Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Μαρ 2015


Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Βερολίνο προβάλλεται, ορθώς, από το μεγαλύτερο μέρος των μέσων ενημέρωσης ως κρισιμότατη καμπή διαπραγμάτευσης για την ελληνική οικονομία, αν και δεν έλειψαν πάλι οι γραφικές φωνές περί «εξαναγκασμού» της καγκελαρίου στην αποστολή πρόσκλησης προς τον πρωθυπουργό.

Στην πραγματικότητα, η κυρία Μέρκελ έχει ήδη ακυρώσει, ντε φάκτο, το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης για την έγερση ζητήματος πολιτικής διαπραγμάτευσης και μεγαλύτερης αλληλεγγύης κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., αύριο, στις Βρυξέλλες. Ακόμα κι αν υπήρχε περιθώριο τέτοιας συζήτησης ή αν ο Ελληνας πρωθυπουργός καταφέρει να το αναδείξει με μια παρέμβαση ελάχιστων λεπτών (ή σε μια ξεχωριστή σύσκεψη), κανένας άλλος από τους παριστάμενους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων δεν έχει πλέον συμφέρον να αναμειχθεί στην αντιπαράθεση.

Η αιτία σιωπής και τήρησης αποστάσεων από τους εταίρους είναι ότι το θέμα εξελίχθηκε σε διμερή διαφορά Ελλάδας - Γερμανίας. Ακόμα κι αν η διαπίστωσή τους δεν είναι αληθής, όλοι έχουν συμφέρον να υποκρίνονται ότι εξελίχθηκε σε διμερές πρόβλημα κατά πολιτική επιλογή της Αθήνας. Δυστυχώς, η (εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης) διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από την επομένη των εκλογών και η σπατάλη χρόνου σε «βαρουφακισμούς» μέχρι και σήμερα αξιοποιήθηκαν, όπως ήταν οφθαλμοφανές και αναμενόμενο, από το διπλωματικό οδοστρωτήρα του Βερολίνου.

Η κυρία Μέρκελ, ο υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε και, δευτερευόντως, ο υπουργός Εξωτερικών Φ. Στάινμαγερ εκμεταλλεύτηκαν τον άφθονο χρόνο που τους πρόσφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πριν και μετά τη μεταβατική συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, για να κλείσουν τα όποια μέτωπα και τις όποιες χαραμάδες με άλλες κυβερνήσεις και φορείς. Η Γαλλία έλαβε διετή παράταση για την υπέρβαση του ελλείμματός της, οι χώρες του Νότου επιβεβαίωσαν ρυθμίσεις που τις διαχωρίζουν από την «ξεχωριστή» περίπτωση της Ελλάδας και οι διαφορές απόψεων ΔΝΤ - Γερμανίας λειάνθηκαν σε μεγάλο βαθμό.

Ο δε πρόεδρος της Κομισιόν Ζ. Γιούνκερ ελέγχεται πλήρως από το Βερολίνο το οποίο, αφού τον εξευτέλισε κατά τη διαδικασία εκλογής του το καλοκαίρι, έχει αναδειχθεί σε αποκλειστικό και διαρκή κριτή των επιδόσεών του. Είναι απορίας άξιον πώς και η κυβέρνηση Τσίπρα επανέλαβε το λάθος της κυβέρνησης Σαμαρά (για το οποίο η «δημοκρατία» προειδοποιούσε από τον Οκτώβριο), αναμένοντας ότι ο κ. Γιούνκερ έχει ειδικό βάρος και θα (μας) τα λύσει όλα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την 1η Φεβρουαρίου ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης εξήγγειλε «οδικό χάρτη» Τσίπρα - Γιούνκερ για πολιτική συμφωνία εντός ολίγων ημερών, ενώ ακόμα και μέχρι το πρωί της περασμένης Παρασκευής 13 Μαρτίου το Μαξίμου άφηνε να διαρρεύσει επικείμενη συμφωνία για κονδύλια από το «αναπτυξιακό πακέτο Γιούνκερ». Αντ' αυτών, ο πρόεδρος της Κομισιόν δήλωσε, εν ψυχρώ, ότι «δεν έχει υπάρξει πρόοδος στα συμφωνηθέντα και δεν είμαι ικανοποιημένος», ενώ ακόμα και ο ευρωυπάλληλος Μ. Σχοινάς προχθές προσέβαλε δημόσια τον πολιτικό λόγο του πρωθυπουργού, δηλώνοντας ότι προέχει η πρόοδος στα τεχνικά θέματα.

Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οι ελληνογερμανικές συζητήσεις της προσεχούς Δευτέρας θα είναι οι σκληρότερες από την αρχή της κρίσης. Εγκυρες πληροφορίες από τη γερμανική πρωτεύουσα αναφέρουν ότι οι όποιες υποσχέσεις διευκόλυνσης, μέσω αύξησης του ορίου έκδοσης εντόκων γραμματίων ή χορήγησης τμήματος από την εκκρεμή δόση των 7,2 δισ., θα εξαρτηθούν όχι μόνον από την ολοκλήρωση των συζητήσεων με τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας και το Brussels Group στην παρούσα φάση, αλλά και από τη δέσμευση χειροπιαστής προόδου τους και τις επόμενες εβδομάδες.

Κατά τις ίδιες πηγές, μια ευρύτερη πολιτική συζήτηση έχει τον κίνδυνο να ομοιάζει περισσότερο με όσα ακολούθησαν τη Σύνοδο των Καννών, τον Νοέμβριο του 2011, με την προειδοποίηση των εταίρων ότι ενδεχόμενο δημοψήφισμα (ή παρόμοια διλήμματα) θα αφορά την επιλογή μεταξύ ευρώ και δραχμής και όχι την επιλογή μεταξύ σκληρών ή ηπιότερων μέτρων.

Με αυτά τα δεδομένα, η γερμανική πλευρά, όπως έχει ήδη διαφανεί από τον (μη διαψευσθέντα) διάλογο Σόιμπλε - Βαρουφάκη περί υποβοηθούμενης εξόδου από το ευρώ, εξετάζει τρία ενδεχόμενα: πρώτον, το Grexit, δεύτερον, μια βήμα βήμα (step by step) προσέγγιση και, τρίτον, ίσως (σε μεταγενέστερο χρόνο) ελάφρυνση του χρέους με την επιμήκυνση πληρωμών και μειωμένα επιτόκια.

Το εσωκομματικό και πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση και, κατ' επέκταση, για την Ελλάδα ολόκληρη είναι ότι, χωρίς τη διαδικασία step by step, που προϋποθέτει σκληρότατα μέτρα λιτότητας (όπως κι αν βαφτιστούν), θα απολεσθεί για πάντα η ευκαιρία για το χρέος και οι πάντες θα μας ωθούν προς πολύ χειρότερες επιλογές και κατευθύνσεις.

Πηγή "δημοκρατία"
* Εκδότης του περιοδικού «Aμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Δεν υπάρχει περίπτωση να δεχθεί η ελληνική εξωτερική πολιτική "δύο μέτρα και δύο σταθμά". Το να κρατάς τις συμμαχίες σου δεν σημαίνει να υποκλίνεσαι. Και τέτοια εξωτερική πολιτική υποταγής δεν πρόκειται από μένα και από αυτή τη κυβέρνηση να βρει υποστήριξη». 
Αυτό τόνισε ο Νίκος Κοτζιάς μιλώντας για τις  πρωτοβουλίες της εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων έξι εβδομάδων, αλλά και τη στόχευση του υπουργείου Εξωτερικών στο μέλλον, ενημερώνοντας τη διαρκή επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

Βασικό σημείο, όπως είπε, είναι η «άνοδος της σημασίας της εξωτερικής πολιτικής, ένας τομέας δράσης που είχε υποχωρήσει τα τελευταία χρόνια» και η προσπάθεια για διαπραγματευτικούς λόγους «να μετατεθεί η θεματολογία από την οικονομία σε μία πολιτική αντίληψη με γεωπολιτική διάσταση μέσα σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ρευστότητα και αποσταθεροποίηση στο τρίγωνο Ουκρανία-Λιβύη-Μ. Ανατολή, όπου η Ελλάδα θα μπορούσε να συμβάλει».

Ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε στις δύο πρωτοβουλίες του ΥΠΕΞ τόσο για τη προστασία του πληθυσμού στη Μαριούπολη, όσο και αυτή των χριστιανικών πληθυσμών στη Μ. Ανατολή, με την τελευταία να έχει εξελιχθεί σε μια πρωτοβουλία συντονισμού με Κύπρο, Ιταλία, Γαλλία και Ολλανδία, στο πλαίσιο της οποίας έχει συνταχθεί ένα κείμενο και ετοιμάζεται μία διεθνής συνδιάσκεψη τον Μάιο με επίκεντρο αυτούς τους πληθυσμούς και την πολυπολιτισμικότητά τους.

Ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε, επίσης, στις αλλαγές που ετοιμάζονται στο ΥΠΕΞ, με κυριότερη τη σύσταση μίας τριμελούς κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα ελέγχει τα απόρρητα του υπουργείου, ώστε να ελέγχεται και ο υπουργός.

Η χώρα, όπως σημείωσε, έχει ευρύτερες δυνατότητες λόγω των πολιτιστικών, θρησκευτικών, ιστορικών δεσμών με αναδυόμενες χώρες όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα, που διαθέτουν ισχυρή παρουσία στο διεθνές οικονομικό και πολιτικό στερέωμα, και θα μπορούσε να συμβάλει και σε μια εθνική πολιτική απέναντι σε αυτά τα κράτη, αλλά και σε μία ευρωπαϊκή πολιτική, για «μία Ελλάδα που δεν ακολουθεί, αλλά συμβάλει, επηρεάζει και παλεύει για τις απόψεις της εντός των διεθνών οργανισμών».

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, κ. Κοτζιάς επισήμανε ότι η Τουρκία θα πρέπει να συμβάλει στην προώθηση ενός διαλόγου για τη δίκαιη λύση του Κυπριακού, ενώ για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ σημείωσε ότι είναι ένα διεθνές ζήτημα, ότι δεν πρέπει να υπάρχουν εκδηλώσεις σφετερισμού της ιστορίας και αλυτρωτισμού, και σε αυτή την κατεύθυνση η Ελλάδα έχει διατυπώσει μία πρόταση, η οποία θα συζητηθεί τον Απρίλιο, για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) αφενός για την επίλυση πρακτικών θεμάτων και αφετέρου για τη δημιουργία καλύτερου κλίματος που θα διευκολύνει τις συζητήσεις στον ΟΗΕ.

Σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο υπουργός Εξωτερικών τάχθηκε υπέρ των ΜΟΕ, «αλλά όχι υπό καθεστώς απειλών», και αναφερόμενος στην αύξηση των παραβιάσεων τόνισε την «ανάγκη να γίνονται όλες οι διαπραγματεύσεις στη βάση του διεθνούς δικαίου, της αξιολόγησης των ΜΟΕ και της άρσης του casus belli που έχει διατυπώσει η Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια για την επέκταση των ελληνικών υδάτων».

Στην τοποθέτηση τού κ. Κοτζιά, βουλευτές όλων των κομμάτων έθεσαν ερωτήματα γύρω από πολλά θέματα, όπως οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία, την Κίνα, το Ισραήλ, και την Αλβανία, διατυπώθηκαν αυστηρές κριτικές, κυρίως για το θέμα της απομόνωσης της χώρας στην Ευρώπη, ενώ δημιουργήθηκε και ένα ”θερμό επεισόδιο” ανάμεσα στον βουλευτή της ΝΔ Κωνσταντίνο Τασούλα και τον υπουργό, όταν ο πρώτος αναφέρθηκε «στην καριέρα που έκαναν οι αριστεροί, όταν ήταν της μόδας στην Ελλάδα να είσαι αριστερός» απευθυνόμενος και στον κ. Κοτζιά, ο οποίος του ζήτησε να ανακαλέσει, αρνούμενος -όπως είπε- να δεχθεί προσωπικές επιθέσεις.

Στη δευτερολογία του, ο κ. Κοτζιάς τόνισε ότι «δεν είναι απομόνωση για τη χώρα μας το να πείθουμε για την ανάγκη συμβιβασμού στο θέμα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας», ούτε είναι αποκλεισμός για την Ελλάδα «όταν η ΕΕ είναι ένα θεσμικό σύστημα δικαίου, βάσει το οποίου οφείλει να λειτουργεί και στα ζητήματα που υπάρχει ομοφωνία». Ούτε, όπως προσέθεσε, είναι αφορισμός «η αποκατάσταση της ισότητας και της ίσης παρουσίας της χώρας στους διεθνείς θεσμούς».

«Αυτή η ισοτιμία, σε κάποιους που είχαν συνηθίσει να έχουμε εξαρτημένα αντανακλαστικά δεν αρέσει, αλλά θα πρέπει να συνηθίσουν ότι η Ελλάδα έχει εξωτερική πολιτική με δική της φωνή, που τη θεωρεί στοιχείο το οποίο πρέπει να συνδιαμορφώνει την τελική απόφαση και όχι στοιχείο που πρέπει να ακολουθεί την απόφαση και να αποδεικνύει ότι είναι καλό και υπάκουο παιδί. Αυτός είναι ο βασικός προσανατολισμός: η αποκατάσταση της φωνής της χώρας και της ισότιμης παρουσίας της» προσέθεσε.

Ο κ. Κοτζιάς αναφέρθηκε, επίσης, στα πεδία βολής της Τουρκίας και στο τελευταίο επεισόδιο, λέγοντας ότι κανείς στην ΕΕ δεν έχει το δικαίωμα να πιέζει σε ειδικού ενδιαφέροντος εθνικά ζητήματα και πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να υποχωρεί προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της Τουρκίας». «Δεν μπορεί να ζητούν από την Ελλάδα κυρώσεις προς τρίτες χώρες και ταυτόχρονα ο κερδισμένος από αυτές τις κυρώσεις να είναι η Τουρκία» είπε.

Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Μπροστά μας, ακριβώς μπροστά μας, βρίσκονται σήμερα αποφάσεις που θα κρίνουν την ιστορική πορεία της πατρίδας μας για δεκαετίες. Το δίλημμα συμπυκνώνεται στην επιλογή ανάμεσα σε δύο σενάρια.

Σενάριο πρώτο, η παραμονή στο ευρώ με την αποδοχή ενός νέου μνημονίου πολύ σκληρότερου από τα προηγούμενα, άρα οριστική υπαγωγή της χώρας μας στην σφαίρα επιρροής του Βερολίνου, οριστική απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, μετατροπή του ελληνικού κράτους σε υποβαθμισμένη αποικία και συνέχιση εις το διηνεκές της μνημονιακής πολιτικής.

Σενάριο δεύτερο: επιστροφή στην δραχμή, παραγωγική ανασυγκρότηση εκ του μηδενός με δικές μας δυνάμεις, και η αναγκαία ριζική πολιτική ανανέωση και εξυγίανση που την προϋποθέτει. Σενάριο ασφαλώς που προϋποθέτει σκληρή εργασία και υπευθυνότητα, αλλά οδηγεί στην ανάκτηση της ελευθερίας μας.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτήν την ιστορική απόφαση δεν μπορεί να την επωμιστεί μία κυβέρνηση συνεργασίας, που εκπροσωπεί περίπου το 40% του εκλογικού σώματος, όσο κι αν περιβάλλεται σήμερα από ευρεία αποδοχή. Ούτε μία κυβέρνηση ευρύτερης σύνθεσης, ούτε κάν μία οικουμενική κυβέρνηση.
Για μία τόσο σοβαρή απόφαση, πρέπει να αποφανθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Διότι αυτός θα επωμιστεί το βάρος της υλοποίησής της, αυτός θα υποστεί τις συνέπειες, οπότε αυτός πρέπει αναλάβει και την ευθύνη.
Το ερώτημα δεν πρέπει να τεθεί στον λαό με την προκήρυξη νέων εκλογών.
Διότι στην προεκλογική εκστρατεία κάθε πλευρά θα συσκευάσει την πολιτική της με το κατάλληλο επικοινωνιακό περιτύλιγμα, ώστε να αποσπάσει την συγκατάθεση των ψηφοφόρων.
Εξάλλου, προεκλογικά ο πολιτικός λόγος είναι εσκεμμένα ασαφής, παραπλανητικός και αντιφατικός.
Το ερώτημα πρέπει να τεθεί στον ελληνικό λαό με δημοψήφισμα. Και μάλιστα όσο γίνεται σαφέστερο, ώστε να είναι ξεκάθαρο το διακύβευμα.
Ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ της παραμονής στην ευρωζώνη με πλήρη αποδοχή των όρων των δανειστών μας και της επιστροφής στην δραχμή.
Κατά το διάστημα που θα προηγηθεί του Δημοψηφίσματος, θα διεξαχθεί ανοιχτή δημόσια συζήτηση με τεκμηριωμένα επιχειρήματα.
Οι υποστηρικτές των δύο εναλλακτικών απόψεων θα έχουν το δικαίωμα να παρουσιάσουν επί ίσοις όροις τις θέσεις τους. Ίσως μάλιστα τα κόμματα θα ήταν καλό να αφήσουν τα στελέχη τους να αποφασίσουν ελεύθερα τι θα ψηφίσουν.
Να μην είναι μία κομματική αντιπαράθεση, αλλά μία ανοιχτή συλλογική διαδικασία σαν την Εκκλησία του Δήμου.
Η κυβέρνηση θα περιοριστεί στον ρόλο του συντονιστή αυτής της διαδικασίας. Όταν ο κυρίαρχος λαός αποφασίσει, τότε η κυβέρνηση θα εφαρμόσει την απόφασή του.
Αυτό σημαίνει δημοκρατία.
Μέχρι σήμερα, σε όλη την διάρκεια της Μεταπολίτευσης, και παρ’ όλο που το Σύνταγμα προβλέπει την διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος για μείζονα εθνικά ζητήματα, δεν έγινε ούτε ένα δημοψήφισμα.
Ενώ ελήφθησαν δεκάδες κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της χώρας, οι κυβερνήσεις απέφυγαν σαν «τον διάολο το λιβάνι» να απευθυνθούν στον λαό.
Αντιθέτως, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το δημοψήφισμα είναι κοινή πρακτική.
Εδώ, φαίνεται, ο λαός θεωρείται ανώριμος ή επικίνδυνος, ενώ οι πολιτικοί μας πάνσοφοι.
Ο Ελληνικός λαός δεν ερωτήθηκε αν επιθυμούσε να ενταχθεί στην Ευρωζώνη. Ας ερωτηθεί τουλάχιστον εάν επιθυμεί να παραμείνει, υπό τις προϋποθέσεις που τίθενται.
Όλοι θα σεβαστούμε την απόφασή του.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Μια τρομακτική αποκάλυψη έκανε ο δημοσιογράφος Paul Mason στο channel 4. Αποκάλυψε πως η Κομισιόν δια στόματος του Ντέκλαν Κοστέλο, διευθυντή στη Διεύθυνση Οικονομικών Υποθέσεων και μέλος της «πάλαι ποτέ» τρόικα, έστειλε επιστολή στο Ελληνικό Υπ. Οικονομικών και απαιτεί να μην ψηφιστούν από την Ελληνική Βουλή τα νομοσχέδια για την ανθρωπιστική κρίση και για τις εκατό δόσεις σε εφορία και ταμεία. Αναφέρει ουσιαστικά ότι εάν δεν ελεγχθούν και υποδειχθούν από τους χαρτογιακάδες της Ε.Ε. τα νομοσχέδια, θα θεωρηθεί ότι, η νόμιμα εκλεγμένη Ελληνική κυβέρνηση, προχωρά σε μονομερείς ενέργειες, απειλώντας ουσιαστικά ότι αποτελεί παραβίαση της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου και θα έχει συνέπειες.

Με αυτό το βέτο - εντολή – εκβιασμό η Ε.Ε. παραδομένη πλήρως στο σκληρό Γερμανικό επεκτατισμό κηρύσσει επίσημα τον πόλεμο στους φτωχούς και σε όσες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τολμήσουν να δώσουν οποιασδήποτε μορφής ανακούφιση στους «άθλιους» και κατατρεγμένους.

Παρόλο που σχεδόν το 20% των Ευρωπαίων πολιτών και σχεδόν το 35% των Ελλήνων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθεί να απαγορεύσει να δοθεί οποιασδήποτε μορφής ανακούφιση στους κατατρεγμένους. Και βέβαια απαγορεύει το δικαίωμα μιας νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης να στηρίξει τα φτωχά στρώματα του Λαού.

Νωρίτερα ο πτυχιούχος αγροτικής οικονομίας Ολλανδός Πρόεδρος του Eurogroup, κος Ντάισελμπλούμ είχε απείλησε την Ελλάδα με σενάριο Κύπρου. Είχε πάρει τη σκυτάλη από τον κο Σόιμπλε ο οποίος δε δίστασε να μιλήσει απαξιωτικά και προσβλητικά για την Ελληνική κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό. Δεν μπορεί να χωνέψει ότι ο Ελληνικός Λαός έκανε στην άκρη τους ανθρώπους του, Σαμαρά, Βενιζέλο και Χαρδούβελη και ψήφισε αντίθετα από ότι ο ίδιος απαιτούσε.
Πρώτος το χορό σέρνει ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου κος Σουλτς που με κάθε ευκαιρία απαιτεί από τον Έλληνα Πρωθυπουργό να διώξει τον κο Καμμένο από την κυβέρνηση και να συγκυβερνήσει με τον εκλεκτό του, κύριο Θεοδωράκη, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στα εσωτερικά της χώρας.

Η σημερινή εξέλιξη δείχνει με τον πιο τραγικό τρόπο πώς το όραμα της Ευρώπης των Λαών έχει γίνει εφιάλτης αλλά και ο πολιορκητικός κριός του Γερμανικού επεκτατισμού και της επιβολής μια «δημοκρατικής μοναρχίας» με μονάρχη την Γερμανική ελίτ.

Η προσπάθεια διάλυσης του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη είναι στρατηγική επιλογή της Γερμανικής ελίτ και θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο, θεμιτό και αθέμιτο για να το πετύχει. Για αυτό οι Ευρωπαϊκοί Λαοί με πρώτο τον Ελληνικό που δέχεται αήθη επίθεση αυτή τη στιγμή, πρέπει να αντισταθούν και να παλέψουν για Δημοκρατία και αξιοπρέπεια καθώς ο ολοκληρωτισμός πλέον είναι προ των πυλών…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Επιτροπή για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους ξελασπώνει τις μνημονιακές κυβερνήσεις


Ανάποδα ξεκινάει την έρευνα η νεοσυσταθείσα Επιτροπή που ανακοίνωσε η πρόεδρος της Βουλής, κυρία Κωνσταντοπούλου. Αντί να ανοίξει τους φακέλους των "πειραγμένων" στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ που ως επιχείρημα προέβαλε ο κ. Γ. Παπανδρέου για να επιβληθεί στην Ελλάδα μνημόνιο, η Επιτροπή θα ελέγξει όλες τις μίζες, δάνεια και προμήθειες που πιθανόν να βρει ότι πήραν κομματικά στελέχη προ μνημονίου. Από το 2010 οι Έλληνες δεν έχουν Ανθρώπινα Δικαιώματα και η κυβέρνηση ψάχνει ποιος έφαγε τα λεφτά.

Ο ελληνικός λαός περιμένει ότι η εν λόγω Επιτροπή, η οποία ήταν προεκλογική εξαγγελία της συγκυβέρνησης θα άνοιγε καταρχάς τα στοιχεία με τα οποία η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ παρέδωσε την εθνική κυριαρχία σε Ε.Ε, ΕΚΤ και ΔΝΤ. Όμως για την συγκυβέρνηση αυτή την στιγμή το χρέος της Ελλάδας είναι αποδεκτό εφόσον ο έλεγχος θα αφορά αμαρτήματα προηγούμενων χρόνων και όχι του άμεσου παρελθόντος.

Η διαδικασία που θα τηρηθεί για την Επιτροπή, όπως ανακοινώθηκε, από την πρόεδρο της Βουλής θα είναι πολύ χρονοβόρα. Θα ξεκινήσει από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων και θα καταλήξει στο γιατί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2010 έβαλε άνευ όρων την χώρα σε μνημόνιο.

Βέβαια, η Επιτροπή δεν αγγίζει καθόλου την περίοδο του 2001, χρονιά την οποία η κυβέρνηση Σημίτη έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ. Δεν θα εξετάσει αν τα στοιχεία που παρέδιδε η κυβέρνηση Σημίτη στην Ε.Ε ήταν αυτά που θα επέτρεπαν άνευ επιπτώσεων να μπει η Ελλάδα στην Οικονομική Νομισματική Ένωση. Χρονιά που ξεκίνησε το μεγάλο πανηγύρι της υποτίμησης 340,75% του εθνικού νομίσματος της χώρας. 

Οι Έλληνες από το 2010 είναι νομίμως Αποικία

"Η συγκρότηση της Επιτροπής προχωρά με το δεδομένο της έκδοσης ψηφίσματος το 2014 από τη Γενική Συνέλευσης του ΟΗΕ, το οποίο επισημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν με εργαλείο το χρέος να υπάρχει περιστολή δικαιωμάτων", δήλωσε η κυρία Κωνσταντοπούλου.

Από τη μια η κυβέρνηση δίνει το χέρι σε καταπατητές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κάνοντας νέες συμφωνίες και από την άλλη τους κατηγορεί ως απάνθρωπους. Το Σεπτέμβριο του 2014 οι Έλληνες έμαθαν για ποιο λόγο αν και αυτοκτονούν, αν και λιποθυμούν από την πείνα, αν και έχουν χάσει οποιαδήποτε δικαίωμα εργασίας και αξιοπρέπειας η Ε.Ε και ο ΟΗΕ δεν επεμβαίνει.

Την απάντηση την είχε δώσει τότε ο Επίτροπος της Κομισιόν, Κατάινεν: "Στις χώρες του Μνημονίου δεν χωρούν δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα διότι το Μνημόνιο δεν είναι Ενωσιακό Έγγραφο (δάνειο έδωσε και το ΔΝΤ) με αποτέλεσμα η Χάρτα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τους Έλληνες να μην ισχύει".

Αντί λοιπόν, να κατηγορηθούν όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 ότι υπέγραψαν ή τηρήσαν και τηρούν μνημονιακούς όρους οι οποίοι αφαιρούν τους Έλληνες το δικαίωμα να είναι Άνθρωποι, η κυβέρνηση κάνει λογιστικό έλεγχο για τις μίζες πολιτικών προδόταρων που έβαζαν χρέος στην Ελλάδα με σκοπό να φθάσει η κατάσταση στο Μνημόνιο.

Αυτή την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές οι Έλληνες ακόμη δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα βάση μνημονίου να κατηγορήσουν τους θύτες και τους εταίρους-δανειστές για δόλιες εγκληματικές ενέργειες εναντίον ενός λαού.

Η Ε.Ε κατάργησε την αξιοπρέπεια

Η Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε που εγκρίθηκε το 1999 από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στην Κολωνία και είναι σε ισχύ από το 2009 με την Συνθήκη της Λισαβόνας, κάλυπτε τους Έλληνες μόνο για ένα χρόνο. Από το 2010 οι Έλληνες μπήκαν σε αναγκαστική κατάργηση των δικαιωμάτων τους αν και ξεχρεώνουν ακόμα το δάνειο του Μνημονίου μέσα από δανειακές συμφωνίες που υπογράφει και η σημερινή κυβέρνηση.

Έξι είναι οι ισότιμες για όλους τους πολίτες των κρατών-μελών της Ε.Ε αξίες. Οι πέντε πρώτες από αυτές έχουν καταστρατηγηθεί για τους Έλληνες εις το βωμό του κέρδους της ίδιας της Ε.Ε.

Αξιοπρέπεια: (ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, απαγόρευση της δουλείας και της καταναγκαστικής εργασίας)

Ελευθερία: (δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια, σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δικαίωμα γάμου και δικαίωμα ίδρυσης οικογένειας, ελευθερία σκέψης συνείδησης και θρησκείας, ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, ελευθερία του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, ελευθερία των τεχνών και των επιστημών, δικαίωμα εκπαίδευσης, επαγγελματική ελευθερία και δικαίωμα στην εργασία, ελευθερία ίδρυσης επιχείρησης δικαίωμα ιδιοκτησίας, δικαίωμα ασύλου, προστασία σε περίπτωση απομάκρυνσης, επαναπροώθησης και απέλασης)

Ισότητα: (ισότητα έναντι του νόμου, μη διάκριση, πολιτισμική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία, ισότητα ανδρών και γυναικών, δικαιώματα του παιδιού, δικαιώματα των ηλικιωμένων, ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες).

Αλληλεγγύη: (δικαίωμα στην πληροφόρηση και στη διαβούλευση με τους εργαζομένους στο πλαίσιο της επιχείρησης, δικαίωμα διαπραγματεύσεων και συλλογικών ενεργειών, δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες ευρέσεως εργασίας, προστασία έναντι αδικαιολόγητης απόλυσης, δίκαιοι και ισότιμοι όροι εργασίας, απαγόρευση της εργασίας των παιδιών και προστασία των εργαζόμενων νέων, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική αρωγή, προστασία της υγείας, πρόσβαση σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, προστασία του περιβάλλοντος, προστασία των καταναλωτών)

Δικαιοσύνη: (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα υπεράσπισης, αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας αξιόποινων πράξεων και ποινών, δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη).

Ιθαγένεια: (δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τις δημοτικές εκλογές, δικαίωμα χρηστής διαχείρισης, δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, δικαίωμα αναφοράς, ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή, διπλωματική και προξενική προστασία).

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ζούμε πραγματιστικά καταπληκτικές στιγμές! Οι πολιτικές παρατάξεις που υποτίθεται ότι πάντα κόπτονταν για την εθνική κυριαρχία, για τα εθνικά μας συμφέροντα, για την ελληνορθόδοξη μας ταυτότητα, είναι αυτές που τα παρέδωσαν όλα χωρίς κανένα ενδοιασμό, που οδήγησαν την χώρα σε ξένη κατοχή, που κατέστρεψαν κάθε έννοια της εθνικής μας ταυτότητας.

Αντίθετα αυτοί που υποτίθεται ότι ήταν πάντα κατά των εθνικών προτύπων, φέρονται σαν οι κύριοι υπερασπιστές της εθνική μας κυριαρχίας. Είναι αυτοί που αγωνίζονται για την εθνική ανεξαρτησία. Είναι αυτοί που μιλούν την γλώσσα της Ελλάδας στους ξένους ανθέλληνες τοκογλύφους. Αυτοί οι εταίροι θέλουν την χώρα μας να είναι σαν τον…γάιδαρο του Νασραντίν Χότζα.

Επί πέντε σχεδόν χρόνια ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση ξένης κατοχής που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία του ελληνισμού.
Ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση εθνικής προδοσίας που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία μας. 
Ζούμε μια πρωτοφανή λαίλαπα που έχει καταστρέψει την ελληνική κοινωνία, την ελληνική οικονομία.

Ως εδώ και μη παρέκει!
Έπρεπε να ανέβει στην εξουσία ένας άθεος αριστερός με κομουνιστικές προδιαγραφές πρωθυπουργός, για να ακούσουμε ξανά την γλώσσα της εθνικής αξιοπρέπειας την γλώσσα της εθνικής κυριαρχίας;

Κάποτε μας έλεγαν ότι οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τις περιούσιες και τα σπίτια μας.
Σήμερα όλα αυτά θέλει να μας τα πάρει η Ευρωπαϊκή ένωση και οι ντόπιοι δοσίλογοί τους που αυτο-ονομάζονται δεξιοί, φιλελεύθεροι και… δεν συμμαζεύεται.

Πρέπει όλοι να συνστρατευτούμε κάτω από την σημαία της εθνικής κυριαρχίας που έχει τόσο τραυματιστεί τα τελευταία χρόνια.
Αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα τερατούργημα που το κατασκεύασαν γερμανικά διεστραμμένα δημιουργήματα. 
Θα πρέπει να τους δείξουμε πως ξέρουμε να υπερασπιζόμαστε αυτή την χώρα που είναι δώρο Θεού για τους κατοίκους της.
Θα πρέπει να τους δείξουμε πως έχουμε σαφή επίγνωση της άξιας του «οικόπεδου» που λέγεται Ελλάς.
Θα πρέπει να τους δείξουμε πως ξέρουμε να αξιοποιούμε την γεωπολιτική αξία της χώρα μας, τον μεγάλο εθνικό μας πλούτο με μόνο κριτήριο τα εθνικά μας συμφέροντα και τίποτα άλλο.

Η ιστορία μας δεν θα τελειώσει εδώ για το χατίρι τους!

Φτάνει πια!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος

Είναι πανθομολογούμενο, ότι η κρίση που μαστίζει την χώρα μας δεν είναι μόνο ελληνική αλλά πανευρωπαϊκή. Με διάφορες παραλλαγές, ποσότητες και επιπτώσεις, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο σοβαρές, τα προβλήματα αφορούν, πλήττουν ή απλώς αγγίζουν ολόκληρη των Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έχει σημασία λοιπόν, εξετάζοντας τα προβλήματα αυτά, να τα εντοπίσουμε, τόσο στο ευρωπαϊκό όσο και στο εθνικό μας επίπεδο. Και να προσεγγίσουμε τους πιθανούς δρόμους ορθής αντιμετώπισής τους. Χωρίς φιοριτούρες και αυταπάτες. Με καθαρότητα και ρεαλισμό. Που είναι οι καλύτερες βάσεις, για την αντιμετώπιση και της κοινωνικής πλευράς της πολύπλευρης κρίσης.

ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Να τελειώνουμε με τις αυταπάτες και τις "γελοιότητες" των Brussels Group και άλλων ονοματολογιών. Κοινό νόμισμα χωρίς ενιαίο φορολογικό σύστημα δεν έχει προοπτική.

Αντιμετώπιση των κρατικών χρεών χωρίς κοινό επιτόκιο δεν βγαίνει.

Κοινή δημοσιονομική και οικονομική διακυβέρνηση της Ευρώπης χωρίς Πολιτική οδηγεί διαρκώς σε αδιέξοδα, στο παρελθόν.
Ακόμη κι αν λυθεί, με τον καλλίτερο τρόπο, το ζήτημα που τρέχει τώρα με την χώρα μας, η σύνθεση που χρειάζεται η Ευρώπη δεν προκύπτει αφού η γενική της κατάσταση ενισχύει την ετερότητα.

Η εκτόξευση της ανεργίας στο σύνολο της Ευρώπης αποτελεί διαγενεακή τιμωρία. Και για αυτό δεν είναι αιτία η Ελλάδα.

Οι οικονομικοί ρυθμοί είναι κάτω από τα επίπεδα του 2007 . Η αντιστροφή των μεγεθών, από την έναρξη της κρίσης έως σήμερα, σε σχέση με τις ΗΠΑ (απασχόληση, ανταγωνιστικότητα, ανάπτυξη), αναδεικνύει αναποτελεσματικότητα των μέτρων. Και τελικά αποκαλύπτει ότι ήταν μέτρα κρίσης αντί εναντίον της.

Η Ευρώπη στην διάρκεια της κρίσης τρέχει με "ιστορική ασυνέχεια" αμφισβητώντας η ίδια την ιστορική της συνέχεια.

Τα αδιέξοδα ενός οικονομικού μοντέλου που λειτουργεί και "πολιτικά" , που δημιουργεί θεσμούς , κανόνες και νοοτροπίες με παρωπίδες, είναι συνθήκη "φυγής" από την πραγματικότητα και το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Κατακερματίζει και "βαλκανοποιεί" την ΕΕ.

Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και η ενεργητική συμμετοχή των κοινωνιών είναι η επείγουσα μετεξέλιξη.

Για να είναι η Ευρώπη, ως ενιαία οντότητα (και όχι ορισμένες χώρες της) στο παιχνίδι της παγκόσμιας ισορροπίας και κυριαρχίας.

Ευρώπη με αξίες, πολιτισμό, όραμα, δύναμη. Και όχι με σχέσεις υποτέλειας, που "παίζουν" και στο εσωτερικό της τα ισχυρά παγκόσμια ή περιφερειακά ή εθνικά συμφέροντα και ανταγωνισμοί.

ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Το κινεζικό ιδεόγραμμα έχει δυο χαρακτήρες στην λέξη "κρίση" : ο ένας παριστάνει τον "κίνδυνο" και ο άλλος την "ευκαιρία".

Ο κίνδυνος είναι η αύξηση ή παραμονή σε απαράδεκτα επίπεδα της ανεργίας, η φτώχεια, η εξαθλίωση, η δυστυχία, η ερήμωση της υπαίθρου και της ζωής μας ,η καταστροφή, τα ερείπια του κοινωνικού κράτους.

Η ευκαιρία είναι η μετατροπή της οικονομίας, η αλλαγή του πολιτικού συστήματος, η κοινωνική ενέργεια δημιουργίας. Το πιο βασικό εδώ είναι η δικαιοσύνη, πρώτα απ´ όλα στο φορολογικό σύστημα και επιτέλους στην απαλλαγή από την γάγγραινα της φοροδιαφυγής.

Μέχρι τώρα, καμία κυβέρνηση, σε κανένα στάδιο εξέλιξης της κρίσης, δεν ξέφυγε από τα λόγια προς τις πράξεις, για την αναγκαία αναδιοργάνωση σε εθνικό επίπεδο. Δεν ξέφυγαν από τις αμφιταλαντεύσεις, τις υποχωρήσεις, τις συγχύσεις και τελικά τις ήττες.

Λύσεις, παρά τις αντιξοότητες, υπήρχαν και υπάρχουν. Εντός και εκτός των "εκτός δυνάμεων και θεσμών", των κατεστημένων κάθε μορφής, κλειστών ή προσωποπαγών συστημάτων εξουσίας και επιρροών, των διεφθαρμένων ελίτ.

Η πολιτική και κοινωνική ενότητα, που καθιστά ακατανίκητη τη δύναμη μιας χώρας και η μετατροπή των κατευθύνσεων σε πρόγραμμα και σχέδιο παρέμεινε και παραμένει στο κενό.

Αυτόν τον "πόλεμο" πρέπει να τολμήσει άμεσα η Κυβέρνηση, εάν επιθυμεί να ατενίζει το μέλλον και να το ανοίξει σε όλους. Ιδιαίτερα στους νέους, τους ανέργους και τους αποκλεισμένους.

Αυτήν την ηγεσία, την εμπιστοσύνη, την μεταρρύθμιση, το άνοιγμα, θέλει και προσδοκά ο λαός.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Τα χρήματα λέμε!
Τις καταθέσεις μας.
Ελάτε να μας τις κουρέψετε!
Να δούμε τι ακριβώς θα βρείτε.

Απ' το 90% των πολιτών θα πάρετε εκείνο που σας έδειξε ο υπουργός των Οικονομικών.
Απ' το υπόλοιπο 10%, πάρτε!
Έτσι κι αλλιώς αυτοί έχουν.  
Και το σπουδαιότερο: δεν έχουν πληρώσει ποτέ!
Κι αν έχουν πληρώσει θα είναι δυσανάλογα λίγο με αυτό που πληρώνουν οι υπόλοιποι!

Γι αυτό χ@στήκαμε για τις απειλές σας ότι θα γίνει της Κύπρου, και άλλα φαιδρά και π@ύστικα του φλούφλη με την περμανάντ!

Αλλά εκτίθεστε μόνοι σας για το πόσο παλιάνθρωποι είσαστε, και για το πώς εννοείτε την ''Ενωμένη Ευρώπη'', αφού την ίδια ώρα μας καλείτε να πληρώσουμε τους τόκους τού swap με την ονομασία ''Titlos'' της Goldman Sachs, που έμεινε ''ακούρευτο'' το 2012 όταν ληστεύατε δια του ''κουρέματος'' τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ιδιώτες (Χυδαίο χοντρικό, Παπαδήμιε, πείτε αλεύρι: το Ειδικό Δικαστήριο σας γυρεύει!) και που στους οικονομικούς κύκλους είναι γνωστό ως ''αμαρτωλό'', αφού οργανώθηκε από την Goldman Sachs για να μπει η Ελλάδα στην ευρωζώνη καλλωπίζοντας  το αυξανόμενο χρέος της χώρας το 2001, βοηθώντας την έτσι να ανταποκριθεί στους κανόνες ένταξης! ( Κιτρινιάρη του εκσυγχρονισμού, Στουρνάρι, ΧριστοΔουλάκι, ακούτε το καμπανάκι του Ειδικού Δικαστηρίου;)

Κι ακόμα, επιμένετε να χαρακτηρίζετε ''μονομερή ενέργεια'' την ψήφιση νομοσχεδίου που στόχο έχει να απαλύνει τις πληγές της καταστροφικής πολιτικής σας των τελευταίων χρόνων!

Βρήκατε καινούργια καραμέλα!

Η αποικιοκρατική σας συμπεριφορά έχει χτυπήσει ''κόκκινο''! 

Δεν την θέλουμε ρε τέτοια Ευρώπη, νεοναζιστική και γερμανική όπως την καταντήσατε!

Πάρτε τη και βάλτε την υπόθετο.

Και αμέτε στον διάολο από δώ, αφήστε μας να χρεοκοπήσουμε μόνοι μας, να πεινάσουμε μόνοι μας, να σηκωθούμε μόνοι μας, όπως και άλλες φορές κάναμε, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΤΕ!

Και πάρτε μαζί σας και τα τσογλανάκια που είχατε σπείρει πολλά χρόνια τώρα στην χώρα να παριστάνουν τους αφέντες και τους ''μονόδρομους''!

Πάρτε τους και βάλτε τους να κυβερνούν εσάς ή κάντε τους αρχηγούς των νέων κομμάτων των παιδόφιλων και κτηνοβατών, που όπου νάναι μετά κι απ' την νομιμοποίηση στις ''πολιτισμένες'' χώρες σας αυτών των ανωμαλιών, δεν θ' αργήσουν να δημιουργηθούν και να ζητήσουν την ψήφο των Βησιγότθων!

Κι ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα!
Υπάνθρωποι!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σπρώχνει ο Τσίπρας την κατάσταση για Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική με αφορμή την ελληνική "ανθρωπιστική" κρίση

Η επιτηρητές των Θεσμών έκαναν φύλλο και φτερό τα οικονομικά των υπουργείων και εξακολουθούν να έχουν ως κανόνα τους όρους του Μνημονίου. Ζητάνε επιτακτικά η ελληνική κυβέρνηση να τηρήσει τα προσυμφωνημένα ενώ χαρακτηρίζουν το νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις και τα επιδόματα για την ανθρωπιστική κρίση ως μονομερή κίνηση που δεν είναι αποδεκτή βάση του συμφώνου της 20ης Φεβρουαρίου.

Τέλος η Συμφωνία
Ο επικεφαλής του Γιουρογκρούπ, κ.Ντάισελμπλουμ, θεωρεί ότι η κυβέρνηση έχει αθετήσει όλους τους όρους της πολύκροτης συμφωνίας που υπέγραψε ο κ. Βαρουφάκης ενώ από την δική της πλευρά η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Συμφωνία ισχύει αλλά δεν δέχεται τον έλεγχο των επιτηρητών που θυμίζει "έλεγχο αποικίας της Μπανανίας", όπως τον χαρακτήρισαν στελέχη του Μαξίμου.

Ενώ η Ελλάδα πιέζει για άμεσο δανεισμό ύψους 1,3 δις από έντοκα γραμμάτια 3μηνης διάρκειας για να μπορέσει να πληρώσει μέχρι την Παρασκευή 1,9 δις από τα δάνεια που "τρέχουν", η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεδριάζει για να αποφασίσει αν θα δώσουν το δάνειο μέσω γραμματίων. Ο λόγος της έκτακτης συνεδρίασης είναι η πρόταση του Ντάισελμπλουμ η Ελλάδα υπάρχει περίπτωση να οδηγηθεί στην "λύση τύπου Κύπρου" με τους καταθέτες να χάνουν το δικαίωμα του ρευστού τους για να σωθούν οι Τράπεζες.

Κάνουν πολιτική την οικονομική κρίση
Είναι περίεργη η στάση της ελληνικής κυβέρνησης που θέλει τον οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδας να το μετατρέψει σε πανευρωπαϊκό πολιτικό θέμα. Ζήτησε σύγκλιση 5μερους συνεδρίασης στην οποία θα συμμετέχουν εκτός από τον κύριο Τσίπρα, τα ευρωπαϊκά κεφάλια που κάνουν "παιχνίδι" για την αλλαγή της πολιτικής προς την ομοσπονδιοποίηση της Ε.Ε. Δεν ζήτησε όμως σύγκλιση όλων των αρχηγών κρατών-μελών αλλά μόνο των μεγάλων κεφαλιών αποδεχόμενος ότι αυτοί είναι που κάνουν κουμάντο και ότι δεν είναι όλοι ίσων δικαιωμάτων στην Ε.Ε.
Μέρκελ, Ολάντ, Γιούνκερ, Ντράγκι και Τουσκ θα είναι σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες οι συνομιλητές του κ. Τσίπρα που θα τους θέσει το θέμα ξανά ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει πολιτική γραμμή με παράδειγμα την αδιέξοδη κατάσταση της Ελλάδας
Στο παιχνίδι της πίεσης έχει μπει και ο χαμηλών τόνων επίτροπος επί των Οικονομικών υποθέσεων της Κομισιόν, Πιερ Μοσκοβισί. Ως φωτοβολίδα ο επίτροπος δήλωσε στο Die Welt ότι είχε δηλώσει μέρες πριν ο κ. Σόιμπλε: "Οικονομικά ατυχήματα συμβαίνουν. Μία έξοδος από το Ευρώ για την Ελλάδα είναι πιθανή διότι δεν θα κρατήσουμε μια χώρα στο ευρώ με κάθε κόστος".

Ο Γιάνη το χαβά του
Ενώ αυτή την στιγμή ο λαός δεν έχει δουλειά, πιέζεται από την κυβέρνηση να πληρώσει μνημονιακούς φόρους μέσω 100 δόσεων με απειλές κατασχέσεων και η Ε.Ε έχει στρέψει το τιμόνι προς μία Ευρωπαϊκή Πολιτική Ένωση με αφορμή την οικονομική κρίση της Ελλάδας, ο υπουργός Βαρουφάκης συνεχίζει τα χολυγουντιάνα του σκέρτσα.
Σε ερώτηση Ιταλού δημοσιογράφου για το αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να ζητά λεφτά από τους εταίρους, ο κ. Βαρουφάκης απάντησε με στίχους των Beatles: "Can't buy me, love". Επειδή όμως και τα έντοκα γραμμάτια ύψους 1,3 δις που ζητά από την ΕΚΤ είναι λεφτά, ο κύριος Βαρουφάκης πωλείται αλλά όχι με εγγύηση την δική του περιουσία αλλά την εθνική κυριαρχία. Όσο για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ένωση θα θυμηθούμε την πρόσφατη δήλωσή του: "Πατρίδα μας είναι η Ευρώπη και είναι καιρός να μιλάμε ως ένας λαός".

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το καλοκαίρι του 1944 η Τσιβιτέλα, μία κωμόπολη στους λόφους της Τοσκάνης, έζησε εφιαλτικές στιγμές. Ήταν 29 Ιουνίου όταν η Βέρμαχτ μπήκε στην Τσιβιτέλα, λίγες μέρες αφότου τρεις γερμανοί στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί σε ενέδρα. «Στις επτά το πρωί ήχησαν οι καμπάνες για την εκκλησία» θυμάται η 83χρονη σήμερα Ίντα Μπαλό. «Η μητέρα μου πήγε στη λειτουργία, εγώ έμεινα στο κρεβάτι μου και ξαφνικά άκουσα πυροβολισμούς. Ήμουν σίγουρη ότι είχαν φτάσει οι Άγγλοι επιτέλους».

Στην πραγματικότητα δεν είχαν φτάσει τα συμμαχικά στρατεύματα, αλλά η μεραρχία αλεξιπτωτιστών «Χέρμαν Γκέρινγκ» που ήθελε να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο των τριών γερμανών στρατιωτών. «Μία ολόκληρη σειρά από οπλοπολυβόλα σκόπευαν προς την εκκλησία. Κάποιοι από τους στρατιώτες γελούσαν» θυμάται η Ίντα Μπαλό. «Και στο προαύλιο της εκκλησίας άρχιζαν να διαχωρίζουν τους κατοίκους της πόλης όπως γινόταν και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης: δεξιά οι άνδρες, αριστερά οι γυναίκες…»

Απογοήτευση για τους συγγενείς των θυμάτων

Αυτή ήταν η θανατική καταδίκη τους. Την ίδια μέρα, στις 29 Ιουνίου του 1944, οι περισσότεροι άνδρες της Τσιβιτέλα εκτελέστηκαν. Για να αποζημιωθούν οι συγγενείς των θυμάτων, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας καταδίκασε την Ομοσπονδιακή Γερμανία σε καταβολή επανορθώσεων συνολικού ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ το 2008. Αλλά η Γερμανία αρνήθηκε να καταβάλει αποζημίωση ως κράτος, προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και δικαιώθηκε. Το 2012 οι δικαστές αποφάσισαν ότι ένα κράτος δεν μπορεί να καταστεί υπεύθυνο για τις πράξεις των πολιτών του και στη βάση αυτής της επιχειρηματολογίας η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απορρίπτει τις αξιώσεις περί επανορθώσεων. Όπως δήλωνε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βέστερβελε «η πεποίθησή μας είναι ότι μετά από τόσες δεκαετίες καλής συνεργασίας στην Ευρώπη ανάμεσα στη Γερμανία και την Ιταλία έχουν κλείσει τα ζητήματα των αποζημιώσεων».

Τα θύματα και οι οικογένειές τους θεωρούν άδικο αυτό το σκεπτικό. «Αποτελεί οπισθοδρόμηση το γεγονός ότι το δικαστήριο δεν είχε το θάρρος να αξιολογήσει τον πολίτη ως πιο σημαντικό από την εθνική κυριαρχία ενός κράτους» λέει ο Τζιανλούκα Λουκαρίνι, πρόεδρος της ένωσης θυμάτων του Μαρτσαμπότο, ενός οικισμού κοντά στη Μπολόνια, που είχε θρηνήσει 1.380 θύματα της Βέρμαχτ και των SS.

Η ελληνική πτυχή στην ιταλική υπόθεση
Μνημείο για τα θύματα στο Μαρτσαμπότο της Ιταλίας


Παρά την πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, πολλά θύματα καταναγκαστικής εργασίας και τρομοκρατικών πράξεων της Βέρμαχτ εξακολουθούν να διεκδικούν επανορθώσεις στα ιταλικά δικαστήρια. Πολλοί από τους ενάγοντες έχουν αναθέσει την υπόθεσή τους στον γερμανό δικηγόρο Γιόαχιμ Λάου, ο οποίος κατέθεσε σχετικές αγωγές στο ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο, απορρίπτοντας την επιχειρηματολογία περί «ασυλίας» του κράτους στη συγκεκριμένη περίπτωση. «Η δική μου επιχειρηματολογία είναι ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν πρέπει να θεωρούνται υποδεέστερα από τις κοινές αρχές του διεθνούς δικαίου» λέει ο ίδιος.

Πριν από λίγους μήνες το συνταγματικό δικαστήριο της Ρώμης έκανε δεκτή την επιχειρηματολογία αυτή. Έκτοτε η ιταλική πλευρά θεωρεί και πάλι ανοιχτό το ζήτημα των αποζημιώσεων. Σήμερα εκκρεμούν πολλές σχετικές προσφυγές στην ιταλική δικαιοσύνη. Μία από αυτές είναι και εκείνη που κατέθεσαν οι οικογένειες των θυμάτων από το Δίστομο, τις οποίες επίσης εκπροσωπεί ο Γιόαχιμ Λάου. Επιδίωξή τους είναι να ικανοποιηθούν οι αξιώσεις τους περί επανορθώσεων στην Ελλάδα μέσω της ιταλικής δικαιοσύνης, για παράδειγμα με την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία.

Tilmann Kleinjung (DLF) / Γιάννης Παπαδημητρίου
Πηγή Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Με αγωνία αλλά και με απάθεια, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει, παρακολουθεί ο Ελληνικός Λαός τους καθημερινούς διαξιφισμούς μεταξύ της νέας Κυβέρνησης και της Γερμανίας. Η οποία, ως γνωστόν, ομιλεί και αποφασίζει τώρα εκ μέρους και της Ευρωζώνης. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γνώστης της πολιτικής ιστορίας, αλλά ούτε και γνώστης της εκάστοτε συμπεριφοράς των ηγετών διαφόρων κρατών κατά τις διαπραγματεύσεις για την επίλυση διαφόρων θεμάτων π.χ. προβλημάτων. Ο κάθε απλός άνθρωπος και ο κάθε Έλληνας αντιλαμβάνεται από μόνος του, από όλα αυτά τα οποία βλέπει και ακούει καθημερινώς, αλλά και βγάζει και τα δικά του συμπεράσματα, ότι το επίπεδο εις το οποίο έχουν φθάσει οι εξελίξεις, δεν έχει καμία σχέση με διαπραγματεύσεις. Είναι τώρα μία γενικευμένη εικόνα προσωπικών επιθέσεων, προσβολών πολιτικών ηγετών, οι οποίοι με την συμβολή και των ΜΜΕ συμπαρασύρουν Λαούς και Κράτη της Ευρωζώνης και Ε.Ε. σε ένα τώρα ακήρυκτο πόλεμο, με απρόβλεπτες συνέπειες..

Εις το Eifel, μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πρώην πρωτεύουσα της Γερμανίας Βόννη, υπάρχει η Eichholz Akademie του Ιδρύματος Konrad Adenauer. Εκεί διδάσκεται κανείς να αναλύει διάφορα παγκόσμια γεγονότα, συμπεριφορές πολιτικών και λαών, και ειδήσεις των ΜΜΕ, σε τελική ανάλυση να διαβάζει κανείς και πίσω από τα ψιλά γράμματα, τα οποία ούτε βλέπει κανείς, αλλά ούτε και καταλαβαίνει.

Εδώ και μερικές εβδομάδες, μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, γίνεται ο λόγος περί μίας ρήξης με την Ευρώπη. Μια ετεροχρονισμένη και πολύ ήπια ερμηνεία και διατύπωση, διότι εις την πραγματικότητα η Ευρωζώνη ευρίσκεται ήδη σε ρήξη με την Ελλάδα από το 2009/10. Εις την χρονική περίοδο της οποίας η Πατρίδα μας γνώρισε και μία 2η χρεοκοπία μετά το PSI του Μαρτίου 2012, με νέους δανεισμούς ύψους 230 δις Ευρώ, οι οποίοι εκτίναξαν το χρέος της χώρας και πάλιν εις τα 340 δις και πέραν του 184% του ΑΕΠ. Αλλά επιδείνωσε εις το πολλαπλάσιο την κατάσταση της χώρας και επέφερε την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση, πρωτόγνωρη εις τα παγκόσμια χρονικά. Αλλά και διότι και το χρέος αυτό, το οποίο ουδέποτε πρόκειται να αποπληρωθεί, χρησιμοποιείται τώρα από τους δανειστές οι οποίοι εκπροσωπούνται από μερικούς «Εταίρους» μας, όχι μόνον για την υποβάθμιση του Ελληνικού Λαού, αλλά και για τον έλεγχο της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδος και του πλούτου της.

Όποιος υποφέρει και αγωνιά για την κατάστασή του, αλλά και για την Πατρίδα του, αδυνατεί να καταλάβει την διαφορά μεταξύ της προς της 25ης Ιανουαρίου 2015 περιόδου και της μετά των εκλογών δημιουργηθείσης κατάστασης. Αλλά και για πιο λόγο συμβαίνουν όλα αυτά, και για το βαθύ νόημα της ρήξης. Η χρεοκοπία της χώρας, ως πραγματικό συμβάν, δεν χρησιμοποιείται από τους Ευρωπαίους για να τιμωρήσουν μόνον την Ελλάδα, για λόγους δήθεν αντίθετους προς την «προτεσταντική ηθική» και Αρχές της Ευρώπης. Η έκδηλη εμμονή, αλλά πιέσεις, απειλές και εκβιασμοί των γνωστών κύκλων της Ευρώπης, ως εκπρόσωποι των δανειστών, να εγκλωβίσουν την Ελλάδα σε νέους υπέρογκους και δυσβάστακτους δανεισμούς και να στραγγαλίσουν μέχρις εσχάτως τους Έλληνες. αποσκοπεί εις τον ταυτόχρονο έλεγχο της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδος και εκμετάλλευση του πλούτου της. Μετατρέποντας την χώρα μας σε μία παρία χείριστης μορφής και εθνικής υποδούλωσης. Ένα σατανικό σχέδιο, το οποίο ευρίσκεται σε εξέλιξη από την περίοδο της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία ευρισκότανε προ του σταδίου υποχώρησης, υποταγής και υπογραφής σε περίπτωση επικράτησης της εις τις τελευταίες εκλογές. Με την παράλληλο, ως γνωστόν, τρομοκράτηση του Ελληνικού Λαού.

Η αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση ήταν ενήμερη για τον εθνικό κίνδυνο που διατρέχει η χώρα. Εκ του λόγου αυτού έπρεπε να πείσει τους ψηφοφόρους, ακόμη και με διάφορες υποσχέσεις, όπως αυτό συνέβαινε ανέκαθεν και εις το παρελθόν, για να κερδίσει τις εκλογές, και ως κυβέρνηση να αποσοβήσει την ολοκληρωτική υποταγή της χώρας. Ήταν όντως εις τις προθέσεις και σχέδια της, ως Κυβέρνηση, να αντισταθεί εις τις πιέσεις των δανειστών, για μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, η εφαρμογή των οποίων συνδέονται με νέα προαπαιτούμενα και νέα δάνεια τα οποία μέσω Συμφωνιών επιδεινώνουν το συνολικό χρέος της Ελλάδος, αλλά και την ανθρωπιστική κρίση του Ελληνικού Λαού. Και ότι η μοναδική λύση για την σωτηρία της Ελλάδος είναι η μερική ή ολική διαγραφή του χρέους.

Δεν είναι οξύμωρο ότι η σημερινή κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την θέση της Ευρωζώνης, η οποία ευρισκόμενη υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, φοβάται την διάλυση της, εάν η Ελλάδα δεν ενδώσει εις τις πιέσεις της Γερμανίας. Αλλά και η οποία Γερμανία είχε υπό το έλεγχο της την προηγούμενη κυβέρνηση εις την Αθήνα, η οποία ως γνωστόν τρομοκρατούσε τον Ελληνικό Λαό με την χρεοκοπία και την έξοδο της Ελλάδος από το Ευρώ και την Ευρωζώνη.

Παράλληλα η Ελληνική Κυβέρνηση γνωρίζει το δυσεπίλυτο πρόβλημα χρέους της χώρας μας, το οποίο ουδέποτε πρόκειται να αποπληρωθεί, όσες Συμφωνίες υπογραφούν και όσα Μνημόνια επιβληθούν εις τον Ελληνικό Λαό. Γνωρίζει επίσης, και αισθάνεται για αυτό την εθνική ευθύνη, ότι όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα όχι μόνον την επιδείνωση της κατάστασης του Λαού μας, αλλά ως προαναφέρθηκε και την εκχώρηση εις τους δανειστές τον έλεγχο της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας και την εκμετάλλευση του πλούτου της.

Εκ των λόγων αυτών, τις τελευταίες εβδομάδες ως Λαός βιώνουμε τις βίαιες συμπεριφορές, πιέσεις, απειλές, εκβιασμούς μερικών ηγετών της Ευρωζώνης και της Γερμανίας, οι οποίες δεν στρέφονται μόνον κατά της Ελληνικής Κυβέρνησης, αλλά και κατά των Ελλήνων. Όμως η Γερμανία, η οποία κυριαρχεί εις την Ευρώπη, ερχόμενη σε ρήξη με την Ελλάδα, παίρνει υπό την ευθύνη της τα κάτωθι ρίσκα. Ανεξαρτήτως εάν διατηρηθεί η Ευρωζώνη, ο πειθαναγκασμός εξόδου της Ελλάδος θα έχει τεράστιες πολιτικές εξελίξεις εις το εσωτερικό σκηνικό της χώρας μας. Διότι θα προκαλέσει μία τεράστια αναστάτωση εις την Ελληνική Κοινωνία με ανατροπή εκ βάθρων του Πολιτικού Συστήματος της χώρας. Αλλά παράλληλα, τώρα και σε μία αναζήτηση ευθυνών από όλους εκείνους οι οποίοι τις 3 τελευταίες δεκαετίες δια της συμπεριφοράς των χρεοκόπησαν την Πατρίδα μας. Θα αποκαλυφθούν σημεία και τέρατα για τις διασυνδέσεις όλων των ντόπιων υπαιτίων με πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους χωρών της Ευρωζώνης, ακόμη και με τους ίδιους τους δανειστές, οι οποίοι συμμετείχαν εις το πάρτι του αιώνα και την χρεοκοπία της Ελλάδος. Αυτό το τελευταίο είναι που φοβίζει ιδιαίτερα το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και την ΕΚΤ, αλλά παράλληλα ενισχύει την θέση και το διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ισλαμιστές δεν κρύβουν τα πιστεύω τους. Υποστηρίζουν την, κατ’ αυτούς, Δημοκρατία, όπου έχουν την πλειοψηφία, αλλά μισούν τη Δημοκρατία εκεί που αποτελούν μειονότητα. Τσακίζουν τους πιστούς άλλων θρησκειών και δογμάτων και ασκούν τη δική τους λατρεία όταν έχουν αυτοί στα χέρια τους την ισχύ. 

Του Μπουράκ Μπεγκντίλ
ΤΙΤΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ: The Islamist Way
ΠΗΓΗ: The Gatestone Institute
Μετάφραση - Απόδοση: Παντελής Καρύκας


Σε αυτό το «ευτυχές» κλίμα η λέξη ανοχή προκαλεί. Ο σεβασμός έναντι μιας μειονότητας είναι σπάνια πολυτέλεια. «Αυτή είναι η γη μας, είμαστε η πλειοψηφία και κάνουμε ότι θέλουμε και αν δεν σας αρέσει να πάτε να χαθείτε», λένε. 

Παρόλα αυτά οι ισλαμιστές μπορεί να αποδειχθούν και αφοσιωμένοι μαχητές της ανοχής, της θρησκευτικής ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων φανταχτερών εννοιών, όταν όμως ζουν, με δική τους επιλογή, σε μια χώρα όπου αποτελούν μειοψηφία.

Φανταστείτε, απλώς, τι θα συνέβαινε αν στη Λωρίδα της Γάζας ζούσαν 1,5 εκατ. Ισραηλινοί και δίπλα τους υπήρχε ένα προηγμένο οικονομικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά παλαιστινιακό κράτος το οποίο θα κυβερνούσε η Χαμάς. Θα υπήρχε ανοχή, ή θα δίδονταν δικαιώματα στους Εβραίους;


Φυσικά και το μυαλό των Τούρκων ισλαμιστών δεν είναι προγραμματισμένο να σκέφτεται διαφορετικά. «Ας συντρίψουμε τους άπιστους εντός της πατρίδας μας και ας απαιτήσουμε δικαιώματα για τους μουσουλμάνους στη μη μουσουλμανική Ευρώπη, Αμερική και Ασία». Ο πλουραλισμός στην σκέψη τους αποτελεί τον κανόνα, όπου οι μουσουλμάνοι αποτελούν τη μειοψηφία.

Ο πρόσφατος νόμος που ψηφίστηκε στην Αυστρία, ο οποίος καθορίζει τους όρους έκφρασης των μουσουλμάνων στη χώρα, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Ο νέος νόμος που ψηφίστηκε, στις 25 Φεβρουαρίου, στην Αυστρία έχει ως στόχο τον περιορισμό του ισλαμικού φονταμενταλισμού, προωθώντας ένα «Ισλάμ με αυστριακό χαρακτήρα». 

Βάσει του νόμου, απαγορεύεται η έξωθεν χρηματοδότηση των αυστριακών μουσουλμανικών οργανώσεων, των στην Αυστρία ιμάμηδων και τη χρηματοδότηση για την ανέγερση τζαμιών. Επίσης, ο νέος νόμος τονίζει ότι ο αυστριακός νόμος υπερέχει έναντι του ισλαμικού νόμου, της σαρία, ακόμα και για τους μουσουλμάνους που ζουν στη χώρα. 

Ο νέος νόμος αναγνωρίζει επίσης τις επίσημες αργίες των αλεβιτών, οι οποίοι αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα στην Τουρκία. Οι Αυστριακοί θα χρηματοδοτήσουν επίσης μαθήματα θρησκευτικών για τους αλεβίτες μαθητές στη χώρα τους.

Οι Τούρκοι ισλαμιστές όμως, σε πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο, οι οποίοι απαιτούν περισσότερα δικαιώματα για τους μουσουλμάνους, αρνούνται να τα παραχωρήσουν στους μη σουνίτες, εντός της ίδια τους της χώρας. Δεν αποτελεί έκπληξη πως ο πρόεδρος Ερντογάν κατηγόρησε την Αυστρία για τον νέο νόμο, λέγοντας πως δεν συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. 

«Η Ελβετία και η Αυστρία ψήφισαν νόμους που επηρεάζουν αρνητικά τις ζωές των εκεί μουσουλμάνων», είπε. «Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε τη βλάβη που γίνεται στους μουσουλμάνους, βάσει του νόμου αυτού», συμπλήρωσε ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μποζκίρ. 

Ο δε Τούρκος αρχιμουφτής Μεχμέτ Γκερμέζ, κατηγορώντας την Αυστρία ότι με τον νόμο αυτό δεν τιμά την Ιστορία της, καθώς ο νόμος προωθεί την «ισλαμοφοβία». Ο ίδιος προέτρεψε μάλιστα τους μουσουλμάνους της Αυστρίας να δείξουν τη δυσαρέσκειά τους, «με δημοκρατικές διαδικασίες». Οι Τούρκοι δεν ντρέπονται καθόλου να επιδείξουν την συνήθη τους υποκρισία.

Η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη θρησκευτική ελευθερία στην Τουρκία είναι ενδεικτική. Η έκθεση κάνει λόγο για φυλακίσεις και διώξεις, για θρησκευτικούς λόγους. Επίσης, τονίζει την τουρκική άρνηση να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ενώ μη μουσουλμάνοι και αλεβίτες παρακολουθούνται και διώκονται, με δικαιολογία υποτιθέμενους προσηλυτισμούς. Επίσης, άτομα που θέλουν να ακολουθήσουν άλλη θρησκεία, εγκαταλείποντας το Ισλάμ, αντιμετωπίζουν κάθε είδους πίεση και διώξεις, ενώ διάχυτος είναι ο αντισημιτισμός. 

Οι Τούρκοι ισλαμιστές καταγγέλλουν την Αυστρία για την αναγνώριση των επισήμων αργιών των αλεβιτών, την ώρα που οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουν τους τόπους λατρείας τους και επιβάλουν στα παιδιά την εκμάθηση του σουνιτικού Ισλάμ. 

Η εξάπλωση και η κατάκτηση αποτελούν τους πυλώνες του ισλαμικού δόγματος. Για τον λόγο αυτό, κρυφά ή φανερά, το Ισλάμ αγωνίζεται για την συρρίκνωση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών, στις χώρες που ελέγχουν, και για την απόδοση περισσότερων δικαιωμάτων στους μουσουλμάνους στις χώρες που δεν ελέγχουν. Είναι λοιπόν μάταιο να αναμένει κανείς, ψήγματα ακόμα, της ανοχής που απαιτούν από τα μη μουσουλμανικά κράτη.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ευρώπη μπορεί να αντέξει προσωρινά το Grexit, αλλά το μακροπρόθεσμο κόστος είναι ανυπολόγιστο. Η έξοδος από ένα ενιαίο νόμισμα οδηγεί σε αχαρτογράφητα ύδατα για τα οποία δεν έχουν προετοιμαστεί ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι αγορές.

H απεχθής λέξη Grexit δεν θα έπρεπε να είχε επινοηθεί ποτέ. Πολύ χειρότερη από μια συμβατική χρεοκοπία, μια απόφαση για την αποχώρηση από ένα νόμισμα συνδέεται συχνότερα με ισχυρές αναταράξεις.

Είναι κάτι που έχει συμβεί μόνο σε στιγμές ιστορικής αποτυχίας, όπως όταν η Γερμανία της Βαϊμάρης εγκατέλειψε το παλιό μάρκο.

Δεν προκαλεί έκπληξη που οι αρχιτέκτονες του ευρώ δεν προέβλεψαν ρυθμίσεις για τη δυνατότητα εξόδου μιας χώρας.

Από τότε που το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία, η ατίθαση συμπεριφορά των ηγετών του έχει οδηγήσει σε κλιμάκωση των συζητήσεων για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Δεν πρόκειται για μια απλή απειλή με στόχο να επανέλθει στην τάξη η ελληνική κυβέρνηση.

Μετά την αποτυχία των προηγούμενων κυβερνήσεων να μεταρρυθμίσουν την οικονομία, οι Ελληνες ψηφοφόροι εξέλεξαν τον Ιανουάριο ένα κόμμα που υποσχέθηκε να ακυρώσει όποια πρόοδο είχε επιτευχθεί. Από το να υπομείνουν το κουραστικό παιχνίδι των υποσχέσεων που δίνονται κακόπιστα με αντάλλαγμα την παράταση των δανείων, πολλοί Ευρωπαίοι (συμπεριλαμβανομένων και των περισσότερων Γερμανών) θα προτιμούσαν η Ελλάδα να βάλει τέλος στο δράμα και να επιστρέψει στη δραχμή.

Το κάνουν πιστεύοντας πως πλέον αυτό δεν θα δημιουργούσε υπαρξιακή κρίση στην Ευρώπη. Η οικονομική έκθεση στην Ελλάδα είναι πολύ μικρότερη από ό,τι το 2012. Όσοι είχαν ελληνικό χρέος το ξεφορτώθηκαν στο διάστημα αυτό. Τώρα υπάρχουν ισχυρά τείχη προστασίας που θα αποτρέψουν τη μετάσταση από μια χώρα στις άλλες. Τέλος, η ΕΚΤ είναι πολύ καλύτερα εξοπλισμένη για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές πιέσεις από ό,τι στο απόγειο της κρίσης πριν από τρία χρόνια.

Υπάρχουν φωνές εκτός Ελλάδας που τώρα βλέπουν την αποχώρηση από το ευρώ ως την καλύτερη λύση για το μέλλον των Ελλήνων. Με ένα νέο νόμισμα, υποστηρίζουν, η κυβέρνηση θα μπορούσε να διαγράψει μεμιάς κάθε χρέος και κάθε μισθολογική σύμβαση. Μια εφήμερη οικονομική δυσκολία είναι προτιμότερη από μια αιώνια παγίδευση στο λάθος νόμισμα, που απαιτεί ένα δίχως τέλος αποπληθωρισμό για τη μείωση του εγχώριου κόστους.

Με μια νέα δραχμή η Αθήνα θα μπορούσε και πάλι να επανακαθορίσει το δικό της νομισματικό μέλλον. Aκόμα και ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο μαχητικός νέος υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, έχει γράψει σε ένα μπλογκ όπου εξηγεί πώς θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εναλλακτικές ρυθμίσεις.

Αυτή η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το Grexit είναι λάθος. Αν η υποτίμηση ήταν τόσο ωφέλιμη η Ελλάδα δεν θα είχε μπει ποτέ στο ευρώ. Ένα πιο αδύναμο νόμισμα κάνει τις εισαγωγές πιο ακριβές, κάτι ιδιαίτερα επιβλαβές για μια μικρή οικονομία. Η αντικατάσταση των υποχρεώσεων σε ευρώ με υποχρεώσεις σε δραχμές συνιστά μια άνευ προηγουμένου χρεοκοπία που θα διέλυε το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Μόνο οι Έλληνες φορολογούμενοι θα αναγκάζονταν να αποδεχτούν το νέο νόμισμα. Η Αθήνα θα χρειαζόταν πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών για να εξασφαλίσει πρόσβαση στις αγορές. Αντί για την εγκαινίαση μιας νέας εξαγωγικής οικονομίας, το Grexit θα παρέτεινε την εποχή της κατάρρευσης του βιοτικού επιπέδου και της μετανάστευσης στο εξωτερικό.

Η ευρωπαϊκή άγνοια είναι επικίνδυνη και για έναν άλλο λόγο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το 98% μιας μεγάλης οικονομίας μπορεί να προστατευτεί από την αποτυχία μιας μικρής. Ορισμένοι μάλιστα θα καλωσόριζαν την έξοδο ενός μόνιμου ταραχοποιού. Αλλά μια τέτοια εκτίμηση ξεχνά την ουσία. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη θα δεχόταν ισχυρό πλήγμα. Η αναπόφευκτη χρεοκοπία της Ελλάδας θα απέτρεπε τους πλουσιότερους ψηφοφόρους από το να βοηθήσουν ξανά τους γείτονές τους σε μια οικονομική δυσκολία. Θα είχε πολύ μικρή σημασία πώς τα πήγε η Ευρώπη στην καταιγίδα που θα επακολουθούσε αμέσως μετά. Η εικόνα μιας χώρας που αποχωρεί θα καθιστούσε δυνατό αυτό που προηγουμένως ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς.

Η έξοδος από ένα ενιαίο νόμισμα οδηγεί σε αχαρτογράφητα ύδατα για τα οποία δεν έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα ούτε οι πολιτικοί ούτε οι αγορές.

Το σχέδιο της Ενωμένης Ευρώπης θα υπέφερε από το πιο μεγάλο πισωγύρισμα από τη δεκαετία του 1950. Ανεξάρτητα από το πόσο μικρή είναι η Ελλάδα ή πόσο ενοχλητικοί είναι οι ηγέτες της, είναι πολύ καλύτερο για την Ευρώπη να κρατήσει την Αθήνα στο ευρώ.

Πηγή Financial Times


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αμετακίνητοι εμφανίζονται δανειστές και κυβέρνηση πριν από τα κρίσιμα ραντεβού. Γιατί υψώθηκαν κατακόρυφα οι τόνοι. Το «αντάρτικο» Μαξίμου με τα νομοσχέδια και η «οργή» των εταίρων για τη στρατηγική της Αθήνας. Τι ζητά και τι δίνει ο πρωθυπουργός στη «μίνι Σύνοδο Κορυφής».

Σε μετωπική κόντρα μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών εξελίσσεται η προσπάθεια εύρεσης κοινού τόπου συνεννόησης εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Παρασκευής, αλλά και του τετ α τετ που θα έχουν στο Βερολίνο τη Δευτέρα η Άγκελα Μέρκελ κι ο Αλέξης Τσίπρας. 

Οι πιέσεις που δέχεται η ελληνική πλευρά είναι πλέον αφόρητες, τα αυστηρά μηνύματα προς τη χώρα μας έρχονται με ακατάπαυστους ρυθμούς και είναι ξεκάθαρο ότι η Αθήνα και οι Βρυξέλλες κινούνται σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου είναι οι όποιες αποφάσεις να ληφθούν σε πολιτικό επίπεδο και μόνο, καθώς, όπως λένε, «με τα τεχνικά κλιμάκια δυστυχώς δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε». Ωστόσο, η Άγκελα Μέρκελ έσπευσε να κατεβάσει τις προσδοκίες δηλώνοντας λίγες ώρες μετά το κλείσιμο του ραντεβού με τον Αλέξη Τσίπρα για την προσεχή Δευτέρα, ότι η συνάντηση των δύο ηγετών δεν αντικαθιστά την αξιολόγηση από τους θεσμούς.

Το δε κλίμα έγινε ακόμα βαρύτερο καθώς, όπως προκύπτει από ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, τα μέλη του EWG εξοργίστηκαν από τη στάση της Αθήνας να μη δώσει στοιχεία στην τηλεδιάσκεψη που έγινε χθες, παραπέμποντας στις επαφές του Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής.

Στο πλαίσιο αυτό, με ενδιαφέρον αναμένεται η πενταμερής σύσκεψη που ζήτησε ο πρωθυπουργός στο περιθώριο της Συνόδου, με τη συμμετοχή και των Άγκελα Μέρκελ, Φρανσουά Ολάντ, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και Μάριο Ντράγκι που θα γίνει πιθανότατα το βράδυ της Πέμπτης.

Στην κυβέρνηση ελπίζουν ότι ο κ. Τσίπρας θα πείσει τους συνομιλητές του για την ανάγκη η χώρα μας να λάβει τις απαιτούμενες ανάσες όσον αφορά τη ρευστότητα της οικονομίας μας, με αντάλλαγμα την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων οι οποίες συμφωνήθηκαν στο Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου αλλά και την προώθηση μεταρρυθμίσεων.

Εγχείρημα, όμως, που δείχνει πολύ δύσκολο να επιτευχθεί καθώς οι εταίροι σε όλους τους τόνους διαμηνύουν πως η πρόοδος της Ελλάδος είναι περιορισμένη.

Υπό αυτό το πρίσμα και εν όψει της τηλεδιάσκεψης της ΕΚΤ για το θέμα του ELA η Ελλάδα δεν μπορεί σήμερα να προσμένει σε τίποτα περισσότερο από πιθανή αύξηση του ορίου στα επίπεδα των 500 εκατ. ευρώ, όπως και τις δύο προηγούμενες φορές.

Η επιστολή

Η συγκρουσιακή πορεία αποτυπώθηκε ανάγλυφα στη χθεσινή επιστολή που έστειλε προς την κυβέρνηση ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στους θεσμούς, Ντέκλαν Κοστέλο, με την οποία θέλησε να μπλοκάρει τα νομοσχέδια για την ανθρωπιστική κρίση και τις 100 δόσεις, χαρακτηρίζοντάς τα μονομερή ενέργεια και ζητώντας να γίνουν προηγουμένως οι απαιτούμενες συζητήσεις με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup.

Το απειλητικό ύφος της επιστολής πάντως δεν άλλαξε τη στάση του Μεγάρου Μαξίμου που σε επίσης πολύ υψηλούς τόνους έκανε γνωστό ότι προχωράει κανονικά στην κατάθεση και ψήφιση των δύο νομοσχεδίων, καθώς «δεν υφίσταται θέμα παραβίασης της συμφωνίας». Αυτό για τις 100 δόσεις κατατέθηκε χθες στη Βουλή, ενώ το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση θα ψηφιστεί από την Ολομέλεια σήμερα το βράδυ, με την κυβέρνηση μάλιστα να πετάει το γάντι (και) στα κόμματα της αντιπολίτευσης, ζητώντας να το υπερψηφίσουν.

«Δεν εκβιαζόμαστε»

«Προχωράμε κανονικά, δεν κάνουμε πίσω. Δεν εκβιαζόμαστε», έλεγε αργά το βράδυ στο Euro2day.gr υψηλόβαθμη κυβερνητική πηγή, προσθέτοντας ότι «η Ελλάδα δεν πρόκειται να συνεχίσει να βρίσκεται σε διαρκή ανθρωπιστική κρίση». Παράλληλα, υπογράμμιζε ότι την εύρεση αμοιβαίας επωφελούς λύσης την επιθυμούν τόσο η Αθήνα όσο και οι εταίροι και διαβεβαίωνε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κινδυνεύσουν μισθοί και συντάξεις.

Πάντως δεν αποσαφήνισε τι θα πράξει ο Αλέξης Τσίπρας εάν οι δανειστές επιμείνουν στις θέσεις τους, ούτε μέχρι ποιο σημείο η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να συμβιβαστεί στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας στις συναντήσεις που θα έχει τις επόμενες μέρες σε Βρυξέλλες και Βερολίνο θα στοχεύσει αρχικά στο να αναδείξει το αδιέξοδο των συνομιλιών με τα τεχνικά κλιμάκια και εν συνεχεία στην εξασφάλιση της πολυπόθητης πολιτικής λύσης για την αντιμετώπιση του ζητήματος της ρευστότητας, μέσω της ΕΚΤ.

Σύμφωνα με πηγές των Βρυξελλών, στην πενταμερή σύσκεψη, εφόσον γίνει, και οι τέσσερις υψηλόβαθμοι συνομιλητές του κ. Τσίπρα θα του πουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να βρίσκεται σε συνεννόηση με τους εταίρους για τις κινήσεις που κάνει και να παίρνει το πράσινο φως. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επιστολή Κοστέλο στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο πρωθυπουργός, λένε οι ίδιες πηγές, φαίνεται να έχει δεσμευτεί σε αυτό στον πρόεδρο της Κομισιόν.

Η πολιτική διαπραγμάτευση άναψε φωτιές

Η ίδια όμως η ανακοίνωση του αιτήματος για τη «μίνι Σύνοδο Κορυφής» πυροδότησε νέα πάθη εντός της ευρωζώνης.

Καθόλου τυχαία δεν είναι, λένε ορισμένες πληροφορίες, η επιλογή του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ να μιλήσει χθες για σενάριο επανάληψης του σκηνικού της Κύπρου (με κεφαλαιακούς ελέγχους) στην Ελλάδα. Πρόκειται για σενάριο που έχει επεξεργαστεί το γερμανικό ΥΠΟΙΚ εδώ και περίπου δύο μήνες.

Η ευθεία αυτή βολή του Γ. Ντάισελμπλουμ προς τη χώρα μας αποδίδεται με βάση ορισμένους κοινοτικούς κύκλους στο γεγονός πως έμεινε εκτός της διαδικασίας για τη διεξαγωγή της 5μερούς που πρότεινε ο Αλέξης Τσίπρας για πολιτική διαπραγμάτευση, η οποία εκ των πραγμάτων (ανεξάρτητα από το αν θα πετύχει) όχι μόνο στηρίζεται στα οικονομικά δεδομένα που εξετάζουν οι υπουργοί Οικονομικών αλλά θέτει και άλλα κριτήρια εκτός του στενού εύρους της οικονομίας...

Ο Γ. Ντάισελμπλουμ σε αυτήν τη φάση συντάσσεται με τη γραμμή Σόιμπλε και δεν θέλει (ούτε ποτέ υιοθέτησε) τέτοιου είδους διαπραγμάτευση. Κατά κάποιους, η στάση του Ολλανδού υπουργού Οικονομικών σχετίζεται και με προσωπικές του επιδιώξεις εν όψει των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων για το ποιος θα τον διαδεχτεί το καλοκαίρι στη θέση του επικεφαλής του Eurorgroup.

Αξιόπιστες πηγές μας αναφέρουν ότι ο κ. Ντάισελμπλουμ θέλει να παραμείνει στη θέση του και προσπαθεί να «προσεταιριστεί» τον άξονα Σόιμπλε ο οποίος εδώ και ένα χρόνο προαλείφει για τη θέση τον Ισπανό Λ. Ντε Γκουίντος. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη το γερμανικό ΥΠΟΙΚ βλέποντας ότι ο Μ. Ραχόι δεν θα επανεκλεγεί και ο Λ. Ντε Γκουίντος δεν μπορεί να είναι υποψήφιος σχεδιάζει τροπολογία ώστε η μόνιμη θέση του προέδρου του Eurogroup να μην προϋποθέτει αυτός που την κατέχει να είναι και υπουργός Οικονομικών της χώρας του.

Πηγή Euro2day

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η τουρκική προκλητικότητα σε όλο της το μεγαλείο! Η ιστορία με τα 16 ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου συνεχίζεται με καινούργια ένταση καθώς, όπως αναφέρει σε πρωτοσέλιδο της η τουρκική εφημερίδα Aydınlık, συγκροτήθηκε «αγωνιστική επιτροπή» που θα αγωνιστεί για να τερματιστεί η… «παράνομη» όπως υποστηρίζουν, ελληνική κατοχή 16 νησιών και νησίδων του ανατολικού Αιγαίου. Φαίνεται πως κάποιοι στην Άγκυρα επιμένουν, πιστεύοντας πως η ελληνική πλευρά βρίσκεται σε κατάσταση αδυναμίας λόγω της οικονομικής κρίσης να υπερασπιστεί τα εθνικά της δίκαια, να προκαλούν διεκδικώντας 16 ελληνικά νησιά.

Να υπενθυμίσουμε ότι πρόσφατα, στις 27 Φεβρουαρίου, ο καθηγητής πολιτίκων επιστημών Ümit Özdağ, πρόεδρος του Ινστιτούτου «Τουρκία -21ος αιώνας», δήλωσε ότι η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τα απολεσθέντα 16 ελληνικά νησιά του Αιγαίου τα οποία έχουν αφεθεί στην Ελλάδα από την τουρκική αδιαφορία, σαν αντιστάθμισμα στις τουρκικές απώλειες στα ανατολικά της σύνορα.
Σύμφωνα με τον Ümit Özdağ, τα νησιά Kouyn, Hurşıt, Fornoz, Eşek, Nergizçik, Bulamaç, Kalolimnos, Keçi, Sakarcılar Koçbaba, Ardacık, δηλαδή τα νησιά, Οινούσσες, Φίμενα, Φούρνοι, Αγαθονήσι, Άρκη, Φαρμακονήσι, Καλόλημνος, Πλατιά, Κυρά Παναγιά, Γυαλί, Σύρνα και τα ανήκοντα στην ανατολική Μεσόγειο, νότια της Κρήτης (εκεί που έχουν ανακαλυφθεί τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα), Gavdos, Dhia, Dionısades, Gaidhouronisi, Koufonisi, δηλαδή Γαύδος, Δία, Διονισιάδες, Γαιδουρονήσι, Κουφονήσι, κατέχονται παράνομα από την Ελλάδα. 
Μάλιστα ο Ümit Özdağ ισχυρίστηκε ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει στα χέρια της πρόσφατες μελέτες που αποδεικνύουν την παράνομη ελληνική κατοχή αυτών των νησιών και ότι τα νησιά αυτά ανήκουν δικαιωματικά στην Τουρκία. Απευθυνόμενος δε στον Τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, ζήτησε να μάθει τι ενέργειες έχει κάνει στις συνομιλίες του με τους Έλληνες για να διεκδικήσει την τουρκική κυριαρχία αυτών των νησιών.

Τώρα το θέμα αυτό εισέρχεται σε νέα φάση καθώς όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, συγκροτήθηκε «ειδική επιτροπή» διεκδίκησης αυτών των νησιών. Η επιτροπή αυτή που θα προβάλει επίσημα τα αιτήματα της στην τουρκική κυβέρνηση, την οποία μάλιστα κατηγορεί για… ενδοτικότητα στους Έλληνες, έχει ιδρυτικά μέλη τον απόστρατο υποστράτηγο, Naci Beştepe, αντιπρόεδρο του κόμματος Vatan partısı, τον επίτιμο δικαστή, Tırgut Okyar και τον πρώην γενικό γραμματέα του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, απόστρατο συνταγματάρχη, Ümit Yalım.

Σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν τα ιδρυτικά μελη της επιτροπής, δήλωσαν ότι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να γίνει το Αιγαίο ελληνική λίμνη και κατηγόρησαν την τουρκική κυβέρνηση ότι δεν δραστηριοποιείται όπως θα έπρεπε για να σταματήσει η «παράνομη» κατοχή των 16 «τουρκικών» νησιών από την Ελλάδα.

Αυτά λοιπόν τα χαμπέρια από την άλλη πλευρά του Αιγαίου!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Άλλη μια ένδειξη για την αμφισβήτηση της ταυτότητας του Μωάμεθ του Πορθητή, έρχεται να προκαλέσει έκπληξη και μεγάλη αίσθηση στην Τουρκία. Αυτή είναι ένα μοναδικό πορτραίτο του Μωάμεθ του Πορθητή, του δεκάτου πέμπτου αιώνα, φιλοτεχνημένο από Έλληνα ζωγράφο με ελληνικές επιγραφές, παρά του ότι όπως είναι γνωστό σύμφωνα με την μουσουλμανική θρησκεία αποτελεί μεγάλη αμαρτία η προσωπογραφία. Μέχρι σήμερα, το μόνο γνωστό πορτραίτο του Μωάμεθ του Πορθητή ήταν το γνωστό πορτραίτο που φιλοτέχνησε ο Ιταλός ζωγράφος Μπελίνι λίγους μήνες πριν από τον θάνατο του, ενώ όσα άλλα υπάρχουν είναι φανταστικά και μεταγενέστερα και βασίζονται κυρίως στα γεγονότα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Την αποκάλυψη αυτή έκανε η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία τουρκική εφημερίδα Ζαμάν, αναφερόμενη σε ειδική τηλεοπτική εκπομπή της τουρκικής κρατικής τηλεόρασης, «TRT», σε ειδικό αφιέρωμα για τα προσωπικά αντικείμενα του Μωάμεθ του Πορθητή που έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα λοιπόν με τις αποκαλύψεις αυτές, τα πορτραίτα αυτά που αφορούν την νεανική περίοδο της ζωής του Μωάμεθ του 2ου, βρέθηκαν στην βενετική βιβλιοθήκη «Marciana», με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Greek Codex» δηλαδή Ελληνικός Κώδικας (οι Τούρκοι το μετέφρασαν σαν «Yunan Antolojisi», δηλαδή «Ελληνική Ανθολογία» και αυτό είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό της κλίσης του Πορθητή προς τα ελληνικά πολιτιστικά πρότυπα και που αποδίδεται σε αυτά τα πολύτιμα κειμήλια).

Όπως αναφέρεται, βάση ιστορικών δεδομένων, ο Μωάμεθ ο Πορθητής όταν ακόμα ήταν διάδοχος και πριν γίνει σουλτάνος είχε παντρευτεί την Sitti Mükrime Hatun, που ήταν κόρη του Süleyman Bey, ηγεμόνα των Ντουλκαντίρογλου, άλλης μιας μουσουλμανικής ηγεμονίας από αυτές που είχαν ξεφυτρώσει σε όλη την Μικρά Ασία, μετά την ατυχή για τους βυζαντινούς μάχη του Μαντζικέρτ το 1087. Ο γάμος αυτός κράτησε μόνο τρεις μήνες και αποτέλεσε μια μικρή παρένθεση στην πολύκροτη ζωή του μεγαλυτέρου ίσως σουλτάνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Όταν λοιπόν η νύφη είχε φτάσει στην Μαγνησία, όπου τότε βρίσκονταν ο νεαρός Μωάμεθ, ο διάδοχος του οθωμανικού θρόνου ανέθεσε σε ένα στενό του φίλο, Ελληνορθόδοξο ζωγράφο, να φιλοτεχνήσει και να αποθανατίσει την σκηνή της άφιξης της νύφης και συνάμα να κάνει και το δικό του πορτραίτο, κατά παράβαση όλων των θρησκευτικών νόμων της επίσημης θρησκείας των Οθωμανών, δηλαδή του σουνίτικου Ισλάμ.

Έτσι ο ελληνορθόδοξος ζωγράφος, το όνομα του οποίου δεν έγινε ποτέ γνωστό, αποθανάτισε με το μεγάλο ταλέντο του την χαρακτηριστική στιγμή που έφτασε η νύφη με την χαρακτηριστική ανατολίτικη φορεσιά, καβάλα σε ένα άρμα με ελέφαντες. Εδώ εντύπωση μας κάνει ότι είχε ακάλυπτο το πρόσωπο της, δηλαδή δεν φορούσε τον κλασικό φερετζέ, κάτι που ήταν τότε απαραίτητο για τις μουσουλμάνες της Ανατολίας. Δίπλα στο πορτραίτο της νύφης (αριστερά στην πρώτη εικόνα), ο Ρωμιός ζωγράφος φιλοτέχνησε και ένα μοναδικό και μεγάλης ιστορικής αξίας πορτραίτο του ίδιου του Μωάμεθ, του μετέπειτα Πορθητή, να κάθεται σταυροπόδι, με την χαρακτηριστική ανατολίτικη στάση.

Αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο στα δυο αυτά χαρακτηριστικά πορτραίτα είναι ότι έχουν τίτλους στα ελληνικά, απόδειξη της ελληνικής τους ταυτότητας. Το σπάνιο αυτό ντοκουμέντο που αποτυπώνει άλλο ένα ελληνορθόδοξο μη μουσουλμανικό στοιχείο του Μωάμεθ του Πορθητή, αναζωπυρώνει τις συζητήσεις για την πραγματική θρησκευτική του ταυτότητα και σίγουρα είναι ενδεικτικό της συμπάθειας και της κλίσης που είχε για καθετί το ελληνορθόδοξο, καθώς ζούσε και μελάνωνε σε ένα ελληνορθόδοξο περιβάλλον.

Όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, υπάρχουν και άλλα πολλά προσωπικά αντικείμενα του Μωάμεθ του Πορθητή που ακόμα δεν έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας και ίσως μας επιφυλάσσουν και άλλες εκπλήξεις για την ταυτότητα του.
Οι έρευνες, όπως αναφέρεται, συνεχίζονται στην ίδια την Κωνσταντινούπολη, στην Προύσα, στην Μαγνησία, στην Αδριανούπολη, πόλεις όπου είχε ζήσει ο Μωάμεθ, όπως επίσης και στην Ιταλία, στην Φλωρεντία, στην Βενετία και στο Βατικανό.
Όπως είναι γνωστό, το «άστρο» του Μωάμεθ του Πορθητή είχε ανατέλλει όταν είχε ήδη αρχίσει η αναγέννηση στην Ευρώπη, καθώς οι περισσότεροι Έλληνες διανοούμενοι από την Κωνσταντινούπολη είχαν διαφύγει στην Δύση. Μάλιστα αναφέρεται ότι κατά την σύντομη επιδρομή του Μωάμεθ στο Οτράντο της νότιας Ιταλίας, είχε έρθει σε επικοινωνία με κάποιους από αυτούς και είχε ανταλλάξει κάποια δώρα.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η πρόσκληση της Γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να επισκεφθεί το Βερολίνο είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη, η οποία, πάντως, ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν – μόνον κάποιοι που μετείχαν στην προηγούμενη κυβέρνηση δεν πίστευαν ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, καθώς είχαν ανάγει σε μεγίστη αξία το να γίνει κάποιος δεκτός στην καγκελαρία...

Επιπλέον, μετά την πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να ζητήσει μια πολυμερή διάσκεψη για την Ελλάδα πριν από τη μετάβασή του στο Βερολίνο, το ζήτημα αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον: η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί ουσιαστικά να μετατρέψει το ελληνικό σε ευρωπαικό ζήτημα. Είναι βέβαια λίαν αμφίβολο αν οι Γερμανοί θα ήθελαν να συμβεί κάτι τέτοιο. Και, σίγουρα, αν αφήσουν να συμβεί, θα γίνει μόνον για να επιβεβαιωθεί και σε αυτό το επίπεδο η δική τους κυριαρχία και τίποτα άλλο.

Πάντως η κυβέρνηση δεν πρέπει να ξεχνά ότι η «παράδοση» αυτών των ελληνικών πρωθυπουργικών επισκέψεων στην καγκελαρία που έχει διαμορφωθεί στα χρόνια της κρίσης, έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό: οι πρώτες επισκέψεις ξεκινούν καλά, ενώ οι τελευταίες, αποτελούν σταθερά τον προάγγελο της πτώσης των πρωθυπουργών που τις πραγματοποιούν: αυτό ακριβώς συνέβη τόσο με τον Γιώργο Παπανδρέου, όσο και με τον Αντώνη Σαμαρά.

Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός, αν και τώρα θα πάει για πρώτη φορά με αυτή την ιδιότητα στο Βερολίνο και συνεπώς βρίσκεται στην «καλή» στιγμή αυτής της… παράδοσης, πρέπει να προσέξει πάρα πολύ: η επίσκεψη «δαγκώνει», ειδικά δε από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει ξεκινήσει μια σκληρή πολιτική όχι τόσο στα ζητήματα σχετικά με τους δανειστές, όσο σε εκείνα που απασχολούν διμερώς την Ελλάδα και τη Γερμανία – ουσιαστικά το αναγκαστικό δάνειο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μέχρι στιγμής, ο πρωθυπουργός έχει σαφώς αποδείξει ότι «δεν μασάει», τουλάχιστον με την έννοια που ξέραμε στο παρελθόν - αν «μάσαγε», οι δανειστές μας θα ήταν σήμερα πανευτυχείς και, ευτυχώς, δεν δείχνουν, ακόμα τουλάχιστον, να είναι.

Όμως, το ταξίδι στο Βερολίνο δεν θα είναι απλή υπόθεση: είναι βέβαιο ότι στις εκεί επαφές, η Γερμανία, έστω και χωρίς αυτό να καταστεί γνωστό, θα πιέσει – και θα πιέσει πολύ και με απειλητικότατο τρόπο.

Θέλει λοιπόν πολύ γερά νεύρα και πολύ καλή προετοιμασία. Θέλει αποφασιστικότητα και σταθερότητα. Θέλει, πάνω απ’ όλα, ο Τσίπρας να κάνει κάτι που, δυστυχώς, ουδείς πρωθυπουργός έκανε πριν από αυτόν στα χρόνια της κρίσης: να πει στη Μέρκελ την αλήθεια. Ολόκληρη, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς περιστροφές, χωρίς φόβο. Να της εξηγήσει πρόσωπο με πρόσωπο τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και να της δώσει να καταλάβει ότι αυτός ο τόπος καταστρέφεται μέρα με τη μέρα – και ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Και να της δώσει να καταλάβει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη για όλα. Μόνον έτσι είναι ενδεχόμενο να αντιληφθούν οι Γερμανοί ότι απαιτείται να κάνουν κάποια βήματα πίσω, αν και πάλι, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί.

Αυτά, τα απολύτως αυτονόητα, δεν τα έκανε ως τώρα κανείς. Ηρθε η ώρα να γίνουν. Και, από εκεί και πέρα ας πάρουν πλέον όλες οι πλευρές τις τελικές ευθύνες τους.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου