Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Φεβ 2013

Αν μέσα σας μιλάει η Ελλάδα, αν η καρδιά σας φλέγεται και η ψυχή σας πυρώνεται από αυτή την πατρίδα, οι στίχοι των ποιητών μας είναι ο τόπος της συνάθροισής μας, είναι τα λόγια της ευθύνης, είναι το τραγούδι της ψυχής μας.

Αυτή η πατρίδα σήμερα βρίσκεται στο καντάρι των μοχθηρών που από πάντα ήθελαν να την μακελέψουν. 
Η δική σου και η δική μου πατρίδα, η Ελλάδα, σήμερα μας ζητά να σταθούμε άξιοι και να τιμήσουμε το χρέος προς τους προγόνους που μας δόξασαν και προς τον Θεό που μας χάρισε ένα κομμάτι από τον Παράδεισο για να ζήσουμε.

Ευλογημένοι θα είναι όλοι όσοι σταθούν όρθιοι και άξιοι να περπατήσουν προς την δόξα, αποκρινόμενοι στο κάλεσμα της ιστορίας.

Αδέλφια, ήρθε και πάλι ο καιρός, ετούτος ο βασανισμένος λαός να ξαναγράψει την ιστορία και θα ξαναγίνει φάρος για τους λαούς όλου του κόσμου.

Άντε, το λοιπόν, με στήριγμα τον Θεό μας, με όπλο την πίστη μας και με την δύναμη του δίκαιου, ας συναχτούμε. Και μόλις συναχτούμε, αδελφωμένοι, ετούτοι οι μισεροί θα σκορπίσουν...
Στην αρένα της φρίκης και με μοχθηρούς και δόλιους αντιπάλους μας καλεί η ιστορία να αγωνιστούμε, να χορέψουμε και να διασκεδάσουμε κοιτώντας κατάματα τον θάνατο, "στα μαρμαρένια αλώνια"... 
Και δεν θα είναι η πρώτη φορά. Πάντα έτσι συνέβαινε...






Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Είναι πράγματι εντυπωσιακό να διαπιστώνεις αφ’ ενός το τουρκικό άγχος να παρουσιάσει όλους τους κομάντος των Ιμίων εν Ζώη και στην συνέχεια να οι ίδιοι οι Τούρκοι να αυτοδιαψεύδεται από τα ίδια τα τουρκικά δημοσιεύματα, αλλά και αφ ετέρου το πώς τα ελληνικά «παπαγαλάκια» επαναλαμβάνουν αυτές τις τουρκικές ηλιθιότητες.

Δεν πέρασαν λίγες μέρες από το προηγούμενο δημοσίευμα μας όπου αποδεικνύονταν ότι οι περίφημες λίστες των Τούρκων κομάντος των Ιμίων που πρόβαλλαν οι Τούρκοι με τη επιδίωξη να αποδείξουν ότι όλοι είναι εν ζωή, είναι «παραμύθια» και ήρθε ένα νέο σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας, Sabah, (13/2/2013).

Στο δημοσίευμα αυτό αναφέρεται ότι ο Ahmet Çetin, που υποτίθεται ότι είχε πάρει μέρος στη επιχείρηση των κομάντος των Ιμίων αλλά δεν υπάρχει πουθενά στις περίφημες «λίστες της απατής», και οποίος τραυματίστηκε και είναι ανάπηρος από το δυστύχημα του Sikorsky, όπου σύμφωνα με την Sabah (περίτρανη τουρκική ομολογία), είχαν βρει τον θάνατο πέντε κομάντος της επιχείρησης των Ιμίων, δραστηριοποιείτε σήμερα στην… Αφρική και μάλιστα έχει ανοίξει επιχείρηση στο Μογκαντίσου. Αλήθεια τι έχουν να πουν τώρα τα «παπαγαλάκια» που είχαν αναδημοσιεύσει τις «αποκαλυπτικές» λίστες κομάντος των Ιμίων ότι δήθεν είναι όλοι εν ζωή ; Από ότι είδα στις περίφημες αυτές λίστες της τουρκικής άπατης το όνομα Ahmet Çetin δεν υπάρχει πουθενά.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που δείχνει ξεκάθαρα πως οι Τούρκοι προσπάθησαν να μας δουλέψουν κανονικά για τους κομάντος των Ιμίων, προφανώς για λόγους ψυχολογικού πολέμου, αλλά οι ίδιοι διαψεύδουν την άπατη που έστησαν για το σημαντικό αυτό θέμα.

Πληροφορώ λοιπόν όλα τα «παπαγαλάκια» που επαναλάμβαναν επί μέρες το παραμύθι ότι υπάρχει λίστα των κομάντος που είχαν πάρει μέρος στην επιχείρηση των Ιμίων και ότι όλοι είναι εν ζωή και μάλιστα μας έλεγαν οι αρχηγοί της επιχείρησης ήταν κάποιοι, Ercan Kireçtepe και Ali Türkşen, ότι τους διαψεύσει περίτρανα ο πολύ γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος, Üğur Düntar. Ο γνωστός αυτός Τούρκος δημοσιογράφος, σε μια τηλεοπτική εκπομπή στις 13 Ιανουαρίου του 2008, στο τουρκικό κανάλι KanalD, με την επωνυμία, «Arena», είχε παρουσιάσει τον… μοναδικό. όπως ανάφερε. αρχηγό των κομάντος των Ιμίων, που ονομάζεται… İz Metin. Αλήθεια που είναι το όνομα αυτό στη λίστα που αναδημοσίευσαν τα «παπαγαλάκια» της Άγκυρας για τους δήθεν κομάντος των Ιμίων, θέλοντας να διαψεύσουν την μοναδική πραγματικότητα ότι σχεδόν όλοι είναι νεκροί ; Μάλιστα στην ιδία τηλεοπτική εκπομπή, (όπως αναφέρει και το δημοσίευμα της Hürriyet, στις 14/1/2008 που επισυνάπτουμε), ο İz Metin έκανε και «περιγραφή» το πώς, υποτίθεται, έδρασαν οι κομάντος στα Ίμια και πως υποτίθεται αποβιβάστηκαν στη δεύτερη βραχονησίδα.

Αγαπητοί κύριοι, όλα αυτά δείχνουν το πως προσπάθησαν οι Τούρκοι να προβάλλουν ψεύτικες λίστες για να μας εντυπωσιάσουν και προφανώς για να διασώσουν το τουρκικό γόητρο σχετικά με τους κομάντος των Ιμίων, (χωρίς αυτό βεβαία να μειώνει την ελληνική προδοσία στην κρίση των Ιμίων).

Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία των Τούρκων κομάντος των Ιμίων γράφτηκε από τη ημέρα εκείνη μέχρι στις 7 Μαΐου του 2003, όταν έπεφτε νεκρός στην πλατεία Ταξίμ ο πραγματικός αρχηγός των κομάντος, Zeki Şen. Στο πρώτο δυστύχημα, στις 15 Φεβρουαρίου 1996, σκοτωθήκαν οι κομάντος των Ιμίων, Bülent Usta, Toprak Karıştır, İhsan Çakmak, Ahmet Selçuk και Aykut Tetik. Για αυτούς στήθηκε στο Beykoz το, «Kardak Şehit Parkı», δηλαδή το μνημείο πεσόντων των Ιμίων. Στο δεύτερο δυστύχημα στις 13 Νοεμβρίου του 1996, σκοτωθήκαν οι κομάντος, Kadir Şener, Selçuk Esedoğlu, ( ο υπαρχηγός και δεξί χέρι του Zeki Şen), Ahmet Sezgin και Tevfik Özdemir. 
Δυστυχώς για τους Τούρκους τα ίδια τα δικά τους ντοκουμέντα αποδεικνύουν την αλήθεια για την τύχη αυτών των κομάντος. Άλλη φορά να είμαστε πιο προσεκτικοί για τόσο σημαντικά θέματα...


Από την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου έχει ξεκινήσει η ελληνική ''απάντηση'' στις προκλήσεις της Άγκυρας στο ανατολικό Αιγαίο, μετά την τουρκική πρόκληση στην περιοχή Καλύμνου (νυχτερινή υπέρπτηση την Κυριακή τουρκικού ελικοπτέρου, προς έλεγχο της ταχύτητας της ελληνικής αντίδρασης) και τον αιφνιδιασμό σε τοπικό επίπεδο που υπέστη η ελληνική άμυνα. Από χθες, πάντως, ολόκληρο το ανατολικό Αιγαίο και μέχρι την θάλασσα Καστελορίζου θα νιώσει την έντονη παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού, πλοία του οποίου αναπτύσσονται προκειμένου να διεξάγουν τρεις διαφορετικές ασκήσεις εντός συγκεκριμένου διαστήματος.

