τέτοιου μεγέθους παραμένει υψηλή. Ειδικά, όταν το παραδοσιακό μπουκάλι σαμπάνιας «έσπασε» επί του πλοίου η Susan Ford, η μοναχοκόρη του 38ου Προέδρου των ΗΠΑ Τζέραλντ Φορντ.

Ναυπηγοί και ναύαρχοι εξέφρασαν την εκτίμηση τους για το γιγαντιαίο σκάφος, στο οποίο ενσωματώθηκαν όλες οι προηγμένες στρατιωτικές – τεχνολογίες καθώς και τα πιο σύγχρονα οπλικά πυραυλικά συστήματα που κόστισαν στους αμερικανούς φορολογούμενους 14 Δισεκατομμύρια δολάρια.

Ωστόσο, σύμφωνα με αξιωματούχους του Πενταγώνου ο καταπέλτης του αεροπλανοφόρου «έχει σαμαράκια» δημιουργώντας πολλά προβλήματα στα αεροσκάφη που επιχειρούν από αυτόν, επιπλέον, το ραντάρ του πλοίου είναι αναξιόπιστο. Εκτός αυτού, ορισμένοι εμπειρογνώμονες στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πρέπει να επανασχεδιάσουν πολλά τμήματα του πλοίου στα οποία διαπιστώθηκαν τεχνικά προβλήματα.
Και έπειτα υπάρχει η οικονομική επιτροπή του Κογκρέσου η οποία διαπίστωσε ότι το κόστος του πλοίου αυξήθηκε κατά 22% σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό και στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα στο Πεντάγωνο προστέθηκε και η εμφάνιση το νέου ρωσικού πυρηνοκίνητου υποβρυχίου 5ης γενεάς K-329 Severodvinsk, κλάσης Yasen του Ρωσικού Ναυτικού, να «ταράξει τα νερά».
Στον δυτικό Τύπο, κάποιοι ειδικοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες που δεν φείδονται φιλοφρονήσεων προσδιορίζουν το ρωσικό υποβρύχιο «σχεδόν άτρωτο και αόρατο».
Τόσο Πεντάγωνο όσο και δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι , «με την είσοδο σε μάχιμη υπηρεσία του K-329 Severodvinsk, το ρωσικό ναυτικό πήρε το προβάδισμα στην τεχνολογία υποβρυχίων».
Το ακουστικό ίχνος του νέου υποβρυχίου είναι τέτοιο ώστε να καθίσταται σχεδόν αδύνατο ο εντοπισμός του στους ωκεανούς, κάνοντας το K-329 Severodvinsk σχεδόν «άτρωτο» στα νέα ανθυποβρυχιακά συστήματα και εξοπλισμό.

Ένα από τους αξιωματούχους της υπηρεσίας Πληροφοριών του αμερικανικού Ναυτικού ήταν ακόμη πιο σαφής: «Η εμφάνιση του νέου ρωσικού υποβρυχίου προκάλεσε ανησυχία στις ΗΠΑ, επειδή δεν γνωρίζουμε ούτε τα μισά από ό,τι απαιτείται για τις τεχνικές δυνατότητες του K-329 Severodvinsk». «Αλλά ένα πράγμα είναι ήδη γνωστό σίγουρα. Το υποβρύχιο Κ-329 Severodvinsk έχει μειώσει το επίπεδο του ακουστικού ίχνους σε τέτοιο σημείο ώστε είναι δύσκολο να ανιχνευθεί στα βάθη των ωκεανών. Οι τορπιλοσωλήνες του δεν είναι τοποθετημένες στην πρύμνη του πλοίου, αλλά στο διαμέρισμα κεντρικού ελέγχου, που επιτρέπει την λειτουργία κεραίας στην πλώρη του και ενός νέου συστήματος σόναρ, το οποίο «βλέπει» σε μεγάλα βάθη. Επίσης διαθέτει οκτώ κάθετους εκτοξευτές πυραύλους Bulava».

Το πολλαπλών ρόλων πυρηνικό υποβρύχιο που θα ανήκει μετά την επίσημη καθέλκυση του στην δύναμη των ρωσικών στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων έχει εκτόπισμα 13.800 τόνων, μήκος 119 μ., ταχύτητα 31 κόμβων και δύναται να φτάσει σε βάθος 600 μέτρων. Επίσης υπηρετείται από πλήρωμα 90 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων 32 αξιωματικών.
Διαθέτει πυραύλους 3M55 Oniks (SS-N-26) και 3M54 (SS-N-27) Kalibr και Bulava τύπου cruise, τορπίλες και νάρκες.

Σχόλιο: Είναι το πρώτο υποβρύχιο που χρησιμοποιήθηκε η σύγχρονη τεχνολογία της ρωσικής ναυπηγικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένου και του υπερσύγχρονου υδροακουστικού συστήματος Irtysh-Amphora με την σφαιρική κεραία μεγάλης διαμέτρου που έχει καταλάβει όλες τις άκρες της πλώρης, όπως ακριβώς γίνεται στα υποβρύχια των ΗΠΑ.
Η χρήση τέτοιου είδους κεραίας επέβαλε όπως και στα αμερικανικά υποβρύχια της ιδίας κλάσης, την ανάγκη της αλλαγής της θέσης εγκατάστασης των τορπιλών με αυτές να μετατοπίζονται τελικά από τη πλώρη στο κεντρικό μέρος του σκάφους.




Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 

Πάνω στην Πίνδο την ώρα που τον έβαλαν κάτω για να του κόψουν το πόδι λόγω κρυοπαγημάτων, σφάδαζε από τους πόνους, αλλά το μυαλό του πέταγε 70 χρόνια μπροστά στην υλοποίηση του οράματος του κάθε αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Την ώρα που ξεκοιλιάζονταν άμαχοι ακόμη και νήπια στο Κόμμενο, στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα κι αλλού δεν βόγκαγαν από τους πόνους αλλά από την ευτυχία για την υλοποίηση του οράματος του κάθε αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ξεχύνονταν να αντισταθούν απέναντι σε έναν αόρατο εχθρό για να υπερασπίσουν την πατρίδα τους από την ναζιστική λαίλαπα έδιναν το υπέρτατο αγαθό, την ζωή τους, για την υλοποίηση του οράματος κάποιου αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Την ώρα που κατέβαιναν από τα καμιόνια ξημερώματα εκατοντάδες και στήνονταν στον τοίχο για την τελειωτική σφαίρα των ναζιστών εκτελεστών, δεν ψιχάλιζαν τα μάτια αλλά στο βλέφαρο τους έκρυβαν την ικανοποίηση ότι εκτελούνται για την υλοποίηση του οράματος ενός αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη. 

Την ώρα που οι συνεργάτες του αόρατου εχθρού εντόπιοι (γνωστοί και ως γερμανοτσολιάδες) και ξένοι γνωστοί με την εθνικότητα τους (Αυστριακοί, Ιταλοί, Κροάτες, λευκοφεσίτες Αλβανοί, Ουκρανοί), έσφαζαν, βίαζαν και λεηλατούσαν με μεγάλη ευχαρίστηση ο,τιδήποτε Ελληνικό, οι σφαγμένοι Έλληνες δεν ούρλιαζαν αλλά έπεφταν ήσυχα υπέρ του οράματος κάποιου αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Την ώρα που οι Βούλγαροι ξέσκιζαν Μακεδονία και Θράκη με τις ευλογίες του αόρατου εχθρού, οι κατακρεουργημένοι ανυπεράσπιστοι Έλληνες έβλεπαν τα κουφάρια των δικών τους κρεμασμένα και δεν θρηνούσαν διότι οι κρεμάλες ήταν για το όραμα ενός αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη.

Οι επιζώντες όλων των παραπάνω καταστάσεων, το καταχάρηκαν ύστερα με την έλευση των Άγλλων και ό,τι επακολούθησε, διότι άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά το όραμα κάποιου αλητάκου που θα έμπαινε σε εφαρμογή 70 χρόνια μετά.

Αυτά όλα είναι ένα παραμύθι και φαντασιοπληξίες διότι μάθαμε την πραγματική ιστορία της Ευρώπης τα τελευταία 100 χρόνια. Τη μάθαμε από επίσημα χείλη. Πιο επίσημα δεν γίνεται. Στις Βρυξέλλες ανήμερα της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος ο πρόεδρος της Ενωμένης Ευρώπης μας δήλωσε επί λέξη:
“Σήμερα, 100 χρόνια μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όταν εκατομμύρια Ευρωπαίων έχασαν τη ζωή τους στη μάχη και 70 χρόνια από τις βιαιότητες της Γενοκτονίας και του Ολοκαυτώματος, καταφέραμε να μετατρέψουμε αυτούς τους τρομακτικούς εφιάλτες σε ένα λαμπρό όραμα και αυτό το όραμα σε μια πραγματικότητα: την Ενωμένη Ευρώπη, την Ευρώπη μας που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο σεβασμό της ελευθερίας, των δημοκρατικών δικαιωμάτων και του ανθρώπινου σεβασμού”.
Άρα, μέσα σε 100 χρόνια δύο ήταν τα τραγικά γεγονότα που έζησε η Ευρώπη: Ο Α' παγκόσμιος πόλεμος και το Ολοκαύτωμα. Τα άλλα όλα είναι φαντασιοπληξίες όπως αυτά που αναφέρονται πιο πάνω. Τα άλλα όλα για το όραμα του αλητάκου ήταν απλά τα τούβλα και ο σοβάς του Ναού της Ενωμένης Ευρώπης. Επίσης αν δεν κατάλαβες για το Ολοκαύτωμα ευθύνεται κάποιος αόρατος δράστης, είναι ο ίδιος με τον οποίο συνεργάζονταν Αυστριακοί, Ιταλοί, Κροάτες, λευκοφεσίτες Αλβανοί, Ουκρανοί, Βούλγαροι, Άγγλοι μαζί με τους εγχώριους γερμανοτσολιάδες.

Στο λόγο του ο πρόεδρος δεν τους ονοματίζει. Γιατί άραγε; Το Ολοκαύτωμα φύτρωσε σαν ραπανάκι; Είναι μεγάλο το κακό όταν έχεις να γλύψεις σε δύο στρατόπεδα. Πρέπει να φθάσει το σάλιο και για τα δύο διότι ο αόρατος δράστης του Ολοκαυτώματος είναι πρωτεργάτης στην σημερινή υλοποίηση του οράματος του αλητάκου. Πρέπει να πείσεις ότι ο αόρατος δράστης εκτός των άλλων συμμετείχε στην ανάδειξη της Ενωμένης Ευρώπης ως πρωταθλήτρια στο σεβασμό της ελευθερίας, των δημοκρατικών δικαιωμάτων και πάνω από όλα τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ.

Για τους αλητάκους του οράματος ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ αφορά μόνο αυτούς που ακόμη ανασαίνουν. Για τους αλητάκους, στους νεκρούς δεν αρμόζει σεβασμός. Δεν τους πρέπει, επίσης, το δικαίωμα αναφοράς της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ύπαρξής τους. Ο ανθρώπινος σεβασμός για τους αλητάκους του οράματος ξεκινά από την ώρα της γέννησης τους και τελειώνει με την ώρα της λήξης της υπηρεσίας τους.

Πρέπει να είσαι πολύ αλητάκος για να διαγράφεις με μιας τους νεκρούς τόσων αγώνων απέναντι σε οποιοδήποτε εχθρό και να κάνεις υπεράνθρωπες προσπάθειες να αφαιρέσεις από τους απογόνους εκείνων των νεκρών το δικαίωμα της μνήμης. 
Πρέπει να είσαι μοναδικός στο είδος της αλητείας που δεν σου φθάνουν τα οικόπεδα των ζωντανών αλλά σουλατσάρεις και στα οικόπεδα αμάχων και ηρώων λες και είναι ο δικός σου καφενές. 
Πρέπει να είσαι πολύ αλητάκος ώστε να ξεχνάς τα Ολοκαυτώματα των Γύφτων, των Σέρβων, Πολωνών και τα 25 εκατομμύρια νεκρών Ρώσων απέναντι στο αόρατο εχθρό. Πρέπει να είσαι πολύ αλητάκος ώστε να συμμετέχεις μόνο σε ό,τι σε βάζουν να υπερασπιστείς διαγράφοντας τον ανθρώπινο σεβασμό γενικώς. 
Πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από τον αόρατο εχθρό σου για να μπορείς ξεδιάντροπα να χωρίζεις τους νεκρούς σε δύο κατηγορίες δείχνοντας ευθαρσώς τον ρατσισμό που διακατέχει τα κύτταρά σου. Οι αόρατοι εχθροί είχαν το χόμπι της σύλλησης τάφων, τούτος ο αλητάκος έχει ως εργασία του την σύλληση της μνήμης.

Το όραμα του αλητάκου για την Ενωμένη Ευρώπη, πραγματοποιήθηκε. Πέρασαν 100 χρόνια με μεγάλη υπομονή και πολλές “πολιτισμένες” πολιτικές για να το φθάσει εκεί από όπου ξεκίνησε έναν αιώνα πριν. Όπως μας είπε και ο πρόεδρος, οι τρομακτικοί εφιάλτες μας υλοποίησαν το όραμα του.

Υ.Γ. Στην φωτογραφία ο Γιουγκοσλάβος αξιωματικός των Παρτιζάνων, Στιέπαν Φιλίποβιτς λίγο πριν την εκτέλεσή του από τους φίλους του αλητάκου Ναζί. (αρχείο Κόκκινος Φάκελος)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός επιστήμων

Αρέσει στους Έλληνες να μεμψιμοιρούμε και να βλέπουμε μόνο τα αρνητικά της παρούσης καταστάσεως. Η παραδοσιακή αισιοδοξία του νεοέλληνα τείνει να εξαφανιστεί. Κι όμως, για να προχωρήσουμε μπροστά πρέπει να βλέπουμε ψύχραιμα τα γεγονότα και να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες.
Παρά τα οικονομικά της προβλήματα η Ελλάς είναι σήμερα μία από τις ελάχιστες νησίδες σταθερότητας σε μία εκρηκτική περιοχή. Και αν κάνουμε τις κατάλληλες κινήσεις, θα είμαστε σε θέση να βγούμε κερδισμένοι από τη γεωπολιτική συγκυρία.
Τι εννοώ;
Βλέπουμε καθημερινά στις ειδήσεις την εσωτερική αναταραχή σε πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Η Τουρκία, η Ουκρανία, η Συρία, η Αίγυπτος, για να μείνω στα πιό χαρακτηριστικά παραδείγματα, συγκλονίζονται από βία, η καθεμία για άλλους λόγους και με διαφορετική ένταση. Τα Σκόπια πάντα βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού λόγω της μακροχρόνιας σύγκρουσης Σλάβων κα Αλβανών, ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός διεκδικεί την Φυσική Αλβανία, όπως μετονομάστηκε η Μεγάλη Αλβανία, οι ισλαμικές ομάδες στη Ρωσία δίνουν δυναμικά το «παρών» και η πετρελαιοπαραγωγός Λιβύη θα αργήσει πολύ να σταθεροποιηθεί.

Παρατηρούμε επίσης την ανατροπή καθιερωμένων σχέσεων και συνεργασιών, την αιφνιδιαστική δημιουργία νέων συμμαχιών και γενικότερα την εμφάνιση απρόβλεπτων εξελίξεων στις διεθνείς σχέσεις με το Ιράν. Οι ΗΠΑ παραδοσιακά είχαν στενές σχέσεις με τ Ισραήλ και κάκιστες σχέσεις με το Ιράν. Προσφάτως άνοιξαν οι δίαυλοι επικοινωνίας ΗΠΑ – Ιράν, με αποτέλεσμα να ενοχληθεί το Ισραήλ. Η Σαουδική Αραβία θεωρείται μία βαθύτατα ισλαμική χώρα και δεν είχε καλές σχέσεις με τη Γαλλία, η οποία ζει ακόμη υπό την επήρρεια του αντιθρησκευτικού πνεύματος της Γαλλικής Επαναστάσεως. Κι όμως, προσφάτως οι Σαουδάραβες πλησίασαν την κυβέρνηση Ολάντ και έδωσαν ένα μεγάλο ποσό χρημάτων για να αγοραστεί μόνον γαλλικός εξοπλισμός για τον στρατό του Λιβάνου. Μία φονταμενταλιστική χώρα συνεργάζεται στενά με τη Γαλλία, που απαγορεύει τα ισλαμικά σύμβολα στα σχολεία, για να ενισχυθεί ο στρατός μιάς πολυθρησκευτικής χώρας. Ο Λίβανος αποτελεί μικρογραφία του εθνοθρησκευτικού μωσαϊκού της Μέσης Ανατολής και από το 1975 έως σήμερα βιώνει διαρκώς μία κατάσταση συγκρούσεως των χριστιανικών κα των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Τα παραδείγματα αυτά δείχνουν ότι τίποτε δεν είναι σταθερό και τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο στην ευρύτερη περιοχή μας. Η χώρα μας μέσα σε αυτό το σκηνικό αποτελεί νησίδα σταθερότητας και πρέπει να ενδυναμώσει αυτή την εικόνα της.
Δόξα τω Θεώ, δεν έχουμε κλίμα εσωτερικών ή εθνοθρησκευτικών συγκρούσεων, αρκεί να λάβουμε τα μέτρα για να μην αποκτήσουμε κι εμείς τέτοια προβλήματα…

Πρέπει πρωτίστως να διαφυλάξουμε την εσωτερική συνοχή μας. Κομματικές και ιδεολογικές διαφορές είναι θεμιτές και εμπλουτίζουν τον δημοκρατικό βίο μας. Όμως, καλό θα ήταν να καταδικάζουν ορισμένοι κομματικοί σχηματισμοί τον αλληθωρισμό στελεχών τους προς τη βία, την τρομοκρατία, τον ρατσιστικό ή ακροαριστερό φανατισμό. Η διασπορά διχόνοιας και η καλλιέργεια μίσους ούτε ψήφους θα φέρει ούτε την εικόνα της πατρίδας μας βοηθά. Ο Έλληνας έχει ωριμάσει μέσα στην κρίση και δεν θέλε κραυγές. Θέλει λύσεις. Πρέπει να περιβάλλουμε με εμπιστοσύνη τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Ακριβώς επειδή ζούμε σε ταραγμένη περιοχή έχουμε ανάγκη αξιόμαχων και αξιοπρεπώς αμειβομένων Ενόπλων Δυνάμεων, Αστυνομίας και Λιμενικού.
Η έκρηξη υποκριτικής οργής με ανυπόστατες κατηγορίες κατά των ηρωικών ανθρώπων του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, εξυπηρετεί μόνον τα συμφέροντα ξένων δουλέμπορων και ψευδο-ανθρωπιστών, που ενδιαφέρονται να γίνουν διάτρητα τα σύνορά μας.
Ας δείξουμε σεβασμό προς τους φύλακες των συνόρων μας!

Η παρουσία λαθρομεταναστών με ισλαμικό υπόβαθρο θα υπονομεύσει αργά ή γρήγορα την ασφάλειά μας. Να είμαστε ανθρωπιστές προς όσους έχουν ανάγκη, αλλά να είμαστε αυστηροί απέναντι στο φανατικό Ισλάμ. Αξίζει να παραμείνουμε νησίδα σταθερότητας!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου