Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Αυγ 2012


Οκτώ νεκροί και 64 τραυματίες είναι ο νεότερος απολογισμός από την έκρηξη βόμβας που σημειώθηκε στο Γκαζιαντέπ στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες οι δράστες στάθμευσαν παγιδευμένο αυτοκίνητο κοντά σε αστυνομικό τμήμα και πυροδότησαν τα εκρηκτικά με τηλεχειρισμό.

Τα τουρκικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για νέο τρομοκρατικό χτύπημα του ΡΚΚ (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα).

Στο μεταξύ, δυο τούρκοι στρατιωτικοί σκοτώθηκαν και ένας στρατιώτης τραυματίστηκε όταν εξερράγη βόμβα κοντά στο στρατιωτικό τους όχημα στην επαρχία Χακαρί.

Οι τουρκικές αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών.





Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (MİT) δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της προκήρυξη για την πρόσληψη προσωπικού και συγκεκριμένα για θέσεις βοηθού αναλυτή στο εξωτερικό. Απαραίτητα προσόντα είναι οι υψηλού επιπέδου ικανότητες έρευνας, ανάλυσης και επικοινωνίας, η υπευθυνότητα καθώς και διοικητικές-ηγετικές ικανότητες.

Όπως επισημαίνει δημοσίευμα της εφημερίδας Sabah, για πρώτη φορά στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετάσχουν υποψήφιοι με πανεπιστημιακό τίτλο πολυτεχνικών σπουδών, όπως ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, μηχανικοί τηλεπικοινωνιών, φυσικοί, μηχανολόγοι μηχανικοί ενώ μέχρι σήμερα οι προκηρύξεις της MİT απευθυνόταν αποκλειστικά σε αποφοίτους σχολών νομικών, κοινωνικών και οικονομικών σπουδών.

Στην αντίπερα όχθη, το Ελληνικό υπουργείο Δημόσιας Τάξης ανακοίνωσε στις 13 Αυγούστου πως στο πλαίσιο της περαιτέρω ενίσχυσης της αστυνόμευσης και της αποτελεσματικής πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας μειώνονται κατά 200, οι απεσπασμένοι αστυνομικοί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), οι οποίοι θα επιστρέψουν σε Υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ.




Αλλοιώνεται το ισραηλινό σύνταγμα από τον Νετανιάχου, ο οποίος θα συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στο πρόσωπό του και θα οδηγήσει τη χώρα του σε πόλεμο κατά του Ιράν

ΤουDevon DB

20 Αυγούστου 2012

Δημοσίευμα από την περασμένη εβδομάδα της ισραηλινής οικονομικής εφημερίδας Globes αναφέρει πως αποκαλύφθηκε πρόσφατα ότι το Υπουργικό Συμβούλιο του Ισραήλ έχει κάνει νέες αλλαγές στο πρωτόκολλο που αφορά την λειτουργία και τις δικαιοδοσίες του, σύμφωνα με τις οποίες διοχετεύονται περισσότερες εξουσίες στα χέρια του πρωθυπουργού:


«…Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε σήμερα τροπολογίες στο πρωτόκολλό του, οι οποίες διευρύνουν τις εξουσίες του πρωθυπουργού, δίνοντάς του μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο έργο των υπουργών της ισραηλινής κυβέρνησης.

Ένα έγγραφο 51 σελίδων απαριθμεί τις τροπολογίες τις οποίες συνέταξε ο Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου, Zvi Hauser, ως μέρος μιας διαδικασίας που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου. Οι αλλαγές αυτές είναι οι πρώτες που γίνονται στο πρωτόκολλο αυτό από την ανεξαρτησία του Ισραήλ,το 1948, όταν συντάχθηκε το πρώτο σύνταγμα της χώρας.

Οι τροπολογίες αυτές έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αυτή τη στιγμή, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τις διαδικασίες για πιθανό χτύπημα του Ισραήλ εναντίον του Ιράν σε λίγους μήνες από σήμερα.

Οι τροπολογίες επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να αποφασίζει, κατά τη διανομή της ημερήσιας διάταξης του υπουργικού συμβουλίου, ότι από τους υπουργούς που θα απουσιάζουν από τη συνεδρίαση θα αφαιρείται το δικαίωμα να ψηφίζουν ερήμην, πράγμα που έχουν δικαίωμα να κάνουν σήμερα, και θα είναι σε θέση να ψηφίζουν μόνο εάν έχουν εκ των προτέρων εξουσιοδοτήσει κάποιον άλλο υπουργό να ψηφίσει εκ μέρους τους.

Μία άλλη τροπολογία δίνει τη δυνατότητα στον πρωθυπουργό να αλλάζει την ημερήσια διάταξη που συνέταξε η υπουργική επιτροπή, και να αποφασίζει αν θα διεξαχθεί ή αν θα αναβληθεί μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου "λόγω ειδικών λόγων, οι οποίοι θα γνωστοποιούνται στον πρόεδρο της επιτροπής". Το πρόβλημα με αυτήν την δικαιοδοσία που παρέχεται στον πρωθυπουργό είναι ότι ο τελευταίος θα είναι σε θέση να υποβάλει ένα θέμα προς ψηφοφορία όσες φορές χρειαστεί, μέχρι να ψηφιστεί. Εναλλακτικά, θα είναι σε θέση να αφαιρεί ένα θέμα από την ημερήσια διάταξη κατά την απόλυτη κρίση του.

Άλλες τροπολογίες προβλέπουν ότι οι ψήφοι των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου μέσω τηλεφώνου θα υπογράφονται εντός 12 ωρών πριν από την ψηφοφορία, και ότι ο πρωθυπουργός θα μπορεί να μειώσει αυτό το χρονικό περιθώριο κατά το δοκούν. Επίσης, από τώρα και στο εξής, ο πρωθυπουργός θα έχει το δικαίωμα να ασκεί έφεση στις αποφάσεις των υπουργικών επιτροπών, αλλά θα έχει επίσης το δικαίωμα να αποφασίζει για το εάν μια απόφαση του υπουργικού συμβουλίου εναντίον της οποίας μια υπουργική επιτροπή έχει ασκήσει έφεση θα ισχύει ή όχι μέχρι το Υπουργικό Συμβούλιο να συζητήσει εκ νέου το θέμα.» [1]

Όλα τα παραπάνω είναι εξαιρετικά ανησυχητικά, αφού ουσιαστικά παρέχουν το δικαίωμα στον πρωθυπουργό να επιβάλει την ατζέντα του επί του συνόλου της κυβέρνησης. Mε το να του επιτρέπουν να αποφασίζει ποια νομοσχέδια θα υπόκεινται ή όχι σε ψηφοφορία, του παρέχουν στην ουσία τον απόλυτο έλεγχο της νομοθετικής διαδικασίας.

Με τον τρόπο αυτό, θα μπορεί να εξασφαλίζει ότι η ατζέντα του θα έχει ανά πάσα στιγμή το πράσινο φως από το Υπουργικό Συμβούλιο, μέσω της μείωσης του χρονικού περιθωρίου για την ψηφοφορία μέσω τηλεφώνου, με αποτέλεσμα να περιορίζεται ή και να καταστέλλεται κάθε αντιπολιτευτική δράση, απλά αναγκάζοντας τους όποιους διαφωνούντες να προβαίνουν σε μια εσπευσμένη και μη ολοκληρωμένη απόφαση, χωρίς να έχουν αρκετό χρόνο να δηλώνουν τα επιχειρήματά τους. Μια πιθανή παρενέργεια αυτού του νέου δεδομένου είναι ότι οι πιθανότητεςνα λαμβάνονται βεβιασμένες αποφάσεις που θα έχουν άμεσες και παρατεταμένες επιπτώσεις ενδεχομένως να αυξηθούν σημαντικά, αφού το Υπουργικό Συμβούλιο δεν θα έχει επαρκή χρόνο για να εξετάσει τις συνέπειες των δράσεων οι οποίες εκάστοτε θα προτείνονται.

Πολλοί εικάζουν ότι ο λόγος για τον οποίο έγιναν οι νέες αυτές τροποποιήσεις ήταν η πιθανότητα μιας στρατιωτικής επίθεσης εναντίον του Ιράν. Κάτι τέτοιο δεν αποκλείεται, αφού έγγραφα που διέρρευσαν πρόσφατα [2] δείχνουν ότι το Ισραήλ πράγματι σχεδιάζει επίθεση κατά του Ιράν. Επομένως, οι νέες αυτές δικαιοδοσίες θα αποβούν χρήσιμες για τον Νετανιάχου, επιτρέποντάς του να επιβάλει την φιλοπολεμική ατζέντα του στο Ισραήλ.

Οι νέες αυτές αλλαγές θέτουν σε κίνδυνο την δημοκρατία στο Ισραήλ.Η πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος, MK Shelly Yachimovic, δήλωσε ότι οι τροποποιήσεις αυτές στο πρωτόκολλο του Υπουργικού Συμβουλίου «θα επηρεάσουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου και θα μεταβιβάσουν την κυβερνητική εξουσία στα χέρια ενός ατόμου: του ίδιου του Νετανιάχου» και ότι «μοιραίες αποφάσεις που θα αφορούν την πολιτική, την άμυνα, και τον κοινωνικοοικονομικό τομέα ενδέχεται να λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική συζήτηση από το Υπουργικό Συμβούλιο, όπως κανονικά προβλεπόταν μέχρι τώρα».[3]

Τέλος, ακριβώς όπως ισχύει και στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εξουσίες που έχει ένας εν ενεργεία πρωθυπουργός σήμερα, μεταβιβάζονται αυτόματα και στον επόμενο. Ο ίδιος ο ιστός της ισραηλινής κοινωνίας βρίσκεται πλέον σε κίνδυνο και αυξάνεται η πιθανότητα να αναδυθεί αργά και σταθερά μια δικτατορία στη χώρα αυτή.

Υποσημειώσεις:
1: "Netanyahu granted moreCabinet powers": Globes, 12 Αυγούστου 2012
2: Richard Silverstein,"Netanyahu's Secret War Plan: Leaked Document Outlines Israel's"Shock and Awe" Plan to Attack Iran": Global Research, 16Αυγούστου 2012
3: Globes: 12 Αυγούστου 2012




Νέο τραπεζικό σύστημα στη Σερβία, με νόμο που ορίζει πως οι τράπεζες θα εργάζονται αποκλειστικά και μόνο για το όφελος της χώρας και των πολιτών!

Της Μαργαρίτας Ισιδώρου

Οι σοσιαλιστές της Σερβίας εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας, ενώ η θητεία του έληγε το 2016! Στην Ευρώπη και ειδικότερα στα Βαλκάνια έχουμε την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που ψήφισε η Σερβική Βουλή!

Η είδηση θάβεται από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους και ίσως αναγκαστούν να μιλήσουν για αυτή την εξέγερση της Σερβίας, μιας και τώρα το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Ivica Dacic.

Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων!

Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!

Τώρα ένα τεράστιο αγκάθι, η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία και Ισπανία. Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δωσίλογων!

Η απόφαση της Σερβίας δείχνει πως υπάρχουν ακόμη κάποιοι κι αυτοί στην Περιφέρεια του συστήματος, που τολμούν να εναντιωθούν στην Αυτού Μεγαλειότητα της κερδοσκοπίας, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Οι τρομοκράτες ανταποδίδουν τον ανομολόγητο έρωτα Συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ

Στο λογαριασμό του στο Twitter, ο συλληφθείς για τη ληστεία σε τράπεζα της Πάρου και τη δολοφονία του 53χρονου οδηγού ταξί Δημήτρη Μίχα, Αναστάσιος Θεοφίλου γράφει για το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών «δεν είπαμε να κάνουμε επανάσταση. Σύριζα είπαμε να βγάλουμε στις εκλογές γαμώ τον μπελά μου. ούτε γι αυτό δεν είναι ικανός αυτός ο λαός;;;!».

Επίσης προεκλογικά έγραφε: «στο ερώτημα Τσίπρας ή τανκς λέμε Τσίπρας. στο ερώτημα Τσίπρας ή χάος λέμε χάος

Διαβάζουμε επίσης ότι ο ληστής της Πάρου που μας βγήκε και τρομοκράτης, έχει δύο διαδικτυακούς «φίλους», τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Ρ. Δούρου και Δ. Στρατούλη.

Προφανώς οι δύο βουλευτές δεν … φταίνε σε τίποτε να τους θαυμάζει κάποιος άγνωστός του στο διαδίκτυο. Οποιοσδήποτε μπορεί να δηλώνει «φίλος» αλλά απλά να το κάνει γιατί συμφωνεί με τις απόψεις του. Οπότε, σε καμιά περίπτωση δε μπορεί κανείς να συσχετίσει έναν ανόητο «επαναστάτη» που σκοτώνει αθώους ανθρώπους, με τη Δούρου και τον Στρατούλη.

Τσίπρας με τον Αμυρά στο ... "Βόρεια Κορεα TV" (δείτε το βίντεο)

Ωστόσο, θα πρέπει να θυμηθούμε κάτι που ίσως ξεχάσαμε αν και έχουν περάσει μόλις δύο μήνες. Λίγο πριν από τις εκλογές του Ιουνίου, αποκαλύφθηκε ότι ένας παρ’ ολίγον υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, ο περίφημος Ιφικράτης Αμυράς, είχε δηλώσει μέσω τηλεόρασης ότι είναι υπέρ της ένοπλης δράσης. Είχε παρακινήσει μάλιστα τους πολίτες «να πάρουν μαχαίρια, τσεκούρια, πιστόλια και μολότοφ για να «χτυπήσουν» τους κατακτητές – λέγοντας πως δεν εννοούσε να στραφούν οι αριστεροί ενάντια στους δεξιούς(!) αλλά εναντίον του ξένου κατακτητή και διερωτάται «Γιατί αρνείται να πράξει αυτό που έκαναν πάρα πολλοί δεξιοί κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, 1941-1944».

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ανοιχτή επιστολή του κ. Αμυρά προς τους ψηφοφόρους της Α’ Αθήνας – όταν αυτός θα συμμετείχε με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαίου 2012 – κατέληγε ως εξής: «Να μην περάσουν ατουφέκιστοι οι εχθροί της Ελλάδος. Καλό βόλι…». Ήταν δηλαδή υπέρ της θανατικής ποινής όσων ψήφισαν το Μνημόνιο.

Θα θυμάστε τη γραφική φιγούρα του κ. Αμυρά να κερδίσει τα 15 λεπτά της δικής του δημοσιότητας πηγαίνοντας από κανάλι σε κανάλι για να πει τις απόψεις του.

Τότε είχε προκληθεί σάλος, ο ΣΥΡΙΖΑ ορκιζόταν ότι ποτέ δεν τον συμπεριέλαβε σε ψηφοδέλτιο και ότι δεν συντάσσεται με τις απόψεις του Αμυρά.

Όμως, σήμερα, έχει σημασία να θυμηθούμε τις εικόνες εκείνες του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη.

Όπως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια οι περιθωριακές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται άλλοτε ως οπαδοί του Κουφοντίνα, άλλοτε ως καθοδηγητές αντάρτικου πόλεων, άλλοτε ως προστάτες των κουκουλοφόρων και άλλοτε ως μάρτυρες υπεράσπισης των τρομοκρατών στον Κορυδαλλό...



Του Γιώργου Κατρούγκαλου,
καθ. Δημοσίου Δικαίου ΔΠΘ

Οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας μπορεί να καταργηθούν χωρίς σημαντικά νομικά προβλήματα. (Εξυπακούεται ότι υφίστανται, προφανώς, πολύπλοκες πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις του θέματος, για τις οποίες μερικές σκέψεις αναπτύσσονται στο τέλος του άρθρου.) Η επιχειρηματολογία που ακολουθεί συνοψίζεται στις εξής δύο κεντρικές θέσεις:

α) Τα μνημόνια καθ' εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις, συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε οι σχετικοί νόμοι που τα εφαρμόζουν έχουν τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο.

β) Δεδομένου ότι οι δανειακές συμβάσεις, που αποτελούν διεθνή συνθήκη, δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με τη συνταγματική διαδικασία, οι σχετικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές δεν έχουν υπερνομοθετική ισχύ, ως κανόνες διεθνούς δικαίου.

Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με μεταγενέστερο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία οποιασδήποτε σύμβασης.

1. Τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνείς κανόνες δικαίου

Στο ερώτημα για τη νομική φύση του μνημονίου η απάντηση που δόθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας 668/2012 είναι ορθή και συνοψίζεται στο ότι τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνή σύμβαση.

(Αντιθέτως, κατά τη γνώμη μου, είναι εσφαλμένη η κρίση του Δικαστηρίου περί συνταγματικότητας των ρυθμίσεων του μνημονίου που παραβιάζουν βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα).

Και τούτο γιατί τα ελάχιστα αναγκαία εννοιολογικά στοιχεία της διεθνούς συνθήκης, κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο είναι α) να περιέχει αυτή κανόνες δικαίου και όχι απλώς προγραμματικές διατάξεις και β) τα υποκείμενα του διεθνούς δικαίου τα οποία συμβάλλονται να στοχεύουν να προσδώσουν διεθνή νομική δεσμευτικότητα στους εν λόγω κανόνες.

Και τα δύο αυτά στοιχεία ελλείπουν από τα μνημόνια. Αυτά χαρακτηρίζονται από τον ίδιο το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ τα ίδια προσδιορίζουν τις προβλέψεις τους ως «σχέδιο δράσης».

Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, μένει να απαντηθεί το ερώτημα εάν τα μνημόνια αποτελούν απλώς πολιτικό πρόγραμμα ή συνιστούν παράλληλα διεθνή υποχρέωση της χώρας, που απορρέει από άλλο κανόνα δικαίου.

Δεδομένου ότι οι πολιτικές υποχρεώσεις ανελήφθησαν έναντι του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ερώτημα θα πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά ως προς τον καθένα από τους διεθνείς αυτούς οργανισμούς.

2. Μνημόνια και ΔΝΤ

Για τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ δεν συνάφθηκε σύμβαση, ούτε απαιτείται, σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες ένταξης της χώρας μας σε αυτό. Το ΔΝΤ διαμορφώνει τα «Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής» κατόπιν σχετικής «επιστολής πρόσκλησης» του ενδιαφερόμενου κράτους (letter of intent) που εγκρίνεται στη συνέχεια με απόφαση του Εκτελεστικού του Συμβουλίου.

Με αυτόν τον τρόπο το ΔΝΤ εμφανίζεται να μην αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών, δεδομένου ότι απλώς ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της «επιστολής προθέσεων».
(Η οποία, βεβαίως, είναι σχεδόν πανομοιότυπη σε όλες τις περιπτώσεις, εφόσον ουσιαστικά υπαγορεύεται από το ίδιο, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης συνταγής της «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον».

Συνεπώς, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο «letter of intent» συνιστούν απλώς προτεινόμενες πολιτικές ενός κυβερνητικού προγράμματος, η εγκατάλειψη των οποίων δεν συνιστά αθέτηση διεθνούς συμβατικής υποχρέωσης, αν και έχει -προφανώς- ως συνέπεια την διακοπή της περαιτέρω χρηματοδότησης από το ΔΝΤ.

3. Μνημόνιο και Δανειακές συμβάσεις

Και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι δεν αποτελούν απλή σύμβαση κρατικού δανείου από αυτές που, κατά πάγια πρακτική, δεν κυρώνονται με τυπικό νόμο.

Και τούτο διότι αφορούν σε φορολογία, οικονομική συνεργασία και επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, εφόσον ρητά παραπέμπουν στους όρους του μνημονίου, ως προϋπόθεση εκτέλεσής τους. Επομένως, εάν είχαν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων.

Ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για την κύρωση τους, καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση, αλλά μετά το σχετικό νομοσχέδιο αποσύρθηκε, η δεύτερη ψηφίστηκε δύο φορές ως σχέδιο[1], δεν ήρθε όμως ποτέ για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της, όπως θα έπρεπε.

4. Μνημόνια και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Υποστηρίζεται η υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους να υλοποιήσει τα μνημονικά μέτρα απορρέει από την Απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία προσδιορίσθηκαν τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα, που υποχρεούται να λάβει το ελληνικό κράτος για να περιορίσει το υπερβολικό έλλειμμα. Ούτε όμως από την Απόφαση αυτή απορρέουν διεθνείς δεσμεύσεις για τη χώρα μας, διότι περιέχει ρυθμίσεις σε τομείς που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ούτε καν συντρέχουσα αρμοδιότητα, όπως η φορολογία, οι συντάξεις και οι μισθοί.

Ως γνωστό, η Ένωση ασκεί μόνον δοτές και περιορισμένες αρμοδιότητες, εκείνες δηλαδή που της έχουν παραχωρήσει τα κράτη με τις Συνθήκες.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν νομικά προβλήματα για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα ήθελε να τερματίσει την καταστροφική εξάρτηση της χώρας από τις άδικες και αντιαναπτυξιακές δεσμεύσεις που της επιβλήθηκαν. Όλοι οι νόμοι του μνημονίου μπορεί να καταργηθούν με απλή πλειοψηφία.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας μπορεί να καταγγείλουν από την δική τους μεριά την δανειακή σύμβαση, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών νόμων.

Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, δεδομένου ότι δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες.

Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου:

Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις, που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου.

Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες.

Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για την Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes -ICSID-) το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου δηλαδή οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού κανόνα του διεθνούς δικαίου.

Την αρχή αυτή επιβεβαίωσε πρόσφατα σε σχέση με το χρέος της Ρωσίας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από τη σύμβαση σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών.

Καταλήγοντας: Αντίθετα με το κλίμα φόβου που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή σε αυτό δεν αποτελεί μονόδρομο. Αντιθέτως, υπάρχουν πάντα διέξοδοι ελπίδας για μία άλλη πολιτική, εξόδου από την κρίση και την εξάρτηση.


[1] Αρχικά κατατέθηκε και ψηφίστηκε ως παράρτημα 13 του νόμου 4046/2012, με τη μορφή «Σχεδίου Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.). της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος». Στη συνέχεια, την 14/3/2012, μία άλλη εκδοχή της, στην οποία έχει προστεθεί ως εγγυητής και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (που έχει ως σκοπό την χρηματοδότηση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών) πήρε τη μορφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ενώ την ίδια μέρα κατατέθηκε στη Βουλή και ο κυρωτικός της νόμος.






Τι θα γινόταν αν ο "τρομοκράτης" της Πάρου είχε για φίλους στο facebook τον Άδωνι ή τον Κασιδιάρη;

Τι θα γινόταν αν στις φιλικές σελίδες είχε την Βούλα Παπαχρήστου;
Ή αν είχε την σελίδα Ελλήνων Δίκτυο; η οποιαδήποτε αντίστοιχη σελίδα;

Τι θα γινόταν αν στα κείμενα του έγραφε ιστορίες για το πως βιώνουν οι Έλληνες την γκετοποίηση ή πως έχει καταντήσει η παλιά του γειτονιά; η αν έγραφε για τα κατεχόμενα στην Κύπρο; ή για την προσπάθεια εκτουρκισμού της Θράκης;
Τι θα γινόταν αν έγραφε για την εγκληματικότητα των λαθρομεταναστών;

Τι θα γινόταν αν έγραφε πως στις εκλογές οι Έλληνες θα έπρεπε να είχαν ψηφίσει Χρυσή Αυγή; η αν έλεγε πως προτιμούσε Σαμαρά;

Να σας πούμε τι θα γινόταν;

Της πουτάνας θα γινόταν!

θα είχαν πέσει όλοι οι γνωστοί και ακριβοπληρωμένοι κονδυλοφόροι και θα έγραφαν τ' απίστευτα!

ΣΚΑΙ, MEGA και λοιποί θα έκαναν πάρτι... "ενημέρωσης"!... Ο Ευαγγελάτος θα είχε κατεβασει όλο το προφιλ και τα κείμενα του "τρομοκράτη" και θα τα παρουσίαζε σε συνέχειες από το έγκυρο (sic) newsit!

Η αριστερά σύσσωμη θα ζητούσε να μετανοήσουμε όλοι ανεξαιρέτως και να τραγουδήσουμε και από 5 φορές τη "διεθνή" με υψωμένη την αριστερή γροθιά για να τους εξευμενίσουμε...
Στην δεξιά ήδη θα υπήρχαν δεκάδες βουλευτές πρόθυμοι που θα προσφερόντουσαν να την πουν 10 φορές και να σηκώσουν και το αριστερό πόδι!

Όλοι αυτοί οι δήθεν ανεξάρτητοι σχολιαστές των ραδιοφώνων και των καναλιών θα φώναζαν και θα λυσομανούσαν για τον κίνδυνο που έρχεται και τα αυγά του φιδιού που μεγαλώνουν...

Η Δούρου θα είχε ήδη ζητήσει βοήθεια από τον Τσάβεζ και την συμβουλή του Κάστρο (αυτός ακόμη ζει;)

Η Μέρκελ φυσικά θα είχε ενημερωθεί από τους εδώ καλοθελητές και θα μας είχε καταδικάσει (άλλο που δεν θέλει)...

Τα ξένα ΜΜΕ (ξέρετε αυτά που θεοποιούσαν τον Τσίπρα) θα είχαν ανακαλύψει πως η Ελλάδα θα έπρεπε να καταστραφεί ως η ντροπή του πλανήτη...

Ο Κούβελος θα έπρεπε να αποκλείσει κάποιον αθλητή... για να αποδείξει πως είναι... αθάνατος!... και να δώσει το καλό παράδειγμα...

Οι Λαζόπουλος και Κανάκης θα γυρνούσαν εσπευσμενα από τις διακοπές τους για να κάνουν εκπομπή και να βοηθήσουν απέναντι στην απειλή...

Οι μαϊμουδο-μακεδόνες θα έψαχναν στοιχεία για να τα χρησιμοποιήσουν στα διεθνή δικαστήρια...

Οι εκπρόσωποι των πακιστανικών κοινοτήτων μαζί με τους ευαίσθητους επαγγελματίες αντιρατσιστές θα καταγγέλνανε την αστυνομική βαρβαρότητα και θα καλούσαν την ύπατη αρμοστεία μιας και ευκαιρία δοθείσης θα ανακάλυπταν μερικές εκατονταδες ακόμη ρατσιστικές επιθέσεις...

Η ΕΡΤ θα καλούσε τον Γλέζο σε έκτακτη εκπομπή για να μας πει ακόμη μία φορά τι έκανε στο πόλεμο (ξεχνώντας να μας πει τι έκανε μετά τον πόλεμο)...

Ο Κουβέλης θα καλούσε την Ρεπούση και θα τις ανάθετε να κάνει προετοιμασία ώστε με την πρώτη ευκαιρία να αλλάξει από το αλφαβητάριο το παράδειγμα "κάπα πως λέμε κότα... να μία κότα" ως αισχρό, κατάπτυστο και φυσικά ρατσιστικό!

Με λίγα λόγια....

θα μας έσκιζαν στην ενημέρωση!!!
Ενώ τώρα είδατε τι ησυχία έχει...
Το μόνο που τους χαλάει είναι πως δεν μπορούν να τον κάνουν κι αυτόν από 21χρονο σε 19χρονο...
Αν και δεν είμαστε σίγουροι αν θα γίνει και αυτό...
Ήδη από 30 τον κατεβάσανε στα 29...
Μέχρι το δικαστήριο... έχουμε καιρό!



Του Γ. Μπίτζα
Προέδρου της ΕΔΟΠ/ΔΕΗ


Ο κύβος ερίφθη κατά την συζήτηση στη Βουλή, επί των προγραμματικών δηλώσεων από τον Πρωθυπουργό. Ιδιωτικοποίηση των πάντων ακόμη και της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας η οποία τροφοδοτεί απρόσκοπτα τους καταναλωτές με ηλεκτρική ενέργεια για περισσότερο από 50 χρόνια.

Αγνοεί ο Πρωθυπουργός της χώρας αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα που στηρίζουν αυτή την Κυβέρνηση ότι η ΔΕΗ σε αριθμούς είναι:

7,3 εκ. πελάτες
103 σταθμοί παραγωγής
12.760 MW η εγκατεστημένη ισχύς
12.093 χλμ. γραμμές μεταφοράς
226.456 χλμ. γραμμές διανομής
17 δις. € αξία παγίων


• Αγνοεί ότι η ΔΕΗ εξηλέκτρισε, όλη τη Χώρα και για χρόνια αποτέλεσε την ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης του τόπου.

• Αγνοεί ότι στη Χώρα μας η απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας, έχει γίνει εδώ και μια δεκαετία χωρίς να φέρει χαμηλές τιμές, αλλά αντιθέτως, ως αυτόματοι πιλότοι τα τιμολόγια ρεύματος τραβούν την ανηφόρα για να θησαυρίζουν οι ιδιώτες παραγωγοί.

• Αγνοεί ότι υπάρχουν 9 μονάδες ιδιωτών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίες παράγουν 3000 mw και αποπληρώνονται με εγγυημένες τιμές, δηλαδή χωρίς κανένα επιχειρηματικό ρίσκο, ανακτώντας το μεταβλητό κόστος συν 10%.

• Αγνοεί ότι η πλήρης απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς την παρέμβαση και τον έλεγχο του κράτους προκαλεί μπλακ άουτ όπως την Καλιφόρνια, την Ιταλία, Δανία, Σουηδία αλλά και στην Ελλάδα το 2004, ευτυχώς για λίγες ώρες.

• Αγνοεί ότι μέσω της ΔΕΗ το κράτος ασκεί κοινωνική πολιτική, αφού οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (άνεργοι, πολύτεκνοι, αγρότες κ.α.) έχουν ειδικό τιμολόγιο ρεύματος.

• Αγνοεί επίσης ότι η ΔΕΗ είναι η μόνη εγγύηση παροχής ρεύματος αλλά και τελευταίο καταφύγιο για τον έλληνα καταναλωτή, που σημαίνει ότι και να συμβεί ανά πάσα χρονική στιγμή πρέπει να δώσει ρεύμα στον καταναλωτή, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της που δεν έχουν καμμία υποχρέωση και κανένα ρίσκο.

Δυστυχώς, όμως, προσπαθούν να παρουσιάζουν ως θέσφατο την ιδιωτικοποίηση των πάντων, λες και δεν γνωρίζουν ότι ο ιδιώτης ενδιαφέρεται μόνο για το εύκολο και άμεσο κέρδος χωρίς βεβαίως, να βάλει το χέρι του στην τσέπη.

Ξεχνά τα θαλασσοδάνεια των ιδιωτών που κατασπαταλήθηκαν χωρίς καμία ανάπτυξη. Ξεχνά προσφάτως την HELLAS POWER και ENERGA, οι οποίες ως πάροχοι της ηλεκτρικής ενέργειας, φέσωσαν τον ΑΔΜΗΕ και τη ΔΕΗ με 120 εκατομμύρια € αλλά και δεν απέδωσαν το χαράτσι στο κράτος !!!

Για ποιούς ιδιώτες και ποια απελευθερωμένη αγορά ομιλεί ο κ. ΣΑΜΑΡΑΣ και η τριτοκομματική κυβέρνηση που τους στηρίζει;
Υπήρχαν άραγε στα προεκλογικά προγράμματα της ΔΗΜ.ΑΡ και του ΠΑΣΟΚ η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ;

Άρα όλα γίνονται για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, για την ενίσχυση της ασυδοσίας των αγορών που δημιούργησε το δόγμα της νεοφιλελεύθερης άποψης, το οποίο αν και καταπίπτει διεθνώς, τόσο η κυβέρνηση όσο και οι υποστηρικτές της εμμένουν θυμίζοντας το γνωστό “μόδα που ξεπεράστηκε και όμως κάποιοι επιμένουν”.

Γιατί άραγε αγνοούν το σκάνδαλο της ENRON στην Αμερική, τους σιδηρόδρομους στην Αγγλία, την Ολυμπιακή και το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος όπου δεν προέκυψε καμία ανάπτυξη, ενώ οι φίλοι τους οι γερμανοί χρωστούν πάνω από 500 εκατ. από την μη απόδοση του ΦΠΑ στο Ελληνικό δημόσιο για την χρήση του αεροδρομίου χωρίς να συγκινείται κανείς;

Είναι ή δεν είναι η απελευθέρωση των αγορών ψευδεπίγραφη που δημιουργεί καρτέλ όπως, στο γάλα, το πετρέλαιο, την ενέργεια αφού έχουμε κατακόρυφη αύξηση των τιμών, οι οποίες αποτελούν μια φενάκη για κάθε έλληνα καταναλωτή, αφού δεν υπάρχει “υγιής” ανταγωνισμός;

Γιατί η γερμανική και η Γαλλική εταιρεία ενέργειας είναι υπό κρατικό έλεγχο; Αυτοί είναι κουτόφραγκοι και το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας “πανέξυπνο” με αποτέλεσμα να χρεοκοπήσουν την χωρά και να οδηγήσουν τον λαό της στον όλεθρο και στην καταστροφή;

Δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις κατά της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, γιατί είναι περιουσία του ελληνικού λαού η οποία για πάνω από πενήντα χρόνια ήταν η ατμομηχανή ανάπτυξης του τόπου, ενώ δεν έκλεισε ο οικονομικός της κύκλος με τον εξηλεκτρισμό της χώρας, αλλά σίγουρα μπορεί να προσφέρει και σήμερα οικονομική ανάπτυξη και θέσεις εργασίας με την δημιουργία νέων μονάδων.

Δεν θα επιτρέψουμε τον ορυκτό μας πλούτο να τον βάλουν στο χέρι οι τροϊκανοί και μνημονιακοί της Ε.Ε.

Τέλος αξίζει να σημειώσουμε, ότι θα περιμέναμε από την νέα κυβέρνηση, αντί να προαναγγέλλει ιδιωτικοποιήσεις, να λοιδορεί την ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και να στοχοποιεί παράλληλα τον πρόεδρό της, θα ήταν ωφέλιμο για την χώρα και τους καταναλωτές να εξαγγείλει μια ενεργειακή πολιτική και να θεσπίσει ένα ωφέλιμο ενεργειακό σχεδιασμό για την χώρα προκειμένου να είναι αυτάρκης από καύσιμα και να μην έχει εξάρτηση από άλλες χώρες.

Επιπλέον, απαιτείται να σταματήσει τις αυθαιρεσίες της ΡΑΕ και την προσφάτως προκλητική ρύθμιση για το αλουμίνιο της ΕΛΛΑΔΟΣ να πληρώνει δηλαδή το βιομηχανικό ρεύμα στην ΔΕΗ με 42€ την mWβατόρα από 72€ που είναι το τιμολόγιο για όλη την βιομηχανία.

Επίσης, να πληρώσει τα 180 εκ.€ που χρωστά το δημόσιο στη ΔΕΗ, να καταργήσει τον φόρο κατανάλωσης στο μαζούτ και στο πετρέλαιο που στοιχίζει 150 εκ.€ στη ΔΕΗ, αλλά και να καταργήσει τον τρόπο της αποπληρωμής των ιδιωτών στην χοντρική αγορά της Η/Ε που κοστίζει 300 εκ.€ ετησίως στην ΔΕΗ.

Υ.Γ. Δυστυχώς για τους κρατούντες την εξουσία του τόπου επιβεβαιώνεται ο Γκράμσκι που ισχυριζόταν ότι «κρίση περνά ένας θεσμός όταν πεθαίνει το παλιό και δεν γεννιέται το καινούριο».



Η σιτσιλιάνικη Μαφία έχει να μάθει πολλά από την Ελλάδα
Εδώ η «ομερτά» είναι νόμος του κράτους!


Ο Κώστας Σημίτης και το κολλώδες, δύσοσμο και μελανόχρωμο πνεύμα που κατοικεί στο καχεκτικό σουλούπι του, δεν έχουν εγκαταλείψει ούτε στιγμή την εξουσία. Αν απουσίαζαν έστω και για ένα δεκάλεπτο θα το είχαμε αντιληφθεί διότι το ευτύχημα τούτο θα συνοδευόταν από σημεία (δίχως τέρατα) όπως: Μια ωραία ατμόσφαιρα, πρόωρη άνοιξη και διπλή ανθοφορία, τερματισμός του Μνημονίου και άλλα όμορφα. Ωστόσο, από την στιγμή που οι οπλές του πάτησαν το Μέγαρο Μαξίμου, η «εκσυγχρονιστική» μπίχλα που πνίγει το ελληνικό τοπίο απ’ άκρου εις άκρον δεν έχει πάψει να εκδηλώνει την αποφορά της.

Μια κορυφαία σημιτική επιβίωση αναμφίβολα είναι η «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα». Τύποις είναι «ανεξάρτητη». Στην πραγματικότητα είναι απλώς κοστοβόρα. Ενδεικτικά αναφέρεται πως στις 2 Αυγούστου αναρτήθηκε απόφαση του Προέδρου αυτού του κατασκευάσματος με την οποία προβλέπονται 8.833 ευρώ «υπερωρίες» στους υπαλλήλους. Τα δε κοινόχρηστα και τα ενοίκια που πληρώνουν τα κορόιδα οι Έλληνες για να στεγάζουν τις σοφίες τους οι «λειτουργοί» της «προστασίας» των δεδομένων μας θα έκαναν ακόμα και έναν Λουδοβίκο (της γνωστής οικογενείας) να κοκκινήσει από ντροπή – μια άγνωστη λέξη στο σύγχρονο Γιουνανιστάν. Αλλά, ακόμα και τα έξοδα της συντήρησης αυτής της σημιτικής παράγκας έχουν δευτερεύουσα σημασία.

Μας «δα-φερμάρανε»

Το μείζον επιδιωκόμενο για τους «πεφωτισμένους» της εποχής του Τσουκατοπανταγιακού Μαντελισμού ήταν η αφαίρεση του θρησκεύματος από τα δελτία των αστυνομικών ταυτοτήτων. Ένας Δαφέρμος χρειάστηκε και… καθάρισαν οι δικοί σου. Στη συνέχεια, το πλάνο πήγε ως είχε σχεδιαστεί. Βάσει της νομοθεσίας (που παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη ανά τους αιώνες) οι εγκληματίες παραμένουν άγνωστοι στο ευρύ κοινό, που καλείται απλά να βιώσει και να πληρώσει τα επίχειρα της σοσιαλφιλελεύθερης «ομερτά» (νόμος της σιωπής). Τα ονόματα και τα πρόσωπα των βιαστών (βλέπε Πάρος), των δολοφόνων, των αρχαιοκάπηλων, των εμπόρων ναρκωτικών, των πάσης φύσεως παραβατικών δεν αποκαλύπτονται ούτε με… σφαίρες. Όσες βολίδες κι αν εκτοξεύσουν εναντίον της κοινωνίας οι προστατευόμενοι του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, δεν πρόκειται να τους δούμε και να τους μάθουμε επειδή έτσι αποφάσισε ο Σημίτης και σ’ αυτό συναίνεσαν και συναινούν όλοι οι υπόλοιποι.

Η Αστυνομία από την άλλη, ένας αναχρονιστικός και επικίνδυνος θεσμός (αν είσαι στέλεχος συμμορίας) θα ήθελε τη δημοσιοποίηση προσώπων, ονομάτων και «βιογραφικών» στοιχείων επειδή οι μαρτυρίες που θα λάβει από πολίτες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εξιχνίαση κι άλλων εγκληματικών πράξεων. Όμως, εδώ είναι του Σημίτη η χώρα, δεν είναι παίξε γέλασε.

Και τα φουκαριάρικα τα θύματα συνεχίζουν να πληρώνουν για να σιτίζονται εκείνοι που εξασφαλίζουν τα «δεδομένα» των φονιάδων τους.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Η «Al Jabbar», είναι μια μουσουλμανική οργάνωση που έχει συσταθεί στη χώρα μας και δραστηριοποιείται σχετικά με τα θρησκευτικά δικαιώματα των εδώ μουσουλμάνων μεταναστών. Ο αριθμός των μελών της το 2009 υπολογίζονταν στους 45.000.

Εδώ και μερικά χρόνια ο κύριος στόχος τους είναι να κατασκευάσουν ένα δικό τους χώρο λατρείας (τζαμί) καθώς και κάποιο μουσουλμανικό νεκροταφείο. Πριν από δύο χρόνια κατασκεύασαν ένα «πολιτιστικό κέντρο» στο Μοσχάτο που χρησίμευε σαν τόπος λατρείας.

Παράλληλα αγόρασαν το 2008-2009 ένα κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Αισχύλου 37. Το συνολικό κόστος της αγοράς αλλά και της ανοικοδόμησης του συγκεκριμένου κτιρίου ήταν 550.000 ευρώ. Τον Απρίλιο του 2009 σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπίας» αναφέρθηκε πως η εν λόγω οργάνωση είχε αποταμιεύσει περίπου στις 400.000 ευρώ ενώ βρίσκονταν παράλληλα υπό τη προσπάθεια εξεύρεσης των υπολοίπων 150.000 ευρώ.

Ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, Ναίμ Ελ Γαντούρ, δήλωσε τότε (2009) πως «τα μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας, είναι οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε τότε, τα μέλη της οργάνωσης εργάζονται στη χώρα μας σαν εργάτες, μικροί έμποροι, αλλά και πολλοί από αυτούς ζούνε καθαρίζοντας τα τζάμια των αυτοκινήτων στα φανάρια».

Ερωτήματα που προκύπτουν:

1. Κατά πόσο η συγκεκριμένη οργάνωση είναι νόμιμη και πληροί όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις νομότυπης σύστασης που έγκειται στους νόμους του κράτους;

2. Κατά πόσο τα 45.000 μέλη της (το 2009) – και πόσα άλλα σήμερα ή αύριο – βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας;

3. Πως αποταμιεύθηκε το ποσόν των 400.000 ευρώ μέχρι τώρα, την ώρα που ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας Ναίμ Ελ Γαντούρ, ξεκαθαρίζει πως οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι άνθρωποι χαμηλόμισθοι, μικροί έμποροι (ας μας ξεκαθαρίσει τι εννοεί μικροί έμποροι - πιθανόν τους παράνομους με τα καρότσια), αλλά και οι επαίτες των φαναριών;

4. Ποιοι από αυτούς φορολογούνται και έχουν ΑΦΜ;

5. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη θα υπήρχαν τα συγκεκριμένα διλήμματα;

6. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη δεν θα είχε γίνει ήδη ο απαιτούμενος έλεγχος;

Το Ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτο και συμπεριφέρεται ρατσιστικά πρωτίστως στον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη, σημειωτέον που δεν ξέρει αν θα συνταξιοδοτηθεί, και μετέπειτα σε όσους έφτασαν στη χώρα μας, για διάφορους λόγους.

Σε κάθε περίπτωση το θέμα της λαθρομετανάστευσης είναι πέρα του δέοντος σοβαρό, είναι παράλληλα λυπηρό και για τους ίδιους που μπαίνουν στη διαδικασία να μεταναστεύσουν και χωρίς αμφιβολία κρύβει «παγίδες» που μοιάζουν με χειροβομβίδες στη …τσέπη μας.

Και όλα αυτά εις αναμονή… ανάπτυξης.




Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η διάσκεψη κορυφής της Ευρωζώνης, τον Ιούνιο, αρχικά εξαγγέλθηκε ως ένα αποφασιστικό βήμα προς την επίλυση της κρίσης.

Η Ιταλία και η Ισπανία πέτυχαν μια συμφωνία που θα επέτρεπε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων.

Αλλά μόλις οι χρηματοπιστωτικές αγορές έριξαν μια προσεκτικότερη ματιά, έγινε φανερό ότι ελάχιστα επί της ουσίας, είχαν επιτευχθεί, και το κόστος δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας πλησίασε και πάλι, σε απαγορευτικά ύψη.

Εν τω μεταξύ, η ισπανική κυβέρνηση επέβαλε νέα μέτρα λιτότητας, αθετώντας τις υποσχέσεις της προς το εκλογικό σώμα. Και η ανεργία στην Ευρωζώνη συνεχίζει να αυξάνεται, υπερβαίνοντας το 11% κατά μέσο όρο. Έχει πλέον επιβεβαιωθεί η εικασία, ότι η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση (ή η Ευρωζώνη) έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα και οδεύει προς τη ρήξη ή την κατάρρευση.
Στις χώρες της περιφέρειας, την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία, υπάρχει απόγνωση για την συνεχή επιδεινούμενη ύφεση. Στη Γαλλία και την Ιταλία υπάρχει έκρηξη αντιδράσεων για τη μακροχρόνια λιτότητα. Στη Γερμανία υπάρχει απογοήτευση για τους ανίκανους και ανεύθυνους νότιους.

Η αποσάθρωση είναι πιθανό να επιδεινωθεί το 2013, καθώς μια παγκόσμια ύφεση είναι προ των πυλών. Οι μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, μπαίνουν σε ύφεση και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις πολιτικές λιτότητας. Η οικονομία των ΗΠΑ εμφανίζει αρνητικά πρόσημα, καθώς οι επεκτατικές πολιτικές του Μπαράκ Ομπάμα δεν ήταν αρκετά δυναμικές. Η Κίνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανώμαλη προσγείωση που θα την αναγκάσει να επανεξετάσει την στρατηγική της για την ανάπτυξη. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, εν τω μεταξύ, παραμένει αδύναμο, ενώ δεν έχουν υπάρξει μεταρρυθμίσεις .

Μετά από τρία χρόνια αποσύνθεσης, απαιτούνται σήμερα αληθινά δραστικά μέτρα. Οι περιφερειακές χώρες πρέπει να εγκαταλείψουν τις πολιτικές της λιτότητας που αποτελούν μέρος του πανευρωπαϊκού προγράμματος για την αύξηση της παραγωγικότητας, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να τεθούν υπό δημόσια ιδιοκτησία, και το χρέος να διαγραφεί. Αλλά είναι αδιανόητο ότι μπορεί οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες να υιοθετήσουν τις αλλαγές αυτές.

Η στενόμυαλη νεοφιλελεύθερη οικονομία, θα συνεχιστεί με λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις και απελευθέρωση. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές το έχουν διαισθανθεί και προετοιμάζονται για την καταστροφή.
Η καταστροφή είναι πιθανό να ξεκινήσει από την Ελλάδα. Η χώρα βρίσκεται εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου ύφεσης, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στις Βρυξέλλες. Το 2012 η παραγωγή είναι πιθανό να συρρικνωθεί κατά 7% έως 9%, πάνω από το 14% περίπου του 2008-11. Όπως ήταν αναμενόμενο, το πρόγραμμα διάσωσης χάνει πάλι τους στόχους του δεδομένου ότι η ύφεση έχει μειώσει τα φορολογικά έσοδα.

Ωστόσο, η ΕΕ επιμένει ότι η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει με αυτό το αποτυχημένο πρόγραμμα επιβάλλοντας τεράστιες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες στο 2012-14. Ο στόχος είναι η επίτευξη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος, το συντομότερο δυνατό. Αν οι περικοπές υλοποιηθούν και περάσουμε σε μια παγκόσμια ύφεση, η ελληνική οικονομία θα συρρικνωθεί ανελέητα το 2013, ακόμη και κατά 10%. Θα ήταν μια οικονομική και κοινωνική καταστροφή, δεδομένου ότι η ανεργία είναι ήδη στο 23%, με το 52% να αφορά στους νέους.

Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, που σχηματίστηκε από τα καθεστωτικά κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με την προσχώρηση του ιδιαίτερα φιλοευρωπαϊκού κόμματος της ΔΗΜΑΡ, είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει την κρίση. Κέρδισαν τις εκλογές του Ιουνίου, παίζοντας με τους φόβους της μεσαίας τάξη για την επιστροφή στη δραχμή και την απώλεια των αποταμιεύσεων.
Επίσης, υποσχέθηκαν με κυνικό τρόπο, ότι θα επαναδιαπραγματευτούν τους όρους διάσωσης, ενώ γνώριζαν πολύ καλά ότι η επαναδιαπραγμάτευση ήταν αδύνατη εφόσον είχε εγκριθεί το πρόγραμμα διάσωσης. Στην πράξη, είναι έτοιμοι να επιβάλουν τις περικοπές των δαπανών που απαιτούνται από την ΕΕ, ενώ η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και η πώληση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου αποτελούν παράλογη ελπίδα για την προώθηση της ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση είναι μάλλον απίθανο να επιβιώσει για πολύ. Καθώς η ύφεση θα επιδεινώνεται μέσα στους επόμενους έξι μήνες έως ένα χρόνο, η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπη με την ανικανότητα να τηρήσει τις πολιτικές του σχεδίου διάσωσης.

Αυτή τη φορά η έκβαση μπορεί να είναι οριστική και αμετάκλητη, με σοβαρές συνέπειες για την άρχουσα τάξη που πήρε το ρίσκο να βάλει τη χώρα στην ΟΝΕ. Η ελίτ παρακολουθεί τώρα με τρόμο τη στρατηγική της να καταρρέει, και μοιάζει ανίκανη να χαράξει μια εναλλακτική πορεία.

Αλλά η Ελλάδα είναι απίθανο να καταλήξει στην αυτοκτονία: κάποια στιγμή θα κάνει στάση πληρωμών του χρέους της και θα βγει από την ΟΝΕ. Θα υπάρξει τότε μια πραγματικά νέα κυβέρνηση, που ενδεχομένως θα σχηματιστεί από την Αριστερά, η οποία θα παραλάβει το χάος και θα καθοδηγήσει την ανασυγκρότηση της οικονομίας και της κοινωνίας.

Από τη στιγμή που η Ελλάδα θα κάνει την αποφασιστική κίνηση, η διάλυση της ΟΝΕ είναι πιθανό να είναι ολοκληρωτική.

Πηγή
: Guardian



Έναν Αλβανό κρατούμενο «απήγαγαν», σήμερα το πρωί, δύο άτομα, που έφεραν βαρύ οπλισμό, από την αυλή του νοσοκομείου Ναυπλίου, απειλώντας τους συνοδούς εξωτερικούς φύλακες με πυροβολισμούς στον αέρα.

Ειδικότερα, η επίθεση σημειώθηκε σήμερα στις 11.00 το πρωί, κατά τη διάρκεια μεταγωγής 40χρονου Αλβανού κρατούμενου των Δικαστικών Φυλακών Ναυπλίου, που είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο, για αλλαγή επίδεσης τραύματος στα εξωτερικά ιατρεία.

Την ώρα της αποχώρησης από το νοσοκομείο, δύο άτομα με βαρύ οπλισμό επιτέθηκαν στους τέσσερις συνοδούς εξωτερικούς φύλακες και, πυροβολώντας για εκφοβισμό στον αέρα, "απήγαγαν" τον Αλβανό και διέφυγαν με ΙΧ επιβατικό, μάρκας AUDI.

Ο Αλβανός κρατούμενος εκτίει ποινή κάθειρξης 20 ετών, για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και ένοπλη ληστεία.

Η αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό τόσο στην Αργολίδα, όσο και στους γειτονικούς νομούς, ενώ έντονες είναι οι υποψίες για οργανωμένη απόδραση.

Λέτε οι απαγωγείς να ζητήσουν λύτρα από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το υπουργείο Δικαιοσύνης; Θα είναι -πραγματικά- παγκόσμια πρωτοτυπία. Και κάποιοι λένε ότι η Ελλάδα δεν παράγει...! Μετά από αυτό τι να τους πεις;



Από τον ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ

Εμπεριέχει το Ν. 4060/2012 - Κύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Έγκριση Σχεδίου Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε. Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.) και της Τράπεζας της Ελλάδος και παροχή εξουσιοδοτήσεων για την υπογραφή της Κύριας Σύμβασης».(ΦΕΚ Α’ 65/22-03-2012)
Ο Αδωνις μετα απο πιεση ΜΟΥ 1 μηνος μας εστειλε ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΜΕ EFSF !
MΑΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕΡΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ, ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!) ΕΝΩ:
Ο ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ EFSF ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ !!
ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΤΑΝΕ ΑΥΤΟ…
- ΛΕΝΕ… ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΓΡΨΕΙ 15/3/2012, ΕΝΩ ΤΟ ΦΕΚ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΕ ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΥΝ, ΕΧΕΙ ΗΜ/ΝΙΑ 22/3/2012 !!..

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΙΣΧΥ ΔΙΟΤΙ:

1. ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ (ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΙ ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑ) ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ!
2. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ EFSF ! O ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ!
ΠΟΣΟ ΒΑΘΕΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΟΥΜΕ?

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ?

ΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΛΛ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ? ( ΠΡΟ ΦΕΚ )

ΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ Ο EFSF?
ΟΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΑΒΑΒΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

I REST MY CASE GAMIOLES

ΠΠ
netakias εκ του Αφέρωφ http://wp.me/p2c03r-TV


Του Γιάννη Βαρουφάκη

Το Πρόγραμμα 24 Ημερών δεν υιοθετήθηκε, όπως και δεν περίμενα να υιοθετηθεί – προφανώς. Έτσι, σήμερα ξημερώνει η 20ή Αυγούστου ως αποφράς ημέρα.

Σήμερα, το ελληνικό δημόσιο θα στείλει 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ως αποπληρωμή ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που είχε στην κατοχή της η ΕΚΤ και, έτσι, η κυβέρνησή μας χάνει και το τελευταίο διαπραγματευτικό της χαρτί απέναντι στον άξονα Βερολίνου-Φραγκφούρτης, με το οποίο θα μπορούσε να πιέσει για την σωτηρία της χώρας.

Τώρα πια θυμίζουμε, ως χώρα, την Blanche του Streetcar Named Desire – ελληνιστί, σε απίστευτα κακή μετάφραση, το Λεωφορείον ο Πόθος: «I have always relied on the kindness of strangers» ήταν τα τελευταία της λόγια, όπως θα θυμάστε (παραφράζοντας: «Και τώρα βασιζόμαστε από την γενναιοδωρία των ξένων”). Δεν θα επαναλάβω αυτά που έλεγα εδώ. Απλά θα επισημάνω κάποια νέα στοιχεία :
(α) για το που βρέθηκαν αυτά τα χρήματα, για να δοθούν στην ΕΚΤ,
και
(β) για την καταστροφική πορεία που επέλεξε να ακολουθήσει η κυβέρνηση μιμούμενη πλήρως τις προηγούμενες δύο κυβερνήσεις.


Πυραμιδικά δάνεια

Πυραμίδες λέγονται τα χρηματοδοτικά σχήματα τα οποία είναι μαθηματικά σίγουρο ότι θα καταρρεύσουν καθώς βασίζονται στην αρχή ότι οι εισπράττοντες εισπράττουν ποσά που ο «κύκλος» εκείνων που πληρώνουν κάποια στιγμή κλείνει και, τότε, καταρρέει όλη η πυραμίδα.
Πάρτε για παράδειγμα τον Bernie Madoff, τρόφιμο αμερικανικών φυλακών σήμερα. Όταν οι επενδύσεις που είχε κάνει για λογαριασμό πελατών του δεν πήγαν καλά, εκείνος επέλεξε να μη πει την αλήθεια. Αντί να ανακοινώσει ζημίες, ανακοίνωσε δυσανάλογα υψηλά κέρδη. Έτσι, προσέλκυσε νέους επενδυτές, οι οποίοι του εμπιστεύτηκαν τα χρήματά τους, με αποτέλεσμα να τα χρησιμοποιήσει για να αποπληρώσει όσους από τους προηγούμενους πελάτες (των οποίων τα χρήματα συρρίκνωσε) ήθελαν να ρευστοποιήσουν τα «κέρδη» τους. Κ.ο.κ. έως ότου η κατάρρευση του 2008 έκανε όλους τους πελάτες να ζητήσουν τα χρήματά τους πίσω, οπότε και αποκαλύφθηκε η πυραμίδα-απάτη του Madoff.

Κάτι αντίστοιχο κάνει και η ΕΚΤ σήμερα: Δημιουργεί συνθήκες πυραμιδικής χρηματοδότησης του... εαυτού της με θύματα όλη την Ευρωζώνη και, ειδικότερα, τους έλληνες φορολογούμενους.
Επειδή η κατηγορία είναι βαριά, απαιτείται να είμαι σαφέστερος. Σήμερα, 20η Αυγούστου, λήγει ένα ομόλογο έκδοσης του ελληνικού δημοσίου. Ένα μεγάλο πακέτο, ονομαστικής αξίας 3,2 δις, αυτής της έκδοσης ανήκει στην ΕΚΤ. Γιατί; Επειδή το καλοκαίρι του 2010, σε μια αποτυχημένη προσπάθεια αναχαίτησης της πτώχευσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, η ΕΚΤ αγόραζε, δεύτερο χέρι, ομόλογα αυτών των κρατών.

Σήμερα ένα από τα ελληνικά ομόλογα λήγει. Και η ΕΚΤ ζητά τα χρήματά της στο ακέραιο, αντίθετα με τους ιδιώτες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες που είχαν αγοράσει από αυτά τα ομόλογα και οι οποίοι (με τραγικότερα θύματα τους μικρο-ομολογιούχους) εξαναγκάστηκαν, από το εγκληματικό PSI [1] των Παπαδήμου-Βενιζέλου, να δεχθούν κούρεμα αυτών των ομολόγων της τάξης του 54% ως προς την ονομαστική και του 75% ως προς την διαχρονική τους αξία. Στην βάση του «τσαμπουκά», η ΕΚΤ απαίτησε, και πέτυχε, την εξαίρεση των δικών της ομολόγων από κούρεμα. Δεδομένου μάλιστα ότι τα ομόλογα αυτά τα αγόρασε κοψοτιμής (περίπου στο 70%) της ονομαστικής αξίας τους, το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο σήμερα θα τα αποπληρώσει στο 100% της ονομαστικής τους αξίας (3,2 δις) σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα εισπράξει έως σήμερα το απόγευμα κέρδος 900 εκατομμυρίων ευρώ από την πτωχευμένη χώρα μας.
Σκεφτείτε το: Μια Κεντρική Τράπεζα η οποία δανείζει με επιτόκιο 0,75% τις πτωχευμένες τράπεζες της Ευρωζώνης, απαιτεί επιτόκιο 30% από δοσοληψίες με το χρέος του πτωχευμένου ελληνικού δημοσίου!

Τον περασμένο Μάιο, και πάλι το δημόσιό μας δανείστηκε (4 δις εκείνη τη φορά) για να αποπληρώσει ένα άλλο ομόλογο κατοχής της ΕΚΤ. Τότε, τα χρήματα τα είχαμε δανειστεί από το EFSF (το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Όμως, από τότε, για λόγους που εξήγησα εδώ, το Βερολίνο επιβάλει στάση δανεισμού από το Μνημόνιο 2 στην Ελλάδα έως ότου «συμμορφωθεί προς τα υποδείξεις»... του Μνημονίου 2. Άρα, το δημόσιο δεν έχει πλέον πρόσβαση (μέχρι νεωτέρας από την τρόικα, που θα μας παραδώσει τον χρησμό της τον Σεπτέμβρη) στα Μνημονιακά δάνεια. Και η αποπληρωμή του ποσού των 3,2 δις που γίνεται σήμερα, πως χρηματοδοτείται; Μέσω μιας κλασικής πυραμίδας δημιουργίας της ΕΚΤ, είναι η θλιβερή απάντηση. Παρακολουθείστε πως λειτουργεί:

Τον Ιούλιο, η ΕΚΤ ουσιαστικά ανακοίνωσε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι πτωχευμένες και, άρα, δεν δέχεται από αυτές εχέγγυα για να τις δανείζει. Αν άφηνε το θέμα εκεί, η ιστορία θα είχε λήξει: οι τράπεζες θα κατέβαζαν ρολλά και η θέση μας στο ευρώ θα ήταν... παρελθούσα. Παράλληλα, τα 3,2 δις που λαμβάνει από το εληνικό δημόσιο η ΕΚΤ σήμερα θα εξαϋλώνονταν... Για να μην συμβεί τίποτα από αυτά, η ΕΚΤ έκλεισε το μάτι στην Τράπεζα της Ελλάδος, επιτρέποντάς της να δέχεται εκείνη ως εχέγγυα περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών τραπεζών που, επισήμως, η ΕΚΤ (της οποίας η Τράπεζα της Ελλάδος αποτελεί οργανικό μέρος) δεν θα άγγιζε ούτε με γάντια και να τις δανείζει με ευρώ κοπής της...ΕΚΤ.

Αφού λοιπόν άναψε αυτό το πράσινο φως, η κυβέρνησή μας, αποφασισμένη όπως είναι να παίζει τον ρόλο του υποδειγματικού κρατούμενου, ανακοίνωσε ότι, στις 14 Αυγούστου, όσο εμείς οι θνητοί βρισκόμασταν σε διακοπές, θα εκδώσει 4 δις ευρώ χρέος, υπό την μορφή των λεγόμενων έντοκων γραμματίων τρίμηνης διάρκειας. Ποιος τρελλός αγοράζει τέτοια γραμμάτια; Μα οι πτωχευμένες ελληνικές τράπεζες βέβαια, οι οποίες παίρνουν αυτά τα γραμμάτια, τα δίνουν στην Κεντρική Τράπεζα ως εχέγγυα, δανείζονται 4 δις από την ΕΚΤ με 0,75% από αυτήν ενώ, παράλληλα, χρεώνουν το ελληνικό δημόσιο 4% για την «εξυπηρέτηση». Και τι τα κάνει τα χρήματα που πήρε το πτωχευμένο ελληνικό δημόσιο από την ΕΚΤ, μέσω των πτωχευμένων ελληνικών τραπεζών; Τα αποδίδει στην... ΕΚΤ βεβαίως!

Εν κατακλείδι, η ΕΚΤ επιδίδεται στην δημιουργία ενός πυραμιδικού δανείου με την συμμετοχή του πτωχευμένου δημοσίου μας και των πτωχευμέων ελληνικών τραπεζών. Μέσα από αυτή την ανακύκλωση χρέους, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η αύξηση του χρέους του ελληνικού δημοσίου και των ελληνικών τραπεζών στην ΕΚΤ. Και μην νομίζετε ότι αυτό αφορά μόνο την Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, εντός του Αυγούστου, μια ακριβώς αντίστοιχη περίπτωση πυραμιδικού δανεισμού εκτυλίχτηκε στην Ιταλία και στην Ισπανία, ύψους 8 δις και 6 δις αντίστοιχα. Γιατί πυραμιδικού; Επειδή, όπως και στην περίπτωση του Bernie Madoff, αυτού του είδους το χρηματοδοτικό σχήμα είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει.
Και ποιος θα σηκώσει το βάρος της κατάρρευσης; Στην περίπτωση Madoff το σήκωσαν οι επενδυτές που δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα χρήματά τους. Στην περίπτωση της Ευρωζώνης, θα το σηκώσουν οι φορολογούμενοι, βορρά και νότου, που θα κληθούν να πληρώσουν τα αβάστακτα χρέη που δημιουργεί η ευρωζωνική πυραμίδα που αποτελεί την ραχοκοκκαλιά των μηχανισμών «διάσωσής» μας.

Το σύνδρομο Παπακωνσταντίνου

Το ίδιον του τζογατζόρου είναι η ανορθολογική πίστη στην ικανότητά του να «ρεφάρει», κόντρα στην θεωρία των πιθανοτήτων. Κάτι αντίστοιχο χαρακτήρισε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου κατά την διάρκεια της υπουργίας τους στην Πλατεία Συντάγματος. Μερικούς μήνες αφότου έγινε υπουργός Οικονομικών, το φθινόπωρο του 2009, η μαθηματική σχέση που κρατούσε το δημόσιο χρέος στα όρια της βιωσιμότητας κατέρρευσε. Για να το πω απλά, το δημόσιο χρέος μιας χώρας, για να είναι βιώσιμο, απαιτεί την ισοδυναμία δύο αριθμών: του ρυθμού αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ (δηλαδή του εθνικού εισοδήματος χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψη τον πληθωρισμό) και του επιτοκίου με το οποίο δανείζεται το δημόσιο.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε το γιατί: Αν το ΑΕΠ αυξάνεται κατά 5% και το επιτόκιο δεν διαφέρει πολύ (π.χ. ισούται με 4,2%), τότε το εθνικό εισόδημα (σε ευρώ) αυξάνεται πιο γρήγορα από το χρέος κι έτσι μπορεί να εξυπηρετείται. Στην περίοδο 2000-2008, το ΑΕΠ αυξανόταν (χωρίς να λάβουμε υπ’ όψη τον πληθωρισμό) με ρυθμό άνω του 5% ενώ το επιτόκιο ήταν μόλις 3,5% - να γιατί δεν υπήρχε κρίση χρέους εκείνη την εποχή. Όταν όμως η διεθνής κατάρρευση του 2008 έριξε τον ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ στο 0% και χαμηλότερα, και, από τον Νοέμβρη του 2009, τα επιτόκια δανεισμού άρχισαν να ξεπερνούν το 6%, η υπόθεση είχε λήξει: το ελληνικό δημόσιο πτώχευσε.

Ως ένας τζογαδόρος της πολιτικής οικονομίας, ο κ. Παπακωνσταντίνου επέλεξε να στοιχηματίσει το μέλλον της χώρας στην προσδοκία ότι θα «ρεφάρουμε». Ότι, δηλαδή, αν κερδίσουμε χρόνο δανειζόμενοι ακόμα πιο πολλά, η ρουλέτα της ζωής θα καθόταν στο σωστό «νούμερο» και, έτσι, κάποια στιγμή πριν την κατάρρευση, το επιτόκο δανεισμού θα έπεφτε κάτω από τον ρυθμό ανάπτυξης του ονομαστικού ΑΕΠ της χώρας. Αυτό που ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν κατάλαβε ποτέ είναι ότι οι πιθανότητες να «ρεφάρει» μια χώρα, μία μακροοικονομία, σε καιρούς διεθνούς οικονομικής καθίζησης, είναι ακριβώς μηδέν (αντίθετα με τον ανόητο τον τζογαδόρο ο οποίος έχει κάποιες μικρές, έστω και απειροελάχιστες, πιθανότητες να ρεφάρει).
Δεδομένου μάλιστα ότι αυτά τα νέα δάνεια, τις νέες επιμηκύνσεις, τα «κερδίζαμε» με προϋπόθεση την δραστική μείωση δαπανών και αύξηση φόρων (που βάθαιναν την Ύφεση), το στοίχημα ήταν χαμένο πριν καταγραφεί.
Όταν ένα δημόσιο έχει πτωχεύσει, τα νέα δάνεια και οι επιμηκύνσεις απλά εγγυώνται (ιδίως όταν ακολουθούνται από αυστηρότητα/λιτότητα μεγατόνων) την ακόμα πιο εντυπωσιακή πτώχευση σε μια μελλοντική στιγμή όπου ο κοινωνικός και οικονομικός ιστός της χώρας θα είναι πολύ αδύνατος για να την σηκώσει.

Από τότε ο κ. Παπακωνσταντίνου απεβλήθη από την ελίτ της εξουσίας – αρχικά από τον κ. Βενιζέλο και κατόπιν ολοκληρωτικά μετά τις εκλογές του Μαϊου. Όμως το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου καλά κρατεί. Μάλιστα, ο πολιτικός που το στηλίτευε σήμερα είναι πρωθυπουργός της χώρας και το ενστερνίζεται τα μέγιστα. Γιατί τί άλλο θεμελιώνει την στρατηγική επιλογή του πρωθυπουργού, του κ. Σαμαρά, να ζητά επιμήκυνση δύο ετών σήμερα παρά το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου: ας κερδίσουμε άλλα δυο χρόνια κι έχει ο Θεός!

Ασέλγεια

Όποιος έχει επαφή με την πραγματικότητα στην Γερμανία, στην Ολλανδία, στην Αυστρία και στην Φινλανδία (δηλαδή στις πλεονασματικές χώρες που θα αποφασίσουν την τύχη μας), γνωρίζει το μέγιστο κακό που έχει κάνει στην πατρίδα μας, και στην εικόνα της, το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου.
Όταν ενέκριναν οι Βουλές τους ένα δάνειο 110 δις, οι πολίτες τους θεώρησαν το ποσό τεράστιο και αρκετό για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Όταν μετά από ενάμιση χρόνο ενέκριναν άλλα 130 δις, το έκαναν με δαγκωμένα τα χείλη. Το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου αμέλησε το απλό γεγονός ότι τόσο η «βοήθεια» των εταίρων όσο και τα μέτρα λιτότητας πρέπει από την πρώτη φορά να είναι έτσι δομημένα που να αρκούν. Η στρατηγική να πάρουμε ένα πακέτο τώρα και μετά, που θα πάει, θα μας δώσουν κι άλλα, θα μείνει στην ιστορία ως το λάθος ολκής το οποίο στέρησε το όνειρο από μια ολόκληρη γενιά.

Αν τον Μάιο του 2010 η τότε κυβέρνηση είχε καθήκον να μην αποδεχθεί ένα πακέτο που δεν θα αρκούσε, τον Αύγουστο του 2012 δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να ακολουθούμε την ίδια στρατηγική, να πέφτουμε θύματα του ίδου Συνδρόμου. Αυτό που κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά τώρα, να συμμετέχει στα πυραμιδικά δάνεια υπέρ της ΕΚΤ ώστε να ζητά μια διετή επιμήκυνση (που η ίδια γνωρίζει ότι σε δύο χρόνια θα μεγαλώσει την μαύρη τρύπα που έχουμε σήμερα), αποτελεί ασέλγεια επί της αποδυναμωμένης, αποσαθρωμένης, απογοητευμένης ελληνικής κοινωνίας. Τόσο απλά.

Περιληπτικά

Η Κρίση της Ευρωζώνης οδήγησε τον μόνο σοβαρό ευρωζωνικό θεσμό που έχουμε, την ΕΚΤ, σε ένα προσβλητικά πυραμιδικό σχήμα χρηματοδότητης πτωχευμένων κρατών όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία κλπ. με στόχο την διατήρηση της πλάνης ότι τέτοια σχήματα μπορούν να διαιωνίζονται. Η πραγματικότητα είναι ότι, όπως όλες οι πυραμίδες, το σχήμα που επιβάλει η ΕΚΤ σε μια άβουλη ελληνική κυβέρνηση είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει. Γιατί συμμετέχει η ελληνική κυβέρνηση σε αυτήν την οφθαλμοφανή απάτη; Επειδή διακατέχεται από το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου (ας κερδίσουμε λίγο χρόνο μπας και, στο μεταξύ, «ρεφάρουμε»), αρνούμενη να μάθει το πολύ βασικό μάθημα της αριθμητικής και της ιστορίας ότι η επιμήκυνση μιας δημοσιονομικής πτώχευσης αποτελεί ασέλγεια πάνω σε εκείνους που θα κληθούν να καταβάλουν το κόστος της.

[1] Γιατί εγκληματικό το PSI; Επειδή είναι η πρώτη φορά στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας που ένα κράτος πτωχεύει (δηλαδή κουρεύει τα ομόλογά του) και, την ίδια στιγμή, καταφέρνει να αυξήσει το χρέος του! Θέλει όντως «ταλέντο» ένα τέτοιο «επίτευγμα».

Πηγή


Με τέτοια βιντεάκια, όχι τάγματα απαγωγών φτιάχνεις, αλλά και πακιστανικό ΣΔΟΕ!
Καμαρωτοί περήφανοι πολιτικοί πρωταγωνιστούν σε σκηνές απείρου κάλους με συμπρωταγωνιστές μελαμψούς επιβήτορες εκ Πακιστάν;
Μας έχει κάτσει στο λαιμό η ανυπαρξία κρατικής αντίδρασης μετά τα βίντεο φρίκης που ήλθαν στην δημοσιότητα και παρουσιάζουν πακιστανικά SS να απαγάγουν ομοεθνείς τους στην Αθήνα του 2012.

Είναι απίστευτο να παίζουν αυτά τα βίντεο εδώ και μέρες αλλά ο κύριος Ρουπακιώτης να σφυρίζει αδιάφορα και ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός να γίνεται συνεργός σε μία ανθρωπιστική τραγωδία που παραπέμπει σε οθωμανική κατοχή.

Μία πιθανή απάντηση μας έδωσε πρώην υψηλόβαθμος της πολιτικής σκηνής που τώρα είναι “παροπλισμένος”:

“Όταν αυτός ο τύπος (σσΟ: αναφερόταν σε υπερπροβεβλημένη περσόνα
της “κοινότητας”) κρατά στα χέρια του δέκα βίντεο στα οποία πρωταγωνιστούν καμαρωτοί πολιτικοί, υψηλότατα τραπεζικά στελέχη μαζί με νεαρούς πακιστανούς επιβήτορες, όχι απλώς SS φτιάχνεις, αλλά και ισλαμική ΣΔΟΕ. Ποιός θα τολμήσει να σ’ αγγίξει;”

Βρε λέτε γι’ αυτό να έχει τέτοια πέραση η Πάρος;

"Σαλιγκαρόστρατα" όπως την κατονόμασε παλιός της πιάτσας, σε προγενέστερη επικοινωνία λίγο μετά την δολοφονική ενέργεια του “νεαρού” πακιστανού.



Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ρίγη πολιτικού πανικού σκόρπισε σε όλη την Ευρώπη η ψυχρή δήλωση στη βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» του σοσιαλδημοκράτη Φινλανδού υπουργού Εξωτερικών Ερκι Τούομιογια:
«Πρέπει να αντιμετωπίσουμε ανοιχτά την πιθανότητα διάλυσης του ευρώ»!
Ηταν ο πρώτος Ευρωπαίος υπουργός που έθεσε δημοσίως και ωμά το ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Γηραιάς ηπείρου, οι οποίοι αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη εχθρότητα προς το ευρώ. Θεωρούν την οικονομική πολιτική που ασκείται εν ονόματι του κοινού νομίσματος αιτία της διαρκούς επιδείνωσης της ζωής τους τα τελευταία χρόνια. «Η διάλυση του ευρώ δεν σημαίνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Θα μπορούσε να κάνει την ΕΕ να λειτουργεί καλύτερα», πρόσθεσε ο Φινλανδός υπουργός.

«Νομισματικό ζουρλομανδύα (!) που προκαλεί δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους και καταστρέφει το μέλλον της Ευρώπης» αποκάλεσε το ευρώ ο ηγέτης της φινλανδικής Ακροδεξιάς Τίμο Σόινι, τονίζοντας ότι «είναι μόνο ζήτημα χρόνου αν θα φύγει από το ευρώ ο Νότος ή ο Βορράς» της Ευρώπης.

«Προετοιμάζεται για το τέλος της Ευρωζώνης η Φινλανδία» τιτλοφορούσε προχθές άρθρο της η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», τονίζοντας ότι ο Τούομιογια δεν είναι ο μόνος Φινλανδός υπουργός που έχει τέτοιες απόψεις. «Ηδη από τις αρχές Ιουλίου, η συνάδελφός του στο υπουργικό συμβούλιο και υπουργός Οικονομικών Γιούτα Ούρπιλαϊνεν έχει πει ότι η Φινλανδία δεν θα παραμείνει στο ευρώ πάση θυσία», υπενθύμιζε η γερμανική εφημερίδα. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Φινλανδία είναι από τους πιο αφοσιωμένους συμμάχους του Βερολίνου, αντιλαμβάνεται ότι το θέμα είναι σοβαρό.

Δεν είναι μόνο οι Φινλανδοί που αμφιβάλλουν για την επιβίωση του κοινού νομίσματος και προετοιμάζονται για την εξαφάνισή του. Πάταγο προκάλεσε το εξώφυλλο του τεύχους της περασμένης εβδομάδας του βρετανικού περιοδικού «Εκόνομιστ» το οποίο έδειχνε τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να μελετά ένα φανταστικό ντοσιέ με τίτλο: «Πώς να διαλύσετε το ευρώ». Το περιοδικό ισχυρίζεται ότι «μια χαοτική αποσύνθεση της Ευρωζώνης θα ήταν συμφορά» και καταλήγει: «Εκτός εάν η Μέρκελ επιβάλει τη γραμμή της, η επιλογή θα είναι ανάμεσα σε μια ακριβή διάλυση σύντομα και σε μια πραγματικά καταστροφική διάλυση αργότερα».

Ούτε καν οι Γερμανοί δεν πιστεύουν πια ακλόνητα στη διατήρηση του ευρώ και το ομολογούν στα σοβαρότερα έντυπά τους. «Τράπεζες, επενδυτές και επιχειρήσεις προετοιμάζονται για μια αποσύνθεση του κοινού νομίσματος», υπογράμμιζε στους τίτλους σχετικής ανάλυσής του το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αυτή την εβδομάδα. «Στα χρηματοπιστωτικά κέντρα όλου του κόσμου πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ανοιχτά ότι θα εκπληρωθεί η προφητεία του Μίλτον Φρίντμαν σύντομα» ομολογεί το περιοδικό, αναφερόμενο στην εξαρχής θέση του Αμερικανού νομπελίστα οικονομολόγου ότι το ευρώ είναι αδύνατον να επιβιώσει.

«Τι περιμένουν, λοιπόν, η Ιταλία, η Ισπανία και μετά από λίγο και η Γαλλία για να πουν στους Γερμανούς «ή εμείς ή εσείς», για να πουν ότι δεν μπορούμε να παραμείνουμε στο ευρώ υπ' αυτούς τους όρους;», έγραφε σε ένα εξαιρετικά επιθετικό πρωτοσέλιδο άρθρο της η μπερλουσκονική, δεξιά ιταλική εφημερίδα «Τζορνάλε» και συνέχιζε: «Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα, αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία». Δεν δίσταζε, μάλιστα, να προειδοποιήσει με εξαιρετικά ζοφερό τρόπο: «Προσοχή να μην έχουμε το ίδιο τέλος όπως το 1938, όταν οι μεγάλοι της Ευρώπης δεν αντιστάθηκαν στον Χίτλερ και μετά από έναν χρόνο η μισή Ευρώπη είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα»!

Ακρως απαισιόδοξη για τις δυνατότητες διασφάλισης της συνέχισης του ευρώ ήταν και η εφημερίδα «Ντι Τσάιτ», προσκείμενη στη σοσιαλδημοκρατική διανόηση της Γερμανίας. «Μια μάχη δεν χάνεται όταν πλησιάζουν οι εχθροί, αλλά όταν απομακρύνονται οι φίλοι. Αυτή είναι η καθοριστική αλλαγή στον αγώνα για το ευρώ τούτες τις μέρες. Ολοι το αποκηρύσσουν», έγραψε με εμφανή θλίψη.

«Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία», έγραψε η ιταλική «Τζορνάλε»





Της Ύδρας...! Δεν επικροτούμε την Φοροδιαφυγή, καταδικάζουμε όμως τα επικοινωνιακά τεχνάσματα!

Του Δρ. Κυριάκου Τόμπρα

Δεν επικροτούμε την φοροδιαφυγή.
Αυτό είναι σαφές.
Καταδικάζουμε όμως τα επικοινωνιακά τεχνάσματα κυβέρνησης και τρόικας.
Αυτά που έχουν στόχο την τρομοκράτηση των ελλήνων φορολογουμένων, ιδιωτών και επιχειρήσεων.

Ειδικότερα, όπως πολύ σωστά επισημαίνει προηγούμενη ανάρτηση, εκεί που χρωστάνε πολλά δεν εμφανίζεται όχι αστυνομία και ΜΑΤ, αλλά ούτε δικαστικός επιμελητής.
Κι ενώ είναι γνωστό ότι μεγάλες φορολογικές υποθέσεις συγκεκριμένων επιχειρηματιών, θάβονται στα υπόγεια των δικαστικών μεγάρων μέχρι την παραγραφή του αδικήματος και εν όψει του νέου νόμου που θα απαγορεύει την φυλάκιση για χρέη στο δημόσιο.

Μήπως κατάλαβε κανείς τί πραγματικά έγινε στην Ύδρα;

Ή μήπως η προπαγάνδα των φοροφυγάδων των ΜΜΕ (αυτοί και αν χρωστάνε σε Δημόσιο, ΙΚΑ, τράπεζες, ΔΕΗ, ΟΤΕ, κλπ.) διαστρέβλωσε την πραγματικότητα, με στόχο την δημιουργία ενός ακόμη επικοινωνιακού πυροτεχνήματος;

Στην Ύδρα λοιπόν, δεν επιτέθηκαν στο κλιμάκιο έλεγχου μόνο οι ντόπιοι μαγαζάτορες, αλλά και οι θαμώνες του συγκεκριμένου καταστήματος.
Κι αυτό επειδή οι απίστευτοι ελεγκτές συνέλαβαν παράνομα το γιο της ιδιοκτήτριας του εστιατόριου, ο οποίος όμως δεν είναι ο αγορανομικά υπεύθυνος του καταστήματος.
Συνέλαβαν δηλαδή, εντελώς παράνομα, λάθος άνθρωπο.

Επειδή η ιδιοκτήτρια μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας του νησιού και αυτοί έπρεπε οπωσδήποτε να επιστρέψουν στην Αθήνα, κουβαλώντας μαζί τους έναν κρατούμενο.
Όπως τα στρατεύματα κατοχής, που κουβαλάγανε τους αιχμαλώτους πόλεμου.
Για να δείξουν ότι έκαναν τη δουλειά τους και να μας πουλήσουν το μήνυμα ότι όλοι οι Έλληνες θα μεταφερόμαστε αλυσοδεμένοι στα κρατητήρια, μπορούμε δεν μπορούμε να πληρώνουμε τους εξωφρενικούς φόρους που χρειάζεται η κυβέρνηση για να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τις τράπεζες.

Αυτό έγινε και τίποτε άλλο.

Θέλετε απόδειξη;

Όταν ο κρατούμενος προσήχθη με τις χειροπέδες στο δικαστήριο για να δικαστεί με την διαδικασία του αυτοφώρου, αφέθη ελεύθερος, χωρίς να του απαγγελθεί κατηγορία και χωρίς να του ασκηθεί ποινική δίωξη.
Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν ήταν αυτός ο αγορανομικά υπεύθυνος και νόμιμος εκπρόσωπος του καταστήματος.

Τι σημαίνει δηλαδή αυτό;
Παράνομη σύλληψη λάθος ανθρώπου! Ή μήπως θα έπρεπε να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση εξουσίας;

Και έχουν και το θράσος να ρωτάνε γιατί τους πλακώσανε στο ξύλο;
Να τους πετάξουνε στην θάλασσα έπρεπε.

Υγ. 1: Τα ΜΜΕ που λύσσαξαν από χθες για να σωφρονίσουν τους Έλληνες φοροφυδάγες της ταραμοσαλάτας και του εσπρέσσο, έχουν άδεια λειτουργίας;
Λειτουργούν νόμιμα;
Έχουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα;
Απασχολούν ανασφάλιστο προσωπικό;
Είναι ενήμερα τα θαλασσοδάνειά τους στις τράπεζες;
Πληρώνουν ΔΕΗ και ΟΤΕ ή τους φεσώνουν και μετά φωνάζουν ότι οι ΔΕΚΟ είναι ελλειμματικές ;

Υγ. 2: Επί του ιδίου ερωτήματος, τι απαντούν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;

Υγ 3.: Είναι νόμιμο και ηθικό να φυλακίζονται Έλληνες πολίτες, επειδή αδυνατούν να πληρώσουν εφορία και ΙΚΑ, όταν τα χρήματα αυτών των οφειλών η κυβέρνηση επιδιώκει να τα εισπράξει μόνο και μόνο για να τα χαρίσει στις τράπεζες, με τα δάνεια του EFSF, μέσω του PSI;

υγ. 4: Όταν αποφυλακιστούν με το καλό οι Έλληνες πολίτες που είναι στη φυλακή για χρέη στο ΙΚΑ, θα έχουν άδικο αν σαπίσουν στο ξύλο αυτούς που τους έστειλαν στη φυλακή, επειδή αδυνατούσαν να πληρώσουν τα 16 δισ. που έφαγαν οι τράπεζες από τα ασφαλιστικά ταμεία, με το ξεφόρτωμα των ομόλογων του PSI;

Υγ. 5: Σε λίγο καιρό θα επιστρατευθούν οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ. Θα τους φέρουν από το Κόσοβο. Γιατί ακόμη και αστυνομικοί, στρατιωτικοί και ματατζήδες θα έχουν γίνει κατ’ ανάγκη φοροφυγάδες, προκείμενου να πάνε ένα κομμάτι ψωμί στο σπίτι τους.

Dr. Kiriakos Tobras