Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Ιαν 2014

Του David Malone 
Ιστολόγιο Golem XIV
6 Ιανουαρίου 2014 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Αυτές τις μέρες, μέρες γενικής ευθυμίας και καλής θέλησης για όλους, ας μιλήσουμε λίγο για τους «ανάξιους».

Πρόκειται για ένα θέμα που άπτεται του συναισθηματικού κόσμου όλων μας. Υπάρχουν αυτοί που με την παρουσία τους χωρίζουν τους ανθρώπους. Αλλά υπάρχουν στ’ αλήθεια ή μήπως είναι μια τάξη πολιτικών αποδιοπομπαίων τράγων; Προσωπικά δεν θεωρώ πως κανείς γεννιέται ανάξιος. Αλλά κάποιοι το κατορθώνουν. Κάποιοι μοιάζουν να παίρνουν ένα είδος ανελέητης και εκφυλισμένης ευχαρίστησης από το να προκαλούν κακό. Άλλοι γίνονται έτσι από αδυναμία. Βρίσκονται αντιμέτωποι με ηθικά διλήμματα στη ζωή και επιλέγουν τον εύκολο δρόμο του να κλείνουν έξω από τη συνείδησή τους το κακό που προκαλούν στους άλλους. Τους έχουμε όλοι συναντήσει. Ίσως να μην είναι πολιτικώς ορθό να τους βάζουμε ετικέτες που μαρτυρούν αυτό που είναι, αλλά προσωπικά δεν μου αρέσει η πολιτική ορθότητα.

Ας είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς. Οι ματαιόδοξοι και οι ανεύθυνοι υπάρχουν. Είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι το κράτος υπάρχει για να τους φροντίζει και να πληρώνει όλα τα σπασμένα τους. Εκείνοι που με την μεγαλύτερη αναισθησία σκορπούν το υστέρημα των υπόλοιπων και στη συνέχεια ασύστολα απαιτούν περισσότερα από αυτούς. Είναι εκείνοι που δίνουν σχήμα στις ζωές άλλων ανθρώπων, τις ζωές τίμιων και εργατικών ανθρώπων, που μετατρέπουν τις ζωές των άλλων σε δυστυχία, και συγχρόνως γελούν, αφού γνωρίζουν ότι η αστυνομία δεν μπορεί να τους ακουμπήσει και ότι τα δικαστήρια απλά θα τους δώσουν ένα ελαφρό χαστούκι στον καρπό του χεριού τους, και στη συνέχεια θα τους αφήσουν ελεύθερους. Ελεύθερους να ξαναπάνε κατ’ ευθείαν εκεί από όπου ήρθαν και να επαναλάβουν όλα όσα θα τους επιτρέψει η συνείδησή τους να κάνουν.

Είναι αναμφισβήτητα μια μάστιγα. Το κράτος, ωστόσο, όχι μόνο δεν κάνει τίποτε για να τους σταματήσει, αλλά αρπάζει χρήματα από τις τσέπες των άξιων και τίμιων, για να τα δώσει σε αυτά τα παράσιτα.

Το πιο παράλογο απ’ όλα, κατά τη γνώμη μου, όσον αφορά τους «ανάξιους», είναι το ότι το μόνο πρόβλημα που εντοπίζουν τα μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί βρίσκεται στη δράση των ανάξιων φτωχών, αλλά ποτέ, μα ποτέ, στη δράση των ανάξιων πλουσίων. Και όμως, αφού είναι πρόθυμοι να εντοπίζουν τους μεν, δεν είναι καθαρή υποκρισία και ίσως κάτι χειρότερο, να μην είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τους δε;

Αν πρόθεσή μας είναι να κάνουμε γενικεύσεις, τότε ας το επιχειρήσουμε, αλλά δίκαια. Οι πλούσιοι σπεύδουν να μας προβάλουν μια εικόνα των επιπόλαιων και ανεύθυνων φτωχών, αλλά τι γίνεται με τους ηθικά όμοιούς τους από την τάξη των πλουσίων; Τι γίνεται με τους επαγγελματίες τραπεζίτες, οι οποίοι επινόησαν δελεαστικά συστήματα – παγίδες στις τράπεζες τους προκειμένου να εξασφαλίσουν την πώληση απατηλών «προϊόντων» τους σε πολίτες που δεν άντεξαν την τεχνητή κρίση και δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στην εξόφλησή τους ή εκ των πραγμάτων δεν τα χρειάστηκαν; Τι γίνεται με όσους προσποιήθηκαν και εξαπάτησαν τόσο κόσμο; Τι γίνεται με εκείνους που με την μεγαλύτερη ασυνειδησία πούλησαν «σάπιο εμπόρευμα» σε πολίτες που εξαπατήθηκαν και τελικά δεν ήταν σε θέση να το αποπληρώσουν; Ήταν απλά επιπόλαιοι και ανεύθυνοι; Και τι γίνεται με όλους τους εμπόρους που πουλούσαν δόλια τίτλους και τραπεζικά παράγωγα; Εργάζονταν για την Citi, την Deutsche, την Wells Fargo, την RBS και τα άλλα κοράκια, και ήξεραν ακριβώς τι έκαναν.

Τι γίνεται με όλους τους πλούσιους τραπεζίτες, λογιστές, ελεγκτές και αναλυτές, που όλοι έδωσαν ένα χέρι στις τράπεζες που εργάστηκαν, ώστε να αναλάβουν χρέη στα οποία δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν οικονομικά και στη συνέχεια απαίτησαν από άλλους ανυποψίαστους να ξεκαθαρίσουν το χάος τους και στη συνέχεια φώναξαν, «Τι έγινε; Πού είναι το μπόνους μου; Απαιτώ αυτά που δικαιούμαι!» Όλοι αυτοί δεν είναι ανήθικοι, επιπόλαιοι, ανεύθυνοι, αντικοινωνικοί και χυδαίοι;

Εάν η ανάξιοι φτωχοί υπάρχουν και αξίζουν την περιφρόνηση του καθενός από εμάς, τότε το ίδιο ισχύει για τους ανάξιους πλούσιους. Αν οφείλουμε να καταδικάζουμε και να απαξιώνουμε την μία ομάδα, τότε θα πρέπει να έχουμε το δικαίωμα να καταδικάζουμε και την άλλη. Αν αισθανόμαστε ελεύθεροι να κάνουμε γενικεύσεις για τη μία ομάδα, τότε κανείς δεν έχει το δικαίωμα να διαμαρτύρεται όταν προβαίνουμε σε κάτι ανάλογο για την άλλη. Όχι δυο μέτρα και δυο σταθμά.

Δεν μου αρέσουν οι γενικεύσεις γιατί τις θεωρώ επικίνδυνες. Είναι ένα εύχρηστο εργαλείο στα χέρια φανατικών και μισαλλόδοξων. Αλλά επίσης δεν μου αρέσει η ανεντιμότητα. Γι’ αυτό οφείλω να παραδεχθώ ότι έχω συναντήσει και ανάξιους φτωχούς. Ήταν ανεγκέφαλοι και σκληροί, βίαιοι και γεμάτοι μίσος. Αλλά έχω επίσης γνωρίσει ανθρώπους που έμοιαζαν ακριβώς σαν κι αυτούς, στα λόγια και στις πράξεις, αλλά ό,τι έκαναν το έκαναν από φόβο. Η συμπεριφορά τους ήταν ίσως δείγμα αδυναμίας, ίσως απλού ρεαλισμού λόγω της ανέχειας ή της για άλλους λόγους δύσκολης κατάστασης στην οποία περιήλθαν. Έγιναν μέρος του προβλήματος, αλλά δεν ήταν η πραγματική αιτία του. Και σίγουρα δεν είχαν τίποτε κοινό με εκείνους που έγιναν επιβλαβείς και διεστραμμένοι, σε σημείο που δεν θα προκαλούσαν ποτέ την προσωπική συμπόνια οποιουδήποτε.

Έτυχε να διδάξω τα παιδιά τους για κάποιο διάστημα. Κάποια από αυτά είχαν ήδη εμποτιστεί με σκληρότητα και αναλγησία. Αλλά τα περισσότερα όχι. Τα περισσότερα ήταν διστακτικά και αβέβαια. Έβλεπαν την σκληρότητα και την απληστία τριγύρω τους και αναζητούσαν μια καθοδήγηση. Έψαχναν για απαντήσεις. Οι απαντήσεις που είδα να παίρνουν, όχι μόνο από τους γύρω τους, αλλά και από την ευρύτερη κοινωνία, που τους είχε ήδη φορέσει την ετικέτα της ανάξιας κατώτερης τάξης, της ανεύθυνης τάξης, δεν άφηνε ούτε σε εκείνους, ούτε σ’ εμένα, την παραμικρή ελπίδα για την μετέπειτα εξέλιξή τους.

Από τότε έχω γνωρίσει και ανάξιους πλούσιους . Ούτε αυτοί γεννιούνται όπως τους ξέρουμε. Όπως και οι συμπολίτες τους των «υποδεέστερων» τάξεων, ανήκουν σε διαφορετικές βαθμίδες και αποχρώσεις «ανάξιων». Μερικοί δεν αργούν να γίνουν χυδαίοι και γεμάτοι αναλγησία και περιφρόνηση. Άλλοι παλεύουν μέσα στην ηθική παραφωνία του να μιλούν για αρωγή και φροντίδα, ενώ βλέπουν τους γονείς τους να μην δίνουν δεκάρα για τίποτε και κανέναν. Έχω συναντήσει πολλά τέτοια παιδιά πλουσίων και ανήκουν πάντα σε δύο κατηγορίες. Ελάχιστοι από αυτούς δεν μπορούν να δουν τον νεανικό ιδεαλισμό τους να συμβαδίζει με τα οικογενειακά τους προνόμια και αρνούνται να συμπορευθούν με τους γονείς τους. Επιλέγουν να επιδίδονται σε κοινωνικό έργο, χάνοντας έτσι τη ζεστασιά της οικογένειας, που αρνείται να αποδεχθεί τις αξίες τους. Οι υπόλοιποι και περισσότεροι ενδίδουν στην εύκολη επιλογή, γεμίζουν το στήθος τους από περισσή αγανάκτηση για την απλή ύπαρξη των φτωχών συμπολιτών τους, τους οποίους κατηγορούν για όλα όσα προκάλεσαν την ηθική δυστυχία τους. Οι εμπειρίες που βίωσα με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι αυτοί ακριβώς είναι που εξαπολύουν τις πιο θορυβώδεις κατηγορίες εναντίον των ανάξιων φτωχών, ισχυριζόμενοι ότι, οι φτωχοί αξίζουν την κατάσταση της φτώχειας τους, επειδή δεν κάνουν τίποτε για να ξεφύγουν από αυτήν. Συνιστούν στους υπόλοιπους να πάρουν το ποδήλατό τους και να πάρουν την ανηφόρα, παρά τις όποιες αντιξοότητες, παρ’ όλο που οι ίδιοι ποτέ δεν χρειάστηκε να παλέψουν για να ανεβούν καμιά ανηφόρα στη ζωή .

Φυσικά, υπάρχουν πάντα και οι αυτοδημιούργητοι άνθρωποι. Εκείνοι που λένε: «Τα κατάφερα, άρα εκείνοι που δεν τα κατάφεραν είναι τεμπέληδες». Είναι συχνά οι πιο προβεβλημένοι και μεγαλόστομοι. Σπάνια είναι πρόθυμοι να παραδεχθούν πως αμέτρητες περιστάσεις μπορούν να συνεισφέρουν στην επιτυχία μιας επιλογής ενός ατόμου, ενώ για τους άλλους κάτι μπορεί να πήγε στραβά. Επιτρέψτε μου λοιπόν να προσφέρω άλλο ένα αρκετά προφανές νοητικό πείραμα που αποδεικνύει ότι η ιδέα του «αυτοδημιούργητου» είναι συχνά μια απάτη.

Πάρτε ένα πακέτο σπόρους και σκορπίστε τους μισούς σε εύφορο, μαλακό και φροντισμένο έδαφος, ενώ τους άλλους μισούς ανάμεσα σε πέτρες. Στον περιποιημένο κήπο, ακόμη και ο αδύναμος σπόρος θα έχει μια καλή ευκαιρία να ευδοκιμήσει. Ανάμεσα στις πέτρες, κάθε κηπουρός γνωρίζει οι πιθανότητες είναι πιο περιορισμένες. Μερικοί σπόροι ίσως να ευδοκιμήσουν, αλλά οι πιθανότητες δεν είναι πολλές. Αλλά υπάρχει κηπουρός που θα φώναζε αγανακτισμένος στους σπόρους που σκορπίστηκαν σε σκληρό και άγονο έδαφος, σαν να ήταν δικό τους το σφάλμα; Φυσικά, δεν είμαστε αβοήθητοι «σπόροι». Αλλά οι πιθανότητες υπέρ της μιας ομάδας και εναντίον της άλλης παραμένουν πάντα ίδιες. Γιατί, λοιπόν, παραδεχόμαστε αυτή την ανισότητα για τους σπόρους σε έναν κήπο, αλλά όχι για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μια οποιαδήποτε πόλη;

Όλα όσα κατά καιρούς εκτοξεύονται εναντίων των ανάξιων φτωχών ισχύουν και για τους ανάξιους πλούσιους. Επιπόλαια και ανεύθυνα άτομα υπάρχουν και στις δύο ομάδες. Και οι δύο απευθύνονται σε άλλους για να πληρώσουν τα σπασμένα τους. Καμία από τις δύο ομάδες δεν έχει καμία πρόθεση να αλλάξει. Και οι δύο λυμαίνονται τους υπόλοιπους εμάς. Αλλά ποια από τις δύο ομάδες ανάξιων αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο; Ποια προκαλεί το μεγαλύτερο πόνο; Ποια ομάδα γελάει περισσότερο στη θέα του βάρους που απαιτεί από τα παιδιά σας και τα δικά μου να μεταφέρουν σε όλη τη ζωή τους;

Και το σημαντικότερο. Ποια ομάδα διαθέτει τη δύναμη να αλλάξει τα πράγματα, αλλά επιλέγει να μην τα αλλάζει; Είναι οι φτωχοί, μήπως; Ή εκείνοι που έχουν την εξουσία και τον πλούτο, που τους επιτρέπει να μετατρέπουν τη δική τους ζωή και την δική σας σε κάτι διαφορετικό;

Μια τελική σκέψη… Αν είναι να μπούμε στον πειρασμό να μιλήσουμε για το «άδικο», τότε ας το κάνουμε ισομερώς και αδιακρίτως, χωρίς παρωπίδες. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αξίζουν την φτώχεια μέσα στην οποία γεννήθηκαν. Ειλικρινά, δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι σε κάποιον θα άξιζε να γεννηθεί σε μια κατάσταση φτώχειας. Ομοίως, υπάρχουν άνθρωποι που δεν αξίζουν τον πλούτο μέσα στον οποίο γεννήθηκαν. Μήπως είναι η ζήλεια που μιλάει μέσα μου; Θέλω να πιστεύω πως όχι. Είμαι σε γενικές γραμμές ευχαριστημένος με όσα μου έδωσε η ζωή. Εδώ συζητάμε για βασικές αρχές και αξίες. Καμία από τις δύο ομάδες δεν άξιζε όσα της προέκυψαν στη ζωή της. Τα κληρονόμησε. 