Στην περίπτωση της Καλύμνου, το εθνικό σύστημα αεράμυνας και η Πολεμική Αεροπορία αντέδρασαν ταχύτατα, αφού μέσα σε 13 λεπτά δύο F-16 κατέφτασαν στην περιοχή από βάση της Κρήτης, όμως σε αυτό το κρίσιμο διάστημα οι Τούρκοι θα μπορούσαν να εκτελέσουν αεραπόβαση στο εσωτερικό της Καλύμνου ή να καταλάβουν βραχονησίδα, -δες. Επιπλέον σημειώθηκαν παραβιάσεις μεταξύ Ρόδου και Καστελορίζου μετά από αρκετό καιρό.

Οι μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού εκτελούν τις προβλεπόμενες ασκήσεις, ενώ σε κάποια φάση θα υπάρξει συμμετοχή και μαχητικών αεροσκαφών και θα εκτελεστούν βολές κατά θαλάσσιων στόχων. Συνολικά συμμετέχουν 4 φρεγάτες, 2 υποβρύχια, 1 πυραυλάκατος, 1 κανονιοφόρος, 3 ναρκοθηρευτικά και πέντε ελικόπτερα S70B6 «Agean Ηawk».

Είναι σαφές πως οι Ένοπλες Δυνάμεις θέλουν να στείλουν το κατάλληλο μήνυμα, δεν παύει να υφίσταται όμως προβληματισμός. Αφ' ενός για την πρόθεση των Τούρκων να κλιμακώσουν την ένταση, παραμονές του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας των δύο χωρών που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 5 Μαρτίου. Αφ' ετέρου για την διάσταση πολιτικής (όρα: ΥΠΕΞ) και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις κάνουν αυτό που πρέπει και στέλνουν την απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα. Το ζήτημα είναι πως αυτό εναρμονίζεται με την πρόθεση κάποιων στην Αθήνα να συμετάσχουν στο εγχείρημα εξαγνισμού της Τουρκίας, με την πραγματοποίηση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας, την ώρα που οι σφαλιάρες πέφτουν «βροχή»...

Αν μιλούσαμε για τακτική «μαστίγιου και καρότου», θα συναινούσαμε απόλυτα. Μήπως όμως εδώ κρύβεται κάτι άλλο; Μήπως ακυρώνονται στην πράξη, ένεκα πολιτικής φοβίας, τα όποια ισχυρά μηνύματα αποτροπής στέλνουμε; Και ποιό το νόημα του να παραστούν πρωθυπουργός και η μισή κυβέρνηση ως στρατιωτάκια στο παιχνίδι δημοσίων σχέσεων της Άγκυρας;

Ερωτήματα θέτουμε, δίχως φυσικά να αναμένονται απαντήσεις...


Της Ζέζας Ζήκου

Υπουλες, αλλά με ακρίβεια κυνικής λογικής, τόσο οι προηγούμενες που «κλείδωσαν» από την έναρξη της μνημονιακής πολιτικής όσο και οι νέες ρυθμίσεις που αναμένονται το 2014, όπως δήλωσε ο Ολι Ρεν, για τις εργασιακές σχέσεις, θα πλήξουν τα μεσαία στρώματα αφού ήδη τα «ισόγεια» και τα «υπόγεια» του κοινωνικού ιστού της χώρας έχουν εξοντωθεί.

Κι αυτό επειδή επιβάλλεται ένα μοντέλο που ήδη «κινεζοποιεί» βίαια τις εργασιακές σχέσεις στη χώρα μας, αφού θεσμοποιεί τη μετάλλαξη της αγοράς εργασίας και με τις νέες ρυθμίσεις το 2014. Ενα μοντέλο που προωθείται στους περισσότερους λαούς της Ευρώπης για να κυριαρχήσει τόσο στην ενδοευρωπαϊκή πραγματικότητα όσο και στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, στερώντας όμως πλήρως τα εργαλεία που έχουν όλες οι μεγάλες ελεύθερες οικονομίες, όπως το τύπωμα χρήματος στις ΗΠΑ και τη Βρετανία ή ακόμα και τον εσωτερικό δανεισμό στην Ιαπωνία.

Ομως η Ευρώπη είναι χώρος πολιτικής και κοινωνικής ελευθερίας και ως τέτοια έφτασε όπου έφτασε ώς τώρα. Δεν είναι ούτε Κίνα, ούτε Ινδία, ούτε μπορεί, ούτε και πρέπει να εξελιχθεί σε κάτι τέτοιο, όσο κι αν εκβιάζεται προς αυτήν την κατεύθυνση. Αρκεί, βέβαια, και οι πτωχευμένοι λαοί να αντιδράσουν. Ευρώπη χωρίς ελευθερία δεν νοείται και ελπίζω ότι δεν θα υπάρξει.

Στη χώρα μας, δημοσιολογούντες ελαφρών ηθών και καθηγητές εργαστηρίου, παράλληλα με το ξερίζωμα του κοινωνικού κράτους εξακολουθούν να αποδύονται με φανατισμό σε μια εκστρατεία εναντίον της εργασίας: Οι εργαζόμενοι κάθε είδους -κυρίως όμως του ιδιωτικού τομέα- έριξαν δήθεν το καράβι στην ξέρα. Χωρίς κανένα δισταγμό υποστηρίζουν πως οι εργαζόμενοι ευθύνονται για τη χρεοκοπία του κράτους - αυτοί και το μεγάλο κόστος τους. Χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τις υπαρκτές στρεβλώσεις στις ΔΕΚΟ και αλλού, που, πάντως, δημιούργησε η πολιτική εξουσία, εξακολουθούν να πρωτοστατούν σε έναν πόλεμο ανάμεσα στην εργασία και τις επιχειρήσεις, σε βάρος γενικότερα της κοινωνίας. Οι θιασώτες και προπαγανδιστές της χοντροκομμένης και μεροληπτικής αυτής ανάλυσης αποσιωπούν άλλες πικρές αλήθειες του κλεπτοκρατικού, κρατικοδίαιτου τρόπου ανάπτυξης που μας χρεοκόπησε.

Εξαθλιωμένη, βουτηγμένη στα χρέη, χωρίς καμία πιστοληπτική ικανότητα, η χώρα εκδικείται τους εργαζομένους. Η απάντηση του κοινοτικού επιτρόπου Ολι Ρεν στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, ότι «οι τρέχουσες μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις είναι το αποτέλεσμα των ειδικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει τώρα η Ελλάδα και της ανάγκης για καλύτερη εναρμόνιση των μισθών με την οικονομική δραστηριότητα», αναδίδει έναν αφόρητα ρεαλιστικό κυνισμό. Δηλαδή, ο σύγχρονος «εργασιακός μεσαίωνας» αποκαλείται μεταρρύθμιση. Ο κατώτατος μισθός έχει διολισθήσει στα 586 ευρώ μεικτά, ενώ π.χ. στη Γαλλία βρίσκεται στα 1.400 ευρώ και στην Ολλανδία λίγο υψηλότερα.

Προφανώς η κρίση χρέους είναι δυσεπίλυτη και η ανισορροπία μεταξύ των ισχυρότερων και των πιο αδύναμων οικονομιών της Ευρωζώνης είναι «πολιτικά μη διατηρήσιμη» και παραμένει ένα «άλυτο πρόβλημα». Υπάρχει μεν η πολιτική δέσμευση για την παραμονή των υπερχρεωμένων χωρών στο ευρώ, αλλά αποτελεί μεγάλη δοκιμασία για τις χώρες με χρέη.

Είναι προφανές πως οι ιθύνουσες ομάδες στη χώρα μας δεν δέχονται αλλαγές που θίγουν την εξουσία τους και τα συμφέροντά τους, η ιστορία των «εθνικών δανείων» και της ξένης βοήθειας είναι ακριβώς ιστορία κατασπατάλησης προς όφελος αυτών των κυρίαρχων ομάδων -για να διαιωνίζεται ο τρόπος που κυβερνούν και πλουτίζουν- γιατί άλλον δεν ξέρουν. Από την εποχή της UΝRΑ ώς τα πακέτα Ντελόρ και τα ΕΣΠΑ, για να μείνουμε στα πρόσφατα παραδείγματα, αυτό συμβαίνει.

