Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Μαρ 2013


Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογική επιρροή και παράσταση νίκης, βελτίωση της δημοτικότητας του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και αποδυνάμωση της θετικής άποψης για το ευρώ καταδεικνύει το νέο Βαρόμετρο της Public Issue, με την τρικομματική κυβέρνηση και τον Αντώνη Σαμαρά να διατηρούν τα πρωτεία στον τομέα της καταλληλότητας.

Αναλυτικά, στο μέτωπο της εκλογικής επιρροής, ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί την πρώτη θέση, την οποία είχε καταλάβει στο Βαρόμετρο Φεβρουαρίου, αυξάνοντας το ποσοστό του στο 29,5% και διευρύνοντας τη διαφορά του συγκριτικά με τη ΝΔ (28,5%) στη μία ποσοστιαία μονάδα.

Στην τρίτη θέση παραμένει η Χρυσή Αυγή, με ποσοστό 10%, υφιστάμενη ωστόσο απώλεια 1,5 μονάδας σε σχέση με το Βαρόμετρο Φεβρουαρίου, όταν και βρισκόταν στο 11,5%.

Σε μονοψήφιο επίπεδο επιρροής παραμένουν όλες οι υπόλοιπες κοινοβουλευτικές παρατάξεις, με τους Ανεξάρτητους Έλληνες να βρίσκονται στάσιμοι στο 8%, το ΠΑΣΟΚ να καταγράφει οριακή άνοδο μισής μονάδας, «σκαρφαλώνοντας» στο 7,5%, τη ΔΗΜΑΡ να ακολουθεί «ακινητοποιημένη» στο 6%, και το ΚΚΕ να κατατάσσεται τελευταίο με επιρροή της τάξης του 5,5%.

Παραπλήσια εικόνα καταγράφεται και στην παράσταση νίκης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ανακτά τα πρωτεία που είχε απολέσει το Φεβρουάριο (38%, έναντι 48% της Νέας Δημοκρατίας), και να ανέρχεται στο 44%, κερδίζοντας 6 ποσοστιαίες μονάδες. Στον αντίποδα, η Νέα Δημοκρατία υποχωρεί κατά 7 μονάδες, «κατρακυλώντας» στο 41%, και βρισκόμενη πλέον 3 μονάδες πίσω από την Κουμουνδούρου.

Ωστόσο, παρά τα κέρδη που απολαμβάνει η αξιωματική αντιπολίτευση στα μέτωπα της εκλογικής επιρροής και της παράστασης νίκης, εξακολουθεί να υστερεί στα μάτια των πολιτών σε ό,τι αφορά την καταλληλότητα για τη διακυβέρνηση και την πρωθυπουργία.

Συγκεκριμένα, το 39% των ερωτηθέντων θεωρεί πως μία κυβέρνηση που αποτελείται από Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας, τη στιγμή που μόλις το 25% προκρίνει ως καταλληλότερη λύση μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Στη μάχη για την πρωθυπουργία, ο Αντώνης Σαμαράς εξακολουθεί να θεωρείται ο καταλληλότερος πρωθυπουργός με ποσοστό της τάξης του 44%, απολαμβάνοντας προβάδισμα 17 μονάδων σε σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα (27%).

Στο μέτωπο της οικονομίας, ενδιαφέρον προκαλεί η «παρακμή» της θετικής γνώμης που έχουν οι Έλληνες πολίτες για το ευρώ. Χαρακτηριστικά, στο Βαρόμετρο Μαρτίου, μόλις το 59% των ερωτηθέντων εκφράζει θετική άποψη για το κοινό νόμισμα, τη στιγμή που το Φεβρουάριο θετικό εμφανιζόταν το 70% (πτώση 11 μονάδων).

Στον αντίποδα, οι αρνητικές γνώμες αυξήθηκαν κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 38% τον Μάρτιο, έναντι 28% τον Φεβρουάριο.

Ανάλογη εικόνα και στο ερώτημα «τι γνώμη έχετε για την Ευρωπαϊκή Ένωση;», καθώς το 50% των συμμετεχόντων απάντησε πως τρέφει «αρνητική γνώμη» για την ενωμένη Ευρώπη, ενώ θετική άποψη εξέφερε το 48%.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η αντίληψη ότι η Ελλάδα μάλλον δεν θα πρέπει «να συνεχίσει να εφαρμόζει τα μέτρα του Μνημονίου και να πληρώσει το χρέος της», η οποία κινείται στο ιστορικό χαμηλό του 6% στο Βαρόμετρο Μαρτίου, ενώ υποστηριζόταν από το 29% το Σεπτέμβριο του 2010.

Αντίθετα, το 59% ενστερνίζεται τη θέση ότι η Αθήνα θα πρέπει «να συνεχίσει να διαπραγματεύεται με τους πιστωτές της και να πληρώσει το μικρότερο μέρος του χρέους», ενώ σταθερά ανοδική πορεία ακολουθεί η στάση να μην πληρωθεί το χρέος και να υπάρξει στάση πληρωμών προς τους δανειστές μας. Η εν λόγω άποψη υιοθετείται το Μάρτιο από το 29% των ερωτηθέντων, ενώ το Σεπτέμβριο του 2010 υποστηριζόταν από το 7%.


Στην πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή «Νέοι Φάκελοι», προβλήθηκε και πάλι το θέμα της Θράκης (ίσως μέσα στα πλαίσια του προσανατολισμού στα εθνικά θέμα ενόψει τραγικών για την χώρα ανακοινώσεων οικονομικού τύπου) και ιδιαίτερα το «πρόβλημα» που προέκυψε (για το οποίο υπήρξε πρωθυπουργική παρέμβαση του Ταγίπ Ερντογάν προς τον Αντώνη Σαμαρά και άρα θρασύτατη παρέμβαση της Τουρκίας στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας) και το οποίο αφορά το νόμο περί ιεροδιδασκάλων.

Στην συγκεκριμένη εκπομπή (το βίντεο της οποίας σας παραθέτουμε αυτούσιο στο τέλος του σχολίου μας) έγινε μία προσπάθεια «εξισορρόπησης» των θεμάτων που θέτει η Άγκυρα μέσω των καλοπληρωμένων εκπροσώπων της στην Θράκη και των τοποθετήσεων της Ελληνικής πλευράς, αλλά και μία έμμεση προσπάθεια προβολής του προγράμματος εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων που προσπάθησαν να εφαρμόσοι οι γνωστές κυρίες Δραγώνα και Φραγκουδάκη. Αφήνουμε ασχολίαστο το ότι είναι ποταπό –αν μη τι άλλο- να μιλάνε για την Ελληνική Θράκη άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα για τα όσα συμβαίνουν σε αυτή την ακριτική περιφέρεια της χώρας και θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε μία σειρά από θέματα που «ανέδειξε» (προφανώς από λάθος) το μοντάζ της συγκεκριμένης τηλεοπτικής εκπομπής.

Ντροπιαστική, κυριολεκτικά, ήταν η εμφάνιση ενός μουσουλμάνου ιεροδιδάσκαλου, ο οποίος έδωσε «συνέντευξη» στην δημοσιογράφο της εκπομπής, αφού πρώτα ζήτησε να μην εμφανιστεί το πρόσωπό του και να αλλοιωθεί η φωνή του!!! Όταν ρωτήθηκε γιατί, απάντησε πως στην Θράκη υπάρχει ένα «σύστημα»…, εννοώντας προφανώς το «σύστημα» και το δίκτυο των πρακτόρων που η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας (μέσω των μυστικών της υπηρεσιών) εργαζόμενη επί χρόνια κατόρθωσε να «τοποθετήσει» μέσα στην Ελληνική Θράκη. Η στάση του μουσουλμάνου ιεροδιδασκάλου, που απαίτησε να μην εμφανιστεί το πρόσωπό του, αποτελεί απόλυτη ομολογία της ύπαρξης ενός παρακράτους που τρομοκρατεί, που επιβάλλει τις θέσεις του μέσω ενός κυκλώματος «μπράβων», αλλά ταυτόχρονα μπορεί να επιβάλει μέσω της θρησκείας(ψευτομουφτήδες) και της οικονομίας (συνεργεία εργασίας που χειρίζονται άνθρωποι του τουρκικού προξενείου και μέλη των Γκρίζων Λύκων). 

Με απλά λόγια, το Ελληνικό κράτος δεν υπάρχει (για την ακρίβεια απομακρύνεται διακριτικά από την περιοχή, αφήνοντας εκτεθειμένους ακόμη και τους αρμόδιους υπαλλήλους του, των οποίων την πληροφόρηση και γνωμοδότηση δεν χρησιμοποιεί σχεδόν ποτέ) και αφήνει εκτεθειμένους Έλληνες πολίτες (μουσουλμάνους στο θρήσκευμα) στις επιθετικές διαθέσεις του παρακράτους της Άγκυρας. Από μόνη της η εμφάνιση της φιγούρας του μουσουλμάνου ιεροδιδασκάλου, αποτελεί ντροπή για την Ελληνική πολιτεία, το πολίτευμα και το Σύνταγμα της Ελλάδας, αφού διαπιστώνουμε πως «κάποιοι» πληρωμένοι μπράβοι, φανατικοί ανθέλληνες ή πράκτορες και ανθυποπράκτορες της Άγκυρας, επιβάλουν (μέσω ψυχολογικών επιθέσεων, κοινωνικών και θρησκευτικών απειλών αλλά ξυλοδαρμών) τις θέσεις – γραμμή της Άγκυρας σε Έλληνες πολίτες που τυγχάνει να μην υποκύπτουν στο όργιο ανθελληνικής προπαγάνδας, που επί σειράς ετών εφαρμόζεται στην Ελληνική Θράκη από τα εντεταλμένα όργανα και τις μυστικές υπηρεσίες της γείτονος.

Το μεγαλύτερο θέμα που ξεπήδησε από την συγκεκριμένη τηλεοπτική εκπομπή ήταν η κυνική ομολογία του κ. Ιλχάν Αχμέτ (πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του κόμματος της κυρίας Μπακογιάννη και νυν υποψήφιος βουλευτής με την ΔΗΜΑΡ), ο οποίος χωρίς υπεκφυγές αποδέχθηκε την διείσδυση και τον ενεργό ρόλο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, στα θέματα της εσωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, λέγοντας χαρακτηριστικά «που ήταν το Ελληνικό κράτος από το 1920 και μετά…;»
Η συγκεκριμένη στυγνή ομολογία, της δράσης του τουρκικού προξενείου εντός της Ελληνικής Θράκης, του οποίου ο πρόξενος υποκαθιστά σαφέστατα τις Ελληνικές αρχές και προωθεί τον τουρκισμό, εργαζόμενος για τον εκτουρκισμό των Ελλήνων μουσουλμάνων, συνάδει απολύτως με την θέση του νέο-οθωμανισμού όπως έχει εκφραστεί από τον κ. Νταβούτογλου, ο οποίος έχει σαφέστατα δηλώσει πως η Τουρκία θεωρεί ως τούρκο οποιονδήποτε μουσουλμάνο κατοικεί σε οποιοδήποτε μέρος της γης!!!
Δεν είναι απλός παραλογισμός, αλλά απόδειξη του μεγαλοϊδεατισμού της νέο-οθωμανικής πολιτικής που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση Ερντογάν (και φυσικά από όλες τις υπηρεσίες που δρουν κυρίως σε γείτονες προς την Τουρκία χώρες).
Την ίδια άποψη, όμως, με τον Ιλχάν Αχμέτ, φαίνεται πως έχει και ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης, Μουσταφά Μουσταφά, ο οποίος έδειξε πως ασπάζεται πλήρως τις δηλώσεις -του ομόθρησκού του Ιλχάν Αχμέτ- όταν ρωτήθηκε για τον ρόλο του τουρκικού προξενείου (εμείς, ως υποσημείωση βάζουμε το ότι όλοι οι υποψήφιοι μουσουλμάνοι βουλευτές –πλην του ΚΚΕ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων- είναι επιλογές του τούρκου προξένου και φυσικά της Άγκυρας και ουσιαστικά είναι υποχείρια των ό,ποιων εντολών ή επιθυμιών του τούρκου προξένου και της τουρκικής πολιτικής).

Τέλος, θα μείνουμε στην ευθεία δήλωση του πολύ καλού Ξανθιώτη δικηγόρου κ. Στέλιου Γιαλάογλου (που ήταν και ο δικηγόρος του ιμάμη του Σώστη -που δέχτηκε τους τραμπουκισμούς του ίδιου του τούρκου προξένου, αλλά και των μπράβων του τουρκικού προξενείου, αλλά και των μουσουλμάνων ιεροδιδασκάλων που επέλεξε η Ελληνική Πολιτεία, αλλά ποτέ δεν προσέλαβε, φοβούμενη τις «αντιδράσεις» της Τουρκίας), ο οποίος δήλωσε ευθαρσώς και αναρωτώμενος: «εδώ την Θράκη ποιος κάνει κουμάντο; Ποιος ασκεί διοίκηση; Βήμα – βήμα, μέρα με την ημέρα η Ελλάδα παραιτείται από την περιοχή…».

Όσο για τις τηλεοπτικές εκπομπές (τύπου «Νέοι Φάκελοι») που προσπαθούν να εμφανίσουν μία πρωτοφανή πολυμέτωπη επίθεση της Τουρκίας στο εσωτερικό της Ελλάδας, ως νομικές «αντιπαραθέσεις» ή της λογικής που δημιουργούν οι θρησκευτικές διαφορές, ίσως θα έπρεπε να ελεγχθούν ως προς την σκοπιμότητά τους, τη στιγμή που αφαιρούν από το μοντάζ τις τοποθετήσεις ανθρώπων που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις επίσημες δράσεις –σε καθημερινό επίπεδο- τόσο του τουρκικού προξενείου, όσο και τις ενέργειες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών επί του Ελληνικού εδάφους.

Κλείνοντας, ευχόμαστε πως θα βρεθούν σύντομα πολιτικοί οι οποίοι θα έχουν Ελληνικό φρόνημα και θα έχουν τις απαραίτητες ηθικές αντιστάσεις αλλά και την δύναμη που θα τους δώσουν οι Έλληνες πολίτες για να μπορέσουν να σταματήσουν τον κατήφορο που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε Κοσοβοποίηση της Θράκης και σε μία εθνική ήττα και ταπείνωση που μόνο με την άλωση της Κωνσταντινούπολης θα είναι δυνατόν να συγκριθεί. Τόσο οι πολίτες της Θράκης, όσο και της υπόλοιπης Ελλάδας, θα πρέπει να κατανοήσουν πως δεν είναι δυνατόν να ασκείται πολιτική χωρίς αυτή να είναι εθνική, χωρίς να έχει ως μοναδικό γνώμονα την συνέχιση και την ακεραιότητα του Ελληνισμού σε ολόκληρη την γεωγραφική επικράτεια. Οι ενδοτικές πολιτικές, πωλητικών εκπροσώπων που δεν έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας, αλλά και που λειτουργούν έμπλεοι μηδενικού εθνικού φρονήματος, είναι βέβαιο πως δεν θα είναι απλώς καταστροφικές για την χώρα και τους πολίτες, αλλά θα δημιουργήσουν (και έχουν ήδη δημιουργήσει) συνθήκες προσφυγιάς Ελλήνων πολιτών μέσα στην ίδια τους την πατρίδα.


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Το πολυθρυλούμενο ραντεβού του Πρωθυπουργού της χώρας με το κλιμάκιο των τεχνοκρατών της τρόικας, τελικά έγινε και η κυβέρνηση παρουσιάζει μια επίπλαστη ικανοποίηση, μετά την κοινή ανακοίνωση της ΕΕ και του ΔΝΤ, όπου δηλώνεται πως σημειώθηκε πρόοδος στις διαπραγματεύσεις, αλλά υπάρχουν ανοικτά θέματα «τεχνικής φύσεως», τα οποία θα συζητηθούν στο νέο ερχομό τους στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου. Επί της ουσίας, λοιπόν, αναγνωρίζεται πως παραμένουν ανοικτά: το ζήτημα της συνέχισης είσπραξης του «χαρατσιού» μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, ο αριθμός των δόσεων ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων κ.α. Έτσι, χαλάρωσαν προσωρινά τη θηλιά από το λαιμό του Έλληνα Πρωθυπουργού, προκειμένου να ταξιδέψει περισσότερο απελευθερωμένος στις Βρυξέλλες. Δυστυχώς, όμως, πριν ακόμη προλάβει να αποχωρήσει η τρόικα, το Υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να ανακοινώσει τη νέα φορολόγηση των ΙΧ αυτοκινήτων με βάση την εργοστασιακή αξία των αυτοκινήτων και όχι με βάσει τον κυβισμό, που ισχύει μέχρι σήμερα. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο ευελπιστεί πως θα μπορέσει να βάλει περισσότερα έσοδα στο δημόσιο ταμείο, με ταυτόχρονη αφαίμαξη των λιγοστών έως μηδαμινών εσόδων των πολιτών.

Αρχίζει, έτσι, νέος γύρος κατατρομοκράτησης της Ελληνικής κοινωνίας, προκειμένου να πάρει η χώρα την επόμενη δόση των 6 δις ευρώ και η οποία θα απορροφηθεί από την πληρωμή των τόκων και των τοκοχρεολυσίων των δανείων. Με αυτή την νεοφιλελεύθερη πολιτική κατατρομοκράτησης του λαού μας, δηλαδή, πως αύριο έρχεται κάτι χειρότερο από αυτό που ζούμε σήμερα, οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, δημιουργούν φόβο και ενοχές στους πολίτες. Αυτή δε, η πολιτική, τους κάνει ανεκτικούς και απαθείς στο να απαιτήσουν δυναμικά, όλα εκείνα που τα τελευταία τρία χρόνια δικτατορικά τους αφαίρεσαν.

Σ΄ αυτά τα τρία χρόνια, αυτοί οι πολιτικοί τρομοκράτες, συνέθλιψαν τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών. Περιέκοψαν τους μισθούς και τις συντάξεις, τα επιδόματα πολύτεκνων οικογενειών, τα επιδόματα της μητρότητας και οδηγούν καθημερινά στην ανεργία χιλιάδες γυναίκες, ενώ όσες έχουν ακόμη εργασία υπόκεινται σε εξαντλητικά ωράρια και σε αρκετές περιπτώσεις κακομεταχειρίζονται από τους εργοδότες τους. Οδηγούν τους νέους μας και τις νέες μας, στην μετανάστευση και τους απογοητεύουν αφαιρώντας τους τη δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια η Ελλάδα μας να είναι μια χώρα γερόντων.

Η Ελλάδα μας εν έτει 2013 βρίσκεται υπό κατοχή. Η πατρίδα μας περνά μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική κρίση. Υπεύθυνες γι΄ αυτή τη σημερινή οικτρή κατάσταση είναι οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και η τρικομματική-μνημονιακή-νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Σαμαρά. Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται στον 6ο χρόνο ύφεσης με την ανεργία να ξεπερνά το 27,1% (Νοέμβριος 2012) με προοπτική στο τέλος του 2013 να αγγίξει το 32%. Ειδικότερα στους νέους μέχρι 26 ετών η ανεργία έχει ξεπεράσει το 61% (θυσία στα μνημόνια μια ολόκληρη γενιά). 
Σύμφωνα με μελέτες της ΓΣΕΕ, οι άνεργοι θα φτάσουν το 1,8 εκατ. πολίτες μέχρι το τέλος του 2013. Ο αριθμός των αυτοκτονιών έχει πλησιάσει τις 5000. Οι περισσότερες αυτοκτονίες αφορούν άτομα τα οποία είχαν υποχρεώσεις σε τράπεζες ή δεν μπορούσαν να προμηθευτούν τα φάρμακα τους. Με σκανδαλώδη τρόπο το Υπουργείο Υγείας και με χρήματα του Ελληνικού λαού υποχρέωσε τους πολίτες να πληρώνουν τα δεκαπλάσια ποσά από το κόστος μιας μονάδας με ένα απλό τηλέφωνο για να κλείσουν ένα ραντεβού σε γιατρό. 
Τουλάχιστον 10 μεγάλοι σύλλογοι καρκινοπαθών έχουν κάνει έγγραφη διαμαρτυρία αλλά και παραστάσεις στο αρμόδιο Υπουργείο Υγείας για την έλλειψη φαρμάκων. Από τη μη απόδοση των χρωστούμενων χρημάτων προς τους φαρμακοποιούς, η Κυβέρνηση υποχρέωσε χιλιάδες ασθενείς να στερηθούν τα φάρμακα τους με συνέπεια πολλοί από αυτούς να μην πάρουν έγκαιρα την φαρμακευτική τους αγωγή και να υποστεί η υγεία τους ανήκεστη βλάβη. 
Παρατηρούνται καθυστερήσεις στην απονομή κύριων συντάξεων και τεράστιων καθυστερήσεων (τριών χρόνων) στις επικουρικές, με αποτέλεσμα μερικοί θάνατοι πιθανόν να είναι αιτία της αναιτιολόγητης καθυστέρησης του κράτους να εξυπηρετήσει τους πολίτες. 
Πάγωσαν την Ελλάδα μέσω της εξίσωσης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, αλλά τα δημόσια ταμεία δεν γέμισαν. Είχαν θέσει ως στόχο, πως το μέτρο θα επιφέρει πρόσθετα έσοδα της τάξεως των 500 εκ. και τελικά εισέπραξαν περί τα 50 εκ., παρά τον πενταπλασιασμό του ειδικού φόρου. Το μέτρο αυτό έφερε πτώση στην κατανάλωση περί το 70%. 
Κάθε μέρα σε όλη τη χώρα γίνονται περισσότερα από 600.000 συσσίτια, τα οποία διανέμονται μέσω των δήμων της χώρας, της εκκλησίας και πολλών οργανώσεων. 
Σε πολλούς δήμους της χώρας έχουν γίνει από πολίτες και εθελοντές κοινωνικά ιατρεία, κοινωνικά παντοπωλεία, ενώ πολλές οργανώσεις σε όλη την Ελλάδα διοργανώνουν διανομή προϊόντων χωρίς μεσάζοντες. 
Με το τελευταίο μνημόνιο θα κλείσουν πολλά νοσοκομεία ή και πολλά αλλά θα συγχωνευτούν. Το ίδιο θα ισχύσει για Πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ερημώνονται δεκάδες επαρχιακές πόλεις. 
Στους δρόμους των μεγάλων πόλεων κυκλοφορούν άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν ούτε τροφή, ούτε στέγη. Πολλοί από αυτούς αναζητούν τροφή σε κάδους και σκουπιδότοπους!!!

Όμως, σ΄αυτή την Ελλάδα, όπως την κατάντησαν οι οσφυοκάμπτες καρπαζοεισπράκτορες των τροϊκανών, πολιτικοί ταγοί της χώρας μας, μέσα σε τρία χρόνια, η διαφθορά εξακολουθεί να βασιλεύει και οι εκπρόσωποι των κομμάτων που έχουν εκλεγεί στη Βουλή των Ελλήνων έχουν νομοθετήσει την απαλλαγή των ευθυνών τους με αποτέλεσμα το έργο της Διοίκησης να μην είναι αποτελεσματικό.

Έτσι, σ΄ αυτό το κλίμα της ανθρωπιστικής κρίσης και της γενοκτονίας ενός Έθνους, σε λίγες μέρες θα επιστρέψει το κλιμάκιο των δανειστών μας, για να μας αναγγείλει πως υπάρχει υστέρηση εσόδων λόγω μη σωστής εκτέλεσης του προγράμματος. Θα μας προτείνει δε, τη γνωστή σε όλους συνταγή, δηλαδή της νέας περικοπής των μισθών και των συντάξεων. Και η τρικομματική-μνημονιακή-νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Σαμαρά, θα υποταχτεί για άλλη μια φορά στις απαιτήσεις των τροϊκανών, εξαθλιώνοντας το λαό της, του οποίου την ευημερία ορκίστηκε, πως θα υπηρετεί.

Θα εξακολουθήσει να κατατρομοκρατεί τον Ελληνικό λαό με τα ψευτοδιλήμματα, όπως, η μόνη σωτηρία της πατρίδας και του λαού της, είναι η διατήρησή μας στην Ευρωζώνη και στο ευρώ, από τη στιγμή που το ευρώ μας έχει πτωχεύσει. Ενώ, θα έπρεπε να τρομοκρατούν την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την κήρυξη μιας γενικευμένης πτώχευσης, η οποία θα επιφέρει στην οικονομία της ευρωζώνης βαρύτατο πλήγμα αξιοπιστίας με πολλές άμεσες συνέπειες (μεταξύ αυτών τη μείωση των φορολογικών εσόδων και την αύξηση του μέσου επιτοκίου δανεισμού), ένεκα της συνεπακόλουθης μείωσης του ΑΕΠ της ευρωζώνης κατά 1,5 – 2,5%! Αν επί πλέον, η πτώχευση συνοδευθεί και από έξοδο από την ευρωζώνη θα κλονισθεί σοβαρά η σταθερότητα του κοινού νομίσματος και η αξιοπιστία της ΕΚΤ.

Ωστόσο, τα πολιτικά παχύδερμα της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά, σκόπιμα παραγνωρίζει πολύ ενδιαφέρουσες μελέτες που έχουν συνταχθεί από εξειδικευμένα γραφεία στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, αλλά και στη Γερμανία, για το συνολικό κόστος μιας ελληνικής πτώχευσης. Αποσπάσματα μιας τέτοιας μελέτης διέρρευσαν και δημοσιεύθηκαν πριν μερικές εβδομάδες στον οικονομικό τύπο της Γερμανίας (Handelsblatt). Αυτή η μελέτη καταλήγει, ότι το κόστος για την ευρωζώνη, εκτιμάται ότι θα ανέλθει ή και θα υπερβεί το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ!

Συνεπώς, αυτοί οι τρισάθλιοι πολιτικοί της τρικομματικής κυβέρνησης θα πάψουν, επιτέλους, να τρομοκρατούν τον Ελληνικό λαό και να χαϊδεύουν με ροδοπέταλα τους επιβήτορες του λαού μας; Θα καταλάβουν πως ο λαός μας πλέον, δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο, από τη στιγμή που του είναι αδύνατον να ζει αξιοπρεπώς; Θα το καταλάβουν ή θα τους πετάξουμε όλους στη θάλασσα!!!

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Κάθε φορά που η εξουσία στριμώχνεται, ένεκα των επιλογών της, από την κοινωνία, τότε εφαρμόζει την γνωστή και πετυχημένη συνταγή. Κινδυνεύει η δημοκρατία!
Σαφής η ερώτηση: Από ποιους κινδυνεύει; Υπάρχει ένοπλο κίνημα κατά της δημοκρατίας;
Κινδυνεύει, λέει η εξουσία, από τους τρομοκράτες, την βία, τις εγκληματικές ενέργειες και τους τραμπούκους, όπως δήλωσε πριν λίγες ημέρες στην βουλή ο Βορίδης.

Ποιοι είναι οι τρομοκράτες στην χώρα μας; 
Ποιος τους εκτρέφει, που τους εκτρέφει, γιατί τους εκτρέφει και ποιους τελικά εξυπηρετούν με τις εγκληματικές τους πράξεις και ενέργειες; 
Πώς τυχαίνει πάντα οι τρομοκράτες να γνωρίζουν τόσες λεπτομέρειες που μόνο ειδικές κρατικές υπηρεσίες και πρόσωπα γνωρίζουν;

Ποιοι είναι αυτοί που παράγουν την βία και παραμένουν πάντα ασύλληπτοι; Τόσο τυχαία και τόσο συμπτωματικά πάντα η βία εμφανίζεται όταν βρίσκεται στριμωγμένη η εξουσία!
Αυτό που δήλωσε ο Βορίδης, για τον κίνδυνο δηλαδή της δημοκρατίας από τους τραμπούκους, οδηγεί σε ένα εύλογο λογικό συμπέρασμα. Όταν αυτός κινούνταν στα άκρα, κυκλοφορούσε στους δρόμους με ένα τσεκούρι στο χέρι, δεν ήταν τραμπούκος;

Η πολιτική του σταδιοδρομία έχει σχέση άραγε με αυτή του τη δράση; 
Ανταμείβεται μήπως για την συμπεριφορά του προς την εξουσία; 
Μήπως αυτό το παιχνίδι είναι στημένο; 
Μήπως πίσω από κάποιες έκνομες και άνομες ενέργειες βρίσκονται άνθρωποι της εξουσίας, οι οποίοι μετά την προσφορά τους, ανταμείβονται ανάλογα;
Άλλωστε το γνωστό σλόγκαν «οι γνωστοί άγνωστοι» ενισχύει αυτήν την ερμηνεία.

Γνωστοί λοιπόν αυτοί που παράγουν την βία, γνωστοί οι δημοσιογράφοι της προπαγάνδας, γνωστοί οι εθνικοί εργολάβοι που τα παίρνουν χοντρά, γνωστές οι πολιτικές αποφάσεις που παίρνονται με εντολές και υποδείξεις ισχυρών, ξένων και ντόπιων.

Κι ύστερα η εξουσία, μαζί με όλο αυτό το σύστημα σε φουλ επίθεση, για να πείσει για τον κίνδυνο της δημοκρατίας. Πότε κινδυνεύει αυτή η δημοκρατία;

Όταν βγαίνει ο αγρότης στο δρόμο γιατί δεν τα βγάζει πέρα, όταν βγαίνει στο δρόμο ο φοιτητής γιατί του ακρωτηριάζουν το μέλλον, όταν βγαίνει στο δρόμο ο επαγγελματίας γιατί του βάζουν λουκέτο με τα χαράτσια, όταν βγαίνει στο δρόμο ο συνταξιούχος, ο άνεργος, ο οικογενειάρχης, ο άστεγος, ο ασθενής που δεν έχει πρόσβαση σε φάρμακα, ε! ναι, τότε κινδυνεύει η δημοκρατία, γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν θυμό, οργή και απόγνωση. Ε ναι τότε χαρακτηρίζονται επικίνδυνοι γιατί συμπεριφέρονται παραβατικά και έκνομα!

Η δημοκρατία στην χώρα μας, αν είχε φωνή, θα είχε εκφωνήσει το πιο σκληρό κατηγορητήριο για όλους εκείνους που την εκπροσωπούν και την έχουν την ευθύνη της προστασίας της!

Το κατηγορητήριο θα ήταν η παραχώρησή της, παρά την θέλησή της, ως πόρνη σε νταβατζήδες τοκογλύφους, δανειστές, εκβιαστές που την βιάζουν καθημερινά, ατομικά και ομαδικά!

Σε μια δημοκρατία, όπου και τα ξένα μέσα και ξένοι άνθρωποι δηλώνουν σε όλους τους τόνους, πώς υπάρχουν παιδιά που πεινάνε! 
Άνθρωποι οικογενειάρχες που βρέθηκαν στα ξαφνικά άστεγοι. 
Οικογενειάρχες που ψάχνουν στους κάδους σκουπιδιών. 
Φοιτητές που πεθαίνουν από αναθυμιάσεις στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν. 

Η αληθινή δημοκρατία θα αυτοκτονούσε με τέτοια φαινόμενα.
Αυτή η δημοκρατία κινδυνεύει! Η δημοκρατία των ισχυρών και των τοκογλύφων;

Υ.Γ. Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ιταλία, που ταρακούνησαν την Ευρώπη αλλά κυρίως την Γερμανία, ο Σόιμπλε δήλωσε: Δυστυχώς αυτά έχει η δημοκρατία!!! Ακούει η Ελληνική Δημοκρατία! Ακούει η Ελληνική Πολιτεία που την θεά Αθηνά, την θεά της σοφίας, των γραμμάτων και της μόρφωσης την έκανε σχέδιο νόμου, στερώντας, πέρα από τα μύρια προβλήματα πανελλαδικά, το πανεπιστήμιο από την πρωτεύουσα της ιστορικής Άνω Μακεδονίας και σήμερα Δυτικής Μακεδονίας, χωρίς ακόμα να έχει παραιτηθεί ούτε ένας τοπικός άρχοντας!

Για πρώτη φορά οι αμυντικές δαπάνες ξεπέρασαν αυτές τις Ευρώπης

Οι αμυντικές δαπάνες των κρατών της Ασίας ξεπέρασαν αυτές της Ευρώπης για πρώτη φορά πέρυσι, ανέφερε σήμερα το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (IISS), κάτι που θεωρείται ότι αντανακλά την αύξηση της στρατιωτικής ισχύος της Κίνας και τη συρρίκνωση των οικονομιών της ΕΕ.

Στην ετήσια έκθεσή του για τους στρατούς σε διεθνές επίπεδο, το ινστιτούτο, που εδρεύει στο Λονδίνο, ανέφερε ότι οι αμυντικές δαπάνες της Κίνας μεγεθύνθηκαν σε πραγματικές τιμές κατά 8,3% ανάμεσα στο 2011 και το 2012, ενώ στην Ασία συνολικά οι δαπάνες αυξήθηκαν 4,94% πέρυσι.
Την ίδια στιγμή, οι ονομαστικές αμυντικές δαπάνες μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών-μελών του NATO συρρικνώθηκαν περί τα επίπεδα του 2006, λόγω των πολιτικών περιστολής των κρατικών δαπανών, ανέφερε το IISS στην έκθεσή του «Η στρατιωτική ισορροπία το 2013» (The Military Balance 2013).

«Πράγματι, η αύξηση των (αμυντικών) δαπανών στην Ασία υπήρξε τόσο ταχεία, και η πολιτική λιτότητας στο πεδίο της άμυνας που εφάρμοσαν τα ευρωπαϊκά κράτη τόσο σκληρή, που το 2012 οι ονομαστικές ασιατικές αμυντικές δαπάνες (287,4 δισεκατ. δολάρια) ξεπέρασαν τις συνολικές επίσημες αμυντικές δαπάνες όχι μόνο στα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη του NATO, αλλά σε όλη την Ευρώπη, περιλαμβανομένων των δαπανών ευρωπαϊκών κρατών-μη μελών του NATO», τονίζει το Ινστιτούτο.

Το IISS πάντως υποβαθμίζει τη σχεδιαζόμενη στρατηγική μετατόπιση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ασία, λέγοντας πως η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε μόνο περιορισμένη ανάπτυξη δυνάμεων εκεί, την ώρα που μειώνει τις δυνάμεις της στην Ευρώπη.
«Σε ό,τι αφορά την Ασία όμως υπήρξε σε μικρότερο βαθμό η διαμόρφωση μιας νέας ισορροπίας από όσο πιστευόταν αρχικά», σύμφωνα με την έκθεση. Οι ΗΠΑ, σημειώνει ακόμα το IISS, συνεχίζουν να κυριαρχούν στις αμυντικές δαπάνες—σε αυτές αντιστοιχεί το 45,3% του συνόλου τους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι χώρες της Ασίας αυξάνουν σταθερά τις αμυντικές δαπάνες, αξιοποιώντας την οικονομική τους ανάπτυξη για να χρηματοδοτήσουν την δημιουργία ένοπλων δυνάμεων ικανών να αντιμετωπίσουν ένα όλο και πιο περίπλοκο περιβάλλον στην περιφέρεια.
«Η Κίνα είναι πλέον σαφώς η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως σε στρατιωτικές δαπάνες», ανέφερε, προσθέτοντας ότι εάν μπορέσει να συνεχίσει αυτό το ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης, θα φτάσει τα επίπεδα των δαπανών των ΗΠΑ μεταξύ του 2015 και του 2028.

Η Βόρεια Κορέα, η οποία προέβη σε μια τρίτη πυρηνική δοκιμή τον περασμένο μήνα, συνέχισε να αυξάνει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.
Μεταξύ αυτών —σύμφωνα με την έκθεση— συγκαταλέγεται η δημιουργία ενός αποθέματος πλουτωνίου επαρκούς για την δημιουργία τεσσάρων ως δώδεκα πυρηνικών όπλων, η έναρξη ενός προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου που θα μπορούσε να αποβεί στη συγκέντρωση επαρκούς σχάσιμου υλικού ώστε να κατασκευαστούν ως και δύο ακόμα πυρηνικά όπλα και μια σειρά βραχέως ως μέσου βεληνεκούς βαλλιστικών πυραύλων.
Ακόμα, η ΛΔ της Κορέας έχει το τρίτο μεγαλύτερο οπλοστάσιο χημικών και πιθανώς βιολογικών όπλων.

Η πολλαπλότητα των απειλών στην Ασία, όπου διάφορες χώρες δρουν για να αντιμετωπίσουν κινήσεις διαφόρων άλλων, σημαίνουν ότι «υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις περί μιας δυναμικής δράσης-αντίδρασης η οποία επικρατεί και επηρεάζει τα στρατιωτικά εξοπλιστικά προγράμματα των κρατών της περιφέρειας», ανέφερε το IISS.

Η Ινδία, η εξάρτηση της οποίας από τις εισαγωγές όπλων την καθιστούν μια από τις μεγαλύτερες αγορές όπλων για ξένους προμηθευτές, συνεχίζει να αυξάνει τις δυνατότητες των ένοπλων δυνάμεών της δίνοντας έμφαση στην αντιμετώπιση του Πακιστάν και της Κίνας.
Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα στο μεταξύ αποπειρώνται να αυξήσουν τις αμυντικές τους δυνατότητες έναντι της Βόρειας Κορέας, που κλιμακώνει το πυρηνικό και πυραυλικό της πρόγραμμα.

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ

Διαλύεται η Συρία και κατόπιν η ίδια Τουρκία, για να στηθεί το ανεξάρτητο κράτος του Κουρδιστάν; Κουβεϊτιανός αξιωματούχος φέρεται να έχει αποκαλύψει ότι στο περιθώριο της πρόσφατης συνόδου των «φίλων της Συρίας» που πραγματοποιήθηκε στη Ντόχα του Κατάρ, υπογράφτηκε μια συμφωνία που αλλάζει τα δεδομένα. Η συμφωνία φαίνεται πως υπογράφτηκε ανάμεσα στους υπουργούς Εξωτερικών του Κατάρ, της Τουρκίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Αμερικανού πρεσβευτή στη Συρία Χένρι Φορντ, του μέλους της συριακής αντιπολίτευσης Ριάντ Σαΐφ, αλλά και αντιπροσώπου του συμβουλίου της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Αφορά στην κατάτμηση της Συρίας σε μικρότερα κρατίδια.

Κρατίδια τα οποία θα έχουν μετριοπαθείς ισλαμικές κυβερνήσεις. Το στράτευμα της Συρίας θα μειωθεί στα 50.000 άτομα, ενώ η Τουρκία με τον τρόπο αυτό θα ξεκαθαρίσει μια για πάντα το ζήτημα της επαρχίας Χατάι (Αλεξανδρέττα) που έχει προσαρτήσει, και η Συρία το αμφισβητεί.

Κάπου εδώ έρχονται απόψεις που έχουν εκφραστεί και υποστηρίζουν ότι η όλη κατάσταση στη Συρία ερμηνεύεται ως ένα μεγάλο παίγνιο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, το οποίο προβλέπει αρχικά τη χρήση της Τουρκίας ως «οχήματος» για τη διάλυση της Συρίας, η οποία Τουρκία όμως θα πάρει σειρά στη συνέχεια για διάλυση. Για να δημιουργηθεί ένας «κουρδικός διάδρομος» υπό τον έλεγχο των προαναφερθέντων δυνάμεων που θα οδηγεί στην Κεντρική Ασία και το Πακιστάν, που θα περνάει από το «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσίας στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και θα φθάνει στην επαρχία Μπαλουχιστάν του Πακιστάν.

Εάν επιχειρήσει κανείς να αξιολογήσει τα ανωτέρω, δεν μπορεί παρά να πει ότι έχουν ειπωθεί ξανά στο παρελθόν και η όλη λογική παραπέμπει – ανάγεται στο μεγάλο γεωστρατηγικό παίγνιο των ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα. Επειδή όμως όπως είναι γνωστό στην εκπόνηση στρατιωτικών επιχειρησιακών σχεδίων ποτέ όσα σχεδιάζονται δεν βγαίνουν στο πεδίο της μάχης, χωρίς όμως αυτό το δεδομένο να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο επιχειρησιακός σχεδιασμός είναι άχρηστος, καλό θα είναι να κρατάμε «μικρό καλάθι».

Τουλάχιστον να μην πείσουμε τους εαυτούς μας ότι αυτό θα γίνει και ότι μάθαμε την απόλυτη αλήθεια. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι αυτός είναι ο σχεδιασμός (πιθανότατα είναι ένα από τα «σχέδια επί χάρτου» που εκπονούν κατά δεκάδες διάφορα think tank στις ΗΠΑ και αλλού), δεν έχουν αξιολογηθεί οι δυνατότητες αντίδρασης της Μόσχας και του Πεκίνου, είτε ξεχωριστά είτε σε συνεννόηση, αφού η απειλή θα είναι κοινή. Ούτε οι Τούρκοι είναι κορόιδα. Κάθε πλευρά αγωνίζεται να διαμορφώσει τις εξελίξεις ανάλογα με όσα θεωρεί εθνικά της συμφέροντα.

Όσον αφορά τα σχέδια δημιουργίας – ίδρυσης κουρδικού κράτους, φαίνεται ότι προς το παρόν έχουν μπει στο ράφι, οι Κούρδοι έχουν ήδη εκφράσει τις πρώτες αντιρρήσεις τους, ακόμα και έμπρακτα (ανοίγοντας στρατηγικό διάλογο με τους Ρώσους και παραχωρώντας αξιόλογα ενεργειακά συμβόλαια). Αυτό δεν σημαίνει ότι κουρδικό κράτος δεν θα ιδρυθεί. Σημαίνει όμως ότι η διαδικασία είναι δυναμική και κάθε εμπλεκόμενη έμμεσα ή άμεσα πλευρά, μπορεί να αλλάξει και να τροποποιήσει τις θέσεις της αναλόγως των εξελίξεων, κάτι που πιθανώς θα οδηγήσει στην ανάγκη αναθεώρησης του σχεδιασμού, είτε μόνο στο τακτικό είτε και στο στρατηγικό επίπεδο.

Όσο εξελίσσεται αυτό το παιχνίδι, Ρωσία και Κίνα εξακολουθούν να ενισχύονται στρατιωτικά. Η συνέχεια θα έχει σίγουρα ενδιαφέρον, και θα εμπλέξει και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Πηγή Defence-point

Γράφει ο Στέλιος Κράλογλου

Μετά την ανελέητη φοροεπιδρομή στα ακίνητα, το υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο και στους ιδιοκτήτες των Ι.Χ., τους οποίους σχεδιάζει να φορολογήσει με βάση την εργοστασιακή αξία του αυτοκινήτου τους και όχι ανάλογα με τα κυβικά (όπως ισχύει σήμερα), ώστε να μπορέσει να τους πάρει περισσότερα! Εμπνευστής του νέου ληστρικού σχεδίου είναι ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης, ο οποίος προανήγγειλε στη Βουλή τις προθέσεις του για την νέα φοροεπιδρομή στα Ι.Χ., προφανώς γιατί δεν φτάνουν όσα εισπράττονται από τα τεκμήρια, τον ΦΠΑ, τα τέλη ταξινόμησης, τον φόρο πολυτελείας και τα τέλη κυκλοφορίας!

Το κόλπο που «εμπνεύστηκε» ο υφυπουργός Οικονομικών είναι απλό, αλλά καταστροφικό για τους ιδιοκτήτες των Ι.Χ. Οι φόροι και τα τεκμήρια δεν θα υπολογίζονται ανάλογα με τον κυβισμό της μηχανής, αλλά με βάση τη συνολική εργοστασιακή άξια του αυτοκινήτου.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ακόμα και τα αυτοκίνητα μικρού και μεσαίου κυβισμού θα φορολογηθούν με πιο «τσουχτερούς» συντελεστές. Στο «δόκανο» της Εφορίας θα μπουν πρώτα τα οικολογικά Ι.Χ., που πωλούνται σαφώς ακριβότερα σε σχέση με τα συμβατικά Ι.Χ. του ίδιου κυβισμού.

Το μεγαλύτερο πλήγμα θα δεχτούν τα αυτοκίνητα που κινούνται με ηλεκτρισμό, υγραέριο ή πετρέλαιο, τα αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας, ακόμα και τα υβριδικά αυτοκίνητα, που έχουν αυξημένο κόστος παραγωγής άρα και μεγαλύτερη εργοστασιακή αξία.

Το σχέδιο του κ. Μαυραγάνη έχει και μια άλλη διάσταση. Με τον νέο τρόπο φορολόγησης θα ευνοηθούν οι πολυεθνικές εταιρίες που διατηρούν αντιπροσωπίες στην Ελλάδα, σε σχέση με τους απλούς εισαγωγείς - πωλητές, που δεν έχουν πολλά περιθώρια για να «παίξουν» με την εργοστασιακή άξια των Ι.Χ.

Για να μειώσουν ή και να αποφύγουν χαράτσια που επιβάλλονται στην εργοστασιακή αξία, όπως ο φόρος πολυτελείας ή το τέλος ταξινόμησης, οι μεγάλοι όμιλοι «μειώνουν» την εργοστασιακή αξία των αυτοκίνητων που πωλούν στην αντιπροσωπία τους ώστε να πληρώνουν λιγότερο ή καθόλου φόρο και να μη χάνουν τα περιθώρια κέρδους τους. Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν οι απλοί εισαγωγείς, καθώς δεν μπορούν να αλλάζουν συνεχώς τις εργοστασιακές αξίες των μοντέλων τους. Για να επιβιώσουν αναγκάζονται να αφομοιώνουν τους φόρους στη λιανική τιμή και να μειώσουν στο ελάχιστο το κέρδος τους, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό.

Η είδηση της επανεξέτασης του φορολογικού καθεστώτος από το υπουργείο Οικονομικών στα αυτοκίνητα προκάλεσε μεγάλη αναταραχή σε έναν ολόκληρο κλάδο, που βλέπει κάθε μήνα τις πωλήσεις του να μειώνονται. Οι φορείς λένε ότι το θέμα φορολόγησης των Ι.Χ. με βάση όχι τον κυβισμό του κινητήρα τους αλλά την εργοστασιακή αξία ανατρέπει πλήρως το μέτρο της απόσυρσης, το οποίο θα πρέπει να «προσαρμοστεί» ανάλογα.



Με ένα νέο ψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο κηρύσσονται "ευρωπαϊκά" τα κοιτάσματα της Ν.Α. Μεσογείου, επισπεύδεται η οριοθέτηση ΑΟΖ και τονίζεται η ανάγκη για ΕOΖ
 
Η πρώτη επίσημη απόφαση "εξευρωπαϊσμού" των κοιτασμάτων της Ν.Α. Μεσογείου ψηφίστηκε σήμερα στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, η έκθεση "Ευρωπαϊκός Οδικός Ενεργειακός Χάρτης μέχρι το 2050" της Ελληνίδας ευρωβουλευτού του ΛΑΟΣ κας Νίκης Τζαβέλα, είναι το πρώτο Ευρωπαϊκό δημόσιο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναγνωρίζει την σπουδαιότητα των υδρογονανθράκων της περιοχής μας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. 

Στο κείμενο που ψηφίστηκε, τονίζεται ότι η παραχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης για γεωτρήσεις και η οριοθέτηση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (AOZ) θα μετατραπεί σε πηγή προστριβών με τρίτες χώρες, και ότι η ΕΕ πρέπει να διατηρήσει υψηλό πολιτικό προφίλ στο θέμα αυτό και να επιδιώκει να αποτρέπει διεθνείς τριβές.

Επίσης υπογραμμίζεται ότι η ενέργεια πρέπει να χρησιμοποιείται ως κινητήρια δύναμη για ειρήνη, περιβαλλοντική ακεραιότητα, συνεργασία και σταθερότητα. Είναι επίσης, η πρώτη απόφαση της Ε.Ε. που ζητά να δοθεί έμφαση στην οριοθέτηση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΕOΖ) των κρατών - μελών της Ε.Ε. και των σχετικών τρίτων χωρών, σύμφωνα με τη Σύμβαση UNCLOS, την οποία έχουν προσυπογράψει όλα τα κράτη μέλη και η ΕΕ καθαυτή.



Της Κύρας Αδάμ

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και το κυπριακό κινούνται πλέον στον «αστερισμό της ΑΟΖ», που επικαλύπτει κάθε άλλη προηγούμενη διαφορά και πρόβλημα μεταξύ των μερών. Υπό την πλήρη «καθοδήγηση» των ΗΠΑ και των συμφερόντων τους στην περιοχή, κατά τρόπο που σχεδόν να αποκλείουν την καθοριστική παρέμβαση και ανάμειξη κάθε άλλης ενδιαφερόμενης χώρας ή συμφερόντων τα οποία δεν είναι αμερικανικά.
Η πρόσφατη συνάντηση κορυφής των πρωθυπουργών Ελλάδος και Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη και η «συμπεριφορά» τους απέναντι στο θέμα της ΑΟΖ φέρει βαριά τη σφραγίδα της αμερικανικής «καθοδήγησης»...

Λίγες εβδομάδες πριν από τη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, με μια από τις τελευταίες κινήσεις της υπουργού Χίλαρι Κλίντον προτού ολοκληρώσει τη θητεία της, έστειλε πανομοιότυπα σχεδόν τηλεγραφήματα - οδηγίες σε Αθήνα και Άγκυρα, να συμπεριφερθούν ευπρεπώς κατά τη συνάντησή τους στο μείζον θέμα της ΑΟΖ, το οποίο κατά την αμερικανική άποψη δεν έχει άλλη λύση, παρά μόνον αυτή της πολιτικής και οικονομικής συνεκμετάλλευσης του υποθαλάσσιου πλούτου, με προσυμφωνημένα ποσοστά κέρδους, από κοινού βεβαίως με εταιρείες αμερικανικών συμφερόντων.

Στο ενδιάμεσο, μέχρι τη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης, η Αθήνα αποφάσισε να προχωρήσει σε μια «αμυντική κίνηση», ενημερώνοντας διαμαρτυρόμενη τον ΟΗΕ για τις αποφάσεις της Τουρκίας να προχωρήσει σε έρευνες νότια του Καστελόριζου και μέσα στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία «περιέργως» δεν σήκωσε το γάντι δημοσίως, αλλά περίμενε τη συνάντηση της Κωνσταντινούπολης. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών Σαμαρά - Ερντογάν, η ελληνική πλευρά, σύμφωνα με όλες τις συγκλίνουσες πληροφορίες, ζήτησε από την Άγκυρα να συμφωνήσει σε ένα μορατόριουμ δηλώσεων και κινήσεων για το θέμα της ΑΟΖ μέχρι τον Σεπτέμβριο, όταν κατά τις κυβερνητικές εκτιμήσεις η εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα θα είναι καλύτερη και θα υπάρχει χρόνος ενασχόλησης με το θέμα.

Οι ίδιες πληροφορίες ανα φέρουν ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν έδωσε αμέσως τη συγκατάθεση του σε αυτήν την ελληνική πρόταση. Έκλεψε όμως την παράσταση στη συνέντευξη τύπου, αναφερόμενος σε σχέδια αμοιβαίου κέρδους των δύο πλευρών (win-win situation) στην υπόθεση της ΑΟΖ, δηλαδή συνεκμετάλλευσης, με τον κ. Σαμαρά να αναδιπλώνεται στο «οχυρό» των αέναων διερευνητικών επαφών Ελλάδας - Τουρκίας. Η επαμφοτερίζουσα στάση του κ. Ερντογάν στο θέμα των κινήσεων της Άγκυρας στις έρευνές της στη μη οροθετημένη υφαλοκρηπίδα της ανατ. Μεσογείου, προφανώς δεν ικανοποίησε την Ουάσινγκτον.

Έτσι, η Άγκυρα προχώρησε σε τροποποίηση της θέσης της και αυτό φάνηκε καθαρά στην «απρόσμενη» συνέντευξη του Τούρκου υπουργού Ενέργειας κ. Γιλντίζ σε μία και μόνο τουρκική εφημερίδα, δύο ημέρες μετά τη συνάντηση Σαμαρά - Ερντογάν. Με τη συνέντευξη αυτή, η τουρκική κυβέρνηση, σε χαμηλό επίπεδο (ώστε να υπάρξει περιθώριο τροποποιήσεων αν χρειαστεί), «ξεδιπλώνει» όλη την πολιτική της στο θέμα της ΑΟΖ στην αν. Μεσόγειο προς όλους τους «ενδιαφερόμενους», Αθήνα και Λευκωσία, αλλά και όλες τις άλλες ενδιαφερόμενες χώρες και πλευρές, για παράδειγμα, ευρωπαϊκές χώρες, Ρωσία κ.λπ.

• Η Τουρκία «αποδέχεται» ένα μορατόριουμ με την Αθήνα, μέχρι τον Σεπτέμβριο στο Αιγαίο, για έρευνες στην ΑΟΖ. Τούτο σημαίνει ότι ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα θα προχωρήσουν σε κινήσεις ερευνών επί της ΑΟΖ στο Αιγαίο (γιατί, ως γνωστόν, το μορατόριουμ, όπως και το tango χρειάζονται δύο για να το χορέψουν). Έτσι η Άγκυρα διατηρεί το πλεονέκτημα να έχει στα χέρια της ήδη τα αποτελέσματα 50 και πλέον συνολικώς ερευνών στο Αιγαίο τις προηγούμενες δεκαετίες, έναντι μηδενικών της Αθήνας, και, μάλιστα, μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.

• Η Τουρκία «προειδοποιεί» όλες «τις ενδιαφερόμενες πλευρές» ότι στην αν. Μεσόγειο καμία κίνηση και κανένα σχέδιο δεν θα είναι «πολιτικώς εφικτά χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας». Η τουρκική κυβέρνηση, με τη συνέντευξη Γιλντίζ, παίζει πολύ καλά «το χαρτί» των αμερικανικών οδηγιών, προβάλλοντας με την «ανατολίτικη γλυκύτητα» όλα τα «αμοιβαία οφέλη» από μια πολιτική και οικονομική συνεκμετάλλευση ολόκληρης της ΑΟΖ της αν. Μεσογείου, για την Ελλάδα, την Τουρκία, αλλά και τα δύο «κράτη» στην Κύπρο. Με μία, όμως, απαρέγκλιτη προ ϋπόθεση: Τίποτα δεν θα γίνει χωρίς τη συμμετοχή, συγκατάθεση και συμφωνία της Τουρκίας.

«Μπορούμε να έχουμε απο τελέσματα ΜΟΝΟΝ αν αποφασίσουμε από κοινού σε αυτές τις ΚΟΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ. Οι χώρες πρέπει να έρθουν σε συμφωνία σε αυτό το πολιτικώς εφικτό σημείο», είπε ο κ. Γιλντίζ, ο οποίος όπως και ο Έλληνας ομόλογος του δεν πήραν μέρος στην πρόσφατη ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής. Η κυβέρνηση Ερντογάν, διά του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας, προειδοποιεί - προκαλεί χώρες και εταιρείες οι οποίες έχουν εμπλακεί στις έρευνες και εξορύξεις υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ (οι εταιρείες εξακολουθούν τις εργασίες τους). «Υπάρχουν εταιρείες που έλαβαν σοβαρά υπόψη τους τις προειδοποιήσεις, μα και ένας μικρός αριθμός εταιρειών δεν τις έλαβαν υπόψη τους. Θα κάνουν τις επιλογές τους κάι εμείς τις δικές μας. Πιστεύω, όμως, ότι θα ήταν προς το συμφέρον όλων οι εργασίες να προχωρήσουν μόνον μέσω συμβιβασμού...»

Πηγή εφημ. "Ελλάδα αύριο"


Η σημερινή έξοδος του –έτσι κι αλλιώς παροπλισμένου λόγω παλαιότητας συστημάτων- ερευνητικού τουρκικού πλοίου «Πίρι Ρέις» σηματοδοτεί τις διαθέσεις της Άγκυρας, μετά την απαντητική προκλητική ρηματική της ανακοίνωση στον ΟΗΕ, με βάση την οποία αμφισβητεί ευθέως την Ελληνική υφαλοκρηπίδα και δεν αναγνωρίζει την Ελληνική ΑΟΖ.

Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο, κινούμενο σε μία «νόμιμη» πορεία εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, φέρεται να μετέχει σε έρευνες σε περιοχές που η Άγκυρα έχει δεσμεύσει με σχετική NAVTEX, οι οποίες και θα διαρκέσουν μέχρι 5 Απριλίου. Ουσιαστικά, όμως, η Άγκυρα περνάει στην πρώτη της «ενέργεια» απέναντι στην Αθήνα, η οποία φαίνεται πως παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, όχι με ιδιαίτερη έκπληξη, αλλά χωρίς να έχει διάθεση να δώσει μία «παραδειγματική απάντηση» στην γείτονα –αλλά αποδεδειγμένα όχι φίλη χώρα- Τουρκία.

Τι επιδιώκει, όμως, πραγματικά η θρασύτατη αυτή κίνηση εκ μέρους της Τουρκίας;

Πρώτον, ότι δεν σκοπεύει να υποχωρήσει από την δηλωμένη θέση της πως δεν αναγνωρίζει δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και εάν αυτά προκύπτουν από διεθνείς συνθήκες ή από το διεθνές Δίκαιο Θαλασσών.

Δεύτερον, η Άγκυρα γνωρίζει πάρα πολύ καλά την οικονομική, αλλά κυρίως την πολιτική αδυναμία της Ελληνικής κυβέρνησης, γεγονός το οποίο προσδοκά από την πλευρά της πως θα μπορέσει να το εκμεταλλευτεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό, μέσω της πίεσης που φαίνεται πως αποφάσισε να μεταβάλλει, αφήνοντας τα λόγια και τις ανακοινώσεις και περνώντας σε πράξεις, που μόνο ως φιλικές δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν.

Τρίτον, η τουρκική εξωτερική πολιτική γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως οι προτεραιότητες της κυβέρνησης Σαμαρά είναι καθαρά οικονομικές, γεγονός που αντανακλά στην ουσιαστική μείωση σχεδιασμού και υλοποίησης πολιτικών και στρατιωτικών κινήσεων, οι οποίες είναι ικανές να δημιουργήσουν και να λειτουργήσουν ως σοβαρά ανασταλτικά «αναχώματα» απέναντι στην γεμάτη απειλές τουρκική τακτική.

Τέταρτον, η έξοδος του Πίρι Ρέις και η όλη κινητικότητα (θαλάσσια και εναέρια) που αναμένεται να υπάρξει από την πλευρά της Τουρκίας, τόσο στην περιοχή του ανατολικού και κεντρικού Αιγαίου, όσο και στην περιοχή νότια του Καστελλόριζου, σκοπεύουν στην δημιουργία «επεισοδίων» που θα μπορέσουν να μετρήσουν τις διαθέσεις και τα ανακλαστικά των Αθηνών, αφού η οποιαδήποτε απόφαση αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας μπορεί να είναι αποκλειστικά και μόνο πολιτική.

Ενώ δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχουν ακόμη συναντήσεις των «επιτροπών σοφών» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά κι ενώ η έννοια της «ελληνοτουρκική φιλίας» δείχνει να αποσαθρώνεται μέσα από τις τουρκικές δηλώσεις περί casus belli στην περίπτωση που η Ελλάδα κινηθεί προς την κατεύθυνση ανακοίνωσης Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. 

Σήμερα καθίσταται απολύτως σαφές πως η Άγκυρα έχει διαπιστώσει πως βρίσκεται μπροστά σε μία τεράστια –και ίσως μοναδική- ευκαιρία, να ανακτήσει το τσαλακωμένο της προφίλ (βλ. νότια, ανατολική και κεντρική Τουρκία), να ενισχύσει το εθνικό φρόνημα και να συσπειρώσει τους τούρκους πολίτες γύρω από την παραπαίουσα κυβέρνηση Ερντογάν, η οποία απέτυχε σε όλους –σχεδόν- τους στόχους που έθεσε για την δημιουργία και ουσιαστικά επανασύσταση μίας νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας, εξασφαλίζοντας μία «άνετη νίκη» απέναντι στην σημερινή κυβέρνηση της Αθήνας, η οποία αδυνατεί να κατανοήσει και να ιεραρχήσει τις προτεραιότητες της λειτουργίας της.

Την ίδια στιγμή (και πριν τον Ιούνιο) θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως η Τουρκία δεν θα διστάσει να παίξει και το χαρτί του «θερμού επεισοδίου» (που όλως τυχαίως βολεύει τόσο την Τουρκία όσο και την τρόικα), σε μία απέλπιδα προσπάθεια να μη επιτρέψει εξελίξεις οι οποίες θα την πετάξουν έξω από το γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται στα Βαλκάνια, αλλά κυρίως στην περιοχή της νοτιο-ανατολικής Μεσογείου.

Είναι πολλά τα λεφτά και η ισχύς που κρύβεται στον θαλάσσιο πυθμένα μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, δηλαδή μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ την οποία η Τουρκία οικειοποιείται μέσα από την τελευταία της ρηματική ανακοίνωση στον ΟΗΕ. Και σε αυτά τα οφέλη αποσκοπεί ο Ταγίπ Ερντογάν, παραγνωρίζοντας πως με βάση το Διεθνές Δίκαιο ανήκουν στην Ελλάδα.

Tι προσδοκά, λοιπόν, η Άγκυρα μέσα από την πόλωση που επιδιώκει; 
Σαφέστατα η Τουρκία προσπαθεί να μπει στο «ενεργειακό παιχνίδι» της νοτιο-ανατολικής Μεσογείου, έστω και μέσω της δικαστικής οδού. Κι αυτό, επειδή είναι σε όλους γνωστό πως το διεθνές δικαστήριο παίζει τον ρόλο του «ειρηνοποιού» προσπαθώντας να ικανοποιεί όλους όσους προστρέχουν σε αυτό.

Θα πέσει, άραγε, στην καλοστημένη παγίδα ο Αντώνης Σαμαράς;
Εάν δεν αντιδράσει ο Έλληνας πρωθυπουργός, γνωρίζει πολύ καλά πως το όνομά του θα συνδεθεί με πολιτική πράξη που θα είναι ισοδύναμη με εσχάτη προδοσία.
Εάν αντιδράσει, θα πρέπει να περάσει άμεσα σε ανακοίνωση της Ελληνικής ΑΟΖ (αυτομάτως λύεται και το θέμα της υφαλοκρηπίδας), σε ανακοίνωση αναγνώρισης των 12 ναυτικών μιλίων και ταυτόχρονη διαταγή κόκκινου συναγερμού σε όλα τα σώματα Άμυνας και Ασφάλειας της χώρας, για να προλάβει τυχόν ενέργειες είτε στα σύνορα (θαλάσσια ή χερσαία) είτε σε αστικές περιοχές εντός της Ελλάδας…

Εν αναμονή των εξελίξεων, ίσως θερμότατων, ευελπιστούμε πως η πολιτική ηγεσία της χώρας είναι ικανή (ακόμη και αυτή την «ύστατη στιγμή») να αντιληφθεί πως κάποιες φορές η αποφυγή σύγκρουσης φέρνει αποτελέσματα πολλαπλάσια χειρότερα από μία ήττα. Και δεν αναφερόμαστε σε στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά σε κινήσεις πολιτικής και διπλωματικής τακτικής, οι οποίες θα πάψουν την Ελλάδα από τον μόνιμο ρόλο του παρατηρητή και θα δώσουν το προβάδισμα εκείνο που σήμερα βρίσκεται στα χέρια της Άγκυρας. Εξάλλου, όποιοι πολιτικοί ηγέτες πιστεύουν πως μπορούν να υπερασπίσουν την χώρα χωρίς να δείξουν πως είναι αποφασισμένοι να φτάσουν και να ξεπεράσουν τα άκρα, τότε δεν έχουν κατανοήσει –ή δεν θέλουν να κατανοήσουν- πως «αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν γίνεται»…

Κωνσταντίνος


Της Ζέζας Ζήκου

Το ευρώ δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την επιβίωσή του μόνο και μόνο επειδή η κατάρρευσή του θα ήταν κάτι αδιανόητο. Αν η Ευρώπη διέρχεται σήμερα κρίση, αυτό οφείλεται πρωτίστως στο ευρώ. Και δεν πρόκειται για κρίση, αλλά για κρίσεις, που έχουν παγιδεύσει σε συνθήκες χρεοκοπίας την Ελλάδα και σε κρίση οικονομικής επιβίωσης την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία.

Βέβαια, η χώρα μας βρίσκεται στο χειρότερο είδος παρακμής – σε μια αργή παρακμή, αρκετά αργή ώστε να δίδει το δικαίωμα στους ποικίλους πολιτικούς εκμεταλλευτές και λοιπούς... να πουλάνε ελπίδες. Αλλά η διάσωση της ελληνικής οικονομίας παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη ολοκληρωτικά από τις δόσεις των δανειστών μας. Οι χώρες που δεν έχουν την πολυτέλεια να τυπώνουν μόνες τους χρήμα, αφού ποδοπατούνται από τις αγορές, εξαρτώνται πλήρως από τους δανειστές τους. Είναι πασίδηλο ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει από το χρέος, που διαρκώς διογκώνεται, και την ύφεση που βουλιάζει όλο και βαθύτερα τη χώρα. Είναι επίσης φανερό ότι η οποιαδήποτε διέξοδος από τον κλειστό βρόχο λιτότητας - ύφεσης δεν υπάρχει στον ορίζοντα.

Επειδή οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρνούνται να αντιμετωπίσουν ριζοσπαστικά την κρίση των εθνικών χρεών: αγοράζουν χρόνο και μεταθέτουν τις λύσεις για αργότερα. Η κρίση στην Ευρώπη μπήκε σε νέα κρίσιμη φάση, κάτι που προφανώς δεν είναι τυχαίο. Ευτυχώς, δε, που συμπίπτει και με την προετοιμασία για τις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία, όπου η νυν καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, καθώς στραπατσάρει το προεκλογικό της μότο της, να εμφανιστεί ως «η ηγέτις που έσωσε το ευρώ». Ομως, το αντι-ευρώ συναίσθημα εξαπλώνεται και στη χώρα που δημιούργησε το κοινό νόμισμα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του μάρκου, τη Γερμανία.

Τα χρέη παραμένουν ασήκωτα και η ευρωπαϊκή οικονομία παλινδρομεί, ενώ παντού στην ήπειρο βαθαίνουν οι ιδεολογικοί διαχωρισμοί που πυροδοτεί το αντι-ευρώ αίσθημα. Το φάσμα της κατάρρευσης της Ευρωζώνης είναι παρόν. Η γρήγορη εξάπλωση αντι-ευρώ αισθημάτων στη Γερμανία εξηγείται από το γεγονός ότι, ενώ το ευρώ αποδείχθηκε ιδιαίτερα επωφελές για το γερμανικό χρηματιστικό και βιομηχανικό κεφάλαιο, δεν συνέβη το ίδιο με τα μεγάλα, λαϊκά στρώματα.

«Η Ιταλία είναι ήδη de facto εκτός ευρώ», δηλώνει ο επικεφαλής της κίνησης «Πέντε Αστέρων», Μπέπε Γκρίλο, σε συνέντευξή του στην έγκυρη οικονομική γερμανική εφημερίδα Handelsblatt. Προτείνει μάλιστα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στο Διαδίκτυο προκειμένου να αποφασιστεί το μέλλον της χώρας του στην Ευρωζώνη. «Οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα κρατήσουν την Ιταλία μόνο μέχρι να πάρουν πίσω τις επενδύσεις των τραπεζών τους σε ιταλικά ομόλογα. Επειτα, θα μας πετάξουν σαν καυτή πατάτα», λέει χαρακτηριστικά δείχνοντας την Ελλάδα. Και διερωτάται: «Γιατί πλούτισε μόνο η Γερμανία;». Ο ίδιος ωστόσο δεν αυτοπροσδιορίζεται ως πολέμιος της Ευρώπης. «Είπα μόνο ότι θέλουμε να έχουμε ένα plan B για την Ευρώπη», δηλώνει, ζητώντας περισσότερη δημοκρατία, με τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων στο Διαδίκτυο.

Μήπως, λοιπόν, το ευρώ έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων όπως καταγγέλλεται από νομπελίστες οικονομολόγους και άλλες διάσημες Κασσάνδρες; Οντως, είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσουν οι ένθερμοι υποστηρικτές του ευρώ γιατί έφτασαν τα πράγματα ώς εδώ. Εντάξει. Η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει προσχωρήσει ποτέ στο ευρώ, λένε. Και οι λοιπές περιφερειακές οικονομίες της Ευρωζώνης έχουν δομικά προβλήματα. Αν, όμως, η γενεσιουργός αιτία της κρίσης είναι το ενιαίο νόμισμα, προφανώς η κρίση δεν θα σταματήσει. Ούτε η Γαλλία είναι ασφαλής. Επίσης, θα ήταν λάθος να υποθέτει κανείς πως η Γερμανία θα βρίσκεται για πάντα στο απυρόβλητο.

Για να μπορέσει, όμως, να επιβιώσει μια ενωμένη Ευρώπη θα πρέπει να αναπτύξει μια ελάχιστη κοινή ταυτότητα, έτσι ώστε οι πλούσιες περιοχές να στηρίζουν τις φτωχότερες (και οι δεύτερες να αποδέχονται τον έλεγχο από τις πρώτες), κάτι όχι ανέφικτο αλλά ιδιαίτερα δύσκολο, όπως δείχνουν οι περιπτώσεις των Καταλανών και των Βάσκων στην Ισπανία, των Φλαμανδών στο Βέλγιο και των Σλοβένων και Κροατών στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Οι απαιτήσεις για όλο και σκληρότερη λιτότητα, χωρίς καμιά αντισταθμιστική αναπτυξιακή προσπάθεια, έχουν κάνει διπλή ζημιά. Εχουν αποτύχει ως οικονομική πολιτική, επιδεινώνοντας την ανεργία χωρίς να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη. Και επίσης έχουν δημιουργήσει ένα τρομερό κύμα οργής, καθώς πολλοί Ευρωπαίοι έχουν εξοργιστεί, δικαίως ή αδίκως (ή και τα δύο), με αυτό που θεωρούν σαν υπερβολική εξάσκηση της γερμανικής ισχύος.

Ουδείς γνώστης της ευρωπαϊκής ιστορίας μπορεί να δει αυτή την επιστροφή του κλίματος εχθρότητας χωρίς να νιώσει ρίγος. Ισως όμως τα πράγματα να είναι ακόμη χειρότερα απ’ ό,τι νομίζουμε. Και πρέπει επίσης να ξανασκεφτούν τις αποτυχημένες τους οικονομικές πολιτικές.