Αλλά ενώ η μια ομάδα απολαμβάνει τους καρπούς όσων κληρονόμησε, αλλά μη δεδουλευμένων, επομένως αδίκως αποκτημένου πλούτου και εξουσίας, η άλλη βρέθηκε μέσα στην κληροδοτημένη και άδικη φτώχεια της. 

Αν η ιδέα ότι ίσως υπάρχουν πλούσιοι ευνοημένοι σας ενοχλεί, τότε γιατί δεν σας ενοχλεί το ίδιο η ιδέα ότι υπάρχουν φτωχοί οι οποίοι, ενώ δεν επέλεξαν την κατάστασή τους, βρίσκονται στο έλεος των επιλογών των πρώτων;

Άρθρα του David Malone στο Ας Μιλήσουμε Επιτέλους




Του Αντώνη Ι. Γρυπαίου, Διεθνολόγου 
 
Η Σχολή του Σικάγου είναι μια οικονομική Πανεπιστημιακή σχολή, ενσωματωμένη στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου των ΗΠΑ.
Η σχολή αυτή ιδρύθηκε από τον διεθνούς φήμης καθηγητή οικονομικών και κάτοχο βραβείου Νόμπελ οικονομίας Μίλτον Φρίντμαν, ο οποίος απεβίωσε το 2006 σε ηλικία 94 ετών.

Ο Μίλτον Φρίντμαν ήταν ο μεγάλος γκουρού του ιδεολογικού κινήματος υπέρ του αχαλίνωτου Καπιταλισμού, του Καπιταλισμού της καταστροφής, όπως τον ονόμασαν οι λαοί του πλανήτη.

Ήταν ο δημιουργός οικονομικών μεθόδων του νεοφιλελευθερισμού, και ο άνθρωπος που θαύμαζε η κυρία Θάτσερ, και οι Πρόεδροι Reagan και Μπούς. Ο δημιουργός της «περίφημης» Σχολής του Σικάγου, ήταν και δημιουργός των «δεξαμενών σκέψης» (Think Tanks), αυτές που συμβούλευαν και συμβουλεύουν όλους τους Προέδρους των ΗΠΑ, και καταστρέφουν τις ΗΠΑ και την ανθρωπότητα με τις ακραίες επεκτατικές ιμπεριαλιστικές Σιωνιστικές συμβουλές τους.

Οτιδήποτε προοδευτικό και Πατριωτικό για τον Μίλτον Φρίντμαν «βρομούσε Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό», άσχετα αν στη μετά Φρίντμαν εποχή, ο Σοσιαλισμός έγινε παιχνιδάκι και πιόνι στα χέρια της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Διακυβέρνησης, (βλέπε Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ), σε βαθμό τέτοιο που σήμερα μπορούμε να λέμε,

«Τι Καπιταλισμός και Σιωνισμός, και τι Σοσιαλισμός».

Ο λαός λέει, «στο ίδιο καζάνι βράζουν».

Οι οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, είναι αυτές όπως ακριβώς σήμερα εφαρμόζονται στην Ελλάδα.

Τα στελέχη της τρό'ι'κα και τα αφεντικά τους,(που σήμερα διοικούν την Ελλάδα ελέω ΓΑΠ-Jeffrey), είναι μαθητές και οπαδοί των θεωριών της Σχολής του Σικάγου.

Κατά τον Μίλτον Φρίντμαν, μόνο οι Ένοπλες Δυνάμεις, και τα σώματα ασφαλείας, πρέπει να είναι κρατικά, όλα τα άλλα δηλαδή παιδεία, υγεία, ΔΕΚΟ, ορυκτός πλούτος, κ.λ.π. πρέπει να είναι στην ιδιωτική πρωτοβουλία, δηλαδή το κράτος να μην έχει περιουσία, και όλα τα κέρδη να είναι στα χέρια ιδιωτών της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Τη δωρεάν παιδεία και υγεία, τη θεωρεί μια άδικη παρέμβαση στην αγορά. Δηλαδή όποιος δεν έχει χρήμα να θεραπευθεί, πρέπει να πεθάνει, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Οι οικονομικές αυτές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, όπως εφαρμόστηκαν σε πολλές χώρες,(Χιλή, Αργεντινή, Βραζιλία) κατέληξαν στην οικονομική καταστροφή των χωρών αυτών, με αποτέλεσμα σήμερα να χαρακτηρίζουμε τις θεωρίες αυτές ως «Καπιταλισμό της καταστροφής».

Να δείτε ότι τα μέτρα αυτά της Σχολής του Σικάγου, θα έχουν καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα μας, αφού δεν προβλέπουν ανάπτυξη, είναι μέτρα μόνο εισπρακτικά, είναι μέτρα καταλήστευσης της περιουσίας του Ελληνικού λαού, υπό των διεθνών αρπακτικών.

Γιαυτό τα μέτρα αυτά χαρακτηρίζονται ως «Καπιταλισμός της καταστροφής», αφού τα έσοδα του κράτους, πάνε όλα στην αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων δανείων τραπεζών, της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και ο πλούτος του κράτους στα χέρια των αρπακτικών.

Τα μέτρα αυτά της Σχολής του Σικάγου, εφαρμόστηκαν από τις Χούντες της Λατινικής Αμερικής, με αποτέλεσμα οι χώρες αυτές να χρεοκοπήσουν, με μόνο αγαθό αποτέλεσμα για τους λαούς, τη πτώση των Στρατιωτικών Δικτατοριών, που ήταν δημιούργημα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, και της παγκόσμιας Δικτατορίας.

Σήμερα όταν θέλουμε να ειρωνευθούμε τα οικονομικά μέτρα των κυβερνήσεων, λέμε αυτά είναι μέτρα της Σχολής του Σικάγου, και τους πολιτικούς που τα εισηγούνται, μαθητές της Σχολής του Σικάγου.

Ο ιδρυτής της Σχολής του Σικάγου, Μίλτον Φρίντμαν, εξυμνήθηκε ως ο οικονομολόγος που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή στο δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα, στους μαθητές του οποίου συγκαταλέγονται αρκετοί πρόεδροι των ΗΠΑ, πρωθυπουργοί της Αγγλίας, Ρώσοι Καπιταλιστές,

Δικτάτορες σε χώρες του τρίτου κόσμου, υπουργοί οικονομικών, αξιωματούχοι του ΔΝΤ, και οι τραπεζίτες των ΗΠΑ, Allan Greenspan, Ben Bernanke, δηλαδή όλος ο καλός ο κόσμος.

Οι οικονομικές θεωρίες του Φρίντμαν συνιστούν το πυρήνα της τακτικής του σημερινού σκληρού καπιταλισμού της καταστροφής.

Θα ερωτήσετε, τότε γιατί τις εφαρμόζουν στους λαούς; διότι συμφέρουν στο μεγάλο κεφάλαιο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης. Ο καθηγητής της Σχολής του Σικάγου Μίλτον Φρίντμαν διδάσκει λέγων, όταν ξεσπάει μια κρίση, είναι ζήτημα καθοριστικής σημασίας η ακαριαία δράση, πριν η σοκαρισμένη κοινωνία διολισθήσει και πάλιν στη προηγούμενη κατάσταση.

Δηλαδή τρέξτε να πιάσουμε στον ύπνο το λαό. Αυτό ακριβώς κάνει η τρό'ι'κα και η κυβέρνηση του ΓΑΠ σήμερα εδώ στην Ελλάδα.

Ο Φρίντμαν υπήρξε οικονομικός σύμβουλος στη δεκαετία του 1970 του Χιλιανού δικτάτορα Πινοτσέτ.

Ο Φρίντμαν συμβούλεψε το Πινοτσέτ να προχωρήσει σε ένα καταιγιστικό μετασχηματισμό της οικονομίας από Σοσιαλιστική (του προέδρου Αλλιέντε), σε Καπιταλιστική.

Ζήτησε ελεύθερο εμπόριο, ιδιωτικοποιήσεις όλων των ΔΕΚΟ, ιδιωτικοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, άνοιγμα επαγγελμάτων, περιστολή κοινωνικών δαπανών, όχι δωρεάν παιδεία στο λαό, όχι δωρεάν κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, κ.λ.π.

Τελικά οι Χιλιάνοι είδαν ακόμη και τα δημόσια δημοτικά σχολεία τους,να αντικαθίστανται από ιδιωτικά. Ήταν η πιο ακραία και βίαιη καπιταλιστική μεταμόρφωση που επιχειρήθηκε ποτέ, και έγινε γνωστή ως «η επανάσταση της Σχολής του Σικάγου».

Έκαναν τη Χιλή πειραματόζωο, όπως σήμερα την Ελλάδα.

Πολλοί από τους οικονομολόγους του Πινοτσέτ είχαν υπάρξει μαθητές του Φρίντμαν στη Σχολή του Σικάγου.

Εφάρμοζαν το πιο σκληρό και απάνθρωπο καπιταλισμό, του ακραίου και άκρατου νεοφιλελελευθερισμού.

Αποτέλεσμα να καταστραφεί η οικονομία της Χιλής, η χώρα να βυθιστεί στη χρεοκοπία και φτώχεια, και όλος ο χαλκός της Χιλής έκανε φτερά για τις ΗΠΑ, και ο λαός της Χιλής βρέθηκε σε ψυχολογική οικονομική κατάσταση Σόκ και Δέους, με χιλιάδες αυτοκτονίες, όπως σήμερα εδώ. Τα ίδια πάνε να κάνουν και εδώ στην Ελλάδα

Οι μαθητευόμενοι μάγοι της Σχολής του Σικάγου, αφού όλος ο κρατικός πλούτος της Ελλάδος έχει «πετάξει» στα θησαυροφυλάκια της παγκόσμιας Διακυβέρνησης των Ρότσιλντ και Ροκφέλερ.

Αμφιβάλλουμε εάν ο χρυσός της Ελλάδος υπάρχει ακόμη στη Τράπεζα της Ελλάδος, ή έκανε φτερά για τις τράπεζες της Παγκοσμιοποίησης.

Για τον ορυκτό πλούτο, μη ρωτάτε.Το δημόσιο ταμείο είναι βαρέλι δίχως πάτο.Τα χρήματα του Ελληνικού λαού πηγαίνουν όλα στις ΜΚΟ, και σαν βοήθεια σε τριτοκοσμικές χώρες...και άλλες σπατάλες.

Τα ίδια έκαναν και στα Αμερικανοποιημένα πλέον Ιράκ και Αφγανιστάν.

Φαίνεται ότι η καταστροφή των δίδυμων πύργων στη Ν.Υ. έδωσε στις ΗΠΑ το πράσινο φώς από τη παγκόσμια διακυβέρνηση, να αρχίσουν να επιβάλλουν με στρατιωτική ισχύ, το δόγμα του Σόκ και Δέους στην οικονομία των αδυνάτων κρατών.

Τα ίδια έκαναν και στην Αργεντινή με τη στρατιωτική Χούντα στη δεκαετία του 1970 όπου επέβαλλαν οικονομικές πολιτικές της Σχολής του Σικάγου. Στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική στη δεκαετία του 1980 ήταν η κρίση χρέους που υποχρέωσε τις χώρες να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις, ή να πεθάνουν, όπως απεκάλυψε ένας πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ. Αυτό ακριβώς κάνουν και τώρα εδώ στην Ελλάδα με το κόλπο της κρίσης χρέους. Αυτοί δημιούργησαν το χρέος.

Η Παγκόσμια Oικονομική Δικτατορία, προκειμένου να αρπάξει τον Εθνικό πλούτο ενός κράτους, δημιουργεί «κρίση Χρέους» στο προγραμματισμένο για χρεοκοπία και διάλυση κράτος.

Οι τοπικές κυβερνήσεις ευρισκόμενες υπό καθεστώς «κρίσης χρέους», αποδέχονται τις «θεραπείες-Σόκ» όπως αυτές που ζητά σήμερα ή τρό'ι'κα εδώ, και σπεύδει να εφαρμόσει η κυβέρνηση του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ, με την υπόσχεση ότι αυτές οι θεωρίες-μέτρα-Σόκ, θα μας σώσουν από μεγαλύτερες καταστροφές.

Για τρείς δεκαετίες ο Μίλτον Φρίντμαν και οι μαθητές του, της Σχολής του Σικάγου, είχαν μεθοδικά εκμεταλλευτεί συγκλονιστικά γεγονότα, όπως εκείνα της 11ης Σεπτ. 2001 σε άλλες χώρες, όπως στη Χιλή του Πινοτσέτ , στην Αργεντινή, στο Ιράκ, Αφγανιστάν, κ.λ.π.

Προσπάθησαν και στη Ρωσία του Γιέλτσιν, αλλά τους βγήκε ο Πούτιν και έτσι σώθηκε η Ρωσία. Επί Γιέλτσιν είχαν βάλλει χέρι στα πετρέλαια και στο Φυσικό Αέριο της Ρωσίας.

Ο καλός και πατριώτης Πούτιν τους πέταξε έξω.

Αυτό που συνέβη την 11η Σεπτ. 2001 στη Ν.Υ. ήταν μια ιδεολογία που επωάστηκε στα Αμερικανικά πανεπιστήμια και ισχυροποιήθηκε σε ιδρύματα της Ουάσινγκτον. Εν συνεχεία βρήκαν εκτελεστικά όργανα, και το υλοποίησαν, για να βγάλουν την Αμερική σε πολέμους.

Οι οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, βασίζονται στο «Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» για να έχουν πλήρη εφαρμογή.

Η κυβέρνηση Μπούς εκμεταλλεύθηκε αμέσως το φόβο που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, όχι μόνο για να κηρύξει πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, αλλά και για να επιτύχει ένα απόλυτα κερδοφόρο εγχείρημα που θα έδινε το φιλί της ζωής στην υπό χρεοκοπία οικονομία των ΗΠΑ. Έτσι εφάρμοσαν το σύμπλεγμα του άκρατου καπιταλισμού της καταστροφής, της Σχολής του Σικάγου.

Πρόκειται στην ουσία για ένα παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο, που διεξάγεται σε όλα τα επίπεδα από ιδιωτικές εταιρείες, (Goldman Sachs) οι οποίες αμείβονται με δημόσιο χρήμα, εφαρμόζουν τα οικονομικά προγράμματα της Σχολής του Σικάγου, και υποδουλώνουν οικονομικά τα αδύνατα κράτη (Ελλάδα), με κυβερνήσεις πιόνια και μαριονέτες.

Δυστυχώς τις ίδιες θεωρίες εφαρμόζουν σήμερα και οι οικονομολόγοι της Ε.Ε. Αυτά τα «ανθρωπάκια» που βλέπετε να κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας, μέσα-έξω στο υπουργείο Οικονομικών στη πλατεία συντάγματος, η λεγόμενη «Τρό'ι'κα», είναι οικονομολόγοι-λογιστές που εφαρμόζουν μεθόδους της Σχολής του Σικάγου, με γραπτές εντολές άνωθεν.

Στην Ελλάδα δεν χρειάστηκε να κάνουν πόλεμο, όπως στο Ιράκ-Αφγανιστάν, Σουδάν(Νταρφούρ) και αλλού, απλώς εγκατέστησαν στην εξουσία πολιτικούς αχυρανθρώπους, οι οποίοι εκτελούν τις εντολές της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Σήμερα η ομοβροντία εισπρακτικών μέτρων εδώ, έχει σκοπό να προκαλέσει Σόκ και Δέος στο λαό, ώστε να μη αντιδράσει στο ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου στα μεγάλα αφεντικά της Ν.Τ.Π.

Αυτό το όλο εκρηκτικό οικονομικό μείγμα το οποίο εφάρμοσε η Κυβέρνηση Μπούς, επάνω στους άλλους υποχείριους λαούς, μετά την 11η Σεπτ. 2001 είναι μια θεραπεία -Σόκ, και είναι μια πλήρως διαρθρωμένη νέα οικονομία, η οικονομία της «αρπαχτής».

Σήμερα ο αναπληρωτής υπουργός των Οικονομικών της Ελλάδος, δήλωσε ότι η κυβέρνηση έχει στα ταμεία της ρευστό μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Ας μας πεί η κυβέρνηση που πάνε όλα αυτά τα λεφτά που εισπράττει από το λαό, συν τα δισεκατομμύρια σε δάνεια.

Μήπως πηγαίνουν στις τράπεζες της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης;

Που πάει ο χρυσός που εξορύσσεται από τα μεταλλεία της Χαλκιδικής; 
Που πηγαίνει το ουράνιο; 
Γιατί ο Ελληνικός λαός δεν έχει καμία πληροφόρηση για τον ορυκτό του πλούτο;

Γιατί δεν οριοθετούν την Ελληνική Α.Ο.Ζ.; Για να πάνε τα πετρέλαια και το Φυσικό αέριο της Ελλάδος, στις πετρελα'ι'κές εταιρίες του Ροκφέλερ, ( EXXON-MOBIL, κλπ) και ο λαός της Ελλάδος να πένεται.

Αυτές τις οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, εφήρμοσε προ του Μπούς, ο πρόεδρος Reagan, και ονομάστηκαν Reaganomics.

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου ονομάστηκαν «νεοφιλελευθερισμός», ο οποίος είναι η πιστή εφαρμογή της διδασκαλίας της Σχολής του Σικάγου, μέσα στην παγκοσμιοποίηση.

Οι δεξιές «δεξαμενές σκέψεις» της παγκοσμιοποίησης διατηρούν μακροχρόνιες σχέσεις με το Μίλτον Φρίντμαν και τη Σχολή του Σικάγου αφού είναι «βίοι παράλληλοι».

Σε κάθε χώρα όπου εφαρμόστηκαν οι πολιτικές της Σχολής του Σικάγου, η χώρα αυτή οικονομικώς κατεστράφη,(Λατινική Αμερική, Ελλάδα, κ.λ.π.).

Στη Ρωσία τους δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες που μετέχουν στη συμμαχία της παγκοσμιοποίησης τους αποκαλούν «ολιγάρχες», στη Κίνα «ηγεμονίσκους», στη Χιλή «πιράνχας», στην Ελλάδα «Καρχαρίες», και στις ΗΠΑ η κυβέρνηση Μπούς τους ονόμασε «Σκαπανείς», τι περιμένατε να τους ονομάσει ο αλήστου μνήμης Μπούς; Τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτού του συστήματος είναι η μεταβίβαση του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτικά χέρια, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, η ύπαρξη μόνο πολύ πλουσίων και φτωχών, η εκτόξευση του δημόσιου χρέους, το διαρκώς διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στους ζάμπλουτους και στους αναλώσιμους φτωχούς,

Αυτά γίνονται τώρα στην Ελλάδα, με τη «Σοσιαλιστική» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Από τη Χιλή μέχρι το Ιράκ, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες υπήρξαν ο σιωπηλός εταίρος όσων αντιδρούσαν στη παγκόσμια ελεύθερη αγορά. Οι συλλήψεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια, δολοφονίες, των πολιτικών αντιπάλων είναι η «λογική του δόγματος του Σόκ». Το «Δόγμα του Σόκ» λειτουργεί ως εξής.

Η αρχική καταστροφή, δηλαδή ένα πραξικόπημα (Χιλή, κλπ.), μια τρομοκρατική επίθεση (Ν.Υ.), κατάρρευση των αγορών, χρεοκοπία (Ελλάδα), πόλεμος,(Ιράκ), μεγάλος σεισμός, τσουνάμι, (Ταϋλάνδη-Ινδονησία), τυφώνες (ΗΠΑ), μια καταστροφή πυρηνικών εργοστασίων (Ιαπωνία), ανεμοστρόβιλοι (ΗΠΑ), κ.λ.π. εξωθεί ολόκληρο το πληθυσμό σε μια κατάσταση συλλογικού κλονισμού Σόκ και Δέους.

Οι βόμβες που πέφτουν από τον ουρανό (Λιβύη), τα τρομοκρατικά χτυπήματα, οι πυρκα'ι'ές δασών, οι θυελλώδεις άνεμοι, χρησιμεύουν για να εξασθενήσουν αντιστάσεις ολόκληρων κοινωνιών, για να επικρατήσει η Ν.Τ.Π. των Κοσμοκρατόρων. Έτσι οι κοινωνίες που βρίσκονται σε κατάσταση Σόκ, παραιτούνται των κυριαρχικών δικαιωμάτων, και έρχεται η παντοκρατορία των Επικυρίαρχων και Εξουσιαστών της Γης.

Οι Ιρακινοί αναμενόταν να είναι τόσο τρομοκρατημένοι από το Σοκ και Δέος που τους προκάλεσαν με την εισβολή, και το «κρέμασμα» του Σαντάμ, ώστε να παραδώσουν τον έλεγχο των πετρελα'ι'κών κοιτασμάτων , τις εγκαταστάσεις, τις κρατικές εταιρείες, και την εθνική κυριαρχία τους στον εισβολέα τις ΗΠΑ, και να αποδεχτούν την ύπαρξη στρατιωτικών βάσεων και πράσινων ζωνών στη χώρα τους.

Κάτι παρόμοιο γίνεται τώρα στη χώρα μας με οικονομικό πόλεμο. Παραδώσαμε τα πάντα στον οικονομικό κατακτητή , και τώρα δημιουργούμε πράσινες ζώνες για τη πράσινη ενέργεια των Γερμανών.

Η πράσινη ενέργεια δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας.

Ο Τζώρτζ Όργουελ έγραφε, «Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε, και μετά θα σας ξαναγεμίσουμε με τα συμφέροντά μας».

Ακριβώς αυτό εφαρμόζουν τώρα στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έγινε πειραματόζωο της Παγκοσμιοποίησης.

Οι υπό κατάληψη και οικονομική εκμετάλλευση χώρες, υφίστανται Σοκ, από πολέμους, χρεοκοπίες, τρομοκρατικές επιθέσεις, πραξικοπήματα, φυσικές καταστροφές, και άλλα δεινά. Στη συνέχεια υφίστανται ένα ακόμα Σόκ, από διεθνείς εταιρείες (SIEMENS,....) κλπ, και πολιτικούς πιόνια του κατακτητή-σαν τους δικούς μας σήμερα- οι οποίοι εκμεταλλεύονται το φόβο και τον αποπροσανατολισμό που προκάλεσε το πρώτο Σόκ, για να προωθήσουν μια οικονομική θεραπεία-Σόκ. Αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα στην Ελλάδα. Τη Σχολή του Σικάγου, οι πολιτικοί-πιόνια της παγκόσμιας διακυβέρνησης-δεν τη βλέπουν μόνο σαν πανεπιστημιακή σχολή, αλλά και ως μια σχολή σκέψης, (Think Tank). Ο στόχος δεν είναι απλώς η διδασκαλία των φοιτητών, αλλά η ισχυροποίηση της οικονομικής σχολής του Σικάγου, σαν πνευματικού δημιουργήματος μιας φατρίας και μαφίας ακαδημαϊκών πολιτικών, των οποίων οι ιδέες αποτελούν ένα επαναστατικό προπύργιο εναντίον της κυρίαρχης πατριωτικής εθνικής σκέψης.

Οι απόφοιτοι της Σχολής του Σικάγου, προορίζονται για υπουργοί και πρωθυπουργοί των υπό έλεγχο χωρών. Οι Χιλιανοί απόφοιτοι της Σχολής του Σικάγου, έγιναν υπουργοί οικονομικών και τραπεζίτες του Πινοτσέτ, μέχρι που οδήγησαν τη Χιλή στην οικονομική καταστροφή .

Τά ίδια και οι απόφοιτοι άλλων κρατών της Λατινικής Αμερικής.

Το τμήμα οικονομικών του Πανεπιστημίου του Σικάγου, ήταν δέσμιο ενός φιλόδοξου χαρισματικού άντρα, Εβρα'ι'κής καταγωγής, που είχε σαν αποστολή να φέρει θεμελιώδεις επαναστατικές αλλαγές στη παγκόσμιο οικονομία. Ο άντρας αυτός ήταν ο Μίλτον Φρίντμαν.

Οι μαθητές του έλεγαν, «το να είσαι μαθητής του Μίλτον ήταν κάτι μαγικό». Ήταν χαρισματικός ρήτωρ, στην υπηρεσία του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Σήμερα η παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση φροντίζει μέσω των αχυρανθρώπων της πολιτικών, όσες κερδοφόρες επιχειρήσεις είναι σε κρατικά χέρια, (π.χ. ΔΕΗ-ΟΤΕ-ΕΥΔΑΠ-ΟΣΕ-ΕΛΠΕ), να τις καταστρέψει , ώστε να περιέλθουν στα δικά τους χέρια, δηλαδή σε ιδιωτικό έλεγχο, γιαυτό ακούτε τις κυβερνήσεις -πιόνια των προτεκτοράτων σαν την Ελλάδα, να μιλάνε συνεχώς για αποκρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτά όλα είναι συστήματα της Σχολής του Σικάγου, με σκοπό όλος ο πλούτος των κρατών να περιέλθει στα χέρια ιδιωτών στελεχών της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Ο Φρίντμαν οραματιζόταν να επιβάλλει αποδόμηση στις κοινωνίες, να τις επαναφέρει σε μια κατάσταση γνήσιου καπιταλισμού απαλλαγμένου από κάθε κρατική παρέμβαση, όπως κρατικές ρυθμίσεις, περιορισμούς στο εμπόριο, και περιχαρακωμένα κλειστά συμφέροντα.

Ο Φρίντμαν πίστευε πως όταν η οικονομία μιας χώρας έχει προβλήματα ο μοναδικός τρόπος για να θεραπευθεί είναι η εσκεμμένη πρόκληση οδυνηρών Σόκ. Τις μεθόδους πρόκλησης των δεινών στην υπό εκμετάλλευση χώρα, διδάσκουν στη Σχολή του Σικάγου, και είναι όλα όσα ζήσαμε από τον Οκτώβρη του 2009 που ανέβηκαν στην εξουσία εδώ στην Ελλάδα οι μαθητές της Σχολής του Σικάγου, μέχρι σήμερα, αφού προηγήθηκαν μέτρα Σόκ, με πυρκα'ι'ές δασών, οχλοκρατικές διαδηλώσεις στην Αθήνα με θύματα, και άλλες τρομοκρατικές ενέργειες, για να ωριμάσει και να πέσει το φρούτο η Ελλάς.

Οι κανόνες του Φρίντμαν για μια ελεύθερη αγορά, αλλά και οι ευφυείς στρατηγικές του για την επιβολή τους, είχαν σαν αποτέλεσμα, μερικοί άνθρωποι να γίνουν πολύ πλούσιοι, εξασφαλίζοντας κάτι που προσεγγίζει την απόλυτη ασυδοσία γιαυτούς, δηλαδή να αδιαφορούν για τα εθνικά σύνορα, να αποφεύγουν τη φορολόγηση, και να συσσωρεύουν διαρκώς νέα πλούτη. Αυτό ακριβώς κάνουν τα παιδιά της Σχολής του Σικάγου σήμερα εδώ στην Ελλάδα, αδιαφορούν για τα εθνικά μας σύνορα, σε στεριά και θάλασσα, (βλέπε ΑΟΖ), με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι, των Μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, και άλλων εχθρών στη στεριά, και των Τούρκων στη θάλασσα, στην Ελληνική Α.Ο.Ζ.

Μαθητές του Μίλτον ήταν και οι σημερινοί μεγαλοτραπεζίτες των ΗΠΑ, Allan Greenspan, Ben Bernanke, Timothy Gaitner, κλπ, οι οποίοι εφήρμοσαν τις οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, με αποτέλεσμα τη καταστροφή της οικονομίας των ΗΠΑ, και τελική χρεοκοπία. Το μόνο που σώζει τις ΗΠΑ από τη στάση πληρωμών (χρεοκοπία), είναι η ομοσπονδιακή τράπεζα, η οποία τυπώνει συνεχώς δολάρια για αιμοδότηση και μετάγγιση στην οικονομία, ώστε να δουλεύει η κρατική μηχανή, μέθοδος που δοκιμάστηκε με επιτυχία στην οικονομική κρίση του 1929. Όχι την βελτίωση της πραγματικής οικονομίας!!!!

Η Σχολή του Σικάγου εκτός των άλλων, παραδίδει και μαθήματα ανατροπής καθεστώτων, όπως έγινε στη Λατινική Αμερική, Ινδονησία, Ελλάδα, κ.λ.π. αλλά και μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, αφού πρώτα περάσουν τα υπό εκμετάλλευση κράτη, από τις διαδικασίες του δόγματος του Σόκ και Δέους. (Βλέπε τι έκαναν στην Ελλάδα του Κώστα Καραμανλή, τρομοκρατικές ενέργειες, παρακολουθήσεις τηλεφώνων, απειλές για δολοφονίες του Πρωθυπουργού και της οικογένειάς του, κ.λ.π.) με σκοπό να φέρουν το ΓΑΠ.διά τα (γνωστά) περαιτέρω...

Η Σχολή του Σικάγου δουλεύει για την επικράτηση της παγκόσμιας διακυβέρνησης- Δικτατορίας των λαών της Γης.

Ο Μίλτον Φρίντμαν θεωρείται ο γκουρού της Ν.Τ.Π.

Όταν τελικά έγινε το πραξικόπημα του Πινοτσέτ στη Χιλή, συνοδευόταν από πέντε διαφορετικές μορφές Σόκ, ήταν η συνταγή που θα επαναλαμβανόταν σε γειτονικές χώρες της Λατινικής Αμερικής, και θα εμφανιζόταν τρείς δεκαετίες μετά στο Ιράκ με τα πετρέλαια, και στο Αφγανιστάν με τη παπαρούνα το όπιο, και τα λοιπά ναρκωτικά...

Οι πέντε διαφορετικές μορφές Σόκ, και η συνταγή του Μίλτον ήταν,

Α.  Το Σόκ που προκάλεσε το ίδιο το πραξικόπημα της Χιλής στο Λαό, και η δολοφονία του Προέδρου Αλλιέντε.

Β.  Το Σόκ του λαού που όλος ο ορυκτός πλούτος (Χαλκός) της Χιλής, «πέταξε» για τις ΗΠΑ, και η χρεοκοπία της Χιλής.

Γ.   Το Σόκ που προκαλούσαν τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες πολιτικών κρατουμένων.

Δ.  Το Σόκ που προκαλούσαν τα ναρκωτικά στο λαό. και

Ε.  Το Σόκ της κρίσης χρέους, με την ενδεχόμενη χρεοκοπία.

Ασφαλώς κάτι θα έχετε ακούσει σήμερα για κρίση χρέους, για τη νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών εδώ στην Ελλάδα, και που πάνε τα πετρέλαια της Ελλάδος, μαζί με τον υπόλοιπο ορυκτό πλούτο.

Αυτές οι πέντε μορφές Σόκ, έπεσαν επάνω στα σώματα και τα πνεύματα των ΛατινοΑμερικάνων, αλλά και των Ελλήνων, δημιουργώντας ένα τυφώνα ισοπέδωσης, καταστροφής, και υποταγής των λαών στα κελεύσματα της Ν.Τ.Π. της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Στην Ελλάδα σήμερα με τη δικαιολογία ότι σώζουν τη χώρα, εφαρμόζουν τα εισπρακτικά μέτρα της Σχολής του Σικάγου λίγο-λίγο, με τη κάθε δόση δανείων.

Είναι και αυτό ένα Σόκ για τον Ελληνικό Λαό.

Οι θεωρίες του Μίλτον Φρίντμαν του έδωσαν το βραβείο Νόμπελ, στη Χιλή έδωσαν τον Πινοτσέτ, στην Ελλάδα έδωσαν το Jeffrey, και στους άλλους Ευρωπα'ι'κούς λαούς έδωσαν τη κρίση Χρέους, με ενδεχόμενη χρεοκοπία. (Βλέπε Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, κ.λ.π.)

Το πείραμα στη Χιλή των παιδιών της Σχολής του Σικάγου, απεδείχθη ολέθριο, αλλά και όπου αλλού εφαρμόστηκε.

Ο Μίλτον Φρίντμαν συνήθιζε να λέει, «Οι θεωρίες μου δεν μπορούν να υλοποιηθούν ή να επιβληθούν χωρίς δύο στοιχεία, «Τη Στρατιωτική Δικτατορία, ή τη πολιτική τρομοκρατία με κυβερνήσεις της Ν.Τ.Π.»

(Βλέπε κυβέρνηση ΓΑΠ στην Ελλάδα...) Τα συμπεράσματα δικά σας....

Ο καλός Θεός λέει, «Δικαιοσύνη μάθετε οι ενοικούντες επί της Γης»....


Πηγή: Το Βιβλίο «Το Δόγμα του Σόκ»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Θέμα διερεύνησης αντισυνταγματικής συμπεριφοράς Ελλήνων μουσουλμάνων Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ και διερεύνησης αν καταπατούν ή όχι τον όρκο τους στη Βουλή των Ελλήνων, θέτει με Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ.

Σύμφωνα με τον Τέρενς Κουίκ, ο οποίος επικαλείται δημοσιεύματα, φωτογραφικά ντοκουμέντα και βίντεο, (πανεύκολα να βρεθούν και με απλά κτυπήματα στο google), αυτοί οι βουλευτές, όπως και στελέχη ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, συμμετέχουν σε δράσεις και στην Θράκη, αλλά και στην Τουρκία, φωτογραφιζόμενοι με φόντο την «πράσινη σημαία» και συνεργαζόμενοι με διάφορους «Τουρκικούς Συλλόγους ή Ενώσεις της Δυτικής Θράκης» ή σε Επιτροπές που αυτοπροσδιορίζονται ότι ανήκουν στην «Τουρκική μειονότητα Δυτικής Θράκης», κατά παράβαση και της Συνθήκης της Λωζάνης.

Την οποία, μάλιστα, Συνθήκη της Λωζάνης, προσπαθούν να θέσουν σε αμφισβήτηση, όπως συνέβη πρόσφατα με διήμερο Συνέδριο στη Κομοτηνή που διοργάνωσε το γνωστό δίδυμο Δραγώνα – Φραγκουδάκη, με την συνδρομή του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Υπενθυμίζεται ότι στις 13.10.2013, ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΛ είχε εκδώσει Δελτίου Τύπου, με σειρά αντίστοιχων δημοσίων ερωτημάτων που επέβαλε προς ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, χωρίς να πάρει απάντηση.

Επισυνάπτεται το πλήρες κείμενο της Ερώτησης του Τέρενς Κουίκ, αλλά (υπενθυμητικά) και το αναπάντητο Δελτίο Τύπου.

ΤΕΡΕΝΣ – ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΙΚ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ:
ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΑΤΗ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΕΛΑΚΗ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΗ ΝΙΚΟ ΔΕΝΔΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

ΘΕΜΑ: ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Κύριοι Υπουργοί,

Απορώ με τη σιωπή σας.

Απορώ με την αδράνειά σας σε πράξεις Βουλευτών, αλλά και στελεχών των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ που χρήζουν διερεύνησης  εάν είναι εναντίον του Συντάγματος και εάν συνιστούν αντεθνικές συμπεριφορές.

Απορώ, ακόμα περισσότερο, για την ύποπτη ανοχή σας κυρίως για Βουλευτές του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ, που προκαλούν με τις συμπεριφορές τους στην περιοχή της Θράκης, ξεπερνώντας κάθε κόκκινη γραμμή εθνικού συμφέροντος.

Ως πότε οι συναρμόδιοι Υπουργοί, αλλά και ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Ευάγγελος Μεϊμαράκης, δεν θα αντιδράτε στην συμπεριφορά των Βουλευτών εκείνων που φωτογραφίζονται κάτω από την «πράσινη σημαία» και πατρονάρουν τις διάφορες «τουρκικές Ενώσεις ή Σωματεία ή Επιτροπές της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», που επιδοτεί με δεκάδες εκατομμύρια η Άγκυρα, μέσω του Προξενείου της στη Κομοτηνή.

Αυτοί οι Βουλευτές έδωσαν όρκο στο Ελληνικό Σύνταγμα και στην Ελληνική Σημαία, αν δεν κάνω λάθος. Και σας διαβεβαιώ, ότι καθόλου δεν με ενδιαφέρει αν τον έδωσαν στο Κοράνι, όπως εγώ με το χέρι στο Ευαγγέλιο, αφού η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρεται με σαφήνεια και απολυτότητα σε ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ.

Μου φαίνεται αδιανόητο τα Υπουργεία σας να μην έχουν Υπηρεσίες έστω και αποδελτίωσης των ΜΜΕ της Θράκης, που κάθε τόσο δημοσιεύουν, μεταδίδουν ή αναρτούν (και μάλιστα με φωτογραφικά και μαγνητοσκοπημένα τεκμήρια) αυτές τις απαράδεκτες δράσεις Ελλήνων μουσουλμάνων Βουλευτών.

Οφείλω να σας ενημερώσω, ότι στις 13.10.2013, εξέδωσα Δελτίο Τύπου, απευθύνοντας (γι αυτό το εξαιρετικά σοβαρό θέμα), δημόσιες ερωτήσεις τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και προς το ΠΑΣΟΚ, αλλά απάντηση δεν έλαβα ούτε από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, ούτε από τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, ούτε από τους αρμόδιους Τομεάρχες τους. (Για την ιστορία σας επισυνάπτω το εν λόγω Δ.Τ).

Διευκρινίζω ότι την παρούσα Ερώτησή μου την καταθέτω και στο Υπουργείο Εξωτερικών, διότι το «ανακάτεμα» και η αποσταθεροποίηση που επιχειρείται στην Θράκη, με διάφορες μεθοδεύσεις, ξεπερνά ένα αυστηρό εσωτερικό ζήτημα της χώρας μας και ανάγεται πλέον και σε ζήτημα αυστηρής γλώσσας και προειδοποίησης προς το τουρκικό ΥΠΕΞ, αφού είναι  φωτεινότερος του ήλιου, ο διεισδυτικός και αντεθνικός ρόλος του Προξενείου της Κομοτηνής.

Κατόπιν αυτών, σας ερωτώ κ.κ. Υπουργοί:
  1. Πώς κρίνετε την συμμετοχή των Ελλήνων μουσουλμάνων Βουλευτών σε δράσεις που δεν συνάδουν με τον όρκο τους στο Ελληνικό Σύνταγμα και την Ελληνική Σημαία;
  2. Πώς κρίνετε τις συμπεριφορές των εν λόγω Βουλευτών, σε σχέση με τα προβλεπόμενα  της Συνθήκης της Λωζάνης;
  3. Σε ποιές ενέργειες σκοπεύετε να προβείτε, ώστε να τελειώνει αυτή η ιστορία με εκείνους τους Βουλευτές ή ακόμα και τα στελέχη των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ που ξεπερνούν κατά πολύ τις εθνικές κόκκινες γραμμές;

Ο Ερωτών Βουλευτής
Τέρενς – Νικόλαος Κουίκ

Σας επισυνάπτω το Δελτίο Τύπου που εξέδωσα στις 13.10.2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ

«ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΟΥΝ ΑΝ ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΑΝ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥΣ»

Ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, ο οποίος έχει υπό την κοινοβουλευτική του ευθύνη τη Θράκη, κυρίως για τα εθνικά θέματα που την απασχολούν, έκανε την εξής δήλωση:

«Σήμερα με μεγάλη μου έκπληξη, διάβασα το εξής δημοσίευμα:

«Μεγάλο πολιτικό θέμα έχει προκύψει με τους μουσουλμάνους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, τα ονόματα των οποίων φιγουράρουν πρώτα-πρώτα στη λίστα των μελών της αυτοαποκαλούμενης «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης-ΣΕΤΜΔΘ», που ζητά να ξαναγραφεί η Ελληνική Ιστορία και να μη γίνονται αναφορές στις τουρκικές φρικαλεότητες στη Σμύρνη το ’22, για χάρη της… ελληνοτουρκικής φιλίας.

Η τουρκική εκδοχή της ιστοσελίδας είναι πιο ενημερωμένη καθώς στην κορυφή της λίστας εμφανίζονται τα ονόματα των βουλευτών

Αχμέτ Χατζηοσμάν (Ροδόπης – ΠΑΣΟΚ),
Αϊχάν Καραγιουσούφ (Ροδόπης – ΣΥΡΙΖΑ) και
Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (Ξάνθης – ΣΥΡΙΖΑ).

Αντίθετα, η ελληνική «βερσιόν» της ιστοσελίδας δεν ανανεώνεται (όπως φαίνεται) τόσο τακτικά, με αποτέλεσμα στην κατηγορία των μελών να εμφανίζονται τα ονόματα του πρώην βουλευτή Ξάνθης Τσετίν Μαντατζή και του επανεκλεγέντα Αχμέτ Χατζηοσμάν.

(το κείμενο από Ε.Τ)».

Περιμένω από τα δύο Κόμματα, να πάρουν θέση για το δημοσίευμα και ως προς την ουσία του (αλλαγή της… ιστορίας μας!) και ως προς την εμπλοκή των Βουλευτών τους, αν αληθεύει.

Με την ευκαιρία ερωτώ ποιά θέση παίρνουν τα δύο κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για τις διάφορες αυτοαποκαλούμενες «Τουρκικές Ενώσεις ή Σωματεία Δυτικής Θράκης».

Όπως επίσης ποιά θέση παίρνουν, όταν Βουλευτές, Πολιτευτές ή κομματικά τους στελέχη, μετέχουν των δραστηριοτήτων των προαναφερομένων Ενώσεων ή Σωματείων και μάλιστα φωτογραφίζονται κάτω από την «πράσινη σημαία».

Θεωρώ περιττό να υπενθυμίσω την Συνθήκη της Λωζάνης και τον όρκο των 300 Βουλευτών στο Σύνταγμα της πατρίδας μας».



Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας

Το κείμενο αυτό είναι μια έκκληση προς την κεφαλή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας αλλά ταυτόχρονα και μια αυστηρή κριτική απέναντι στις επιλογές του παρελθόντος και του παρόντος. Μέσα στην ελληνική κοινωνία όπως και σε άλλες κοινωνίες υπάρχουν οι πιστοί, οι επικριτές αλλά και οι αγνωστικιστές. Η εκκλησία από την πλευρά της εξαπολύει πόλεμο προς τους επικριτές της, στους αλλόθρησκους αλλά και προς τους λεγόμενους αγνωστικιστές. Χρόνια τώρα και ειδικά κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πήρε θέση ιδεολογοπολιτική και τάχθηκε στο πλευρό αυτών που μας κυβερνάνε μέχρι σήμερα. Με περισσό μίσος κήρυττε ενάντια στους αριστερούς που απαραίτητα ήταν και άθεοι. Έβλεπε ανθρώπους να βασανίζονται, να δολοφονούνται και να εξορίζονται αλλά αυτή συνέχιζε να προτρέπει τον αφανισμό κάποιων ανθρώπων που διαφωνούσαν με το υπάρχον οικονομικό-πολιτικό σύστημα και αγωνιζόντουσαν για καλύτερες ημέρες για αυτούς και τους συνανθρώπους τους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η εκκλησία τούτη την σκληρή ώρα όπου χιλιάδες συμπολιτών μας αυτοκτόνησαν, χιλιάδες λιμοκτονούν, παιδιά υποσυτίζονται, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια καταρακώνεται και εκατομμύρια πλέον είναι άνεργοι στέκεται στο πλευρό των δυναστών του ποιμνίου της. Όπως τότε έτσι και τώρα έμμεσα ή άμεσα διώκει ανθρώπους που αγωνίζονται για καλύτερες ημέρες και όχι για τον εαυτό τους. Και αντί με αυστηρή στάση να σταθεί απέναντι σε όλους αυτούς που αποδεδειγμένα έκλεβαν και παραμύθιαζαν ολόκληρα χρόνια τον λαό, τους κάνει πλάτες.

Δεν ξέρω αν θα γίνω γραφικός αλλά ο ιδρυτής της εκκλησίας της οποίας είναι εκπρόσωποι είχε άλλη άποψη. Ήταν ορκισμένος εχθρός του ιερατίου το οποίο στήριζε τους προύχοντες της εποχής εκείνης και κοντά του ήθελε τους φτωχούς και απλούς ανθρώπους τους οποίους σθεναρά στήριζε με όλες του τις δυνάμεις. Όταν τον πλησίασε ένας πλούσιος εκείνης της εποχής και ρώτησε τον Χριστό τι χρειάζεται για να μπει και αυτός στην βασιλεία των ουρανών, γύρισε προς τους μαθητές του και είπε ότι είναι πιο εύκολο είναι να περάσει μια καμήλα από το μάτι μιας βελόνας παρά ένας πλούσιος στην βασιλεία των ουρανών. Ο Χριστός είπε επίσης πως τους πιστούς δεν χρειάζεται να τους φέρει κοντά του αφού ήδη είναι πιστοί και κοντά του θέλει αυτούς που δεν πιστεύουν. Ο Χριστός στην εμποροπανήγυρι που είχε στηθεί στον ναό πήρε ένα ραβδί και τα έκανε λαμπόγυαλο λέγοντας ότι κατάντησαν την ιερουσαλήμ σαν πόρνη. Κατακεραύνωσε το ιερατείο το οποίο μετά τον σταύρωσε. Είπε ότι αυτός που έχει δύο χιτώνες να δίνει τον έναν στον συνάνθρωπό του που δεν έχει. Ο Χριστός ο ιδρυτής της εκκλησίας της οποίας είστε εκπρόσωποι δεν στήριζε το εμπόριο τα πλούτη και την χλιδή. Κυκλοφορούσε με ένα γαϊδουράκι και όχι με λιμουζίνες όπως εσείς.

Και τώρα μέσα στην κρίση όπου τα παιδιά πεινάνε και οι άνθρωποι έχουν χάσει την ελπίδα και την αξιοπρέπειά τους, τώρα στις γιορτές βγήκατε στους δρόμους να πάρετε «υπέρ των φτωχών» την στιγμή που η Ελληνορθόδοξη εκκλησία δεν ξέρει τι έχει. Στο μέτρο για τις προσλήψεις του δημοσίου στην αρχή της κρίσης που έλεγε ότι πέντε θα συνταξιοδοτούνται και ένας θα προσλαμβάνεται εσείς δεν δεχτήκατε για τους εαυτούς σας αυτό το μέτρο, όπως και για την φορολόγηση. Για αυτόν τον λόγο κατακεραυνώνετε όποιον υποστηρίζει τον διαχωρισμό του κράτους από την εκκλησία. Γιατί θα χάσετε τα προνόμιά σας και γιατί με όσους μέχρι τώρα κυβερνούσαν είσαστε όμοιοι. Γιατί πιο δικαίωμα έχει η εκκλησία να έχει και να διοχετεύει πολιτικές απόψεις; Αυτός είναι ο ρόλος της; Μετά λέτε ότι η εκκλησία ήταν και είναι έννοια όμοια με το έθνος. Έννοια όμοια με το έθνος ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης που μετά την επανάσταση ζήτησε να μοιραστεί η περιουσία που είχαν οι προύχοντες στον λαό, όπως και οι εξουσίες και για αυτόν τον λόγο φυλακίστηκε και πέθανε στην φυλακή. Έχουμε ακούσει και εθνικιστικές απόψεις από την εκκλησία της αγάπης όπως και ρητορείες ενάντια στους βασανισμένους ανθρώπους που έρχονται από άλλες χώρες με εμφυλίους πολέμους και πείνα. Και όλα αυτά τα λένε οι εκπρόσωποι της εκκλησίας της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Αυτές οι απόψεις σαν την δική μου, πολλούς θα τους σοκάρουν γιατί γκρεμίζει αυτή η αλήθεια την γη κάτω από τα πόδια τους, άλλους θα τους βρει σύμφωνους. Για τέτοιες αλήθειες πολλοί αφορίστηκαν και διώχθηκαν από την εκκλησία της αγάπης προς τον συνάνθρωπο.

Ο Χριστός είτε ως ιστορική προσωπικότητα είτε ως θεάνθρωπος βασανίστηκε και θανατώθηκε από αυτούς που εσείς σήμερα υποστηρίζετε αν κάνουμε μια αναγωγή στις εποχές. Εσείς χρόνια ολόκληρα πολεμάτε αυτούς που έχουν πάρει πολλά στοιχεία από τον λόγο του και συντρώγετε με αυτούς που στο όνομα του κέρδους σκοτώνουν άμεσα ή έμμεσα ανθρώπους. Δίνετε επιχειρήματα σε αυτούς που όχι άδικα υποστηρίζουν ότι η εκκλησία διαχρονικά ήταν το δεκανίκι των πλουσίων και των πολιτικών που τους υπηρετούν. Βρεθήκατε και εσείς στον βωμό του χρήματος να κλέβετε περιουσίες που ανήκουν στον λαό. Και το μόνο σας επιχείρημα ήταν ότι οι αριστεροί ήταν και είναι άθεοι. Ρίξατε και εσείς νερό στον μύλο του εμφυλιοπολεμικού σπαραγμού και τώρα που ο χιλιοβασανισμένος λαός άρχισε να ξυπνάει από τους παραλογισμούς των εποχών του μίσους, ακόμα και τώρα κηρύττετε το κήρυγμα του μίσους και προσφέρετε βοήθεια στους δυνάστες του λαού, όπως στην χούντα, όπως στην κατοχή, όπως στην τουρκοκρατία. Και ο λαός που ζυμώνεται με νέες ιδέες μακριά από τον σκοταδισμό της Μακρονήσου και του Άϊ Στράτη απομακρύνεται όλο και πιο πολύ από εσάς. Και θα συνεχίζει να απομακρύνεται όσο εσείς στηρίζετε τους διώκτες του Χριστού και του Λαού. Ουέ και αλίμονο γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί, που είστε σαν τους φρεσκοβαμένους τάφους που στο εσωτερικό τους έχουν βρώμα και δυσωδία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Φοβούνται να ελεγχθούν για τις συνθήκες που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο και για τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζει σήμερα η χώρα!

Την είδηση γνωστοποίησε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής, ο οποίος θα μετείχε της συγκεκριμένης αποστολής του Ευρωκοινοβουλίου, με την ιδιότητα του μέλους της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου.
Όπως τον ενημέρωσε η Γραμματεία της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, «ο Πρόεδρος Σούλτς και ο Πρωθυπουργός Σαμαράς, έχουν αποφασίσει ότι η επίσκεψη της αντιπροσωπείας θα πρέπει να αναβληθεί», χωρίς άλλες διευκρινίσεις!!

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά, δεδομένης και της απροθυμίας του πρωθυπουργού να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο του Ευρ. Κοινοβουλίου. Ενώ ο Γ. Στουρνάρας απάντησε, εκπρόθεσμα, μόλις χθες, μαζεύοντας όλες τις αρλούμπες που είχε πει κατά καιρούς για το μνημόνιο!
Αντίθετα, ήταν απόλυτα επικριτικός για τους όρους του μνημονίου προσπαθώντας προφανώς να καλυφθεί από το πόρισμα της εξεταστικής που ως γνωστόν ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ.

Η υπόθεση είναι εξαιρετικά σοβαρή γιατί η έρευνα του ευρωκοινοβουλίου μπορεί ακόμα και να οδηγήσει σε διώξεις από την δικαιοσύνη! Αυτό σύμφωνα με νομικούς κύκλους της ΕΕ είναι αναπόφευκτο ΕΦ’ ΟΣΟΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ.

Προς τι λοιπόν η καθυστέρηση;
Περιμένουν κάποιοι να βγούμε από την ΕΕ για να γλιτώσουν;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται - Οι Γερμανοί "δίνουν" τους συνεργάτες τους στις... μίζες

O γερμανικός τύπος συνεχίζει και σήμερα την αρθρογραφία για το σκάνδαλο με τα εξοπλιστικά προγράμματα στην Ελλάδα και με αποκαλύψεις σε σχέση με την εμπλοκή γερμανικών εξοπλιστικών εταιρειών.
Το περιοδικό der Spiegel στη διαδικτυακή του έκδοση αποκαλύπτει ότι με το θέμα έχει ασχοληθεί πριν από μια δεκαετία και η εισαγγελία του Μονάχου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα λόγω άρνησης της Αθήνας να συνεργαστεί.


«Η Εισαγγελία του Μονάχου διενεργεί προκαταρκτική έρευνα σε σχέση με πιθανή δωροδοκία στην υπόθεση προμήθειας των 170 Leopard 2 στην Ελλάδα το 2000» γράφει ο αρθρογράφος της. «Αφορμή η ομολογία του πρώην ανώτατου στελέχους στο ελληνικό υπουργείο Άμυνας, Αντώνιου Κάντα, ότι έδωσε 600.000 ευρώ στον έλληνα επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκο, ο οποίος από τη δεκαετία του 80 συνεργάζεται στενά με την εξοπλιστική εταιρεία Krauss – Maffei Wegmann (KMW)».

Και σε άλλο σημείο του άρθρου αναφέρεται ότι «οι ανακριτές από το Μόναχο εδώ και χρόνια βρίσκονται πίσω από τα ίχνη της εταιρείας για τις δωσοληψίες με την Ελλάδα. Μάλιστα στις 8 Νοεμβρίου του 2004 ο τότε επικεφαλής της εισαγγελίας ΄Αουγκουστ Στερν απέστειλε στην Ελλάδα αίτημα δικαστικής συνδρομής, υπ. αριθμόν 562 AR 67291/04. Μεταξύ άλλων με το ερώτημα εάν υπάρχουν στοιχεία για τυχόν πληρωμές από την εταιρεία Krauss – Maffei Wegmann. Η Αθήνα τότε αρνήθηκε να δεχθεί τη δικαστική συνδρομή».

Στην επίσης διαδικτυακή της έκδοση η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου αποκαλύπτει επίσης ότι η ομοσπονδιακή εισαγγελία της Βέρνης εξετάζει τραπεζικά έγγραφα και κινήσεις λογαριασμών 3 υπόπτων σε σχέση με τις μίζες για τα εξοπλιστικά προγράμματα προκειμένου να κάνει ανάλυση των χρηματικών ροών. «Η κεντρική φιγούρα στην Ελλάδα, ο Αντώνιος Καντας, έχει καταθέσεις εκατομμυρίων στην τράπεζα Julius Bär, στη Ζυρίχη και στο υποκατάστημά της στη Σιγκαπούρη» γράφουν οι αρθρογράφοι. «Οι ανακριτές βρήκαν 14 εκ. ευρώ στη Σιγκαπούρη και 1 εκ. ευρώ στη Ζυρίχη, τα περισσότερα εκ των οποίων ο Κάντας επέστρεψε στην Ελλάδα…

Σε ανακοίνωση η Julius Bär αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο για τραπεζικές επαφές πελατών της». Σε άλλο σημείο του άρθρου αναφέρεται ότι από ρωσική εξοπλιστική εταιρεία ο Κάντας έλαβε το ποσό των 800.000 ευρώ σε λογαριασμό στην UBS, αλλά όταν ρώτησε η τράπεζα τον λόγο της μεταβίβασης, ο Κάντας απάντησε ότι πρόκειται για χρήματα που πήρε για μελέτη». Και το άρθρο καταλήγει ότι το τραπεζικό απόρρητο δεν βοηθά πλέον κανέναν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
"Η προειδοποίηση του Βενιζέλου ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα μπορούσε κάλλιστα να εξελιχθεί σε απειλή για τους γερμανούς φορολογούμενους είναι η πικρή πραγματικότητα στον πέμπτο χρόνο της ευρωκρίσης" γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung...

Την Ελλάδα σε ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων στο πεδίο της «ευρωκρίσης» βλέπει η Frankfurter Allgemeine Zeitung, σχολιάζοντας τις εκτιμήσεις του Ευ. Βενιζέλου στο κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας της Φραγκφούρτης.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζει τις εκτιμήσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδα στη πρόσφατη συνέντευξή του προς την Frankfurter Sonntagszeitung, διαπιστώνοντας ότι «ο Βενιζέλος δεν χρειάζεται δυστυχώς να φοβάται ότι τα λόγια του μπορεί να αποτελέσουν τροχοπέδη στην προθυμία των εταίρων για παροχή περαιτέρω βοήθειας. Σε κάθε περίπτωση ο Βενιζέλος εφιστά την προσοχή στο ποιος έχει ποιον ‘στο χέρι’» υπογραμμίζει η FAZ, παραθέτοντας τη χθεσινή προειδοποίηση του έλληνα υπουργού Εξωτερικών ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη «θα μπορούσε κάλλιστα να εξελιχθεί σε απειλή για τους γερμανούς φορολογούμενους».
Όπως επισημαίνει η γερμανική συντηρητική εφημερίδα, «αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα στον πέμπτο χρόνο της ‘ευρωκρίσης’».

Όταν λοιπόν μια κυβέρνηση και το πολιτικό προσωπικό που τη συναποτελεί, δεν αξιοποιούν αυτή την εν δυνάμει "δυνατότητα" προκειμένου να αποφύγουν την υιοθέτηση πολιτικών που οδηγούν τον τόπο σην εθνική ταπείνωση και το λαό στην απόλυτη δυστυχία... Αυτό δε συνιστά στάση εθνική αλλά στοιχειοθετεί το αδίκημα της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.

Με τό ίδιο φυσικά αδίκημα θεωρούνται υπόλογοι και οι Παπαδήμιοι συνεχιστές αυτού του αντεθνικού κατήφορου...

Και βεβαίως με το ίδιο ερώτημα - αυτό της εσχάτης προδοσίας - βαρύνονται αντικειμενικά και οι πατριδοκάπηλοι της πολιτικής συμμορίας Σαμαρά, που συνειδητά και με απόλυτη συνενοχή συγκάλυψαν το εθνικό έγκλημα, εγκατέλειψαν τις μεγαλοστομίες περί μίας και μόνης εξεταστικής επιτροπής, και συνεχίζουν απερίσπαστοι το δωσιλογικό έργο...

Μετά απ όλα τούτα, και βεβαίως μετά την απόλυτη επιβεβαίωση δια στόματος Μέρκελ, πως όλα τα παραπάνω είναι αληθή, είναι φανερό πως το Γουδή θα πρέπει να επαναλειτουργήσει... τα εκτελεστικά αποσπάσματα θα πρέπει να επανασυσταθούν... και η τιμωρία των προδοτών του έθνους θα πρέπει να είναι απόλυτη και παραδειγματική, για ολόκληρο τον πλανήτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο εργαζόμενος των 700€ (δηλαδή ο καλοπληρωμένος) σε όλον του τον εργασιακό βίο δεν πρόκειται να μαζέψει το ποσό που παίρνει κάθε τραπεζικός υπάλληλος για να φύγει. Αυτό ισχύει ακόμη και για τον τυχερό που θα έχει δουλειά και θα εργαστεί συνεχώς για 40 έτη έως την συνταξιοδότησή του.

Αυτό όμως που πολύς κόσμος δεν έχει κατανοήσει είναι πως όλες οι συστημικές τράπεζες είναι πλέον κρατικές.

Το μυστικό αυτό έχει κρυφτεί καλά μέσα στη δημοσιότητα, αφού ναι μεν όλοι γνωρίζουν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά δεν κατανοούν πως αυτό σημαίνει κρατικοποίησή τους.

Την συγκάλυψη αυτή την χρεώνονται εξίσου τόσο οι μνημονιακοί όσο και οι αντιμνημονιακοί σχηματισμοί, οι οποίοι μάλιστα διαθέτουν οικονομικά επιτελεία που αντί να αναδεικνύουν τις λαμογιές των τραπεζών, προτιμούν να επενδύουν σε αυτές.

Αν κάποιος έχει αμφιβολία ας κοιτάξει τα ποσοστά των μετοχών που κατέχει το κράτος (μέσω της ΔΕΚΟ που ονομάζεται ΤΧΣ) στις 4 συστημικές τράπεζες.

ALPHA BANK 83,66%
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 81,01%
ΕΘΝΙΚΗ 84,39%
EUROBANK αρχικά 98,56%
και μετά από άλλη λαμογιά, την οποία δεν θα αναλύσουμε τώρα 93,55%


Το γεγονός αυτό σημαίνει πως οι χρυσές εθελουσίες των δημοσίων πλέον τραπεζικών υπαλλήλων γίνονται με λεφτά που έχει χρεωθεί και πληρώνει με το αίμα του ο ελληνικός λαός.

Ας σημειώσουμε πως είναι τόσο πλουσιοπάροχη η εθελουσία, που έχει τεθεί το όριο των 170.000€ στις αποζημιώσεις. Σε αυτό φυσικά δεν περιλαμβάνεται η προκαταβολή του εφάπαξ και η πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών εργαζόμενου και εργοδότη έως την συνταξιοδότηση που προσφέρονται ως επιπλέον κίνητρα.

Παράδειγμα: Εθελουσία Εθνικής Τράπεζας που γίνεται αυτές τις ημέρες.

Τι λέτε ωρέ λαμόγια!!!
Ποιός τα πληρώνει όλα αυτά;

Εννοείται πώς με αυτές τις εθελουσίες όλων των κρατικοποιημένων τραπεζών και με τα λειτουργικά κόστη τους (μισθοί, ενοίκια κλπ) δημιουργείται το χρηματοδοτικό κενό που τόσος χαμός γίνεται για το πώς θα καλυφθεί, όσο και το κενό στα ασφαλιστικά ταμεία, λόγω της άμεσης καταβολής των εφάπαξ.

Όποιος συνεχίζει να αμφιβάλλει πως όλες οι συστημικές τράπεζες είναι πλέον κρατικές, ας δει τα πρώτα 20 δευτερόλεπτα αυτού του video…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Επιστήμονες της NASA δήλωσαν ότι σε 30 χρόνια η Γη θα απειληθεί από σύγκρουση με έναν αστεροειδή 2011 AG5, το μέγεθος του οποίου είναι περίπου 150 μ.

Η καταστροφή θα συμβεί την 5η Φεβρουαρίου 2040, με αρκετά μεγάλη πιθανότητα - 1 προς 625. Πιο ακριβή στοιχεία σχετικά με την πορεία της κίνησης του 2011 AG5 και την πιθανότητα σύγκρουσης με τη Γη, οι ερευνητές θα διαθέτουν τα επόμενα χρόνια, όταν το ουράνιο σώμα θα βρεθεί σε μια ικανοποιητική για παρατήρηση απόσταση από τη Γη.

Η σύγκρουση του αστεροειδή 2011 AG5 με τη Γη θα οδηγήσει στο θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, χωρίς όμως να επιφέρει πλήρη εξαφάνιση της ανθρωπότητας - ισχυρίζονται οι επιστήμονες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Σκωτία και η Καταλονία προγραμμάτισαν δημοψηφίσματα για ανεξαρτησία. Οι αποσχιστικές διαθέσεις ενισχύθηκαν σε ορισμένες περιοχές της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η ενότητα της Ευρώπης – αντικείμενο υπερηφάνειας των Βρυξελλών – φαίνεται ότι ραγίζει. Ποιον συμφέρουν οι αποσχιστικές τάσεις;

Η ψηφοφορία για την ανεξαρτησία της Καταλονίας έχει προγραμματιστεί για τις 9 Νοεμβρίου του 2014. Τη δήλωση της κυριαρχίας το κοινοβούλιο της Καταλονίας ενέκρινε στις αρχές του περασμένου έτους. Ωστόσο, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας αμέσως αναγνώρισε το έγγραφο ως παράνομο. Και τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος οι ισπανικές αρχές επίσης έχουν απαγορεύσει. Αλλά στην «αντάρτικη» επαρχία είναι έτοιμοι και για μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας.

Η Σκωτία θα πραγματοποιήσει δημοψήφισμα για απόσχιση από τη Βρετανία στις 18 Σεπτεμβρίου του 2014. Εκεί όλα είναι πιο ήρεμα, απ’ ότι στους θερμόαιμους Καταλανούς. Το επίσημο Λονδίνο με όλες τις δυνάμεις προσπαθεί να μαλακώσει τα οξυμμένα εθνικά προβλήματα: και το δημοψήφισμα επέτρεψε, και παρείχε στην Ουαλία μερική οικονομική αυτονομία.

Ποια θέση είναι περισσότερο κερδισμένη – το σκληρό «όχι» της Μαδρίτης ή το αόριστο «ίσως» του Λονδίνου – είναι δύσκολο να πει κανείς. Αλλά το πιθανότερο είναι ότι οι Καταλανοί με τους Σκωτσέζους θα γίνουν οι πρωτοπόροι στην ευρωπαϊκή «παρέλαση της κυριαρχίας», θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής Λεονίντ Σάβιν:

Η Ισπανία και η Βρετανία μπορεί να δώσουν το παράδειγμα σε άλλα εθνικά κινήματα. Ο χάρτης της Ευρώπης θα αλλάζει, επειδή έχει χαραχθεί όχι με βάση τις εθνικές αρχές. Για παράδειγμα, στη Ρουμανία υπάρχει μία τεράστια περιοχή, η οποία κατοικείται από Ούγγρους. Μπορεί να υπάρξουν και προσπάθειες επανένωσης κρατών. Για παράδειγμα, στην πρώην Γιουγκοσλαβία υπάρχουν τάσεις για επανένωση του Μαυροβουνίου με τη Σερβία.

Η ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης τις τελευταίες δύο δεκαετίες έγινε ένα είδος πολεμικής σημαίας για την ΕΕ. Ωστόσο, όσο περισσότερες χώρες απορροφά η Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο περισσότερες γίνονται οι περιοχές στην επικράτειά της, που καλλιεργούν το όνειρο της ανεξαρτησίας. Σχολιάζει ο πολιτικός αναλυτής Κονσταντίν Βορόνοφ:

Από τον κατάλογο λείπει ολόκληρη ομάδα περιοχών, οι οποίες είναι επίσης στο δρόμο της απόσχισης από τις μητροπόλεις. Εδώ πρέπει να προστεθεί η Γροιλανδία, που είναι το μεγαλύτερο νησί στον κόσμο, τα νησία Φερόες (όλα αυτά ανήκουν στη Δανία). Οι αποσχιστικές διαθέσεις ενισχύθηκαν στην περιοχή της Παδανίας στη βόρεια Ιταλία, στην Ισπανία – στη χώρα των Βάσκων, στην Κορσική, στη Βόρεια Ιρλανδία. Κοινό είναι το γεγονός, ότι αυτές οι διαδικασίες ενισχύθηκαν ακριβώς τον 21ο αιώνα, με φόντο την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Δεν είναι ασφαλείς από τα προβλήματα με τις περιφερειακές αναλαμπές της εθνικής ταυτότητας ακόμα και οι ευρωπαϊκοί γίγαντες, η Γαλλία και η Γερμανία. Το Παρίσι θα έχει προβλήματα, εκτός από την Κορσική που αναφέρθηκε ήδη, και στις Αλσατία και Λωρραίνη. Το Βερολίνο έχει το δικό του πονοκέφαλο: εκεί υπάρχουν ακόμα και ορισμένοι εξέχοντες πολιτικοί, που θεωρούν ότι η Βαυαρία πρέπει να κηρύξει την ανεξαρτησία της.

Αλλά στις Βρυξέλλες η επιθυμία εθνών για αυτοδιάθεση δεν προκαλεί δυσφορία. Οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ήδη υποσχεθεί στους Καταλανούς να τους δεχθούν στην ΕΕ σε περίπτωση επικράτησης επί της Μαδρίτης. Παρόμοιες υποσχέσεις έλαβαν οι Σκωτσέζοι, οι Φλαμανδοί που διψούν για διαχωρισμό από το Βέλγιο, οι κάτοικοι πόλεων της Βόρειας Ιταλίας.

Σύμφωνα με ορισμένους πολιτικούς αναλυτές, η «επιδημία» των αποσχιστικών κινημάτων ενθαρρύνεται από τις Βρυξέλες. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θέλουν με αυτόν τον τρόπο να απαλλάξουν από πραγματικούς μοχλούς εξουσίας τις μεγαλύτερες χώρες που ηγούνται στην ΕΕ. Με το σημερινό αναλογικό σύστημα λήψης των αποφάσεων μόλις 4 από τους 5 ευρωπαϊκούς γίγαντες (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία και Ισπανία) μπορούν να επιβάλλουν τη βούλησή τους στα υπόλοιπα 23 κράτη της ΕΕ. Αλλά ο διαχωρισμός αυτών των χωρών σε περισσότερα μικρά «ιστορικά» κράτη μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη διαχειρισιμότητα της ενωμένης Ευρώπης. Τότε ο μηχανισμός της ΕΕ θα αποκτήσει, επιτέλους, έναν πραγματικό ρόλο στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτική.

Πηγή "Φωνή της Ρωσίας"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Δημήτρη Ιατρόπουλου 

Εδώ που λες, ήτανε κάποτε μια χώρα,
με όνειρα χίλια, ζωντανά και μυροφόρ.
Με αληθινούς ιππότες και άγιους στρατηλάτες
και ξακουσμένους Διγενήδες Απελάτες! 

Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι, 
ήταν η ζωή μου, παραλίγο Κάτι…. 

Εδώ που λες, άνθιζαν κάποτε κουβέντες, 
που τις τυλίγανε ο μαΐστρος κι ο πουνέντες, 
και τις ξαπόστελναν ψηλά στα πέρα ουράνια, 
λογοδοσμένες με μαγιάτικα στεφάνια.. 

Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι, 
όλα εδώ μέσα, μαρτυράνε Κάτι.. 

Εδώ που λες, φώτιζε κάποτε ένας λύχνος, 
μια περιπέτεια που άφησε άγιο ίχνος, 
που ζωγραφίστηκε σε μύρια παλικάρια, 
και που δε χώρεσε ποτέ της στα συρτάρια.. 

Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι, 
δεν τελειώνουν όλα, αν υπάρχει Κάτι.. 

Εδώ που λες, κάποτε θάρθει ένας κόσμος, 
δυο λόγια έρωτας κι ένα κλαδάκι δυόσμος, 
και σαν προβάλει απ την αρχή, όλη την ταινία, 
όλες οι τύψεις θα καθίσουν στα θρανία.. 

Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι, 
όλα, μέρα-νύχτα, περιμένουν Κάτι.. 

Εδώ που λες, θ’ ανοίξει κάποτε η πόρτα, 
πελεκημένη από μαστόρια σαν και πρώτα, 
αυτή που βγάζει στο δωμάτιο το μεγάλο, 
εδώ που λες, θα γίνει ΑΥΤΟ, και τίποτ’ άλλο! 

Κλείνω το βιβλίο, φεύγω απ το κρεβάτι, 
για να ξημερώσει, το Μεγάλο Κάτι! 



Μετά από μια δεκαετία παρουσίας στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2013 θα καταγραφεί ως έτος σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας, ενώ το 2014 θα είναι η πιο δύσκολη χρονιά αν όχι η χρονιά της αποκαθήλωσης για τον Ερντογάν.
 
Του Σάββα Καλεντερίδη


Ο κύριος αντίπαλος του χαρισματικού Τούρκου πρωθυπουργού δεν είναι ο Γκιουλέν ούτε οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, όπως διατείνεται ο ίδιος και οι απολύτως χειραγωγημένοι κονδυλοφόροι που τον ακολουθούν, αλλά το απολύτως προσωποπαγές σύστημα εξουσίας που προσπάθησε να εγκαθιδρύσει, που είναι ευπαθές και ανοίγει πολλές πόρτες στη διαφθορά. Και είναι ακριβώς οι ίδιες πόρτες από τις οποίες εισβάλλουν και οι -όποιες- αντίπαλες δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τις συστημικές αδυναμίες, για να φέρουν εις πέρας τους δικούς τους σκοπούς και στόχους.

Ο Ερντογάν, μετά το 2009, από τη μια πλευρά έκανε τη μεγάλη στροφή που επιχείρησε -αποτυχημένα- να κάνει ο Οζάλ, το 1990-91, αναγνωρίζοντας ντε φάκτο το κουρδικό κράτος του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), και από την άλλη ξεκίνησε τις διαδικασίες δρομολόγησης πολιτικής λύσης για το τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Να υπογραμμίσουμε ότι σύμφωνα με ισχυρότατες ενδείξεις, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τον επέλεξαν άνθρωποι των ΗΠΑ, από το 1994, όταν ήταν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης.

Επειδή οι κεμαλιστές και οι στρατιωτικοί δεν δεχόντουσαν μια τέτοια αλλαγή στην παραδοσιακή πολιτική της Τουρκίας στο Κουρδικό, η οποία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους θα οδηγήσει την Τουρκία στο διαμελισμό, οι επιτελείς της Ουάσιγκτον θεώρησαν ότι μόνο ένας ηγέτης με ευρεία αποδοχή από τις λαϊκές μάζες ήταν κατάλληλος για κάτι τέτοιο. Ευρεία αποδοχή στην Τουρκία σημαίνει πολιτικό Ισλάμ. Και επειδή ο Ντετζμετίν Ερμπακάν ήταν και ριζοσπάστης και υπερήλικας, επελέγη ο Ερντογάν.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι, σύμφωνα με καταγγελίες του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, το κίνημα Γκιουλέν, ο ηγέτης του οποίου ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, ήταν αυτό που έδωσε στη δημοσιότητα το καλοκαίρι του 2012 τα πρακτικά των συνομιλιών του Όσλο, μεταξύ του τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ, τορπιλίζοντας στην ουσία τις συνομιλίες. Επίσης, το Φεβρουάριο του 2013 σημειώνεται η πρώτη μετωπική σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν, όταν οι εισαγγελείς αποπειράθηκαν να συλλάβουν τον διοικητή της ΜΙΤ, με την κατηγορία ότι συμμετείχε στις προαναφερθείσες συνομιλίες με μια τρομοκρατική οργάνωση.

Αξιοσημείωτο επίσης, αν όχι αξιοπερίεργο, είναι το γεγονός, τα γεγονότα που οδηγούν στην αποδυνάμωση του Ερντογάν, τα οποία ξεκίνησαν με υπαιτιότητα και πρωτοβουλία του ιδίου, με το νόμο που καθιστούσε υποχρεωτική τη μεταβίβαση των φροντιστηρίων του κινήματος Γκιουλέν στο υπουργείο Παιδείας, συμπίπτουν με τη λειτουργία του νέου αγωγού μεταφοράς πετρελαίου από το Κουρδιστάν στο Γιουμουρταλίκ των Αδάνων.

Η απόφαση αυτή της Άγκυρας να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Μπαρζανί, ερήμην της Βαγδάτης, για τη μεταφορά κουρδικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές, αν και είναι αδύνατον να έγινε χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με κάποια κέντρα στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, σε κάποια φάση ενόχλησε την Ουάσιγκτον. Έχει καταγραφεί, μάλιστα, παρέμβαση της αμερικανικής διοίκησης, που είχε αποτέλεσμα τα έσοδα από την πώληση του κουρδικού πετρελαίου να καταλήγουν σε ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχθεί από το 2003 στην JP Morgan, αντί της τουρκικής Halk Bankası, όπως είχε απαιτήσει ο Ερντογάν από τον Μπαρζανί.

Για όσους δεν ενθυμούνται, η κρατική Halk Bankası είναι μπλεγμένη μέχρι τα «μπούνια» στο σκάνδαλο τις διακίνησης μαύρου χρήματος ύψους 87 δις δολαρίων, που αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του Ερντογάν, και επειδή αποτελεί απόδειξης παραβίασης του εμπάργκο εναντίον του Ιράν, που επέβαλαν οι ΗΠΑ!

Αφού υπογραμμίσουμε και πάλι ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός με τις πρακτικές του έδωσε την ευκαιρία στους όποιους αντιπάλους του να τον πλήξουν, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι το βαθμολόγιο του μέχρι προχθές πιστού φίλου της Ουάσιγκτον Ερντογάν, είναι ήδη κάτω από τη βάση και για μια σειρά από λόγους.

Στη Συρία, από ένα σημείο και μετά εξόργισε την Ουάσιγκτον επειδή έκανε του κεφαλιού του, υποστηρίζοντας την Αλ Κάιντα-Αλ Νούσρα, για να πλήξει τους Κούρδους και να αποκλείσει το ενδεχόμενο κατασκευής ενός δεύτερου αγωγού που θα μεταφέρει το κουρδικό πετρέλαιο στη Μεσόγειο. Στην Αίγυπτο υποστήριξε ανοικτά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, προκαλώντας ρήγμα και στις σχέσεις της με τη Σαουδική Αραβία-ΗΑΕ.

Τέλος, πέρα από τα γνωστά προβλήματα με το Ισραήλ, η Τουρκία, με την αποστολή του ερευνητικού σκάφους Μπάρμπαρος στη θάλασσα της Κύπρου, αποπειράται να κινηθεί αποσταθεροποιητικά σε μια κατάσταση που τείνει να εμπεδωθεί στην περιοχή, στην οποία εμπλέκεται η αμερικανική Noble Energy και η ισραηλινή Delek, προφανώς όχι χωρίς προηγούμενες συνεννοήσεις και διαβουλεύσεις με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις.

Εν κατακλείδι, ασχέτως αν τον ασκό του Αιόλου τον άνοιξε ο ίδιος ο Ερντογάν, η κατάσταση στην Τουρκία και οι συνεπακόλουθες πολιτικές εξελίξεις, σχετίζονται και επηρεάζουν-ονται με ένα περίπλοκο πλέγμα γεωπολιτικών παραγόντων και εξελίξεων, που επηρεάζουν και ενδιαφέρουν και τα ελληνικά πράγματα. Γι’ αυτό αξίζουν της μέγιστης προσοχής μας!

Δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η μέθοδος που βρήκε η Ισπανία για τη μείωση των επιτοκίων της, δεν είναι άλλη από την υιοθέτηση αυστηρών, δρακόντειων καλύτερα προστίμων εναντίον των Πολιτών της – για την περίπτωση που θα είχαν το θράσος να διαδηλώσουν

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και στις συνειδήσεις.
Όλα προσαρμόζονται στη μία και μοναδική αλήθεια, αυτήν που πρεσβεύει το Κόμμα, ο μόνος αλάθητος μηχανισμός, του οποίου προσωποποίηση είναι ο Μεγάλος Αδελφός. Όλα, ακόμη και το παρελθόν: όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον και όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν (απτή απόδειξη σήμερα η Γερμανία, η οποία ξαναγράφει «κατά το δοκούν» την ιστορία της – επίσης ορισμένοι «Έλληνες», οι οποίοι διαστρεβλώνουν την Ιστορία μας).
Το έγκλημα της σκέψης είναι το θανάσιμο αμάρτημα. Επομένως πρέπει να εξαλειφθεί οτιδήποτε οδηγεί στη διάπραξη του: ελευθερία, γλώσσα, ανθρώπινα αισθήματα. Όποιος υποπέσει σε έγκλημα σκέψης, πρέπει να οδηγηθεί στο θάνατο αναμορφωμένος: να πεθάνει αγαπώντας το Μεγάλο Αδελφό…. Τα τρία συνθήματα του Κόμματος, έτσι όπως ανακοινώνονται από το «Υπουργείο Αλήθειας» και επιβάλλονται από την «Αστυνομία σκέψης», είναι τα εξής: ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη” (Orwell).
 .
Η κυβέρνηση της Ελλάδας φαίνεται να έχει δύο κυρίως προβλήματα: το ένα αφορά την επιστροφή του ΔΝΤ στις 16 Ιανουαρίου (δεν είναι η πρώτη φορά που ένα θύμα παρακαλεί το θύτη του να συνεχίσει να το βασανίζει), έτσι ώστε να λάβει τις πολυπόθητες δόσεις των 5,4 δις €, ενώ το άλλο την έξοδο στις αγορές προς τα τέλη του 2014 (εάν υποθέσουμε πως θα υπάρχει μέχρι τότε).
Φυσικά, το να επιθυμεί μία υπερχρεωμένη χώρα να βγει στις αγορές, με επιτόκιο δανεισμού που δύσκολα θα είναι κάτω του 5% από περίπου 2,3% σήμερα, δεν είναι τόσο υγιές – αν και ενδεχομένως εφικτό, με τη βοήθεια της ΕΚΤ και με τον αποπληθωρισμό που προβλέπεται.
Ειδικότερα, σε ένα συνολικό ύψος δανεισμού της τάξης των 330 δις € η διαφορά, οι επί πλέον τόκοι δηλαδή στους σημερινούς (6,15 δις € για το 2014), θα ήταν περί τα 8,9 δις € – ποσόν που φυσικά δεν θα άντεχε ο προϋπολογισμός ο οποίος, ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα το 2013, ο τρόπος που αποκτήθηκε ήταν εγκληματικός, μακροπρόθεσμα καταστροφικός και μη επαναλαμβανόμενος.
Βέβαια, τα 8,9 δις € θα επιβαρύνουν σταδιακά τον προϋπολογισμό, ανάλογα με τα δάνεια που θα απαιτούνται κάθε χρόνο. Εν τούτοις, θα είναι «ένας ακόμη λίθος στον τάφο των μελλοντικών γενεών» - την κατασκευή του οποίου έχουν φροντίσει οι πρόσφατες κυβερνήσεις, περισσότερο από όλες τις άλλες μαζί στο παρελθόν.
Για να μην θεωρηθεί τώρα πως πιστεύουμε ότι η κατάσταση θα άλλαζε, εάν εκλεγόταν η αξιωματική αντιπολίτευση, αρκεί να αναφέρουμε πως συμφωνούμε με την άποψη, σύμφωνα με την οποία:
ένα ερμαφρόδιτο, δήθεν αριστερό κόμμα, το οποίο παραμένει υποστηρικτής του παλαιοκομματικού καθεστώτος που εξέθρεψε την κρίση, με ένα πρόγραμμα που ανάγεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο παρελθόν, με μία πρόταση διακυβέρνησης που δεν αγγίζει στο παραμικρό την κομματοκρατία και το κράτος-δυνάστη, με εντελώς ανεπαρκή στελέχη, με απόψεις για τα μείζονα ζητήματα της χώρας που μόνο θλίψη, οργή και απελπισία προκαλούν, καθώς επίσης με πλήθος φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό του, εάν ανερχόταν ως έχει στην εξουσία, απλά θα νομιμοποιούσε και θα μονιμοποιούσε την καταστροφή της πατρίδας μας”.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα «αριστερά» κόμματα της δραχμής, θα λέγαμε πως ο μοναδικός ίσως τρόπος για να διαιωνισθεί η κατοχή του ΔΝΤ στην Ελλάδα, είναι η μονομερής έξοδος από το κοινό νόμισμα – υπενθυμίζοντας πως το ΔΝΤ εισβάλλει και καταστρέφει όλες εκείνες τις χώρες, οι οποίες έχουν υψηλό εξωτερικό χρέος, καθώς επίσης δημόσιο άνω του 60% του ΑΕΠ τους (ενώ είμαστε το πρώτο κράτος-μέλος μίας νομισματικής ένωσης που οδηγήθηκε στα νύχια των δικαστικών κλητήρων, των μπράβων καλύτερα των τοκογλύφων).
 .
Η ΙΣΠΑΝΙΑ
Η χώρα φαίνεται πως βρήκε τελικά τον τρόπο να αποφύγει την κατοχή της τρόικας, αφού κατάφερε να μειώσει τους ανέργους στα 4,7 εκατομμύρια (με τη βοήθεια της μετανάστευσης βέβαια, όπως η Ιρλανδία) – με αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού της να μειωθούν στο 3,92% (spread +2 από το γερμανικό). Η «ανάκαμψη» της οικονομίας της διαπιστώνεται από το «ελπιδοφόρο» διάγραμμα που ακολουθεί – το οποίο οδήγησε σε πανηγυρισμούς την απίστευτα διεφθαρμένη κυβέρνηση της.
.
H "ανάκαμψη" της Ισπανίας: Spread δανεισμού (πράσινο) και δείκτης ανεργίας (κόκκινο). (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
H «ανάκαμψη» της Ισπανίας: Διακύμανση επιτοκίων δανεισμού (πράσινο) και δείκτης ανεργίας (κόκκινο).
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Η μέθοδος που βρήκε δεν είναι άλλη από την υιοθέτηση αυστηρών, δρακόντειων καλύτερα προστίμων εναντίον των Πολιτών της, για την περίπτωση που θα είχαν το θράσος να διαδηλώσουν – έναν εκφοβισμό και μία τρομοκρατία άνευ προηγουμένου, με στόχο την αποθάρρυνση όλων εκείνων που θα τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν, σε σχέση με τα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί.
Φυσικά η διαφθορά, καθώς επίσης ο χρηματισμός των Ισπανών πολιτικών και των κομμάτων, «έχουν τεθεί στο απυρόβλητο» – όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα, η κυβέρνηση της οποίας πιστεύει ουτοπικά πως μπορεί να υπάρξει μέλλον, χωρίς να τιμωρηθούν οι, υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία, διεφθαρμένοι πολιτικοί και χωρίς τη λειτουργία του Κράτους Δικαίου.
Περαιτέρω στην Ισπανία, τέλη Νοεμβρίου η κυβέρνηση της ανακοίνωσε τη θέσπιση ενός νόμου «για την προστασία της ασφάλειας των Πολιτών»! Ο νόμος αυτός προβλέπεται να ψηφιστεί στις αρχές του 2014, αφού το συντηρητικό λαϊκό κόμμα πλειοψηφεί και στα δύο κοινοβούλια – γεγονός από το οποίο συμπεραίνεται πως οι Έλληνες δεν έχουν το μονοπώλιο της ανοησίας.
Ένα επόμενο συμπέρασμα είναι πως η εκάστοτε Βουλή μετατρέπεται στο όργανο, στο «άντρο» της πολιτικής μαφίας καλύτερα, το οποίο νομιμοποιεί φασιστικά μέτρα ερήμην των πολιτών – γεγονός που συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες, με τρομακτικά επακόλουθα για τους λαούς, εάν δεν προλάβουν να αντικαταστήσουν την «κοινοβουλευτική αυθαιρεσία» με την άμεση δημοκρατία, όπου οι νόμοι θα ψηφίζονται απ’ ευθείας από τους Πολίτες.
Σύμφωνα τώρα με το νέο αυτό νόμο, στην Ισπανία θα θεωρούνται τυχόν αυθόρμητες συγκεντρώσεις πολιτών μπροστά από το κοινοβούλιο, τη γερουσία ή το ανώτατο δικαστήριο, πολύ σοβαρά αδικήματα – τα οποία θα τιμωρούνται με χρηματικές ποινές έως και 600.000 € ανά άτομο. Επί πλέον, όποιος τολμήσει να διαδηλώσει μπροστά από τα σπίτια πολιτικών ή να «διαταράξει» με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τη ζωή τους, θα κρίνεται ένοχος για βαριά παραπτώματα.
Περαιτέρω, θα απαγορεύονται ρητά οι προσπάθειες να εμποδιστούν οι κατασχέσεις σπιτιών – ενέργειες που στο παρελθόν σταμάτησαν πολλές φορές τους κλητήρες και διέσωσαν χιλιάδες σπίτια από τις τράπεζες. Επί πλέον, θα τιμωρούνται με μεγάλα χρηματικά πρόστιμα από το «Μεγάλο Αδελφό» αυτοί που τυχόν φωτογραφίζουν ή κινηματογραφούν τους αστυνομικούς, κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των «καθηκόντων» τους - αυτοί που προσβάλλουν κάποιον δημόσιο υπάλληλο, καθώς επίσης όσοι τυχόν επιχειρήσουν να κάψουν τη σημαία της χώρας ή τη φωτογραφία του Βασιλιά της.
Συμπερασματικά λοιπόν, η μέθοδος είναι ο εκφασισμός της χώρας, η οποία ευρίσκεται ήδη στον προθάλαμο της δικτατορίας – ένα «πολίτευμα» που επιθυμούν διακαώς να επιβάλλουν σύσσωμες οι αγορές σε όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των Η.Π.Α., επιβραβεύοντας το με χαμηλά επιτόκια, όπως στο παράδειγμα της Ισπανίας (η Ελλάδα δεν υστερεί σημαντικά, οπότε πολύ λογικά η κυβέρνηση προσβλέπει στην έξοδο της στις αγορές).


Η ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ
«Όποιος διαδηλώνει εναντίον της κυβέρνησης θεωρείται εχθρός», δήλωσε ο Ισπανός εκπρόσωπος των «Δικαστών για τη Δημοκρατία» – με το συνδικάτο των αστυνομικών να ανακοινώνει ότι, τα υψηλά χρηματικά πρόστιμα υπηρετούν μία πολιτική «κάστα», η οποία δεν μπορεί να περπατάει ελεύθερα στο δρόμο, εάν δεν προστατεύεται από αστυνομικούς.
Υψηλή δικαστική λειτουργός έκρινε το σχέδιο νόμου που θα προταθεί σαν ένα ακόμη βήμα περιορισμού των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος – μία ακόμη συνδρομή του στον εκφασισμό της Ισπανίας. Κατά την δικαστή, το ίδιο συνέβη με τον αμέσως προηγούμενο νόμο, ο οποίος καθιέρωσε εξαιρετικά υψηλά δικαστικά τέλη – με αποτέλεσμα να μπορούν μόνο οι πλούσιοι να διεκδικούν το δίκιο τους στα δικαστήρια ή να καταθέτουν έφεση εναντίον μίας δικαστικής απόφασης.
Ο εκφασισμός της Ισπανίας δεν επιβραβεύεται μόνο από τις αγορές, αλλά και από τη ηγεσία της Ευρωζώνης – ειδικά από τη Γερμανία, με τη βοήθεια της ΕΚΤ. Στο διάγραμμα που ακολουθεί φαίνονται οι προβλέψεις για τα οικονομικά μεγέθη της χώρας – η οποία συνεχίζει να έχει πολύ υψηλά ελλείμματα.
Επίσης, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Ισπανία έχει έναν υπερβολικά χρεωμένο ιδιωτικό τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις, νοικοκυριά), παράλληλα με μία φούσκα ακινήτων, το σπάσιμο της οποίας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί
.
Οικονομικά στοιχεία Ισπανίας. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Οικονομικά στοιχεία Ισπανίας: Ανάπτυξη ΑΕΠ, Ισοζύγιο προϋπολογισμού, αποκλίσεις με τον συμφωνηθέν προϋπολογισμό που όρισαν οι Βρυξέλλες, χρέος προς ΑΕΠ, ποσοστό ανεργίας.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Παρά όλες αυτές τις αδυναμίες της, το χρηματοπιστωτικό της σύστημα βοηθήθηκε από την Ευρώπη με 41,3 δις € – απευθείας από το ESM, χωρίς να επιβαρυνθεί το δημόσιο χρέος, όπως απαιτήθηκε από την Ελλάδα και χωρίς την ύπαρξη ενός ΤΧΣ, όπως στην πατρίδα μας. Επομένως, η διορισμένη ηγεσία της Ευρώπης πράγματι επιβραβεύει και επιδοτεί τον εκφασισμό μίας χώρας-μέλους της, με το Γερμανό διευθυντή του ESM (K.Regling) να λέει τα παρακάτω για την Ισπανία:
Η προθυμία του λαού να αποδεχθεί τα προσωρινά σκληρά μέτρα, για να επιτευχθεί μία βιώσιμη ανάπτυξη, είναι υποδειγματική. Η ιστορία επιτυχίας της Ισπανίας (success story) αποδεικνύει ότι, η στρατηγική μας να παρέχουμε δάνεια μόνο έναντι αυστηρών απαιτήσεων, λειτουργεί”.
Προφανώς λειτουργεί σε μία χώρα, όπως η Ισπανία, η οποία από το 1939 έως το 1973 αποδέχθηκε τη δικτατορία του F.Franco – έως το 1977 ουσιαστικά, όπου πέθανε ο δικτάτορας και έγιναν για πρώτη φορά ελεύθερες εκλογές (Ιούνιο). Εν τούτοις, δεν είναι δυνατόν να μην βρουν το θάρρος οι νέοι Ισπανοί να ανατρέψουν το διεφθαρμένο καθεστώς της χώρας τους – ενώ δεν είναι τόσο εύκολο να λειτουργήσει ο εκφασισμός των υπολοίπων χωρών, έναντι δανείων των αγορών, του ΔΝΤ και της Ευρώπης.
Σε κάθε περίπτωση, η Ισπανία δεν αναφέρεται στις χώρες που αναμένεται ανάπτυξη για το 2014 (γράφημα που ακολουθεί), έστω και «αναιμική» – οπότε δεν είναι καθόλου σίγουρο το ότι, η «προθυμία» των Πολιτών της θα συνεχισθεί
.
Προβλέψεις ανάπτυξης του ΑΕΠ σε αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες του κόσμου. (*Πατήστε το διάγραμμα για μεγέθυνση)
Προβλέψεις ανάπτυξης του ΑΕΠ σε αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες του κόσμου.
(*Πατήστε το διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που διαψεύδονται οι προβλέψεις των τραπεζών, όπως πιθανολογούμε πως θα συμβεί και με την παραπάνω. Εν τούτοις, δεν θα βοηθήσει την Ισπανία – αν και τα επιτόκια δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης μάλλον θα διαμορφωθούν χαμηλά, εάν ενταθεί ο αποπληθωρισμός.
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, μόνο μέσα σε μία πραγματική δημοκρατία είναι πρόθυμοι οι άνθρωποι να υποστούν τις απαραίτητες θυσίες για την ευημερία της χώρας τους – επειδή, περισσότερο από ότι στα άλλα πολιτεύματα, κατανοούν απόλυτα και αντιμετωπίζουν εντελώς άφοβα την πραγματικότητα. Άλλωστε, η οικονομική ευημερία που πηγάζει από την υιοθέτηση δημοκρατικών πολιτευμάτων, είναι αποδεδειγμένη σε πολλές περιπτώσεις – αφού εκεί στηρίχθηκε η πρόοδος τόσο της Ευρώπης, όσο και των Η.Π.Α.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι βέβαια η δημιουργία συνθηκών εμπιστοσύνης μεταξύ όλων των «συναλλασσόμενων» (εργατική τάξη, επιχειρηματίες, κράτος), έτσι ώστε να «επανιδρυθεί συμμετοχικά», «αμεσοδημοκρατικά» η Οικονομία της χώρας τους – να λειτουργήσει ορθολογικά, μέσα σε ένα Κράτος Δικαίου, να παράγει πλούτο και να ανεξαρτητοποιηθεί, χωρίς βέβαια να απομονωθεί, από τρίτους.
Η συνεχής εκπαίδευση των Πολιτών, η σωστή ενημέρωση τους, η συμμετοχή τους στις σημαντικές «εθνικές» αποφάσεις, ο διαχωρισμός των τεσσάρων εξουσιών, ο δημόσιος έλεγχος, η εκλογή προέδρου απ’ ευθείας από τους Πολίτες, η επιλογή της κυβέρνησης από αυτόν, η χρηματοδότηση της χώρας τους με τη βοήθεια «Εθνικών ομολόγων» και όχι με υπερβολικούς, νέους φόρους, είναι μερικά μόνο από τα μέσα, τα οποία έχει στη διάθεση της και οφείλει να αξιοποιήσει σωστά η εκάστοτε Πολιτεία.
Υπενθυμίζουμε ότι, ήδη από το 13ο αιώνα οι Βενετοί ανακάλυψαν πως η χρηματοδότηση των πολέμων τους ήταν ευκολότερη μέσω του δανεισμού από τους Πολίτες, παρά μέσω νέων φόρων – γεγονός που σημαίνει πως εάν εμείς οι Έλληνες (οι ιδιωτικές καταθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας υπολογίζονται στα 450 δις €), αναλαμβάναμε μόνοι μας τη χρηματοδότηση του χρέους, με την αγορά ομολόγων του δημοσίου, έστω εγγυημένων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ αλλά με μηδενικό επιτόκιο, η ανάκτηση της ελευθερίας μας, καθώς επίσης της εθνικής μας κυριαρχίας, θα ήταν βέβαιη και ασφαλής.
Ολοκληρώνοντας, η λύση για την έξοδο από την κρίση, για την καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς, καθώς επίσης για την αποφυγή της δικτατορίας των αγορών,  είναι η υιοθέτηση της άμεσης δημοκρατίας, σε περιβάλλον μικτής οικονομίας. Η σημερινή παραλλαγή του εθνικοσοσιαλισμού στη Γερμανία, η δικτατορία της ελίτ στις Η.Π.Α., καθώς επίσης ο μονοκομματικός κρατισμός της Κίνας, οδηγούν αργά ή γρήγορα σε καταστροφικούς πολέμους – όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία.
Ας ελπίσουμε πως η άρνηση της αποδοχής του εκφασισμού δεν θα αντιμετωπισθεί με φυλετικές εκκαθαρίσεις – όπως φαίνεται πως συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας, η οποία κινδυνεύει, περισσότερο από ποτέ άλλοτε στη ιστορία της, να πάψει να υπάρχει σαν έθνος.

Black-Strip
V.V.
 Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις.
Έχει γράψει το βιβλίο “Υπέρβαση Εξουσίας”, το οποίο αναφέρεται στο φορολογικό μηχανισμό της Γερμανίας, ενώ έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, με τον  τίτλο “Η κρίση των κρίσεων”.
Έχει ασχοληθεί με σημαντικές έρευνες και αναλύσεις επί του αντικειμένου του (μακροοικονομία), επί διεθνούς επιπέδου, οι οποίες φιλοξενούνται τακτικά σε ημερήσιες εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες.

 Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου