Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Απρ 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Μεγάλη αίσθηση προκαλεί στην Γαλλία αλλά και στην Τουρκία, (όπου αναδημοσιεύεται η είδηση), ότι ο νεοεκλεγείς δήμαρχος του προαστίου των Παρισίων, Mantes-la Ville, ο Cyriy Nauth, ο οποίος εκλέχτηκε με το κόμμα της Marine Le Pen, ακύρωσε απόφαση του προηγούμενου σοσιαλιστή δημάρχου για ανέγερση μεγάλου μουσουλμανικού τεμένους στην κωμόπολη του. Μάλιστα όπως αναφέρεται αποφασίστηκε στον χώρο που προβλέπονταν να ανεγερθεί το μουσουλμανικό τέμενος να γίνει ένα μεγάλο πάρκο όπου θα μπορούν οι δημότες να απολαμβάνουν την φύση και να κάνουν την βόλτα τους.

Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, στο προάστιο αυτό του Παρισιού υπάρχει ένα μουσουλμανικό Ίδρυμα το όποιο έχει πρωτοστατήσει με την βοήθεια του προηγούμενου δήμαρχου στην ανέγερση ενός αρκετά μεγάλου τζαμιού για τους μουσουλμάνους της περιοχής και όχι μόνο.
Το γεγονός αυτό όμως έχει θορυβήσει πολλούς εντόπιους κατοίκους που έβλεπαν η κωμόπολη τους να παίρνει σταδιακά μια καθαρά μουσουλμανική όψη. Το ζήτημα του τζαμιού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις τελευταίες δημοτικές εκλογές της Γαλλίας και συνέβαλλε καθοριστικά στην ήττα του σοσιαλιστή δημάρχου και στην μεγάλη νίκη του Cyriy Nauth.
Η απόρριψη από τον νέο δήμαρχο της άνεργης του μουσουλμανικού τεμένους όπως ήταν επόμενο προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου του μουσουλμανικού Ιδρύματος, Abdelaziz El Juhari, ο οποίος δήλωσε πως το Ίδρυμα του θα προσφύγει στα δικαστήρια ενάντια στην απόφαση του νέου δημάρχου που ακυρώνει προηγούμενη απόφαση για την ανέγερση του τζαμιού.

Το γεγονός αυτό που δείχνει πως τα πράγματα με τους μουσουλμάνους στην Γαλλία έχουν φτάσει στο απροχώρητο, έρχεται μετά την δημοσίευση και στον τουρκικό τύπο στις 20 Απρίλιου της έκθεσης της Komisyon για την Γαλλία, σχετικά με τους μουσουλμάνους όπου αναφέρεται ότι το… 80% των Γάλλων δεν θέλει να βλέπει μουσουλμανικές ενδυμασίες στους δρόμους των γαλλικών πόλεων και ότι το 63% επιθυμεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, να απομακρυνθούν οι μουσουλμάνοι από την Γαλλία.
Η έκθεση αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβει κατακόρυφα τα αντίμουσουλμανικά αισθήματα των Γάλλων.
Η βασική αιτία είναι ότι αυτοί οι μουσουλμάνοι της Γαλλίας θέλουν να επιβάλλουν τα πολιτιστικά τους πρότυπα στην γαλλική κοινωνία την ίδια ώρα που η εγκληματικότητα από τους διαφόρους λαθρομετανάστες μουσουλμάνους έχει χτυπήσει «κόκκινο», γεγονός που προκαλεί έντονες αντιδράσεις στον γαλλικό λαό.
Σε γενικές γραμμές, όπως τονίζει η σχετική έκθεση, τα «ρατσιστικά» όπως χαρακτηρίζονται αισθήματα του γαλλικού λαού έχουν ανέβει τα τελευταία χρόνια κατά έξη ολόκληρες βαθμίδες και οι προοπτικές είναι να ανέβουν ακόμα περισσότερο καθώς το πρόβλημα παραμένει και η μουσουλμανική «πλημμυρίδα» αντί να μειώνεται αυξάνεται συνεχώς.

Είπε κανείς τίποτα για όλα αυτά που συμβαίνουν στην Γαλλία;
Τι πρέπει να πούμε εδώ στην Ελλάδα, όταν ο μεγαλύτερος όγκος των φανατικών μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έρχονται από τα ανατολικά εισβάλουν κυριολεκτικά κάθε μέρα με την βοήθεια των τουρκικών αρχών στην χώρα μας πλημμυρίζοντας τις μεγάλες πόλεις ενώ η συνθήκη του Δουβλίνου 2, τους καθηλώνει εδώ με όλες τις συνέπειες για την καθημερινή ζωή των Ελλήνων;

Αλλά, καλυτέρα… σσσς!
Μην μιλάτε γιατί θα σας πουν, ρατσιστές, φασίστες και όλα τα ευφυολογήματα κάποιων όψιμων «δημοκρατών» που η «δημοκρατία» τους είναι ανάλογη με… το φάρδος της τσέπης τους.
Κατά τα άλλα γεμίστε μας με μιναρέδες και μουσουλμανικά τουρμπάνια.
Αλλοίμονο μας!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Φαίνεται πως οι αυταπάτες τέλειωσαν και όσοι αφελείς πίστευαν πως η μια κατοχική και «άφωνη» διεθνώς Ελλάδα θα μπορούσε να στηριχτεί στο Ισραήλ στις κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής και κυρίως στην αντιπαράθεση της με την Τουρκία στο τεράστιο ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων της ανατολικής Μεσογείου, μάλλον θα πρέπει να προσγειωθούν ανώμαλα στην πραγματικότητα. Ούτε οι συνεχείς επισκέψεις του κ. Σαμαρά και του υπουργού Άμυνας κ Αβραμόπουλου στο Ισραήλ, ούτε οι αμέτρητοι «τεμενάδες» του μνημονιακού πρωθυπουργού στα διάφορα σιωνιστικά κέντρα, ούτε οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και η προώθηση των στρατιωτικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ, δεν επηρέασαν την πορεία της επαναπροσέγγισης Τουρκίας Ισραήλ που δημιουργεί νέα δεδομένα, ίσως καθοριστικά, για πολλές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Η τραγική έλλειψη μιας μόνιμης εθνικής στρατηγικής στα εθνικά θέματα και η χαρακτηριστική δουλικότητα της άσκησης της εξωτερικής πολιτικής μας, θα φέρνουν συνεχή οδυνηρά «χαστούκια» στην χώρα μας που βυθίζεται συνεχώς από ένα προδοτικό πολιτικό κατεστημένο.

Σύμφωνα λοιπόν με ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας –επιθεώρησης, Aydınlık, οι παρασκηνιακές συνομιλίες που διεξάγουν εδώ και καιρό οι Τούρκοι με τους Ισραηλινούς, με εκπρόσωπο της τουρκικής κυβέρνησης τον γενικό σύμβουλο του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, Ferıdun Sinirlioğlu, έχουν καταλήξει σε θετικά αποτελέσματα και σύντομα αναμένεται να υπογραφούν νέες συμφωνίες εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών. Σαν πρώτο δε βήμα θα είναι η άμεση αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων και η αποστολή νέων πρεσβευτών στις πρωτεύουσες των δυο χωρών επισφραγίζοντας έτσι την νέα περίοδο που ανοίγει στις σχέσεις Τουρκιάς Ισραήλ. Στο φλέγον ζήτημα της αποζημίωση των θυμάτων του Mavi Marmara, ήδη έχει υπάρξει συμβιβαστική λύση που είναι αφ’ ενός η επίσημη συγγνώμη από το Ισραήλ και αφ’ ετέρου η αποζημίωση στα θύματα ύψους 23 εκατομμύριων δολαρίων.

Η απόφαση να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των δυο χωρών θα επισφραγιστεί από σχετικό ψήφισμα της τουρκικής βουλής με το οποίο και επίσημα η Τουρκία θα αποδεχτεί την ισραηλινή συγνώμη και θα σταματήσει να ασκεί βέτο στην συμμετοχή του Ισραήλ στις συσκέψεις του ΝΑΤΟ. Εκείνο όμως που θα είναι το επόμενο βήμα με τεράστια γεωστρατηγική σημασία και που άπτεται άμεσα των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων, θα είναι η επιβεβαίωση της θέλησης των δυο χωρών να προωθηθούν τα ενεργειακά κοιτάσματα του Ισραήλ και γενικότερα της ανατολικής Μεσογείου μέσω Τουρκίας προς την Δύση. Συγκεκριμένα θα ανοίξει ο δρόμος για την υλοποίηση του σχεδίου της κατασκευής ενός ενεργειακού αγωγού από το ισραηλινό οικόπεδο του Λεβιάθαν προς το τουρκικό λιμάνι του Τζεϊχάν, όπου ήδη καταλήγει ο ενεργειακός αγωγός Μπακού -Τζεϊχάν μεταφέροντας πετρέλαιο από την Κασπία προς την Μεσόγειο.

Το στοιχείο που βάρυνε περισσότερο στην απόφαση της Τουρκίας να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των δυο χωρών, είναι κυρίως το εκρηκτικό τοπίο αποσταθεροποίησης που έχει δημιουργηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Τουρκίας. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι πιέσεις εκ μέρους των Αμερικανών προς τον Ερντογάν να σταματήσει την αντίισραηλινή ρητορική του με πιθανό «δέλεαρ»(;;), να πάψουν, (όπως αναφέρεται στο πολιτικό παρασκήνιο της Άγκυρας), να βγαίνουν στην δημοσιότητα υποκλαπέντες τηλεφωνικές συνομιλίες του με τον γιο του και άλλους στενούς συνεργάτες του προκαλώντας νέα σκάνδαλα σε βάρος του την περίοδο μάλιστα που φιλοδόξει να γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Τουρκίας.

Το ερώτημα που γεννιέται με όλα αυτά είναι πως θα επηρεάσει η διαφαινόμενη επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ισραήλ, το τεράστιο ζήτημα της κυπριακής και της ελληνικής ΑΟΖ και κυρίως την θέμα της εκμετάλλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας στο Αιγαίο. Όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα φαίνεται πως ανατρέπονται με αρνητικό τρόπο για τα εθνικά μας συμφέροντα, ενώ η προοπτική αύξησης της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο σε επικίνδυνο και εκρηκτικό βαθμό είναι περισσότερο από ορατή. Και όλα αυτά γίνονται ακόμα πιο ζοφερά αν αναλογιστεί κανείς το ποιοι πραγματικά κυβερνούν σήμερα την χώρα μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 
 
Λίγος καιρός έχει περάσει από το σοκ που προκάλεσε το βίντεο Κασιδιάρη, αλλά το κλίμα εκείνων των ημερών μοιάζει μακρινό. Με όπλο την εγγυημένη και πολιτικά πριμοδοτημένη μερική επιστροφή στις αγορές, η «παράταξη του μνημονίου» κατάφερε όχι μόνο να επικαλύψει την υπόθεση Μπαλτάκου, αλλά και να καλλιεργήσει προσδοκίες για σταθεροποίηση της οικονομίας.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για επικοινωνιακό άθλο. Ο άθλος αυτός, όπως και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά παραμένει δυνατά στο εκλογικό παιχνίδι, δεν είναι πρωτίστως δικό της επίτευγμα. Οφείλεται κυρίως στην πρωτοφανή υποστήριξη που της παρέχουν οι βαρόνοι του χρήματος και των ΜΜΕ.

Η πανστρατιά που έχουν κηρύξει οι εγχώριες άρχουσες ελίτ δεν οφείλεται τόσο στην ταύτισή τους με τις μνημονιακές πολιτικές, όσο στο παραδοσιακό σύνδρομο εξάρτησής τους. Λόγω αυτού, δεν μπορούν ούτε να διανοηθούν μία αντιπαράθεση με το ευρωιερατείο. Αντιθέτως, χρησιμοποιούν τα αποθέματα ευρωπαϊσμού στην ελληνική κοινωνία σαν δικό τους πολιτικό καύσιμο και σαν απόδειξη ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος. Η ταύτιση, όμως, αυτή ροκανίζει συνεχώς την ιδεολογική ηγεμονία της ευρωπαϊκής ιδέας και του ευρώ στον ελληνικό λαό.

Οι πρώτες ενδείξεις επιβεβαιώνουν ότι η «παράταξη του μνημονίου» θα δώσει τη μάχη των ευρωεκλογών, ξανασερβίροντας το εκβιαστικό δίλημμα που είχε επιβάλει στις εκλογές του 2012: «ευρώ ή δραχμή;». Για να αποσπάσει ψήφους, καλλιεργεί τον φόβο ότι μία ρήξη με το ευρωιερατείο θα προκαλέσει την ασύντακτη έξοδο από την ευρωζώνη, με αποτέλεσμα το χάος. Με άλλα λόγια, πρόκειται για εφαρμογή του δόγματος ότι τις εκλογές κερδίζει όποιος επιβάλει στους ψηφοφόρους το δικό του δίλημμα.

Το δίλημμα που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εάν θα συνεχισθούν οι πολιτικές που συσσωρεύουν οικονομικά και κοινωνικά ερείπια και μετατρέπουν την Ελλάδα σε μεταμοντέρνα αποικία. Για να παρακάμψει το πραγματικό αυτό δίλημμα, η κυρίαρχη προπαγάνδα ισχυρίζεται ότι το μνημόνιο τελειώνει και, ως εκ τούτου, όλα αυτά θα είναι σύντομα παρελθόν. Λες και το πρόβλημα είναι το μνημόνιο ως νομικό κείμενο και όχι η συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών.

Για να μεταθέσει το κέντρο βάρους της προεκλογικής αντιπαράθεσης και να επιβάλει το εκβιαστικό δίλημμα «ευρώ ή δραχμή;», η «παράταξη του μνημονίου» έχει ανάγκη από αφορμές. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δηλώνει ότι επιδιώκει την παραμονή στην ευρωζώνη. Γι’ αυτό και το μιντιακό σύστημα υπερπροβάλλει την άποψη και τις παρεμβάσεις της κομματικής μειοψηφίας.

Η Αριστερή Πλατφόρμα διατηρεί ανοικτό το ζήτημα του νομίσματος, επικαλούμενη την απόφαση του Συνεδρίου ότι μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υποκύψει σε εκβιασμούς και θα ακυρώσει τις μνημονιακές πολιτικές. Η πτέρυγα Λαφαζάνη θεωρεί ότι η σύγκρουση με το ευρωιερατείο μπορεί να οδηγήσει σε έξοδο από την ευρωζώνη. Γι’ αυτό και ζητάει επισήμως να υπάρξει σχετική προετοιμασία.

Αν και ούτε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ευρωιερατείο επιθυμούν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, εάν η διαφωνία προσλάβει διαστάσεις ρήξης, τίποτα δεν αποκλείεται. Η πτέρυγα Τσίπρα, όμως, αποφεύγει επιμελώς να συζητήσει αυτό το ενδεχόμενο, για να μη δώσει λαβές και τροφή στην επιθετική προπαγάνδα της «παράταξης του μνημονίου». Δεν ισχύει το ίδιο, όμως, με την Αριστερή Πλατφόρμα, η οποία δείχνει να έχει άλλες πολιτικές προτεραιότητες.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει ότι θα απαντήσει με δημοψήφισμα εάν δεχθεί εκβιασμό από το ευρωιερατείο. Προφανώς, το ερώτημα που θα τεθεί δεν θα είναι «ευρώ ή δραχμή;». Οι ψηφοφόροι θα ερωτηθούν εάν επιθυμούν την αλλαγή ή τη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών. Αυτό, ωστόσο, δεν αλλάζει πολύ τα πράγματα.

Η πρόκληση κλίματος πανικού στους ψηφοφόρους όταν θα στηθούν εθνικές κάλπες είναι στον σχεδιασμό της κυβέρνησης. Εχει επίγνωση ότι μόνο με την πιο ακραία καλλιέργεια και πολιτική εκμετάλλευση του φόβου μπορεί να εξισορροπήσει την οργή που προκαλεί στη μικρομεσαία θάλασσα η βίαιη ανατροπή των σταθερών του βίου της.

Στη χειραγώγηση του εκλογικού σώματος θα συμπράξει και το ευρωιερατείο, το οποίο έχει συμφέρον να αποτρέψει την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Δεδομένου ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κρίνει αποφασιστικά τη δυναμική των πολιτικών εξελίξεων και του εκλογικού συσχετισμού δυνάμεων, τις επόμενες εβδομάδες θα πάρουμε μία γεύση αυτών που θα ακολουθήσουν.

Εκλογική επίθεση της Άγκυρας στη Θράκη

Μπορεί οι προβολείς της δημοσιότητας να είναι στραμμένοι αλλού, αλλά αυτές τις ημέρες εξελίσσεται στη Θράκη η μεγαλύτερη προσπάθεια της Αγκυρας να συσπειρώσει εκλογικά και να ελέγξει πολιτικά τη μουσουλμανική μειονότητα. Θέλει να αποτρέψει την επανάληψη του εκλογικού φιάσκου των αυτόνομων μειονοτικών συνδυασμών στους δήμους της Ξάνθης και της Κομοτηνής το 2010. Λόγω ευκαιριών εκλογής και τοπικών αντιθέσεων, ήταν αδύνατη η συσπείρωση της μειονότητας στις δημοτικές εκλογές. Γι’ αυτό και το τουρκικό προξενείο επέλεξε να κάνει επίδειξη δύναμης στις ευρωεκλογές. Κατέβασε από το ράφι το κόμμα που είχε ιδρύσει ο Σαδίκ και το ρίχνει στη μάχη, με σύνθημα «Ολοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί».

Δεν πρόκειται για ρητορεία. Με την άσκηση πιέσεων, μουσουλμάνοι βουλευτές, πολιτευτές και άλλοι παράγοντες αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στα ευρωψηφοδέλτια των ελληνικών κομμάτων στα οποία ανήκουν! Σαν να μην έφθανε αυτό, όλοι σχεδόν προσέρχονται ένας-ένας στα γραφεία του εμμέσως αποσχιστικού αυτού κόμματος, για να δηλώσουν ότι το στηρίζουν στις ευρωεκλογές. Το μήνυμά τους είναι ότι όλες οι μουσουλμανικές ψήφοι πρέπει να κατευθυνθούν στον διάδοχο του Σαδίκ.

Η Αγκυρα απέδειξε ότι, σε τελευταία ανάλυση, ασκεί αποφασιστικό έλεγχο στα προβεβλημένα μειονοτικά στελέχη. Εξαίρεση δεν αποτελούν ούτε όσα ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Η λυσσασμένη αντίδρασή τους στην υποψηφιότητα της Ρομά κοινωνικής ακτιβίστριας Σαμπιχά Σουλεϊμάν επιβεβαιώνει τις εξαρτήσεις τους από το τουρκικό προξενείο.

Στην υψηλού πολιτικού συμβολισμού αυτή υπόθεση, ο Τσίπρας θα δείξει το πολιτικό μέγεθός του. Αν το τουρκικό προξενείο, μέσω των ανθρώπων του στον ΣΥΡΙΖΑ, καταφέρει τελικώς να αποκλείσει την εγκεκριμένη από την Κεντρική Επιτροπή υποψήφια ευρωβουλευτή, θα ηχούν σαν ανέκδοτο οι διαβεβαιώσεις του επίδοξου πρωθυπουργού ότι θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη Μέρκελ.

Πηγή Real

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με αφορμή τον σάλο που προκάλεσε το πρόσφατο άρθρο του βραβευμένου δημοσιογράφου Σέιμουρ Χερς, σχετικά με την εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο της Συρίας και την υποτιθέμενη ρίψη χημικών από το καθεστώς Άσαντ, τον Αύγουστο του 2013, το πρώην στέλεχος της CIA, Φίλιπ Γκιράλντι, διευθυντικό σήμερα στέλεχος στο think tank με την ονομασία «Council for the National Interest» (Συμβούλιο για το Εθνικό Συμφέρον), δεν διστάζει να καταδείξει την ανοησία της αμερικανικής πολιτικής στον πόλεμο της Συρίας. 

Απόδοση κειμένου: Παντελής Καρύκας 

Στο περιοδικό «The American Conservative», τον Δεκέμβριο του 2011, έγραφα «Αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, χωρίς διακριτικά μεταφέρουν όπλα για τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, προερχόμενα από το οπλοστάσιο του Καντάφι, από τη βάση του Ισκεντερούν της Τουρκίας». Τα ΜΜΕ αναφέρθηκαν διεξοδικά στις αποκαλύψεις του Χερς, οι οποίες ωστόσο ήταν γνωστές στους κύκλους των υπηρεσιών ασφαλείας.

Ήταν ένα μυστικό που δεν ήταν και πολύ καλά κρυμμένο, τελικά, το οποίο όμως τα ΜΜΕ δεν είχαν το θάρρος να αγγίξουν, για να μην αποκαλύψουν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα, όπως έκαναν και οι Μπους, ήταν ενεργά αναμεμιγμένη στην επιχείρηση ανατροπής ενός ακόμα καθεστώτος στη Μέση Ανατολή. Φαίνεται πως ο Λευκός Οίκος, όπως οι Βουρβόνοι βασιλείς της Γαλλίας, δεν συγχωρεί, αλλά και δυστυχώς δεν μαθαίνει.

Τα λιγοστά ΜΜΕ που ακόμα και τώρα τολμούν να αναφερθούν στο γεγονός εστιάζονται στην συνεργασία της CIA με τη ΜΙ6 και τους Τούρκους για την υπονόμευση του Άσαντ. Έτσι, η αποκάλυψη του Χερς, φάνηκε να εκπλήσσει πολλούς. Κι όμως, εδώ και τρία χρόνια, ο ρόλος της αμερικανικής και της βρετανικής κυβέρνησης ήταν εμφανής και είχε πολλάκις αποκαλυφθεί στα τοπικά μέσα στη Μέση Ανατολή. Η δε μεταφορά όπλων στην Συρία τύγχανε της απόλυτης έγκρισης της αμερικανικής και της βρετανικής κυβερνήσεως.

Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ επιδίωκαν την ανατροπή Άσαντ, τουλάχιστον από το 2003, από κοινού με την Σαουδική Αραβία, η οποία μάλιστα επιχειρούσε από ακόμα νωρίτερα την αποσταθεροποίηση του συριακού καθεστώτος. Κι αυτό γιατί για τους Σαουδάραβες, η Συρία ήταν σύμμαχος του Ιράν και κυβερνιόταν από μια «αιρετική» κυβέρνηση Αλαουιτών.

Από την πλευρά των ΗΠΑ, η σχέση της Συρίας με το Ιράν και η εμπλοκή στο Λίβανο υπέρ της Χεζμπολάχ ήταν ικανές αιτίες πολέμου, σε συνδυασμό με την άποψη, ότι η Συρία αποτελούσε την γέφυρα που ένωνε τη Χεζμπολάχ με το Ιράν. Το 2004 και το 2010 οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει κυρώσεις στη Συρία γιατί ενίσχυε τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο και για τις σχέσεις της με την Τεχεράνη. Η απόφαση του Κογκρέσου του 2010, μάλιστα, έκανε λόγο και για καθεστωτική αλλαγή στη Δαμασκό. Παράλληλα οι ΗΠΑ, μέσω και των επιτετραμμένων της στη Συρία, προκαλούσε ανοιχτά το συριακό καθεστώς. Ο τελευταίος Αμερικανός πρέσβης στην Συρία, ο Ρόμπερτ Φορντ, μίλησε επισήμως υπέρ των αντικαθεστωτικών.

Υποστηρίζοντας όμως τους αντικαθεστωτικούς, οι ΗΠΑ δεν κατάλαβαν ότι απλώς έτσι αποσταθεροποιούν όλη την περιοχή και κυρίως το Ιράκ, όπου οι ΗΠΑ πολέμησαν, υποτίθεται, για να εγκαταστήσουν ένα σταθερό δημοκρατικό καθεστώς. Αλλά και στη Συρία, μερικά χρόνια προτού οι ΗΠΑ αποφασίσουν οριστικά ότι ο Άσαντ ήταν εχθρός, είχαν μεταφέρει στη χώρα, κρατούμενους της CIA σε συνεργασία με το καθεστώς Άσαντ, ώστε να μπορούν να βασανιστούν εκεί με άνεση, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν, η χώρα του οποίου έχει κοινά σύνορα με τη Συρία και ανησυχεί ιδιαίτερα για τους Κούρδους αυτονομιστές που επιχειρούσαν στα τουρκο-συριακά σύνορα, λειτούργησε ως μεσάζοντας του μυστικού πολέμου των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Όταν οι υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία αντικαθεστωτικοί πήραν τα όπλα και άρχισαν τον πόλεμο, η Τουρκία αποτέλεσε το κράτος-κλειδί για τις επιθετικές επιχειρήσεις κατά της Συρίας.

Ο Ερντογάν εσφαλμένα υπολόγισε ότι ο Άσαντ κατέρρεε και αρκούσε ένα μικρό σπρώξιμο για να πέσει, θεωρώντας ως δεδομένο ότι θα δημιουργηθεί μια νέα ανίσχυρη Συρία που θα του επιτρέψει τον σχηματισμό μιας «ουδέτερης ζώνης», από όπου θα ήλεγχε τους Κούρδους.

Ο Χερς ανέφερε πως ο πρόεδρος Ομπάμα δεν επιτέθηκε τελικά στη Συρία μετά τις πλαστές καταγγελίες των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών, ότι η Δαμασκός ήταν υπεύθυνη για τη ρίψη χημικών, στις 21 Αυγούστου του 2013 – η ρίψη χημικών θεωρείτο από τους Αμερικανούς η αιτία πολέμου κατά του Άσαντ. Η πληροφορία αυτή ήταν γνωστή στους κύκλους των υπευθύνων ασφαλείας και σε έμενα προσωπικά.

Ωστόσο, η πραγματική αποκάλυψη ήταν το βάθος της τουρκικής εμπλοκής που αποκάλυψε ο Χερς, ώστε ο Ερντογάν να προκαλέσει την αμερικανική επέμβαση που τόσο επιθυμούσε, παραχωρώντας τα προς ρίψη χημικά στο Μέτωπο Αλ Νούσρα, ώστε να πραγματοποιηθεί η επίθεση.

Είναι αλήθεια όσα ελέχθησαν; Τα γεγονότα μαρτυρούν πως ναι, καθώς ακολούθησε το επεισόδιο με την κατάρριψη του συριακού MiG-23 και η διαρροή της συνομιλίας του Νταβούτογλου με τον επικεφαλής της ΜΙΤ, για τουρκική επίθεση στην Συρία με πρόσχημα την ασφάλεια του τάφου του Σουλεϊμάν χαν. Όσοι απορρίπτουν τις αποκαλύψεις του Χερς, λέγοντας ότι οι Τούρκοι δεν είναι ικανοί για κάτι τέτοιο, αδυνατούν να κατανοήσουν ότι αρκούν μερικοί τεχνικοί, μερικοί χημικοί και μερικά φορτηγά για να μεταφέρουν τα χημικά. Αυτά είναι εντός του πλαισίου των ικανοτήτων της ΜΙΤ, μιας υπηρεσίας με την οποία έχω συνεργαστεί και σέβομαι, ακριβώς αυτές της ικανότητες της.

Σύμμαχοι όπως η Τουρκία, εκμεταλλεύονται απλώς την αβεβαιότητα του Λευκού Οίκου, ο οποίος εξακολουθεί να αναζητά μια επιτυχία στην εξωτερική του πολιτική, ενώ παράλληλα είναι ανίκανος να καθορίσει ακόμα και τα πιο γνήσια αμερικανικά συμφέροντα. Η Συρία κάθε άλλο παρά αθώα είναι. Αλλά αποτέλεσε το καθαρτήριο για μια σειρά αμερικανικών αστοχιών. Η Τουρκία στο μεταξύ εκμεταλλεύτηκε τη σύγχυση για να πατάξει τους διαφωνούντες και να θεσμοθετηθεί τις αυταρχικές τάσεις του Ερντογάν.

Δέκα χρόνια αμερικανικής ανάμιξης, σε συνδυασμό με την άγνοια όσον αφορά τις πιθανές συνέπειες, έχουν οδηγήσει σε πάνω από 100.000 νεκρούς στην Συρία και στην ανάπτυξη τρομοκρατικών υποδομών στην αραβική ενδοχώρα. Πρόκειται για μια ακόμα καταστροφική αμερικανική πολιτική κίνηση, χωρίς διαφαινόμενη διέξοδο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Η Συμμαχία αποφάσισε να ενισχύσει την ανατολική Ευρώπη, με επιπρόσθετες εναέριες περιπολίες και με την αποστολή πολεμικών πλοίων στη Βαλτική Θάλασσα αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα telegraph και το ρωσικό πρακτορείο RIA Novosti.

Τουλάχιστον τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη κρούσεως τύπου Typhoon, θα μετασταθμεύσουν από βάση του Ηνωμένου βασιλείου, σε προωθημένο πολεμικό αεροδρόμιο στην Λιθουανία, για να πραγματοποιούν εναέριες περιπολίες στις χώρες της Βαλτικής, αναφέρει το πρακτορείο BBC.

Εκτός από τα βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη «Typhoon» στις βαλτικές χώρες θα περιπολούν και έξι πολωνικά μαχητικά.

Μια τέτοια κίνηση από την πλευρά του ΝΑΤΟ συνδέεται άμεσα με την αυξανόμενη ένταση με την Ρωσία, σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, αναφέρει το δημοσίευμα.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν δήλωσε νωρίτερα ότι η συμμαχία προτίθεται να διαθέσει στην Ανατολική Ευρώπη, επιπλέον στρατιωτικό προσωπικό για την ενίσχυση της ετοιμότητας και των ασκήσεων των μελών της συμμαχίας, καθώς τα σχέδια άμυνας σε σχέση με την Ουκρανία έχουν τροποποιηθεί.

Επιπλέον, η Συμμαχία αποφάσισε να ενισχύσει τις περιπολίες στην ανατολική Ευρώπη, αποστέλλοντας πολεμικά πλοία στη Βαλτική Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, ο Ράσμουσεν τόνισε ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει ακόμη λάβει απόφαση για την τοποθέτηση μόνιμων βάσεων στην Ανατολική Ευρώπη.

Σχόλιο: Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα telegraph και τον δημοσιογράφο Andrew Critchlow, «η επιθετικότητα του Βλαντιμίρ Πούτιν, έφερε στα σύνορα της Ευρώπης τον φόβο, ο οποίος βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην χώρα μας( Βρετανία). Θέτοντας το ζήτημα με έναν τρόπο που κανείς βρετανός πρωθυπουργός, δεν το είχε να αντιμετωπίσει σοβαρά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μαζί με το υπόλοιπο Ανατολικό Μπλοκ. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν, ότι ο πόλεμος εναντίον της Ρωσίας στην Ευρώπη είναι ένα πιθανό ενδεχόμενο, αλλά εάν «Θεός φυλάξοι» αυτό γινόταν πραγματικότητα, κανένα Λονδίνο, Βερολίνο ή Παρίσι δεν θα ήταν είναι κατάλληλα εξοπλισμένα για να τον αντιμετωπίσουν».

...εμείς δεν είχαμε ένα κοτζάμ πρωτογενές πλεόνασμα και δεν ξέραμε και τί να το κάνουμε;
Τί σκ@τά μας λεν οι κουτόφραγκοι;
Πού το βρήκε εκείνη η Eurostat ότι έχουμε δημοσιονομικό έλλειμμα 12,7% του ΑΕΠ, και συνολικό χρέος 175,1%;
Και ποιά είναι αυτή πιά που τα ξέρει όλα; Και με τέτοια ακρίβεια!
Σιγά κυρά μου! Σε ξέρει η μάνα σου; Τί Eurostat  και αηδίες;

Μπορείς να ξέρεις εσύ περισσότερα απ' το δικό μας παιδί το ψηλό, το τσίλικο, το μπάνικο; Μη λέμε χαζά!

Τί πάει να πεί δηλαδή ότι το δικό μας το έλλειμμα είναι το δεύτερο χειρότερο όχι μόνο μεταξύ των 18 χωρών της Eυρωζώνης, αλλά και μεταξύ των 28 κρατών όλης της ΕΕ
Αφού η παλικαρίνα απ' την Καλαμάτα, τούπε λέει το Στουρνάρι ότι έχουμε περίσσεμα! Κι όποιος πεινάει, λέει, νάρθει να πάρει ''συμπλήρωμα''!  Όπως κάναμε στην κατασκήνωση όταν είχε πατάτες τηγανητές!

Και τί πάει να πεί ότι το χρέος της Ελλάδας αποτελεί νέο πανευρωπαϊκό αρνητικό ρεκόρ;
Ρε, δεν τ' αφήνετε αυτά μεγάλοι άνθρωποι, που μη δείτε άλλον να προκόψει, μη δείτε κιμπάρη άντρα να πάει μπροστά, με τα success story του και με τα όλα του, αμέσως να τον κακολογήσετε, να τον ''θάψετε''!  Ντροπή ''κατίνες''!

Και άντε, ας πούμε ότι έχετε και λίγο δίκιο!   
Τα λένε αυτά προεκλογικές μέρες;  Τί θέλετε δηλαδήΝα πάθει ο ασίκης κανά στραπάτσο, και να βρεθεί να κοιτάει το ταβάνι του σπιτιού του τ' ανάσκελα;  Αυτό θέλετε;
Αφού για σάς δουλεύει ο λεβένταρος!  Για την τσεπούλα σας και το καλό σας!  Ναρθούν δηλαδή τίποτε άλλοι και να μπλέξετε;

Άϊντε λοιπόν, αφήστε τις μ@λακίες, κι ελάτε όλοι μαζί ν' αναφωνήσουμε:
Ζήτω το πρωτογενές πλεόνασμα!  Ζήτω το success story! ΖΗΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΨΕΥΤΑΡΑ!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
 
Είναι πασίγνωστη η παροιμία «δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι….». Έτσι και ο κύριος Σαμαράς. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ποιος είναι…  
Αρκεί να δεις τους φίλους του!  
Ποιοι τον συμβουλεύουν και τον υπερασπίζονται για να καταλάβει κανείς ποιοι μας διοικούν!!! 
Αφορμή για τις σχέσεις αυτές μας έδωσε άρθρο που διαβάσαμε σε ιστοσελίδα που όπως λέγεται εκφράζει τις απόψεις του Μεγάρου Μαξίμου και «κατακεραύνωνε» την κ. Ντόρα Μπακογιάννη.  
Και τι δεν διαβάσαμε σε αυτό το άρθρο.  
Για υπονόμευση της ΝΔ, ότι εξ αιτίας της κας Ντόρας μίκρυνε στις προηγούμενες εκλογές το κόμμα αυτό, τι ότι τον κροταλία δεν τον ξαναβάζεις στο σπίτι σου αλλά τον πατάς στο κεφάλι… 

Αφορμή για όλα αυτά ήταν η δήλωση της κας Μπακογιάννη ότι, «τα κόμματα θα κριθούν από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών», επειδή μόνο σε αυτές τις εκλογές «η ψήφος είναι πολιτική. Ενώ στις περιφερειακές εκλογές δεν κρίνονται τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα»… 
Δηλαδή τι δήλωσε η κα Μπακογιάννη που τους ενόχλησε;  
Το αυτονόητο… Τίποτα παραπάνω.  
Τώρα με τα εσώψυχα και τις σκέψεις της κόρης του επιτίμου, δηλαδή γιατί έκανε τώρα αυτές τις δηλώσεις, που αποσκοπεί, και τα παρόμοια, εμάς τουλάχιστον δεν μας απασχολούν.  
Εμάς απλά μας ενδιαφέρει αν ισχύει αυτό που δήλωσε η κα Μπακογιάννη.  
Όσον αφορά δε τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση θα θυμίσουμε μια «λεπτομέρεια».  
Την νίκη σε αυτές τις εκλογές, ο κάθε υποψήφιος την πιστώνει στον εαυτό του, ενώ την ήττα στο κόμμα!!! 
Ας μην ξεχνάμε πόσες φορές ο δημαρχιακός θώκος έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη και για να φτάσει κανείς στην αρχηγία ενός κόμματος… 

Αλλά ούτε εκεί είναι το «κυρίως» θέμα, για εμάς τουλάχιστον…  Είναι το ποιος τα γράφει αυτά, για ποιον;  Κάποιοι που λέγεται ότι εκφράζουν τις απόψεις κ. Σαμαρά, για την κυρία Μπακογιάννη…  
Δηλαδή τότε οι Νεοδημοκράτες τι θα έπρεπε να λένε, να γράφουν, για τον κύριο Σαμαρά; 
Αυτός δεν μίκρυνε το κόμμα;  
Αυτός μάλιστα δεν έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη, την κυβέρνηση της ΝΔ;  
Αυτός δεν δημιούργησε το αλήστου μνήμης εκείνο «από-κόμμα», την Πολιτική Άνοιξη; 
Άρα εδώ ισχύει και άλλη μια πασίγνωστη παροιμία.  Είπε ο «γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»!!!! Αυτόν τον κύριο δεν τον περιμάζεψε στην συνέχεια και τον έβγαλε από την πολιτική αφάνεια η Νέα Δημοκρατία.  
Αλλά η εν λόγω ιστοσελίδα στην προσπάθεια της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα έγραψε και κάτι άλλο «ωραίο».  Ότι «το μέγεθος της αγνωμοσύνης της κυρίας εκφράζεται και με το γεγονός ότι ο Αντ. Σαμαράς έκανε τον αδελφό της (με τις γνωστές ... ικανότητες) υπουργό και τον γιό της υποψήφιο Περιφερειάρχη».  
Χρειάζεται λοιπόν κάτι άλλο για να αντιληφθούν όλοι ποιος, ποιοι μας κυβερνούν;  Ο πρωθυπουργός της χώρα, έχει βάλει υπουργό, και μάλιστα σε καίριο υπουργείο, έναν με «γνωστές …ικανότητες» απλά και μόνο για να ικανοποιήσει την αδελφή του εν λόγω υπουργού!!!!  
Και σε καιρό ανείπωτης κρίσης!!!! 
Ήμαρτον Θεέ μου, που λέει και ο γνωστός αθλητικός δημοσιογράφος… 

Αλλά ο κύριος Σαμαράς έχει και άλλους φίλους…  πολλούς… Ένας από αυτούς είναι και ο κύριος Παπασταύρου.  Δυστυχώς καμία σχέση με αυτόν από την Ελληνική ταινία το Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο… δηλαδή του Θεμιστοκλέους Παπασταύρου… 
Μάλιστα τις τελευταίες ημέρες εντελώς τυχαία ο Τύπος έχει κατακλυστεί από δημοσιεύματα που τον εμφανίζουν ως τον νέο τσάρο της οικονομίας.  
Θα μας πείτε υπάρχει κάποιος καλύτερος για να αναλάβει την θέση αυτή;  
Φυσικά και όχι!!! 
Και πως καταλήξαμε εμείς σε αυτό το συμπέρασμα;  
Μα διαβάζοντας την λίστα Λαγκάρντ!!!!  
Ως γνωστόν σύμφωνα με τις καταγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ,το όνομα του κ. Παπασταύρου εμφανίζεται σε αυτήν ως συνδιαχειριστή λογαριασμού 550 εκατ. δολαρίων… Ο ίδιος το αρνείται και μάλιστα τόνιζε ότι δεν είχε καμία σχέση με τον εν λόγω λογαριασμό και ότι η μόνη εμπλοκή του στη λίστα σχετίζεται με λογαριασμό 5,4 εκατ. δολαρίων πελάτη του. Οι εξηγήσεις του έγιναν αποδεκτές από τον κ. Σαμαρά και δεν επηρεάστηκε στο ελάχιστο η θέση του στο στενό πρωθυπουργικό σύστημα εξουσίας, όπως γράφτηκε στα ΜΜΕ!!!  

Άλλωστε γιατί να μην γίνουν δεκτές από τον κύριο Σαμαρά οι εξηγήσεις;   
Αν του ζητούσε να παραιτηθεί, το επόμενο βήμα θα ήταν να παραιτηθεί και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.  
 Άλλωστε είναι σε όλους γνωστό ότι πολλοί δικηγόροι εμφανίζονται ως διαχειριστές λογαριασμών όταν δεν θέλει να εμφανιστεί ο ίδιος ο επιχειρηματίας.  
Τώρα για ποιους λόγους γίνεται αυτό, εμείς είμαστε πολύ λίγοι για να τους αντιληφθούμε… 
Λέτε να είναι λόγω «ξεπλύματος», λόγω «φοροδιαφυγής», γιατί κάποιος θέλει να «κρύψει» εισοδήματα;  
Κάποιος να μας διαφωτίσει… 
Μήπως έπρεπε οι δικαστικές αρχές να ξεδιαλύνουν το θέμα αυτό;  
Ο Οικονομικός Εισαγγελέας;  
Ένα όμως είναι αυτό που μας ανησυχεί πραγματικά…  
Η οικογενειοκρατία.  Μήπως γίνει ο κ. Παπασταύρου υπουργός Οικονομικώς και μας «κουβαλήσει» και την μητέρα του και τον πατέρα του στο Υπουργείο… 
Και μην παρεξηγηθούμε, τα γράφουμε αυτά θεωρώντας ότι είναι εν ζωή και καλά και οι δύο τους, και κάνουμε τον συνειρμό ότι αφού τους είχε συνδικαιούχους σε ένα τραπεζικό λογαριασμό που διαχειριζόταν για λογαριασμό ενός Έλληνα επιχειρηματία, θα είναι και στενότατοι συνεργάτες του…. 
Άλλωστε πρέπει να είναι πάγια τακτική οι δικηγόροι που είναι διαχειριστές τέτοιων λογαριασμών επιχειρηματιών να βάζουν ως συνδικαιούχους τους γονείς τους…  
Τέτοια εμπιστοσύνη τους έχουν οι επιχειρηματίες!!!! 

Τώρα μια ιστορία που είχε ακουστεί στα Αθηναϊκά σαλόνια για την κόρη «ταμία» κάποιου πολιτικού που «κληρονόμησε», δεν ήταν συνδικαιούχος, τεράστια κατάθεση γιατί αποβίωσε ο πατέρας της πριν προλάβει να μεταφέρει τα χρήματα στον δικαιούχο, και μετά η ίδια δεν επέστρεφε τα χρήματα στον δικαιούχο, αν αληθεύει η ιστορία αυτή, θα είναι και μοναδική περίπτωση!!! 
Βέβαια ο κύριος Σαμαράς όπως αναφέρουμε και ανωτέρω για τον λόγο που εξηγήσαμε αποδέχθηκε τις εξηγήσεις του κ. Παπασταύρου. 
Σιγά μην παραιτηθεί για αυτό τον λόγο.  
Εδώ δεν παραιτήθηκε με την υπόθεση Μπαλτάκου, για το αλισβερίσι του με την Χρυσή Αυγή και όλα τα άλλα, το λιγότερο υποτιμητικά για αυτόν, που ακούσαμε όλοι στο περίφημο βίντεο.  
Εδώ δεν παραιτήθηκε για τα όσα δεινά επέβαλε στον Ελληνικό λαό, για αυτό θα παραιτηθεί;  
Πάντως εμείς με το δημοσίευμα της φιλικής προς το Μαξίμου ιστοσελίδας, όπως λέγεται, θα συμφωνήσουμε λόγω συνθηκών σε ένα σημείο.  
Ότι τον κροταλία τον πατάς στο κεφάλι… Δεν τον ξαναβάζεις σπίτι σου…   
Σκεφθείτε πόσα δεινά θα είχαμε αποφύγει όλοι μας αν είχε γίνει αυτό εδώ και μερικά χρόνια…  
Μπορεί να είχε γίνει και πάλι επιχειρηματίας… 
Της πίτσας ή ,ότι άλλου…
Από τι θα είχαμε γλυτώσει… 
Πωπώωωωω!!!!!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Ο πρωθυπουργός της Περιφερειακής Κυβέρνησης της Σκωτίας, Alex Salmond εξέφρασε τον θαυμασμό του, για τις δραστηριότητες του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Β. Πούτιν έχει αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια της Ρωσίας διεθνώς. Ο Salmond είπε επίσης ότι κατανοεί τους λόγους της δημοτικότητας του ηγέτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Παράλληλα δήλωσε ότι, δεν εγκρίνει ορισμένες «πτυχές» των ρωσικών ενεργειών, αναφέρει το βρετανικό περιοδικό το περιοδικό GQ.

Οι δηλώσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν σε συνέντευξη του, αποσπάσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στις 28 Απριλίου 2014. Την συνομιλία, διεύθυνε ο γνωστός δημοσιογράφος Alastair Campbell, πρώην υπεύθυνος της εκλογικής καμπάνιας του Εργατικού Κόμματος και στενός συνεργάτης του πρώην βρετανού πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ.

Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ITAR - TASS, ο Campbell ρώτησε τον Salmond για τη σχέση του με τους ηγέτες του κόσμου. Ο πρωθυπουργός της Σκωτίας εξήρε την επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης, Άνγκελα Μέρκελ. «Νομίζω ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος είναι αρκετά αποτελεσματική. Ορισμένοι δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν την επιρροή της Γερμανίας. Δεν είμαι ένας από αυτούς», είπε ο Σάλμοντ.

Επίσης ο ίδιος εξέφρασε θετική, αν και κάπως επιφυλακτική στάση απέναντι στον αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Σύμφωνα με τον Salmond, είναι ικανοποιημένος με τον τρόπο που ο ηγέτης των ΗΠΑ διεξάγει τις πολιτικές του εκστρατείες, αλλά, κατά την άποψή του, ο Ομπάμα «θα μπορούσε να κάνει περισσότερα» στις δημόσιες δραστηριότητές του, γράφει η εφημερίδα Telegraph.

Όσον αφορά το ζήτημα της στάσης προς τον Β. Πούτιν, ο Salmond είπε «Φυσικά και δεν εγκρίνω μια σειρά από ενέργειες της Ρωσίας, αλλά νομίζω ότι ο Πούτιν είναι πιο αποτελεσματικός από ό, τι αν κρίνουμε εμείς και από ότι γράφουν στον Τύπο. Μπορείτε να δείτε γιατί απολαμβάνει τέτοια στήριξη στη Ρωσία»!

«Το ερώτημα φίλε, δεν είναι εάν θαυμάζει κανείς το έργο του Πούτιν, είπε ο Salmond στο βρετανό δημοσιογράφο.
«Ορισμένες πτυχές του έργου του ( Πούτιν) έχουν σε μεγάλο βαθμό αποκαταστήσει την χώρα, μαζί και την αξιοπρέπεια της Ρωσίας, και αυτό πρέπει να είναι καλό», δήλωσε ο Σκωτσέζος πολιτικός.
«Υπάρχουν ορισμένες πτυχές της συνταγματικότητας της Ρωσίας καθώς και η σχέση μεταξύ των επιχειρήσεων και της πολιτικής, οι οποίες, φυσικά, είναι δύσκολο να τις θαυμάζουμε. Αλλά οι ρώσοι είναι υπέροχοι άνθρωποι, πολύ καλοί άνθρωποι», πρόσθεσε ο ίδιος.

Πριν από ένα μήνα, σε συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Campbell, που δημοσιεύθηκε και πάλι από το περιοδικό GQ, στο ίδιο πνεύμα μίλησε και ο Nigel Faraj, ηγέτης του Κόμματος της Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (PNSK). Το ερώτημα για το ποιος είναι ο παγκόσμιος ηγέτης τυγχάνει διεθνής αναγνώρισης, ο Nigel Farage είπε ότι, «ως master operations, και όχι ως άνθρωπος, θα έλεγα ο Πούτιν», «για παράδειγμα, ο τρόπος που «έπαιξε» στην περίπτωση της Συρίας. «Έξοχα», εξήγησε την άποψή του ο Farage. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι τα λόγια του δεν σημαίνουν συμπάθεια στη ρωσική πολιτική, κατέληξε το άρθρο.

Σχόλιο: Προφανώς κάτι αλλάζει στην αγγλική πολιτική σκηνή με την επερχόμενη ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας. Μια ανεξάρτητη Σκωτία που έχει προκαλέσει μόνο πονοκεφάλους. Δύο βρετανοί πολιτικοί «διαφοροποιούνται» από την επίσημη βρετανική πολιτική και θαυμάζουν τον Β. Πούτιν. Πιθανόν να θεωρούν ότι η Ρωσία κάποια στιγμή μπορεί να έρθει ακόμα πιο κοντά με την ευρωπαϊκή ήπειρο, μιας και εκεί ανήκει. Μην ξεχνάμε τον 18ο αιώνα και την θέση της Ρωσίας μαζί με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Από την άλλη πλευρά οι υπόλοιποι ευρωπαίοι πολιτικοί πρέπει και οφείλουν να αποκτήσουν την δική τους «φωνή» και οπτική γωνία όσο αφορά την πολιτική, την άμυνα, την ασφάλεια και πλήθος άλλων θεμάτων, που αφορούν Ευρώπη.
Αυτό δεν συνεπάγεται επ’ ουδενί την υιοθέτηση της Γερμανίας, Γαλλίας, Αγγλίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας ως «προστάτη» της Ευρώπης. Θέματα φλέγοντα όπως η ανεξέλεγκτη μετανάστευση ειδικά ισλαμιστών μεταναστών, τείνουν να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της γηραιάς ηπείρου, θέτοντας παράλληλα θέμα, σχετικά με την ασφάλεια και την δυνατότητα εργασίας.
Επίσης η δημοσιονομική πολιτική και η ΕΚΤ οφείλουν να αλλάξουν ριζικά την πολιτική τους, σταματώντας αμέσως την ατέρμονη λιτότητα προς όφελος των τραπεζών, διότι η ανεργία που μαστίζει ήδη την Ευρώπη, θα αποτελέσει το τέλος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος όπως το ονειρεύτηκε το 1955, η τότε ευρωπαϊκή πολιτική τάξη.
Επίσης να μην ξεχνούν ποτέ οι ευρωπαίοι, ότι κάποιοι έλληνες πριν από αιώνες πολέμησαν στον Μαραθώνα και στις Θερμοπύλες για να μείνει ελεύθερη αυτή η ευρωπαϊκή ήπειρος, ποτέ!


Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσαν να ανοίξουν την «κερκόπορτα» για μία νέα εθνική καταστροφή
Ανίκανοι ή επιτήδειοι οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί;
Τρεις ημέρες χρειάστηκαν, μόνο, για να θέσουν τα θεμέλια σμίκρυνσης της Ελλάδας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Το κακό έχει ήδη γίνει στη Θράκη, μετά την πρόσφατη «παρέμβαση» των «αρμοδίων», που έγινε όμως για πολιτική εκμετάλλευση και όχι για να αντιμετωπιστεί το επί δεκαετιών υπάρχον πρόβλημα. Αποτέλεσμα αυτής της «διείσδυσης» επί μίας ρητά λανθασμένης προσέγγισης επί των όσων επί δεκαετίες συμβαίνουν στη Θράκη, ήταν να υπάρξει ζημία και όχι κάποιο όφελος, για τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Στην «υπόθεση» της Θράκης, ενεπλάκησαν όλοι εκείνοι που είτε γνώριζαν και σιωπούσαν, προκειμένου να αποκρύψουν τα εγκληματικά τους λάθη και σε μία προσπάθειά τους να συνεχίσουν να αποκομίζουν οφέλη κατόρθωσαν αφελώς(;) να επιφέρουν περισσότερη εθνική ζημία. 
Επίσης, και αυτό αποτελεί κοινή διαπίστωση, στο «θέαμα» που στήθηκε τις τελευταίες ημέρες στην πλέον ευαίσθητη εθνικά ακριτική περιοχή της Ελληνικής Θράκης, βρήκαν ευκαιρία να εμπλακούν και εκείνοι που δεν γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στην περιοχή και τώρα βρήκαν την ευκαιρία (είτε για να δικαιολογήσουν τον μισθό τους είτε για να ζήσουν κι αυτοί το δεκάλεπτο της διασημότητας) να πούνε την άποψη τους χωρίς όμως να έχουν καμία απολύτως ιδέα για την πραγματική φύση του θέματος και για τα όσα πραγματικά διακυβεύονται στην Ελληνική Θράκη.

Σε κάθε περίπτωση, η «εισβολή» που πραγματοποιήθηκε τις τελευταίες ημέρες στην Ελληνική Θράκη, επέφερε ζημιογόνα αποτελέσματα, αφού έγινε κατορθωτό να υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση από την κυβέρνηση η οποία επέλεξε εντέχνως να «διαγράψει» τις επί σειράς δεκαετιών τραγικές πολιτικές ευθύνες των εκάστοτε κυβερνώντων και να εστιάσει στην ευθύνη της «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, για να κατορθώσει να χτυπήσει στο «ευαίσθητο» για την αξιωματική αντιπολίτευση σημείο της μη παρακολούθησης της εθνικής πολιτικής της χώρας.

Ο Αντώνης Σαμαράς και το επιτελείο του, γνωρίζοντας την θέση του ΣΥΡΙΖΑ επί των εθνικών θεμάτων, περίμεναν τη στιγμή που προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα έκανε το μοιραίο λάθος, προκειμένου να υπάρξει η κατάλληλη κομματική εκμετάλλευση για να μειωθούν τα ποσοστά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επιτηδευμένα, η κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνει την πρώτη κίνηση, γιατί γνώριζε και το δικό της "αμαρτωλό" παρελθόν, το οποίο φυσικά και θα υπενθύμιζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αντώνης Σαμαράς και η παρέα του, περίμεναν υπομονετικά, με στρατηγικό σχεδιασμό, το λάθος της Κουμουνδούρου. Μαθηματικά ήταν σχεδόν αδύνατο να αποφευχθεί. Και αυτό το "λάθος", όπως ήταν αναμενόμενο, συνέβη. Και η κυβέρνηση, δια των εντεταλμενων της οργάνων στον χώρο της ενημέρωσης το "εκμεταλλεύτηκε" με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
Το πρόβλημα της Θράκης, όμως, είναι η γνωστή μη συμβατή με τα εθνικά θέματα πολιτική της Κουμουνδούρου ή ο κίνδυνος της δράσης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των έμμισθων πρακτορίσκων του που δρουν στην περιοχή, αλλά και εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου; 
Είναι απολύτως σαφές πως το πρόβλημα είναι πολιτικό και, για την ακρίβεια, είναι η μη διάθεση εφαρμογής των νόμων και προάσπισης των εθνικών συμφερόντων από την Ελληνική Πολιτεία, απέναντι σε ένα τουρκικό προξενείο που λειτουργεί ως στρατηγικός επιχειρησιακός οργανισμός και των μηχανισμών που έχει κατορθώσει να δημιουργήσει εντός της Ελληνικής Επικράτειας, με μία σειρά στοχεύσεων, αλλά και με έναν τελικό σκοπό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εργαλείο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής
Το ότι, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, άγεται και φέρεται από τις στοχεύσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, έγινε αισθητό όχι μόνο από την χρόνια εκπροσώπηση μουσουλμάνων –μαριονετών του τουρκικού προξενείου- μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από την ψυχρή παρέμβαση του τούρκου προξένου στην μη συμμετοχή συγκεκριμένου προσώπου (της Σαμπιχά) στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 
Δηλαδή, διαπιστώσαμε πως η «επιρροή» ή οι σχέσεις εξάρτησης του ΣΥΡΙΖΑ από το τουρκικό προξενείο, ξεπερνούν κατά πολύ μία «συμβατή» συνεργασία για την ανάδειξη βουλευτών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και έχουν φτάσει στο σημείο ο τούρκος πρόξενος να διαγράφει από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ εκείνα τα πρόσωπα τα οποία δεν του είναι αρεστά. 

Δυστυχώς, αυτή η εξέλιξη, αποδεικνύει πως είτε ο ΣΥΡΙΖΑ άγεται και φέρεται από τις επιθυμίες και στοχεύσεις του τούρκου προξένου (δηλαδή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής), είτε δεν διαφέρει σε τίποτε από τα συστημικά κυβερνώντα κόμματα του παρελθόντος (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) και έχει αποδεχθεί και χρησιμοποιεί πολιτικές μεθόδους και επιλογές που αποδείχθηκαν απολύτως καταστροφικές και επικίνδυνες για την εσωτερική ασφάλεια και την ειρηνική συμβίωση των πολιτών της χώρας. 
Και εάν οι παρελθοντικές επιλογές αποδείχθηκαν καταστροφικές και λίαν επικίνδυνες για τα εθνικά θέματα της χώρας, πόσο πιο επικίνδυνος γίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ όταν η κεντρική του επιτροπή έχοντας αυτή τη γνώση αποφασίζει να προχωρήσει σε επιλογές που μεγιστοποιούν τα αποτελέσματα ενός ήδη διαπραχθέντος πολιτικού εγκλήματος, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τα εθνικά προβλήματα;

Τέθηκε ως πολιτικό θέμα η ύπαρξη ή μη «τούρκων» της Θράκης
Δυστυχώς, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Και η ζημιά δεν είναι μόνο πως έγινε κατορθωτό να βρεθεί η Θράκη στο επίκεντρο του ειδησεογραφικού ενδιαφέροντος και να μην υπάρξει το λογικό αποτέλεσμα, δηλαδή η άμεση απόφαση σειράς μέτρων καταστολής των παράνομων λειτουργιών και δράσεων του τουρκικού προξενείου και των παρακρατικών ομάδων – μηχανισμών που έχουν δημιουργηθεί από την Τουρκία εντός του Ελληνικού εδάφους.
Δυστυχώς, η ζημιά δεν περιορίζεται σε μία χαμένη ευκαιρία αντιμετώπισης και οριστικής λύσης ενός χρόνιου εθνικού προβλήματος. Η ζημιά είναι διπλή και επιβαρύνει επικίνδυνα την ήδη υπάρχουσα προβληματική εθνική πολιτική (η οποία επί της ουσίας είναι ανύπαρκτη και ασκείται είτε μέσα σε πλαίσια παρακολούθησης και όχι ουσιαστικής αντιμετώπισης, είτε μέσα σε πλαίσια ανεξήγητης φοβικότητας, είτε μέσα σε πλαίσια προσωπικών επιλογών και εν γένει άσκησης προσωπικών αποφάσεων των εκάστοτε αρμοδίων υπουργών).

Μέσα από όλη αυτή την (επιεικώς άκομψη) «χειρουργική» επέμβαση των μεγαλοδημοσιογράφων και άλλων ανίδεων, έγινε κατορθωτό το ακατόρθωτο. Φτάσαμε στο σημείο να συζητείται ο αυτοπροσδιορισμός ή ο ετεροπροσδιορισμός των μουσουλμάνων της Θράκης σε… Τούρκους!
Και, φυσικά, η Άγκυρα επιχαίρει και χαμογελάει πονηρά, αφού αποδείχθηκε πως οι Έλληνες είναι ικανοί να βγάλουν τα μάτια τους με τα ίδια τους τα χέρια και να δημιουργήσουν προβλήματα εκεί όπου απαγορεύεται αυτά να υπάρχουν. Κι αυτό, επειδή στην προηγούμενη εβδομάδα, και με πρόσχημα την ακύρωση της συμμετοχής της Σαμπιχά στο ευρω-ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, οι «πρόθυμοι» αίφνης λαλίστατοι αναλυτές, κατόρθωσαν να προσεγγίσουν την Θράκη με τον χειρότερο δυνατό και απαγορευτικό τρόπο, αφού ως αποτέλεσμα ανέδειξαν ως «πολιτικό πρόβλημα» την διαφορά της αντίληψης μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ (ελέω κάποιων απερίγραπτων του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν δηλώσεις για «τούρκους» της Θράκης) για το πώς πρέπει να αποκαλούμε τους μουσουλμάνους της Θράκης. Δηλαδή έθεσαν δια της πλαγίας αλλά με απόλυτη ευκρίνεια το δίλημμα: εάν τους αναγνωρίζουμε ως θρησκευτική μειονότητα, άρα ως μουσουλμάνους ή ως εθνική μειονότητα, άρα ως "τούρκους"...

Τι κατόρθωσαν, δηλαδή, αυτοί οι απίθανοι τύποι μέσα σε λίγες ημέρες; Να δώσουν την εικόνα της αμφιβολίας για το αν οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι Έλληνες ή Τούρκοι!!! Αυτό που επεδίωκε η Άγκυρα με πακτωλούς χρημάτων, τελικά η Αθήνα και οι ανεγκέφαλοι(;) πολιτικοί της χώρας, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ένα ρήγμα στην εθνική πολιτική της Ελλάδας και να το προσφέρουν ως δώρο στην Άγκυρα, η οποία πέραν αυτού κατόρθωσε να εξάγει και άλλα πολλά χρήσιμα συμπεράσματα για την «εξαρτημένη από τις ψήφους» (και ίσως όχι μόνο) Ελληνική πολιτική σκηνή…

Στόχος του τουρκικού προξενείου η Συνθήκη της Λοζάνης
Τι σημαίνει, όμως, πραγματικά, αυτή η συζήτηση περί «τούρκων» ή Ελλήνων μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης; Ουσιαστικά σημαίνει την δημιουργία σοβαρού θέματος για την συνέχιση λειτουργίας της Συνθήκης της Λοζάνης. Συνθήκη με βάση την οποία έχουν καθοριστεί – επιλυθεί μία σειρά από θέματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Είναι αυτή η Συνθήκη την οποία η Τουρκία θέλει να καταργηθεί και μέσα από τις άλλες στοχεύσεις της μέσω του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, επεδίωκε επί σειράς ετών να υλοποιήσει την κατάργηση, για να φτάσει στον τελικό της σκοπό, δηλαδή στην εκ του μηδενός έναρξη ελληνοτουρκικού διαλόγου για το Αιγαίο, για την αύξηση της κυριαρχίας της επί αυτού, με αποτέλεσμα τον επηρεασμό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και τελικά μείωσης της Ελληνικής ΑΟΖ. 
Και σε αυτό τον σχεδιασμό, η Άγκυρα ξοδεύοντας πακτωλούς χρημάτων προσπάθησε να δημιουργήσει (να «χτίσει») μία «τουρκική μειονότητα» στην Ελληνική Θράκη, η οποία θα λειτουργούσε ως μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση της Ελλάδας για να αποδεχθεί αυτή με τη σειρά της «το μη χείρον, βέλτιστον»…

Για να γίνει κάτι τέτοιο κατορθωτό, η Άγκυρα χρειαζόταν την δημιουργία μίας «κρίσιμης μάζας», την οποία θα εκμεταλλευόταν στη συνέχεια με γεωπολιτικές ανακατατάξεις ή αρρυθμίες που θα προέκυπταν είτε στα Βαλκάνια είτε στην ευρύτερη περιοχή… Χωρίς να έχει δημιουργήσει αυτή την κρίσιμη μάζα (δοκίμασε με τον ανεξάρτητο συνδυασμό τουρκοφρόνων να «καταλάβει» τον Δήμο Κομοτηνής και απέτυχε, αλλά ξαναδοκιμάζει σήμερα με την κάθοδο στα ευρωεκλογές του κόμματος των Γκρίζων Λύκων της Θράκης) και με υπάρχουσες γεωπολιτικές αναταραχές από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, Μέσης Ανατολής έως και την Ουκρανία, η Άγκυρα δέχθηκε ένα υπερπολύτιμο και ανέλπιστο(;) δώρο από την Ελλάδα, αφού ξαφνικά οι Έλληνες πολιτικοί, δημοσιογράφοι και αναλυτές άρχισαν να συζητούν για «τούρκους» επί της Ελληνικής Θράκης…!

Τι αναφέρει η Συνθήκη της Λοζάνης
Τι αναφέρει, όμως η Συνθήκη της Λοζάνης, το οποίο αποτελεί εμπόδιο για την τουρκική εξωτερική πολιτική, η οποία επιθυμεί διακαώς την κατάργησή της συγκεκριμένης Συνθήκης;

Αυτό που μας ενδιαφέρει βρίσκεται στο άρθρο 12 της Συνθήκης. Σε αυτό ορίζεται η επικύρωση της κυριαρχίας της Ελλάδος επί όλωv τωv vήσωv τoυ Αvατoλικoύ Αιγαίoυ εκτός της ‘Ιμβρoυ, Tεvέδoυ και Λαγoυσώv vήσωv (Mαυριώv).
Στο άρθρo 13 η Eλλάδα αvέλαβε τηv υπoχρέωση απoκλειστικά και μόvo στη Λέσβo, Χίo, Σάμo, Ικαρία vα μηv κάvει καvεvός είδoυς oχυρωματικά έργα και vα μηv εγκαταστήσει καμία vαυτική βάση σ’αυτά.
Επίσης η Λήμvoς και η Σαμoθράκη καθώς και τα vησιά Ίμβρoς, Tέvεδoς και Λαγoύσες (Mαυριές) λόγω της εγγύτητάς τους στα Στεvά, συvδέθηκαv άμεσα με τo καθεστώς τωv Στεvώv πoυ θεσπίστηκε από τηv Περί Στεvώv Σύμβαση της Λοζάvης της 24 Ιoυλίoυ 1923, στηv oπoία προβλέφθηκε καθεστώς απoστρατιωτικoπoίησης. H Σύμβαση περί καθεστώτoς τωv Στεvώv τoυ 1923 εvσωματώθηκε στη Συvθήκη της Λωζάvης και αντικαταστάθηκε στo σύvoλό της από τηv Σύμβαση τoυ Mοντρέ 20 Ιoυλίoυ 1936) περί καθεστώτoς τωv Στεvώv, τηv oπoία υπέγραψαv η Eλλάδα και η Tουρκία.

Το «καλύτερο» όμως της Συνθήκης βρίσκεται στο άρθρo 16, όπου εκτός από τηv αvαγvώριση της Eλληvικής κυριαρχίας επί όλωv τωv vήσωv τoυ Αvατoλικoύ Αιγαίoυ (πληv ‘Ιμβρoυ, Tεvέδoυ και Λαγoυσώv), η Toυρκία ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ από oπoιαδήπoτε αξίωση από τα παραπάvω vησιά και κατά συvέπεια δεv επιτρέπεται καμία αμφισβήτηση από καvέvαν της εθvικής κυριαρχίας της Eλλάδας επί τωv vήσωv τoυ Αιγαίoυ, με αποτέλεσμα να αποκλείεται η Τουρκία από κάθε πιθανότητα διεκδίκησης ή έστω και ελάχιστης απαίτησης επί του Αιγαίου, άρα και κάθε πιθανότητας άσκησης πίεσης για συγκυριαρχία ή συνεκμετάλλευσή του. 
Εκτός και εάν η Τουρκία αποφασίσει να κηρύξει τον πόλεμο στην Ελλάδα, προφασιζόμενη κάποια ήδη επί της ουσίας κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης, άρα και "καταπάτηση" από την πλευρά της Ελλάδας μέρος του Αιγαίου που μονομερώς (αλλά χωρίς νομική αιτιολόγηση) και σήμερα η Τουρκία θεωρεί ως τουρκικό. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της αναγνώρισης (έστω και έμμεσης από την Ελληνική πλευρά) είτε με εκμετάλλευση μίας ήδη υπάρχουσας άτυπης συμφωνίας μεταξύ Ανδρέα Παπανδρέου και Οζάλ, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου υπέγραψε την μη εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Μπάμπουρας» (ανατολική της νήσου Θάσου), λόγω ενστάσεων και απειλής πολέμου από την πλευρά της Τουρκίας.

Η περίπτωση των Δωδεκανήσων
Όταν υπογράφηκε η Συνθήκη της Λοζάνης, βέβαια, τα Δωδεκάνησα ανήκαν ακόμη στους Ιταλούς…;) Οπότε για να ολοκληρωθεί η εικόνα για τα νησιά, κι επειδή αυτό μας συνδέει με μία άλλη πονεμένη ιστορία, αφού μετά τον ΒΠΠ' τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, την οποία η Τουρκία από το Δεκέμβριο του 1995, με τα γνωστά γεγονότα, άρχισε να αμφισβητεί την επικυριαρχία της Ελλάδος, τελείως αυθαίρετα , φυσικά, και κατά παράβαση των παραπάνω κοινά αποδεκτών και υπογεγραμμένων συνθηκών.
Σημειώνουμε πως η Τουρκία είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά.
Εν κατακλείδι, οι Τούρκοι εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι δεν κατονομάστηκαν ένα προς ένα τα νησιά και άρχισαν να αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων και αν συνεχίσουμε έτσι, πιστεύουμε ότι θα αρχίσουν σιγά σιγά να προσπαθούν να γκριζάρουν και μικρονησίδες, αν και όπως ήταν φυσικό, υπήρχαν και χάρτες που έδειχναν τα όρια αυτής της Ελληνο-ιταλικής συμφωνίας.
Οι Τούρκοι δεν αποδέχονται αυτή την Συνθήκη (των Παρισίων) με την οποία τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα και παριστάνουν ότι δεν τους δεσμεύει κάτι που είναι συμπεφωνημένο μεταξύ άλλων κρατών.
Άρα, η "επέκταση" της τουρκικής δραστηριότητας, στα Δωδεκάνησα, όπου προσπαθεί χρησιμοποιώντας το "μοντέλο της Θράκης" να δημιουργήσει μία "τουρκική μειονότητα", θα πρέπει να ανησυχεί περισσότερο του δέοντος από τους "αρμόδιους" κυβερνητικούς ή τους τοπικούς φορείς, οι οποίοι ήδη διαπιστώνουν πως κάποια συμβάντα έχουν πολλαπλά σημεία ταύτισης με την Ελληνική Θράκη και την δραστηριότητα του τουρκικού προξενείου και των μηχανισμών του. Και αυτά, είναι απλώς το "προοίμιο" επικείμενων δράσεων εκ μέρους της Τουρκίας, αφού όργανα του τουρκικού παρακράτους που δρα στην Ελληνική Θράκη επισκέπτονται συχνότατα τα Δωδεκάνησα, για να μεταφέρουν την "τεχνογνωσία" τους στους μουσουλμάνους των Δωδεκανήσων, που ήδη άρχισε η Άγκυρα να χαρακτηρίζει ως "τουρκική μειονότητα"...

Εθνικά επικίνδυνοι, τόσο η κυβέρνηση όσο και αντιπολίτευση
Δυστυχώς, από την Ελληνική πλευρά, σήμερα, βρίσκονται κάποιοι απίθανοι ακαδημαϊκοί – πολιτικοί, οι οποίοι προσπαθούν να δημιουργήσουν μία «μέση οδό» και να την εμφανίσουν ως «χρυσή τομή», προτείνοντας την «πολιτική» και όχι τη νομική αναγνώριση των «τούρκων» της Ελληνικής Θράκης, ρίχνοντας έτσι νερό στον μύλο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, αφού προτείνουν μία εξ αρχής παραχώρηση από την πλευρά της Ελλάδας προς την Τουρκία, πάνω σε μία συζήτηση που όχι μόνο δεν έχει ανοίξει μεταξύ των δύο χωρών, αλλά είναι απαγορευτική για την Ελληνική πλευρά, αφού αυτομάτως (και εκ των ουκ άνευ) η Ελλάδα χάνει ΟΛΑ τα δικαιώματά της στο Αιγαίο, όπως αυτά προέκυψαν από την κοινή αποδοχή και κοινή υπογραφή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας...

Δεν υπάρχουν, ούτε επιτρέπεται να υπάρξουν «πολιτικές» αναγνωρίσεις σε τέτοιου είδους θέματα, οι οποίες να μην ανακινήσουν αυτόματα το νομικό σκέλος. Προφανώς, οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ (κ. Χριστόπουλος) που το προτείνουν, είτε δεν έχουν ιδέα από διπλωματία, είτε δεν έχουν ιδέα του θέματος που θίγουν, είτε είναι πολύ καλοί γνώστες τόσο της διπλωματίας και του συγκεκριμένου ζητήματος, αλλά και των αποτελεσμάτων της πρότασής τους, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και την Ελληνική ως «εγκληματική ομάδα» που εργάζεται υπέρ της προώθησης ξένων συμφερόντων εις βάρος της Ελλάδας, με καταστροφικά αποτελέσματα για την χώρα, την εθνική της κυριαρχία αλλά και την γεωγραφική ακεραιότητά της… Αποτελεί απορία, πράγματι, το ότι οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί φορείς (κόμματα) δείχνουν ή φέρονται σαν να αγνοούν πως η Τουρκία ενδιαφέρεται να «βάλει πόδι» στο Αιγαίο και στην Ελληνική ΑΟΖ, προκειμένου να προχωρήσει σε συνεκμετάλλευση του υπάρχοντος ενεργειακού πλούτου (που μέχρι πριν 2 χρόνια κάποιοι πολιτικοί επέμεναν πως δεν υπάρχει) με την Ελλάδα. Ίσως, οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί να θεωρούν πως η «μοιρασιά» με την Τουρκία, είναι ασφαλέστερη για τους ίδιους (αφού υπάρχουν ήδη και συγκεκριμένες σχετικές «παροτρύνσεις» από της ΗΠΑ) από την προστασία της προστασίας αυτού του Ελληνικού ορυκτού πλούτου, που αποτελεί περιουσία του Ελληνικού λαού…

Εν κατακλείδι, η επικινδυνότητα των εμπλεκόμενων στα όσα συμβαίνουν στη Θράκη, είναι δεδομένη. Μάλιστα, δεν περιορίζεται μόνο σε μία πλευρά (ΣΥΡΙΖΑ), αλλά οι ευθύνες βρίσκονται και στην σημερινή κυβέρνηση, η οποία αδρανεί σε πολιτικές θέσεις οι οποίες έχουν ήδη ως τραγικό αποτέλεσμα ένα σημαντικό και επικίνδυνο ρήγμα για την χώρα. Ρήγμα το οποίο χαρακτηρίζεται εθνικό και αναμένεται λίαν συντόμως η «κατάλληλη» εκμετάλλευσή του από την Τουρκία. Η εκμετάλλευση αυτή θα αρχίσει την επομένη ημέρα των ευρω-εκλογών και με την μη εκλογή Γκρίζου Λύκου στο Ευρωκοινοβούλιο…

ΥΓ: Για όσους επιθυμούν να διαβάσουν ολόκληρη τη Συνθήκη της Λοζάνης, μέσα από την οποία προκύπτει πλειάδα θεμάτων που αφορούν την παραβατικότητα της Τουρκίας και τον σεβασμό που η χώρα αυτή δείχνει για τις υπογραφές που βάζει σε διεθνείς συνθήκες, η σύνδεση βρίσκεται εδώ