Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Μαρ 2016

Του Ηλία Βλάχου

Σε κάθε πάνελ, φόρουμ ή καφενειακή συζήτηση, όταν κάποιος αναφέρει πως φταίνε οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και της κυρίας Τασίας περί ανοικτών συνόρων και «ηλιοθεραπείας» και «μαγικής εξαφάνισης» για την ραγδαία αύξηση των ροών των προσφύγων / μεταναστών, η αυτόματη απάντηση από το στόμα των συριζαίων συνομιλητών είναι πως το 2015 τα πράγματα άλλαξαν στην Συρία, η Ρωσία άρχισε να βομβαρδίζει, η Μέρκελ μίλησε για ανοικτά σύνορα και οι τρομοκράτες χτύπησαν το Παρίσι στο Μπατακλάν.

Ας δούμε όλες αυτές τις δικαιολογίες μία – μία, αφού υπενθυμίσουμε πως ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία είχε ήδη αρχίσει από το 2011 - 2012:

Η Ρωσία άρχισε τους βομβαρδισμούς στην Συρία στις 28 Σεπτεμβρίου και τις χερσαίες επιχειρήσεις τον Νοέμβριο του 2015.

Η κ. Μέρκελ, πρώτη φορά αναφέρθηκε σε ανοικτά σύνορα σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Rheinische Post στις αρχές Σεπτεμβρίου 2015.

Η επίθεση ισλαμιστών στο Μπατακλάν στο Παρίσι, έγινε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015. Μετά άρχισαν οι γαλλικοί βομβαρδισμοί στην Συρία.

Ας δούμε τώρα, πόσοι πρόσφυγες / λαθρομετανάστες είχαν περάσει ήδη στην χώρα μας από τις αρχές του 2015, μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου: συνολικά 288.020 άτομα, έναντι 41.038 ΟΛΟΚΛΗΡΟ το 2014 (δηλαδή, αύξηση 700% σε σύγκριση με ΟΛΟΚΛΗΡΟ το 2014, ενώ μέχρι τον Αύγουστο η αύξηση ήταν 234.357 / 20.284 = 1.155% αν μετρήσουμε το ίδιο διάστημα των δύο ετών).

Την ίδια ώρα στην Ιταλία και για το ίδιο διάστημα οι ροές ανήλθαν σε 122.496 έναντι 138.832 το 2014. Μειωμένες δηλαδή κατά 12% περίπου.

Επίσης, ενώ η αναλογία Ιταλία / Ελλάδα το 2014 ήταν 170.136 / 41.038 δηλαδή 4,14 / 1 υπέρ της Ιταλίας για το 2015 και μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου η αναλογία είχε ήδη πάει Ιταλία / Ελλάδα = 122.496 / 288.020 = 0,42 ή 2,35 / 1 υπέρ της Ελλάδας αυτή την φορά. Μέχρι το τέλος φυσικά του 2015 αυτή η αναλογία έφτασε στο δυσθεώρητο 8 / 1 υπέρ της χώρας μας!

Τα στοιχεία αυτά είναι αλιευμένα από την συνοπτική έκθεση του ελληνικού ΥΠΟΙΚ με τίτλο: «Επιπτώσεις από τις Ροές Προσφύγων στα Νησιά του Αιγαίου».

Τα στοιχεία που αναφέρθηκαν παρά πάνω με αριθμούς, παρουσιάζονται συνοπτικά στους δύο πίνακες που παρατίθενται στο τέλος του σημειώματος και προέρχονται από την ίδια συνοπτική έκθεση του ελληνικού ΥΠΟΙΚ.

Δεδομένων όλων τούτων, είναι φανερό πως οι ροές είχαν ήδη σχεδόν δεκαπενταπλασιαστεί για την Ελλάδα τον Αύγουστο του 2015 (1.500% αύξηση – σχεδιάγραμμα 1), ΧΩΡΙΣ να έχει λάβει μέχρις εκείνη την ώρα χώρα ούτε μία από τις αιτιάσεις των συριζαίων με τις οποίες προσπαθούν απλώς να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αντίθετα, το σχεδιάγραμμα 1, δείχνει ξεκάθαρα πως η αύξηση των ροών είναι συνεχής μετά τον Ιανουάριο που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ, δίχως να έχει αλλάξει κατά τι η εμφύλια διαμάχη στην Συρία που είχε ξεκινήσει τρία χρόνια πριν. Το ίδιο μπορεί να ισχυριστεί κανείς και για το Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όπου ουδεμία ουσιώδης αλλαγή συνθηκών επισυνέβη ανάμεσα στο 2014 και το 2015.

Αυταπόδεικτο λοιπόν είναι, πως με την εγκατάσταση της κυρίας Τασίας στο υφυπουργείο μετανάστευσης, την διακήρυξη περί ανοικτών συνόρων, περί ηλιοθεραπείας και περί εξαφάνισης κατόπιν, όλοι οι πικραμένοι του ντουνιά, είτε επρόκειτο για ορίτζιναλ Σύριους πρόσφυγες είτε για «νταβραντισμένους» μελαχρινούς λαθρομετανάστες του αφρικανικού Μαγκρέμπ, συνωστίζονταν στα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας με σκοπό να εισέλθουν στην ευρωπαϊκή Γη της επαγγελίας, της ευημερίας και των χορταστικών επιδομάτων. Πόσω δε μάλλον που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας, αναρωτιόταν με αφέλεια δια της τηλοψίας αν υφίστανται θαλάσσια σύνορα και αν μπορεί κανείς να τα φυλάξει!

Προηγουμένως βέβαια, είχαν φροντίσει εν χορδαίς και οργάνοις να κλείσουν το «κολαστήριο» της Αμυγδαλέζας, φροντίζοντας σε όλα τα πέρατα του ισλαμικού κόσμου να γίνει γνωστό πως το μέρος που «κρατούσε σε τάξη» τους παράνομα εισερχόμενους στην χώρα μέχρι να αποφασίσουν να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους, δεν υπήρχε πλέον.

Ναι, είναι οι πολιτικές αυτές που διόγκωσαν το πρόβλημα όπως ξεκάθαρα δείξαμε. Και ΝΑΙ, είναι οι ΙΔΙΟΙ άνθρωποι που πανικόβλητοι από τα επίχειρα της αβελτηρίας τους, σπεύδουν τώρα να ανοίξουν άρον – άρον όχι μία, όχι δύο, αλλά πολλές Αμυγδαλέζες. Πόσες; Μονάχα ο αριθμός των λαθρομεταναστών που θα εγκλωβιστούν στην χώρα τους επόμενους μήνες είναι η οροφή!

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μία σπίθα χρειάζεται μόνο για να...

Σφοδρή επίθεση στην Ελλάδα και την Αρμενία για τις δηλώσεις που έγιναν χθες στην Αθήνα σχετικά με την Γενοκτονία των Αρμενίων κατά τις συναντήσεις του αρμένιου προέδρου Σερζ Σαρκισιάν με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Προκόπη Παυλόπουλο εξαπέλυσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, σύμφωνα με το skai.gr.

Σε γραπτή δήλωσή του, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ, Tanju Bilgiç, σημειώνει ότι οι επίμαχες δηλώσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά «το προϊόν μίας αξιοθρήνητης νοοτροπίας», η οποία «αποδεικνύει ότι οι σχέσεις και η αλληλεγγύη μεταξύ Ελλάδας και Αρμενίας είναι οικοδομημένη πάνω σε κοινή έχθρα και προχωρά σε συκοφαντίες εναντίον της Τουρκικής ταυτότητας».

Το τουρκικό ΥΠΕΞ χαρακτηρίζει τις δηλώσεις περί γενοκτονίας ως «βαρείς ισχυρισμούς» εις βάρος της ίδιας της Τουρκίας και της τουρκικής ταυτότητας.

Επισημαίνει δε ότι η Άγκυρα «ποτέ» δεν θα δώσει αναγνώριση σε όσους επιμένουν να φέρνουν στο προσκήνιο μία τέτοια «παράνομη» γραμμή της Ιστορίας, που είναι «αποσυνδεδεμένη από τις πραγματικότητες, μονομερής και εμμονική».

Έως τώρα δεν υπάρχει απάντηση από ελληνικής πλευράς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο Ρώσος πρόεδρος ρίχνει μια βόμβα στα ΜΜΕ με συχνότητα περίπου μία φορά το εξάμηνο. Τι σημαίνει και τι συνεπάγεται η συγκεκριμένη απόφαση; Σίγουρα όχι αυτό που υπέθεσαν οι περισσότεροι...

ΑνάλυσηRussia Insider και South Front
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου, σύμφωνα με την οποία διέταξε την επιστροφή “του μεγαλύτερου μέρους” των ρωσικών δυνάμεων που βρίσκονται στη Συρία να επιστρέψουν στην Ρωσία, έχει αφήσει σχεδόν όλο τον κόσμο έκπληκτο, πράγμα που σημαίνει ότι η ενέργεια αυτή πέτυχε τον στόχο της. Για μια μειοψηφία, ωστόσο, δεν υπήρξε καμία έκπληξη, αφού με τον ίδιο ακριβώς τρόπο εφαρμόζει ο Πούτιν την πολιτική του, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Θυμηθείτε το αιφνίδιο στρατιωτικό πραξικόπημα της Κριμαίας (την άνοιξη του 2014), την απαγόρευση των εισαγωγών τροφίμων από την ΕΕ (το καλοκαίρι του 2014), την ακύρωση του αγωγού South Stream (στα τέλη του 2014) και την αρχή της στρατιωτικής παρέμβασης της Ρωσίας στην Συρία (το φθινόπωρο του 2015). Καμία από αυτές τις κινήσεις δεν ανακοινώθηκε αρκετό διάστημα πιο πριν, αλλά αντίθετα διατάχθηκαν εντελώς αιφνιδιαστικά, έτσι ώστε ως μηνύματα, να έχουν τον μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο.

Ποιο είναι λοιπόν το εννοούμενο μήνυμα αυτής της τελευταίας κίνησης και ποιος είναι ο τελικός αποδέκτης της; Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών και το Bloomberg News έχουν μέχρι στιγμής σχολιάσει την ρωσική κίνηση, τονίζοντας ότι θα γίνει αιτία να υποστεί επιπλέον πίεση ο Άσαντ. Αυτό ισχύει, πλην όμως η επικοινωνία της Μόσχας με τη Δαμασκό παραμένει εντελώς ανοιχτή. Ο Πούτιν δεν χρειάζεται να ενισχύσει τη βαρύτητα των κινήσεων του καταφεύγοντας σε κόλπα για να κρατάει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε «σασπένς», μόνο και μόνο για να στείλει ένα μήνυμα στον Μπασάρ Άσαντ. (Μάλιστα, η Συρία έχει εξηγήσει ότι ενημερώθηκε εκ των προτέρων σχετικά με την κίνηση).

Προφανώς, εκ πρώτης όψεως, το σκεπτικό της ανακοίνωσης του Ρώσου προέδρου έχει διπλωματικό πλαίσιο. Το πιθανότερο είναι ότι, με την κίνησή του αυτή, ο Ρώσος πρόεδρος απευθύνεται προς όσους Ρώσους φοβήθηκαν και όσες Δυτικές κυβερνήσεις προέβλεψαν και ήλπισαν ότι η Ρωσία θα βαλτώσει σε ένα τέλμα που θα μοιάζει με του Αφγανιστάν. Η Μόσχα τους δείχνει αυτή τη στιγμή, ότι διαθέτει αρκετή ευφυία ώστε να μην διαπράξει ένα ανάλογο σφάλμα, διαμηνύοντας συγχρόνως ότι οι στόχοι της σε ό,τι αφορά στην Συρία παραμένουν περιορισμένοι.

Μέσω της εντολής του Πούτιν, η Ρωσία αποδεικνύει τη δέσμευσή της για μια ειρηνική διευθέτηση του συριακού, υπονοώντας ότι οι στόχοι της Ρωσίας στη Συρία παραμένουν αυστηρά περιορισμένοι. Ταυτόχρονα στέλνει ένα μήνυμα προς την αντιπολίτευση.

Τα απώτερα κίνητρα

Ωστόσο, όπως συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις, υπάρχουν απώτερα κίνητρα πίσω από την προσωρινή μείωση των ρωσικών αεροσκαφών στη Συρία.

Τον τελευταίο μήνα, όταν η ένταση των συγκρούσεων στο συριακό μέτωπο μειώθηκε λόγω της κατάπαυσης του πυρός, ένα μεγάλο μέρος (πάνω από 50%) των ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών που βρίσκονται στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ ήταν ανενεργά.

Εν τω μεταξύ, όλα τα αεροσκάφη χρειάζονται συνεχή συντήρηση για άριστη λειτουργία και προσωπικό: πιλότους, τεχνικούς και άλλου είδους ανθρώπινο δυναμικό υποστήριξης.

Κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης των επιχειρήσεων, ο αριθμός των εφορμήσεων των ρωσικών αεροσκαφών στη Συρία (χωρίς ελικόπτερα) ήταν περίπου 2,8 - 3 ανά πολεμικό αεροσκάφος κατά μέσο όρο, αν συμπεριλάβουμε όλα τα ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη που βρίσκονται στη Συρία.

Ένας αξιωματικός (πιλότος) της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας εκτιμά, επίσης, ότι ο αριθμός εφορμήσεων ήταν 2-4 ανά πολεμικό αεροσκάφος: “Με τριάντα δύο αεροσκάφη στη ράμπα, πιστεύω ότι θα πρέπει οι Ρώσοι να είναι σε θέση να απογειώνουν 24 την ημέρα. Ανάλογα με τη διάρκεια της κάθε εφόρμησης και το αν οι πτήσεις είναι νυχτερινές, μπορούν να πραγματοποιούν 2 με 4 εξόδους ανά αεροσκάφος την ημέρα. Έτσι, υπολογίζω ότι κατά πάσα πιθανότητα ο αριθμός των εφορμήσεων είναι 48 με 96 την ημέρα”.

Πράγματι, η συχνότητα των εφορμήσεων ανά αεροσκάφος ήταν περίπου 4-5 κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης των επιχειρήσεων. Οι ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις είχαν διεξαγάγει τις πιο εντατικές αεροπορικές επιδρομές, ενώ η ρωσική αεροπορία που βρίσκεται μόνιμα στη βάση της Λατάκειας στη Συρία αποτελείται από 32 πολεμικά αεροσκάφη. Αργότερα, αυξήθηκε σε 40 πολεμικά αεροσκάφη. Αξίζει να τονίσουμε επίσης, ότι δεν συνετρίβη κανένα αεροσκάφος εξαιτίας τεχνικής βλάβης καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συγκριτικά, ο αριθμός απογειώσεων των αεροσκαφών του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που εμπλέκονται στις επιχειρήσεις είναι 0,15 ανά 1 πολεμικό αεροπλάνο κατά μέσο όρο, αν υπολογίσουμε ότι ο συνολικός αριθμός των πολεμικών αεροσκαφών του συνασπισμού είναι 180.

Αυτό σημαίνει ότι, από τεχνική άποψη, το “φορτίο” για τα ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη ήταν πολλαπλά βαρύτερο σε σύγκριση με αυτά του συνασπισμού με επικεφαλής τις ΗΠΑ. Αρκετοί εμπειρογνώμονες, μάλιστα, δυσκολεύτηκαν να πιστέψουν ότι οι Ρώσοι κατόρθωσαν να επιτύχουν αυτόν τον υψηλό ρυθμό εφορμήσεων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, και όμως αυτό ισχύει.

Εν τω μεταξύ, οι εγκαταστάσεις στην αεροπορική βάση Χμεϊμίμ επιτρέπουν μόνο μια υποτυπώδη συντήρηση των αεροσκαφών. Για μια ολοκληρωμένη συντήρηση και επισκευή επιβάλλεται η μετάβασή τους στις ειδικές βάσεις επισκευής της πολεμικής αεροπορίας στη Ρωσία.

Όπως κι αν το δει κανείς το θέμα, η απόφαση του Πούτιν να αποσύρει τις ρωσικές δυνάμεις από τη Συρία στις 14 Μαρτίου ήταν συγχρονισμένη με την ανάγκη μιας γενικής  συντήρησης και ολοκληρωμένου σέρβις του ρωσικού αμυντικού εξοπλισμού.

Ο πόλεμος θα συνεχιστεί

Ωστόσο, το κύριο ερώτημα που τίθεται είναι τι σημαίνει η αποχώρηση για το κοινό συριορωσικό πολεμικό εγχείρημα και ποιες ρωσικές δυνάμεις όντως αποχωρούν από την Συρία.

Ο Πούτιν έχει διευκρινίσει ότι η απόσυρση δεν θα επηρεάσει τις ναυτικές εγκαταστάσεις της Ρωσίας στην Ταρτούς και την αεροπορική βάση της Λατάκειας. Η Ρωσία διατηρεί ένα ναύσταθμο στο Ταρτούς της Συρίας από το 1971, και όπως είναι φυσικό, οι βάσεις αυτές δεν εντάσσονται στις δυνάμεις που αποχωρούν, και οι οποίες έφθασαν στη χώρα μόλις πέρυσι.

Οι σχετικές πληροφορίες διευκρινίζουν ότι oι αεροπορικές δυνάμεις της Ρωσίας στη Συρία θα παραμείνουν στη θέση τους. Στην πραγματικότητα, από άποψη σημασίας, τα 50 ρωσικά αεροσκάφη στην Λατάκεια αποτελούν τη “ραχοκοκαλιά” των ρωσικών δυνάμεων στη Συρία, αφού αυτές συμμετείχαν στις περισσότερες μάχες.

Επίσης, αφού η ρωσική αεροπορική λεγεώνα παραμένει, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το ίδιο ισχύει και για τα καταδρομικά πλοία κατευθυνόμενων πυραύλων που σταθμεύουν στα ανοικτά των συριακών ακτών, καθώς και τα αντιαεροπορικά συστήματα στην ξηρά. Μετά την κατάρριψη ενός ρωσικού Su-24 από την Τουρκία τον Νοέμβριο, αποκλείεται η Μόσχα να έθετε σε κίνδυνο την αντιαεροπορική ομπρέλα που τα στηρίζει.

Αυτό σημαίνει ότι απομένουν οι εξής επιλογές:

1. Ρώσοι στρατιωτικοί σύμβουλοι θα βοηθήσουν τους Σύριους να εξοικειωθούν με νέα ετοιμοπαράδοτα αμυντικά συστήματα, όπως τα τεθωρακισμένα T-90 και οι εκτοξευτές πυραύλων TOS-1.

2. Το τάγμα πεζικού θα παρέχει ασφάλεια στη ρωσική αεροπορική βάση στη Λατάκεια και οι S-400 μένουν αμετακίνητοι.

3. Μονάδες των ρωσικών ειδικών δυνάμεων, οι οποίες ίσως δεν έτυχαν προβολής στο παρελθόν, ενδεχομένως να επιτηρούν και να συνδράμουν σε οργανωμένες ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, ενώ συγχρόνως θα συμμετέχουν σε αποστολές έρευνας και διάσωσης σε περιπτώσεις καταρρίψεων αεροσκαφών.

Όλες αυτές οι πτυχές της ρωσικής συμμετοχής συνιστούν ένα πλεονέκτημα για την κοινή συριορωσική σύμπραξη, αλλά καμία από αυτές δεν αποκλείει την δυνατότητα των Συρίων να τις αναλάβουν αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου. Αντί να στείλει δικούς της τεχνικούς συμβούλους στη Συρία, η Ρωσία θα μπορούσε κάλλιστα να εκπαιδεύσει Σύριους συμβούλους στη Ρωσία.

Οι Σύριοι ήδη προστατεύουν τις αεροπορικές τους βάσεις, οπότε είναι σε θέση να προστατεύουν και την ρωσική, ειδικά τώρα που το Μέτωπο αλ-Νούσρα έχει πλέον απωθηθεί και σχεδόν εξαφανιστεί από την Λατάκεια.

Επίσης, η ρωσική πολεμική αεροπορία μπορεί να συνεργάζεται με Σύριους παρατηρητές, πράγμα το οποίο αναμφίβολα ήδη κάνει. Επιπλέον, όταν το ρωσικό Su-24 είχε καταρριφθεί τον Νοέμβριο, την αποστολή διάσωσης την ανέλαβαν στην πραγματικότητα οι συριακές ειδικές δυνάμεις και όχι οι ρωσικές.

Η μόνη πτυχή της ρωσικής συμμετοχής στη Συρία, η οποία, αν υποβαθμιστεί, δεν θα μπορούσε να αντικατασταθεί ικανοποιητικά με την ενίσχυση τω κοινών προσπαθειών, είναι οι δυνατότητες που παρέχουν οι αεροπορικές και αντιαεροπορικές δυνάμεις της Ρωσίας. Αλλά ακριβώς αυτές σκοπεύει η Ρωσία να αφήσει αμετακίνητες.

Έτσι, η προσωρινή απόσυρση “του μεγαλύτερου μέρους των δυνάμεων” της Ρωσίας δεν θα έχει καμία ριζική επίδραση στην συριορωσική πολεμική σύμπραξη.

Σχόλιο ιστολογίου: Οι τελευταίες δηλώσεις του ρώσου προέδρου για "εντός ολίγων ωρών επιστροφή" της Ρωσίας στη Συρία, εάν απαιτηθεί, επιβεβαιώνουν πως ο Πούτιν όχι μόνο έχει στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά αυτός είναι πολυεπίπεδος και ενέχει ένα πολύ σοβαρό στοιχείο. Αυτό της μη προβλεψιμότητας... Το τελευταίο τον καθιστά μοναδικό παίκτη στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παίγνιο και ιδιαίτερα στα όσα συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν το επόμενο διάστημα στη Συρία και το Ιράκ. Με το στοιχείο του αιφνιδιασμού αλλά και της πολιτικής αποφασιστικότητας, είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπιστεί η "ολική επαναφορά" της Ρωσίας, ενώ η "αναζήτηση" εκείνου που θα τολμήσει να δοκιμάσει την ρωσική ισχύ, φαίνεται πως επικεντρώνεται στο πρόσωπο του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, με τον οποίο η Μόσχα έχει ήδη ανοιχτούς λογαριασμούς...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δρ. Νικόλαος Λ. Μωραΐτης

Πολιτικός Σχεδιασμός
Ο πρωταρχικός ρόλος της κυβέρνησης είναι η επίλυση των προβλημάτων. Αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της λήψης αποφάσεων για θέματα εξωτερικής πολιτικής εκτελούν μία από τις πιο σημαντικές θέσεις εργασίας στην κυβέρνηση. Το ζήτημα του πώς και κατά πόσο καλά οι κυβερνητικές αρχές προωθούν το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία, και την ευημερία του έθνους, είναι πολύπλοκο και μερικές φορές προκαλεί σύγχυση. Θα προσπαθήσω να δώσω μια γενική ιδέα του πολιτικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση της πραγματικής πολιτικής των διεθνών και περιφερειακών προβλημάτων.

Για να γίνει πιο σαφές, θα αναπτύξουμε ένα μοντέλο του Πολιτικού Σχεδιασμού, που καθοδηγεί τις δραστηριότητες των υπευθύνων. Θα προσδιορίσουμε πέντε απαραίτητα στοιχεία της ορθής επίλυσης προβλημάτων. Οι υπεύθυνοι για τις επιλύσεις προβλημάτων θα πρέπει:
1) Να αποσαφηνίσουν τους στόχους που θα θέλουν να πραγματοποιήσουν,
2) Να προσδιορίσουν τις κατευθύνσεις του παρελθόντος και του μέλλοντος, οι οποίες φέρνουν το πρόβλημα στην πρώτη γραμμή,
3) Να γίνει ανάλυση των συνθηκών (ή καταστάσεων), που διαμόρφωσαν το γενικό πλαίσιο του προβλήματος,
4) Σχεδιάζονται οι τρέχουσες εξελίξεις στο μέλλον και, τέλος,
5) Επινοούμε, αξιολογούμε και επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις για την επίλυση του προβλήματος.

Το Μοντέλο του Πολιτικού Σχεδιασμού είναι το ακόλουθο:

Η Δημιουργία ενός Σχεδίου
Σε αυτό το μοντέλο, ο πολιτικός σχηματισμός έχει τις ακόλουθες πτυχές:

A. Η Αναγνώριση του Προβλήματος
Ένα προφανές πρώτο βήμα του πολιτικού σχεδιασμού είναι η προσεκτική αναγνώριση του προβλήματος. Έχουμε δηλώσει και αλλού για το πόσο σημαντικό είναι το θέμα του ορθού προσδιορισμού του προβλήματος. Κάπως παραδόξως, σε αυτό το σημείο είναι που ο πολιτικός-σχεδιασμός βρίσκεται σε ένα σημαντικό κίνδυνο να διακοπεί ή να πάρει λάθος κατεύθυνση.
Για παράδειγμα, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η αμερικανική τραγωδία της συμμετοχής της στο Βιετνάμ προήλθε από μια λανθασμένη αναγνώριση του προβλήματος από τους αμερικανικούς φορείς που χάραξαν την τότε πολιτική.
Επομένως, για την Ελλάδα, τα μέλη που είναι υπεύθυνα για τον σχεδιασμό κρίσης προβλημάτων, θα πρέπει να αναπτύξουν ένα σχέδιο που να απαιτεί να γίνει μια προσεκτική αναγνώριση του προβλήματος. Είναι ανάγκη για έναν εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό για την αποτροπή κινδύνων, όπως, π.χ., το λαθρομεταναστευτικό, για την επιδίωξη της Τουρκίας περί αλλαγής του status quo εις βάρος της εθνικής ανεξαρτησίας στο Αιγαίο, οι τουρκικές παραβιάσεις του Ελληνικού και θαλάσσιου χώρου, η απειλή κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Θράκη, και η κατάκτηση δια μέσου μετανάστευσης.

B. Η Κατεπείγουσα Ανάγκη του Προβλήματος
Στο μοντέλο λήψης αποφάσεων, τα προβλήματα ποικίλλουν, όχι μόνο στην σημασία τους, αλλά και στην ένταση της πίεσης για την επίλυση του προβλήματος. Ορισμένα προβλήματα είναι πιο επείγοντα από άλλα.
Προβλήματα, όπως η κρίση των πυραύλων της Κούβας, απαιτούν άμεση προσοχή όταν υπάρχει περιορισμένος χρόνος για αποφάσεις. Οι μελετητές των διεθνών σχέσεων πάντα αναπτύσσουν μοντέλα κρίσης, όχι μόνο για την απόκτηση καλύτερων εξηγήσεων του γιατί είχε ληφθεί η απόφαση μιας δράσης, αλλά και για την εξασφάλιση κάποιας καθοδήγησης στους λειτουργούς των αποφάσεων. Το θέμα είναι ότι η αληθινή κρίση προβλημάτων, στην οποία οι βασικές αξίες, που είναι η ύπαρξη του έθνους, όταν άμεσα απειλείται, εκθέτει λίγα περιθώρια για να εφαρμοστεί ένας προσεκτικός σχεδιασμός. Μπορεί να υπάρξει ένας χρήσιμος σχεδιασμός ενδεχόμενης έκτακτης ανάγκης και προσομοίωσης καταστάσεων κρίσεων. Υποστηρίζεται, ότι αυτό το είδος του σχεδιασμού είναι επιθυμητό, ακόμα κι αν είναι απίθανο, η εξέλιξη ενός γεγονότος θα είναι ακριβώς η ίδια όπως στην προσομοίωση του σχεδίου.
Ωστόσο, το πλείστον της πολιτικής διαμόρφωσης, δεν επικεντρώνεται σε μια άμεση κρίση. Υπάρχει χρόνος για έναν προσεκτικό σχεδιασμό. Αυτό, βέβαια, δεν αναιρεί ότι πρέπει να γίνουν ορισμένες εκτιμήσεις για μια επείγουσα ανάγκη του προβλήματος. Απλώς, επειδή μια κατάσταση δεν βρίσκεται σε άμεση “κρίση”, δεν μας λέει ότι δεν μπορεί να είναι πολύ σημαντική, αλλά, ούτε ότι η απόφαση του δεν απαιτεί αμεσότητα. Ακόμα και για ένα μη κρίσιμο πρόβλημα απαιτείται προσοχή, για να μην επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.
Συνεπώς, για το ελληνικό πρόβλημα, θα πρέπει να γίνει μια ενημέρωση για το σχετικό επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος. Όπως, εισβολής λαθρομεταναστευτικού, και να προσφέρουν μια αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης για μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική που ο σκοπός της θα αποτελεί να διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Ελληνικής Επικράτειας.

Γ. Το Ιστορικό: Καταστάσεις, Γεγονότα, Κατευθύνσεις και / ή Δράσεις που Οδηγούν στο Πρόβλημα
Ο αρμόδιος για τον πολιτικό σχεδιασμό θα πρέπει να ανακαλύψει ποιά γεγονότα, ποιές συνθήκες, ποιές τάσεις, ή / και προηγούμενες δράσεις (τα ερεθίσματα) έχουν φέρει το πρόβλημα στο προσκήνιο αυτή τη στιγμή. Εδώ πρέπει να γίνει μια προσπάθεια για να ανακαλύψει τι προκάλεσε το πρόβλημα και, αν είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα, τι προσπάθειες έχουν επιχειρηθεί για να επιλυθεί και γιατί δεν είχαν πλήρη επιτυχία. Ο κατάλληλος για τον πολιτικό σχεδιασμό πρέπει να δώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην απόφαση που θα πάρει γύρω από τις κατευθύνσεις, που θα είναι οι αιτίες για την επιδείνωση του προβλήματος στο μέλλον, ή μπορεί να υποδείξει ότι οι κατευθύνσεις κινούνται προς μια ευνοϊκότερη πορεία. Και πάλι, ο αρμόδιος για τον πολιτικό σχεδιασμό θα πρέπει να επισημάνει όποιες πολυπλοκότητες παρουσιάζει το πρόβλημα, τόσο για τα συστήματα πεποιθήσεων των φορέων της πολιτικής χάραξης, αλλά και για τις δυνατότητες των πόρων για την επίλυσή του.
Κατά συνέπεια, οι εξειδικευμένοι του σχεδιασμού, πρέπει να παρουσιάσουν μια πειστική και ζωντανή έκθεση για το πώς αυτή η κατάσταση εξελίχθηκε σε πρόβλημα. Επειδή τα πιο σοβαρά προβλήματα είναι στην ουσία συγκρούσεις, με την σύγκρουση αξιών και συμφερόντων, εδώ είναι όπου η ομάδα εξειδικευμένων μπορεί να παρουσιάσει μια αίσθηση των αρνητικών η θετικών γεγονότων. Επειδή, στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχει ρυθμιστική εξουσία, το πολιτικό προσωπικό πρέπει να διαθέτει γνώση της διεθνούς πολιτικής και των ανεξέλεγκτων αλλαγών στο διεθνές συγκρουσιακό σύστημα. Αυτά υποδεικνύουν ότι επειδή οι σχέσεις μεταξύ κρατών είναι σχέσεις “ισχύος”, οι πολιτικοί πρέπει να γνωρίζουν ότι οι ανακατανομές ισχύος στην περιοχή μας, θα προσδιορίσουν την σταθερότητα η την αστάθεια στην Ελλάδα.

Δ. Σχεδιασμός για τις Σημερινές Κατευθύνσεις που δεν έχουν Παρθεί Αποφάσεις
Ο σοφός σχεδιαστής προσπαθεί να σχεδιάσει τις κατευθύνσεις ή τις συνέπειες ενός συγκεκριμένου προβλήματος αν το πρόβλημα θα συνεχιστεί χωρίς να έχει παρθεί μια απόφαση ή ένας μετριασμός. Αυτό, όχι μόνο θα βοηθήσει να καθοριστεί η συγκριτική κατεπείγουσα ανάγκη του προβλήματος, αλλά θα ευαισθητοποιήσει την ομάδα του σχεδιασμού για την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στα προβλήματα και να σκεφτούν για το μέλλον. Συχνά, αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο έργο, ειδικά στην αντιμετώπιση των σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο σχεδιαστής της πολιτικής. Ακόμα και στον τομέα της διεθνούς οικονομικής πολιτικής, όπου ένας κλάδος της επιστήμης της οικονομίας έχει αναπτύξει πολύ εξελιγμένα εργαλεία πρόβλεψης, συχνά, οι προβλέψεις είναι πολύ λεπτές και άκρως απρόβλεπτες.
Δεν είναι απορίας άξιον ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σχεδιαστής της πολιτικής είναι αποθαρρυντικά. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να γίνει μια προσπάθεια πρόβλεψης αν το πρόβλημα είναι να τεθεί σε σωστή προοπτική, και η προοπτική για την επιδείνωση ενός προβλήματος πρέπει να αποφεύγεται. Ακόμα κι αν ο σχεδιαστής προσδοκεί μόνο να τα καταφέρει με έναν ικανοποιητικό τρόπο, αυτό δεν τον απαλλάσσει από την προσπάθεια να είναι πολύ ενημερωμένος, συστηματικά και αυστηρά οργανωμένος, σαφές, και να κοιτάζει όσο το δυνατόν μπροστά. Αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος του πολιτικού σχεδιαστή.
Για παράδειγμα, το σημερινό πρόβλημα του διεθνούς χρέους, που αντιμετωπίζει ο δανειστής και ο λήπτης, αντιμετωπίζουν και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σε πολλές χώρες. Δεν είναι μόνο ότι είναι απαραίτητο να γίνει μια προσεκτική ανάλυση του πώς και γιατί προέκυψε το πρόβλημα, αλλά είναι επίσης επιθυμητό να γίνουν προβλέψεις για τις συνέπειες της συνέχισης του προβλήματος χωρίς μετριασμού ή λύση.
Ποιες θα είναι οι συνέπειες τόσο για οφειλέτη όσο και για τον πιστωτή μιας αθέτησης;
Θα μπορούσε η λίμνη επενδύσεων, σε τόσο μεγάλη ζήτηση από ορισμένες χώρες, απλά να στεγνώσει;
Ποιες θα ήταν οι συνέπειες της αθέτησης στο βιοτικό επίπεδο των δανειστών ή στα σχέδια ανάπτυξης των αποδεκτών;
Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την υγεία και τη βιωσιμότητα ολόκληρης της καπιταλιστικής διεθνούς πολιτικής οικονομίας;
Αυτά τα ερωτήματα, καθώς και πολλά άλλα, είναι η ουσία της πρόβλεψης ή του σχεδιασμού. Κατά μία έννοια, κάποτε διαιρούνται είτε θετικά, και κάποτε σε ένα σοβαρά επικίνδυνο παιχνίδι του «τι γίνεται αν;”
Γι αυτό το λόγο, και για ελληνική εθνική στρατηγική, θα πρέπει να διατυπωθούν κατάλληλες ερωτήσεις όπως, «τι γίνεται αν”, και στη συνέχεια, να εξετάζονται οι κατάλληλες μελέτες που εστιάζουν το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο προσπαθούμε να κάνουμε προβλέψεις ή εκτιμήσεις αν το πρόβλημα απειλεί την εθνική ασφάλεια, την οικονομική ευημερία, η μάστιγα της πείνας, την ανεργία, της φτώχειας, “την μετατόπιση πληθυσμών”, την παραβίαση των εθνικών μας συνόρων, κ.λπ. Εδώ ο στρατηγικός σχεδιασμός θα πρέπει να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τους στόχους, τα κοινωνικά κριτήρια , το επείγον πρόβλημα, και εναλλακτικές επιλογές σε κάθε μία από τις εν λόγω απειλές στα θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα.

Ε. Θέσεις και Συμφέροντα
Για να γίνει μια αρμόδια δουλειά προς την επίλυση ενός προβλήματος, είναι απαραίτητο να ανακαλύψουμε τους στόχους και τις αιτιώδεις παράγοντες για όλα τα διαπλεκόμενα μέρη. Στο διπλωματικό σχεδιασμό, αναφερόμαστε στους στόχους και τον αιτιώδη παράγοντα, όπως οι θέσεις και τα συμφέροντα. Όλοι οι καλοί σχεδιαστές πρέπει να καθορίσουν τις θέσεις και τα συμφέροντα των μερών σε ένα πρόβλημα ή να αμφισβητήσουν όσο το δυνατόν ακριβέστερα. Τώρα, η ανάθεση για αυτό το μέρος του σχεδιασμού είναι να ανακαλύψουμε τις θέσεις και τα συμφέροντα των αντίπαλων μερών, καθώς και άλλων που είναι, τουλάχιστον, εν μέρει εμπλεκόμενοι.

Τι εννοούμε με τους όρους θέση και το συμφέρον; Μια θέση είναι η δήλωση ενός προτεινόμενου αποτελέσματος, δηλαδή ενός σκοπού. Ένα συμφέρον είναι κάτι που προκαλεί τους ανθρώπους να κάνουν το ένα πράγμα ή το άλλο. Με αυτή την έννοια το συμφέρον βασίζεται σε ένα σύστημα πεποιθήσεων που περιλαμβάνει τις αξίες, τις στάσεις, τις εικόνες και τα συναισθήματα. Μια θέση είναι κάτι που έχει αποφασιστεί. Συμφέρον είναι αυτό που προκάλεσε τη σχετική δράση. Για παράδειγμα, σε μια διεθνή διαφωνία, όπως των αιγυπτιακών / ισραηλινών διαφορών για το Σινά μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, η αιγυπτιακή θέση ήταν ότι το Σινά ανήκε σε αυτούς, η αντίθετη ισραηλινή θέση ήταν ότι ένα μέρος του Σινά τώρα ανήκει σε εκείνους. Από την άλλη πλευρά, το συμφέρον του Ισραήλ ήταν η ασφάλεια του, ενώ το Αιγυπτιακό συμφέρον ήταν η διατήρηση της κυριαρχίας επί του Σινά, η οποία ήταν μέρος της Αιγύπτου από την εποχή των Φαραώ. Είναι απολύτως κρίσιμο στην πολιτική (και στη διαπραγμάτευση) να εντοπιστούν οι θέσεις και τα συμφέροντα. Οι προοπτικές για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης σε ένα πρόβλημα πρέπει να εξαρτάται από την ικανότητα του σχεδιαστή να εντοπίσει ή να αναπτύξει ορισμένα σημαντικά συμφέροντα που είχαν από κοινού τα συμβαλλόμενα μέρη.

1. Θέσεις των Εμπλεκομένων Μερών
Συχνά, υπάρχουν πρωτοβάθμιοι και δευτεροβάθμιοι παίκτες στο διεθνές δραματικό πρόβλημα. Η εστίαση, βέβαια, θα πρέπει να είναι στους πρωτογενής παίκτες, αλλά δεν πρέπει να λησμονούνται οι δευτεροβάθμιοι όταν πρόκειται για την αντιμετώπιση προβλημάτων. Για παράδειγμα, οι πρωτογενείς παράγοντες στην προσπάθεια για τη δημιουργία μιας βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών ήταν ο Καναδάς, το Μεξικό και οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά η επιθυμία των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, που πρέπει να περιλαμβάνονται, έπρεπε να εξεταστούν.

2. Συμφέροντα των Αντιμαχόμενων Μερών
Για άλλη μια φορά, πρέπει να θυμόμαστε να εντοπίζουμε τα συμφέροντα όλων των μερών, τόσο στην πρωτοβάθμιων όσο και τη δευτεροβάθμιων παικτών.

3. Πιθανή Σύγκλιση Συμφερόντων
Εδώ θα πρέπει να ψάξουμε για πιθανές περιοχές σύγκλισης συμφερόντων μεταξύ των μερών για το πρόβλημα. Αυτό είναι το μέρος που απαιτεί την πιο πολύ δημιουργικότητα. Θα πρέπει να γίνουν σωστές κρίσεις, καθώς και από έρευνα που να επικεντρώνεται στα συμφέροντα και τις θέσεις.
Όπως προκύπτει, εδώ πρέπει να καταλήξουμε σε συμφωνία σχετικά με το πόσο κρίσιμο είναι οι θέσεις και τα συμφέροντα που πρέπει να εξεταστούν. Το πολιτικό προσωπικό πρέπει να έχει στόχο μια Ελληνική Εθνική Στρατηγική με βάση την διατήρηση του εθνικού συμφέροντος και την ασφάλεια της εδαφικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα πρέπει να “μεριμνήσει για την ασφάλειά της” λαμβάνοντας υπόψη την “αυτοσυντήρηση/ επιβίωση”.

Ζ. Σειρά Πιθανών Δράσεων
Το επόμενο βήμα για την επίλυση ενός προβλήματος είναι να ορίσουμε μια σειρά από επιλογές, μέσω των οποίων μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Αυτή η διαδικασία περιγράφεται παρακάτω. Ωστόσο, πριν κάνουμε την περιγραφή θα χρειαστεί να ψάξουμε για ανάλογες προηγούμενες περιπτώσεις, έτσι ώστε η ομάδα των ερευνητών να μπορεί να αποκτήσουν γνώσεις από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του παρελθόντος.

1. Ανάλογες Περασμένες Περιπτώσεις
Ένας σώφρων πολιτικός σχεδιαστής, αναγνωρίζει ότι μπορεί να υπήρξαν κάποια παρόμοια προβλήματα στο παρελθόν. Ίσως κάτι μπορεί να μάθει για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες αυτών των περιπτώσεων του παρελθόντος, έστω και αν δεν ήταν άμεσα ανάλογες. Οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι απαραίτητες για τη συμμετοχή των συμμετεχόντων στο τρέχον πρόβλημα. Αλλά, η αναζήτηση για περασμένες ανάλογες περιπτώσεις έχει ως στόχο να καταδείξει αν υπάρχει ένα προηγούμενο που θα μπορούσε να ακολουθηθεί (ή να αποφευχθεί) στην υπό εξέταση περίπτωση, αν η τελευταία πολιτική δράση ή δράσεις ήταν επιτυχής ή όχι. Μπορεί να εξακολουθεί να είναι επιθυμητό να επιχειρήσει να αντλήσει διδάγματα και καθοδήγηση από αυτές τις εμπειρίες. Τα διδάγματα από το παρελθόν μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή της επανάληψης των ίδιων λαθών. Για παράδειγμα, τα μαθήματα που οι Αμερικανοί έμαθαν από την πανωλεθρία στο Βιετνάμ ήταν πολλά. Ίσως, το πιο σημαντικό ήταν ότι μια σαφής κατανόηση της φύσης του προβλήματος, και σαφώς καθορισμένοι στόχοι και τα μέσα για να τους επιτύχει ήταν απαραίτητα. Αν είχε γίνει αυτό, υπάρχει μεγάλη αμφιβολία στο αν οι ΗΠΑ θα έχουν εμπλακεί σε αυτή στην σύγκρουση.
Άρα, πρέπει να ερευνηθούν δύο η τρία ανάλογα προβλήματα και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε από τις επιτυχίες η τις αποτυχίες των άλλων ανάλογων περιπτώσεων.
Εδώ πρέπει ένα ικανό πολιτικό προσωπικό να ενημέρωση για το σχετικό επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος και να προσφέρουν μια αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης για μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική που ο σκοπός της θα αποτελεί να διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Ελληνικής Επικράτειας.

2. Πιθανές Λύσεις: Εναλλακτικά Σχέδια
Είμαστε τώρα στο σημείο της διαμόρφωσης πραγματικών σχεδίων που αποσκοπούν να επιλύσουν, να μετριάσουν, ή με άλλο τρόπο, να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Κάθε σχέδιο πρέπει να διαθέτει τα εξής μέρη:
  • α. Έκθεση των Στόχων
Ενώ ο συνολικός στόχος του σχεδιαστή είναι να λύσει το πρόβλημα, ένας σχεδιαστής πρέπει να έχει κάποιους καλά μελετημένους στόχους (ή αποφασιστικούς σκοπούς) που να αρθρώνονται προσεκτικά. Με τον τρόπο αυτό το σχέδιο θα έχει καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Για παράδειγμα, η έκθεση των στόχων του Χίτλερ στο σκοπό του ήταν να κυριαρχήσει στον κόσμο, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν, πρώτα να κυριαρχήσει τη Δυτική Ευρώπη και την Αγγλία. Στη συνέχεια να υποτάξει την Ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ένωση. Και μετά, να προχωρήσει στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Και, τέλος, να απομονώσει την Νότια Αμερική.
  • β. Μια Σειρά Κατευθυντήριων Αρχών
Ένα καλό σχέδιο πρέπει επίσης να έχει μια σειρά από κατευθυντήριες αρχές ή τις κατευθυντήριες γραμμές που δείχνουν τι μπορεί ή δεν μπορεί να γίνει με την εκτέλεση του σχεδίου. Έτσι, η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στο σχέδιο για να αστυνομεύσει τη συμφωνία ειρήνης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, προφανώς καθοδηγήθηκε από τις αρχές μιάς περιορισμένης χρονικής περιόδου για την εμπλοκή των αμερικανικών στρατευμάτων, ήταν μια επιθετική απάντηση προς τις δυνάμεις που ήταν εναντίον της ειρηνευτικής συμφωνίας, τοποθετώντας τις Αμερικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση ενός Αμερικανού στρατηγού, καθώς και την επιχείρηση υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.
  • γ. Διαδικασία Εφαρμογής
Εδώ ο σχεδιαστής πρέπει να παρέχει μια αρκετά λεπτομερή περιγραφή του τι μέτρα θα πρέπει να ληφθούν, πώς να επιτευχθούν, τι υλικοί πόροι πρέπει να υπάρχουν και ποιός είναι αυτός που θα αναλάβει οποιαδήποτε δράση που είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί το σχέδιο. Προφανώς, οι σχεδιαστές συχνά πρέπει να ασχολούνται με ερωτήσεις για το τι να κάνουν σε περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας, ποιόν να κρίνουμε για την παραβίαση, και πώς να φέρουμε τα μέρη πίσω στο τραπέζι, αν κάποιοι παραπαίουν την συμφωνία.
  • δ. Μια Εφικτή Ανάλυση (Ανάλυση Κόστους - Οφέλους)
Ένα σχέδιο για να είναι εφικτό ή όχι, πρέπει να παρουσιάζει ερωτήσεις κατόπιν ερευνών. Εδώ είναι μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τον σχεδιαστή ή για αυτόν που θα κληθεί να επιλύσει το πρόβλημα. Πολλά ερωτήματα προκύπτουν όταν γίνεται ανάλυση κόστους-οφέλους ή εφικτή ανάλυση.
Τα παρακάτω είναι αρκετά σημαντικά (Μπορούμε να σκεφτούμε και άλλα):
Ποιες είναι οι πολιτικές μελέτες (εγχώριες και διεθνείς), που μπορεί να υπόσχονται την επιτυχία ή την αποτυχία του σχεδίου;
Υπάρχουν διαθέσιμες δυνατότητες για την εκτέλεση του προγράμματος (όπλα, προϋπολογισμός, πόροι);
Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες (βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες) για ένα επιτυχημένο σχέδιο;
Τι σχέδιο υπάρχει, αν η επίλυση προβλημάτων αποτύχει;
(Οι διαπραγματευτές αυτό το αποκαλούν BATNA -Καλύτερη Εναλλακτική λύση σε μια Διαπραγματευτική συμφωνία).

Για τους παραπάνω λόγους, οι Έλληνες σχεδιαστές πρέπει να ορίσουν, τουλάχιστον, τρία εναλλακτικά σχέδια ή προγράμματα δράσης. Στο σημείο αυτό, χρειάζεται γνώση της λειτουργίας της στρατηγικής θεωρίας με βάση το εθνικό συμφέρον. Η ορθολογιστική στρατηγική πρέπει να βασιστεί σε έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους. Εδώ χρειάζεται γνώση της λειτουργίας της στρατηγικής θεωρίας με βάση το εθνικό συμφέρον.

Επιλογή
Τελικά, πρέπει να γίνει μια σωστή επιλογή. Η επιλογή μπορεί να είναι μία από τις εναλλακτικές που αναπτύχθηκαν παραπάνω ή μπορεί να είναι ένας συνδυασμός αυτών των περιπτώσεων.
Επιλογικά, πρέπει να δούμε γιατί ένα εναλλακτικό σχέδιο είναι το καλύτερο για τη λύση του προβλήματος.

Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D. Καλιφόρνια, Μάρτιος 2016
Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική-
Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ.
Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας
Πηγή International Hellenic Association




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Όπισθεν ολοταχώς οι Αμερικανοί μετά τις τελευταίες φιλοπόλεμες δηλώσεις διαφόρων στρατιωτικών παραγόντων, ότι θα επιθυμούσαν να κάνουν παρέλαση στην Μόσχα και να δουν κρεμασμένο τον πρόεδρο Πούτιν στην κόκκινη πλατεία, όπως έδειξαν οι δηλώσεις του αρχηγού του Επιτελείου Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατηγού Mark Milley.

Μιλώντας ο Αμερικανός στρατηγός στην Επιτροπή Άμυνας του αμερικανικού Κογκρέσου, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν πολεμική σύγκρουση με την Ρωσία, όπως επίσης και με την Κίνα και με το Ιράν.

Ο Mark Milley δήλωσε πως ο βασικός εχθρός των ΗΠΑ αυτή την περίοδο είναι το İSİS, όπως επίσης η Αλ Κάιντα και η Ελ Νούσρα, οι ισλαμιστικές οργανώσεις που έχουν βάψει με αίμα την Συρία και οι οποίες κατηγορούνται για γενοκτονία των Χριστιανών, Γιεζητών και Σιιτών μουσουλμάνων.

Εντυπωσιακό είναι επίσης πως στην ίδια συνεδρίαση της Επιτροπής Άμυνας του αμερικανικού κογκρέσου μίλησε και η γραμματέας του Επιτελείου Αεροπορίας των ΗΠΑ, Deborah Lee James, η οποία συμφώνησε με την τοποθέτηση του Mark Milley, τις απόψεις του οποίου όπως τόνισε συνερίζεται απολύτως σχετικά με τις σχέσες ΗΠΑ-Ρωσίας.

Κάπου φαίνεται άρχισαν εκεί να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο λόχος προπαγάνδας του έτσι την θέλουν την Δεξιά. Ή ενοχική, σκυφτή και φοβισμένη, ένα μπλε θολό Ποτάμι ή με ξυρισμένο κεφάλι κι άρβυλα, να νοσταλγεί χούντες και να νομίζει πως θα λύσει το μεταναστευτικό με κλωτσομπουνίδια. Και στην μία και στην άλλη περίπτωση ωφελημένη είναι η πιο ανίκανη και μηδενιστική αριστερά σε όλη την Ευρώπη, διότι και οι δύο αντίπαλοι της είναι πεπερασμένα σύνολα κι ουσιαστικά ακίνδυνοι. Οι μεν πρώτοι είναι ακίνδυνοι, διότι είναι από τα αποδυτήρια ευνουχισμένοι από την «πολιτική ορθότητα» και τις εκπτώσεις τους στις εθνικές αστικές ιδέες, οι δε δεύτεροι διότι ο εναγκαλισμός τους με τον ολοκληρωτισμό και τον πρωτόγονο κεντροευρωπαϊκό φυλετισμό τους έχει μονίμως κλεισμένο ραντεβού με το περιθώριο.

Κι ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με την ομοχειρία των ψευτοφιλελεύθερων απάτριδων, όταν κάποιος από τον κορμό της Κεντροδεξιάς αρθρώσει αυστηρό πατριωτικό λόγο κι αμφισβητήσει το σκουπιδαριό που σέρνουν χρόνια τώρα στην δημόσια ζωή ως «καθώς πρέπει», προσπαθούν να του πετάξουν την λάσπη του «φασίστα», «ακροδεξιού» κλπ. Ενδιαφέρον αυτό από τους βασικούς στρατολόγους της Χρυσής Αυγής και οπαδούς ποικίλων ολοκληρωτισμών, εξίσου αν όχι και περισσότερο φονικών από του μπάρμπα Αδόλφου κι ακόμη πιο ενδιαφέρον, όταν το χάφτουν αυτοί που καμώνονται τους δεξιούς και με την ουρά στα σκέλια απολογούνται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί το άλλο άκρο, του ψευτοπροοδευτικού φασισμού. Απλά είναι φασίστες που δεν πιστεύουν στο Έθνος. Διακρίνονται από μπόλικο αυταρχισμό, γάντζωμα στην εξουσία και αποδόμηση της Πατρίδας. Από τα σύνορα της και την κοινωνική διαστρωμάτωση, με στόχο την προλεταριοποίηση των πάντων, ως την εθνική συνείδηση κι ομοιογένεια. Έχουν αντζέντα και την υλοποιούν αλλά προς Θεού, η ηγεσία της ΝΔ είναι με το σεις και με το σας.

Δείτε πχ την ανακοίνωση για τον Μουζάλα, για ένα εμβληματικό εθνικό ζήτημα. «Θα έπρεπε ίσως να σκεφτεί την παραίτηση». «Θα έπρεπε», «ίσως», «να σκεφτεί». Τρία διαδοχικά επίπεδα κόμπλας. Έλειπε μόνο το «συγγνώμη για την ενόχληση» στην αρχή ή στο τέλος. Πριν το τσάι και τα κουλουράκια.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ προδίδει τα συμφέροντα της χώρας και δεν υπάρχουν πολλές λέξεις για την προδοσία.
Με μια τυχοδιωκτική ψευτομάγκικη διαπραγμάτευση, όλο μπλόφα κι εκβιασμό μέσω δημοψηφίσματος, μας οδήγησαν σε κλείσιμο των τραπεζών, capital controls, επιβάρυναν την χώρα με δεκάδες δισεκατομμύρια, έδιωξαν χιλιάδες επιχειρήσεις, εξακόντισαν την ανεργία, μας βούλιαξαν στην ύφεση και σε νέους φόρους. Είχαν όμως ενδεχόμενο δόλο. Γνώριζαν τις προφανείς συνέπειες της αποτυχίας τους αλλά τις αποδέχθηκαν.

Παράλληλα, με άμεσο δόλο, υπονόμευσαν την εθνική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή, διότι υλοποιώντας την πολιτική τους εξαγγελία για ανοικτά σύνορα πλημμύρισαν την χώρα με πρόσφυγες και λαθρομετανάστες και έπνιξαν εκατοντάδες ανθρώπους, στέλνοντας τους υπόλοιπους να σέρνονται στους δρόμους και στην λάσπη. Μετέτρεψαν όλη την επικράτεια σε καταυλισμό. Λειτούργησαν ως χρήσιμοι ηλίθιοι του τρομοκράτη και αρχιδουλέμπορου Ερντογάν, θέλοντας να φτιάξουν την παρδαλή «πολυπολιτισμική» Ελλάδα των σαλεμένων ονείρων τους και πήραν στο λαιμό τους τόσους δύστυχους, που τώρα είναι φρακαρισμένοι στους καταυλισμούς, απελπισμένοι κι οσονούπω άφραγκοι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις μελλοντικές εξεγέρσεις. Μας απομόνωσαν από την Ευρώπη κι οι εισελθόντες θα μας μείνουν αμανάτι. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Σουνίτες μουσουλμάνοι. Αναφομοίωτοι. Δεν υπάρχει δυτική χώρα που να τους αφομοίωσε κι ο λόγος είναι το τείχος του Ισλάμ, που τους χωρίζει από τις δυτικές αξίες της δημοκρατίας και της ανεκτικότητας, τις οποίες μισούν και θεωρούν θανάσιμα αμαρτήματα.

Μόλις ανοίξει σε λίγο ο καιρός, πολλαπλάσιες στρατιές περιμένουν απέναντι για να τις σπρώξει ο μεγάλος δουλέμπορος σε μας.

Θα παραλείψει και τότε, όπως και τώρα, η ηγεσία της ΝΔ να καταγγείλει την προδοσία μιας κυβέρνησης που συνειδητά δεν υπερασπίζεται τα σύνορα και τον ρόλο της Τουρκίας, που δημιουργεί τους πρόσφυγες ως τρομοκράτης και τους εκμεταλλεύεται ως δουλέμπορος, εκβιάζοντας εμάς και όλη την Ευρώπη;

Το σαβουάρ βιβρ σας, πρίγκιψ, δεν χωράει την αναφορά στο Γουδί, αλλά καταπίνει αμάσητη την τουρκική ιταμότητα και τον γενιτσαρισμό των κυβερνώντων;

Στην μακρινή χώρα της κοινής λογικής όλα αυτά είναι καθαρή προδοσία, έχουν ονόματα, υπόλογους, δεν είναι «λάθη» κι «αστοχίες», τα τιμωρούν αυστηρά οι νόμοι μας μέσα από τακτικά δικαστήρια κι αν οδηγήσουν σε καταστροφή, μέσα και από έκτακτα.

Οι εξελίξεις θα είναι τόσο ραγδαίες που δεν θα ξεπεράσουν μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και την ορντινάτσα του. Θα ξεπεράσουν και την σημερινή ηγεσία της ΝΔ, που νομίζει, πως με ρετάλια του Σταύρου και ανακύκλωση σημιτανθρώπων, θα φτιάξει «κεντρώο» κόμμα και κάνοντας την πάπια ή ψιθυρίζοντας την κριτική, θα πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μαύρος Καβαλάρης, εκ των ηγετών του αληθινού Κέντρου της Ιστορίας, που απέδωσε δικαιοσύνη στους τότε ολετήρες της Πατρίδας, διότι συντεταγμένη δικαιοσύνη ήταν κι όχι οχλοκρατική βία, θα απορούσε με την απάθεια και τους καλούς τρόπους των ευαισθητούληδων, που πιάνουν την ενόχληση του ΣΥΡΙΖΑ για τις ποινικές του ευθύνες με την χαρτοπετσέτα αλλά δεν τους πειράζει να τσαλαβουτάνε στην βαθιά ψευτοπροοδευτική λάσπη, μιας χώρας που ξεχαρβαλώνεται απ’ άκρου εις άκρον.

Ποτέ η ηγεσία της ΝΔ δεν βρισκόταν σε μεγαλύτερη αναντιστοιχία με την βάση των απλών ανθρώπων, που πιστεύουν στο Έθνος και στην Πατρίδα, είναι συντηρητικοί κοινωνικά, διότι θέλουν τάξη, ασφάλεια, κοινωνική συνοχή αλλά και οικονομικά φιλελεύθεροι, διότι μόνο ο οικονομικός φιλελευθερισμός παράγει πλούτο.

Η σημερινή ηγεσία, ως μπλε Ποτάμι, ξαναπιάνει την πεσμένη βρώμικη σκυτάλη της ενοχικής δεξιάς, εκτελεί παραγγελιές της Γεροβασίλη, γιατί θίχτηκαν οι καλοί τρόποι του Κυριάκου.

Η Ιστορία προχωράει τόσο γρήγορα, που θα μετρήσει ανελέητα και τα golden boys με συστατική του μπαμπά τους. Διότι όλοι οι επικοινωνιολόγοι του κόσμου, οι ενδυματολόγοι και λογογράφοι, όλα τα λεφτά της γης, δεν μπορούν από μόνα τους να φτιάξουν μισό πολιτικό άνδρα.

Η αληθινή Ιστορία δεν σκηνοθετείται, δεν εξαγοράζεται.

Ποτέ δεν υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη για ένα αληθινά συντηρητικό κόμμα, μια εθνική φιλελεύθερη δεξιά, που θα μπορεί να εκφράσει, όχι μόνο τον αληθινό κόσμο των εθνικών αστικών αξιών αλλά και τις στρατιές των προλεταριοποιημένων πολιτών. Διότι απλούστατα τα νούμερα δεν βγαίνουν, ακόμη κι αν αθροίσεις όλους τους εναπομείναντες ανακυκλωμένους πασόκους, τα φευγάτα παραποτάμια μπακακάκια του Σταύρου κι όσους είναι ή νομίζουν πως είναι αστοί.

Κι όποιος μιλάει όσο δυνατά πρέπει για να μην τον ενοχλεί ή κάνει service στον Τσίπρα με παραγγελιές, είναι συνένοχος του. Εγώ δεν πρόκειται να γίνω, διότι δεν μεγάλωσα σε γυάλα, σε κανά πατρογονικό πολιτικό τιμάριο αλλά στον αληθινό κόσμο της εργασίας. Και όταν η Πατρίδα μου προδίδεται και καταστρέφεται, δεν κάνω χατήρια στους ενόχους, διότι τάχα ως πολιτικοί κάνουμε κάτι σαν κοινή δουλειά, είμαστε ένα συνάφι εναλλάξ διαχείρισης της εξουσίας, όπου η «αστική ευγένεια» υπερτερεί του καθήκοντος στην Πατρίδα. Ο Μπιθικώτσης έλεγε «όλοι στην ίδια σκάφη πλένουμε τα ρούχα μας». Ε, λοιπόν, αγαπητέ Κυριάκο, εγώ και πολλοί άλλοι τα πλένουμε χώρια…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα Σκόπια "έσπασαν" την ελληνική πενταετή ομερτά επιβολής σιωπής στα κέντρα υγείας!!! 

Στο κέντρο υποδοχής προσφύγων στο Ταμπανόφτσε (στα βόρεια σύνορα των Σκοπίων) παρουσιάστηκαν κρούσματα ψώρας και ευλογιάς μεταξύ των προσφύγων από τη Συρία.

Το Δημόσιο Κέντρο Υγείας του Κουμάνοβο επιβεβαίωσε ότι οι πρόσφυγες που δεν υπερβαίνουν τους 800 έχουν παρουσιάσει συμπτώματα αυτών των ασθενειών στο κέντρο συγκέντρωσης του Ταμπανόφτσε.

Γιατροί του Ερυθρού Σταυρού μοίρασαν χθες σαμπουάν και τζέλ κατά της ψώρας, όπως ανακοίνωσε το Περιφερειακό Κέντρο Κρίσεων.

Η Αυστρία εξοπλίζει τα Σκόπια να κρατήσει τα σύνορα κλειστά

Η Αυστρία θα παραδώσει εξοπλισμό στην κυβέρνηση των Σκοπίων για να την βοηθήσει να κρατήσει κλειστά τα σύνορά με την Ελλάδα.

Αυτό γράφει το δημοσίευμα του βουλγαρικού ‘Νιουζ’, που επικαλείται τη γερμανική εφημερίδα «Die Welt».

Την περασμένη εβδομάδα, τα Σκόπια έκλεισαν τα σύνορα τους με την Ελλάδα σε μια προσπάθεια να ανακόψουν την πορεία των μεταναστών προς τη δυτική Ευρώπη.
«Η Αυστρία προσφέρει υποστήριξη στα Σκόπια», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας της Αυστρίας, Χανς Πέτερ Ντοσκοζίλ, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

«Το τμήμα Πολέμου, εξετάζει τώρα εάν μπορεί να βοηθήσει με τεχνικό εξοπλισμό, όπως υάλους νυχτερινής όρασης», πρόσθεσε.
Και κατέληξε:
«Ο βαλκανικός διάδρομος πρέπει να παραμείνει κλειστός με κάθε κόστος».

Πηγή "Βαλκανικό Περισκόπιο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Παρακολουθώ, όπως νομίζω πολλοί Έλληνες εντός και εκτός συνόρων, όσα γράφονται σε εφημερίδες και στα social media για την ΟΡΓΗ του ΥΕΘΑ κυρίου Πάνου Καμμένου με το λεκτικό «ολίσθημα-γκάφα» όπως χαρακτηρίστηκε από κάποιους του Υπουργού κυρίου Μουζάλα να αποκαλέσει την ΠΓΔΜ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ...

Παρακολουθώ και τα όσα λέγονται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και στα έντυπα ΜΜΕ και blogs από πολιτικούς και πολίτες που ανέδειξαν για μια ακόμη φορά την αιώνια ανήκεστο βλάβη στην κοινωνικό-πολιτική μας υγεία που λέγεται… Διχόνοια!

Μπράβο λένε κάποιοι στον κύριο Καμμένο και ζητούν να επιμείνει στην παραίτηση Μουζάλα…

Ε, δεν είπε και τίποτε φοβερό (και ζήτησε και συγνώμη) λένε άλλοι προτείνοντας να ξεχαστεί το επεισόδιο καθώς ΟΛΟΙ (φάνηκε με τους μετανάστες στην Ειδομένη) αποκαλούν την ΠΓΔΜ… ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!…

Κάπου ανάμεσα ταρακουνήθηκαν κάποιοι για απώλεια της… καρέκλας έτσι και πέσει η Συν-Κυβέρνηση!..

Τους καθησύχασε ΚΑΘΑΡΑ και ΞΑΣΤΕΡΑ, απερίφραστα θα έλεγα, ο κύριος Καμμένος δηλώνοντας ότι ΣΤΗΡΙΖΕΙ την Συν-Κυβέρνηση (και γύρισαν κάποιες ψυχές από την… κούλουρη.)

Πολλοί στην ανεργία και πολλοί με ψαλιδισμένες συντάξεις και μισθούς αρνήθηκαν να «προβληματισθούν» με πολιτικές αντιπαραθέσεις…

Θα παρακαλέσω από εδώ τον κύριο Καμμένο, μόλις επιστρέψει από τις ΗΠΑ (και επιστρέψει και ο κ Τσίπρας) αντί να επιμείνει στην παραίτηση του κυρίου Μουζάλα να κάνει κάτι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ πιο πρακτικό για να καθαρίσει πια αυτή η ομίχλη που μας έχει τυλίξει εδώ και δεκαετίες στο θέμα των Σκοπιανών - Σλαβομακεδόνων:

Κύριε ΚΑΜΜΕΝΕ ΤΟΛΜΗΣΤΕ και ΖΗΤΗΣΤΕ ΑΜΕΣΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ για το όνομα της ΠΓΔΜ!

Όλα τα άλλα, θα αποδειχθούν πολιτικές πιρουέτες που θα διατηρήσουν την ομίχλη γύρω από το Εθνικό θέμα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πάγο» στην Τουρκία φαίνεται πως βάζει ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, ο οποίος σε συνέντευξή του στην γερμανική Handelsblatt, τόνισε πως η συνεργασία της ΕΕ με την Άγκυρα, δεν θα πρέπει να μεταφράζεται σαν επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης.

«Εντός των επόμενων ημερών θα καταλήξουμε σε μία συμφωνία με την Τουρκία, βάσει αυτών που προετοιμάσαμε στην τελευταία Σύνοδο. Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος για το αποτέλεσμα» σημείωσε ο πρόεδρος της Κομισιόν, ο οποίος συμπλήρωσε

«Κάθε παράνομος μετανάστης θα διέλθει τη διαδικασία του ασύλου, η οποία θα διαρκέσει μία εβδομάδα και πάντα θα έχει τη δυνατότητα να καταθέσει αίτηση για άσυλο. Μόνο μετά από αυτή τη διαδικασία θα υπάρξει επιστροφή, μόνο μεταναστών, στην Τουρκία».

Τέλος έκανε ξεκάθαρο πως: «Η Τουρκία δεν είναι, αυτή τη στιγμή, έτοιμη για ένταξη στην Ε.Ε. Δεν νομίζω ότι θα είναι έτοιμη ούτε σε 10 χρόνια».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου συνέλαβε δύο άνδρες που φέρονται ως χρηματοδότες για νεοσύλλεκτους τζιχαντιστές με σκοπό να προωθηθούν στο ‘Ισλαμικό κράτος’.

Σε δελτίο Τύπου η τοπική αστυνομία της πόλης Πρίζρεν, ανακοίνωσε τη σύλληψή τους «με την υποψία συμμετοχής στη χρηματοδότηση ή διευκόλυνση της τρομοκρατίας».

Η ύποπτοι συνέλεγαν άτομα και τα χρηματοδοτούσαν να μεταβούν στη Μέση Ανατολή και να ενταχθούν στην τρομοκρατική οργάνωση ISIS.

Σήμερα, η διεύθυνση της αστυνομίας του Κοσσυφοπεδίου έχει λάβει εντολή από το Βασικό Δικαστήριο για ελέγχους σε κατοικίες και κτήρια υπόπτων για τρομοκρατία στην Πρίστινα και στο Πέτς, όπως σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα.

Συρία σε HΠΑ: Πείτε σε Τουρκία και Σ. Αραβία να σταματήσουν τη χρηματοδότηση των τρομοκρατών

Η Μπουθάινα Σααμπάν, σύμβουλος πολιτικής και μέσων ενημέρωσης του Σύριου προέδρου, Μπασάρ αλ Άσαντ, δήλωσε ότι είναι καιρός πια, οι ΗΠΑ να πιέσουν την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία να σταματήσουν να υποστηρίζουν τους τζιχαντιστές που σπέρνουν τον όλεθρο στη χώρα.

Η Σααμπάν, έκανε τις παρατηρήσεις αυτές κατά τη διάρκεια συνέντευξης με το λιβανικό τηλεοπτικό κανάλι ‘Αλ Μαγιαντίν’ την Τρίτη, μία ημέρα μετά που ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, ανακοίνωσε ότι το «κύριο μέρος» των ρωσικών αεροπορικών δυνάμεων θα αρχίσει να αποσύρεται από τη Συρία.

«Η μπάλα βρίσκεται τώρα στο γήπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών και το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η πίεση προς την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία να σταματήσει τη χρηματοδότηση των τρομοκρατών και τη ροή όπλων προς αυτούς», είπε η σύμβουλος του Άσαντ.


Η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία, μαζί με άλλους συμμάχους τους, όπως του Κατάρ, έχουν αρχίσει «ξανά και ξανά» να εμπλέκονται στην υποστήριξη των τζιχαντιστών με οικονομική και υλικοτεχνική βοήθεια, σε μια προσπάθεια να ρίξουν την κυβέρνηση, όπως τόνισε ο Σααμπάν.
Αναφερόμενος στη Ρωσία, όπως κάθε ‘σύμμαχος και φίλος’ που έχει βάσεις τις σχέσεις με τη Συρία με σεβασμό και κατανόηση, σημείωσε ότι η μερική απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων δεν σημαίνει ‘ότι δεν μπορούν να επιστρέψουν’.

Πηγή "Βαλκανικό Περισκόπιο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Ανακήρυξαν Ομοσπονδία το Δημοκρατικό Σύστημα της Ροζάβα
  • Ο «σουλτάνος» συνεχίζει τις διώξεις και ζητά άρση ασυλίας του Ντεμιρτάζ (του HDP)
«Η δημοκρατία, η ελευθερία και το κράτος δικαίου δεν έχουν καμία αξία τώρα πια». Μέσα σε μόνο μία φράση, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (η κυβέρνηση του οποίου -σημειωτέον- σήμερα και αύριο συνομιλεί εκ νέου με τις Βρυξέλλες για το Προσφυγικό) βάζει στην άκρη τις βασικές ευρωπαϊκές αξίες, στις οποίες θα κριθεί και η ενταξιακή προοπτική της χώρας του. Ο λόγος είναι απλός: Μετά και την πολύνεκρη επίθεση της περασμένης Κυριακής, έχει αποφασίσει να τελειώνει με το Κουρδικό ζήτημα. Προχθές προανήγγειλε ότι θα διευρύνει τον όρο «τρομοκράτης», για να χωρέσει εκεί και βουλευτές, δημοσιογράφους, διανοουμένους-«απολογητές» της τρομοκρατίας.

Χθες έκανε ακόμη ένα μεγάλο βήμα που τον οδηγεί πιο κοντά στον στόχο της δίωξης του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, αρχηγού του μετριοπαθούς φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP): Κάλεσε το τουρκικό Κοινοβούλιο να άρει την ασυλία του Ντεμιρτάς και ακόμη τεσσάρων βουλευτών του HDP, συστήνοντας ειδική επιτροπή για το ζήτημα. «Πρέπει να τελειώνουμε γρήγορα με το θέμα της ασυλίας» είπε χαρακτηριστικά, επαναλαμβάνοντας πως θεωρεί το κόμμα «θυγατρική» του PKK. Αυτό, βεβαίως, θα άνοιγε τον δρόμο για να δικαστεί ο Ντεμιρτάς, κατά του οποίου έχει ήδη ασκηθεί δίωξη για «τρομοκρατική προπαγάνδα». Η εξέλιξη θεωρείται πιθανή. Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, εφόσον το θέμα τεθεί προς ψήφιση, η απόφαση θα περάσει με απλή πλειοψηφία, την οποία διαθέτει βεβαίως το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η τουρκική αστυνομία συνέχισε και χθες το μπαράζ συλλήψεων αντιφρονούντων. Οκτώ δικηγόροι συνελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη, ανάμεσα σε συνολικά 20 συλληφθέντες, στο πλαίσιο επιχείρησης-σκούπας σε 32 σημεία της πόλης. Απροσδιόριστος αριθμός συλλήψεων πραγματοποιήθηκε σε άλλες οκτώ τουρκικές επαρχίες. Αυτά, μία ημέρα μετά την κράτηση τριών πανεπιστημιακών με την κατηγορία της «προπαγάνδας υπέρ της τρομοκρατίας».

Ομως, η πραγματική είδηση της χθεσινής ημέρας -και εκείνη που σίγουρα πυροδοτεί ακόμη περισσότερο τις ανησυχίες του Ερντογάν για τις κουρδικές βλέψεις στην ευρύτερη περιοχή- είναι η απόφαση των Κούρδων της βόρειας Συρίας να ανακηρύξουν ομοσπονδία, το Ομοσπονδιακό Δημοκρατικό Σύστημα της Ροζάβα - Βόρεια Συρία. Ως γνωστόν, οι Σύροι Κούρδοι του PYD είχαν προχωρήσει από τον Ιανουάριο του 2014 στη σύσταση των τριών καντονιών του Κομπάνι, της Γιαζίρα και του Αφρίν, που διαθέτουν τοπική διοίκηση και αστυνομία, 22 υπουργεία και σύνταγμα. Τώρα, με χθεσινή διάσκεψή τους αναμενόταν να εγκρίνουν, όπως λένε, το νέο πολιτικό σύστημα του «δημοκρατικού φεντεραλισμού». Για την Τουρκία, αυτό αποτελεί απόπειρα δημιουργίας τετελεσμένων στην περιοχή. Τούρκος αξιωματούχος κατήγγειλε, μάλιστα, τις «μονομερείς κινήσεις», διαμηνύοντας πως η διοικητική δομή της Συρίας μπορεί να αποφασιστεί μόνο από όλα τα τμήματα του συριακού λαού, με νέο σύνταγμα.

Βλέποντας τον καλύτερο – τουλάχιστον μέχρι πρότινος - σύμμαχό της στο Προσφυγικό να παρεκκλίνει επικίνδυνα, σε μια ακατάλληλη για τους Ευρωπαίους συγκυρία, η Γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ έσπευσε χθες μιλώντας από το βήμα της Μπούντεσταγκ να δηλώσει ότι είναι «αυτονόητο» πως απέναντι στην Τουρκία οι Ευρωπαίοι «πρέπει να προτάξουμε τις πεποιθήσεις μας για την προστασία της ελευθερίας του Τύπου ή για τη μεταχείριση των Κούρδων». Το τι γνώμη έχουν βέβαια οι Τούρκοι για την άποψη που εξέφρασε η Σιδηρά Κυρία της Γερμανίας, είναι άλλο θέμα...

Προσλήψεις αστυνομικών

Με 15.000 προσλήψεις θέλει να διευρύνει η τουρκική κυβέρνηση την αστυνομική δύναμή της, προκειμένου να αντεπεξέλθει, όπως λέει, στις ανάγκες φύλαξης και αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Οπως τόνισε ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης στο Κοινοβούλιο, είναι επιτακτική η ανάγκη για ενίσχυση των δυνάμεων ασφαλείας, υπενθυμίζοντας πως η χώρα έχει υποστεί τρία πολύνεκρα χτυπήματα τους τελευταίους πέντε μήνες. Σίγουρα, πάντως, την αφορμή έδωσε η τελευταία επίθεση στην Αγκυρα, την Κυριακή. Οι προσλήψεις θα γίνουν στις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, ενώ η σχετική πρόταση της κυβέρνησης έχει κατατεθεί προς έγκριση στο Κοινοβούλιο της γείτονος.

Οι εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής αναμένονται ραγδαίες, με την πιθανότητα δημιουργίας ενός ή, ενδεχομένως και δύο νέων κρατών να προβάλει απειλητική για την ήδη υπάρχουσα γεωγραφική έκταση κάποιων εκ των υφισταμένων χωρών...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ξαφνικά, μετά τη δήλωση του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής της Κυβερνήσεως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Γιάννη Μουζάλα, ο οποίος αποκάλεσε την ΠΓΔΜ ως “Μακεδονία” σε συνέντευξη που έδωσε το βράδυ της Τρίτης στο ΣΚΑΪ, ξέσπασε κυβερνητική κρίση. Ο κυβερνητικός εταίρος της κυβέρνησης, Πάνος Καμμένος ζήτησε επιμόνως την παραίτηση του Υπουργού από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, σε συνάντηση που είχε μαζί του το πρωί της Τετάρτης 16 Μαρτίου 2016.

Η “Εξόδιος Ακολουθία” του Πάνου Καμμένου

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε γράψει πως ο Πάνος Καμμένος ζει τον προσωπικό του μύθο από την καρέκλα του Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Και του έχουμε αποδώσει τεράστιες ευθύνες για τα διαπραττόμενα πολιτικά εγκλήματά του κατά του Έθνους των Ελλήνων. Γιατί, με τα τσιτάτα του πως δηλαδή, θα υπερασπισθεί από τη Βουλή των Ελλήνων τη μη παραβίαση των “κόκκινων” γραμμών που οριοθετούσε για τα Εθνικά θέματα, υφάρπαξε την ψήφο των πολιτών και αποτέλεσε το δεκανίκι της “πρώτης αριστερής” κυβέρνησης. Όμως, στην πορεία συνομολόγησε σε όλα ανοσιουργήματα που νομοθέτησαν “οι αριστεροί σύντροφοί του” στο ΣΥΡΙΖΑ κατά της Πατρίδος. Γι΄ αυτό τον θεωρούμε υπεύθυνο, αυτόν και τους εναπομείναντες όμοιούς του στο κόμμα των “Εξαρτημένων Ελλήνων” για το σημερινό κατάντημα της Ελλάδος μας.

Ωστόσο, βλέποντας πως αυτή η συμπόρευση με τα σταλινικά απολιθώματα, που διαλύουν την Πατρίδα και ξεθεμελιώνουν τη Θρησκεία και την Παιδεία, τον έχει καταστήσει “κόκκινο πανί” στον ελληνικό λαό που φαντάζει ως μαινόμενος ταύρος απέναντί του, και από τη στιγμή που διαπιστώνει πως σε προσεχείς εκλογές δεν θα βρει ούτε την ψήφο του, αποφάσισε να το παίξει νταής.

Μας το παίζει “μάγκας” και αντράκι πως, θα αποχωρήσει από τη συγκυβέρνηση εάν δεν παραιτηθεί ο Μουζάλας, γιατί τάχατες του εθίγησαν οι Εθνικές του ευαίσθητες χορδές. Ποιον τελικά κοροϊδεύει ο Πάνος Καμμένος; Στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο ο Μουζάλας αποκαλεί τα Σκόπια ως “Μακεδονία”; Ρώτησε τον Πρωθυπουργό εάν τον ενοχλεί το να αποκαλούνται τα Σκόπια, “Μακεδονία”;

Ας αφήσει λοιπόν, ο Πάνος Καμμένος τους λεονταρισμούς του και τις ψευτομαγκιές του, γιατί εδώ και λίγες ημέρες προετοίμαζε την “Εξόδιο Ακολουθία του”, προκειμένου να σώσει ότι μπορεί να περισώσει την ύστατη ετούτη ώρα.

Εμείς πάντως, του διαμηνύουμε πως ο ίδιος και το κόμμα των “Εξαρτημένων Ελλήνων” μπήκε ήδη στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, η οποία θα είναι πολύ σκληρή μαζί του και όχι μόνο αυτή…

Οι διεθνιστές του “Ποταμιού”

Το “Ποτάμι” είναι σε όλους γνωστό πως πνέει τα λοίσθια. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να δουν ξανά Βουλή. Ο λαός μας τους γυρίζει μεγαλοπρεπέστατα την πλάτη. Ο πόλεμος μεταξύ των διεθνιστών βο(υ)λευτών αυτού του πολιτικού μορφώματος έχει ήδη ξεκινήσει. Ο πρώην Γενικός Γραμματέας Γενικών Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών επί Υπουργίας, του ανθρώπου των Αγορών, Γιάννη Στουρνάρα και σήμερα Βουλευτής του “Ποταμιού” Χάρης Θεοχάρης, τράβηξε πρώτος το νήμα αποξήλωσης του “Ποταμίσιου” πουλόβερ, από τη στιγμή που ανοικτά φλερτάρει με τη ΝΔ.

Παρά ταύτα, τους δίνεται η χρυσή ευκαιρία να διασφαλίσουν τη συνοχή του κόμματός τους, αντικαθιστώντας στη συγκυβέρνηση τους ΑΝΕΛ. Σε αυτή την περίπτωση ο “αντάρτης” Θεοχάρης θα γίνει Υπουργός και θα αφήσει τα καουμποϋλίκια. Από την άλλη μεριά “Ποτάμι” και ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ιδιαίτερες ιδεολογικές αποκλείσεις. Θα έλεγα πως δεν έχουν καν ιδεολογία, από τη στιγμή που τους ενώνει ο Διεθνισμός.

Γι΄ αυτό και για το θέμα Μουζάλα, άπλωσαν με τη δήλωσή τους, τριχιά συνεργασίας προς το ΣΥΡΙΖΑ: “Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να παραιτηθεί ένας Υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλλά τα σαρδάμ δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτούς. Εθνοκάπηλοι όλων των ειδών συμμαζευτείτε…”.

Όπως, διαπιστώνεται λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ για να μπορέσει να συνεχίζει να “δολοφονεί” την Ελλάδα, δε διστάζει να χρησιμοποιεί ένα Εθνικό θέμα ως ανάχωμα των σχεδίων του…

Η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας

Με ανακοίνωσή της το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορεί τον Μουζάλα πως διέπραξε μεγάλο ατόπημα να αποκαλέσει την ΠΓΔΜ “Μακεδονία” γιατί έτσι ενίσχυσε την επιχειρηματολογία της γείτονος χώρας στην εν γένει πολιτική της στη διεκδίκηση του ονόματος. Τον καλεί δε, να παραιτηθεί σημειώνοντας ότι το λάθος του Υπουργού δεν καλύπτεται με εκ των υστέρων διευκρινήσεις, εξηγήσεις ή δικαιολογίες, ειδικά τη στιγμή που η κατάσταση στην Ειδομένη και η προσφυγική κρίση αγγίζουν πλέον και τις σχέσεις μας με τα Σκόπια…

Θα μπορούσαμε να χαιρετίσουμε τη στάση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά δεν το κάνουμε γιατί τη θεωρούμε εξόχως υποκριτική.

Γιατί, θα θέλαμε να θυμίσουμε στο νεοεκλεγέντα Πρόεδρό της πως, το κόμμα της ΝΔ πρώτο συνέργησε στο να λέγεται το κρατίδιο των Σκοπίων “Μακεδονία”, από τη στιγμή που αποδέχτηκε η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου τα τετελεσμένα γεγονότα των συναντήσεων με το επιτετραμμένο γεράκι των ΗΠΑ και αντιπρόσωπο του ΟΗΕ για τη διαφορά του ονόματος της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα, Μάθιου Νίμιτς…

Ο Σαμαράς έριξε την Κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη Siemens

Ο Αντώνης Σαμαράς έριξε την κυβέρνηση της ΝΔ το 1993 – στην οποία ήταν Υπουργός Εξωτερικών - γιατί όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπονόμευσε την ονομασία των Σκοπίων για χάρη των ΗΠΑ, παρ΄ ότι υπήρχε ένα καλό διεθνές κλίμα.
Για τον κ. Σαμαρά, ποιο ήταν το καλό διεθνές κλίμα, από τη στιγμή που η σημερινή ΕΕ, τότε ΕΟΚ, υιοθέτησε στις 16 Δεκεμβρίου 1991 με διακήρυξή της, την αποδοχή της χρήσης του όρου “Μακεδονία” στην ονομασία του νεοσύστατου κρατιδίου της “Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας” (Ιανουάριος 1991).

Αλλά ο Αντώνης Σαμαράς δεν έριξε την Κυβέρνηση Μητσοτάκη το “βρώμικο ΄93” για την ονομασία των Σκοπίων. Την έριξε, όπως πολλάκις έχουμε αποδείξει με ατράνταχτα και αδιαμφισβήτητα ντοκουμέντα που έχουμε δημοσιεύσει, για να καρπωθεί η Siemens το τεράστιο έργο της εποχής εκείνης, της ψηφιακοποίησης δηλαδή του ΟΤΕ. Για την οποία ανάθεση αντιδρούσε ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Και για την οποία υπόθεση, κατηγορούνται σήμερα 64 επιφανή στελέχη του ΟΤΕ και της Siemens, στην εξ αναβολής δίκη που ελπίζουμε να ξεκινήσει στις 29 Μαρτίου.

Πρώτος ο Σαμαράς αποδέχθηκε τον όρο “Μακεδονία”

Ωστόσο, σήμερα για άλλη μια φορά θα ξεκαρφώσουμε τον Αντώνη Σαμαρά για τον ύποπτο ρόλο του στο όλο θέμα που επί δεκαετίες ταλανίζει την Πατρίδα μας. Πιο συγκεκριμένα:

Στις 2 Δεκεμβρίου 1991 ο Σαμαράς παραβρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής που εξέταζε “τις ρυθμίσεις που ισχύουν για την εισαγωγή προϊόντων προέλευσης από τις Δημοκρατίες Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Κροατίας, Μακεδονίας και Σλοβενίας”. Η απόφαση του συμβουλίου καταγράφηκε ως επίσημο ντοκουμέντο, το 3567/91. Ήταν το πρώτο έγγραφο πρακτικής αναγνώρισης των Σκοπίων ως Μακεδονία, που έγινε παρουσία του Σαμαρά.

Επίλογος

Για να είσαι λοιπόν, αξιόπιστος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, θα πρέπει πρώτα να αποπέμψεις από τη ΝΔ τον Αντώνη Σαμαρά και ακολούθως να σηκώνεις πατριωτικές κορόνες για το θεαθήναι. Όπως άλλωστε και ο καλός θεατρίνος της πολιτικής, Πάνος Καμμένος…

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Οι ΗΠΑ ξεκαθαρίζουν τη θέση τους στα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα στα έργα και τις ημέρες του Ισλαμικού Κράτους απέναντι στους Γιεζίντι.

Σύμφωνα με δημοσίευση του CNN, οι ΗΠΑ δηλώνουν ευθαρσώς πως οι ενέργειες των τζιχαντιστών (ISIS) στο Ιράκ κατά των Γιεζίντι και άλλες μειονοτικές ομάδες, καθιστούν γενοκτονια.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβαρύνει, πλέον όλους τους αφανείς και εμφανείς συμμάχους του Ισλαμικού Κράτους, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και η Τουρκία. Αν, μάλιστα, λάβουμε υπόψη τις πρόσφατες δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στις οποίες ξεκαθάριζε από την πλευρά του πως «τρομοκράτης είναι και όποιος υποστηρίζει τρομοκράτες» (δήλωση που έγινε για να στοχοποιηθούν ως τρομοκράτες όσοι διαφωνούν με τις πρακτικές αντιμετώπισης των Κούρδων της Τουρκίας), τότε η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με το σοβαρό ενδεχόμενο να διωχθεί στο μέλλον ως χώρα τρομοκράτης, η οποία διευκόλυνε, στήριζε ή συμμετείχε στη γενοκτονία των Γεζίντι.

Ίσως, τελικά, ο Ερντογάν θα πρέπει να μάθει πως είναι καλύτερο να μασάει παρά να μιλάει, αφού τα πεπραγμένα του στρέφονται πλέον κατά του προσώπου του και, ενδεχομένως, λίαν συντόμως να βρεθεί σε δυσχερέστατη θέση για όλα όσα είπε, έκανε ή συνήργησε να υλοποιηθούν στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής (και όχι μόνο)…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ελλάδα των Μνημονίων και των ενόχων

Η Πατρίδα μας διέρχεται την μεγαλύτερη κρίση εις την σύγχρονη ιστορία της. Ο Λαός μας βιώνει την μέγιστη ανέχεια και εθνική ταπείνωση από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Ένας Λαός γαλουχημένος από ιδέες, αρχές και αξίες της μακραίωνης ιστορίας του, που κτίστηκαν επάνω εις την αλήθεια και την ανθρωπιά, γεμάτος υπερηφάνεια και σεβασμό για τους αγώνες και τις θυσίες του για την ανθρώπινη υπόσταση και αξιοπρέπεια. Μία ελληνική κοινωνία με παραδόσεις, με ήθη και έθιμα, με δική της νομοτέλεια, τον δικό της κόσμο απέναντι εις το φυσικό με αυτοτέλεια, αυτάρκεια και ολιγάρκεια, προπάντων μεστό από ανθρώπινο, πνευματικό.

Με αυτές τις αρετές, ως δύναμη και όπλα, ο Ελληνικός Λαός αντιμετώπισε όλες τις κρίσεις και προκλήσεις της Ιστορίας του. Αν ως Λαός πτωχός, όμως με δικό του και μόνον μόχθο, εργασία, αυταπάρνηση, υπομονή, ταπεινότητα και στερήσεις αντεπεξήλθε προς όλες τις υποχρεώσεις του απέναντι εις τους δανειστές του. Προερχόμενες από δανεισμό για τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Για την απώλεια του πολέμου του 1897 και τις πολεμικές αποζημιώσεις που επεβλήθησαν εις βάρος της Πατρίδας μας και τον νέο δανεισμό. Για το κόστος των απελευθερωτικών αγώνων των Βαλκανικών Πολέμων και την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης εθνικής απώλειας, της Μικρασιατικής Καταστροφής. Και τέλος λίγο μετά τις συνέπειες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εθνικού Διχασμού, όλες αυτές τις μεγάλες θυσίες για την αποκατάσταση των μεγάλων καταστροφών και απωλειών.

Είμαστε ένας υπερήφανος Λαός, με μεγάλη προσφορά εις την ανθρωπότητα, με δώρα προς αυτήν τον Πολιτισμό και τον Διαφωτισμό. Ουδείς έως σήμερα αμφισβήτησε τις Ιδέες, τις Αρχές και τις Αξίες του Γένους μας, και ουδείς πρόσβαλε την εργατικότητα, την τιμιότητα και την αξιοπρέπεια του αξιοσέβαστου Λαού μας, ο οποίος ανέδειξε τον μεγαλύτερο πολιτισμό εις την Παγκόσμια Ιστορία.

Η πλήρης ένταξη της χώρας μας εις την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ) το έτος 1981, ήταν η ανταπόδοση για την συνεισφορά της Πατρίδας μας εις την Ευρώπη και την ανθρωπότητα. Η οποία ένταξη αναμφισβήτητα θα άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο για την ανόρθωση και οικονομική ανάπτυξη του Λαού μας, και την ενεργό συμμετοχή αυτού εις το νέο παγκόσμιο στερέωμα. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε ως μεγάλη ευκαιρία από τους ιδιοτελείς και πατριδοκάπηλους εξουσιαστές της Πατρίδας μας. Οι οποίοι συστηματικά καλλιέργησαν εις τους Έλληνες το συναίσθημα του υπηκόου π.χ. «σκλάβου» με τα καχεκτικά «πολιτικά δικαιώματα» και όχι του πολίτη ως άτομο με ολοκληρωμένη πολιτική οντότητα. Δια της συνεχούς προπαγάνδας εμπέδωσαν τον σκοταδισμό, τον συσκοτισμό, την απόλυτη αποχαλίνωση, τον αγνωστικισμό, την παντελή έλλειψη του γνωσιολογικού για να απολέσει ο Λαός μας την πολιτικώς θεσμισμένη (=έμπρακτη) ταύτιση του ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, που είναι η αναμφισβήτητη πληρότητα της ζωής κάθε ανθρώπου.

Οι πατριδοκάπηλες εξουσιαστικές ομάδες της μεταπολεμικής περιόδου, και κυρίως μετά το 1981, χρησιμοποίησαν όλα τα πολιτικά «μαγειρέματα» και τις ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες της νεότερης γενιάς για να καταλύσουν το «Σύστημα Ιδεών, Αρχών και Αξιών», εις το οποίο στηριζόταν επί χιλιετίες το Ελληνικό Έθνος. Εμπέδωσαν, την αδιαφορία για τα κοινά, την αναξιοκρατία, την φαυλότητα, την διαφθορά, την διαπλοκή, την απραξία, ως νέο «Σύστημα», για να λεηλατούνε και να καταχρώνται ευκόλως, ανενόχλητοι και ατιμώρητοι όχι μόνον τους εθνικούς πόρους, αλλά και τα κοινοτικά κονδύλια και τα τραπεζικά δάνεια τα οποία συνάπτονταν από το έτος 1981 «εις το όνομα του Ελληνικού Λαού».

Παράλληλα εδώ και δεκαετίες η υπεροπτική, αυθαίρετη, αδιάφορη και εγκληματική συμπεριφορά της Συνταγματικής Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών και ως επακόλουθα αυτής και των συντεταγμένων λειτουργιών του Κράτους ευρίσκεται σε δυσαρμονία με την ετυμηγορία και τις προσδοκίες του Ελληνικού Λαού. Η συνταγματική αυτή εκτροπή ευθύνεται για την κατάλυση της βαθιάς έννοιας της Δημοκρατίας, για την έξαρση της διαφθοράς και της διαπλοκής, την ολοκληρωτική διάλυση του Κράτους, της ελληνικής κοινωνίας και την χρεοκοπία της Πατρίδας μας.

Η Ελλάδα που κτίστηκε με αγώνες, θυσίες, αίμα, σεισάχθεια, ιδρώτα και τιμή διαπομπεύεται τώρα ως σκλάβα από την εγχώρια και εξωχώρια κλεπτοκρατία, τους ενόχους των Μνημονίων της συμφοράς και της εθνικής ταπείνωσης, εις τα παζάρια των χρηματαγορών και των εχθρών της.

Η απροθυμία και ατολμία εκείνων που σιωπούνε να υπερασπισθούν τώρα την Πατρίδα μας έναντι των παράλογων απαιτήσεων και εκβιασμών όλων εκείνων οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για την χρεοκοπία της χώρας μας και την κατάρρευση του Ελληνικού Λαού, μας οδηγεί εις τον Πλάτωνα (Πολιτεία VIII, 551 d-e) ο οποίος είχε παραδεχθεί, ότι οι ολιγαρχικοί δεν είναι ικανοί να κάνουν πόλεμο «γιατί είναι αναγκασμένοι, ή να οπλίσουν το πλήθος, οπότε θα το φοβούνται περισσότερο από τους εχθρούς, ή να μην το χρησιμοποιήσουν καθόλου».

Όμως, το μεγαλείο του Ελληνικού Λαού, ο Πολιτισμός μας, είναι υπεράνω των αδυναμιών μας. Εις τα χέρια μας είναι η δυνατότητα να αποδείξουμε, ότι οι Έλληνες ποτέ δεν είμαστε κομπάρσοι της Ιστορίας, ούτε μας αξίζουν κριτές και καταδίκες από τους σύγχρονους «Ιεροεξεταστές» της Ευρώπης.

Έλληνες, αντισταθείτε!

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
Υποσημείωση:
Ο αρθρογράφος διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η μετριότητα του πολιτικού συστήματος έχει επιτρέψει κατά καιρούς να «βγαίνουν μπροστά» διάφοροι «μικροί παίκτες». Συγκεντρώνουν κάποια στιγμή τα φώτα πάνω τους αλλά τελικά καίγονται. Θυμηθείτε τις «μέρες Καρατζαφέρη» ή τις «μέρες Κουβέλη». Επίδοξοι ρυθμιστές του πολιτικού παιχνιδιού που δεν τα κατάφεραν τελικά κι έτσι εξανεμίστηκαν. Μέχρι πριν μερικές βδομάδες ζούσαμε τις «μέρες Λεβέντη». Τώρα πάει για απόσυρση και αυτός. Από χθες ζούμε τις «μέρες Καμμένου».

Η σχέση μου με τον Καμμένο είναι αυτή που μπορεί να περιγραφεί ως «αγαπάμε να μισιόμαστε». Παρ’ όλα αυτά είμαι από αυτούς που έχουν αναγνωρίσει πως έχει επιδείξει μια αξιοθαύμαστη πολιτική αντοχή. Κάθε φορά που τον εμφάνιζαν «τελειωμένο», έκανε τη ρελάνς κι έβγαινε μπροστά. Είναι βέβαιο πως όλο το τελευταίο διάστημα ένιωθε άβολα βλέποντας την απαίτηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας προς τον Τσίπρα να απαλλαγεί από τον κυβερνητικό εταίρο του, προκειμένου να τον θέσει κάτι από τις προστατευτικές «φτερούγες» της.

Η εμπειρία μου στην πολιτική με έχει διδάξει πως για ένα πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα το μίγμα είναι 50% στρατηγική και 50% τύχη, την οποία όμως πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος να την πιάσεις από τα μαλιά. Η τύχη χαμογέλασε στον Καμμένο.

Ο Καμμένος μπορεί να ψήφισε «μνημόνιο», παρ’ όλα αυτά κατάφερε να ανανεώσει την εντολή του εκλογικού σώματος για να παραμείνει «δεξί χέρι» του Τσίπρα. Κι αυτό ακριβώς κάνει ο Καμμένος σήμερα. Τιμά στο ακέραιο την εντολή που έχει, δηλαδή να βγαίνει «από τα δεξιά» στον κυβερνητικό συνεταίρο του, όταν διαπιστώνει πως οι ιδεολογικές εμμονές της «διεθνιστικής αριστεράς» δημιουργούν προβληματικές καταστάσεις για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Για ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς (και όχι μόνον) η έννοια του έθνους θεωρείται ξεπερασμένη μέσα στην παγκοσμιοποίηση. Ούτε σύμβολα, ούτε ονόματα, ούτε ιστορικές αναφορές έχουν καμιά σημασία γι αυτούς που δίνουν προτεραιότητα στην ταξική σύγκρουση.

Η δήλωση του Μουζάλα δεν ήταν ούτε σαρδάμ ούτε λάθος. Ο άνθρωπος αυτός που πράγματι έχει εργαστεί σκληρά και φιλότιμα λέει απλά αυτό που πιστεύει. Κι ο Καμμένος, όμως, ο οποίος επίσης τα’χει δώσει όλα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είδε αυτό που έρχεται. Από τη στιγμή που το ΝΑΤΟ ενεπλάκη στη διαχείριση του προσφυγικού, είναι μαθηματικά βέβαιο πως τα Σκόπια θα επιχειρήσουν να επωφεληθούν πολιτικά διαπραγματευόμενα την ένταξή τους στη «Συμμαχία» με το όνομα «Μακεδονία». Ο Καμμένος με αυτή την αντίδρασή του θυμίζει πως η εθνική θέση για το θέμα αυτό είναι το βέτο του Κώστα Καραμανλή στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Και αυτή η εθνική θέση δεν έχει αλλάξει.

Πώς θα πάει αύριο έλληνας πρωθυπουργός σε σύνοδο του ΝΑΤΟ να θέσει βέτο, όταν οι υπουργοί του αποκαλούν τα Σκόπια «Μακεδονία»; Θα βάλουν να παίζουν τα βίντεο για να τον ξεφτιλίσουν. Αυτό προλαβαίνει σήμερα ο Καμμένος και τιμά την εντολή που έχει πάρει από τους ψηφοφόρους του με υποδειγματική πολιτική εντιμότητα. Τί θα γίνει; Ό,τι κι αν γίνει ο Καμμένος κατοχυρώνει τη θέση του «ρυθμιστή». Θα είναι μέρες; Θα είναι βδομάδες; Μήνες; Θα εξαρτηθεί από τις επιλογές που θα κάνει.

Ρυθμιστής σημαίνει διαμορφώνω τις εξελίξεις, ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις των άλλων. Αν ο Τσίπρας απολύσει τον Μουζάλα, τότε ο Καμμένος ισχυροποιείται πολιτικά και κυβερνητικά, διευρύνοντας και την απεύθυνσή του. Αν φύγει «ηρωικά» από την κυβέρνηση ο Καμμένος, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ, είναι βέβαιο πως θα λάβει ενεργά μέρος στην αναδιάταξη της κεντροδεξιάς (ενόψει και του συνεδρίου της ΝΔ) εμφανίζοντας μάλιστα τον εαυτό του – χωρίς να απέχει και πολύ από την πραγματικότητα – ως τον πλέον αυθεντικό εκφραστή του «καραμανλισμού».

Απόντος από το πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο του Κώστα Καραμανλή, ο «καραμανλισμός» παίρνει «μεταφυσικές διαστάσεις» και γίνεται ιδεολογία. Και μάλιστα μια ιδεολογία που αναζητεί πλέον τον πολιτικό εκφραστή της καθώς συνιστά «μήλον της έριδος». Ο μεν Κυριάκος Μητσοτάκης ενδιαφέρεται αυτονόητα για την ενότητα της ΝΔ, ο δε Τσίπρας γνωρίζει καλά πως ένα μεγάλο κοινωνικό ακροατήριο καραμανλικής προέλευσης μέσω του διδύμου «Παυλόπουλου – Παπαγγελόπουλου» στηρίζει ή έστω ανέχεται τον ΣΥΡΙΖΑ με περισσότερη ευκολία σε σχέση με τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Την ίδια στιγμή, έχοντας ζητήσει άφεση αμαρτιών για τις «Σαλώμες» του παρελθόντος, ξαναμπαίνει κι ο Καρατζαφέρης στο χορό με ανοιχτή συγκέντρωση στον κατ’ εξοχήν «καραμανλικό» χώρο της Θεσσαλονίκης, το Βελίδειο. Ταυτόχρονα πυκνώνουν τα «δείπνα» στις «γιάφκες» των «καραμανλικών» που νιώθουν… ορφανοί.

Όλα αυτά λοιπόν ο Καμμένος τα έχει δει και τα ξέρει. Οπότε μόλις του χαμογέλασε η τύχη, έριξε τη σωστή στιγμή τη «ζαριά» που είτε έρθουν «μονά», είτε «ζυγά», αυτός κερδίζει το ρόλο του ρυθμιστή στο πολιτικό παιχνίδι.

Πηγή Rizopoulos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η θλιβερή, απόλυτα λανθασμένη άποψη ενός μέρους της αριστεράς για τη Μακεδονία 

Είναι δυστυχώς λυπηρή η άποψη ενός μέρους της αριστεράς, σε σχέση τη Μακεδονία – κάτι που δεν αφορά βέβαια το απόλυτα κατανοητό λάθος του υπουργού, εάν ήταν λάθος, αλλά γενικότερα αυτά που λέγονται από στελέχη της. Επίσης από τους φιλικά προσκείμενους δημοσιογράφους, ένας εκ των οποίων αναφέρθηκε με θλιβερό τρόπο σε βούλγαρους και σκοπιανούς Μακεδόνες!

Προφανώς συγχέεται λανθασμένα η γεωγραφία με την ιστορία, όπου γεωγραφικά μέρη της Μακεδονίας κατέχονται πράγματι από τη Βουλγαρία και τα Σκόπια (χάρτης) – κατοικούνται όμως από ανθρώπους που ιστορικά φυσικά δεν είναι Μακεδόνες, εκτός από ορισμένες ελληνικές μειονότητες που παρέμειναν εκεί.

Ίσως βέβαια το θέμα να μην θεωρείται σημαντικό από εκείνους που έχουν συνηθίσει να χάνει η Ελλάδα αδιαμαρτύρητα δικά της εδάφη. Να γίνεται προσπάθεια διαστρέβλωσης ή/και «υποκλοπής» της ιστορίας της για λόγους εκμετάλλευσης, να εξορίζονται Έλληνες από τις πατρίδες τους ανεχόμενοι αυτούς που τους εκδιώκουν στη δική τους (Κωνσταντινούπολη / Θράκη) ή να μην φέρνουν αντίρρηση στη μετατροπή της σε αποικία σήμερα – αρκεί να μην χάνουν την ηρεμία, τη μακαριότητα και «βολή» τους.

Για ορισμένους άλλους όμως, οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις, δεν είναι αναίσθητοι, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως η μία υποχώρηση φέρνει την άλλη, επιταχύνοντας τον κατηφορικό δρόμο μίας χώρας, το θέμα της Μακεδονίας δεν είναι ασήμαντο – όπως συμβαίνει επίσης με τα υπόλοιπα που βιώνει η χώρα μας λόγω της κρίσης, στην οποία έχει οδηγηθεί, έχοντας πράγματι μεγάλο μέρος της ευθύνης. Κυρίως επειδή εμείς οι Έλληνες ποτέ δεν συνειδητοποιήσαμε πως η ασφάλεια και η ευημερία μας, είναι απόλυτα εξαρτημένες από την οικονομική ευρωστία του δημοσίου της χώρας μας – ενώ οι πολιτικές επιλογές μας δεν θα έπρεπε να έχουν ιδιοτελή κίνητρα.

Σε κάθε περίπτωση, οι υποκλίσεις δεν οδηγούν ποτέ σε ένα καλύτερο μέλλον – ενώ αργά ή γρήγορα χάνεται η «βολή» των ανθρώπων που δεν ντρέπονται να σκύβουν το κεφάλι, να εξευτελίζονται ή να προσβάλλονται, απλά και μόνο για να αποφύγουν την προσπάθεια που απαιτεί η εθνικά και ατομικά υπερήφανη στάση.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου