Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Ιουλ 2015

Αναδρομικό ναι στην ύπαρξη μνημονίων και στο Αγγλικό Δίκαιο

Ολοταχώς βαδίζει λοιπόν ο ελληνικός λαός προς την κάλπη της Κυριακής, όπου θα κληθεί να αποφασίσει εμμέσως για τον επιθυμεί να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, αφού επί της ουσίας, το ερώτημα που έχει τεθεί είναι μη υφιστάμενο, καθότι το σχέδιο επί του οποίου καλείται ο κόσμος να αποφασίσει, απλούστατα έχει αποσυρθεί.

Το πρόβλημα όμως δείχνει να είναι κάπως πιο πολύπλοκο και δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ότι η ψήφος αυτή του ελληνικού λαού, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, ίσως παραγάγει νομικές συνέπειες, τελείως διαφορετικές από αυτές που ενδεχομένως θα προέβαλαν τα ελληνικά «πολιτικά αηδόνια». Μας απασχόλησε ποτέ το ότι ενώ αρχικά η Μέρκελ και οι κοινοτικοί αξιωματούχοι έσπευσαν να αποσύρουν το σχέδιο επί του οποίου θα κάναμε το δημοψήφισμα, στη συνέχεια άλλαξαν στάση και είπαν προχωρήστε; Είναι το ζήτημα… δημοκρατίας η εξήγηση της αλλαγής στάσης; Μάλλον όχι…

Μέχρι την ανάδειξή του στη εξουσία, το κυβερνών κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε ως έμβλημά του την αποκαλούμενη ως «αντιμνημονιακή ρητορική», αν και η μόνη του διαφορά με τους προκατόχους (Ν.Δ.) είναι ότι επιθυμούσαν να καταργήσουν τα μνημόνια «με έναν νόμο», τη στιγμή που οι άλλοι «τα έσκιζαν μέρα-μέρα, σελίδα-σελίδα», έτσι για να θυμηθούμε κάποια σουξέ της εποχής.

Ας το δούμε λίγο πιο συστηματικά. Χωρίς να είμαστε νομικοί και από καθαρή συγκυρία της τύχης, έφτασε στ’ αυτιά μας ότι γερμανικοί νομικοί κύκλοι συζητούσαν, ότι η όλη εξέλιξη από το 2010 και εντεύθεν και μετά την εμπλοκή μας με το ΔΝΤ, είχε ένα αδύνατο νομικά σημείο.

Αυτό ήταν το ότι ο ελληνικός λαός ουδέποτε ρωτήθηκε το 2010 για τη γνώμη του και την παροχή της εξουσιοδότησής του να εκχωρήσει – υπαγάγει η κυβέρνηση εκ μέρους του την οικονομική ελευθερία κι ανεξαρτησία στο βρετανικό δίκαιο μέσω της υπογραφής του Μνημονίου που διέπει τις υποχρεώσεις της δανειακής σύμβασης.

Ο ελληνικός λαός επί της ουσίας καλείται να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με τις προβλέψεις και το περιεχόμενο μια συγκεκριμένης συμφωνίας, το νέο εν ολίγοις Μνημόνιο που θα υπογράψει η χώρα για να λάβει τα χρήματα που χρειάζεται και να διασωθεί.

Εν ολίγοις, όποια και να είναι η απάντηση στο δημοψήφισμα, μήπως στο νομικό επίπεδο προκύπτει η λαϊκή συναίνεση στην υπαγωγή της οποιασδήποτε λύσης στο βρετανικό δίκαιο και η εξαφάνιση κάθε νομικής δυνατότητας απαλλαγής από αυτά τα δεσμά μέσω κάποιας νομικής διαδικασίας;

Διότι εδώ παρουσιάζονται κάποια κενά λογικής στην όλη διαδικασία. Από τη μια πλευρά η Βουλή των Ελλήνων ασχολείται με το χρέος και με τις όποιες διαδικασίες καταλήγει σε ένα συμπέρασμα που έχει ή δεν έχει κάποια νομική βαρύτητα διεθνώς (εάν χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα, θα πρέπει τουλάχιστον να ασχοληθούν και να αξιολογήσουν – τεκμηριώσουν νομικά το εάν τα συμπεράσματα ισχύουν ή όχι, εναλλακτικά δε σε ποιον βαθμό).

Άρα, πως γίνεται από τη μία η κυβέρνηση να δίνει τις ευλογίες της στη διαδικασία της Βουλής και από την άλλη να πηγαίνει στο δημοψήφισμα το οποίο θα μπορούσε στην πράξη να ακυρώνει την όποια χρησιμότητα των πορισμάτων; Κάτι δεν πάει καλά εδώ και ίσως θα έπρεπε να υπάρξουν σχετικές διευκρινήσεις.

Επεκτείνοντας τον συλλογισμό λιγάκι, μήπως θα έπρεπε να μας προβληματίσει για ποιον λόγο ενώ οι εταίροι – κυρίως οι Γερμανοί – έσπευσαν να αποσύρουν από το τραπέζι την πρόταση λέγοντας πως δεν υφίσταται, στη συνέχεια «χαλάρωσαν» και αλλάζοντας το «τροπάριο» τάχθηκαν υπέρ της ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος;

Αφού πρόκειται ο ελληνικός λαός να αποφανθεί για κάτι που δεν υφίσταται, μήπως η διαδικασία παράγει νομικά αποτελέσματα μη ορατά στο μάτι του μη νομικού, ή ακόμα και σε όσους δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα της εντελώς διαφορετικής λογικής που ακολουθεί η διαδικασία απονομής Δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα, από το εσωτερικό μέχρι το διεθνές;

Τούτων λεχθέντων και σε σχέση με όσα είχαμε δημοσιεύσει κατά περιστάσεις στο παρελθόν, θα πρέπει να επισημανθούν άλλα δυο σημεία: Το πρώτο είναι η αναφορά περί «μη βιώσιμου χρέους» και το δεύτερο για την έκθεση Ελλήνων πολιτών απέναντι σε διεθνείς – μη ελληνικούς χρηματοοικονομικούς οργανισμούς, για τις ατομικές τους δανειακές υποχρεώσεις.

Στο πρώτο, εξακολουθούμε ως χώρα να μην έχουμε ζητήσει τη μεθοδική καταγραφή των περιουσιακών της στοιχείων από ανεξάρτητο εκτιμητή, έχοντας εκχωρήσει περί τα 72.000 ακίνητα στο περιώνυμο ΤΑΙΠΕΔ, ζητώντας αυθαίρετα να εισπράξουμε 25 δισεκατομμύρια ευρώ! Ειλικρινά, η απορία μας είναι το πώς δεν έχει βρεθεί κάποιος με ποταμό πετροδολαρίων να καταβάλει άμεσα στο ποσό αυτό και να γίνει κύριος μιας περιουσίας, την οποία η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα την εκτιμά να κοστίζει με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς μισό τρισεκατομμύριο.

Εάν αυτό ισχύει και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το μάθουμε εάν δεν ξυπνήσει η όποια κυβέρνηση και να διατάξει την αποτίμηση αυτής της περιουσίας. Αυτό είναι εξαιρετικά κρίσιμο, διότι εάν οι παράγοντες της αγοράς έχουν δίκιο, τότε, πέραν του ότι θα πρέπει να οικοδομηθούν νέες φυλακές στη μέση του πουθενά για να στεγάσουν για το υπόλοιπο της ζωής του άγνωστο αριθμό αξιωματούχων της χώρας σε όλα τα επίπεδα (φοβούμαστε ότι η φυλακή αυτή θα εξελιχθεί σε… κωμόπολη), δεν θα ισχύει και αναφορά περί μη βιώσιμου χρέους!

Διότι όπως έχουμε εξηγήσει παλαιότερα, όταν μια εταιρία επιχειρεί να δανειοδοτηθεί, οι τράπεζες θα εξετάσουν τα περιουσιακά στοιχεία που διαθέτει τα οποία και θα μπορεί να ενεχυριάσει για την εξασφάλιση του δανειστή. Μπορεί κανείς να μας εξηγήσει για ποιον λόγο αυτό δεν ισχύει και στην περίπτωση της Ελλάδας;

Και μήπως μπορεί κάποιος από το πολιτικό σύστημα να μας εξηγήσει, για ποιον λόγο η Ελλάδα, με τη συναίνεση των εταίρων της, ΔΕΝ ακολουθεί ως οφείλει τα διεθνή λογιστικά πρότυπα, ώστε να γνωρίζει και ο ελληνικός λαός ποια είναι η αξία της κρατικής περιουσίας ως ενέχυρο του χρέους; Διότι εάν έχει δεθεί χειροπόδαρα η χώρα με την υπογραφή των Μνημονίων, αξία ενεχύρου έχει ακόμα και ο πληθυσμός της, τα φυσικά πρόσωπα, ως οικονομικοί δρώντες! Ξυπνάτε…

Διότι αυτό το «μη βιώσιμο χρέος» που έχει καταντήσει φετίχ όλων, κυρίως της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας, δεν θα ήταν καλύτερο να ήταν απολύτως βιώσιμο με βάση τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας, να πέσει δραματικά το κόστος δανεισμού για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων (μόνο οι ηλίθιοι πιστεύουν ότι η ονομαστική αξία, τα 320 δις. ευρώ θα αποπληρωθούν, θα εξυπηρετούνται οι υποχρεώσεις αναμένοντας τον πληθωρισμό και την άνοδο του ΑΕΠ να κάνει το πραγματικό «κούρεμα») και χωρίς τη μπότα του οποιουδήποτε να μας πατά στο λαιμό, να ασχοληθούμε με την αξιοποίηση της περιουσίας ώστε να δημιουργήσει υπεραξία την οποία θα κατευθύνουμε είτε στην εξυπηρέτηση του χρέους είτε σε άλλα αναπτυξιακά προγράμματα; Για σκεφτείτε το…

Επακόλουθο των ανωτέρω είναι και το σημερινό πρόβλημα με το οποίο ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί. Πως χρηματοδοτείται από τον ELA ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παίρνοντας ενέχυρα, δεν τα δίνει «τσάμπα» τα λεφτά. Εκχωρούνται λοιπόν εκεί τα υγιή χαρτοφυλάκια των δανείων, η ΕΚΤ με τη σειρά της μπορεί να τα πουλήσει σε τραπεζικούς κολοσσούς με έκπτωση και να ανακτήσει τα κεφάλαιά της.

Έτσι όμως έχουμε δύο τρομερές συνέπειες με τις οποίες ουδείς ασχολείται. Η πρώτη είναι ότι οι δανειολήπτες, χωρίς να το γνωρίζουν, δεν έχουν πλέον ως αντισυμβαλλόμενο την τράπεζα με την οποία συνήψαν το δάνειο π.χ. για το σπίτι τους, αλλά κάποιον τραπεζικό κολοσσό ο οποίος απρόσωπα, ενδεχομένως μέσω μεγάλων νομικών γραφείων της αλλοδαπής, θα διεκδικήσει τα χρήματά του.

Η δεύτερη συνέπεια είναι, ότι στη σημερινή Ελλάδα, συμφέρει να είσαι μπαταχτσής! Διότι αυτά τα δάνεια δεν είναι αξιοποιήσιμα ως collateral στην ΕΚΤ, άρα ο δανειολήπτης δεν θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα θηρία! Ωραίο; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έρχεται το φιλάνθρωπο ελληνικό Δημόσιο και του προσφέρει γενναιόδωρες ρυθμίσεις και ενίοτε «κούρεμα» της οφειλής…

Προφανώς δεν αναμένουμε να συγκινηθεί κανείς και να ασχοληθεί με την ουσία των αναφερομένων εδώ, ώστε το ελληνικό κράτος να έχει απόλυτη συνείδηση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από πράξει και παραλήψεις. Κατά τα άλλα, θα συνεχίσουμε να φωνασκούμε, όταν ο ουρανός πέσει στο κεφάλι μας…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κι ενώ η Ευρώπη δίνει σκληρή μάχη με τα προβλήματα χρέους της Ελλάδας, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, φαίνεται ότι δυσκολεύεται να συγκρατήσει το ειρωνικό χαμόγελό του, αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters, για τη στάση του ρώσου προέδρου σχετικά με τις εξελίξεις στην Ελλάδα και τον αντίκτυπό τους στην ΕΕ.

«Ο Πούτιν τρίβει τα χέρια του γιατί τα γεγονότα αποσπούν την προσοχή των Ευρωπαίων από την διαμάχη με την Ουκρανία και του δίνει την ευκαιρία να αξιοποιήσει τις διαφορές του με την ΕΕ και να υπονομεύσει το μέτωπο για τις κυρώσεις απέναντι στη Ρωσία για το ουκρανικό ζήτημα», επισημαίνει ο αρθρογράφος.

«Η εύθραυστη οικονομία της Ρωσίας μπορεί να μην βγει αλώβητη, αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη ή την ΕΕ και η κρίση θα δώσει ένα ανησυχητικό μάθημα για τη Μόσχα, όσο χτίζει το δικό της οικονομικό και πολιτικό μπλοκ με τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αλλά η Ρωσία είναι μία από τις λίγες χώρες στις οποίες μπορεί να στραφεί η Αθήνα για χρήματα και τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν την ΕΕ ως μια δυσλειτουργική αυτοκρατορία που παρακμάζει», σημειώνει το άρθρο.

Το Κρεμλίνο, συνεχίζει ο αρθρογράφος, έχει απορρίψει αναφορές ότι η Μόσχα μπορεί να χρηματοδοτήσει τους ορθόδοξους χριστιανούς «αδελφούς» της, τονίζοντας ότι το πρόβλημα έχει η Αθήνα με τους πιστωτές της και ότι «δεν είναι δικό της θέμα».

Λίγοι είναι εκείνοι που θα απέκλειαν την πιθανότητα ο Πούτιν να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να επέμβει στη διάσωση της Ελλάδας, ή ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα απευθύνει την τελευταία στιγμή έκκληση στη Ρωσία για οικονομική βοήθεια, δεδομένου ότι έχει μεταβεί ήδη δύο φορές στη χώρα φέτος.

Ρώσοι ειδικοί θέλουν η Ελλάδα να εγκαταλείψει τους δυτικούς εταίρους της και να ενταχθεί σε μία ρωσικής ηγεσίας και την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, που θέλει να αναμετρηθεί με τις οικονομικές δυνάμεις της ΕΕ, της Κίνας και των ΗΠΑ.

Αλλοι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα προβλήματα της ΕΕ μπορούν επίσης να οδηγήσουν τις ΗΠΑ να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στις Βρυξέλλες, ως οικονομικό και πολιτικό εταίρου και να θελήσουν να παίξουν πιο επεμβατικό ρόλο στην Ευρώπη, κάτι που θα φέρει τη Ρωσία απέναντί τους, καταλήγει ο αρθρογράφος.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Καραμπελιά  

Παρ’ ότι αμφιβάλω για τα υπολείμματα ευθυκρισίας τα οποία έχουν απομείνει στους Έλληνες μετά από πέντε χρόνια λιτότητας και πέντε μήνες οργουελιανού newspeak που μεταβάλει το μαύρο σε άσπρο και τανάπαλιν, θα συνεχίσω να επαναλαμβάνω μονότονα κάποιες αλήθειες στις οποίες επιμένω, όπως γνωρίζουν οι παλιότεροι αναγνώστες μας, ήδη από τις αρχές της κρίσης.

Το πρώτο και βασικό στοιχείο είναι πως στη Γερμανία και σ’ ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Ευρώπης υπάρχει ένα ισχυρότατο λόμπι το οποίο σε μια λογική οικονομικής πειθάρχησης επιδιώκει την εκδίωξη της Ελλάδας από την ευρωζώνη ή στην έσχατη περίπτωση την ολοκληρωτική εκπτώχευση και υποταγή της. Παράλληλα, ένα άλλο μεγάλο μέρος της Ευρώπης, για γεωπολιτικούς λόγους κυρίως, δεν επιθυμεί την έξωση της Ελλάδας. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο αυτής της διαίρεσης που διαπερνά ακόμα και τις κυβερνήσεις της Ευρώπης, είναι η συστηματική διαφοροποίηση ανάμεσα στους πολιτικούς υπεύθυνους και τους υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης. Ακραία περίπτωση αυτής της αντίθεσης αποτελεί η περίπτωση της Αυστρίας, ο καγκελάριος της οποίας εδώ και χρόνια εμφανίζεται ως «φιλέλληνας», ενώ ο υπουργός οικονομικών της συντάσσεται πάντα με τον Σόιμπλε και τους πιο ακραίους αντιπάλους της Ελλάδας. Γι’ αυτό και το Γιούρογκρουπ, δηλαδή οι υπουργοί οικονομικών, συντάσσεται σχεδόν πάντα με τον Σόιμπλε, ενώ αντίθετα στην επιτροπή της Ένωσης κυριαρχεί η ηπιότερη εκδοχή αντιμετώπισης της Ελλάδας την οποία εκπροσωπεί ο Γιουνκέρ. Σε ηπιότερη έκφραση η ίδια αντίθεση ιδιαίτερα από το 2012 και μετά, εκφράστηκε και στο εσωτερικό της Γερμανίας ανάμεσα στην Μέρκελ και τον Σόιμπλε με αποκορύφωμα της αγκαλιές του Τσίπρα με την Μέρκελ από την μία πλευρά και τα γρονθοκοπήματαΣόιμπλε–Βαρουφάκη από την άλλη. Γι’ αυτό εξάλλου, και ο Τσίπρας και ο Σύριζα ανέπτυξαν την θεωρία της «λύσης» σε πολιτικό επίπεδο και με πολιτική διαπραγμάτευση.

Η στρατηγική του Σόιμπλε, του αυστριακού υπουργού Οικονομικών και πολλών άλλων υπουργών των Βορείων χωρών συνίσταται στην εμμονή σε μία ακραία στρατηγική εξώθησης των επιβαλλόμενων μέτρων στα άκρα, έτσι ώστε να προκληθεί ρήξη με την Ελλάδα και αυτή συνεπικουρούντος του ελληνικού κόμματος της δραχμής των αρπακτικών που περιμένουν με 200 δισεκατομμύρια που έχουν στο εξωτερικό να αγοράσουν όλη την ελληνική οικονομία, να επιτύχει το περιπόθητο grexit. Προφανώς αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζει και το εσωτερικό ιδεολογικό «κόμμα της δραχμής» που αρχίζει από τους φονταμενταλιστές του μπολσεβικισμού του σταλινισμού και του τροτσκισμού οι οποίοι συνωθούνται στην αριστερά, και φθάνει στους φονταμενταλιστές της ορθοδοξίας του ανατολικορωμαίικου κόμματος και τους ναζί της Χ.Α.

Ενώ η κυβέρνηση Τσίπρα επένδυε υποτίθεται στη χρησιμοποίηση των γεωπολιτικών και πολιτικών συνιστωσών της ευρωπαϊκής πολιτικής, «ξέχασε» ένα απλό γεγονός. Ότι η αντιπαράθεση δεν αφορά στα γεωπολιτικά τεκταινόμενα της Μ. Ανατολής, ούτε στον προσανατολισμό της Ε.Ε. αλλά σε ένα κατεξοχήν οικονομικό ζήτημα δηλαδή την οικονομική κρίση που ταλανίζει εδώ και έξι χρόνια την Ελλάδα. Κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατό να διεξαχθεί μία πολιτική διαπραγμάτευση η οποία θα μπορεί να αγνοεί την οικονομική παράμετρο και τον ρόλο των οικονομικών θεσμών (ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, EFSΜ, Eurogroup κ.λπ.). Κατά συνέπεια, η πολιτική διαπραγμάτευση μπορούσε απλώς να απαλύνει τα επιβαλλόμενα μέτρα ή να εμποδίσει όπως έχει κάνει επί έξι χρόνια την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αλλά όχι και να εξαλείψει, τα ίδια αυτά τα οικονομικά μέτρα. Η Μέρκελ, ο Γιουνγκέρ, ο Ολάντ και κομπανία, παρεμβαίνουν στην κρίση χρέους της Ελλάδας και όχι γενικά και αφηρημένα σε μία κρίση για το «μέλλον της Ευρώπης» και άλλες χαζοχαρούμενες συριζέϊκεςμπούρδες. Έτσι λοιπόν, όταν το μαχαίρι έφθασε στο κόκαλο η «ήπια» εκδοχή Γιουνκέρ, Μέρκελ, Ολλάντ, υποχώρησε στη σκληρή εκδοχή Ντάιζεμπλουνγκ και γι’ αυτό εκείνο που πέτυχε τις τελευταίες εβδομάδες η (μη) διαπραγμάτευση Σύριζα ήταν να «τσιμεντώσει» το μέτωπο Σόιμπλε – χαρακτηριστικό είναι ότι στη Γερμανία την τελευταία εβδομάδα η δημοτικότητα του Σόιμπλε εκτινάχθηκε το 70% (ξεπερνώντας εκείνη της καγκελαρίου) και έτσι υποχρέωσε την Μέρκελ να συνταχθεί με το σκληρό μέτωπο.

Παρ’ όλο λοιπόν που την τελευταία περίοδο, το 2014, πριν από τις αρχές της βαρουφακιάδας η γραμμή του grexit είχε υποχωρήσει, επανήλθε πλησίστια και ενισχυμένη από τους σαλτιμπακισμούς και την ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης.

Απόδειξη εξάλλου της ενίσχυσης αυτού του μετώπου, αποτελεί και η αναιμική έως μηδενική αντίδραση των «αγορών» σε ένα ενδεχόμενο grexit, σε πλήρη αντίθεση με τις φαντασιώσεις εκείνων που παριστάνουν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και προσδοκούσαν μια σαρωτική οικονομική πτώση που θα έκανε τον Σόιμπλε να πέσει εκλιπαρώντας στα πόδια του Βαρουφάκη.

Ανάλογες είναι οι εξελίξεις και στον άλλο πόλο των οικονομικοπολιτικών αποφάσεων δηλαδή το ΔΝΤ, και τους Αμερικανούς. Εδώ, η αρχική εμπλοκή του ΔΝΤ στο πρώτο μνημόνιο η οποία πραγματοποιήθηκε με την εμμονή του να βάλει τον αμερικανικό παράγοντα από την πίσω πόρτα στην Ευρώπη (οι αναγνώστες δεν πρέπει να ξεχνούν πως το ΔΝΤ έχει πάντα Γάλλο πρόεδρο ο οποίος βρίσκεται στο προσκήνιο των επαφών, αλλά διοικείται ουσιαστικά από τον Αμερικανό αντιπρόεδρο που είναι σήμερα ο ΤζέριΡάις).Έτσι το ΔΝΤ εξελίχθηκε σε αποφασιστικό παράγοντα που ενέπλεξε και περιέπλεξε παραπέρα το ζήτημα της ελληνικής διαπραγμάτευσης συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενίσχυση της στρατηγικής του Σόιμπλε.

Η στρατηγική του ΔΝΤ από την αρχή της κρίσης ήταν επικεντρωμένη σε ένα βασικό στόχο. Να προκαλέσει μέσω της Ελλάδας μια αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής οικονομίας τόσο μέσα από την διαιώνιση της ελληνικής κρίσης και την αποδυνάμωση του ευρώ όσο και με το να πλήξει τις ευρωπαϊκές οικονομίες και τράπεζες μέσα από τα χρέη της Ελλάδας αρχικώς και πιθανώς άλλων υπερχρεωμένων ευρωπαϊκών χωρών στη συνέχεια. Γι’ αυτό, είχε διαρκώς μία αντιφατική από πρώτη άποψη παρουσία. Από τη μία πλευρά επέμενε διαρκώς στο κούρεμα του ελληνικού χρέους, ιδιωτικού ή δημόσιου, επιδιώκοντας δηλαδή να πλήξει τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τα δημόσια οικονομικά των Ευρωπαίων δανειστών της Ελλάδας και ταυτόχρονα έδειχνε την πιο σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, σαμποτάροντας αναρίθμητες φορές τις συμφωνίες. Ο περιβόητος ΠολΤόμσεν, ανταμείφθηκε εξάλλου για τον ρόλο του σ’ αυτό το σατανικό παιχνίδι με την εκτίναξή του στην ηγεσία του ΔΝΤ. Συμφέρον των Αμερικάνων ήταν να διαιωνίζεται η κρίση, να αιμορραγεί η Ευρώπη και παράλληλα να δημιουργούνται οι πιθανές προϋποθέσεις για ένα πιθανό grexit, σε βάθος χρόνου που θα αφαιρούσε από την Ευρώπη την παρουσία της μέσω της Ελλάδας σε αυτήν την αποφασιστική γεωπολιτικά περιοχή του κόσμου.
Δηλαδή, η Ελλάδα μέσω πρακτόρων, χρησίμων ηλιθίων και ενεργουμένων, μεταβλήθηκε στο παίγνιο της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων, με βαρύτατο τίμημα για τον ελληνικό λαό.

Αυτή η πολιτική στην αντιφατικότητά της, δεν εκφραζόταν μόνο μέσω του ΔΝΤ αλλά και μέσω της ίδια της αμερικανικής πολιτικής,δηλαδή των οικονομικών φορέων και της κυβέρνησης. Δηλαδή, από τη μία πλευρά ο Ομπάμα και οι υπουργοί Οικονομικών (Γκάιτνερ και Λιου στη συνέχεια) παρενέβαιναν πυροσβεστικά κυρίως το 2012 για να εμποδίσουν μία έξοδο της Ελλάδας εκείνη τη στιγμή που απειλούσε να επιδεινώσει την κρίση σ’ όλη την παγκόσμια οικονομία, και από την άλλη, ενίσχυαν διαρκώς και την ακριβώς αντίθετη πτέρυγα. Οι οίκοι αξιολόγησης ελεγχόμενοι από τους Αμερικανούς και το αμερικανοεβραϊκό λόμπι υποβάθμιζαν συνεχώς την ελληνική οικονομία και τις ελληνικές τράπεζες, οι αγγλοσαξωνικές εφημερίδες και οι οικονομολόγοι «φίλοι» της Ελλάδας και μάλιστα αρχικώς του Γαπ και εν συνεχεία του Τσίπρα, Κρούγκμαν, Στίγκλιτς, Γκαλμπρέιθ προπαγάνδιζαν διαρκώς την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ κ.ο.κ. Διότι, το συμφέρον των Αμερικανών όπως προείπαμε ήταν η διαιώνιση και επιδείνωση της κρίσης στην Ευρώπη, πράγμα που την ίδια στιγμή εξάλλου πραγματοποιούσαν και στα ανατολικά σύνορά της στην Ουκρανία, ώστε να αποκόψουν την Ευρώπη και κατεξοχήν την Γερμανία από τη Ρωσία.

Αυτή η αμερικανική στρατηγική εμπεριείχε και την ενίσχυση των ανάλογων πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα που μπορούσαν να προκαλέσουν ή να επιτείνουν αυτή την κρίση. Ο ρόλος του ΓΑΠ ήταν καθοριστικός και παραμένει ανεξήγητος αν δεν ληφθούν υπ’ όψιν αυτοί οι σχεδιασμοί. Επί έξι μήνες έκανε το παν για να αποκόψει την Ελλάδα από τις αγορές, φουσκώνοντας ακόμα και τα στατιστικά στοιχεία για τα ελλείμματα, ώστε να οδηγηθούμε στα νύχια του ΔΝΤ και του Σόιμπλε, που από διαφορετική στόχευση είχαν παρόμοιες επιθυμίες (η στρατηγική Σόιμπλε στηρίζεται στην άποψη πως η Ευρώπη πρέπει να ενωθεί γύρω από το γερμανικό της πυρήνα έχοντας αποβάλει σ’ ένα περιφερειακό χώρο ξερά κλαδιά όπως η Ελλάδα). Στη συνέχεια, όταν το καθαρόαιμο ΓΑΠ μεταβλήθηκε σε ένα πληγιασμένο παλιάλογο, έπρεπε να βρεθούν νέοι πολιτικοί συνδυασμοί για την παρέμβαση των υπερατλαντικών. Και πέρα από τις γνωστές επαφές με μέρη του παλιού πολιτικού συστήματος, οι Αμερικάνοι επένδυσαν συστηματικά σε δύο κατευθύνσεις. Τη «μεγάλη και τη μικρή». Η «μεγάλη» αφορούσε τον Σύριζα που αναδεικνυόταν ως ο νέος πολιτικός πόλος που θα αντικαθιστούσε το Πασόκ και τον ΓΑΠ, και η μικρή,τους Ανέλ και τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος εξάλλου δεν έκρυβε ποτέ τον φιλοαμερικανισμό του και πρότεινε ανοικτά να περάσουμε σε μια δραχμή συνδεδεμένη με το δολάριο.

Έτσι συστηματικά, εκμεταλλευόμενοι τη δίψα για εξουσία του Αλέξη Τσίπρα, ένα μεγάλο μέρος του επιτελείου του Γιώργου συνδέθηκε με τον Σύριζα. Η Κατσέλη, ο Βαρουφάκης, η Παναρίτη, ο Κοτζιάς, κ.ά. πολλοί – προσχώρηση η οποία επέτρεψε στον Σύριζα να αποκτήσει επαφές πέραν του Ατλαντικού και να αρχίσει να θεωρείται μια πιθανή κυβερνητική λύση, από ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού κατεστημένου (κατεξοχήν εκείνων που έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό), των εφοπλιστών π.χ. Γιάννα Αγγελοπούλου, κ.λπ. Το γεγονός ότι ο Γιάννης Βαρουφάκης παλιός σύμβουλος του ΓΑΠ, συνδεδεμένος ανοιχτά με το ινστιτούτο Σόρος και το ινστιτούτο Λέβι, ανέλαβε την κεντρική διαπραγμάτευση με τους δανειστές, ενείχε πάντοτε την δυνατότητα του σαμποταρίσματός τους. Παράλληλα, άλλα στρατηγικά υπουργεία παραχωρήθηκαν σε δυνάμεις φιλικές προς τους Αμερικανούς και εχθρικές προς την Γερμανία και την Ευρώπη (η λυσσαλέα αντίδραση των Γερμανών και άλλων ευρωκρατώνκαιθώς και του Ποταμιού, απέναντι στον Πάνο Καμμένο, δεν ερμηνεύεται μόνο ή κυρίως εξαιτίας των δήθεν ακροδεξιών του απόψεων αλλά μάλλον εξαιτίας του ανοικτού ατλαντικού του προσανατολισμού, παρά τις προσπάθειες να τον συσκοτίσει και με ολίγους Ρώσους ολιγάρχες). Έτσι, όταν ο Βαρουφάκηςσαμποτάρισε ανοιχτά τις διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους, προφανώς σε διασύνδεση με τους μέντορές του των πολυποίκιλων ιδρυμάτων και μηχανισμών, σε αγαστή σύμπνοια με την Λαγκάρντ και τον Σόιμπλε , κατέστη πλέον δυνατόν να εξελιχθεί το planΒτων Αμερικανών. Αφού οι Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν στην ευρωζώνη και οι ίδιοι έκαναν ότι μπορούσαν γι’ αυτό, αναπτύσσεται πλέον ανοιχτά η στρατηγική της δραχμής. Μια Ελλάδα εκπτωχευμένη θα προσφύγει αναγκαστικά πιστεύουν στις ΗΠΑ και τότε ίσως να μην τους χρειάζεται και ο Τσίπρας. Και θα εξαρτάται πλέον από αυτούς σε μεγάλο βαθμό, έτσι ώστε να μπορούν να πραγματοποιήσουν το σενάριο της ανασύστασης του αμερικανικού πόλου στη Μ. Ανατολή, μεταξύ Ισραήλ, Τουρκίας και μιας εκτουρκευμένης Κύπρου και Ελλάδας η οποία θα αποτελεί το δώρο της Αμερικής στον Ερντογάν όπως είχε συμβεί το 2004 με την προσφορά της Κύπρου για να μπει η Τουρκία στο μέτωπο κατά του Σαντάμ.

Ο αναγνώστης ο οποίος έχει ανατραφεί είτε με σενάρια συνωμοσιολογίας είτε με χορτάρι «δημοκρατίας και ελευθερίας» της δυτικής ή της ψευδοαριστερής προπαγάνδας δεν μπορεί να κατανοήσει πως όσα προαναφέραμε δεν αποτελούν συνωμοσιολογία αλλά ρεαλιστική ανάλυση της πραγματικότητας. Οι μεγάλες δυνάμεις διαθέτουν πάντα πολλές εναλλακτικές λύσεις στη φαρέτρα τους, προσαρμόζονται στις κοινωνικές και γεωπολιτικές εξελίξεις και ανάλογα με την περίπτωση επιλέγουν την μία ή την άλλη εκδοχή. Δεν είναι οι Αμερικανοί που αποκαθήλωσαν τον ΓΑΠ για να τον αντικαταστήσουν με τον Τσίπρα. Δεν είναι αυτό που ισχυρίζομαι. Απλούστατα, η κατάρρευση του ΓΑΠ και του παλιού Πασόκ τους έθεσε επιτακτικά την ανάγκη να συνδεθούν με τις νέες αναδυόμενες από την κρίση δυνάμεις και η απίστευτη τυχοδιωκτική εξουσιομανία του Τσίπρα τους προσέφερε την δυνατότητα να τον προσεγγίσουν και αν χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσουν, ακόμα και εν αγνοία του(;!) Οι παλιοί φίλοι του Άρδην και των αναλύσεών μου, αξίζει ίσως να θυμηθούν πως τον Μάιο του 2012 όταν ο Τσίπρας επικεφαλής μιαςέως τότε ασήμαντης συμπαράταξης μικρών ομάδων, προβλήθηκε ως η εναλλακτική κυβερνώσα αριστερά, είχα εξοργισθεί, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Πως επειδή στην Ελλάδα δεν υπήρχαν ούτε οικονομικές ούτε οι κοινωνικές προϋποθέσεις για μια αυθεντική εναλλακτική διακυβέρνηση, κάθε εγχείρημα ανόδου στην εξουσία, προϋπέθετε συμφωνίες και συμμαχίες ανίερες που θα εξασφάλιζαν την απαραίτητη βάση γι’ αυτήν, και βέβαια, κάποια στιγμή, οι σύμμαχοι θα έστελναν τον λογαριασμό, απαιτώντας από τον ελληνικό λαό να τον καταβάλει. Αλλά επειδή όπως λέει ο μεγάλος Χέγκελ το πουλί της σοφίας πετάει πάντα το σούρουπο, ο ελληνικός λαός καλείται να ανακαλύψει αυτές τις πραγματικότητες όταν το δράμα οδηγείται στην κορύφωσή του και έχει αρχίσει ήδη το σούρουπο μιας εγκληματικά τυχοδιωκτικής πορείας.

Πηγή ardin-rixi.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Υπόνοιες για εγκληματική συμπεριφορά των Ευρωπαίων

Ποιος ευθύνεται για την καθυστερημένη δημοσίευση της έκθεσης του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους; Αν γινόταν την περασμένη εβδομάδα θα είχαμε γλιτώσει τα χειρότερα, ισχυρίζεται νέο δημοσίευμα της Zeit.

Πολύ αργά έρχεται το ΔΝΤ να μας πει την αλήθεια για το ελληνικό χρέος γράφει η Zeit. Αναρωτιέται ωστόσο: γιατί το ΔΝΤ δημοσίευσε την έκθεσή του μόλις αυτή την εβδομάδα;

Κάποιες φορές, λίγες ημέρες κάνουν τόση διαφορά όσο ένας ολόκληρος κόσμος, σχολιάζει ο αρθρογράφος της εφημερίδας. Την Πέμπτη το απόγευμα το ΔΝΤ δημοσίευσε την ανάλυσή του για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους – και ξαφνικά, οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ δε φαίνονται τόσο παλαβές πια!

Η Ελλάδα, γράφει το ΔΝΤ χρειάζεται άλλα 52 δισ. βοήθειας και ένα κούρεμα χρέους – κι αυτό μερικές μέρες αφού η Γερμανία και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες απέρριψαν μια προσφορά για ένα τέτοιο κούρεμα, σύμφωνη με το μέχρι τώρα από το ήδη στο Eurogroup επεξεργασμένο πλαίσιο.

Σε όλους τους εμπλεκόμενους ήταν από την αρχή ξεκάθαρο ότι θα χρειαστεί αργά ή γρήγορα ένα κούρεμα, κι αυτό γιατί ακόμα και αν το βάρος του χρέους αυτή τη στιγμή, εξ’ αιτίας των χαμηλών επιτοκίων δεν είναι τόσο μεγάλο, θα είναι κάποια στιγμή στο μέλλον.

Το πραγματικό ερώτημα ήταν, πότε θα γίνουν οι διαπραγματεύσεις και πότε θα συνέβαινε αυτό. Ο Σόιμπλε έχει κάνει τα πάντα ώστε το θέμα να μην μπει στην ατζέντα – γιατί θα διέγραφε χρέη μόνο ως ανταπόδοση για μεταρρυθμίσεις και γιατί φοβάται το κόμμα του, που στο θέμα του χρέους δεν παίρνει από αστεία. Οι Έλληνες αντιθέτως, ήθελαν τώρα, να έχουν τουλάχιστον μια προοπτική για κούρεμα χρέους, καθώς μια τέτοια παραχώρηση θα αποτελούσε το πολιτικό αντάλλαγμα για τους δικούς τους ψηφοφόρους.

Εάν το ΔΝΤ είχε δημοσιεύσει τη συγκεκριμένη ανάλυση την περασμένη εβδομάδα – όταν γίνονταν ακόμα διαπραγματεύσεις –, τότε οι Γερμανοί δε θα μπορούσαν να αντιταχθούν στην ιδέα ενός κουρέματος. Άλλωστε θέλουν να έχουν το ΔΝΤ μέσα στο πρόγραμμα. Ίσως λοιπόν η παρωδία που ζούμε να είχε αποφευχθεί.

Γιατί λοιπόν τα νούμερα δημοσιεύονται τώρα, μόνο υποθέσεις μπορεί να κάνει κανείς αυτή την ώρα. Εάν όμως οι Ευρωπαίοι είναι που φρόντισαν γι’ αυτό, επειδή ακριβώς φοβόντουσαν τις δυσάρεστες συνομιλίες για το χρέος, τότε είναι σε μεγάλο βαθμό συνυπεύθυνοι για την κλιμάκωση της κατάστασης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το «ναι» θα διευκολύνει τη διαπραγμάτευση

Το όχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής θα δώσει λάθος μήνυμα και κάποιοι θα το αξιοποιήσουν για να διαλύσουν την Ευρωζώνη, δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί την Παρασκευή σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters.

Δυο ημέρες πριν το δημοψηφισμα ο Π. Μοσκοβισί διαμηνύει ότι την Κυριακή οι Ελληνες πρέπει να πουν «ναι» στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης των δανειστών

Σε ανάρτηση στο προσωπικό του blog αναφέρει ότι το «όχι» θα χρησιμοποιηθεί από ορισμένους κύκλους, προκειμένου να αποχωρήσει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη.

Αντίθετα το «ναι» θα διευκολύνει τη διαπραγμάτευση και θα συμβάλλει στην προσπάθεια σύγκλισης των δύο πλευρών επισημαίνει ο κ. Μοσκοβισί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Όταν σε καλούν τα απόλυτα εργαλεία ενός σάπιου συστήματος να πεις ΝΑΙ, θα είσαι βλάκας αν πεις ΟΧΙ. Όταν σε καλούν τα απόλυτα εργαλεία της λαμογιάς και της ρεμούλας του ιδίου συστήματος να πεις ΟΧΙ, θα είσαι βλάκας αν πεις ΝΑΙ. Πρέπει να αποδείξεις πως δεν είσαι βλάκας επιλέγοντας ανάμεσα σε ένα ΝΑΙ και ένα ΟΧΙ που σημαίνουν το απόλυτο ΒΕΒΑΙΩΣ. Κι αυτό διότι οι "σύμμαχοί" σου είναι πάνω απ' όλα δημοκράτες και σου αφήνουν επιλογή στον τρόπο εκτέλεσης που θα σε στείλει να δεις τα ραπανάκια ανάποδα.

Με παντιέρα την Ελλάδα εργάζονται πυρετωδώς υπηρετώντας την νέα πατρίδα τους την Ευρώπη προσκυνώντας το κουρελόπανο που επέβαλαν για σημαία. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ευτέλισαν τόσα χρόνια κάθε έννοια ανθρώπινης υπόστασης εκμαυλισμένοι χαϊδεύοντας φιλάρεσκα το τομάρι πολυτελείας, το οποίο απέκτησαν εις βάρος ανθρώπων, ιδανικών, ιερών και όσιων.

Το μόνο που άλλαξε το ίδιο το σύστημα είναι οι ομάδες. Παλιά το εξυπηρετούσαν πολλές, τώρα τις έκανε δυο που παλεύουν για ένα σκοπό. Είναι που δεν μπορεί να μην λειτουργεί δημοκρατικά, αρκεί να έχουν όλα ένα αποτέλεσμα, δηλαδή αυτό που θέλει.

Αν δεν καταλαβαίνεις τι σε καλούν να κάνεις μεγέθη του πολιτισμού της Ελλάδας τύπου Ρουβά, είσαι άξιος της μοίρας σου, αν δεν καταλαβαίνεις τι σε καλούν να ψηφίσεις διαμορφωτές της κοινής γνώμης τύπου Λιάγκα είσαι για τα μπάζα. Αν δεν πάλλεται η καρδιά σου στο "πατριωτικό" ξέσπασμα ενός Βορίδη και ενός Πύρρου Δήμα, ξεχνώντας το ναι σε όλα στα μνημόνια, είσαι απλά μια κοινή γνώμη για μπουρδέλο, τόσο κοινή. Και όλα αυτά για να πεις ένα απλό ΝΑΙ.

Αν δεν καταλαβαίνεις πως οι ένοπλες δυνάμεις είναι εγγυήτριες της σταθερότητας, όπως σου είπε ο Πάνος ο Ραμποκαμμένος, είσαι το τίποτα των τίποτα. Αν δεν πιστεύεις τα λόγια του πρωθυπουργεύοντος πως ότι και να γίνει εγγυάται και θα τα υπογράψει όλα, είσαι περίπτωση βλακείας που γιατρειά δεν έχει. Αν δεν πείθεσαι από τους απέναντι πως όχι ο στρατός αλλά η αστυνομία εγγυάται την σταθερότητα είσαι για χωματερή. Διότι όπως διαπιστώνεις κανένας από τους ένθεν κακείθεν δεν εμπιστεύεται την εγγύηση σταθερότητας που μπορεί να προσφέρει η δημοκρατία μέσω ενός λαού δημοκράτη. Φυσικό θα μου πεις διότι η δημοκρατία θέλει θυσίες, αγώνες, παιδεία. Ακριβώς αυτά δηλαδή που δεν διαθέτουν οι δυο "αντίπαλες" ομάδες που σε καλούν να ταχθείς αναφανδόν υπέρ τους μα πάνω απ' όλα υπέρ της Ε.Ε.

Σου κόλλησαν διάφορα ονόματα επειδή δεν υποκύπτεις στις ορέξεις τους. Σε είπαν ευρωσκεπτικιστή, λαϊκιστή, δραχμολάγνο, οπισθοδρομικό και άλλα πολλά. Αυτά όλα μπορεί να απαιτήσουν κάποια στιγμή έξοδα τύπου Άουσβιτς και Μακρονήσου γι' αυτό κι αυτή την φορά θα σε πουν απλά βλάκα.

Είσαι ο ίδιος βλάκας που σάπιζαν στο ξύλο με τα ιδιώνυμα όταν σφάζονταν Βενιζελικοί και Βασιλικοί για το καλό της "πατρίδας" πάντα. Είσαι ο ίδιος ακριβώς βλάκας που αντί να κουνάς τις σημαίες του πατερούλη Μεταξά έκανες διακοπές στις Ακροναυπλίες και μετά σε παρέδωσαν στους τουρίστες Ναζί που ήρθαν για να αργάσουν το τομάρι σου στους τοίχους κάθε Καισαριανής. Είσαι ο πανύβλακας που τα κόκκαλά σου λαμπυρίζουν μετά από κάθε βροχή όταν βγαίνει ο ήλιος στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας. Είσαι ο αλλοπαρμένος που πήρες τα βουνά γιατί δεν άντεχες την μπότα της Ναζιστογερμανίας. Είσαι πράγματι βλάκας και θα μείνεις ακίνητος ξανά την ώρα που ο Δημήτρης Κασλάς θα βροντοφωνάξει "ούτε βήμα πίσω", γιατί το ίδιο βλάκας ήταν κι αυτός που τα έβαλε με τις μεραρχίες των κατακτητών.

Είσαι ακριβώς τόσο βλάκας όσο και η Ιουλία Μπίμπα που της έκοψαν το κεφάλι με τσεκούρι γιατί τα έβαλε με τους κατακτητές της πατρίδας της. Δεν είσαι από τους έξυπνους που την κατέδωσαν για να περνάνε καλά.

Είσαι τόσο βλάκας που αφού σου άργασαν το τομάρι στα ξερονήσια εσύ επέμενες για κοινωνική δικαιοσύνη. Η βλακεία σου δεν είχε όρια αφού δεν προσκύνησες το παρακράτος την ώρα που σφύριζαν στον αέρα οι λοστοί των Γκοτζαμάνηδων και δεν πήγες αργότερα να επαναστατήσεις αντικαθιστώντας την πατρίδα και τα ιδανικά με ένα πουλί φλαμπέ, για μια γλυκιά ζωή κουβαλώντας στο σπίτι σου κάθε βράδυ το αντίκρισμα του ματωμένου μεροκάματου για να μεγαλώσεις τα παιδιά σου.

Η βλακεία σου ξεπέρασε κάθε όριο, αφού την σταθερότητα της ψευδοδημοκρατίας που προσέφερε με γαλάζια προβιά το παρακράτος την περιφρόνησες και επέμενες σαν μουλάρι στα ιδανικά και την κοινωνική δικαιοσύνη. Τόσο βλάκας που θα στουκάρεις και συ με ένα MIRAFIORI σε κάποιον τοίχο. Βλάκας με περικεφαλαία που δεν ξεφτίλισες την ύπαρξή σου στις κλαδικές της πράσινης πατρίδας τους για να περνάς και εσύ καλά. Τέλος, αφού εδώ και κάποια χρόνια δεν αναφωνείς ναι σε όλα, είσαι για δέσιμο.

Τρομάζεις στην σύγκριση των μεγεθών από τότε. Τόσοι πολλοί έξυπνοι και τόσο λίγοι βλάκες. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς η κατάσταση εφόσον οι μυριάδες των έξυπνων τυγχάνουν και πατριώτες;! Γι' αυτό και πάντα επικρατούσε σ΄ αυτή την χώρα η επιθυμία των πολλών έξυπνων ενταγμένων σε παρατάξεις που βόλευαν κάποιους σε καιρούς πολέμου ή ψευδοειρήνης.
Σήμερα οι έξυπνοι με ΝΑΙ και ΟΧΙ είναι όλοι με την Ευρώπη και οι βλάκες απέναντι- όπως πάντα- στον κατακτητή.
Πραγματικά τρομάζεις στην σύγκριση ακόμη μια φορά. Τόσοι πολλοί έξυπνοι, τόσο λίγοι οι Έλληνες.

Η τύχη των έξυπνων αυτή την φορά είναι προγραμμένη γιατί η νέα κατοχή δεν πολεμιέται. Η τύχη των βλακών η ίδια πάντα απέναντι σε ξένους και ντόπιους. Μα δεν μπορείς θαυμάζοντας την ελεύθερη ψυχή τους να μην τους ψιθυρίσεις στο αυτί:
Άντε και καλή τύχη, βλάκες.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ελληνική κρίση θα αλλάξει την ΕΕ για πάντα

«Στα χέρια της Ελλάδας το μέλλον της Ευρώπης» είναι ο τίτλος άρθρου του περιοδικού Economist που δημοσιεύεται σήμερα Παρασκευή και το οποίο υποστηρίζει πως όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, η ελληνική κρίση θα αλλάξει την ΕΕ για πάντα.

Κάνει λόγο για «τραγωδία, όπου ένα αποτέλεσμα που όλες οι πλευρές λένε πως δεν επιθυμούν, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, φαντάζει ολοένα και πιο πιθανό».

Σύμφωνα με τον Economist το χάος που επικρατεί ήδη στην Ελλάδα, αποδεικνύει ότι μια έξοδος από το ευρώ θα ήταν καταστροφική για την Ελλάδα, αν μη τι άλλο, γιατί τα μικρά κέρδη από την χρεοκοπία και την υποτίμηση του νομίσματος θα υπερκεραστούν κατά πολύ από τη πολιτική και την οικονομική αστάθεια.

Το άρθρο συνεχίζει, εκφράζοντας την άποψη ότι για την υπόλοιπη Ευρώπη, ένα `Grexit` ενέχει κινδύνους για τους οποίους είναι καλά προετοιμασμένη, κατά κύριο λόγο αυτόν της αποτυχίας ενός κράτους μέλους στο νοτιοανατολικό της άκρο.

«Αλλά καθώς το δράμα γίνεται πιο απελπιστικό, οι Ευρωπαίοι δείχνουν να ανησυχούν λιγότερο», αναφέρει, προσθέτοντας ότι «τους καθησυχάζει το γεγονός ότι η δυσλειτουργικότητα της Ελλάδας είναι μοναδική». Αρκετοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «χωρίς την Ελλάδα η ευρωζώνη μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πιο σταθερή».

«Δυστυχώς αυτό (το συμπέρασμα) είναι λανθασμένο», γράφει ο Economist.

Προτρέπει τους αναγνώστες να ρίξουν μια ματιά πέρα από την Ελλάδα, προσθέτοντας ότι «η απειλή περαιτέρω διένεξης εντός του ευρώ φαντάζει σχεδόν αναπόφευκτη».

Παρά το γεγονός ότι μια έξοδος της Ελλάδας θα αποδείκνυε ότι το ευρώ δεν είναι αμετάκλητο, υποστηρίζει, κανείς δεν θα ήξερε η παραβίαση ποιων κανόνων θα σήμαινε την αποβολή μιας χώρας απ` αυτό.

Ούτε, συνεχίζει, και θα επίλυε την αναπόφευκτη πόλωση μεταξύ των κυβερνήσεων που είναι πιστωτές και αυτών που είναι χρεώστες σε περιπτώσεις διάσωσης.

Αν το κοινό νόμισμα δεν κατανοήσει την ανάγκη που υπάρχει για μεταρρύθμιση, τότε αυτή η κρίση ή η επόμενη θα καταδείξει περισσότερες «Ελλάδες», περισσότερα λάθη και περισσότερες ζοφερές εβδομάδες. Σε βάθος χρόνου, θα καταστρέψει το ευρώ και την ίδια την ΕΕ.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα το περιοδικό υποστηρίζει ότι «αυτή τη στιγμή οι Έλληνες χρειάζονται ένα νέο πρωθυπουργό». «Οι σχέσεις με τον πονηρό κ. Τσίπρα έχουν καταστραφεί: με αυτόν στην εξουσία, θα δυσκολευτούν να μείνουν στο ευρώ».

Σε ό,τι αφορά την ευρωζώνη, γράφει ότι «μακροπρόθεσμα η ευρωζώνη πρέπει να νοικοκυρευτεί». Ένα σταθερό νόμισμα θα είναι το αντάλλαγμα της δημοσιονομικής κυριαρχίας, σημειώνει προσθέτοντας ότι για να προστατευτούν από την οποιαδήποτε ύφεση τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα πρέπει να δημιουργήσουν αυτόματους μηχανισμούς, όπως συλλογική ασφάλιση κατά της ανεργίας, που θα διοχετεύουν επιπρόσθετα κονδύλια σε χώρες που βρίσκονται σε ύφεση.

Αντί για πακέτα διάσωσης, αναφέρει, η ευρωζώνη χρειάζεται την από κοινού ανάληψη ευθύνης για τους κινδύνους υπό δημοσιονομικούς κανόνες που είναι πιο υποχρεωτικοί απ` ό,τι οι σημερινοί και κάνει λόγο για κάποιου τύπου “ευρωομόλογα”, ή εθνικό χρέος το οποίο θα είναι εγγυημένο από κοινού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Έλληνες πατριώτες καλούνται να ψηφίσουν τα συμφέροντα της Τουρκίας!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Οι σχέσεις μεταξύ τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής με το ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστές και επίσημα επικυρωμένες στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Κανένας δεν γνώριζε τα ανταλλάγματα που ζήτησε η Άγκυρα για να παράσχει την στήριξή της στον Αλέξη Τσίπρα, αν και η ανοχή της από την Τουρκία εισόδου λάθρομεταναστών, η οποία έσπασε κάθε ρεκόρ κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Αλέξη Τσίπρα, έδωσε κάποιο σχετικό "στίγμα". Πρόσφατα το θέμα της μουσουλμανικής εκπαίδευσης, μετά από αιτιάσεις των μουσουλμάνων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, "καλύφθηκε" πλήρως από τον υπουργό Παιδείας κ. Μπαλτά.

Σήμερα, ήρθε η επιβεβαίωση της "θερμής" σχέσης, αφού επιβεβαιώθηκαν οι φήμες των προηγούμενων ημερών. Η "γραμμή" της Άγκυρας σήμερα έγινε γνωστή σε όλους τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης, στους οποίους έγινε προτροπή (μέσα στα τζαμιά) να ψηφίσουν "Όχι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής...! Ως εκ τούτου, αναμένεται οι μουσουλμάνοι της Θράκης (εκείνοι που επηρεάζονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και τους λειτουργώντες μηχανισμούς του) να ψηφίσουν "όχι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής.

Είναι άραγε μία στήριξη καλής θέλησης και πίστης της Τουρκίας προς τον Αλέξη Τσίπρα, ή είναι μία νέα συμφωνία με άγνωστη υποθήκη από την πλευρά της συγκυβέρνησης Καμμένου - Τσίπρα;

Αυτή η εξέλιξη, βέβαια, θέτει απέναντι σε σοβαρότατο δίλημμα τους αγνούς έλληνες πατριώτες, οι οποίοι καλούνται (και επισήμως) να συμπαραταχθούν με τους τουρκόφρονες της Θράκης και να στηρίξουν με την ψήφο τους την τουρκική πολιτική και τις ό,ποιες τουρκικές στοχεύσεις εις βάρος της Ελλάδας.
Κι αυτό, επειδή η συναισθηματική φόρτιση που με περισσή επιμέλεια τοποθέτησε η κυβέρνηση στους έλληνες πατριώτες, ενθυμούμενη την επανάσταση του 1821 έως το "όχι" του Μεταξά, λειτουργεί ως "δούρειος ίππος" για τον αγνό πατριωτικό χώρο εντός της Ελλάδας, ο οποίος γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης μίας εθνομηδενιστικής πολιτικής.

Και εις άλλα με υγεία, πατριώτες... που ίσως θα πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε σοβαρά την αποχή σας από την κάλπη, στην οποία καλείστε να στηρίξετε εκείνους που χλευάζουν τα πιστεύω σας, τις αξίες σας και που μέχρι πρότινος σας αποκαλούσαν φασίστες αν τολμούσατε να αναφερθείτε στην Ελληνική Σημαία.

Με μεγάλο ενδιαφέρον θα περιμένουμε, όλοι μας, το αποτέλεσμα. Θα κερδίσει ο παραλογισμός των ξένων, η συμφεροντολογία των κυβερνώντων ή μήπως η λογική της αποχής μας από τον διασυρμό και τον εξευτελισμό που επιδιώκουν να επιβάλουν όλοι εκείνοι που θέλουν να μας "σώσουν";


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Μια ενδεχόμενη «ρήξη» με την Ευρωπαϊκή Ένωση ουσιαστικά σημαίνει «ρήξη» με ολόκληρο τον πλανήτη. Για πρώτη φορά από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, η Ελλάδα τελεί υπό μια ιδιόμορφη «γεωπολιτική χρεοκοπία» στα πλαίσια της οποίας μια ενδεχόμενη «ρήξη» με την ΕΕ θα ισοδυναμούσε με «ρήξη» με ολόκληρο τον πλανήτη.

Αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δηλαδή όλο το λεγόμενο βόρειο ημισφαίριο δεν αποδέχεται τις θέσεις της Ελλάδας. Ο καθένας, για διαφορετικούς λόγους , με λιγότερο ή περισσότερο διπλωματικό τρόπο, έχει τηρήσει αποστάσεις από την σχεδόν «συγκρουσιακή» πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση. Η Κίνα και η Ρωσία, παρά τις υψηλές προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν στο εσωτερικό, απέρριψαν οποιαδήποτε βοήθεια προς την Ελλάδα συστήνοντας στην ελληνική πλευρά ότι είναι αναγκαία η συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους. Η Κίνα μάλιστα ξεκαθάρισε ότι μόνο αν η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ, είναι πρόθυμη να προχωρήσει σε επενδύσεις στην χώρα μας.

Το «Κούγκι» επομένως σε μια συγκυρία στην οποία η Ελλάδα «κατάφερε» να μείνει χωρίς συμμάχους και στήριξη σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο, θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία του ελληνισμού.

Μια αυτοχειρία η οποία με μαθηματική ακρίβεια θα ακολουθούσε την τύχη χωρών όπως η πρώην Γιουγκοσλαβία, δηλαδή στο διαμελισμό της Ελλάδας σε μεσοπρόθεσμο διάστημα.

Εδώ καθοριστικός παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη για μια πλήρη και ουσιαστική ανάλυση με αυξημένο βαθμό προβλεπτικότητας των απειλών ασφαλείας, είναι ο συνδυασμός της οικονομικής με την γεωπολιτική χρεοκοπία και τον αρνητικά επιβαρυμένο, μη φιλικό (αν όχι εχθρικό) εξωτερικό μας περίγυρο, που βρίσκεται σε αναβρασμό και συνοπτικά περιγράφεται ως εξής:

Πρώτον, από μια Αλβανία που επίσημα δια στόματος του Πρωθυπουργού της, μίλησε ανοιχτά για το όνειρο της Μ.Αλβανίας. Την ίδια ώρα, ξένοι εμπειρογνώμονες με αφορμή την κρίση που ξέσπασε στα Σκόπια πριν ένα μήνα (μετά από ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ ενόπλων Αλβανών και Σκοπιανών αστυνομικών) μιλούν για επερχόμενη διάσπαση των Σκοπίων ή γενίκευση της κρίσης και την πρόκληση εμφύλιας σύρραξης σε μια περιοχή που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι απέχει μόλις 45 λεπτά από την Θεσσαλονίκη.

Δεύτερον, από μια Βουλγαρία που άλλαξε τη στάση της προς τις ελληνικές θέσεις. Η Βουλγαρία παραδοσιακά στήριζε, τουλάχιστον τα τελευταία 40 χρόνια, την Ελλάδα σε όλες τις αποφάσεις της. Πλέον ο Βούλγαρος Πρωθυπουργός πλειοδοτεί στην αρνητική κριτική εις βάρος της Ελλάδος σε όλα τα διεθνή φόρα. Η Βουλγαρία αποτελεί έναν πολύ σημαντικό εμπορικό και γεωπολιτικό εταίρο της χώρας μας και η μεταστροφή της στάσης της προς την Ελλάδα, αποτελεί σημαντική ήττα της ελληνικής διπλωματίας.

Τρίτον, έχουμε την Τουρκία που δεν χρειάζεται να αναλυθεί τι κίνδυνοι υπάρχουν και πώς μπορεί αυτοί να εξελιχθούν στο μέλλον.

Τέταρτον, πολύ κοντά μας, έχουμε μια λεγόμενη ασύμμετρη απειλή, αυτή του Ισλαμικού Κράτους. Το Ισλαμικό Κράτος δεν είναι κράτος.

Είναι μια οργάνωση που πολεμά στη Συρία και στο Ιράκ και μέσα από δίκτυα και διακλαδώσεις πολλών μικρότερων ομάδων, έχει εξαπλώσει την δράση της στην Αίγυπτο και στην Λιβύη. Στη Λιβύη ουσιαστικά ελέγχουν το 1/3 της χώρας, δηλαδή οι τζιχαντιστές έχουν φτάσει σε απόσταση αναπνοής από την Κρήτη.

Σε αυτό το ασταθές και επικίνδυνο περιβάλλον και σε μια χώρα που αντιμετωπίζει οικονομική κατάρρευση, η απομόνωση από συμμάχους θέτει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, τόσο από το εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Η εμπειρία των γειτονικών βαλκανικών κρατών αποτελεί έναν οδικό χάρτη της «παρακμής» που μπορεί να οδηγηθεί το ελληνικό κράτος: ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας κάθε είδους, ένοπλες συρράξεις, ανάδυση μιας νέας τάξης ολιγαρχών μαφιόζων και συμμοριών που θα ελέγχουν διάφορες περιοχές, έξαρση της διαφθοράς, ανθρωπιστική κρίση.

Στο όνομα της τελευταίας μάλιστα, μπορεί να αναπτυχθεί ένας είδος διπλωματίας που να φέρει αντιμέτωπο το ελληνικό κράτος με μια συγκεκαλυμμένη προώθηση της επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής άλλων κρατών.

Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να αναλυθεί για παράδειγμα η πρόσφατη δήλωση του υπηρεσιακού Πρωθυπουργού της Τουρκίας κ. Νταβούντογλου για παροχή οποιαδήποτε βοήθειας στην Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση. Ως έμπειρος διπλωμάτης και θεωρητικός του νέοθωμανισμού, ενδεχομένως να εκμεταλεύοταν την ύπαρξη ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα και με το πρόσχημα αυτό, να έθετε θέμα ειδικής βοήθειας της Τουρκίας προς τους μουσουλμάνους της Θράκης. Η Τουρκία άλλωστε ασκεί μια τέτοιου είδους πολιτική και έχει πάγιες πιστώσεις ανά μήνα για τους μουσουλμάνους των Σκοπίων, του Κοσόβου, της Αλβανίας και της Βοσνίας λόγω των πολέμων που έχουν υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια.

Η Ελλάδα λοιπόν μπορεί να κληθεί να αντιμετωπίσει ένα σοβαρό δίλημμα, για το αν δηλαδή δεχτεί να ανοίξει τα σύνορά της για τα τουρκικά φορτηγά που θα μεταφέρουν εκτός από φάρμακα και τρόφιμα και…. εικόνες από τους μουσουλμάνους της Θράκης διαμέσου των ΜΜΕ της γείτονας χώρας. Σε περίπτωση που η χώρα μας αρνηθεί την παροχή μιας τέτοιας βοήθειας, τότε είναι εύκολο να υπονοηθεί τι θα γίνει μετά.

Από την άλλη μεριά, όταν διαλύεται το βιοτικό επίπεδο μιας κοινωνίας δημιουργούνται φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό οι οποίες αποτελούν πόλο προσέγγισης αλλότριων δυνάμεων. Οι κίνδυνοι που δημιουργούνται λοιπόν σε επίπεδο ασφάλειας είναι πολλοί και το πιο βασικό που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι χωρίς συμμάχους η επιλογή της «ρήξης» οδηγεί σε προδιαγεγραμμένη ήττα με απώλειες μη αναστρέψιμες.

Ήδη υπάρχουν συνέπειες με την έννοια ότι ο γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας έχει συρρικνωθεί.

Το Μνημόνιο, προφανώς δεν ήταν ούτε ευλογία ούτε λύση αλλά όταν έχεις μια κακή λύση δεν την αντικαθιστάς με την χειρότερη λύση.
Ειδικά όταν αυτή οδηγεί σε δυσβάσταχτες εθνικές και γεωπολιτικές απώλειες.

Συνέντευξη του Ιωάννη Μιχαλέτου στο Flash News της Κρήτης και την Ελένη Ζουμαδάκη

"Στην Ελλάδα παγίως λαμβάνονται παρορμητικές αποφάσεις και γίνονται σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τι άλλο μπορεί να συμβεί" σημειώνει ο Αναλυτής σε θέματα ασφαλείας κ.Γιάννης Μιχαλέτος σχολιάζοντας τις γεωπολιτικές διαστάσεις της κρίσης και μιας πιθανής εξόδου από την ευρωζώνη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ο κ. Μιχαλέτος περιγράφει την σημερινή θέση της Ελλάδας στις διεθνείς σχέσεις, ως μια κατάσταση περίπου "γεωπολιτικής χρεοκοπίας" καθώς η χώρα έχει μείνει χωρίς συμμάχους σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο.
Γι αυτό κυρίως όπως σημειώνει ο κ. Μιχαλέτος η "ρήξη" ισοδυναμεί σαν να κάνουμε πόλεμο με όλο τον κόσμο.

Ποιες είναι οι άμεσες συνέπειες σε θέματα ασφάλειας ήδη, λόγω του κλεισίματος των τραπεζών και της επιβολής capital control;

Σε εσωτερικό επίπεδο ασφάλειας αυξάνεται κατακόρυφα ο φόρτος της αστυνομίας γιατί πρέπει να αστυνομεύει τα ΑΤΜ, τις τράπεζες και τις δημόσιες υπηρεσίες, «στόχοι» δηλαδή που παλιότερα δεν χρειαζόντουσαν ιδιαίτερη φύλαξη. Δεδομένων των άλλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα - παράνομη μετανάστευση, οργανωμένο έγκλημα, «εγκληματικότητα του δρόμου» - αυτό επιβαρύνει τα μέγιστα την ελληνική αστυνομία: σε ανθρωποώρες, σε χρήμα που δεν υπάρχει και βεβαίως αφήνει αφύλακτες πάρα πολλές γειτονιές και περιοχές της περιφέρειας.

Πώς συνδέεται ένα πιθανό ενδεχόμενο χρεοκοπίας με την εγκληματικότητα;

Έχουμε την εμπειρία των γειτονικών βαλκανικών κρατών. Όταν υπάρξει χρεοκοπία θα γίνει καταρχάς το λεγόμενο κούρεμα ή κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων. Είτε επειδή θα χρεοκοπήσουν οι τράπεζες είτε γιατί το κράτος θα χρειαστεί συναλλαγματικά αποθέματα οπότε θα δεσμεύσει όλα τα χρήματα. Αυτομάτως δημιουργείται λαθρεμπόριο συναλλάγματος στην Ελλάδα, όπως είχε γίνει σε όλα τα κράτη που αντιμετώπισαν την ίδια κατάσταση και στην Λατινική Αμερική. Λαθρεμπόριο συναλλάγματος θα είναι η πρώτη φάση ενδυνάμωσης της μαφίας στην Ελλάδα.

Η δεύτερη φάση θα προκύψει από την εξαθλίωση των μισθωτών και των συνταξιούχων, που θα επιφέρει: κατακόρυφη αύξηση της πορνείας, αύξηση των ατόμων που είναι απελπισμένοι ψυχολογικά και θα στραφούν προς το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Από εκεί και πέρα, υπάρχει ένα ντόμινο εξελίξεων που έχει παρατηρηθεί σε όλα τα κράτη που έχουν αντιμετωπίσει τέτοιου είδους φαινόμενα, συμμοριών στους δρόμους, ολιγαρχών μαφιόζων και μια παράλληλη οικονομία εγκληματική η οποία γίνεται πανίσχυρη και εξαγοράζει μετά τους πτωχευμένους αστυνομικούς, την εφορία τα πάντα. Αυτά τα έχουν δει όλοι όσοι Έλληνες έχουν συναλλαγές με τα Βαλκάνια, τα βλέπουν και σήμερα.
Όταν δεν έχεις πραγματική οικονομία και την διαλύεις με μια κίνηση μετά και με δεδομένο ότι η οικονομία δεν πεθαίνει ποτέ, οι γιάπηδες που όλοι μισούν θα αντικατασταθούν με τους πιστολάδες.

Υπάρχει μια άποψη που είχε εκφραστεί και από τον Υπουργό Οικονομικών κ. Βαρουφάκη, ότι μπορεί να είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, μια χρεοκοπία εντός του ευρώ. Αυτό τι συνέπειες μπορεί να έχει;

Το θέμα είναι ότι εμείς χρωστάμε με υπογραφές των προηγούμενων κυβερνήσεων ενυπόθηκα διμερή διακρατικά δάνεια. Οι σημαντικές λέξεις είναι η λέξη «ενυπόθηκο» και η λέξη «διακρατικό». Αυτά τα δάνεια είναι στη διακρατική ευχέρεια των κρατών που έδωσαν αν τα διαγράψουν ή όχι. Αν τα διαγράψουν φυσικά μπορεί να γίνει αυτό που λέει ο κ. Βαρουφάκης. Αν όμως δεν τα διαγράψουν και από την πλευρά δεν πληρωθούν, τότε μπορεί να προχωρήσουν σε διακρατικές κυρώσεις. Διακρατικές κυρώσεις με απλά λόγια είναι εμπάργκο. Δεν έχεις τουρισμό, σε κόβουν από το ευρωσύστημα διατραπεζικών συναλλαγών και πεθαίνεις μέσα σε διάστημα 10 – 15 ημερών. Δεν θα μπορείς να κάνεις, εισαγωγές – εξαγωγές και μετά πλέον είσαι στο έλεος τους. Δεν νομίζω όμως ότι θα μας διαγράψουν τα χρέη.

Ο υπουργός οικονομικών έχει αποτύχει παταγωδώς σε όλες τις προβλέψεις που έχει κάνει, όχι μόνο ως Υπουργός Οικονομικών αλλά και σε όσα βιβλία έχει γράψει από τα μέσα της δεκαετίας του '90 μέχρι τώρα, όλα έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις του. Συνεπώς αν ο ίδιος εργαζόταν σε μια ιδιωτική εταιρεία θα είχε απολυθεί. Δεν έχει πετύχει καμία πρόβλεψη.

Κοιτώντας τώρα προς το εξωτερικό. Αναφερθήκατε πριν στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε επίπεδο ασφάλειας στο εσωτερικό - Όσον αφορά ζητήματα ασφάλειας που τίθεται από το εξωτερικό;

Στον εξωτερικό περίγυρο, έχουμε τους τελευταίους μήνες, ένα πολύ μεγάλο αναβρασμό.

Πρώτον, η Αλβανία, επίσημα δια του Πρωθυπουργού της, μίλησε για το όνειρο της Μ.Αλβανίας. Επίσης πριν ένα μήνα είχαμε τα γεγονότα στα Σκόπια, όπου υπήρξε τεράστια κρίση όταν ξέσπασε μάχη μεταξύ ενόπλων Αλβανών και Σκοπιανών αστυνομικών. Όλοι οι ξένοι εμπειρογνώμονες πλειοδοτούν πότε το κράτος αυτός θα διασπαστεί ή θα μπει σε μια εμφύλια σύρραξη. Πρέπει να σημειωθεί ότι απέχει μόλις 45 λεπτά με αυτοκίνητο από την Θεσσαλονίκη.

Δεύτερον, έχουμε την αλλαγή στην στάση της Βουλγαρίας. Η Βουλγαρία παραδοσιακά στήριζε την Ελλάδα, τουλάχιστον τα 40 χρόνια σε όλες τις αποφάσεις της. Πλέον ο Βούλγαρος Πρωθυπουργός, πλειοδοτεί στην αρνητική κριτική εις βάρος της Ελλάδος σε όλα τα διεθνή φόρα, τελευταία φορά αυτό έγινε στη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, πριν από μερικές ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι η Βουλγαρία, που είναι πολύ σημαντικός εταίρος της Ελλάδας και εμπορικός και γεωπολιτικός, αρχίζει πλέον και τηρεί μια στάση, δεν θα έλεγα αρνητική αλλά σίγουρα όχι φιλική.

Τρίτον έχουμε την Τουρκία που εκεί δεν χρειάζεται να αναλυθεί ιδιαίτερα τι κίνδυνοι υπάρχουν και τι μπορεί να υπάρξουν
Τέταρτον έχουμε μια λεγόμενη ασύμμετρη απειλή, αυτή του Ισλαμικού Κράτους. Το Ισλαμικό Κράτος καταρχήν δεν είναι κράτος. Είναι μια οργάνωση που πολεμά στη Συρία και στο Ιράκ και από εκεί και πέρα με μια διακλάδωση πολλών μικρότερων ομάδων, που δρουν στην Αίγυπτο και στην Λιβύη. Στη δε Λιβύη ουσιαστικά ελέγχουν το 1/3 της χώρας.

Μάλιστα, κάτι που ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Κρήτη. Η Ντέρνα και τα περίχωρα της Βεγγάζης ελέγχονται πλέον απολύτως από τις ομάδες που στηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος. Είναι οι πιο κοντινές περιοχές της Λιβύης προς την Κρήτη. Με ένα zodiac φουσκωτό και δύο μηχανές σε 8 ώρες έχουν φτάσει στα Σφακιά. Θεωρητικά αν υπάρξει οικονομική κατάρρευση του ελληνικού κράτους και δεν μπορούν να κάνουν περιπολίες τα σκάφη του λιμενικού, ακόμα και αυτοί οι αντάρτες της Λιβύης, οι Ισλαμιστές, θα μπορούσαν να κάνουν κινήσεις προς την Κρήτη.
Όλα αυτά τα ενδεχόμενα δεν είναι για να τρομοκρατήσουμε τον κόσμο αλλά σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος, πρώτα λαμβάνεις υπόψη σου τι αρνητικό μπορεί να γίνει και μετά κάνεις τις υπόλοιπες κινήσεις.

Στην Ελλάδα παγίως λαμβάνονται παρορμητικές αποφάσεις και γίνονται σπασμωδικές κινήσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τι άλλο μπορεί να συμβεί.

Να επιμείνουμε λίγο στην Τουρκία καθώς πριν από λίγες ημέρες η Αυγή δημοσίευσε άρθρο στο οποίο ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Τουρκίας, δήλωσε ότι η Τουρκία θα κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεπεράσει την κρίση. Πώς το σχολιάζετε αυτό;

Ο Νταβούντογλου επειδή είναι έμπειρος διπλωμάτης και φυσικά θεωρητικός του νεοθωμανισμού, σε τι αποσκοπεί; Ότι αν υπάρξει ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, τους πρώτους που θα φροντίσει να εφοδιάσει με τρόφιμα, φάρμακα κτλ. θα είναι την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει πάγιες πιστώσεις ανά μήνα στους μουσουλμάνους των Σκοπίων, του Κοσόβου, της Αλβανίας και της Βοσνίας λόγω των πολέμων που έχουν υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια.

Δια της πλαγίας οδού, τώρα ρητορικά, αλλά και - ελπίζω να μην γίνει - δια της ευθείας οδού το επόμενο διάστημα θα επικαλεστούν ότι υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και ότι πρέπει να στείλουν φορτηγά με φάρμακα και τρόφιμα. Εκεί η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί σε πολύ άσχημη φάση γιατί αν όντως υπάρχει εκεί ανθρωπιστική κρίση δεν μπορείς να πεις δεν θέλω να τρόφιμα που μου δίνεις. Τότε κατευθείαν είναι πολύ εύκολο να υπονοηθεί το τι θα γίνει μετά.

Η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί σε ένα δίλημμα: ανοίγω τα σύνορα να έρθουν φορτηγά του τουρκικού κράτους και να δίνουν τρόφιμα και να βγάζουν λήψεις με βίντεο τα τουρκικά κανάλια ή δεν το αφήνω. Ότι και να κάνεις είσαι χαμένος. Η Τουρκία έχει πάρα πολύ έξυπνη διπλωματία. Λένε κάτι που εμφανίζεται ως αθώο και φιλικό αλλά ο σκοπός δεν είναι αυτός. Αν ήθελαν να βοηθήσουν οι Τούρκοι την Ελλάδα θα το είχαν κάνει εδώ και χρόνια και από ότι ξέρουμε οι τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο εξακολουθούν και γίνονται. Δεν τίθεται θέμα φιλίας της Τουρκίας είναι ένα πετραδάκι για να στήσεις μετά το επιχείρημα ότι χρειάζονται τρόφιμα και φάρμακα οι μειονότητες στην Θράκη. Φυσικά και στην Κω και στην Ρόδο όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να μιλάει ανοιχτά ότι υπάρχει μειονότητα, στο Ανατολικό Αιγαίο δηλαδή.

Σε ευρύτερο στρατηγικό επίπεδο, που βρίσκεται η Ελλάδα;

Αυτή τη στιγμή όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες, δηλαδή αυτό΄που λέμε όλο το βόρειο ημισφαίριο, δεν αποδέχονται τις θέσεις της Ελλάδας. Ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, είτε απότομο είτε φιλικό, ουσιαστικά μας λέει μην προχωράτε στις κινήσεις που κάνετε.

Είναι πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία από το 1830 που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος, που δεν έχουμε ούτε ένα σύμμαχο. Το 1941 λόγου χάρη, που πολλοί το αναφέρουν τώρα τελευταία, είχαμε σύμμαχο την Βρετανική Αυτοκρατορία, την Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ.

Τώρα επομένως λέτε ότι έχουμε μείνει τελείως μόνοι και το να κάνουμε την περιβόητη «ρήξη» με εντυπωσιακό τρόπο είναι παντελώς ανεδαφική, με δεδομένους και τους κινδύνους που έχουμε γύρω μας

Δεν κάνουμε ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνουμε ρήξη με όλον τον πλανήτη. Η Κίνα και η Ρωσία δεν αποδέχτηκαν να βοηθήσουν την Ελλάδα και η Κίνα βγήκε ευθέως και είπε θέλουμε η Ελλάδα να μείνει στο ευρώ γιατί μόνο έτσι θα επενδύσουμε. Δεν μπορούν να πουν και κάτι άλλο, δηλαδή οπωσδήποτε μην κάνεις ρήξη, διπλωματικά είναι πολύ σαφείς. Άλλες χώρες. Είχε πάει αντιπροσωπεία του Υπουργείου Εξωτερικών πριν ένα μήνα στο Ιράν, να ζητήσει έστω κάποια βοήθεια με την έννοια εκπτώσεων στο πετρέλαιο αν και εφόσον αρθεί το εμπάργκο και η ιρανική κυβέρνηση γελούσε. Με την έννοια ότι έχουν εμπάργκο και δεν μπορούν να βοηθήσουν και δεύτερον έχουν τόσα άλλα προβλήματα που το τελευταίο που θα ήθελαν είναι να εμπλακούν με την Ελλάδα. Οι Ισραηλινοί έχουν αναφέρει πολλές φορές ότι η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει σταθερή στο ευρώ.

Συνεπώς για πρώτη φορά από το 1830 δεν έχουμε κάποιον να μας στηρίξει. Ούτε διπλωματικά, ούτε οικονομικά. Άρα αυτοί που αναφέρουν το Κούγκι ή οτιδήποτε άλλο, ούτε αυτό αληθεύει γιατί το Κούγκι δεν ήταν η ανατίναξη όλου του ελληνισμού αλλά μιας ομάδας εγκλωβισμένων. Ο ελληνισμός ουδέποτε αυτοκτόνησε.

Δηλαδή μια τέτοια επιλογή ισοδυναμεί με αυτοκτονία;

Είναι αυτοκτονία η οποία με μαθηματική ακρίβεια, και με βάση μελέτες που έχω κάνει ιδιαίτερα για την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας και πολλών άλλων κρατών, θα οδηγήσει σε διαμελισμό της Ελλάδος, σε μεσοπρόθεσμα διάστημα.

Όταν διαλύεται το βιοτικό επίπεδο μιας κοινωνίας δημιουργούνται φυγόκεντρες τάσεις (Έλληνες που βάζουν τα χρήματα πάνω από όλα). Όταν αυτές τις φυγόκεντρες τάσεις δεν μπορείς να τις σταματήσεις αλλά τις τροφοδοτείς και με διχαστικά διλήμματα, ορισμένες ομάδες του πληθυσμού και ιδιαίτερα σε περιφερειακά κέντρα, θα τύχουν της προσέγγισης από αλλότριες δυνάμεις. Η Τουρκία είναι κλασσικό παράδειγμα το τι θα επιδιώκει να κάνει στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, προσεγγίζοντας τοπικούς επιχειρηματίες κτλ. Αν δουν ότι το κεντρικό κράτος δεν μπορεί να τους χρηματοδοτήσει θα στραφούν σε άλλα κράτη. Αυτό έχει γίνει στην ελληνική ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων, πάρα πολλές φορές, από την εποχή του Εφιάλτη.

Δημιουργούνται κίνδυνοι σε πάρα πολλά επίπεδα. Και το πιο βασικό ποιο είναι; Αν δεν έχεις κάποιον σύμμαχο δεν μπορείς να προχωρήσεις σε κινήσεις ρήξης γιατί πέρα ότι είναι δεδομένο ότι θα χάσεις, το σημαντικό είναι ότι θα χάσεις σε τέτοιο βαθμό που θα είναι μη αναστρέψιμη η κατάσταση.
Δεν είναι ότι θα χάσεις οικονομικά και μετά θα μπορέσεις να ανακάμψεις, θα χάσεις δια παντός.

Ήδη υπάρχουν συνέπειες με την έννοια ότι ο γεωπολιτικός ρόλος συρρικνώνεται. Το Μνημόνιο, προφανώς δεν ήταν ούτε ευλογία ούτε λύση αλλά όταν έχεις μια κακή λύση δεν την αντικαθιστάς με την χειρότερη λύση. Αυτή τη στιγμή το ελληνικό κράτος για να αντέξει μακροπρόθεσμα πρέπει να κερδίσει χρόνο και να αναδιοργανωθεί πλήρως.

Αυτό μπορεί να γίνει αν υπάρχει θέληση. Δηλαδή στην πραγματικότητα αν δεν υπάρχει ρήξη με την ΕΕ, υπογραφεί μια συμφωνία αλλά το ελληνικό κράτος εξακολουθήσει να λειτουργεί όπως λειτουργεί τώρα, στην ουσία αυτά που θα γινόντουσαν φέτος θα αναβληθούν και θα γίνουν σε πέντε χρόνια. Το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Η θέση μας μέσα στο ΝΑΤΟ, δεν αποτελεί μια σημαντική εγγύηση ασφάλειας, ότι εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να αντιμετωπίσουμε μεγάλες απειλές από γείτονες χώρες;

Δεν υπάρχει πλέον Ψυχρός Πόλεμος. Το ΝΑΤΟ έχει μετασχηματιστεί και έχει γίνει μια πολύ ασαφής και εκτεταμένη συμμαχία στην οποία υπάρχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα. Για παράδειγμα η Λιθουανία ζητά στην ουσία ένα ψυχρό πόλεμο με την Ρωσία και την ίδια στιγμή η Ιταλία κλείνει πολύ μεγάλες δουλειές με την Ρωσία και αμυντικές. Άρα λοιπόν το ΝΑΤΟ είναι ένας πολιτικός οργανισμός και όχι πλέον στρατιωτική συμμαχία. Το πιο κλασσικό παράδειγμα είναι ότι εμείς με την Τουρκία είμαστε στο ΝΑΤΟ εδώ και 40 χρόνια και έχουμε βρεθεί πολλές φορές λίγο πριν τον πόλεμο.

Αλλά εγώ δεν αναφέρομαι σε συμβατικό πόλεμο που μπορεί να επέμβει το ΝΑΤΟ. Αναφέρομαι σε μια αυτοχειρία των Ελλήνων, η οποία από μόνοι τους θα την προκαλέσουν. Το ΝΑΤΟ δεν θα προλάβει να το σταματήσει με κανένα τρόπο.

Πηγή FlashNews 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αποκαλυπτικότατος γίνεται ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Δημήτρης Καμμένος, σχετικά με την αποκάλυψη των wikileaks σύμφωνα με την οποία με δόλο επιβλήθηκε η καταστροφή στην Ελλάδα, και το πειστήριο αυτό θέτει ενώπιον εγκληματικών ευθυνών τόσο τον Αντώνη Σαμαρά όσο και τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Με δημοσίευμα του ο κ. Δημήτρης Καμμένος αναφέρεται στην χθεσινή έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για τη βιωσιμότητα (DSA) του ελληνικού χρέους όπου το Ταμείο «βλέπει» ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και έρχεται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της Κομισιόν για το χρέος, αποτελεί το πειστήριο του εγκλήματος εις βάρος της πατρίδας μας, αλλά και το βασικό «κατηγορητήριο» εναντίον των θεσμών για την καταστροφή που της επέβαλαν με δόλο, όπως αποδεικνύεται περίτρανα σήμερα με την ταυτόχρονη αποκάλυψη των wikileaks.

Σύμφωνα με το ντοκουμέντο που δημοσιεύει το Wikileaks, η σύγκρουση μεταξύ Μέρκελ και Σόιμπλε (ήδη από το 2011), τελικά δεν ήταν μία απλή παραφιλολογία. Ο Βόλφαγνκ Σόιμπλε επέμενε σθεναρά εντός του υπουργικού συμβουλίου ότι έπρεπε να γίνει κούρεμα χρέους στην Ελλάδα, ενώ η Καγκελάριος Μέρκελ προσπαθούσε να τον συγκρατήσει καθώς ήδη πίστευε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, ακόμη και με ένα "κούρεμα". Σε αυτήν την συνάντηση είχαν πάρει μέρος και ο Μπαρόζο, ο οποίος υποστήριζε και εκείνος μία πιο ήπιας προσέγγισης, ο τότε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Ζαν Κλωντ Τρισέ που ήταν σταθερά αντίθετος και η Διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ που ήταν αναποφάσιστη σχετικά με το θέμα. Ο Σόιμπλε φέρεται να διαφωνούσε με την Μέρκελ και για την επιμονή του να σταλθούν τεχνικά κλιμάκια στην Αθήνα για να ελέγχουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενώ η Μέρκελ ήθελε και επιβολή φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ).

Με βάση τα παραπάνω η Γερμανία πλέον δεν μπορεί παρά να υποστηρίξει - επιβάλει το κούρεμα του ελληνικού χρέους καθώς πλέον και το ΔΝΤ υποστηρίζει τη θέση αυτή.

Και ερωτώνται οι κκ Σαμαράς και Βενιζέλος:
Γνώριζατε κύριοι η όχι την πραγματικότητα σχετικά με τη θέση για το χρέος μας από την κυρία Μέρκελ και τον κύρι Σόιμπλε, όπως την αποκαλύπτω σημερα;
Πως διαδηλώνατε υπέρ της βιωσιμότητας του χρέους, ενώ αυτοί δήλωναν το αντίθετο;
Σας καλώ να πάρετε θέση δημόσια. Σήμερα. Να απαιτήσετε μαζί μας πλέον την αναδιάρθρωση χρέους σε βιώσιμα επίπεδα για τον ελληνικό λαό.

Tο αποκαλυπτικό wikileak

Η μετάφρασή του:

Συζητώντας την ελληνική οικονομική κρίση με την προσωπική της βοηθό στις 11 Οκτωβρίου (2011), η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ισχυρίστηκε ότι ήταν σε σύγχυση ως προς το ποιά επιλογή - ένα άλλο κούρεμα ή μεταφορά κεφαλαίων - θα ήταν καλύτερη για την αντιμετώπιση της κατάστασης. (Ο όρος "κούρεμα" αναφέρεται στις απώλειες τις οποίες οι ιδιώτες επενδυτές θα υποστούν επί της τρέχουσας καθαρής αξίας των ελληνικών ομολόγων που βρίσκονταν στην κατοχή τους). Ο φόβος της Μέρκελ ήταν ότι η Αθήνα δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει τα προβλήματά της, ακόμη και με ένα επιπλέον κούρεμα, δεδομένου ότι δεν θα είναι σε θέση να χειριστεί το υπόλοιπο του χρέους της. Επιπλέον, αμφέβαλλε στο ότι η αποστολή οικονομικών εμπειρογνωμόνων προς την Ελλάδα θα ήταν μεγάλη βοήθεια στο να πετύχει να θέσει το εκεί χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό έλεγχο.

Εντός του γερμανικού υπουργικού συμβουλίου, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και μόνο συνέχισε να υποστηρίζει σθενάρα ένα άλλο κούρεμα, παρά τις προσπάθειες της Μέρκελ να τον χαλιναγωγήσει, ενώ η Γαλλία και η Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο παρουσιάστηκαν ότι είναι υπέρ μιας πιο ήπιας προσέγγισης. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Ζαν Κλωντ Τρισέ ήταν σταθερά αντίθετος με τη Διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ να εμφανίζεται ως αναποφάσιστη σχετικά με το θέμα. Τέλος, η Μέρκελ ήταν πεπεισμένη ότι πρέπει να ληφθεί δράση ώστε να θεσπιστεί φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ). Με τον τρόπο αυτό το επόμενο έτος, αξιολόγησε ότι θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς την επίτευξη κάποιας ισορροπίας στην ανακούφιση των τραπεζών. Με βάση τα παραπάνω, οι Γερμανοί πίστευαν ότι η πίεση μπορεί να μεταφερθεί στην αμερικανική και τη βρετανική κυβέρνηση για να συμβάλλουν στην καθιέρωση ενός ΦΧΣ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Το 2001 ο τότε γερμανόφωνος πρωθυπουργός της προδοσίας των Ιμίων και του Οτσαλάν, ο κ. Σημίτης, μας έβαλε πανηγυρίζοντας στο ευρώ παρά του ότι δεν υπήρχε καμία νομική και πολύ περισσότερο οικονομική προϋπόθεση για να αλλάξουμε την δραχμή μας με το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

Νομίζετε πως οι Γερμανοί και οι άλλοι αρμόδιοι της Ευρώπης ότι δεν το ήξεραν αυτό ; Νομίζετε πως οι «κουτόφραγκοι» συγκινήθηκαν από τις… γοερές παρακλήσεις του γερμανόφωνου Σημίτη και δεχτήκαν την χώρα μας στην κοινή νομισματική ένωση ενώ δεν είχε καμία δυνατότητα να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις αυτής της ένωσης ;

Έχετε την αυταπάτη ότι από τότε δεν είχαν σχεδιαστεί όλα αυτά για να φτάσουμε σήμερα στο σημερινό τραγικό αδιέξοδο, με κύριο στόχο να γίνει η χώρα μας ένα θλιβερό φέουδο όλων αυτών των κυρίων ξεπουλώντας την γεωπολιτική της αξία και όλο τον ενεργειακό θησαυρό της και μετατρέποντας τον λαό της σε υποζύγια των Γερμανών αποικιοκρατών ;

Ο Egon von Greyerz, ένας από τους μεγαλύτερους Ελβετούς οικονομολόγους και κορυφή στα ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε πρόσφατα πως ήταν γνωστό ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ζώνη του ευρώ ήταν παράνομη και ότι αργά ή γρήγορα θα δημιουργούσε ένα μεγάλο οικονομικό ναυάγιο για την χώρα : «The result of this unhappy union has created a financial wreck».

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Ελβετό οικονομολόγο, ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί στις δημοσιονομικές υποχρεώσεις του ευρώ και αυτό ήταν από την αρχή γνωστό στην Γερμανία, στην γερμανική κυβέρνηση και στην ίδια την Τρόικα, ακόμα από την αρχή της εφαρμογής των μνημονίων, δηλαδή ένα προμελετημένο έγκλημα κατά της χώρας μας.

Σε αυτή την εντυπωσιακή διαπίστωση ήρθε «καπάκι» και η πρόσφατη αποκάλυψη των Ντοκουμέντων Wikileaks. Τώρα αποκαλύπτεται σύμφωνα με τα ντοκουμέντα ότι από το 2011 η Γερμανίδα καγκελάριος κ Μέρκελ ήξερε πως δεν ήταν δυνατή η οικονομική διάσωση της Ελλάδας με τα μνημόνια. Κατά συνέπεια όλα αυτά ήταν ένα άθλιο θέατρο σε βάρος της χώρα μας με την άριστη συνεργασία του εγχώριου προδοτικού πολιτικού κατεστημένου, που το πλήρωσε με αίμα ο ελληνικός λαός: «Geheim-Papier belegt: Merkel glaubte schon 2011 nicht mehr an eine Rettung Griechenlands».

Αφού όλα αυτά ήταν γνωστά ήδη από το 2001 όταν τότε πανηγυρίζαμε που είχαμε κατακτήσει το ευρώ χωρίς να γνωρίζουμε το τι μας έρχονταν, σήμερα μόνο ένας βλάκας και ένας ηλίθιος δεν θα καταλάβει το αισχρό αυτό παιχνίδι που μας έπαιξαν και τώρα μας ζητούν και τα ρέστα.

Τώρα παραμονές του κρίσιμου δημοψηφίσματος της Κυριακής, βγήκε ξανά στο «μειντάνι» ο γερμανόφωνος κ. Σημίτης, ο μεγάλος αρχιερέας της διαπλοκής και αρχιτέκτονας της καταστροφής μας, να μας προτρέψει να ψηφήσουμε το ΝΑΙ.

Τα συμπεράσματα, αν ακόμα μπορείτε να σκέφτεστε, είναι δικά σας!

Πηγή Νikosxeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφειο ο Όθωνας Ιακωβίδης

Σύμφωνα με όλα όσα έχουν λεχθεί, όλες αυτές τις μέρες, από τους υποστηρικτές του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, μέσα και έξω από την Ελλάδα, αυτά που πρόκειται να γίνουν, μετά το Δημοψήφισμα, είναι:
  • Με το “ΝΑΙ”, η Ελληνική κυβέρνηση (όποια κι αν είναι αυτή, μετά το ΝΑΙ) επιστρέφει στο “τραπέζι των διαπραγματεύσεων” ηττημένη και ταπεινωμένη μετά το αποτέλεσμα αυτό, με μία Ελλάδα εντελώς άφραγκη και ανήμπορη, ζητώντας έλεος που αντιμίλησε, και εκλιπαρώντας ελεημοσύνη για να μπορέσει ο Λαός να φυτοζωήσει, σήμερα. Και, Βέβαια, χωρίς καμία άλλη απαίτηση, χωρίς όρους (καθώς ελεημοσύνη μέ όρους, δεν γίνεται) ....
Το μόνο που μπορεί να κάνει η Ελλάδα, για να επιβιώσει σήμερα, είναι πουλήσει το Μέλλον της, με ότι αυτό περιέχει (πλουτοπαραγωγικές πηγές, στρατηγική θέση, εργατικό δυναμικό)... Και, αυτό θα της ζητηθεί... και θα το δώσει... δηλαδή θα το διπλοδώσει, γιατί ήδη (με τα Μνημόνια) το έχει δώσει....
  • Με το “ΟΧΙ”, η Ελληνική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, επιστρέφει στο “τραπέζι των διαπραγματεύσεων”, νικήτρια στο Δημοψήφισμα και περήφανη για το Λαϊκό “ΟΧΙ στη Λιτότητα” που θέλησαν να της επιβάλλουν οι “δανειστές”.
    Όμως οι “δανειστές”, όπως το δηλώνουν ευθαρσώς, δεν θέλουν ούτε να κουβεντιάσουν πλέον, μαζί της, μετά το χουνέρι που τους έκανε, να σηκωθεί και να φύγει από το “τραπέζι των διαπραγματεύσεων” (πώς τόλμησε;) και να ρωτήσει τον Λαό!
Η κυβέρνηση αυτή, γι' αυτούς, είναι αναξιόπιστη!!
Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, δεν πρόκειται να “διαπραγματευθούν” μαζί της.
Θα ζητήσουν, λοιπόν, άλλους συνομιλητές!!...

Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα, εντελώς άφραγκη κι ανήμπορη, σπαρταρά στο μαρτύριο της σταγόνας!... Κι ο Λαός της, για να συνεχίσει να ζεί, πρέπει να επιβιώσει σήμερα... και το μόνο που έχει σήμερα να δώσει, είναι το Μέλλον του, με ότι αυτό περιέχει (πλουτοπαραγωγικές πηγές, στρατηγική θέση, εργατικό δυναμικό). Και αυτό θα του ζητηθεί... και θα το δώσει... δηλαδή θα το διπλοδώσει, γιατί ήδη (με τα Μνημόνια) το έχει δώσει....

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ μεθαύριο, ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΕ!!! Η Ελλάδα παραμένει Προτεκτοράτο των “Δανειστών”, όπως ήταν και πριν το Δημοψήφισμα, από τη στιγμή που υπέγραψε τα “Μνημόνια” και μπήκε στο “Πρόγραμμα” λεηλασίας της...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ:
Όταν, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ & των ΑΝΕΛ, που έλεγαν πως απαιτούσαν την ανάκτηση της Αυτοδιάθεσης της Χώρας (με την κατάργηση των “Μνημονίων”) πήραν στα χέρια τους την κυβερνητική εξουσία και, αντί να εξασφαλίσουν τις προϋποθέσεις γι' αυτή την ανάκτηση, μετά πέντε μήνες διακυβέρνησής τους, εξασφαλίζουν (με Δημοψήφισμα) το σφικτότερο δέσιμο της Χώρας στα “Μνημόνια”, το βάθεμα και τη διαιώνιση τής αιχμαλωσίας μας σ' αυτά, το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε από 'δω και μπρος, είναι μία μακρόχρονη και πηχτής δυστυχίας, μεγάλη Νύχτα.

Υ/Γ: Το “σχιζοφρενικό”, είναι τό ότι η κομματοκρατία (η αιτία κάθε κακού στη Χώρα) έχει καταφέρει, με το Δημοψήφισμα αυτό, να διχάσει τον Λαό επάνω σε ένα θέμα που και οι μεν και οι δε, ταυτίζονται: Στην παραμονή της Χώρας στην Υποτέλεια και τη διαιώνιση αυτής τής Υποτέλειας στις επόμενες γενιές!!!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός


Σχεδόν πριν από ένα μήνα σχολιάζαμε και αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει στο άρθρο μας με τίτλο «Μπλόφα, θέατρο ή πραγματική σύγκρουση;». Σήμερα μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητας ότι γίνονται όλα αυτά μαζί!!! Τα όσα ζούμε σήμερα είναι απίστευτα και ίσως προδιαγραμμένα εδώ και πάρα πολύ καιρό. Αρχίσαμε και εμείς τις θεωρίες συνομωσίας θα μας πείτε; Όχι. Όλα είναι θέμα του παραλόγου!

Παραλόγου; Ναι παραλόγου… Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε γράψει σοφά ότι «η αλήθεια είναι πάντοτε παράλογος, και διά τούτο δεν την λέγουσι ποτέ οι φρόνιμοι και ηλικιωμένοι άνθρωποι, αλλά την ομολογούσιν οι μεθυσμένοι, οι τρελλοί, οι άρρωστοι και τα μικρά παιδία.». Άραγε η δήλωση του κ. Κουκουλόπουλου το 2011 ότι σε έχει συμφωνηθεί να χρεωκοπήσει η χώρα 3-4 χρόνια είναι τυχαία;

Το ανωτέρω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του «Έμποροι των Εθνών» και ίσως αυτό να αποτελεί και την απάντηση στα όσα βιώνουμε σήμερα. Η μόνη διαφορά είναι ίσως οι πρωταγωνιστές σήμερα. Που και για αυτό δεν είμαστε σίγουροι. Αν και στο έργο αυτό του Παπαδιαμάντη κυριαρχεί το ερωτικό δράμα, όμως δεν λείπουν και τα πολιτικά σχόλια.
«... Τι εζήτει η Βενετία πέμπουσα τους στόλους τούτους εις το Αιγαίον; Ό,τι ζητεί ο σφαγεύς παρά του θύματος, τας σάρκας αυτού, ίνα κορέση την πείναν του.»
«Η Βενετία προσηγόρευεν εαυτήν Πολιτείαν και είχεν υιούς τυράννους. Τοις έδιδε το χρίσμα της και τους έπεμπεν ίνα κατακυριεύσωσι της γης. Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους. Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή. Τότε διά της βίας, τώρα διά του δόλου... και διά της βίας. Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι, οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι − καλώ δε ούτω τους λεγομένους πολιτικούς».
Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Δυστυχώς για άλλη μία φορά οι Έλληνες και κυρίως οι πολιτικοί μας, που είναι ο καθρέπτης μας, φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων. Πέσαμε για άλλη μία φορά στην παγίδα των ξένων. Στην χώρα μας επικρατεί και πάλι η διχόνοια, ο διχασμός. Αντί ενωμένοι να βαδίσουμε ενώπιον της οικονομικής λαίλαπας που σάρωσε τα πάντα, τσακωνόμαστε, διχαζόμαστε και δεν βλέπουμε τον Αρμαγεδδώνα που θα επακολουθήσει.

Ενώ ο σοφός λαός έχει περιγράψει με τις παροιμίες του τι φέρνει η διχόνοια, όπως ο τίτλος του άρθρου μας ή το «όλοι κοιτάζουν τον καυγά και η γριά το μέλι», ξεχνάμε τα πάντα ως λαός μπροστά στο προσωπικό μας συμφέρον. Φανατιζόμαστε τόσο πολύ που ξεχνάμε τις καταστροφικές συνέπειες του διχασμού. Αυτές που η χώρας μας πλήρωσε πολύ, μα πάρα πολύ ακριβά.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν τα ψευτοδιλήμματα που θέτει η κάθε πλευρά. Το λέμε ΝΑΙ στην Ευρώπη… Αλλά λέμε ταυτόχρονα και ΝΑΙ στην φτωχοποίηση και στην περαιτέρω εξαθλίωση του λαού μας; Ή λέμε ΟΧΙ σε όλα και όποιον πάρει ο χάρος; Πάντως από το δημοψήφισμα αυτό ξέρετε ποιος θα είναι ο μοναδικός κερδισμένος; Ο Ιωάννης Μεταξάς!!! Ναι… Γιατί θα αποδειχθεί με το πλέον κατηγορηματικό τρόπο το ποιος είπε το ΟΧΙ. Βλέπετε ο φανατισμός διαχρονικά στην Ελλάδα δεν μας επιτρέπει να δούμε και τα θετικά πράγματα που μπορεί να έκανε ακόμη και ένας δικτάτορας! Ακόμη και αυτό το ΟΧΙ του Μεταξά προσπάθησαν πολλοί συμπατριώτες μας να αμφισβητήσουν. Για να δούμε τώρα τι θα γίνει; Ο σημερινός πρωθυπουργός λέει ΟΧΙ… Ο λαός όμως τι θα πει;

Η κυβέρνηση δυστυχώς, και το γράφουμε αυτό ως Έλληνες όχι ως οπαδοί ενός κόμματος, απέτυχε παταγωδώς. Όχι γιατί οι διαπραγματεύσεις πήγαν στραβά, αλλά γιατί άφησε την οικονομική γάγγραινα, την ολιγαρχία να συνεχίζει απτόητη το καταστροφικό της έργο στο εσωτερικό της χώρας. Σήμερα δεν βλέπουμε την αντιπαράθεση δύο απόψεων, του ΝΑΙ και του ΟΧΙ. Βλέπουμε την αντιπαράθεση της ολιγαρχίας που προσπαθεί να διαφυλάξει τα συμφέροντα της με τους άλλους που προσπαθούν να αλλάξουν την κατάσταση και προφανώς δεν ήξεραν και δεν ξέρουν πως!

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακολούθησε τον δρόμο του κ. Σαμαρά, του κ. Παπανδρέου, του κ. Βενιζέλου, του κ. Παπαδήμου και άφησε αλώβητους όλους τους μεγαλο-απατεώνες, φοροφυγάδες, λαθρέμπορους και πάει λέγοντας. Αν από την πρώτη στιγμή είχε κυνηγήσει όλα αυτά τα λαμόγια και με σκληρά μέτρα μάλιστα, αν είχε προσπαθήσει να βγάλει στο φως το μαύρο χρήμα θα είχε νικήσει και δεν θα αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα είτε από το εξωτερικό είτε στο εσωτερικό. Δυστυχώς δεν το έπραξε και το τίμημα θα είναι μεγάλο.

Και είναι επίσης λυπηρό, εγκληματικό για κάποιους παλιούς οπαδούς της αριστεράς να βλέπουν πρακτικές που να θυμίζουν νεποτισμό, πρακτικές που μόνο σε σάπια καθεστώτα συμβαίνουν σε καιρό κρίσης. Και φυσικά αναφερόμαστε στον Πρόεδρο των ΕΛΠΕ που αύξησε τον «μισθούλη» του κατά 110.000 € ετησίως. Δηλαδή δεν του επαρκούσε ο μισθός των 170.000 € που ισοδυναμεί με όσα λαμβάνουν πχ 280 χαμηλοσυνταξιούχοι ήθελε και το «ΕΚΑΣ» του!!! Και οι δικαιολογίες περί τριών θέσεων είναι κατάπτυστες. Αντί να δουλεύει ένας για τρεις και να λαμβάνει τρεις μισθούς, ας δούλευαν τρείς άνθρωποι… Θα μειωνόταν και η ανεργία έτσι!!!

Επίσης σε αυτό τον τόπο, νέοι άνθρωποι, ικανά στελέχη δεν υπάρχουν; Γιατί ακούμε συνεχώς τα ίδια και τα ίδια ονόματα; Και ο κύριος Τσοτσορός τόσο επιτυχημένος ήταν για να αναλάβει μια τόσο σημαντική θέση; Εμείς γιατί θυμόμαστε τον παλιό ΣΚΑΙ που από τον κ. Αλαφούζο πέρασε στο χέρια του κ. Τσοτσορού και την μετέπειτα κατάντια του; Γιατί θυμόμαστε ζημιές 185 εκ ευρώ; Γιατί αναγκάστηκε μετά να μεταβιβάσει τον σταθμό στον κ. Κοντομηνά; Και μάλιστα αφού είναι τόσο ικανό στέλεχος γιατί έχασε και την δικαστική διαμάχη που είχε με τον κ. Κοντομηνά;

Είναι σύνηθες φαινόμενο οι άνθρωποι να βλέπουν σε τρίτους την πηγή των προβλημάτων τους. Είναι ανθρώπινο και κατανοητό. Στην παρούσα όμως περίπτωση η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τα μάτια της μόνη της. Και αυτό λίγο μας ανησυχεί. Εμάς μας ανησυχεί το αύριο της χώρας. Η κατάσταση ούτως ή άλλως και με τους προηγούμενους πολιτικούς δεν πήγαινε άλλο. Τώρα όμως τι γίνεται; Εκτός και αν η λύση βρίσκεται στην λέξη «μπάχαλο»! Δηλαδή αν δεν γίνουν όλα λίμπα δεν θα βρεθεί μια έντιμη λύση.

Έντιμη λύση; Υπάρχει και τέτοια; Γιατί εμείς βλέπουμε και την κοροϊδία και την διαπραγμάτευση, που λέει ο λόγος και από τις δύο πλευρές, αλλά κυρίως το θέατρο που παίζεται.
Τι μάθαμε σήμερα; Ότι είχε συζητηθεί το θέμα του χρέους, αλλά δεν ανακοινωνόταν τίποτα μέχρι να βρεθεί πρώτα ο τρόπος για να σερβιριστούν τα νέα στα εθνικά κοινοβούλια της ΕΕ και των λαών της!!!
Λέτε να βρέθηκε ο τρόπος με αυτό το μπάχαλο;
Τι λέτε κι εσείς;

Σε όλες τις εποχές, η πολιτική ήταν η τέχνη του παραλόγου.
(Stefan Zweig, Αυστριακός συγγραφέας)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κάπου χθες στην Ελλάδα δόθηκε μία συνέντευξη τύπου για το δημοψήφισμα και για το ΟΧΙ.  
Η τοποθέτηση του  blog ήταν αυτή: 

- Η κυβέρνηση όπως και όλα τα κόμματα του πραγματικού δημοκρατικού και συνταγματικού τόξου δεν πιστεύουν ότι το δημοψήφισμα, το κάθε δημοψήφισμα είναι πραξικόπημα παρά είναι η υπέρτατη στιγμή της δημοκρατίας, όπου οι ίδιοι οι πολίτες άμεσα διαμορφώνουν τις πολιτικές αποφάσεις.

Πραξικόπημα είναι η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, όπως έγινε με τα μνημόνια όχι απλώς χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, αλλά ούτε καν με την συναίνεση των 2/3 των βουλευτών, δηλαδή με 180 ψήφους όπως απαιτεί το Σύνταγμα για τέτοιες αποφάσεις. 

- Μας λένε ότι καλούμαστε να ψηφίσουμε σε ένα μη υπαρκτό ή αόριστο ερώτημα.
Εμείς λέμε ότι κι αν πράγματι το τελεσίγραφο-πρόταση συμφωνίας των δανειστών στο οποίο καλούμαστε να πούμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ είναι μία φωτογραφία, ένα ενσταντανέ μιάς στιγμής.

Ό,ποια στιγμή της πεντάμηνης διαδικασίας διαπραγματεύσεων κι αν απομονώσουμε, θα δούμε να επαναλαμβάνονται οι ίδιες προτάσεις των ''θεσμών'' με κάποιες αλλαγές ίσως στους αριθμούς ή στο χρονοδιάγραμμα. 

Η κεντρική τους ιδέα για έξοδο από την κρίση είναι ταυτόσημη σε όλες τους τις προτάσεις, και περιλαμβάνει... 
Οριζόντια μέτρα, περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων εργασίας, ελεύθερες απολύσεις, αρπαγή της κρατικής περιουσίας
Προστασία του πλούτου, του μεγάλου πλούτου, των εθνικών εργολάβων, προμηθευτών,και κάθε είδους λυμεώνων του δημόσιου χρήματος
Μέτρα υφεσιακά, υφεσιακά,  και πάλι υφεσιακά, χωρίς καμία πρόβλεψη ανάπτυξης, χωρίς καμία προοπτική για τον λαό για έξοδο από την κρίση, παρά μία λογιστικού τύπου ανάλυση είσπραξης των οφειλομένων. 

Σε αυτή την κεντρική ιδέα των ''θεσμών'' περί ''εξόδου από την κρίση'' η κυβέρνηση καλεί τον λαό να αποφασίσει αν θα την δεχτεί η αν θα την απορρίψει.

-------------------------------------  

- Μας λένε για τις κλειστές τράπεζες.
Στις  τράπεζες επιβλήθηκε περιορισμός αναλήψεων για να προστατευτούμε όλοι εμείς που δεν έχουμε πρόσβαση στον δ/ντη ή τον προϊστάμενο του κάθε υποκαταστήματος να μπορούμε να κάνουμε ανάληψη οποιουδήποτε ύψους με ένα τηλεφώνημα, περνώντας αργότερα και εκτός ωραρίου για μία τυπική υπογραφή.

Έγινε ακόμα για να προστατευτούν οι ίδιες οι τράπεζες από την οργή του κόσμου που βρίσκοντας άδεια τα ταμεία  θα ζητούσε να μάθει πού πήγαν, που βρίσκονται αυτά τα 80, 100, κατ' άλλους 120 δις των ανακεφαλαιοποιήσεων... χρήματα, που εμείς ως λαός χρεωθήκαμε και καλούμαστε να τα αποπληρώσουμε, εμείς και τα παιδιά μας.

-------------------------------------   

- Τούτη η κυβέρνηση χωρίς να αφεθεί να  κυβερνήσει κατηγορείται για όλη αυτή την κατάσταση χωρίς να έχει ψηφίσει κανένα μνημόνιο, χωρίς να έχει συναινέσει ποτέ στην καταστροφική πολιτική των τελευταίων πέντε ετών.
Ψηφίζοντας ΝΑΙ της αφαιρούμε το δικαίωμα να κυβερνήσει, αναιρώντας την βούλησή μας του Ιανουαρίου καλούμε ουσιαστικά πίσω κυβερνήσεις τραπεζιτών και προθύμων...
Και θάβουμε κάθε πιθανότητα ελέγχου της αλήθειας για το δημόσιο χρέος καθώς και για τα μείζονα σκάνδαλα χρηματισμού μερίδας του πολιτικού κόσμου όπως αυτό της Ζημενς και αυτό των απ' ευθείας αναθέσεων των έργων για τους Ολυμπιακούς αγώνες.

Ψηφίζοντας ΝΑΙ δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια για το πώς φτάσαμε εδώ, ούτε θα υπάρξει τιμωρία για κανέναν 

-------------------------------------

Ζητάμε από τον ελληνικό λαό ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ 

ΟΧΙ στην εμμονική κεντρική ιδέα που έχουν οι θεσμοί για την δήθεν έξοδο από την κρίση τα αποτελέσματα της οποίας είναι αυτά που ήδη ζούμε...

ΟΧΙ στην επιθυμία και την δυνατότητα ξένων θεσμών και διευθυντηρίων, είτε με τον εκβιασμό είτε με τον φόβο, να ορίζουν αυτοί τις κυβερνήσεις μας, να σαμποτάρουν όποιες δεν τους αρέσουν να παρακάμπτουν την δημοκρατικά εκφρασμενη βούληση τούτου του λαού.

Το ΝΑΙ σημαίνει  αποδοχή των εκβιασμών και υποτέλεια

Το ΟΧΙ θα σημάνει μιά πρώτη και καταλυτική αντίσταση των λαών της Ευρώπης, ώστε να γίνει η Ευρώπη αυτό που όλοι θέλουμε κι ονειρευόμαστε για να ζήσουμε.

Η Ευρώπη των λαών και όχι η Ευρώπη των τραπεζιτών.
Η Ευρώπη της δημοκρατίας και όχι η Ευρώπη του έρποντος και συγκαλυμμένου νεο-φασισμού

Όσοι ψηφίσουμε ΟΧΙ την Κυριακή, θα έχουμε εκ προοιμίου νικήσει.
Θα έχουμε σταθεί όρθιοι. 
Ψηφίζουμε ΟΧΙ  λοιπόν.

 Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 






Δυστυχώς για την χώρα μας ο Paul Mason επιβεβαίωσε το blog μας, όταν προειδοποιούσαμε ότι κυβερνήσεις Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά μεθόδευαν να οδηγήσουν την χώρα σε failed state!

Δημοσιεύτηκε: 9/07/2012 10:03:00 π.μ.
 Μετατρέπουν την Ελλάδα σε failed state και παραδίδουν τα πάντα

Σήμερα ο έγκριτος δημοσιογράφος Paul Mason (BBC, Channel 4) γράφει σήμερα για Fail State!

Οι Γύπες των Αγορών γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι οι λαοι αντιδρούν και γι αυτό παγιδεύουν κάθε αντίδραση

Το άρθρο του Paul Mason
The IMF’s report yesterday got swamped amid the gloom, despondency and fractiousness of the Greek crisis.
It said, in short, Greece’s debt has become unsustainable. Greece needs an extra €50bn now, a twenty-year holiday from its debt repayments and a substantial write off.03 greece police g w Greece crisis: a failure of economics in the face of politicsIt’s not quite a mea culpa, because the IMF says if Greece had followed the course dictated by the Troika the debt would have been sustainable.
But it comes close. Once you add in politics to the economics, the IMF’s document reads like an early autopsy on the policy of austerity first, debt relief maybe. And it contains a horrible sting for any government – right wing, technocratic or national – that succeeds Syriza if it loses the referendum on Sunday.
‘Whatever it takes’
Let’s first dissect the IMF’s assertion that the old austerity plan was working.
The first precondition was that long-term interest rates fell substantially below those expected in the original agreement. This was the result of global deflationary pressures and a co-ordinated policy of quantitative easing, and implicit state guarantees for south European debt after Mario Draghi’s 2012 “whatever it takes” speech.
Another way of putting this is: the Troika’s 2010 and 2011 austerity programmes for Greece are only sustainable because the ECB in 2012 exposed the governments of the entire Eurozone to the debt of the Eurozone.
But here’s the critical paragraph. To go on using 15 per cent of its GDP to pay down its €320bn debt until 2045 “would require primary surpluses of 4+ per cent of GDP per year and decisive and full implementation of structural reforms that delivers steady state growth of 2 per cent per year (with the best productivity growth in the euro area) and privatization”.
This is IMF speak for “it’s impossible” – for all the reasons the report then points out.
4 per cent surpluses are politically undeliverable by a democratic government in Greece. The conservative-led coalition fell because it could not deliver them. Nor could it deliver the “structural reforms” everybody wants – an end to bureaucracy, corruption and tax evasion – because the existing political establishment is mired in these problems.
Nail in the coffin
As to the solution, the IMF suggests doubling the time Greece gets to pay off it remaining debts, and a €36bn loan, with almost no conditions, to enable it to pay off any debts becoming due before 2018 (which is what the Greeks publicly asked for, presumably once they knew this report was coming).
The IMF’s call then for a write-off of the Greek debt equivalent of 30 per cent of GDP is the final intellectual nail in the coffin of the programme it imposed in 2010 and 2011.
The IMF’s report is not just a piece of analysis. It makes it virtually certain that the IMF will not sign up to any solution for Greece – or indeed the rest of the Euro periphery – that excludes a debt write-off.03 greece protest2 g w Greece crisis: a failure of economics in the face of politicsBut a debt write-off is exactly what the EU governments cannot deliver. As I’ve said here before: it’s not a question of political willpower but of democracy. The Eurozone now includes the perennially right-wing states of Estonia, Finland and Lithuania who will block with Germany; and a German people whose willingness to take the downside of the Euro deal along with the upside seems to be over.
Suppose now Syriza falls on Monday. A government of all the other parties takes over and, waving this IMF report, arrives in Brussels asking for €50bn debt relief, a doubling of repayment times and a €36bn short term loan to see it through to 2018.
That is a substantial hit for European taxpayers. But the same Greek government would also arrive with a bill for rescuing the banking sector – which will collapse as soon as it is reopened without a massive injection of assistance from the European Central Bank, again exposing taxpayers’ money by proxy to the Greek rescue.
After EU parliament President Martin Schulz effectively called for regime change yesterday, conspiracy theorists here are seeing the above as a likely scenario. Get rid of Syriza and we will hand over the cash – effectively improvising a fiscal union on the sly to prevent Greece collapsing into chaos.
Failed state?
But here’s where you begin to see the logic of the behaviour of Tsipras and Varoufakis. If the EU wants to avoid Greece collapsing into chaos, and defaulting on its €320bn debt in whole or in part, it has to do this for any government that turns up in Brussels on Monday.
It has to do so for material and moral reasons. Materially, a Greek collapse now comes on top of a Chinese stock market crash, Puerto Rico’s $72bn default and warning signs of a downturn in the USA. If Greece is “let go” it could trigger the final market rout the pessimists have expected ever since the 2008 crash.
Morally, leave aside all the national stereotyping and bitterness, if the EU allows one of its member states to become a failed state – and I am not exaggerating when I say that is possible – every small country in the union would sensibly begin behaving as if it were the next Greece.03 greece protest g w Greece crisis: a failure of economics in the face of politicsGeopolitically, the failure to save Greece – I stress again because of a failure of will by electorates as much as their politicians – would signal to America that Europe is a busted concept and, more ominously, it would create the cracked pavement onto which Vladimir Putin could scatter seeds of what he wants to grow there.
The IMF’s document is in the dry, clinical style of all analyst reports. Yet from here, amid the throbbing heat, the graffiti and the return of teargas, it shows the failure of economics in the face of politics.
The austerity programmes of 2010 and 2011 may have worked in a Greece made up of sans-serif numbers in a table. But they could not and did not work in a Greece made up of people: crony politicians, tax evading businessmen and a radical left party whose members are, even now, urging it to bring the whole Euro system crashing down.
Follow @paulmasonnews on Twitter.- See more at: http://blogs.channel4.com/paul-mason-blog/greece-crisis-failure-economics-face-politics/4031#sthash.1UKyKcQZ.dpuf


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου