Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Αυγ 2014

"Είσαι διεφθαρμένος πολιτικός; Θα δούμε πότε και τι θα κάνουμε με την περίπτωσή σου..."

Με εντολή Σαμαρά, σε ισόβια θα καταδικάζεται όποιος πολίτης θα τολμά να έχει άποψη για την ποιότητα της δημοκρατίας....

Με εντολή Σαμαρά, θα δικάζεται και θα φυλακίζεται όποιος πολίτης θα τολμά να ασκεί κριτική στην ασκούμενη πολιτική, αποτυχημένων πολιτικών, που έχουν αποδεδειγμένα καταστρέψει τη χώρα...

Με εντολή Σαμαρά, θα φυλακίζεται πάραυτα με 10 χρόνια, όποιος πολίτης θα τολμά να καταθέτει διαδικτυακά την άποψή μου, για τον βιασμό του Συντάγματος, για την καταπάτηση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων...

Με εντολή Σαμαρά, απαγορεύεται στους Έλληνες να έχουν άποψη όταν θα διαπιστώνουν και θα ομολογούν δημόσια πως η χώρα καταστρέφεται δια χειρός Σαμαρά, Βενιζέλου και των υπόλοιπων πρόθυμων μνημονιακών μαριονετών του πολιτικού τσίρκου που έχει μετατρέψει τη χώρα σε χώρο...

Με εντολή Σαμαρά, όποιος πολίτης τολμήσει να προσβάλει το πολίτευμα (μήπως θα έπρεπε να διευκρινήσει επαρκώς ο "πρωθυπουργός" ποιό ακριβώς είναι το σημερινό "πολίτευμα" της Ελλάδας;) θα οδηγείται στην φυλακή για να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του, ως επικίνδυνος... (για το πολίτευμα ή για τους πολιτικούς;)...

Με εντολή Σαμαρά, οι πολίτες απαγορεύεται να ασχολούνται με την πολιτική και το πολίτευμα, αφού υπάρχουν ήδη Σαμαράδες και Βενιζέλοι για να "ασχοληθούν" μαζί της επαρκώς, με την βοήθεια εντολών που έρχονται από το εξωτερικό...

Με εντολή Σαμαρά, το πολίτευμα μετατρέπεται σε Σαμαροκρατία (περίπου όπως το σαμάρι στον γάιδαρο, για να σηκώνει περισσότερα κιλά), στην οποία απαγορεύεται η περαιτέρω λεκτική ενασχόληση, η κριτική προσέγγιση, η με επιχειρήματα λεκτική αντιπαράθεση με τους "σωτήρες" πολιτικούς, αφού οι ίδιοι έχουν το αλάθητο και όλοι οι άλλοι (οι πολίτες) που διαφωνούμε είμαστε απλώς ελλατωματικά κομμάτια της κρεατομηχανής του πολιτικού και οικονομικού συστήματος...

Με εντολή Σαμαρά, που καμία σχέση δεν έχει με το "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" της χούντας των συνταγματαρχών (πρέπει να ομολογήσουμε πως έχει ανέβει πολλά επίπεδα η χούντα των μνημονιακών), φιμώνεται το διαδίκτυο, απαγορεύεται η προσωπική πολιτική άποψη (γίνονται δεκτές μόνο απόψεις σύμφωνες με τις θέσεις που εκφράζει η πολιτική καρικατούρα που λέγεται κυβέρνηση) των πολιτών και εισάγονται μέθοδοι αντιμετώπισης των διεθνώς κατοχυρωμένων βασικών συνταγματικών ελευθεριών που έχουν αρχίσει να ενοχλούν τους "κυβερνήτες" (και όχι κυβερνώντες) της χώρας...

Με εντολή Σαμαρά, λοιπόν, τα δικαιώματα τελείωσαν, η δημοκρατία πέθανε...

Με εντολή Σαμαρά, ο νέος Πάπας θα προέλθει από την κυβέρνηση των δουλικών της Μέρκελ...

Με εντολή Σαμαρά, θα υπάρχει ελπίδα να μην φυλακιστούμε, εάν δεν τολμήσουμε να δείξουμε με το δάχτυλο εκείνους που πρόδωσαν, εκείνους που ξεπούλησαν, εκείνους που μείωσαν την χώρα, εκείνους που εξαπάτησαν και που κατέστρεψαν το σύνολο σχεδόν των πολιτών...

Με εντολή Σαμαρά, από δω και πέρα θα λέμε όλοι μαζί:
Ζήτω το μνημόνιο...
Ζήτω οι διεφθαρμένοι...
Ζήτω η Μέρκελ...

Μία υπενθύμιση στον κάθε Σαμαρά: Το σκοτάδι γίνεται πηχτό λίγο πριν ξημερώσει... Και η ημέρα ανήκει σε εμάς, όχι σε εσένα...

Παναγιωτίδης Μάρκος

ΥΓ: Παραθέτω την "είδηση" της "κυβέρνησης" και της "δικαιοσύνης", όπως την δημοσίευσε το ΔΟΛ...

Ανατροπή σε όσα συμβαίνουν στον χώρο της απονομής της ποινικής δικαιοσύνης με εξευρωπαϊσμό των ποινών και για τα εγκλήματα της διαφθοράς, πρόβλεψη νέων θεσμών, όπως η κοινωφελής εργασία, η έκτιση της ποινής κατ' οίκον αλλά και η ηλεκτρονική επιτήρηση προβλέπει το σχέδιο του νέου Ποινικού Κώδικα που προτείνει η επιστημονική επιτροπή του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Όπως αποκαλύπτει Το Βήμα της Κυριακής, κορυφαία επιλογή της πλειοψηφίας της επιτροπής είναι η κατάργηση του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του δημοσίου χρήματος με ρητή διάταξη -και ειδικότερα το άρθρο 333- που προβλέπει απόλυτα την κατάργησή του με μία μόνο φράση.

Το καινούργιο είναι η κατάργηση των ισοβίων για τους καταχραστές δημοσίου χρήματος και η αντικατάστασή τους με ποινές κάθειρξης που φτάνουν τα 20 χρόνια, καθώς και μεγάλες χρηματικές ποινές για τους δημόσιους λειτουργούς που δωροδοκούνται.

Η πρόταση προβλέπει ακόμη:


  • Κατ’ οίκον περιορισμό για καταδικασθέντες άνω των 75 ετών, μητέρες ανηλίκων ηλικίας έως 5 ετών, τετραπληγικούς, αναπήρους και ασθενείς με AIDS
  • Κοινωφελή εργασία 100-240 ωρών το χρόνο για όσους έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση έως 5 ετών
  • Ηλεκτρονική επιτήρηση για ανήλικους που έχουν καταδικασθεί για ελαφρά εγκλήματα
  • Φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματικές ποινές για πράξεις βίας κατά γραφείων πολιτικών κομμάτων
  • Νέο όρο για χαρακτηρισμό εγκληματικής οργάνωσης: Απαιτείται οικονομικός προσπορισμός
  • Έως και ισόβια κάθειρξη για προσβολή του πολιτεύματος.
Μάλιστα, με κάθειρξη ως δέκα χρόνια τιμωρείται και εκείνος που δημόσια ή με διάδοση εγγράφων, εικόνων ή παραστάσεων ή μέσω Διαδικτύου προκαλεί με πρόθεση ή προσπαθεί να διεγείρει άλλους στην επιχείρηση πράξης που αναφέρονται στα άρθρα περί προσβολής του πολιτεύματος

Το νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

ΥΓ: Αντώνη, σαν φίλος (επειδή δεν έχεις κανέναν, λόγω προσωπικής σου συνήθειας) θα σου το πω: Έχεις τελειώσει. Και σαν πολύ καλός φίλος θα σου πω και κάτι ακόμη: Σαν επιστρέψει η Δημοκρατία σε αυτή την χώρα, εσύ και η παρέα σου θα βλέπετε με πολύ καλό μάτι τα... ισόβια!
Και ναι, είμαι θυμωμένος, Αντώνη. Και δεν είμαι θυμωμένος με εσένα. Με εμένα είμαι θυμωμένος, που επιτρέπω πολιτικά υποκείμενα όπως εσύ, να μου ορίζουν τη ζωή...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μια "Περιεκτική" έκθεση μιας Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών για το πολιτικό Ισλάμ, με τίτλο «Το Ισλάμ και Πολιτική: Μια Επιτομή," μέσα από ένα πρώην SECRET έγγραφο που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 1984 κατά τη διάρκεια της διοίκησης Reagan, δείχνει λιγότερα πράγματα από όσα ακριβώς ισχύουν, σχετικά με τη φύση του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Εκείνη την εποχή που η έκθεση ολοκληρώθηκε, η CIA χρησιμοποιούσε ριζοσπαστικές ομάδες ισλαμιστών μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν για την καταπολέμηση ενός πολέμου "δια αντιπροσώπου" εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν.

Μια γραφική δήλωση υπό το πρίσμα της αύξησης του αριθμού των οπαδών της Al Qaeda και μετέπειτα συνεργάτες και υφισταμένους της, μετά τη σοβιετική αποχώρηση από το Αφγανιστάν το 1989 είναι η ακόλουθη:
"Αν και φονταμενταλιστικές ομάδες μπορούν να προκαλέσουν εθνικές κρίσεις μέσα σε μια νύχτα με τρομοκρατικές πράξεις, συνήθως χάνουν περισσότερα από όσα κερδίζουν, καθώς η κυβέρνηση αναλαμβάνει κατασταλτικά μέτρα εναντίον τους".
Αυτό σίγουρα δεν ήταν η περίπτωση με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, το Al-Nusra Front και το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Levant (ISIL) στη Συρία, ISIL στο Ιράκ, και την Ansar Al Sharia στη Λιβύη.

Η έκθεση της CIA στη συνέχεια κάνει μια δήλωση που περισσότερο μοιάζει με προπαγάνδα από ό, τι θα ίσχυε σε μια ανάλυση:
"Η ισχυρή καταστολή είχε επιτυχίες , με τις πιο αξιοσημείωτες στα κομμουνιστικά κράτη. Άλλες σε κοσμικά κράτη, όπως η Συρία, το Ιράκ και την Ινδονησία, έχουν δείξει πως η καταστολή διατηρεί διαχειρίσιμη την αντίσταση".
Η παρουσία μιας ισχυρής ομάδα ισλαμιστών στο βόρειο τμήμα της Σουμάτρα είναι μια άμεση συνέπεια από μια CIA που χρηματοδότησε στην Σουμάτρα το αποσχιστικό κίνημα που στρεφόταν εναντίον του Προέδρου Sukarno στη δεκαετία του 1950.

Το γεγονός παραμένει ότι ήταν η CIA που άρχισε την υποστήριξη στους φανατικούς ισλαμιστές στο Ιράκ, τη Συρία, την Τσετσενία, το Ουζμπεκιστάν, τη Βοσνία, και άλλα "κοσμικά" κράτη, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων, τη Λιβύη και την Αίγυπτο. Το 1984, η CIA ειρωνικά πρότεινε ότι ισλαμιστές ριζοσπάστες θα μπορούσαν να έχουν και κέρδη από την οικονομική βοήθεια που παρέχεται από τη Λιβύη Muammar Qaddafi και την αντι-σουνιτική Wahhabi κυβέρνηση του Ιράν. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν ούτε ο Qaddafi, ούτε ο Ayatollah Khomeini του Ιράν, ο οποίος προμήθευε τα κεφάλαια των ριζοσπαστικών σουνιτικών ομάδων και το μεγαλύτερο μέρος των ενισχύσεων τους, αλλά η CIA και οι σύμμαχοι της σε Σαουδική Αραβία, στον Αραβικό Κόλπο, και στο Πακιστάν.

Η CIA υποστήριξε, επίσης πώς "δεν ξέρουμε κάποιο χαρισματικό ηγέτη που να ξεπερνά τα εθνικά σύνορα". Φυσικά, η CIA είχε τότε ξεκινήσει την διαμόρφωση του Osama Bin Laden ως ένα τέτοιο «υπερβατικό» ηγέτη στο Αφγανιστάν. Η άνοδος του Bin Laden στην ηγεσία της πιο ριζοσπαστικής δύναμης του Wahhabi Ισλάμ, η Al Qaeda, θα επιτρέψει επίσης την άνοδο των άλλων διακρατικών ισλαμιστών ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του Dr. Ayman Zawahiri, Αιγύπτιου σε καταγωγή και υπ' αριθμό δύο της Αλ Κάιντα Mokhtar Belmokhtar, ο μονόφθαλμος βετεράνος του Aφγανικού πολέμου που θα οδηγήσει την Al Qaeda στο Ισλαμικό Maghreb ή AQIM και του Abu Bakr al-Baghdadi, τον σημερινό ηγέτη του ISIL και του Ισλαμικού Χαλιφάτου.

Η έκθεση της CIA προειδοποιεί για τον κίνδυνο από μια «υπερβολική αντίδραση» από τις ΗΠΑ απέναντι σε μια ισλαμική έξαρση. Οι ισχυρισμοί στην έκθεση αναφέρουν πώς 
«Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις των χωρών (Μέση Ανατολή) πιθανότατα θα συνεχίσουν να εκλέγουν τους κληρικούς που θα εντείνουν την Ισλαμική έξαρση με τρόπο όμως που δεν θα βλάψει τα συμφέροντα των ΗΠΑ". 
Αυτή η πρόβλεψη δεν φάνηκε να γίνεται πραγματικότητα στο Αφγανιστάν, Συρία, στο σύντομο χρονικό διάστημα εξουσίας από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα σε Αίγυπτο και τη Λιβύη.

Η έκθεση περιλαμβάνει μια ενδιαφέρουσα παραπομπή σε ένα ενεργό κύτταρο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από το 1980 στην περιοχή της Γαλιλαίας του Ισραήλ. Αναφορές των ισραηλινών συνδέσεων με τις επιτυχίες στην μάχη του ISIL στη Συρία και το Ιράκ μπορεί να δείχνουν προς το Ισραήλ σε μια συνεργασία με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και άλλες ομάδες τζιχαντιστών στο Ιράκ και τη Συρία με στήριξη από την Τουρκία και το Κατάρ. Αν και έχουν υπάρξει αναφορές για θηριωδίες που διαπράχθηκαν μαζικά από το ISIL κατά της Χριστιανών, Κούρδων, Yazidi, Τουρκομάνων και Σιιτικών κοινοτήτων στο βόρειο Ιράκ και το Ιρακινό Κουρδιστάν, δεν υπήρξαν αξιόπιστες αναφορές για βεβήλωση από την ISIL, κατά περίεργο λόγο, των εβραϊκών ιερών και νεκροταφείων σε περιοχές που κατακτήθηκαν από την οργάνωση.

Ο Ronald Reagan και ο Bill Casey του "Operation Cyclone" είδαν την CIA να ενισχύει τις πιο ριζοσπαστικές ισλαμιστικές φατρίες στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Έγγραφα της CIA δείχνουν την ευνοϊκή προκατάληψη των ΗΠΑ προς ισλαμιστές εξτρεμιστές.

Η CIA , για παράδειγμα, πήρε εχθρική στάση απέναντι στην Δημοκρατική πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης (Νότια Υεμένη), η οποία τελικά συγχωνεύθηκε με τη Βόρεια Υεμένη το 1990. Η CIA ήταν εξοργισμένη με το ότι "το καθεστώς στην Νότια Υεμένη έδινε μόνο μικρές παραχωρήσεις στο Ισλάμ και θα συνεχίσει να περιορίζει την φονταμενταλιστική δραστηριότητα". Η έκθεση της CIA είχε παρόμοιες επικρίσεις απέναντι στην "κοσμική", αντι-ισλαμική κυβέρνηση στη Συρία, όπως και στο Ιράκ, τη Λιβύη και την Αλγερία.

Όσο για την ΕΣΣΔ, η έκθεση της CIA προβάλει είδος "περηφάνιας" σε σχολιασμούς, πάνω στις διαφαινόμενες αρχές δημιουργίας του Ισλαμικού εξτρεμισμού στις κεντρικές ασιατικές Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατιές. Η CIA φαίνεται να τονίζει τις ακόλουθες εκδηλώσεις:

Μάρτιος 1980: Ταραχές στην Alma Ata, πρωτεύουσα του Καζακστάν SSR, όταν οι Μουσουλμάνοι αρνήθηκαν να αφήσουν νεκρούς μουσουλμάνους στρατιώτες να θαφτούν σε στρατιωτικά νεκροταφεία.
Απρίλιος του 1980: Δολοφονία του Σουλτάνου Ibrahimov της Kirghiz SSR από την «μουσουλμάνους εθνικιστές."
Νοέμβριος, 1982: Τρεις μέρες βίας σε μουσουλμανικέ περιοχές σε Severo-Osetinkaya στον Καύκασο, με κύριο σημείο την λεηλασία των αρχηγείο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Νοέμβριος, 1982: Οι αρχές διέλυσαν μια μεγάλης κλίμακας εκδοτική επιχείρηση Μουσουλμανικού χαρακτήρα στο Ουζμπεκιστάν.

Τα γεγονότα αυτά συνέπεσαν με την ενίσχυση της στήριξης της CIA για τους Αφγανούς μουτζαχεντίν αντάρτες. Την ίδια στιγμή, η Γιουγκοσλαβία άρχισε να αντιμετωπίζει με τέχνασμα πρόβλημα στο δικό της μουσουλμανικό πληθυσμό στην περιοχή της Βοσνίας, ενώ όλα φαίνονται να συνδέονταν με ξένα συμφέροντα.

Δεν θα ήταν έκπληξη εάν τα δακτυλικά αποτυπώματα της CIA υπήρχαν σε όλες αυτές τις ριζοσπαστικές μουσουλμανικές εκδηλώσεις στο κομμουνιστικό μπλοκ. Θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να εξακριβώσει ο διευθυντής της CIA Brennan τι μπορεί να γνωρίζει για τη Σαουδική Αραβία και την "off-the-books" χρηματοδότηση της, στην CIA για τις επιχειρήσεις αυτές από πράκτορες του Langley που στόχευαν στην ΕΣΣΔ και τη Γιουγκοσλαβία.

Μια ακόμα αποχαρακτηρισμένη έκθεση ( TOP SECRET ) από την CIA, με ημερομηνία 26 Μαρτίου, 1985, αναφέρει ότι η συνδεόμενη CIA με την Μουτζαχεντίν αντίσταση στο Αφγανιστάν ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων της στην "Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες", το σύνολο των οποίων υποστηρίζεται από "τις κυβερνήσεις των κρατών του Κόλπου, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα".

Επικεφαλής δικαιούχοι της βοήθειας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο Αφγανιστάν ήταν οι Gulbuddin Hekmatayar και Younis Khalis φατρίες της Hizb Ισλάμι, το Jamiat i Ισλάμ, και του Harakat-i-Inqilab, που έχει έδρα στην κοιλάδα του Peshawar, στο Πακιστάν.

Η Αραβική υποστήριξη και συμμετοχή της CIA προς τους Αφγανούς Μουτζαχεντίν διοχετεύθηκε μέσω μιας ομάδας φονταμενταλιστών του Πακιστάν με το όνομα Jamiat i Ισλάμ, της οποίας ο ηγέτης, Μιάν Tufail, ονομάστηκε σε έκθεση της CIA τον Μάρτιο του 1985 ως συγγενής του προέδρου του Πακιστάν Muhammad Zia ul-Haq.

Το έγγραφο αναδημοσίευεται από την σελίδα http://www.waynemadsenreport.com/

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Κάθε οικονομική οντότητα, μία οικογένεια, ο μπακάλης της γειτονιάς, μία μικρομεσαία επιχείρηση ή μία πολυεθνική, ή ένα κράτος, οποιαδήποτε στιγμή, είναι υποχρεωμένο να γνωρίζει τον “ισολογισμό” τής Οικονομίας του, δηλαδή:
  • τί ταμείο έχει
  • ποιά είναι η αξία των αγαθών που έχει στην αποθήκη
  • τί άλλες αξίες έχει (σε κινητά και ακίνητα, υλικά και άϋλα)
  • πόσα του χρωστούν
  • πόσα χρωστάει
και έτσι να ξέρει αν η οικονομική θέση του είναι στο μείον (και πόσο) ή στο σύν (και πόσο), ώστε “να κάνει το κουμάντο του”.

Όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, έχω παρακολουθήσει χιλιάδες ζωντανές και τηλεοπτικές συζητήσεις και αναλύσεις επί αναλύσεων περί τα οικονομικά, την “κρίση” και την “πτώχευση” της Ελλάδας μας.
Ποτέ δεν άκουσα να γίνεται λόγος για τον “ισολογισμό” των οικονομικών της Χώρας!

Ο “προϋπολογισμός” (για τον οποίο τόσος θόρυβος γίνεται κάθε φορά), είναι απλώς ένας προγραμματισμός των ετησίων δαπανών και εισπράξεων.
  • Ποιός είναι ο οικονομικός ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΌΣ της Χώρας;
  • Γιατί το καθεστώς πολιτικό σύστημα κρύβει από τον Λαό τα στοιχεία του ισολογισμού του Ελληνικού Κράτους;
Μήπως επειδή η αξία των αγαθών που έχει η Ελλάδα, μαζί με αυτά που της χρωστά η Γερμανία από τις καταστροφές που της προξένησε πρόσφατα (κατά τον Β'ΠΠ) είναι πολλές φορές περισσότερα από αυτά που της “φορτώνουν” ότι χρωστά;
Να αποτιμηθεί και να δημοσιευτεί αμέσως η αξία όσων έχουμε:
  1. Στην “αποθήκη” :
  • ορυκτός πλούτος σπάνιων στρατηγικών μεταλλευμάτων
  • υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο
  • ύδατα
  1. Σε “άϋλες αξίες”, όπως:
  • η μεγαλύτερη ιστορία Λαού με παγκόσμια πνευματική επιρροή, μαρτυρούμενη με μοναδικά μνημεία, μέσα και έξω από τα σύνορα της (σημερινής) Ελλάδας
  • αξεπέραστες φυσικές καλλονές εναλλασσομένων τοπίων βουνού και θάλασσας
  • τέλειο κλίμα
  • μοναδική γεωστρατηγική θέση της Χώρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης, επάνω στον “δρόμο των πετρελαίων”
  • υψηλότατο μορφωτικό επίπεδο εργατικού δυναμικού.
  • Ευρηματικότητα του Λαού, σφυρηλατημένη στο καμίνι της ιστορίας του
Και γιατί, αν είναι έτσι (που έτσι είναι, δηλαδή αυτά που έχουμε, είναι πολλαπλάσιας αξίας αυτών που χρωστάμε) ο Ελληνικός Λαός έχει παραδοθεί ως ανδράποδο* στους δανειστές της καθεστώσας Ολιγαρχίας;

Για να είναι δεμένος πισθάγκωνα όταν θα του παίρνουν το βιός του;

Το καθεστώς πολιτικό σύστημα, πιστεύει ότι ο Ελληνικός Λαός, θα ανεχθεί αυτή την ιστορική κλοπή;

* ανδράποδο: Λεξ. Δημητράκου: Ο αιχμάλωτος πωλούμενος ως δούλος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Να δοθεί ύψιστη προτεραιότητα στην άνευ όρων κατάπαυση του πυρός, για να σταματήσουν τα δεινά των αμάχων στην ανατολική Ουκρανία, προτείνει ο ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, σε αποκλειστική συνέντευξή του στην RBTH, στην οποία υπογραμμίζει παράλληλα πως η προσπάθεια επίλυσης των διαφορών με επιβολή μονομερών κυρώσεων απειλεί τη διεθνή ειρήνη και σταθερότητα.

Πόλεμος πληροφοριών

ΕΡ: Διεθνή μέσα ενημέρωσης και κυρίως τα δυτικά διαδίδουν συνεχώς φήμες για το ενδεχόμενο ανάπτυξης ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, ακόμη και ότι έχουν διασχίσει ήδη τα σύνορα. Είναι πιθανή μια τέτοια ενέργεια κατά την άποψή σας;

ΑΠ: Δυστυχώς, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνεχίζουν να διαδίδουν φήμες, διαστρεβλωμένες πληροφορίες, ακόμα και ψέματα. Πρόσφατα, η Ουκρανία υποστήριξε ότι το πυροβολικό της συνέτριψε μια μονάδα τεθωρακισμένων που φέρεται να πέρασε από τη Ρωσία στην Ουκρανία, και μάλιστα δύο βρετανικές εφημερίδες ανέφεραν πως κατέγραψαν το γεγονός. Δεν παρουσίασαν όμως κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ενώ ακόμη και το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει το περιστατικό. Εμείς όλες αυτές τις ιστορίες τις βλέπουμε ως μέρος ενός πολέμου πληροφοριών. 

ΕΡ: Την ίδια ώρα, ωστόσο, διεξάγεται κι ένας πραγματικός πόλεμος στο έδαφος. Τι μπορεί να κάνει η Ρωσία για την επίλυση της κρίσης;

ΑΠ: Η θέση μας είναι ξεκάθαρη - θέλουμε ειρήνη στην Ουκρανία, και αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω εθνικού διαλόγου, στον οποίο θα συμμετέχουν όλες οι περιοχές και όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Αυτό ακριβώς συμφωνήσαμε στις 17 Απριλίου Γενεύη, Ρωσία, ΗΠΑ, ΕΕ και Ουκρανία. Εξάλλου κατά την πρόσφατη συνάντηση υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας, της Γερμανίας, τη Γαλλίας και της Ουκρανίας, στο Βερολίνο, κανείς δεν αντιτάχθηκε στην επιβεβαίωση της συμφωνίας της Γενεύης.
Το ζήτημα είναι ότι το Κίεβο πρέπει να σταματήσει τα παιχνίδια πολέμου και να εγκαταλείψει την ψευδαίσθηση ότι, η βαθιά κρίση στην Ουκρανία μπορεί να επιλυθεί μέσω πολέμου κατά των ανθρώπων της ίδιας της χώρας. Είναι βαθιά λυπηρό το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ συνεχίζουν να υποστηρίζουν τυφλά οτιδήποτε κάνει το Κίεβο. Ας θυμηθούμε κι ένα άλλο επίσημο έγγραφο που το Κίεβο και η Δύση προσπαθούν να ξεχάσουν. Στις 21 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε μια συμφωνία για τη διευθέτηση της κρίσης από τους Βίκτορ Γιανουκόβιτς, Αρσένι Γιατσενιούκ, Βιτάλι Κλιτσκό και Ολέγκ Τιαγκνιμπόκ, με μάρτυρες τους παρόντες υπουργούς Εξωτερικών της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας. Τώρα λένε ότι, η συμφωνία «έχει ξεπεραστεί από τα γεγονότα», διότι ο πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας (Γιανουκόβιτς) εγκατέλειψε τη χώρα.
Επιτρέψτε μου, όμως, να υπενθυμίσω στους συναδέλφους μου ότι, η συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου καταγράφει ως ύψιστη προτεραιότητα τη δέσμευση για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ο στόχος αυτός εξαρτάται άραγε από την προσωπικότητα του κ Γιανουκόβιτς; Δεν είναι μήπως η εθνική ενότητα καθολική αρχή για κάθε χώρα που θέλει να παραμείνει κυρίαρχη και ενιαία; Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης αντί να τιμήσουν αυτή τη δέσμευση προέβησαν σε ένοπλο πραξικόπημα και δήλωσαν δημοσίως ότι συγκρότησαν «κυβέρνηση των νικητών». Δυστυχώς, η λογική: «ο νικητής τα παίρνει όλα» παραμένει το κίνητρο των ενεργειών του Κιέβου, με αποτέλεσμα χιλιάδες θύματα μεταξύ των αμάχων, εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και εκτοπισμένοι, και μια σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένη υποδομή σε πολλές πόλεις και κωμοπόλεις της ανατολικής Ουκρανίας. 

Τελεσίγραφα και κυρώσεις 

ΕΡ: Πολύς λόγος γίνεται για ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο στις σχέσεις Δύσης και Ρωσίας, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχουν επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις. Πώς θα απαντήσει η Ρωσία στο ενδεχόμενο περαιτέρω σκλήρυνσης των κυρώσεων;

ΑΠ: Οι προσπάθειες για την επίλυση κρίσεων με μονομερείς κυρώσεις, και εκτός του πλαισίου των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, απειλούν τη διεθνή ειρήνη και σταθερότητα. Τέτοιες προσπάθειες είναι και αναποτελεσματικές και αντίθετες με τους κανόνες και τις αρχές του διεθνούς δικαίου. Είναι απολύτως απαράδεκτο να μιλάς με τη Ρωσία - ή με οποιονδήποτε για ένα τέτοιο θέμα - στη γλώσσα των τελεσιγράφων και των αναγκαστικών μέτρων. Η απάντησή μας στις μονομερείς ενέργειες των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και ορισμένων άλλων χωρών, είναι ισορροπημένη και σύμφωνη με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ρωσίας, στο πλαίσιο των διεθνών συνθηκών, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. 

ΕΡ: Εξακολουθούν πάντως οι απειλές για εφαρμογή νέων κυρώσεων. Θα απαντήσει η Ρωσία σε πιθανά νέα μέτρα εναντίον της;

ΑΠ: Δεν είναι καθόλου δική μας επιλογή, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα κάνουμε ό, τι είναι απαραίτητο για να προστατεύσουμε τα έννομα συμφέροντά μας, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας σε όλες τις διαστάσεις. Αυτή ήταν και η βάση της απόφασής μας να περιορίσουμε για διάστημα ενός έτους την εισαγωγή γεωργικών προϊόντων και τροφίμων από διάφορες χώρες που είχαν υιοθετήσει επιμέρους οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Η Ρωσία, όμως, δεν θέλει να προχωρήσει στο δρόμο της κλιμάκωσης. Ελπίζουμε ότι οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι θα ακούσουν τη φωνή της λογικής και θα θέσουν ένα τέλος σε αυτό τον παράλογο φαύλο κύκλο που ξεκίνησαν. 

Αναπάντητα ερωτήματα για το Boeing

ΕΡ: Πώς βλέπει η Ρωσία την έρευνα που διεξάγεται για τη συντριβή του μαλαισιανού Boeing στην ανατολική Ουκρανία;

ΑΠ: Πρόκειται για μια συγκλονιστική τραγωδία. Από τις 17 Ιουλίου, που συνέβη το τραγικό γεγονός έχουμε κάνει έκκληση για διαφανή και αντικειμενική διεθνή έρευνα. Δεν μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι οι ουκρανικές αρχές, που φέρουν την πλήρη ευθύνη για την ασφάλεια των διεθνών πτήσεων πάνω από το έδαφος της χώρας τους, δεν είχαν κλείσει τον εναέριο χώρο πάνω από την περιοχή των μαχών. Το ψήφισμα 2166 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 21 Ιουλίου προβλέπει πλήρη, ενδελεχή και ανεξάρτητη διερεύνηση του περιστατικού, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα της πολιτικής αεροπορίας.
Δυστυχώς, όμως, από την αρχή έχουν καταγραφεί απόπειρες για απόκρυψη αποδεικτικών στοιχείων και τίθενται εμπόδια στην εφαρμογή αυτού του ψηφίσματος. Το αίτημα για κατάπαυση του πυρός στην περιοχή της συντριβής αγνοήθηκε από τις ουκρανικές αρχές, πάνω από 10 ημέρες, και η πρότασή μας για έκκληση πλήρους σεβασμού του ψηφίσματος 2166 είχε μπλοκαριστεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Λιθουανία. Ταυτόχρονα, οι ίδιες χώρες και κάποιες άλλες άρχισαν να διαδίδουν αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας. Επιτρέψτε μου να επαναλάβω ότι η Ρωσία είναι πλήρως προσηλωμένη στη διεθνή έρευνα, σε πλήρη συμμόρφωση με το ψήφισμα 2166.
Θα θέλαμε να δούμε τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στο θέμα αυτό, και πιστεύουμε ότι ο ΟΗΕ και ο ICAO θα πρέπει να συντονίσουν τις διεθνείς προσπάθειες, ώστε να διασφαλιστούν σύντομα και πειστικά αποτελέσματα της έρευνας. Η Ρωσία είναι η μόνη χώρα η οποία παρουσίασε επίσημα στη διεθνή κοινότητα τα στοιχεία σχετικά με το περιστατικό, από τον εναέριο χώρο τον οποίο παρακολουθεί και ελέγχει. Κάποιοι, όμως, εξακολουθούν να μην προσκομίζουν ακόμη τα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτουν. 

ΕΡ: Πιστεύετε ότι τελικά θα δοθούν όλα τα στοιχεία γύρω από τη συντριβή και οι ερευνητές θα καταλήξουν σε κάποιο πόρισμα για το τι ακριβώς συνέβη;

ΑΠ: Από την πλευρά μας θέσαμε μια σειρά ερωτημάτων που παραμένουν αναπάντητα. Για παράδειγμα, γιατί δεν παρουσιάζονται στη διεθνή κοινότητα οι καταγραφές των συνομιλιών μεταξύ των πιλότων της πτήσης MH17 και των ουκρανών ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας; Γιατί οι ελεγκτές επέτρεψαν στο αεροσκάφος να εισέλθει στη ζώνη των συγκρούσεων; Τι ακριβώς έκανε ουκρανικό πολεμικό αεροσκάφος που εντοπίστηκε κοντά και δεξιά του μαλαισιανού Boeing πριν από το περιστατικό; Τι συνέβη με τα συντρίμμια στο τόπο της συντριβής και γιατί δεν έχουν εξεταστεί διεξοδικά από τις αρμόδιες διεθνείς ανακριτικές αρχές; Σε ποιο βαθμό μπορεί να διασφαλιστεί μια αντικειμενική και ανεξάρτητη έρευνα, χωρίς ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση των εμπειρογνωμόνων στον τόπο της συντριβής, όπου το Κίεβο συνεχίζει την πολεμική δραστηριότητα κατά παράβαση του ψηφίσματος 2166; Και πού είναι η τεκμηριωμένη απόδειξη των ισχυρισμών αξιωματούχων των ΗΠΑ σχετικά με τις αιτίες της κατάρριψης του αεροσκάφους;
Ελπίζουμε να πάρουμε απαντήσεις σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα, τόσο από τα κράτη που διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεθνή έρευνα αλλά και από εκείνους που προέβησαν σε αβάσιμες δημόσιες δηλώσεις. Η αλήθεια πρέπει να αποκαλυφθεί. Αυτό απαιτήσαμε επιτακτικά κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ ορισμένα κράτη μέλη δεν έδειξαν μεγάλο ενθουσιασμό για τη συνέχιση της έρευνας με διαφανή και υπεύθυνο τρόπο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε η έρευνα της συντριβής του μαλαισιανού Boeing να περάσει στη λήθη, κάτι που έχει συμβεί στις έρευνες γύρω από πολλές ουκρανικές τραγωδίες, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης ελεύθερων σκοπευτών κατά αμάχων στο Κίεβο, τον Φεβρουάριο, των σφαγών στην Οδησσό και τη Μαριούπολη το Μάιο και άλλα. Είμαστε αποφασισμένοι να επιμείνουμε για την προσαγωγή στη δικαιοσύνη όλων όσοι φέρουν την ευθύνη για αυτά τα εγκλήματα. 

Επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης 

ΕΡ: Το κόστος αυτής της σύγκρουσης σε ανθρώπινες ζωές είναι ήδη πολύ μεγάλο, ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί. Πώς βλέπετε την ανθρωπιστική κατάσταση στην Ουκρανία;

ΑΠ: Η ανθρωπιστική κατάσταση στις περιοχές του Λουγκάνσκ και του Ντόνετσκ συνεχίζει να επιδεινώνεται. Και αυτό δεν είναι μόνο δική μας άποψη. Η εκτίμηση αυτή είναι ευρέως αποδεκτή στα Ηνωμένα Έθνη, συμπεριλαμβανομένων του Γραφείου του ΟΗΕ για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων, της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ) και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πάνω από 2.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 5.000 και πολλοί από αυτούς είναι παιδιά. Υπάρχει μεγάλη έλλειψη τροφίμων και φαρμάκων, ενώ αυξάνεται και ο κίνδυνος των κρουσμάτων λοιμωδών νοσημάτων. Περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι στο Λουγκάνσκ στερούνται ηλεκτρική ενέργεια, πόσιμο νερό και μέσων επικοινωνίας.
Πολλοί άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την περιοχή των συγκρούσεων. Από την 1η Απριλίου, σχεδόν 775.000 πολίτες της Ουκρανίας εισήλθαν στο ρωσικό έδαφος, ενώ 190.000 Ουκρανοί ζητούν να υπαχθούν στο καθεστώς του πρόσφυγα στη Ρωσία. Έχουν δημιουργηθεί κάμποσοι προσωρινοί χώροι υποδοχής όπου φιλοξενούνται δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η άμεση παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο λαό της νοτιο-ανατολικής Ουκρανία είναι ζωτικής σημασίας. Τα ανθρωπιστικά θέματα πρέπει να φέρνουν κοντά όλους όσοι ενεργούν με καλή πίστη προσπαθώντας να ανακουφίσουν τον πόνο των ανθρώπων που βρίσκονται σε τρομερή ανάγκη - κυρίως γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους.

Άμεση κατάπαυση του πυρός 

ΕΡ: Η Ρωσία έχει στείλει βοήθεια. Τι συνέβη με την ανθρωπιστική οχηματοπομπή που έφυγε από τη Μόσχα;

ΑΠ: Η Ρωσία, σε συνεργασία με τη Διεθνή Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού, έστειλε οχηματοπομπή 300 φορτηγών με ανθρωπιστική βοήθεια, μεταφέροντας 2.000 τόνους ιατρικά εφόδια, τρόφιμα, υπνόσακους, γεννήτριες και άλλα βασικά αγαθά. Το κονβόι ήταν έτοιμο να ξεκινήσει στις 17 Αυγούστου, αλλά καθυστέρησε κυρίως λόγω των τακτικών αναβλητικότητας που εφαρμόζουν οι αρχές του Κιέβου, παρόλο που είχαν αναγνωρίσει το φορτίο της ανθρωπιστικής βοήθειας υπό την αιγίδα της Διεθνούς Επιτροπής Ερυθρού Σταυρού, και είχαν στείλει φρουρούς και τελωνειακούς υπαλλήλους στα ουκρανικά σύνορα να παρακολουθήσουν όλες τις διαδικασίες στο ρωσικό σημείο ελέγχου κοντά στο Ντονέτσκ.
Καλούμε την ουκρανική κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της και να διευκολύνει την ασφαλή και απρόσκοπτη διέλευση της παρούσας οχηματοπομπής με ανθρωπιστική βοήθεια καθώς και των μελλοντικών αποστολών. Ελπίζουμε επίσης, οι εταίροι μας στη Δύση και οι διεθνείς οργανισμοί να κατανοήσουν πλήρως το μέγεθος της καταστροφής και να συμβάλουν πρακτικά στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών του άμαχου πληθυσμού στη νοτιο-ανατολική Ουκρανία. Το βασικό καθήκον που παραμένει, όμως, στο πλαίσιο της προσπάθειας να σταματήσει η ταλαιπωρία των πολιτών στην Ουκρανία, είναι η κατάπαυση του πυρός. Άνθρωποι σκοτώνονται, υποδομές καταστρέφονται καθημερινά. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η κατάπαυση του πυρός πρέπει να είναι άνευ όρων, και να ανοίξει το δρόμο για σοβαρό πολιτικό διάλογο και μια διαδικασία συνταγματικής μεταρρύθμισης, με τη συμμετοχή όλων των περιφερειών και όλων των πολιτικών δυνάμεων σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της Ουκρανίας, όπως συμφωνήθηκε από την ΕΕ, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τις ΗΠΑ στη Δήλωση της Γενεύης, στις 17 του Απριλίου 2014.

Πηγή RBTH

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο νέος τούρκος πρωθυπουργός και το δόγμα του «στρατηγικού βάθους»

Του Άνθου Λυκαύγη

Μπορεί μεν, με τον σουλτανικής (και «ετσιθελικής») νοοτροπίας πάνω από το κεφάλι του, ο νέος τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου να μην έχει πολλά περιθώρια να ξεδιπλώσει τις ακαδημαϊκές αντιλήψεις του και να δώσει – εν τη πράξει πλέον- ακριβή δείγματα γραφής των ιδεών του.

Αλλά μπορούμε να προεικάσουμε με βεβαιότητα τα πλαίσια μέσα στα οποία θα θελήσει να κινηθεί (ως θεσμικός διαχειριστής) ενεργοποιώντας έτσι τα δόγματα του «στρατηγικού βάθους», όπως τα ευαγγελίζεται στο περιώνυμο πόνημά του. Τα οποία σε μεγάλο βαθμό διαλαμβάνουν τον Ελληνισμό. Και που με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιονδήποτε βαθμό αυτά υλοποιηθούν θα επιδράσουν ανάλογα στα καθ’ημάς.

Αυτές οι θεωρίες του «στρατηγικού βάθους», όπως αναπτύσσονται στο σχετικό σύγγραμμα του Αχμέτ Νταβούτογλου, συνιστούν ουσιαστικά τους εύγλωττους κώδικες μίας ευρείας γεωστρατηγικής πεποιθήσεως. Με τρόπο (και προδιαγραφές) που αποβαίνουν δείκτες των μεσοπρόθεσμων στοχοθεσιών της Άγκυρας. Που σκοπεί, με σαφώς μαξιμαλιστικές αντιλήψεις:

- Αφενός στην διαμόρφωση συνθηκών ισχύος (άρα και ανάλογου ρόλου) στην ευρύτερη περιοχή
- Και αφετέρου στη δημιουργία προοπτικών στρατηγικής ποδηγετήσεως συγκεκριμένων γεωπολιτικών ζωνών.

Εκεί δηλαδή όπου εγεωγραφείτο κάποτε η οθωμανική αυτοκρατορία. Και όπου ο νέος τούρκος πρωθυπουργός ιχνηλατεί, αναζητώντας ερείσματα για να στηρίξει αυτές τις έωλες πολιτικές. Με πρακτικές που παραπέμπουν: Αλλού μεν σε μεθοδεύσεις κηδεμονευτικών παρεμβάσεων. Και αλλού με όρους «φιλικού προστατευτισμού». Σείοντας μέχρι και κλάδους ελαίας. Οι οποίοι όμως και πριν καλά - καλά στεγνώσει η μελάνη στις σελίδες του πονήματος Νταβούτογλου εφυλλορρόησαν. Καθώς οι εξαγγελίες περί «μηδενικών προβλημάτων» και οι αναμηρυκαζόμενες προθέσεις για «καλή γειτονία», συνεθλίβησαν από αδυσώπητες εξελίξεις. Οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις οφείλονται ακριβώς στα εν πολλοίς αδιόρθωτα σύνδρομα επιβολής και στις έκδηλες τάσεις τουρκικών επεκτατικών διαθέσεων. Οπόταν και το «δόγμα του στρατηγικού βάθους» απολήγει σε δείγμα στρατηγικού λάθους.

Η Κύπρος –και όχι ασφαλώς λόγω γειτνιάσεως- θα είναι ο πρώτος σταθμός των εκτός Τουρκίας επισκέψεων του τούρκου προέδρου. Και με αυτήν θα εγκαινιάσει όχι απλώς τη θητεία του, αλλά και τη νέα φάση των επιλογών του, που περνούν ακριβώς μέσα από τα οράματα και τις θεωρίες Νταβούτογλου. Στα οποία η Κύπρος αποτελεί ουσιώδες στρατηγικό προγεφύρωμα για τα περαιτέρω. Καθώς τα οράματα Νταβούτογλου έχουν πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια. Και προεκτείνονται εξίσου καταλυτικά:

1. Προς το ευρύτερο μουσουλμανικό τόξο και κυρίως μέσω επιρροών που επιδιώκονται σε συγκεκριμένες χώρες και περιοχές του Αραβικού κόσμου. Από Λιβύη μέχρι Αίγυπτο και Συρία, περνώντας πάντοτε από τη Γάζα. Η οποία για τις τουρκικές επιδιώξεις αποτελεί εύχρηστο δόλωμα και στρατηγικό της αγκίστρι.

2. Προς την ευρύτερη Βαλκανική παράμετρο. Στην οποία και πάντοτε απέβλεπε. Και όπου εφρόντισε μεθοδικά να διανοίξει πύλες προσβάσεων και να δημιουργήσει μοχλούς πολιτικής επιρροής. Αρχίζοντας από Αλβανία έως Κόσοβο και Βοσνία. Με τη θρησκευτική κυρίως προκάλυψη, ως αιχμή αυτής της στρατηγικής της. Που, κατά τον Ερντογάν, περνά από Θράκη, Θεσσαλονίκη και καταλήγει στην Πρίστινα!

Και είναι ίσως σκόπιμο –καθότι αρκούντος ενδεικτικό- να σημειωθεί το γεγονός ότι: ο νυν επί θεμάτων Ενέργειας Αλβανός υπουργός –ο κ. Ντόριαν Ντούτσκα- είναι απόφοιτος του λεγόμενου Πανεπιστημίου Ανατολικής Μεσογείου που λειτουργεί παράνομα στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη. Όπου με υποτροφία της Άγκυρας σπούδασε. Και όπου, παρεπιμπτόντως, πριν από ενάμιση μήνα παραβρέθηκε (παραβιάζοντας διπλωματικά θέσμια) σε συγκεκριμένη εκδήλωση στο ψευδοκράτος! Πραγματοποιώντας και επαφές με κατοχικούς τοποτηρητές. Οπόταν και δεν πρέπει να ξενίζουν κάποιες ενέργειες της χώρας του που ισοδυναμούν με καταγγελία της συμφωνίας για την ΑΟΖ στο Ιόνιο.
Ακόμη και αν πρόκειται περί συμπτώσεως…

Πηγή εφημ. «Τα Νέα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η επικίνδυνη πολιτική ανυπαρξία της Ελλάδας στην κρίση της Μέσης Ανατολής
Η στάση της Ελλάδας στο Μεσανατολικό

Του Παναγιώτη Μποκοβού


Σύσσωμη η αντιπολίτευση και η η αξιωματική επιτέθηκε κατά της κυβέρνησης γιατί δεν ανέλαβε πρωτοβουλίες στη Μέση Ανατολή, κατά τις πρόσφατες και συνεχιζόμενες αιματοχυσίες που προκαλούν οι τζιχαντιστές στο Ιράκ και την Συρία, όπου έχουν ιδρύσει το χαλιφάτο και το «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας» και εφαρμόζουν τον θρησκευτικό νόμο, τη σαρία, με ιδιαίτερη αγριότητα.

Οι τζιχαντιστές –φανατικοί μουσουλμάνοι πολεμιστές του ιερού πολέμου κατά των απίστων- απαιτούν ιδίως από τους χριστιανούς, αλλά και τις άλλες θρησκευτικές μειονότητες, να ασπαστούν το Ισλάμ ή να εγκαταλείψουν τις περιοχές που κατέχουν, ενώ κατά τις θρησκευτικές τους εξάρσεις, σφάζουν τους άπιστους, αλλά και τους αιχμάλωτους στρατιώτες του Ιράκ και της Συρίας.
Πρόκειται για συστηματική σφαγή και καταδίωξη των χριστιανών της περιοχής, που ζουν εκεί επί αιώνες. Η εξόντωση των χριστιανών συντελείται επί δεκαετίες σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής, και μόλις πρόσφατα αποφάσισε να αντιδράσει η χριστιανική, ευημερούσα και εφησυχάζουσα Δύση – Ευρώπη και ΗΠΑ.

Βεβαίως, η αντιπολίτευση δεν απαρίθμησε τα μέτρα που κατά την άποψή της θα έπρεπε να λάβει η κυβέρνηση, για να σώσει τους καταδιωκόμενους χριστιανούης και τις άλλες μειονότητες και να σταματήσει τις πολεμικές συγκρούσεις. Π.χ. δεν πρότεινε την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων για να θέσουν τέρμα στους τοπικούς πολέμους, ούτε την άμεση προσφορά ανθρωπιστικής βοήθριας σε τρόφιμα και φάρμακα για τους δοκιμαζόμενους λαούς ή έστω την μετάβαση εκεί του –ανύπαρκτου- αεροπλανοφόρου μας, το οποίο με τα μαχητικά αεροσκάφη του θα βομβαρδίσει τις θέσεις των ταραχοποιών και εγκληματιών τζιχαντιστών, όπως έπραξαν ήδη οι ΗΠΑ. Ούτε τον υπουργό Εξωτερικών δεν σκέφτηκαν να στείλουν εκεί, ίσως γιατί γνωρίζουν ότι ο ομόλογός του των ΗΠΑ τριγυρίζει σε αυτές τις περιοχέςε, αλλά κανείς δεν του δίνει σημασία. Γνωρίζουν καλά οι τζιχαντιστές, ο δικτάτορας της Συρίας και οι αντάρτες που τον πολεμούν, οι διάφοροι πολέμαρχοι του Αφγανιστάν και οι ταλιμπάν, οι θρησκευτικο-τρομοκρατικές ομάδες, αλλά και οι φυλές της Λιβύης που αλληλοσφάζονται για την εξουσία, ότι ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε οι λαλίστατες Βρετανία και Γαλλία είναι διατεθειμένες να εμπλακούν σε πόλεμο αποστέλλοντας στρατιωτικές δυνάμεις στη Β. Αφρικη και στη Μέση Ανατολή, γιατί όλες οι χώρες έλαβαν τα μαθήματά τους από τις απερίσκεπτες στρατιωτικές εισβολές των ΗΠΑ, της Βρετανίας και μετά των άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Ακόμη είναι γνωστό από παλιά, ότι μόνο με πεζικό μπορείς να κατακτήσεις μία χώρα, και να επιβάλεις τις θελήσεις σου, ενώ ο στρατηγός των ΗΠΑ Πάουελ, ζητούσε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ μία αποτελεσματική επίθεση στο Ιράκ, με 500 χιλιάδες στρατιώτες και 100 χιλιάδες φέρετρα. Ακόμη, όλοι ξέρουν ότι οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, έφεραν το τέλος του δικτάτορα Καντάφι, αλλά και όλες τις παλιές διαφορές των διαφόρων φυλών στο οπροσκήνιο και την καταστροφή της χώρας. Ακόμη, όλοι έμαθαν ότι η δημοκρατία ούτε επιβάλλεται ούτε διδάσκεται σε σεμινάρια, αλλά έρχεται μόνη και εδραιώνεται, ως αποτέλεσμα της πολιτιστικής εξέλιξης ενός λαού και της κατά κεφαλήν καλλιέργειας των πολιτών του.

Εξάλλου, η ιστορία διδάσκει ότι οι πιστοί μουσουλμάνοι –και πολύ περισσότερο οι φανατικοί- δεν αποδέχονται την δημοκρατία, ενώ σχετικά δεν βοηθά και το Κοράνι, ούτε βέβαια ο θρησκευτικός τους νόμος, η σαρία, που υποβιβάζει άντρες και γυναίκες –ιδίως αυτές- στην κατηγορία του ζώου.
Και αυτά συμβαίνουν όχι μόνο στα κράτη με μουσουλμανικό πληθυσμό, αλλά και στις αμιγώς μουσουλμανικές κοινότητες που ζουν σε πολιτισμένα κράτη, π.χ. Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία… Ήδη βρίσκεται σε έξαρση το κίνηα των φανατικών ισλαμιστών που στρέφεται γενικά κατά των απίστων και έχει προ πολλού πάρει μορφή τρομοκρατικώ ν οργανώσεων σε πολλές χώρες με την Αλ Κάιντα να είναι απλώς η πιο γνωστή.
Η τάση για αυστηρή εφαρμογή του Κορανίου, της σαρία του και ιερού – τρομκρατικού πολέμου κατά των απίστων, κυριαρχεί πλέον και δεν ξέρει κανείς που μπορεί να καταλήξει. Στην Τουρκία, που ο Κεμάλ την ήθελε κοσμικό κράτος, πάνω από το 50% των πολιτών ψήφισαν για πρόεδρο της Δημοκρατίας του Τ. Ερντογάν που είναι πιστός μουσουλμάνος, ενώ το άλλο μισό που βρίσκεται στα παράλια της Μικράς Ασίας και στα νοτιοδυτικά, ψήφισε κοσμικά κόμματα. Θα δούμε που θα οδηγηθεί η Τουρκία. Ταυτόχρονα, πολλοί μουσουλμάνοι από τα Βαλκάνια –Βοσνία, Κόσοβο- έσπευσαν να ενωθούν εθελοντικά με τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία.

Ο κίνδυνος για τη Δύση και τον πολιτισμό της από φανατικούς ισλαμιστές, οπαδούς της σαρία, του ιερού πολέμου κατά των απίστων, τρομοκράτες και τζιχαντιστές στο Ιράκ και τη Συρία, αλλά και στο Αφγανιστάν – ταλιμπάν-, στην Αίγυπτο –αδελφοί μουσουλμάνοι- καθώς και σε χώρες της ΕΕ είναι υπαρκτός. Όλοι τους είναι εχθροί της δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού και θέλουν να μας κάνουν όλους μουσουλμάνους με τη βία.
Κάποιες χώρες βγήκαν από τη μακαριότητά τους – ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία- και βοηθούν με την αποστολή σύγχρονων όπλων, τη μόνη αξιόπιστη στρατιωτική δύναμη, τους Κούρδους, στο αυτόνομο Β. Ιράκ, που μάχονται επιτυχώς τους τζιχαντιστές. Το ξαναγράφω: Η μετωπίκη σύγκρουση μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, μεταξύ δυτικού πολιτισμού και ισλαμιστών, θα επέλθει νωρίτερα από ότι σήμερα νομίζουμε.

Για να επανέλθουμε στα δικά μας: Οι πολίτες πρέπει να απαιτούν από τα κόμματα, πρώτο, να ξεκαθαρίζουν τις απόψεις και τις θέσεις τους σχετικά με την γενική πολιτική και την οικονομική πολιτική που θα ακολουθύησουν αν γίνουν κυβέρνηση και δεύτερον, να διευκρινίζουν που θα βρουν τα χρήματα για να υλοποιήσουν τις πολλές και παχυλές υποσχέσεις τους.
Αυτά, για να αντιμετωπίσουμε το θηρίο του λαϊκισμού.

Πηγή εφημ. «Εστία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το πρώτο μέλημα κάθε χούντας είναι η φίμωση κάθε αντίθετης άποψης και κάθε κριτικής.

Έτσι στον νέο Ποινικό Κώδικα αναφέρεται πως ποινή έως 10 έτη θα περιμένει όσους ''προκαλούν με εικόνες ή μέσω του Διαδικτύου τη διάπραξη της συγκεκριμένης πράξης''.
Όπου ''συγκεκριμένη πράξη'' είναι η προσβολή πολιτεύματος.

Με τους συγκεκριμένους πολιτικούς που μας κυβερνούν, και που συγχέουν τον εαυτό τους με την Δημοκρατία και την κυβέρνησή τους με Πολίτευμα, είναι προφανές ότι σύμφωνα με την ερμηνεία του νόμου που θα δοθεί, όλοι όσοι γράφουν κατά της κυβέρνησης ή των τραπεζών, καλύτερα να αλλάξουν χώρα!

Η χούντα Ψευταρά-Αυτού Χυδαιότητας ετοιμάζεται λοιπόν να βγάλει στην παρανομία και να βάλει στην φυλακή όλους εμάς όσους μέσω blogs, σχολίων, αλλά και απλών αναρτήσεων στο facebook.

Και αν δεν φτάσουν αυτά θα ποινικοποιήσουν και τα ''like''!

(Όμως: με τον νέο Ποινικό Κώδικα καταργούνται τα ισόβια για όσους έχουν καταχραστεί δημόσιο χρήμα, από δήμαρχο έως πρωθυπουργό! Και η διάταξη αυτή αφορά πολιτικούς, δημόσιους λειτουργούς και γενικότερα όποιον έχει βρεθεί σε θέση να διαχειριστεί λεφτά που προέρχονται από εγχώρια ή ευρωπαϊκά κονδύλια!)
     
εκφασισμού του πολιτεύματος, που οι ίδιοι όσοι απειλούν εμάς, έχουν διενεργήσει.

Αυτή είναι και η τελευταία πινελιά στην σύγχρονη εικόνα
Ήταν αναμενόμενο. Μάλιστα σε κατ' ιδίαν συζητήσεις πολλοί αναρωτιόμασταν πώς και ακόμη δεν είχαν νομοθετήσει κάτι τέτοιο.

Κάλιο αργά, όμως, παρά ποτέ!

Με αυτή τους την πράξη δικαιολογούν απόλυτα και αιτιολογούν τους χαρακτηρισμούς ως ''δικτατορίσκους'' και ''φασίστες'' που κατά καιρούς τους έχουμε αποδώσει.

Θα ανακαλύψουν όμως κι αυτοί, όπως και προηγούμενοι χουνταίοι, ότι η δημοκρατία δεν φιμώνεται τόσο εύκολα.

Και προπαντός όχι μόνον με απαγορεύσεις και εκφοβισμούς.

Θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν και βία. Και αν κρίνουμε απ' τον βίο και πολιτεία τους, θα χρησιμοποιήσουν.
Κι αυτό θα είναι το ολέθριο λάθος τους!

"Απολείπειν ο θεός Αντώνιον" (Κ.Π.Καβάφης, 1911)

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Ισλαμικός Μεσαίωνας απειλεί την Δύση
Μεγάλος Μουφτής Σαουδικής Αραβίας:
Είναι μεγάλη αμαρτία όταν μουσουλμάνος σκοτώνει μουσουλμάνο...


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας (Θράκης και Δωδεκανήσων) θεωρούνται από τους καλύτερους – ιδανικούς εκφραστές του ήπιου Ισλάμ, το οποίο επιθυμεί διακαώς η Δύση να προωθήσει. Οι ΗΠΑ, εξάλλου, έχουν επιδείξει αρκετές φορές το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους για τους μουσουλμάνους της Θράκης, αν και έχουν επιχειρήσει –μέσα στα λίαν επικίνδυνα πειραματικά πλάνα τους- επίσης πολλές φορές, να αναδείξουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στον μουσουλμανικό αυτό πληθυσμό, επιχειρώντας -αποτυχημένα- να του δημιουργήσουν «προσμίξεις», δημιουργώντας έτσι παράξενες «αναταράξεις» στους φιλήσυχους μουσουλμάνους (με την «επιστημονική βοήθεια» της γείτονος Τουρκίας, βεβαίως…).

Όμως, οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα, αφού το Ισλάμ είναι πολλά άλλα, πέρα από θρησκεία. Είναι ένα σύστημα κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό, που χρησιμοποιεί ως κρίκο σύνδεσης αυτών των στοιχείων την θρησκευτική πίστη… Μία θρησκευτική πίστη η οποία έχει τις παραλλαγές της, αλλά κυρίως στηρίζεται (με βάση το Κοράνι) στην με κάθε τρόπο και μέσο μετάδοση του Ισλάμ, ακόμη και με το… σπαθί, δηλαδή και με την βία.

Άκρως ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική (για το πως το «ήπιο Ισλάμ» αντιμετωπίζει τον εξτρεμισμό των τζιχαντιστών) είναι μία πρόσφατη δήλωση του Μεγάλου Μουφτή της Σαουδικής Αραβίας Αμπντου’λ-Αζίζ Αλή Αλ-σέιχ (Abdul Aziz Ali Al-sheikh), ο οποίος προειδοποίησε τους νέους της Σαουδικής Αραβίας για τη διαστρέβλωση της έννοιας της «τζιχάντ» (ιερού πολέμου), που σπέρνει τον όλεθρο σε μουσουλμανικές χώρες, σκοτώνοντας αθώους πολίτες στο όνομα του Ισλάμ.

Ο Μεγάλος Μουφτής προέτρεψε επίσης τους νέους να μην πέφτουν θύματα αυτής της ρητορικής και να εντάσσονται σε τρομοκρατικές ομάδες.
«Είμαστε συνεχώς μάρτυρες αποτρόπαιων εγκλημάτων στην τηλεόραση που έχουν διαπραχθεί από τους εχθρούς του Ισλάμ. Αυτές οι διάφορες αιρέσεις χύνουν μάταια και χωρίς κανένα λόγο αίμα και σκοτώνουν τους αδελφούς μας μουσουλμάνους στο όνομα του Ισλάμ, αυτό που κάνουν δεν είναι τίποτα άλλο από οργανωμένη τρομοκρατία και πλιάτσικο».
«Πράγματι, αυτοί οι εγκληματίες καλύπτουν τα εγκλήματά τους κάτω από τον μανδύα του τζιχάντ (ιερού πολέμου/αγώνα)», 
υποστήριξε ο Μεγάλος Μουφτής.
«Να ζούμε σε ειρήνη και ασφάλεια είναι ο νόμος της φύσης και της θρησκείας» είπε.
«Οι φόνοι αθώων ανθρώπων το μόνο που καταφέρνουν είναι να διαστρεβλώνουν την εικόνα της θρησκείας».
Ο Ισλαμικός Νόμος απεχθάνεται την αιματοχυσία, είπε και αναφέρθηκε στην ιερότητα της ανθρώπινης ζωής σύμφωνα με το Κοράνι.
«Όποιος σκοτώνει μουσουλμάνο εκ προθέσεως θα καταδικαστεί για πάντα στην Κόλαση», 
είπε ο Μεγάλος Ιμάμης, ο οποίος κάλεσε τους πιστούς να διαβάσουν ξανά τους ιερούς στίχους για να μην παρασύρονται.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η συγκεκριμένη προσέγγιση του Μεγάλου Μουφτή της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος καταδικάζει την τρομοκρατία, απειλεί με την Κόλαση όσους διαπράττουν εγκλήματα πολέμου, αλλά αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψή του για το τι αποτελεί έγκλημα πολέμου… Αν, και όλως παραδόξως, στίχους από το Κοράνι ισχυρίζονται πως υλοποιούν οι τζιχαντιστές!!!
Εν κατακλείδι, για το Ισλάμ είναι αμαρτία να σκοτώνει μουσουλμάνος άλλον μουσουλμάνο… Προφανώς δεν αποτελεί αμαρτία να δολοφονούνται αλλόθρησκοι –άπιστοι- στο όνομα του Ισλάμ…!
Την ίδια στιγμή, άλλοι μουλάδες και μουφτήδες δίνουν την άδειά τους για βιασμούς και δολοφονίες γυναικών, για αποκεφαλισμούς αντιπάλων, δίνοντας έτσι "άφεση αμαρτιών" για κάθε είδους βιαιότητα που μπορεί να διαπραχθεί από τους υπανθρώπους τζιχαντιστές... Προφανώς, κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει με το Ισλάμ, το οποίο αποδεικνύεται μία θρησκεία επικίνδυνης ερμηνείας από την πλευρά των μουλάδων και των μουφτήδων...

Για όσους δεν το κατάλαβαν, το Ισλάμ (ακόμη και στην ήπια μορφή του) έχει κηρύξει επισήμως τον πόλεμο στην Δύση... Με απλά λόγια, έχει ήδη ξεκινήσει ένας παγκόσμιος θρησκευτικός πόλεμος, στου οποίου την "εισαγωγή" είμαστε όλοι θεατές, παρακολουθώντας τις πρώτες πράξεις του Ισλαμικού Μεσαίωνα που απειλεί με κόψιμο του κεφαλιού όλους τους άπιστους της Δύσης…

ΥΓ: Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ οι απλοί άνθρωποι που πιστεύουν, αλλά εκείνοι οι θρησκευτικοί (και όχι μόνο) "ηγέτες" που ερμηνεύουν, με άγνωστα κριτήρια και που καθοδηγούν τους απλούς ανθρώπους για να υλοποιήσουν την προσωπική τους ματαιοδοξία... Όσο για τον Μεγάλο Μουφτή της Σαουδικής Αραβίας, εάν διαπιστώνει πως μολύνουν το Ισλάμ οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, τότε ας βγάλει μία "φετφά" για άμεση κήρυξη πολέμου όλων των απλών ισλαμιστών κατά των τζιχαντιστών εγκληματιών και συκοφαντών του Ισλάμ. Γιατί, αυτή η "βρωμιά" ανήκει στο Ισλάμ, και το Ισλάμ θα πρέπει να την "καθαρίσει"... Και για όσο διάστημα δεν κηρύσσονται αιρετικοί οι τζιχαντιστές, ο υπόλοιπος κόσμος θα παίρνει το "μήνυμα" που στέλνει το Ισλάμ...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Άρθρο του Μπόρις Καλνόκι
Πηγή εφημ. «Welt»


Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος του. Στις 28 Αυγούστου θα είναι ο πρώτος πρόεδρος της Τουρκίας που έχει εκλεγεί απευθείας από τον λαό και έχει θητεύσει ήδη περισσότερο από δέκα χρόνια ως πρωθυπουργός.
Έχει αλλάξει την χώρα όσο κανείς άλλος, εκτός από τον ιδρυτή της, τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.
Οι εορτασμοί θα δείξουν ξεκάθαρα ποια θέση έχει στον κόσμο η Τουρκία του Ερντογάν. Θα παραστούν πολλοί ηγέτες κρατών, αλλά προς το παρόν κανείς από τη Δύση.

Ο αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα είναι προσκεκλημένος, όπως και ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Εκείνοι, όμως, που έχει ήδη επιβεβαιώσει ότι θα παραστούν είναι οι ηγέτες κρατών όπως η Σομαλία, το Μπενίν, το Τόγκο, το Τουρκμενιστάν, το Κατάρ και η Λιβύη.
Επίσης, θα εκπροσωπηθούν σε υψηλότατο επίπεδο χώρες των Βαλκανίων και η Ουκρανία.
Σε επίπεδο υπουργών θα εκπροσωπηθεί η Ολλανδία και η Γερμανία.
Πολλή Αφρική, πολλή Μέση Ανατολή, μουσουλμανικός κόσμος, από την Ευρώπη κυρίως τα Βαλκάνια (σε αυτές τις χώρες είναι αρκετά σημαντική η Τουρκία, ώστε να υπάρξει υψηλή εκπροσώπηση στην ορκωμοσία του Ερντογάν).

Η Τουρκία έχει μετατραπεί σε σημαντικό οικονομικό εταίρο στην Αφρική και στα Βαλκάνια, και η πολιτική της επιρροή είναι μεγάλη στον μουσουλμανικό κόσμο.
Η Ευρώπη είναι απούσα. Ήταν στο χέρι του Ερντογάν να καταστήσει τη χώρα του συμπαθή και αναγνωρίσιμη στην Ευρώπη, όπως έπραξε στην Ανατολ. Αυτό έμοιαζε άλλωστε λογικό, καθώς η Τουρκία έγινε υποψήφια προς ένταξη πριν από δέκα χρόνια/

Αλλά δεν ακολούθησε αυτόν τον δρόμο. Ο Ερντογάν κέρδισε θαυμασμό στην Ανατολή, μιλώντας εχθρικά για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Σχεδόν κάθε βδομάδα λέει στον λαό του από τηλεοράσεως ότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ επιδιώκουν την καταστροφή της Τουρκίας και ότι είναι οι χειρότεροι εχθροί της χώρας (μαζί και εξαιτίας του Ισραήλ φυσικά).

Τώρα παρουσιάζεται μία νέα ευκαιρία για τον Ερντογάν και την Τουρκία. Η εξουσία του, που το τελευταίο διάστημα φαινόταν να απειλείται από μαζικές διαδηλώσεις και κατηγορίες για διαφθορά, εδραιώθηκε χάρη στη νίκη του στις εκλογές και στο κυνήγι μαγισσών που εξαπέλυσε με συνέπεια εναντίον των αντιπάλων του. Ίσως έπρεπε να μιλά τόσο άσχημα για τους Εβραίους και τους Δυτικούς, προκειμένου να κρατήσει κοντά του τον λαό. Τώρα δεν το έχει πλέον ανάγκη. Ως πρόεδρος της χώρας θα μπορούσε να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο, με τον ίδιο σε ρόλο πιο υπερκομματικό και ήπιο.

Ο νέος πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου, ονειρεύεται μεν μία Τουρκία που θα είναι «κέντρο εξουσίας», αλλά είναι πιο διπλωματικός από τον Ερντογάν και θέλει να προωθήσει τη διαδικασία ένταξης. Φυσικά, από μία «θέση ισχύος» για την Τουρκία. Θέλει να κάνει την Τουρκία τόσο ισχυρή, ώστε η Ευρώπη να μην τολμήσει να της αρνηθεί την ένταξη, από φόβο!

Η καταστροφική «Αραβική Άνοιξη» έδειξε την περιορισμένη δυναμική του τουρκικού «ανοίγματος προς την Ανατολή». Η νέα απειλή του Ισλαμικού Κράτους θα έπρεπε να είναι αρκετή απόδειξη στον Ερντογάν ότι δεν πρέπει να στηρίζεται σε εξτρεμιστικά στοιχεία.
Τον Οκτώβριο θα δημοσιευθεί η νέα έκθεση προόδου από την Ε.Ε. Η Άγκυρα δεν πρέπει να επιτρέψει να είναι καταδικαστική, για να αφήσει το περιθώριο για μία νέα αρχή με την Ευρώπη.

Όμως, ούτε ο Ερντογάν ούτε ο Νταβούτογλου δημιούργησαν την εντύπωση πως η ευρωπαϊκή πολιτική αποτελεί προτεραιότητα γι αυτούς ή ότι θέλουν να χαράξουν νέα πορεία. Μάλλον φαίνεται ότι η «νέα Τουρκία» του Ερντογάν δεν θα ενδιαφερθεί πολύ για την Ευρώπη. Περισσότερο θα θέλει καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, όχι στη βάση των κοινών αξιών, αλλά των κοινών συμφερόντων.

Η άνοδος του Νταβούτογλου στην πρωθυπουργία είναι από μόνη της κακό σημάδι. Στη διάρκεια της θητείας του ως ΥΠΕΞ, συντελέστηκε η μεγαλύτερη απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση, η ρήξη με το Ισραήλ, η τυχοδιωκτική πολιτική της στήριξης ακραίων ισλαμικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, αντί να υπάρξουν ρεαλισμός και προσοχή.
Αν ο Ερντογάν ήθελε να στείλει το μήνυμα «επιστροφή στην Ευρώπη» θα έβαζε αντί τον Νταβούτογλου κάποιον σαν τον Αλί Μπαμπατζάν. Εάν επιλέξει να τοποθετήσει στην κυβέρνηση και τον Γιγκίτ Μπουλούτ, που ζητά τη διακοπή της ενταξιακής διαδικασίας, η Τουρκία θα έχει μία πολιτική που θα διαμορφώνεται από την άποψη ότι υπάρχουν παντού εχθροί και θα θέλει να καταστήσει τη χώρα θεμέλιο σε μία νέα, αντιδυτική τάξη πραγμάτων.

Πηγή «Έθνος»




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο ρώσος καθηγητής Οικονομικών και πολιτειολόγος Βλαντισλάφ Ινοζέμτσεφ θεωρεί ότι η κρίση στην Ουκρανία οδηγείται σε πολεμική σύρραξη

«Η ένταση στην Ουκρανία θα αυξηθεί, τουλάχιστον τους επόμενους μήνες, γιατί οι ρωσικές αρχές κινούνται με βάση την αντίληψη «όσο περισσότερο μας κτυπούν τόσο μεγαλύτερη αντίσταση θα δείχνουμε».
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αισθάνεται άνετα σε αυτή την κατάσταση γιατί κινητοποιείται όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με προκλήσεις και, αντί να υποχωρεί, σκληραίνει τη στάση του. Γύρω του δεν υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να τον πείσουν να κάνει πίσω».

Αυτά λέει σε συνέντευξή του στην «El Pais» ο 45χρονος Βλαντισλάφ Ινοζέμτσεφ, καθηγητής Οικονομίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και ένας από τους πιο γνωστούς πολιτειολόγους της Ρωσίας. Διευθύνει το Κέντρο Μεταβιομηχανικών Σπουδών, το οποίο ίδρυσε το 1996 και είναι μέλος δύο ιδρυμάτων με μεγάλη επιρροή, του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής και του Ρωσικού Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων. Έχει γράψει βιβλία όπως «Η χαμένη δεκαετία» και «Η πρόκληση της Σιβηρίας», ενώ συνεργάζεται με πολλά ρωσικά και ξένα περιοδικά, μεταξύ των οποίων και η «Monde Diplomatique».

Οι προβλέψεις του είναι ανησυχητικές. Όταν η ισπανίδα δημοσιογράφος Πιλάρ Μπονέτ τον ρωτά που θα οδηγήσει αυτή η αύξηση των εντάσεων, απαντά κατηγορηματικά: «Σε πόλεμο. Σε μία σύγκρουση ανάμεσα στα ρωσικά στρατεύματα, που τελικά θα μπουν στην Ουκρανία, και τις δυτικές δυνάμεις. Έναν πραγματικό περιφερειακό πόλεμο. Επισήμως, θα είναι ένας πόλεμος ανάμεσα στις ρωσικές και τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, η Δύση όμως θα υποστηρίζει ενεργά τις τελευταίες. Δεν θα είναι φυσικά ένας πυρηνικός πόλεμος. Ο Πούτιν δεν θα δεχθεί μία ήττα ούτε θα παραδώσει το Λουγκάνσκ και το Ντονέτσκ. Μπορεί να επαναληφθεί μία κατάσταση όπως εκείνη του Ιράν: ολοκληρωτικές κυρώσεις, ρήξη διπλωματικών σχέσεων και σοβαρά οικονομικά προβλήματα».

Σύμφωνα με τον ρώσο καθηγητή, η πραγματική αιτία της έντασης είναι η ψυχολογία του Πούτιν, μία αμυντική και εχθρική ψυχολογία απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο. Η Ουκρανία έχει σήμερα στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ τους ίδιους στόχους που είχε ο Πούτιν στην Τσετσενία, να νικήσει τους αυτονομιστές και να αναλάβει τον έλεγχο του εδάφους. Αλλά ο Πούτιν δεν θέλει την ειρήνη ούτε την αποχώρηση των αυτονομιστών. Θα γίνει λοιπόν ένας πόλεμος χαρακωμάτων, που θα εξαντλήσει τις δυνάμεις των δύο πλευρών. Μία παρενέργεια μπορεί να είναι η δυσαρέσκεια της ρωσικής κοινής γνώμης που στηρίζει τον πρόεδρο, όσο εκείνος εξασφαλίζει την ευημερία της και μία σχετική ελευθερία. Αν οξυνθεί η οικονομική κρίση και περιοριστεί η ελευθερία, γ στήριξη αυτή θα μειωθεί.

Νέος Νιέφσκι
Η Μόσχα έχει στραφεί τον τελευταίο καιρό προς την Κίνα, συνεχίζει ο Ινοζέμτσεφ, και σε αυτό φέρει ευθύνη η Ευρώπη. Υπάρχει ένας παραλληλισμός του Πούτιν με τον Αλέξανδρο Νιέφσκι, που θεωρούσε τους Τεύτονες πιο επικίνδυνους από τους Μογγόλους, επειδή οι τελευταίοι δεν εμπόδιζαν την άσκηση της ορθόδοξης πίστης.
Η Κίνα, στην οποία η Ρωσία σχεδόν χαρίζει το φυσικό αέριο, δεν ανακατεύεται στις υποθέσεις της. Η Δύση είναι διατεθειμένη να πληρώσει για το αέριο, αλλά θέλει να επιβάλει τις ευρωπαϊκές αξίες.

Ο Πούτιν, που είναι ένας πιστός ορθόδοξος χριστιανός, βλέπει τη Δύση όχι μόνο ως μία απειλή προς την προσωπική του εξουσία, αλλά και ως μία παρηκμασμένη και αντιθρησκευτική κοινωνία. Στο Κρεμλίνο πιστεύουν ότι είναι καλύτερα να εξαρτώνται από το Πεκίνο παρά να ενταχθούν στην Ευρώπη.

Με άλλα λόγια, ο Πούτιν στρέφεται προς την Ανατολή περισσότερο για πολιτισμικούς παρά για οικονομικούς λόγους. «Ο Ρώσος πρόεδρος πιστεύει ότι τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των ρώσων βρίσκονται σε συγκεκριμένους μύθους, όπως είναι ο κολεκτιβισμός, η ορθοδοξία, η υποταγή στην κεντρική εξουσία, ο προσανατολισμός της πατριαρχικής κοινωνίας προς το κράτος», λέει ο Ινοζέμτσεφ. «Αυτούς τους μύθους υπερασπίζεται, σε αυτούς θυσιάζει την πολιτική και την οικονομία».

Σχέδιο εξόδου
Υπάρχει διέξοδος στην κρίση;
«Χρειάζεται ένα σοβαρό διεθνές σχέδιο από το οποίο ο Πούτιν να μην βγει ηττημένος. Η λογική του μπορεί να είναι η αναγνώριση ότι η Ρωσία υπερασπίστηκε τους κατοίκους της Κριμαίας από ενδεχόμενη καταστροφή σαν αυτή που βλέπουμε σήμερα στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, αλλά, όταν η απειλή εξαφανιστεί, πρέπει να την επιστρέψει.
Ας πούμε ότι η Ρωσία ελέγχει την Κριμαία ως εγγύηση. Αν η Ουκρανία ενταχθεί με επιτυχία στην ΕΕ και εξαφανιστεί η απειλή για την Ρωσία, τότε η τελευταία θα επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία».

Στην Μαριούπολη μεταφέρεται το θέατρο των επιχειρήσεων
Αυξάνεται η ένταση στην Ανατολική Ουκρανία παρά τις συνεχείς διπλωματικές προσπάθειες που καταβάλλουν οι εμπλεκόμενες πλευρές και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να βρεθεί ειρηνική λύση και να σταματήσουν οι συγκρούσεις μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και των ρώσων αυτονομιστών.
Είναι ορατός, πλέον, ο κίνδυνος να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο, πιθανότατα αυτή τη φορά κοντά στη Μαριούπολη, όπου υπάρχει μεγάλη ελληνική κοινότητα.

Στρατεύματα αυτονομιστών τα οποία το Κίεβο θεωρούσε ότι είναι ρωσικά, κινούνταν στην ευρύτερη περιοχή με πιθανό στόχο την κατάληψη της πόλης που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ουκρανικών δυνάμεων.

Πηγές της Εθνοφυλακής της Ουκρανίας ανέφεραν ότι σε περιοχή του Νοβοαζόνσκ που βρίσκεται κοντά στο σημαντικό από στρατηγικής άποψης λιμάνι της Μαριούπολης, έχουν ξεσπάσει συγκρούσεις. Την ίδια ώρα, όμως, στελέχη της παραστρατιωτικής οργάνωσης που πρόσκειται στην Ουκρανία και βρίσκονται στην περιοχή, δεν έκαναν λόγο για εκτεταμένες συγκρούσεις. Δήλωσαν ότι 50 τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν τα σύνορα με τη Ρωσία και πως τα 40 από αυτά προσπαθούσαν να κινηθούν προς την Μαριούπολη.

Εάν οι αυτονομιστές αποκτήσουν τον έλεγχο των περιοχών που βρίσκονται νότια από το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, όπου συνεχίζονται οι μάχες, τότε θα μπορούν ευκολότερα να υπερασπιστούν το Ντονέτσκ ενώ ταυτόχρονα θα έχουν καλύτερη πρόσβαση στα σύνορα με τη Ρωσία.

Πηγή εφημ. "Τα Νέα"

Σχόλιο ιστολογίου: Η προσέγγιση του ρώσου καθηγητή (που διευθύνει ιδρύματα που έφτιαξε ο ίδιος, χωρίς να διευκρινίζεται από που προήλθαν τα χρήματα που απαιτήθηκαν γι αυτό) αποτελεί ξεκάθαρα μία δυτική προσέγγιση της ουκρανικής κρίσης και -φυσικά- της προσωπικότητας του ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο επιχειρεί να μειώσει ως πολιτικό, προσδίδοντάς του συναισθηματικά χαρακτηριστικά που βαραίνουν στις αποφάσεις του. Σαφέστατα η έκρυθμη κατάσταση στην Ουκρανία οδηγεί σε μία ευθεία ρήξη, την οποία όμως τρέμει το Κίεβο και η Δύση (και όχι τόσο η Ρωσία), αφού η στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας είναι τεράστια σε σχέση με την ό,ποια στρατιωτική δύναμη μπορεί να αντιπαραθέσει η Ουκρανία.
Εάν ο Πούτιν επιλέξει την στρατιωτική αντιπαράθεση και όχι τον πόλεμο της φθοράς (που ασκεί τώρα μέσω της οικονομίας αλλά και του σκληρότατου επερχόμενου χειμώνα που θα αντιμετωπίσει η Ουκρανία λόγω έλλειψης ενέργειας), τότε θεωρείται δεδομένο πως θα ενεργοποιηθούν και άλλες "δυνάμεις", τόσο από τις χώρες του Visegrad Group (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία), όσο και από μία -πιθανότατη- απόπειρα εμπλοκής του ΝΑΤΟ μέσω κάποιας γειτονικής χώρας (βλ. Βουλγαρία ή Τουρκία), η οποία με τη σειρά της θα "εκκινήσει" συγκρουσιακές καταστάσεις στην περιοχή των Βαλκανίων, οπότε θα υπάρξει μία γενίκευση της σύγκρουσης.
Όμως, τα "χτυπήματα" που μέχρι στιγμής έχει επιφέρει ο Πούτιν στην Δύση, η ταυτόχρονη απώλεια του ηθικού ερείσματος που πραγματοποιείται σε καθημερινή βάση στην πλευρά του Ποροσένκο, ενδέχεται να είναι και η επιλογή του ρώσου Προέδρου, που φαίνεται να τον απασχολεί περισσότερο η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή, όπου και εξελίσσεται το μεγάλο "γεωπολιτικό παίγνιο" από την πλευρά των ΗΠΑ. Και ο Βλαντιμιρ Πούτιν γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως δεν μπορεί η Ρωσία να λείπει από αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι, το οποίο θα καθορίσει και τις γεωπολιτικές δυνάμεις για τα επόμενα 100 χρόνια...



Την παραίτησή του από τη θέση του υπουργού Οικονομικών της Αυστρίας, του αντικαγκελάριου και από όλα τα αξιώματά του, με άμεση ισχύ, ανακοίνωσε Michael Spindelegger, καταγγέλλοντας την έλλειψη στήριξης από το κόμμα του για την προώθηση φορολογικών μεταρρυθμίσεων.

Την είδηση μετέδωσε η εφημερίδα Die Presse, χωρίς να δώσει κάποια επιπλέον πληροφορία, καθώς ο υπό παραίτηση υπουργός πάντα σύμφωνα με την ίδια πηγή, θα δώσει αργότερα μέσα στην ημέρα συνέντευξη Τύπου. Ωστόσο, ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα από τον ίδιο.

"Σοβαρή  κρίση στο καθεστώς" βλέπει ο Γαλλικός Τύπος

Οι γάλλοι αρθρογράφοι κάνουν σήμερα σχεδόν ομόφωνα λόγο για σοβαρή "κρίση στο καθεστώς", μετά την παραίτηση της κυβέρνησης η οποία συνδέεται με βαθιές διαφωνίες για την οικονομική πορεία του σοσιαλιστή προέδρου Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος οφείλει να αδράξει "την τελευταία ευκαιρία" για να "σώσει την προεδρία του".

"Κρίση στο καθεστώς" είναι ο τίτλος τόσο της αριστερής εφημερίδας Liberation όσο και της συντηρητικής εφημερίδας Le Figaro, οι οποίες έχουν συνήθως αντίθετες πολιτικές αναλύσεις και σήμερα δημοσιεύουν αμφότερες στην πρώτη σελίδα τους την εικόνα ενός αρχηγού του κράτους που έχει μείνει μόνος.

"Μα τι θέαμα!", αναφωνεί από την πλευρά της η λαϊκή εφημερίδα Le Parisien, η οποία δημοσιεύει φωτογραφίες των κύριων πρωταγωνιστών --τρεις υπουργοί, ο αρχηγός του κράτους και ο πρωθυπουργός-- τους οποίους εμφανίζει ως πρόσωπα ενός τηλεοπτικού σήριαλ.

Ο πρόεδρος Ολάντ, υπό αμφισβήτηση από τον υπουργό του επί της Οικονομίας Αρνό Μοντεμπούρ και δύο άλλους υπουργούς (Παιδείας, Πολιτισμού) οι οποίοι ζητούν μια πιο κοινωνική πολιτική, ανέθεσε χθες στον πρωθυπουργό του, τον Μανουέλ Βαλς, να σχηματίσει μέχρι σήμερα μια νέα κυβερνητική ομάδα "συνεπή" προς την πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει η χώρα, η οποία αντιμετωπίζει οικονομική κρίση.

Αναφερόμενη "στη μακρά, θεαματική λιτανεία των πολιτικών κρίσεων που έχουν σημειωθεί στη διάρκεια της θητείας" του προέδρου Ολάντ, ο οποίος εξελέγη το Μάιο του 2012 και καταγράφει έκτοτε ρεκόρ χαμηλής δημοτικότητας, η οικονομική εφημερίδα Les Echos προειδοποιεί: "αν η κυβέρνηση δεν αλλάξει ταχύτητα, η χώρα είναι καταδικασμένη να ζήσει για καιρό ακόμη με καθεστώς σε κρίση. Και, γιατί όχι, σε καθεστωτική κρίση".

Η Figaro υποστηρίζει από την πλευρά της ότι η Γαλλία έχει ήδη φθάσει στο σημείο αυτό: "με υπόβαθρο μια αβυσσαλέα δυσπιστία και οικονομική καταστροφή, πώς να μην αναγνωρίσει κανείς σ' αυτή την κυβέρνηση που τρελάθηκε, αυτό το θρυμματισμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα, αυτή την πλειοψηφία με τους επιδέσμους, όλα τα συστατικά μιας κρίσης καθεστώτος οι συνέπειες της οποίας είναι ακόμη ανυπολόγιστες", γράφει.

Η προεδρική στρατηγική, η οποία έγκειται στη διατήρηση της πορείας μιας αμφιλεγόμενης πολιτικής και στην απομάκρυνση των υπουργών που διαμαρτύρονται, είναι για τη Le Monde η τελευταία ευκαιρία του προέδρου να σώσει την πενταετία του". "Τίποτε δεν πρέπει να εξέχει, πλήρης ευθυγράμμιση", εξεγείρεται αντίθετα η κομμουνιστική εφημερίδα L' Humanite μετά την απομάκρυνση των στασιαστών. Σύμφωνα με την εφημερίδα την οποία είχε ιδρύσει ο Ζαν Ζορές, "ο Φρανσουά Ολάντ και ο Μανουέλ Βαλς τιμώρησαν γρήγορα και βάναυσα" υπουργούς "που σε τελική
ανάλυση είπαν δυνατά αυτό που σκέφτεται μια πλειοψηφία των ψηφοφόρων της αριστεράς: η λιτότητα οδηγεί τη χώρα στον τοίχο...".

"Όλοι ή σχεδόν όλοι γνωρίζουν τώρα ότι οι κριτικές του Αρνό Μοντεμπούρ εναντίον της ευρωπαϊκής λιτότητας ηχούν σωστές", γράφει η Liberation. Και σε κάθε περίπτωση "με ή χωρίς τον Μοντεμπούρ, θα πρέπει να δοθούν απαντήσεις στις ερωτήσεις που αυτός έθεσε. Το κύρος είναι απαραίτητο σε μια κυβέρνηση. Δεν ριμάρει πάντα με τη λιτότητα".

Πηγή

Πόση υποκρισία πια μπορεί να χωρέσει σε μια κυβέρνηση; 
Πόση ανεντιμότητα, πόσος φαρισαϊσμός, πόσος κυνισμός, πόσο θράσος, πόση περιφρόνηση απέναντι σε λαό και Δημοκρατία; Και πόση απόσταση από την πραγματικότητα; 
Πόση;

Από πού να το πιάσω και πού να τ’ αφήσω… 
Σε όλα τα επίπεδα, ο κατάλογος των εγκλημάτων και της ανοησίας τους δεν έχει τέλος. 
Ν’ αναφέρω μόνον ένα από αυτά τ’ αμέτρητα, άλλα τραγικά και άλλα καταγέλαστα: Τολμούν ν’ ανοίγουν συζήτηση γι απευθείας εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ την ίδια ώρα ψάχνουν 180 βουλευτές που, ακόμα και 200 να ήταν, δεν θα εκπροσωπούσαν αυτοί όλοι μαζί ούτε το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος! 
Λίγη τσίπα δεν έχετε, μωρέ;

Κολοκύθια! 
Δεν τους νοιάζει τίποτε. 
Δεν τους αγγίζει τίποτε. 
Τίποτε, εκτός από το να παραμείνουν στην εξουσία όσο μπορούν παραπάνω. 
Ένα μήνα; Δύο; Τρεις; Όσο γίνεται! 
Με το ένα κόλπο, με το άλλο κόλπο, με το ένα τρικ, με το άλλο τρικ, βραχάκι - βραχάκι τέλος πάντων για να κρατιούνται από την κουπαστή ενός ναυαγημένου πλοίου, όσην ώρα ο κόσμος πνίγεται στον πάτο.

Το δράμα είναι ότι δεν έχουν απολύτως καμιά συστολή, και στην προσπάθειά τους αυτή δεν διστάζουν να περνούν με την κοινωνία απούσα υψιπετή και μεγαλαυχή νομοθετήματα και αποτελειώνουν ό,τι έχει απομείνει όρθιο –αν έχει απομείνει τίποτε…

Πρέπει να πάρουν δρόμο και να πάνε στον αγύριστο. 
Δεν το καταλαβαίνετε; 
Πώς αλλιώς πρέπει να το πω; 
Όσο κάθονται δε, τόσο δεν θα μαζεύονται μετά τα χάλια.

Ώρες-ώρες, ρε παιδί μου, σε φέρνουν στο σημείο να σου περνάει από το μυαλό ότι δεν έχει νόημα ο προβληματισμός για το ποιος θα ‘ρθει μετά. 
 Σου σκοτίζουν το μυαλό και σε κάνουν να λες: 
«Μωρέ, χίλιες φορές ο Φούφουτος. Ε, τόσο χάλια πια δεν θα τα κάνει!»

Τόσο επικίνδυνοι είναι. Τόσο αχρείοι. 
Κι εμείς καθόμαστε και τους κοιτάμε. 
Και περί άλλα τυρβάζουμε. 
Ενώ δεν θα έπρεπε να ασχολούμαστε παρά μόνο με το πώς θ’ απαλλαγούμε από τα μούτρα τους. 
Δεν μας καταλαβαίνω.

Από sotosblog



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Πολυεθνική μεραρχία από τις χώρες του Visegrad Group, (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία) με «στόχο» πιθανόν την Ουκρανία

Μετάφραση – Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών
Πηγή: “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!”


Οι χώρες που απαρτίζουν τον συμμαχία του Visegrad group, (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία), αποφάσισαν την δημιουργία κοινής στρατιωτικής δύναμης, που θα είναι έτοιμη κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016. Η δύναμη θα λειτουργεί στο πλαίσιο των ενόπλων δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό ανέφερε η σλοβακική εφημερίδα Pravda, επικαλούμενη πηγές της στο Υπουργείο Άμυνας της Σλοβακίας.

«Η δημιουργία της κοινής μεραρχίας θα περιλαμβάνει συνολικά 3.260 στρατιώτες: 1.450 στρατιώτες από την Πολωνία, 650 από την Τσεχική Δημοκρατία, 600 από την Ουγγαρία και 60 από την Σλοβακία», γράφει η εφημερίδα.

«Ειδικότερα, ο Σλοβακικός στρατός θα συμβάλει στην κοινή δύναμη, με ένα ειδικά εκπαιδευμένο τμήμα ΑΡΒΧΠ (πυρηνικού, βιολογικού, χημικού πολέμου), οι άνδρες του οποίου διαθέτουν πλούσια εμπειρία σε διεθνείς αποστολές, καθώς και μια διμοιρία υγειονομικού», καταλήγει το άρθρο.

Σχετικά με την αναγκαιότητα δημιουργίας μία τέτοιας μονάδας επιπέδου μεραρχίας, είχε παρθεί η απόφαση από τις 13η Μαΐου 2011, κατά τη συνεδρίαση των υπουργών άμυνας της ομάδας των χωρών του Visegrad. Συμμετοχή ως παρατηρητής σε αυτή την πολυεθνική μεραρχία θα έχει πιθανόν και το ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας.

Ο σκοπός της δημιουργίας της δυνάμεως αποτελεί πρωτίστως η πρόληψη των στρατιωτικών συγκρούσεων, ο διαχωρισμός των αντιμαχόμενων μερών, η οργάνωση της ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και η εκκένωση αμάχων από τις επικίνδυνες ζώνες.

Ο στρατιωτικός σχηματισμός θα πρέπει να αναλάβει δράση το αργότερο εντός 10ημέρου από την παραλαβή της εντολής από τις Βρυξέλλες, με ακτίνα δράσης, από τα κεντρικά γραφεία της ΕΕ τα έξι χιλιάδες χιλιόμετρα, αναφέρει το δημοσίευμα!

Σύμφωνα με το σλοβακικό Υπουργείο Άμυνας, το κόστος συντήρησης της μεραρχίας ανά μήνα, θα ανέρχεται σε 72 εκατομμύρια ευρώ, μη συμπεριλαμβανομένων των προσωρινών εξόδων για την ειδική εκπαίδευση και το κόστος του εξοπλισμού μεταφοράς.

Τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, η ουκρανική έκδοση του «Business Capital» έγραψε ότι, η δημιουργία μιας κοινής στρατιωτικής μονάδας από τις τέσσερις χώρες που απαρτίζουν το Visegrad group, θα μπορούσε να ενεργοποίηση το σχηματισμό μιας νέας περιφερειακής ζώνης ασφαλείας, στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, γεγονός το οποίο θα μπορούσε στο μέλλον να επιτρέψει στην Ουκρανία να παρακάμψει το πρόβλημα της επίσημης έναρξης του ΝΑΤΟ.

Πιθανότατα σύμφωνα και με χθεσινά ρωσικά δημοσιεύματα ο ρωσικός στρατός ετοιμάζεται για την εκτέλεση ειρηνευτικής αποστολής, στην Ουκρανία. Ένα τέτοιο σχέδιο αν τελικά αποφασισθεί από κοινού μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ, και Ρωσίας να συμπεριλαμβάνει και δυνάμεις του ευρωπαϊκού στρατού για πρώτη φορά.