Και η ρακένδυτη ΕΛΛΑΣ των 3.900.000 νεόπτωχων, όπως υπολογίζεται, θα έχει διαλυθεί. Ντροπή. Μόνο αυτή η λέξη θα μπορούσε να περιγράψει αυτό που θα πρέπει να νιώθουν όλοι όσοι κρατούν την πολιτική και οικονομική εξουσία στα χέρια τους και διαβάζουν τα συγκλονιστικά στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ συνυπολογίζοντας και τις φορολογικές ρυθμίσεις. Προβλέπεται ότι μέχρι το 2013 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα έχουν απολέσει το 50% του εισοδήματός τους, ενώ στο τέλος του έτους 3.900.000 άνθρωποι θα ζουν κάτω από το όριο φτώχειας. Η σφαγή σε μισθούς και συντάξεις, οι φόροι, τα χαράτσια, οι απολύσεις, τα χιλιάδες λουκέτα, με την ανεργία στο 32% στο τέλος του έτους, οδηγούν στον κοινωνικό αποκλεισμό ήτοι στα όρια της πλήρους εξαθλίωσης. Η κατάσταση είναι εφιαλτική και, δυστυχώς, εξακολουθούν να κρύβονται κάτω από το χαλί των καθώς πρέπει... αναλυτών, σχεδόν τα πάντα. Θυμίζει κάτι φαρσοκωμωδίες που ξεκινούν με ένα μικρό ψέμα, το οποίο φέρνει ένα μεγαλύτερο και πάει λέγοντας...


Πρώην βουλευτής

Με αφορμή τα μνημόνια και τον «κίνδυνο» εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ, έχουν ενταθεί οι φωνές που μιλούν με πάθος υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Επιχειρηματολογούν ότι καμία απαιτούμενη θυσία δεν δύναται να είναι αποτρεπτική διότι το ευρωπαϊκό όραμα είναι ο υπέρτατος εθνικός στόχος. Υπάρχει όμως κάποια ουσία σε όλη αυτή την συζήτηση; Έχει ανάγκη η Ελλάς την ΕΕ (με την σημερινή της υπαρκτή μορφή) για να ζήσει; Ποια είναι τα συν και τα πλην της συμμετοχής κατ’ αρχήν στην ΕΟΚ και κατόπιν στην ΕΕ;

Μία ιστορική αναδρομή θα τοποθετήσει την αναζήτηση απαντήσεων στο σωστό πλαίσιο. Η ΕΟΚ στην ουσία ιδρύθηκε το 1957 και έχει τις ρίζες της στις πολιτικές συνθήκες που επεκράτησαν κατά την διάρκεια και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πρώτες αναφορές για Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ με ακριβώς αυτές τις λέξεις) γίνονται από το Γ’ Ράιχ. Κατά την διάρκεια του πολέμου και κυρίως προς το τέλος του, όταν η Επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα» έχει «βαλτώσει» και η Γερμανία κατανοεί ότι απαιτείται συσπείρωση μεγαλύτερων δυνάμεων για να καταβάλλει την Σοβιετική Ένωση, το ευρωπαϊκό όραμα προβάλλεται ως ο ενοποιητικός παράγοντας. Η προσχώρηση στα Waffen SS μεγάλου αριθμού μη-Γερμανών εθελοντών είναι το πιο ορατό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής. Όσο η πλάστιγγα γέρνει εις βάρος της Γερμανίας, τόσο εντείνεται η αναφορά στην Ευρώπη. Το ερώτημα που μένει είναι αν η ρητορική αυτή ήταν ειλικρινής ή ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειας να ανευρεθούν σύμμαχοι. Το συναφές ερώτημα είναι αν η επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα» ήταν πόλεμος κατά του κομμουνισμού ή κατά της Ρωσίας.

Εύκολη απάντηση δεν μπορεί να δοθεί στο ερώτημα, αλλά η γνώμη του γράφοντος είναι ότι η Γερμανία ήδη από τον 19ο αιώνα και με βάση τις γεωπολιτικές θεωρίες που είχαν αναπτυχθεί, θεωρούσε ως εχθρό της τον όγκο της Ρωσίας. Η εγκαθίδρυση του κομμουνισμού στην Ρωσία έγινε με την ενεργό συμπαράσταση της Γερμανίας, που μετέφερε τον Λένιν από την Ελβετία το 1917. Ο στόχος ήταν η αποδυνάμωση της Ρωσίας. Συνεχίζοντας αυτή την πολιτική ο Χίτλερ, όπως περιγράφεται στο «Ο Αγών μου» και με δεδομένο ότι η Ρωσία με τον κομμουνισμό έβρισκε συμπαραστάτες για λόγους ιδεολογικούς, κατανόησε ότι έπρεπε να βρεθεί κάτι αντίστοιχο. Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν ένα γερμανικό ιδεολόγημα και, όπως έλεγε και ο Γκέμπελς, δεν ήταν προϊόν προς εξαγωγή. Έπρεπε να βρεθεί ένα ιδεολογικό αντίβαρο στον κομμουνισμό, το οποίο θα συσπείρωνε ευρύτερες δυνάμεις στον αγώνα της Γερμανίας κατά της Ρωσίας. Το ότι ο αγώνας ήταν Γερμανία κατά Ρωσίας και όχι εθνικοσοσιαλισμός κατά κομμουνισμού, φαίνεται και από την συμπεριφορά έναντι των Ρώσων αντικομμουνιστών (Α. Ρόζενμπεργκ, «Το οικοδόμημα εκτίσθη επί της άμμου», εκδόσεις ΓΕΣ).

Μετά τον πόλεμο, η είσοδος της Αμερικής στα ευρωπαϊκά πράγματα, άλλαξε ριζικώς τις συνθήκες. Η Γαλλία αισθάνθηκε να συνθλίβεται ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις και αναζητούσε εναγωνίως ζωτικό χώρο. Η σύμμαχός της στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, Μεγάλη Βρετανία, επέλεξε να ταυτισθεί πλήρως με τις ΗΠΑ, στις οποίες χρωστούσε και τα δάνεια του προγράμματος παροχής πολεμικού υλικού «Lend Lease». Η Γερμανία, εκτός από ηττημένη, κατεκτημένη, διαιρεμένη και πτωχευμένη (1953), αναζητούσε εναγωνίως διεθνή ερείσματα. Τα αμοιβαία συμφέροντα των δύο, η ανάγκη να μπορέσουν να ανταγωνισθούν σε οικονομικό επίπεδο τις ΗΠΑ, αλλά και η ιδεολογική προεργασία που είχε γίνει από το Γ’ Ράιχ και η οποία βρήκε πρόσφορο έδαφος στην Γαλλία του Βισύ, οδήγησαν στην δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος (ΕΟΚ) το 1957. Σε αυτήν συνωστίσθηκαν και τέσσερεις δορυφόροι του γαλλογερμανικού άξονος, με μεγαλύτερη χώρα την Ιταλία.

Η Ελλάς, ήδη από το 1961, έκανε αίτηση συνδέσεως με την ΕΟΚ, για να γίνει τελικώς μέλος το 1980. Αυτό απετέλεσε το υποτιθέμενο μεγάλο επίτευγμα του «εθνάρχη» της Δεξιάς Κ. Καραμανλή. Όπως δήλωσε τότε ο ίδιος, η Ελλάς δεν μπήκε στην ΕΟΚ για οικονομικούς λόγους, αλλά για να αποτρέψει την οποιαδήποτε πιθανότητα νέας 21ης Απριλίου και να διευρύνει τα ερείσματα της χώρας σε περίπτωση μελλοντικών προβλημάτων με την Τουρκία. Και αυτό δηλώθηκε διότι ήταν σαφές ότι δεν θα υπήρχε εύκολα οικονομικό όφελος από την συμμετοχή της χώρας στην ΕΟΚ. Η ελληνική γεωργία μπήκε στην λογική των επιδοτήσεων και αποσυνδέθηκε το εισόδημα του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας από αυτή καθ’ αυτή την παραγωγή. Ήταν τραγικό σφάλμα (;) να εισέλθει η χώρα σε έναν οικονομικό συνεταιρισμό, προσδοκώντας πολιτικά οφέλη. Οι μεγάλες χώρες της ΕΟΚ έψαχναν για καταναλωτές των προϊόντων τους και υποτακτικούς και όχι για εταίρους.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου πολέμησε την προοπτική εισόδου της χώρας στην ΕΟΚ, δηλώνοντας ότι θα κάνει δημοψήφισμα για το θέμα όταν αναλάβει την εξουσία. Όταν εξελέγη πρωθυπουργός, ξέχασε και αυτή την υπόσχεσή του. Σε αντιστάθμισμα, ζήτησε και πέτυχε τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), τους προγόνους των πακέτων τύπου ΕΣΠΑ κ.λπ. Σταδιακώς άρχισε να δημιουργείται η φυλή των ευρωλιγούρηδων, των υπαλλήλων της ΕΟΚ, συμβούλων, διαχειριστών προγραμμάτων κ.λπ., οι οποίοι συνέδεσαν το προσωπικό και κυρίως το οικονομικό τους μέλλον με τα προερχόμενα από την ΕΟΚ χρήματα. Βασική προϋπόθεση για την συμμετοχή στο πάρτυ, ήταν η απώλεια της εθνικής συνειδήσεως και η αντικατάστασή της με μια ευρωπαϊκή. Αυτό όμως δεν ήταν και μεγάλο πρόβλημα, διότι πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την διεργασία, είχε το ευρωκομμουνιστικό ΚΚΕ Εσωτερικού, η «Γενιά του Πολυτεχνείου» και οι πρωτοεμφανιζόμενοι νεοφιλελεύθεροι της Δεξιάς.

Ο εθνικιστικός και πατριωτικός χώρος σε αυτές τις εξελίξεις δεν είχε σαφή θέση. Ενώ θα ανέμενε κάποιος να υπάρξει σαφής αντίδραση στην προοπτική απώλειας εθνικής κυριαρχίας, επικεντρώθηκε η συζήτηση σε δευτερεύοντα ζητήματα. Η ΕΟΚ θεωρήθηκε ένας αντικομμουνιστικός συνασπισμός και έτσι κέρδισε την συμπάθεια του χώρου. Το ουσιαστικό ιδεολογικό ζήτημα μπήκε στο περιθώριο. Αντιθέτως άλλα θέματα, όπως η αποφυλάκιση των πρωτεργατών της 21ης Απριλίου, θεωρήθηκε ότι θα μπορούσαν να έχουν καλύτερη εξέλιξη αν δινόταν η προσπάθεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η πραγματικότητα βέβαια διέψευσε αυτές τις προσδοκίες. Η κατάρρευση του κομμουνισμού, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η επανένωση των Γερμανιών, άλλαξε τα δεδομένα στην ΕΟΚ, που πλέον δεν είχε λόγο ύπαρξη.

Πέρα όμως από τα όσα καταθέτει στο άρθρο του ο κ. Πολατίδης, μία σημαντική εξέλιξη υπήρξε σήμερα στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στο ραδιόφωνο του realfm, ο Γραμματέας της Ν.Δ κ. Κεφαλογιάννης μίλησε για την Ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης αμέσως μετά τις Γερμανικές εκλογές: 
"...Η Ευρώπη πρέπει να κάνει ένα μεγάλο βήμα και αυτό το βήμα που πρέπει να κάνει είναι προς την Ομοσπονδιακή Ευρώπη, είναι προς την εμβάθυνση και διεύρυνση των θεσμών, και κυρίως στα οικονομικά ....για αυτό λέμε ότι μετά τις Γερμανικές εκλογές θα γίνουν διάφορα πράγματα στην Ευρώπη, προς την κατεύθυνση της Ομοσπονδιοποίησης", παραδέχτηκε ότι η Γερμανία έχει δώσει μόνον εγγυήσεις "Μέχρι τώρα η Γερμανία το μόνο που έχει κάνει είναι να έχει δώσει ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ άρα ουσιαστικά δεν έχει πληρώσει τίποτα", ενώ ανέφερε το καταπληκτικό: "Η Ελλάδα ήταν το ΠΡΩΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ σε αυτήν την ιστορία"!
Είναι πλέον φανερό ποιά είναι η επικίνδυνη και τραγική πολιτική που εφαρμόζεται προκειμένου η Ελλάδα και οι Έλληνες να περιέλθουν σε μία κατάσταση που καμία σχέση δεν έχει με ένα ΕΘΝΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΚΡΑΤΟΣ.  
Η "Ομοσπονδιοποίηση" θα σημάνει το οριστικό τέλος της Εθνικής μας Κυριαρχίας, οι εκλογές θα αφορούν στην εκλογή Κεντρικού Κυβερνήτη, δεν θα έχουμε Υπουργείο Οικονομικών της Ελλάδος καθώς αυτό θα ενοποιηθεί και φυσικά δεν θα μας ανήκει καμία ΑΟΖ που σημαίνει το ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΘΝΙΚΑ μας ΣΧΕΔΙΑ. 

Ακούστε το ηχητικό http://www.real.gr/audiofiles/210669.mp3 (από το 7:30).

Μήπως, τελικά, θα πρέπει να υπάρξει μία ευθεία ερώτηση από κάποιον βουλευτή, προς τον φερόμενο ως πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αντώνη Σαμαρά, με απαίτηση να απαντήσει χωρίς υπεκφυγές; Γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες τι συμβαίνει και τι έχει προγραμματισθεί να συμβεί, αλλά και τι θα σημαίνει μία εξέλιξη με επίσημη, εκτεταμένη και παρατεταμένη απώλεια εθνικής κυριαρχίας;



Αλίμονο στους εργαζομένους, καθώς η κυβέρνηση θα αποφασίζει και θα αλλάζει μόνη της τον κατώτατο μισθό από εδώ και πέρα


Ψεύτες, αδίστακτοι ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες είναι οι υπουργοί που κατ' εντολήν του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά βγήκαν προχθές και χθες να διαψεύσουν τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Γιώργο Μέργο, ο οποίος μιλώντας τη Δευτέρα στην Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών υπαινίχθηκε σαφώς ότι το 2014 θα μειωθεί περαιτέρω ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα.

Ο ίδιος ο αρμόδιος επίτροπος της ΕΕ Ολι Ρεν εξευτέλισε χθες τη συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ δηλώνοντας χωρίς περιστροφές ότι από το 2014 θα αλλάξει ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα γιατί αυτό προβλέπει το Μνημόνιο που έχουν συνυπογράψει οι κυβερνώντες τη χώρα μας. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα» δήλωσε ο γγ του υπουργείου Οικονομικών. «Υψηλά επίπεδα» σε σχέση με ποια χώρα; Υπενθυμίζεται ότι ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας, μετά τη δραματική μείωση που υπέστη το 2012 με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, έπεσε από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ μεικτά (δηλαδή γύρω στα 490 ευρώ καθαρά) υφιστάμενος μείωση 22%. Για τους νέους κάτω των 25 ετών, μάλιστα, έπεσε κατά 32% στα 511 ευρώ μεικτά. Με ποια κράτη, λοιπόν, συγκρίνει η κυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα και τον βρίσκει να «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα»; Σίγουρα όχι πάντως με τις χώρες της παλιάς «ΕΕ των 15», με την οποία συνηθίζουμε να κάνουμε τις συγκρίσεις. Από τα πρώτα 15 κράτη της ΕΕ, μόνο η Πορτογαλία έχει κατώτατο μισθό χαμηλότερο κατά ένα εικοσάρικο τον μήνα από την Ελλάδα - 586 οι Ελληνες, 566 οι Πορτογάλοι.

Οι τρίτοι από το τέλος Ισπανοί υπερβαίνουν οριακά τον κατώτατο μισθό που είχε η Ελλάδα πριν από την καταβαράθρωσή του και παίρνουν έτσι σχεδόν δύο κατοστάρικα περισσότερο από τους Ελληνες - 753 ευρώ για την ακρίβεια. Η απόλυτη ξεφτίλα είναι ότι ακόμη και η... Σλοβενία, αυτό το κομμάτι της πρώην Γιουγκοσλαβίας που μπήκε στην ΕΕ το 2004 και στην Ευρωζώνη το 2007, έχει κατώτατο μισθό 763 ευρώ! Εκεί όμως που σου 'ρχεται ταμπλάς είναι όταν μαθαίνεις ότι στην Ιρλανδία, τη χρεοκοπημένη λόγω των τραπεζών της χώρας που βρίσκεται κι αυτή υπό καθεστώς Μνημονίου, ο κατώτατος μισθός είναι... 1.462 ευρώ! Ναι, 1.462 ευρώ, περισσότερα δηλαδή από τα 1.430 ευρώ της Γαλλίας ή τα 1.456 της Ολλανδίας και πολύ περισσότερα από τα 1.244 της Βρετανίας! Υπάρχουν όμως κράτη στην Ευρώπη με τα οποία μας συγκρίνει ο εντιμότατος Γεώργιος Μέργος, τα οποία έχουν όντως χαμηλότερους κατώτατους μισθούς και στα οποία προφανώς μας κατατάσσει η κυβέρνηση Σαμαρά και υπολοίπων, δικαιολογώντας πραγματικά τον ισχυρισμό ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα».

Φυσικά και τα 586 ευρώ μεικτά της Ελλάδας είναι περισσότερα από τα 353 ευρώ της Πολωνίας, τα 289 της Λιθουανίας - πόσω μάλλον από τα... 158,5 ευρώ της Βουλγαρίας και τα 157 της Ρουμανίας!!! «Παραλήδες» είναι οι Ελληνες που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό σε σχέση με τους Λιθουανούς και τους Βούλγαρους. Κι ας λέει ό,τι θέλει το Ινστιτούτο Ερευνών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, το οποίο συνυπολογίζοντας και τις απάνθρωπες φορολογικές επιβαρύνσεις κατέληξε στο ότι μέχρι το τέλος του 2013 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα έχουν απολέσει στη διάρκεια της τετραετίας της κρίσης το... 50% (!) του εισοδήματός τους, με αποτέλεσμα στο τέλος αυτού του χρόνου 3.900.000 Ελληνες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αν μάλιστα συγκρίνουμε τον ελληνικό κατώτατο μισθό με τις αμοιβές στην Μπουρκίνα Φάσο, στο Ναούρου, στη Μιανμάρ ή στο Μπανγκλαντές, τότε οδηγούμαστε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες είναι... ζάπλουτοι και καθόλου ανταγωνιστικοί προς τις προαναφερθείσες χώρες - γίγαντες της παγκόσμιας οικονομίας!

Πέρα όμως από τα πικρόχολα σχόλια και τις εξυπνάδες, η τραγωδία των Ελλήνων εργαζομένων συνίσταται στο ότι από φέτος τον κατώτατο μισθό θα τον ορίζει και θα τον αλλάζει όποια στιγμή θέλει η κυβέρνηση, χωρίς τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων και την υπογραφή εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Σε αντίθεση με τις επικρίσεις που δέχθηκε ο γγ του υπουργείου Οικονομικών, εμείς αντιθέτως υποστηρίζουμε την άποψη ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να του είναι ευγνώμονες γιατί τους άνοιξε τα μάτια - και δεν το γράφουμε ειρωνικά αυτό. Αποκάλυψε αυτό που οι πολιτικοί της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν να κρύψουν για το μέλλον που ετοιμάζουν στον λαό μας, τον οποίον κατατάσσουν οικονομικά στους εξαθλιωμένους λαούς των Βαλκανίων και των χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού». Τίναξε στον αέρα ο Γ. Μέργος όλα τα παραμύθια περί «ανάπτυξης». Κατέστησε σαφές ότι στην «ανάπτυξη» του Σαμαρά και του Βενιζέλου, οι Ελληνες θα παίρνουν μισθούς 300-400 ευρώ και πολλά τους είναι!

Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.

Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.

Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του:

«Ο Φώτης Μπόμπολας έχει μπροστά από το γραφείο του τέσσερις οθόνες υπολογιστών εγκατεστημένες στον απέναντι τοίχο, ο οποίος φέρει μια ξύλινη επένδυση. Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται στα κεντρικά ενός αρχηγείου. Η γραμματέας του Λυδία του φέρνει φραπέ. Ο Μπόμπολας, ετών 52, με κοντοξυρισμένα μαλλιά, στρίβει ένα τσιγάρο. Καπνίζει Ολντ Χόλμπορν. Το πουκάμισό του είναι ανοιχτό στο στήθος, στο καρπό του χεριού του δεν φέρει κανένα ρολόι. «Προτιμώ να κρατώ χαμηλό προφίλ», διατείνεται ο ίδιος. Ο Μπόμπολας είναι ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες στην Ελλάδα. Στην οικογενειακή αυτοκρατορία ανήκουν ο εκδοτικός κολοσσός Πήγασος, η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία της χώρας, εταιρίες ανακύκλωσης, ορυχεία χρυσού, ακίνητα. Συνολική αξία: μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπόμπολας δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. Ακόμη και τώρα αισθάνεται άβολα: «Δεν βλέπετε; Η χώρα εκρήγνυται».

Η οικογένεια του αισθάνεται έντονα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί η πολυεθνική εταιρία Ελλάκτωρ απαιτεί για τη διέλευση των αυτοκινητοδρόμων της υψηλά διόδια, παρότι το ελληνικό κράτος έχει επιχορηγήσει το έργο ως επί το πλείστον με χρήματα των φορολογημένων. Η Αττική Οδός κοστίζει 2,80 ευρώ, ενώ γύρω στα 250.000 αυτοκίνητα τη διασχίζουν καθημερινά. Όποιος θέλει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο για Θεσσαλονίκη χρειάζεται ολόκληρα 25 ευρώ. Μια πρωτοβουλία πολιτών με το όνομα «Δεν πληρώνω διόδια» πριονίζει κάθε τόσο τις μπάρες των διοδίων. «Είναι αναρχικοί», βρίζει ο Μπόμπολας».

Πανίσχυρα τζάκια

«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα από σχεδόν πανίσχυρα ελληνικά τζάκια, τα οποία εδώ και πολλές γενιές διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Τώρα όμως που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αντ' αυτού, επιχειρηματίες όπως ο Μπόμπολας, σπεκουλάρουν με νέες κρατικές αναθέσεις έργων, ενώ άλλοι παραμονεύουν για ευκαιρίες που θα προκύψουν από τις ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας. Ήδη ο μεγαλοεπιχειρηματίας Σπύρος Λάτσης νοίκιασε για το ευτελές ποσό των 50 σεντ ανά τ.μ. και για 90 χρόνια το πιο πολυτελές Shopping-Mall στην Αθήνα».

Τι λέει για την Γιάννα Αγγελοπούλου
 
«Άλλοι πάλι επιχειρηματίες εξαφανίζονται στο εξωτερικό, όπως, λόγου χάριν, η διαβόητη Γιάννα Αγγελοπούλου, η πρώην πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία ακούει στο όνομα Lady G, όνομα που της έδωσε ο ελληνικός κίτρινος τύπος» γράφει το περιοδικό για την πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αναφέρει μάλιστα ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου «ίδρυσε το Ίδρυμα Αγγελόπουλος, με τη βοήθεια του οποίου θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διασφαλίσει τη περιουσία της. Έτσι, εξ αποστάσεως μπορούσε πλέον να παρακολουθεί γαλήνια, πως η ελληνική Βουλή ψήφισε ένα από τα σκληρότερα πακέτα λιτότητας ύψους 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά από την επιβολή των νέων μέτρων ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε λιγότερο από 1.000 ευρώ το μήνα, ενώ σε οικογένειες με εισόδημα άνω των 18.000 ευρώ ετησίως κόπηκαν τα επιδόματα παιδιών.

Τι λέει για τον Μπόμπολα


Και το άρθρο συνεχίζει για τον Φώτη Μπόμπολα:

«Στο ερώτημα αν έχει έλθει η ώρα για τους ζάμπλουτους Έλληνες να δείξουν αλληλεγγύη, ο Μπόμπολας αντιδρά εκνευρισμένος: «Μα τι θέλετε; Οι μετοχές μας είναι στο πάτο. Οι επιχειρήσεις μας πάσχουν ακριβώς το ίδιο όπως και η υπόλοιπη χώρα». Τι θα λέγατε με την φορολόγηση των πλουσίων; «Τι αφελής σκέψη. Το μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πάντα τρόπους να αποφύγει τους φόρους. Αυτό είναι το τίμημα της παγκοσμιοποίησης».

Ο Μπόμπολας διευθύνει επισήμως την οικογενειακή του πολυεθνική εταιρεία μαζί με τον αδελφό του. Όμως ο πραγματικός πατριάρχης είναι ο πατέρας Γεώργιος, η φωτογραφία του οποίου φιγουράρει σε ασημένιο πλαίσιο πάνω στο κομοδίνο. Λέγεται ότι ο Γεώργιος Μπόμπολας κατάφερε να πάρει τη πρώτη κρατική ανάθεση έργου όταν η κατασκευαστική του εταιρεία δεν κατείχε ακόμη ούτε καν μπουλντόζα. Η μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία γι' αυτόν ήταν η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε η Ελλάκτωρ κατασκεύασε το μεγαλύτερο μέρος του αθηναϊκού μετρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημόσια προκήρυξη επί του έργου. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων, ο Μπόμπολας ήταν και πάλι μέσα στο παιχνίδι. Ένα από τα μεγαλύτερα «χτυπήματα» της οικογένειας είναι η αγορά των κρατικών ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική για 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αξία των κοιτασμάτων χρυσού ανέρχεται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ».

Τι λέει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Αντώνη Σαμαρά

«Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, απλώς η κατανομή του πλούτου είναι άνιση. Τα 80% του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται στα χέρια μόνον 2.000 οικογενειών. Γύρω στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε ξένες τράπεζες. Επισήμως μόνον εννέα πρόσωπα δηλώνουν στην Ελλάδα εισόδημα άνω των 700.000 ευρώ το έτος.

Η επονομαζόμενη Λίστα Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2.059 Ελλήνων που κατέχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, κρατήθηκε για πάνω από δύο χρόνια μυστική. Στη λίστα αυτή υπάρχουν ονόματα που θεωρούνται έμπιστα πρόσωπα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ένα από τα δέκα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η εν λόγω λίστα δεν είχε καμία συνέπεια για τους πλούσιους, εκτός ενός δημοσιογράφου που αντιμετώπισε δυσκολίες. Επειδή δημοσίευσε όλα τα ονόματα της λίστας στο περιοδικό Hot Doc, συνελήφθη από μια ομάδα άμεσης δράσης 50 αστυνομικών και απειλείται με διετή φυλάκιση λόγω παραβίασης δικαιωμάτων της ιδιωτικής σφαίρας».

Τι λέει για τον Λαυρεντιάδη

«Είναι αναμενόμενο ότι με τη πίεση που ασκείται από τη πλευρά της Ευρώπης βαθμιαία κάτι αρχίζει να αλλάζει: τη τελευταία βδομάδα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή για τη σύλληψη του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος διατηρούσε 31% της Pronton-Bank και η οποία διασώθηκε από το ελληνικό κράτος με τη βοήθεια 900 εκατομμυρίων ευρώ. Λέγεται ότι ο ίδιος μεταβίβασε εν τω μεταξύ στο εξωτερικό 700 εκατομμύρια ευρώ.

Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους». Στο τηλεοπτικό κανάλι Mega, που έχει τεράστια επιρροή, συμμετέχουν δύο τζάκια: Ο Μπόμπολας και η εκδοτική δυναστεία του Λαμπράκη. Ο γιος του μεγαλύτερου μετόχου της τελευταίας έγινε ο προσωπικός σύμβουλος του Σαμαρά.

Αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks

To άρθρο κάνει αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:
«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».
Τι λέει για τον Σπύρο Λάτση

«Ο Σπύρος Λάτσης είναι ο αυτός που κατέχει αδιαφιλονίκητα τη πρώτη θέση μεταξύ των εν λόγω μεγιστάνων. Ο ελληνικός τύπος τον αποκαλεί «σιωπηλό Κροίσο». Στην αυτοκρατορία του Λάτση ανήκουν τράπεζες, συμπλοιοκτησίες και διυλιστήρια. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Γιάννη, έναν σύντροφο του περιώνυμου Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Καπετάν Γιάννης», εμφανίστηκε κατά την υποδοχή της Βασίλισσας της Αγγλίας με λευκό ναυτικό καπέλο. Όταν ο γιος του Σπύρος μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φιλοσοφία, ο Καπετάνιος τον περιγελούσε. Όμως το βλαστάρι του πολλαπλασίασε πριν από τη οικονομική κρίση την αξία της οικογενειακής επιχείρησης κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ζει ως επί το πλείστον στην Ελβετία. Η θαλαμηγός του «Αλέξανδρος» είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω σε αυτή χαλάρωσαν ήδη ο Τζορτζ Μπους, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Μπαρόζο. Επειδή ο τελευταίος έκανε διακοπές με την οικογένεια του στην εν λόγω θαλαμηγό, η Ευρωβουλή τον τιμώρησε τότε με ψήφο δυσπιστίας.

Η τράπεζα Eurobank του Λάτση κατείχε μέχρι πρότινος τα μεγαλύτερα μερίδια των ελληνικών κρατικών ομολόγων: δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ο Λάτσης προσπάθησε να κομίσει κέρδη από την ήδη λεηλατημένη χώρα του με το να τοποθετήσει τους ανθρώπους του στις σωστές θέσεις. Η εταιρία καταπιστεύσεων, η οποία αποφασίζει για τις ιδιωτικοποιήσεις της ελληνικής κρατικής περιουσίας, επανδρώθηκε με πρώην μάνατζερ της αυτοκρατορίας του. Εκτός από το «χτύπημα» που αφορά το πολυτελές ακίνητο Shopping-Mall στο Μαρούσι, είναι πολύ πιθανό ότι ο Λάτσης να αγοράσει και την κρατική επιχείρηση Hellenic Petroleum σε ποσοστό εκατό τις εκατό. Για το «Helliniko Project», μια περιοχή περίπου 600 στρεμμάτων στο παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας, ο Λάτσης είναι επίσης φαβορί. Το ακίνητο, το οποίο βρίσκεται κοντά στη παραλία του Αγίου Κοσμά, θεωρείται ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης. Εκεί μέλλεται να κτιστούν κυρίως γραφεία, κατοικίες και να διαμορφωθεί ένα γιγάντιο πάρκο αναψυχής. Μια «Ντίσνευλαντ της Μεσογείου», υπόσχεται το διαφημιστικό».

Τι λέει για τον Σωκράτη Κόκκαλη

«Η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας είναι μια από τις βασικές αξιώσεις των χρηματοδοτών της Ελλάδας. «Έτσι όμως όπως αυτή λαμβάνει χώρα, είναι παράλογη», διατείνεται ο Αλέξανδρος Μωραϊτάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ). «Μερικοί επιλεγμένοι επενδυτές αγοράζουν κρατική περιουσία και εμφανίζονται ως εθνοσωτήρες». Για την πλέον επικερδή κρατική επιχείρηση του ΟΠΑΠ, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη, ενδιαφέρεται ο Σωκράτης Κόκκαλης. Η Intralot είναι μια από τις ηγετικές εταιρίες στην ανάπτυξη των συστημάτων λόττο.

Ο Κόκκαλης, μια από τις πλέον αμφισβητούμενες ολιγαρχικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, υπήρξε συνεργάτης της ανατολικογερμανικής Στάζι με τα ψευδώνυμα κρόκους και κασκάντε. Μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όπου η οικογένειά του προσέφυγε το 1949 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη Ελλάδα. Η περιουσία του έχει υπολογιστεί στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο μυθιστόρημα με σπιούνους. Όταν έγινε δημοσίως γνωστό ότι η Siemens λάδωσε, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, με 100 εκατομμύρια ευρώ Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, η γερμανική εισαγγελική αρχή, ερευνώντας τα αρχεία της εταιρίας, προσέκρουσε σε ένα αμφίβολο όνομα με το κωδικό «Κύριο Κ.».. Υποθέτει ότι πρόκειται για τον Σωκράτη Κόκκαλη».

Τι λέει για τους εφοπλιστές

«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων [...] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι' αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες. Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».

Για το πόσο μακριά φτάνει εν τέλει η επιρροή αυτής της ελληνικής ολιγαρχίας, γνωρίζει καλά ο Γιάννης Δερμιτζάκης ο οποίος κατέχει Διυλιστηρίο ανακύκλωσης παλαιού ορυκτελαίου στη Θεσσαλονίκη. Ο Δερμιτζάκης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος χαμηλών τόνων που φέρει το κινητό σε μια δερμάτινη θήκη πάνω στη ζώνη του παντελονιού του. Έως το 2004 οι δουλειές του πήγαιναν καλά. Μετά ψηφίστηκε ένας νέος νόμος που απαιτούσε άδεια για τη συλλογή χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων. Ο Δερμιτζάκης έκανε αμέσως αίτηση, όμως ματαίως περίμενε: «Πρώτα μου είπαν ότι τα χαρτιά μου ξεχάστηκαν στη γραμματεία του υπουργού προστασίας του περιβάλλοντος. Μετά μου είπαν ότι το διυλιστήριο θα έπρεπε να επανεξεταστεί.. Βέβαια αυτό ήταν τελείως καινούργιο. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν φίλο του υπουργού, ο οποίος μου διαμήνυσε: πρόκειται για σκοτεινή υπόθεση και θα κάνω καλά να την ξεχάσω». Εν τω μεταξύ η αγορά απόβλητων ορυκτελαίων -μιλάμε για 35.000 τόνους ετησίως- καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από το ολιγαρχικό τζάκι του Βαρδινογιάννη. Ο Δερμιτζάκης στέκεται στο κατώφλι της πτώχευσης.

Ακόμη και η παγκόσμια πολυεθνική εταιρία Shell γονάτισε μπροστά στον Βαρδινογιάννη. Από το 2015, στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πρατήρια βενζίνης της Shell. Η οικογενειακή πολυεθνική την αγόρασε για 219 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχώς νέοι, εν μέρει συζητήσιμοι νόμοι, κατέστησαν τη δουλειά μη αποδοτική για τη Shell.

Στην αρχή απαγόρευσαν στην Shell να εισάγει δική της βενζίνη. Όταν αυτή η ρύθμιση άλλαξε κατόπιν πίεσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήλθε ένας νέος νόμος που εξανάγκαζε την Shell να διατηρεί σε ντεπό μεγάλες ποσότητες βενζίνης ως «εθνικό απόθεμα ασφαλείας». Η Shell παραιτήθηκε.

Τι λέει για την οικογένεια Βαρδινογιάννη

«Ο αρχηγός της οικογένειας Βαρδινογιάννη, Βαρδής, κατοικεί σε μια μεσογειακή βίλα στο αθηναϊκό αριστοκρατικό προάστιο Εκάλη. Μπροστά στη πύλη στέκεται ένας φύλακας. Στην ερώτηση αν ο Κύριος είναι διαθέσιμος για μια συνέντευξη, τραβάει το πιστόλι του και το απασφαλίζει. Ο Βαρδινογιάννης διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Αιγύπτιο πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ. Η οικογενειακή επιχείρηση «Avin Oil» πλήρωσε στον δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν υψηλά ποσά για να έχει πρόσβαση σε καλές τιμές ακατέργαστου πετρελαίου που το Ιράκ μπορούσε να πουλήσει κατά τη διάρκεια του εμπάργκο μόνον στα πλαίσια του προγράμματος «Oil for food». Το θέμα αποκαλύφτηκε όταν ελεγκτές των Ηνωμένων Εθνών βρήκαν να μεταφέρονται δέσμες δολαρίων με τις ταξιδιωτικές βαλίτσες διπλωματών. Το γεγονός δεν είχε καμία επίπτωση στον Βαρδινογιάννη, ούτε στις δουλειές του ούτε στη φήμη του. Τον Ιανουάριο επαινέθηκε δημόσια για τη χρηματική του δωρεά στην αστυνομία.

Τι λέει για την ελληνική «ολιγαρχία»
 
«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.

Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού».


Δυστυχώς, οι χρήστες του διαδικτύου εκτίθενται καθημερινά σε διάφορους κυβερνο- κινδύνους (σ.σ. και δεν εννοούμε μόνο το hacking). Τα προσωπικά μας δεδομένα παραβιάζονται ποικιλοτρόπως μέσω της πλοήγησής μας στο διαδίκτυο. Διαβάστε την παρακάτω είδηση για να καταλάβετε πόσο ευάλωτοι είμαστε.

Πρόγραμμα που κατασκοπεύει τις κινήσεις μας συλλέγοντας προσωπικά δεδομένα από την παρουσία μας στα social media ανέπτυξε η εταιρεία αμυντικής βιομηχανίας Raytheon.

Το Riot, όπως ονομάστηκε το πρόγραμμα, δεν έχει πουληθεί όπως διαβεβαιώνει ένας εκ των ειδικών της Raytheon στην εφημερίδα Guardian. Παραδέχεται όμως ότι η εταιρεία «μοιράστηκε» τη συγκεκριμένη τεχνολογία με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στο πλαίσιο κοινής ερευνητικής προσπάθειας το 2010, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα εθνικό σύστημα ασφάλειας ικανό να αναλύει τρισεκατομμύρια οντότητες από τον κυβερνοχώρο.

Σε βίντεο που βρίσκεται στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, ο Αμερικανός ειδικός εξηγεί ότι το εξαιρετικά αναλυτικό σύστημα συλλέγει ένα μεγάλο αριθμό πληροφοριών μέσω Facebook, Twitter και Foursquare. Στη συνέχεια αποκτά μια συνολική οπτική για τη ζωή ενός ανθρώπου, τους φίλους του, τις περιοχές που επισκέφθηκε, μέσα σε μόλις λίγα λεπτά, ανάλογα με τις πληροφορίες που έχει μοιραστεί ο χρήστης μέσω social media. 

Τις περισσότερες φορές μάλιστα δεν είναι καθόλου δύσκολο καθώς στις φωτογραφίες που αναρτώνται στα κοινωνικά δίκτυα περιέχονται αναλυτικές πληροφορίες για το μέρος που έχουν τραβηχτεί. Παράλληλα, το πρόγραμμα φτιάχνει ένα είδος διαγράμματος που απεικονίζει τις σχέσεις του ατόμου με άλλα άτομα μέσω Twitter, Facebook ή του Foursquare, μιας εφαρμογής για κινητά  που χρησιμοποιείται από 25 εκατομμύρια ανθρώπους και τους ειδοποιεί για το πού βρίσκονται οι φίλοι τους.

Το διαδίκτυο είναι ένα μέσο ενημέρωσης και ένα σημαντικό εργαλείο επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους, το πώς θα το χειριστεί ο καθένας επαφίεται στην δική του κρίση…


Πηγή: Πυγμή

Παρακολουθήστε στο βίντεο τον Αμερικανό ειδικό να εξηγεί πόσο εύκολα διεισδύουν σε πληροφορίες για έναν οποιονδήποτε πολίτη



Γιατί η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας, για την κατασκευή του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου TAP, δεν έχει μόνον οικονομικές προεκτάσεις

Γράφει ο Μακεδών

Η υπογραφή που ολοκληρώνει την συμφωνία των υπουργών της τριμερούς διακυβερνητικής Συμφωνίας, μεταξύ Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας, για την κατασκευή του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) δεν έχει μόνον οικονομικές προεκτάσεις, αλλά και πολιτικές (εθνικές, καλύτερα).

Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει από αυτήν την στήλη, η Ελλάδα καθυστερούσε την υπογραφή της Συμφωνίας, έχοντας κατά νου δύο στοιχεία. Κατ’ αρχήν, ο αγωγός θα περνά από την Τουρκία. Αυτό σημαίνει πρώτον, ότι η Τουρκία εξασφαλίζει σημαντικές ποσότητες ενέργειας, με ευνοϊκούς όρους. Η χωρητικότητα του θα είναι 16 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, από τα οποία τα έξη δισ. θα παίρνει η Τουρκία και μόνο τα 10 δισ. θα στέλνονται στην ευρωπαϊκή αγορά (δηλαδή, το 40% περίπου).

Δεύτερον, σε περίπτωση κρίσης μεταξύ μας, η Τουρκία μπορεί να διακόπτει τη ροή, οπότε δημιουργείται πρόβλημα σ’ εμάς. Αν οι μεταξύ μας σχέσεις ήσαν διαφορετικές, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όμως, η μέχρι τούδε στάση της Τουρκίας δεν μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε.

Το άλλο στοιχείο είναι ότι χρησιμοποιούσαμε την «υπογραφή» μας ως διαπραγματευτικό όπλο προς την Αλβανία, προκειμένου η χώρα αυτή να αποδεχθεί την ισχύ της Συμφωνίας που υπογράψαμε μαζί για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, και την οποία τώρα αρνείται. Αυτόν μάλιστα τον φόβο, τον είχε εκφράσει και ο Αλβανός ΥΠΕΞ κ. Παναρίτι, με έκθεσή του προς την αλβανική κυβέρνηση.

Μένει να δούμε, αν υπήρξε μυστική συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, πριν από την υπογραφή, προκειμένου να διευθετηθεί αυτή η εκκρεμότητα. Αλλά, το γεγονός, ότι αιφνίδια αποφασίσθηκε η υπογραφή της Συμφωνίας, ενισχύει τις πληροφορίες ότι η επίσκεψη του κ. Σαμαρά στο Κατάρ, είχε μεν ως πρόσχημα τις διακρατικές οικονομικές συμφωνίες, ενώ στην πραγματικότητα οφειλόταν σε πίεση των ισχυρών, να επέλθει συμφωνία και με τον κ. Ερντογάν.

Σ’ αυτό, όπως γράψαμε πριν από λίγες ημέρες, συνηγορούν δύο γεγονότα. 

Πρώτον ότι όταν καλείται ένας πρωθυπουργός σε μια χώρα, δεν νοείται η ύπαρξη πρωθυπουργού και άλλης χώρας, παρά μόνον αν πρόκειται να συζητήσουν οι δυο τους. Και δεύτερον, δεν ισχύει το προβαλλόμενο περί «διακρατικών οικονομικών συμφωνιών», αφενός επειδή το Κατάρ δεν συμμετέχει σε διαγωνισμούς παρά αναλαμβάνει έργα μόνον με αναθέσεις, και αφετέρου εμείς δεν μπορούμε να αναθέτουμε έργα, αφού το απαγορεύει η Ενωμένη Ευρώπη.

Τι συζήτησαν οι κ.κ. Σαμαράς-Ερντογάν, δεν θα αργήσουμε να το μάθουμε. Θα φανεί από τις ενέργειες. Όπως και θα πρέπει να εξηγηθεί γιατί κάναμε το δωράκι -εκτός από τους Τούρκους- και στους Αλβανούς, οι οποίοι κινητοποιούσαν «θεούς και δαίμονες» προκειμένου να υπογραφεί συμφωνία, αφού από το Δυρράχιο θα συνεχισθεί ο αγωγός προς την Ιταλία.

Υπάρχει όμως και άλλο παρασκήνιο. Ο αγωγός ξεκίνησε ως ελληνοϊταλικός και κατέληξε στην πορεία ελληνοαλβανικοϊταλικός. Δεν θα περάσει από τη Θεσπρωτία (για Ιταλία), αλλά μέσω Καστοριάς από το αλβανικό έδαφος. Στον ηπειρωτικό Τύπο υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα για τις κινητοποιήσεις οικολογικών σωματείων, που ήσαν αντίθετα με την κατασκευή του αγωγού μέσω Θεσπρωτίας (οι Καστοριανοί προφανώς δεν έχουν οικολογικές ευαισθησίες). Έτσι, εκ του μη όντος, απέκτησαν ένα μεγάλο δώρο οι Αλβανοί.

Όλα αυτά, αναμένοντας στη συνέχεια τις εξελίξεις, όπου θα φανεί ποια συμφέροντα πίεσαν ώστε και να αλλάξει ο αρχικός σχεδιασμός της διαδρομής του αγωγού και να παραμερισθούν τα δύο προαναφερόμενα στοιχεία που καθιστούσαν επιφυλακτική την ελληνική πολιτεία.

Πηγή: Βόρεια

Τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και τα τρόφιμα, μολονότι στην πλειονότητά τους είναι υψηλής ποιότητας, διεισδύουν δύσκολα στις αγορές της Ευρώπης. Αυτό οφείλεται μεταξύ άλλων στην έλλειψη σωστού μάρκετινγκ.

Το 2011 οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων έκαναν ιστορικό ρεκόρ. Η αξία τους έφτασε στα 4,5 δισ. ευρώ και τα μηνύματα για τις προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου είναι ενθαρρυντικά. Το ενδιαφέρον των παραγωγών για τις αγορές του εξωτερικού είναι αυξημένο, ωστόσο, ο κλάδος των εξαγωγών τροφίμων και ποτών συναντά πολλές δυσκολίες για να φτάσει στα ράφια των ευρωπαϊκών σουπερμάρκετ.


Οι Γερμανοί δεν αγοράζουν ελληνικά

Ιδιαίτερα δύσκολη για τους Έλληνες εξαγωγείς φαίνεται να είναι η αγορά της Γερμανίας, όπου το 2011 σημειώθηκε μείωση κατά 4% των εξαγωγών τροφίμων και ποτών. Ο Τρύφων Κολιτσόπουλος, σύμβουλος επιχειρήσεων σε θέματα εξαγωγών, σε συνέντευξή του προς την Deutsche Welle, προβαίνει στην εκτίμηση ότι «η ενίσχυση της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων είναι ερμηνεύσιμη εφόσον η εγχώρια αγορά παρουσιάζει προβλήματα και η εσωτερική κατανάλωση μειώνεται λόγω της κρίσης».

Τα προϊόντα μας δεν έχουν γίνει ανταγωνιστικότερα 

Οι επιχειρηματίες αναζητούν διέξοδο προς τις ξένες αγορές όπως π.χ. αυτή της Γερμανίας, λέει ο Έλληνας οικονομολόγος και διευκρινίζει:«Από την άλλη, όμως, η εξαγωγές συνεπάγονται διεθνή ανταγωνισμό. Είναι ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι το να μπορέσεις να πετύχεις εξαγωγές καθώς ανταγωνίζεσαι όχι μόνο τους έλληνες ανταγωνιστές σου αλλά και αυτούς από την Ιταλία, την Ισπανία, χώρες που πολλές φορές έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής προϊόντος από εσένα. Χωρίς, χρήματα, στελέχωση με ικανά άτομα που είναι ειδικοί στο είδος τους και στρατηγική εξαγωγών δεν μπορείς να φτάσεις ψηλά και να πετύχεις».

Σύμφωνα με τον Τρύφωνα Κολιτσόπουλο, ο οποίος δραστηριοποιείται στη Γερμανία, «τα αποτελέσματα που επιδιώκουν οι έλληνες παραγωγοί, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της κρίσης δεν έχουν έρθει ακόμα». Η κρίση δεν έκανε τα ελληνικά τρόφιμα και γενικότερα τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα πιο ανταγωνιστικά στην τιμή τους. «Αντίθετα η τιμή τους αυξήθηκε και έγιναν λιγότερο ανταγωνιστικά. Ανταγωνιστικότητα είναι η λέξη κλειδί που ακόμα την ψάχνουμε στην Ελλάδα και κάναμε το σφάλμα να πιστέψουμε ότι με την μείωση του κόστους της εργασίας θα έρθει από μόνη της».


Οι παραγγελίες φτάνουν στους Γερμανούς με καθυστέρηση μιας εβδομάδας 


Η κρίση έχει ανοίξει πολλές νέες πληγές ακόμα και στις εξαγωγές και κάνει όλο και πιο δύσκολη την διείσδυση των ελληνικών εταιρειών στις αγορές της Ευρώπης, επισημαίνει ο σύμβουλος επιχειρήσεων, δίνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Την προηγούμενη εβδομάδα λόγο των απεργιών στα πλοία δεν μπορούσαν να φύγουν τα φορτηγά μέσω Ιταλίας. Οι περισσότερες παραγγελίες φτάνουν στους γερμανούς πελάτες με μια τουλάχιστον εβδομάδα καθυστέρηση».

Πρόκειται για μια μεγάλη πληγή για τις εξαγωγές καθώς πλήττεται η εμπιστοσύνη των γερμανικών αλυσίδων προς την ελληνική βιομηχανία τροφίμων. «Εμπιστοσύνη των ξένων πελατών, διαφοροποίηση από τους ανταγωνιστές μας, κυρίως από τη νότια Ευρώπη και ανταγωνιστικότητα είναι το τρίπτυχο που χρειαζόμαστε για να ενισχύσουμε τις εξαγωγές μας, όχι μόνο στη Γερμανία αλλά γενικότερα στην κεντρική Ευρώπη», τονίζει ο σύμβουλος επιχειρήσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Τρύφων Κολιτσόπουλος στα «κατοχυρωμένα» ελληνικά προϊόντα. «Παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα που είναι κατοχυρωμένα με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης Π.Ο.Π, όπως η φέτα ή ως Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη Π.Γ.Ε., όπως παρά πολλά ελληνικά Ελαιόλαδα συγκεκριμένων περιοχών και ποικιλιών ελιάς, μπορούν να δώσουν τη λύση, καθώς είναι πολύ δύσκολο να τα αντιγράψουν οι ανταγωνιστές μας. Να βγάλουμε αυτά τα προϊόντα προς τα έξω και να ενισχύσουμε την ανάπτυξη».

Kαι το σωστό μάρκετινγκ ανήκει στο αγροτικό προϊόν 

Η Ελλάδα και οι παραγωγοί τροφίμων και αγροτικών προϊόντων θα πρέπει να επωφεληθούν από τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς: «Πρέπει να επωφεληθούμε από αυτό και να μην πουλάμε χύμα ελαιόλαδο στους Ιταλούς το οποίο φτάνει στα ράφια των αλυσίδων σουπερμάρκετ ως συσκευασμένο ιταλικό ελαιόλαδο. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι και το σωστό μάρκετινγκ ανήκει στο αγροτικό προϊόν και όχι μόνο στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας που από μάρκετινγκ τα πάνε μια χαρά».

Οι εξωστρεφείς ελληνικές επιχειρήσεις χρειάζονται σωστή στελέχωση με ανθρώπους που γνωρίζουν την «αγορά-στόχο», παρατηρεί ο Τρύφων Κολιτσόπουλος, προσθέτοντας ότι η άμεση επαφή με τον πελάτη στην χώρα όπου δραστηριοποιείται δημιουργεί συνθήκες εμπιστοσύνης, τις οποίες χρειάζεται επειγόντως η ελληνική βιομηχανία τροφίμων, κυρίως αυτή την περίοδο. Ειδικά οι γερμανοί αγοραστές των αλυσίδων σουπερμάρκετ «αντιμετωπίζουν θετικότερα ένα εξειδικευμένο στέλεχος ελληνικής επιχείρησης που δραστηριοποιείται μόνιμα στη Γερμανία και προωθεί επί τόπου τα ελληνικά προϊόντα», καταλήγει ο Έλληνας οικονομολόγος. 

Πηγή: Deutsche Welle