Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Σεπ 2011

Η κρίση ανέδειξε στη μαρκίζα, το πιο σοβαρό απ΄ όλα τα λάθη των Ελλήνων. Ό,τι ψηφίσαμε 35 χρόνια τώρα ήταν λάθος.

Κι εσύ, κι εγώ, και όλοι. Ψηφίσαμε ξαδέλφια, αγράμματους, γλύφτες, ανεπρόκοπους. Ψηφίσαμε γλοιώδεις αναρριχητές, κομπάρσους της κοινωνίας, απάτριδες λασπολόγους, φελλούς εγωιστές. Θα μου πείτε δεν υπήρξαν εξαιρέσεις; Σίγουρα ναι. Κι αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Πλην των εξαιρέσεων λοιπόν, οι υπόλοιποι που θήτευσαν στα έδρανα της εθνικής αντιπροσωπείας οφείλουν στον εαυτό τους, στα παιδιά της Ελλάδας, στην ελεημοσύνη του παντοδύναμου μια γενναία αποχώρηση. Να βάλουν εκουσίως πενθοβραχιόνιο μια πιθαμή στ’ αριστερό, να παραδώσουν κλειδιά, χαρτιά, αμάξια, κοστούμια, διαμερίσματα, κινητά, και να πάρουν γονατιστοί τον ανήφορο για την Παναγιά της Τήνου μήπως κι η Ιστορία τους λυπηθεί.

Δεν ήξεραν δεκαετίες τώρα καν να κάνουν ανάγνωση του προϋπολογισμού και τον ψήφιζαν! Ή δεν τον ψήφιζαν, ανάλογα με τις κομματικές γραμμές. Αυτοί οι 280, κι οι προηγούμενοι, κι οι πιο προηγούμενοι, να βρουν ένα μοναστήρι να σταλάξουν την προδοσία ως οιμωγή, μια λεγεώνα των ξένων να υπηρετήσουν ισόβια παρέα με τις τύψεις τους, να ψάξουν μιαν έρημο να χαθούν μετανοούντες πικρά, να ζήσουν με ξύδι και βατόμουρα σαν τον Σεραφείμ του Σαρώφ έρμαιοι στο χιονιά.

Ούτε οι μεν ξέρουν γιατί ψηφίσαν το Μνημόνιο, ούτε οι άλλοι γιατί δεν το ψήφισαν. Δουλεύαν τάχα για τα τοπικά τους συμφέροντα κι αδιαφορούσαν για το δάσος που καίγονταν, έβλεπαν τα συντρίμμια κι έκλειναν τα μάτια για το μικροσυμφέρον των βλαμμένων που τους στείλαμε στη βουλή. Καμία εθνική πολιτική στην Άμυνα, κανένα φιλότιμο για την Παιδεία που τη μεταρρύθμισαν δέκα φορές ώστε να γίνει μεταλλαγμένη σόγια, κανένα άγχος για το τέρας του δημοσίου ελλείμματος που δεν ξέρω κι αν πολλοί σκαμπάζουν να το γράψουν ( είτε με γράμματα είτε σε αριθμό). Μέτριοι, άβουλοι, θλιβεροί, στο καλάμι της εξουσίας, άφρονες, χτικιά, λεζάντα και κουφότητα.

«Χρόνια Πολλά» κάθε Πάσχα με τη μουτσούνα τους στις εφημερίδες, κηδείες, γάμοι, βαφτίσια ήταν το κριτήριο ψηφολείας, απευθύνονται σε κρετίνους, μας λογιάζαν για μοσχάρια. Κατάντια εμείς, συμφορά αυτοί, λαός πολτός εμείς, παράσιτα πολυτελείας εκείνοι, κούσπα αδιαπέραστη. Δίχως ινδάλματα, χωρίς ιδέες, απαίδευτοι, προσκυνημένοι. Πορτρέτα και καλά με σηκωμένα μανίκια, κι από ουσία ένα αβυσσαλέο ολοστρόγγυλο μηδενικό.

Κι όσοι τώρα σπρώχνονται και ποθούν να είναι υποψήφιοι, θα έπρεπε πρώτα να σπαράξουν στην απελπισία. Για πού ετοιμάζονται τα μειράκια ; Χορεύουν και γλεντάν λέει γιατί θα είναι υποψήφιοι, αντί να περιπέσουν σε μελαγχολία, να αισθανθούν το βάρος της αξίας, να πιάσουν το κεφάλι με τα δυο τα χέρια και να μη σηκωθούν πριν περάσουν διακόσες μέρες περισυλλογής. Βλέπω περισπούδαστες αναλύσεις, οικονομολόγοι πανεπιστήμονες των ντοκτορά, που μας έχωσαν στο βαθύτερο βαθύ : τον τελευταίο τσομπάνο αν είχαμε πρωθυπουργό κι υπουργό δεν θα είχαμε ελεεινοποιηθεί τόσο.

Τρεις πρωθυπουργοί (ένας νυν και δυο πρώην) περιφέρονται στο κοινοβούλιο και δεν ακούς να χτυπούν το κεφάλι τους σε κάθε δεύτερη γωνία νυχθημερόν, βουβοί, αμέτοχοι, τάχα ανεύθυνοι. Να σκίζουν τις σάρκες τους από μετάνοια, οι Ερινύες να τους μετρούν τους εφιάλτες στο άπειρο. Σε τέτοιο ναυάγιο οδηγούμαστε, με τέτοιους πλοηγούς, που να μας κοβόταν το χέρι όταν τους ψηφίζαμε. Άπραγοι, χωρίς αποφασιστικότητα, δίχως φιλότιμο, μας έδεσαν στις ράγες, και τρέχουν τώρα να μας σώσουν, οι ίδιοι Θεέ μου, οι ίδιοι δίχως ντροπή φορέσαν τώρα τη λεοντή του λυτρωτή. Αδίστακτοι οι λαοπλάνοι με τις δειλές μπούρδες και τα βουντού, τις ανθρωποθυσίες και τις μαγγανείες, θαρρούνε πως θα πείσουν το βουερό τραίνο να μην περάσει από πάνω μας. Ας μακαρίζουν που δεν τους πήραμε ακόμη στο κατόπι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις, ποτέ δεν ξέρεις… Τη σκάφη με τον ασβέστη, εκείνη που έριχνε η μάνα μου τα καϊσια να σκληρύνουν, την έχω ακόμη.

Χartografos

  • Η απόλυτη κατάντια της πολιτικής Παπανδρέου
  • Εξευτελίζουν και εκθέτουν το στράτευμα
Τι συμβαίνει στις στρατιωτικές σχολές; Μαθαίνουμε πως η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης έχει εισχωρήσει και σε αυτές, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ποιότητα της διαβίωσης των εκπαιδευόμενων στρατιωτικών στελεχών. Μάλιστα, είναι τόσο μεγάλη η υποβάθμιση που γνωρίζουν –ιδιαίτερα φέτος- τα μέχρι πρότινος αρτιότατα σε ποιότητα στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, που οι υπάρχουν πλέον κίνδυνοι για την υγεία (και όχι μόνο) των φοιτούντων σε αυτά.

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως σχολές όπως η ΣΑΣ (Στρατιωτική Ιατρική) και η Ευελπίδων, γνωρίζουν ημέρες πραγματικής κατάντιας και κινδυνεύουν να απωλέσουν την αίγλη τους.

Απευθυνόμενοι προς τον κύριο Μπεγλίτη, αλλά και προς τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών κύριο Βενιζέλο (μέχρι πρότινος υπουργό Άμυνας της χώρας) θέλουμε να τονίσουμε πως είναι γεγονός ότι η καθαριότητα έχει εγκαταλειφθεί πλήρως, η διατροφή πολλές φορές γίνεται με κονσέρβες, ενώ έχει παρατηρηθεί και παντελής έλλειψη στο χαρτί υγείας!!!

Επειδή –επαναλαμβάνουμε- γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά αυτά που γράφουμε, αναρωτιόμαστε τι θέλουν να κάνουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι… Θέλουν να τσαλακώνουν το ηθικό των στρατιωτικών στελεχών, θέλουν να εξαναγκάσουν τους φοιτούντες (άνδρες και γυναίκες) να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους; Θέλουν να δημιουργήσουν πληγή στην παραγωγή στελεχών της άμυνας της πατρίδας μας; Είναι δυνατόν η εξοικονόμηση στο χαρτί υγείας να γλιτώσει την χώρα από την καταστροφή, την ίδια στιγμή που ένα από τα γραφεία του κυρίου Βενιζέλου κοστίζει 950.000 ευρώ ετησίως στον κρατικό προϋπολογισμό;

Δεν γνωρίζουμε που οδηγείται η χώρα ή –μάλλον- δεν θέλουμε να πιστέψουμε που την οδηγεί η συγκεκριμένη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Καθιστούμε όμως σαφές πως η διατροφή και η υγιεινή υποψηφίων αξιωματικών, παιδιών Ελλήνων πολιτών, αποτελούν (ή θα έπρεπε να αποτελούν) πρώτιστη μέριμνα του κράτους. Η πολιτική ένδεια και η απώλεια ηθικής έναντι των πολιτικών υποχρεώσεων της κυβέρνησης, δεν μπορεί να συμπαρασύρει στην ανυπαρξία κανένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, δεν μπορεί να εκθέτει κανέναν εκπαιδευόμενο σε οποιαδήποτε βαθμίδα της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα της εκπαίδευσης στρατιωτικών μονίμων στελεχών.

Αναμένουμε τις απαντήσεις (όποιες και αν υπάρχουν) από τους πολιτικούς υπεύθυνους και φυσικά, απαιτούμε αυτές οι απαντήσεις να είναι έμπρακτες προκειμένου η παρεχόμενη Παιδεία να είναι αντάξια του ρόλου που θα κληθούν να επιτελέσουν οι αυριανοί αξιωματικοί της χώρας.

Αλήθεια, που έχει κρυφτεί- όπως το συνηθίζει στα δύσκολα- ο «Μεγάλος» Μιχάλης Χρυσοχοΐδης;

Ο επιλεγόμενος, μέσα στο ΠΑΣΟΚ, «Προφήτης μετά Χριστόν», λόγω των προβλέψεών του ότι στο τέλος του 2011 θα βλέπαμε «φως στο τούνελ».

Ο «επιτυχημένος» Υπουργός Δημόσιας Τάξης λόγω αποκάλυψης –κατά τύχη όπως όλοι ξέρουν- της μισής 17 Νοέμβρη. Η άλλη μισή που είναι; Και με ποιό τίμημα για τον Τόπο; Ποιοι «κυκλοφορούν ανάμεσά μας» κατά Λιακόπουλο;

Ο «επιτυχημένος» Υπουργός Δημόσιας Τάξης που έφυγε νύχτα από την Κατεχάκη όταν κάηκε η Αθήνα με τέσσερα θύματα στη Marfin, με πρώτο θύμα, μέσα στο ίδιο το γραφείο του, τον τραγικό Βασιλάκη.

Ο «επιτυχημένος» Υπουργός που είχε –δεν το έχει διαψεύσει- άτυπη σύμβουλο την κυρία Σπέκχαρντ, τη σύζυγο και στέλεχος της CIA του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ Ντ. Σπέκχαρντ και κατόπιν συνεταίρου –όλως τυχαίως- του γνωστού και μη εξαιρετέου κ. Λ. Λαυρεντιάδη.

Αλήθεια, γιατί κρύβεται τώρα που όλα καταρρέουν για τον κ. Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ;

Υ.Γ. Και κάτι ακόμη. Υπάρχει απάντηση από τον «εκλεκτό του», από την εποχή της 17 Νοέμβρη, πρώην Εισαγγελέα κ. Διώτη, νυν επικεφαλής του ΣΔΟΕ -αλήθεια, τον ακούει κανείς;- για την τραγική δολοφονία Τσαλικίδη που χειρίσθηκε προσωπικά ως Εισαγγελέας και την έστειλε στις ελληνικές καλένδες;

Αγαπητέ κ. Ν. Κωνσταντόπουλε, συνήγορε της οικογένειας Τσαλικίδη, εσείς που γνωρίζετε καλά την Δικαιοσύνη, γιατί δεν αναφέρατε στην εκτενέστατη συνέντευξη τύπου που δώσατε ότι το όλο θέμα της δολοφονίας Τσαλικίδη –όπως εσείς και η κόρη σας δηλώσατε- χειρίσθηκε ο αξιότιμος κ. Διώτης.

Πηγή

Μιλούσα με σύμβουλο του Πρωθυπουργού. «Έχετε σκεφτεί τι θα κάνουν οι 150-200 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που θα απολύσετε;» ρώτησα. «Ότι κάνουν και οι εκατοντάδες χιλιάδες του ιδιωτικού τομέα!» μου απάντησε κοφτά. Το σκεπτικό κατανοητό. Ή μήπως όχι; Ας θέσω μερικά ερωτήματα για προβληματισμό.
Επειδή απολύονται ιδιωτικοί υπάλληλοι πρέπει να απολυθούν και δημόσιοι; Το θέμα είναι εξίσωση προς τα πάνω όχι προς τα κάτω. Νομίζω δηλαδή.

Πάμε παρακάτω: Ποιός δημιούργησε το πελατειακό κράτος; Τον αδηφάγο, υπετροφικό αλλά συνάμα και αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα; Το πολιτικό σύστημα από γενέσεως του. Θα την πληρώσουν ανεξέλεγκτα όλοι; Επί δικαίων και αδίκων;

Πάμε σε όσους πρόκειται να απολυθούν. Δημόσιοι και ιδιωτικοί – εγώ δεν μπαίνω στον ψευδεπίγραφο διαχωρισμό, νεοφιλελεύθερης λογικής. Ο άνεργος δεν γνωρίζει διαχωρισμούς. Παραμένει άνεργος. Και νιώθει ευτελισμένος, ανήμπορος, καταθλιπτικός.

Όλοι αυτοί λοιπόν, που θα βρουν δουλειά; Σου δίνει το κράτος τις δυνατότητες π.χ. να ανοίξεις δική σου επιχείρηση; Όχι. Η Μέρκελ το είπε ειρωνικά: «Λεφτά υπάρχουν», εννοώντας τα δεκάδες δις ευρώ που λιμνάζουν στο ΕΣΠΑ. Ποιός φταίει που δεν απελευθερώνονται; Μήπως οι κυβερνώντες; Μήπως το έλλειμμα ρευστότητας που προήλθε από τη συνταγή ύφεσης που ακολουθούμε; Μπορείς να πας στην τράπεζα να δανειοδοτηθείς; Ούτε. Ποιός έκλεισε τις στρόφιγγες;

Επιπλέον: Πληρώνουμε ή όχι τόσα χρόνια (όσοι είμαστε φορολογικά συνεπείς τουλάχιστον) αυτό το κράτος για να μας εξασφαλίζει κάποια βασικά στοιχεία μιας ευνομούμενης δημοκρατίας; Υγεία, Παιδεία, δικαίωμα στην εργασία. Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Είναι ή όχι, στοιχειώδης υποχρέωση του κράτους να σου προσφέρει ευκαιρίες για να δραστηριοποιηθείς;

Εν κατακλείδι: Ναι, να κλείσουν δημόσιοι οργανισμοί που είναι ανύπαρκτοι. Ναι να φύγουν όσοι θεωρούνται πλεονάζον προσωπικό. Ναι, πρέπει – είναι αδήριτη ανάγκη – να αλλάξουν οι δομές της οικονομίας. Αλλά ταυτόχρονα, μια κυβέρνηση και ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του, θα έπρεπε να έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις αλλαγής επαγγελματικού προσανατολισμού έστω και στον σημερινό 45άρη. Να φύγει από τη σιγουριά του Δημοσίου, να πλεύσουν στις σκοτεινές και αβέβαιες θάλασσες τις επιχειρηματικότητας. Αλλά να έχει και ένα σωσίβιο. Αλλιώς, φοβούμαι ότι οι εικόνες της Αργεντινής θα ωχριούν στα όσα συμβούν εδώ...

Πηγή



Μιλάει για τη σημερινή καθολική κρίση. Κι όμως έχει φύγει από τη ζωή εδώ και αρκετά χρόνια.

Κι αυτό δεν είναι καθόλου παράδοξο για ανθρώπους άγιους και σοφούς, όπως ο Γέροντας Παΐσιος.

Οι οποίοι βλέπουν τα παρελθόντα και τα μέλλοντα, ωσάν να είναι παρόντα.

Γι’ αυτό και το «σήμερα» του Γέροντα Παΐσίου, πριν από μια 20ετία, περίπου, είναι ιδιαίτερα επίκαιρο.

Να, λοιπόν, τι λέει ο Γέροντας για το διαχρονικό «σήμερα» της ελληνικής κακοδαιμονίας και αθλιότητας. Και ιδιαίτερα για την ένοχη σιωπή, η οποία επικρατεί από μια μερίδα του λαού και μάλιστα των θρησκευόμενων και δη των κληρικών:

«Όταν όλα καίγονται γύρω σου, ο πόνος δεν σ’ αφήνει να σωπάσεις.

Λένε κάποιοι: Κάνε προσευχή! Τους απαντώ: Η προσευχή, προσευχή και ο λόγος, λόγος.

Η σιωπή, μερικές φορές, φέρει μεγάλη ευθύνη.

Αν δεν φωνάξουμε, θα σηκωθούν οι πατεράδες μας από τους τάφους και θα μας δείρουν και θα μας καταραστούν.

Εκείνοι υπέμειναν τόσα για την πατρίδα και την ορθοδοξία ! Κι εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν;

Είναι φοβερό και μεγάλο κρίμα, που η Ελλάδα και η Ορθοδοξία πολεμιέται απ’ τους ίδιους τους Έλληνες!

Σήμερα, αφού η πολιτεία τα βάζει με το νόμο του Θεού, όποιος δεν μιλάει, πρέπει να κλείνεται στη φυλακή.

Ο, τι και να ψηφιστεί, δεν μπορεί να καταργήσει το νόμο του Θεού και να ησυχάσει τη συνείδηση…

Πίσω από την ΕΟΚ κρύβεται η δικτατορία των Σατανιστών.

Τέτοια δικτατορία, που σκέπτονται να κάνουν, μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να την είχε σκεφθεί. Όμως…

Ο λαός μας έχει κρυμμένη δύναμη για ώρες ανάγκης.

Αλλά και ο Θεός αγαπά την Ελλάδα. Κι αφού δεν χαθήκαμε σε τόσες περασμένες μπόρες, δεν θα χαθούμε και στην τωρινή θύελλα.

Γι’ αυτό, ας μην κοιμόμαστε κι ας είμαστε έτοιμοι…».

Αυτά έλεγε ο άγιος και σοφός Γέροντας Παΐσιος. Και δεν ξέρουμε τι θα έλεγε σήμερα, ύστερα από είκοσι, περίπου, χρόνια. Όταν στην ελληνική πολιτική και κοινωνική ζωή έχει συντελεστεί ριζική μεταξίωση, όπως θα έλεγε και ο Νίτσε και απαξίωση των αξιών. Όταν: Από την περίφημη ελληνική φιλοτιμία καταντήσαμε στην απροκάλυπτη και αναίσχυντη αφιλοτιμία. Κι όταν από τον παγκοσμίως αναγνωρισμένο πατριωτισμό των ελλήνων καταντήσαμε στην προδοσία και εφιαλτοκρατία, με την οποία δολοφονούνται οι Έλληνες και η Ελλάδα…

Είναι όμως αξιοπρόσεκτα αυτά που, τώρα δα λέει, ο Σ/τος Μητροπολίτης Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας σχετικά με το κατάντημα των πολιτικών μας:

«Ύστερα απ’ όλα αυτά, που συμβαίνουν, λέει ο Σ/τος Κονίτσης, οι πολιτικοί μας παραπονιούνται ότι τουs υποδέχεται ο κόσμος με γιαούρτια, αυγά, ντομάτες, και άλλα παρόμοια ευγενή προϊόντα. Και παρότι δεν συμμερίζομαι αυτή την πρακτική – όχι δεν τη συμμερίζομαι-όμως έτσι μού ’ρχεται να φωνάξω: Ζήτω τα γιαούρτια, ζήτω οι ντομάτες, ζήτω τα αυγά. Ν’ αγιάσουν τα χέρια όλων εκείνων που έχουν επιλέξει να τιμωρούν με αυτόν τον τρόπο την φαυλοκρατία και την αναξιοκρατία…».

Και πιστεύω ότι τα λόγια του αυτά του Σ/του Κονίτσης τα χειροκροτεί η συντριπτική πλειονότητα των σήμερα δεινοπαθούντων Ελλήνων. Και όχι μόνο. Αλλά και οι αναρίθμητες στρατιές των αγίων και των ηρώων, που πάλεψαν, διαχρονικά και έδωσαν τη ζωή τους και το αίμα τους. για την ελευθερία και αξιοπρέπεια της Ελλάδας.

Σε αντίθεση με το μέρος των βολεμένων, σήμερα, εθελόδουλων, που χειροκροτούν και υποστηρίζουν τα κόμματα της διαθοράς και της προδοσίας. Μεταξύ των οποίων είναι και πολλοί απ’ αυτούς, που καυχώνται ότι είναι, τάχα, και… χριστιανοί. Και μάλιστα και κληρικοί. Που με τη σιωπή τους συνευδοκούν στο σαφάρι δολοφονίας και κακουργίας σε βάρος της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Και εμπνέουν το θράσος στα κόμματα της προδοσίας να καυχώνται για το μέγεθός τους. Και να ρωτούν με περισσή αναίδεια για το ποιος άλλος, εκτός από αυτούς, θα σώσει την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Όταν η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων γνωρίζει ότι σίγουρα δεν θα μας σώσουν οι περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλον επικίνδυνοι εφιάλτες της Σκύλλας και της Χάρυβδης του δικομματισμού και των συνοδοιπόρων τους…

Υπάρχει ένα όπλο έκτακτης ανάγκης για την εξουσία.

Ο Φόβος!

Βέβαια, όταν υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση – δηλαδή πειθώς, και αποδοχή δια της πειθούς – δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.

Όμως, όταν δεν υπάρχουν πια περιθώρια πειθούς, τότε μοναδικό όπλο επιβολής απομένει ο φόβος!

Μαζί έρχεται πάντα και ο δίδυμος αδελφός του: ο πόνος!

Ποτέ δεν φοβίζει η εξουσία με κάτι απόλυτο.

Διότι οι απόλυτες απειλές δεν επιτρέπουν «κλιμάκωση»…

Ο φόβος πάντα συνοδεύεται από ένα εργαλείο που επιβάλει οδύνη – δηλαδή πόνο – σε όποιον επιθυμεί να τρομοκρατήσει. Και ο πόνος επιτρέπει «κλιμάκωση».

Φοβερίζουν το λαό ότι θα του προκαλέσουν οδύνη. Υποτάσσεται…

Αν κάποια στιγμή σηκώσει κεφάλι, του προκαλούν οδύνη σε «μέτρια δοσολογία». Και τον απειλούν ότι θα του προκαλέσουν μεγαλύτερο πόνο.

Οπότε υποτάσσεται ξανά.

Φόβος χωρίς πόνο είναι «τζούφιος», είναι μπλόφα που φαίνεται από μακριά…

Και πόνος χωρίς φόβο είναι αναίτιος πόνος, που εξοργίζει αυτόν που τον υφίσταται, δεν τον καθυποτάσσει…

Αν η εξουσία διαχειριστεί σωστά τις «δόσεις» πόνου και απειλής μεγαλύτερου πόνου, μπορεί να κυριαρχεί για καιρό.

Προσοχή, όμως: μακροχρόνια, ο φόβος χάνει την αποτελεσματικότητά του.

Την πρώτη φορά, ο φόβος σε παγώνει. Τη δεύτερη, σε συγκρατεί. Την τέταρτη ή πέμπτη φορά, ακόμα κι αν έχουν αυξηθεί οι δόσεις, σε εξοργίζει.

Και την επόμενη φορά ξεσηκώνει ένα λαό ολόκληρο σε τυφλή εξέγερση

Οι σύγχρονες κοινωνίες – και, κυρίως, οι σύγχρονες δημοκρατίες - γεννήθηκαν από εξεγέρσεις λαών που αψήφησαν το φόβο και αντέδρασαν βίαια κατά των δυναστών και των τυράννων τους.

Η δημοκρατία ρίζωσε ακριβώς για να μπορεί η κοινωνία να αλλάζει κατεύθυνση ομαλά, χωρίς βία. Να εκτονώνει πιέσεις, να διορθώνει σφάλματα και να προσαρμόζεται, χωρίς η εξουσία να επιβάλλεται με φόβο και χωρίς η κοινωνία να αντιδρά με εξεγέρσεις τυφλής βίας.

Αλλά το πρόβλημα είναι τι συμβαίνει όταν δεν λειτουργεί η δημοκρατία….

Τότε, ως έσχατο καταφύγιο απομένει πάντα η στρατηγική του φόβου, το shock doctrine.

Που επιβάλλει στην κοινωνία οδύνες, απειλώντας με χειρότερες οδύνες.

Κι αυτό το «κόλπο» πιάνει, φτάνει να μη καταφύγει κανείς σε αυτό πολλές φορές! Γιατί αν το κάνει συνεχώς, σε βάθος χρόνου ο φόβος ξεπερνιέται από τους πολλούς

Κι όταν αρχίσει να ξεπερνιέται, τότε αυτός που προκαλεί φόβο εισπράττει οργή. Και ξεσπάσματα οργής. Δηλαδή τυφλή βία

Πέρσι το Μάιο μας επέβαλαν το Μνημόνιο (οδύνη) και μας απείλησαν με χρεοκοπία (φόβος για χειρότερα).

Το φετινό Ιούλιο μας επέβαλαν το «Μεσοπρόθεσμο» (κλιμάκωση της οδύνης) και μας απείλησαν ξανά με χρεοκοπία (φόβος για πολύ χειρότερα).

Προχθές, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης εξήγγειλε ακόμα πιο σκληρά μέτρα (κορύφωση της οδύνης), απειλώντας ότι, αν δεν τα υιοθετήσουμε θα γίνουμε «Αργεντινή του 2000» (δηλαδή θα χρεοκοπήσουμε και θα υποστούμε τρισχειρότερα).

Πολλοί αρχίζουν και συνειδητοποιούν, ότι:

Αν δεν μας είχαν «σώσει» εξ αρχής, θα είχαμε χρεοκοπήσει πέρσι το Μάιο με το χρέος στο 115% του ΑΕΠ. Με ένα γενναίο «κούρεμα» τότε, το χρέος μας θα κατέβαινε στο 90% του ΑΕΠ και θα ακολουθούσαν δύο-τρία χρόνια σκληρής προσαρμογής. Που δεν τα αποφύγαμε, έτσι κι αλλιώς.

Αν χρεοκοπούσαμε σήμερα, θα ξεκινούσαμε με χρέος 155% του ΑΕΠ και με ένα «κούρεμα» θα κατέβαινε το πολύ εκεί που ήταν πέρσι, πριν μας «σώσουν».

Αν χρεοκοπήσουμε αύριο, θα ξεκινήσουμε από πολύ υψηλότερο χρέος, και θα χρειαστούμε δυσανάλογα μεγάλο χρόνο για να έλθουμε ξανά «στα ίσα μας».

Συμπέρασμα: πολλοί συνειδητοποιούν πια, ότι κάθε φορά που μας «σώζουν» τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Τώρα ο κόσμος αρχίζει να φοβάται περισσότερο την ίδια τη… «σωτηρία»!

Και ο φόβος που επισείει η εξουσία, μετατρέπεται σε οργή εναντίον της εξουσίας.

Πράγματι, όταν η εξουσία καταφύγει πολλές φορές στο “shock doctrine”, τότε ο φόβος, από όπλο στα χέρια της γυρνά «μπούμεραγκ» εναντίον της!

Τα πράγματα για την κυβέρνηση ήδη πάνε πολύ άσχημα: Δεν είναι μόνο ότι δεν τους βγαίνουν οι υπολογισμοί με τα οικονομικά…

Είναι κυρίως ότι δεν τους βγαίνει πια ούτε η στρατηγική του φόβου.

Από το «σοκ και δέος» (το σοκ του Μνημονίου και το δέος της χρεοκοπίας), θα περάσουν σύντομα στο… «τρεχάτε ποδαράκια μου».

Τρεχάτε προς τα ελικόπτερα, όσο προφταίνουμε!

Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του κραυγάζοντας, «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».

Και την τελειώνει παραδίδοντας τα «κλειδιά» της χώρας στους ξένους και διακηρύσσοντας… «ευτυχώς που υπάρχει η Τρόικα»!

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του μιλώντας για «υπερήφανη Ελλάδα, υπερήφανους Έλληνες»

Και κατέληξε να διακηρύσσει ότι η Ελλάδα – που αυτό δημιούργησε – είναι «η πιο διεφθαρμένη χώρα»!

Ξεκίνησε ως η επιτομή του λαϊκισμού… Και τελειώνει λαομίσητο! Ξεκίνησε σκορπώντας φρούδες προσδοκίες.

Και τελειώνει σκορπώντας φόβο και εισπράττοντας οργή.

Ξεκίνησε καλπάζοντας προς την εξουσία.

Και τελειώνει… τρέχοντας προς τα ελικόπτερα!

Βλέπετε, ο φόβος είναι κάτι σαν την ξιφολόγχη!

Μπορείς να πετύχεις πολλά με αυτήν, εκτός από το να… κάτσεις πάνω της!

ΝΖ

Αν η χρεοκοπία είναι τόσο κοντά, όσο οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος ισχυρίζονται, διερωτάται κανείς γιατί ξοδεύουν το όποιο πολιτικό κεφάλαιο τους έχει απομείνει, για να μεταθέσουν το αναπότρεπτο και δεν διαπραγματεύονται τους όρους κάτω από τους οποίους θα μπορούσε να γίνει, με τις μικρότερες δυνατές συνέπειες για τη χώρα.(π.χ. εγγύηση λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος την επόμενη μέρα και δραστικό κούρεμα των ομολόγων που θα μας απαλλάξει μια για πάντα από τον βραχνά του χρέους).

Θα σας δώσω λοιπόν την εξήγηση ευθύς αμέσως. Και οι δύο πρωταγωνιστές της κρίσης, παλεύουν για μία «αναστολή εκτέλεσης». Όχι όμως της ελληνικής οικονομίας, αλλά της δικής τους υστεροφημίας. Και στην προσπάθεια να αποφύγουν τον πολιτικό τους θάνατο, δεν διστάζουν να οδηγήσουν μία μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών σε συνθήκες εισοδηματικής εξόντωσης και την χώρα στην περιπέτεια μιάς βίαιης κοινωνικής ρήξης.

Γνωρίζουν καλά οι επικεφαλής της κυβέρνησης, ότι οι αξιώσεις των δανειστών δεν σταματούν στο Μεσοπρόθεσμο, στα συνεχή φορο-χαράτσια, στο ψαλίδισμα των συντάξεων και τις αθρόες απολύσεις. Γνωρίζουν επίσης καλά, ότι στόχος των ξένων δεν είναι μόνο η δραστική συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, αλλά η ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, ώστε να επιτευχθεί η περίφημη «εσωτερική υποτίμηση». Γνωρίζουν τέλος και την δική τους ανημποριά. Ότι είναι ανίκανοι να εφαρμόσουν, έστω και τα ελάχιστα λογικά προαπαιτούμενα για να κατευνάσουν τις ανησυχίες των πιστωτών που βλέπουν τον «πάτο στο πηγάδι» να βουλιάζει καθημερινά.

Η καταβολή της 6ης δόσης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τους κ. Παπανδρέου και Βενιζέλο. Μόνον έτσι διατηρούν ελπίδες να αναστείλουν το μοιραίο και να πετάξουν την καυτή πατάτα στον επόμενο. Γιατί μην έχετε καμία αυταπάτη. Θέλουν να στήσουν άρον-άρον κάλπες πριν τους προκύψει η χρεοκοπία. Ο μεν πρωθυπουργός για να επιστρέψει στο σπίτι του με συμβατικό μεταφορικό μέσο και ο Βενιζέλος για να απαλλαγεί από τον εφιάλτη και να συντηρήσει (έτσι νομίζει…) ελπίδες διεκδίκησης πρωτοκαθεδρίας στα αποκαΐδια μιάς ρημαγμένης παράταξης.

Είναι παρόλα αυτά εξαιρετικά αμφίβολο αν το ιδιότυπο αυτό πολιτικό δίδυμο θα προλάβει να κάνει εκλογές, πριν ακουστεί το μεγάλο κανόνι.

Κάποια εγχώρια κοράκια γνωρίζουν ότι η κλεψύδρα έφτασε στο τέλος της. Και προσπαθούν απεγνωσμένα να μοιράσουν την πολιτική ευθύνη για το μνημόσυνο στην αξιωματική αντιπολίτευση του σήμερα!

Ξεδοντιασμένοι βρυκόλακες της διαπλοκής και… φαληρημένα επιχειρηματικά κέντρα, θέλουν, έστω και στο πάρα πέντε, να βάλουν τον Σαμαρά στο κάδρο της καταστροφής. Να «συγκυβερνήσει», λένε, με τους τελειωμένους για να ακουστούμε καλύτερα στην Ευρώπη!

Η προτροπή αυτή δεν υπακούει σε καμία πολιτική λογική. Εξυπηρετεί όμως μία σαφή πολιτική σκοπιμότητα. Μαζί με τους καταστροφείς της σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας, να καεί και το κεφάλαιο του Αντώνη Σαμαρά.

Πιστεύουν δηλαδή οι εμπνευστές της συγκυβέρνησης ότι με δύο πολιτικά πτώματα που θα ηγούνται μίας διακομματικής πλειοψηφίας κοινοβουλευτικών ζόμπι, θα μπορούν να κάνουν αυτοί κουμάντο και να ορίζουν τις τύχες της χώρας.

Επειδή είναι της μόδας τα εκβιαστικά διλήμματα με εντατικές και νεκροτομεία, θα βάλω και εγώ ένα με αποδέκτες μέσα και έξω: Αν καεί προκαταβολικά η εναλλακτική του Σαμαρά, η χώρα οδεύει σε εμφύλια σύρραξη. Κι αν πρέπει να διαλέξω μεταξύ εμφυλίου και χρεοκοπίας θα προτιμήσω τη δεύτερη. Συνεννοηθήκαμε;…



Η ελληνική οικονομία και μαζί με αυτή το ευρώ διαλύεται επειδή οι Έλληνες πολιτικοί εφαρμόζουν λιτότητα, όχι επειδή αποτυγχάνουν να την εφαρμόσουν...

Καθώς το χάος ξεσπά στις χρηματιστηριακές αγορές, καθώς οι τράπεζες της Ευρώπης έχουν "παγώσει", και καθώς το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα προσεγγίζει μία τρομακτική "ζώνη κινδύνου", οι πρωταθλητές της παγκοσμιοποιημένης "ελεύθερης αγοράς" και του... ευρώ αποδύονται σε αναζήτηση ενός αποδιοπομπαίου τράγου.

Αντί να αποδεχθούν ότι είναι το διαλυμένο τραπεζικό σύστημα, η απορυθμισμένη Ευρωζώνη και οι αποπληθωριστικές μονεταριστικές πολιτικές της Συνθήκης του Μάαστριχτ είναι οι ρίζες της κρίσης, η τρόικα θέλει να αναγνωρίσει ένα βολικό αποδιοπομπαίο τράγο.

Αντί να καταδιώξουν τους πραγματικούς ενόχους, τις απορυθμισμένες τράπεζες που δάνεισαν απερίσκεπτα, σίγουρες ότι πάντα θα διασώζονται από τους φορολογούμενους, η προσέγγιση της τρόικας είναι να καταστήσει την Ελλάδα αποδιοπομπαίο τράγο.

Η ελληνική οικονομία και μαζί με αυτή το ευρώ διαλύεται επειδή οι Έλληνες πολιτικοί εφαρμόζουν λιτότητα, όχι επειδή αποτυγχάνουν να την εφαρμόσουν.

Η τρόικα μπορεί να εδραιώνει ένα αξιόπιστο ισχυρισμό ότι οι πολιτικοί της Ελλάδας δεν θα έπρεπε να δανειστούν από τους ιδιώτες τραπεζίτες της Ευρώπης και συνεπώς οι Έλληνες έχουν ευθύνη για το χρέος. Αλλά η Ελλάδα μπορούσε μόνο να δανειστεί διότι με τη βοήθεια της Goldman Sachs έγινε ευπρόσδεκτη από τους τραπεζίτες και τους ηγέτες της Ευρώπης σε ένα προϋπάρχον απορυθμισμένο οικονομικό πλαίσιο, την Ευρωζώνη. Μία νομισματική ένωση που σχεδιάστηκε πάνω από όλα για να προωθήσει, να προστατεύσει και να χρηματοδοτήσει τα συμφέροντα των δανειστών και των κερδοσκόπων στις αγορές ομολόγων και private banking.

Η είσοδος της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ήταν φυσικά ένα λάθος. Αλλά η ιδέα ότι η Ελλάδα είχε τόσο κακή διαγωγή ώστε να καθίσταται υπεύθυνη για την καταστροφή του ευρωπαϊκού και διεθνούς χρηματοπιστωτικού πλέγματος είναι παράλογη. Το πρόβλημα με το ελληνικό χρέος είναι σύμπτωμα της κρίσης, όχι η αιτία της. Για αυτό και η οπτική του εκπροσώπου του ΔΝΤ Μπομπ Τράα, ο οποίος απείλησε τους Έλληνες ήταν υποκριτική και ψευδής.

Κάθε αμερόληπτο πρόσωπο με κοινή λογική αναγνωρίζει ότι περισσότερη λιτότητα- μεγαλύτερη ανεργία, φτώχεια, αυτοκτονίες, διάλυση οικογενειών, κοινωνική αναταραχή- θα διαλύσει την Ελλάδα. Δεν χρειάζεται διδακτορικό από το Χάρβαρντ για να το καταλάβει. Ποιος πιστεύει ότι η μειούμενη οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα μπορεί να σώσει την οικονομία της, το χρεοκοπημένο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και το ευρώ;

Κανένα έλλογο ον δεν πιστεύει ότι απολύοντας 100.000 δημόσιους υπαλλήλους μέσα σε ένα χρόνο, αυξάνοντας το φόρο τα καύσιμα, μειώνοντας το αφορολόγητο έτσι ώστε οι φτωχότεροι Έλληνες να πληρώνουν για την κρίση, εφαρμόζοντας περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις των ηλικιωμένων θα οδηγήσουν:
α) Σε αποπληρωμή των χρεών.
β) Σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
γ) Σε οικονομική ανάκαμψη.

Αντίθετα, αυτές οι πολιτικές θα προκαλέσουν ευρύτερη κοινωνική αναταραχή και την αναπόφευκτη χρεοκοπία, αργά ή γρήγορα. Και μία ελληνική χρεοκοπία, συνοδευόμενη από κοινωνική αναστάτωση θα είναι "μολυσματική", κάνοντας τα πράγματα πολύ - πολύ χειρότερα για την Ευρώπη συνολικά. Οπότε σταματήστε να μαστιγώνετε την Ελλάδα.

Η τρόικα δεν φαίνεται να κατανοεί ότι η λιτότητα είναι η λάθος θεραπεία για άλλη μία κρίση, την κρίση ενός χρεοκοπημένου τραπεζικού συστήματος που διαλύεται λόγω ενός απορυθμισμένου χρηματοοικονομικού περιβάλλοντος.

Για την αντίμετώπιση αυτής της κρίσης, η τρόικα πρέπει να διαχειριστεί τις απομειώσεις και διαγραφές ιδιωτικών και δημοσίων χρεών που δεν γίνεται να αποπληρωθούν με έναν ελεγχόμενο τρόπο. Αυτό είναι που αρνούνται να κάνουν.

Αντ’ αυτού, η προσέγγισή τους είναι ότι το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα πρέπει να προστατευθεί από τις ζημιές με το όποιο κόστος.

Είναι η αποτυχία της τρόικας να επεκτείνει το ενδιαφέρον της πέρα από τα στενά συμφέροντα των ιδιωτών, της πλούσιας τραπεζικής ελίτ της Ευρώπης που οδηγεί σε οικονομική αποτυχία. Πάνω από όλα είναι η αποτυχία της τρόικας να προωθήσει πολιτικές στην Ευρώπη που θα δημιουργούσαν και θα αύξαναν την απασχόληση στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Η απασχόληση είναι ο μόνος τρόπος να αυξήσεις το εισόδημα και τα φορολογικά έσοδα που χρειάζονται για την αποπληρωμή των χρεών και για την αποκατάσταση της υγείας της οικονομίας και των δημοσιονομικών της Ελλάδας και των άλλων χωρών.



  • Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Συχνά, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Τουρκίας δημοσιεύουν φωτογραφίες του Ταγίπ Ερντογάν με τον Χόσνι Μουμπάρακ, τον Μουαμάρ Καντάφι, τον πρόεδρο της Συρίας, που συνεχίζει να σκοτώνει τους πολίτες της χώρας του, και τον Ομάρ αλ-Μπασίρ, που αιματοκύλισε το Σουδάν. Και οι τέσσερις αυτοί κύριοι ήσαν μέχρι πρότινος φίλοι του πρωθυπουργού της Τουρκίας και συνοδοιπόροι του στον ισλαμισμό, αν και στο θέμα αυτό τούς ξεπερνούσε, καθώς κυριαρχείται από άκρατο φανατισμό. Εσχάτως, έχουν προστεθεί στον κατάλογο των ανεπιθύμητων για τον κ. Ερντογάν, ο οποίος, στα χρόνια της εξουσίας του, έδειξε να είναι συνώνυμος του χαμαιλέοντος...

Ο λόγος που δημοσιεύουν τις φωτογραφίες του χαμογελαστού και πλημμυρισμένου από αγαλλίαση πρωθυπουργού της Τουρκίας είναι προφανώς για να του υπενθυμίσουν τον τρόπο με τον οποίο πρόδωσε τους Μουμπάρακ, Καντάφι, Άσαντ και αλ-Μπασίρ, τους οποίους –για όσους δεν έχουν ξεχάσει– επισκεπτόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα ή τους προσκαλούσε στην Τουρκία, διατηρώντας συμμαχική σχέση μαζί τους. Οι αναλυτές προχωρούν και ένα βήμα παραπέρα, και υποστηρίζουν ότι δεν θα διακόψει προς το παρόν την «αδελφική σχέση» με τον πρόεδρο του Ιράν, επειδή τον χρησιμοποιεί για να... ενοχλεί το Ισραήλ και για να αποσπά βοήθεια και επενδύσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μελετώντας κανείς σοβαρούς Τούρκους αναλυτές –και είναι ελάχιστοι πια αυτοί που δεν υμνούν το «σουλτάνο»...–, καταλήγει εύκολα στο συμπέρασμα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει «μπέσα», δεν έχει αισθήματα για κανένα πλην του εαυτού του και δεν τιμά τις συμφωνίες που κάνει. Ο τρόπος συμπεριφοράς του προς τους Μουμπάρακ, Καντάφι, Άσαντ και αλ-Μπασίρ είναι το θέμα συζήτησης και στην Ουάσιγκτον, η οποία, αν και νωρίς και σωστά διέγνωσε τα επικίνδυνα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να τον θεωρεί «στρατηγικό συνομιλητή». (Σημειώνω, για να μην παρεξηγηθώ, πως και οι τέσσερις πρώην φίλοι του κ. Ερντογάν δεν είχαν ποτέ καμία σχέση με τη Δημοκρατία και έχουν στραφεί επανειλημμένα εναντίον του λαού τους.)

Ο τρόπος με τον οποίο αλλάζει αποφάσεις, φιλίες και συμμαχίες είναι χαρακτηριστικός σχιζοφρενούς ατόμου ή ατόμου που κυριαρχείται από θρησκευτικό φανατισμό. Ο Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται πως... πάσχει και από τα δύο. Ένας Αμερικανός αναλυτής, η γνώμη του οποίου επηρεάζεται από τις κατά καιρούς στρατηγικές σχέσεις του Ισραήλ, έλεγε σε μία συνάντηση στελεχών συντηρητικού ινστιτούτου πως μελέτησε βίντεο προεκλογικών ομι λιών του Ταγίπ Ερντογάν και κατέληξε στο συμπέρασμα πως στις ομιλίες του προετοιμάζει το λαό «για κάτι μεγάλο και σημαντικό» και πως στοχεύει να φανατίζει το πλήθος, ώστε, εάν χρειαστεί, να το χρησιμοποιήσει.

Κακώς ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο πρόεδρος της Κύπρου συνεχίζουν να πιστεύουν πως με τον Ταγίπ Ερντογάν «μπορούν να τα βρουν». Οι δηλώσεις του αλλά και οι πράξεις του φωνάζουν για το αντίθετο! Η επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ στην Κύπρο και η ορθότατη απόφαση της Λευκωσίας να προχωρήσει στην έναρξη των ερευνών για εντοπισμό φυσικού αερίου εντός της κυπριακής ΑΟΖ έχουν εξοργίσει τον Ερντογάν και συνιστά τουλάχιστον πολιτική αφέλεια να πιστεύει κανείς πως δεν θα επιχειρήσει να προκαλέσει επεισόδιο. Η Ελλάδα –κυρίως– αλλά και η Κύπρος, που παραμένει θύμα κατοχής, πρέπει να αφήσουν κατά μέρος την ηττοπάθεια, που καταλήγει σε δουλοπρέπεια, απέναντι στον Ερντογάν. Δεν έχουν κουραστεί να τους κοροϊδεύει και να τους ειρωνεύεται ο θρασύτατος αυτός φανατικός ισλαμιστής;... 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 18/8/2011


Ο κάθε ένας πλέον το αντιλαμβάνεται και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται είναι αφελής ή βολεμένος, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με την τρίτη φάση ενός εξελισσόμενου πολιτικού σχεδίου που εφαρμόζει (ηθελημένα ή άθελα) το ΠΑΣΟΚ.

Η πρώτη φάση ήταν η κατάληψη της εξουσίας με κάθε τρόπο.

Η δεύτερη η εισαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ.

Και η τρίτη (που ζούμε τώρα) η αρπαγή των ατομικών περιουσιών, μέσω της μείωσης των μισθών και των συντάξεων, των χαρατσιών, της εξοντωτικής φορολόγησης, της αναγκαστικής μείωσης των καταθέσεων στις τράπεζες κ.λ.π., προκειμένου να ταϊστεί και να διασωθεί το κρατικοδίαιτο καθεστώς.

«Το ότι πτωχεύουν οι Έλληνες δεν είναι ταυτόσημο με ότι πτωχεύει η χώρα», είπε ο κ. Βενιζέλος.
Τι άλλη απόδειξη θέλετε;
Προφανώς, κατά τον κ. Βενιζέλο, στην έννοια της χώρας δεν ανήκουν οι Έλληνες, αλλά κάτι άλλο.
Μήπως άραγε, μόνο το κρατικοδίαιτο καθεστώς και οι αλλοδαποί;

Όλοι γνωρίζουμε σήμερα ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε τα πάντα, προκειμένου να βραχυκυκλώσει πολιτικά την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια… υποσχόταν τα πάντα προκειμένου να υφαρπάξει την λαϊκή ψήφο και να καταλάβει την εξουσία.

Είναι επίσης πλέον γνωστό και αποδεκτό απ’ όλους ότι από τη στιγμή που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ την εξουσία, ξεκίνησε μια πορεία (με δηλώσεις, ενέργειες και κρυφές επαφές με Στρος Καν), η οποία οδήγησε την Ελλάδα στην απόλυτη κρίση δανεισμού και κατευθείαν στην αγκαλιά του ΔΝΤ.

Εύλογα τώρα πλέον, όλος ο λαός αναρωτιέται: Όλα αυτά που έκανε το ΠΑΣΟΚ, ήταν πολιτική αφέλεια ή ήταν ένα ηθελημένο πολιτικό σχέδιο;;

Μπήκαμε λοιπόν στο ΔΝΤ και στον μηχανισμό στήριξης. Όμως εδώ παρατηρείται το εξής πολιτικά περίεργο. Από την αρχή το ΠΑΣΟΚ δεν εκτελεί έστω τις οδηγίες της τρόϊκα, αλλά κάνει ακριβώς τα αντίθετα.

Η τρόϊκα λέει στον κ. Παπανδρέου κάτι πολύ συγκεκριμένο. Θα μειώσεις το δημόσιο έλλειμμα που παράγει το χρέος. Δηλαδή θα μειώσεις το σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος και θα αυξήσεις τα δημόσια έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής και την πώληση δημόσιας περιουσίας.

Ο κ. Παπανδρέου όμως κάνει, όπως είπαμε, ακριβώς το αντίθετο. Αντί να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες, τουναντίον τις αυξάνει και αντί να πατάξει την φοροδιαφυγή, αρπάζει τις ατομικές περιουσίες των Ελλήνων με τα ανάλγητα χαράτσια που βάζει και την εξοντωτική φορολογία των συνεπών πολιτών, ενώ αφήνει εντελώς απείραχτη την φοροδιαφυγή.

Δηλαδή ενώ η τρόϊκα του λέει. Μείωσε τον κρατικό τομέα και αύξησε την ιδιωτική οικονομία, αντίθετα ο κ. Παπανδρέου, διαλύει την ιδιωτική οικονομία και μειώνει τις ατομικές περιουσίες των Ελλώνων, για να ταϊσει και να διασώσει το σπάταλο κρατικοδίαιτο καθεστώς, που του εξασφαλίζει εκλογική πελατεία.

Αλήθεια που πάμε;


Του Jack Rosen
Προέδρου του American Council for World Jewry

Η επί δεκαετίες συμμαχία ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ παραπαίει, ενώ οι Αμερικανοί διπλωμάτες κάνουν υπερωρίες για να κολλήσουν τα σπασμένα. Η συμβατική σοφία θεωρεί ότι οι διαφορές ανάμεσα σε Άγκυρα και Ιερουσαλήμ μπορούν να διορθωθούν, ότι τα κοινά συμφέροντά τους είναι πολύ μεγάλα για να επιτρέψουν στη σχέση αυτή να φθίνει.

Αλλά αν η συμβατική σοφία κάνει λάθος; Αν η Τουρκία θεωρεί ότι η αυξανόμενα αντίθετη στάση προς το Ισραήλ είναι τόσο επωφελής πολιτικά ώστε ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην πραγματικότητα επιδιώκει να δυναμώσει την φωτιά;

Το γεγονός που προκάλεσε την σημερινή διαμάχη ήταν ο τουρκικός στολίσκος που επιχείρησε να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας τον Μάιο του 2010. Η Τουρκία δήλωσε αρχικά ότι θα συμμορφωθεί με το πόρισμα της επιτροπής που σύστησε ο ΟΗΕ για την εξακρίβωση του τι πραγματικά συνέβη. Η απόφαση της επιτροπής, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στις 2 Σεπτεμβρίου, σημείωνε ότι η επιβολή αποκλεισμού στη Γάζα αποτελούσε νόμιμο δικαίωμα του Ισραήλ. Η Τουρκία θεωρεί ότι η αναφορά της επιτροπής είναι άνευ αξίας και συνεχίζει να απαιτεί να της ζητηθεί συγγνώμη, αν και το Ισραήλ έχει επανειλημμένα εκφράσει τη λύπη του καθώς οι δυνάμεις του αντέδρασαν στο πλαίσιο της αυτοάμυνας.

Επιπλέον, η Τουρκία έχει υποσχεθεί να αποστείλει περισσότερους στολίσκους, με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου, ο οποίος, όπως επιμένει ο κ. Ερντογάν, θα αναλάβει έναν πιο επιθετικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι στρατιωτικές απειλές εκ μέρους της Τουρκίας έχουν επεκταθεί μέχρι του σημείου να αποτρέπουν το Ισραήλ από την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών του.

Ο κ. Ερντογάν έχει εδώ και πολύ καιρό διαλέξει τη Γάζα ως το αγκίστρι στο οποίο κρεμά τις επιθετικές του πολιτικές ενάντια στο Ισραήλ. Μετά από χιλιάδες επιθέσεις πυραύλων, και την απαίτηση των πολιτών να σταματήσουν να μεγαλώνουν πλέον τα παιδιά τους στα καταφύγια, ο στρατός του Ισραήλ απάντησε, τελικά, στα τέλη του 2008, με στρατιωτική ισχύ ενάντια στην Χαμάς, την τρομοκρατική οργάνωση η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν. Κανείς ηγέτης δεν κατέκρινε τόσο σκληρά το Ισραήλ όσο ο κ. Ερντογάν, ο οποίος προκάλεσε διεθνές επεισόδιο προσβάλλοντας τον ισραηλινό πρόεδρο Σίμον Πέρεζ, κατά το Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ, τον Ιανουάριο του 2009 και αποχωρώντας επιδεικτικά στη συνέχεια.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν τυχαίο. Από τότε που ο κ. Ερντογάν και το κόμμα του, το ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) ήρθαν στην εξουσία, πριν μια δεκαετία, η Τουρκία επανακαθόρισε την στρατηγική της σκέψη μακριά από της ΗΠΑ και τη Δύση. Η σκέψη ότι η Τουρκία θα απομακρυνθεί απλά ως ένα σημείο, αλλά τελικά θα επιστρέψει στην αγκαλιά της Δύσης, αντανακλά ευσεβείς πόθους.

Κάποιοι είναι πεπεισμένοι ότι η Τουρκία παραμένει εντός της τροχιάς της Δύσης, αναφερόμενοι στην προθυμία της φιλοξενήσει τα αντιπυραυλικά συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέψουν το Ιράν. Αλλά με την εμπλοκή τους σε μία εξισορροπητική πράξη που εξαγοράζει αξιοπιστία στην Ουάσιγκτων ενώ εξυπηρετεί το στρατηγικό συμφέρον της αποδυνάμωσης του Ιράν, του περιφερειακού της αντιπάλου, δείχνει ότι η Τουρκία ξέρει πώς να χρησιμοποιεί την Δύση για να πετυχαίνει τους σκοπούς της στην Ανατολή.

Η Τουρκία βλέπει το οικονομικό της μέλλον στην Ανατολή, έχοντας αφήσει πίσω της το θέμα της εισδοχής της στην Ε.Ε. Από τότε που το ΑΚΡ νίκησε επιδέξια τον Ιούνιο, ο κ. Ερντογάν νοιώθει ότι βρίσκεται στη θέση του οδηγού, με μία τεράστια ποσότητα πολιτικού κεφαλαίου στη διάθεσή του. Όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα σε έγγραφο των WikiLeaks, ο Υπουργός Εξωτερικών του κ. Ερντογάν, κ. Νταβούτογλου, αναφέρθηκε στους Τούρκους ως «οι Νέοι Οθωμανοί», ο κυρίαρχος δηλαδή παίκτης στην περιοχή.

Το Ισραήλ αποτελεί το τέλειο φύλλο στο παιχνίδι των φιλοδοξιών της Τουρκίας να αναδειχθεί πρωταθλήτρια σε μουσουλμανικά «διαπιστευτήρια». Έκανε τις εκτιμήσεις της υπολογίζοντας τη σχέση κόστους-οφέλους και έριξε το Ισραήλ στη θάλασσα. Οι ηγέτες στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτων πρέπει να κάνουν την δική τους επανεκτίμηση.

Οι ΗΠΑ προσέγγισαν την Τουρκία κατά την περίοδο Ερντογάν και πήραν πολύ λίγα σε ανταπόδοση, αρχής γενομένης με την απαγόρευση της χερσαίας εισόδου – μέσω Τουρκίας - στο Ιράκ στην Τρίτη Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ. Αν η Μεραρχία είχε κατευθυνθεί νοτίως προς τη Βαγδάτη το 2003, η ιστορία ίσως να είχε γραφτεί διαφορετικά όσον αφορά την ιρακινή αντίσταση και την ικανότητά της να προκαλέσει πολυετή αναταραχή και χιλιάδες νεκρούς στον αμερικανικό στρατό.

Καθώς κανείς δεν είναι πρόθυμος να ζητήσει από τον Ερντογάν εξηγήσεις, το ισλαμιστικό του καθεστώς βάλλει σε τακτική βάση ενάντια στον Τύπο της Τουρκίας, περιορίζει τις αστικές ελευθερίες στο εσωτερικό της χώρας, ενώ στο εξωτερικό υπερασπίζεται τρομοκράτες, όπως η Χαμάς. Σε αντάλλαγμα, ο Πρόεδρος Ομπάμα ταξίδεψε 5.000 μίλια για να φτάσει στην Άγκυρα το 2009 και να εξυμνήσει τις αρετές του καθεστώτος Ερντογάν.

Για αλλαγή, όταν η Τουρκία δηλώνει ότι θα κάνει επίδειξη δύναμης στην Μεσόγειο, οι ΗΠΑ θα πρέπει να θυμίσουν στην Άγκυρα ότι έχουν συμφέροντα στην περιοχή και ότι ο Έκτος Στόλος είναι ακόμη εν λειτουργία. Και το Κογκρέσσο πρέπει, μια και καλή, να υπενθυμίσει στην Τουρκία ότι δεν έχει θεσπιστεί περιορισμός στον ορισμό της γονοκτονίας. Καθώς η Άγκυρα επιδεικνύει τόσο ζήλο στο να απαιτεί να ζητήσουν συγγνώμη οι άλλοι, είναι ώρα να ακούσουμε την Τουρκία να ζητά συγγνώμη για τις σφαγές ενός εκατομμυρίου και πλέον Αρμενίων κατά τη διάρκεια και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και να καταβάλει αποζημιώσεις σε οικογένειες Αρμενίων.

Η Τουρκία φαίνεται να πιστεύει ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πια σημασία, ότι το πεπρωμένο της ως περιφερειακής υπερδύναμης είναι εξασφαλισμένο, και ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ηθική της στάση καθώς κάθεται μεγαλειωδώς σο θρόνο του κριτή όλων των γειτόνων της. Απομένει να δούμε αν οι ΗΠΑ μπορούν να επηρεάσουν την τουρκική συμπεριφορά. Αλλά οι ημέρες που πήγαιναν στο διπλωματικό τραπέζι με ένα καλάθι καρότα και χωρίς μαστίγιο πρέπει να τελειώσουν.

Από την Wall Street Journal

Όταν στις 22 Ιουνίου, και μετά τα τραγελαφικά καμώματα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ναι παραιτούμαι – όχι δεν με αφήνουν, ανέλαβε ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός των οικονομικών να βγάλει το φίδι από την τρύπα ο Βαγγέλης Βενιζέλος, πολλοί αναρωτήθηκαν το γιατί. Πρώτον, γιατί δεν ήξερε από φίδια και δεύτερον, γιατί η τρύπα ήταν βαθειά και άπατη. Αυτός βέβαια επέμενε ότι θα έβαζε πάτο… πριν τον πιάσει ο ίδιος… και πάει τελικά άπατος!

Έτσι, μετά τις χαρές και τα πανηγύρια της 21ης Ιουλίου αποδείχτηκε ο ίδιος για τα πανηγύρια! Από γκάφα ολκής σε γκάφα απροσδιορίστων διαστάσεων, τόσο που να σείονται τα οικονομικά της αντιπέρα όχθης του Ατλαντικού και να προκαλούν παρεμβάσεις πλανητάρχη.

Μετά την ανεκδιήγητη διμερή «συμφωνία» εγγυήσεων του Βαγγέλη Βενιζέλου με τους Φιλανδούς, ακολούθησε ο «τζάμπα μάγκας» εκβιασμός του στην τρόικα και ο «ιδιοφυής(!) καπνικός» φόρος επί των ακινήτων. Ακολούθησαν όμως οι τηλεδιασκέψεις, όπου Κύριος οίδε και άκουσε τα «γαλλικά» του Σαρκοζί και τα «αλλαμανικά» της Μέρκελ στον μαθητευόμενο οικονομολόγο! Και επήλθε σωφρονισμός. Τέτοιος που ως άλλος Σημίτης ευχαρίστησε δημόσια στην ελληνική Βουλή την τρόικα που επιτέλους ήρθε να μας σώσει! Εμείς μόνοι είμαστε ανίκανοι να σωθούμε! Τέτοια αυτοεκτίμηση «μελλοντικού» πρωθυπουργού», κατά τη φαντασία του και τους σχεδιασμούς του! Τρομάρα του!

Και όλα με μιας ξαναβρέθηκαν στον αέρα. Οι Έλληνες κινδυνεύουμε πιο πολύ από τον Βενιζέλο και τους σχεδιασμούς του παρά από τους δανειστές μας! Οι διασώστες τώρα απαιτούν νέο μεσοπρόθεσμο, «επικαιροποιημένο» και αυτό, και ακόμη πιο δυσβάσταχτα μέτρα. Ούτε να τα ανακοινώσει δεν τόλμησε ο κος. Βενιζέλος! Αρκέστηκε σε μια γραπτή ανακοίνωση του εκπροσώπου. Και κρυβόμενος στα πλείστα όσα γραφεία που διαθέτει, του αντιπρόεδρου, του υπουργού (ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλα), με το αζημίωτο βεβαίως-βεβαίως των 900.000 χιλιάδων ευρώ κόστους έκαστον, αναχώρησε για την Αμερική. Άλλο ξύλο τον περιμένει εκεί! Θα γυρίσει με νέα μέτρα!

Διότι οι μπαρούφες με τις οποίες μας γέμιζε και μας γεμίζει κάθε φορά που παίρνει το λόγο είναι σαν τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Και απευθύνονται μόνο σ’ αυτούς. Όταν όμως ανακατεύονται διεθνή κοράκια, αρχίζει και τρέμει σαν το ψάρι ο «κουταλιανός». Οι δηλώσεις εκφοβισμού των εγχωρίων για Αργεντινή και πείνα διαρκείας, προκάλεσαν την έντονη δυσφορία της κας. Λαγκάρντ, η οποία ως φαίνεται αρχίζει και χάνει την υπομονή της με τον ευτραφή κο. υπουργό. Για να μη μιλήσουμε για τα μέτρα που πήρε και είναι όλα στο πόδι καθώς οδηγούν σε μεγαλύτερη ύφεση μια οικονομία που σβήνει. Ο φόρος ακινήτων, άλλη μια αστοχία του κου. Deputy Prime Minister, δεν συζητείται καν και δεν τον υπολογίζουν. Όλοι εις την αλλοδαπή γνωρίζουν ότι η είσπραξη του είναι ανέφικτη! Η επιστροφή από την Αμερική θα είναι οδυνηρή καθώς η εξασφάλιση της 6ης δόσης συνεπάγεται ακόμη πιο αυστηρά μέτρα!

Τι απομένει λοιπόν σε κάποιον που σχεδίαζε με κάθε τρόπο να γίνει… Βενιζέλος;

Το πολιτικό του τέλος διαγράφεται ζοφερό όμοιο με εκείνο του «αιωνίου» αντιπάλου του, του Γ. Α. Παπανδρέου. Ξέρει ότι η 7η δόση δεν είναι εξασφαλισμένη. Με αυτήν πληρώνουμε τους δανειστές!! Που δεν αστειεύονται αυτή τη φορά. Ξέρει ότι προ των πυλών υπάρχει γενναία αναδιάρθρωση στο φημολογούμενο 50%. Άρα; Υπάρχει τρόπος και τόπος διαφυγής; Θα τελειώσει στα ξεχαρβαλωμένα αμφιθέατρα του ΑΠΘ διδάσκοντας πώς παρακάμπτεται το Σύνταγμα; Ενδεχομένως, μετά την εξασφάλιση της 6ης δόσης να επιχειρήσει ηρωική έξοδο! Ανεμίζοντας «παντιέρα» αδήλωτου χρώματος και δηλώνοντας ότι εγώ υποθήκευσα το πολιτικό μέλλον μου για να εξασφαλίσω τα χρήματα, θα τα αφήσει όλα ανοικτά! Και θα προσπαθήσει να θέσει υπό την κηδεμονία του ενα άτακτο ασκέρι χωρίς μέλλον. Ο Στρατηγός της στρατιάς των νεκρών…

Απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, ο Βαγγέλης Βενιζέλος είπε: “Θα πρέπει να ξαναγνωριστούμε όλοι σε αυτόν τον τόπο , να ξανασυστηθούμε, να δούμε ο καθένας τη διαδρομή του για να μην μιλάμε αόριστα και απρόσωπα”.

Δεν γνωρίζω, και κρίνοντας από τον λόγο του αμφιβάλλω πολύ, αν ο Βαγγέλης Βενιζέλος διαβάζει T.S. Elliot. Στα ‘Τέσσερα Κουαρτέτα’ λοιπόν, ο Elliot γράφει περίπου: “Δεν θα σταματήσουμε την αναζήτηση. Και στο τέλος θα φτάσουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε και θα δούμε τα πράγματα απ’ την αρχή

Να ανασυστηθούμε, λοιπόν, κε. Αντιπρόεδρε με το “στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα”, κατά νου αυτή τη φορά!

Δεν είμαι σίγουρη ότι σας συμφέρει όμως!

Το σίγουρο είναι ότι όλοι εμείς οι ιθαγενείς θα αναφωνήσουμε:

Πόσο ελάχιστος αποδειχτήκατε κε. Αντιπρόεδρε! Και πόσο βαριά υπερτιμημένος! Η μεγαλύτερη φούσκα των αγορών, για να μιλήσουμε και με την γλώσσα της πιάτσας!!

Υστερόγραφη απορία: Συνέλληνες, η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό;


Μετά τους Αμερικανούς που εκπροσωπούνται από την Noble Energy, η οποία έχει ξεκινήσει της γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ , έντονο είναι το ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή και από άλλους μνηστήρες.

Οι γαλλικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί "Τοτάλ" και "Γκαζ ντε Φρανς", αγόρασαν τρισδιάστατα σεισμικά δεδομένα για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου., με το κόστος να υπολογίζεται στα 2 εκατομμύρια ευρώ για την εταιρεία "Γκαζ ντε Φρανς" και το 1,6 εκατομμύρια ευρω για την "Τοτάλ".

Οι ερευνητικές γεωτρήσεις στο οικόπεδο, "Αφροδίτη" και οι ενδείξεις ότι υπάρχουν δυνατότητες για αρκετά τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αερίου και παραγώγων του, φαίνεται ότι αποτελούν πόλο έλξης και για άλλες εταιρείες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΡΙΚ, μέχρι τώρα, τρισδιάστατα σεισμικά δεδομένα αγόρασαν πάνω απο 30 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο τομέα των πετρελαίων.

Στους υποψήφιους περιλαμβάνονται μια νορβηγική εταιρεία και ο ρωσικός κολοσσός "Gazprom" ο οποίος ετοιμάζεται να αγοράσει σεισμικά δεδομένα και να εισέλθει δυναμικά στο δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ποιό οικόπεδο θα ανοίξει η Κυπριακή Δημοκρατία για να προχωρήσει η διαδικασία για το δεύτερο γύρο αδειοδότησης.

Η πιο ψηλή προσφορά θα κερδίσει το επόμενο οικόπεδο ωστόσο δεν αποκλείεται σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες να ανοίξουν όλα τα οικόπεδα μαζί, σε περίπτωση κατά την οποία οι προσφορές ευνοούν κάτι τέτοιο.

  • Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Την ώρα που η χρεοκοπία χτυπά δυνατά την πόρτα της Ελλάδας, στην Ανατολική Μεσόγειο έχει αρχίσει ένα σκληρό πόκερ, η κατάληξη του οποίου είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Την 1η Οκτωβρίου θα ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις στο θαλάσσιο «οικόπεδο 12» της κυπριακής ΑΟΖ από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy. Έχει προηγηθεί η κυπρο-ισραηλινή συμφωνία οριοθέτησης των ΑΟΖ.

Η συμφωνία αυτή αντανακλά την προσέγγιση του Ισραήλ με τον ελληνικό παράγοντα, μετά την επιδείνωση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων. Αποτελεί, δε, ένα πρόσθετο βήμα στην πορεία αναδιάταξης των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου ανακαλύπτονται ενεργειακά κοιτάσματα.

Οι Τούρκοι αντέδρασαν έντονα στην υπογραφή της συμφωνίας Κύπρου - Ισραήλ, αλλά η αντίδρασή τους έπεσε στο κενό. Εκτός από απειλητικές δηλώσεις, είχαν στείλει και αεροναυτικές μονάδες να εμποδίσουν τις έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπό την τουρκική στρατιωτική πίεση, μάλιστα, ορισμένες πετρελαϊκές εταιρείες υπαναχώρησαν, αλλά οι έρευνες δεν σταμάτησαν.

Η Noble Energy –έχει πάρει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης στο κυπριακό «οικόπεδο 12» έναντι περίπου 500 εκατ. ευρώ ετησίως– έχει πίσω της την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία έχει επισήμως υποστηρίξει το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα στην ΑΟΖ της. Το ίδιο έχουν κάνει και η ΕΕ και η Ρωσία.

Οι σοβαρές ενδείξεις ότι στο βυθό της Ανατολικής Μεσογείου υπάρχουν μεγάλα ενεργειακά κοιτάσματα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο Αμερικανοί και Ευρωπαίοι βλέπουν την περιοχή. Οι Αμερικανοί εδώ και χρόνια μιλούν για ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Τώρα, η Ευρώπη έχει ενεργειακές πηγές στην αυλή της. Τα συμφέροντα της ΕΕ και των ΗΠΑ για πρώτη, ίσως, φορά συγκλίνουν τόσο πολύ με τα συμφέροντα του Ελληνισμού.

Οι Τούρκοι αρνούνται το δικαίωμα της Λευκωσίας να εκμεταλλευτεί τα ενεργειακά κοιτάσματα, με το επιχείρημα ότι δεν έχει την έγκριση των Τουρκοκυπρίων. Η διεθνής κοινότητα, όμως, αναγνωρίζει την κυπριακή κυβέρνηση ως νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας με όλα τα σχετικά δικαιώματα. Το επιχείρημα του Ερντογάν δεν στέκει ούτε με βάση την επίσημη τουρκική θέση, ότι στη Μεγαλόνησο υπάρχουν δύο κράτη. Αν ίσχυε αυτό, το «οικόπεδο 12» κι όλη η θαλάσσια περιοχή νοτίως της Μεγαλονήσου θα ήταν ΑΟΖ του «ελληνοκυπριακού κράτους».

Ενδεικτική της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των Τούρκων είναι η δήλωση Ερντογάν στο Αλ Τζαζίρα, ότι δεν θα επιτρέψει στο Ισραήλ να εκμεταλλευτεί μονομερώς τους ενεργειακούς πόρους της περιοχής! Τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών, όμως, προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο. Στη θαλάσσια περιοχή νοτίως και νοτιοανατολικά της Κύπρου οι ΑΟΖ είναι οριοθετημένες από τα παράκτια κράτη (Κύπρος, Αίγυπτος και Ισραήλ). Η Τουρκία δεν γειτνιάζει και, ως εκ τούτου, δεν έχει κανένα δικαίωμα σε αυτή την περιοχή.

Το Ισραήλ στηρίζει ενεργά την Κυπριακή Δημοκρατία, επειδή αυτό υπαγορεύουν τα συμφέροντά του. Ο πρώτος λόγος είναι η γεωπολιτική ανατροπή στην περιοχή. Για το Ισραήλ ο κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας είναι ο ομφάλιος λώρος που το συνδέει με τη Δύση. Η ρήξη με τη νεοοθωμανική Τουρκία τού στέρησε ένα σύμμαχο, που του εξασφάλιζε πολύτιμο στρατηγικό βάθος. Εκτός αυτού, ήρθε και η εξέγερση στην Αίγυπτο να υπενθυμίσει στους Ισραηλινούς την εγγενή αστάθεια των διευθετήσεών τους με μουσουλμανικές χώρες. Τους υπενθύμισε ότι σε αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικο-πολιτισμικό κριτήριο. Τώρα που η γκάμα των επιλογών του έχει συρρικνωθεί, το Ισραήλ ανακαλύπτει και πάλι την αξία που έχουν η ελεύθερη Κύπρος και η Ελλάδα ως ασφαλείς δρόμοι προς τη Δύση. Εξ ου και η προσέγγισή του με τον ελληνικό παράγοντα.

Ο δεύτερος λόγος είναι γεωοικονομικός. Το Ισραήλ έχει ανάγκη τη Λευκωσία για την εξαγωγή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η πρότασή του είναι και το ισραηλινό και το κυπριακό αέριο να μεταφερθούν με υποθαλάσσιο αγωγό σε σταθμό υγροποίησης, που θα κατασκευαστεί στην Κύπρο, απ’ όπου στη συνέχεια θα μεταφέρεται με πλοία στην Ευρώπη.

Για τους παραπάνω λόγους, το Ισραήλ είναι εμπλεκόμενη δύναμη στο ζήτημα των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Η πρόσφατη όξυνση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων είχε ως αφορμή την έκθεση του ΟΗΕ για την επέμβαση στο «Μαβί Μαρμαρά», αλλά τροφοδοτήθηκε και από τις επικείμενες γεωτρήσεις.

Το γεγονός ότι η απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας έφερνε συνήθως αποτέλεσμα έχει εθίσει την Τουρκία σε αυτή την τακτική. Μόνο που αυτή τη φορά δεν έχει απέναντί της φοβικούς αντιπάλους. Κυριαρχημένος από ένα κράμα αλαζονείας και μεγαλοϊδεατισμού, ο Ερντογάν διολισθαίνει στον τυχοδιωκτισμό. Ποντάρει πολλά σε μια παρτίδα που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα κερδίσει. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 15/9/11


Ηθικόν ακμαιότατον και ταμείον άδειο...

Κλίμα πτώχευσης επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στους κύκλους των Ενόπλων Δυνάμεων, επιβαρυνόμενο καθημερινά όχι μόνο από τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, αλλά και από το γεγονός ότι έρχονται στην επιφάνεια τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ενοπλες Δυνάμεις γενικότερα.

Τα χρέη προς ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ και λοιπές σχετικές υπηρεσίες έχουν διογκωθεί, οι διοικητές των μονάδων δεν έχουν καθόλου χρήματα ούτε για να επισκευάσουν ό,τι χαλάει, το επίσημο κονδύλι για την ενδιαίτηση σε κάποια επιτελεία έχει τελειώσει και τρώνε τα… έτοιμα, όσο δε για ανταλλακτικά και πυρομαχικά, ούτε λόγος να γίνεται. Την ίδια ώρα, καθώς δεν έχουν γίνει επισήμως οι απαραίτητες διευκρινίσεις από την πολιτική ηγεσία για τη μείωση στους μισθούς, αλλά και για το θέμα των νέων ρυθμίσεων στις συντάξεις, οι αξιωματικοί βαδίζουν, όπως λένε οι ίδιοι, στο άγνωστο, με κακή ψυχολογία και ηθικό.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι ότι ενώ πριν από ένα χρόνο ο κάθε αξιωματικός προσπαθούσε να κρύψει την κατάσταση που επικρατούσε στη μονάδα και να την αντιμετωπίσει με διάφορες αλχημείες, πλέον όλοι έχουν σηκώσει τα χέρια αδυνατώντας να διαχειριστούν την κατάσταση.

Στο ερώτημα «γιατί», η απάντηση που παίρνει κάποιος σχεδόν από το σύνολο των ερωτηθέντων είναι ότι «μειώθηκε πάρα πολύ ο προϋπολογισμός των επιτελείων με κυβερνητικές αποφάσεις, χωρίς όμως πρώτα να έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες ώστε να μειωθεί πραγματικά το λειτουργικό κόστος των Ενόπλων Δυνάμεων». Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μείωση του προϋπολογισμού που έγινε επί υπουργίας Ε. Βενιζέλου. Ο υπουργός εμφάνισε μείωση του λειτουργικού κόστους αλλά και των εξοπλιστικών προμηθειών. Στην πραγματικότητα όμως πέρασε το πρόβλημα στα επιτελεία λέγοντάς τους ότι μειώνονται τα χρήματα που έχουν για λειτουργικά έξοδα και τα επιτελεία με τη σειρά τους το πέρασαν στις ΔΕΚΟ, καθώς δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν. Δηλαδή η μείωση του προϋπολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων έγινε χρέος των ΔΕΚΟ. Το ίδιο έγινε και με τα εξοπλιστικά όπου σταμάτησαν οι πληρωμές των δόσεων για τις αγορές που είχαν γίνει, με συνέπεια τη μη παραλαβή των νέων συστημάτων. Το ποσό των δόσεων η πολιτική ηγεσία το ανακοίνωσε ως μείωση των εξοπλισμών.

Ιδιαίτερα στο θέμα των εξοπλιστικών, ενώ και η πολιτική ηγεσία έχει ανακοινώσει ότι το κύριο πρόβλημα είναι η προμήθεια ανταλλακτικών, καθώς πολλά από τα συστήματά μας έχουν βγει εκτός επιχειρησιακής ικανότητας, η κυβέρνηση στο πρόσφατο ΚΥΣΕΑ αποφάσισε να πάρει μια μικρή ποσότητα πυρομαχικών για τα νέα άρματα από το στοκ των ολλανδικών Ε.Δ. και ένα «σύστημα υποβοήθησης κατεύθυνσης βομβών παλαιού τύπου» από το Ισραήλ. Η συγκεκριμένη προμήθεια σχολιάστηκε έντονα, καθώς δεν θεωρείται πρώτης προτεραιότητας προμήθεια, ούτε καν στη δέκατη θέση. Οπως έλεγαν αξιωματικοί, αν η κυβέρνηση ήθελε να πάρει κάτι από το Ισραήλ, με τα 100 εκατομμύρια μπορούσαν να αγοραστούν πράγματα αναγκαία.

Παρ’ όλα αυτά, οι ίδιοι αξιωματικοί έλεγαν ότι γίνονται προσπάθειες από την πολιτική ηγεσία και έχουν αποτελέσματα, οι αγορές να γίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Για παράδειγμα, μάλιστα, ανέφεραν την προμήθεια πυρομαχικών που έγινε από την Ολλανδία με μισό κόστος από τη γερμανική προσφορά.

Πηγή


Έχουν χάσει το μυαλό τους τον τελευταίο καιρό όλοι οι Έλληνες από τα σενάρια που ακούνε και διαβάζουν για την οικονομία και την κρίση. Ο ένας λέει για χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ, ο άλλος για συντεταγμένη χρεοκοπία με κούρεμα του χρέους 40% και 50%, ο άλλος για τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και για νέο δάνειο, ο τελευταίος για ξεπούλημα της χώρας προκειμένου να πληρώσει τα χρέη της.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων, αν όχι σε όλες, κρυφά ή φανερά υπάρχει η λέξη “χρεοκοπία”. Αυτό που όλοι δηλαδή ακούγαμε πέρυσι και γελούσαμε. Το θεωρούσαμε αδύνατο να γίνει, ειδικά μετά τις απίστευτες θυσίες με πρώτο Μνημόνιο.

Φέτος, μας έβαλαν στο τρυπάκι της σωτηρίας από τη χρεοκοπία μόνο αν ψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσμο και όλοι πιστέψαμε ότι με αίμα θα τα καταφέρουμε.

Και ξαφνικά φτάνουμε στα τέλη Σεπτέμβρη και όλοι πλέον μιλούν για χρεοκοπία, με όποια μορφή κι αν έχει αυτή.

Ένα κλιμακούμενο σχέδιο που ξεκίνησε από το καλοκαίρι προκειμένου ο κόσμος να εθιστεί με την άσχημη προοπτική, με το κακό μέλλον. Έχουμε βομβαρδιστεί με τόσα τρομολαγνικά σενάρια που σε λίγο θα λέμε πότε να χρεοκοπήσουμε προκειμένου να … γλιτώσουμε.

Οι κρίσιμες διαβουλεύσεις που έχει ο Β. Βενιζέλος στην Ουάσιγκτον δεν είναι και τόσο κρίσιμες. Ψεύτικος είναι όλος αυτός ο συναγερμός και η δήθεν αγωνία. Το παιχνίδι είναι από την αρχή στημένο. Διότι αν υπήρχε πράγματι κάτι κρίσιμο να συζητηθεί δε θα ανέβαλε ο Γ. Παπανδρέου το ταξίδι του. Θα πήγαινε να διαπραγματευτεί με την όποια βαρύτητα έχει ένας Έλληνας πρωθυπουργός. Άλλωστε, η κρίσιμη εβδομάδα που έλεγαν την περασμένη Κυριακή δεν ήταν και τόσο κρίσιμη, δεν έγινε και κάτι τόσο τραγικό ώστε να δικαιολογηθεί η αναβολή του ταξιδιού.

Επομένως, η Ουάσιγκτον δεν είναι κανένας σταθμός. Οι αποφάσεις έχουν ληφθεί. Η χρεοκοπία για την οποία τόσο «αγωνίστηκε» η κυβέρνηση να αποφύγει, είναι γεγονός με όποιο όνομα και να μας σερβιριστεί.

Και εδώ έχει αποτύχει ο κ. Παπανδρέου. Αφού μάτωσε τους Έλληνες, θα φουντάρει και την οικονομία για να ολοκληρωθεί το έγκλημα.

Και μη γελιέστε, όλα αυτά τα σενάρια που παίζουν (καλό, πολύ καλό, άσχημο) δεν είναι τίποτε άλλο παρά επικοινωνιακή διαχείριση της αποτυχίας.

Η χρεοκοπία είναι χρεοκοπία. Φαλιμέντο. Το μαγαζί κλείνει, οι ιδιοκτήτες πάνε στο ταμείο ανεργίας ή πεθαίνουν. Αυτή είναι η αλήθεια.

Διότι ακόμη και το καλό σενάριο να γίνει, αυτό του κουρέματος κατά 50%-60% (συντεταγμένη χρεοκοπία με εθελοντική συμμετοχή) οι επιπτώσεις στους πολίτες θα είναι δραματικές.

Τι θα γίνει για παράδειγμα αν διασωθούν οι τράπεζες και καταρρεύσουν τα ταμεία; Θα έχουν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Άρα πάμε σε δραματική μείωση του εισοδήματος.

Ακόμη και η επαναγορά όλου του ελληνικού χρέους, που θα εξαφάνιζε το βάρος της χώρας, προϋποθέτει θυσίες χιλιάδων πολιτών οι οποίοι θα πληρώσουν το μάρμαρο.

Θα μου πείτε, εδώ που φτάσαμε θα ήταν ευχής έργον να επαναγοραστεί το χρέος ή να κουρευτεί.

Θα απαντήσω, όχι εδώ που φτάσαμε αλλά εδώ που μας έφτασαν. Κι ό,τι δεν πρέπει να πληρώσουν πάλι οι πολίτες, αλλά όσοι δημιούργησαν το τεράστιο χρέος.

Η ουσία είναι μία, κι ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις. Χρεοκοπήσαμε και όλα τα άλλα είναι τσιριτσάτζουλες.

Αριστερός Ψάλτης


Το σχέδιο που συζητείται τώρα αποσκοπεί στον χειρισμό της ελληνικής κρίσης με τέτοιο τρόπο ώστε η ευρωζώνη να βρεθεί μπροστά από τις εξελίξεις στις αγορές.

Προβλέπει αφενός τη λήψη ενός συνολικού και αυστηρού πακέτου μέτρων και μεταρρυθμίσεων που πρέπει να δεσμευθεί η Ελλάδα ότι θα υλοποιήσει μέχρι το τέλος του 2014 (νέο Μνημόνιο) και αφετέρου τη μεγάλη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με στόχο να καταστεί βιώσιμο.

Οι υποστηρικτές αυτού του σχεδίου εκτιμούν ότι το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων πρέπει να γίνει με την Ελλάδα να παραμένει εντός της ευρωζώνης και τη χρήση των κεφαλαίων του Προσωρινού Μηχανισμού Στήριξης (EFSF) για την κάλυψη των ζημιών που θα προκληθούν στις ευρωπαϊκές και τις ελληνικές τράπεζες.

Οι σύμβουλοι της γερμανικής κυβέρνησης, που αρχικά επεξεργάσθηκαν το σχέδιο αυτό εκτιμούν ότι μπορεί να υλοποιηθεί με μία επέκταση της συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου.

Γι’ αυτό δεν είναι τυχαία η δήλωση που έκανε χθες ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Ουάσινγκτον, ο οποίος άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο αναθεώρησης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου. «Υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων θα πρέπει να επανεξεταστεί το κατά πόσο είναι εφαρμόσιμοι οι όροι της συμφωνίας του Ιουλίου» δήλωσε.

Επειδή απέτυχε η απόφαση του Ιουλίου για «κούρεμα» της τάξης του 21% (από την πρώτη στιγμή οι αγορές θεώρησαν ήπια την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε αυτά τα επίπεδα οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο να ανεβάσουν το ποσοστό του «haircut» στο 50% ή και ακόμη υψηλότερα.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Καλό το "χάπι", αλλά κρυμμένος καλύτερα ο "δράκος".

Τι σημαίνει ένα τέτοιο "κούρεμα" για τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα Ελληνικά Ασφαλιστικά ταμεία; Τι θα επιστραφεί μετά το κούρεμα στους Έλληνες ασφαλισμένους;

Μήπως θα παυθούν πλήρως οι συντάξεις; Μήπως θα επέλθει μεγαλύτερο χάος στην Ελλάδα, ενώ η Ευρώπη θα τακτοποιείται καλύτερα, έχοντας και την βιτρίνα της... αλληλεγγύης;

Μήπως το παρόν πολιτικό σύστημα θα πάρει βαθιά ανάσα επιβίωσης, μέχρις ότου η πείνα που θα έρθει σταδιακά (αλλά θα έρθει) θα φέρει το χάος;

Και τι θα συμβεί μετά το χάος;

Ποιός μπορεί να ενημερώσει υπεύθυνα τον Ελληνικό λαό τι θα σημαίνει για τους πολίτες ένα κούρεμα της τάξης του 60%;

Γιατί δεν συζητείται καθόλου η διαγραφή του χρέους ως επαχθούς ή ως παράνομου;

Γιατί έτρεξε η κυβέρνηση μαζί με το ΛΑΟΣ και τη ΝΔ και υπέγραψαν μη έρευνα του χρέους;

Μάλλον δύσκολες ερωτήσεις, σε δύσκολους καιρούς για τους πολιτικούς και σε καιρούς που κάποιοι ψάχνουν διεξόδους για την φυσική και πολιτική επιβίωσή τους... ελπίζοντας να τους πετάξουν μόνο γιαούρτια...!

‘Οσο “υπήρχαν λεφτά”, άλλο τόσο “η χεοκοπία ήταν αναπόφευκτη”. Την κρισιμότητα την κατάστασης την ήξερα εγώ και άλλοι 10 κοινωνικοί γνωστοί μου. Τουλάχιστον. Που σημαίνει την ήξερε και η κουτσή Μαρία...

Το ότι με χρέος 300 δισ. και ύφεση και πρωτογενές ελλειμμα το 300 θα γίνεται 300+ και το ΑΕΠ θα πέφτει, το ξέρει και ο περιπτεράς μου και κάθε πρωτοετής.

Το ότι βάζοντας φόρους και κόβοντας μισθούς θα φέρεις τον φαύλο κύκλο της κατάρρευσης το ήξερε ο συγγραφέας της ομιλίας του Μεγάλου Σεπτόμενου στην προεκλογική ομιλία της ΔΕΘ.

Δεν θα πλήρωνα ούτε τα εισητήρια όλων αυτών των παρασίτων, που επί 2 χρόνια παριστάνουν ότι κάνουν κάτι.

ΟΥΤΕ πλέον με νοιάζει ΤΙ μορφή θα πάρει η χρεοκοπία.

ΜΟΝΟ ένα με νοιάζει: Πώς θα ανταπεξέλθουμε σαν κοινωνία και σαν έθνος.

Και ήδη από τις κουβεντούλες μου βλέπω διχασμό.

Βλέπω αρκετους έτοιμους να γλείψουν την Γερμανική μπότα για λίγα τέρμινα ακόμα παροχές.

Βλέπω και μερικούς να μεταναστεύουν.

Βλέπω λίγους να μιλάνε για επιστροφή στα χωριά τους.

Η θεία μου στο χωριό δεν παύει να μου θυμίζει πόσο δύσκολη είναι η προς τα κάτω προσαρμογή.

Εάν οι Παπα...τζήδες δεν ήταν τόσο ξεφτιλισμένοι, αντί να μιλάνε για Πράσινη Απάτη θα έπρεπε να λένε στον κόσμο τους να πάει πίσω από εκεί που ήρθε και να ανακτήσει την χαμένη αξιοπρέπεια.

Ναι, ω της φρίκης, χειρονακτική εργασία σε χωράφια.

Άλλά όχι, αυτό το έχουμε εκχωρήσει σε Πακιστανούς.

Αrchaeopteryx


Το ελληνικό χρέος είναι πλέον μη διαχειρίσιμο. Αυτή την εκτίμηση ενισχύουν και οι τελευταίες προβλέψεις του ΔΝΤ , καθώς η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι το 2012 θα ανέλθει στο 189% του ΑΕΠ, έναντι προηγούμενης πρόβλεψης 172%!

Αυτή η πρόβλεψη ανατρέπει τους ισχυρισμούς της Ελληνικής κυβέρνησης ότι μετά την συμφωνία της 21ης Ιουλίου η Ελλάδα καθιστά βιώσιμο το χρέος της και επιβεβαιώνει αυτούς που από την πρώτη στιγμή τόνιζαν τις δυσκολίες της συγκεκριμένης απόφασης.

Άλλωστε σύμφωνα με όσα συμφωνήθηκαν το καλοκαίρι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, δηλαδή αν η συμμετοχή στο PSI των ιδιωτών φτάσει στο 90% τότε το μέγιστο κούρεμα του ελληνικού χρέους υπολογίζεται στο 18% του ΑΕΠ.

Σε αυτή την λογική και με την ελληνική οικονομία να βρίσκεται σε τροχιά ύφεσης και για το 2012 (εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2%) , κάτι που θα δυσκολέψει τις δυνατότητες δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο για αλλαγή σε όρους της συμφωνίας για την Ελλάδα.

Οι αγορές προεξοφλούν το haircut

Ουσιαστικά ο κ. Σόιμπλε δεν είπε τίποτα παραπάνω από αυτό που προεξοφλούν εδώ και δύο μήνες οι αγορές. Ότι το ελληνικό χρέος θα χρειαστεί μεγαλύτερο "κούρεμα".

Αυτό φέρεται να είπε και ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος στο ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ , για ενδεχόμενο haircut του χρέους μας κατά 50% και ας το διέψευσε το ΥΠΟΙΚ βλέποντας την αναταραχή στις αγορές.

Το θέμα είναι πως θα γίνει μια τέτοια διαδικασία.

Από την μια ενδεχόμενη αλλαγή των όρων της συμφωνίας για την Ελλάδα, ίσως να σημαίνει κατά κάποιο τρόπο επέκταση του rollover για το σύνολο του ελληνικού χρέους. Δηλαδή όπως ανέφερε το πρακτορείο Bloomberg να υπάρξει παράλληλα επαναγορά του ελληνικού χρέους , με το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων που βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ τα ποσά που θα απαιτηθούν για την επαναγορά, θα αντληθούν αποκλειστικά από την EFSF.

Σύμφωνα με το έγγραφο της ΕΕ που αποκαλύπτει το πρακτορείο, η επαναγορά χρέους, που εκτιμάται στο ποσό των 20 δισ. ευρώ, θα οδηγήσει σε μεγάλη μείωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Ακόμη οι κοινοτικοί, με την παράλληλη εξέλιξη του προγράμματος επαναγοράς με το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων θα επιδιώξουν να μειώσουν το διάστημα για το οποίο η Ελλάδα θα μείνει σε καθεστώς «επιλεκτικής χρεοκοπίας» από τους οίκους αξιολόγησης.

Τι προτείνουν οι γερμανοί «σοφοί»

Από την άλλη υπάρχει και η πρόταση του συμβουλίου των σοφών της Γερμανίας, τα μέλη του οποίου αποτελούν συμβούλους της Άνγκελα Μέρκελ, που προκρίνουν ένα haircut – μαμούθ τουλάχιστον 50% για το ελληνικό χρέος που δεν εξυπηρετείται από το PSI.

Η όλη αυτή διαδικασία προβλέπει κούρεμα τουλάχιστον 50% του χρέους της Ελλάδας, με παραμονή στο ευρώ, μέσω της μεταφοράς του χρέους της προς τα κράτη – μέλη και τους ιδιώτες πιστωτές στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, γνωστό και ως EFSF.

Ως αντάλλαγμα αυτοί θα λάβουν νέα υψηλής πιστοληπτικής αξιολόγησης ομόλογα από το ταμείο (ΑΑΑ), στο ήμισυ της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν.

Κατόπιν το Ταμείο θα είχε την δικαιοδοσία να ασκήσει τις κατάλληλες πιέσεις στην Αθήνα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Ο ρόλος – κλειδί του EFSF

Σε κάθε περίπτωση ο EFSF θα κληθεί να παίξει ρόλο κλειδί στην υπόθεση «Ελληνικό χρέος» αλλά και για όλη την ευρωπαϊκή κρίση. Το πιο σημαντικό είναι να υιοθετήσουν τις διευρυμένες αρμοδιότητες του Κοινοβούλια των 17 χωρών - μελών της Ευρωζώνης (ήδη το έχουν κάνει κάποια από αυτά, ανάμεσα τους και εκείνο της Γαλλίας) έτσι ώστε να μπορεί να παρεμβαίνει στην δευτερογενή αγορά ομολόγων και να συμμετέχει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αποφορτίζοντας την ΕΚΤ.

Η μεγάλη «μάχη» θα δοθεί στο αν θα πρέπει να ενισχυθούν τα διαθέσιμα του. Ήδη ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τ. Γκάιτνερ πρότεινε να υιοθετηθεί η μόχλευση του EFSF και να επεκταθούν οι πόροι του, κατά το υπόδειγμα όσων είχε κάνει η Ουάσινγκτον στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 2008.

Αυτή την εβδομάδα, ο Ρεν πρότεινε έναν παρόμοιο μηχανισμό, με τη χρήση κεφαλαίων από τον EFSF για να εγγυοδοτούνται μεγαλύτερα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Ωστόσο οι προτάσεις αυτές συναντούν την έντονη αντίθεση της Γερμανίας, της μεγαλύτερης οικονομίας της ΕΕ.

Στο επίκεντρο οι τράπεζες

Σε ενδεχόμενο haircut που μπορεί να φτάσει στο 40% έως το 2020 , οι ζημιές των ελληνικών τραπεζών αναμένεται να αγγίξουν τα 15 δισ. ευρώ από 6 δισ. ευρώ που ανέρχονται λόγω της συμμετοχής του στο PSI, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις.

Υπενθυμίζεται ότι οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν περίπου €51,7 δισ. ελληνικά ομόλογα μαζί με τα €10 δισ.περίπου έντοκα γραμμάτια. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι περισσότερες τράπεζες ή θα πρέπει να ενισχυθούν από τον EFSF και την ΕΚΤ ή να καταφύγουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να γίνουν κρατικές.

Παράλληλα ο μεγαλύτερος φόβος αυτών που κρατούν τα "κλειδιά" του ελληνικού χρέους είναι ότι στην περίπτωση ενός μοντέλου ελεγχόμενης χρεοκοπίας για την Ελλάδα, θα ζητήσουν να ακολουθήσουν χώρες όπως η Ιταλία , η Πορτογαλία και η Ιρλανδία υπό την πίεση των αγορών.

Μια τέτοια κίνηση θα έθετε θέμα για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα που κατέχει ομόλογα αυτών των χωρών στα χέρια του και ήδη από την κρίση έχει ανάγκη κεφαλαίων συνολικά 300 δισ. ευρώ όπως εκτιμά το ΔΝΤ.


Με το δόγμα ότι δυστυχώς «η Κύπρος κείται μακράν»
Στο θέμα των νέων και ιταμών απειλών κατά της Κύπρου η Αθήνα οφείλει όχι μόνο να τοποθετείται αλλά και να διαβιβάζει πειστικά μηνύματα όπου δει.

Και κυρίως να δείξει ότι δεν θεωρητικολογεί όταν λέει ότι τυχόν επιθετική ενέργεια εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα θεωρηθεί επίθεση και κατά της Ελλάδος. Διαφορετικά, η Άγκυρα (με τις ευτυχείς για την ίδια εμπειρίες του 1974, όταν κατά Καραμανλή «δυστυχώς η Κύπρος κείται μακράν») δεν θα διστάσει καθόλου.

Να μην έχουμε αυταπάτες.

Και σε μια τέτοια περίπτωση «έσεται η δευτέρα πλάνη χείρων της πρώτης», με τον Ελληνισμό να ηττάται ξανά στρατηγικώς, εισπράττοντας τα επίχειρα με τη μορφή νέων και εξουθενωτικών τετελεσμένων.

Την ίδια όμως ώρα και επειδή αναδύονται σαφώς συγκρουσιακές συνθήκες και προοπτικές στις σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ, η Αθήνα και βεβαίως από κοντά και η Λευκωσία δεν πρέπει να παρασυρθούν σε αυτές τις τριβές. Δεν πρέπει να αποβούν μέρος τους. Με τίποτα! Γιατί κινδυνεύουν να συνθλιβούν στις μυλόπετρες των εκτός των δικών τους δυνατοτήτων εξελίξεων. Όπως περίπου τα ποντίκια όταν καβγαδίζουν οι ελέφαντες και αυτά με απρονοησία μπλέκουν στα πόδια τους.

Όσο κι αν αυτό φαίνεται απλοϊκό, έτσι ακριβώς είναι η κατάσταση. Και έτσι ομοίως πρέπει να εκτιμηθεί από την πλευρά μας, για τον εξίσου απλό λόγο ότι πίσω από την Άγκυρα συντάσσεται ευρύ φάσμα του αραβικού (και ευρύτερα μουσουλμανικού) κόσμου, με τον οποίο μόνον ασόφως θα έλθουμε σε αντιπαράθεση, ενώ εγνωσμένη βεβαίως είναι και η εβραϊκή ισχύς εν προκειμένω.

Να μη διαπράξουμε, δηλαδή, το λάθος να θεωρήσουμε χωρίς προβληματισμό ότι, εφόσον η Άγκυρα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ, είναι για μας ευκαιρία να συμπαραταχθούμε με το δεύτερο. Θα ήτο τουλάχιστον αφελές. Έως και καταστροφικό. Ανάλογα με την τροπή που μπορεί να πάρουν τα πράγματα. Γιατί προβλεπτώς πιθανότερο είναι ότι σε δεδομένη στιγμή Τουρκία και Ισραήλ «θα τα ξαναβρούν», όταν υπό την πίεση του μεγάλου αφεντικού θα επαναπροσδιορίσουν το μερίδιο της περιφερειακής τους επιρροής και όταν θα επιμερισθούν την τοποτηρητεία από τα κέντρα ισχύος του Ατλαντισμού, τον οποίο και υπηρετούν ως φύλακες συγκεκριμένων συμφερόντων σ' αυτήν την κρίσιμη γεωγραφία.

Ο Ελληνισμός οφείλει να ενεργήσει χωρίς απλουστεύσεις και συναισθηματισμούς, εκμεταλλευόμενος όσα τον ευνοούν και αποφεύγοντας όσα τον θέτουν εν κινδύνω. Τόσο απλό. Και μάλιστα σ' αυτήν την καταλυτική για τον ίδιο συγκυρία, που τον έχει φέρει μπροστά στο φάσμα της οικονομικής χρεοκοπίας, οπότε και οι δυνατότητές του εξουθενώνονται και οι αντιστάσεις του φυλλορροούν. Η πικρή αλήθεια.

Την οποία η Άγκυρα γνωρίζει καλά και με βεβαιότητα θα τη διαχειρισθεί αναλόγως προκειμένου να αντλήσει τα μείζονα υπό τις περιστάσεις γεωστρατηγικά οφέλη. Υπό τους χειρότερους παρά ποτέ οιωνούς, λοιπόν, η Αθήνα και η Λευκωσία (ως οι δύο κρατικοί πυλώνες του Ελληνισμού) θα βρεθούν τις επόμενες εβδομάδες (για να μην πούμε μέρες) μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα, τα οποία και θα απαιτήσουν ιστορικές επιλογές, που τα παράγωγά τους θα εισπραχθούν αναλόγως. Είτε ως θετικός απολογισμός στρατηγικών χειρισμών και κυρίως αντιστάσεων είτε ως αρνητικές (κατ' ακρίβειαν μοιραίες) συνέπειες πεπλανημένων εκτιμήσεων, λανθασμένων χειρισμών ή και αδυναμίας επαρκών αντιστάσεων σε ό,τι μεθοδεύεται από την Άγκυρα.

Γιατί εάν οι προγραμματισμένες ενέργειες της Λευκωσίας στην ΑΟΖ ανασταλούν ή και ματαιωθούν, το αποτέλεσμα θα είναι περιστολή της κρατικής της κυριαρχίας και, αντιθέτως, επιβολή του κηδεμονευτικού ρόλου της Τουρκίας σε ό,τι αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία. Με άμεση ενίσχυση της ολέθριας για τη Μεγαλόνησο Συνθήκης Εγγυήσεως, την οποία η Άγκυρα επικαλείται και εν ονόματι της οποίας ενεργεί.

Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα της στρατηγικής ευθύνης και της ρεαλιστικής αποφασιστικότητας του Ελληνισμού.

Γράφει ο Νικόλαος Θ. Κόκκας

Εκπαιδευτικός


Κάθε φορά που τίθενται προς συζήτηση τα σοβαρά και χρονίζοντα προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εγείρουν το ζήτημα του «πολιτικού κόστους». Στο σημείο αυτό οι συζητήσεις διακόπτονται, τα χαμόγελα παγώνουν και οι όποιες σοβαρές πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών τομών σταματούν. Ειδικότερα, οι περισσότεροι πολιτικοί εκπρόσωποι κομμάτων στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες διαμορφώνουν τις απόψεις τους για τη μειονοτική εκπαίδευση με γνώμονα όχι το συμφέρον του τόπου, αλλά το «φόβο των άλλων». Η θεωρία του δήθεν πολιτικού κόστους διαπερνά κάθε πτυχή της μειονοτικής πολιτικής των εκάστοτε Υπουργών Εθνικής Παιδείας (εμείς οι εκπαιδευτικοί θα συνεχίζουμε να ονομάζουμε Υπουργείο Εθνικής Παιδείας το υπουργείο μας κι όχι«δια βίου μάθησης», όπως μετονομάστηκε πρόσφατα), ενώ παράλληλα καθορίζει τη στάση των υποψηφίων στις δημοτικές, νομαρχιακές και βουλευτικές εκλογές απέναντι στους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες. Οι συναλλαγές και τα ρουσφέτια κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αποτελούν μελανό σημείο της πολιτικής μας ζωής, πολύ περισσότερο όταν τίθεται σε κίνδυνο η εκπαίδευση των Ελλήνων μουσουλμάνων μαθητών.


Στην πραγματικότητα, η θεωρία του πολιτικού κόστους αποτελεί ένα μύθο. Οι Θρακιώτες μουσουλμάνοι έχουν αποδείξει στην πράξη πως είναι φιλειρηνικοί και πως αγαπούν τον τόπο που γεννήθηκαν, την πατρίδα τους. Κλείνουν τα αφτιά τους στα κηρύγματα μίσους απ' όπου κι αν προέρχονται, σέβονται τη θρησκεία τους, όπως σέβονται και τις άλλες θρησκείες. Πολύ περισσότερο στο χώρο του δημόσιου σχολείου είναι φανερό πως οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι μαθητές αναπτύσσουν καθημερινά σχέσεις φιλίας και συνεργασίας, χωρίς αποκλεισμούς και προκαταλήψεις.


Η αναχρονιστική νομοθεσία της μειονοτικής εκπαίδευσης


Η αναχρονιστική και ψυχροπολεμική νομοθεσία ταλανίζει εδώ και πολλές δεκαετίες το χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης, διαχωρίζοντας τους μαθητές ανάλογα με το θρήσκευμά τους και γκετοποιώντας τους μουσουλμάνους μαθητές. Στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία το αναλυτικό πρόγραμμα είναι δίγλωσσο (ελληνικά-τουρκικά), παρέχοντας προς τους μουσουλμάνους μαθητές ανεπαρκείς γνώσεις της ελληνικής. Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και στα ιδιωτικά μειονοτικά γυμνάσια και λύκεια της Θράκης. Ας δούμε, για παράδειγμα, τι προβλέπεται από το Ωρολόγιο Πρόγραμμα Μειονοτικών Λυκείων. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση Γ2/933 της 3.3.2000 (ΦΕΚ Β 372, 2000) στην Α’ Τάξη των μειονοτικών Λυκείων υποχρεωτικά μαθήματα στην ελληνική γλώσσα είναι: Αρχαία Ελληνικά, Νέα Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, Ιστορία, Αρχές Οικονομίας, Τεχνολογία, ΣΕΠ, Ξένη Γλώσσα: σύνολο ωρών 16/17. Υποχρεωτικά μαθήματα στην τουρκική γλώσσα είναι τα ακόλουθα: Θρησκευτικά, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Φυσική Αγωγή, Τουρκικά: Σύνολο ωρών 15/14.


Βέβαια, το πρόβλημα της ελλιπούς διδασκαλίας της ελληνικής ξεκινάει από την πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση. Αν ανατρέξουμε μερικές δεκαετίες πιο πίσω, θα θυμηθούμε πως στις 28-1-1954 ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ. Φεσσόπουλος διεβίβασε προς τις κοινότητες και τους δήμους της Ροδόπης διαταγή του τότε πρωθυπουργού Στρατάρχη Παπάγου που έλεγε: «Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως, παρακαλούμεν όπως εφ’ εξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρου «Τούρκος-τουρκικός» αντί του τοιούτου «Μουσουλμάνος-μουσουλμανικός». Επί τούτοις δέον να μεριμνήσετε διά την αντικατάστασιν των εν τη περιφερεία υμών διαφόρων επιγραφών, όπως «Μουσουλμανική Κοινότης, Μουσουλμανικόν Σχολείον κλπ» διά τοιαύτης «Τουρκικόν». Ήταν μία ψυχροπολεμική πολιτική απόφαση, που έστελνε τους μουσουλμάνους Έλληνες στην αγκαλιά της Τουρκίας. Το 1972, στο Νομοθετικό Διάταγμα 1109 της 25.1.1972 (ΦΕΚ Α’ 17, 1972) αντικαθίστανται άρθρα του Ν.Δ. 3065/54 «περί τρόπου ιδρύσεως και λειτουργίας Τουρκικών Σχολείων Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως Δυτικής Θράκης και ρυθμίσεως ζητημάτων τινών αφορώντων εις την εποπτείαν αυτών και τους Επιθεωρητάς Τουρκικών Σχολείων». Στο νέο νομοθετικό διάταγμα γίνεται πλέον αναφορά σε «Μειονοτικά Σχολεία».


‘Έχουν περάσει έξι δεκαετίες μετά τη θέσπιση αυτής της αναχρονιστικής νομοθεσίας και σήμερα τα μειονοτικά σχολεία παραμένουν μειονεκτικά, σχολεία που καταδικάζουν τους μαθητές τους στην αμάθεια, σχολεία που διαχωρίζουν, που καταστρατηγούν την έννοια της ισονομίας, εφόσον δεν παρέχουν ισότιμη εκπαίδευση σε όλους τους Έλληνες πολίτες.


Τα δίγλωσσα μειονοτικά σχολεία καταδικάζουν στην ημιμάθεια, κλείνουν τους γνωστικούς ορίζοντες των παιδιών, διχοτομούν τη συνείδησή τους. Προσθέτουν φανατισμό, αφαιρούν γνώσεις, πολλαπλασιάζουν τη σύγχυση, διαιρούν ανάμεσα σε "εμάς" και τους "άλλους". Προσθέτουν κεμαλική ιδεολογία, αφαιρούν κριτική σκέψη, πολλαπλασιάζουν την άγνοια, διαιρούν και διχάζουν τους πολίτες της Ελλάδας. Αφαίρεση κι όχι πρόσθεση –διαίρεση κι όχι πολλαπλασιασμός! Δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική χώρα. Είναι απομεινάρια ενός ψυχροπολεμικού παρελθόντος. Δεν ανήκουν στον 21ο αιώνα.υν την άγνοια, διαιρούν και διχάζουν τους πολίτες της Ελλάδας. Δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική χώρα. Είναι απομεινάρια ενός ψυχροπολεμικού παρελθόντος. Δεν ανήκουν στον 21ο αιώνα.


Η κατασκευή τουρκικής ταυτότητας μέσα από τα μειονοτικά σχολεία.


Οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες αλλοτριώνονται μέσα από τα δίγλωσσα σχολεία που μετατρέπουν Έλληνες πολίτες σε φανατικούς υποστηρικτές του παντουρκισμού. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Τα δίγλωσσα μειονοτικά σχολεία είναι στην ουσία σχολεία τουρκικά. Η βασική τους λειτουργία είναι η εθνική αλλοτρίωση των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτώνβασική τους λειτουργία είναι η αλλοτρίωση των μουσουλμάνων πολιτών. Πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα που προβλέπουν τα διακρατικά πρωτόκολλα και οι πεπαλαιωμένες ελληνοτουρκικές συμφωνίες, μία σειρά από φιλοκεμαλικές, εθνικιστικές δράσεις καλλιεργούν στους μουσουλμάνους Έλληνες μαθητές το φανατισμό και το μίσος προς τους χριστιανούς. Κι αυτά όχι μόνο με την ανοχή αλλά και με την οικονομική επιδότηση της ελληνικής πολιτείας!


Θα πρέπει εδώ να επισημανθεί ότι η χρηματοδότηση των ιδιωτικών μειονοτικών σχολείων είναι παράνομη. Βάσει των συνθηκών και της νομοθεσίας, υποτίθεται ότι θα πρέπει όσοι εγγράφουν τα παιδιά τους σε μειονοτικά σχολεία να πληρώνουν δίδακτρα και όλα τα έξοδα να καλύπτονται εξ ιδίων πόρων, όχι από τον Έλληνα φορολογούμενο. Σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να χρηματοδοτεί όλα τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Το ελληνικό κράτος, όμως, πληρώνει πολλά εκατομμύρια για τη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων, ενώ από νομική άποψη θεωρούνται ιδιωτικά. Πόσα χρήματα ξοδεύει η ελληνική πολιτεία (σε καιρό οικονομικής κρίσης) για τη συντήρηση των μειονοτικών σχολείων και την μετακίνηση των μαθητών, τη στιγμή που βάσει του νόμου θεωρούνται ιδιωτικά; Το 1999 το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε ανακοινώσει πως το 1998 δαπανήθηκαν 61.600.000 δραχμές για λειτουργικές δαπάνες μειoνοτικών σχολείων, 289.364.000 δρχ για νέες κατασκευές, 139.126.000 δρχ για επισκευές και 100.000.000 δρχ για αγορά εποπτικού υλικού. Κατά τη διετία 2000-2002 διατέθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης 5.800.000 ευρώ για επισκευές-συντηρήσεις-βελτιώσεις μειονοτικών σχολείων. Το 2008 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης πλήρωνε σε καθημερινή βάση 1.781,93 ευρώ για τη μεταφορά μαθητών από τα Πομακοχώρια προς το Μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο Ξάνθης και προς το Ιεροσπουδαστήριο του Εχίνου. Εφόσον το Μειονοτικό Γυμνάσιο Λύκειο είναι Ιδιωτικό, γιατί η Νομαρχία Ξάνθης , μέσα από χρήματα του δημοσίου, καλύπτει τη μεταφορά των μαθητών προς το σχολείο αυτό; Εδώ πρέπει να προσθέσουμε και τα δισεκατομμύρια του λεγομένου «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» της κ. Φραγκουδάκη. Τα ποσά που αναφέρθηκαν είναι μόνο κάποια παραδείγματα. Αν αθροίσει κανείς τα έξοδα του δημοσίου που δίνονται για το γλωσσικό εκτουρκισμό των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών, θα συνειδητοποιήσει το μέγεθος του εγκλήματος.


Θα πρέπει κάποτε να συνειδητοποιήσουμε πως η παιδεία είναι δικαίωμα όλων των παιδιών ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Φτάνουν πια οι διακρίσεις μέσα από την εκπαίδευση. Δε μπορεί να υπάρχει διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα για τους χριστιανούς και διαφορετικό για τους μουσουλμάνους Έλληνες στο όνομα κάποιων παρωχημένων μορφωτικών πρωτοκόλλων του 1951 και του 1968. Κι έτσι να στερούνται τόσα παιδιά το αυτονόητο δικαίωμα στην ισότιμη εκπαίδευση στη γλώσσα της χώρας που γεννήθηκαν και ζουν.


Η αντισυνταγματικότητα των μειονοτικών σχολείων


Τόσα χρόνια δεν έχει τεθεί επαρκώς ένα μείζον νομικό ζήτημα: το γεγονός ότι τα μειονοτικά σχολεία είναι αντισυνταγματικά. Καταστρατηγούν το Σύνταγμα της Ελλάδας, καθώς διαχωρίζουν τους πολίτες της Ελλάδας ανάλογα με το θρήσκευμά τους, παρέχοντας μειονεκτική εκπαίδευση προς τους μουσουλμάνους Έλληνες. Ας δούμε αναλυτικά τι ορίζει το Σύνταγμα της Ελλάδος. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος «1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. και 2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Συντάγματος:


«1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.


2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων.


Επίσης σύμφωνα με το Άρθρο 16 του Συντάγματος:


«1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.


2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.


3. Τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα.


4. Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που διακρίνονται, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια ή ειδική προστασία, ανάλογα με τις ικανότητές τους».


Αν αναλύσει κανείς τα παραπάνω άρθρα θα δει πως η υπάρχουσα μειονοτική εκπαίδευση δε διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες, ούτε συμβάλλει στην ολόπλευρη και ισότιμη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μουσουλμάνων μαθητών. Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν πως όταν οι απόφοιτοι των μειονοτικών δημοτικών σχολείων φτάσουν στο Γυμνάσιο αδυνατούν να ενταχθούν στο δημόσιο γυμνάσιο, εφόσον δεν έχουν διδαχθεί στην ελληνική γλώσσα βασικά μαθήματα του κορμού του αναλυτικού προγράμματος όπως τα Μαθηματικά.


Σχολεία αντιδημοκρατικά


Τα μειονοτικά σχολεία είναι επιπλέον αντιδημοκρατικά. Διότι, δε μπορεί σε μια δημοκρατική χώρα να υπάρχει παιδεία δύο ταχυτήτων, με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα για τους πολίτες ανάλογα με το θρήσκευμά τους. Όσοι γεννιόμαστε στην Ελλάδα είμαστε Έλληνες, έχουμε αυτόν τον τόπο για πατρίδα μας, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά μας. Και ως Έλληνες θα πρέπει να μας αντιμετωπίζει το υπουργείο Εθνικής Παιδείας, αντί να καθιστά τους μουσουλμάνους πολίτες δεύτερης κατηγορίας με την παροχή σε αυτούς αλλόγλωσσης (τουρκικής) εκπαίδευσης.


Το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να εξασφαλίσει ισότιμη εκπαίδευση για όλους τους πολίτες της Θράκης, χριστιανούς και μουσουλμάνους. Για τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών της μειονότητας (τουρκική, πομακική, ρομά) πρέπει να ιδρυθούν σχολεία που θα λειτουργούν πέραν του ενιαίου αναλυτικού σχολικού προγράμματος. Έτσι μόνο θα συνδυάζεται η προστασία της μητρικής γλώσσας με τη σωστή και ισότιμη εκμάθηση όλων των γνωστικών αντικειμένων.


Τα προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης να ενσωματωθούν σε όλα τα σχολεία χωρίς να υπάρχουν τα μειονοτικά σχολεία, που στιγματίζουν και διαχωρίζουν τους μαθητές ανάλογα με το θρήσκευμα, τη γλώσσα ή την καταγωγή τους. Για να μην έχουμε παιδιά δύο ταχυτήτων και δύο κατηγοριών. Γιατί η εκπαίδευση πρέπει να είναι ΜΙΑ για όλους. Γιατί το σχολείο πρέπει να ενώνει κι όχι να χωρίζει. Γιατί όλα τα παιδιά της Ελλάδας, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους και τη μητρική τους γλώσσα, έχουν δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες. Γιατί οι τοίχοι των σχολείων – γκέτο πρέπει να πέσουν. Γιατί τα μειονοτικά σχολεία δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα. Γιατί είμαστε όλοι Έλληνες (χριστιανοί και μουσουλμάνοι).λείων γκέτο πρέπει να πέσουν...



Γιατί τα μειονοτικά σχολεία δεν ανήκουν στον 21ο αιώνα....
Γιατί είμαστε όλοι Έλληνες (χριστιανοί ή μουσουλμάνοι)

Το τέλος της μειονοτικής εκπαίδευσης


Τα αποτυχημένα μειονοτικά σχολεία είναι εκ προοιμίου καταδικασμένα, αργά ή γρήγορα, να κλείσουν. Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για το κλείσιμο της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (ΕΠΑΘ-η οποία είχε ιδρυθεί στις 31-10-1968) συνοδεύτηκε από ένα σχόλιο της ειδικής γραμματέως διαπολιτισμικής εκπαίδευσης που χαρακτήριζε την ΕΠΑΘ «ένα σύστημα έωλο, ένα απαρτχάϊντ στην εκπαίδευση». Φαίνεται ότι σιγά-σιγά όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι κάθε μορφής εκπαιδευτικές διακρίσεις δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Έτσι, το Υπoυργείο έκρινε πως δεν έχει νόημα να συνεχίζεται η λειτουργία μιας παιδαγωγικής ακαδημίας, η οποία παράγει αποφοίτους που θα υπηρετήσουν αποκλειστικά στα υποβαθμισμένα μειονοτικά σχολεία. Η εξασφάλιση της ισονομίας για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες μαθητές συμπεριλαμβάνει ίδιο επίπεδο διδασκαλίας, ισότιμο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών και δασκάλους με ίδιο εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Αυτό βέβαια θα πρέπει να γίνεται με σεβασμό των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων και της μητρικής γλώσσας των μαθητών.


Οι 224 αδιόριστοι απόφοιτοι της ΕΠΑΘά. Η βασική τους λειτουργία είναι η εθνική αλλοτρίωση των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών, καθώς και οι απόφοιτοι της ΕΠΑΘ που υπηρετούν σήμερα στα μειονοτικά σχολεία, μερικές φορές ανησυχούν για το μέλλον τους, στην περίπτωση συρρίκνωσης της μειονοτικής εκπαίδευσης. Η συρρίκνωση αυτή είναι ήδη ορατή, καθώς, όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι γονείς επιλέγουν για τα παιδιά τους τα δημόσια σχολεία. Ο σύλλογος των ΕΠΑΘιτών, εκφράζοντας συντεχνιακά συμφέροντα, έχει κατά καιρούς υπερασπιστεί ένα παρωχημένο σύστημα μειονοτικής εκπαίδευσης. Η καλύτερη απάντηση στους δικαιολογημένους φόβους των αποφοίτων της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσ/νίκης μπροστά στην ανεργία, θα ήταν η διαβεβαίωση, εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας, ότι θα υπάρξει πρόβλεψη για σταδιακή επαγγελματική αποκατάσταση όλων των αποφοίτων με τον καλύτερο τρόπο (μετάταξη στα δημόσια σχολεία ή σε άλλους οργανισμούς).


Ο σεβασμός της ετερότητας


Η συνύπαρξη γλωσσών, θρησκειών και πολιτισμικών ομάδων στη Θράκη ανά τους αιώνες υπήρξε πάντοτε αρμονική και δημιούργησε πλούσιες πολιτισμικές ωσμώσεις. Πέρα όμως από τις αλληλεπιδράσεις στο επίπεδο του πολιτισμού, είναι βέβαιο πως σήμερα, τόσο οι χριστιανοί, όσο και οι μουσουλμάνοι της Θράκης θέλουν ένα αύριο ειρηνικό για όλους και αγωνίζονται γι' αυτό. Η θεωρία του πολιτικού κόστους έχει καταρρεύσει στην πράξη, αφήνοντας έκθετους τους όποιους πολιτικάντηδες (δημάρχους, νομάρχες, βουλευτές, περιφερειάρχες) προβάλλουν το πρότυπο της φτηνής συναλλαγής αντί για τις αξίες της ισονομίας και του σεβασμού της ετερότητας στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία.


Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν. Πάντοτε σεβόταν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο καμία άλλη χώρα, και πάντοτε υπερασπίζονταν πανανθρώπινες αξίες, όπως αυτές των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, της προστασίας των μητρικών γλωσσών και του σεβασμού της θρησκευτικής πίστης και της εθνοτικής καταγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, οι φυσικοί ομιλητές των μειονοτικών γλωσσών στη Θράκη (τουρκική, πομακική, ρομά) κατάφεραν να διατηρήσουν τις ιδιαιτερότητές τους απολαμβάνοντας κάθε είδους ελευθερία έκφρασης, γραπτής και προφορικής.


Μπροστά στη θεωρία του πολιτικού κόστους, οι εκάστοτε σύμβουλοι μειονοτικής εκπαίδευσης συμβουλεύουν τους Υπουργούς Παιδείας να μην αλλάξουν τα κακώς κείμενα, να μην είναι εκείνοι που θα βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, διότι μπορεί να χαθούν κομματικοί ψήφοι. Το κλίμα φόβου και η θεωρία του «Μην ανοίγετε τους ασκούς του Αιόλου της μειονότητας» απλώνεται συχνά σε τοπικούς προϊσταμένους, δημάρχους, νομάρχες, αστυνομικούς διευθυντές. Όμως, τέτοιες παρωχημένες προσεγγίσεις είναι καιρός να τερματιστούν. Πρέπει όλοι πλέον να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καλύτερος σεβασμός της ετερότητας σε μία χώρα είναι η παροχή ισότιμης εκπαίδευσης προς όλους τους πολίτες της.


Το κείμενο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΑΓΩΝΑΣ» της Ξάνθης στις 24 & 25 / 9/2010