Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Μαΐ 2012


Γράφει ο Χρήστος Λαδάς

To ερέθισμα για τις επόμενες σειρές μου προσεφέρθη από τις εικόνες που μετέδιδε χθες 12/5/2012 η El Pais από την κατάμεστη από κόσμο Μαδρίτη σε μία ακόμη τεράστια και ειρηνική συγκέντρωση που συντάραξε την ισπανική πρωτεύουσα κατά των μέτρων της λιτότητας που εφαρμόζονται στη χώρα. Οι έλληνες βέβαια πρέπει να θυμούνται ότι οι Ισπανοί δανείζονται με 6.5 % από την Ε.Κ.Τ. και μας δανείζουν με 3.5%. Σιωπηλά και ουσιαστικά, αλληλέγγυα και μεγαλόψυχα χωρίς τυμπανοκρουσίες. Κανένα ελληνικό κανάλι δεν μετέδωσε εικόνες από τη Μαδρίτη βέβαια. Ευτυχώς υπάρχει το internet και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίζουμε ως μόνη πραγματικότητα αυτή του Baroso, του Σόιμπλε ή του Πρετεντέρη. Οι εκλογές στην Ισπανία πλησιάζουν… Στη Γαλλία προσπέρασαν ήδη. Οι Γάλλοι αποδοκίμασαν την ταύτιση της χώρας τους με το γερμανικό άξονα και την πολιτική που προωθούσαν από κοινού Μέρκελ και Σαρκοζί. Ανέδειξαν τον Ολάντ και ζητούν από αυτόν να εξισορροπήσει τις σκληρές πολιτικές λιτότητας. Ο Ολάντ θα πρέπει να εξεύρει τον ηγετικό αλλά και εξισορροπητικό ρόλο που παραδοσιακά κατείχε η Γαλλία μεταξύ του νότου και του βορρά στο ευρωπαικό μόρφωμα.

Στο σκληρό πυρήνα των νεοφιλελεύθερων χωρών της Ευρώπης επίσης οι πολίτες αποδοκιμάζουν ανοιχτά πλέον τις πολιτικές σκληρής λιτότητας. Στην Ολλανδία στα exit poll καταγράφουν και αναδεικνύουν ως πρώτη εκλογική δύναμη τους ευρωσκεπτικιστές που στρέφονται κατά της λιτότητας των μνημονιακών πολιτικών λίγους μήνες πριν την εκλογική αναμέτρηση. Στην Αγγλία το κίνημα Occupy την ίδια ημέρα που οι ισπανοί κατέκλυζαν τη Μαδρίτη πρωτοστάτησε και αυτό στο Λονδίνο σε δυναμικές πρωτοβουλίες διεκδικώντας την δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου. Τα μέλη του συγκρούστηκαν πάλι με τη βρετανική αστυνομία. Για όσους έχουν ζήσει στην Αγγλία το γεγονός μιας δημόσιας διαδήλωσης που αμφισβητεί στους δρόμους το κράτος και την άκρως φιλελεύθερη πολιτική του στη μήτρα του καπιταλισμού είναι ένα γεγονός σπάνιο, συμβολικό και δηλωτικό των ημερών! Στην Ελλάδα παρά την αγωνιώδη προσπάθεια των καθιερωμένων μέσων ενημέρωσης να υποστηρίξουν ως αναγκαία τη μνημονιακή πολιτική, τα παραδοσιακά κόμματα του δικομματισμού αυτά που δημιούργησαν και εισήγαγαν τις δανειακές συμβάσεις συνετρίβησαν σε ιστορικά χαμηλά. Η Ρουμανία επίσης αντιτάχθηκε σφόδρα στην εφαρμογή σκληρών μνημονιακών πολιτικών.

Συμπέρασμα. Στην κατακερματισμένη Ευρώπη που ακόμα αναζητά το ρόλο της και τον προσδιορισμό της αναδεικνύεται σαφώς μια πραγματικότητα δημοκρατικής αμφισβήτησης των σκληρών μέσων λιτότητας που ακολουθούνται από τις κυβερνήσεις. Οι ευρωπαίοι πολίτες αναζητούν και αναδεικνύουν στην εξουσία πολιτικούς ή κόμματα που προσφέρουν ελπίδα ότι το αξιακό και οικονομικά ελιτίστικο σύστημα που επιβάλλεται σε επίπεδο πολιτικής από τις Βρυξέλες θα ανατραπεί. Η Ευρώπη όπως και να προσδιορίζεται ό,τι και να σημαίνει δεν μπορεί να εκφράζεται δια του κ. Baroso και του κ. Ρομπέι ενός ανθρώπου που είναι τελείως άγνωστος προς τους παρακολουθούντες τα ευρωπαικά τεκταινόμενα στο παρελθόν. Οι ευρωπαίοι πολίτες όσο και αν διαφέρουν μεταξύ τους ανήκοντες σε χώρες με διαφορετικές κουλτούρες και οικονομίες συναντιούνται ωστόσο στη βούληση τους να εναντιωθούν στις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται συστημικά. Οι αλλαγές βέβαια σε ένα τεράστιο και αντιφατικό οικονομικό σχηματισμό όπως μπορεί να ιδωθεί η Ευρώπη που απαρτίζεται από διαφορετικά κράτη με διαφορετικά συμφέροντα που συνασπίζονται σε ομάδες-υποομάδες επιρροής και συγκρούονται ή προσπαθούν να συννενοηθούν σε ένα πολύπλοκο θεσμικό πλαίσιο με ποικίλλους συσχετισμούς δυνάμεων γίνονται αργά και δύσκολα. Γίνονται όμως. Πραγματοποιούνται αναγκαστικά. Τα ευρωπαικά κράτη και τα μέλη της ένωσης είναι υποχρεωμένα να αφουγκράζονται και να προωθούν τις επιθυμίες των πολιτών τους. Η διεθνής εμπειρία αλλά και τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα δείχνουν ότι καμία κυβέρνηση ή συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ καιρό σε ένα κράτος αν η πολιτική του είναι σε ευθεία ρήξη με το λαικό αίσθημα. Αυτό δεν ισχύει όμως για τα εσωτερικά των κρατών της Ευρώπης. Ισχύει αναγωγικά και για την ίδια Ευρώπη ως σχηματισμό και τελικό αποδέκτη των ζυμώσεων των χωρών που την απαρτίζουν, την μορφοποιούν και την εκφράζουν. Χωρίς ίχνος μυθοποίησης ή υπερεκτίμησης της έννοιας του «λαού» που είναι άλλωστε έννοια αφηρημένη και γενική είναι απλά αδύνατο να φανταστεί κανείς πως ο λαός ή ο ευρωπαίος πολίτης εξεγείρεται παντού αναίτια και εν αδίκω.

Ο ευρωπαίος πολίτης δεν κατανοεί ότι ξαφνικά αποτελεί μέλος ενός ευρύτερου σχηματισμού σχεδόν πτωχευμένου που έχει αποτύχει οικονομικά και πρέπει να ζει σε συνθήκες σκληρής λιτότητας για να το διαφυλάξει. Η Ευρώπη δεν έγινε ξαφνικά πτωχή. Ο ευρωπαίος πολίτης κατανοεί ότι ο πλούτος δεν λιγόστεψε στην Ευρώπη αλλά φεύγει από τα χέρια του. Και αν ακόμα ο έλληνας το αξίζει σε κάποιο ποσοστό , ο βρετανός ή ο άγγλος πολίτης δεν έδωσαν ποτε λόγο ή αφορμή στο κράτος τους για να τους αδικήσει. Ο ευρωπαίος πολίτης αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί έστω κάπως αυθαίρετα αυτός ο όρος είναι βέβαια κατά κύριο λόγο νομιμόφρων και λογικός. Θα δεχόταν να απωλέσει μέρος της οικονομικής του ευμάρειας για να ανήκει σε ένα κράτος και σε μία ένωση που θα του εγγυάτο μια σταθερότητα και μια προοπτική ως αντάλλαγμα για τις θυσίες του. Ο γάλλος όμως, ο βρετανός, ο ισπανός, ο έλληνας πολίτης όσο και αν διαφέρουν πολιτισμικά, όσο και αν γνωρίζουν ότι ανήκουν σε κράτη διαφορετικά με άλλο επίπεδο ισχύος δεν δέχονται όμως να αποδεχτούν μια κατάσταση που τους οδηγεί χωρίς ελπίδα και μόνο σε στερήσεις ενώ την ίδια στιγμή βλέπουν τον πλούτο γύρω τους να αναδιανέμεται συνεχώς από κάτω προς τα πάνω και μακρυά από αυτούς, ανισόρροπα, απότομα, πολύ γρήγορα και πολλές φορές βίαια. Υπάρχουν κοινοί παρανομαστές στην πολιτική συμπεριφορά των ευρωπαίων πολιτών, των ψηφοφόρων και του κόσμου των ευρωπαικών κρατών που καθρεπτίζονται πλέον στην πολιτική ανάδειξη σχηματισμών που πιέζονται για να αλλάξουν την σκληρή οικονομική πολιτική. Ο κόσμος θέλει ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον του. Όσο και αν ζούμε σε ένα καθεστώς μιας διεθνούς οικονομικής δυσπραγίας οι ευρωπαίοι πολίτες δεν ήταν ποτέ τόσο φτωχοί όπως και τα κράτη τους για να αποδεχτούν να καταστούν κοινωνίες χωρίς ελπίδα και χωρίς καθόλου πλούτο. Πλούτος υπάρχει στην Ευρώπη. Το θέμα είναι που συγκεντρώνεται και πως διαχειρίζεται.

Η μάχη θα μετατοπιστεί αναγκαστικά στα fora της Ευρώπης. Η απάντηση και ο στόχος για όλους τους ευρωπαίους πολίτες και τις κυβερνήσεις τους θα πρέπει να είναι αναγκαστικά η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής μέσα στην Ευρώπη και όχι η διάλυση αυτής. Οι ανατροπές των συστημάτων γίνονται πάντα συστημικά και μέσα από το ίδιο το σύστημα. Η Ελλάδα πρέπει να εξακολουθήσει να είναι μέρος αυτού του ευρωπαικού συστήματος και πρέπει να παλέψει για να ανασυγκροτηθεί γιατί το οικονομικό και πολιτικό της είναι πλέον σάπιο. Ασφαλώς και θα πρέπει να ακολουθήσει πολλές από τις πολιτικές του μνημονίου , να αλλάξει τις δομές της, να αναδιαμορφωθεί προς το καλύτερο, να καταστεί αξιοκρατική, σύγχρονη και ανταγωνιστική. Υπάρχουν πολλά επιβλαβή χαρακτηριστικά που είναι πλέον στο dna μας μετά από 20 και πλέον χρόνια διαπλοκής, σήψης και δυσλειτουργίας ενός φαυλοκρατικού και παρηκμασμένου κράτους που γιγαντώθηκε και εμπεδόθηκε στην Ελλάδα. Η πολιτική και οικονομική νομενκλατούρα στην Ελλάδα θα πρέπει να ξεριζωθεί και να αλλάξει χαρακτηριστικά. Τα εκλογικά αποτελέσματα δίνουν την ευκαιρία συνασπιμών κομμάτων στην εξουσία που αναγκαστικά θα πρέπει να συννενοηθούν και να δημιουργήσουν ισορροπία εξουσιών στη χώρα χωρίς μονοκρατορίες ή το τέρος του δικομματισμού κάτι που είναι ουσιαστικό στοιχείο μιας δημοκρατίας. Πάντοτε η Ελλάδα όμως ήταν μέρος της Ευρώπης και βέβαια πρέπει να παραμείνει σε αυτή. Η Ελλάδα πρέπει να πορευθεί εντός Ευρώπης κάνοντας την αυτοκριτική της, αλλάζοντας εκ βάθρων τη λειτουργία της, καταργώντας τις παλιές δομές και την πεθαμένη οικονομία και μετά διεκδικώντας μια Ευρώπη δίπλα της σύμμαχο που δεν θα της πουλάει όπλα αλλά ουσιαστική υποστήριξη.

Αυτό μπορεί να γίνει σήμερα μόνο με ρήξη στο εσωτερικό της Ελλάδος και με λελογισμένη διαπραγμάτευση στο εξωτερικό και στην Ευρώπη. Η ευρωπαική πολιτική αφουγκράζεται τις εξελίξεις. Εκτάκτως ανακοινώθηκε σύγκληση του Eurogroup για να συζητήσει την ανάπτυξη στην Ευρώπη. Πίσω από την ξύλινη ορολογία η Ευρώπη βιαστικά ανησυχεί και παλεύει να συννενοηθεί για χαλάρωση της πολιτικής των Βρυξελών σε απάντηση της εξεγειρόμενης λαικής δυσαρέσκειας στο εσωτερικό των κρατών που απειλεί την ομαλή λειτουργία του συστήματος συνολικά. Οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί των κρατών της Ευρώπης αισθάνονται να απειλούνται από τη δυνατότητα των αγορών, που φυσικά δεν είναι απρόσωπες αλλά πλέον ταυτίζονται με συγκεκριμένα διεθνή, ακρατικά, κορπορατικά και χρηματοπιστωτικά συμφέροντα να μπορούν να καθορίζουν την οικονομική κατάσταση των κρατών, να τα επηρεάζουν δραστικά, πολλές φορές ακόμα και να τα ποδηγετούν. Οι πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Αγγλίας προωθούν την έμμεση εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών τους για να αποκτήσουν πάλι τον έλεγχο της χρηματοπιστωτικής ροής στα κράτη τους. Άρα εργάζονται για να χαλαρώσουν την εμπλοκή και την εξάρτηση των οικονομιών τους και κατ’επέκταση την εφαρμογή της συνολικής πολιτικής τους από τις αγορές. Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί και να ανασχηματιστεί αλλά δεν ξέρει ακόμα πως. Είναι σε αυτή τη διαδικασία όμως.

Θα τα καταφέρει; Άγνωστο ακόμα. Οι οικονομίες είναι ούτως ή άλλως πλέον βαθιά αλληλοπλεκόμενες, παγκοσμιοποιημένες και χρηματοπιστωτικές. Η ευθύνη των κυβερνήσεων των ευρωπαικών κρατών όμως είναι να αντισταθούν στη λογική των κερδών πάνω από τον άνθρωπο, να αναδιομορφώσουν τις πολιτικές τους και να βρουν τα εργαλεία εντός Ευρώπης που θα δημιουργήσουν δικαιότερες και πιο ισορροπημένες κοινωνίες διαχέοντας πιο δίκαια και πιο ισόρροπα τον πλούτο. Αλλιώς θα ανατρέπονται συνέχεια μέχρι να ταυτιστούν στην πολιτική τους με το ευρύτερο αίσθημα των πολιτών τους. Η ευρωπαική πολιτική συνολικά θα πρέπει να συγκλίνει σε ευρύτερες και πιο ουσιαστικές πολιτικές συμμαχίες που θα πρέπει να αναζητήσουν και να εξεύρουν τα απαραίτητα χρηματοπιστωτικά εργαλεία για να κρατήσουν σε ισορροπία και σε ανάπτυξη τις εθνικές οικονομίες. Η σκληρή λιτότητα δεν είναι απάντηση στο πρόβλημα. Ενδεχομένως αξιοποιείται και από οικονομικές κερδοσκοπικές ελιτ που αυξάνουν τον πλούτο τους σε βάρος των χειμαζόμενων ευρωπαίων πολιτών και σε τελική ανάλυση και των ίδιων των ευρωπαικών κρατών μέσω χρηματοπιστωτικών εργαλείων. Η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα όπως και άλλοι θεσμοί στην Ευρώπη πρέπει να αναζητήσουν νέα ταυτότητα και προσανατολισμό. Είναι αδιανόητο η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα να μην έχει τη δυνατότητα να «κόβει» νόμισμα ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση στο εσωτερικό της, κάτι που έχει τη δυνατότητα να κάνει η Αμερική, η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία ακόμα και η ίδια η Αγγλία μέσω των κεντρικών τραπεζών τους ελέγχοντας τη νομισματική τους πολιτική. Χρειάζονται αλλαγές μέσα στην ίδια την Ευρώπη που αρχίζουν να διαφαίνονται ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο συγκρουσιακής διαπραγμάτευσης. Η Ευρώπη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπνέει, αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς ακολουθώντας τις εσωτερικές του αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις. Εμείς πρέπει να αποτελέσουμε μέρος αυτής της διαδικασίας. Ήρεμα, σοβαρά και συνασπισμένα, με όσο το δυνατόν περισσότερη ομόνοια και σύμπνοια στο εσωτερικό μας. Απαιτείται βέβαια μια κυβέρνηση ευρύτερη από όσο το δυνατόν περισσότερα κόμματα για να έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και αποφασιστηκότητα. Η Ευρώπη αλλάζει την πολιτική της, είναι έτοιμη να αναγνωρίσει τα λάθη της απέναντι μας αν αποδεχθούμε και διορθώσουμε και εμείς τα λάθη μας. Τα κόμματα θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους παραγνωρίζοντας τα μικροπολιτικά τους οφέλη και βλέποντας τη θέση μας στο ευρωπαικό στερέωμα όπως είναι στην πραγματική της διάσταση. Μιας χώρας μικρής σε ισχύ και με φαυλοκρατικές δομές που αρνείται ακόμα και σήμερα να αλλάξει τις παθογένειες της. Από την άλλη κανείς ούτε στην Ευρώπη μπορεί να παραγνωρίσει ότι η Ελλάδα θέλει να αλλάξει σελίδα, να αποτάξει το σάπιο παρελθόν της και τη νομενκλατούρα που το εξέφραζε και να δημιουργήσει μια πιο δίκαιη και ανταγωνιστική χώρα. Είναι καλό και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα να παραμείνουν φίλοι ή συγγενείς. Και δεν χρειάζεται να αλλάξουμε μόνο εμείς ή μόνο η Ευρώπη. Μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά και να πλησιάσουμε ταυτόχρονα και οι δύο. Κάπου θα συναντηθούμε! Αυτό άλλωστε επιθυμούν οι περισσότεροι και στην ευρύτερη γειτονιά της Ευρώπης και στην Ελλάδα. Και αυτό θα γίνει στο τέλος

αίἐν ἀριστεύειν


Άρθρο καταπέλτης της Wall Street Journal για το Μνημόνιο
10/5/2012

Το ιστορικό της αποτυχίας του - γερμανικής σύλληψης - σχεδίου λιτότητας που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα και των χειρισμών που ακολούθησαν από διάφορες πλευρές, παρουσιάζει σε ένα εκτενές δημοσίευμά της Wall Street Journal, το οποίο χρεώνει ουσιαστικά την αποτυχία του Μνημονίου στην ασφυκτική πίεση της γερμανίδας Καγκελαρίου Ανγκελας Μέρκελ, αποκαλύπτοντας ότι τόσο ο κ. Γιώργος Παπανδρέου όσο και ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, προσπάθησαν- ματαίως- να αμβλύνουν τους όρους του:

«Δύο χρόνια αφότου η Ευρώπη διέσωσε την Ελλάδα για να προστατέψει το ευρώ, η διάσωση έχει εξελιχθεί σε καταστροφή που απειλεί να διασπάσει το κοινό νόμισμα.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου εκλογές άφησαν τα μνημονιακά κόμματα υπερβολικά εξασθενημένα για να κυβερνήσουν τη χώρα, με συνέπεια να είναι πολύ πιθανές νέες εκλογές τον Ιούνιο, χωρίς καμία εγγύηση ότι θα προκύψει σταθερή κυβέρνηση. Ως τον επόμενο μήνα η Αθήνα θα πρέπει να έχει προσδιορίσει νέες περικοπές δαπανών ύψους 11.5 δισ. δολ. ή να αντιμετωπίσει αναστολή των διεθνών δανείων που χρειάζεται για να πληρώσει τις συντάξεις και τη λειτουργία σχολείων. Αν δεν πάρει τα χρήματα, θα πρέπει τελικά να τυπώσει τα δικά της.

Η εντεινόμενη αναταραχή στην Ελλάδα είναι το αποκορύφωμα ενός ριζοσπαστικού πειράματος λιτότητας και κακότεχνης οικονομικής μεταρρύθμισης που ώθησαν το έθνος στο χείλος της κοινωνικής και πολιτικής καταστροφής. Η ιστορία της δύσμοιρης διάσωσης δείχνει ότι αναγκάζοντας μεμονωμένα κράτη μέλη σε βαθιά λιτότητα δεν θα σώσει το ευρώ και μπορεί να επιδεινώσει την κρίση του.

Πάνω απ' όλα, το παράδειγμα της Ελλάδας δείχνει την σύγκρουση μεταξύ των σκληρών όρων της Γερμανίας για τη βοήθεια άλλων μελών της Ευρωζώνης και του ύψους του πόνου που μπορούν να αντέξουν άλλες κοινωνίες. Η μοίρα της Ελλάδας δείχνει ότι αυτό που χρειάζεται για να πουλήσει κανείς διασώσεις στο σκεπτικό γερμανικό κοινό μπορεί να είναι πολιτικά καταστρεπτικό στο χρεωμένο νότο της Ευρώπης.

«Το πρόγραμμα είναι αυτοκτονικό, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για το ευρώ», λέει η Λούκα Κατσέλη, τέως υπουργός Οικονομίας. «Στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, παντού, γίνεται το ίδιο λάθος», λέει, αναφερόμενη στην εμμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για περικοπή των δαπανών σε περίοδο ύφεσης.

Η Γερμανία επανέλαβε την Τετάρτη ότι η Ελλάδα πρέπει να μείνει πιστή στις δεσμεύσεις της για λιτότητα. Οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης αποφάσισαν την Τετάρτη να αναβάλουν μέρος της επόμενης δόσης των ενισχύσεων προς την Ελλάδα ως προειδοποίηση προς τους Έλληνες πολιτικούς.

Η διάσωσης της Ελλάδας από την ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι η πιο δαπανηρή οικονομική διάσωση ενός έθνους στην ιστορία, με καταβεβλημένα ή υπεσχημένα δάνεια ύψους 245 δισ. ευρώ. Έχει ήδη περιλάβει την μεγαλύτερη στάση σε κρατικό χρέος που έγινε ποτέ, την αναδιάρθρωση του χρέους, στην οποία αφανίστηκαν περισσότερα από 100 δισ. ευρώ του ελληνικού χρέους σε ομόλογα.

Ωστόσο, η αναδιάρθρωση άφησε την Ελλάδα με δύο βουνά για να ανέβη: να συγκρατήσει το ακόμα-αυξανόμενο χρέος της που αντιστοιχεί σε πάνω από 1,5 φορές το μέγεθος της οικονομίας της, και παράλληλα να συμπιέσει τους μισθούς και τις τιμές ώστε να γίνει η χώρα ανταγωνιστική.

Παλεύοντας για να κρατήσει την Ελλάδα εν ζωή, η ΕΕ και το ΔΝΤ διπλασίασαν το στοίχημά τους το Μάρτιο, επεκτείνοντας σε μεγάλο βαθμό το πρόγραμμα δανείων, παρά την επιδείνωση της πολιτικής παράλυσης της χώρας.

Η ευθύνη για το χάος, λένε πολλοί από εκείνους που εμπλέκονται στην προσπάθεια, βαραίνει την ελληνική πολιτική τάξη, που δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να μεταρρυθμίσει τη χώρα, βαραίνει ένα μη-ρεαλιστικό πρόγραμμα που προέβλεπε μια γρήγορη οικονομική ανάκαμψη, παρά τη δρακόντεια λιτότητα και τα συντριπτικά χρέη, και την αυξανόμενη δυσπιστία ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της.

Ήταν σχεδόν αδύνατη αποστολή», λέει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο άτυχος ελληνική πρωθυπουργός ο οποίος διαπραγματεύτηκε την αρχική διάσωση και στη συνέχεια αναγκάστηκε από μια εξέγερση κόμμα το περασμένο φθινόπωρο.

«Ήταν σχεδόν μια αδύνατη αποστολή», λέει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο άτυχος πρωθυπουργός που διαπραγματεύτηκε το πρώτο μνημόνιο και κατόπιν αναγκάστηκε σε έξοδο από εξέγερση στο ίδιο του το κόμμα το περασμένο φθινόπωρο.

Ο κ. Παπανδρέου λέει ότι όταν ζήτησε από τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για πιο ήπια προσαρμογή το 2010, εκείνη του απάντησε ότι το πρόγραμμα βοήθειας έπρεπε να πονέσει. «Θέλουμε να βεβαιωθείτε ότι κανείς άλλος δεν θα θελήσει κάτι σαν κι αυτό», του είπε η κα. Μέρκελ.

Η οικονομία της Ελλάδας έχει ήδη συρρικνωθεί κατά 14% τα τελευταία τρία χρόνια, και το οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ ανεπισήμως αναμένουν μια περαιτέρω συρρίκνωση 6,5% το τρέχον έτος. Κάτι πρέπει να αλλάξει, και αυτό θα μπορούσε να είναι τα όρια του ευρώ.
Η Ευρώπη φοβάται ότι η ελληνική έξοδος από το ευρώ θα μπορούσε να πυροδοτήσει μαζική φυγή κεφαλαίων από την Πορτογαλία, την Ισπανία ή άλλα ευάλωτα μέλη του ευρώ. Ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ανεπισήμως ότι το ευρώ θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την έξοδο της Ελλάδας επειδή οι αγορές κατανοούν ότι η κρίση του χρέους στην Ελλάδα είναι μοναδικά σοβαρή.

Άλλοι ανησυχούν ότι με την ενεργοποίηση μαζικών αναλήψεων από τις τράπεζες και ρευστοποιήσεων στις αγορές κρατικών ομολόγων θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο το ίδιο το νόμισμα. Αυτό θα έθετε τη Γερμανία και τη βόρεια Ευρώπη ενώπιον μιας φοβερής επιλογής: να παρακολουθήσουν την αποκορύφωση δεκαετιών πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης να καταρρέει ή να σπεύσουν σε μια βαθύτερη δημοσιονομική ένωση, συμπεριλαμβανομένης και της έκδοσης κοινών ομολόγων, για να σωθεί το ευρώ.

Όταν το ΔΝΤ και οι ευρωπαϊκές χώρες ενώθηκαν το Μάιο του 2010 για να προσφέρουν στην Ελλάδα ένα πακέτο διάσωσης 80 δισ. ευρώ, οι ηγέτες πίστευαν ότι είχαν ενεργήσει με τόλμη για την αποφυγή καταστροφών.

Η συμφωνία απαιτούσε η Ελλάδα να περιόριζε τις δημόσιες δαπάνες και να βελτίωνε την είσπραξη των φόρων, ενώ θα αναδιοργάνωνε τη διογκωμένη γραφειοκρατία και τη νομοθετική ζούγκλα που είχε καταστήσει την οικονομία της μη-ανταγωνιστική διεθνώς.

Ενώ όλοι δέχονταν ότι η Ελλάδα χρειαζόταν δημοσιονομική εξυγίανση, το ΔΝΤ υποστήριξε να δοθεί προτεραιότητα τις διαρθρωτικές αλλαγές και να καταστεί σταδιακή η μείωση των δαπανών, για την προστασία της οικονομίας.

Η Γερμανία είπε όχι: Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έπρεπε να πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα με τη δραστική λιτότητα για να μειωθεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού -στο 15,8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος το 2009- σε κάτω από 3% μέχρι το 2014. Το χρονοδιάγραμμα αποδείχθηκε μη-ρεαλιστικό: οι περικοπές δαπανών και οι αυξήσεις φόρων ώθησε την οικονομία σε τόσο βαθιά ύφεση ώστε το έλλειμμα κόλλησε περίπου στο 10% του ΑΕΠ.

Συνήθως, όταν το ΔΝΤ επιβάλλει λιτότητα, παρακινεί τη χώρα να υποτιμήσει το νόμισμά της, με την ελπίδα οι φθηνότερες τις εξαγωγές της να αντισταθμίσουν τη μείωση της εγχώριας ζήτησης.
Όμως, η Ελλάδα δεν έχει πλέον το δικό της νόμισμα για να υποτιμήσει. Το καθοδικό της σπιράλ έχει αυξανόμενες ομοιότητες με εκείνο της Αργεντινής πριν από μια δεκαετία. Η Αργεντινή προσπάθησε να διατηρήσει μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το δολάριο ακόμα και όταν η λιτότητα του ΔΝΤ την οδήγησε βαθύτερα στην ύφεση, καταλήγοντας σε κοινωνική αναταραχή και πολιτική κατάρρευση.

Εξ αρχής, το υπερβολικό χρέος της Ελλάδα υπονόμευε τις πιθανότητές της.
Ο οικονομικός σύμβουλος του κ. Παπανδρέου, η εταιρεία Lazard Ltd, του είπε ότι τα ομολογιακά χρέη της χώρας δεν ήταν βιώσιμα και χρειάζονταν αναδιάρθρωση.
Ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, ήταν ανοιχτή σε αυτό το ενδεχόμενο. Αλλά η Ευρώπη δεν ήταν. Η Γαλλία και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φοβούνταν ότι μια ελληνική στάση πληρωμών, ακόμη και μέσω μιας ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης των ομολόγων, θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη στο χρέος άλλων μελών της Ευρωζώνης. Η Γερμανία πίστευε ότι η άφεση του χρέους θα χαλάρωνε την πίεση στην Αθήνα για να προωθήσει περαιτέρω αλλαγές.

«Θα ήθελα να μειώσω κι εγώ το χρέος μου στο μισό», είπε η κα. Μέρκελ στον κ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια συνάντησης στην καγκελαρία του Βερολίνου, σύμφωνα με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Παρά τις ανησυχίες της Ελλάδας για το σχέδιο, οι προσπάθειές της να αλλάξει ξεκίνησε με έντονο ρυθμό. Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν σταθερή υποστήριξη του κοινού στον περιορισμό της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, και στην κατάργηση των προνομίων που είχαν κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια διάφορες ομάδες συμφερόντων. Δικηγόροι, οδηγοί ταξί, οι εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους και πολλές άλλες ομάδες που απολαμβάνουν την προστασία από τον ανταγωνισμό ή ειδικά προνόμια φόρου ή συντάξεων, δημιουργίας καρτέλ και αποβλήτων.

Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου επιτέθηκε το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Δραστικές περικοπές δαπανών και αυξήσεις στην φορολογία έφεραν το έλλειμμα στο 10,6% του ΑΕΠ το 2010. Η αλλαγή όμως έπεσε γρήγορα θύμα κομματικής πολιτικής.

Ο με πύρινο λόγο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Αντώνης Σαμαράς, επικεφαλής του συντηρητικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, κατήγγειλε τους σκληρούς όρους διάσωσης και δήλωσε ότι οι τοπικές εκλογές το Νοέμβριο του 2010 ήταν ένα δημοψήφισμα για το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα, γνωστό ως ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Παπανδρέου κάλεσε τους Έλληνες να τον στηρίξουν ή να τον αποπέμψουν. Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές, αλλά με πολύ μικρότερο περιθώριο από ό, τι πριν.

«Η κόπωση των ψηφοφόρων ήταν προφανή», λέει ο Χάρης Παμπούκης, τότε μέλος του υπουργικού συμβουλίου.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου βρέθηκε όλο και περισσότερο απομονωμένος στο υπουργικό συμβούλιο. Το εκπαιδευμένος στη Βρετανία οικονομολόγος ήταν ένας ξένος στην ελληνική πολιτική. Δεν μπορούσε να κάνει άλλους υπουργούς να κλείσουν ζημιογόνες κρατικές βιομηχανίες και άσκοπες στρατιωτικές βάσεις, ή να περικόψουν χιλιάδες θέσεων εργασίας στο Δημόσιο που δημιουργήθηκαν σε αντάλλαγμα για ψήφους. Ούτε μπορούσε να μειώσει τη χρόνια φοροδιαφυγή στην Ελλάδα, υποκινούμενη από τη διαφθορά μεταξύ των φορολογικών επιθεωρητών.

Έκανε ό, τι μπορούσε: έκοψε συντάξεις και οι μισθούς στο δημόσιο, ενώ αύξησε τους φόρους επί των πωλήσεων. Αλλά αυτό υπέσκαψε τις καταναλωτικές δαπάνες. Καταστήματα και μικρές επιχειρήσεις απέτυχαν. Η ανεργία εκτοξεύθηκε. Η δημόσια εχθρότητα μεγάλωσε.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι που αντιμετώπιζαν μειώσεις στους μισθούς κήρυξαν απεργία, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείου Οικονομικών. «Ήταν μια περίπτωση του `εσύ προσποιείσαι πως σε πληρώνεις, εγώ προσποιούμαι να εργαστώ'», λέει ένας υπουργός.
Την άνοιξη του 2011, η λιτότητα και η κατάρρευση των επιχειρήσεων και της καταναλωτικής εμπιστοσύνης ώθησε την οικονομία σε ελεύθερη πτώση. Διαμαρτυρίες συγκλόνισαν το κέντρο της Αθήνας. Δεν υπήρχε αρκετή υποστήριξη στο Κοινοβούλιο για να περάσει η επόμενη δέσμη μέτρων λιτότητας.

Τον Ιούνιο, ο κ. Παπανδρέου αντικατέστησε τον υπουργό Οικονομικών του με το μεγαλύτερό του αντίπαλο, τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Η μειούμενη εμπιστοσύνη της Ευρώπης στην Ελλάδα σύντομα βυθίστηκε.

Ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πλέον εύγλωττους Έλληνες ρήτορες από τους αρχαίους χρόνους, ανέλαβε απρόθυμα της δουλειά, ανησυχώντας ότι το αντιλαϊκό έργο θα μπορούσε να καταστρέψει τις πολιτικές του φιλοδοξίες, λένε οι τότε συνεργάτες του.

Πολλοί Έλληνες ήλπιζαν ότι θα ήταν σκληρός διαπραγματευτής με την Ευρώπη και το ΔΝΤ. Το πρώτο δείγμα του κ. Βενιζέλου ήταν σε μια συνάντηση των υπουργών Οικονομικών στο Λουξεμβούργο. Η μακρά ομιλία του χτύπησε όλες τις λάθος νότες.
Είπε στους ομολόγους του της ευρωζώνης ότι έπρεπε να χαλαρώσουν τους στόχους λιτότητας στην Ελλάδα, επικαλούμενος τις αυξανόμενες πολιτικές δυσκολίες. Κάλεσε τους στόχους ιδιωτικοποίησης μη-ρεαλιστικούς και κατηγόρησε το δίκαιο της ΕΕ ότι έκανε την πραγματοποίηση των πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων περίπλοκη. Υποστήριξε ότι η Ευρώπη δεν είχε άλλη επιλογή από το να δανείσει περισσότερα χρήματα, επειδή μια ελληνική χρεοκοπία θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την ευρωζώνη.
Η κρίση στην Ελλάδα «είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα», είπε.

Οι άλλοι υπουργοί αντέδρασαν με οργή. Γι 'αυτούς, ακούστηκε σαν να προσπαθούσε αποφύγει τη λήψη σκληρών αποφάσεων, ενώ εκβίαζε τους πιστωτές του. Κατακεραύνωσαν τον κ. Βενιζέλο μέχρι τις 2 π.μ., λέγοντας ότι η Ελλάδα έπρεπε να ξανακτίσει την αξιοπιστία της πριν λάβει περαιτέρω ενισχύσεις.

Αντί να απελευθερώσουν την τριμηνιαία πληρωμή δανείου όπως είχε προγραμματιστεί, οι υπουργοί την πάγωσαν έως ότου η Αθήνα θέσπιζε περισσότερη λιτότητα.

Όταν η συνάντηση τελείωσε, ο κατακεραυνωμένος κ. Βενιζέλος προσπάθησε για μια ακόμη φορά να εξασφαλίσει τα χρήματα, να του δοθεί μια πολιτική νίκη στα μάτια των Ελλήνων. «Είμαι εδώ για πρώτη φορά», ομολόγησε, σύμφωνα με ανθρώπους που τον άκουσαν. «Θα ήταν κακό σημάδι, αν η δόση δεν αποδεσμευτεί» Ο Γιαν Κες ντε Γιάχερ, ο εξίσου εύσωμος ολλανδός υπουργός Οικονομικών, εξερράγη από θυμό.

Μέρος του προβλήματος της κυβέρνησης, η Ευρώπη γνώριζε, ήταν ότι ο κ. Σαμαράς είχε επιτεθεί κατά των μέτρων λιτότητας, και ως αποτέλεσμα οι συντηρητικοί του είχαν ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις.

Η κα Μέρκελ και οι άλλοι αρχηγοί των ευρωπαϊκών συντηρητικών κομμάτων κάλεσαν τον κ. Σαμαρά στις Βρυξέλλες, στις 23 Ιουνίου. Για τρεις ώρες, τον πίεσαν να στηρίξει το πρόγραμμα. Ο κ. Σαμαράς τους είπε ότι το πρόγραμμα θα αποτύχει. «Τότε θα χρειαστείτε ένα σχέδιο Β, και εγώ είμαι αυτός που μπορεί να το συγκροτήσει», είπε.

Η κα Μέρκελ ρώτησε τον κ. Σαμαρά τι πρότεινε. Εκείνος είπε ότι συμφωνούσε με την περικοπή του προϋπολογισμού του ελλείμματος, αλλά ήθελε να το κάνει μειώνοντας τους φόρους για να τονώσει την οικονομία.

Μια μείωση του φόρου θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα, είπαν άλλοι συντηρητικές ηγέτες. Μόνο ο Βίκτορ Όρμπαν, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, συμπαρατάχθηκε με τον κ. Σαμαρά. «Μερικοί καταλαβαίνουν ότι έχουμε δίκιο», δήλωσε ο αλύγιστος κ. Σαμαράς στους δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση.
Ο κ. Βενιζέλος προσπάθησε και πάλι να επιδιώξει μια χαλάρωση των όρων διάσωσης το Σεπτέμβριο. Κατά τις νυχτερινές ώρες σε συνομιλίες του υπουργείου Οικονομικών, οι επιθεωρητές από την ΕΕ και το ΔΝΤ τον πίεζαν να απολύσει δημοσίους υπαλλήλους και να κλείσει ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις.

Ο κ. Βενιζέλος αρνήθηκε. «Δεν θέλω να εισέλθω σε μια τεχνική συζήτηση μαζί σας. Το ζήτημα είναι πολιτικό», είπε, σύμφωνα με πηγές που ήταν παρούσες. (Ο κ. Βενιζέλος δεν απάντησε σε μηνύματα που του ζητήθηκε να σχολιάσει). Οι επιθεωρητές του είπαν ότι δεν μπορούσαν να προσφέρουν οποιεσδήποτε πολιτικές παραχωρήσεις, και έφυγαν χωρίς να συστήσουν την αποδέσμευση της επόμενης δόσης της βοήθειας προς την Ελλάδα.
Το υπ. Οικονομικών είχε λιγότερο από 1 δισ. ευρώ στα ταμεία του. Ο μηνιαίος λογαριασμός για τους μισθούς στο δημόσιο και τις συντάξεις ήταν περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερος. Η ελληνική κυβέρνηση απέφυγε την πτώχευση μόνο με το να μην πληρώνει τους προμηθευτές της.

Ο κ. Βενιζέλος έπρεπε να προσφύγει και πάλι στους ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών, οι οποίοι συναντήθηκαν στο Βρότσλαβ, στην Πολωνία, στα μέσα Σεπτεμβρίου. Τη νύχτα πριν τη συνεδρίαση, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε της Γερμανίας έπιασε τον κ. Βενιζέλο στο μπαρ του ξενοδοχείου τους και κατέστησε σαφές πίνοντας ένα μπουκάλι καλό κρασί ότι η Ευρώπη είχε πια βαρεθεί με την Ελλάδα.

«Αν θέλετε να μείνετε στο ευρώ, θα πρέπει να δράσετε», είπε ο κ. Σόιμπλε.
Ελλάδα ήθελε να μείνει στη ζώνη του ευρώ, είπε ο κ. Βενιζέλος.
Ο κ. Βενιζέλος έγινε πιο συνεργάσιμος, λένε αξιωματούχοι της ευρωζώνης. Αλλά το ελληνικό πρόγραμμα είχε εκτροχιαστεί άσχημα. Η κυβέρνηση δεν είχε σημειώσει μεγάλη πρόοδο στο μακρύ κατάλογο των υπεσχημένων αλλαγών για τη μείωση της γραφειοκρατίας, την αύξηση του ανταγωνισμού και την προσέλκυση επενδύσεων.
Τον Οκτώβριο, το ΔΝΤ, τώρα υπό την αυστηρότερη ηγεσία της πρώην Γαλλίδας υπουργού Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ, ανάγκασε την Ευρώπη να αναγνωρίσει την πραγματικότητα: Οι αριθμοί δεν αθροίζονταν.

Αυτό ανάγκασε τους Ευρωπαίους ηγέτες να χορηγήσουν στην Αθήνα ελάφρυνση του χρέους. Μια σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις 26 Οκτωβρίου οδήγησε τελικά σε «κούρεμα» 53,5% στο ελληνικό χρέος, σε συνδυασμό με περισσότερα δάνεια.
Αλλά αυτή τη φορά το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της η Ελλάδα θα το όφειλε στις αρχές της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, και όχι σε ιδιώτες κατόχους ομολόγων. Μια αναδιάρθρωση ομολόγων που θα μπορούσε να λειτουργήσει στην αρχή είχε περιορισμένη επίδραση: το χρέος στην Ελλάδα μειώθηκε από 356 δισ. ευρώ το 2011 σε προβλεπόμενα 327 δισ. ευρώ για φέτος.

Η κα Μέρκελ και άλλοι ηγέτες της ευρωζώνης θεωρούσαν τη συμφωνία για το κούρεμα και τα νέα δάνεια είχε λύσει το ελληνικό ζήτημα. Αλλά στην Αθήνα, η κυβέρνηση κατέρρευσε.

Εν μέσω αυξημένης κοινωνική αναταραχής και φθορές στην υποστήριξη του κοινοβουλίου, ο κ. Παπανδρέου πρότεινε ένα δημοψήφισμα για τη νέα διάσωση.
Η κα. Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, αγανακτισμένοι από το απρόβλεπτο των εξελίξεων στην Ελλάδα, ενημέρωσε τον έλληνα πρωθυπουργό στις 2 Νοεμβρίου στο θέρετρο των Καννών στη γαλλική Ριβιέρα. ότι το δημοψήφισμα θα έπρεπε να καταστήσει σαφή την επιλογή που είχαν να κάνουν οι Έλληνες: Εφαρμογή του προγράμματος διάσωσης ή έξοδος από το ευρώ. Εκείνος συμφώνησε.

Στο κυβερνητικό αεροπλάνο εκείνο το βράδυ, ο κ. Παπανδρέου είπε να πάρει λίγο ύπνο και έγειρε στο πλάι. Ο κ. Βενιζέλος έμεινε ξύπνιος, έβγαλε ένα φύλλο χαρτί και έγραψε ένα δελτίο Τύπου καταγγέλλοντας το δημοψήφισμα. «Η θέση της Ελλάδα στο πλαίσιο της ζώνης του ευρώ είναι μια ιστορική κατάκτηση... που δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση», έγραψε. Κατά την προσγείωση στην Αθήνα στις 4:45 π.μ., κυκλοφόρησε τη δήλωση χωρίς να ενημερώσει τον κ. Παπανδρέου.

Βουλευτές προσκείμενοι στον κ. Βενιζέλο μίλησαν εις βάρος του κ. Παπανδρέου. Το δημοψήφισμα και η κοινοβουλευτική του πλειοψηφία πέρασαν στην ιστορία. Παραιτήθηκε ημέρες αργότερα.
Η ανοικτή συζήτηση των ηγετών της Ευρωζώνης για αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ συγκλόνισε τη χώρα. Η καταναλωτική και επιχειρηματική δαπάνη σχεδόν ανακόπηκε. Οι αποταμιευτές έκαναν ουρά στις τράπεζες για να πάρουν τα χρήματά τους σπίτι.
Ο κ. Σαμαράς, επίσης, σοκαρίστηκε. Μετά από μήνες καταγγελίας του προγράμματος, προσχώρησε σε μια δικομματική συμμαχία που το στήριζε. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έγιναν απρόθυμοι εταίροι, ορίζοντας ένα νέο πρωθυπουργό, τον πρώην κεντρικό τραπεζίτη κ. Λουκά Παπαδήμο.

Αλλά ο κ. Παπαδήμος, ένα συντηρητικό πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, δεν είχε την πολιτική ισχύ για να προωθήσει την αναμόρφωση της οικονομίας και του κράτους μέσα από ένα απρόθυμο Κοινοβούλιο. Αντ 'αυτού, οι περισσότερες μεταρρυθμίσεις παρέμειναν στον πάγο μέχρι τις εκλογές του Μαΐου.

Ήταν ο κ. Σαμαράς, ο οποίος επέμεινε στην διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Απέρριψε ικεσίες του ΠΑΣΟΚ να αφήσει τον κ. Παπαδήμο να κυβερνήσει μέχρι τη λήξη της κοινοβουλευτικής θητείας στα τέλη του 2013. Ο κ. Σαμαράς είχε την πεποίθηση ότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσε να κερδίσει. Οι σύμβουλοί του δεν πίστευαν τις δημοσκοπήσεις, που έδειχναν κατάρρευση της υποστήριξης των δύο μεγάλων κομμάτων -του ΠΑΣΟΚ και του δικού του- και την αύξηση των ψήφων για κομμουνιστές, νεοναζί και άλλες ριζοσπαστικές ομάδες.

Στις 6 Μαΐου, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ πήγαν ακόμα χειρότερα από ό,τι έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Το έθνος κατηγορεί τα δύο κατεστημένα κόμματα ότι οδήγησαν την Ελλάδα στην κρίση χρέους, και την καταστροφή της σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν».


Ελληνίδες, Έλληνες,

Πριν από λίγο τελείωσε η συνάντηση κατά μόνας με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, στα πλαίσια της συζήτησης, της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών για την εξεύρεση λύσης για την διακυβέρνηση του τόπου.

Εμείς από το πρωί διατυπώσαμε τις επιφυλάξεις μας για τον τρόπο με τον οποίο έγινε αυτή η συζήτηση. Θα επιθυμούσαμε η συζήτηση να γίνει υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρουσία εκείνων των πολιτικών αρχηγών που κρίνει η Προεδρία της Δημοκρατίας, προκειμένου να ανταλλάξουμε απόψεις, να θέσουμε σαφώς τις θέσεις μας και να μπορέσουμε με έναν εποικοδομητικό διάλογο να βρούμε τρόπο, προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια κυβέρνηση Εθνικού Σκοπού για την διακυβέρνηση της χώρας.

Ο κ. πρόεδρος της Δημοκρατίας στην αρχή της συζήτησης αναφέρθηκε στην ανάγκη διακυβέρνησης του τόπου ενόψει και των συνόδων του Ecofin,του ΝΑΤΟ αλλά και των διεθνών οργανισμών και την εκεί ανάγκη εκπροσώπησης της χώρας.

Συμφωνήσαμε στο ότι υπάρχει ανάγκη να υπάρχει διακυβέρνηση της χώρας.

Ο κ. πρόεδρος της Δημοκρατίας μου ανέφερε μια επιστολή του πρωθυπουργού της χώρας, σχετικά με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδος. Του ζήτησα αν αυτή η ανυπόγραφη επιστολή που είναι προς εκείνον, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, διότι οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πιστεύουμε ότι η αλήθεια προς τον ελληνικό λαό πρέπει να είναι σαφής και επίσημη.

Ο κ. πρόεδρος της Δημοκρατίας μου απάντησε ότι δεν μπορεί να κοινοποιηθεί η επιστολή αυτή, η ανυπόγραφη του πρωθυπουργού προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Οπότε είπα ότι εμείς σαν ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, δεσμευόμενοι στην διαφάνεια και την αλήθεια προς τον ελληνικό λαό, δεν διαβάζουμε κείμενα τα οποία είναι ανυπόγραφα και ανεπίσημα. Ζητούμε την επίσημη ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών, την επίσημη ενημέρωση του ελληνικού λαού, για την πραγματική κατάσταση στη χώρα.

Όσον αφορά την εθνική οικονομία, όσον αφορά τα εξωτερικά θέματα, όσον αφορά την κατάσταση σε σχέση με τους εταίρους μας, ζητήσαμε την παρουσία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος επιμένει να αρνείται να ενημερώσει ακόμη και τους αρχηγούς των κομμάτων για την έκθεση ιδιωτικού φορέα σε σχέση με τις ελληνικές τράπεζες.

Ζητήσαμε την παρουσία και την ενημέρωση εκ μέρους του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και των υπεύθυνων φορέων, για την πραγματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα.

Είναι αδιανόητο να συζητούμε σε σύσκεψη πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μη έχοντας σαφή και επίσημη ενημέρωση για την κατάσταση της χώρας, την ώρα που γνωρίζουμε καλά οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ότι επανειλημμένα χρησιμοποιήθηκε ψευδής πληροφόρηση για τον εκφοβισμό των Ελλήνων, προκειμένου να περάσουν μνημόνια, κυβερνήσεις δήθεν ειδικού σκοπού, προκειμένου να εκτελεστούν οι επιθυμίες των δανειστών και όχι των Ελλήνων.

Επιφυλάχθηκε ο πρόεδρος για την ενημέρωση αυτή.

Ζητήσαμε ακόμη τα πρακτικά και την ενημέρωση σε σχέση με τις θέσεις των άλλων κομμάτων και των αρχηγών από την σύσκεψη την τριμερή η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί μεταξύ εκείνων που συμμετείχαν στην κυβέρνηση και στην παράδοση της χώρας στους δανειστές και του κυρίου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεσμεύτηκε ο Πρόεδρος ότι θα μας δοθούν τα πρακτικά εκ των υστέρων.

Το μόνο λοιπόν που απέμενε ήταν να καταθέσουμε τις σαφείς προτάσεις των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και τις θέσεις που διαμορφώθηκαν στην ιδρυτική μας διακήρυξη, προκειμένου να συμμετέχουμε σε μια κυβέρνηση, να στηρίξουμε μια κυβέρνηση οικουμενική, μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού.

Οι επτά πολιτικές θέσεις των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ είναι:

Πρώτον:
Η άμεση ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ),σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου της θάλασσας σε όλη την επικράτεια και σε πλήρες εύρος.

Δεύτερον:
Η άμεση ανάληψη καταστατικού ελέγχου και μετοχικής πλειοψηφίας της Τράπεζας της Ελλάδος.

Στο σημείο αυτό ενημέρωσα τον εξοχότατο πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ουσιαστικά o αντισυμβαλλόμενος για τις δανειακές συμβάσεις της Ελλάδας στο εξωτερικό.Kαι ο αντισυμβαλλόμενος, δηλαδή η Τράπεζα της Ελλάδος, αυτή τη στιγμή έχει μία μετοχική σύνθεση όπου η πλειοψηφία των μετοχών ανήκει σε ιδιώτες και μάλιστα σε μη Έλληνες. Δε μπορεί λοιπόν να προχωρήσει καμία διαπραγμάτευση εάν ο αντισυμβαλλόμενος, δηλαδή η Τράπεζα της Ελλάδος, δεν ανήκει στο ελληνικό κράτος ή δεν ελέγχεται από το ελληνικό δημόσιο.

Τρίτον:
Συγκρότηση της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους της χώρας, απ´ το 1974 και μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένου και του προγράμματος της πρώτης Δανειακής Σύμβασης, το PSI και της δεύτερης Δανειακής Σύμβασης.

Τέταρτον:
Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων επί τη βάση των αρχών που καθορίζονται στις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Στο σημείο αυτό έγινε περαιτέρω συζήτηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε σχέση με τη νομιμότητα των συμβάσεων αυτών. Η νομιμότητα των συμβάσεων αυτών έχει να κάνει κατ’ αρχήν με την επικύρωσή τους από τη Βουλή των Ελλήνων, πράγμα που δεν έχει γίνει τουλάχιστον για την πρώτη σύμβαση όπως προβλέπει το Σύνταγμα και οι νόμοι της χώρας. Το δεύτερο έχει να κάνει με την παραβίαση των συμβάσεων αυτών, έστω και αν ήταν νόμιμες, έστω και αν ήταν συνταγματικές, πράγμα το οποίο δεν το πιστεύουμε, διότι ουσιαστικά εκ μέρους των δανειστών δεν εξυπηρετήθηκαν.

Απ’ τα πρώτα 110 δισεκατομμύρια της πρώτης δανειακής σύμβασης έχουν αποταμιευθεί τα 87 και τα υπόλοιπα έγιναν αντικείμενο απειλής προς τους Έλληνες για χρεοκοπία την περίοδο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου του 2011.

Πέμπτον:
Ομόφωνη διακομματική πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, με άμεση εφαρμογή ήδη από την πρώτη συνεδρίαση της Βουλής και έλεγχος του πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων από το 1974 και μέχρι σήμερα με άμεση απόδοση ευθυνών.

Η ατιμωρησία του πολιτικού κόσμου έχει οδηγήσει σε πλήρη διάσταση των πολιτών με την πολιτική. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί η ατιμωρησία των πολιτικών την ώρα που οι Έλληνες πολίτες πληρώνουν ουσιαστικά την πολιτική που άσκησαν οι πολιτικοί μέχρι σήμερα.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι η αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών θα άρει την ατιμωρησία και θα πρέπει με συνεδρίαση της Βουλής μετά την Πέμπτη, που θα γίνει η ορκωμοσία των νέων βουλευτών, να είναι προϋπόθεση για τη λήξη της περιόδου της μεταπολίτευσης, της περιόδου της ατιμωρησίας.

Έκτον:
Ενημέρωση του συνόλου της Εθνικής Αντιπροσωπείας σχετικά με τα πεπραγμένα των προηγούμενων κυβερνήσεων απ’ το 2009 μέχρι και σήμερα, με παράλληλη αποδέσμευση όλων των εγγράφων, συμφωνιών και τυχόν κρυφών πρωτοκόλλων, που έχουν συμφωνηθεί η υπογραφεί από μέρους των ελληνικών κυβερνήσεων.

Υπάρχει ένα πλήθος εγγράφων που φέρεται να έχουν υπογραφεί από στελέχη των κυβερνήσεων, χωρίς να έχουν αυτό το δικαίωμα. Δεν είναι δυνατόν να μη γνωρίζει η Βουλή των Ελλήνων, ως οφείλει, το σύνολο αυτών των συμφωνιών.

Και έβδομο:
Την εξάρτηση του συνόλου των νομικών, πολιτικών και άλλων εργαλείων για την είσπραξη του συνόλου των οφειλών της Γερμανίας απ’ το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και αναφερθήκαμε στις Γερμανικές Αποζημιώσεις, αναφερθήκαμε στις αποζημιώσεις στις εγκαταστάσεις, αναφερθήκαμε στα κατοχικά δάνεια.

Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν κυβερνήσεις οι οποίες κυβερνούν αυτόν εδώ τον τόπο με αδιαφάνεια. Η αδιαφάνεια φέρνει τη διαφθορά και η διαφθορά φέρνει την αναξιοπιστία. Πιστεύουμε ότι πρέπει να επανέλθει η ηθική στην πολιτική.

Ελπίζουμε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί να αντιληφθούν τις θέσεις τις οποίες καταθέσαμε ως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, οι οποίες πιστεύουμε ότι είναι και θέσεις του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ.

Ερώτηση: Κύριε πρόεδρε θα συμμετείχατε σε μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού ;

Απάντηση: Αν αυτές οι επτά θέσεις γίνουν αποδεκτές από τους πολιτικούς αρχηγούς και αν γνωρίζουμε τη δραματική κατάσταση της χώρας, θα συμμετείχαμε σε κυβέρνηση εθνικού σκοπού.

Ερώτηση: Με άλλο σκοπό, όχι μόνο για την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου για παράδειγμα, θα συμμετείχατε σε κυβέρνηση εθνικού σκοπού ;

Απάντηση: Επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου δεν υπάρχει. Υπάρχει είτε κατάργηση του μνημονίου, είτε αποδοχή του μνημονίου.

Ερώτηση: Σε αυτή την κυβέρνηση την οποία λέτε, θα δεχόσασταν ως πρωθυπουργό, ως επικεφαλής του υπουργικού σχήματος, τον αρχηγό του πρώτου κόμματος;

Απάντηση: Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δεχόμαστε τη θέση του απλού στρατιώτη μέχρι του αρχιστρατήγου, αρκεί να εξυπηρετούνται τα εθνικά συμφέροντα.

Ερώτηση: Αν κάποια από αυτά τα επτά σημεία γίνονταν δεκτά τα πέντε ή τα τέσσερα σημεία που προτείνετε, θεωρείτε ότι θα μπορούσε να προχωρήσει μια τέτοια κυβέρνηση και τα υπόλοιπα να τα συζητήσετε εν καιρώ; Δηλαδή ποιά είναι τα δικά σας σημεία που πρέπει να γίνουν άμεσα;

Απάντηση: Η εθνική κυριαρχία της χώρας δεν μπαίνει σε παζάρι. Μπαίνουμε σε μια συζήτηση χωρίς να ξέρουμε τις θέσεις των υπολοίπων. θεωρητικά είμαστε σε μια διαδικασία συζήτησης με τους πολιτικούς αρχηγούς χωρίς καν να γνωρίζουμε τις θέσεις των υπολοίπων. Καταθέσαμε τις δικές μας. Αν υπάρχει θέμα περαιτέρω συζήτησης, αυτό θα το κρίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ερώτηση: Υπάρχει ενδεχόμενο νέας συνάντησης κατά μόνας με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Απάντηση Αυτό εξαρτάται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Ποιός είπε: "Δεν πρέπει να λες ψέματα. Κάπου - κάπου όμως πρέπει να είσαι διφορούμενος";

Το είπε αυτή που νεκρανάστησε τον Μάλθους και που χρησιμοποιώντας την θεωρία του περί δραστικής μείωσης του πληθυσμού, σε συνδυασμό με εκείνη των "αρχιερέων" του "ορθόδοξου" καπιταλισμού των σχολών του Σικάγο, του Ροκφέλερ και του Ρόθτσιλντ, ξεκίνησε πρώτη τον μηχανισμό αποδέσμευσης του σάπιου αυτού συστήματος από τα "βαρίδια" του Κέϊνς και των άλλων "αιρετικών".

Αυτή η κυρία ήταν η "Σιδηρά κυρία Θάτσερ" της οποίας το "απόφθεγμα" χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν σχεδόν όλοι οι πολιτικοί των "δημοκρατιών" της Ευρώπης.

Αυτής δηλαδή της ψευτο-ενωμένης γηραιάς ηπείρου, τις "μητρικές φροντίδες" της οποίας βιώνουμε τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Εκείνης της Α.Ε δηλαδή, που δεν "κόπτεται" να… ενώσει με όρους ισονομίας και ισοτιμίας τα κράτη μέλη της, που δεν ενδιαφέρεται πως θα ζήσουν καλύτερα οι λαοί της, που δεν προσπαθεί (έστω και με τους όρους του φραγκο- φεντεραλισμού) να προστατεύσει τον Ευρωπαίο πολίτη απο τον πόνο και την εξαθλίωση, αλλά πετάει στον Καιάδα εκείνους που οι "οίκοι αξιολόγησης" και τύποι σαν την Θάτσερ, χαρακτηρίζουν "κοινωνικά σκουπίδια".

Αυτή λοιπόν η Ευρώπη του Μάλθους, του Φρίντμαν, του Σουμπέτερ, η Ευρώπη δηλαδή των τραπεζιτών, των πετρελαιάδων,των καναλαρχών, των εφημεριδάδων, των ραντιέρηδων, του Σόρος, του Πολσον, του Ροκφέλερ, του Ρόθτσιλντ, της Μπίλντεμπεργκ, του ΝΑΤΟ και κάθε άλλου φαρισαίου "επιτελάρχη", είναι αυτή που με τους... σπόρους της "αριστεράς" του Τσίπρα, της "σοσιαλδημοκρατίας" του Βενιζέλου, του "βασιλοκομμουνισμού" του Κουβέλη και της "ριζοσπαστική δεξιάς" του Σαμαρά, θα "καρπίσει", και απο χωράφι με αγκάθια θα γίνει, όπως μας τάζουν οι δεξιοί και αριστεροί "διαπραγματευτές", ο πολύχρωμος κάμπος με τις τουλίπες της "Νέας Εποχής".

Τα λόγια λοιπόν της Θάτσερ έρχονται μετά από τόσα χρόνια στον τόπο μας για να στολίσουν τα κομματικά μπαλκόνια ακόμα και εκείνων που δηλώνουν "ορκισμένοι εχθροί" της.



Την πρωτοχρονιά του 1896 ο μεγάλος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης έγραφε στην "Ακρόπολη":

"... Ημήνθυσαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους;
Αμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.
Αμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;
Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος..."


Δεν έχει όρια η γελοιότητα σε αυτή την χώρα. Μιλάμε για έναν στρατό ηλιθίων που ζει από το βρώμικο χρήμα της διαπλοκής και μπορεί να προσφέρει κάθε είδους υπηρεσία χωρίς αιδώ. Δεν δίνουν δεκάρα για την αλήθεια, δεν υπολογίζουν τον εξευτελισμό.

Άτιμοι μέχρι το κόκκαλο και όμως αποτέλεσαν τα “έγκριτα” συγκροτήματα και ΜΜ”Ε” που μεσουράνησαν σε όλη αυτή την πορεία καταστροφής της Ελλάδας.

Ο κόσμος βέβαια έχει αφυπνιστεί και το απέδειξε στις τελευταίες εκλογές. Και όμως, αυτοί συνεχίζουν σα να μην συμβαίνει τίποτα.

“Ο Καμμένος θα προτείνει πρωθυπουργό τον Αβραμόπουλο”!! Οι νοσηροί εγκέφαλοι ξαναχτυπούν. Απευθυνόμενοι άραγε σε ποιούς νοσηρούς εγκεφάλους;

Οι ίδιοι που αποκαλούσαν “τερατολογίες” τις αποκαλύψεις Καμμένου για Siemens, υποβρύχια και Τσοχατζόπουλο!

Οι ίδιοι που λοιδορούσαν τις αποκαλύψεις για τα CDS ώστε να ολοκληρωθεί ανενόχλητα το
σχέδιο εκποίησης της Ελλάδας. Οι ίδιοι που στήριξαν το μέγα σκάνδαλο της πράσινης απάτης, όταν ο Καμμένος αποκάλυπτε την σχέση Παπανδρέου – Unigestion!

Σήμερα, λίγες ώρες πριν την συνάντηση Καμμένου – Παπούλια άρχισαν πάλι τις ασυναρτησίες τους. Παίρνουν μάλιστα και τηλέφωνο τα ίδια τα καρακόλια που παίρνουν βρώμικο τραπεζικό χρήμα από τους επίορκους τραπεζίτες για να το βουλώνουν, για να διαδώσουν την “αποκλειστική είδηση”!

Οι έντρομοι τραπεζοκόμοι που γνώριζαν ότι το χρήμα που έπαιρναν ήταν βρώμικο, ήταν βαμμένο με το αίμα των νεκρών Ελλήνων από την δολοφονική επέλαση του ΔΝΤ!

Δεν είναι απλά λαμόγια. Δεν είναι απλώς βουβουζέλες, είναι εγκληματίες.

Το γνωρίζουν ότι η τιμωρία τους έρχεται καλπάζοντας και θα είναι αμείλικτη.

Ο Έλληνας θα προτιμήσει να πεινάσει λίγο ακόμα, παρά να τους αφήσει να γλιτώσουν.

Γιατί αν γλιτώσουν, είναι σίγουρο ότι θα πεινάσουν και τα παιδιά του.

Έτσι ρίχνουν το πυώδες έμεσμα τους μέσα στον επιθανάτιο τους ρόγχο.

Τους είχαμε όμως προειδοποιήσει: ALL SHALL FALL.

Επτά θέσεις κατέθεσε στον Κάρολο Παπούλια ο Πάνος Καμμένος

- Άμεση ανακήρυξη της ΑΟΖ σε όλη την Ελλάδα.

-Άμεση ανάληψη καταστατικού ελέγχου Τράπεζας της Ελλάδος.

-Συγκρότηση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του χρέους από το 1974, του PSI και της πρώτης δανειακής σύμβασης.

-Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, για τα οποία «υπάρχει θέμα νομιμότητας»

-Ομόφωνη απόφαση για αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών. Πόθεν έσχες για τους πολιτικούς από το 1974 ως σήμερα.

-Ενημέρωση της Βουλής για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων από το 2009 και δημοσιοποίηση όλων των εγγράφων. Ο κ. Καμμένος έκανε λόγο για έγγραφα που υπογράφηκαν από την κυβέρνηση χωρίς να έχει το δικαίωμα.

-Εξάντληση των νομικών μέσων για τις γερμανικές αποζημιώσεις και τα κατοχικά δάνεια.

Απίστευτες καταγγελίες Τσίπρα! Κύριοι Εισαγγελείς, ακούει κανείς;

Αναδημοσιεύουμε ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ που περιλαμβάνει συγκεκριμένες αποκαλύψεις του Α. Τσίπρα:
«Το Κεφάλαιο μπορεί να είναι από τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, μέχρι τον μικρομεσαίο που έχει ένα μαγαζί. Και αυτόν «κεφάλαιο» τον θεωρούν! Δεν μπορεί να λες «το κεφάλαιο» χωρίς να λες ονόματα και διευθύνσεις. Και να αναλαμβάνεις βέβαια και το πολιτικό κόστος» σημειώνει.

«Δεν μπορείς να καταγγέλλεις αόριστα το «Κεφάλαιο», όπως κάνει η Παπαρήγα που λέει αόριστα «φταίει το Κεφάλαιο»» λέει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του, o πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Στην ερώτηση πόσο συμπτωματικό είναι κάποιοι όμιλοι, όπως π.χ. αυτός του κυρίου Μυτιληναίου, που είδαμε πρόσφατα να καταγγέλλεται σε δημοσιεύματα για την ευκολία με την οποία παίρνει δουλειές, να είναι συγχρόνως χορηγός στα συνέδρια που κάνει ο αδελφός του πρωθυπουργού για την «πράσινη ανάπτυξη», ο κ. Τσίπρας απαντά:

«Ο κύριος Μυτιληναίος, διαθέτει μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Ξέρετε πως το παράγει; Με ...; πετρέλαιο! Και ως γνωστόν, το πετρέλαιο είναι μαύρο. Δεν είναι «πράσινο». Κατά τ' άλλα, μία από τις πρώτες ενέργειες του κυρίου Παπακωνσταντίνου, του «για αποτυχημένος μια χαρά σε βλέπω στην θέση σου», ξέρετε ποια ήταν; Ήταν να κατατάξει την μονάδα αυτή στις «πράσινες» πηγές ενέργειας και ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώνει...; Μυτιληνόσημο! Να πληρώνει δηλαδή την μονάδα αυτή ως ανανεώσιμη πηγή παραγωγής ρεύματος.

Επίσης γνωρίζω ότι ο κύριος Παπακωνσταντίνου, με το που ανέλαβε το «πράσινο» υπουργείο, υπέγραψε μία περιβαλλοντική μελέτη, την οποία η προκάτοχος του ηρνείτο επίμονα να εγκρίνει. Βεβαίως αυτή η επιμονή δεν της βγήκε σε κακό αφού σήμερα βρίσκεται ως πρέσβειρα στον ΟΟΣΑ, διαμένοντας σε μία πολυτελή κατοικία και με μισθό που υπερβαίνει τα 300 χιλ. ευρώ τον χρόνο. Προχώρησε λοιπόν μία μελέτη για τον χρυσό στην Χαλκιδική.
Την στιγμή που το τεχνικό επιμελητήριο, το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το δασαρχείο Χαλκιδικής, θεωρούσαν ότι έχει πάρα πολλά προβλήματα και δεν μπορούσε να εγκριθεί.
Πίσω από αυτή την υπόθεση λοιπόν, πέραν από το θέμα του περιβάλλοντος, που εάν δεν χρησιμοποιηθούν οι σωστές μέθοδοι μπορεί να προκληθεί απίστευτη καταστροφή στο περιβάλλον, να μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας και εντέλει η Χαλκιδική από θέρετρο να γίνει φέρετρο- διότι εμείς δεν λέμε γενικά «αφήστε τα μεταλλεύματα εκεί που είναι», λέμε να τα βγάλετε με τις ορθές μεθόδους εξόρυξης και όχι να επιτρέψετε την καταστροφή του περιβάλλοντος για να κερδοσκοπήσει ο κάθε ανεύθυνος- Πέρα από όλα αυτά λοιπόν, εδώ υπάρχει ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο. Πίσω από το οποίο κρύβονται πάλι συγκεκριμένα συμφέροντα».

«Το 2003, το Ελληνικό δημόσιο πήρε πίσω από την εταιρεία TVX Gold την επίμαχη έκταση που είχε παραχωρήσει προς εκμετάλλευση αντί του ποσού των 11 εκ. ευρώ. Αμέσως μετά, παραχώρησε αυτή την έκταση αντί του ιδίου ποσού, που είχε δώσει στην TVX, στην Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, στην οποία μεγαλομέτοχοι είναι ο κύριος Μπόμπολας, ο κύριος Κούτρας κλπ.
Εγώ βλέπετε, δεν μπορώ να αποφύγω να λέω ονόματα. Όπως κάνει η Παπαρήγα που λέει αόριστα «φταίει το Κεφάλαιο»! Το Κεφάλαιο μπορεί να είναι από τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, μέχρι τον μικρομεσαίο που έχει ένα μαγαζί. Και αυτόν «κεφάλαιο» τον θεωρούν! Δεν μπορεί να λες «το κεφάλαιο» χωρίς να λες ονόματα και διευθύνσεις.
Βέβαια εγώ έχω πολιτικό κόστος γι' αυτό. Όπως βλέπετε, δεν λένε «τι καλός που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ»!Από το 2003 λοιπόν, έχουν μία έκταση 300,000 στρεμμάτων με μόλις 11 εκ. ευρώ!
Η οποία έκταση, σύμφωνα με τις μελέτες του ΙΓΜΕ (τυχαίο που το κατήργησαν;) έχει ορυκτό πλούτο αξίας 20 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ! Πέρασαν τα χρόνια, όταν έγινε αυτή η αγοραπωλησία ο χρυσός είχε περίπου 280 Ευρώ η Ουγγιά και σήμερα έχει φτάσει στα 1700!!

Τώρα λοιπόν που η επένδυση είναι κυριολεκτικά «χρυσορυχείο», αποφασίζουν να προχωρήσουν στην επένδυση. Και επειδή αυτοί δεν έχουν μάθει να βάζουν το χέρι στην τσέπη, έτσι λειτουργούν οι νταβατζήδες, φέρνουν λεφτά από το Κατάρ!
Και έρχεται ο Παπανδρέου να κάνει τον μεσάζοντα! Για μία επένδυση με μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που δεν θα φέρει ούτε ένα Ευρώ στην χώρα μας, παρά μόνο μετά από πολλά χρόνια μέσω της φορολογίας των κερδών. Και όλοι ξέρουμε πως φορολογούνται τα κέρδη στην Ελλάδα.

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό! Το 2003, οι κάτοικοι προσέφυγαν στην Ευρωπαϊκή δικαιοσύνη θεωρώντας ότι η αγοραπωλησία είναι επιζήμια για το Ελληνικό δημόσιο...; και δικαιώθηκαν!
Γιατί πράγματι, δεν μπορεί μία τόσο μεγάλη περιουσία να αποτιμάται μόνο ...; 11 εκ. Ευρώ!
Και πράγματι, η Ευρωπαϊκή επιτροπή δικαίωσε τους κατοίκους και επιδίκασε το ποσό των 15.5 εκ. Ευρώ (+ τόκους) εις βάρος της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», υπέρ του δημοσίου!

Και τι νομίζετε ότι κάνει τότε το Ελληνικό κράτος που κόβει τα φάρμακα και τις συντάξεις των 300 Ευρώ; Κάνει προσφυγή στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, για να μην εισπράξει από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός! Για να ακυρώσει το πρόστιμο!!! Δεν μιλάμε πλέον για πολιτικούς αλλά για υπαλλήλους συμφερόντων!

Και το κερασάκι; Βάσει των 75εκ. ευρώ που έδωσε το Κατάρ για το ποσοστό της European Goldfields, σημαίνει ότι η τρέχουσα αξία της εταιρείας είναι 2 δισ. ευρώ! Τι σημαίνει αυτό; Ότι έδωσαν μόλις 11 εκ. ευρώ για να αποκτήσουν κάτι που σήμερα αποτιμάται 2 δισ. ευρώ και εκμεταλλεύεται έναν πλούτο της τάξεως των 20 ΔΙΣ ΕΥΡΩ!!!

Όταν λοιπόν κατήγγειλα την υπόθεση στην βουλή, άρχισαν τα ειρωνικά σχόλια στις εφημερίδες τύπου «πολύ ανήσυχος τον τελευταίο καιρό ο Τσίπρας, πετάγονται οι φλέβες στο λαιμό του κλπ». Εάν αυτά δεν είναι σκάνδαλα, τότε ποια είναι; Είναι ο ορισμός του σκανδάλου και πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι να λογοδοτήσουν.

Και επαναλαμβάνω ότι εγώ δεν είμαι αντίθετος στις επενδύσεις. Και βέβαια πρέπει να γίνουν επενδύσεις, πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον. Αλλά να γίνουν επενδύσεις προς όφελος της χώρας και όχι των συγκεκριμένων συμφερόντων που την λυμαίνονται! Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε. Ή αυτοί, ή εμείς. Ή θα φύγουν αυτοί από την χώρα ή τα παιδιά μας θα πάνε μετανάστες. Και θέλει σύγκρουση μετωπική.

Και ο Κώστας ο Καραμανλής είχε αποφασίσει να έρθει σε ρήξη, προσπάθησε με το βασικό μέτοχο αλλά στο τέλος τους ανέχτηκε. Εδώ δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής. Ή αυτοί, ή η χώρα».


Του Χάρρυ Κλυνν

Τον ΓΑΠ που το έχετε κρυμμένο ρα παιδιά; Έμαθα ότι θα τον βγάλετε στην εξέδρα μαζί με τον Παπακωνσταντίνου δίπλα στον αρχηγό στην κεντρική ομιλία του ΠΑΣΟΚ στην πλατεία Συντάγματος!

Αντώναρος: «Να σώσουμε ότι χτίσουμε τα τελευταία 30 χρόνια»... Τί χτίσατε ρε θρασύτατοι; Γκρεμίσατε θέλεις να πεις!

ΣΚΑΪ.... Στο κανάλι των εκβιαστοοικολογονταβατζήδων οι «σάπιοι» και οι «διαλυμένοι» έχουν στήσει το εμετικό του πανηγύρι... Κακό να μην μπορείς να ελέγξεις το φόβο σου... Πολύ κακό!

Ρε Φωτη Κουβέλη, ξεκούτιανες εντελώς;

Νικολόπουλος: Κλασικό δείγμα δεξιού απολιθώματος. Υπάρχει έστω και ένας νέος άνθρωπος, ένας άνεργος, ένας χαρατσωμένος, ένας συνταξιούχος που θα ψηφίσει αυτό το πράμα;

Αφού κατόρθωσε ο Τσίπρας να ξεβρακώσει τη διαπλοκή, γιατί η μονότονη και μανιασμένη ενορχηστρωμένη πολεμική στο πρόσωπό ως ξεβράκωμα μπορεί μόνο να χαρακτηρισθεί, έχει σίγουρα εξασφαλισμένη την πρωτιά στις επαναληπτικές εκλογές.

Ο Τραγάκης θέλει, λέει, να ολοκληρώσει τη σκέψη του... Πλάκα κάνει, θέλει να ολοκληρώσει κάτι που δεν έχει.

Μιλάμε για και για πολύ «γκάου» οι Σαμαροβενιζέλοι... Έχουν τρελαθεί να διαφημίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ!

Ρε Οδυσσέα Βουδούρη, είναι ντροπή να αυτοαποκαλείσαι αριστερός και να δεξιοσέρνεσαι στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Αλαφούζο, γιατί να σε λυπηθώ εγώ αφού δε λυπάσαι τον εαυτό σου!

Και γιατί δηλαδή ο "εγέρθητου" είναι χειρότερος από τον Κεφαλογιάννη;

Ρε Κεφαλογιάννη, Δημοκρατία έχουμε ρεεεεεε.... 'Η μήπως νοστάλγησες τις εξορίες και τα μακρονήσια. Δε ντρέπεσαι ρε να λες τέτοιες φασιστοπαπαριές; Ουστ κοπρίτη... Και σε είχα σε εκτίμηση!

Ευάγγελε, εγώ ξέρω ότι τα «σάπια» τα πετάνε... Δεν τα στέλνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα να σαπιοπαπαρίζουν...

Ρε μανία, ένα «σάπιο» κόμμα να θέλει αμέτι μουχαμέτι να κυβερνήσει! Ξεσαπίστε ρε παιδιά, πρώτα και βλέπουμε.

Πέντε δημοσιογράφοι, τρεις από τους οποίους εξαιρετικά γνωστοί, τα παίρνανε κανονικά από τον προφυλακισμένο Τσοχατζόπουλο! Άρχισε να ξηλώνετε και το δημοσιογραφικό πουλόβερ κι έχουμε να δούουουουμεεε...

Συνεχίζουν και εκτίθενται ανεπανόρθωτα τα δικομματικά ανδρείκελα ΠΑΣΟΚ + ΝΔ + ΔΗΜΑΡ =168Βουλευτές!
Τον Τσίπρα τι τον θέλετε ρε παιδιά; Και για να ζητάτε την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ δε σημαίνει ξεκάθαρα ότι έχετε ήδη συμφωνήσει; Τι το θέλετε το επί πλέον αριστερό άλλοθι; Το έχετε...
Κοντός ψαλμός αλληλούια... Αναγκαστικά θα συγκυβερνήσετε, δεν έχετε την παλικαριά να πάτε σε εκλογές γιατί γνωρίζετε ότι θα συντριβείτε...

Ρε παιδιά, με Λυντζέρη και Τραγάκη βάφονται αυγά;

Εκεί στον ΣΚΑΪ έχει πέσει φυλλοξήρα... Ούτε η Λήδα Μπόλα καταλαβαίνει... Έχετε ξεφύγει ρεεε...

Τραγάκη, με έπεισες, πάω να πηδηχτώ από το παράθυρο!

Καλά ρε, εκεί στον ΣΚΑΪ δε ντρέπεστε;

Κύριε Βενιζέλο, ξεχάσατε τη «λέξη» πράκτορας... Ο λαός, όμως, τη θυμάται...

Η τραγωδία της Ελληνικής πραγματικότητας: Πολίτες που κάθονται και ακούνε τον Βενιζέλο τον άνθρωπο που κατέστρεψε το μέλλον των παιδιών τους!!!

Μετά την πτώση της Ελλάδας και την πτώση του δικομματισμού, ακολουθεί η πτώση των ΜΜΕ και η πτώση των δημοσιογράφων!

Απορώ τι επιχειρήματα θα έχει ο Μιχαλιολιάκος μετά την Κούβα του Βαρβιτσιιώτη και το παραλήρημα του Γεωργιάδη!

Οι πολιτικοί αρχηγοί κρίνονται από τον λαό, δεν κρίνονται από τους βουλευτές των αποδοκιμασμένων κομμάτων

Κύριε Βαρβιτσιώτη, για ποια ροή χρήματος μιλάτε, γι αυτήν που πάει κατ´ ευθείαν στους δανειστές;

Αν αυτή η αισχρή προπαγάνδα του ΣΚΑΪ βαφτίζεται δημοσιογραφία, τότε οι κλέφτες πολιτική δίπλα στους δημοσιογράφους είναι αγγελούδια!
Το σχέδιο των τραπεζών που θα τις βγάλει διπλά κερδισμένες

Να απασφαλίσουν τη βόμβα των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων που απειλεί να τινάξει στον αέρα τον κοινωνικό ιστό της χώρας και να προκαλέσει τσουνάμι επιπτώσεων στην ήδη χειμαζόμενη κτηματαγορά, επιχειρούν οι τράπεζες.

Η κατάσταση έχει γίνει εκρηκτική, καθώς οι επισφάλειες στα στεγαστικά δάνεια προσεγγίζουν το 15% και ξεπερνούν τα 11 δισ. ευρώ.

Περίπου 50.000 δάνεια βρίσκονται στον προθάλαμο του «κόκκινου», εμφανίζοντας καθυστέρηση από 1 έως 2 μήνες. Η σημαντική αύξηση του αριθμού των δανειοληπτών στεγαστικών δανείων, που αδυνατούν να πληρώσουν έστω και ένα ευρώ, έχει απασχολήσει, σύμφωνα με την «Ισοτιμία», το κλιμάκιο στελεχών της τρόικας, που ασχολείται με το τραπεζικό σύστημα.

Το σενάριο που επεξεργάζονται ενόψει άρσης, στο εγγύς μέλλον της απαγόρευσης κατασχέσεων 100.000 ακινήτων υπερχρεωμένων νοικοκυριών, οι οποίες για την ώρα αναστέλλονται λόγω διακοπής των πλειστηριασμών, προβλέπει:

- Τα σύσταση από τις τράπεζες εταιρειών αξιοποίησης ακινήτων, στις οποίες θα παραχωρηθούν τα κατασχεμένα ακίνητα.

-Την ενοικίαση των κατασχεμένων ή υπό κατάσχεση σπιτιών στους ιδιοκτήτες τους, ενόψει άρσης της προστασίας της πρώτης κατοικίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, ίσως και εντός του 2013.

- Η εφαρμογή του μέτρου θα αποφέρει μόνο στα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται και θα οδηγήσει σε μερική διαγραφή των δανείων αυτών.

- Οι τράπεζες, αντί να βγάζουν στο σφυρί τα ακίνητα, θα τα νοικιάζουν στους σημερινούς ιδιοκτήτες, οι οποίοι, αν είναι συνεπείς, θα μπορούν να το επαναγοράσουν σε συμβολική τιμή.

- Οι συμβάσεις ενοικίασης ανάμεσα στις εταιρείες αξιοποίησης και τους σημερινούς ιδιοκτήτες θα είναι πολυετείς, το δε ενοίκιο σημαντικά χαμηλότερο από τη δόση του δανείου που πληρώνουν, ενδεχομένως δε και από τα ενοίκια που «τρέχουν» στην αγορά σήμερα.

- Η αναμενόμενη επαναγορά του ακινήτου από τον πρώην ιδιοκτήτη και υποψήφιο ενοικιαστή, οδηγεί επί της ουσίας σε μερική διαγραφή χρεών, κατ’ αποκλειστικότητα για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανειοληπτών, αλλά και σε αναστολή των πλειστηριασμών για όσο διάστημα θα προβλέπει η ρύθμιση.

- Η εταιρεία αξιοποίησης των ακινήτων θα κρατά ένα ποσοστό από τα χρήματα των ενοικίων. Θα επιστρέφει το υπόλοιπο στην τράπεζα, ανάλογα με τη συμφωνία που έχει γίνει για το κόστος εκχώρησης του χαρτοφυλακίου των ακινήτων σ’ αυτή.

-Αν προχωρήσει το σχέδιο και η κτηματαγορά ανακάμψει, οι εταιρείες αξιοποίησης ενδεχομένως θα μπορούν να εισαχθούν στο χρηματιστήριο.


Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν επιδοθεί σε μία πρωτοφανή κούρσα στήριξης της ακυβερνησίας, προφασιζόμενοι πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η... κυβέρνηση. Βέβαια, τους διαφεύγει πως τους ενδιαφέρει μία κυβέρνηση που θα στηρίξει τις τράπεζες, τα ΜΜΕ και τα διάφορα παπαγαλοειδή, τα οποία έχουν αρχίσει να νιώθουν άδειο στο στομάχι τους και γίνονται επικίνδυνα.

Τρέχουν, λοιπόν, οι συνυπογράφοντες, οι "ναι σε όλα", για να εξασφαλίσουν μία κυβέρνηση τσίρκο, μία κυβέρνηση που θα εξασφαλίσει το "να κάνουμε την κρίση ευκαιρία", μία κυβέρνηση που θα δουλεύει τον (και όχι για τον) λαό και θα κάνει ταμείο για τους εκλεκτούς...

Γράφει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Τράγκας:
«Επί μία ώρα εκβίαζαν τον Αλέξη Τσίπρα μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο προκειμένου να υποκύψει και να αποδεχθεί τη στήριξη μιας οικουμενικής κυβέρνησης ή μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας των τριών –ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ- με ψήφο ανοχής επί των προγραμματικών δηλώσεων.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έβγαλε πάνω στο τραπέζι επιστολή του εγκάθετου της Goldman Sachs και της διεθνούς τοκογλυφίας κυρίου Λουκά Παπαδήμου, η οποία ανέφερε ότι αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση και δεν υλοποιηθούν οι περίφημες «δράσεις», τα μέτρα δηλαδή που προβλέπει το μνημόνιο, η Ελλάδα θα πτωχεύσει.
Ήταν ένα στημένο, στην κυριολεξία, σκηνικό (όπως αυτό που έχουν στήσει δύο μέρες τώρα οι τηλεοράσεις) προκειμένου να πιεστεί ο Αλέξης Τσίπρας έστω και με ψήφο ανοχής. Μάλιστα ειπώθηκε από τον κ. Σαμαρά και τον κ. Βενιζέλο ότι θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε επαναληπτικές εκλογές για κομματικούς λόγους. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε στον κ. Σαμαρά ότι αυτός επιθυμούσε διακαώς να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές εντός μάλιστα συγκεκριμένων ημερομηνιών.
Οι άφρονες των Αθηνών, όπως αντιλαμβάνεστε, οι υπηρέτες της Άνγκελα Μέρκελ, του Σόιμπλε και των τραπεζών, δεν καταλαβαίνουν ότι η υλοποίηση του μνημονίου οδηγεί την πατρίδα μας σε ανθρωπιστική κρίση,. Μια κρίση που ενδεχομένως να είναι πολύ χειρότερη από εκείνη που θα φέρει μια de jure χρεοκοπία. Τόσο ο απερχόμενος πρόεδρος της ΝΔ (ήδη έχουν αρχίσει παρασκηνιακές διεργασίες αποπομπής του) όσιο και ο νεόκοπος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δε βλέπουν ότι σαρώνονται από τα κύματα λαϊκής οργής οι «Σαμαράδες» και οι «Βενιζέλοι» στην Ισπανία, στη Πορτογαλία και σε όλες τις χώρες που υφίστανται τη γερμανική οικονομική ηγεμονία. Ο Ραχόι κλυδωνίζεται από τις διαδηλώσεις στην Ισπανία όπου η ανεργία ξεπέρασε το 25% και ο Κοέλιο αντιμετωπίζει στην Πορτογαλία τον τυφώνα της οργής των Πορτογάλων ανέργων λέγοντας το αμίμητο «δεν είναι στίγμα να είναι κάποιος άνεργος. Μπορεί να είναι και ευκαιρία για αλλαγή ζωής»! Τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις το επόμενο διάστημα.
Όπως μου είπε πριν από λίγο ο Πάνος Καμμένος δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αθετήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες και τις δηλώσεις του ότι «ούτε νεκρός δε συνεργάζεται με Σαμαρά και Βενιζέλο». Επιμένει ότι πρέπει να κρατικοποιηθεί η Τράπεζα της Ελλάδος που έχει διαπράξει κακουργήματα. Σε ο,τι αφορά Στην καταγγελία του μνημονίου είναι στο πλευρό του Τσίπρα. Πιστεύει και ο Πάνος Καμμένος ότι με την υλοποίηση του μνημονίου θα μπούμε σε μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική κρίση.
Θα σας ενημερώνω συνεχώς….»

Ραγδαίες οι εξελίξεις στην πολιτική σκηνή της χώρας και όλοι μιλάνε πίσω από κλειστές πόρτες προφασιζόμενοι την διάσωση της χώρας και του λαού. Μάλιστα, μιλώντας στην κοινοβουλευτική του ομάδα ο Βαγγέλης Βενιζέλος, δεν δίστασε να αναφερθεί σε απόπειρες αποφυγής της έσχατης εξαθλίωσης του λαού (ποιος οδήγησε σε αυτήν, φυσικά δεν είπε, αφού θα έπρεπε να ομολογήσει έγκλημα κατά της χώρας, στο οποίο συνήργησε και ο ίδιος).

Κι ενώ η χώρα παραμένει ακυβέρνητη, ο Αλέξης Τσίπρας φέρεται (και φαίνεται) ως ο κύριος υπεύθυνος (ή εξιλαστήριο θύμα;) για όλα όσα μέλλει να συμβούν (όλοι οι αρχηγοί αναφέρονται σε αυτά, αλλά κανείς δεν τα κατονομάζει…!). Τι συνέβη και φτάσαμε στο σημείο αυτό; Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει να μην κυβερνήσει (μην ξεχνάμε πως του έχουν προσφέρει φαρδιά – πλατιά την συναίνεσή τους σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…!) και να εφαρμόσει τα όσα προεκλογικά υπόσχονταν πως θα εφαρμόσει; Είναι ηλίθιος ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα όσα έχουν μέχρι στιγμής γίνει, ο Τσίπρας δεν θέλει να κυβερνήσει, επειδή δεν πρέπει κι επειδή δεν μπορεί!!! Μάλιστα, η δήλωσή του πως «ψάχνουν να βρούνε έναν αριστερό Καρατζαφέρη», είναι ενδεικτική για τις προθέσεις του νεαρού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί όμως δεν πρέπει να κυβερνήσει ο Τσίπρας; Η απάντηση βρίσκεται στα όσα έχουν υπογράψει και δεσμευτεί να εφαρμόσουν οι συγκυβερνώντες Σαμαράς και Βενιζέλος. Τα επερχόμενα πάρα πολύ σκληρά έως απάνθρωπα μέτρα, αποτελούν κομβικό σημείο για την πολιτική (κοινωνική και οικονομική) του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αρνούμενος την συγκυβέρνηση με Βενιζέλο και Σαμαρά ουσιαστικά αρνήθηκε να «καπελωθεί» με μία σειρά μέτρων με τα οποία διαφωνεί οριζοντίως και καθέτως. Αν και στη συνέχεια στρογγύλεψε τις θέσεις του μιλώντας για επαναδιαπραγμάτευση και όχι για ακύρωση του μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας κατανόησε το μεγάλο παιχνίδι που παίχθηκε από τα κόμματα της εξουσίας εις βάρος της ευρύτερης αριστεράς, στην οποία θέλησαν πολύ πρόθυμα να μεταβιβάσουν τις προσωπικές (και εγκληματικές για την χώρα) τους ευθύνες. Η άρνηση αυτή, όμως, έφερε την κλιμάκωση στις πιέσεις, εμφανίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα κενό πολιτικής και ουσιαστικού περιεχομένου, ανίκανου να συμβάλει στο γενικότερο «καλό».

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θέλει να καταγγείλει μονομερώς το μνημόνιο αλλά σκοπεύει στο να συστήσει επιτροπή εξέτασης του χρέους. Ποιό είναι και πως δημιουργήθηκε με ταυτόχρονη παύση των πληρωμών. Διαδικασία απολύτως νόμιμη και προβλεπόμενη από τον ΟΗΕ. Αν αποκαλυφθεί ότι μέρος του χρέους έγινε με μίζες, εκβιασμούς για αγορά οπλικών συστημάτων κλπ, αυτό θεωρείται επαχθές και διαγράφεται νόμιμα. Δεν θεωρείται άρνηση πληρωμών. Και φυσικά, Σαμαράς και Βενιζέλος ούτε να ακούσουν για αυτό δεν θέλουν. Γιατί μέσα από την συγκεκριμένη διαδικασία θα βγουν τα ονόματα για το ποιοί επαιρναν τις μίζες και βέβαια θα πρέπει και να τιμωρηθούν.
Και, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να συγκυβερνήσουν οι κομπιναδόροι με τα θύματα για δήθεν ειδικό σκοπό. Άρα η πρόταση για συγκυβέρνηση ήταν απλώς η πρώτη γεύση για το «κύριο πιάτο» (που έρχεται κατά παραγγελία), δηλαδή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ…

Όμως, ο Αλέξης Τσίπρας γνώριζε και γνωρίζει πως οι πιέσεις αυτές οδηγούν σε «ακυβερνησία» (η οποία και θα του χρεωθεί) έναντι πολύ σημαντικής περιόδου για την χώρα. Γνωρίζει, επίσης, πως θα υπάρξει δεύτερος γύρος εκλογών, στον οποίο (εκτός απροόπτου) θα βρεθεί με πολύ υψηλά ποσοστά και με την ευθύνη να εφαρμόσει αυτά ακριβώς που υποσχέθηκε. Εάν τα εφαρμόσει, θα καταρρεύσει σαν κυβέρνηση μέσα σε 2 μήνες (και μαζί του θα καταρρεύσει γενικά η αριστερά), ενώ εάν αποφασίσει να αμφισβητήσει το μνημόνιο, θα ξεκινήσει ένας κύκλος τεράστιων πιέσεων (οικονομικού και όχι μόνο) περιεχομένου από το εξωτερικό. Αυτό θα καταστήσει σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε εισαγωγή προϊόντων στην χώρα, γεγονός που θα εκτινάξει στα ύψη τις τιμές των αγαθών (και με σχεδόν μηδενική δυνατότητα αντικατάστασής τους) στα ράφια των σούπερ μάρκετς.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο (ως στόχο που προσπάθησε να αποφύγει το ΠΑΣΟΚ για να σώσει την χώρα!!!) αναφέρθηκε και ο κ. Βενιζέλος μιλώντας στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Αυτή ακριβώς η εξέλιξη, θα σημάνει επίσης την κατάρρευση, για πολλές δεκαετίες, τόσο του ίδιου του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ευρύτερης αριστεράς (ο στόχος του συστήματος είναι η αριστερά, αφού με αυτήν (και όχι μόνο) μπορεί να τα "βρει" καλύτερα ο Πούτιν και η ανερχόμενη Ρωσία, η οποία θέλει να διαδραματίσει κάποιον ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο).
Έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει πως δεν πρέπει να κυβερνήσει, αφού παίζει με «σημαδεμένη τράπουλα σε στημένο τραπέζι», απέναντι σε αδίστακτους και απολύτως ένοχους πολιτικούς, οι οποίοι με τις υπογραφές τους έφεραν την χώρα στο απόλυτο (φαινομενικά) αδιέξοδο. Γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ πως είτε συγκυβερνήσει, είτε κυβερνήσει, θα χρεωθεί όλα εκείνα που οι προηγούμενοι πολιτικοί και πολιτικές «εξασφάλισαν» δια υπογραφών εις βάρος της Ελλάδας. Ίσως, μάλιστα, οι δηλώσεις Στρατούλη να ήταν σκόπιμες, προκειμένου να υπάρξει κάποιο «ξεφούσκωμα», αφού η εφαρμογή της πολιτικής φάνηκε πως είναι πολύ δυσκολότερη από την θεωρητική προσέγγιση της κατάστασης της χώρας (το «στρογγύλεμα» των απόψεων του ΣΥΡΙΖΑ, περί «επαναδιαπραγμάτευσης», αποδεικνύει πως τελικά, αποφασίστηκε μία μικρή υποχώρηση, προκειμένου να αποφευχθεί η πλήρης έκθεση σε κινδύνους πολύ δύσκολα διαχειρίσιμους, λόγω των διεθνών πιέσεων).

Γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει ο Αλέξης Τσίπρας; Η απάντηση βρίσκεται στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ πέραν της οικονομίας, και πέραν της αποφυγής οποιασδήποτε συνενοχής στο έγκλημα, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να κυβερνήσουν, λόγω της μεγάλης τους απόστασης (ηθικής, θεσμικής και προγραμματικής) από θεσμικούς φορείς όπως είναι η Αστυνομία και ο Στρατός. Βέβαια, και το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άμεσης εφαρμογής και δεν μπορεί να στηρίξει επί της ουσίας την αμυντική και εξωτερική πολιτική, με δεδομένες τις πιέσεις (πέρα από το οικονομικό, κυρίως στο εθνικό επίπεδο) που πρόκειται να ασκηθούν σε μία κυβέρνηση Τσίπρα.
Πώς μπορεί να καθοδηγήσει σε ένα θερμό επεισόδιο τον Ελληνικό Στρατό ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν δεν πιστεύει στις θέσεις του και στους λόγους ύπαρξής του;
Πώς μπορεί όμως να ασκήσει εθνική εξωτερική πολιτική, όταν είναι υπέρ του ονόματος «Μακεδονία» για τα Σκόπια;
Πώς μπορεί να αμυνθεί των Ελληνικών δικαιωμάτων ο Αλέξης Τσίπρας, όταν έχει συνεργασθεί εκλογικά (εκλέγοντας ως βουλευτή στην Ξάνθη έναν τουρκόφρονα προωθούμενο από την Άγκυρα) με το τουρκικό προξενείο και τους Γρίζους Λύκους της Θράκης και είναι υπέρ των δικαιωμάτων των «τούρκων» της Ελλάδας;
Βέβαια, είναι και το θέμα της λαθρομετανάστευσης, στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει σαφή θέση και ούτε λίγο ούτε πολύ είναι υπέρ της έλευσης στην Ελλάδα του κάθε ανά τον πλανήτη κατατρεγμένου, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τους πολίτες της χώρας, οι οποίοι μειώνουν τις οικονομικές τους απολαβές και λόγω αρνητικού ανταγωνισμού των λαθρομεταναστών, αλλά ταυτόχρονα μειώνουν το βιοτικό τους επίπεδο και λόγω της αύξησης της εγκληματικότητας, της οποίας γίνονται αναπόφευκτα θύματα.

Είναι απολύτως σαφές πως η άσκηση κυβερνητικών καθηκόντων από τον ΣΥΡΙΖΑ μάλλον θα δημιουργήσει πολλά περισσότερα προβλήματα από εκείνα που ίσως μπορέσει να αντιμετωπίσει. Η Ελλάδα δεν μπορεί να βρεθεί με απώλεια εθνικού εδάφους, επειδή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν αντιμέτωπα με πολιτικές που μέχρι και σήμερα υποστηρίζουν και οι οποίες θέλουν να «μοιράζουν» την Ελληνική γη και όχι να την υπερασπίζονται με κάθε τρόπο και κάθε μέσο. Βλέπετε, άλλο για τον ΣΥΡΙΖΑ ο ακτιβισμός, οι πορείες και οι διαμαρτυρίες και άλλο η άσκηση διακυβέρνησης, η οποία οδηγεί το κόμμα (ίσως και την χώρα) με απόλυτη βεβαιότητα στο κενό.

Σε αυτό το αδιέξοδο βρέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στους πρώην συγκυβερνώντες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι γνώριζαν πολύ καλά πως με τις πιέσεις τους για κυβέρνηση Τσίπρα οδηγούν σε ακυβερνησία και σε εκλογές, αλλά στην πραγματικότητα κερδίζουν χρόνο άσκησης πίεσης και "με τον Τσίπρα στο τιμόνι" δεν θα κατηγορηθούν πως εφάρμοσαν με δική τους ευθύνη (ή συνευθύνη) οποιοδήποτε εγκληματικό (και ήδη προαποφασισθέν και προ-υπογεγραμμένο) μέτρο κατά των Ελλήνων πολιτών. Ίσως, μάλιστα, επιδιώκουν και την ψήφιση του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού, ευχόμενοι έτσι, μέσω της ψήφου του Ελληνικού λαού, να «ξεκαθαρίσουν» οριστικά με την ευρύτερη Αριστερά στην Ελλάδα, για τις επόμενες δεκαετίες.

Αυτοί ήταν και οι λόγοι για τους οποίους είχαμε γράψει πως «το πείραμα Τσίπρα ήδη απέτυχε». Από τη στιγμή που μπήκε σε διαδικασία συζητήσεων, ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη εκτεθεί και μάλλον ανεπανόρθωτα. Επιπλέον, έδινε πολύτιμο χρόνο να οργανωθούν οι συνένοχοι συγκυβερνώντες και άθελά του εξέθετε την σαφή εντολή των πολιτών και την μετέτρεπε σε προϊόν πολιτικής συνδιαλλαγής.
Το «πείραμα» έγινε από τον Ελληνικό λαό και δυστυχώς –σύμφωνα με τις εξελίξεις- απέτυχε (θα μπορούσε σήμερα να δεχθεί να κυβερνήσει, θέτοντας ως όρο την άμεση προφυλάκιση και δήμευση περιουσιών όλων των εμπλεκομένων της εισόδου του ΔΝΤ στην Ελλάδα και μετέπειτα αποφάσεων και υπογραφών που οδήγησαν στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας). Ίσως, στο επόμενο ραντεβού με την κάλπη, οι Έλληνες θα πρέπει να φανούν εξυπνότεροι, προσανατολιζόμενοι σε ένα περισσότερο ολοκληρωμένο «πολιτικό πακέτο», το οποίο θα δύναται να αντιμετωπίσει ορθολογικά και αποφασιστικά πέρα από τα οικονομικά δεδομένα και τα εθνικά προβλήματα – κινδύνους. Ο κλαυσίγελος των παρελθουσών πολιτικών σχημάτων – κομμάτων (και νυν αποκομμάτων) δεν πρέπει να επαναληφθεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στόχος των «φίλων», «εταίρων» και «συμμάχων», είναι ο προσφάτως αναγνωρισθείς ως υπαρκτός πλούτος της Ελλάδας, τον οποίο θέλουν και να αποκτήσουν με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο… και αν χρειαστεί και με την «αιμορραγία» της χώρας από κάποιο «γειτονικό μαντρόσκυλο» ή με την μορφή κάποιας «Ελληνικής Άνοιξης» από κάποιο πρόθυμο νεοεισαχθέν εσωτερικό ετοιμοπόλεμο μέτωπο…


ΥΓ: Το δυστύχημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι πως το «σύστημα» θα τον σπρώξει για να κυβερνήσει. Και θα το κάνει, για να τον καταστρέψει… H προτασσόμενη "αδιαλλαξία" είναι το πρώτο "βήμα"...
Καλό θα είναι να θυμόμαστε πως το σύστημα γνωρίζει πολύ καλά πως όσο θα καθυβρίζει τον Τσίπρα, τόσο θα τον ενισχύει στην κάλπη. Εκτός και αν όλοι εμείς, αποφασίσουμε να ξαφνιάσουμε το "σύστημα" με μία άλλη επιλογή... αν και θα προσπαθήσουν να "κάψουν" (με την βοήθεια των παπαγάλων και άλλων πτηνών) οποιαδήποτε -προς όφελος των πολιτών- επιλογή υπάρχει ή θα τολμήσει να υπάρξει... Δεν πρόκειται να αφήσουν τίποτε στην τύχη, αφού παίζουν τα κεφάλια τους και το γνωρίζουν πολύ καλά...
Τέλος, να σημειώσουμε πως οι "υπηρεσιακές κυβερνήσεις" (που μόνο στην υπηρεσία του Συντάγματος δεν είναι) κάνουν καλά τη δουλειά τ0υς και ξεπουλάνε μαρίνες, λιμάνια, εταιρείες ύδρευσης, αλλά και μοιράζουν λεφτά στις τράπεζες...

…κουνώντας μπροστά στα μάτια των Ελλήνων ψηφοφόρων το σκιάχτρο της δραχμής!

Βρετανικό ιστολόγιο Τhe Slog
13 Μαΐου 2012

Αρκετές αθηναϊκές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες ανάρτησαν σήμερα το πρωί δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο η "κόζα τροϊκα-νόστρα" ΕΕ - ΔΝΤ είναι πρόθυμη να κάνει έξι συμβιβαστικές αλλαγές στο μνημόνιο που υπέγραψε με την Ελλάδα... αν από τις διαβουλεύσεις μεταξύ των κομμάτων προκύψει μνημονιακή κυβέρνηση.

Δηλαδή, είναι σαν να λέμε ότι η Αμερικανίδα υπ. Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, ανακοίνωσε ότι υπόσχεται στην Κίνα να αλλάξει σχέδια και να μην ρίξει πυρηνικά πάνω της, αν το καθεστώς του Πεκίνου δεχθεί να αυξήσει την αξία του κινεζικού νομίσματος κατά 25%. Ή ότι η Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο ότι θα πληρώσει 8 εκατ. ευρώ μετρητά σε οποιονδήποτε Γάλλο ψηφοφόρο δεχτεί να δολοφονήσει τον Φρανσουά Ολάντ. Ή ότι ο Χέρμαν βαν Ρομπάι δήλωσε σε ομιλία μπροστά σε ακροατήριο στις Βρυξέλλες, ότι κάθε χώρα της ΕΕ έχει το αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα να λέει "ναι" σε όλα όσα αυτός προτείνει, όσο συχνά θέλει! Πάμε καλά;

Η ποικιλία με τα καλούδια της τρόικας, που σκοπό έχει να δελεαστούν οι Έλληνες και να ψηφίσουν όσους δωσιλογικούς συμβιβασμούς έκανε το ΠΑΣΟΚ, περιέχει ένα λαχταριστό έδεσμα στη μέση του πιάτου: την παράταση τουλάχιστον κατά ένα έτος (έως το τέλος του 2015) της προθεσμίας για τη μείωση των ελλειμμάτων.

Επίσης διατεθειμένη δηλώνει η τρόϊκα να διατηρήσει την ισχύ των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, να ανασχέσει τις μειώσεις ορισμένων συντάξεων ή και να αποκαταστήσει πλήρως τις συντάξεις σε κάποιες περιπτώσεις, ώστε να επιστρέψουν στα προηγούμενα επίπεδα. Α! Και να μειώσει το μέσο φορολογικό βάρος για τους μισθωτούς.

Το σημείο απελπισίας στο οποίο βρίσκεται το Βρυξελλοβερολίνο δεν κρύβεται πλέον. Πληροφορηθήκαμε ότι ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ ασκεί αφόρητες πιέσεις στην Κομισιόν να κλείσει μια κάποια συμφωνία και να επιτευχθεί το "σωστό" αποτέλεσμα. Γιατί ο Ντράγκι δεν φοβάται μόνο τον τεράστιο απλήρωτο λογαριασμό που θα φορτωθεί αν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, αλλά και την πιθανότητα η συνακόλουθη αντίδραση της αγοράς να στείλει την Ισπανία απότομα στα βράχια... Το ίδιο και το νόμισμα-φετίχ.

Όσο για τον γλοιώδη και πάντα πρόθυμο Μπενύτο, αυτός τσιγκλάει συνεχώς τις Βρυξέλλες να τον βοηθήσουν να πάρει πίσω έστω κάποιες από τις ψήφους που έχασε.

Επτά κόμματα συναντιώνται σήμερα με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε μια έσχατη προσπάθεια να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Όπως όλοι αναμέναμε, ο προβλέψιμος Βενιζέλος έριξε χθες όλο το φταίξιμο για το αδιέξοδο της ακυβερνησίας στην άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχει σε κυβερνητικό σχήμα με τα μνημονιακά κόμματα, αλλά οι νέες μυστικές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι χάνει τον χρόνο του. Αν μη τι άλλο, η αντιμνημονιακή ψήφος δείχνει να σταθεροποιείται αντί να παραπαίει.

Το αλαλούμ στην όλη υπόθεση - και αυτό που πρέπει να κατανοήσουν οι Έλληνες ψηφοφόροι - είναι ότι θα χάσουν την αξιοπιστία τους, αν συνεχίσουν να λένε στις εταιρείες δημοσκοπήσεων ότι θέλουν και να πετάξουν έξω την τρόικα και να παραμείνουν στην ευρωζώνη.

Φιλόδοξα και τα δύο σχέδια, δεν λέω, αλλά είναι σαν να λέμε: "Σε απεχθάνομαι όπως ο διάολος το λιβάνι, αλλά θέλω να μείνουμε φίλοι για πάντα"!





Γράφει ο Προκόπης Κωφός
Τμήμα Χημείας

- Αφού εκβίασαν, απείλησαν, είπαν ψέματα, έθεσαν πλαστά διλήμματα, έσπειραν αυταπάτες, έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο για να αρπάξουν την ψήφο του λαού.
- Αφού με έναν κατεξοχήν αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο άφησαν χωρίς εκπροσώπους στο κοινοβούλιο το 19,03 % των ψηφοφόρων και πήραν το μπόνους των 50 εδρών.
- Αφού πολλοί δεν πήγαν να ψηφίσουν είτε από αδιαφορία είτε για να τους τιμωρήσουν μ’ αυτό τον τρόπο είτε γιατί υπολόγισαν τα έξοδα.
- Αφού με όλα αυτά αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά πως η δημοκρατία τους είναι
ψευδεπίγραφη.
- Αφού έπαιξαν το θέατρο των διερευνητικών εντολών, όταν και ο πιο αδαής θα μπορούσε να μετρήσει από την αρχή τις έδρες και να δει πως ούτε κυβέρνηση της «αριστεράς» θα μπορούσε να γίνει ούτε κάποια άλλη «μνημονιακή».
- Αφού παρόλα αυτά ο λαός απέρριψε το δικομματισμό και τους αναγκάζει να αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό.

- Τώρα ετοιμάζουν την προσαρμογή του πολιτικού σκηνικού στο εκλογικό αυτό αποτέλεσμα για να προωθήσουν την ήδη αποφασισμένη πολιτική τους, ανανεώνοντας τα εκβιαστικά και πλαστά διλήμματά τους για ευρώ ή δραχμή, δεξιά ή αριστερά, μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, Ευρώπη ή εξαθλίωση.

- Μέχρι τώρα η εξουσία των μονοπωλίων ασκούνταν μέσω του δικομματισμού. Τώρα, μετά την απόρριψή του, αλλάζουν πολιτικό σκηνικό και η εξουσία των μονοπωλίων θα ασκείται μέσω της συμμετοχής της «αριστεράς» σε όποια κυβέρνηση θα τους βολέψει, είτε άμεσα είτε το πιθανότερο μετά τις επαναληπτικές εκλογές. Ήδη το μνημόνιο προβλέπει πολύ προωθημένα μέτρα για να σαρωθούν τα πάντα στο επόμενο χρονικό διάστημα. Θα προσφέρουν λοιπόν μια «προίκα» στο νέο πολιτικό σκηνικό για να έχουν να λένε και οι «αριστεροί» πως κατάφεραν κι αυτοί κάτι, ίσως να είχαν γίνει ήδη οι σχετικές προβλέψεις για την «προίκα» αυτή, και θα συνεχίσουν ανενόχλητοι τη διαδρομή για την επίτευξη των σχεδίων τους για «ανάπτυξη» και «ανταγωνιστικότητα» που έχει σαν ορίζοντα τους μισθούς της Βουλγαρίας και την εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού! Η συμφωνία για το σχηματισμό της κυβέρνησης συνεργασίας θα έχει όπως δείχνουν τα πράγματα την πρωτοφανή πρωτοτυπία να περιλαμβάνει κυρίως τι δεν θα κάνει η κυβέρνηση αυτή, ποια μέτρα του μνημονίου δεν θα εφαρμόσει, την «προίκα», και όχι τι θα κάνει! Στην πορεία φυσικά η κυβέρνηση του νέου πολιτικού σκηνικού δεν θα κάνει παρά αυτό που έκαναν πάντα όλες οι κυβερνήσεις, να υπηρετούν αυτό που προβάλει σαν αναγκαιότητα στον καπιταλισμό, τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των μονοπωλίων, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση την πολιτική του μνημονίου!

- Πρέπει να μπούμε σ’ αυτό το δρόμο προς την εξαθλίωση, πρέπει να συμβούν αυτά που προωθούν πανευρωπαϊκά, και σε μας μέσω του μνημονίου, για να καταλάβουμε πως η ανατροπή αυτής της πολιτικής μπορεί να γίνει μόνο με τους αγώνες του λαού και όχι μέσω μιας παρωδίας εκλογών και της ψεύτικης και ψευδεπίγραφης αστικής «δημοκρατίας»;

Δημοσιεύτηκε στο «διάλογο του ΔΕΠ» του ΑΠΘ στις 13 Μαϊου 2012.
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Συγκλονιστικά ήταν τα αποτελέσματα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών της περασμένης Κυριακής. Κονιορτοποίησαν κυριολεκτικά το επί τεσσαρακονταετία κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης. Κατακρήμνισαν στα πολιτικά Τάρταρα άπαξ διά παντός τον δικομματισμό ΠΑΣΟΚ και ΝΔ: Από 5.300.000 ψήφους που είχαν πάρει συνολικά τα δύο κόμματα-πυλώνες του συστήματος μόλις προ δυόμισι ετών, στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009, έχασαν τα... 3.300.000 ψήφους και τους απέμειναν μόνο 2.000.000! Το ποσοστό τους αθροιστικά από το 77,4% καταποντίστηκε στο 32%! Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ σημείωσαν τα χειρότερα ποσοστά της ιστορίας τους: στο 13,18% το ΠΑΣΟΚ και στο 18,85% η ΝΔ. Ο δικομματισμός τελείωσε οριστικά και αμετάκλητα έπειτα από αυτό το αποτέλεσμα.

Το μνημόνιο διέλυσε τον δικομματισμό στην Ελλάδα. Κατά εκατομμύρια εγκατέλειψαν οι ψηφοφόροι τα δύο μνημονιακά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Από τα 3.300.000 ψηφοφόρους που έχασαν, τα 3.000.000 μετακινήθηκαν στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο! Πρόκειται πραγματικά για πολιτική κοσμογονία.

Σάρωσαν τα αντιμνημονιακά κόμματα - ιδίως ο ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο της Αριστεράς και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες του Πάνου Καμμένου στον χώρο της Δεξιάς, που είχαν κάνει σημαία τους την πάλη κατά του μνημονίου. Πάνω από το 60% των Ελλήνων ψήφισαν αντιμνημονιακά, λέγοντας έτσι και με την ψήφο τους «Οχι» στην ασκούμενη μέχρι τώρα πολιτική από τις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου. Το «Οχι στο μνημόνιο» είναι το αδιαμφισβήτητο μήνυμα αυτών των εκλογών. Αδύνατον να σχηματισθεί σταθερή ή έστω βιώσιμη κυβέρνηση, αν η πολιτική της δεν λαμβάνει ουσιωδώς υπόψη της αυτή τη σφοδρότατη επιθυμία που μόλις εξέφρασε ο ελληνικός λαός.

Πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει στις εκλογές του Ιουνίου και μάλιστα με πολύ αυξημένο ποσοστό, αν τελικά οδηγηθούμε στις κάλπες. Δεν πηγάζει η βεβαιότητα αυτή μόνο από το ισχυρότατο ανοδικό ρεύμα του. Εδράζεται και στην αβάσιμα πλέον αλαζονική στάση των αρχηγών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στις ελάχιστες ημέρες που κύλησαν μετά τις εκλογές. Ούτε ο Αντώνης Σαμαράς ούτε ο Ευάγγελος Βενιζέλος έδειξαν να συνειδητοποιούν πως μετά την εκλογική συντριβή των κομμάτων τους είναι αδύνατον πλέον να υπαγορεύουν όρους. Αρχηγός κόμματος του 13% ή του 19% είναι φαιδρό να μιλάει σαν να ήταν πρωθυπουργός.

Εντυπωσιακή αδιαφορία επέδειξαν οι δύο αρχηγοί για τη λαϊκή ετυμηγορία. Ούτε μία λέξη δεν είπαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος για το ότι ο λαός ψήφισε συντριπτικά κατά του μνημονίου. Ούτε καν μία υποκριτική υπόσχεση δεν έδωσαν ότι έλαβαν το μήνυμα των εκλογών και ότι θα προσαρμόσουν την πολιτική τους κατά τι στις αντιμνημονιακές απαιτήσεις του εκλογικού Σώματος. Καμιά αυτοκριτική για την πολιτική που ακολούθησαν και η οποία απορρίφθηκε τόσο πανηγυρικά από τους ψηφοφόρους. Με τέτοια γραμμή, νέα μείωση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ περιμένει τα δύο κόμματα τον άλλο μήνα, αν γίνουν πάλι εκλογές, όπως όλα δείχνουν αυτή τη στιγμή.

Ανατροπή, όχι «σταθερότητα» επιθυμούν οι Ελληνες. Ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου που ρημάζει οικονομικά τον λαό και τη χώρα. Σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν επιθυμεί ο λαός μας μια σταθερή μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που θα συνεχίσει την ίδια ολέθρια πολιτική. Αν ήθελε κάτι τέτοιο θα ψήφιζε βεβαίως Σαμαρά και Βενιζέλο, τους οποίους «μαύρισε» με πρωτοφανές μένος και τους αφαίρεσε κάθε πολιτικό κύρος που είχαν πριν από τις εκλογές. Κυβερνητική σταθερότητα βεβαίως και επιθυμούν οι πολίτες, αλλά με κυβέρνηση που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εκατομμυρίων Ελλήνων.

Κρίσιμες, αλλά μεταβατικές και πάλι θα είναι και οι εκλογές του Ιουνίου. Θα παγιώσουν το τέλος του δικομματισμού ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Θα στείλουν πιθανότατα σπίτι τους κάποιους πολιτικούς αρχηγούς. Μετά τις εκλογές αυτές, όμως, θα αρχίσουν οι ριζικές ανακατατάξεις τόσο στον κεντροαριστερό χώρο όσο και στον κεντροδεξιό. Μετά τις εκλογές θα αναδυθούν τα διάδοχα πολιτικά σχήματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Εχουμε να δούμε πολλά, πάρα πολλά.
Η κρίση πλήττει την προσωπική μας ζωή…

Δεν παίρνουν μόνο λιγότερα χρήματα αλλά δουλεύουν και περισσότερο οι Έλληνες εργαζόμενοι, όπως φαίνεται και από τη νέα παγκόσμια έρευνα της Regus στο πλαίσιο του Δείκτη ισορροπίας επαγγελματικής-προσωπικής ζωής.

Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή των Ελλήνων εργαζομένων που εκτός από την αβεβαιότητα στην καθημερινή τους ζωή, έχουν επωμιστεί τη διαχείριση επιπλέον καθηκόντων, τα οποία ανέλαβαν λόγω της οικονομικής συγκυρίας με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η σχέση προσωπικής – επαγγελματικής ζωής.
Ο Δείκτης στην Ελλάδα κινείται κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο και συγκεκριμένα διαμορφώνεται στις 38 μονάδες χαμηλότερα (στις 86 μονάδες) από τον παγκόσμιο μέσο όρο των 124 μονάδων. Μάλιστα, σταθμίζει επιμέρους δείκτες εργασιακής ικανοποίησης και απόψεις των ερωτηθέντων σχετικά με τη γενική ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της προσωπικής τους ζωής με πραγματικά, πρακτικά δεδομένα, όπως οι ώρες εργασίας και μετακίνησης προς και από την εργασία.

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα, η ζωή των Ελλήνων εργαζόμενων έχει χειροτερέψει κατά πολύ από το 2010 καθώς, όπως προκύπτει από τα στοιχεία για την Ελλάδα, το 74% των εργαζομένων απασχολούνται περισσότερες ώρες από ότι το 2010, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο παγκόσμιο μέσο όρο που ανέρχεται σε 59%.

Επίσης, το 82% των εργαζομένων αναφέρουν ότι εν μέσω της κρίσης ανέλαβαν επιπλέον καθήκοντα, τα οποία δεν ανατέθηκαν αργότερα σε κάποιο νέο μέλος του προσωπικού.

Θετικό στοιχείο, σύμφωνα με αναλυτές της Regus, συνιστά η δήλωση από σχεδόν τα δύο πέμπτα (ή ποσοστό 39%) των ερωτηθέντων ότι οι επιχειρήσεις προσπαθούν να μειώσουν τους χρόνους μετακίνησής τους, αναγνωρίζοντας την αρνητική επίδραση που μπορούν να έχουν στην παραγωγικότητά τους οι μεγάλες διαδρομές από και προς το γραφείο.

Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 16.000 επαγγελματίες από περισσότερες από 80 χώρες, δείχνει ότι σε παγκόσμιο επίπεδο οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν περισσότερο την εργασία και γίνονται πιο παραγωγικοί χάρη στην αρμονία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Να τους χαίρεσαι Αλἐξη… Θα σε αφήσουμε να προχωρήσεις μόνος!!!

Η εφημερίδα ΕΠΟΧΗ (επίσημο όργανο της ΑΚΟΑ, ο οποίος αποτελεί έναν από τους πολιτικούς βραχίονες ΣΥΝ),μας ενημερώνει με δημοσίευμά της πως στα Σκόπια “θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση και διαδήλωση “αντιεθνικιστικών και αντιμιλιταρικών κινημάτων από Ελλάδα και Μακεδονία”! Μεταξύ των συμμετεχόντων από Ελλάδα θα είναι και η νεολαία του Συνασπισμού..

Συγκεκριμένα το δημοσίευμα-μεταξύ άλλων- αναφέρει:

“Οργανώσεις από την Ελλάδα και τη Δημοκρατία της Μακεδονίας πραγματοποιούν πολιτική εκδήλωση και στη συνέχεια διαδήλωση στο κέντρο των Σκοπίων, το Σάββατο 17 Μαΐου.
Το κεντρικό σύνθημα αυτής της αντιεθνικιστικής αντιμιλιταριστικής πρωτοβουλίας είναι “ΒΕΤΟ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΣΤΟ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ”..Συμμετέχουν η Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία,ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, μέλη της πρώην Αντιπολεμικής Αντιεθνικιστικής Συσπείρωσης, η Νεολαία Συνασπισμού, η ΟΚΔΕ (Σπάρτακος), η πολιτική οργάνωση Κόκκινο, η ομάδα Αυτονομία ή Βαρβαρότητα, καθώς και ανένταχτοι/ες πολίτες εναντίον του εθνικισμού από την Ελλάδα και οι οργανώσεις από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας Δράση για την Ειρήνη, Ένωση Πολιτών για τη Δημοκρατία, την Ειρήνη και την Ανοχή – AURORA και “Δεν Πίνουμε Πετρέλαιο” -

Πρωτοβουλία για την απόσυρση των μακεδονικών στρατευμάτων από το Ιράκ πραγματοποιούμε από κοινού ανοιχτή πολιτική εκδήλωση στα Σκόπια με το εξής μήνυμα προς τους δύο λαούς: Εμείς, στην Ελλάδα, δεν επιτρέπουμε στην ελληνική κυβέρνηση να “βαφτίσει” τη γειτονική χώρα. Και εμείς, στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, δεν επιτρέπουμε στη μακεδονική κυβέρνηση με πρόσχημα το όνομα να οικοδομεί το δικό της εθνικιστικό οικοδόμημα.

Πηγή