Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Νοε 2014

Γιατί δεν επαναφέρει η Ελλάδα την αρχή της αμοιβαιότητας και στενοχωρεί τον ψευτομουφτή της Ξάνθης; 

Παραμένοντας σταθερά στον δρόμο των προκλήσεων έναντι της Ελλάδας ο παράνομος ψευτομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, τώρα άρχισε να "καλεί" την "μητέρα πατρίδα" Τουρκία να εμπλακεί με την Ελλάδα και "να πέσει γροθιά" για να προωθηθούν τα συμφέροντα της "τουρκικής μειονότητας", η οποία εγκαταλείφθηκε από την Τουρκία στην Ελλάδα...!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να έχουν ήδη παρέμβει οι αρμόδιες αρχές και να καλέσουν τον συγκεκριμένο ψευτομουφτή για να απολογηθεί για τα λεγόμενά του, τα οποία θέτουν μείζον θέμα εσωτερικής ασφάλειας και ειρήνης μεταξύ των Ελλήνων πολιτών της Θράκης. Τι άλλο χρειάζεται να συμβεί από την πλευρά της συγκεκριμένης ομάδας τουρκοφρόνων της Ελληνικής Θράκης, προκειμένου να σταματήσει η ανοχή, να πάψει η αδιαφορία και να εφαρμοστεί ο νόμος, όπως εφαρμόζεται στην υπόλοιπη χώρα; Πότε θα σταματήσει η φοβικότητα των "αρμοδίων" κομματικών εγκάθετων του κρατικού τομέα, των τοπικών πολιτικών - κομματόσκυλων, των τοπικών βουλευτών, αλλά και των ΜΜΕ, που σιωπούν σε κάθε πρόκληση, που δεν τολμούν να καταγγείλουν τις συνεχείς -επικίνδυνες για την εσωτερική ασφάλεια- "παρεμβάσεις" των δοτών του τουρκικού προξενείου της και της Άγκυρας στην απολύτως ευαίσθητη περιοχή της Θράκης;

Η απάντηση, δυστυχώς, είναι αρνητική (εις το άπειρον), αφού η ασκούμενη πολιτική και οι υπάρχοντες πολιτικοί εδώ και χρόνια έχουν "συμβιβασθεί" με μία άτυπη συγκυριαρχία της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη και σιωπηλά (αλλά και ενοχικά στον απόλυτο βαθμό) μειώνουν την κρατική παρουσία σε τμήματα της Θράκης που χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής (και ελέγχου). Η σχεδόν απόλυτη απουσία - ανυπαρξία αστυνομικών τμημάτων σε χωριά του ορεινού όγκου των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, αλλά και σε χωριά (και δήμους) με αμιγές μουσουλμανικό στοιχείο, η ανοχή στην παραβατικότητα των μουσουλμάνων και τέλος η σιωπή μπροστά στην προκλητικότητα των παρακοιμώμενων (και ευεγετηθέντων στον απόλυτο βαθμό) του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, έχει ήδη δημιουργήσει ψιθύρους ανησυχίας και ανασφάλειας σε σημαντική μερίδα των χριστιανών κατοίκων της Θράκης.
Άραγε, η κυβέρνηση των Αθηνών τι θετικό έχει κάνει για να αντιμετωπίσει το φαινόμενο (στο σύνολό του) της απόπειρας εκτουρκισμού των Πομάκων, των παράξενων δραστηριοτήτων της Ziraat Bank (τράπεζα άμεσα συνεργαζόμενη με τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, υποκατάστημα της οποίας έκλεισε στη Νέα Υόρκη με εντολή των αρχών επειδή πραγματοποιούσε μη απολύτως σύννομες εργασίες), αλλά και συγκεκριμένων τουρκοφρόνων πολιτικών που με την συμπεριφορά τους προκαλούν το κοινό αίσθημα των Ελλήνων της Θράκης;
(Ως ένα και μόνο απλό παράδειγμα αναρωτιόμαστε: Έχουν ερευνηθεί οικονομικά -φυσικά από το ΣΔΟΕ- οι ιμάμηδες, οι χοτζάδες και ένα πλήθος άλλων μουσουλμάνων "επιχειρηματιών" που κινούνται προκλητικά στην Θράκη αλλά εσχάτως και στους νομούς Δράμας και Καβάλας, αλλά και στα Δωδεκάνησα), για να αιτιολογήσουν τις πηγές των οικονομικών τους εσόδων;)

Το απόσπασμα που παραθέτουμε (το δανειστήκαμε από τα "Τουρκικά Νέα") είναι χαρακτηριστικό των διαθέσεων και των "αισθημάτων" που τρέφουν τα μίσθαρνα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, τα υποπρακτορίδια και το υπόλοιπο "λεφούσι" που σε καθημερινή βάση σχεδιάζει και εκτελεί ενέργειες με σκοπό να βλάψουν διεθνώς το κύρος της Ελλάδας.
Η ομιλία του ψευτομουφτή έγινε σε κοσμικότατο κέντρο (ποιός πληρώνει άραγε;) πλησίον του Ιάσμου, εξ αφορμής του εορτασμού της "Ημέρας του Δασκάλου" και βρίθει από ανακρίβειες και ψεύδη. Όμως, κανείς δεν τον αγγίζει, αν και αυτά τα ψεύδη είναι δυνατόν να υποκινήσουν δράσεις και ενέργειες κατά του Ελληνικού Κράτους, αλλά και κατά Ελλήνων πολιτών (που επιμένουν να παραμένουν στην Θράκη)...

Ο πρόεδρος, λοιπόν, της Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης (είναι η παράνομη κυβέρνηση των "Τούρκων της Θράκης" που πριν από μερικά χρόνια ορκίστηκε στο χωριό Εχίνος του ν. Ξάνθης) Αχμέτ Μέτε ανέφερε… και είπε:
"Υπάρχει κάποιο λάθος αλλά δεν μπορώ να το εντοπίσω. Από τότε που αφέθηκε η Δυτική Θράκη στην Ελλάδα υπάρχει ένα λάθος. Η Ελλάδα που μας δέχτηκε ως παρακαταθήκη, από εκείνη την μέρα και μετά επιδιώκει να φάει τα δικαιώματα μας και να μας εξελληνίσει. Σκέφτομαι όμως και το κράτος που καταβάλει κάθε είδους προσπάθεια για να πάρουν οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης τα δικαιώματα τους. Σκέφτομαι και την μητέρα-πατρίδα που μας άφησε εδώ. Πιστεύω πως μας άφησε εδώ ως μειονότητα. Και δεν μπορώ να βρω που είναι το λάθος. Στην πραγματικότητα ξέρω που είναι το λάθος μου, αλλά προσπαθώ να το αγνοώ.
Πολύτιμοι πρεσβύτεροι μου. Δεν θα μπω στην συζήτηση το ποιο είναι το μεγαλύτερο θέμα της μειονότητας. Αλλά θα πω το εξής. Άφησαν ακέφαλη την μειονότητα. Άφησαν την μειονότητα χωρίς δασκάλους, χωρίς σχολεία, χωρίς ταυτότητα και χωρίς προσόντα. Και συνεχίζουν ακόμη να την αφήνουν έτσι. Μετά από την κατάργηση της αρχής της αμοιβαιότητας, απομείναμε στο έλεος της Ελλάδας. Σας το λέω ότι θα έρθουν ακόμη χειρότερα από τώρα και μετά. Όπως πάντα να κάνω τον κακό αστυνομικό. Ο νόμος θα ψηφιστεί. Τι θα κάνουμε; Θα κάνετε πορεία. Να κάνουμε όλοι μαζί. Και τι θα γίνει; Δείτε δεν έχουμε, δεν μας απέμεινε ισχύ να τα απορρίψουμε αυτά ! Πλέον πρέπει να εμπλακούν τα κράτη. Εμείς με τους φορείς μας 4-5 χρόνια τώρα, επιχειρούμε ως τουρκο-μουσουλμανική μειονότητα Δυτικής Θράκης να οργανώσουμε ένα μεβλίτ  σε Λάρισα, Γιάννενα και Σέρρες. Υπήρξε αλληλογραφία. Απορρίφθηκε το αίτημα από το ελληνικό κράτος. Το κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας όμως διόρισε 8 μητροπολίτες και αυτοί οι μητροπολίτες κάνουν μια χαρά λειτουργίες σε μέρη όπου δεν υπάρχουν χριστιανοί. Στην Δυτική Θράκη ο μουσουλμάνος Τούρκος δεν μπορεί να ανοίξει ένα ιδιωτικό σχολείο. Δεν μπορεί να βάλει ένα δάσκαλο στο σχολείο του. Στην Τουρκία όμως ανοίγουν σχολείο για δύο μαθητές χριστιανούς και έναν μουσουλμάνο και το σχολείο παραμένει ανοιχτό. Αυτό είναι που θέλω να πω. Πλέον για να ακουστεί η φωνή μας και να σταματήσουν οι αδικίες πρέπει να πέσει γροθιά. Εάν η πατρίδα μας επιθυμεί τόσο να μας συντρίψει, τότε η μητέρα πατρίδα μας πρέπει να μας στηρίξει σε αυτό το θέμα. Πρέπει όπως μας στήριξε μέχρι σήμερα, έτσι να μας στηρίζει από τώρα και πέρα".
Τα συμπεράσματα από αυτή την ομιλία, ανήκουν σε όλους εμάς, αλλά ιδιαίτερα στις ελληνικές αρχές και πολύ συγκεκριμένους υπαλλήλους τους που με προσωπικές τους αποφάσεις νομιμοποιούν(!!!) παράνομες δράσεις της μουσουλμανικής μειονότητας, στους δημάρχους που υποδέχονται παράνομους "τουρκικούς συλλόγους", στους ανύπαρκτους τοπικούς και όχι μόνο βουλευτές που ψηφίζουν "ναι σε όλα" αλλά ξεχνάνε τι συμβαίνε στην Ελληνική Θράκη, στους υπουργούς και στον ίδιο τον "πατριώτη" και φερόμενο ως πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αντώνη Σαμαρά. Όλοι αυτοί φέρουν ακέραιη την ευθύνη για την ύπαρξη ανθρώπων και την λειτουργία ομάδων που έχουν ως στόχο την δημιουργία ανώμαλων καταστάσεων, παρά τις ενημερώσεις, τις ειδοποιήσεις και τις επισημάνσεις των αρμοδίων αρχών.

Μήπως θα ήταν μία καλή αρχή, οι ελληνικές αρχές να επαναφέρουν το μέτρο της αμοιβαιότητας, που τόσο στενοχωρεί τον ψευτομουφτή Αχμέτ Μετέ η κατάργησή του; Επαναφέρετέ το κύριοι, και εφαρμόστε ό,τι έκανε η Τουρκία στην Ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης (η οποία είναι εθνική και όχι θρησκευτική, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης), στον παραπονούμενο Μετέ και στην παρέα του... Έτσι, για αρχή, για να του δώσετε την ευχαρίστηση της ισονομίας, της ισοπολιτείας, αλλά και της "τουρκικής συμπεριφοράς" προς τις μειονότητες...

Για οτιδήποτε συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί στη Θράκη, υπεύθυνος θα είναι πρωτίστως ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος σε λίγες ημέρες πρόκειται να δεχθεί (σε κοινό υπουργικό συμβούλιο Ελλάδας και Τουρκίας) τον τούρκο ομόλογό του για να ακούσει τα "αιτήματα της Τουρκίας" για την Ελληνική Θράκη. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν γνώριζε τι συμβαίνει στην Θράκη. Όποιος στο μέλλον ισχυριστεί άγνοια, θα είναι είτε ψεύτης είτε προδότης.

ΥΓ: Κύριε πρωθυπουργέ, κάποιες κακές γλώσσες στην Θράκη λένε πως σε κάποια επίσκεψής σας βάλατε την υπογραφή σας (ως απόδειξη σε κάποιον μειονοτικό δήμαρχο, που το έδειχνε στη συνέχεια περιχαρής στους συνεργάτες του και τους δημοτικούς του συμβούλους) πως αν κατοθώνατε να γίνετε πρωθυπουργός θα ξεχνούσατε" ένα πρόστιμο (ύψους 800.000 ευρώ) της Πολεοδομίας, που αφορούσε στην ανέγερση κάποιου παράνομου τζαμίου. Αν οι κακές γλώσσες λένε ψέματα, εμείς αναρωτιόμαστε, γιατί το συγκεκριμένο αυτό πρόστιμο δεν έχει πληρωθεί ακόμη;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η πρόσκληση στον ρώσο πρόεδρο ενόχλησε ορισμένους ηγέτες

Η Ευρώπη, η Δύση γενικότερα, μπορεί να έβαλε τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σε ένα είδος «τιμητικής απομόνωσης» λόγω Ουκρανίας, αλλά υπάρχουν μερικές διεθνείς εκδηλώσεις και συναντήσεις όπου η απουσία του θα βαρύνει όχι τον ίδιο, αλλά εκείνους που είτε τον αποφεύγουν είτε δεν τον προσκάλεσαν. Μια τέτοια είναι ο τιμητικός εορτασμός, τον ερχόμενο Ιανουάριο, της απελευθέρωσης των χιτλερικών στρατοπέδων του Τερεζίν στην Τσεχική Δημοκρατία και του Άουσβιτς στην Πολωνία. 

«Η κρίση στην Ουκρανία δεν μπορεί να διαταράξει το 2015 τις τραγικές μνήμες», δήλωσε τσέχος κυβερνητικός αξιωματούχος. Στην Βαρσοβία πιθανολογούν μία συνάντηση του ρώσου προέδρου με τον ουκρανό ομόλογο του Πέτρο Ποροσέκνο.

Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών έστειλαν προσκλήσεις σε δεκάδες ηγέτες χωρών που πήραν μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για μια «άτυπη συγκέντρωση» στις 26 και 27 Ιανουαρίου. Φυσικά έχει κληθεί και ο ρώσος πρόεδρος. Πιστεύεται ότι θετικά θα απαντήσουν οι ηγέτες της Γαλλίας, Βρετανίας, Ιταλίας, ΗΠΑ, Γερμανίας κ.α.

Στις 26 θα γίνει επίσκεψη στον χώρο του άλλοτε χιτλερικού στρατοπέδου του Τερεζίν και θα ακολουθήσει δεξίωση στο προεδρικό μέγαρο όπου θα υπογράφει η Διακήρυξη του Τερεζίν, ένα κείμενο καταδίκης της κάθε μορφής βίας, του αντισημιτισμού και της παραβίασης των ελευθεριών.

Την επόμενη οι ηγέτες θα μετακινηθούν από την Πράγα στη Βαρσοβία. Ακριβώς πριν από 70 χρόνια, στις 27 Ιανουαρίου 1945, ρωσικά και ουκρανικά στρατεύματα άνοιξαν τις πύλες του στρατοπέδου του Άουσβιτς. Ήταν σχεδόν άδειο. Τα Ες Ες είχαν μεταφέρει τους κρατούμενους σε άλλο στρατόπεδο και είχαν αφήσει μόνο τους ετοιμοθάνατους.

Φυσικά, η πρόσκληση στον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ενόχλησε τους αντιρώσους στις χώρες της Βαλτικής και στην Ουκρανία. Ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας και σήμερα αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Ντόναλντ Τουσκ, κρίνει ότι «η πρόσκληση είναι κάτι το παρακινδυνευμένο».

Αντίθετα ο τσέχος πρόεδρος Μίλος Ζέμαν, θεωρούμενος φιλορώσος, δήλωσε ότι «θα ήταν αδιανόητο» να μην προσκληθεί ο πρόεδρος Πούτιν, ο οποίος «εκφράζει τη χώρα οι άνδρες και οι γυναίκες της οποίας ελευθέρωσαν τον λαό μας».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Προτιμά να χρηματοδοτεί τουρκικές και όχι ελληνικές επιχειρήσεις!!!

Η τράπεζα εμπορίου και ανάπτυξης του Εύξεινου πόντου ( Black sea trade development Bank-παρευξείνια τράπεζα) ιδρύθηκε από 11 κράτη μέλη μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα το 1997 σύμφωνα με το νόμο 2380/1996 Α38 στο οποίο καθορίζει την σύσταση λειτουργίας της εν λόγω τράπεζας.

Το Ελληνικό δημόσιο συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της εν λόγω τράπεζας με ποσοστό που ανέρχεται στο 16,5% και σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις λειτουργίας της θα πρέπει να συμβάλει στις αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων τα οποία θα διατεθούν σε επενδυτικά σχέδια στις χώρες κράτη μέλη. Το ΔΣ της εν λόγω τράπεζας και οι μέτοχοι αποφασίσανε να συστήσουν την έδρα στην πόλη της θεσσαλονίκης και κυρώθηκε από το Ελληνικό δημόσιο σύμφωνα με τον νόμο 2707/99 ΦΕΚ Α78 και να χρηματοδοτήσει με το ποσό των 10.000.000 ευρώ από τον κρατικό προύπολογισμό για την αγορά και ανέγερση κτηρίου.

Επίσης σύμφωνα με την υπ`αριθμ. ΔΟΟ1605/13832/24.3.2008 κοινή υπουργική απόφαση του υπουργείου οικονομικών και υπουργείο εξωτερικών το Ελληνικό δημόσιο θα καταβάλλει το ποσό των 33.000.000 SDR για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας εμπορίου και ανάπτυξης εύξεινου πόντου(BLACK SEATRADE AND DEVELOPMENT BANK – BSTDB)», (ΦΔΚ Β΄ 581).

Επίσης σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου οικονομικών με την υπ`αριθμ ΠΟΛ.1044/ 17.02.2012 Α.Υ.Ο (ΦΕΚ 463/Β/24.02.2012) καθορίστηκε η πλήρη απαλλαγή δασμών και φόρων για την λειτουργία και δραστηριότητα της εν λόγω τράπεζας και τα μέλη του αλλοδαπού προσωπικού αυτής.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει η ίδια η τράπεζα με την επωνυμία BLACK SEATRADE AND DEVELOPMENT BANK – BSTDB στο ενημερωτικό της δελτίο με ημερομηνία ιούνιος 2014 αναφέρει πως το ύψος των δανειοδoτηθέντων κεφαλαίων προς επιχειρήσεις που χορηγήθηκαν προς την χώρα μας είναι μόνο στο ποσοστό του 4% όταν τα κεφάλαια που έχει διαθέσει το Ελληνικό δημόσιο προς την εν λόγω τράπεζα είναι άνω του 17% και την ίδια ώρα η εν λόγω τράπεζα έχει διαθέσει περί του 30% των δανείων της στην Τουρκική οικονομία χρηματοδοτώντας δημόσια και ιδιωτικά επιχειρηματικά σχέδια όπως το Μετρό της Κωνσταντινούπολης και σειρά κατασκευής αεροδρομίων. Σύμφωνα επίσης με στοιχεία που δημοσιεύει η ίδια η τράπεζα στην Ελλάδα έχουν χρηματοδοτηθεί στο παρελθόν επιχειρήσεις όπως η Νεοχημική του γνωστού υπόδικου για απάτες εις βάρος του Ελληνικού δημοσίου και κοινού ποινικού δικαίου κυρίου Λαυρεντιάδη όπως επίσης και επενδυτικά σχέδια σε ΑΠΕ γνωστού επιχειρηματικού ομίλου.

Κατόπιν αυτών
Ερωτάσθε κύριοι υπουργοί

Ποιος το συνολικό τίμημα της συμμετοχής του Ελληνικού δημοσίου στην εν λόγω τράπεζα;

Πως και με ποιο τρόπο επεδιώξατε να αυξήσετε το ποσοστό χρηματόδοτησης προς την Ελληνική οικονομία από την εν λόγω τράπεζα όταν αυτή την στιγμή είναι κάτω του 4% και τηρουμένων των δυσκολιών χρηματοδότησης από το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

Γνωρίζετε πως με κεφάλαια του Ελληνικού δημοσίου σήμερα χρηματοδοτούνται δημόσια έργα στην Τουρκία;

Γνωρίζετε πως με κεφάλαια που προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό χρηματοδοτήσατε στο παρελθόν επιχειρήσεις που σήμερα οι μεγαλομέτοχοι είναι υπόδικοι και οι επιχειρήσεις τους πτωχευμένες ποιος θα αναλάβει την εν λόγω ζημιά;

Γιατί ανέλαβε το Ελληνικό δημόσιο να αγοράσει και να κατασκευάσει το κτήριο εγκατάστασης της εν λόγω τράπεζας με το ποσό των 10.000.000 ευρώ όταν υπάρχουν άλλοι 11 εταίροι της εν λόγω τράπεζας;

ΛΕΛΙΑΤΣΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΤΟΜΕΑΡΧΗΣ
ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Εισαγωγικό σχόλιο ιστολογίου: Αυτή την περίοδο ένα πλήθος πολέμων διεξάγεται, με σοβαρούς κινδύνους να αλληλοεπηρεαστούν και να αποκτήσουν ενωτικές τάσεις.
Για την ακρίβεια, στην Ουκρανία διεξάγεται ένας εμφύλιος πόλεμος με σαφή απειλή μεγαλύτερης αιματοχυσίας, σοβαρή πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου κράτους αλλά και εξάπλωσής του σε χώρες της περιοχής, ενώ έχει ήδη δημιουργηθεί ένα ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας.
Στην Λιβύη διεξάγεται ένας διαφορετικός πόλεμος, ο οποίος ενέχει στοιχεία εμφυλίου, αλλά επί της ουσίας είναι θρησκευτικός (τζιχαντιστές), ο οποίος παραμένει "αθέατος" παρά την πολύ σκληρή του μορφή αλλά και το ενδιαφέρον της Ευρώπης για την ροή ενέργειας από την χώρα αυτή.
Στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης και Εγγύς Ανατολής διεξάγεται ένας τύποις θρησκευτικός πόλεμος (τζιχαντιστές), που επί της ουσίας είναι γεωπολιτικός και απειλεί με την εμφάνιση ενός ζεύγους νέων κρατών (Κουρδιστάν, Ισλαμικό Κράτος).
Οι «σταθεροί πόλεμοι» στην Αφρική και το Αφγανιστάν δείχνουν να παίρνουν μία διαφορετική μορφή, εμπλουτιζόμενοι με θρησκευτικά χαρακτηριστικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι πόλεμοι ανάδειξης νέων δυνάμεων που θα επιχειρούν να διαχειρισθούν τις τοπικές (και όχι μόνο) οικονομίες, οι οποίες έχουν σχέση με ορυκτά (και δη σπάνια).

Μέσα σε αυτό το σκηνικό «πόλεμων» και εάν εξαιρέσουμε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ο οποίος πλέον δεν μπορεί να αποσαφηνισθεί επαρκώς, ο ενεργειακός πόλεμος εισήχθη σε μία προσπάθεια των ΗΠΑ να μειώσουν την οικονομική ισχύ της Ρωσίας, αλλά, δυστυχώς για την Ουάσιγκτον, αυτή η κίνηση επηρεάζει πλέον σοβαρά και την αμερικανική οικονομία, η οποία άρχισε να μετράει πληγές από την επιλογή αυτή του Λευκού Οίκου.

Οι εξελίξεις αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης οικονομικής κρίσης, η εμφάνιση περιφερειακών πολέμων δημιουργεί συνθήκες και τάσεις συσπείρωσης μεταξύ των αντιμαχομένων πλευρών. Αυτή η συσπείρωση και οι ανάλογες λογικά αυξανόμενες πιέσεις, ιδιαίτερα σε μία περίοδο κατά την οποία έχει ξεκινήσει μία μαζική γεωπολιτική, γεωστρατηγική και γεωοικονομική ριζική αλλαγή, ενδέχεται να «ξυπνήσουν» την ανάγκη επιβίωσης των ισχυρών παικτών που ήδη ατενίζουν την πιθανότητα περιθωριοποίησης και ουσιαστικής εξουδετέρωσής τους για τα επόμενα 100 χρόνια. Ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο είναι η ικανή συνθήκη (αλλά και η μελλοντική επιδιωκόμενη επιρροή σε περιοχές παραγωγής ενέργειας) μπορεί να σταθεί ως καλή αφορμή για μία περαιτέρω ώθηση των υπό περιθωριοποίηση «παικτών» ανοίγοντας το «κεφάλαιο» ανάληψης αποφασιστικών δράσεων και συγκρούσεων, οι οποίες δεν θα περιοριστούν στο οικονομικό πεδίο…

Το άρθρο που ακολουθεί, αναλύει τον ήδη «αναπτυσσόμενο» πόλεμο στις τιμές της ενέργειας. Πόλεμος που έχει την δυναμική να λειτουργήσει ως πυροκροτητής για κάτι πολύ μεγαλύτερο από τους χειρότερους εφιάλτες…, αφού οι δύο ισχυροί του πλανήτη άρχισαν να μετράνε βαθιές πληγές...

Μπούμερανγκ για την Αμερική ο «πόλεμος πετρελαίου»
Ο Πόλεμος του πετρελαίου δεν θα λήξει σήμερα στη Βιέννη


Του Μιχαήλ Στυλιανού

Το φάσμα της οικονομικών ερειπίων, που εγείρει ο πόλεμος του πετρελαίου, πλανάται στην αίθουσα της Βιέννης όπου συνεδριάζουν σήμερα οι υπουργοί χωρών-μελών του ΟΠΕΚ, σε μιαν αγωνιώδη απόπειρα των πιο φτωχών από αυτές να πείσουν τις πλουσιότερες να μειώσουν την παραγωγή τους.

Η πτώση της τιμής του πετρελαίου κατά τριάντα και πλέον δολάρια το βαρέλι από τον Ιούνιο, οφειλόμενη σε οικονομικά αλλά και πολιτικά αίτια, απειλεί να εξουθενώσει παραγωγούς χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής για τις οποίες οι εξαγωγές πετρελαίου αποτελούν βασική πηγή εισοδήματος. Αντιπροσωπεύει επίσης βαρύ πλήγμα για την οικονομία του Ιράν, ήδη βαρύτατα τραυματισμένη από τις αμερικανικές κυρώσεις, αλλά και για την ανθεκτικότερη ρωσική οικονομία.

Όλες γενικώς οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες δοκιμάζονται από την πτώση των τιμών, αλλά η Σαουδική Αραβία, ακολουθούμενη από τα αραβικά κράτη που την περιστοιχίζουν, διαθέτει ικανά αποθέματα κεφαλαίων για να συνεχίσει την αποχή της από τον παρεμβατικό ρόλο που είχε στο παρελθόν, χειριζόμενη τη στρόφιγγα για την εξισορρόπηση προσφοράς και ζήτησης στην αγορά.

Ισχνές είναι εξ αυτού του λόγου οι προοπτικές επιτυχίας της σημερινής διάσκεψης στη Βιέννη, δοθέντος ότι η ισχυρότερη παραγωγός και άλλοτε ενοποιός δύναμη του ΟΠΕΚ, η Σαουδική Αραβία, δεν έχει ιδιαίτερη πίεση να τερματίσει τον πόλεμο του πετρελαίου, ενώ έχει αντίθετα λόγους να αναμένει οφέλη από την συνέχισή του.

Η παλαιά ενότητα των χωρών του ΟΠΕΚ, που καθιστούσε αυτόν τον οργανισμό δύναμη περίπου ρυθμιστική της παγκόσμιας οικονομίας, έχει πάψει να υπάρχει. Ο θανάσιμος ανταγωνισμός μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν και η επανεισβολή στην αρένα της Αμερικής σαν επίσης μεγάλης πετρελαιοπαραγωγού χώρας, με την εκμετάλλευση των σχιστολιθικών πεδίων, ανέτρεψαν την εικόνα των συντελεστών στην διαμόρφωση της αγοράς του πετρελαίου. Μια επιπλέον διάσταση στην περιπλοκή έδωσε ο ψυχρός πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας, υποκινώντας το πραξικόπημα στην Ουκρανία.

Στην πραγματικότητα στη διεθνή σκηνή έχουμε τώρα το φαινόμενο μιας επισώρευσης πολέμων: τον ψυχρό πόλεμο Δύσης εναντίον Ρωσίας, τον θερμό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία, τον ατέρμονα πλέον και ολοένα διευρυνόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», τον νομισματικό πόλεμο Κίνας-Ρωσίας-BRICS κατά της κυριαρχίας του δολαρίου και τον πόλεμο του πετρελαίου – άθροισμα ορατό αλλά ελλιπές, που δεν προοιωνίζεται παρά πολύ σκοτεινές εξελίξεις.

Για τις αιτίες της συνεχιζόμενης κατάρρευσης της τιμής του πετρελαίου –που πιθανολογείται να φθάσει και στα 60 δολ.-μόνη αδιαφιλονίκητη είναι η πτώση της ζήτησης, λόγω της διεθνούς οικονομικής ύφεσης.
Αντικείμενο έντονων συζητήσεων και συγκρουομένων ερμηνειών είναι η στάση απαθούς παρατηρητή των «δυνάμεων της αγοράς» που υιοθέτησε Η Σαουδική Αραβία, αρνούμενη να δεχθεί συντονισμένη μείωση της παραγωγής για την αποκατάσταση της ομαλότητας. Δύο επικρατούσες ερμηνείες φαίνεται να εμπεριέχουν, κατά το ήμισυ η κάθε μια, την αλήθεια.

Κατά την πρώτη, που υποστηρίχθηκε από έγκυρους Αμερικανούς δημοσιογράφους στον εξω-συστημικό Τύπο, η πτώση της τιμής του πετρελαίου είναι το αποτέλεσμα μυστικής συμφωνίας μεταξύ του Αμερικανού υπουργού των Εξωτερικών Τζων Κέρυ και του βασιλικού οίκου Σαούντ, όταν ο πρώτος επισκέφθηκε τη Ριάντ τον Σεπτέμβριο, για να στρατολογήσει τους Σαουδάραβες στην εκστρατεία εναντίον των τζιχαντιστών του Ι.Κ. Κατά την εκδοχή αυτή η Σαουδική πλευρά επιδίωξε τη συμφωνία των Αμερικανών στην τεχνητή πτώση της τιμής, προκειμένου να πληγεί η οικονομία του Ιράν. Ο Κέρρυ προθύμως συγκατατέθηκε (απιστώντας στο φλερτ με τον Ιρανό πρόεδρο Χατεμί) υπολογίζοντας στο πλήγμα κατά της Ρωσίας.

Η δεύτερη εκδοχή, που ενισχύεται από τις εξελίξεις, υποστηρίζει ότι βασικός στόχος της Σαουδικής συνέργειας στον κατήφορο των τιμών δεν είναι το Ιράν αλλά ο αμερικανικός μελλοντικός ανταγωνισμός με πετρέλαιο υδραυλικής ρωγμάτωσης (φράκινγκ), η αμερικανική παραγωγή του οποίου έτεινε να ξεπεράσει την Σαουδική.

Συμβαίνει πράγματι η πτώση των τιμών εάν συνεχισθεί κάτω από το επίπεδο των 80 δολ. τα βαρέλι θα τσακίσει τη νέα και μόνη ανθούσα αμερικανική βιομηχανία, της εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου από σχιστολίθους, λόγω του υψηλού κόστους αυτής της διαδικασίας, ίσως και δεκαπλάσιου από ορισμένων Σαουδικών πηγών.

Ήδη σήμερα το οικονομικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ ανέφερε ότι σε 19 αμερικανικές περιφέρειες σχιστολιθικής εκμετάλλευσης η εξόρυξη πετρελαίου γίνεται με ζημία όταν η τιμή αγοράς βρίσκεται στο επίπεδο των 75 δολ. το βαρέλι. Και η ημερήσια παραγωγή αυτών των περιφερειών ήταν 415.ΟΟΟ βαρέλια την ημέρα.

Όπως δήλωσε ο Ντάνιελ Ντίκερ, πρόεδρος της Εταιρείας Διαχείρισης Πλούτου Μερκ Μπλοκ, με 25ετή πείρα εμπορίας πετρελαίου στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης: «΄Ολοι παριστάνουν τους χαμογελαστούς, ότι μπορούν να τα καταφέρουν με τιμή πετρελαίου σε 80 δολ., αλλά πρόκειται για χοντρά παραμύθια. Η «επανάσταση του σχιστόλιθου» δεν περπατάει με 80 δολάρια. Τελεία και παύλα».
Αναφέρεται ότι στο μισό περίπου των υπό εκμετάλλευση πεδίων σχιστολίθου η εξόρυξη είναι ζημιογόνος με τιμή κατώτερη των 80 δολ το βαρέλι. Συμβαίνει δε πλήθος εταιρειών να έχουν δανεισθεί μεγάλα κεφάλαια για την επένδυση προκειμένου να συμμετάσχουν στο «νέο Ελντοράντο». Κατά τα στοιχεία του Μπλούμπεργκ, 61 από αυτές τις επιχειρήσεις έχουν συσσωρεύσει χρέος 199 δισεκατομμυρίων. Αρκετές άρχισαν ήδη να κλείνουν και η επιδημία των φαλιμέντων θα πάρει μεγάλη έκταση, με αλυσιδωτές επιπτώσεις, εάν η σημερινή διάσκεψη στη Βιέννη δεν απολήξει σε συμφωνία διάσωσης.

Η Σαουδική Αραβία δεν άφησε όμως περιθώρια αισιοδοξίας. Ο υπουργός Πετρελαίου Αλί αλ-Ναϊμί δήλωσε χθες: «Κανείς δεν πρέπει να περιορίσει την παραγωγή. Η αγορά θα σταθεροποιηθεί μόνη της».
Και σε απάντηση στις απόψεις άλλων μελών του ΟΠΕΚ για την ανάγκη παρέμβασης, ο Σαουδάραβας υπουργός απάντησε αποκαλυπτικά:
«Γιατί να περικόψει η Σαουδική Αραβία την παραγωγή της; Οι ΗΠΑ έχουν τώρα επίσης μεγάλη παραγωγή. Θα πρέπει να την περικόψουν και αυτές;»

Πηγή "Ολυμπία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σχολιάζει ο Κλεισθένης.
Με αφορμή την σύλληψη του Σώκρατες, πρώην πρωθυπουργού της Πορτογαλίας, θα προσπαθήσω με την λογική να διαγνώσω ομοιότητες και διαφορές.

Ομοιότητες:

Και στις δύο χώρες συλλαμβάνονται "παροπλισμένοι" πολιτικοί, ίδε Τσοχατζόπουλος.

Όταν οι πολιτικοί είναι ενεργοί και κατέχουν πόστα εξουσίας κανείς δεν διανοείται να τους απαγγείλει κατηγορίες και πολύ περισσότερο να τους συλλάβει.

Οι πολιτικοί και στις δύο χώρες καταθέτουν "πόθεν έσχες".

Κανείς όμως δεν εμβαθύνει στο πόθεν αλλά αρκείται στο έσχες.

Διαφορές:

Στην Πορτογαλία συνέλαβαν πρώην πρωθυπουργό! Εδώ, στην Ελλάδα οι πρώην πρωθυπουργοί δεν καλούνται ούτε ως μάρτυρες σε περιπτώσεις διαφθοράς επί πρωθυπουργίας των.

Ο Σώκρατες ήταν στο εξωτερικό και τον συνέλαβαν όταν επέστρεψε στην Πορτογαλία. Αν και υπήρχε πρόθεση σύλληψης κανείς δεν διανοήθηκε να τον προειδοποιήσει.

Αντίθετα εδώ μέχρι και με συνοδεία αστυνομικών γίνονται οι διαφυγές των ενόχων για διαφθορά. Ίδε Καραβέλας, Χριστοφοράκος κτλ.

Στην Πορτογαλία όταν οι δικαιοσύνη "σκοντάψει" σε πολιτικό πρόσωπο, δεν ενημερώνει την βουλή περιμένοντας την έγκρισή της για τα περαιτέρω, δρα αυτόνομα και συλλαμβάνει όποιον κρίνει.

Αντίθετα εδώ με τους κατάπτυστους νόμους που προστατεύουν τους διεφθαρμένους πολιτικούς, η βουλή λειτουργεί σαν "πλυντήριο" μην επιτρέποντας στους δικαστές να οδηγήσουν τις υποθέσεις των επίορκων πολιτικών σε δίκη. Ο δικαστής για να εκτελέσει το λειτούργημά του πρέπει να πάρει "άδεια" απ' την βουλή.

Υπάρχουν σίγουρα και άλλες ομοιότητες και εξ ίσου άλλες διαφορές.

Η βασικότερη διαφορά πάντως είναι ότι στην Πορτογαλία οι αλλαγές "τρέχουν" ενώ εδώ το σάπιο οικονομικοπολιτικό σύστημα "φρενάρει" επιτυχώς κάθε αλλαγή.

Να το χαιρόμαστε...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ας απολαύσουμε το νέο θέατρο κυβέρνησης – τρόικας, αφού το «εισιτήριο» έτσι κι αλλιώς μας το έχουν χρεώσει

Ήδη από το πρωί, μετά τη λήξη της απεργίας στα ΜΜΕ, ξεκίνησε η δημιουργία μιας τεχνητής πολεμικής ατμόσφαιρας μεταξύ κυβέρνησης και τρόϊκας. Σχεδόν πολεμικές ιαχές και τσιτάτα από τα παπαγαλάκια του συστήματος, εκτοξεύονται πάνω στα κεφάλια των πολιτών. Θεωρούμε όμως, ότι δεν υπάρχουν πλέον αφελείς που να τρομοκρατούνται από τέτοια επικοινωνιακά παιχνίδια.

Το πρόβλημα της κυβέρνησης προφανώς δεν είναι το αν θα δεχτεί ή όχι τις απαιτήσεις των δανειστών. Αυτό είναι λυμένο και δεν τίθεται καν θέμα. Δεν υπάρχει περίπτωση αυτή η κυβέρνηση να φέρει αντιρρήσεις στους δανειστές. Το ίδιο χιλιοπαιγμένο θέατρο των δήθεν πιέσεων της τελευταίας στιγμής, το έχουμε πια βαρεθεί. Ούτε το πρόβλημα της κυβέρνησης είναι το πώς θα τις περάσει αυτές τις απαιτήσεις στην αγέλη. Αυτό θα το αναλάβουν τα θηριώδη ΜΜΕ με την πλύση εγκεφάλου που κάνουν.

Το πρόβλημά της είναι το πώς θα τις περάσει στους βουλευτές. Όχι φυσικά από φόβο μήπως δεν ψηφιστούν στη Βουλή. Δεν τίθεται κι εδώ θέμα. Αλλά από φόβο μήπως υπάρξει κάποιο πρόβλημα και δεν εξασφαλίσει τους 180 βουλευτές για την εκλογή του ΠτΔ. Αυτό είναι που καίει την κυβέρνηση, αλλά και ολόκληρη την ελίτ της χώρας, για να παραμείνουν στην εξουσία. Αυτό είναι το πρόβλημά τους.

Ας μην μασάμε λοιπόν και ας μην αρχίσουμε να τρέχουμε σαν τρομοκρατημένη αγέλη. Έτσι κι αλλιώς εμείς οι πολίτες δεν έχουμε καμία συνταγματική αρμοδιότητα για να παρέμβουμε, παρά μόνο αν μας καλέσουν στις κάλπες. Ας απολαύσουμε τουλάχιστον το θέατρό τους.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η στάση των αμερικανών ενθαρρύνει τις βλέψεις και τις διεκδικήσεις της γείτονος

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.

Οι ελπίδες ότι η επίσκεψη Μπάιντεν στην Τουρκία θα ήταν μία ευκαιρία για τον αμερικανό παράγοντα να ασκήσει διακριτική πίεση στην τουρκική πλευρά για αποχώρηση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Barbaros» από την ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου δεν φαίνεται να ευοδώθηκαν σε οποιονδήποτε βαθμό. Αυτό τουλάχιστον υποδεικνύουν οι δημόσιες δηλώσεις τόσο της τουρκικής όσο και της αμερικανικής πλευράς.

Ο τούρκος πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου, επανέλαβε, σε νέες δηλώσεις του, την ίδια γνωστή στρεψοδικία, ότι η Τουρκική πλευρά «έχει δικαίωμα» δήθεν να διεξάγει έρευνες στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου στο όνομα των Τουρκοκυπρίων, που έχουν «ίσα» δικαιώματα στην ΑΟΖ ολόκληρης της Κύπρου! Παρουσιάζει έτσι το ψευδοκράτος ως το νομικό ισοδύναμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, που «εξουσιοδοτεί» την Άγκυρα να κάνει για λογαριασμό του έρευνες σε ολόκληρη την ΑΟΖ της Κύπρου! Στο πνεύμα αυτό επανέλαβε ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει τις έρευνες και πρότεινε ως «διέξοδο» να συμφωνηθείς ε βάση «ισότητας» η δημιουργία μίας Διακοινοτικής Επιτροπής, η οποία να αναλάβει τη διαχείριση του θέματος του φυσικού αερίου μέχρι τη λύση του Κυπριακού. Να παραιτηθεί, δηλαδή, η Κυπριακή Δημοκρατία από το κυρίαρχο δικαίωμά της να αξιοποιήσει τα ενεργειακά αποθέματα στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου, να υποβιβασθεί σε ισότιμο μέρος του ψευδοκράτους και να παραδώσει τη διαχείριση του φυσικού της αερίου σε Διακοινοτική Επιτροπή πάνω σε ισότιμη βάση…!

Οι δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού αποκαλύπτουν την αδιάλλακτη επιμονή της τουρκικής πλευράς στην πολιτική του εκβιασμού που ασκείται με το “Barbaros” στην Κυπριακή ΑΟΖ. Η τουρκική πλευρά ελπίζει ότι θα επιτύχει τελικά να αποσπάσει από την ελληνική πλευρά το στρατηγικό όπλο του φυσικού αερίου, να το καταστήσει «διακοινοτικό» θέμα και να ανατρέψει ταυτοχρόνως την πολιτική στρατηγικών συμμαχιών, την οποία αναπτύσσουν η Λευκωσία και η Αθήνα.

Η Άγκυρα υπολογίζει γι αυτό στην έμμεση στήριξη της αμερικανικής πλευράς και στους παράγοντες της κατευναστικής πολιτικής στην Αθήνα και τη Λευκωσία. Εργάζεται γι αυτό στην προοπτική της επισκέψεως, αυτό το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, στην Τουρκία του υπουργού Εξωτερικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, και της επισκέψεως Νταβούτογλου στην Αθήνα στις 5 και 6 Δεκεμβρίου, με την ευκαιρία της συγκλήσεως του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας.

Οι ΗΠΑ συστήνουν ενεργειακή συνεργασία
Η επίσκεψη Μπάιντεν στην Τουρκία έδωσε την ευκαιρία στην αμερικανική πλευρά να τονίσει εκ νέου δύο σημαντικά σημεία που έχουν άμεση σχέση με το Κυπριακό και τις Ελληνο-τουρκικές σχέσεις.
Πρώτον, τη σημασία που έχουν τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου για την υποκατάσταση μεγάλου, τουλάχιστον, μέρους των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών στην Ευρώπη.
Δεύτερον, την ανάγκη ενεργειακής συνεργασίας όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.

Τι ακριβώς σημαίνει για την ελληνική πλευρά ο συνδυασμός των δύο αυτών σημείων;

Σημαίνει υποκατάσταση και των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών στην Τουρκία με το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου;
Η συστηνόμενη ενεργειακή συνεργασία όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου τι νόημα έχει επίσης;
Ο τουρκικός νέος Αττίλας στην Κυπριακή ΑΟΖ εντάσσεται στη συστηνόμενη αυτή συνεργασία;
Γιατί δεν αποδοκιμάζεται ρητά από την αμερικανική πλευρά και δεν καλείται η Άγκυρα να αποσύρει αμέσως το «Barbaros» από την Κυπριακή ΑΟΖ και να σεβασθεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Η αμερικανική πλευρά είχε κάνει δηλώσεις παλαιότερα για «συμμετοχή» της Τουρκίας στα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως πάνω σε ποια βάση διεθνούς δικαίου και μέσα σε ποια ΑΟΖ;
Στην ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδος;
Η στάση αυτή της αμερικανικής πλευράς, που εντάσσει το θέμα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου στο πλαίσιο του ευρύτερου γεωπολιτικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία, ενθαρρύνει τις βλέψεις και τις διεκδικήσεις της Άγκυρας. Η τελευταία υπολογίζει επίσης ότι η γεωπολιτική ένταση με τη Ρωσία αυξάνει τη στρατηγική σημασία της, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, και περιορίζει τις δυνατότητες της Αθήνας να αξιοποιήσει διπλωματικά τον ρωσικό παράγοντα ως στοιχείο αποτροπής έναντι της Τουρκίας.

Επικίνδυνες διολισθήσεις
Το επικίνδυνο για την Ελληνική πλευρά διπλωματικό σκηνικό –στο οποίο δεν πρέπει να λησμονείται ο ρόλος που διαδραματίζει, υπό την επιρροή του αμερικανικού και του βρετανικού παράγοντα, ο ειδικός αντιπρόσωπος για το Κυπριακό του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαθ Άιντε- επιβαρύνεται και από θλιβερές τοποθετήσεις και διολισθήσεις στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου.
Πρωτοστάτης προς αυτή την κατεύθυνση είναι ο πρώην Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, που εξακολουθεί να ποδηγετεί το ΑΚΕΛ και να το σέρνει στην ίδια γραμμή που χάραξε αυτός ως Πρόεδρος, με τα γνωστά ανεδαφικά ιδεολογήματά του για «προσέγγιση» με τους τουρκοκύπριους ως Λυδία λίθο για τη «λύση» του Κυπριακού.

Αυτός, δυστυχώς, με τις ανερμάτιστες και αυτοκαταστροφικές για την ελληνική πλευρά τοποθετήσεις του, άνοιξε το δρόμο για τα δήθεν «δικαιώματα» των τουρκοκυπρίων στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου.
Με ποιο «δικαίωμα» κατέχουν τη Βόρεια Κύπρο και πρέπει επιπλέον να τους αναγνωρισθούν και «δικαιώματα» στην ελεύθερη Κύπρο;
Ο πρώην Πρόεδρος, αγόμενος από τα ιδεολογήματά του και την υποβολιμαία ξένη προπαγάνδα ότι πρέπει η Κύπρος να επιδείξει «γενναιοδωρία» απέναντι στους Τουρκοκύπριους, έσπευσε να διακηρύξει από το βήμα της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ ότι «δεν πρέπει να ανησυχούν οι συμπατριώτες μας τουρκοκύπριοι, γιατί, ακόμη και πριν από τη λύση, θα επωφεληθούν από τα φυσικό αέριο»! Τα ίδια επανέλαβε αργότερα από την πλατφόρμα γεωτρήσεως της Noble στο οικόπεδο «Αφροδίτη».

Συνεχίζοντας την ίδια καταστροφική πολιτική, ανέλαβε από τη θέση του πρώην Προέδρου ενεργό ρόλο για να πείσει τον σημερινό Πρόεδρο να βρει φόρμουλα συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων στο φυσικό αέριο, συντασσόμενος με τη φόρμουλα και τις συγκλίσεις που ο ίδιος είχε «επιτύχει» στις διακοινοτικές συνομιλίες με τους τουρκοκύπριους ηγέτες Ταλάτ και Έρογλου. Τις συγκλίσεις αυτές είχαν καταδικάσει τότε ομόφωνα όλα τα κόμματα, περιλαμβανομένου και του σημερινού κυβερνώντος κόμματος ΔΗΣΥ.

Οι συγκλίσεις αυτές περιλαμβάνουν τρία βασικά σημεία:

1. Επαναδιανομή μέρους των εσόδων από έμμεσους φόρους στα συνιστώντα κρατίδια (στην υποθετική περίπτωση λύσεως του Κυπριακού), στη βάση της πληθυσμιακής αναλογίας. Ποιάς όμως αναλογίας; Αυτής που υπήρχε στο παρελθόν ή αυτής που διεκδικεί σήμερα, με τους εποίκους η τουρκική πλευρά;

2. Μέρος των εσόδων (το οποίο θα αποφασισθεί) θα επαναδιανέμεται στα συνιστώντα κρατίδια, στη βάση του ΑΕΠ του κάθε συνιστώντος μέρους. Μένει αδιευκρίνιστο το ποσό των εσόδων που θα επαναδιανέμεται στα δύο μέρη με βάση το ΑΕΠ. Ο καθορισμός του παραπέμπεται στο μέλλον, ενδεχομένως μετά τη «λύση» του Κυπριακού, όταν θα έχει καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με βάση την «ισότητα» και το τουρκικό βέτο;

3. Το 6% του συνόλου των εσόδων της ομοσπονδιακής κυβερνήσεως θα μπαίνει σε ειδικό ταμείο αναπτύξεως και θα χρησιμοποιείται ως εξής: 5/6 του συνολικού ποσού θα χρησιμοποιείται για την υλοποίηση έργων υποδομής στο τουρκοκυπριακό κρατίδιο και 1/6 του ποσού για έργα υποδομής στο ελληνοκυπριακό κρατίδιο. Η διανομή αυτή θα ισχύσει για δεκατρία χρόνια ή μέχρι την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο 85% του βιοτικού επιπέδου των Ελληνοκυπρίων.

Συνυπολογίζοντας και τους τρεις αυτούς όρους, που είναι όλοι προνομιακοί, αν όχι λεόντειοι υπέρ της Τουρκικής πλευράς, με τις απροσδιοριστίες και τις ασάφειες που υπάρχουν, όπως επίσης με την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ισοτιμία των δύο μερών, ο καθένας αντιλαμβάνεται που οδηγεί μία τέτοια φόρμουλα και μία τέτοια «λύση»!

Επιπλέον, η Άγκυρα δεν ικανοποιείται με το «ισότιμο» μέρος της τουρκοκυπριακής πλευράς. Αμφισβητεί την Κυπριακή ΑΟΖ και διεκδικεί ένα πολύ μεγάλο μέρος της δυτικά και ανατολικά της ελεύθερης Κύπρου. Θέτει επίσης ως όρο την εξαγωγή του φυσικού αερίου της Κύπρου με αγωγό μέσω Τουρκίας.

Με λίγα λόγια, μία τέτοια φόρμουλα και «λύση» θα οδηγούσε στον έλεγχο ουσιαστικά του φυσικού αερίου της Κύπρου από την Άγκυρα και στην αρπαγή του από τα χέρια των Ελληνοκυπρίων.
Το δυσάρεστο είναι ότι, παράλληλα με το ΑΚΕΛ και τον πρώην Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, υπάρχουν επίσης ανησυχητικές ενδείξεις και διολισθήσεις και στο κυβερνών κόμμα ΔΗΣΥ και στην κυβέρνηση: το κυβερνών ΔΗΣΥ, δια στόματος ιδίως του Προέδρου του, συγκλίνει με την πολιτική ΑΚΕΛ στο εθνικό θέμα. Ο υπουργός Εξωτερικών επίσης, Γιαννάκης Κασουλίδης, προέβη σε δηλώσεις που συνιστούν πολύ σημαντική διολίσθηση από τις μέχρι τώρα διακηρυσσόμενες από τον Πρόεδρο θέσεις. Ότι, δηλαδή, δεν τίθεται θέμα αποδοχής από την Ελληνική πλευρά οποιασδήποτε διακοινοτικής διαπραγματεύσεως για το φυσικό αέριο της ελεύθερης Κύπρου και συμμετοχής των τουρκοκυπρίων πριν τη λύση.
Ο υπουργός Εξωτερικών απεδέχθη την ιδέα δημιουργίας ενός Ταμείου στο οποίο θα κατατίθεται μέρος των εσόδων από το φυσικό αέριο. Υπενθυμίζεται ότι μία τέτοια ιδέα υπέβαλε στον Πρόεδρο ο αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία. Μετά τις αντιδράσεις, ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών έσπευσε να διευκρινίσει ότι αυτό που εννοούσε ήταν η δημιουργία ενός Ταμείου που θα εξασφάλιζε υποτροφίες για τους Ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους μετά τη λύση. Άφησε όμως ανοικτό το θέμα της ενδεχόμενης εξαγωγής του Κυπριακού φυσικού αερίου με αγωγό μέσω Τουρκίας, ενώ την περασμένη εβδομάδα είχε κάνει δήλωση υπέρ της κατασκευής αγωγού προς την Ελλάδα, τον οποίο υποστηρίζει επίσης το Ισραήλ.

Ομολογουμένως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ελλάδα και την Κύπρο είναι ο κατευνασμός και οι αντιφάσεις στην πολιτική τους, που υπονομεύουν τις στρατηγικές συμμαχίες τους και την ίδια την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την αυταπάτη μιάς δήθεν ολόκληρης «λύσεως».

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 265


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τίτλοι τέλους για την κυβέρνηση Σαμαρά
Χωρίς σχέδιο και χωρίς καμία λύση μετά την συνάντηση με την τρόικα, Σαμαράς και Βενιζέλος σκέφτονται τώρα την δική τους διάσωση
Ο Χαρδούβελης αποδείχτηκε πολύ "μαρτιάρης", πολύ εκδικητικός ή λαγός πολιτικών εξελίξεων;

Την επιδείνωση των κοινωνικών δεικτών στο πεδίο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ως «απόρροια της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και της αναπόφευκτης άσκησης περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής για την αντιμετώπισή της», αναγνωρίζει ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, με έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή. Ωστόσο, επισημαίνει τις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Πολιτικής 2015-2018, σύμφωνα με τις οποίες, «αναμένεται βελτίωση του οικονομικού κλίματος για το σύνολο της οικονομίας και σημαντική αύξηση της επενδυτικής δραστηριότητας για το τρέχον έτος αλλά και τα επόμενα έτη».

Όπως ειδικότερα αναφέρει ο κ. Χαρδούβελης, «το πραγματικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί κατά 0,6% το 2014 και κατά 2,9% το 2015, ακολουθώντας περαιτέρω επιτάχυνση μεσοπρόθεσμα. Επίσης προβλέπεται σταδιακή αποκλιμάκωση της ανεργίας από το 2014, το ποσοστό της οποίας το 2018 αναμένεται να μειωθεί στο 16,9%». Απόρροια των παραπάνω ευνοϊκών μακροοικονομικών προοπτικών, τονίζει ο κ. Χαρδούβελης, προσδοκάται να είναι η σταδιακή αποκατάσταση του βιοτικού επιπέδου ιδιαίτερα των οικονομικά ασθενέστερων νοικοκυριών.

Το έγγραφο διαβιβάστηκε στη Βουλή, ως απάντηση σε ερώτηση που είχε καταθέσει η ανεξάρτητη βουλευτής Χρυσούλα Γιαταγάνα, για την αύξηση των δεικτών της φτώχιας στη Θεσσαλονίκη. Η βουλευτής στην ερώτησή της είχε παραθέσει στοιχεία, από τις Μητροπόλεις και τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, για τη φτώχια στις συνοικίες της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με αυτά, μόνο οι ενορίες της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, που το 2009 σίτιζαν περίπου 1.500 άτομα, σήμερα προσφέρουν φαγητό σε 7.200 ανθρώπους, αύξηση που αγγίζει το 366%. Όπως είχε επισημάνει η βουλευτής, η μεγάλη ζήτηση για συσσίτια αναγκάζει τις Μητροπόλεις να λειτουργούν με λίστα. Το αρνητικό ρεκόρ φτώχιας, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η κ. Γιαταγάνα, στον νομό Θεσσαλονίκης καταγράφουν κυρίως οι δυτικές συνοικίες.

Στην απάντησή του ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, αναφέρει ότι «η ελληνική πολιτεία, αντιλαμβανόμενη τη δυσμενή πραγματικότητα, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων που επιτρέπει η εφαρμογή του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής για την ελληνική οικονομία, λαμβάνει μέριμνα ώστε να ενισχύονται όσο το δυνατόν περισσότεροι από τις πλέον ευπαθείς κοινωνικές ομάδες» και θυμίζει πρωτοβουλίες, όπως η θέσπιση της καταβολής κοινωνικού μερίσματος και η χρηματοδότηση προγραμμάτων και δράσεων για τους άστεγους.

Όπως επισημαίνει, ο υπουργός Οικονομικών, «η υπερκάλυψη του δημοσιονομικού στόχου του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής για το 2013 έδωσε τη δυνατότητα διάθεσης μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 450 εκατομμυρίων ευρώ, στην καταβολή κοινωνικού μερίσματος προς στήριξη των πολιτών και οικογενειών της χώρας με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας (ν. 4254/2014)». Αναφέρεται, επίσης, στη διάθεση 20 εκατομμυρίων ευρώ, από το πρωτογενές πλεόνασμα Γενικής Κυβέρνησης ως ειδική μέριμνα για τους άστεγους, μέσω δράσεων σίτισης, στέγασης και κοινωνικής φροντίδας.

«Στην ίδια κατεύθυνση, στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018, προκειμένου να περιοριστεί το επίπεδο φτώχειας, βασική προτεραιότητα οικονομικής πολιτικής για την επόμενη περίοδο τίθεται η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής», αναφέρει ο κ. Χαρδούβελης και ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων παρεμβάσεων, επισημαίνει την εφαρμογή προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, το οποίο έχει ξεκινήσει πιλοτικά, με σκοπό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας στρατηγικής κοινωνικής πρόνοιας για το σύνολο της χώρας.

Κατερίνα Βλαχοδήμου, ANA-MPA

Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε, αναφερόμενο σε δημοσιεύματα που αφορούν συζήτηση του υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη με βουλευτές στη Βουλή, ότι ο κ. Χαρδούβελης δεν έχει κάνει καμία αναφορά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.
Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, σε ό,τι αφορά τη στάση των δανειστών ο κ. Χαρδούβελης ανέφερε απλώς ότι το ΔΝΤ εμφανίζεται αδιάφορο για το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Κυβέρνηση ειδικού σκοπού»: Θόρυβος να γίνεται και δουλειές να κλείνονται...

Κάποιοι έχουν βγάλει από το μανίκι τους μια φαεινή ιδέα: Την «κυβέρνηση ειδικού σκοπού», χωρίς καν να διευκρινίζουν τον περίφημο «ειδικό σκοπό». Όσο με αφορά, ο μόνος σκοπός που γνωρίζω, είτε τον ονομάσουμε «ειδικό», είτε «γενικό», είτε όπως αλλιώς, είναι η έξοδος από την κρίση στην οποία μας βυθίζει η κυβερνητική πολιτική. Έξοδος που συνεπάγεται την ανατροπή αυτής της πολιτικής και την αποχώρηση των σημερινών κυβερνώντων.

Μερικοί προσθέτουν ότι την πρωτοβουλία της «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» πρέπει να την αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ και, ούτε λίγο ούτε πολύ, να αποτελέσει τον κορμό της! Να αναλάβει δηλαδή η αντιπολίτευση μια κυβέρνηση που θα στηρίξει στη Βουλή… η πλειοψηφία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ! Ο καθένας καταλαβαίνει ότι αυτές οι προτάσεις, στα όρια του λογικού παραλογισμού, κάτι κρύβουν. Ας δούμε λοιπόν πώς εξελίχθηκε αυτή η πρόταση:

Φάση 1η: «Κυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χωρίς αυτούς που κυβέρνησαν μέχρι τώρα».

Φάση 2η: «Τελικά ας μείνουν και αυτοί που κυβέρνησαν, και πρώτα απ' όλα ο πρωθυπουργός, αρκεί αυτή η κυβέρνηση να πάρει κάποιες δεσμεύσεις».

Ποιες δεσμεύσεις; Τις εξής: Ότι θα εφαρμόσει «εθνικό σχέδιο για έξοδο από την κρίση, για κοινωνική πολιτική, για παραγωγική ανασυγκρότηση κ.ο.κ.». Δηλαδή, με απλά λόγια, ανέξοδες υποσχέσεις του είδους εκείνων που παρείχαν οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος πριν από τις εκλογές του 2012: Δεν θα ξεπουλήσουμε Αγροτική Τράπεζα και δίκτυα, δεν θα πάρουμε άλλα μέτρα, θα βρούμε τα 11,5 δισ. με ισοδύναμα, δεν θα απολύσουμε δημοσίους υπαλλήλους κ.λπ. Γνωρίζουμε τη συνέχεια…

Το εγχείρημα του «ειδικού σκοπού» είναι τόσο αίολο που κανείς βέβαια δεν το πιστεύει. Τότε, θα ρωτήσετε, γιατί κάποιοι επιμένουν; Η απάντηση είναι απλή: Θόρυβος να γίνεται, να τραβάει την προσοχή μακριά από το πραγματικό διακύβευμα. Το οποίο δεν είναι άλλο από την ανάγκη, μετά το πασιφανές ναυάγιο ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ο ελληνικός λαός να αποφασίσει, πλέον, ποιος θα τον κυβερνήσει.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στο Παρίσι οι συμμορίες και η μαφία των δανειστών, δε ζήτησαν 2 δις. Ζήτησαν τα πάντα με αντάλλαγμα το απόλυτο τίποτε, και έκαναν σαφές πως δεν παζαρεύουν τίποτε και με κανέναν, φροντίζοντας να θυμίσουν στους πάντες ότι τους έχουν δεμένους χειροπόδαρα... 

Του Κ. Κυριακόπουλου 

Τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά από ότι επιχειρούν να εμφανίσουν τόσο οι πρωταγωνιστές όσο και οι κομπάρσοι αυτής της κακοστημένης παράστασης.

Αυτό που συνέβη στο Παρίσι, δεν ήταν μια ακόμη σφαλιάρα των επικυρίαρχων στα χειραγωγούμενα ανδρείκελα της Αθήνας, που είδαν την επικοινωνιακή παραμύθα τους να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, από τον άσπλαχνο τρόπο με τον οποίο τους αντιμετώπισαν τα ίδια τους τα αφεντικά. 

Οι εξελίξεις στο Παρίσι ουσιαστικά σηματοδότησαν πως έχουμε μπει πια στην τελική ευθεία, και αυτό που γράφεται αυτή τη στιγμή, είναι ο επίλογος για την ίδια την Ελλάδα. 

Πριν αρχίσουν να σκάνε στον αέρα οι λεπτομέρειες από το ταξίδι αυτοκτονίας στη Γαλλική πρωτεύουσα, ας δούμε πως έχουν τα πράγματα ως προς την ουσία των προβλημάτων. 

Το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Κι αυτό το ξέρουν καλά οι συμμορίες που το χρησιμοποίησαν ως εργαλείο καθυπόταξης της ίδιας της χώρας. Το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση και προσωπικά ο Βενιζέλος, επιμένουν να ισχυρίζονται το αντίθετο, εξαπατώντας ουσιαστικά τον Ελληνικό λαό, τους καθιστά υπεύθυνους για μια κορυφαία εθνική τραγωδία. Διότι ενώ θα έπρεπε να φροντίσουν να αφυπνίσουν το λαό και να τον προετοιμάσουν για τα  χειρότερα που έρχονται, επιμένουν στη συνειδητή του εξαπάτηση, και αυτό συνιστά εθνικό έγκλημα.

Ειδικά λοιπόν για το Βενιζέλο, ο οποίος επιπροσθέτως βαρύνεται και με το προδοτικό PSI, συντρέχουν όλοι οι λόγοι για να οδηγηθεί στο εδώλιο με το ερώτημα της εσχάτης προδοσίας. 

Είναι λοιπόν φανερό πως απέναντι σε ένα χρέος μη βιώσιμο, μόνο αφελείς η απλώς μαλάκες μπορούν να πιστέψουν πως στο ταξίδι της καταστροφής τα έσπασαν για μια διαφορά της τάξης των 2 δις, όταν το φέσι που φόρεσαν στην Ελλάδα ξεπερνά τα 370 δις, και αυτό το φέσι, απλά ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ.

Η χρεοκοπία της χώρας είναι ήδη γεγονός. Τα νούμερα είναι αμείλικτα, και ως τέτοια δεν παλεύονται άλλο με επικοινωνιακά παραμύθια. Αυτό το ξέρουν καλά οι συμμορίες των δανειστών της. Η θλιβερή συγκυβέρνηση πίστευε πως θα της επιτρέψουν να διαχειριστεί επικοινωνιακά το παραμύθι του success story. Έκπληκτη διαπίστωσε πως δε της επιτρέπουν πια να διαχειριστεί ούτε καν τον τρόπο της τυπικής ανακοίνωσης της χρεοκοπίας της χώρας.

Ανησυχητικός αλλά διόλου μη αναμενόμενος, είναι και ο τρόπος με τον οποίο υποδέχτηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ την ψυχρολουσία του Παρισιού. Δείχνει έκπληκτος(!!!) από την «σκληρότητα και την ακαμψία των εταίρων». 

Ο λόγος είναι προφανής. Η σκέψη πως σύντομα θα βρεθεί στη μέγγενη αυτής της ακαμψίας, χωρίς να μπορεί να γνωρίζει ποια από τα δικά του στελέχη και με ποιο τρόπο τα έχουν βάλει στο χέρι οι δανειστές, είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να χάνουν κάποιοι τον ύπνο τους. 

Αυτό που συνέβη λοιπόν στο Παρίσι, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ακόμη πιο οδυνηρή εκδοχή από το στραπάτσο που έφαγε ο Παπανδρέου στις Κάννες. Είναι ακόμη πιο οδυνηρό, γιατί στις Κάννες αφαιρέθηκε ο αναπνευστήρας από τον εθνικό ολετήρα. Σήμερα οι ίδιες συμμορίες έχοντας εξασφαλισμένα τα νώτα τους, απειλούν να αφαιρέσουν τον αναπνευστήρα από την ίδια τη χώρα. 

Στο Παρίσι λοιπόν οι συμμορίες δε ζήτησαν 2 δις. Ζήτησαν τα πάντα με αντάλλαγμα το απόλυτο τίποτε, και έκαναν σαφές πως δεν παζαρεύουν τίποτε και με κανέναν, φροντίζοντας να θυμίσουν στους πάντες ότι τους έχουν δεμένους χειροπόδαρα. 

Μην απορείτε επομένως που τα δυο κορυφαία ανδρείκελα σήμερα συναντώνται και πάλι. Ξέρουν καλά πως δε μπορούν πλέον να διαχειριστούν ούτε το παραμύθι στο οποίο επένδυσαν την πολιτική τους επιβίωση, και το μόνο που τους απασχολεί πλέον είναι να διαχειριστούν την προσωπική τους απόδραση από τον κίνδυνο να βρεθούν μετέωροι στη μέση του πουθενά, έχοντας στην πλάτη τους το σύνολο της ευθύνης για την κατάρρευση της χώρας. 

Τις επόμενες μέρες, θα δούμε φοβερά και τρομερά πράγματα, αφού οι συμμορίες των δανειστών, είναι αποφασισμένες να φτάσουν στα άκρα.

  • Για τους πρωταγωνιστές της εθνικής τραγωδίας, αυτό θα είναι το τίμημα της δουλικότητας και του δωσιλογισμού τους.
  • Για όλους εμάς όμως, η ανάγκη της καθολικής ανατροπής των συμφωνιών της ντροπής που προσυπέγραψαν, είναι ζήτημα προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειας, γι αυτό ένα μόνο μένει να πούμε:
Ετοιμαστείτε… Η εξέγερση που δεν οργανώσαμε, όλα δείχνουν πως θα πυροδοτηθεί εκ των πραγμάτων.

Υ.Γ. Αλήθεια… Εκείνοι οι δικαστές που τα βρήκαν όλα συνταγματικά και εθνικά επιβεβλημένα, που θα βρίσκονται και τι θα έχουν να πουν όταν ξεσπάσει η φωτιά που ετοιμάζουν; 

Πηγή "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Ειλικρινώς και στους χειρότερους εφιάλτες του δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι η χώρα μας θα βρισκόταν στην θέση που βρίσκεται σήμερα.  Και ποια είναι αυτή η θέση; Σε βαθιά σήψη που συνοδεύεται από την εξαθλίωση πολύ μεγάλου μέρους του πληθυσμού… Η χώρα βρίσκεται σε ηθικό, πολιτικό, οικονομικό, δημοκρατικό, επιχειρηματικό τέλμα… 

Και να σκεφθεί κανείς ότι κάποτε, σε αυτά τα ίδια χώματα είχε γεννηθεί η δημοκρατία και όχι μόνον.  Και καταντήσαμε να ζούμε μια πρωτόγνωρη δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα.  Μια δικτατορία όπου μπορεί μεν κανείς να διαδηλώσει, ασχέτως αν θα «φάει» το ξύλο της αρκούδας για ψύλλου πήδημα, ή θα εισπνεύσει τα δακρυγόνα της χρονιάς, αλλά όπου «χορταίνει» όχι με φαΐ αλλά με την δημοκρατίας της πείνας, της ανέχειας, της κατάλυσης κάθε έννοιας δικαίου. 

Η γενική εντύπωση που επικρατεί σήμερα είναι ότι στην χώρα απλά εκτελούνται συμβόλαια.  Από τα γνωστά συμβόλαια θανάτου που διαβάζουμε στα αστυνομικά δελτία μέχρι συμβόλαια κατάλυσης κάθε δικαιώματος των πολιτών.  Θέλεις να καταργηθεί, γιατί έτσι σε συμφέρει εσένα κύριε επιχειρηματία, η αμοιβή για τις Κυριακές;  Κανένα πρόβλημα… Ξαφνικά εμφανίζεται αυτό ως απαίτηση της Τρόικας!!!  Και αναφερόμαστε στην αμοιβή της Κυριακής γιατί είναι προφανές ότι όλα τα άλλα έχουν καταργηθεί.  Υπερωρίες;  Μας κάνατε και γελάσαμε… Να είστε καλά βρε παιδιά!  Πενθήμερο; Αχ, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε; 

Πληρωμή των δεδουλευμένων; Σαν δεν ντρέπεσαι εργαζόμενε που τολμάς μέσα στην κρίση να ζητάς τα χρήματα ΣΟΥ, και μάλιστα την στιγμή που κακόμοιρος ο επιχειρηματίας, αν μπορεί να λεχθεί έτσι κάποιος που ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα έχει εισπράξει…  Βέβαια ο επιχειρηματίας έχει ανάγκες, ενώ ο εργαζόμενος όχι.  Σάμπως θα του κόψει το ρεύμα η ΔΕΗ που είναι απλήρωτη; Κάνει τέτοια πράγματα η ΔΕΗ; Η ΕΥΔΑΠ; Σάμπως θα τον κυνηγήσει η εφορία που τα έχει όλα απλήρωτα από χαράτσια μέχρι τον φόρο εισοδήματος; Κάνει τέτοια η Εφορία; 

Για να αντιληφθούμε σε ποια δημοκρατία ζούμε αρκεί να αναφέρουμε κάποια από τα θέματα που διαβάσαμε τις τελευταίες μόνον ημέρες.  Ας αρχίσουμε με το ότι βραβεύτηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Ελευθεροτυπίας η εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ, και ξέρετε για ποιο λόγο;  Γιατί η εφημερίδα παρουσίασε το 2013 με αναλυτικά στοιχεία και κατά γράμμα (με όλους τους νόμους και όλα τα ΦΕΚ) σωρεία νομοθετικών διατάξεων της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τις οποίες υπουργοί, σύμβουλοι και «ημέτεροι» εξαιρούνταν από κάθε ευθύνη για πιθανές ζημιές που προκαλούνται στο δημόσιο από τις αποφάσεις τους.  Που να ήξεραν οι δημοσιογράφοι και η επιτροπή του βραβείου ελευθεροτυπίας πόσες ακόμα ανάλογες τροπολογίες έχουν ψηφιστεί έκτοτε… Η εφημερίδα απέδειξε με στοιχεία την σήψη και την διαφθορά που επικρατεί στην Ελλάδα και τιμήθηκε για αυτό… Να χαιρόσαστε τη δημοκρατία σας, το success story και τα πάντα… 

Διαβάσαμε ακόμη ότι ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης, με τον οποίο μπορεί να διαφωνεί κανείς μαζί του, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δεχθεί κανείς λογικός άνθρωπος ότι είναι αντιμέτωπος αυτή τη στιγμή με κάπου 40 αγωγές κλπ… Όποιος νομίζει ότι αδικήθηκε, ότι κάποιος δημοσιογράφος τον συκοφάντησε, ότι έγραψε ψευδώς για εκείνον, υπάρχουν πάντοτε τα αρμόδια ποινικά δικαστήρια.  Οι αγωγές είναι μια εφεύρεση των τελευταίων χρόνων για την φίμωση των δημοσιογράφων που δεν σκύβουν το κεφάλι. Για να μην αναφερθούμε δε για την εγκληματική αμέλεια (;) του να απειλείται η ζωή του εν λόγω δημοσιογράφου και ενός συναδέλφου του από την λεγόμενη μαφία των σκουπιδιών στην Ηλεία και την Καλαμάτα και ουδείς να ασχολείται από τις αρχές με το θέμα αυτό για την προστασία των δημοσιογράφων ή και το λιγότερο για να τους ενημερώσει για το θέμα!!! 

Την ίδια στιγμή βεβαίως η Βουλή αποφασίζει να μην αρθεί η ασυλία του βουλευτή κ. Μιχελάκη για την δικογραφία που τον εμφανίζει να χρηματίζεται από τον επιχειρηματία Πάλλη. Τι ωραία τι καλά…  Σε μας τους πολίτες αυτό μοιάζει με συγκάλυψη ενός σκανδάλου, γιατί αν τελικά δικαζόταν ο κ.Μιχελάκης και αποδεικνυόταν αθώος στην ακροαματική διαδικασία, θα υπήρχε μεγαλύτερο παράσημο για αυτόν;  Θα φαινόταν και με την βούλα ότι συκοφαντήθηκε… Τώρα όμως;  Θα μας φάει όλους η αμφιβολία, που λέει ο λόγος…

Πάντως πρέπει να είναι πολύ άτυχος και ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Ευάγγελος Παπανικολάου ο οποίος το 2013 είχε καταδικαστεί για απάτες και σήμερα σύμφωνα με το ρεπορτάζ φέρεται να είναι ο «εγκέφαλος» σε μια νέα εταιρεία δολοφόνων!!! Οποία τιμή για την δημοκρατία μας να ήταν έστω και κάποτε βουλευτής… Άραγε αν ήταν εν ενεργεία βουλευτής θα ψήφιζε η Βουλή για την άρση της ασυλίας του σήμερα;

Αλλά επειδή το θράσος και η αναλγησία δεν έχει όρια ο υπουργός μας, αυτός της Δικαιοσύνης ντε, ο κ. Μπάμπης Αθανασίου δήλωσε ότι θα γίνουν αλλαγές για να γίνει πιο αυστηρό το νομοσχέδιο «Ρύθμιση δεσμευμένων ή κατασχεμένων χρηματικών απαιτήσεων και μετρητών» προκειμένου να περιοριστούν οι υπερβολικά ευνοϊκές διατάξεις. Και ποιος έκανε «χαλαρό» το νομοσχέδιο;  Η επιτροπή που όρισε ο ίδιος; Και γιατί θα γίνει τώρα πιο αυστηρό;  Μα γιατί δικαστικές ενώσεις είχαν ασκήσει αυστηρή κριτική στις προωθούμενες ρυθμίσεις υποστηρίζοντας πως δεν λειτουργούν αποτρεπτικά αλλά προτρέπουν την διάπραξη του εγκλήματος.  Και σήμερα στην Βουλή η κα Κωνσταντοπούλου ανέφερε μια σειρά από τις περιπτώσεις εκείνες όπου οι κατηγορούμενοι σε αυτές θα επωφεληθούν από τις εν λόγω ρυθμίσεις.  Θέλετε να μάθετε σε ποιες υποθέσεις που είναι σε εξέλιξη μπορεί κάποιοι να επωφεληθούν από τις εν λόγω διατάξεις;

Αρχίζουμε από όλες τις υποθέσεις των εξοπλιστικών, συνεχίζουμε με την λίστα Λαγκάρντ, πάμε στην υπόθεση των Υποβρυχίων, αυτή της ENERGA – HELLAS POWER και πάει λέγοντας… Τι ωραία τι καλά.  Αυτή είναι ανάπτυξη… Ατομική όχι κράτους.  Κλέβεις 100 εκ. ευρώ, το κράτος αδυνατεί να βρει πχ πόσες μίζες έχουν δοθεί, επιστρέφεις 10 εκ ευρώ, αντί για ισόβια πας φυλακή 5 χρόνια, σε 2 χρόνια είσαι έξω γιατί είναι και γεμάτες οι φυλακές και είσαι κύριος… Να την χαίρεστε αυτή την δημοκρατία κύριοι πολιτικοί…

Τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες από τις καταγγελίες για χρηματισμό βουλευτών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, την πώληση της περιουσίας του δημοσίου την στιγμή που ο κόσμος καίγεται, και το κράτος πουλά τα πάντα σαν να μην συμβαίνει τίποτα λες και αυτό είναι το μοναδικό καθήκον της κυβέρνησης, η ασυδοσία που υπάρχει, η παράλυση στους τομείς της εκπαίδευσης, της δημόσιας διοίκησης, της υγείας και τόσα και τόσα άλλα είναι ένδειξη του «σκοταδιού» που βασιλεύει στην Ελλάδα του φωτός… 

Η μόνη ελπίδα όλων μας πρέπει να είναι ότι η αυγή έρχεται μετά το βαθύτερο σκοτάδι… 
Και τι είναι η ελπίδα; 
Όπως είχε πει ο Αριστοτέλης, το όνειρο ενός ξύπνιου…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το blog σκέφτεται πως αν ήταν στην θέση οποιουδήποτε βουλευτή της συγκυβέρνησης του αίσχους θα τα έπαιρνε άσχημα στο κρανίο!

Πολύ πιθανόν να δήλωνε ανεξαρτητοποίηση, ή ακόμα -και καλύτερα- να προσχωρούσε σε κόμμα της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης.

Διότι δεν μπορείς, κύριε, σε μένα τον βουλευτή σου να μου επιβάλλεις να ψηφίσω τζάμπα για Πρόεδρο Δημοκρατίας (και όχι μόνον τζάμπα, αλλά και με προσωπικό κόστος: Πώς θα περπατήσουμε ξανά στις εκλογικές μας περιφέρειες; Πώς θα αποφύγουμε τα γιαούρτια; τις ''ψιλές'';) και του αλλουνού που σε βρίζει νυχθημερόν και σε λέει δωσίλογο και προδότη, να του τάζεις δύο και τρία εκατομμύρια για να ψηφίσει το ίδιο!

Δηλαδή εγώ τί είμαι (θα έλεγε το blog ως κυβερνητικός βουλευτής) που σου κάνω τόσα χρόνια το χανουμάκι, ψηφίζω ''ναι σε όλα'' σε ό,τι άθλιο μας φέρνεις σαν νομοσχέδιο στη Βουλή, βγαίνω μετά στα παράθυρα των εργολάβων για να κάνω την νύχτα μέρα, και το άσπρο μαύρο, εισπράττω βρισίδι, ξεφτιλίκι και απειλές, άσε που τώρα που θα πάρουμε τον π@@λο κινδυνεύω να μην ξαναδώ βουλευτικά έδρανα!

Την αδικία, κύριε, (θα συνέχιζε το blog) δεν την θέλει ούτε ο Θεός ούτε ο άνθρωπος.

Γι αυτό πέφτε τα τρία ''μύρια'' και σε μας, να μη σου πάρει ο διάολος την κυβέρνηση!

Τί θα σου στοιχίσει
Τρία, επί εκατόν ογδόντα ψήφους που χρειάζεσαι, μας κάνουν 540 εκατομμυριάκια.
Μισό δις! Σιγά το ποσόν!
Σάμπως εσύ θα το πληρώσεις;

Ξέρεις εσύ:
Βάζεις τον ΒεληΓκίκα να το εγγράψει στον προϋπολογισμό στα  ''Γενικά Έξοδα'' και το χρεώνεις στους χαχόλους που σε κοιτάν από κάτω, και δεν παίρνουν καμιά πέτρα να μας ανοίξουν τα κεφάλια!

Εις υγείαν του κορόϊδου!
Του ''κυρίαρχου'' λαού!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η Ρωσία στρέφεται προς την Τουρκία, με απόλυτη ευθύνη των ελληνικών μνημονιακών δουλικών κυβερνήσεων

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Την πρώτη του μηνός Δεκεμβρίου και ενώ ο πόλεμος με τους Τζιχαντιστές μαίνεται στην Μέση Ανατολή, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει και επαυξάνει το εμπορικό εμπάργκο της προς την Ρωσία, το ΝΑΤΟ προωθεί όλο και πιο κοντά στην Ρωσία την στρατιωτική του παρουσία, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαδιμίρ Πούτιν, πραγματοποιεί μεγάλης σημασίας επίσκεψη στην Τουρκία, μια επίσκεψη που έχει αναβληθεί δύο φορές μέχρι σήμερα.

Η επίσκεψη αυτή, η οποία από τον τουρκικό τύπο χαρακτηρίζεται σαν ιδιαίτερης στρατηγικής και οικονομικής σημασίας, γίνεται σε μια περίοδο που οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ έχουν φτάσει στο χειρότερο δυνατό σημείο, η Άγκυρα αισθάνεται απομονωμένη από τον περίγυρο της και παράλληλα η Τουρκία συνεχίζει τις έντονες προκλητικές της ενέργειες σε βάρος τη Κυπριακής Δημοκρατίας και της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Τούρκων, που περιγράφονται σε ένα εκτενές αναλυτικό άρθρο της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία τουρκικής εφημερίδας, Zaman (με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο, «Moskova, Ankara yanlnızlığı paylaşıyor», δηλαδή «Η Μόσχα συμμερίζεται την απομόνωση της Άγκυρας»), οι σχέσεις Τουρκίας - Ρωσίας έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία μετά τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις, την απομόνωση της Τουρκίας από τους μέχρι πρότινος συμμάχους της στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και της Ρωσίας από την Δύση.
Τα θέματα που θα συζητηθούν στην επίσκεψη αυτή θα είναι Ενεργεία, Εμπόριο, Τεχνολογία, Πολιτισμός, καθώς και οι γενικότερες σχέσεις των δυο χωρών σε μια σειρά σημαντικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως Ευρωπαϊκή Ένωση, Κίνα, Ινδία και γενικότερα οι διεθνείς εξελίξεις.

Αν θελήσουμε να κάνουμε μια πρώτη εκτίμηση από το τι προσδοκάται σε μια τέτοια συνάντηση κορυφής μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Παράλληλα θα πρέπει να αποδώσουμε μεγάλες ευθύνες στην ελληνική πλευρά γιατί μεγάλο μέρος της «στροφής» της Ρωσίας προς την Τουρκία οφείλεται στην μειοδοτική και το λιγότερο ανόητη πολιτική της Ελλάδας να ευθυγραμμιστεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο ζήτημα της Ουκρανίας ενάντια στην Ρωσία, αδιαφορώντας αν πλήττονται έτσι τα εθνικά μας συμφέροντα.
Οι Τούρκοι, όπως πάντα πονηροί στην διπλωματία, δεν έχασαν την ευκαιρία και έσπευσαν να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε από το εμπάργκο των ελληνικών εξαγωγών, αγροτικών κυρίως και όχι μόνο, προϊόντων προς την Ρωσία και «τρίβουν» τα χέρια τους καθώς μεγάλο μέρος της αγροτικής παράγωγης της Τουρκίας βρήκε πρόσφορο έδαφος στην ρωσική αγορά.
Αλλά και στον τουρισμό οι Ρώσοι φαίνεται πως προτίμησαν περισσότερο την Τουρκία από την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα τουρκικά στοιχεία οι Ρώσοι μαζί με τους Γερμανούς ήταν οι καλύτεροι πελάτες του τουρκικού τουρισμού για την φετινή περίοδο.
Σημαντικό επίσης θέμα προσέγγισης Ρωσίας Τουρκίας είναι και τα προγράμματα κατασκευής σταθμών ατομικής ενέργειας στην Τουρκία (περίπου… 10 τον αριθμό), για τα οποία οι Ρώσοι έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και ήδη ο σταθμός του Ακκογιού έχει ανατεθεί σε ρωσικές εταιρείες.

Πέραν τούτων όμως, το κύριο ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί για την συνάντηση αυτή είναι τα θέματα στρατηγικής σημασίας. Το προδοτικό πολιτικό σύστημα που κυβερνά την Ελλάδα εδώ και χρόνια, έχει επανειλημμένα αρνηθεί τις κατά καιρούς πολύ ενδιαφέρουσες ρώσικες προτάσεις για συνεργασία στον οικονομικό τομέα, αλλά και σε θέματα στρατηγικού ενδιαφέροντος.
Το αποκορύφωμα αυτής της μειοδοσίας ενάντια στα εθνικά μας συμφέροντα, ήταν η στάση της χώρας μας στην κρίση της Ουκρανίας. Αντί να παραδειγματιστούμε από την Τουρκία, στο θέμα των Τατάρων της Κριμαίας, που ζήτησαν επίσημα από τον Ερντογάν να επέμβει ενάντια στην επανένωση της Κριμαίας με την Ρωσία και εκείνος έκανε τα… «στραβά μάτια», εμείς από την έναρξη της ουκρανικής κρίσης ταυτιστήκαμε, με υπόδουλο τρόπο, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας ενάντια στην Ρωσία. Για άλλη μια φορά οι Τούρκοι μας ξεπέρασαν και μας άφησαν στο ράφι.

Η Ρωσία είναι από τις λίγες χώρες που υποστήριξε ανοιχτά την Κυπριακή Δημοκρατία στις τουρκικές προκλήσεις.
Είναι από τις λίγες χώρες που στο παρελθόν έχει ταχθεί υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων έναντι της τουρκικής προκλητικότητας και παρ’ όλα αυτά εμείς εξακολουθούμε να σερνόμαστε πίσω από τους γνωστούς «συμμάχους» μας που μας έχουν προδώσει επανειλημμένα στο παρελθόν.
Αντί λοιπόν ο Πούτιν να έχει την δυνατότητα να επισκεφτεί την Αθήνα και να συζητήσει υψίστης σημασίας θέματα στρατηγικού ενδιαφέροντος, καθώς η Ρωσία έχει επανειλημμένα δείξει στο παρελθόν μεγάλο ενδιαφέρον για στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα, εμείς τον σπρώχνουμε συνεχώς στις φιλόξενες «αγκαλιές» της Τουρκίας.
Και φυσικά οι Τούρκοι δεν χάνουν την ευκαιρία. Κορόιδα είναι;

Δυστυχώς οι κυβερνήτες αυτής της χώρας δεν ενδιαφέρονται για τα εθνικά συμφέροντά της, αλλά μόνο για τις ωραίες και αναπαυτικές τους καρέκλες κι έτσι οι συμφορές θα έρχονται η μια πίσω από την άλλη προς δόξα των «όμορφων» συμμάχων μας, που «όμορφα μας καίνε» σε κάθε ελληνοτουρκική κρίση.
Συγχαρητήρια μας!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο φόβος και η αγωνία των Αγγλοσαξόνων

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Η άσκηση πολιτικής προϋποθέτει γνώση της Ιστορίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και ψυχολογία ως εργαλείο για να ερμηνεύει και να αντιμετωπίζει κανείς τους συλλογισμούς, τις προθέσεις και τα σχέδια των άλλων. Είναι ο μόνος τρόπος για να προστατεύεται ο καθείς από τις αντιδράσεις εσωτερικών και διεθνών κυρίως παραγόντων.

Η οξύτατη κρίση που βιώνει ο Λαός μας, αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει η χώρα μας οφείλεται εις τις αδυναμίες του Πολιτικού Συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και εις την αρρωστημένη εσωστρέφεια του. Αυτές οι διαιωνίζουσες αδυναμίες κράτησαν την χώρα μας μακριά από το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Η σχέση π.χ. Δημοκρατίας και Οικονομίας δεν είναι ευθύγραμμη υπόθεση. Με δεδομένη την ορθότητα της ρήσης του Κλάουζεβιτς, ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα», οι πολεμικές ενέργειες των δημοκρατικών δυτικών κοινωνιών, επιπλέον, συχνά λαμβάνουν ποικίλες μορφές που δεν συνεπάγονται, κατ’ ανάγκη, άσκηση φυσικής βίας. Οι περιπτώσεις άσκησης εξαναγκασμών μέσω απειλών εφάμιλλων της άσκησης πολεμικής βίας ως προς τις συνέπειες της είναι πολλές και για τον προσεκτικό παρατηρητή της διεθνούς πολιτικής σχεδόν καθημερινές.

Κατά τις 3 τελευταίες δεκαετίες η Ευρωπαϊκή Ένωση διολίσθησε και μετασχηματίσθηκε σε μία πρωτοκαθεδρία των «αγγλοσαξονικών προτύπων» με τις δικές τους ψευτο-ηθικοκανονιστικές αξίες, με την ανάπτυξη τώρα του Κοινωνικού Δαρβινισμού σε ευρωπαϊκό και μετέπειτα σε παγκόσμιο επίπεδο. Βασικός πυρήνας της φιλοσοφίας αυτής είναι ότι η Κυβέρνηση δεν πρέπει να παρεμβαίνει εις τις φυσικές διεργασίες της εξέλιξης εις την κοινωνία χρηματοδοτώντας και προστατεύοντας τους φτωχούς και αδυνάτους, διότι έτσι διαστρεβλώνεται η ροή της επιβίωσης των ισχυροτέρων και πλουσίων που θα δημιουργήσουν τελικά υγιέστερες κοινωνικές δομές. Που αυτό σημαίνει τον τερματισμό των φιλανθρωπιών, για να επέλθει η διαιώνιση των περισσότερο προσαρμοσμένων.

Μία φιλοσοφία η οποία εις την πραγματικότητα, και όπως ήδη την βιώνουμε, καταργεί το Κράτος Δικαίου και τη Κρατική Κυριαρχία, το οποίο αποτελεί το μόνο εφικτό καθεστώς των διεθνών σχέσεων και ο μόνος τρόπος οργάνωσης των συλλογικών ανθρωπίνων σχέσεων εις τον παγκόσμιο χώρο. Αυτό το Κράτος το οποίο κατά συνέπεια είναι κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού εις τις διακρατικές σχέσεις και η κατίσχυση του συμβολίζει την ελευθερία-ανεξαρτησία των λαών και την αποτυχία των Δαρβινικού χαρακτήρα αυτοκρατορικών και ηγεμονικών αξιώσεων για δημιουργία παγκόσμιων κατεξουσιαστικών δομών. Ο διαφαινόμενος αυτός κίνδυνος εις τον ευρωπαϊκό ορίζοντα μας υπενθυμίζει την εθνοκτόνο, ληστρική και βάρβαρη συμπεριφορά των αγγλοσαξόνων εις την εποχή της Αποικιοκρατίας απέναντι εκατοντάδων λαών, με την κατάργηση και υποταγή κρατικών οντοτήτων και καταστροφή πολιτισμών άλλων εθνών.

Από την αρχή της κρίσης η βάρβαρη συμπεριφορά των Αγγλοσαξόνων Δαρβινιστών και πρωταγωνιστών της Ε.Ε. απέναντι της Ελλάδος, αλλά και απέναντι άλλων χωρών, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των επικίνδυνων για την Ευρώπη προθέσεων των γνωστών σε όλους πια υπευθύνων για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους. Οι οποίοι, βάσει σχεδίου, προκάλεσαν συστηματικά τις δημοσιονομικές ανισότητες και τις χρεοκοπίες των άλλων μελών, με σκοπό την κατάργηση του σεβασμού της ετερότητας των επιμέρους κοινωνιών και της πολιτικής τους κυριαρχίας και την εμπέδωση μίας κατεξουσιαστικής ηγεμονικής οργάνωσης της Ευρώπης, ως προαναφέρθηκε κατά το πρότυπο του Κοινωνικού Δαρβινισμού.

Όμως όσο περισσότερο εντείνεται η πίεση και εκβιαστική συμπεριφορά της τρόικα και των Δαρβινιστών εντολοδόχων της απέναντι της Ελλάδος, αλλά και απέναντι άλλων κρατών-μελών, τόσο περισσότερο διαφαίνεται ο φόβος και η αγωνία των εκβιαστών περί αποτυχίας του πειθαναγκαστικού εγχειρήματος αποδοχής του Κοινωνικού Δαρβινισμού εις την Ευρώπη, ο οποίος όμως είναι όλως αντίθετος με την καθαρότητα και την ανωτερότητα του Ελληνικού Πνεύματος.

Διάφοροι πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές σε παρασκηνιακές τώρα συζητήσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικεντρώνονται τελευταία εις το ενδεχόμενο μίας αιφνίδιας μεταστροφής της ελληνικής πολιτικής απέναντι την τρόικα και των εντολοδόχων Δαρβινιστών της ή ακόμη και μίας εξέγερσης του Ελληνικού Λαού. Η οποία θα συμπαρασύρει και άλλες χώρες της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης κατά της πολιτικής θανάσιμης λιτότητας αλλά και σε συλλογική τώρα και αποφασιστική άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους τους.

Η παρατηρούμενη άκρως εντεινόμενη πιεστική συμπεριφορά της τρόικακαι των εντολοδόχων της, εις τους τελευταίους μήνες, για την ολοκληρωτική υποταγή του Ελληνικού Λαού, είναι απόδειξη του ανέκφραστου και απόκρυφου φόβου και αγωνίας των. Ότι ο κίνδυνος εξέγερσης του Ελληνικού Λαού, και ως συνέπεια αυτής και άλλων λαών του Νότου, κατά της τρόικα και των Δαρβινιστών, οι οποίοι επιδιώκουν την υποταγή της Ευρώπης, θα οδηγήσει εις την διάλυση της Ευρωζώνης και σε τεράστιες απώλειες των δανειστών και των χρηματαγορών.

Ο Ελληνικός Λαός οφείλει τώρα να ανυψώσει το ανάστημά του και να δώσει και πάλιν ένα μάθημα σε όλους εκείνους οι οποίοι επιβουλεύονται την εθνική του υπόσταση, την Ιστορία του και αξιοπρέπειά του.

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Όσοι στοιχειωδώς παρακολουθούν τις διεθνείς εξελίξεις με προσοχή και διεισδυτική ανάλυση, είχαν διαπιστώσει από τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2013 κιόλας, ότι η Άνγκελα Μέρκελ είχε αρχίσει να τραβάει… χειρόφρενο στην ουσιαστική στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης. Και ο Βόλγκανγκ Σόιμπλε ανέλαβε να υλοποιήσει την παραπάνω απόφαση.

Καμία μεγάλη πρωτοβουλία δεν δρομολογήθηκε από την πλευρά του Βερολίνου, που φυσικά κάνει κουμάντο στην Ευρώπη, καμία δέσμευση της Ευρώπης δεν τηρήθηκε από την πλευρά των δανειστών, παρόλο που η Αθήνα προσκόμισε αριθμητικά μεγέθη ανάκαμψης, καθώς και πρωτογενές πλεόνασμα.

Το μεγάλο ζητούμενο για την Ελλάδα ήταν η ρύθμιση του χρέους, που φυσικά δεν είναι βιώσιμο. Στο power game Γερμανία ς- Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ωστόσο, η υπόλοιπη Ευρώπη δεν στάθηκε στο πλευρό της Ελλάδας. Και τα αποτελέσματα τα βιώνουμε σήμερα, με την τρόικα να στριμώχνει και να κουνάει άγαρμπα το δάχτυλο στην κυβέρνηση, μη τηρώντας κανένα πρόσχημα.

Η στάση των δανειστών φυσικά δεν είναι ανεξήγητη. Οι Ευρωπαίοι κυρίως, και δευτερευόντως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έχουν συνηθίσει να επιλέγουν την πολιτική λύση, ως “τελική λύση” των οικονομικών διαπραγματεύσεων. Και “πολιτική λύση” σημαίνει συζήτηση με την πολιτική εξουσία της χώρας.

Βλέποντας λοιπόν το κλίμα που επικρατεί στην Ελλάδα, και προδικάζοντας την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, προτιμούν να κρατήσουν τα καλά χαρτιά της διαπραγμάτευσης για τη στιγμή που θα τους χρειαστούν προκειμένου να… στριμώξουν τον Αλέξη Τσίπρα.
Τόσο απλή είναι η κατανόηση των πραγμάτων.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η τριτοκοσμική ρητορική του ενισχύει την άποψη «Δύση - Ισλάμ είναι αντίθετοι πόλοι»

Γράφει η Μητροπούλου Ελένη

Πρώτα είδαμε το «Λευκό Σαράι», το νέο προεδρικό μέγαρο στην Αγκυρα που συναγωνίζεται σε μέγεθος και χλιδή τα παλάτια των σουλτάνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μετά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μας είπε ότι «μουσουλμάνοι ανακάλυψαν πρώτοι την Αμερική», 300 χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Και τώρα ο τούρκος πρόεδρος κατήργησε την ισότητα των δύο φύλων, όπως την ξέρουμε στη Δύση, λέγοντας πως «οι γυναίκες δεν μπορούν να είναι ίσες με τους άνδρες, λόγω της φύσης τους».

Ψευδαισθήσεις ισλαμικού μεγαλείου, επίθεση κατά των ιδεών της Δύσης ή καλά υπολογισμένες κινήσεις πολιτικής σκοπιμότητας για εσωτερική κατανάλωση; Μάλλον και τα τρία, λένε τούρκοι ειδικοί με τους οποίους μίλησε «Το Βήμα».

«Γιατί αποφάσισε να "ξαναγράψει" την Ιστορία της Αμερικής ο Ερντογάν;» ρωτήσαμε τον Ετέμ Ελντέμ, καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, στην Κωνσταντινούπολη.

«Ο ισχυρισμός του ότι μουσουλμάνοι είχαν ανακαλύψει την Αμερική πριν από τον Κολόμβο βασίζεται σε ένα ψευδο-ιστορικό άρθρο που δημοσιεύθηκε πριν από περίπου 20 χρόνια (σ.σ.: του Γιούσεφ Μρούεχ, το 1996). Από ιστορική άποψη δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Από πολιτική άποψη όμως μπορεί να αξίζει κάποιον σχολιασμό. Πρώτον, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς τι προκάλεσε μια τέτοια γκάφα. Δείχνει είτε την απουσία σοβαρών συμβούλων ή ότι ο Ερντογάν έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν συμβουλεύεται κανέναν πια» τονίζει ο Ελντέμ.

«Ενα ανησυχητικό σημάδι είναι ότι η αφοσίωση μιας μερίδας του Τύπου προσπαθεί να εξορθολογίσει αυτή τη δήλωση. Δεύτερον, δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στον τρόπο με τον οποίον τούρκοι πολιτικοί βλέπουν την Ιστορία ως μέσον για να επιτύχουν τους πολιτικούς στόχους τους.
Πριν από δεκαετίες η κεμαλική ιδεολογία θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι Τούρκοι κατάγονται από τους Χετταίους, τους Σουμερίους, τους Ιωνες, τους Ετρούσκους ή ακόμη και τους Αμερικανούς. Ο τόνος και η εστίαση μπορεί να έχουν αλλάξει, αλλά η μέθοδος είναι ίδια.

Τέλος, μπορεί να είναι καθησυχαστικό να δούμε ότι Τούρκοι μοιράζονται την ίδια αλαζονεία με Ευρωπαίους επιμένοντας να βλέπουν την Αμερική ως μια ήπειρο που βρισκόταν σε ένα είδος κενού, περιμένοντας να την "ανακαλύψουν" προκειμένου να περάσει στην Ιστορία» καταλήγει ο Ελντέμ.

«Ο Ερντογάν εμφανίζεται στο κοινό ως ο ηθικός ηγέτης ενός αναγεννημένου Ισλάμ, την ώρα που η κοσμική ελίτ αντιδρά στον υφέρποντα εξισλαμισμό της δημόσιας σφαίρας» μας λέει ο Δημήτρης Τριανταφύλλου, διευθυντής στο Κέντρο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών (CIES) στο Πανεπιστήμιο Καντίρ Χας στην Κωνσταντινούπολη.
«Σε μια εποχή όπου η Τουρκία βρίσκεται σε αυξανόμενη απομόνωση στον κόσμο, είτε με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ ή με τους γείτονές της, όπως η Ρωσία και το Ιράν, είναι λογικό για τον Ερντογάν να περνάει προς τα έξω την ιδέα ότι η "Νέα Τουρκία" την οποία προωθεί υπερασπίζεται ό,τι είναι μουσουλμανικό. Εχει ανάγκη να το κάνει αυτό για να κινητοποιήσει την εκλογική βάση του εν όψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών και άλλων πιθανών προβλημάτων στο εσωτερικό μέτωπο» τονίζει ο συνομιλητής μας.

Αλλά «με την ισλαμική ρητορική του ο Ερντογάν προχωρεί σε επικίνδυνο έδαφος, επειδή όσα λέει δείχνουν ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας του Ισλάμ και ό,τι μουσουλμανικού απέναντι στη Δύση και σε ό,τι δυτικό. Ως εκ τούτου, συμβάλλει στο σχέδιο μιας συνεχώς αυξανόμενης διαχωριστικής γραμμής με τη Δύση» προσθέτει ο Τριανταφύλλου.
«Για ορισμένους ξένους παρατηρητές - και για την πλειοψηφία της αντιπολίτευσης στην Τουρκία - αυτά τα "λάθη" του Ερντογάν δείχνουν άγνοια, και το πόσο ρηχή και κυριαρχική είναι η προσωπικότητά του» μας λέει ο Εμρέ Ερντογάν (απλή συνωνυμία με τον τούρκο πρόεδρο), από το κέντρο πολιτικών ερευνών Infakto, στην Κωνσταντινούπολη.
Αλλά «ο Ερντογάν μπορεί να έχει έναν πολιτικό ορθολογισμό, προβάλλοντας το όραμα ενός διαιρεμένου κόσμου με βάση τις θρησκείες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο τούρκος πρόεδρος προκαλεί τον δυτικό κόσμο θέλοντας να δείξει ότι οι μουσουλμάνοι δεν είναι πίσω από τους Δυτικούς. Και μια ουτοπική ανακάλυψη της Αμερικής από μουσουλμάνους είναι ένας καλός δείκτης αυτής της ισοδυναμίας μεταξύ της Δύσης και του Ισλάμ.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα της επίθεσής του στον δυτικό κόσμο με μια τριτοκοσμική ρητορική που προκαλεί έκπληξη. Αυτή η στρατηγική προέρχεται από μια πολύ φαντασιακή κοσμοθεωρία, που τοποθετεί τη Δύση και το Ισλάμ σε αντίθετους πόλους.

Δυστυχώς, αυτή η κοσμοθεωρία είναι πολύ δημοφιλής στην Τουρκία και μέρος κοινών αφηγημάτων σχεδόν όλων των πολιτικών παραγόντων από την Ακρα Αριστερά ως τους εθνικιστές» καταλήγει ο Εμρέ Ερντογάν.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Όταν η χώρα πνέει τα λοίσθια και ο λαός, τουλάχιστον στη μεγάλη του πλειοψηφία, υποφέρει και η ζωή του συνθλίβεται, τότε οφείλεις να είναι σοβαρός σ' αυτά που προτείνεις. Πολύ περισσότερο όταν αφορά σ' ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, όπως αυτό του χρέους. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να κάνει κουβέντα για το τι μέλλει γενέσθαι, αν δεν ξεκινήσει από το τι θα κάνει με το χρέος. Αν δεν απαντήσει σ' αυτό δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσει για οτιδήποτε άλλο.

Οι κυβερνώντες έχουν ξεκαθαρίσει ότι θεωρούν το χρέος της Ελλάδας βιώσιμο. Αρκεί να μπορεί να δανείζεται η χώρα από τις αγορές. Το ίδιο λένε και οι δανειστές. Σκέφτονται όπως όλοι οι τοκογλύφοι του κοινού ποινικού δικαίου. Από την στιγμή που η Ελλάδα μπορεί να ξαναδανειστεί για να συνεχίσει να τους πληρώνει, τότε το χρέος είναι βιώσιμο, είναι δηλαδή εξυπηρετήσιμο. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε ότι μέχρι τη δεκαετία του '90, ο δανειστής που αποφάσιζε να δανείσει κράτος γνωρίζοντας ότι για να εξυπηρετήσει το χρέος του θα πρέπει να δανειστεί εκ νέου, τότε αναλάμβανε πλήρως το ρίσκο μιας τέτοιας κίνησης. Αναλάμβανε, δηλαδή, το ρίσκο το κράτος οφειλέτης να μην μπορεί να βρει τα δανεικά που χρειάζεται κι έτσι να μην μπορεί να εξυπηρετήσει τα χρέη του. Σ' αυτή την περίπτωση, το κράτος προχωρούσε σε αθέτηση πληρωμών και ο δανειστής έχανε τουλάχιστον μέρος των απαιτήσεών του.

Αυτό ίσχυε για όλες τις επίσημες πτωχεύσεις κρατών έως και τη δεκαετία του '90. Ουσιαστικά έως την επίσημη πτώχευση της Αργεντινής το 2001. Ο λόγος είναι απλός. Όπως στην περίπτωση ενός ιδιώτη, έτσι και στην περίπτωση ενός κράτους, δεν μπορώ να δανείσω ξέροντας ότι δεν μπορεί να πληρώσει παρά μόνο με νέο δανεισμό κι εγώ ως δανειστής να μην αναλαμβάνω καμιά ευθύνη για την περίπτωση που ο οφειλέτης δεν βρει να δανειστεί εκ νέου για να με πληρώσει. Από την στιγμή που ο οφειλέτης δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη, βρίσκεται σε κατάσταση χρεοκοπίας, είτε βρίσκει δάνεια, είτε όχι.

Επομένως, ο δανειστής αναλαμβάνει μεγάλο ρίσκο όταν δανείζει κράτος, το οποίο ξέρει ότι δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη του. Δανείζει ξέροντας πολύ καλά ότι το κράτος αν δεν βρει νέα δάνεια, θα αναγκαστεί να κυρήξει αθέτηση πληρωμών. Δεν μπορεί λοιπόν να αρνείται να επωμιστεί το κόστος αυτού του ρίσκου όταν το κράτος αδυνατεί πλέον να εξυπηρετήσει τα χρέη του. Γι' αυτό και οι δανειστές, επειδή το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό, φροντίζουν να περιορίζουν δραστικά τα ρίσκα τους - ειδικά σε περιπτώσεις όπου το κράτος οφειλέτης δεν διαθέτει επαρκή μέσα για να τους πληρώσει - εξαγοράζοντας το κυβερνών πολιτικό σύστημα του κράτους που δανείζουν.Η Ελλάδα είναι χαρακτηριστική περίπτωση.

Τα ληστρικά δάνεια
Από την εποχή των λεγόμενων "δανείων της ανεξαρτησίας" της επανάστασης του 1821, οι δανειστές της χώρας φρόντιζαν να τροφοδοτούν την ασύδοτη φιλαργυρία των εγχώριων αρχόντων της πολιτικής για να κρατάνε σιδεροδέσμια τη χώρα και διαρκώς οφειλέτη τον λαό. Κι όταν ο κυβερνήτης Καποδίστριας έφτασε να αναλάβει τα καθήκοντά του, βρήκε το ταμείο άδειο, παρά τον ήδη υπέρογκο δανεισμό σε χρυσές λίρες. Έτσι ξεκίνησε να αποζητά την "δωροφορίαν" για το από τους μονάρχες των μεγάλων δυνάμεων.

Ο τσάρος και ο βασιλιάς της Γαλλίας ανταποκρίθηκαν. Ο δεύτερος μάλιστα έστειλε το 1828 το ποσό των 500 χιλιάδων φράγκων προκειμένου να υπάρξει δημόσιο ταμείο. Όταν στον Πόρο ο Καποδίστριας έλαβε το συγκεκριμένο ποσό, έγραψε στον Μητροπολίτη Ιγνάτιο (10 Ιουνίου 1828) τα εξής: "Οι γενναίοι μας Έλληνες χαίρονται. Μόνον ολίγοι τινές απατώνται και μεγάλως νομίζοντες ότι τα χρήματα ταύτα είναι δι' αυτούς και μέλλουσι να πάθωσιν ό,τι έπαθον και αι λίραι του δανείου. Ότι μεν κλέπτουσιν όπου υπάρχει διοίκησις, είναι αναμφίβολον. Αλλά δεν υπάρχει χώρα, όπου πλεισίον των κλεπτών να υπάρχουν χιλιάδες και χιλιάδες οικογενειών αγαίων, ανεστίων και καταπείνων, καθώς εν Ελλάδι. Στοχασθήτε, δεσπότη μου, ότι αι δυστυχείς αυταί οικογένειαι πάσχουν εξ αιτίας των κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων και ενθαρρύνετέ με, αν δύνασθε, να είμαι συγκαταβατικός προς μίαν δράκαν ανθρωπαρίων μεταλλοθέων, επ' ουδέν των οποίων όμως ουδέ κατέστησα την βαρείαν χείρα της δικαιοσύνης, ουδέ καταστήσω, αρκούμενος να τους γνωρίσω καλώς και να τους παραδώσω, ει χρεία, εις τα αράς του λαού."

Τι έχει αλλάξει από τότε; Σχεδόν τίποτε. Οι ίδιοι κλέφτες άρχοντες, υπουργοί και καπιτάνοι, δηλαδή αξιωματούχοι και εφοπλιστές, συνεχίζουν να κυβερνάνε τον τόπο και να τον οδηγούν από την μια χρεοκοπία στην άλλη χωρίς να παύει το χρέος να συνιστά βάρος ασήκωτο για την Ελλάδα και τον λαό της. Από τότε μέχρι σήμερα.

Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε ότι το 1976 το τότε υπουργείο παιδείας της ματαπολίτευσης του "εθνάρχου" Καραμανλή, έδωσε εντολή στον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων και εξέδωσε μια συλλογή κειμένων του Ι. Καποδίστρια με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννησή του. Το βιβλιαράκι αυτό κυκλοφόρησε δωρεάν στα σχολεία, σε εκπαιδευτικούς και μαθητές. Στη σελίδα 49 της έκδοσης αυτής περιλαμβάνεται και το απόσπασμα της επιστολής, που παραθέσαμε κι εμείς. Με μια όμως σημαίνουσα διαφορά. Η αποστροφή όπου ο Καποδίστριας γράφει "εξ αιτίας των κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων", έχει εξαλειφθεί και στη θέση της έχει μπει απλά το "εξ αιτίας των κλεπτών".

Η τότε κυβέρνηση αναγνώρισε - όπως ήταν φυσικό - τον εαυτόν της και τα συμφέροντα που προασπιζόταν και φρόντισε να λογοκρίνει τον Καποδίστρια. Οι εκπαιδευτικοί και κυρίως οι μαθητές, δεν έπρεπε να μάθουν σε ποιους αναφερόταν ο δυστυχής Καποδίστριας και διαπιστώσουν ότι οι ίδιοι εξακολουθούν να κυβερνούν αυτόν τον τόπο μέχρι σήμερα.

Το μοιραίο λάθος του Καποδίστρια ήταν το γεγονός ότι όντως δεν τους παρέδωσε στη δικαιοσύνη, ούτε στας "αράς του λαού". Πίστευε ότι θα έρθει σε συνεννόηση μαζί τους. Το αποτέλεσμα ήταν η δολοφονία του κυβερνήτη από αυτούς που χαρακτήριζε δικαίως ως "ανθρωπάρια μεταλλοθέους". Με τις πλάτες φυσικά των μεγάλων δυνάμεων, που δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να γλυτώσει η Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους και κατά συνέπεια του καθεστώτος της υποτέλειας που ήθελαν να της επιβάλλουν.

Ο Καποδίστριας δεν είχε εμπιστοσύνη στον λαό, σ' αυτούς που χαρακτηρίζει άγαιους, ανέστιους και καταπεινόντες, δηλαδή στα θύματα των κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων. Τον αγαπούσε τον λαό, αλλά σαν "πατερούλης". Με τη νοοτροπία που του είχε κληροδοτήσει η μακρά του θητεία στην τσαρική αυλή. Κι ο λαός τον αγαπούσε, γιατί έβλεπε σ' αυτόν έναν έντιμο κυβερνήτη που ήθελε το καλό του.

Από την Αίγινα στο Μόναχο και τον Όθωνα
Ένα από τα πρώτα πράγματα που φρόντισε να κάνει ο Καποδίστριας ήταν να δημιουργήσει νομισματοκοπείο και να εκδόσει εθνικό νόμισμα. Την απόφαση αυτή πήρε με ψήφισμά της η Δ΄Εθνοσυνέλευση, η οποία συνήλθε στο Άργος από τις 11 Ιουλίου έως τις 6 Αυγούστου 1829. Η Εθνοσυνέλευση αυτή είχε για πρώτη φορά πληρεξουσίους που αναδείχθηκαν μετά από άμεση ψηφοφορία κατά περιοχές. Με σκοπό να ανακοπεί "η κυκλοφορία άλλων νομισμάτων, και μάλιστα της οθωμανικής επικρατείας, εντός της ελληνικής και το Εθνικήν Ταμείον βλάπτει και τα μερικά των πολιτών συναλλάγματα," εκδίδει το Ζ ψήφισμα με βάση το οποίο ιδρυόταν εθνικό νομισματοκοπείο στην Αίγινα και ο Φοίνικας, ως εθνικό νόμισμα.

Η ίδρυση του νομισματοκοπείου και η εισαγωγή εθνικού νομίσματος ήταν κορυφαία πράξη εθνικής κυριαρχίας για την Ελλάδα και αφετηρία για την κατάκτηση της πραγματικής εθνικής ανεξαρτησίας. Πράγμα βέβαια που δεν μπορούσαν να ανεχθούν ούτε οι ξένοι δανειστές, ούτε οι μεγάλες δυνάμεις, ούτε βέβαια οι ντόπιοι κλεπτίστατοι άρχοντες, υπουργοί και καπιτάνοι.

Έτσι όταν δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας οι μεγάλες δυνάμεις όρισαν σαν τοποτηρητή των συμφερόντων τους στην Ελλάδα, το θεσμό της μοναρχίας με πρώτο βασιλιά τον βαυαρό Όθωνα. Ένα από τα πρώτα λοιπόν που έκαναν οι βαυαροί ήταν να διαλύσουν το εθνικό νομισματοκοπείο στην Αίγινα και να καταργήσουν το εθνικό νόμισμα. Από τότε και μέχρι το 1949, το νόμισμα εσωτερικών συναλλαγών που οι βαυαροί ονόμασαν δραχμή θα εκδιδόταν στο εξωτερικό από τους δανειστές της Ελλάδας και θα εξαρτώταν από τον δανεισμό του κράτους. Η πρώτη δραχμή εκδόθηκε στο Μόναχο. Κι από τότε η Ελλάδα μεταβλήθηκε σε αποικία, ακόμη κι όταν της αναγνώριζαν τυπικά την εθνική της κυριαρχία.

Οι "επιλήψιμες δανειακές δοσοληψίες"
Η περίπτωση της Ελλάδας δεν είναι μοναδική. Από την αρχή, δηλαδή από το 1815, που ξεκίνησε ο εξωτερικός δανεισμός των κρατών από ιδιώτες κεφαλαιούχους, αναπτύχθηκε η πρακτική της πολιτικής εξαγοράς σε βαθμό που ξεπερνούσε κάθε φιλελεύθερης ανοχής. Η άνοδος νέων κρατών εκείνη την εποχή και μαζί τους νέων ολιγαρχιών που αντιμετώπιζαν τη χώρα τους ως φέουδο, έδωσε τη δυνατότητα στους κεφαλαιούχους των μεγάλων χρηματιστικών κέντρων και κυρίως του Λονδίνου, να εκμεταλλευθούν τις συνθήκες δίνοντας δάνεια. Κανονικά, αυτά τα δάνεια ήταν πολύ υψηλού ρίσκου, αλλά οι κεφαλαιούχοι απέβλεπαν σε πάρα πολύ υψηλές αποδόσεις με εγγύηση την βουλιμία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ των χωρών που δάνειζαν. Όσο πιο αδίστακτοι και ασύδοτοι ήταν οι κυβερνώντες ενός κράτους, τόσο μεγαλύτερα και ληστρικά ήταν τα δάνεια, τόσο περισσότερες ήταν και οι εγγυήσεις για τους δανειστές ότι θα συνέχιζαν να απολαμβάνουν κέρδη, ακόμη κι αν η χώρα κατάρρεε.

Αυτό συνέβη για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη έκταση την δεκαετία του 1870 με δάνεια που οι κεφαλαιούχοι του Λονδίνου είχαν δώσει αφειδώς σε χώρες όπως η Παραγουάη, Ονδούρα, Σάντο Ντομίνκο, Κόστα Ρίκα, κοκ. Οι εξεγέρσεις που ακολούθησαν σ' αυτές τις χώρες έθεσαν σε κίνδυνο τις εγγυήσεις των κεφαλαιούχων δανειστών. Ειδικά όταν αποκεφαλίστηκαν δημοσία θέα κάποιοι από τους ξεπουλημένους στους ξένους δανειστές ντόπιοι πολιτικοί. Τότε οι κεφαλαιούχοι δανειστές κατέφυγαν στην κυβέρνηση της Βρετανίας, ζητώντας να πάρει μέτρα για να προστατεύσει τα συμφέροντά τους.

Ωστόσο, ήταν τόσο σκανδαλώδεις οι τακτικές πολιτικής εξαγοράς που ακολουθούσαν οι δανειστές ώστε έκαναν ακόμη και τη κυβέρνηση της αυτού μεγαλειότητος να νίψει τα χέρια της. Ο λόρδος Χάμοντ στις 26 Απριλίου του 1871 απάντησε τους κεφαλαιούχους του City ως εξής: "Η κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητος δεν παίρνει με κανένα τρόπο μέρος σε ιδιωτικές συναλλαγές δανείων με ξένα κράτη. Οι συμβάσεις αυτού του είδους αφορά αποκλειστικά και μόνο τη δύναμη που δανείζεται και τους κεφαλαιούχους που ασκούν τέτοιες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, και οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν ιδιαίτερα ρίσκα με την ελπίδα μεγάλων ενδεχόμενων κερδών. Περαιτέρω, είναι περιττόν να επισημάνω τα ατελείωτα προβλήματα που θα προκύψουν σίγουρα αν η ενεργός παρέμβαση της Αγγλίας ασκηθεί για να επανορθώσει τις αδικίες των ομολογιούχων Ανεξάρτητα από το κόστος που αναγκαστικά θα προκύψει, ο κίνδυνος διεθνών επιπλοκών, βίαιων μέτρων, εάν υιοθετηθούν προς τα μικρά κράτη, για τα οποία ως επί το πλείστον είναι οι διαμαρτυρίες, θα υποβάλει τη χώρα αυτή σε τραγική ενοχοποίηση. Γι' αυτούς και άλλους προφανείς λόγους, η Κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητος έχει καθορίσει, ως θέμα σοφής πολιτικής, να απέχει από την ανάληψη, ως διεθνή θέματα, τις καταγγελίες Βρετανών υπηκόων εναντίον ξένων κρατών που αδυνατούν να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους όσον αφορά τις εν λόγω χρηματικές συναλλαγές, ή να παρέμβει, εκτός από τις καλές της υπηρεσίες, μεταξύ των ομολογιούχων και των κρατών από τα οποία μπορεί να έχουν αδικηθεί."

Επειδή όμως οι φωνές διαμαρτυρίας συνεχίζονταν και ο όγκος των δανείων ήταν τέτοιος που έθετε σε κίνδυνο την τραπεζική και χρηματιστική αγορά του Λονδίνου, το βρετανικό κοινοβούλιο συστήνει το 1875 μια ειδική επιτροπή για την έρευνα πάνω στα δάνεια προς ξένα κράτη. Στην έκθεσή της αυτή η επιτροπή αναφέρει τα ευρήματα της έρευνάς της σχετικά με τους χρηματιστές και τους τραπεζίτες που διακίνησαν τα ομόλογα των κρατών οφειλετών: "Σχετικά με όλα αυτά τα δάνεια, αυτοί που τα πρότειναν στο κοινό φαίνεται να μην έλαβαν καθόλου υπόψη τις χρηματοδοτικές πηγές του δανειζόμενου Κράτους. Αν διερευνούσαν το ζήτημα θα ανακάλυπταν ότι αυτές οι πηγές ήταν τελείως ακατάλληλες για να αντιμετωπιστούν οι υποχρεώσεις που θα προέκυπταν... Προκειμένου να παρακινηθεί το κοινό να δανείσει χρήματα με δεδομένες τις παντελώς ανεπαρκείς εγγυήσεις, χρησιμοποιήθηκαν μέσα που από την φύση τους ήταν κατάφωρα παραπλανητικά." Πρόκειται για δωροδοκίες προκειμένου να διαδοθούν παραπλανητικές φήμες στον τύπο, εξαγορά πολιτικής εύνοιας, απόκρυψη πληροφοριών, ψευδείς εγγυήσεις, κοκ. Ότι χρησιμοποιείται και σήμερα.

Η έκθεση κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το βρετανικό κράτος δεν μπορεί να εμπλακεί σε τόσο επιλήψιμες δοσοληψίες, που έγιναν από κεφαλαιούχους σε συνεργασία με διεφθαρμένους πολιτικούς των κρατών για τα οποία αντλήθηκαν τα δάνεια, με σκοπό να αποκομίσουν όλοι τους μεγάλα κέρδη. Όποιος αναλαμβάνει μεγάλα ρίσκα για να αντλήσει μεγάλα κέρδη, οφείλει να μην διαμαρτύρεται όταν ο οφειλέτης τελικά δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Αυτό ήταν το πολιτικό δίδαγμα γιατο βρετανικό κοινοβούλιο της εποχής.

Η ευθύνη των δανειστών
Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει παρά μόνο δυο θεμελιώδη πράγματα. Αφενός, οικονομική επιφάνεια των κεφαλαιούχων που τους επιτρέπει να εξαγοράζουν τους πάντες και σε όλες τις χώρες. Αφετέρου, η ξεδιάντροπη ταύτιση του κράτους με τα συμφέροντα των αγορών σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται αυτονόητο ότι κάθε χρέος, ακόμη και το πιο καταχρηστικό πρέπει να εξυπηρετείται. Κι αυτό ανεξάρτητα όχι μόνο της διαφαινόμενης διαπλοκής ανάμεσα στους κεφαλαιούχους και το πολιτικό σύστημα, αλλά και από το γεγονός ότι το κράτος οφείλει να εξασφαλίσει τους δανειστές ακόμη και από το υψηλό ρίσκο που αναλαμβάνουν όταν δανείζουν ένα κράτος που δεν διαθέτει τα αναγκαία χρηματοδοτικά μέσα για να πληρώσει. Κι αυτό υποδηλώνει η προσφυγή σε δάνεια για να πληρωθεί το χρέος.

Στα χρόνια πριν την πρόσφατη πτώχευση της χώρας και την υπαγωγή μας στο καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας, η Ελλάδα έφτασε να δαπανά το 92% του ετήσιου νέου δανεισμού της για την εξυπηρέτηση των παλιότερων χρεών της. Οι αγορές όλα αυτά τα χρόνια την δάνειζαν, παρά το γεγονός ότι ήξεραν πολύ καλά ότι για να πληρώσει θα έπρεπε να ξαναδανειστεί. Ο λόγος που την δάνειζαν ήταν απλός. Τα δάνεια προς την Ελλάδα ήταν διπλάσιου ή και τριπλάσιου επιτοκίου, από τις περισσότερες άλλες χώρες της Ευρώπης. Χώρια τις υπόγειες δουλειές που γινόνταν με βάση την πώληση ομολόγων.

Οι δανειστές της Ελλάδας ήξεραν πολύ καλά ότι αναλάμβαναν ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά το έκαναν με σκοπό να κερδοσκοπήσουν. Γιατί λοιπόν όταν η Ελλάδα αδυνατούσε πλέον να δανειστεί εκ νέου, θα έπρεπε το κράτος να εγγυηθεί τα δάνεια που έχει λάβει με το εισόδημα και την περιουσία του ελληνικού λαού; Γιατί δεν άφησε τους δανειστές να αναλάβουν τα ρίσκα τους; Για έναν βασικό λόγο. Διότι το πολιτικό σύστημα είναι απόλυτα εξαγορασμένο και γι' αυτό ούτε που θέλει να ακούσει κουβέντα για την καταγγελία του δημόσιου χρέους και τη μονομερή διαγραφή του.

Πηγή εφημ. "Χωνί"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου