Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Μαΐ 2015

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Ποιος είναι ο ορισμός του σκλάβου;
Σκλάβος ή δούλος είναι εκείνος που δεν υπολογίζεται σαν άνθρωπος.
Είναι εκείνος που άλλοι αποφασίζουν για την ζωή του ή και τον θάνατό του, χωρίς να τον ενημερώσουν, χωρίς να τον ρωτήσουν.
Είναι εκείνος που όλος ο κόπος της εργασίας του μεταφέρεται στον… αφέντη.
Σκλάβος είναι εκείνος που δεν έχει δικαίωμα στο να έχει δική του τροφή και νερό.
Είναι εκείνος που δεν έχει δικαίωμα να έχει δική του στέγη.
Είναι εκείνος που δεν έχει κανένα δικαίωμα να ορίζει την ζωή την δική του και των παιδιών του.
Είναι εκείνος που περιμένει την «συμπόνοια» του αφέντη, μέρα σε μέρα, για να μπορεί να επιζεί και όχι να ζει…

Εσύ, που με διαβάζεις, νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος;
Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου;
Δεν καταλαβαίνεις ότι η ζωή σου μπήκε στους πάγκους και στα παζάρια των ισχυρών, για να την ξεπουλήσουν και να κερδίσουν από την καταστροφή σου;
Σε ρώτησε κανείς τι θέλεις εσύ;
Σε ενημέρωσε κανείς τι θα συμβεί σε εσένα και στα παιδιά σου;
Κάθε μέρα σε απειλούν πως δεν θα έχεις να φας και κάθε μέρα σου στερούν κάτι μικρό από όσα είχες και όσα σου απέμειναν. Ζεις για να δουλέψεις και να κερδίσει το αφεντικό σου…
Και είσαι τόσο δειλός, που δεν προσπαθείς να κερδίσεις την ελευθερία σου, που επιτρέπεις τους ποταπούς να σου ξεσκίζουν τις σάρκες, να διαλύουν την πατρίδα σου, να εκμεταλλεύονται τα παιδιά σου, ενώ ξέρεις πως σε λίγο καιρό θα τα πετάξουν στα πορνεία τους για να διασκεδάσουν τα σημερινά αφεντικά σου, αλλά και τα παιδιά τους, τις άρρωστες εμμονές της σάρκας και του μυαλού τους.

Η ελευθερία δίνεται – προσφέρεται στο μυαλό και στα χέρια όλων. Μα την κρατάνε μόνο οι τολμηροί και μόνο εκείνοι που καταλαβαίνουν την αξία της. Εκείνοι που σηκώνουν το κεφάλι τους και δείχνουν πως έχουν την δύναμη να παλέψουν με τους δαίμονες για να κερδίσουν το ύψιστο αγαθό που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο. Το αγαθό εκείνο που μπορεί να τον οδηγήσει στην ευτυχία ή και στην καταστροφή.
Η ελευθερία δεν είναι απλή λέξη. Και την καταλαβαίνουν πραγματικά μόνο όσοι επιθυμούν να περπατάνε έχοντας ψηλά το κεφάλι και όχι σκυμμένοι και ταπεινωμένοι.
Η ελευθερία δίνεται, και τρέχουν να σου την πάρουν, και αγωνίζεσαι, παλεύεις για να την κρατήσεις…
Η ελευθερία είναι πολύτιμη και δεν χαρίζεται. Σου δίνεται για να ζήσεις και να πεθάνεις γι αυτήν.
Αν δεν είσαι άξιος να προσφέρεις την ζωή σου σαν έντιμος περήφανος άνθρωπος, τότε σου αξίζει να ζεις με την αγωνία της ατιμίας και της ποταπότητας που επέλεξες για να επιζήσεις σκυμμένος, υποπόδιο των αφεντικών που διάλεξες να υπηρετήσεις, των αφεντικών που ζούνε από το αίμα σου επειδή πρώτος εσύ δεν τόλμησες να τους αντισταθείς και να αρνηθείς να τους υπηρετήσεις.
Σκλάβος, λοιπόν, είναι εκείνος που σκύβει και κλαίει και βιώνει τον εξευτελισμό έως και τον θάνατό του. Γιατί ακόμη και νεκρός είναι χρήσιμος για το αφεντικό του.

Εσύ που διαβάζεις αυτές τις αράδες, τι νομίζεις ότι είσαι; Ελεύθερος ή δούλος;
Κι αν λογίζεις τον εαυτό σου για ελεύθερο, γιατί έχεις αφήσει στους υποτακτικούς των δαιμόνων να ορίζουν και να ευτελίζουν τη ζωή και τον θάνατο τον δικό σου και των παιδιών σου;
Γιατί τους επιτρέπεις να ποδοπατούν τα ιερά και τα όσιά σου;
Γιατί τους αφήνεις να ξερνούν την βρωμιά τους στους τάφους των νεκρών σου;
Πες μου, λοιπόν. Τι είσαι έτοιμος να κάνεις για να λογίζεσαι άνθρωπος και όχι ζώο… πράγμα… ή εργαλείο που θα πλουτίσει εκείνον που σήμερα σε απειλεί πως θα σε καταστρέψει αν δεν του επιτρέψεις να σε εξευτελίσει και να γίνει ο αφέντης σου.
Αν ήσουνα πραγματικά ελεύθερος, δεν θα περίμενες κάποιον να έρθει για να σε... ελευθερώσει...
Αυτό που τα αφεντικά δεν θέλουν ποτέ να μάθεις, είναι ότι η ελευθερία σου είναι δική σου επιλογή και όχι δική τους...
Κι αν θέλεις να γίνεις και να είσαι σκλάβος, γίνε... και πάψε να λες πως είσαι Έλληνας...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γιούνκερ: Η ΕΕ είναι λιγότερο μαχητική από μια «ορδή από κότες»

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τάχθηκε και πάλι υπέρ ενός κοινού στρατού των 28 κρατών μελών, λέγοντας πως μια «ορδή από κότες» είναι σήμερα πιο μαχητική από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Το λέω απλά: οι 28 στρατοί δεν βρίσκονται στο ύψος των περιστάσεων», δήλωσε ο Γιούνκερ στη διάρκεια μιας συζήτησης που οργανώθηκε από τον γερμανικό ραδιοσταθμό WDR στις Βρυξέλλες.

«Μια ορδή από κότες είναι ένας σχηματισμός μάχης σώμα με σώμα, αν συγκριθεί με την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας της ΕΕ» είπε ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, ο οποίος αρέσκεται στα ευφυολογήματα.

Άλλωστε ο Γιούνκερ δεν απέφυγε να μιλήσει και για τη χώρα του, το Λουξεμβούργο, η οποία «διαθέτει έναν στρατό 771 προσώπων, του υπουργού Αμύνης περιλαμβανομένου».

«Ένας κοινός στρατός όλων των Ευρωπαίων θα έκανε τη Ρωσία να καταλάβει ότι είμαστε σοβαροί όταν πρόκειται να υπερασπίσουμε τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης» είχε εξηγήσει τον Μάρτιο ο Γιούνκερ στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag.

«Η κατάσταση της προετοιμασίας των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων είναι πολύ διαφορετική από χώρα σε χώρα» δήλωσε σήμερα, Πέμπτη, εκφράζοντας τη λύπη του γι' αυτό. «Αρκεί να δει κανείς πώς είναι οργανωμένη η αγορά στρατιωτικού υλικού», ένας τομέας στον οποίο οι Ευρωπαίοι δρουν μεμονωμένα, παρά την υπόσχεσή τους να βελτιώσουν τις από κοινού αγορές που πρέπει να ευνοούν την ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Ένας ευρωπαϊκός στρατός, κάτι που αποτελεί μακροπρόθεσμο σχέδιο -όπως είπε-, «δεν είναι κάτι που μπορούμε να δημιουργήσουμε μέχρι αύριο το πρωί στις 11 ξεκινώντας από το τίποτε», παραδέχθηκε ο Γιούνκερ.
«Δεν αισθάνεται κανείς προθυμία» εκ μέρους των Ευρωπαίων, πρόσθεσε εκφράζοντας τη λύπη του γι' αυτό, αν και εντόπισε ορισμένες μικρές αλλαγές στάσης.

Καθώς δεν υπάρχει μια Ευρώπη ισχυρή σε θέματα Άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, είπε ο Γιούνκερ, «είναι κατανοητό το γεγονός ότι οι χώρες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης έχουν εμπιστοσύνη κυρίως στο ΝΑΤΟ».
Τα σχόλια αυτά τα έκανε την ώρα που οι σχέσεις ανάμεσα στις Βρυξέλλες και τη Μόσχα βρίσκονται σε κακή κατάσταση λόγω της κρίσης στην Ουκρανία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένας γάμος βγαλμένος μέσα από παραμύθι!!!

Πάντρεψε την γυναίκα που φρόντιζε τα παιδιά του 

Το Σάββατο 2 Μαΐου, σε ένα μαγευτικό περιβάλλον, μέσα στα δάση της οροσειράς της Ροδόπης και σε μία μικρή εκκλησία, ο Κώστας Καραμανλής με τη σύζυγό του Νατάσσα πάντρεψαν την Σλαβέγια Βάντσεβα, με τον άντρα που της έκλεψε την καρδιά, τον δικό της Βαλεντίνο, επιτυχημένο επιχειρηματία του Ζλάτογκραντ.

Αν και η πανέμορφη νύφη ήταν το κέντρο του ενδιαφέροντος, ο Κώστας Καραμανλής και η Νατάσα Παζαΐτη εξέπληξαν τους παρευρισκόμενους με την απλότητά τους, τόσο στο ντύσιμο όσο και στην συμπεριφορά τους απέναντι στους άλλους παρευρισκόμενους στον γάμο.

Η Σλαβέγια είναι η γυναίκα που πρόσεχε στην Ραφήνα τα παιδιά του Κώστα Καραμανλή, όταν αυτά ήταν μικρά και ο Κώστας Καραμανλής πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Άξια της εμπιστοσύνης τόσο του πρώην πρωθυπουργού, όσο και της Νατάσσας Παζαΐτη, η Σλαβέγια ζήτησε από το ζεύγος να την παντρέψει με τον δικό της Βαλεντίνο, τον άνδρα που γνώρισε πριν από 2 χρόνια και της έκλεψε την καρδιά.
Στην πρόταση αυτή ανταποκρίθηκε το πρώην πρωθυπουργικό ζεύγος και μαζί με τα παιδιά του επισκέφθηκε το Ζλάτογκραντ που βρίσκεται στη νότια Βουλγαρία, τρία μόλις χιλιόμετρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, για να ενώσει ενώπιον του Θεού και ανθρώπων, με τα ιερά δεσμά του γάμου την Σλαβέγια και τον Βαλεντίνο.

Η Σλαβέγια δεν αξιολογήθηκε μόνο από τον Κώστα Καραμανλή για την εργατικότητά της, αλλά και από τον γνωστό Βούλγαρο επιχειρηματία Alexander Mitoushef (δραστηριοποιείται κυρίως στον τομέα του τουρισμού εντός και εκτός Βουλγαρίας, και μαθαίνουμε πως ξεκινάει συνεργασία με διεθνή εταιρεία και ετοιμάζει μεγάλες και ευχάριστες εκπλήξεις –μαθαίνουμε πως μία από αυτές θα είναι ο σκοπευτικός τουρισμός με εκπαίδευση και σκοποβολή με ραβδωτά όπλα- που θα τραβήξουν το ενδιαφέρον πολλών Ελλήνων), ο οποίος και την προσέλαβε ως υπεύθυνη για τις δημόσιες σχέσεις και τις επαφές του στον κόσμο των επιχειρήσεων.

Το ζεύγος Καραμανλή παρέμεινε το Σαββατοκύριακο στο πανέμορφο Ζλάτογκραντ, όπου και απόλαυσε την ωραία φύση της περιοχής πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής αφού αποχαιρέτησε τους ευτυχισμένους νεόνυμφους.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι ένα μικρό δείγμα της ευτυχίας του νέου ζευγαριού, αλλά και μικρό δείγμα της φυσικής ομορφιάς της περιοχής του Ζλάτογκραντ.

Τέλος, από την πλευρά μας ευχόμαστε στους νεόνυμφους να ζήσουν αγαπημένοι και ευτυχισμένοι και η ζωή τους να είναι γεμάτη επιτυχίες...





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πριν καν ακόμη γίνει η τελετή ορκωμοσίας του εκλεγέντος με την βούληση των Τουρκοκυπρίων προέδρου κυρίου Ακιντζί, έφτασε και η δοκιμή ¨ρύθμισης¨ από την πλευρά της Τουρκίας.

Εμφανίστηκε πρώτος ο κύριος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που με το στυλ του, φαινόταν χαρούμενος να ¨βάλει στην θέση του¨  τον κύριο Ακιντζί. Κι όμως αυτό δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Ο στενός κύκλος του Ερντογάν μπήκε στην σειρά και με ένα στόμα άρχισαν να χτυπάν. Επιτέθηκαν με δηλώσεις του τύπου ¨Ο Ακιντζί να μάθει την θέση του. Ο Ταγίπ Ερντογάν και λίγα του είπε, αν θέλει ο Ακιντζί να πάει στην ελληνοκυπριακή πλευρά να ζήσει¨. Δεν πρόκειται για ολίσθημα γλώσσας, για λάθος πληροφόρηση ή για έκρηξη νεύρων, ούτε για θέμα μικρής ή αδερφής πατρίδας. Η παρατηρούμενη επίθεση είναι  μια κατάσταση πανικού οφειλόμενη στην επί δεκαετίες εξελισσόμενη και από διαφορετικές ανάγκες καθοριζόμενη σύγκρουση οραμάτων.

Ο κύριος Ερντογάν λέει : Για ποιο λόγο μέχρι σήμερα η Τουρκία στηρίζει την Βόρεια Κύπρο. Υπάρχει μια αναγκαιότητα για αυτό. Δεν υπάρχει ανάγκη να το επαναλάβουμε εν προκειμένω. Πέρα από την αδερφική εργασία υπάρχει και κόστος για την σχέση μικρού-μητέρας πατρίδας. Η χώρα αυτή εδώ πλήρωσε μεγάλο τίμημα στην Κύπρο. Δώσαμε μάρτυρες. Για να μπορέσουμε να φτάσουμε με την σημερινή μας συγκρότηση, πληρώνουμε ετησίως περίπου 1 δις $. Αυτά δεν γίνονται με την αδερφοσύνη. Ποιος είναι άραγε αυτός που αγωνίζεται στην διεθνή κοινότητα για την Βόρεια Κύπρο;
Ο κύριος Ακιντζί πιστεύει πως μπορεί να δώσει αυτόν τον αγώνα μόνος του ; Η Βόρεια Κύπρος είναι μικρή πατρίδα και μικρή πατρίδα θα παραμείνει¨.

Ούτε το περιεχόμενο της δήλωσης, ούτε η χρονική στιγμή, αλλά ούτε και το στυλ της είναι κάτι που μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Φαίνεται ποιος δεν ακούει αυτά που λέει, αλλά πρόθεση μας δεν είναι να μείνουμε στην πρόκληση αυτής της δήλωσης και να μην αντιληφθούμε το περιεχόμενο της.

Υπάρχει μήνυμα σε αυτήν τη δήλωση, είναι σαφές και πιστεύω πως είναι καίριας σημασίας αυτό να γίνει αντιληπτό. H ¨επίλυση¨ του κυπριακού θέματος είναι κάτι που συχνά τίθεται από Τούρκους αξιωματούχους. Αλλά σχετικά με την επιθυμητή λύση  μεταξύ τουρκικού κράτους και Τουρκοκυπρίων υπάρχει μια σαφής διαφορά οράματος. Οι Τουρκοκύπριοι έχουν ένα όραμα με βάση το οποίοι θα είναι ισότιμοι εταίροι σε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, θα μοιράζονται την διακυβέρνηση μιας χώρας που θα έχει ως προτεραιότητα της την δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον νόμο.

Ενώ το τουρκικό κράτος βλέπει την Κύπρο από την σκοπιά των στρατηγικών αμυντικών αναγκών της Τουρκίας και της γεωπολιτικής της θέσης της νήσου.

Στην Κύπρο 41 χρόνια παρά όλο τον κόσμο, η επί 41 χρόνια συνεχιζόμενη κατάσταση πολέμου και εκεχειρίας, χρησιμοποιείται από την Τουρκία μέχρι να επιβάλλει μια δική της ¨λύση¨.

Η Τουρκία δεν θέλει σχέση αδερφικών κρατών , θέλει να λέει στο ¨μικρό¨ και αυτό να εκτελεί. Τα αδέρφια μπορούν να κάτσουν από κοινού και να σχεδιάσουν τα κοινά συμφέροντα, ενώ το ¨μικρό¨ το ταίζετε και το καθαρίζετε αλλά το εμποδίζετε να πάει εκεί όπου δεν επιθυμείτε.  Το μικρό δεν παράγει, για να θραφεί κοιτά την μητέρα του στα μάτια και αυτή του διδάσκει τι πρέπει να κάνει για να θραφεί.

Η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση το 1974 κήρυξε τον πόλεμο στην Κύπρο και 41 χρόνια τώρα συνεχίζεται η εμπόλεμη κατάσταση και η εκεχειρία. Οι λόγοι για τον πόλεμο και η απόφαση που λήφθησαν σε κλειστή συνεδρίαση της βουλής, δημοσιεύτηκαν αργότερα στην ιστοσελίδα της βουλής. Ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία ήρθε στην Κύπρο και το είδος λύσης για το οποίο εργάζεται, δεν έχουν αλλάξει ακόμη και η Βόρεια Κύπρος αποτελεί το πεδίο για αυτό.


 ¨Η Τουρκία δεν μπορεί να παραμείνει στους όρους των συμφωνιών του 1960 που έδωσαν ζωή στο Κυπριακό κράτος¨

¨Η απόδοση σε εμάς ενός στάτους παρόμοιο με των προηγούμενων συνθηκών, δεν μπορεί να εγγυηθεί επαρκώς τα ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα¨

¨Και σήμερα εμείς ως τακτική μπορούμε να λέμε ¨Να σπάσουν τα χέρια που απλώνονται στην ανεξαρτησία της Κύπρου¨ ή και να μιλάμε για την ακεραιότητα της¨.

¨Αξιότιμοι φίλοι το όνομα μπορεί να είναι διχοτόμηση, δεν με νοιάζει, συμφωνώ να λέγεται και Περιοχή Τουρκικής Κυριαρχίας. Ας λέγεται Τουρκική Κοινοτική Περιοχή, αλλά δεν πρέπει ποτέ να κλονιστεί ο εθνικός μας στόχος να είναι μια περιοχή τουρκικής κυριαρχίας όπου θα γίνεται αισθητή η τουρκική ισχύς. Είμαι τυχερός που βλέπω ότι αυτό αντιμετωπίζεται με έγκριση και κατανόηση από την βουλή.¨

Όλα αυτά που περιέχονται στην διακήρυξη πολέμου πριν από 41 χρόνια, ζωντανεύουν πραγματικά με αυτά που δηλώνει ο κύριος Ταγίπ Ερντογάν. Η Τουρκία θέλει την βόρεια Κύπρο ως ένα κομμάτι υπό την κυριαρχία της. Τελεία.

Ο κύριος Ερντογάν λέει πως ¨Δεν μπορώ να σας το πω αλλά υπάρχουν κάποιοι λόγοι που στηρίζουμε τόσο την Κύπρο, ξοδεύουμε ένα δις $ τον χρόνο, δεν μπορείτε να δηλώνετε έτσι περί αδερφοσύνης, εσείς είστε μικροί και έτσι θα μείνετε και γελιέστε αν νομίζετε πως μπορείτε να υπάρξετε χωρίς εμάς¨.

Υπάρχει μια τέτοια διαφορά στόχων και οραμάτων, που δεν πρέπει να καλύπτεται αλλά να αποτελεί σημείο διαπραγμάτευσης. Για αρκετό καιρό οι Τουρκοκύπριοι παραπλανήθηκαν, δεν έχουν ανοχή να χάσουν κι άλλο χρόνο. Όποιες κι αν είναι οι αντιθέσεις πρέπει να τις μάθουν και ανάλογα να αποφασίσουν.

Στο πλαίσιο αυτό είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την αμέριστη στήριξη μας προς τον κύριο Ακιντζί.

Αλή Ερέλ
Gazeddakibris.com  28/4/2015

Πηγή "Τουρκικά Νέα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δέν ξέρω ἄν εἶναι σαφής ὁ ὅρος «κωλοέλληνες» σέ ὅλους µας. Ἄν πάντως κάποιοι δυσκολεύονται νά τόν ἀντιληφθοῦν, ἡ πρόσφατη ἱστορία τῆς ΣΕΚΑΠ µπορεῖ νά ἀποδειχθεῖ ἐξαιρετικά χρήσιµη.

Πρίν δυό χρόνια λοιπόν, ἡ τότε Κυβέρνηση ἔβγαλε στό σφυρί τήν πάλαι ποτέ κραταιά συνεταιριστική καπνοβιοµηχανία τῆς Ξάνθης, τό ἄλλοτε καµάρι τοῦ συνεταιρισµοῦ, πού εἶχε πλέον βουλιάξει µέσα στήν γενικότερη παρακµή.
Πολλά ἀκούστηκαν γιά τό ποῦ θά καταλήξει, κάποια στιγµή φάνηκε ὅτι προκρίνεται µεταξύ τῶν ὑποψηφίων ἀγοραστῶν ὁ Τοῦρκος ἐπιχειρηµατίας Σέµπα (SΕBA DIS TICARET VE NAKLIYAT A.S.) ἀλλά τελικά τήν ἀγόρασε ὁ ὁµογενής µας ἐπιχειρηµατίας Ἰβάν Σαββίδης µέ τήν “Agrokom Group”. Ἐπένδυσε πάνω ἀπό 27 ἑκατ. εὐρώ, πλέον τῶν ὅσων κατέβαλε γιά τήν ἀγορά τοῦ πλειοψηφικοῦ πακέτου μετοχῶν, ἐκσυγχρόνισε τόν ἐξοπλισµό µέ 1,2 ἑκατ. εὐρώ καί συνεχίζει νά ἐκσυγχρονίζει τό ἐργοστάσιο, ἀπαλλάσσοντάς το ἀπό τόν ἄχρηστο καί ἀντιπαραγωγικό ἐξοπλισμό, µείωσε τίς ζηµίες ἀπό 26 ἑκατ. τό 2012, σέ 10 ἑκατ. τό 2013 καί σέ 1 ἑκατ. τό 2014, προσδοκώντας εὔλογα καί βάσιμα τό 2015 νά εἶναι ἡ πρώτη κερδοφόρα χρονιά γιά τό ἐργοστάσιο, αὔξησε τίς πωλήσεις, παράγει νέα προϊόντα, ψάχνει ἐξαγωγές σέ Εὐρώπη, Βαλκάνια, Ρωσία, Βόρεια Ἀφρική κτλ κι ἔχει ἀποδώσει στήν διετία φόρους καί τέλη στό κράτος πάνω ἀπό 200 ἑκατ. εὐρώ. Τό τοπίο ἔδειξε ἐλπιδοφόρο.

Βεβαίως ὑπάρχουν καί οἱ ἀντίθετες ἀπόψεις. Ἀπό τήν ἀρχή οἱ ἐκπρόσωποι τῶν δύο σωµατείων τῶν ἐργαζοµένων διαµαρτυρήθηκαν γιά τίς ἀτοµικές συµβάσεις πού ἐπιβάλλει ἡ νέα διοίκηση καί διαφάνηκε ἡ κόντρα πού θά ἀκολουθοῦσε µέ τούς συνδικαλιστές. Ἀργότερα κυκλοφόρησαν φῆµες πώς ἡ ΣΕΚΑΠ ἀγόρασε ἔκταση 30 στρεµµάτων στό γειτονικό Κίρκοβο τῆς Βουλγαρίας, προκειµένου νά µεταφερθεῖ τό ἐργοστάσιο ἐκεῖ, γιά νά ἀποδειχθεῖ ὅτι τήν ἔκταση τήν εἶχε ἀγοράσει ἡ ΣΕΚΕ γιά νά ἀποθηκεύει τά καπνά πού ἐµπορεύεται ἐκεῖ.
Τέλος, ὁ τοπικός βουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊµπέκ δέν ἔκρυψε τίς διαθέσεις του ἔναντι τοῦ Σαββίδη. Πέρα ἀπό τίς κατά καιρούς δηλώσεις του, µόνο τό περασµένο καλοκαίρι κατέθεσε δύο ἐρωτήσεις στή Βουλή, τόν Ἰούνιο γιά τήν ἀνταλλαγή µηχανηµάτων µέ τήν µητρική Donskoy Tabak καί τόν Σεπτέµβριο γιά τήν «καταλήστευση τοῦ µηχανολογικοῦ ἐξοπλισµοῦ τῆς ΣΕΚΑΠ» καί τήν ἀσυνέπεια τῆς διοίκησης Ι. Σαββίδη ἀπέναντι στό Δηµόσιο».

Μάλιστα µιλοῦσε γιά «πλιάτσικο» στή ΣΕΚΑΠ, γιά ξεπούληµά της «σέ τιµή ὑποπολλαπλάσια τῆς πραγµατικῆς» καί γιά µιά διοίκηση πού «ἀδιαφορεῖ γιά τό µέλλον τῆς ἑταιρείας καί τό µόνο πού πραγµατικά τήν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ καταλήστευση τοῦ ἐξοπλισµοῦ της»!
Βεβαίως ἡ αὔξηση τῆς παραγωγῆς κατά 20% καί ἡ ἐν γένει πορεία τῆς ἐπιχείρησης γελοιοποίησαν τά γραφόµενά του, ὅµως τίς καθυστερήσεις καί τά πρόσθετα κόστη χιλιάδων εὐρώ τά φορτώθηκε ἡ ἑταιρεία. Ὁ δικηγόρος τῆς ὁποίας (Στέργιος Γιαλάογλου) ἔχει δηλώσει ὅτι τό συνολικό κόστος τῆς ἐξαγορᾶς γιά τή διοίκηση Σαββίδη θά ξεπεράσει τά 50.000.000 εὐρώ µετά καί τήν ἀποπληρωµή τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου, ὕψους 16.000.000 εὐρώ. Σηµειωτέον ὅτι οἱ ἀπόψεις τῆς ΣΕΚΑΠ δέν πολυπροβάλλονται τοπικά, τόσο λόγῳ τῆς πολιτικῆς συγκυρίας ὅσο καί γιατί τά παλιά κονδύλια PR καί διαφηµίσεων, ἔχουν κοπεῖ. Τήν ἴδια στιγμή ἡ εἰδησεογραφία ἐμπλουτίζεται μέ δηλώσεις στελεχῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τῆς περιοχῆς πού μιλοῦν γιά «ἐπανεξέταση τῆς συμφωνίας ἰδιωτικοποίησης τῆς ἑταιρείας»!

Πέρα ὅµως ἀπό τόν προαναφερθέντα πόλεµο πού δέχεται ἡ ΣΕΚΑΠ, ἔχει προκύψει καί νέο πρόβληµα: µιά παλιότερη ἱστορία λαθρεµπορίας τσιγάρων (2009) ἐπί προεδρίας Παπᾶ, ὅταν τσιγάρα πού ἐξήχθησαν στήν Αἴγυπτο βρέθηκαν µέσω Βάρνας στή Χαλκίδα. Εἶναι µία ἐκκρεµότητα πού µπορεῖ νά κοστίσει στήν ἐπιχείρηση δεκάδες ἑκατοµµύρια εὐρώ λόγω διαφυγόντων δασμῶν καί ἡ ὁποία δεν γνωστοποιήθηκε στούς ἐνδιαφερόμενους ἀγοραστές κατά τή διάρκεια τῶν διαπραγµατεύσεων τοῦ πλειοψηφικοῦ πακέτου ἀπό τήν ΑΤΕ, ἀλλά …τώρα!
Ὕστερα ἀπό ἕξι καί πλέον χρόνια ἀδικαιολόγητης καί ὕποπτης ἀδράνειας στήν διερεύνηση τῶν εὐθυνῶν τῶν τότε διοικήσεων, ἐπιχειροῦν νά τήν φορτώσουν στή νῦν διοίκηση! 
Δηλαδή βρήκαµε κάποιον νά ἀγοράσει µιά ἐπιχείρηση πού βούλιαζε –στήν τοπική κοινωνία κυκλοφοροῦν διάφορες ἱστορίες κακοδιαχείρισης– καί τώρα πᾶµε νά τοῦ ζητήσουµε καί τά σπασµένα πού τοῦ εἴχαµε κρύψει;
Ἀναρωτιόµαστε ποιός τρελλός θά ξαναεπενδύσει στή Θράκη, µετά ἀπό τέτοια συµπεριφορά σέ κάποιον πού τόν φέραµε παρακαλετά.
Θέλουµε νά µείνουν ὅλα στά χέρια τῶν Τούρκων; 
Καί καλά, γιά κάποιους ξέρουµε πώς ἡ ἀπάντηση εἶναι καταφατική (κι ὄχι µόνο γιά τόν σεσηµασµένο, πού καί γιά τήν ἱκανοποίηση τῶν σωµατικῶν του ἀναγκῶν ρωτάει πρῶτα τόν Τοῦρκο Πρόξενο Κοµοτηνῆς) ἀλλά οἱ ὑπόλοιποι;
Πόση ἰδιοτέλεια, ἰδεοληψία, χωριατιά, φιλοχρηµατία, ἐµπάθεια, ἀγνωµοσύνη, στενοµυαλιά µπορεῖ ν’ ἀντέξει αὐτός ὁ τόπος;

Πηγή Αντιφωνητής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ηνωμένες πολιτείες

Υπάρχουν αναφορές για κατασκευή ηλιακού θερμοσίφωνα στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από το 1900.  Οι "πρωτόγονοι" αυτοί ηλιακοί θερμοσίφωνες, ήταν μεταλλικές δεξαμενές - βαρέλια βαμμένα μαύρα, τοποθετημένα στην οροφή του κτιρίου.


Το 1896 ο Clarence Kemp από την Βαλτιμόρη των ΗΠΑ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να κλείσει ένα τέτοιο μαύρο βαρέλι μέσα σε ένα ξύλινο δοχείο το οποίο στο επάνω μέρος του έκλεινε με τζάμι, κατασκευάζοντας έτσι τον πρώτο ηλιακό θερμοσίφωνα συμπαγούς τύπου "batch water heater".



Αν και στην Φλόριντα των ΗΠΑ κατασκευάζονταν επίπεδοι συλλέκτες ήδη από το 1920, το μεγάλο ενδιαφέρον του κόσμου για την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας για θέρμανση ζεστού νερού χρήσης εμφανίστηκε στην νότιο Αμερική την δεκαετία του '60 και γιγαντώθηκε μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973.

Μεσόγειος

Από τις μεσογειακές χώρες, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ είναι οι τρεις χώρες με τους περισσότερους εγκατεστημένους ηλιακούς θερμοσίφωνες, με το 30~40% των νοικοκυριών να χρησιμοποιούν ηλιακό θερμοσίφωνα.

Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες με επίπεδο ηλιακό συλλέκτη τελειοποιήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη κλίμακα στο Ισραήλ.  Το 1950 η ενεργειακή ανεπάρκεια στο Ισραήλ ανάγκασε την κυβέρνηση να απαγορεύσει την θέρμανση ζεστού νερού χρήσης και να την επιτρέψει μόνο στις ώρες μεταξύ 10:00 το βράδυ και 6:00 το πρωϊ.  Το 1953 ο Levi Yissar ολοκλήρωσε το πρώτο πρωτότυπο μοντέλο ηλιακού θερμοσίφωνα και ίδρυσε την εταιρία NerYah, την πρώτη εταιρία κατασκευής ηλιακών στον κόσμο.

Παρά την μεγάλη ηλιοφάνεια που επικρατεί στο Ισραήλ, μόνο το 20% του πληθυσμού χρησιμοποιούσε ηλιακούς θερμοσίφωνες το 1967.   Η ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του '70, οδήγησε την κυβέρνηση του Ισραήλ στην θέσπιση νόμου που όριζε την υποχρεωτική εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα σε όλες τις νεόδμητες οικοδομές στο Ισραήλ.  Η θέσπιση του νόμου αυτού είχε ως αποτέλεσμα σήμερα το Ισραήλ να είναι η χώρα με την μεγαλύτερη χρήση ηλιακών θερμοσιφώνων (πάνω από 85% των σπιτιών διαθέτει ηλιακό) που όπως υπολογίζεται εξοικονομούν στην χώρα πάνω από 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, η μεγαλύτερη εξοικονόμηση από όλες τις χώρες του κόσμου.

Το 2005 η Ισπανία όρισε με νόμο την υποχρεωτική εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των νεόδμητων οικοδομών και το 2006 την υποχρεωτική εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα και έγινε η δεύτερη χώρα μετά το Ισραήλ που θέσπισε νόμο υποχρεωτικής εγκατάστασης ηλιακών θερμοσιφώνων.

Στην Ελλάδα, το πρώτο μοντέλο ηλιακού θερμοσίφωνα παρουσιάστηκε το 1974.  Ήδη μέχρι το 1980, υπήρχαν πάνω από 150.000 ηλιακοί θερμοσίφωνες εγκατεστημένοι στη χώρα, ενώ το 2004 είχαν εγκατασταθεί πάνω από 3.000.000 m2 ηλιακών συλλεκτών.  Σήμερα υπάρχουν εγκατεστημένοι πάνω από 1.000.000 ηλιακοί θερμοσίφωνες στη χώρα μας, ανεβάζοντας την στην 3η θέση στην χρήση ηλιακού θερμοσίφωνα ανάμεσα στις Ευρωπαϊκές χώρες.


Η Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια είναι μια από τις μεγαλύτερες κατασκευάστριες χώρες ηλιακών.  Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες θεωρούνται κορυφαίας ποιότητας και αξιοπιστίας σε πολλές χώρες του κόσμου.

Ασία - Ειρηνικός

Μετά το 1960, η αγορά ηλιακών θερμοσιφώνων γνώρισε τεράστια ανάπτυξη, και ηλιακοί θερμοσίφωνες εγκαταστάθηκαν στην Ιαπωνία, την Αυστραλία και πολλές άλλες περιοχές του κόσμου.

Η συνεχής εξέλιξη, βελτίωσε τον βαθμό απόδοσης και την διάρκεια ζωής των ηλιακών, πράγμα που οδήγησε σε περαιτέρω εξάπλωση της χρήσης τους, ενώ η αγορά ηλιακού θερμοσίφωνα έγινε κανόνας στις περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια όπως οι παραπάνω.

Στην Κολομβία, ο Las Gaviotas με την ομάδα του, μελέτησε τα κορυφαία μοντέλα ηλιακών θερμοσιφώνων της εποχής και σχεδίασε  ένα σύστημα υψηλής απόδοσης και αξιοπιστίας που μπορούσε να λειτουργήσει σε πόλεις με περιορισμένη ηλιοφάνεια.  Ο ηλιακός του ήταν τόσο επιτυχημένος και αξιόπιστος, που του επέτρεψε από το 1984 να δίνει 25 χρόνια εγγύηση σε όλες του τις εγκαταστάσεις.  Ο Gaviotas εγκατέστησε πάνω από 40.000 συστήματα, πολλά από τα οποία λειτουργούν ακόμη και σήμερα, μισό αιώνα μετά.

Σήμερα στην Αυστραλία λειτουργούν πολλές χιλιάδες ηλιακών, χάρις κυρίως σε νόμους που επέβαλαν ή επιδότησαν την εγκατάσταση ηλιακού συστήματος για θέρμανση ΖΝΧ.

Η χρήση του ηλιακού θερμοσίφωνα έγινε πολύ δημοφιλής και στην Κίνα, όπου σήμερα κατασκευάζονται ηλιακοί θερμοσίφωνες με τιμές που ξεκινούν από τα 200€, τιμές πολύ χαμηλότερες δηλαδή από αυτές στις δυτικές χώρες.

Η ανάπτυξη των λυχνιών κενού επέτρεψε την χρήση ηλιακού θερμοσίφωνα ακόμη και σε περιοχές με πολύ περιορισμένη ηλιοφάνεια ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.  Λέγεται ότι σήμερα υπάρχουν εγκατεστημένοι πάνω από 30.000.000 ηλιακοί θερμοσίφωνες στην Κίνα.



Γρηγόρης Μοναχός
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός Α.Π.Θ.
http://iliakoi-thermosifones-thessaloniki.blogspot.gr/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κοντά στα σύνορα με τη Συρία η τουρκική στρατιωτική βάση...


Ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε σε στρατιωτική βάση της Τουρκίας, σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα.
Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της εφημερίδας Hurriyet η έκρηξη σημειώθηκε σε στρατιωτική βάση νοτιοανατολικά της χώρας.

Στο σημείο έχουν σπεύσει ασθενοφόρα και πυροσβέστες, ενώ δεν έχει γίνει γνωστό αν υπάρχουν τραυματίες ή νεκροί, ούτε τα αίτια της έκρηξης.

Όπως επισημαίνει το τουρκικό δημοσίευμα η βάση βρίσκεται στην επαρχία Σανλιούρφα κοντά στα σύνορα της χώρας με την Συρία.

Στο μεταξύ, το πρακτορείο ειδήσεων Doğan, επικαλούμενο δηλώσεις αυτόπτη μάρτυρα, αναφέρει πως εξαιτίας της έκρηξης έχουν σπάσει τζάμια σε κατοικίες και καταστήματα της γύρω περιοχής.

Αναμένεται επίσημη ανακοίνωση για τα αίτια της έκρηξης.

Εντούτοις, στρατιωτικές πηγές αναφέρουν στην Hürriyet πως αντιαρματική νάρκη εξερράγη «προγραμματισμένα και υπό έλεγχο».

Μάλιστα, εξαιτίας του πανικού που προκλήθηκε στην περιοχή, οι πηγές επισήμαναν πως οι τοπικοί αξιωματούχοι ήταν ενήμεροι για την προγραμματισμένη έκρηξη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι πολίτες απολαμβάνουν μια φαινομενική ελευθερία. Η χώρα μας είναι (στα χαρτιά) ανεξάρτητη και κυρίαρχη. Επισήμως οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και εκείνες που συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ είναι σύμμαχοί μας και εταίροι. Το κράτος υποτίθεται ότι εισπράττει φόρους για να δαπανά τα αντίστοιχα κονδύλια σε κοινωφελείς σκοπούς και για να εξασφαλίζει την επιβίωση του έθνους στο μέλλον.

Ετσι έχουν οι τύποι και θα μπορούσε κάποιος να βασιστεί σε αυτούς, αν δεν είχε καμία επαφή με την ουσία των πραγμάτων. Αυτή η ουσία έχει πιο δυσάρεστη όψη απ' όσο θέλουν να πιστεύουμε όσοι θησαυρίζουν από τη φτώχεια των πολλών.

Μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο «υποβλήθηκαν 120.726 αιτήσεις από ενδιαφερομένους που θέλουν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, από το σύνολο των αιτήσεων σχεδόν μία στις τρεις, δηλαδή 44.391, αφορούν την επιδότηση σίτισης».

Επίδομα σίτισης στην Ελλάδα του 21ου αιώνα! Ο αριθμός των πεινασμένων, που αυξάνονται σε καθημερινή βάση, είναι ανατριχιαστικός. Ειδικά αν συνυπολογιστούν όλοι όσοι χρειάζονται το επίδομα αλλά δεν υπέβαλαν αίτηση - ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Δεν υπάρχει ανεξαρτησία, όταν η πείνα, η ανέχεια, η ανεργία και η απελπισία έχουν καθυποτάξει μια κοινωνία. Το μόνο που υπάρχει είναι η ανάγκη και ένα κράτος, το οποίο δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Μια σειρά εγκληματικών λαθών και σκόπιμων ενεργειών υπονόμευσης της πορείας της χώρας οδήγησε τους υπερήφανους Ελληνες στην ουρά για τα συσσίτια της Εκκλησίας, στις ουρές των ΚΕΠ για υποβολή αιτήσεων για επιδότηση σίτισης και γενικά στο έλεος των συγκυριών και της καλής ή κακής προαίρεσης των ισχυρών αυτού του τόπου.

Μια από τις εξοργιστικές παραμέτρους αυτής της υπόθεσης είναι ότι εκείνοι που φτωχοποίησαν τον λαό μας και σκόρπισαν αφειδώς την πείνα στην Ελλάδα σιτίζονται ακόμα από το πρυτανείο και δεν έχουν τιμωρηθεί για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αναπόφευκτος ο γεωπολιτικός ακρωτηριασμός της χωρίς Ρωσία και Ελλάδα

Γράφει ο δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας

Μετά τον εξοβελισμό της Ρωσίας και πιθανώς και της Ελλάδας από το κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως φαίνεται πως προωθούν κάποιες ισχυρές ελίτ στη Γηραιά Ήπειρο, η τελευταία ακρωτηριάαζεται γεωγραφικά, πολιτικά, πολιτισμικά και ιστορικά και δημιουργείται μία «μικρή Ευρώπη», η οποία πιθανώς δεν θα έχει τα απαιτούμενα γεωπολιτικά μεγέθη ώστε να μπορεί να επιβιώσει ως αυτόνομο μέγεθος στο διεθνές σύστημα.

Η επεκτεινόμενη σύγκρουση της Δυτικής Ευρώπης με τη Ρωσία και το ζήτημα της Ανατολικής Ουκρανίας, εκτός από τους άλλους κινδύνους που δημιουργεί, έχει και μία στρατηγική διάσταση μοναδική στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά από τον 17ο αιώνα και μετά έχει προκύψει το ενδεχόμενο η Ρωσία να τεθεί εκτός του ευρωπαϊκού γεωπολιτικού πλαισίου.

Όλα αυτά τα χρόνια η Ρωσία αποτελούσε οργανικό κομμάτι της Ευρώπης σε όλα τα επίπεδα. Βέβαια, οι σχέσεις της με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη δεν ήταν πάντοτε καλές, ενώ δυνάστευε και έθνη τα οποία κάποια στιγμή κέρδισαν την ανεξαρτησία τους, όπως η Πολωνία, η Φινλανδία και οι Δημοκρατίες της Βαλτικής (Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία). Όμως κανείς δεν είχε σκεφτεί να διαχωρίσει την Ευρώπη από τη Ρωσία. Ακόμη και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Σοβιετική Ένωση, παρ’ όλες τις τεράστιες πολιτικές διαφορές της με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ήταν αναντίρρητα μία από αυτές. Ούτε καν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η ΕΣΣΔ αναδύθηκε ως μία από τις δύο πλανητικές υπερδυνάμεις ενός διπολικού διεθνούς συστήματος, διανοήθηκε κανείς να θεωρήσει ότι η Ρωσία δεν ανήκε στην Ευρώπη. Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου οι μαθητές στα ευρωπαϊκά σχολεία μάθαιναν ότι η Ευρώπη τελείωνε στα Ουράλια.

Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας προς στιγμήν φάνηκε ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να ξεπεράσει τον διχασμό που της είχε επιβάλει ο Ψυχρός Πόλεμος και θα κατάφερνε να ενωθεί. Κάτι τέτοιο τελικώς όχι μόνο δεν συνέβη, αλλά, απ’ ότι φαίνεται, οδηγούμαστε σε νέα φάση ευρωπαϊκού διχασμού, αυτή τη φορά πολύ βαθύτερου και πιο επικίνδυνου σε σχέση με το παρελθόν.
Για πρώτη φορά στην ιστορία μία μεγάλη ομάδα ευρωπαϊκών κρατών αντιμετωπίζει τη Ρωσία όχι απλώς ως μία επικίνδυνα ισχυρή και εχθρική χώρα για πολλές από αυτές, αλλά ως ξένο σώμα για την Ευρώπη εν συνόλω. Η ψευδοένωση της ΕΕ ουσιαστικά διαχώρισε την Ευρώπη από τη Ρωσία και έτσι, αντί για μία ευρωπαϊκή ενότητα, οδηγεί σε μία πολύ πιο μικρή Ευρώπη από αυτή που μαθαίναμε ότι υπήρχε στα σχολικά μας χρόνια. Κ αυτός είναι ένας τεράστιος κίνδυνος για το μέλλος της Γηραιάς Ηπείρου, πιθανώς πολύ μεγαλύτερος από ότι έχει αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής, γιατί είναι υπαρξιακού χαρακτήρα.

Αναλυτικότερα, αν πράγματι επισημοποιηθεί ο εξοβελισμός τα Ρωσίας από την Ευρώπη, τότε η τελευταία μικραίνει επικίνδυνα. Τόσο επικίνδυνα, που πιθανώς να μην έχει τις αναγκαίες διαστάσεις ώστε να μπορεί να συνεχίσει να θεωρείται, τόσο από τον εαυτό της όσο και από τους άλλους, ως ένα διακριτό κα ανεξάρτητο γεωπολιτικό μέγεθος. Ας μην ξεχνάμε ότι από αυστηρά γεωγραφικής άποψης ήπειρος Ευρώπη δεν υφίσταται. Αυτό που αναφέρουμε ως Ευρώπη είναι το δυτικό άκρο της ευρασιατικής ηπείρου. Ακόμη και με τη Ρωσία οι διαστάσεις της ήταν επικίνδυνα μικρές. Με τον εξοβελισμό της τελευταίας γίνονται μικροσκοπικές. Και, φυσικά, δεν είναι μόνο θέμα εκτάσεων, αλλά και άλλων παραμέτρων, όπως είναι το ζήτημα των ενεργειακών πηγών και των κρίσιμων φυσικών πόρων, που χωρίς τη Ρωσία περιορίζονται επικίνδυνα.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η Ευρώπη αποτελεί κυρίως πολιτισμική, πολιτική και ιστορική έννοια. Με τον εξοβελισμό της Ρωσίας, τόσο ο πολιτισμός όσο και η πολιτική ενότητα και η ιστορία της Ευρώπης υφίστανται βίαιο ακρωτηριασμό. Επιπροσθέτως, με την εξορία της Ρωσίας από το Ευρωπαϊκό πλαίσιο θα προκύψει εξ αντικειμένου μία αναθεωρητική ανάγνωση της ευρωπαϊκής ιστορίας, με πιθανώς εξαιρετικά επικίνδυνες πολιτικές προεκτάσεις. Για παράδειγμα, η Ρωσία δύο φορές συνέβαλε αποφασιστικά στην αποφυγή της κατάκτησης της ηπειρωτικής Ευρώπης από μία ηγεμονική δύναμη. Την πρώτη φορά πολεμώντας εναντίον της Γαλλίας του Ναπολέοντα και τη δεύτερη εναντίον της Γερμανίας του Χίτλερ. Παρεπιμπτόντως και τις δύο φορές το έπραξε σε συνεργασία με τη Μεγάλη Βρετανία.

Όμως, αν η Ρωσία γίνει σήμερα αντιληπτή ως εξωευρωπαϊκή δύναμη, τότε διαιωνίζεται στο παρελθόν η υποτιθέμενη λειτουργία της ως απειλής έναντι της Ευρώπης και κατά συνέπεια οι δυνάμεις που πολέμησε η Ρωσία ενδέχεται να εμφανιστούν εκ των υστέρων ως δυνάμεις του φωτός. Για παράδειγμα, στη Βρετανία κάποιοι ιστορικοί έχουν αρχίσει να υποστηρίζουν ότι κακώς η χώρα τους δεν συνθηκολόγησε με τη ναζιστική Γερμανία μετά την πτώση της Γαλλίας. Αν το έκανε, λένε, θα διατηρούσε την αυτοκρατορία της και επιπροσθέτως θα βοηθούσε την «Ευρώπη» να αντιμετωπίσει την εξωευρωπαϊκή Ρωσία, αποτρέποντάς τη να κάνε όλα αυτά τα «κακά» πράγματα που έκανε από τότε μέχρι σήμερα, με τελευταίο την «κατάληψη» της Κριμαίας. Με άλλα λόγια, εκ των υστέρων, η ναζιστική Γερμανία απειλεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της Ευρώπης έναντι των «επιθετικών» Ρώσων.

Ακολουθεί η Μεγάλη Βρετανία;

Αυτός ο γεωπολιτικός ακρωτηριασμός της Ευρώπης και η καρκινική μετάλλαξη της ιστορικής της ταυτότητας αποτελούν μία ιδιόρρυθμη, στρατηγική ασύμμετρη απειλή για την επιβίωσή της στο μέλλον. Η κατάσταση καθίσταται ακόμη πιο επικίνδυνη στην περίπτωση που η Ελλάδα οδηγηθεί εκτός του ευρωπαϊκού πλαισίου, όπως φαίνεται ότι επιδιώκουν ισχυρές ελίτ στα διάφορα ευρωπαϊκά κράτη αλλά, δυστυχώς και αξιοσέβαστο ποσοστό των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Οι άνθρωπο αυτοί, είτε φανερά είτε συγκεκαλυμμένα, φαίνεται ότι επιδιώκουν να «αποκαθάρουν» την Ευρώπη από ένα μέλος της, την Ελλάδα, που, κατ’ αυτούς, δεν έχει ξεκάθαρη ευρωπαϊκή ταυτότητα ή, εν πάσει περιπτώσει, δεν λειτουργεί πλήρως με ευρωπαϊκά κριτήρια. Έτσι, με το φτωχό τους μυαλό, ενδέχεται να πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο θα ενισχύσουν τη συνοχή των εναπομεινάντων μελών. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, με μία Ελλάδα εκτός ΕΕ η Ευρώπη χάνει μεγάλο μέρος των πολιτισμικών και ιστορικών της θεμελίων και κατά συνέπεια υπονομεύει επικίνδυνα την ενιαία πορεία της προς το μέλλον.

Συν τοις άλλοις, σε αυτή τη νέα πραγματικότητα η Μεγάλη Βρετανία είναι πιθανό να επιλέξει να στραφεί ολοκληρωτικά προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, στρέφοντας την πλάτη της στην Ευρώπη. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα είναι να εμφανίζεται ξανά το ζοφερό ενδεχόμενο στα ερχόμενα χρόνια να προκύψει μία ψευδοενωμένη «Μικρή Ευρώπη», η οποία θα ξεκινά από τη Μάγχη και θα καταλήγει (στην καλύτερη περίπτωση…) στον Δνείπερο, ενώ θα έχει απωλέσει και τις ελληνικές ιστορικές της ρίζες.
Είναι εμφανές ότι ένα τέτοιο μόρφωμα, ακόμη και αν πράγματι κατάφερνε να ενωθεί πολιτικά, κάτι που δείχνε μάλλον εκτός πραγματικότητας, σήμερα, δύσκολα θα μπορούσε να επιβιώσει επί μακρόν στο μέλλον. Και τότε η ενιαία ευρωπαϊκή ιστορία θα τελείωνε και ο κόσμος θα συνέχιζε με μία ήπειρο λιγότερη.
Αναρωτιέται κανείς αν πράγματι είναι αυτό που θέλουν οι ξένοι και εγχώριοι «ευρωπαϊστές».

* Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 288


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η άνοδος του αδιαφανούς Eurogroup» είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται σήμερα στη διαδικτυακή πύλη ευρωπαϊκής ενημέρωσης EUObserver όπου επισημαίνεται ότι αν και το σώμα αυτό αναδείχθηκε σε σημαντικό παράγοντα της εξελισσόμενης οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ – ιδίως όσον αφορά το ρόλο του στο θέμα της διάσωσης της Ελλάδας- δεν λογοδοτεί δημοκρατικά σε κανέναν.

Από νομική άποψη πρόκειται απλά για ένα μηνιαίο φόρουμ των Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, το οποίο δεν αποτελεί ευρωπαϊκό θεσμό και δεν δύναται να λάβει νομικά δεσμευτικές αποφάσεις, σημειώνεται στο άρθρο, όπου ωστόσο επισημαίνεται ότι «το μέγεθος της οικονομικής κρίσης και η παραγωγή νέων κανόνων το κατέστησαν defacto σημαντικό παίκτη του νέου ευρωπαϊκού συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης, ένα παίκτη ο οποίος ολοένα ενισχύεται».

Η ισχύς του γίνεται φανερή από τη συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της ως προς το τι μεταρρυθμίσεις πρέπει να κάνει η Αθήνα προκειμένου να λάβει χρηματοδότηση, σχολιάζει η EUObserver τονίζοντας ότι οι αποφάσεις του δεν έχουν νομική ισχύ. Σύμφωνα με τον Ρενέ Ρεπασί (Πανεπιστήμιο Leiden), το Eurogroup λειτουργεί εν μέσω ενός κενού διαφάνειας.
«Το Eurogroup δεν υποχρεούται νομικά να πληροφορεί το κοινό ή τους άλλους θεσμούς για τις δραστηριότητές του. Δεν υπάρχουν κανόνες διαφάνειας για το Eurogroup. Δεν υπάρχουν πρακτικά των συνεδριάσεών του».
Επιπλέον, "ο πρόεδρός του δεν υποχρεούνται να εμφανίζεται ενώπιον κανενός κοινοβουλευτικού σώματος ούτε χρειάζεται να ανησυχεί για τις «επιπτώσεις" μιας κακής απόφασης, τόνισε μιλώντας σε ευρωβουλευτές της επιτροπής συνταγματικών υποθέσεων.

Από την πλευρά της, η Ντανιέλα Σβάρτζερ (German Marshall Fund) προσθέτει ότι η ενίσχυση του ρόλου των κοινοβουλίων δεν αποτελεί απαραίτητα τη λύση, επισημαίνοντας το σημαντικό de facto ρόλο που έχει αποκτήσει το γερμανικό κοινοβούλιο όσον αφορά όλες τις σημαντικές αποφάσεις. «Αν το μελετήσεις από διευρωπαϊκή προοπτική, θα αναρωτηθείς κατά πόσο είναι νόμιμο να υπάρχουν παίκτες που μπορούν να ασκήσουν βέτο σε εθνικό πλαίσιο», σημειώνει.

Άρθρο του EUObserver


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Θεός" ο Περιπτεράς έσκισε τον Αδωνι Γεωργίαδη στο MEGA..

Τι "τρελό του χωριού" τον είπε, τι "ραγια", τι "καμήλα που δεν βλέπει την Καμπούρα της"...

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ !



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Παυλόπουλου

«Θυμάστε την έκρηξη αγανάκτησης που σημειώθηκε στη Γερμανία, εξαιτίας των πρόσφατων αποκαλύψεων ότι οι ΗΠΑ ασκούσαν κατασκοπία στο Βερολίνο; Ε, λοιπόν, μην δίνετε και τόση σημασία». Με αυτό τον καταφανώς απαξιωτικό για τους Γερμανούς και την κυβέρνησή τους τρόπο ξεκινούσε το κεντρικό σχόλιο στο χθεσινό φύλλο της Wall Street Journal. Όσο για την αφορμή, δεν ήταν άλλη από τα στοιχεία που δείχνουν ότι η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών BND όχι απλώς συνεργαζόταν αρμονικά, εδώ και δεκαετίες, με την αμερικανική NSA, αλλά «κάρφωνε» σε αυτήν τους Ευρωπαίους εταίρους, τους οποίους παρακολουθούσε συστηματικά.

Και η εφημερίδα συνεχίζει, φωτίζοντας το «θέατρο» των Γερμανών στο συγκεκριμένο θέμα και ταυτόχρονα εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την ίδια την Άνγκελα Μέρκελ. «Την ώρα που η κ. Μέρκελ μαστίγωνε τις ΗΠΑ για τις πρακτικές τους στη συλλογή πληροφοριών, το γραφείο της γνώριζε πολύ καλά για τις κατασκοπευτικές δραστηριότητες που ανέπτυσσε το Βερολίνο σε βάρος γειτονικών χωρών, ενώ η BND είχε αποστείλει από το 2008 ή και πιο νωρίς στην καγκελαρία μια επιστολή για το πρόγραμμά της», σημειώνει το σχόλιο, ενώ καταλήγει κουνώντας το δάχτυλο στους Γερμανούς και υποδεικνύοντάς τους ότι, εμμέσως πλην σαφώς, ότι οφείλουν να ευθυγραμμιστούν πλήρως και αδιαμαρτύρητα με τις ΗΠΑ. «Ναι, οι φίλοι κατασκοπεύουν φίλους. Τώρα, λοιπόν, ίσως ήρθε η ώρα για το Βερολίνο να επικεντρώσει τις προσπάθειές του στις πραγματικές απειλές για την ασφάλεια της Γερμανίας και της Ευρώπης, κυρίως δε στο επιθετικό Κρεμλίνο το οποίο κυβερνά ένας πρώην πράκτορας της KGB».

Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες, λέει ένα γνωστό λαϊκό γνωμικό. Αυτό ακριβώς κινδυνεύει να πάθει τώρα η «σιδηρά καγκελάριος», η οποία βρίσκεται στο καναβάτσο μετά το ντιρέκτ που δέχθηκε από τους Αμερικάνους. Βλέπετε, επέλεξε να «παίξει» μαζί τους και, ακόμη χειρότερα, να τους επιτεθεί σε ένα γήπεδο που ελέγχουν πλήρως, σε βαθμό ώστε να έχουν καλύτερες προσβάσεις στις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ακόμη και από την ίδια την κυβέρνηση της χώρας! Όπως ήταν δε φυσικό, έχασε τα αβγά και τα πασχάλια!

Δεν αποκλείεται, μάλιστα, αυτό το γεγονός να αποδειχθεί η αρχή του τέλους για την παντοδυναμία της Μέρκελ στο εσωτερικό της Γερμανίας, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών -είτε την ψήφιζαν στις εκλογές είτε όχι- της έδειχνε τυφλή εμπιστοσύνη, κυρίως επειδή κατάφερε να βγάλει τη χώρα αλώβητη και πιο ισχυρή από τη μεγάλη οικονομική κρίση, καθιστώντας την κυρίαρχη στην Ευρώπη. Τώρα, όμως, καταλαβαίνουν ότι τους δούλευε ψιλό γαζί και το κλίμα αλλάζει. «Η Προδοσία», τιτλοφορείται χαρακτηριστικά το τελευταίο τεύχος του περιοδικού Der Spiegel, στο εξώφυλλο του οποίου υπάρχει μια φωτογραφία της Μέρκελ, με την υποσημείωση: «BND και κυβέρνηση κατά των γερμανικών συμφερόντων».

Βεβαίως, οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης δεν αγγίζουν μόνο τη Μέρκελ, αλλά το σύνολο της γερμανικής πολιτικής ελίτ. Και αποδεικνύουν πόσο εύστοχος ήταν γνωστός Έλληνας πολιτικός ο οποίος, στο μοναδικό ίσως ορθό σχόλιο που έχει κάνει στη μακρά του καριέρα, είχε χαρακτηρίσει τη Γερμανία «οικονομικό γίγαντα με μυαλό νάνου». Η μανία του Βερολίνου να «λιώσει» την Ελλάδα επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει την ορθότητα της πολιτικής του, η υπεροψία και ο κυνισμός που σφραγίζουν τη στάση του ακόμη και απέναντι σε ισχυρές δυνάμεις όπως η Γαλλία, αλλά και η απερίσκεπτα ωμή εμπλοκή του στον εμφύλιο της Ουκρανίας και την επαναχάραξη των συνόρων της Ευρώπης, ενισχύουν το παραπάνω συμπέρασμα.

Το ερώτημα είναι πόσοι θα την πληρώσουν μέχρι να μπει φρένο…

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ambrose Evans – Pritchard
Daily Telegraph


Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το πλεόνασμα του γερμανικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών (σ.σ. η διαφορά των εξαγωγών προϊόντων και υπηρεσιών μείον τις εισαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών της χώρας) αναμένεται να σπάσει όλα τα προηγούμενα ρεκόρ φέτος, ανερχόμενο στο 7,9% του ΑΕΠ, ενώ θα διαμορφωθεί στο 7,7% του ΑΕΠ και το 2016.

Οι αόριστες διαβεβαιώσεις ότι το γερμανικό πλεόνασμα θα μειωνόταν με την πάροδο του χρόνου αποδείχθηκαν για μία ακόμη φορά χωρίς καμία αξία, σημειώνει ο Ambrose Evans – Pritchard, προσθέτοντας ότι η Γερμανία είναι σήμερα η χώρα που παραβιάζει περισσότερο τους κανόνες σταθερότητας της Ευρωζώνης.

«Αν εφαρμοζόταν η νομοθεσία της συνθήκης της Ε.Ε., η Γερμανία θα αντιμετώπιζε κυρώσεις. Οι Βρυξέλλες ζήτησαν από τη Γερμανία να ‘κάνει τα μαθήματά της’ πριν από ένα χρόνο, αλλά απέφυγαν να λάβουν μέτρα εναντίον της. Θα δούμε, εάν η Επιτροπή υπό τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θα χειριστεί καλύτερα το θέμα αυτή τη φορά. Εάν όχι, οι κυνικοί μπορεί δικαιολογημένα να συμπεράνουν ότι οι μεγάλες χώρες παίζουν με τους δικούς τους κανόνες στην Ευρώπη και ότι η Γερμανία μπορεί να αγνοεί όλους τους κανόνες. Η μηχανή κυρώσεων της ΟΝΕ είναι ιδιαίτερα πολιτική, σε κάθε περίπτωση», σημειώνεται στο άρθρο.

Φέτος θα είναι η πέμπτη συνεχόμενη χρονιά που το γερμανικό πλεόνασμα διαμορφώνεται πάνω από το 6% του ΑΕΠ. Η διαδικασία μακροοικονομικής ανισορροπίας της Ε.Ε. προβλέπει την έναρξη νομικών κυρώσεων, εφόσον το έλλειμμα υπερβαίνει το 6% του ΑΕΠ για τρία συνεχόμενα χρόνια, εκτός εάν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος λόγος να μη γίνει αυτό.

«Υπάρχουν λίγοι ελαφρυντικοί παράγοντες στην περίπτωση αυτή. Το γερμανικό πλεόνασμα δεν προέκυψε από ένα μεμονωμένο σοκ. Το πλεόνασμα παραμένει τεράστιο, ακόμη και αν προσαρμοσθεί για τις χαμηλότερες τιμές εισαγόμενης ενέργειας. Πρόκειται για μία χρόνια διαρθρωτική κατάχρηση, που καθιστά τη Νομισματική Ενωση μη λειτουργική διαχρονικά, και είναι ασφαλώς πιο επικίνδυνη για την ενότητα της Ευρωζώνης από οτιδήποτε γίνεται στην Ελλάδα», σημειώνει ο Pitchard.

«Η Γερμανία πρέπει να τιμωρηθεί», δήλωσε ο Simon Tilford από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μεταρρυθμίσεων, προσθέτοντας: «Το πλεόνασμά της πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως αντιμετωπίσθηκαν προηγουμένως τα ελλείμματα των χωρών του Νότου, ως μία συγκρίσιμη απειλή για τη σταθερότητα της Ευρωζώνης. Αυτό που είναι πολύ ανησυχητικό είναι ότι το πλεόνασμα (της Γερμανίας) θα έπρεπε να μειωνόταν φυσιολογικά με ταχύ ρυθμό σε αυτή τη φάση του οικονομικού κύκλου».

Το ποσοστό ανεργίας της Γερμανίας κινείται στο 4,7%, που είναι το χαμηλότερο μετά την επανένωσή της. Θα έπρεπε, επομένως, να υπάρξει μία μεγάλη αύξηση της κατανάλωσης. Αυτό δεν συμβαίνει, επειδή εμποδίζεται ο μηχανισμός εξισορρόπησης.

«Αυτό που προκύπτει είναι ότι η ΟΝΕ είναι καταδικασμένη να παραπαίει από κρίση σε κρίση, ακόμη και όταν υπάρχει ανάκαμψη της οικονομίας. Κάθε ανάκαμψη στη Νότια Ευρώπη θα οδηγήσει στην ίδια συσσώρευση εμπορικών ανισορροπιών μέσα στην ΟΝΕ, και επομένως ανάλογες αντισταθμιστικές ροές κεφαλαίων, χρηματοδότηση του χρέους από τους πωλητές και φούσκες περιουσιακών στοιχείων, που οδήγησαν αρχικά στην κρίση της ΟΝΕ», τονίζει ο αρθρογράφος.

Πηγή Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου έδεσε τα χέρια της κυβέρνησης

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Εκατό ολόκληρες μέρες πέρασαν από τις 25 Ιανουαρίου, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά με χαρακτηριστική άνεση, ξεπερνώντας τη κατά οκτώμισι μονάδες και σχηματίζοντας κυβέρνηση με το συνεπές αντιμνημονιακό κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου.
Εκατό μέρες αντιμνημονιακών ελπίδων έχουν περάσει, χωρίς όμως την παραμικρή παραγωγή αντίστοιχου αντιμνημονιακού έργου, θα έλεγε εντελώς καλοπροαίρετα κανείς.

Απολύτως καμία από τις φιλολαϊκές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ που συμπεριλαμβάνονταν στις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη Βουλή δεν έχει υλοποιηθεί στον βαθμό που στην υπόσχεση αυτή συμπεριλαμβάνεται η μεταφορά πόρων από το κράτος προς τους πολίτες.

Απολύτως κανένας νόμος τέτοιας φύσης δεν έχει περάσει ακόμη από τη Βουλή στις εκατό ημέρες που κύλησαν! Ούτε ο ΕΝΦΙΑ καταργήθηκε, ούτε το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ νομοθετήθηκε, ούτε η 13η σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους με σύνταξη κάτω των 700 ευρώ τον μήνα πέρα από τη Βουλή.

Μετά την απαράδεκτη συμφωνία με την Ευρω-ομάδα (Eurogroup) της 20ης Φεβρουαρίου για τετράμηνη παράταση του Μνημονίου, η κυβέρνηση αδυνατεί να νομοθετήσει οτιδήποτε έχει δημοσιονομικό κόστος, αν προηγουμένως δεν συμφωνήσουν οι εταίροι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πράγμα που, φυσικά, δεν κάνουν ποτέ!
Η κυβέρνηση έχει οδηγηθεί σε πλήρες πολιτικό και νομοθετικό αδιέξοδο μετά τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, ανεξαρτήτως του ότι η ίδια ισχυρίζεται πως διαπραγματεύεται σκληρά.

Δεν αμφισβητούμε την πρόθεση της κυβέρνησης να διαπραγματευτεί όντως, επιδιώκοντας φιλολαϊκές βελτιώσεις της ασκούμενης πολιτικής. Αυτό που διαπιστώνουμε όμως είναι ότι μέσα στο πλαίσιο που διαπραγματεύεται, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα είναι υποχρεωμένη να αποδεχτεί τελικά τις απαιτήσεις των Γερμανών. Μακάρι να κάνουμε λάθος…

Ασυδοσία επιχειρηματιών

Δεν είναι μόνο η αθέτηση των κυβερνητικών εξαγγελιών που έχουν δημοσιονομικό κόστος. Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτε ακόμη για να βελτιώσει την κατάσταση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Ούτε αύξησε τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, όπως είχε εξαγγείλει, έστω με τον ετεροχρονισμό της ολοκλήρωσης της αύξησης το 2016 και όχι φέτος, ούτε αποκατέστησε τις εργασιακές σχέσεις μέσω της επαναφοράς της διαιτησίας και των συλλογικών συμβάσεων, μέσω της κατάργησης των μαζικών απολύσεων κ.λ.π. Με άλλα λόγια, η επιχειρηματική ασυδοσία συνεχίζεται απρόσκοπτα, όπως, δηλαδή, επί της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά και του Βαγγέλη Βενιζέλου, επί συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.

Εν ολίγοις, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παρά τις ειλικρινείς αντιμνημονιακές θέσεις της, δεν έχει κατορθώσει μέχρι στιγμής να ανταποκριθεί σε καμία(!) προεκλογική της υπόσχεση. Να νομοθετήσει αμέσως το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ει δυνατόν ακόμα και μέσα στο πρώτο δεκαήμερο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης του τόπου από την κυβέρνηση Τσίπρα, την καλούσαν όσοι έχουν γνώση της γερμανικής νοοτροπίας.
Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά, επιπροσθέτως, υπέγραψε και την τετράμηνη παράταση του Μνημονίου πριν κλείσει καν μήνας από την εκλογική της νίκη.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το παιχνίδι της συναίνεσης για την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης έχει χαθεί. Τώρα, το δίλημμα που μπαίνει είναι υποταγή ή ρήξη με τη Γερμανία.

Ο κίνδυνος διασυρμού

Σταδιακά, οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα συνειδητοποιούν ότι οι Γερμανοί δεν πιάνονται φίλοι και ότι σε καμία περίπτωση στόχος της καγκελαρίας του Βερολίνου δεν είναι η εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Η οικοδόμηση του Δ’ Ράιχ είναι ο στόχος της.

«Αν στόχος των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι να βάλουν την ιστορική ελληνική Αριστερά να λερώσει τα χέρια της μέσα σε μία συμφωνία αντεργατικού και νεοφιλελεύθερου βούρκου προκειμένου να πνίξουν κάθε αριστερή προοπτική για τις επόμενες δεκαετίες σε Ελλάδα και Ευρώπη, χτυπούν λάθος πόρτα», δήλωσε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Αγορά ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Ελπίζουμε από βάθους καρδιάς να δικαιωθεί ο Π. Λαφαζάνης. Είμαστε όμως πολύ ανήσυχοι αν όντως θα συμβεί αυτό, όταν βλέπουμε τον υπουργό Επικρατείας, υπεύθυνο για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, Αλέκο Φλαμπουράρη, να δηλώνει στην «Αυγή» της Κυριακής που πέρασε πως «προσωπική μου αίσθηση είναι ότι σύντομα θα έχουμε συμφωνία».

Πολύ σωστά προσέγγισε το θέμα και ο υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Βούτσης, ο οποίος σε συνέντευξή του στο Mega μίλησε για «τιμωρητική λογική» εκ μέρους των κυρίαρχων κύκλων της Ε.Ε., οι οποίοι θέλουν «να λυγίσουν το παράδειγμα της Αριστεράς, θέλουν να χτυπήσουν την απόφαση του ελληνικού λαού» να δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι αν ο Αλέξης Τσίπρας υποχωρήσει στις αφόρητες πιέσεις των Γερμανών και υποκύψει στις απαιτήσεις του Σόιμπλε, τότε και ο ίδιος προσωπικά και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά όλης της Ευρώπης, θα υποστούν βαρύτατο πλήγμα.

Οι αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κυβερνητικό έργο του ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις 100 ημέρες που πέρασαν είναι πολύ πιο ισχνό από όσο περίμεναν οι φίλοι του, οι ψηφοφόροι του, ίσως ακόμα και οι εχθροί του. Είναι κυριολεκτικά απίστευτο το γεγονός, για παράδειγμα, ότι δεν έχει κατορθώσει ακόμη η κυβέρνηση να ελέγξει ούτε καν την… ΕΡΤ! Εκατό ολόκληρες ημέρες εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, και η ΝΕΡΙΤ συνεχίζει να λειτουργεί με τα φερέφωνα της Δεξιάς, λες και η χώρα εξακολουθεί να κυβερνάται από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο! Είναι να τραβάει κανείς τα μαλλιά του από την καθυστέρηση αυτή, με δεδομένο ότι την ΕΡΤ θα την είχαν πάρει το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ πριν καν σχηματίσουν κυβέρνηση, την ίδια τη νύχτα των εκλογών!

Με κυρίαρχο κριτήριο τις ενδοκομματικές μικρότητες στον ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζεται και η αναζήτηση διευθυντή. Μένει δε εντελώς… φαλακρός όποιος ακούει τις προτεινόμενες λύσεις για τη θέση αυτή απίθανων παραγόντων του συστήματος, οι οποίες, ευτυχώς, έχουν μέχρι στιγμής αποτραπεί λόγω της θύελλας αντιδράσεων που έχουν ξεσηκώσει στο εσωτερικό του.

Το πρόβλημα της ΕΡΤ όμως είναι απλώς ένα μόνο από τα προβλήματα που προκύπτουν εξαιτίας των αυταπατών που τρέφει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αυταπατών, σημειωτέον, που δεν είχε όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Οι αυταπάτες αυτές αφορούν τόσο και πρωτίστως στη διαγραφή μεγάλου μέρους του ελληνικού δημόσιου χρέους όσο και στη στάση των Γερμανών και των υπολοίπων εταίρων της Ε.Ε., αντανακλώντας έτσι τη λανθασμένη αντίληψη που έχει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για τη φύση του ευρώ και τον ρόλο που του επιφυλάσσει το Βερολίνο.

Καμία λύση χωρίς διαγραφή χρέους

Το ελληνικό δημόσιο χρέος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο. Εδώ φτάσαμε στο απίθανο σημείο να εκβιάζει το ΔΝΤ την ΕΕ ότι δεν πρόκειται να ξαναδώσει δόση το Ταμείο στην Ελλάδα, αν η Ένωση δεν διαγράψει τμήμα του χρέους μας!
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε απόλυτο δίκιο προεκλογικά, όταν έλεγε ότι θα διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Αλήθεια, πόσο ηλίθιος πρέπει να είναι ένας Έλληνας, για να πιστέψει αυτό που έλεγε και λέει η Ε.Ε. των Γερμανών, ότι δηλαδή το 2009 με το δημόσιο χρέος της χώρας μας στο 115% του ΑΕΠ της ήμασταν χρεοκοπημένοι, ενώ σήμερα, που το δημόσιο χρέος μας έχει ανέβει στο 177% του ΑΕΠ από τότε που μπήκαμε στο Μνημόνιο των Γερμανών, η Ελλάδα έχει… σωθεί; Χρεοκοπημένη η Ελλάδα με χρέος 115% του ΑΕΠ, «σωσμένη» με χρέος… 177% του ΑΕΠ!!!

Ανεξάρτητα από το αν οι Γερμανοί θεωρούν τους Έλληνες τόσο ηλίθιους ώστε να πιστέψουν αυτές τις απερίγραπτες ανοησίες, η ουσία είναι μία: δεν υπάρχει καμία απολύτως λύση για την Ελλάδα χωρίς την διαγραφή του 60%, του 70% ή ακόμη και μεγαλύτερου τμήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους!
Η διαγραφή αυτή, μάλιστα, πρέπει να συνοδεύεται από ριζική αναδιάρθρωση των δόσεων για το κομμάτι που θα απομείνει, ώστε να είναι δυνατή η αποπληρωμή από μία ελληνική οικονομία που έχει αποδυναμωθεί τραγικά, έχοντας χάσει το 27% του ΑΕΠ της την πενταετία του Μνημονίου.

Η «συμφωνία ανάπτυξης» είναι ένα αφελές παραμύθι. Τι «ανάπτυξη» θα είναι αυτή με το ΑΕΠ μικρότερο κατά 30% ίσως από το ΑΕΠ του 2009; Θα περάσουν τουλάχιστον δέκα χρόνια, ίσως και περισσότερα, για να φτάσουμε στο ΑΕΠ που χάσαμε. Μιλάμε, δηλαδή, ότι το 2025 ίσως –υπογραμμίζουμε αυτό το ίσως- να προσεγγίζουμε το ΑΕΠ του 2009!!!

«Ανάπτυξη» το λέτε εσείς αυτό;
Όχι, βέβαια, μόνο ανάπτυξη δεν είναι αυτό.
Μην μας τρελάνουν κιόλας οι Γερμανοί και τα φερέφωνά τους!

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 288


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Την Τρίτη το βράδυ, το Μαξίμου εξέδιδε non paper με το οποίο ενημέρωνε για το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις και ούτε λίγο ούτε πολύ προετοίμαζε το έδαφος για ρήξη, αφού εμφάνιζε τους «θεσμούς» ως αδιάλλακτους παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε η ελληνική πλευρά. Και για να υποστηρίξει τη θέση αυτή, κυκλοφόρησε χθες η Αυγή με παρεμβατικό άρθρο στο οποίο προειδοποιούσε για στάση πληρωμών εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται περί «μπλόφας» αλλά περί στρατηγικής απόφασης. Κατακεραύνωνε δε τους δανειστές για την πολυγλωσσία που εμφανίζουν στις διαπραγματεύσεις, τις οποίες τινάζουν στον αέρα.

Βεβαίως, το βράδυ που εκδόθηκε το non paper, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνηση, κ. Δραγασάκης, ο οποίος συναντιόταν με τον κ. Ντράγκι, έμεινε... «παγωτό» όταν ενημερώθηκε από τους συνομιλητές του για το non paper που εν αγνοία του κυκλοφόρησε από το Μαξίμου. Και ενώ όλα έδειχναν μαύρα και άραχνα, βγαίνει ξαφνικά ο πρωθυπουργός με τον Γιουνκέρ και αλλάζουν το κλίμα, βάζοντας στο τραπέζι τις μέχρι προ ολίγων ωρών κόκκινες γραμμές που υπερασπιζόταν με νύχια και με δόντια η κυβέρνηση... Κάνοντας αναφορά σε ασφαλιστικό και εργασιακό.

Και κάπου εκεί, χάνει ο μέσος παρατηρητής την μπάλα! Έλεος σύντροφοι, θα μας τρελάνετε με τις ακραίες κυβιστήσεις σας. Μόνο ο Φρόιντ θα μπορούσε να βγάλει άκρη με όσα συμβαίνουν! Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι ο πρωθυπουργός αποφάσισε επιτέλους να αγνοήσει την εσωκομματική του αντιπολίτευση και προχωρά στη σύναψη συμφωνίας με τους εταίρους. Μόνο που έχουν ειπωθεί τόσες φορές ψέματα, έχουν μεσολαβήσει τόσες αλλαγές κατεύθυνσης, που ειλικρινά δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Μέχρι να δω υπογραφές και να εκταμιευτούν χρήματα, επιφυλάσσομαι.

Γιατί με την παράνοια που επικρατεί, δεν είμαι καθόλου βέβαιος σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ ότι έχετε κατανοήσει πραγματικά την κρισιμότητα των στιγμών. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτό δεν είναι ένα ακόμα τερτίπι στην κατεύθυνση του «κερδίζω χρόνο» τσιμπώντας αν μπορώ και μερικά ψιλά... Ας ελπίσουμε ότι οι προθέσεις από όλες τις πλευρές για να κλείσει η συμφωνία είναι ειλικρινείς. Ή τουλάχιστον ας ελπίσουμε να επικρατήσει από εδώ και πέρα η ειλικρίνεια, γιατί μας έχουν φλομώσει στην παραμύθα.

Και αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δω, πώς αυτή η διαφαινόμενη πρόθεση του πρωθυπουργού για υποχωρήσεις θα γίνει δεκτή στο εσωτερικό του κόμματός του. Γιατί αν ερμήνευσα σωστά την πρώτη αντίδραση της Αριστερής Πτέρυγας στις κοινές δηλώσεις Τσίπρα – Γιουνκέρ που ήρθε μέσα από ανάρτηση στο ISKRA, τότε μάλλον έχουν αρχίσει να χτυπούν πολεμικά τύμπανα. Και αν αυτό συμβαίνει, τότε μάλλον οδεύουμε προς πολιτικές εξελίξεις. Βεβαίως, υπάρχει και μία άλλη παράμετρος. Άλλο συμφωνώ σε κάποια μέτρα και άλλο τα εφαρμόζω... Θυμίζω όμως σε όποιους ενδεχομένως νιώθουν αρκετά πονηροί και πιστεύουν ότι θα ξεγελάσουν με αυτό τον τρόπο τους Ευρωπαίους, ότι το σκηνικό το έχουν ξαναζήσει πολλές φορές. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα την πατήσουν.

Επίσης απεύχομαι να ισχύει το εξής. Να γίνεται μία επικοινωνιακή διαχείριση από όλες τις πλευρές, προκειμένου να υπάρξει μία σχετική πρόοδος μέχρι το Eurοgroup, έτσι ώστε να υπάρξει η θετική δήλωση που θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή κεντρική Τράπεζα να ξεκλειδώσει περαιτέρω τους κρουνούς της ρευστότητας. Έτσι ώστε να λάβει η ελληνική πλευρά ανάσες και να κερδηθεί χρόνος. Γιατί όλα αυτά, αν δεν συνοδευτούν από μία ξεκάθαρη συμφωνία που θα διασφαλίζει το οικονομικό μέλλον και την επιβίωση της χώρας και θα επιτρέψει την επιστροφή της στις αγορές, δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα σε μία χειμαζόμενη οικονομία.

Και ανησυχώ διπλά μήπως όλα αυτά είναι μέρος ενός... blame game. Όπου όλοι θα έχουν κάνει ότι καλύτερο μπορούσαν και στο τέλος θα ρίχνουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον. Γιατί όταν βλέπω και τον κ. Σόιμπλε να κάνει θετικές δηλώσεις, δεν μπορώ να μη θυμηθώ την περίφημη σκηνή με την αλησμόνητη Καρέζη στο «Τζένυ Τζένυ» όταν άρχισαν ξαφνικά να την περιποιούνται οι εργοδότες της ... «Μα τι πάθανε σήμερα μαζί μου οι Κασσανδρήδες;». Ας ελπίζουμε ωστόσο ότι θα υπάρξει τελικά happy end. Όπως και στις ελληνικές ταινίες.

ΥΓ: Έχει ο κ. Τσίπρας ή όσοι βρίσκονται γύρω του, την παραμικρή συναίσθηση του κερδοσκοπικού παιχνιδιού που μπορεί να έχει προκληθεί από τη συνεχή εναλλαγή θέσεων και τις διαρροές μέσω non paper; Είτε στο Χρηματιστήριο Αθηνών, είτε και σε διεθνές επίπεδο; Όχι , έ; Αλήθεια, τι έχει να πει επ’ αυτού ο κ. Καμμένος;

Πηγή
Επικοινωνία με τον συντάκτη
dimitris.papakonstantinou@capital.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Οι μέρες περνάνε, τα χρόνια περάσανε, και η μνήμη φυσιολογικά εξασθενεί.

Περίεργο πράγμα η μνήμη. Λένε ότι είναι η άμυνα του ψυχισμού του ανθρώπου.
Κι αυτό γιατί τείνει να διαγράψει ή να θαμπώσει τις κακές αναμνήσεις και να διατηρήσει φρέσκες τις καλές.
Έτσι βαστιέται ο άνθρωπος, και δεν τρελαίνεται από το αρνητικό συναισθηματικό φορτίο της ζωής.
Έτσι και οι μνήμες της παιδικής μας ηλικίας, και κάθε τι παλιού, είναι γλυκιές.

Πλην όμως αυτή η ιδιότητα της μνήμης είναι πολύ επικίνδυνη για την Δημοκρατία και την Πολιτεία.
Και το κενό έρχεται να καλύψει η π@@@άνα η τεχνολογία με τις φωτογραφίες, τα βίντεο, τις ηχογραφήσεις και κάθε άλλο τεχνολογικό μέσο που δεν υπόκειται στην επίδραση της εκλεκτικής μνήμης.

Κι έτσι, με μιά φωτογραφία, μπορούμε να θυμηθούμε σήμερα ακριβώς ποιοί ευθύνονται για το 90% της καταστροφής της χώρας.

Είναι το ''εκσυγχρονιστικό'' ΠαΣοΚ, που σε δύο τετραετίες διακυβέρνησης ρήμαξαν την οικονομία.

Δανείστηκαν αφειδώς ποσά τριπλάσια των πραγματικών αναγκών της χώρας, προκειμένουν να εξυπηρετηθούν οι μίζες και οι υπέρογκες χρεώσεις των απ' ευθείας αναθέσεων έργων...
Ποσά πολλαπλάσια (εν γνώσει τους) της δυνατότητας της χώρας για αποπληρωμή...
Ποσά που ορίστηκαν από κοινού με τους δανειστές-τοκογλύφους και διεθνείς απατεώνες να αρχίσουν να αποπληρώνονται μετά από πολλά χρόνια...
Ώστε αφ' ενός να είναι σίγουροι ότι δεν θα είναι οι ίδιοι κυβέρνηση και δεύτερο και σπουδαιότερο να έχει περάσει πολύς χρόνος από τότε, να έχουν παραγραφεί τα όποια αδικήματα, και να έχει αμβλυνθεί η μνήμη!
Συγχρόνως και με πλαστά στοιχεία φρόντισαν να αλυσοδέσουν την χώρα στην ''ζώνη του ευρώ'' και αποχώρησαν ωραίοι και κονομημένοι, έχοντας ολοκληρώσει το αντεθνικό-προδοτικό τους έργο.

Οι επόμενοι ''χρήσιμοι ηλίθιοι'' που τους διαδέχτηκαν, είτε δεν κατάλαβαν τίποτα, είτε έκαναν πως δεν κατάλαβαν, είτε νόμισαν ότι θα κάνουν κι αυτοί τα ίδια και θα κονομήσουν κι αυτοί με την σειρά τους.

Το παιχνίδι όμως είχε κλείσει, η Ευρωπαϊκή Ένωση τοκογλύφων είχε κάνει την δουλειά της, κι εκείνοι μείνανε με τον μουτζούρη της αποπληρωμής στο χέρι!

Το blog, αν και είναι καθέτως, οριζοντίως και διαγωνίως εναντίον της θανατικής ποινής, πιστεύει ότι για μιά φορά μονάχα αυτή πρέπει να επανέλθει και να ισχύσει για όλο τον εγκληματικό συρφετό της φωτογραφίας, οπωσδήποτε όμως για κείνους της πρώτης σειράς.

Κι αφού καταδικαστούν εις θάνατον, να τους δοθεί χάρη και να εκτίσουν την ποινή των ισοβίων.
Κι όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια, όπως έχει ξαναειπωθεί.

Η κάθαρση από το άγος τη κρίσης περνάει υποχρεωτικά μέσα από την απόδοση ευθυνών και την απονομή δικαιοσύνης.

Ο,τιδήποτε άλλο σημαίνει ακήρυχτο και ψυχικό εμφύλιο!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την ολοκλήρωση των αμερικανικών σχεδίων για διπλή χερσαία στρατιωτική εισβολή στην Συρία με στόχο την οριστική ανατροπή του νόμιμου προέδρου Άσαντ, ανακοίνωσε από την Ουάσιγκτον όπου βρίσκεται αυτές τις μέρες για διαβουλεύσεις, ο πρόεδρος του λεγόμενου «Συριακού Εθνικού Συνασπισμού», Halid Hoca.

Σύμφωνα με αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε ο Halid Hoca στον ανταποκριτή της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet στην Ουάσιγκτον, Tolga Tanış, η κυβέρνηση Ομπάμα αποφάσισε να δοθεί ένα οριστικό τέλος στον πενταετή ήδη εμφύλιο πόλεμο στην Συρία με την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ και με την εγκαθίδρυση ενός νέου καθεστώτος που θα καθοδηγείται από τις ΗΠΑ, δηλαδή μια αμερικανική «μαριονέτα» στην περιοχή που θα εξυπηρετεί τα αμερικανικά σχέδια για τους ενεργειακούς αγωγούς της Μέσης Ανατολής.

Το περίφημο αυτό αμερικανικό σχέδιο προβλέπει και εδώ είναι το επίμαχο σημείο, μια διπλή χερσαία στρατιωτική εισβολή στην Συρία με τον τουρκικό στρατό από τα βόρεια και τα σαουδαραβικά στρατεύματα από τον νότο. Τις τελικές λεπτομέρειες αυτού του σχεδίου της τουρκοσαουαδαραβικής εισβολής στην Συρία με την άμεση και ουσιαστική στήριξη των ΗΠΑ συζήτησε, όπως αποκαλύπτει η Hürriyet, ο πρόεδρος του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού αυτές τις μέρες με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Τζον Κέρυ, σε ειδική σύσκεψη που μάλιστα έλαβε χώρα στο αμερικανικό Πεντάγωνο με την συμμετοχή ανωτάτων στρατιωτικών επιτελών.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Halid Hoca, ο εμφύλιος στην Συρία έχει εισέρθει σε σημείο καμπής και από εδώ και περί οι εξελίξεις θα είναι καταλυτικές. Όπως φαίνεται οι Αμερικανοί έχουν μανιάσει με την μέχρι τώρα αντίσταση του Άσαντ και από την άλλη πλευρά η Τουρκία πάντα καιροφυλακτεί για να εισβάλει στην Συρία δημιουργώντας μια μεγάλη ζώνη δικής της επιρροής. Αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για τέτοια σχέδια.

Αντιλαμβάνεται κάνεις ότι αν ξεκινήσει η υλοποίηση αυτών των αμερικανικών σχεδίων, σίγουρα θα ανοίξουν οι «πύλες της κολάσεως» καθώς η αντίδραση αφ’ ενός του Ιράν που έχει στρατιωτική συμφωνία στήριξης του Άσαντ μαζί με το σιϊτικό Ιράκ που ελέγχεται από την Τεχεράνη, της λιβανέζικης Χετζμπολάχ από την άλλη πλευρά αλλά κυρίως της Ρωσίας, που μέχρι σήμερα ήταν ο κύριος ανασταλτικός παράγοντας για την ανατροπή του Άσαντ, θα είναι πολύ δυναμικές με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Φυσικά οι Τζιχαντιστές, made by USA, θα συνεχίσουν να παίζουν τον προβοκατόρικό τους ρόλο υπέρ των αμερικανικών σχεδίων. Άγνωστο παραμένει ποια θα είναι η στάση της Αιγύπτου η οποία όμως πρόσφατα έχει συνάψει συμφωνία στρατιωτικών διευκολύνσεων με την Μόσχα, αλλά και του Ισραήλ, οι σχέσεις του οποίου με την Τουρκία είναι στο χείριστο επίπεδο, αλλά και με την Ουάσιγκτον δεν είναι καθόλου καλές τον τελευταίο καιρό.

Το ερώτημα μας είναι ποια θα είναι η πρέπουσα στάση της χώρας μας και με το προηγούμενο της αδίστακτης εκμετάλλευσης που υπέστη μέχρι σήμερα η Ελλάδα από τους υποτιθέμενους «συμμάχους» της, καθώς είτε το θέλουμε είτε όχι βρίσκεται στο επίκεντρο όλων αυτών των εξελίξεων.
Καιρός να αξιοποιήσουμε την γεωγραφική μας θέση πάντα με γνώμονα το εθνικό μας συμφέρον.

Ίδωμεν!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου