Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Ιαν 2013

Γράφει ο Νϊκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Σε ένα εντυπωσιακό και μακροσκελές άρθρο του ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος, Ali Birand, στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, στις 2/1, αναφερόμενος στις προοπτικές του 2013 για την Τουρκία, ούτε λίγο ούτε πολύ παραδέχτηκε ότι η χώρα του κάθεται πάνω σε ένα ηφαίστειο, ενώ οι περισσότερες χώρες που την περιτριγυρίζουν βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο κίνδυνος οι φλόγες αυτών των ενόπλων συγκρούσεων να κατακάψουν και τη ίδια την Τουρκία, αντανακλάται στο μεγάλο άγχος που έχει αρχίσει να κατατρέχει την τουρκική πολιτική ηγεσία καθώς το φάσμα του διαμελισμού αρχίζει να διαγράφεται αυτή την φορά πολύ πιο έντονο από το παρελθόν.

Συγκριμένα, σύμφωνα με τον Birand, η Τουρκία θα πρέπει να προετοιμαστεί τάχιστα για ένα μεγάλο και πολυμέτωπο πόλεμο, δηλαδή για ένα πόλεμο σε πολλά μέτωπα καθώς το περίγραμμα της Μέσης Ανατολής είναι πιο εκρηκτικό παρά ποτέ και οι φλόγες της ανάφλεξης άρχισαν και τσουρουφλίζουν τα σύνορα της χώρας του. Ειδικά για τις γειτονικές χώρες ανέφερε τα εξής χαρακτηριστικά : 
 α) Στη Συρία ο εμφύλιος συνεχίζεται χωρίς αποτέλεσμα και όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο έμπειρος Τούρκος αρθογράφος, ακόμα δεν έχει σκάσει ο «δυναμίτης», αλλά αυτό θα γίνει αργά η γρήγορα και κανείς δεν ξέρει τι συνέπειες θα έχει όταν σκάσει αυτή η μεγάλη ωρολογιακή βόμβα που λέγεται Συρία και ποιους θα παρασύρει στον όλεθρο, 
β) Στο Ιράκ διαγράφεται έντονα η προοπτική της διάσπασης μεταξύ Σιΐτών, Σουνιτών και Κούρδων, μια προοπτική την οποία τρέμει η Τουρκία και μόνο στην σκέψη της, γιατί είναι έντονος ο φόβος ότι θα προκαλέσει διασπαστικές τάσεις στην ίδια την Τουρκία, 
γ) Στο Ιράν συνεχίζεται το αδιέξοδο και ο φόβος ενός βομβαρδισμού πλανάται επικίνδυνος. Mια τέτοια εξέλιξη σίγουρα θα βάλει φωτιά σε όλη την περιοχή καθώς θα συμπαρασύρει τους Σιΐτες του Ιράκ, την Χεζμπολάχ του Λιβάνου, ενώ και εδώ είναι το επίμαχο σημείο, διαγράφεται και η προοπτική να ξεσηκωθούν οι Αλεβήτες στην Τουρκία που είναι καταπιεσμένοι από τον Ερντογάν, υπέρ του Ιράν, προκαλώντας χάος και μέσα στην Τουρκία, 
δ) Στην Αίγυπτο η κατάσταση εκτραχύνεται μεταξύ λαϊκών και ισλαμιστών, μια διαμάχη που αντανακλάται και μέσα στην ίδια την Τουρκία καθώς η λαϊκή παράταξη αισθάνεται ότι καταπιέζεται με αυταρχικό τρόπο από τους Ισλαμιστές του Ερντογάν και περιμένει μια ευκαιρία για να πάρει την ρεβάνς και, σε όλα αυτά παραμένει και το, 
ε) Παλαιστινιακό, σαν μόνιμη εστία έντασης ενώ με τα σχέδια του Ισραήλ για νέους εποικισμούς στα κατεχόμενα αυξάνεται η ένταση με απροσδιόριστες συνέπειες.

Εκείνο βεβαία που δεν τολμά να αναφέρει ο παλαίμαχος Τούρκος αρθρογράφος στο άρθρο του, είναι το κουρδικό ζήτημα. Tο μεγάλο αδιέξοδο που έχει προκαλέσει το κουρδικό με συνεχή αιματοχυσία έχει φέρει στο σημείο τους ίδιους τους Τούρκους να συνομιλούν με τον Οτσαλάν για κάποια κατάπαυση του πυρρός προτείνοντας στους Κούρδους να… φύγουν σε κάποια εξορία. Ο ίδιος όμως ο αρχηγός του κουρδικού αντάρτικου, Murat Karayılan, σε δηλώσεις του στην κουρδική εφημερίδα, Özgür Politika, στις 2/1, απαντώντας στις προτάσεις του Ερντογάν του αντιπρότεινε να… φύγει αυτός και οι στρατοχωροφύλακες του από το Κουρδιστάν, δηλαδή από τη νοτιοανατολική Τουρκία, γιατί, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, δεν… έχουν καμία δουλειά στα κουρδικά εδάφη.

Όλο αυτό το ηφαιστειακό περίγραμμα για το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο μέρος και η ανεύθυνη νεοοθωμανική πολιτική των Ερντογάν – Νταβούτολγου, έχει παρασύρει την Τουρκία σε μια φοβική ξέφρενη εξοπλιστική κούρσα. Όπως αναφέρεται στην Άγκυρα, επιβάλλεται να ισχυροποιηθούν ακόμα περισσότερο οι ένοπλες δυνάμεις για να είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν πολλαπλή εξωτερική, αλλά και εσωτερική απειλή. Χαρακτηριστικό του κλίματος που έχει επικρατήσει στην τουρκική πρωτεύουσα, είναι και το εκτενές άρθρο του γνωστού Τούρκου δημοσιογράφου και τηλεπαρουσιαστή, Murat Birsel, στην τουρκική εβδομαδιαία επιθεώρηση, «Aksyon», με τον τίτλο, «Türkiye komşularla savaşa hazır olmalı», δηλαδή «Η Τουρκία πρέπει να προετοιμαστεί για πόλεμο με τους γείτονες της.

Και ενώ οι Τούρκοι έχουν ανοιχτά τόσα πολλά μέτωπα, ενώ το φάσμα της διάσπασης της Τουρκίας επανεμφανίζεται ακόμα πιο ισχυρό, στην Αθήνα δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Η ανιστόριτη κλίκα που κυβερνά την Ελλάδα ετοιμάζεται να επισκεφτεί δια του πρωθυπουργού της την Άγκυρα και αφού θα καταθέσει για άλλη μια φορά στεφάνι στον σφαγέα του Ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ, θα εκλιπαρεί τους Τούρκους να μας… δείξουν «συμπόνια» και να μην… μας πειράζουν. Ούτε τουρκική προκλητικότητα, ούτε συνεχείς παραβιάσεις και απαξιωτικές δηλώσεις για την Ελλάδα από Τούρκους αξιωματούχους. Που θα έβρισκε ο Ερντογάν πιο καλά τσιράκια από την ελληνική τρικομματική πολιτική τρόικα ; Άλλωστε ο Σουλεϊμάν έχει καταγοητέψει τους Έλληνες. Ακόμα και οι Πόντιοι έφτασαν στο σημείο να ψέλνουν τα κάλαντα στον… Κουβέλη και στην Ρεπούση, που όταν ακούν για ποντιακή γενοκτονία βγάζουν σπυράκια. Αίσχος !

Του Πάρη Καρβουνόπουλου*
Ακόμη και σε εποχές που η χώρα βρισκόταν σε πόλεμο, είναι αμφίβολο αν ο ερχομός του νέου χρόνου γινόταν με τόση επιφύλαξη, ακόμη και φόβο, για όσα έρχονται. Ακόμη και στα σκληρά χρόνια της κατοχής υπήρχε η αίσθηση του αγώνα, της αντίστασης και η χειροπιαστή ελπίδα ότι το τέλος του μαρτυρίου είναι κοντά. Το 2013 είναι βέβαιο ότι γίνεται δεκτό μέσα σε κλίμα φοβικό και με την ελπίδα να είναι το πιο σημαντικό δώρο που όμως κανείς δεν πήρε αυτές τις γιορτές. Δεν είναι διαπιστώσεις απαισιόδοξων. Είναι πεποίθηση που προκύπτει από γεγονότα. Η νέα χρονιά, υπάρχει διάχυτη η ανησυχία, δεν θα είναι απλά δύσκολη οικονομικά. Η πιθανότητα να κληθεί η χώρα να αντιμετωπίσει απειλές και έμπρακτες αμφισβητήσεις στα εθνικά θέματα είναι εξαιρετικά μεγάλη.
Και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στην στρατιωτική ηγεσία. Ελπίζουμε και στην πολιτική ηγεσία της χώρας. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, 2 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση ξεκινά τη νέα χρονιά με συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, στην οποία θα ληφθεί απόφαση για τα απαραίτητα εδώ και χρόνια ανταλλακτικά των αεροσκαφών F 16. Αλλά όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το ''Onalert'', η ανησυχία που επικρατεί στην στρατιωτική ηγεσία δεν πρόκειται να καταλαγιάσει απ΄ αυτή την απόφαση. Αντιθέτως: Οι εκτιμήσεις των Γενικών Επιτελείων και των ανώτατων στελεχών τους , που έχουν και εγγράφως διατυπωθεί, κρούουν το κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις που έχει η κρίση στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και από την παροιμιώδη αδιαφορία πολλών υπουργών Άμυνας να διοικήσουν επί της ουσίας. Κάτι που προϋποθέτει τη λήψη αποφάσεων που χρόνια τώρα έπαιρναν αναβολή, έχοντας οδηγήσει σήμερα σε ανυπέρβλητα προβλήματα τη στρατιωτική μηχανή της χώρας.
Όχι, κανείς δεν μιλά για “νέους εξοπλισμούς” , όπως έσπευσαν τις τελευταίες ημέρες να “αποκαλύψουν” γνωστοί κύκλοι που παίζουν πάντα το ρόλο “γραφείων προώθησης” οπλικών συστημάτων. Διαβάσαμε πολλά απίθανα για αγορές δισεκατομμυρίων που περιελάμβαναν λίγο απ΄όλα. Οι στρατιωτικοί γελούν πικρά με την εμμονή κάποιων να ζουν στις εποχές του “ελληνικού εξοπλιστικού σούπερ μάρκετ”, που τελικά διέλυσε αντί να αναβαθμίσει το οπλοστάσιό μας. Οι στρατιωτικοί ζητούν να υποστηριχθεί άμεσα και δραστικά το υπάρχον οπλοστάσιο. Αυτό είναι αρκετό, μέχρι να μπορέσει να ανασάνει η χώρα, υποστηρίζουν. Ο στόχος της επιστροφής των ποσοστών διαθεσιμότητας σε αποδεκτά όρια είναι η αγωνία και ο στόχος των στρατιωτικών, και αυτό, επαναλαμβάνουμε, το έχουν κάνει σαφές στους πολιτικούς προϊσταμένους τους.
Τα όσα μπορούν να προκύψουν στην περιφέρεια της χώρας, αλλά ακόμη και οι απειλές που ενδέχεται να κληθεί να αντιμετωπίσει εντός του 2013, κάνουν την ανάγκη για πραγματικό συμμάζεμα και νοικοκύρεμα των Ενόπλων Δυνάμεων, επιτακτική. Και απ΄ αυτή τη λογική δεν μπορεί να εξαιρεθούν οι υπάρχοντες εξοπλισμοί της.
Την ίδια ώρα ο σημαντικότερος παράγοντας για την εύρυθμη λειτουργία του στρατεύματος, τα στελέχη και το προσωπικό του, βρίσκονται σε πραγματική μάχη καθημερινής επιβίωσης. Έχοντας υποστεί δραματικές μειώσεις, χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, οι στρατιωτικοί καλούνται να είναι έτοιμοι για όλα. Και θα είναι.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η αδυναμία των κυβερνήσεων των τελευταίων τριών ετών να υπερασπιστούν τα αυτονόητα στις ΕΔ δεν θα έχει σοβαρές επιπτώσεις. Η μαζική φυγή έμπειρων, άξιων και καταρτισμένων στελεχών αναμένεται σύντομα να κορυφωθεί. Η έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής και ελπίδας, απειλεί να απλώσει παντού ένα πέπλο απαξίωσης που μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό. Και όπως σχεδόν όλοι οι άνθρωποι της Άμυνας έχουν επισημάνει, η χώρα μπορεί να αντέξει τα πάντα , όχι όμως τη κατάρρευση των Ενόπλων Δυνάμεων.

Πράσινο φως για προμήθεια ανταλλακτικών για τα F-16 από την κυβέρνηση 
 Στη σημερινή συνεδρίαση, υπό τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Παναγιωτόπουλου για την προμήθεια ανταλλακτικών για τα νέα μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-16 block52 plus.

Με βάση την απόφαση του ΚΥΣΕΑ, η Πολεμική Αεροπορία θα προμηθευτεί ανταλλακτικά για 67 κινητήρες των αεροσκαφών F-16 block 52+ τα οποία είναι τα νεότερης γενιάς μαχητικά που βρίσκονται στο οπλοστάσιο των ενόπλων δυνάμεων. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, η συγκεκριμένη προμήθεια θα διενεργηθεί μέσω διακρατικής συμφωνίας με την αρμόδια κυβερνητική αρχή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Το συνολικό κόστος της προμήθειας των ανταλλακτικών ανέρχεται σε 183,7 εκ. ευρώ και θα κατανεμηθεί σε 5 έτη.
 Πηγές "ΕΛΚΕΔΑ" και "Πρώτο Θέμα"

Του Κίμωνα Γεωργακάκη

Δεν αποτελεί πλέον μυστικό. Όλοι έχουν καταλάβει ότι τα χρέη των κρατών είναι στην ουσία μια «φούσκα». Δεν υπάρχουν. Το ολιγοπώλιο, από την άλλη, έχει καταργήσει την ελεύθερη αγορά και όλοι αναρωτιούνται πώς, εν μέσω καπιταλισμού, εφαρμόζονται ρυθμίσεις σοβιετικού τύπου. Η αποβιομηχανοποίηση προωθείται κανονικά, η όποια αποταμίευση τείνει να απαγορευτεί και η ιδιοκτησία μαζί με τις ιδιοκαλλιέργειες καταπολεμούνται με τα χαράτσια και τα ενεργειακά πιστοποιητικά.

Μένει η ανακοίνωση ενός διεθνούς διοικητικού οργάνου που θα δώσει την «λύση» στο «πρόβλημα» που δημιουργήθηκε. Πρώτα τα κράτη πρέπει να χάσουν, όμως, την εθνική τους οντότητα εν μέσω μάλιστα «ειρήνης», προκειμένου να γίνουν έρμαια μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Οι εθνικές ευαισθησίες δεν αφορούν τα παγκόσμια όργανα, παρά μόνο το «καλό» της ανθρωπότητας.

Εν τούτοις, η παγκόσμια διοικητική ένωση του πλανήτη συναντάει ορισμένα εμπόδια στην Ευρασία, όπου Ρωσία και κατά δεύτερο λόγο Κίνα αυξάνουν συνεχώς ρυθμούς ανάπτυξης, διατηρώντας έτσι την εθνική τους κυριαρχία ανέπαφη. Είναι προφανές ότι στις μέρες μας, η εθνική κυριαρχία προϋποθέτει στοιχειώδη οικονομική επάρκεια.

Έτσι, απ’ ό,τι φαίνεται η παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία σαφώς και λειτουργεί στην παρούσα φάση ουσιαστικά αλλά άτυπα, όταν εμφανιστεί επίσημα θα συμπεριλαμβάνει αρχικά μόνο τις δυτικότροπες χώρες (Αμερική, Ευρώ-Μεσογειακή Ένωση, Ιαπωνία, Αυστραλία κτλ.). Ρωσία, Κίνα και σύμμαχοι θα μείνουν εκτός. Ήδη επανεμφανίζεται ειδησεογραφικά η πρόταση για κοινή εμπορική-οικονομική ένωση μεταξύ ΕΕ-Η.Π.Α. Έτσι θα δημιουργηθούν δύο «αντίπαλα» οικονομικά στρατόπεδα. Το παράδοξο είναι ότι αυτή την φορά η σοβιετικού τύπου νοοτροπία στην οικονομία θα χαρακτηρίζει την Δύση, κάτι που θα προκαλέσει οικονομικό κραχ και ενδεχόμενα συμπαρασύρει Ρωσία και Κίνα βάσει της αρχής του ντόμινο.

Τότε τι μέλλει γενέσθαι; Θα επαναληφθεί η ιστορία (κραχ-πόλεμος); Η Ελλάδα πώς πρέπει να συμπεριφερθεί;

Η οικονομική αλληλεξάρτηση των κρατών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης (πολυκεντρικός κόσμος), η έλευση των Μεγάλων Δυνάμεων στην γειτονιά μας καθώς και γεωγραφική θέση της χώρας μας, δίνουν την δυνατότητα να κρατηθούμε όρθιοι με πολυδιάστατη πολιτική τόσο σε οικονομικό όσο και εθνικό επίπεδο. Άλλου είδους αλλαγή στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δεν είναι εφικτή. Μπορεί να υπάρξει, όμως, ανάσα για τους πολίτες, η οποία θα ενισχύσει την υπομονή, προκειμένου οι «κοσμογονικές» αλλαγές που αναμένονται στην ευρύτερη περιοχή μας και όχι μόνο, να δώσουν την ευκαιρία στον Ελληνισμό (εντός και εκτός συνόρων) να κτίσει λιθαράκι-λιθαράκι την «απομεσαιωνοποίηση» του σημερινού κόσμου, όπως συνέβη σε άλλες εποχές.

* Ο Κίμων Γεωργακάκης είναι πολιτικός επιστήμων.




"Βλέποντας τον από Ανατολάς κίνδυνο για την Θράκη, ο Γέροντας μετέβη στην Κομοτηνή για να στηρίξει εκχριστιανισθέντες Μουσουλμάνους. Ήθελε να παραμείνει μαζί τους για ένα διάστημα για να βοηθήσει.

Στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρονται για την Πατρίδα. Ο καημός του και η απορία του ήταν πως οι υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται που οδηγούμαστε. Ο ίδιος από παλαιά διέβλεπε την σημερινή κατάσταση και ανησυχούσε, αλλά δεν διέσπειρε τις ανησυχίες του στον κόσμο. Έλεγε: 

«Από το κακό που επικρατεί σήμερα θα βγει μεγάλο καλό».

Λυπόταν για την πνευματική κατάπτωση των πολιτών. Μιλούσε αυστηρά γι΄ αυτούς που ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόμους. Λυπήθηκε για την αλλαγή της γλώσσας και είπε: 

«Η επόμενη γενεά θα φέρει Γερμανούς να μας μάθουν την γλώσσα μας, και τα παιδιά μας θα μας φτύνουν». 

Έγραφε σε επιστολή του: 

«Αυτοί που κατάργησαν τα Αρχαία πάλι θα τα ξαναφέρουν». 

Δημοσίευσε ένα σύντομο κείμενο υποστηρίζοντας τον αγνότατο πατριώτη και ευλαβέστατο ήρωα Μακρυγιάννη από τις εναντίον του άδικες και ψευδείς κατηγορίες. Πέρα από την αποκατάσταση της αληθείας, υπήρχε τότε, όπως και σήμερα, επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να απόκτηση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας.

Κάποιος πρωθυπουργός, του οποίου κατέκρινε δημοσίως ενέργειες επιζήμιες για το Έθνος και την Εκκλησία, ζήτησε να τον συνάντηση στην Σουρωτή. Ο Γέροντας απάντησε: 

«Ας έρθει. Θα του τα ψάλω και μπροστά του». 

Είχε το ψυχικό σθένος αυτός ο πτωχός Καλυβίτης να υψώνει την φωνή του άφοβα μπροστά στους ισχυρούς της ημέρας.

Όταν κάποιος πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, ο Γέροντας συνέστησε στα μοναστήρια να μην τον δεχθούν, γιατί είχε υπογράψει τον νόμο περί των αμβλώσεων.

Από υπουργό που θέλησε να βοηθήσει γνωστό του μοναστήρι δεν δέχθηκε τίποτε, γιατί άνηκε σε κόμμα που είχε υπογράψει αντιχριστιανικούς νόμους.

Ο Γέροντας ήταν άνθρωπος της ειρήνης και της ενότητος. Δεν άνηκε σε κανένα κόμμα. Ήταν υπεράνω κομμάτων. Απέρριπτε άθεα πολιτικά κόμματα και πολιτικούς που είχαν σχέση με την Μασονία, για την αθεΐα τους και την πολεμική τους προς την Εκκλησία. Έλεγε: «Τι να το κάνω το δεξί ή το αριστερό χέρι, αν δεν κάνει σταυρό;» απορρίπτοντας έτσι τους άθεους πολιτικούς ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση. Κάποια κόμματα, γνωρίζοντας την επιρροή του στον λαό, ζήτησαν να τον προσεταιρισθούν χάριν ψηφοθηρίας, αλλά ματαίως.

Τον επισκέπτονταν πολιτικά πρόσωπα, βουλευτές, υπουργοί, γερουσιαστές από τις Η.Π.Α. και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος του έστελνε κάρτες. Από κανέναν όμως δεν ζήτησε τίποτε για τον εαυτό του ή για γνωστά του μοναστήρια. Μόνο ζητούσε να ενεργούν για το καλό της Πατρίδος και της Εκκλησίας.

Ακόμη βοήθησε πολλούς κρατικούς υπαλλήλους με τις συμβουλές του να είναι τίμιοι και ευσυνείδητοι στην εργασία τους. Εκτιμούσε τους καλούς παιδαγωγούς για το ουσιαστικό έργο που προσφέρουν, και τους ευλαβείς στρατιωτικούς, που έχουν ιδανικά.

Πολλούς νέους αναρχικούς τους έπεισε να υπηρετήσουν στρατιώτες.

Γενικώς συμβούλευε όλους να έχουν σεβασμό και αγάπη προς την Πατρίδα, να ενεργούν για το κοινό καλό ευσυνείδητα και να μην παρασύρονται από το γενικό πνεύμα της αδιαφορίας, της ισοπεδώσεως των πάντων, του βολέματος και της καταχρήσεως.

Κυρίως όμως ο Γέροντας βοήθησε την Πατρίδα αφανώς με την προσευχή του. Αυτό φαίνεται από το τυπικό που αναφέρθηκε, αλλά και από το ποίημα που έστειλε στην μητέρα του. Στο τέλος γράφει ότι γίνεται καλόγηρος, για να προσεύχεται «και για όλη την Πολιτεία». Έδινε πρώτος το παράδειγμα και παρακινούσε, λέγοντας: 

«Να κάνουμε προσευχή ο Θεός να φωτίζει τους υπευθύνους που έχουν θέσεις μεγάλες στην Πολιτεία, γιατί αυτοί μπορούν να κάνουν μεγάλο καλό».

Όταν υπήρχε ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, έλεγε: 

«Πολλά σύννεφα μαζεύτηκαν. Αν μπορέσουμε, να τα διώξουμε» (με την προσευχή).

Σε παρόμοια περίπτωση έκανε Θεία Λειτουργία στο Καλύβι του. Στους Μακαρισμούς δεν έψαλλε ό,τι προέβλεπε το τυπικό, αλλά από τον κανόνα του οσίου Νικολάου του Κατασκεπηνού, γιατί ήταν κατάλληλο για την περίπτωση αυτή: «Αθέων Αγαρηνών τα βέλη σύντριψον Δέσποινα, και πάσαν επιβουλήν δαιμόνων ματαίωσον, λαόν χριστεπώνυμον σκέπων και φυλάττων, ίνα πόθω σε δοξάζωμεν»..."

Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Έκδοσις Ιεράς Καλύβης Αναστάσεως, Καψάλα, Άγιον Όρος 2004 (Μέρος Β΄, Γ΄ Κεφάλαιο, § ϛ΄ Υπέρ του γένους και της Πατρίδος, σελ.: 700-703)


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Χαζό παιδί χαρά γεμάτο που λέει και το λαϊκό ρητό ή αδίστακτος πολιτικός απατεώνας; Το ερώτημα αφορά τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τους πανηγυρισμούς του περί της δήθεν επίτευξης θριάμβου στο Γιούρογκρουπ της νύχτας της Δευτέρας προς Τρίτη αναφορικά με το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η γελοία τηλεοπτική παράσταση του διαγγέλματος του μας πείθει ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση ληστών που ετοιμάζεται να γδάρει πάλι τον ελληνικό λαό προκειμένου να μαζέψει τα «λύτρα» που θα επιτρέψουν την παραμονή της στην εξουσία ως κυβέρνησης που υπηρετεί τυφλά τα συμφέροντα των Γερμανών επικυρίαρχων και της δοσίλογης ντόπιας αστικής τάξης που συνεργάζεται με τις ευρωγερμανικές δυνάμεις κατοχής.
Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης συμφώνησαν με τους Γερμανούς στο Γιούρογκρουπ να ληστέψουν και πάλι τα ασφαλιστικά ταμεία μέσω της επαναγοράς των ομολόγων, με στόχο να μειώσουν κι άλλο τις συντάξεις των Ελλήνων απόμαχων της δουλειάς. Ο πρωθυπουργός όμως φαίνεται ότι θεωρεί λαμόγια ή ηλίθιους ολόκληρο τον ελληνικό λαό και όχι μόνο αυτούς που ψηφίζουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ή ΔΗΜΑΡ κι έτσι νόμισε ότι θα αποκοιμίσει τον πληθυσμό με τις πολιτικές ψευτιές και ανοησίες του διαγγέλματος του. Δεν χρειάστηκαν παρά ελάχιστες ώρες για να διαπιστώσει ότι ούτε ο πιο κρετίνος δημοσιογράφος – παπαγαλάκι της Δεξιάς δεν τολμούσε να κινηθεί στο κλίμα των πρωθυπουργικών δηλώσεων. Αυτό φυσικά δεν οδήγησε σε αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής. Απλώς πετάχθηκε στα σκουπίδια η γλυκανάλατη αποτυχημένη παράσταση του Σαμαρά και ανέλαβε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας τον ρόλο του «πολιτικού γκάνγκστερ» χωρίς προσχήματα. Κόλλησε το περίστροφο του εκβιασμού στον κρόταφο όχι μόνο των ασφαλιστικών ταμείων (και νοσοκομείων, ΑΕΙ κ.λπ.), αλλά και των Ελλήνων …τραπεζιτών! Θα τους φάει κι αυτών τα ομόλογα, προωθώντας παράλληλα τον στόχο παράδοσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος στο Τέταρτο Ράιχ.
Αφού ο Βενιζέλος με το πρώτο «κούρεμα» των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 53% τον Φεβρουάριο έφαγε από τις συντάξεις των γέρων γύρω στα 5 δισεκατομμύρια ευρώ (από τα 13 και κάτι δισ. τους άφησε 8,1) ζήλεψε και ο Σαμαράς και θέλει να τους φάει κι αυτός άλλα 5,5 δισεκατομμύρια μέσω της επαναγοράς! Ο Σαμαράς θέλει δηλαδή να κουρέψει… γουλί κατά 65% τα ήδη «κουρεμένα» κατά 53% ομόλογα των ταμείων κι έτσι από τα 8,5 δισ. να τους αφήσει μόνο 2,8 δισεκατομμύρια! Με το κόλπο αυτό οι μνημονιακές κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά θα έχουν κλέψει μέσα σε ένα χρόνο πάνω από το …75% της αξίας των ομολόγων των ταμείων! Άντε να βρουν έπειτα λεφτά τα ταμεία για να δώσουν συντάξεις. Επιδόματα …πείνας 200-300 ευρώ θα τους δίνουν σε λίγο. Ήδη φέτος η κρατική επιχορήγηση προς τα ασφαλιστικά ταμεία μειώθηκε κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ οι ετήσιες απώλειες από το πρώτο «κούρεμα» τον Μάρτη οδήγησαν σε μείωση των αποδόσεων των ομολόγων κατά 800 εκατομμύρια ευρώ. Οι αποδόσεις αυτές που σήμερα υπολογίζονται στα 120 εκατομμύρια ευρώ μόνο, θα καταποντιστούν στα …30 (!) εκατομμύρια, αν περάσουν τα σχέδια του Σαμαρά για την επαναγορά ομολόγων.
Στο πλαίσιο αυτής της λεηλασίας, τα ασφαλιστικά ταμεία χρωστούν ολοένα και περισσότερα χρήματα σε ιδιώτες. Από 3,7 δισ. ευρώ που χρωστούσαν τον Δεκέμβριο του 2011, τα χρέη τους είχαν ανεβεί στα 4,5 δισεκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του 2012. Αποτελούσαν δηλαδή τα μισά σχεδόν χρέη του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, τα οποία ανέρχονταν τον Σεπτέμβριο του 2012 σε 9,3 δισεκατομμύρια ευρώ συνολικά. Από 7 δισεκατομμύρια που ήταν δηλαδή πέρυσι τον Δεκέμβριο, σημείωσαν μέσα σε εννέα μόλις μήνες αύξηση κατά σχεδόν 2,3 δισ. ευρώ ή ποσοστό 32%! Από τα 9,3 δισ. ευρώ που χρωστούσε τον Σεπτέμβριο το Δημόσιο σε ιδιώτες και πέρα από τα προαναφερθέντα 4,5 δισ. των ασφαλιστικών ταμείων, άλλο 1,8 δισ. χρωστούσαν τα νοσοκομεία και 0,97 δισ. οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης.
Τα υπουργεία, τα οποία δεν πληρώνουν τίποτα σε κανέναν, χρωστούσαν 0,97 δισ. έχοντας αυξήσει θεαματικά κατά 65% τα χρέη τους από τον Δεκέμβριο του 2011, όταν ήταν 0,57 δισεκατομμύρια. Διάφορα άλλα νομικά πρόσωπα του Δημοσίου χρωστούν 0,39 δισ. ευρώ, ενώ το κράτος δεν είχε επιστρέψει φόρους ύψους 0,74 δισεκατομμυρίων, παρόλο που είχε λήξει η νόμιμη προθεσμία επιστροφής τους. Προσοχή, μιλάμε μόνο για ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, όχι απλά για οφειλές εν γένει. Την ώρα δηλαδή που το κράτος «γδέρνει» τους πολίτες, καταστρέφει οποιονδήποτε έρθει σε επιχειρηματική επαφή μαζί του, καθώς αρνείται να πληρώσει τις υπηρεσίες, τα έργα ή τα προϊόντα που του παρέχουν.
Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι η κυβέρνηση ληστών και απατεώνων είναι εχθρική προς τις επιχειρήσεις. Κάθε άλλο, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία. Το 2012 οι εταιρείες κατέβαλαν φόρους 38% λιγότερους από το 2011, ενώ τα φυσικά πρόσωπα κατά 23% περισσότερο! Επιπροσθέτως, τα κρατικά έσοδα από φόρους ακίνητης περιουσίας μέσω του χαρατσιού της ΔΕΗ … εξαπλασιάστηκαν! Το ζήτημα για τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβελη είναι πώς θα βρίσκουν τρόπους να γδέρνουν τους πολλούς και σ” αυτό μέχρι στιγμής παίρνουν άριστα.
Πηγή


Οι απελπισμένοι θα έχουν απέναντι αυτούς που εξακολουθούν να πιέζουν για διατήρηση των προνομίων τους, που πολλά από αυτά είναι προκλητικά και αποκτήθηκαν με αθέμιτα μέσα

Γράφει ο Μακεδών

Οι ευχές από όλους προς όλους δόθηκαν εχθές, τώρα έρχεται η ώρα να δούμε τα πράγματα όπως είναι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να απουσιάσει η αισιοδοξία, κινητήριος μοχλός για πορεία προς τα εμπρός.

Το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη όλων -Ελλήνων και ξένων- είναι πώς θα ξεπερασθούν τα κρίσιμα ζητήματα που αναμένουν επίλυση στο πρώτο τρίμηνο ιδιαίτερα. Αυτό αναρωτιέται και ο διακεκριμένος Γερμανός ψυχολόγος, o κ. Γκέργκ Πίπερ, σε άρθρο του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, με τίτλο «Μια κοινωνία στο κενό»: «Πόσο θα αντέξει η ελληνική κοινωνία πριν εκραγεί;»

Ο κ. Πίπερ, είναι ειδικευμένος στην αντιμετώπιση τραυματικών καταστάσεων, και πήρε αφορμή για το άρθρο του μετά από επίσκεψή του στη χώρα μας. «Πόσο θα αντέξει αυτή η κοινωνία πριν εκραγεί; Είναι θέμα χρόνου η συλλογική απελπισία να ξεσπάσει σε βία που θα απλωθεί σε όλη τη χώρα», έγραψε.

Κι άλλη φορά μας δόθηκε η αφορμή να σχολιάσουμε άρθρα ξένων αναλυτών, που «βλέπουν» μέχρι και εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα. Οι Έλληνες, φύσει αισιόδοξοι -οι ξένοι βέβαιοι μιλούν για επιπολαιότητα- δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως την κρισιμότητα των στιγμών, ίσως επειδή εξακολουθούμε να πιστεύουμε στον από μηχανής Θεό, που θα επέμβει για να ανατρέψει την δυσμενή κατάσταση.

Είναι αλήθεια βέβαια, πως έχουμε δυο πλεονεκτήματα έναντι των άλλων λαών που βρίσκονται -και άλλων που θα βρεθούν σε λίγο- στην ίδια θέση μ’ εμάς. Αφενός, εξακολουθεί να διατηρείται ο οικογενειακός θεσμός -έστω και πληγωμένος- ο οποίος λειτουργεί ως αποροφητήρας των κραδασμών που επιφέρει η οικονομική κρίση. Η οικογένεια, όσο μπορεί, συμπαραστέκεται στο άτυχο μέλος της.

Αφετέρου, η μεγάλη παραοικονομία λειτουργεί και αυτή θετικά, αφού υπάρχει αρκετό «λίπος» κρυμμένο σε κάποιους που δηλώνουν επίσημα φτωχοί. Βέβαια, αν δεν υπήρχε η παραοικονομία σε τόσο μεγάλο βαθμό, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Αλλά ουδέν κακό αμιγές καλού, και το αντίστροφο.

Ο κ. Πίπερ, περιγράφει στο άρθρο του την άσχημη εικόνα που συνάντησε και που όλοι μας είμαστε μπροστά της καθημερινά, άλλωστε. Γι’ αυτόν όμως είναι και πρωτόγνωρη. Δεν μπορεί να διανοηθεί φυσικά, ότι πολλά από αυτά που είδε αποτελούσαν μέρος της ζωής μας και πριν από την κρίση.

Προβαίνει όμως σε μια σημαντική διαπίστωση: «Την αλήθεια δεν την μαθαίνουμε, ούτε για την Ελλάδα, ούτε για την Ευρώπη. Προφανώς κανείς δεν τολμάει να μας την πει». Ειδικά για την Ελλάδα το εξηγεί σωστά. Κάνει λόγο για μια «τεράστια προσπάθεια απώθησης της πραγματικότητας. Κυρίως ο αμυντικός μηχανισμός των πολιτικών λειτουργεί θαυμάσια σε αυτόν τον τομέα».

Συμφωνούμε με τη χρήση του όρο «απώθηση» και όχι «απόκρυψη», επειδή δεν είμαστε βέβαιοι αν -και πόσοι- οι πολιτικοί μας καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Η συμπεριφορά τους δείχνει ότι αντιμετωπίζουν επιπόλαια την κατάσταση, με το ελληνικό «ες αύριον τα σπουδαία».

Συμφωνούμε επίσης και με την διαπίστωση του κ. Πίπερ, όταν αναφέρεται στην ελληνική κοινωνία, και κάνει λόγο για συλλογικό τραύμα: «Οι άνθρωποι ξεχειλίζουν από οργή την οποία μεταφέρουν στην οικογένειά τους. Οι νέοι μεταφέρουν την οργή στο δρόμο. Αυξάνεται ο αριθμός συμμοριών που επιτίθεται σε μετανάστες», επισημαίνει.

Επειδή δεν επεξηγεί πώς θα οδηγηθούμε σε κοινωνικές συγκρούσεις, υποθέτουμε ότι εννοεί πως ομάδες απελπισμένων πολιτών θα συγκρουσθούν με τις δυνάμεις της Τάξης. Αυτό όμως δεν αποτελεί «εμφύλιο πόλεμο». Εμείς, θέλουμε να επαναφέρουμε το συλλογισμό μας, που αναπτύξαμε σε παλαιότερο σημείωμα. Ότι μέσα στην κοινωνία βρίσκονται οι δυνάμεις που θα συγκρουσθούν μεταξύ τους.

Η πρώτη «ομάδα» έκανε ήδη την εμφάνισή της. Κουκουλοφόροι εναντίον εθνικιστών. Η άλλη «ομάδα» όμως, που κάποια στιγμή θα εμφανισθεί κι αυτή, θα επιφέρει περισσότερα πλήγματα. Θα είναι στη μια πλευρά οι απελπισμένοι, και θα έχουν απέναντί τους αυτούς που εξακολουθούν να πιέζουν για διατήρηση των προνομίων τους, που πολλά από αυτά είναι προκλητικά και αποκτήθηκαν με αθέμιτα μέσα.

Ο άνεργος, ο άστεγος, ο υποσιτιζόμενος δεν θα ανεχθεί πλέον το θρασύτατο ύφος και τον αντικοινωνικό τρόπο συμπεριφοράς των «ρετιρέ».

Πηγή: Βόρεια

Όταν ξεκινάει ένας καινούργιος χρόνος είναι λογικό να υπάρχει σχετικός ενθουσιασμός - ελπίδα ιδιαίτερα για ένα καλύτερο μέλλον σε όλους τους ανθρώπους, πόσο μάλλον όταν έχουν προηγηθεί πολύ άσχημα, συνεχώς επιδεινούμενα έτη.

Στα πλαίσια αυτά και επιθυμώντας να μην ξεφύγουμε πολύ από τον κανόνα, με δραματικές, απαισιόδοξες ίσως προβλέψεις για την πατρίδα μας, θα επικεντρωθούμε σε ένα και μόνο θέμα:

στην τεράστια ευγνωμοσύνη που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα για εκείνες τις υπηρεσίες της οι οποίες, μέσα από την οδύνη και τις περιπέτειες των Ελλήνων, βοήθησαν το Βερολίνο να αναδειχθεί στην Ουάσιγκτον της Ευρώπης.

Ειδικότερα, πριν από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους (η οποία εγκαινιάσθηκε από την Ελλάδα μέσα από την πρόσκληση που απέστειλε ο τότε πρωθυπουργός στο ΔΝΤ, με συνεργό του τον υπουργό του Τιτανικού, της εγκληματικής διόγκωσης των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, της εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού και της τελικής χρεοκοπίας), η Γερμανία ήταν μία "πεπερασμένη" δύναμη της Ευρώπης, η οποία μοιραζόταν το "θρόνο" με τη Γαλλία - χωρίς κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό και υπό τη σκιά των Η.Π.Α.

Μετά το 2010 όμως, όπου η Ελλάδα έφερε στην επιφάνεια το πρόβλημα της υπερχρέωσης της Δύσης, η Γερμανία κατάφερε να ηγηθεί ολόκληρης της Ευρώπης - εκτοπίζοντας τη Γαλλία και υποχρεώνοντας όλους τους υπόλοιπους "εταίρους" της να υποταχθούν στην οικονομική πολιτική της (η οποία μετατρέπει τις πρώην ελεύθερες ευρωπαϊκές χώρες, τη μία μετά την άλλη, σε δορυφόρους και προτεκτοράτα της).

Παράλληλα, κατόρθωσε έξυπνα να διασώσει τις τράπεζες της από τις ζημίες που τους είχαν προκαλέσει οι Η.Π.Α., να επαναφέρει την οικονομία της σε αναπτυξιακή τροχιά (με τη βοήθεια των εξαγωγών και της χαμηλής ισοτιμίας του ευρώ που της εξασφαλίζουν οι ελλειμματικοί "εταίροι" της), να εκμηδενίσει τα επιτόκια δανεισμού της, να κερδίσει τεράστια ποσά από τόκους, παρέχοντας απλά και μόνο εγγυήσεις σε χώρες όπως η Ελλάδα, να αντιγράψει τις μεθόδους του ΔΝΤ, να κυριαρχήσει στην ΕΚΤ, να αντιστρέψει τη ροή των κεφαλαίων, από το Νότο κάποτε προς το Βορά σήμερα και τόσα πολλά άλλα, τα οποία είναι δύσκολο να εκφράσει κανείς με μερικές μόνο γραμμές ενός κειμένου.

Στη συνέχεια, κατέφερε να πείσει πως οι γερμανικές εκλογές είναι τόσο σημαντικές για την Ευρώπη και τον πλανήτη, όσο οι αμερικανικές - με το Βερολίνο να διαδέχεται τις Βρυξέλλες και με την καγκελάριο να εμφανίζεται ηγετικά σε όλες τις τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ των "εταίρων" της.

Ολοκληρώνοντας, θεωρούμε πως το 2012 ήταν αναμφίβολα η καλύτερη χρονιά στην ιστορία της Γερμανίας - γεγονός που αφενός μεν το οφείλει, χωρίς καμία αμφιβολία, στην Ελλάδα και στις τελευταίες κυβερνήσεις της (οι οποίες επέλεξαν τη διεθνή επαιτεία αντί της αξιοπρέπειας, παραδίδοντας αμαχητί την εθνική μας κυριαρχία), αφετέρου θα το πληρώσουμε ίσως πάρα πολύ ακριβά.

ΥΓ: Πολλοί θεωρούν επιτυχία το ότι, η Ισπανία δεν έχει καταφύγει ακόμη στο μνημόνιο - αν και δύσκολα μπορεί να ισχυρισθεί κανείς κάτι τέτοιο, με την ανεργία να υπερβαίνει το 25%, με μία τεράστια τραπεζική κρίση και με μία καταρρακωμένη αγορά ακινήτων.

Δυστυχώς όμως, τα γεγονότα θα τους διαψεύσουν - αφού ευρίσκεται ήδη σε καθεστώς εσωτερικής στάσης πληρωμών, με το δημόσιο να αδυνατεί να εξοφλήσει τους προμηθευτές του, παρά την απ' ευθείας ενίσχυση των ισπανικών τραπεζών από το ESM.
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Χειρότερη χρονιά για όλους τους Ελληνες θα είναι το 2013 ακόμη και από αυτό το απαίσιο 2012, που επιτέλους τελειώνει. Η μαύρη δυστυχία της χρονιάς που πέρασε θα συνεχιστεί και κατά τη διάρκεια του νέου έτους σε ακόμη πιο ζοφερό φόντο, με όλους ανεξαιρέτως τους οικονομικούς δείκτες που αφορούν στο εισόδημα του πληθυσμού να επιδεινώνονται ακόμη περισσότερο. Είναι εντελώς αβάσιμες οι κωμικοτραγικές προσπάθειες της συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη να καλλιεργήσουν στον ελληνικό λαό την παραπλανητική εντύπωση ότι το 2013 θα βελτιωθεί δήθεν η ζωή του. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε καμία απολύτως περίπτωση. Πρόκειται για συνειδητό ψέμα που υπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες. Οι αριθμοί είναι ανελέητοι.

Το ΑΕΠ θα μειωθεί πάλι - για έκτη (!) συνεχή χρονιά από το 2008, κάτι που δεν συμβαίνει ούτε στους πολέμους. Από 208,5 δισ. ευρώ που ήταν στα τέλη του 2011 καταβαραθρώθηκε στα 194,7 δισ. ευρώ αυτή τη στιγμή και ο ίδιος ο κρατικός προϋπολο­γισμός προβλέπει νέα κατακρήμνισή του στα 183 δισ. ευρώ κατά το 2013. Μιλάμε για 50 δισ. πτώση από τα 231,6 δισεκατομμύρια του 2008 - μείωση πάνω από 20%!

Οι μισθοί καταποντίστηκαν στη διάρκεια του 2012. Μειώθηκαν μεσοσταθμικά κατά 13%, σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας, και προβλέπεται ότι θα μειωθούν τουλάχιστον κατά 6% ακόμη μέσα στο 2013, ενώ μειώθηκαν περίπου κατά 10% και στη διάρκεια των ετών 2010 και 2011. Αναφερόμαστε σε μέση μείωση άνω του 20% στη διάρκεια των τριών μνημονιακών χρόνων, με πολλούς εργαζόμενους να έχουν χάσει το 30% ή και το 40% ή το 50% των αποδοχών τους αυτή την εφιαλτική τριετία. Και αυτοί είναι οι «τυχεροί» της υπόθεσης υπό το πρίσμα του ότι συνεχίζουν να έχουν δουλειά.

Το ένα εκατομμύριο πλησιάζουν οι επιπλέον άνεργοι που προστέθηκαν στις 370.000 ανέργους που είχε η Ελλάδα το 2007. Οι άνεργοι στη χώρα μας έφτασαν τον Σεπτέμβριο το 1.300.000 - και από αυτούς ούτε 200.000 δεν παίρνουν το επίδομα ανεργίας! Eνα εκατομμύριο άνεργοι δεν παίρνουν τίποτα από πουθενά! Οσο για τον συνολικό αριθμό των ανέργων, όλες οι εκτιμήσεις λένε ότι θα αυξηθεί ακόμη παραπέρα το 2013.

Δεν θα ξαναδουλέψουν ποτέ στη ζωή τους οι περισσότεροι από αυτούς! Ποιος θα δημιουργήσει ξανά 1.000.000 θέσεις εργασίας, όταν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις κλείνουν κατά δεκάδες χιλιάδες τον χρόνο και ο δημόσιος τομέας για τουλάχιστον 10 χρόνια θα συρρικνώνεται διαρκώς λόγω της αρχής «μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις», παράγοντας έτσι ανέργους ή συνταξιούχους; Η έκταση της κοινωνικής σφαγής μέσω ανεργίας αποκαλύπτεται από το ανατριχιαστικό στοιχείο ότι ήδη στον ιδιωτικό τομέα είναι άνεργος ο ένας στους τρεις υπαλλήλους!

Με το «κούρεμα» των ομολόγων ο Ευάγγε­λος Βενιζέλος διέλυσε τόσο τα ασφαλιστικά ταμεία, των οποίων λεηλάτησε η κυβέρνηση τα αποθεματικά, όσο και το ελληνικό τραπεζι­κό σύστημα. Η κατάρρευση των ασφαλιστι­κών ταμείων οδηγεί σε συνεχείς, αλλεπάλ­λη­λες μειώσεις των συντάξεων. Πρόκειται για διαδικασία που θα συνεχίζεται για πολλά χρόνια με οικτρή κατάληξη για τους συνταξιούχους, που θα πεινούν αν δεν τους βοηθούν τα παιδιά τους ή άλλοι συγγενείς.

Πώς να πάρουν σύνταξη ικανή να εξασφαλίσει υποτυπωδώς αξιοπρεπή διαβίωση οι απόμαχοι της δουλειάς, όταν οι άνεργοι θα φτάσουν σύντομα στο ενάμισι εκατομμύριο και εκείνοι που δουλεύουν μπορούν πλέον να αμείβονται μόνο με... 586 ευρώ μεικτά τον μήνα, ενώ όσοι είναι κάτω των 25 ετών αμείβονται με 511 ευρώ, πάντα μεικτά; Είναι δυνατόν να παίρνουν οι συνταξιούχοι πιο πολλά από τους εργαζόμενους, με δεδομένο μάλιστα ότι 3,7 εκατομμύρια εργαζόμενοι πρέπει να ζήσουν 4,7 εκατομμύρια Ελληνες - 3,4 εκατ. μη οικονομικά ενεργά άτομα (συνταξιούχους, παιδιά, νοικοκυρές κ.λπ.) και 1,3 εκατ. ανέργους;

«Μαύρη χρονιά» και το 2013 θα είναι για την Ελλάδα εξαιτίας των όσων προαναφέρθηκαν. Μικρό τμήμα μιας ατελείωτης μαύρης πορείας. «Η πορεία ανάκαμψης της Ελλάδας θα διαρκέσει μία με δύο δεκαετίες ακόμη» δήλωσε ο Γερμανός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Βέρνερ Χίγερ στην εφημερίδα «Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ» της γερμανικής πρωτεύουσας. Η νύχτα θα είναι πολύ μεγάλη...
Στην ανατολή του 2013, όπως και σε κάθε νέο έτος, αλλά και σε κάθε νέα αρχή, οι άνθρωποι ελπίζουν σε κάτι καλύτερο.
Ελπίζουν η νέα χρονιά να πετάξει πίσω της τις κακοδαιμονίες του χθες με τον πιο αυτόματο τρόπο.
Οι πολιτικοί σε ΟΛΗ την Οικουμένη, Έλληνες και ξένοι, θα βγουν για να μοιράσουν ευχές, ελπίδες και προσδοκίες για ένα καλύτερο αύριο.
Οι Έλληνες σκλαβωμένοι μες την οικονομική τους μιζέρια δεν θέλουν να ακούσουν ούτε ευχές, ούτε ευχολόγια, ούτε τίποτε, γιατί πολύ απλά νιώθουν βαθειά απογοητευμένοι.
Η χώρα ζει την βαθύτερη κοινωνική – ανθρωπιστική κρίση της ιστορίας της. Η κρίση αυτή δεν είναι ούτε οικονομική, ούτε πολιτική, ούτε ιδεολογική. Είναι κρίση αξιών και προπάντων βαθειά κοινωνική.
Η χώρα των κατατρεγμένων, η χώρα των δυστυχισμένων, η χώρα των δύο εκατομμυρίων ανέργων πρωτίστως πρέπει να ξαναβρεί τον κοινωνικό της δρόμο.
Χάσαμε ως έθνος την περπατησιά μας. Ζούμε με χαλασμένη πυξίδα, χωρίς όραμα και κοινωνική αλληλεγγύη .
Οι παρακαταθήκες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Κολοκοτρώνη και των άλλων μεγάλων της ιστορίας μας που κράτησαν όρθιο τον Ελληνισμό σε δυσκολότερες στιγμές από αυτές που βιώνουμε σήμερα πρέπει να βγουν στο προσκήνιο.
Γιατί : Λαός φοβισμένος – πάντα ηττημένος
Λαός  χωρίς παιδεία – πάντα χαμένος
Λαός χωρίς κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη είναι
Λαός σβησμένος απ΄τον χάρτη
Έχουμε χρέος ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να διαμορφώσουμε νέες συνθήκες κοινωνικής συνοχής.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιμένουμε τα πάντα από την πολιτική ηγεσία της χώρας.
Οι πολιτικοί μας βρίσκονται για να κρατούν σταθερά το τιμόνι της διοίκησης της χώρας, είναι στις θέσεις τους για να διαμορφώσουν συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, σταθερότητας, προοπτικής κ.λ.π.
Ο Λαός μόνος του καλείται περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ιστορία του να επιδείξει συνθήκες κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.
Η Ακαδημαϊκή και πνευματική κοινότητα της χώρας δυστυχώς  είναι απούσα.
Η κοινωνία όμως είναι ΕΔΩ !
-       Έχουμε όλοι χρέος μας να αγκαλιάσουμε  τον συνάνθρωπό μας. Ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο.
-       Έχουμε ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά να ταξιδέψουμε στο χθες για να θυμηθούμε και στο αύριο για να πράξουμε .
-       Έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα τα καταφέρουμε και όχι ο καθένας με την πάρτη του…….
-       Έχουμε ανάγκη το ταξίδι στην ΕΛΛΑΔΑ μας.
Ταξίδι να νιώσουμε τα χρώματα και τα αρώματα της Ελλάδος.
Ταξίδι στην Ελλάδα του Ήλιου και του Καλοκαιριού, ταξίδι στην δική μας αυθεντική γεύση, στις δικές μας μουσικές και ακούσματα και όχι στην νεόφερτη υποκουλτούρα.
Ταξίδι στη δική μας Ελλάδα και όχι στην Ελλάδα των επιρροών  από ξενόφερτα σκευάσματα μόδας και αλλοτρίωσης του έθνους.
Είναι αλήθεια ότι μάθαμε να ζούμε με δανεικά και σαν νεόπλουτοι να κυνηγούμε τον «παρά» .
Η ζωή όμως έχει άλλες αξίες, έχει άλλες χαρές, έχει άλλα ιδανικά.
Ζωή χωρίς ευαισθησίες, ζωή χωρίς αξία για το συνάνθρωπ , είναι ζωή χωρίς ζωή.
Έχουμε όλοι μας και μόνοι μας χρέος, (γιατί αυτό δεν περιμένεις να στο πουν οι πολιτικοί)  να κοιτάξουμε έξω απ΄το παραθύρι μας. Να κοιτάξουμε δίπλα μας. Να πούμε Καλημέρα και να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας στον διπλανό μας.
Να σφίξουμε το χέρι του αρρώστου, να κάνουμε το έλλασον και όχι το μείζον, δίνοντας το με την ψυχή μας.
Να γυρίσουμε και να ξαναβρεθούμε στους μπαξέδες, στη ρούγα, στη γειτονιά, να φύγουμε από τα κλουβάκια μας που δεν ξέρουμε ποιος μένει δίπλα πάνω ή από κάτω.
Ζωή δεν είναι ΕΓΩ μόνος μου και ας τους άλλους να τραβιούνται, γιατί πολύ απλά
 ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – είναι ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ κοινωνία.
Ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε στα μάτια τον διπλανό μας και όλοι οι Έλληνες μαζί να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον.
Ως μέλος της Ελληνικής γαστρονομικής κοινότητας (με την ιδιότητα του Chef) θα προέτρεπα όλους μας να καταναλώσουμε Ελληνικά προϊόντα από τους μπαξέδες μας.
Ας πάμε να φυτέψουμε τους κήπους μας με γεύση ΕΛΛΑΔΑΣ, με θυμάρι και βασιλικό, με ρίγανη και δυόσμο, και να φτιάξουμε ένα πιάτο φαί για τον φτωχό της διπλανής πόρτας.
Ίσως ήρθε η ώρα μέσα από τις γειτονιές μας να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για την Νέα Ελληνική κουζίνα που θα στηρίζεται αποκλειστικά στα δικά μας εξαιρετικά προϊόντα.
Να καλλιεργήσομε αυτό που η UNESCO μας βράβευσε και χαρακτήρισε μέρος της Άυλης Παγκόσμιας Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς : Την Μεσογειακή Διατροφή .
Ήρθε η ώρα να πούμε Καλημέρα, να φυτέψουμε μπαξέδες, να φροντίσουμε τον διπλανό, να ακούσουμε τις μουσικές μας, να ερωτευθούμε τον Έλληνα, την Ελληνίδα και την Ελλάδα μας, γιατί το ταξίδι της Ελλάδας δεν τελειώνει ποτέ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ταξιδεύει
Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ.


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Οι ελπίδες ανάκαμψης της ευχαρίστησης που ο πολίτης αντλεί από την καθημερινή του ζωή, ζώντας σε μία ευνομούμενη Δημοκρατική κοινωνία, λιγοστεύουν επικίνδυνα.
Ο περισσότερος κόσμος έχει χάσει κάθε ελπίδα του για βελτίωση της ζωής του σε ορατό μέλλον.
Το 2013, με τα δεδομένα που υπάρχουν, προμηνύεται δυσκολότερο και χειρότερο για την Ελληνική κοινωνία, μετά το πρόσφατο μπαράζ φόρων και περιοριστικών μέτρων που ήρθε να προστεθεί στα προηγούμενα, συντείνοντας στην ακόμη μεγαλύτερη στέρηση στοιχειωδών αγαθών, για τον Έλληνα και Ελληνίδα πολίτη.

Και όλα αυτά, χωρίς ακόμη η πλειοψηφία της κοινωνίας, να έχει συνειδητοποιήσει ότι το μεγαλύτερο αγαθό που φαίνεται ότι της κόβεται στάγδην, (ενώ έχει εκχωρηθεί χονδρικώς ήδη από το 1ο Μνημόνιο) είναι η πολιτική της ελευθερία, δηλαδή το να αποφασίζει αυτή για το παρόν και το μέλλον της ζωής της καί όχι άλλοι, χωρίς μάλιστα να τη ρωτούν.
Και όμως, αυτό γίνεται και μάλιστα το βλέπει !!
Το γιατί δεν το συνειδητοποιεί και δεν επαναστατεί, είναι μία άλλη υπόθεση κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος, που δεν θα μας απασχολήσει τώρα, εδώ.

Εκείνο όμως που συμβαίνει, είναι η παντελής απώλεια ελπίδας σωτηρίας. Και αυτό, διότι:
• Όταν ο Σοσιαλισμός του ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε άκρατος φιλελευθερισμός

• Όταν ο Κομμουνισμός του ΚΚΕ αποδείχθηκε ιστορικό απολίθωμα

• Όταν ο Πατριωτισμός της ΝΔ αποδεικνύεται ένθερμη δουλοφροσύνη στους πατροπαράδοτους έξωθεν πάτρωνες της κυβερνώσας Ολιγαρχίας

• Όταν η “Δεξιά” δοκιμάζει το μαύρο κοστούμι του Φασισμού

• Όταν η μισή “Αριστερά” (ΔΗΜΑΡ) στηρίζει κυβέρνηση “Δεξιάς” και η άλλη μισή (ΣΥΡΙΖΑ) στηρίζει (και θέλει να σώσει) όλο αυτό το “σύστημα”, που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία φούσκα γεμισμένη με τα παραπάνω τεράστια ψέμματα

• Όταν η “Δημοκρατία” αποδεικνύεται ότι αποτελεί μάσκα για να καλύπτει μία οικογενειοκρατούμενη (πολιτική και οικονομική) Ολιγαρχία,

τί μένει για να ακουμπήσει ο κόσμος τις ελπίδες του;;;

 Τίποτε ! θα πούνε κάποιοι που η οπτική τους περιορίζεται στο κάδρο του πολιτικού κατεστημένου.

Όμως δεν είναι έτσι !
Υπάρχουν δύο ακλόνητα στηρίγματα : η Αλήθεια και η ίδια η Κοινωνία, ο εαυτός της, ο “κυρίαρχος λαός” !!!

Το αφεντικό, λοιπόν, (ο “κυρίαρχος λαός”) πρέπει να σηκωθεί από τον καναπέ του και τα ραχάτια του, να διώξει το υπηρετικό προσωπικό που τον κοιμίζει με το χάπι της TV για να τρώει ανενόχλητο το βιός του, να του πηδά γυναίκα, γιούς και κόρες και να αναλάβει “τα του οίκου του”.
Αλλιώς, αφεντικό και δούλοι, γίναμε ένα μάτσο μούλοι....

Η “άλλη πρόταση”, υπάρχει.
Είναι αυτή που φέρνει στο προσκήνιο την μόνη Αλήθεια που, όπως πάντα, είναι απλή:
• Η μόνη ελπίδα να ζήσουμε ευχαριστημένοι, είναι να ζούμε ανθρώπινα. Και, ζώ ανθρώπινα, σημαίνει ότι ανήκω σε μία ανθρώπινη κοινωνία όπου είμαστε ελεύθεροι για να αποφασίζουμε ΕΜΕΙΣ, ως ΕλΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ για τη ζωή μας.

Σήμερα, όπως όλοι μας βλέπουμε και ακούμε, αποφασίζουν άλλοι, (ξένοι και εντόπια τσιράκια τους) για το παρόν και το μέλλον της ζωής μας την οποία (μέσα από κατάπτυστες συμφωνίες εθνικής υποταγής, στηριγμένες σε οικονομικές δοσοληψίες) κατέχουν και ορίζουν.

Το μόνο, λοιπόν, που χρειάζεται να κάνουμε, είναι να ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ την οποία αποφάσισαν για εμάς, χωρίς να μας ρωτήσουν.

Τό “πώς;” όποιος ενδιαφέρεται, θα το βρεί στο www.2013marathon.org

Και, ας μην ακούσω κάποιον, καθισμένο στον καναπέ του, να διαμαρτύρεται ησύχως ότι του βιάζουν καθημερινά το ανήλικό του....

Της Αλεξάνδρας Τράγκα

Υπάρχουν δύο τρόποι να σκλαβώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με τη βία. Και ο άλλος με το χρέος. 
 Δύο χρόνια και οκτώ μήνες πέρασαν από την ημέρα που ο τέως πρωθυπουργός και νυν καθηγητής του Χάρβαρντ Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, αψηφώντας τη βούληση του ελληνικού λαού... ανακοίνωσε από το ακριτικό Καστελόριζο την προσφυγή της χώρας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, που οδήγησε στην υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.
 Δύο χρόνια και οκτώ μήνες ύφεση, ανεργία, πόνος, κατάθλιψη και αυτοκτονίες. Το πείραμα πέτυχε, το πειραματόζωο ψυχορραγεί.

 Η ελληνική κοινωνία, μουδιασμένη, επιλεκτικά ανήμπορη να αντιδράσει, παρακολουθεί ψυχρά την εφαρμογή του νέου Δόγματος του σοκ στο ίδιο της το κορμί.

 Η Δημοκρατία απέθανε στην ίδια τη χώρα που τη γέννησε. Παρακάμπτοντας την ενοχλητική γι’ αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία, η τρικομματική συγκυβέρνηση της εσωτερικής τρόικα, επέλεξε με το άκρως βολικό γι’ αυτή ΦΕΚ 240, να ξεπουλήσει το κράτος που ορκίστηκε να υπηρετεί.

Στο κείμενο αναφέρεται ρητά, ότι δεν εξαιρείται τίποτα από την κατάσχεση σε περίπτωση που η χώρα δεν εκπληρώσει υποχρεώσεις, ούτε λόγω εθνικής κυριαρχίας, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. 

«Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης» είναι η ακριβής διατύπωση, όπως δημοσιεύτηκε στο προαναφερόμενο ΦΕΚ.

 Από την εκχώρηση φυσικά δεν εξαιρείται ο υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας (υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο), ένας πραγματικός θησαυρός που αντί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους φυσικούς δικαιούχους του (τους Έλληνες πολίτες) παραδίδεται στα χέρια των πιστωτών.

 Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία ισχύος της Σύμβασης Cooper, ο αμερικανοτραφής τέως πρωθυπουργός φρόντισε να δέσει χειροπόδαρα τη χώρα, δεσμεύοντας για άλλη μία φορά τα στρατηγικά ορυκτά της χώρας τύποις και ουσία σε consortium εταιριών, που για άλλη μία φορά παραφυλούν όπως οι κόρακες την κατάλληλη στιγμή για να τα υφαρπάξουν.

 Γι’ αυτό άλλωστε «στήθηκε» και το σκηνικό των Ιμίων ώστε οι Τούρκοι να κάνουν λόγο για γκρίζες ζώνες, να ανακηρυχθούν τα εθνικά ύδατα διεθνή και να ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις για την εξαγωγή πετρελαίου.

Άκρως αποκαλυπτική είναι η μέθοδος που ακολουθείται από τον ιμπεριαλισμό των κονκισταδόρων. Ο Τζων Πέρκινς –μετανοημένος Οικονομικός δολοφόνος- αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Ο πιο κοινός τρόπος (υποδούλωσης ενός έθνους), είναι να εντοπίσουμε πρώτα τη χώρα η οποία διαθέτει πόρους όπως πετρέλαιο. Μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή από την Παγκόσμια Τράπεζα ή έναν από τους αδελφούς οργανισμούς (π.χ Διεθνές Νομισματικό Ταμείο). 

Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου, δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και έτσι εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές, πάμε πίσω και τους λέμε: Μας οφείλετε πολλά χρήματα και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρίες».

Και την ώρα που η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων ΕΔΕΥ Α.Ε, παραμένει ανενεργή, το σκάφος «Nordic» της νορβηγικής εταιρίας PGS, που έχει αναλάβει τις σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας έχει ήδη «σκανάρει» τις περιοχές νοτίως της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου και της Κρήτης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Έθνος, οι επιστήμονες της PGS, από τότε που ξεκίνησαν το ταξίδι, κάθε εβδομάδα αποστέλλουν τα δεδομένα που συλλέγουν για επεξεργασία στο αρμόδιο τμήμα που διαθέτει η εταιρία στο Χιούστον του Τέξας, στη χώρα δηλαδή ενός εκ των πιστωτών!

Και επειδή θεωρείτο αδύνατον για την ισχυρότερη χώρα της ευρωζώνης-τη Γερμανία- να μη λάβει και αυτή ένα μερίδιο από την πίτα των εσόδων που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, η τρικομματική συγκυβέρνηση των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη, φρόντισε ήδη να ικανοποιήσει με μία ακόμα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου τις απαιτήσεις της.

Καταπατώντας για άλλη μία φορά το Σύνταγμα και τους νόμους, η εσωτερική τρόικα, καθόρισε ήδη τη λειτουργία του ειδικού λογαριασμού της Τράπεζας της Ελλάδος στον οποίο θα κατατεθούν τα χρήματα του δανείου, και από τον οποίο θα εξυπηρετούνται αποκλειστικά οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Στον ίδιο λογαριασμό θα κατατίθενται τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, τα οποία επίσης θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους!

Εκτός από τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις, σε αυτόν θα κατατίθεται ολόκληρο το πρωτογενές πλεόνασμα-στόχος σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο 2013-2016. Δηλαδή 1,5% του ΑΕΠ το 2014, 3% του ΑΕΠ το 2015 και 4,5% το 2016. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εάν το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπεράσει τους στόχους, θα κατατίθεται και το 30% της υπέρβασης σε αυτό το λογαριασμό.

Και το ερώτημα κατόπιν τούτων είναι: ποια η θέση των Ελλήνων πολιτών απέναντι στην καταλήστευση του πλούτου που δικαιωματικά του ανήκει; Τι μπορούν οι ίδιοι να κάνουν ώστε να μπει επιτέλους ένα τέλος εντός του καινούριου έτους σε αυτό τον εφιάλτη;

Η απάντηση είναι απλή: εν αρχή ην η αφύπνιση και η ενημέρωση. Η προσωπική συνειδητοποίηση ότι ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να αποτελέσει ένα έστω και μικρό μέρος της λύσης.

Εάν συνειδητοποιήσουμε το βιασμό που υφιστάμεθα, τότε η αντίδραση είναι αναπόφευκτη. Το οφείλουμε στον εαυτό μας αλλά προ πάντων στα ίδια μας τα τέκνα να παραδώσουμε τη χώρα όπως ακριβώς την παραλάβαμε. Αυτό άλλωστε προστάζει και η αρχή της αειφορίας.

Ας οργανωθούμε λοιπόν, πρώτα σε τοπικό και κατόπιν σε πανελλαδικό επίπεδο ώστε να αναγκάσουμε τους πιστωτές και κυρίως τους εσωτερικούς Εφιάλτες να υποχωρήσουν και να αποχωρήσουν.

Και επειδή γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς θα σκεφθείτε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, να σας υπενθυμίσω μόνο τούτο: η κυβέρνηση του πρώτου κατοχικού πρωθυπουργού της χώρας, του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, έπεσε λίγες μόνο ημέρες μετά τις αυθόρμητες αντιδράσεις όλων των Ελλήνων πολιτών στην επέτειο του μεγάλου ΟΧΙ, της 28ης Οκτωβρίου.

Μην ξεχνάτε τη ρήση του μεγάλου στοχαστή, Νίκου Καζαντζάκη: «εγώ έχω χρέος μου να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω»
Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη από την αναφορά της Χουριέτ, για το ποιόν αυτών των ανθρώπων. Η τουρκική εφημερίδα προαναγγέλει “αδικία και ανθρωποφαγία” εις βάρος του Παπακωνσταντίνου από τους… λαϊκιστές!
 
Η τουρκική Hurriyet δεν περιορίζεται στην αναφορά των γεγονότων γύρω από την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, αλλά προχωρά στην ερμηνεία της. Ετσι, σε δημοσίευμά της λέει πως «η φωνή του Παπακωνσταντίνου δύσκολα θα ακουστεί έπειτα από τη σοκαριστική τροπή  των γεγονότων τα οποία οδηγούν την Ελλάδα στο πιο σκληρό τεστ της». 
Και συνεχίζει λέγοντας πως ο Παπακωνσταντίνου μπήκε στην πολιτική αρένα της ελληνικής πολιτικής ως ένα από τα «καθαρά» πρόσωπα του αναγεννημένου ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου. 
Όμως, συνεχίζει το δημοσίευμα, «με τις υπεραισιόδοξες προβλέψεις του σχετικά με το πόσο σύντομα η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές χάρη στις οποίες κέρδισε πολλούς υποστηρικτές, γρήγορα αποδείχθηκε λάθος». 

Όπως λοιπόν προβλέπει η Hurriyet «το σκάνδαλο έφτασε την κατάλληλη στιγμή για τον ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που οι τελευταίες δημοσκοπήσεις παρουσίαζαν το κόμμα στάσιμο. «Ο λαός όμως ζητά από το ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματά τους κι όχι διαδηλώσεις και ρητορείες».
Προκλητικές απόψεις περί Χριστιανισμού εξέφρασε ο Τούρκος υπουργός Περιβάλλοντος  και… Αστικοποίησης, Ερντογκάν Μπαϊρακτάρ, ο οποίος υποστήριξε ότι “Ο Χριστιανισμός έχει πάψει να αποτελεί θρησκεία και μετεξελίχθηκε σε … πολιτισμό, ο οποίος όμως δεν διδάσκει, ούτε προσφέρει έναν ξεχωριστό τρόπο ζωής, ειρήνη και ευτυχία”!

Συγκεκριμένα, o Τούρκος υπουργός κατά την διάρκεια συνεδρίου που διοργανώθηκε από το τμήμα γυναικών του κυβερνώντος ισλαμικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) είπε «Η θρησκεία των τριών μεγαλύτερων χωρών στον πλανήτη δεν είναι η μουσουλμανική και αυτό πρέπει να το αλλάξουμε . Από την Κίνα, την Ινδία και τις ΗΠΑ, μόνο η τελευταία μπορεί να θεωρηθεί ως χριστιανική – μονοθεϊστική – χώρα. Αλλά στις ΗΠΑ η πνευματικότητα και το θρησκευτικό συναίσθημα μειώνεται διαρκώς.

Στον κόσμο υπάρχουν 2,5 δισεκατομμύρια χριστιανοί που έχουν απωλέσει την πνευματικότητά τους. Ο χριστιανισμός δεν είναι πλέον θρησκεία. Είναι πλέον πολιτισμός. Αλλά δεν μπορεί αν είναι έτσι μια θρησκεία. Μια θρησκεία διδάσκει, είναι τρόπος ζωής που προσφέρει στο άτομο ειρήνη και ευτυχία».

Τα σχόλια δικά σας… εμείς, απλά τονίζουμε πως η κυβέρνηση της Ελλάδας πιστεύει στην Ελληνοτουρκική φιλία και αγνοεί ηθελημένα τις (σε καθημερινή σχεδόν βάση) προκλήσεις της Άγκυρας...