Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Απρ 2016

Το 2007-2008 η Ελλάδα είχε αρχίσει να καταγράφει ύφεση στα δημόσια οικονομικά της. Ηταν πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers και τη διεθνή κρίση και σχετιζόταν με τον τρόπο που έγινε αντιληπτή από το σύστημα διακυβέρνησης, τις πολιτικές κυβερνήσεις, την ολιγαρχία της διαπλοκής των μίντια και τους εγχώριους τραπεζίτες η είσοδος της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Η Ελλάδα την πενταετία της πλήρους κυκλοφορίας του ευρώ ως εσωτερικού νομίσματος και της ένταξης της οικονομίας στον ευρωπαϊκό έλεγχο έμοιαζε και ομολογείτο από τον κύκλο των ευρωπαϊστών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. ως Ελ Ντοράντο του Νότου, με ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 4%, διπλάσιους του μέσου όρου της Ευρώπης. Μάλιστα, περιχαρείς «σπουδαίοι» άνθρωποι -και ειδικοί με ελληνικά διαβατήρια- δήλωναν ότι το μέλλον της χώρας είναι στον τριτογενή τομέα, αυτόν των υπηρεσιών. Ολα ήταν άυλοι τίτλοι και καπιταλισμός της «αρπαχτής». Μόχλευση η «μαγική» λέξη του τότε, αλλά όχι στον πλούτο, αλλά στον άκριτο δανεισμό με σκοπό τη σπατάλη και τη χλιδή.

Οι «βλαχομπαρόκ», άπλυτοι με μούσια, χαϊμαλιά, σαγιονάρες, «λαϊκοκοπέλες» ή αγόρια με «μπρουτάλ» τρόπους του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '70 και '80 είχαν φορέσει «φράγκικα» ρούχα πλέον τη δεκαετία του '90, μιλούσαν και κάτι λίγα γερμανικά και γαλλικά, είχαν ταξιδέψει σε όλους τους μυθώδεις προορισμούς ανά τον κόσμο και έγιναν «νοικοκυραίοι», εκσυγχρονιστές, «γιάπις», Γουόλ Στριτ των υπερκοστολογήσεων και των ιδιωτικών λογαριασμών στην Ελβετία ή σε άγνωστα νησιά στους ωκεανούς του κόσμου, εκσυγχρονιστές και υπερόπτες του νέου πολιτισμού της «ανοχής» των δικαιωμάτων και της παγκοσμιοποίησης. Ούτε Μαρξ ούτε Σαρτρ ούτε Νίτσε. Μόνον Φουκουγιάμα, Χάρβαρντ, ψυχανάλυση και αντικαταθλιπτικά.

Σε μια τέτοια κατάσταση «άυλης υστερίας» και κοινωνικής ζωής αντιγραφής από τα περιοδικά life style, η Ελλάδα περιέπεσε «ξαφνικά» στη χρεοκοπία. Με μαζική κουλτούρα «σαπουνόπερας», μέσα μαζικής ενημέρωσης στον αστερισμό του «μεσημεριανάδικου», συνήθειες όπως της καθημερινότητας πλουσίων της Καλιφόρνιας, αταξική κοινωνία του μέσου όρου, της ελάσσονος προσπάθειας και του τέλους των «ιδεών» -διάβαζε ιδεολογιών-, τα όσα ακολούθησαν δεν θα μπορούσαν να είναι πολύ διαφορετικά.

Αν θελήσουμε να δούμε λίγο πιο πολιτικά τα γεγονότα, θα μείνουμε στα εξής κομβικά σημεία: Τα Μνημόνια ξεκινούν επί εποχής Γ. Παπανδρέου. Το αρχικό λάθος ήταν ότι για το χρέος των 107 δισ. ευρώ θα έπρεπε να υπήρχε χρεοκοπία εντός ευρώ και να μη δοθεί χρόνος να δημιουργηθεί ο μηχανισμός των Μνημονίων. Επίσης, αντί του ανεκδιήγητου υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωσταντίνου, να αναλάμβανε τον οικονομικό κύκλο ένας σοβαρός κεντροδεξιός πολιτικός. Τα επόμενα τρία χρόνια η Ελλάδα θα κινείτο με «κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού», τύπου Γερμανίας, χωρίς εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας επιπλέον της ένταξης στη ζώνη του ευρώ.

Το 2011-2012, αντί της επιβληθείσας από το Βερολίνο, το Παρίσι και το ΔΝΤ κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου (κεντρικού τραπεζίτη του κ. Σημίτη), εθνικές εκλογές και κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό από τη Ν.Δ. χωρίς τον «τοποτηρητή» Βενιζέλο, αλλά συμμέτοχο τον Γ. Παπανδρέου, με εναλλακτικό πρόγραμμα και «προσομοίωση» στη ζώνη δολαρίου αντί της συνέχισης των Μνημονίων, που ήδη είχαν αποτύχει από τον Ιούνιο του 2012 ως προς τους στόχους, τα εργαλεία και όχι μόνον τους πολλαπλασιαστές. Τελευταίες ευκαιρίες το καλοκαίρι του 2014 με κυβέρνηση «εθνικής συνοχής» και ενδεχομένως επικεφαλής τον Δ. Αβραμόπουλο και με κυβέρνηση Τσίπρα τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο του 2015, χωρίς υπουργό Οικονομικών τον Γιάνη Βαρουφάκη του Σόρος, αλλά τον σημερινό υπουργό κ. Τσακαλώτο και αξιολόγηση από το πρώτο δεκαήμερο.

Τι γίνεται τώρα; Είναι εμφανές: Η «σαπουνόπερα» των Μνημονίων τελειώνει έως το 2018. Η έξοδος κινδύνου της Ελλάδας βλέπει προς την Αγγλία και την Ιταλία. Η Ευρώπη του ευρώ είναι μια «μόχλευση» ματαιοδοξίας, εθελοδουλίας και παραλογισμών πολύ ακριβή για μας... τους Ελληνες.

Μενέλαος Τασιόπουλος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Mία απίστευτη αποκάλυψη βγήκε στο φως της δημοσιότητας από την telegraph.co.uk, που θα έπρεπε να προβληματίσει τις αρμόδιες Αρχές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Στην αποκαλυπτική έρευνα της telegraph, που πρώτοι μεταφέραμε στην Ελλάδα, καθώς όπως φαίνεται τα συστημικά ΜΜΕ φρόντισαν να "καταχωνιάσουν" το εν λόγω δημοσίευμα, αποκαλύπτεται μία πολύ καλά οργανωμένη απάτη με πλαστά συριακά διαβατήρια, τα οποία χρησιμοποιούν αραβόφωνοι ούτως ώστε να περάσουν από τα παράλια της Μ. Ασίας στα ελληνικά νησιά!

Ο λόγος που χρησιμοποιούν πλαστά συριακά διαβατήρια φυσικά είναι προφανής. Σύμφωνα με τη Σύμβαση του 1951 για τους Πρόσφυγες, όσοι διαφεύγουν από τη χώρα τους λόγω βίας και διώξεων δικαιούνται βασικά δικαιώματα, βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να μην απελαθούν αμέσως και να μην σταλούν πίσω στη χώρα τους.

Αντιθέτως, μετανάστης είναι κάποιος που επιλέγει να επανεγκατασταθεί σε άλλη χώρα σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής και είναι επιλέξιμος για απέλαση.

Σύμφωνα λοιπόν με την telegraph, υπάρχει στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στο Facebook, ένα γκρουπ το οποίο παρέχει οδηγίες για το πως θα περάσουν στην Ελλάδα και φυσικά για το πως θα προμηθευτούν πλαστά συριακά διαβατήρια. Δημοσιογράφος της telegraph προσποιήθηκε τον μετανάστη και με έναν αριθμό που υπάρχει στο σχετικό γκρουπ στο FB κανόνισε να περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα, με πλαστό συριακό διαβατήριο αξίας… 2.000£!

Εν συνεχεία ένας ρεπόρτερ, προσποιήθηκε τον Αιγύπτιο και συνομίλησε με τον υπεύθυνο της σελίδας και λαθρέμπορο και ρώτησε κατά πόσο θα ήταν εύκολο να περάσει στην Ευρώπη σαν Αιγύπτιος μετανάστης.

«Για εμάς δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα υπάρχει στην Ευρώπη», απάντησε ο λαθρέμπορος. «Το ταξίδι διαρκεί ακριβώς μία ώρα και είναι ασφαλές. Είναι μια φουσκωτή βάρκα, μια λέμβος, δεν βουλιάζει».

Ετσι λοιπόν, προσφέρθηκε να παραλάβει τον ρεπόρτερ από την Σμύρνη και να τον μεταφέρει στη Μυτιλήνη για 800 λίρες ανά άτομο, με την τιμή για παιδιά κάτω των 10 να είναι στην μισή τιμή. Το σημείο συνάντησης θα είναι στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί στη Σμύρνη.

Ο ρεπόρτερ ανησυχούσε πως όταν θα περνούσε στην Ελλάδα, οι αρχές θα τον έστελναν πίσω και ρώτησε αν υπήρχε δυνατότητα να παραλάβει πλαστό συριακό διαβατήριο.

Και αμέσως ήρθε η απάντηση: "Είναι πιθανό, αλλά θα σου κοστίσει πολύ – περίπου $1.500 έως $2.000 (£1.000 – £1.300). Δεν είναι εγγυημένο ότι θα λειτουργήσει, καθώς μιλάμε για πλαστά έγγραφα, οπότε υπάρχει ο κίνδυνος να σε ανακαλύψουν". 

Άλλοι όμως λαθρέμποροι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, είναι πιο σίγουροι για αυτές τις δουλειές, καθώς έχουν κλέψει, εν μέσου χάους στην Συρία, διαβατήρια από κυβερνητικά κτίρια καθώς και τα μηχανήματα για την επεξεργασία τους. Το μόνο που χρειάζεται είναι μία φωτογραφία, για να τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους πραγματικούς Σύρους, άδειες οδήγησης και επίσης ταυτότητες.

Η συγκεκριμένη πλατφόρμα στο facebook, που αποκαλείται »ΤΗΕ TRAVELLERS», έχει πάνω από 120.000 μέλη και τα μέλης της ομάδας προέρχονται από όλο τον αραβικό κόσμο, όπως από τον Λίβανο, την Αίγυπτο, τη Συρία, το Ιράκ, την Ιορδανία και την Αλγερία.

Γνήσιοι Σύροι, προειδοποιούν πως ακόμη και τρομοκράτες εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να ταξιδέψουν στην Ευρώπη. Πρόσφατα στη Βουλγαρία, μία μόνο από τις χώρες όπου περνούν μετανάστες, κατασχέθηκαν πάνω από 10.000 πλαστά συριακά διαβατήρια.

Μία πρόσφυγας που ονομάζεται Rita και η οποία εργαζόταν κάποτε σε ένα τουριστικό γραφείο στη Δαμασκό, δήλωσε: «Όλοι οι άνθρωποι προσποιούνται ότι είναι από τη Συρία. Μπορείτε να αγοράσετε Συριακά διαβατήρια σε πολλά μέρη: στην Ελλάδα, στα Σκόπια, τη Σερβία και την Τουρκία».

Ο Elias, ένας 18χρονος από το Al-Hasakah της Συρίας δήλωσε τα εξής: "Μπορείτε να αγοράσετε ένα συριακό διαβατήριο για 200 ή 300 ευρώ. Ιρακινοί τα πωλούν στην Κωνσταντινούπολη σε μυστικές τοποθεσίς. Υπάρχουν άνθρωποι από το Ιράκ, την Ιορδανία, την Αίγυπτο που προσποιούνται ότι είναι από την Συρία".

Η πλειονότητα των παραποιημένων διαβατηρίων προέρχεται από την συριακή πόλη Ράκα, που αποτελεί το προπύργιο του Ισλαμικού Κράτους.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Frontex, Φαμπρίς Λεγκέρι σε δηλώσεις που είχε κάνει τον Δεκέμβρη του 2015, οι μετανάστες χρησιμοποιούν πλαστά συριακά έγγραφα για να ενισχύσουν τις πιθανότητες να γίνουν δεκτοί στην Ευρώπη ως πρόσφυγες.

Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε το εξής. Μεγάλο ποσοστό των Σύρων, ή όσων δηλώνουν Σύροι δεν είναι γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι, που πιθανόν να έγιναν πρόσφυγες λόγω του πολέμου ή να καταδιώκονται από το »καθεστώς Άσαντ», όπως συνηθίζουν να αποκαλούν τα συστημικά Μ.Μ.Ε. τη νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας. Αντίθετα, είναι νέοι σε ηλικία άνδρες, ντυμένοι με ακριβά ρούχα, που διαθέτουν τα πιο σύγχρονα και ακριβά κινητά τηλέφωνα. Επίσης, διαθέτουν αρκετά χρήματα, πέραν όσων κατέβαλαν ήδη στους διακινητές τους.

Ενδεικτική είναι η έρευνα που έγινε πριν λίγες μέρες, από την εταιρία δημοσκοπήσεων ΚΑΠΑ Research, με ερωτώμενους μετανάστες που βρίσκονται στην χώρα μας η οποία βγάζει πολλά συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των »προσφύγων» είναι άνδρες (73,8%) και νέοι (72,2% έως 35 ετών) και ότι επίσης μεγάλη πλειοψηφία των εκ Συρίας προερχομένων αποδίδει την ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τους κυρίως στο »καθεστώς»/στην κυβέρνηση (56,6%) και πολύ λιγότεροι στη δράση των τζιχαντιστών του ISIS (36,3%), άρα οι περισσότεροι είναι -τουλάχιστον- συμπαθούντες των ισλαμιστών! Περισσότερα εδώ.


Ενώ άλλη μια δημοσκόπηση που έκανε η public issue είναι διαφωτιστική τόσο για το μεταναστευτικό όσο και για τις ΜΚΟ, κάτι που φυσικά σημαίνει πως όλο και περισσότεροι Ελληνες παρά την προπαγάνδα κυβέρνησης και ΜΜΕ, αργά, αλλά σταθερά ξυπνά από τον λήθαργο και δείχνει να αντιλαμβάνεται πως αυτές οι τεράστιες ροές λαθρομετανστών, αποτελούν τον νούμερο ένα κίνδυνο για την χώρα.

Ανδρέας Μουτζουρούλιας
Φοιτητής Πολιτικών Επιστημών, Blogger
Πηγή iThesis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και δηλώνει πως η Ρωσία δεν μπορεί να βοηθήσει!

Ο Ερντογάν ξαναχτυπά απειλώντας ανοιχτά την Αρμενία και τον Αρμένιο πρόεδρο προσωπικά, αλλά και αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά της Μόσχας.

Ο Ερντογάν δεν άντεξε στον πειρασμό να σχολιάσει τις δηλώσεις του Αρμένιου ομολόγου του Σερζ Σαργκασιάν, ο οποίος είχε πει ότι η Αρμενία, αν χρειαστεί, είναι έτοιμη να πολεμήσει κατά του Αζερμπαϊτζάν.

«Η Αρμενία παίζει με τη φωτιά», απεφάνθη ο νέος Πορθητής. «Πάνω από 100.000 Αρμένιοι ζουν στην Τουρκία, μερικοί χωρίς άδεια παραμονής. Τους ανεχόμαστε. Επίσης προσέχουμε τους αρμενικής καταγωγής πολίτες της Τουρκίας. Αυτά δείχνουν πόσο φιλικά αντιδρά η Τουρκία. Ωστόσο η Αρμενία δεν τα βλέπει όλα αυτά», είπε ο Ερντογάν.

«Όμως η κατάσταση είναι τώρα ξεκάθαρη. Το Αζερμπαϊτζάν επικράτησε στις συγκρούσεις που σημειώθηκαν και ακόμα και η Ρωσία δεν μπορούσε να υποστηρίξει, ανοικτά, την Αρμενία. Παρά τις αρμενικές δηλώσεις, οι απώλειες των Αρμενίων ήταν μεγάλες και τους έχουν προκαλέσει φόβο», τόνισε.

«Το Αζερμπαϊτζάν υπερέχει στρατιωτικά και πληθυσμιακά της Αρμενίας. Το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι ούτε Γεωργία, ούτε Ουκρανία. Η Ρωσία δεν μπορεί να επιτύχει εκεί τα αποτελέσματα που πέτυχε στην Ουκρανία. Ουσιαστικά πέτυχε μόνο στην Κριμαία γιατί οι Τάταροι εκεί είναι λίγοι», είπε ο σουλτάνος επιτιθέμενος και στη Μόσχα, σημάδι ίσως πως οι απόπειρες επαναπροσέγγισης δεν εξελίχθηκαν θετικά για αυτόν.

Πηγή MIgnatiou με πληροφορίες από Υenisafak


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πως ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται πλέον στη συνείδηση του μέσου πολίτη

Οποιος και αν έκανε την υποκλοπή των διαλόγων Τόμσεν - Βελκουλέσκου τώρα δικαιώνεται. Η εμμονή του ισχυρού άνδρα του ΔΝΤ να ζητά από την κυβέρνηση νέα προληπτικά μέτρα λιτότητας, τα οποία δεν είναι ανεκτά ούτε από την πλειοψηφία της στη Βουλή ούτε από την κοινωνία, παρατείνει τη διαπραγμάτευση, αυξάνει την αβεβαιότητα και δίνει στους πολίτες την αίσθηση ότι ο στόχος του υπερεθνικού αυτού οργανισμού είναι η συμφωνία υπό την απειλή πιστωτικού γεγονότος. Τυπικά, λοιπόν, ο Τσίπρας έχει δίκιο να ζητά έκτακτη Σύνοδο Κορυφής με αίτημα την τήρηση της συμφωνίας του περασμένου Ιουνίου. Τυπικά.

Ουσιαστικά, όμως, έχει; Ας ξεκινήσουμε από το προφανές: Τήρησε η κυβέρνηση τη συμφωνία του Ιουνίου; Εκείνη λέει «ναι». Αν, ωστόσο, μπει κανείς στον κόπο να τη διαβάσει ξανά και να σημειώσει στο καρνέ του τα χρονοδιαγράμματα που περιλαμβάνονται σε αυτήν, θα συμπεράνει αμέσως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σπατάλησε έναν ολόκληρο χειμώνα, επτά μήνες, προκειμένου να εκτονώσει τις κοινωνικές αντιδράσεις και να φθείρει το πεζοδρόμιο. Επτά μήνες, δύο παρατάσεις, νέο ριμέικ αγωνίας. Υποτίθεται ότι το σχέδιο πέτυχε. Η ατμόσφαιρα στην κοινοβουλευτική συζήτηση για το Ασφαλιστικό ήταν εξαιρετικά ήπια για τέτοιας έντασης νομοθέτημα. Υποτίθεται ότι στρατηγικός στόχος του πρωθυπουργού είναι ένας νέος συσχετισμός με απομάκρυνση του Ταμείου από τη διαπραγμάτευση. Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την αβεβαιότητα του Brexit (αν και θα έπρεπε να διερωτάται μη τυχόν αξιοποιείται ως ο χρήσιμος ηλίθιος για να χρεωθούν οι Ελληνες τη διάλυση της Ευρώπης).

Οσα υποτίθεται και αν υπάρχουν, υπάρχει κάτι ακόμη: Συμφωνήσει δεν συμφωνήσει ο Τσίπρας με την Ευρώπη, φύγει δεν φύγει το Ταμείο, κάνει δεν κάνει εκλογές, σχηματίσει δε σχηματίσει κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι χωρίς εκλογές (το πιθανότερο), το βέβαιον είναι ότι αυτή η κυβέρνηση καταγράφεται σταδιακά στη συνείδηση του μέσου πολίτη ως παράγων ανωμαλίας· φορέας διαρκούς αποσταθεροποίησης· κόμμα που σου διαλύει τη ζωή και δεν σε αφήνει να ησυχάσεις· κράτος που δεν σου επιτρέπει να κάνεις προγραμματισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Αριστερά, ήταν η περιέργεια του Ελληνα αν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικά. Και η περιέργεια αυτή άρχισε να του φεύγει, γιατί διαπιστώνει πλέον ότι το «διαφορετικά» είναι μόνο χειρότερα. Πολιτικά δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει αυτό, φίλος επικοινωνιολόγος μού προέβλεψε εις ανύποπτον στιγμήν ότι η κυριαρχία της Αριστεράς προϋποθέτει μια ηττημένη χώρα. Μπορεί. Οικονομικά και κυρίως κοινωνικά, πάντως, ξέρω. Η Ελλάς μπορεί να διαλυθεί άνετα σε βάθος χρόνου σε συνθήκες σχετικής πολιτικής σταθερότητας.

Μανώλης Κοττάκης
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στα χέρια βουλευτές του Ερντογάν με Κούρδους

Διαπληκτισμοί ανάμεσα σε βουλευτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και της φιλοκουρδικής αντιπολίτευσης καθυστέρησαν τις προσπάθειες να εγκριθεί η νομοθεσία για τη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση για το μεταναστευτικό, με αποτέλεσμα το κοινοβούλιο να διακόψει τις εργασίες του μέχρι τη Δευτέρα.

Βουλευτές αντάλλαξαν γροθιές και σπρωξίματα χθες βράδυ στην τουρκική Εθνοσυνέλευση κατά τη διάρκεια έντονου διαπληκτισμού που προκλήθηκε όταν έγινε αναφορά στις επιχειρήσεις που διεξάγει ο στρατός εναντίον των Κούρδων μαχητών στην νοτιοανατολική Τουρκία, περιοχή που κατοικείται κυρίως από Κούρδους.

Έπειτα από αυτή τη συμπλοκή, ο προεδρεύων ανακοίνωσε κατά το τέλος της χθεσινής συνεδρίασης πως το κοινοβούλιο δεν θα συνέλθει σε ολομέλεια πριν από τη Δευτέρα 2 Μαΐου.

Οι βουλευτές επρόκειτο να επεξεργαστούν αύριο και μεθαύριο τη νομοθεσία που απαιτείται έτσι ώστε οι Τούρκοι να ταξιδεύουν στην Ευρώπη χωρίς θεώρηση διαβατηρίου (βίζα), ένα σημαντικό μέρος της συμφωνίας στην οποία κατέληξε η Άγκυρα με την Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να ανακοπεί η ανεξέλεγκτη μεταναστευτική ροή στην Ευρώπη.

Οι Βρυξέλλες σκοπεύουν να προτείνουν την κατάργηση της βίζας για τους τούρκους πολίτες στις 4 Μαΐου, όμως συναντούν έντονες αντιδράσεις από ορισμένα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η ΕΕ έχει πει πως η Τουρκία ανταποκρίνεται πλήρως σε λιγότερο από το 50% των 72 κριτηρίων και ότι οι προϋποθέσεις που θέτει (για την άρση της θεώρησης διαβατηρίου) δεν θα μετριαστούν.

Οι διαπληκτισμοί ξέσπασαν όταν ο βουλευτής Φερχάτ Εντζού, του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), αναφέρθηκε στις δολοφονίες αμάχων κατά τις επιχειρήσεις που διεξάγει ο στρατός εναντίον μαχητών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Χιλιάδες μαχητές και εκατοντάδες μέλη της δυνάμεων ασφαλείας και άμαχοι έχουν σκοτωθεί αφότου το PKK επανέλαβε το αντάρτικο το περασμένο καλοκαίρι, έπειτα από εκεχειρία δυόμιση ετών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ-Ρόιτερς, Άγκυρα, Τουρκία
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γ. Κοντογιώργης

Η κοινωνία απορρίπτοντας την εκφυλισμένη εκφορά της μοναρχευομένης ολιγαρχίας δεν απορρίπτει τη δημοκρατία. Αυτήν φρόντισε η κομματική νομενκλατούρα να την εκτοπίσει από τη νεοτερικότητα, μεταβάλλοντας τη γη σε «πλανήτη των πιθήκων»

Τέτοια παραχάραξη των εννοιών δεν ξέρω αν έχει γνωρίσει άλλη φορά η Ιστορία και διακινείται από την εμπροσθοφυλακή των ιδεολόγων της άρχουσας Αριστεράς και την εν γένει κρατική διανόηση. Ο πρωθυπουργός είναι μονάρχης με θητεία που κατέχει όλες τις εξουσίες και όλα τα προνόμια και ασυλίες που είχε ο απολυταρχικός μονάρχης. Αν συγκρίνει κανείς το πολιτικό σύστημα της απολυταρχίας και το πολιτικό σύστημα που υπάρχει σήμερα, θα διαπιστώσει ότι είναι ως προς τη φύση του ένα και το αυτό.

Μας λένε ότι το σημερινό σύστημα είναι αντιπροσωπευτικό. Αν ήταν αντιπροσωπευτικό, δεν θα ο ίδιος ο πρωθυπουργός και εντολέας και εντολοδόχος, δηλαδή πολιτικά κυρίαρχος. Το σύστημα της πολιτικής κυριαρχίας είναι απολυταρχικό. Και σε κάθε περίπτωση, οφείλουν κάποτε οι ιδεολόγοι της μοναρχευομένης ολιγαρχίας να συνομολογήσουν ότι αντιπροσώπευση και δημοκρατία είναι δύο φύσει αντιλεκτικά συστήματα. Δεν γίνεται μια πολιτεία να είναι συγχρόνως και αντιπροσωπευτική και δημοκρατική. είναι και τα δύο. Και εν πάση περιπτώσει, το σημερινό σύστημα δεν είναι ούτε αντιπροσώπευση ούτε δημοκρατία. Ο ισχυρισμός μάλιστα ότι η νεοτερικότητα πέτυχε το απόλυτο θαύμα να εφεύρει την πολιτεία στην οποία συνευρίσκονται η αντιπροσώπευση και η δημοκρατία, τη στιγμή που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, είναι «παρά φύσιν» ασελγής, προσβάλει την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Όταν επομένως η κοινωνία των πολιτών απορρίπτει τον λεγόμενο «κοινοβουλευτισμό», δεν απορρίπτει τη δημοκρατία ή την αντιπροσώπευση, διότι δεν υπάρχουν, αλλά το συντηρητικό ιδιώνυμο της εποχής μας, δηλαδή την μοναρχευομένη ολιγαρχία εξ αιτίας της οποίας έχει περιέλθει σε δεινή κατάσταση και της απαγορεύει τη μετάβαση στο μέλλον της προόδου.

Η «Αριστερά», καλό θα ήταν να μην εκτίθεται, χρεώνοντας με «συντηρητικά αντανακλαστικά» την κοινωνία και τη στροφή της προς τη Δεξιά και μάλιστα προς την «Άκρα Δεξιά». Να ομολογήσει ότι στο μέτρο που η ίδια έγινε παρακολούθημα της Δεξιάς, και όλο το πολιτικό/κομματικό φάσμα μοιάζει σαν μια σταγόνα νερού, η κοινωνία δεν διακρίνει, δικαίως, κάποια διαφορά ανάμεσα στην όποια αριστερά και στην όποια δεξιά ή ακροδεξιά.

Η Αριστερά στη εξουσία απέδειξε ότι αντιμάχεται εξίσου αν όχι περισσότερο την κοινωνία, περιφρονεί την βούλησή της και την βλάπτει στον πυρήνα της ανθρωποκεντρικής της υπόστασης. Αυτή και όχι η Δεξιά αποκάλεσε «όχλο» τον αντίλογο της κοινωνίας που δεν στοιχίζεται συντεταγμένα ως αγέλη πίσω από τις κομματικές νομενκλατούρες.

(«Ο πλανήτης των πιθήκων» είναι ένα κινηματογραφικό έργο πολύ παραστατικό των όσων συμβάινουν σήμερα. Αξίζει να το δεί κανείς….)
(Από την παρουσίαση του βιβλίου του Γ.Κοντογιώργη, Η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά, πρόσφατα στον Ιανό).

Πηγή Γ. Κοντογιώργης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ελληνικό αλιευτικό στις Οινούσσες παρενόχλησαν σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής τη στιγμή που βρισκόταν εντός των Ελληνικών υδάτων

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε στις 12.30 περίπου, το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης, Στην περιοχή, όπως αναφέρει το militaire.gr έσπευσε πλωτό του Λιμενικού Σώματος της Τουρκίας, το οποίο ζήτησε από το αλιευτικό μας να απομακρυνθεί.

Στην περιοχή βρίσεκται η κανονιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού «ΑΗΤΤΗΤΟΣ».

Λίγη ώρα αργότερα, στα περιστατικά προκλητικότητας των γειτόνων ήρθε να προστεθεί, σύμφωνα με την ιστοσελίδα, και υπερπτήση των Τούρκων πάνω από το νησί.

Η Άγκυρα δέσμευσε εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου για στρατιωτικές ασκήσεις

Σε μια νέα πρόκληση στο Αιγαίο προχώρησε η Άγκυρα, καθώς ανακοίνωσε ότι δεσμεύει εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές για στρατιωτικές ασκήσεις.
Μάλιστα, δύο τουρκικά μαχητικά έκαναν υπερπτήσεις πάνω από τη νήσο Ρω την ώρα που επισκεπτόταν το νησί ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ευάγγελος Αποστολάκης.

Όπως αναφέρει το Mega, η υπερπτήση διήρκησε 15 λεπτά και σημειώθηκαν επτά εμπλοκές, 39 παραβιάσεις και 18 παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.

Κλιμακώνει την πολιτική της έντασης στο Αιγαίο η Άγκυρα καθώς ανακοίνωσε ότι δεσμεύει εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές για στρατιωτικές ασκήσεις ενώ την ίδια ώρα δυο τουρκικά μαχητικά έκαναν υπερπτήσεις πάνω από τη νήσο Ρω την ώρα που επισκεπτόταν το νησί ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

Η υπέρπτηση διήρκεσε 15 λεπτά, ενώ την ίδια ώρα σημειώνονταν 7 εμπλοκές, 39 παραβιάσεις, 18 παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Παράλληλα, το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης δυο σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής πέρασαν στα ελληνικά χωρικά ύδατα κοντά στις Οινούσσες στο βόρειο Αιγαίο όπου βρίσκεται κανονιοφόρος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και τους ζήτησε αμέσως να απομακρυνθούν.

Το τουρκικό ναυτικό ανακοίνωσε ότι μετά το Πάσχα θα κάνει στρατιωτικές ασκήσεις στα διεθνή ύδατα μεταξύ Λέσβου, Χίου, Ψαρρών και Σκύρου, δεσμεύοντας μεγάλη περιοχή στο κεντρικό Αιγαίο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γιατί κινήθηκε τώρα η Μόσχα;

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Αν και θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει νομοτέλεια τη σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στους Τούρκους και τους Ρώσους, παρά τη βαρύτητα του τουρκικού ατοπήματος με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Sukhoi Su-24 στη Συρία, αυτό που έχει σημασία είναι οι σκοπιμότητες που υπηρετεί αυτή η πρωτοβουλία, καθώς φαίνεται πως ελήφθη από την πλευρά της Μόσχας, αν πιστέψει κανείς τους συγκρατημένα αισιόδοξους Τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους, οι οποίοι δεν κρύβουν την ανακούφισή τους.

Όπως μεταδίδουν τουρκικά μέσα, σε εξέλιξη βρίσκεται επίσκεψη στη Μόσχα τουρκικής κυβερνητικής αντιπροσωπείας από το υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων, η οποία θα έχει επαφές με εκπροσώπους της ρωσικής επιτροπής επιθεώρησης αγροτικών προϊόντων. Υπενθυμίζεται, ότι ένας από τους τομείς που επλήγησαν εξαιτίας των ρωσικών αντιποίνων για την κατάρριψη, ήταν αυτός των εξαγωγών φρούτων και λαχανικών.

Θα μπορούσε κανείς να εκτιμήσει, ότι η ζημιά από τις κυρώσεις αυτές αποδείχθηκε μεγαλύτερη για τη ρωσική οικονομία από ότι για την τουρκική, οπότε οι Ρώσοι έκαναν το πρώτο βήμα, ιδίως μετά τη σύλληψη του δολοφόνου του Τούρκου πιλότου, ενός Γκρίζου Λύκου, ο οποίος μεταμορφώθηκε σε… αρνάκι και έστειλε επιστολή – προφανώς υπαγορευμένη – στην εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, ζητώντας ειρήνευση…

Η κατάσταση ωστόσο μοιάζει πολύ περισσότερο περίπλοκη και η ρωσική ενέργεια φαίνεται πως στοχεύει να εξασφαλίσει τη δυνατόν μεγαλύτερη ευελιξία εν όψει της απόπειρας διπλωματικής διευθέτησης του θέματος της Συρίας, σε μια χρονική συγκυρία όπου όλοι πραγματοποιούν τις κινήσεις τους στη σκακιέρα της περιοχής.

Η κατάσταση στη Συρία δεν εξελίσσεται καλά και οι δυο πλευρές προβαίνουν σε κινήσεις επανατοποθέτησης των στρατιωτικών τους δυνάμεων, οι Αμερικανοί ανακοινώνουν την ανάπτυξη πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία και αύξηση δυνάμεων, οι Ρώσοι έχουν ήδη προωθήσει σημαντικά στοιχεία πυροβολικού κοντά στο Χαλέπι, ενώ έχει προαναγγελθεί και η έλευση του αεροπλανοφόρου «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ» στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα ενισχύσει θεαματικά τη ρωσική αεροπορική ισχύ, καθώς θα φιλοξενεί τρεις διαφορετικούς τύπους – περί τα 40 σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις – μαχητικών αεροσκαφών, καλύπτοντας όλο το φάσμα των αεροπορικών αποστολών.

Τούτων λεχθέντων, η επανάληψη των συγκρούσεων θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα ορατό ενδεχόμενο, εάν οι δυο πλευρές, κυρίως η Μόσχα και η Ουάσιγκτον, δεν κατορθώσουν να βρουν έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, επί του οποίου να οικοδομήσουν τις βάσεις της συνύπαρξής τους στην περιοχή. Καθεμιά πλευρά επιχειρεί να πειθαναγκάσει την άλλη να αποδεχθεί τις «κόκκινες γραμμές» που έχουν τεθεί, μια διαδικασία που πάντα κρύβει τον κίνδυνο κάθετης κλιμάκωσης.

Στη διπλωματική εικόνα θα πρέπει να υπολογιστούν επιπρόσθετα, οι ενδείξεις ψύχρανσης των σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Ρωσία, καθώς επίσης και η αναζωπύρωση του μετώπου στον Καύκασο και το Ναγκόρνο Καραμπάχ ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία, με την πρώτη χώρα να αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο της Τουρκίας, ως χώρα τουρκογενής, παρά τις αρκετά στενές σχέσεις και με τη Μόσχα, ενώ η Ρωσία έχει επί της ουσίας αναλάβει την εγγύηση της άμυνας της Αρμενίας.

Η Τουρκία από την πλευρά της επιδεικνύει την κλασική της στάση, έχοντας ενοχλήσει τους παραδοσιακούς δυτικούς της συμμάχους, αφού δε συνεργάζεται ομαλά εάν δεν πετύχει τους στόχους της και κυρίως αυτόν της αποτροπής εμφάνισης κάποιας κουρδικής οιονεί κρατικής οντότητας που θα αλλάξει τα δεδομένα στον τομέα της ασφάλειας στην περιοχή.

Κατά συνέπεια, η Ρωσία, χαλαρώνοντας τη στάση της απέναντι στην Τουρκία, επιχειρεί αφενός να εκμεταλλευτεί την τάση της τουρκικής διπλωματίας να εκμεταλλεύεται κάθε δυνατή τακτική συμμαχία. Στρεφόμενη και προς τη Μόσχα για να εκβιάσει εμμέσως αποδοχή των θέσεών της από τη Δύση, δίνει στους Ρώσους τη δυνατότητα να αποσταθεροποιήσουν το δυτικό «στρατόπεδο» στην περιοχή, πλήττοντας τη συνοχή του.

Ενδεχόμενο άλλο κίνητρο είναι η αποκατάσταση της επικοινωνίας ώστε τα αποτρεπτικά μηνύματα να διαβιβάζονται στο πλαίσιο της πολιτικής «καρότου και μαστιγίου». Οι δυνάμεις που συγκεντρώνονται από τη Δύση σταδιακά αυξάνονται, ενώ αίσθηση για τον συμβολισμό της πέραν της ουσιαστικής σημασίας, έχει προκαλέσει η προσθήκη άλλων 250 Αμερικανών στρατιωτών στην περιοχή της Βόρειας Συρίας.

Είναι πιθανό οι Ρώσοι να ποντάρουν σε μια κατά κάποιον τρόπο επανάληψη όσων έγιναν το 2003, όταν και η Τουρκία δε δίστασε να απαγορεύσει στις αμερικανικές δυνάμεις να εισβάλουν από τον βορρά στο Ιράκ για να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσεΐν.

Δηλαδή, να αποθαρρύνουν και να αποτρέψουν σε διπλωματικό επίπεδο την τουρκική στρατιωτική ενεργοποίηση, με τον ρόλο του καρότου, μεταξύ άλλων, να παίζουν οι οικονομικές σχέσεις και αυτόν του μαστιγίου η ενίσχυση των Κούρδων και συνολικότερες ενέργειες αποσταθεροποίησης. Ταυτόχρονα όμως, εξουδετερώνει και την τουρκική απόπειρα να διεκδικεί ολοένα και περισσότερα, αξιοποιώντας το επιχείρημα του «ρωσικού κινδύνου».

Παράλληλα, η Μόσχα προσεγγίζοντας εκ νέου την Τουρκία, επιχειρεί να πλασαριστεί ενώπιον του ενδεχομένου εξομάλυνσης των σχέσεων της Άγκυρας με τους Ισραηλινούς, αφού όλα δείχνουν ότι στο ζήτημα της Συρίας τα συμφέροντα των δυο χωρών συμπλέουν σε σημαντικό βαθμό, παρά την ειδική σχέση που έχει αναπτύξει το Ισραήλ με το κουρδικό στοιχείο εν γένει.

Βρισκόμαστε σε μια φάση όπου όλοι μιλούν με όλους, έστω κι αν δεν το ομολογούν. Κάποιες αμερικανικές ενέργειες που έδειχναν πρόθεση να χωρίσουν τη Συρία σε σφαίρες επιρροής με σκοπό να ελεγχθεί η κατάσταση στο έδαφος από την κάθε δύναμη που θα είχε την ευθύνη μιας περιοχής, μας επιστρέφουν κάπως σουρεαλιστικά, στην εποχή της Κοινωνίας των Εθνών, του προδρόμου του ΟΗΕ και του συστήματος των «εντολών» (mandates) που εισήγαγε στην περιοχή, εν όψει καθορισμού των συνόρων.

Οι Ρώσοι, είναι φανερό ότι δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από το συγκεκριμένο «παιχνίδι». Και όπως είναι γνωστό, σε τέτοιες καταστάσεις, η Μόσχα επιχειρεί να ελέγξει την κατάσταση, κινούμενη ως ταύρος εν υαλοπωλείο, ο αντίπαλος δεν μπορεί να σε αφήνει να το κάνεις στο διηνεκές και κάπου εκεί ο κίνδυνος μεγιστοποιείται…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μια ομάδα αυτοπροσδιοριζόμενη ως «άθεη» ετοιμάζει κρεοφαγικές φιέστες σε διάφορα σημεία της επικράτειας τη Μεγάλη Παρασκευή. Στην περίπτωσή τους ισχύει το προφανές, όχι αυτό που οι ίδιοι ισχυρίζονται: Είναι φανατικοί αντιχριστιανοί, που θέλουν να προκαλέσουν και να σκανδαλίσουν τους πιστούς και να τραβήξουν ανέξοδα τα φώτα της δημοσιότητας.

Δεν είναι «αγωνιστές της ελεύθερης έκφρασης», διότι ο αγώνας αυτός προϋποθέτει σεβασμό, και όχι πρόθεση βεβήλωσης της άγιας ημέρας και περιφρόνησης της πίστεως της συντριπτικής πλειονότητας του λαού μας. Επίσης, προκαλεί θλίψη και αηδία η θρασυδειλία αυτών των ατόμων. Την εποχή που οι τζιχαντιστές έχουν αιματοκυλίσει τόσες πολλές χώρες διαπράττοντας πρωτοφανείς αγριότητες, οι φονταμενταλιστές αντιχριστιανοί κάνουν τσάμπα... μαγκιές. Γνωρίζουν πολύ καλά, άλλωστε, ότι, αν αποτολμούσαν πράξεις που θα προσέβαλαν το Ισλάμ, θα μετρούσαν λεπτά μέχρι τη μοιραία συνάντηση με το εξαγριωμένο πλήθος των μουσουλμάνων.

Ωστόσο, στην Ελλάδα, που έχει διαρρήξει τις σχέσεις της με την τήρηση του μέτρου αυτού του είδους, οι αθλιότητες επιβραβεύονται. Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία: Ο μεγαλύτερος διδάσκαλος της ανισορροπίας και χορηγός κακότητος είναι το ίδιο το κράτος. Διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον. Επιτρέπει, ανέχεται και ενθαρρύνει την καταλήστευση της περιουσίας του λαού από τους μεγαλοκαρχαρίες, ενώ τιμωρεί σκληρά όλους τους ανίσχυρους που (κυρίως λόγω ανάγκης) δεν ανταποκρίθηκαν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς το Δημόσιο.

Ενα από τα πάμπολλα παραδείγματα κρατικής αναλγησίας και αφορά το «δώρο Πάσχα» που έλαβαν οι στρατιώτες: «Οι στρατιώτες πήραν δώρο Πάσχα ύψους... 4,20 ευρώ, και τώρα τους ζητούν να το επιστρέψουν (!), γιατί σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, εμπίπτουν στις διατάξεις περί δημοσίων υπαλλήλων και, ως εκ τούτου, δεν το δικαιούνται».

Εχουμε κράτος που διασύρεται και γελοιοποιείται, γιατί καταδέχεται να ζητά πίσω το αντίτιμο από ένα πακέτο τσιγάρα ή έναν καφέ, που κατά λάθος (!) έδωσε στα στρατευμένα νιάτα της.

Πόση ντροπή να χωρέσει σ' έναν τόπο;

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


El Greco (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), Ο Λαοκόων, 1610-1614
Ελαιογραφία σε μουσαμά, 137,5 x 172,5 εκ.

(Β΄ Μέρος)
«Έχει αποτύχει σύμπασα η αριστερά»
Διονύσης Σαββόπουλος
Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς 
Μετά τη μεγάλη «προδοσία» της κυβέρνησης Τσίπρα, τα κάθε είδους αριστερά γκρουπούσκουλα, από το ΚΚΕμέχρι τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την Ανταρσύα, υπόσχονται απλώς πως αυτοί θα τα κάνουν καλύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα πραγματοποιήσουν επιτέλους τα «οράματα» της Αριστεράς. Δυστυχώς, δε, ακόμη και η λεγόμενη πατριωτική Αριστερά συμμετέχει εν πολλοίς στο ίδιο φαντασιακό, χωρίς να μπορεί να διακρίνει τις βαθύτατες αντιφάσεις ανάμεσα στην ελληνική αριστερή ιδεολογία και τον πατριωτισμό, ως πρόταγμα, με αποτέλεσμα να τσουβαλιάζεται εύκολα από την κυρίαρχη εθνομηδενιστική Αριστερά. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι περιπτώσεις του δημοψηφίσματος και προσφάτως του προσφυγικού. Και στην πρώτη περίπτωση τσουβαλιάστηκαν από τον Τσίπρα, και στη δεύτερη από τη Μέρκελ.
Έτσι, σύσσωμη η Αριστερά συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να διεκδικεί το ψευδεπίγραφο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ως «έκφραση του αντιστασιακού ήθους των Ελλήνων», αρνούμενη να κατανοήσει πως σε αυτό συμπυκνωνόταν όλο το σύστημα της μεταπολιτευτικής εξαπάτησης. Μια ευημερία και ένα κοινωνικό κράτος οικοδομημένα πάνω στον παρασιτισμό και ένας λαός που είχε ξεμάθει να παράγει –ακόμα και οι λίγοι εργάτες στα εργοστάσια έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλη κλίμακα από Αλβανούς και Πακιστανούς– δεν ήταν και δεν είναι ικανός για μια πραγματική ανατροπή. Διότι αν το ΟΧΙ δεν ήταν ψευδεπίγραφο και ψευδοαγωνιστικό, αυτό θα σήμαινε πως η ελληνική Αριστερά και ο ελληνικός λαός θα ήταν έτοιμοι για μια επαναστατική ανατροπή, όπου κι αν έβγαζε αυτή. Όμως, οι Έλληνες και η ύστερη μεταπολιτευτική Αριστερά δεν εκφράζονται από τον Κουτσούμπα ή από τον Λαφαζάνη, φιγούρες που έρχονται από το ιστορικό παρελθόν της, αλλά από τον Αλέξη Τσίπρα. Πρόκειται για μια Αριστερά των ψευδο-αγώνων, τύπου καταλήψεων στα πανεπιστήμια και τα σχολειά, που στην πραγματικότητα γίνονταν χωρίς αντιπάλους και χωρίς κόστος, μια αριστερά των μπαρ και των ουζάδικων, της οποίας το φαντασιακό είναι βαθύτατα διαποτισμένο από τις αξίες της Δύσης και της κατανάλωσης. Η ελληνική Αριστερά, αλλά και ο ελληνικός λαός, σαράντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, έχουν εμποτιστεί βαθύτατα από τις αξίες της Δύσης, και μάλιστα με παρασιτικό τρόπο και σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο να τις εγκαταλείψουν. Από το ευρώ και την ευρωζώνη θα φύγουν μόνο αν τους διώξει ο Σόιμπλε! Έστω κι αν αρέσκονται στις ιερεμιάδες του Καζάκη.
Αν οι Έλληνες και η Αριστερά, στην πλειοψηφία τους, διαπνέονταν από αντιστασιακό ήθος, αυτό δεν θα το εξέφραζαν ψευδεπίγραφα σε ένα χωρίς νόημα δημοψήφισμα, αλλά θα είχαν αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την κατοχή της Κύπρου και τις τουρκικές προκλήσεις επί σαράντα χρόνια. Το αντιστασιακό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ήταν «γιαλαντζί» αντίσταση και αυτό φάνηκε περίτρανα στη συνέχεια. Η «κωλοτούμπα» που ακολούθησε ήταν οργανικό κομμάτι αυτού του «υπερήφανου» ΟΧΙ και όχι αντιστροφή του και την έκαναν και οι ίδιοι οι Έλληνες ψηφοφόροι μαζί με τον Τσίπρα. Γι’ αυτό εξάλλου και στις εκλογές που ακολούθησαν τον ξαναψήφισαν. Όχι παρά τη μεταστροφή του αλλά ακριβώς γιατί την πραγματοποίησε. Γι’ αυτό και όσοι δεν τον ακολούθησαν, ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου, έμειναν εκτός Βουλής. Διότι αυτή η μεταστροφή εξέφραζε τη βαθύτερη ουσία αυτής της ελληνικής Αριστεράς στις συνθήκες της μεταπολίτευσης.
Σήμερα, πάλι, διαβάζω και ακούω από αυτή την Αριστερά –και όχι μόνο–  πως «η στάση των Ελλήνων στο προσφυγικό αποτελεί απόδειξη των αντιστασιακών ανακλαστικών των Ελλήνων», άποψη που εκφέρεται από το ΚΚΕ, την ΛΑΕ, την Ανταρσύα, τον «Δρόμο της Αριστεράς» κ.ο.κ., και διαπιστώνω για μια ακόμα φορά πόσο βαθιές είναι οι ρίζες αυτής της «αριστερής» διεθνιστικής φενάκης.
Διότι, στην πραγματικότητα, η σύμπτωση της Μέρκελ και των… Antifa/ «αλληλέγγυων», πάνω στο θέμα του μεταναστευτικού/προσφυγικού, αποτελεί απόδειξη ακριβώς της ταυτότητας Αριστεράς και Δεξιάς – ο καθένας από τη σκοπιά του!  Η Μέρκελ ξεκίνησε τη διαδικασία διότι οι Γερμανοί βιομήχανοι, όπως δήλωσε η Ένωσή τους, χρειάζονται πέντε εκατομμύρια εργατικά χέρια και χρησιμοποίησε την ελληνική Αριστερά και την Τασία για να υλοποιήσει τη «no borders» ιδεολογία της. Ωστόσο, επειδή είναι υποχρεωμένη να παίρνει υπόψη της και τις αντιδράσεις των ψηφοφόρων της, αφού είχε ήδη αποσπάσει 1.200.000 πρόσφυγες ως φθηνό εργατικό δυναμικό, έκλεισε εν συνεχεία τα σύνορα. Και έτσι έμεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι «αλληλέγγυοι», το ΚΚΕ, και η Ανταρσύα να συνεχίζουν τον αγώνα εναντίον κάθε… μορφής συνόρων!  Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχαν κάνει και με το δημοψήφισμα, τσουβάλιασαν και πάλι όλη τη «διαφωνούσα» Αριστερά με την ευκαιρία του μεταναστευτικού. Μια και δεν μπορούσαν να το κάνουν πλέον στο πεδίο των μνημονίων, όπως το είχαν κάνει το καλοκαίρι του 2015, το έκαναν εκεί που έχουν μάθει και «ξέρουν» τη δουλειά. Στο πεδίο του πολιτισμικού φιλελευθερισμού και των ανοικτών συνόρων της Χριστοδουλοπούλου.  Έτσι μπορεί να έχασαν την κοινωνία, ξανακέρδισαν όμως… τα Εξάρχεια.
Αντί λοιπόν οι «διαφωνούντες» Αριστεροί να κατανοήσουν πως το προσφυγικό αποτέλεσε ένα εγχείρημα γερμανικής έμπνευσης και ένα ακόμα βήμα για τη μεταβολή της χώρας μας σε έναν πολυπολιτισμικό χυλό χωρίς ταυτότητα, έναν απλό συνοριακό χώρο, επιμένουν και προτάσσουν τα αυτονόητα ανθρωπιστικά ανακλαστικά των Ελλήνων. Όμως, άλλο ζήτημα ο αυτονόητος ανθρωπισμός σε ατομικό επίπεδο και άλλο το σοβαρότατο πλήγμα που υπέστη η χώρα στο συλλογικό εθνικό επίπεδο. Δυστυχώς, λοιπόν, και αυτή η πατριωτική Αριστερά δοκιμάστηκε τρεις φορές μέσα σε ενάμιση χρόνο: τόσο απέναντι στην  προοπτική ανόδου στην εξουσία ενός τυχοδιωκτικού και εθνομηδενιστικού σχήματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο και στήριξε μετά μανίας, όσο και στο ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα και, τέλος, στο προσφυγικό. Όλα αυτά καταδεικνύουν πως ο ομφάλιος λώρος που τους συνδέει με αυτή την Αριστερά είναι πολύ ισχυρότερος από εκείνον που τους συνδέει με την πατρίδα τους, γιατί διαφορετικά θα είχαν φροντίσει να κόψουν τελεσίδικα τον πρώτο και να παύσουν να ορίζονται ως «αριστεροί πατριώτες», έκφραση  που αποτελεί, για τη σημερινή Ελλάδα, μια πραγματική contradictio in terminis.
Αν, όμως, είναι αλήθεια πως η διαδρομή μέσα από την Αριστερά ήταν ίσως απαραίτητη για να μπολιαστεί ο ελληνικός πατριωτισμός με ένα εναλλακτικό όραμα μιας κοινωνίας περισσότερο ελεύθερης και εξισωτικής, είναι εξίσου αλήθεια ότι και η ρήξη με αυτήν αποτελεί μια αποφασιστική προϋπόθεση για την επαφή με το λαϊκό σώμα και τον αυθόρμητο πατριωτισμό του.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να υπάρχει οποιαδήποτε πολιτική προοπτική για μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, που έχει μεταβάλει τη χώρα μας σε αποικία χρέους, εάν αυτή δεν βυθίσει τις ρίζες της στην παράδοση και το παρελθόν της κοινωνίας μας, τις κοινότητές της, τη γλώσσα της, τη θρησκεία της – ακόμα και για εκείνους που δεν πιστεύουν σε θρησκεία. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει μια οριστική και τελεσίδικη ρήξη με την Αριστερά και ό,τι αυτή εκπροσωπεί.
Καθόλου τυχαία, άλλωστε, στην Ελλάδα, ακριβώς γιατί η κοινωνία μας δεν ανήκει στην αποικιοκρατική Δύση αλλά υπήρξε αποικιοκρατούμενη με παρασιτικό χαρακτήρα, αυτά τα φαινόμενα έπαιρναν πάντα παροξυστικόχαρακτήρα. Διότι, στη Δύση, ο ριζοσπαστισμός της Αριστεράς πατούσε στην πραγματικότητα της αντίθεσης με έθνη ιμπεριαλιστικά και θρησκείες επεκτατικές (καθολικισμό ή προτεσταντισμό), που ήθελαν να επιβληθούν στο σύνολο του πλανήτη. Στον Τρίτο Κόσμο, η Αριστερά, όπου επιβίωσε και κυριάρχησε, όπως στην Κίνα ή το Βιετνάμ, «εθνικοποίησε» τον μαρξισμό και ηγεμόνευσε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Στην Ελλάδα, μια Αριστερά παρασιτικά εξαρτημένη από τη Σοβιετία, αρχικώς, και από τη Δύση μετέπειτα  –γενικότερα από τον δυτικό διαφωτισμό και «προοδευτισμό»– παρήγαγε τα εκτρώματα του 1922, όταν στράφηκε ενάντια στον ίδιο της τον λαό, στη Μ. Ασία και την Α. Θράκη, συμμαχώντας με τους γερμανόφιλους βασιλικούς·  της συνηγορίας υπέρ του βουλγαρικού επεκτατισμού στο Μακεδονικό· της υποστήριξης του σχεδίου Ανάν, εσχάτως, και του ιστορικού εθνομηδενισμού. Και εάν, στη διάρκεια της Κατοχής, ηγήθηκε του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα, αυτό έγινε στην πραγματικότητα παρά την κυρίαρχη ιδεολογία της και διότι οι λεγόμενες «αστικές δυνάμεις» ήταν ακόμα πιο ξενόδουλες. Εξ ου και η σύγκρουση με τον Βελουχιώτη και η οικτρή συνέχεια του Εμφυλίου. Το ίδιο έγινε και όταν στην Ελλάδα υποστήριζε τον αντιαποικιακό αγώνα της Κύπρου, από τον οποίο απείχε η κυπριακή αριστερά! Γι’ αυτό και, σχεδόν φυσιολογικά, σήμερα, έχει επιστρέψει, στη συντριπτική της πλειοψηφία, στον εθνομηδενισμό ή στον ιδιότυπο «τροτσκισμό» του ΚΚΕ.
Ξεπερασμένη πλέον στον καπιταλιστικό κόσμο και ιδιαίτερα παρασιτική στον ελληνικό κόσμο. Τί χρεία έχομε λοιπόν αυτής;
Αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή η ελληνική Αριστερά κατεβαίνει στον τάφο χωρίς καμία προοπτική Ανάστασης. Ο ελληνικός λαός θα αναστηθεί, όπως πιστεύουμε και ελπίζουμε, χωρίς αυτή την Αριστερά – απορρίπτοντας τον πολιτισμικό υπερκαπιταλισμό της δυτικής  Αριστεράς και τον εθνομηδενισμό της ελληνικής· για να το πράξει, θα πρέπει επίπονα, βασανιστικά, να την κερδίσει αυτή την Ανάσταση μέσα από ένα νέο όραμα εκσυγχρονισμού της παράδοσής του.
Σε μια στιγμή που κόμματα και κομματίδια φυτρώνουν σαν μανιτάρια, από τη Ζωή έως τον Μπαλτάκο –και στην αμέσως επόμενη περίοδο, μετά την αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ, θα πολλαπλασιαστούν στο άπειρο–, έχει ανοίξει η ιστορική περίοδος για ένα πατριωτικό δημοκρατικό κίνημα. Μόνο που, για να συγκροτηθεί αυτό, απαιτείται μία μεγάλη σύνθεση: η σύνθεση ανάμεσα στον πατριωτισμό και την ιστορικότητα του ελληνισμού με τις κοινωνικές αξίες που κάποτε εκπροσώπησε, έστω και στρεβλά, η Αριστερά.
Για να πάρει, όμως, σάρκα και οστά ένα τέτοιο εγχείρημα, πέρα από τη συνειδητοποίηση των ανθρώπων –και εκείνη των πολιτικών στελεχών των προερχόμενων από την Αριστερά φαίνεται να καθυστερεί τραγικά–, απαιτείται η ανάδειξη και ενός νέου πολιτικοκοινωνικού υποκειμένου που θα εκφράζει και θα εκπροσωπεί μια τέτοια σύνθεση: Όταν οι τριάντα χιλιάδες νέοι που μαθαίνουν παραδοσιακό χορό και μουσική στην Κρήτη θα αποφασίσουν, –τουλάχιστον ένα κομμάτι ανάμεσά τους– πως είναι καιρός να διαμορφώσουν και ένα αντίστοιχο πολιτικό πρόταγμα. Όταν οι δεκάδες χιλιάδες των νέων που έλκονται από τον αντιεξουσιαστικό λόγο και πιθηκίζουν τα αμερικάνικα πολιτισμικά πρότυπα αποφασίσουν –έστω ένα μέρος τους– πως είναι ανάγκη να δουν με υπερηφάνεια τη δική τους παράδοση ως υπέρτερη εκείνης  του… Prince. Όταν οι δεκάδες χιλιάδες νέοι, συχνά πληβειακής καταγωγής, που παραμυθιάζονται από την ψευδοπατριωτική φρασεολογία της Χ.Α., κατανοήσουν πως, σε αυτόν εδώ τον τόπο, ο αληθινός πατριωτισμός συμβαδίζει πάντα με τη δημοκρατική παράδοση. Όταν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που πασχίζουν να είναι τίμιοι και συνεπείς στη δουλειά τους και αγαπάνε την πατρίδα τους, χωρίς να είναι κολλημένοι σε ιδεολογίες και κόμματα, αποφασίσουν να μεταφέρουν και σε πολιτικό επίπεδο αυτό που κάνουν στη ζωή τους…
Όταν όλοι αυτοί αρχίσουν να κινούνται, τότε θα αναδειχθεί και το κοινωνικοπολιτικό υποκείμενο αυτού του μεγάλου μετασχηματισμού που δεν θα κουβαλάει μαζί του τις αμαρτίες και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, και θα μπορεί να ενστερνιστεί ένα όραμα πατριωτισμού, κοινωνικής δικαιοσύνης, οικολογίας, άμεσης δημοκρατίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης και πολιτισμικής αναγέννησης. Όλα αυτά μαζί. Και όσο εάν, στο άμεσο μέλλον, φαίνεται πως, μετά την κατάρρευση της Αριστεράς, έχει έλθει η ώρα της Δεξιάς σε όλες της τις εκδοχές, εν τούτοις είμαστε βέβαιοι πως, στην Ελλάδα, η παράδοση αυτού του τόπου εναγώνια θα σπρώχνει και στην αναζήτηση αυτού του νέου οράματος. Γιατί η ψυχή του ανθρώπου έχει ανάγκη να μπορεί να πετάξει στο όραμα και τον μετασχηματισμό. Τι σπουδαιότερο μήνυμα εξάλλου, αυτές τις μέρες, από εκείνο του μετασχηματισμού της Ανάστασης. Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω μας τελεσίδικα τα παρωχημένα σχήματα και ιδεολογίες και ας δούμε την Ανάσταση συνυφασμένη με μια νέα οραματική σύνθεση στον κόσμο, αλλά προπαντός στη χώρα μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Εδώ που έφτασαν τη χώρα οι Τσίπρας και Καμμένος, τρεις τρόποι υπάρχουν πλέον να προσεγγίσει κανείς τα πράγματα: ο πρώτος, είναι να… πάρει τα βουνά. Ο δεύτερος, είναι να πέσει στην απόλυτη απελπισία για το επιπρόσθετο μέγα κακό που κάνουν σε αυτό τον ήδη ρημαγμένο τόπο. Και ο τρίτος είναι να τα δει όλα αυτά με το πικρό χιούμορ που τους αρμόζει…

Γιατί, εδώ που μας κατάντησαν, λογική ούτε υπάρχει, ούτε χωράει πια, καθώς, έχοντας ουσιαστικά πάρει ήδη την άγουσα προς την άτακτη φυγή, οι δύο πάλαι ποτέ φανατικοί αντιμνημονιακοί συγκυβερνήτες αφήνουν πίσω τους έναν τόπο γεμάτο συντρίμμια τα οποία επιτείνουν και επιμηκύνουν δραματικά την ελληνική τραγωδία, της οποίας δυστυχώς δεν έχουμε δει ακόμα την κορύφωση.

Αυτά, για να μην γίνει καμία παρεξήγηση για τα όσα θα ακολουθήσουν: εντάσσονται στην τρίτη κατηγορία, στο πικρό χιούμορ: ΔΕΝ αποτελούν προτροπή προς την κυβέρνηση και ας μην ετοιμαστεί, με δεδομένη και τη συστηματική πολεμική στοχοποίηση στην οποία έχει θέσει την ελευθεροτυπία και ειδικότερα «Το Βήμα», να πει ότι από εδώ πήρε την ιδέα…

Η λύση λοιπόν για τους Τσίπρα και Καμμένο (ο σπουδαίος πατριώτης επί των ένδοξων ημερών του οποίου στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας πετούν πλέον πάνω από την Ελλάδα ακόμα και… σκοπιανά ελικόπτερα, καθώς και τουρκικά μαχητικά πάνω από το κεφάλι του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στη Ρω) είναι πλέον μία: να κάνουν δημοψήφισμα.

Πρώτον, διαθέτουν… εξειδίκευση: είναι τόσο καλοί σε αυτό, που το οργανώνουν μέσα σε μία εβδομάδα και μάλιστα χωρίς συγκεκριμένο ερώτημα! Επιπλέον, είναι τόσο μεγάλοι μάστορες που ξέρουν να παίρνουν την απάντηση που ζήτησαν από το λαό και τους την έδωσε και να τη μετατρέπουν στο ακριβώς αντίθετό της, λέγοντας μάλιστα ότι σεβάστηκαν και τη βούλησή του…

Ειδικά μετά το τραγικό φιάσκο της Μεγάλης Τρίτης με την απίθανη ακροβασία του αιτήματος για έκτακτη σύνοδο κορυφής η οποία γελοιοποίησε οριστικά την κυβέρνηση και, δυστυχώς, και τη χώρα, το δημοψήφισμα μοιάζει πλέον επιτακτικό. Κι αφού στο Μέγαρο Μαξίμου και στο στρατηγείο Καμμένου έχουν πολύ δουλειά, οι πρώτοι για να… κολλάνε τα κομμάτια από τα μνημόνια που είχαν σκίσει (τα κόλλησαν λάθος και περίσσεψε και τέταρτο) και οι δεύτεροι, έχοντας μείνει στον καρνάβαλο, με το να ντύνονται στρατηγοί και να κάνουν τα λιοντάρια, ας τους δώσουμε μερικές ιδέες για το ερώτημα που θα μπορούσε να θέσει ο πρωθυπουργός:

- Για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο, να πάω να παρακαλέσω γονατιστός στην καγκελαρία και… κολυμπώντας στο Δ.Ν.Τ. ή κατευθείαν στην Παναγιά της Τήνου;

-Να απειλήσω ότι από εδώ και πέρα δεν θα τρώω το πρωινό μου, ή ότι δεν θα ξαναπάω να δω Λαζόπουλο;

-Να ζητήσω νέα επίσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου – παρέμβαση στο ελληνικό πρόβλημα από τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ ή από τον Σον Κόνερι; (Εδώ πρέπει να ρωτήσει τον Παππά, τον Κουίκ και τη Γεροβασίλη από ποιόν θέλουν αυτόγραφο…)

-Τέλος, να πω ένα ξερό και αγριεμένο «ναι» στο προληπτικό μνημόνιο ή να πω… «ναι και ευχαριστούμε πάρα πολύ και του χρόνου» στο προληπτικό μνημόνιο;

Μια ιδέα επίσης, είναι να τα ρωτήσει όλα αυτά μαζί. Ή, τουλάχιστον, ένα κάθε εβδομάδα.
Ετσι, θα φάει κι ένα μήνα ακόμα.

Γελάτε; Γιατί γελάτε;
Ετσι που τους τρώει τους μήνες, καλύτερα είναι;…

Αλέξη προχώρα! Κάνε, επιτέλους, δημοψήφισμα!...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε 39 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, προχώρησαν χθες τουρκικοί σχηματισμοί, ενώ σε 7 περιπτώσεις η διαδικασία αναχαίτισης τους από ελληνικά μαχητικά εξελίχθηκε σε εικονική αερομαχία και ζεύγος τουρκικών αεροσκαφών F-16 πέταξε πάνω από τη Ρω στα 27.500 πόδια.

Χθες εισήλθαν στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδια πτήσεως 3 σχηματισμοί τουρκικών αεροσκαφών – δύο ήταν ζεύγη και ένας εξάδα – 4 τουρκικά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και 9 τουρκικά ελικόπτερα.

Καταγράφηκαν 18 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών που εξελίχθηκαν σε 39 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου στο βορειοανατολικό, κεντρικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Σε όλες τις περιπτώσεις τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικά μαχητικά, ενώ σε 7 περιπτώσεις η διαδικασία της αναχαίτισης εξελίχθηκε σε εμπλοκή.
Έξι τουρκικά αεροσκάφη έφεραν όπλα.

Αν μη τι άλλο, η Τουρκία επιδιώκει την απόλυτη ένταση στο Αιγαίο και θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως επιδιώκει και την εμπλοκή με κάποιο λάθος της ελληνικής πλευράς. Το Ελληνικό Πεντάγωνο ανησυχεί για την περίπτωση που η η Τουρκία δεν διστάσει να προχωρήσει στα άκρα με "κατάρριψη" αεροσκάφους της.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποφύγουμε τη θύελλα στα ελληνοτουρκικά. Η Τουρκία κάνει ότι είναι δυνατόν για να προκαλέσει “φουρτούνα” στο Αιγαίο. Η αποφυγή της “σύγκρουσης” δεν μπορεί εξασφαλιστεί . Δεν είναι οι παραβιάσεις ,οι υπερπτήσεις και οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων μόνο. Η Άγκυρα προχωρά μεθοδικά σε πολύ πιο ουσιαστικές προκλήσεις.

Η τελευταία:

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. BD-21/16 ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου ΕΔ, το χρονικό διάστημα 3-6 Μαΐου θα διεξαχθεί η διακλαδική άσκηση Ε-Δ με την επωνυμία DENIZ ASLANI-2016 (Θαλάσσιος Λέων).

Η παραπάνω ανακοίνωση έρχεται σε συνέχεια της έκδοσης από τις τουρκικές αρχές της NAVTEX 321/16 (εκδόθηκε την 26/4) με την οποία ανακοινώνεται η διεξαγωγή άσκησης Έρευνας – Διάσωσης (SAR) σε 2 περιοχές του Αιγαίου (Νότια Λέσβου-Βόρεια Ψαρών) το διήμερο 4-6 Μαΐου 2016.Οι περιοχές είναι ίδιες με τις περιοχές που έχουν δεσμευτεί για το διήμερο 27-28 Απρ 16 (σχετική NAVTEX 311/16), προφανώς για την εκπαίδευση προάσκησης και δοκιμών.

Στην πρώτη παράγραφο της ανακοίνωσης αναφέρεται ότι η άσκηση θα διεξαχθεί, σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση, στον διεθνή εναέριο χώρο και τα διεθνή ύδατα του Αιγαίου και εντός της τουρκικής περιοχής Ε-Δ. Με αυτή την παράγραφο και για μια ακόμη φορά η Τουρκία προβάλλει απαράδεκτες αξιώσεις στο Αιγαίο καθόσον:

α. Κάνει λόγο για τουρκική περιοχή Έρευνας-Διάσωσης εντός του Βορειανατολικού – Κεντρικού Αιγαίου, υποστηρίζοντας και πάλι τη θέση της ότι της ανήκει το μισό Αιγαίο όσον αφορά τους τομείς Ερευνας-Διάσωσης παρά το γεγονός ότι με βάσει τους διεθνείς κανονισμούς έχει καθοριστεί ότι τα όρια του ελληνικού τομέα Ε-Δ συμπίπτουν με τα όρια του FIR Aθηνών. Στον παρακάτω χάρτη ο οποίος είναι αναρτημένος στην επίσημη ιστοσελίδα της τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών (ΔΑΑ) φαίνεται ο τομέας E-Δ που διεκδικεί η Τουρκία.

β. Κάνει λόγο για διεθνή εναέριο χώρο, ενώ τα όρια των περιοχών της άσκησης σε πολλά σημεία απέχουν λιγότερο από 10 ν.μ, άρα αμφισβητεί και πάλι τα όρια του ΕΕΧ προβάλλοντας το αίτημα για ΕΕΧ ίσο με τα ΕΧΥ στα 6 ν.μ.

Όσον αφορά την άσκηση, διεξάγεται κάθε 2 χρόνια (το 2014 διεξήχθη το χρονικό διάστημα 6-9 Μαΐου), με τη συμμετοχή δυνάμεων του τουρκικού ΠΝ, της τουρκικής ΠΑ και της Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών (ΔΑΑ) καθώς και το Κέντρο Συντονισμού Ε-Δ της Τουρκίας. Στην υπόψη άσκηση καλούνται οι ΑΚΑΜ των χωρών που υπηρετούν στην Τουρκία καθώς και εκπρόσωποι των ΜΜΕ, η δε τελική της φάση αποτελεί περισσότερο επίδειξη των δυνατοτήτων των ΤΕΔ.

Όπως βλέπετε η Τουρκία όχι μόνο δεν λαμβάνει υπόψη ότι η συγκεκριμένη περιοχή είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη λόγω της παρουσίας μεγάλου αριθμού πλοίων (ΝΑΤΟ SNMG-2, FRONTEX), αλλά αντιθέτως επιλέγει τις υπόψη περιοχές για να δείξει στο ΝΑΤΟ, στη FRONTEX, στους ΑΚΑΜ των ξένων χωρών και στα ΜΜΕ, ότι έχει πατήσει πόδι για τα καλά στο Αιγαίο.

Μάλλον τα στελέχη του ΛΣ/ΕΛ.ΑΚΤ. τα στελέχη του ΠΝ, καθώς και οι πιλότοι της ΠΑ θα πρέπει να οπλιστούν με υπομονή, καθόσον εκτιμάται ότι οι Τούρκοι θα “ξεσαλώσουν”…

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου