Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Φεβ 2016

Η Ευρώπη μεταλάσσεται σε ένα τέρας 
που για να επιβιώσει τρώει τις σάρκες του...

Ανάλυση: South Front Foreign Policy Diary 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια απειλητική κρίση είναι ήδη σε εξέλιξη. "Η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει την ιστορική της βάση και το όραμα κινδυνεύει να χαθεί", προειδοποίησε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς σε ομιλία του στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. "Δεν αποκλείεται να δούμε το οικοδόμημα να καταρρέει μέσα σε λίγους μήνες", πρόσθεσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε "και αυτό θα ισοδυναμούσε με τραγωδία".

Κάποιοι ευρωπαϊστές εμπειρογνώμονες  εκτιμούν ότι ο καταλύτης αυτών των φόβων είναι το δημοψήφισμα στη Βρετανία και το Γιβραλτάρ πριν από το τέλος του 2017, το οποίο θα κρίνει την παραμονή ή έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η Βρετανία δεν είναι το μόνο πρόβλημα στην Ευρώπη. Η μεταναστευτική κρίση δεν δείχνει σημάδια ύφεσης, ενώ οι “ιδιότυπες” τακτικές συνεργασίας της ΕΕ με την Τουρκία, με στόχο την ανακοπή της ροής των αιτούντων άσυλο και την ανακατανομή των μεταναστών σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν σαφώς αποτύχει. Η κρίση αυτή δεν παύει να τροφοδοτείται από την πολιτική αστάθεια και την δύσκολη οικονομική κατάσταση στη νότια και ανατολική Ευρώπη.

Μια σειρά επιθέσεων σε στυλ Κολωνίας έχει εξαπλωθεί σε όλη την ήπειρο από τις πρώτες ημέρες του νέου έτους. Οι επιθέσεις αυτές καταδεικνύουν σαφώς την αδυναμία της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας να λύσει ακόμη και τα τοπικά προβλήματα που προκύπτουν από την ανεξέλεγκτη ροή μετανάστευσης προς την ΕΕ.

Τον Ιανουάριο, αρκετά μέλη της Ένωσης έφθασαν στο σημείο να απειλήσουν την Ελλάδα με έξοδο από τη Συμφωνία του Σένγκεν, η οποία κατάργησε τους ελέγχους στα σύνορα μεταξύ των συμβαλλομένων χωρών, παρά τα ποσά που έχει ήδη δαπανήσει η ΕΕ για αυτή τη χώρα. Σύμφωνα με χώρες όπως η Αυστρία, η Ελλάδα δεν περιπολεί τα σύνορά της όπως όφειλε να κάνει και θα πρέπει να υποστεί τις ανάλογες κυρώσεις. Στις 27 Ιανουαρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιοποίησε έκθεση, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα "παραμελεί σοβαρά τις υποχρεώσεις της" και "υπάρχουν σοβαρές ανεπάρκειες στη διενέργεια ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα". Οι Βρυξέλλες έδωσαν στην Αθήνα διωρία τριών μηνών προκειμένου να βελτιώσει τον τρόπο που διεξάγει τους συνοριακούς ελέγχους. Εάν δεν υπάρξει βελτίωση, κινδυνεύει να αποβληθεί από την ζώνη Σένγκεν.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μετανάστευση (ΔΟΙ), ο συνολικός αριθμός των αιτούντων άσυλο που εισέρχονται στην Ελλάδα με σκοπό να μεταβούν σε πιο ευημερούσες χώρες της Ευρώπης ξεπέρασε τους 62.000 τον Ιανουάριο του 2016. Είναι πολλαπλάσιος του αριθμού που καταγράφηκε τον Ιανουάριο του 2015. Παρ' όλα αυτά, η αποβολή της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν δεν θα συμβάλει σε μια αισθητή μείωση της εισροή μεταναστών προς την Ευρώπη, αφού η Ελλάδα δεν έχει κοινά χερσαία σύνορα με άλλες χώρες μέλη της ζώνης Σένγκεν.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, η ΕΕ δεν είναι σε θέση να ελέγχει τους μετανάστες που ήδη εισήλθαν στην επικράτειά της. Μάλιστα, αν αποβληθεί η Ελλάδα από τη ζώνη Σένγκεν, η έξοδος αυτή είναι πιθανό να πυροδοτήσει ένα κύμα ευρωσκεπτικισμού και απέχθειας εναντίον της ΕΕ στο σύνολο της Ευρώπης, και ιδιαίτερα στην Ουγγαρία, την Αυστρία, την Τσεχία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία, τις χώρες δηλαδή οι οποίες ήδη εφαρμόζουν μια πολιτική μερικής αποστασιοποίησης από τις αποφάσεις της ΕΕ, με αφορμή την τρέχουσα κρίση.

Τελικά, το πιθανότερο είναι ότι η Ευρώπη δεν θα είναι σε θέση να βρει μια ενιαία, ολοκληρωμένη λύση στην τρέχουσα μεταναστευτική κρίση. Αντίθετα, στην προσπάθειά της να διατηρήσει την ενότητα του μπλοκ, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία θα συνεχίσει να εφαρμόζει αποφάσεις, τις οποίες θα καλούνται να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, ενώ τα κράτη μέλη θα προσπαθούν να επιλύουν τα ανακύπτοντα προβλήματα μέσω μονομερών μέτρων. Τα μέλη της ΕΕ πιθανότατα θα χρησιμοποιήσουν την αποτυχία της Ελλάδας να ελέγξει τα σύνορά της, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αυστηρότερα μέτρα ελέγχου των δικών τους συνόρων, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η εξέλιξη αυτή θα ήταν ένας ακόμη τρόπος για να αυξηθούν ντε φάκτο οι αποχωρήσεις από τη Συμφωνία του Σένγκεν.

Η συνεχιζόμενη κρίση θα οξυνθεί επικίνδυνα, εάν δεν επιτευχθεί μια διπλωματική επίλυση της συριακής κρίσης. Επιπλέον, υπάρχει η σοβαρή απειλή περαιτέρω “τροφοδότησηςτης μεταναστευτικής κρίσης μέσω μιας νέας ΝΑΤΟϊκής επέμβασης στη Λιβύη. Οι εξελίξεις αυτές θα επηρεάσουν βαθιά την ΕΕ, αφήνοντας ανεξίτηλες “ουλές” στο σώμα της. Τότε θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο το ότι θα αλλάξει το πολιτικό μοντέλο της Ευρώπης.

Σε περίπτωση που το γραφειοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησής της δεν αλλάξει, η ΕΕ θα εξακολουθήσει να υφίσταται τις συνέπειες του ελλείμματος διαχείρισης και της αναποτελεσματικότητας που την χαρακτηρίζουν. Η ανικανότητά της να διαχειρίζεται εξωτερικές και εσωτερικές προκλήσεις θα εξωθεί ολοένα και περισσότερα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ντε φάκτο ανεξάρτητες αποφάσεις, γεγονός που πιθανόν να οδηγήσει στο τέλος της ΕΕ ως ενιαίας πλατφόρμας ευρωπαϊκής πολιτικής.

Το μονοπάτι των μεταρρυθμίσεων, εν μέσω της συνεχιζόμενης παγκόσμιας κρίσης, κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγήσει στην σταδιακή αποχώρηση κρατών μελών της ΕΕ, έως ότου η οργάνωση γίνει αρκετά μικρή και συνεκτική, ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις σύγχρονες προκλήσεις. Παράλληλα, το ευρωπαϊκό βιοτικό επίπεδο θα μειωθεί αφού η αναδιαμορφωμένη ΕΕ δεν θα είναι σε θέση να αντέξει τις συνέπειες αυτών των προκλήσεων.

Από την άλλη πλευρά, η συνεχιζόμενη πολυεπίπεδη κρίση θέτει το θέμα της ανάγκης νέων ανεξάρτητων πολιτικών σχεδιασμών, οι οποίοι δεν θα κατευθύνονται ούτε από την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ούτε από τις αγγλοσαξονικές δυνάμεις του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Οι νέες αυτές οντότητες-φορείς θα πρέπει να εδράζονται στις έννοιες της πολυπολικότητας και της επιδίωξης αλλαγών σε όλο το πολιτικό τοπίο της ευρωπαϊκής ηπείρου, εάν οι Ευρωπαίοι θέλουν να επιβιώσουν στις νέες, βάναυσες συνθήκες που βιώνουν οι σημερινές κοινωνίες.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης ξεπερνάει ακόμα και εκείνο της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα: Η οικονομική κρίση, αργά ή γρήγορα, δύσκολα ή πολύ δύσκολα, θα ξεπεραστεί. Η λαθρομετανάστευση όμως που «φυτεύεται» μεθοδικά μέσα στην Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ξεφεύγει ολοένα και περισσότερο από τον έλεγχο του κράτους και της κοινωνίας με ορατές, δεδομένες και πολύ επικίνδυνες συνέπειες για το μέλλον της χώρας μας»
Το παραπάνω απόσπασμα ανήκει στο άρθρο μας 4ης Νοεμβρίου 2011 με τίτλο «Λαθρομετανάστευση: Προβλήματα καθημερινότητας και πιθανές λύσεις με την… κοινή λογική!». Πέντε περίπου χρόνια αργότερα, παραμένει τόσο επίκαιρο, όσο ποτέ.

Από το 2000 περίπου έως και το 2014 ακούγαμε για πάρα πολλά χρόνια την Ευρώπη και την «ηγέτιδα» Γερμανία, να μας κουνάνε απειλητικά το χέρι, να μας υπαγορεύουν πως να υποδεχόμαστε καλύτερα όσους  κατέφθαναν στα χερσαία ή θαλάσσια Ελληνικά σύνορα της Ευρώπης, να μας απειλούν με τιμωρία γιατί «δεν φυλάγαμε καλύτερα τα σύνορα μας», να απορρίπτουν χωρίς συζήτηση οποιαδήποτε σκέψη αναθεώρησης του κανονισμού  Δουβλίνο ΙΙ και να κατακεραυνώνουν (4/2/2012) την δημιουργία φράχτη κατά μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Έβρο σαν «βραχυπρόθεσμο» και «αναποτελεσματικό»!

Πάμπλουτες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, κατευθυνόμενοι ακτιβιστές, ουμανιστές και  πολλοί «χρήσιμοι ηλίθιοι», συμπλήρωναν την εικόνα θορυβωδών διαμαρτυριών με συνεχείς κατηγορίες εναντίον της  Ελλάδος, ανεμίζοντας τον Κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ» ο οποίος απαγορεύει στην Ελλάδα να προωθεί άτομα που περνούν παρανόμως τα σύνορά της σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ο κανονισμός αυτός, σε συνδυασμό με το διεθνές δίκαιο που απαγορεύει την επαναπροώθησή τους στις χώρες προέλευσης, μέχρι να διευκρινιστεί αν είναι πολιτικοί πρόσφυγες, δημιουργεί τις προϋποθέσεις μετατροπής της Ελλάδος σε μια απέραντη αποθήκη δυστυχισμένων ανθρώπων με εκρηκτικές συνέπειες σε πλήθος κρίσιμων τομέων (Εθνικής ασφάλειας, Δημόσιας τάξης, Κοινωνικής συνοχής, Εγκληματικότητας, Οικονομικής αιμορραγίας κ.α.π.).

Είναι χαρακτηριστικό ότι η (τότε) αντιπολίτευση θεωρούσε «αθλιότητα, φρίκη και απανθρωπιά» την κατάσταση στους τόπους κράτησης μεταναστών διότι «δεν είχαν σαπούνι, ρουχισμό και υπόδηση» (συνέντευξη τύπου Δ. Τσουκαλά, Α. Σταμπουλή, Γ. Κούρτοβικ, 23/8/2013), ενώ το 2016 έχουν απ΄ όλα στις πλατείες, τα πάρκα, τα λιμάνια  και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς που έχουν πλημμυρίσει!

Τότε ήταν ακόμα τα χρυσά χρόνια που οι ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης χρειαζόταν φθηνά εργατικά χέρια για να υποστηρίξουν την διαρκή οικονομική τους ανάπτυξη, οι Σκανδιναβικές χώρες  δεν είχαν ακόμα αισθανθεί τα πρακτικά αποτελέσματα των «ελεύθερων και ανοικτών συνόρων», ούτε οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης αισθάνθηκαν κάποια μαζική «εισβολή» ή απειλή από τις πολιτικές πολέμων που εφαρμόζουν, μαζί με τις ΗΠΑ, στην πολύπαθη Μέση Ανατολή.

Μια πολύ πρόσφατη έκθεση μάλιστα του Centre for European Policy Studies που δόθηκε στην δημοσιότητα τον Νοέμβριο του 2015 από την Eurostat αναφέρει ότι το έτος 2014 οι πολίτες των χωρών που έλαβαν  τις περισσότερες άδειες παραμονής στην Ε.Ε. ήταν Ουκρανοί (302.772 άδειες), Αμερικανοί (199.224 άδειες), Κινέζοι (169.657 άδειες), Ινδοί (134.881 άδειες) και ακολουθούν το Μαρόκο, η Συρία, η Λευκορωσία, η Βραζιλία και η Τουρκία. Δηλαδή, οι πρόσφυγες των εμπόλεμων χωρών έχουν ελάχιστη «αναλογία» στον συνολικό αριθμό αδειών παραμονής που χορήγησαν οι χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ολόκληρο το 2014!!

Οι Ευρωπαϊκές χώρες – μέλη της Ε.Ε.  που χορήγησαν τον μεγαλύτερο αριθμό αδειών ήταν η Βρετανία που εξέδωσε 568.000 άδειες παραμονής το έτος 2014 (136.000 σε πολίτες των ΗΠΑ και πάνω από 70.000 σε Κινέζους και Ινδούς), δεύτερη η Πολωνία με 355.000 άδειες (οι 250.000 σε πρόσφυγες από την γειτονική Ουκρανία), τρίτη η Γερμανία με 238.000 και την τέταρτη η Γαλλία με 218.000 άδειες.

Όλους τους εξυπηρετούσε η «ελεγχόμενη» υποδοχή οικονομικών μεταναστών από την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική με κύριες «πύλες εισόδου» την Ελλάδα και την Ιταλία καθώς και ο υποκριτικός «βομβαρδισμός» της Ελλάδος με συνεχείς και συνήθως αδικαιολόγητες «κατηγορίες» ή ακόμα και χωρίς κανένα λόγο.

Η σύγχρονη Ελλάδα, μια χώρα όπου η φιλοξενία από αρχαιοτάτων χρόνων εθεωρείτο πράξη αρετής, όπου η κακή αντιμετώπιση των ξένων ήταν αμάρτημα, παρά τις κραυγαλέες αδυναμίες της να καταγράφει τους λαθρομετανάστες που έμπαιναν στην χώρα, κρατούσε μια συντηρητική, αποτρεπτική πολιτική προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ του επιβεβλημένου ανθρωπισμού απέναντι σε αδύναμους συνανθρώπους μας και της διαφύλαξης της εθνικής ασφάλειας και ακεραιότητας της χώρας – και τα δύο αποτελούν διαχρονικό στόχο της γειτονικής Τουρκίας με ολοένα και πιο επιθετικό τρόπο μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Η Τουρκία βέβαια χαράσσει μακροπρόθεσμη στρατηγική μέσα από το διαχρονικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας που λειτουργεί από το 1931, ενώ στην Ελλάδα, όσον αφορά τα πολύ σοβαρά εθνικά θέματα, κάθε «υπεύθυνος» που αναλαμβάνει για μια μικρή συνήθως περίοδο την αντιμετώπιση τους, κάνει ό,τι τον φωτίσει ο Θεός, το κόμμα ή η ιδεολογία του

Έτσι, η μεν Τουρκία έχει χαράξει την γενική στρατηγική της απέναντι στην Ελλάδα από την επομένη της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923, για δε το προσφυγικό από την εποχή που ανέλαβε την εξουσία ο Τουργούτ Οζάλ (1983) με την περίφημη ρήση του «Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες. Αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια μουσουλμάνους από την από εδώ μεριά και να τελειώνουμε πια με αυτούς».

Η Ελλάδα, χωρίς κανένα θεσμοθετημένο, διαχρονικό και υπερκομματικό όργανο, αλλάζει πορεία ή κατεύθυνση ανάλογα με τις απόψεις, την φιλοσοφία ή την ιδεολογία του κάθε «υπεύθυνου» ο οποίος προσωρινά αναλαμβάνει για κάποιο, μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, την ευθύνη.

Ειδικά στο προσφυγικό θέμα η πλήρης ανεπάρκεια του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους αποκαλύπτεται ανάγλυφη και ωμή από ένα έγγραφο του τέως Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών Χ. Αθανασίου (26/2/2013) σε ερώτηση αντιπολιτευόμενου (τότε) βουλευτή για τον αριθμό των παράνομων μεταναστών – εποίκων που συρρέουν στην Ελλάδα, εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, από ολόκληρο τον κόσμο: «Δεν υπάρχει έγκυρος τρόπος να υπολογιστεί ο αριθμός των παρανόμως διαμενόντων στην Ελλάδα αλλοδαπών. Οποιαδήποτε απόπειρα προσδιορισμού του αριθμού τους είναι παρακινδυνευμένος!». Έτσι, απλά, ξεκάθαρα και… διαχρονικά!

Η απογραφή που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το 2011 κατέγραψε μόνο 911.929 αλλοδαπούς, ενώ για τους μη καταγεγραμμένους ο κάθε μελετητής πρέπει να καταφύγει σε μαντικές ικανότητες, χωρίς να είναι δυνατή καμιά απολύτως ασφαλής εκτίμηση.

Όπως πάντως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, ο αριθμός των καταγεγραμμένων αλλοδαπών για παράνομη είσοδο από Αστυνομικές και Λιμενικές Αρχές στην χώρα μας από την απογραφή του Μαρτίου του 2011 και μετά έχει ως εξής:


Η Ελλάδα από το έτος 1991 μέχρι και το έτος 2014, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, έχει προβεί στην οικειοθελή, σύμφωνα με προγράμματα του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  ή αναγκαστική απέλαση 474.252 αλλοδαπών, όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα 2 που ακολουθεί:
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω στοιχεία η Ελλάδα, παρά την αδυναμία της να καταγράφει όσους αλλοδαπούς έφθαναν στην χώρα επί ολόκληρες δεκαετίες, εν τούτοις κατάφερε, ιδίως από το 2011 και μετά, να αποθαρρύνει, με αξιόλογα πρακτικά αποτελέσματα, την ανεξέλεγκτη άφιξη μεταναστών και σε συνδυασμό με τις συνεχείς «επιστροφές», πέτυχε τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών το 2014 σε 77.000 καταγεγραμμένους αλλοδαπούς (μείον 27.789 «επιστροφές») και με ελάχιστους να έχουν ξεφύγει την καταγραφή με την βοήθεια της Frontex – ιδίως μετά την πλήρη λειτουργία του φράχτη στον Έβρο. 

Όλα αυτά μέσα σε μια έξαρση των πολεμικών συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή και την διόγκωση του αριθμού των αλλοδαπών οι οποίοι εγκαθίστανται συστηματικά από την Τουρκία στα Μικρασιατικά παράλια, απέναντι από τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου, για «μελλοντική αξιοποίηση».
Το έτος όμως 2015 στην Ελλάδα συνέβησαν ακατανόητα πράγματα. Οι εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ανέδειξαν στην κυβέρνηση τον συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με κυρίαρχη την Ριζοσπαστική Αριστερά η οποία, για το κρίσιμο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, είχε ένα κυριολεκτικά απίστευτο πρόγραμμα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη (τότε θέλαμε να σώσουμε και αυτούς): Ανοιχτά σύνορα για όλους, κατάργηση της Frontex, έξοδος της Ελλάδος από την συνθήκη Σένγκεν, κατάργηση του φράχτη του Έβρου, παροχή ιθαγένειας σε όλους!

Η «ομοψυχία» της νέας Ελληνικής Κυβέρνησης έδεσε πλήρως, όταν ανακοινώθηκε από τον Κυβερνητικό εταίρο Πάνο Καμένο η στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης Συνεργασίας να υποδεχτεί στην Ελλάδα και στην συνέχεια να πλημμυρήσει την Ευρώπη με «πρόσφυγες» απαιτώντας από τους δανειστές της μια αξιοπρεπή συμφωνία προκειμένου να μην μετατραπεί ολόκληρη η  Ευρώπη σε Κούγκι – το οχυρό του Σουλίου στο οποίο το 1803 ανατινάχτηκαν ο καλόγερος Σαμουήλ και οι συνεργάτες του για να μην παραδοθούν στον Αλή Πασά.

Όσα ακολούθησαν είναι πρόσφατα και γνωστά: Η Ελλάδα και η Ευρώπη το 2015 πλημμύρησε από 1.000.000 ανθρώπους (πρόσφυγες, λαθρομετανάστες, τζιχαντιστές και κάθε καρυδιάς καρύδι από τα πιο απίθανα μέρη του κόσμου) –  οι 850.000 καταγεγραμμένοι και στην πλειοψηφία τους από μη εμπόλεμες χώρες του κόσμου!

Όλες οι φωνές λογικής που απευθυνόταν στην νέα κυβέρνηση πέρασαν «στα ψιλά» (και άρθρο μας 11/8/2015). Η Κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου που αναδείχτηκε Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής στην πρώτη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφάρμοσε χωρίς παρέκκλιση τις ιδεοληπτικές της απόψεις που υιοθετήθηκαν και από τα κομματικά όργανα,  δηλώνοντας με την δέουσα βεβαιότητα (14 Απριλίου 2015) πως η Ελλάδα το έτος 2015 θα δεχτεί 100.000 «πρόσφυγες» οι οποίοι «δεν κοιμούνται σε πλατείες αλλά μόνο λιάζονται».

Έπεσε βέβαια έξω στις ετήσιες προβλέψεις της –ούτε λίγο, ούτε πολύ- κατά …. 900.000 «πρόσφυγες» με αποτέλεσμα η «ανικανότητα», η «αδράνεια» και η «αναλγησία» των προηγούμενων Ελληνικών Κυβερνήσεων να μετατραπούν σε πραγματικό εφιάλτη της νησιωτικής Ελλάδος –και όχι μόνο- από την εξαιρετικά επικίνδυνη μεταναστευτική πολιτική της νέας Ελληνικής Κυβέρνησης!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η γειτονική Τουρκία «τρίβει τα χέρια της». Η στρατηγική της να συγκεντρώνει απέναντι από τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου μερικά εκατομμύρια Σύρων, Αλγερινών, Ιρακινών, Μαροκινών, Αφγανών, Πακιστανών, Ινδών, Ιρανών, Αφρικανών από πολλές χώρες με ειδικές πτήσεις προς την Κωνσταντινούπολη, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία ώστε να τους «αξιοποιήσει» με εκβιασμούς και καθημερινές «αποστολές» στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, δικαιώθηκε πλήρως.

Η ευκαιρία που περίμενε υπομονετικά η Τουρκία δόθηκε από την Τασία Χριστοδουλοπούλου και την Ελληνική Κυβέρνηση στις αρχές του 2015, με το άνοιγμα των Ελληνικών συνόρων και την καθαρή πρόσκληση σε κάθε κατατρεγμένο του πλανήτη να περάσει ελεύθερα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Τι κι΄ αν κάποιες χιλιάδες από τους ανθρώπους αυτούς, άντρες, γυναίκες και παιδιά,  πνίγηκαν ή θα πνιγούν στην θάλασσα του Αιγαίου όταν βουλιάζουν τα σαπιοκάραβα του θανάτου στα οποία τους φορτώνουν; Τι κι΄ αν η διεθνής κατακραυγή για τους χιλιάδες θανάτους και την δυστυχία εκατομμυρίων ανθρώπων ρίχνει βαριά την σκιά της πάνω στην Τουρκία; Τι κι΄ αν ηρωικοί νησιώτες, νέοι και γέροι, προσφέρουν συγκινητικά χέρι βοήθειας σε απελπισμένους συνανθρώπους μας και προτείνονται για «Νόμπελ Ειρήνης» έχοντας ήδη κατακτήσει το «Νόμπελ Ανθρωπιάς» στην συνείδηση εκατομμυρίων ανθρώπων;

Οι Τούρκοι πετυχαίνουν και πάλι με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια: Στέλνουν συνεχώς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη μουσουλμανικούς πληθυσμούς απαιτώντας μάλιστα να τους ανεγερθούν τζαμιά παντού, ώστε να ελέγχονται καλύτερα, εξασφαλίζουν αμύθητα πλούτη από το θανατηφόρο εμπόριο ελπίδας σε εκατομμύρια δυστυχισμένων ανθρώπων που αναζητούν μια καλύτερη ζωή και εκβιάζουν συνεχώς με ολοένα και περισσότερες απαιτήσεις την Ελλάδα και την Ευρώπη επισείοντας την απειλή των εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν συσσωρεύσει στα Μικρασιατικά παράλια.

Και άντε η Ελλάδα, ανοίγει τα σύνορα της πυροβολώντας τα πόδια της με ιδεοληψίες απερίσκεπτων ανθρώπων, η Ευρώπη όμως; Και αυτή πυροβολεί τα πόδια της ή μήπως εκβιάζεται αριστοτεχνικά από τους πανούργους γείτονες μας;

Στις 4 Φεβρουαρίου 2016 εγκρίθηκε από τις 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε. η εκταμίευση ποσού τριών δισεκατομμυρίων Ευρώ σαν οικονομική βοήθεια προς την  Τουρκία ώστε να «μειώσει τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη» (τα 25,1 εκατομμύρια Ευρώ θα καταβληθούν από την Ελλάδα) και από τον Οκτώβριο του 2016 οι Τούρκοι πολίτες θα μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς βίζα σε όλες τις χώρες της ζώνης Σένγκεν. 

Η Τουρκία βέβαια που έχει μάθει να παίρνει χωρίς να δίνει τίποτα,  δεν πρόκειται να μειώσει τις «μεταναστευτικές ροές» καθόλου, αφού στα Μικρασιατικά παράλια, απέναντι από τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου, είναι συγκεντρωμένα μερικά εκατομμύρια οικονομικών μεταναστών και πραγματικών προσφύγων από την εμπόλεμη ζώνη της Συρίας, με «τα λεφτά στο χέρι». 

Επί πλέον, «τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Μπροστά στην πλήρη ανικανότητα της Ελληνικής πλευράς να ελέγξει τα σύνορα της για «ανθρωπιστικούς λόγους», η Τουρκία έχοντας τόσο το μαχαίρι όσο και το καρπούζι, δημιουργεί και προβάλλει συνεχώς νέες απαιτήσεις «για να μειώσει», δήθεν, «τις μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη»: Κοινές περιπολίες με την Ελλάδα στο Αιγαίο για να επισημοποιηθούν οι ανύπαρκτες γκρίζες ζώνες που επιδιώκει η Άγκυρα στο Αιγαίο, επιτάχυνση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε., χαρακτηρισμός όλων ανεξαιρέτως των Κούρδων που πολεμούν εναντίον τζιχαντιστών στην Συρία σαν «τρομοκράτες», Ευρωπαϊκή πίεση προς την Ρωσία για να επιβληθούν οι Τουρκικές αξιώσεις στην Συρία, πλήρης ανοχή στα ειδεχθή εγκλήματα εναντίον του Κουρδικού άμαχου πληθυσμού σε πόλεις της Νοτιοανατολικής Τουρκίας  κ.ο.κ.ε.

Ο κατάλογος των Τουρκικών απαιτήσεων θα μεγαλώνει συνεχώς απέναντι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αφού η ευκαιρία που έχει στα χέρια της από την απερίσκεπτη μεταναστευτική πολιτική ανίδεων «ουμανιστών», είναι πραγματικά ανεπανάληπτη.

Για την Ελλάδα, η μόνη περίπτωση να τεθεί φρένο στα σαπιοκάραβα του θανάτου είναι  η Ελληνική Κυβέρνηση να πάρει επί τέλους αποφασιστικά μέτρα για να προστατέψει τις ζωές των ανθρώπων που πνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο και ταυτόχρονα να διαφυλάξει την εθνική ασφάλεια, την εθνική  κυριαρχία και την κοινωνική συνοχή της χώρας μας.

Είναι απόλυτη ανάγκη να σταματήσει τις μαζικές αφίξεις από την Τουρκία αλλά και την οικονομική αιμορραγία από την λαθρομετανάστευση – το κόστος για το 2016 υπολογίζεται σε 600 εκατομμύρια Ευρώ όταν στραγγαλίζουμε κυριολεκτικά το κρασάκι μας, με ρίζες που χάνονται στα βάθη των αιώνων, με «ειδικό φόρο κατανάλωσης» για μόλις … 50 εκατομμύρια Ευρώ!

Σε εποχές μεγάλης οικονομικής κρίσης, οι πειραματισμοί με ιδεοληψίες και θολές «ριζοσπαστικές» αποφάσεις προκαλούν καταστροφές που χρειάζονται ολόκληρες δεκαετίες για να αποκατασταθούν, ιδίως αν απέναντι σου έχεις μια καραδοκούσα Τουρκία που δεν συγχωρεί λάθη αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία που της παρουσιάζεται.

Η σημερινή Ελληνική Κυβέρνηση έχει μια ακόμα ευκαιρία να σταματήσει αμέσως την «φλέβα χρυσού» που βρήκαν οι Τούρκοι με την απερίσκεπτη μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζει μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλοί τρόποι να επιδείξει ανθρωπισμό χωρίς να τινάζει την χώρα στον αέρα, έχοντας την ψευδαίσθηση πως θα σώσει τον κόσμο. 

Ας βάλει επιτέλους το μυαλό της λίγο να δουλέψει, τοποθετώντας πάνω απ΄ όλα το εθνικό συμφέρον της Ελλάδος, πέρα και έξω από ιδεοληψίες που δεν έχουν καμιά απολύτως επαφή με την σημερινή τραγική και εξαιρετικά επικίνδυνη πραγματικότητα…  
.
Σημαντική σημείωση: Προσθέστε και την δική σας φωνή στην παγκόσμια εκστρατεία για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης! Υπογράψτε την έκκληση εδώ! Μετά την υπογραφή της έκκλησης (το αργότερο μέχρι τον Ιούλιο 2016) κάντε κλικ στις ενδείξεις Facebook, Twitter, E–Mail ώστε να διαδώστε την έκκληση σε γνωστούς και φίλους! Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδώ.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ηχηρό ρωσικό χαστούκι στην Τουρκία

Ομάδα Κούρδων της Συρίας εγκαινίασε διπλωματική αποστολή της “Αυτόνομης Περιοχής Ροχάβα” στη Μόσχα, σε μια συμβολική ενέργεια την ώρα που το Κρεμλίνο επιδιώκει να τους συμπεριλάβει στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της συριακής κρίσης, παρά τις έντονες αντιδράσεις που προβάλλει η Τουρκία.

“Πρόκειται για ένα σημαντικό πολιτικό βήμα για τους Κούρδους της Συρίας και για μια ιστορική στιγμή για τον κουρδικό λαό”, δήλωσε κατά τα εγκαίνια του γραφείου, σε ένα προάστιο της Μόσχας, ο Μεράμπ Σαμόγιεφ, ο επικεφαλής της Διεθνούς Ένωσης Δημόσιων Κουρδικών Οργανώσεων. “Η Ρωσία είναι ένας σημαντικός πρωταγωνιστής στη Μέση Ανατολή. Και όχι μόνο πρωταγωνιστεί, αλλά γράφει και το σενάριο”, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον Σαμόγιεφ, πολλά από τα μέλη της κουρδικής αντιπροσωπείας που βρέθηκε στη Μόσχα για τα εγκαίνια σχετίζονται με το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), το μεγαλύτερο κουρδικό κόμμα της Συρίας.

Η διπλωματική αποστολή της Αυτόνομης Περιοχής Ροχάβα θα βοηθήσει στην οικοδόμηση οικονομικών, πολιτιστικών και άλλων δεσμών με τη Ρωσία, είπε από την πλευρά του ο Σενάμ Μοχάμεντ, ο συμπρόεδρος του Λαϊκού Συμβουλίου του Δυτικού Κουρδιστάν.

Η Ροχάβα, δηλαδή το Δυτικό Κουρδιστάν, δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη οντότητα. Αποτελείται από τρεις συριακές επαρχίες, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.

“Ελπίζουμε ότι η αποστολή αυτή θα γίνει η φωνή της περιοχής μας”, συνέχισε ο Μοχάμεντ. Πρόσθεσε πως παρόμοιες διπλωματικές αντιπροσωπείες θα λειτουργήσουν σύντομα στη Σουηδία, τη Γαλλία και άλλες χώρες. Οι ρωσικές αρχές δεν έχουν χορηγήσει κανένα διπλωματικό καθεστώς στην κουρδική αντιπροσωπεία.

Οι Κούρδοι της Συρίας είχαν αποκλειστεί από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις της Γενεύης –που οδηγήθηκαν σε παταγώδη αποτυχία– μεταξύ του συριακού καθεστώτος και της αντιπολίτευσης, παρά τις προειδοποιήσεις της Μόσχας που εκτιμούσε ότι δεν θα δινόταν καμία λύση χωρίς τη συμμετοχή των Κούρδων. Όμως το PYD, το οποίο μάχεται εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη βόρεια Συρία, χαρακτηρίζεται “τρομοκρατική οργάνωση” από την Άγκυρα που το θεωρεί παρακλάδι του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Οι Κούρδοι έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να λειτουργήσουν διπλωματικές αποστολές τους στην Ουάσινγκτον, το Βερολίνο, το Παρίσι αλλά και σε πολλές αραβικές χώρες. Πέρσι εγκαινίασαν το πρώτο τέτοιο γραφείο τους, στο Ιρακινό Κουρδιστάν.

Οι Tουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατηγορούνται για «σφαγή» κατά την επιδρομή στο Σιζρέ

Πολλές δεκάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, στη πόλη Σιζρέ της ΝΑ Τουρκίας μετά από επιδρομή των υπηρεσιών ασφαλείας σε ένα κτίριο όπου κατά τους επίσημους υπήρχαν Κούρδοι αυτονομιστές μαχητές, σύμφωνα με ρεπορτάζ της ιστοσελίδας www.middleeasteye.net.

Τις πληροφορίες επιβεβαίωσε και ο ηγέτης του φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο οποίος κατηγόρησε χθες τις δυνάμεις της τάξης ότι διέπραξαν “σφαγή” κατά των αμάχων σε μια κουρδική πόλη στη διάρκεια επιχείρησης εναντίον των ανταρτών του PKK.

“Διέπραξαν μαζική σφαγή στην Τσιζρέ και δεν θέλουν να την ανακοινώσουν”, δήλωσε ο ηγέτης του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), τρίτης πολιτικής δύναμης στο τουρκικό κοινοβούλιο, σε ομιλία ενώπιον βουλευτών του κόμματός του.

Ο Ντεμιρτάς αναφερόταν στην Τσιζρέ, μία από τις κουρδικές πόλεις στο κουρδικό νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας όπου ο στρατός και η αστυνομία διεξάγουν εδώ και δυο μήνες μεγάλη επιχείρηση για την εκδίωξη των ανταρτών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), οι οποίοι κήρυξαν “εξέγερση” σκάβοντας χαρακώματα και ορθώνοντας οδοφράγματα.

Η κρατική ΤΡΤ (Τουρκική ΡαδιοΤηλεόραση) ανέφερε αργά τη Κυριακή ότι «60 τρομοκράτες» είχαν «εξουδετερωθεί» μετά από επιδρομή στην συνοικία Κουντί της Σιζρέ.

Ειδησεογραφικές πηγές στην Τουρκία, όπως η εφημερίδα Ζαμάν, είχαν προηγούμενα αναφέρει ότι πέθαναν εννιά άτομα στο κτίριο την Παρασκευή όταν ξέσπασε φωτιά στα ψηλότερα πατώματα.

Ο βουλευτής Φαϊσάλ Σαριγιλντίζ, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών, δήλωσε στο Κουρδικό τηλεοπτικό κανάλι Στερκ TV ότι άκουσε «δύο μεγάλες εκρήξεις» πριν την επίθεση.

«Οι άνθρωποι που ήταν μέσα στο κτίριο μας είπαν πριν δύο ημέρες ότι πέρα από τα εννιά άτομα που πέθαναν από τη πυρκαγιά που προκάλεσαν οι υπηρεσίες ασφαλείας, και το παιδί που πυροβολήθηκε, υπήρχαν άλλοι 52 άνθρωποι εκεί», είπε.

«Φαίνεται ότι αυτό είναι το κτίριο στο οποίο αναφέρονται τα ΜΜΕ. Δεν έχουμε χειροπιαστές πληροφορίες. Αυτού του είδους η κτηνωδία μπορεί να είναι αλήθεια. Το μόνο που θέλαμε είναι να πάρουμε τους τραυματίες στο νοσοκομείο».

«Αν αυτές οι κατηγορίες είναι αλήθεια, τότε έχουμε να κάνουμε με σφαγή»

Έχουν γίνει πολλές και αλληλοσυγκρουόμενες εκτιμήσεις για τη κλίμακα της επίθεσης, όπως και την υποτιθέμενη εμπλοκή των θυμάτων με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ).

Μια ανακοίνωση που εκδόθηκε από το γραφείο του Νομάρχη της νομαρχίας Σιρνάκ, τη Δευτέρα το πρωί, έλεγε ότι «10 τρομοκράτες εξουδετερώθηκαν ως αποτέλεσμα τη επιχείρησης εναντίον της αποσχιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης στην επαρχία Σιζρέ» .

Ταυτόχρονα, ο Καμουράν Γουκσέκ, συμπρόεδρος του αδελφού κόμματος του ΔΚΛ, του Κόμματος των Δημοκρατικών Περιοχών, είπε σε ανακοίνωση τύπου στη νομαρχία Μαρντίν ότι 30 σώματα μεταφέρθηκαν από τη περιοχή σε ασθενοφόρα.

Είπε επίσης ότι ένα δεύτερο υπόγειο που είχε περίπου 26 τραυματίες, και όπου αναφέρθηκε ότι είχαν σκοτωθεί 7 άτομα, υπέστη επίθεση από τον στρατό.

Ο Χαλίλ Γιαβουζέλ, αδελφός του Μεχμέτ Γιαβουζέλ, ενός από αυτούς που είχαν παγιδευτεί στο υπόγειο, είπε στο Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Φιρατ, που πρόσκειτα στο ΡΚΚ, ότι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρεζτέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε βάλει στόχο την «εξόντωση» των Κούρδων στη ΝΑ Τουρκία.

«Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι αυτός που διεξάγει αυτό τον πόλεμο, προσπαθεί να εξολοθρεύσει τον Κουρδικό λαό με τη δικτατορία του» είπε. «Θα αποτύχει και αυτή η δικτατορία θα καταρρεύσει, αργά ή γρήγορα!”

«Θα πρέπει να συνετιστεί από τη τύχη των δικτατόρων σε γειτονικά κράτη ό,τι συνέβη στον Σαντάμ και συμβαίνει στον Άσσαντ σύντομα θα συμβεί και στον ίδιο».

Το καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμών, δολοφονιών και συλλήψεων δημοσιογράφων, έχουν καταστήσει πολύ δύσκολη την επιβεβαίωση των γεγονότων αυτών καθέαυτών στη ΝΑ Τουρκία, έτσι ώστε οι περισσότερες πληροφορίες προέρχονται είτε από φιλο-κυβερνητικές πηγές ή πηγές προσκείμενες στο ΡΚΚ.

Η πόλη Σιζρέ βρίσκεται υπό καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού εδώ και 57 ημέρες, από όταν Κούρδοι μαχητές, κυρίως μέλη του Πατριωτικού Επαναστατικού Κινήματος Νέων YDG-H)—που συχνά αναφέρεται ως η «οργάνωση νεολαίας» του ΡΚΚ—ανακήρυξε αυτονομία και άρχισε να εγείρει οδοφράγματα και να σκάβει χαρακώματα.

Ο Τουρκικός στρατός ισχυρίζεται ότι έχει σκοτώσει περί τους 500 μαχητές στη Σιζρέ και μόνο από την έναρξη των επιχειρήσεών του στη πόλη στις 14 Δεκεμβρίου.

Τη περασμένη εβδομάδα το ΔΚΛ ανακοίνωσε ότι έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 200 πολίτες από τον Ιούλιο, μεταξύ αυτών και 70 παιδιά.

Υπολογίζεται ότι περίπου 100.000 από τους 120.000 κατοίκους της Σιζρέ έχουν εγκαταλείψει τη πόλη.

Τα βίαια επεισόδια ξέσπασαν από τον Ιούλιο στη ΝΑ Τουρκία, όταν η διετής κατάπαυση του πυρός που υπήρχε μεταξύ του Τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ έπαυσε να ισχύει [Σημ. με προφανή υπαιτιότητα του Ερντογάν ο οποίος για πρώτη φορά απέτυχε σε εκλογικό του στόχο, τη μεγάλη πλειοψηφία ώστε να πάρει υπερεξουσίες ο πρόεδρος μέσα από συνταγματική αναθεώρηση, με παράλληλη εκλογική νίκη του ΔΚΛ που εισήλθε για πρώτη φορά στη βουλή ξεπερνώντας το εκλογικό φράγμα του 10 %].

Η Τουρκία έχει εξαπολύσει μαζικές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον στόχων του ΡΚΚ στη Τουρκία και στα όρη Καντίλ του Β. Ιράκ, και ισχυρίζεται ότι έχει σκοτώσει 3.100 μαχητές του ΡΚΚ, παρ’ ότι το τελευταίο αμφισβητεί έντονα αυτό τον ισχυρισμό.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Αθήνα δεν είναι αρνητική στην ανάληψη ρόλου από τη Συμμαχία αλλά θέτει ορισμένες προϋποθέσεις

Γράφει ο Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Κορυφώνονται οι διαβουλεύσεις στο ΝΑΤΟ με σκοπό να βρεθεί η «χρυσή τομή» ώστε η Συμμαχία να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού. Η κοινή πρωτοβουλία Γερμανίας και Τουρκίας, ώστε το ΝΑΤΟ να αποκτήσει ρόλο που θα βοηθήσει στον έλεγχο των προσφυγικών ροών, αναμένεται να συζητηθεί την Πέμπτη στη Σύνοδο των υπουργών Άμυνας με σκοπό να ληφθεί μία πολιτική απόφαση.

Επί του θέματος υπήρξε μάλιστα τριμερής συνάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου με τους ομολόγους του από τη Γερμανία και την Τουρκίας, της Ούρσουλα φον Λέγεν και του Βετσντί Γκιονούλ αντιστοίχως.

Ορισμένα στοιχεία έχουν αρχίσει να βγαίνουν στην επιφάνεια, κυρίως από ελληνικής πλευράς. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ακόμη δεν έχουν μιλήσει και η άποψή τους είναι κρίσιμη πριν αναλάβει το Συμβούλιο Μονίμων Αντιπροσώπων (NAC) και η Στρατιωτική Επιτροπή να εκπονήσουν τα σχέδια μίας επιχείρησης.

Μία βάση επί της οποίας θα μπορούσε να στηθεί μία νατοϊκή επιχείρηση στο Αιγαίο αποτελεί η παρουσία της Standing NΑΤΟ Maritime Group 2 (SNMG 2). Πρόκειται για μία ναυτική δύναμη που περιπολεί στη Μεσόγειο και αυτή την περίοδο βρίσκεται στο Αιγαίο. Η διοίκησή της ασκείται από τη Γερμανία, ενώ αποτελείται από τέσσερα πλοία: μία ελληνική φρεγάτα (την τρέχουσα περίοδο πρόκειται για τη «Σαλαμίς»), μία τουρκική (τη γνωστή μας από τις περιπέτειές της στην κυπριακή ΑΟΖ, «Μπαρμπαρός»), μία γερμανική και μία καναδική.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Αθήνα δεν είναι αρνητική στην ανάληψη ρόλου από τη Συμμαχία. Θέτει όμως ορισμένες προϋποθέσεις. Η πρώτη εξ' αυτών είναι η διοίκηση της SNMG 2 να παραμείνει υπό τη Γερμανία, διότι βάσει του εκ περιτροπής τρόπου διοίκησης θα πρέπει το επόμενο εξάμηνο να την αναλάβει η Τουρκία. Μία δεύτερη προϋπόθεση είναι οι ελληνικές ναυτικές δυνάμεις που θα εμπλακούν να επιχειρούν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και οι αντίστοιχες τουρκικές εντός τουρκικών χωρικών υδάτων. Οι ναυτικές δυνάμεις συμμαχικών χωρών θα μπορούν να κινούνται ελεύθερα στις χωρικά ύδατα Ελλάδος και Τουρκίας.

Ωστόσο, οι λεπτομέρειες που θα πρέπει να διευκρινιστούν δεν είναι αμελητέες. Όπως όλα δείχνουν, μία νατοϊκή επιχείρηση θα έχει μάλλον εντολή επιτήρησης (surveillance), αλλά αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί. Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, διά του εκπροσώπου του, κινήθηκε άλλωστε σε αυτή τη γραμμή. Η Αθήνα θέλει, όπως σημείωσε κυβερνητική πηγή, να υπάρξει πλήρης σεβασμός στους κανόνες Έρευνας και Διάσωσης (SAR) με τις ελληνικές αρχές να διατηρούν την πλήρη ευθύνη εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. Η δήλωση αυτή εγείρει ορισμένα ερωτηματικά, καθώς για την Αθήνα η περιοχή SAR ταυτίζεται με το FIR Αθηνών. Την ίδια περιοχή έχει δηλώσει η Ελλάδα και στο ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης (EUROSUR).

Άλλη μία παράμετρος που απασχολεί την Αθήνα είναι η πιθανότητα πτήσεων εντός του FIR Αθηνών. Σε ό,τι αφορά στα νατοϊκά AWACS που ίσως επιχειρήσουν με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών, λογικά δεν θα υπάρξουν προβλήματα. Ωστόσο, το ζήτημα της πραγματοποίησης πτήσεων τουρκικών αεροσκαφών (πχ ναυτικής συνεργασίας), όπου η Αθήνα θα ήθελε την υποβολή σχεδίων πτήσης, είναι πιο περίπλοκο.

Επιπλέον, οι ίδιες πηγές σημείωναν ότι η νατοϊκή επιχείρηση θα συνεργαστεί με τον Frontex, ο οποίος μπορεί να επιχειρήσει στα τουρκικά χωρικά ύδατα βοηθώντας τις τουρκικές αρχές. Όλοι όσοι διασώζονται μέσα από αυτή τη συνεργατική επιχείρηση θα πρέπει να επιστρέφονται στην Τουρκία υπογράμμιζαν οι ίδιοι κύκλοι.

Ωστόσο, μένει να αποδειχθεί αν ο Frontex θα επιχειρήσει εντός τουρκικών χωρικών υδάτων και αν αυτό είναι κάτι που θα αποδεχόταν η Τουρκία ή αν αυτό το «ευαίσθητο κομμάτι» του σχεδιασμού θα εκτελεστεί από το ΝΑΤΟ. Άλλωστε, στο Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) Frontex - Τουρκίας δεν είναι σαφές πως ακριβώς θα μπορούσε να επιχειρήσει ο οργανισμός σε περιοχές τουρκικής δικαιοδοσίας.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αποτυχία του μνημονίου, η κατάρρευση των τραπεζών και η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα, διώχνουν τους τελευταίους ξένους επενδυτές – μαζί με τους Έλληνες που εγκαταλείπουν μαζικά την πατρίδα τους, για να σωθούν από το χάος  

Toυ Βασίλη Βιλιάρδου

Όταν το ΑΕΠ μίας χώρας μειώνεται σε μεγάλο βαθμό, παρομοιάζεται συνήθως με το ελατήριο που όταν συμπιεστεί υπερβολικά, κάποια στιγμή ωθείται απότομα προς τα επάνω. Στην περίπτωση της Ελλάδας λοιπόν, ο περιορισμός του ΑΕΠ της οποίας ήταν μεγαλύτερος ακόμη και από αυτόν των Η.Π.Α. κατά τη Μεγάλη Ύφεση του 1929, εύλογα υπέθετε κανείς πως στη χειρότερη των περιπτώσεων θα ακολουθούσε ανάπτυξη το 2016, ύψους τουλάχιστον 1%.

Δυστυχώς δεν λήφθηκε σοβαρά υπ’ όψιν ένα άλλο χαρακτηριστικό του υπερβολικά συμπιεσμένου ελατηρίου: η πιθανότητα να σπάσει, αδυνατώντας πλέον να ωθηθεί προς τα επάνω. Εν τούτοις, αυτό φαίνεται πως έχει συμβεί, κρίνοντας από το ότι ακόμη και η ύστατη ελπίδα της χώρας, ο τουρισμός, κινδυνεύει να παρουσιάσει μείωση, ειδικά στα νησιά του Αιγαίου – μεταξύ άλλων λόγω των χειρισμών της κυβέρνησης στο θέμα του μεταναστευτικού.
Περαιτέρω, ασφαλώς δεν πρέπει να είναι κανείς ούτε απαισιόδοξος, για να μην θεωρηθεί εκ πεποιθήσεως πεσιμιστής, ούτε αναίτια αισιόδοξος – άρα αιθεροβάμων. Οφείλει όμως να είναι ρεαλιστής, αξιολογώντας τις συνθήκες όσο πιο αντικειμενικά μπορεί, έτσι ώστε να γνωρίζει σε κάποιο βαθμό τι τον περιμένει. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:
(α)  Το μνημόνιο νούμερο ΙΙΙ έχει ήδη αποτύχει, κυρίως λόγω των μέτρων που επέλεξε η κυβέρνηση για να πλησιάσει τους στόχους που της τοποθέτησαν οι δανειστές και τους οποίους υπέγραψε η ίδια – μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα τον Αύγουστο, αφού οι παρατάξεις που συγκυβερνούσαν τότε δεν είχαν την απαραίτητη πλειοψηφία, ενώ ο πρωθυπουργός επιθυμούσε να μοιρασθεί τις ευθύνες μαζί τους.
Το βασικό μειονέκτημα των υπερβολικών φόρων που επιλέχθηκαν, είναι ο στραγγαλισμός των προοπτικών ανάπτυξης – αφού κανένας δεν εργάζεται και δεν επενδύει κάτω από τέτοιες προϋποθέσεις. Χωρίς επενδύσεις δηλαδή δεν υπάρχει ανάπτυξη, χωρίς ανάπτυξη μειώνονται τα έσοδα του δημοσίου, απαιτούνται νέα μέτρα κοκ. Παράλληλα, συνεχίζουν να κλείνουν και να μεταναστεύουν οι εγχώριες επιχειρήσεις, κλιμακώνεται η ανεργία, πιέζεται ακόμη περισσότερο το ασφαλιστικό και η χώρα οδηγείται στο γκρεμό – χωρίς καμία δυνατότητα να τον αποφύγει.
(β)  Η κατάρρευση των τιμών του χρηματιστηρίου στα επίπεδα του 1989, κυρίως όμως η απώλεια της αξίας των τραπεζών κατά περίπου 50% μέσα στις οκτώ εβδομάδες που μεσολάβησαν από την τελευταία κεφαλαιοποίηση τους, δεν επιτρέπει μεγάλες ελπίδες για το προσεχές μέλλον – αφού η έλλειψη ρευστότητας στην ελληνική οικονομία επιδεινώνεται ενώ, σε συνδυασμό με την πλήρη ανυπαρξία αξιόχρεων δανειοληπτών, εντείνεται η ασφυξία στην αγορά.
Λογικά λοιπόν οι μέτοχοι των τραπεζών φοβούνται πως θα χάσουν τα χρήματα τους ή/και ότι, θα υπάρξει ανάγκη νέας κεφαλαιοποίησης, ενώ οι καταθέτες επίσης – αφού, με βάση τη νομοθεσία που υιοθετήθηκε από την 1.1.2016 είναι οι τρίτοι στη σειρά προτεραιότητας, μετά από τους ομολογιούχους και τους μετόχους.
Επομένως οι επενδυτές θα απέχουν, οι ξένοι θα εγκαταλείψουν μαζικά την Ελλάδα, ενώ οι αποταμιευτές θα αυξήσουν τις αναλήψεις τους – φοβούμενοι νέους ελέγχους κεφαλαίων, μικρότερα επιτρεπόμενα ποσά από τα ΑΤΜ κοκ. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα επιδείνωνε τα προβλήματα των τραπεζών, οι οποίες θα περιόριζαν ακόμη περισσότερο τα δάνεια τους προς την πραγματική οικονομία – βαθαίνοντας την ύφεση και επιταχύνοντας το σπιράλ του θανάτου.
(γ)  Η θετική αξιολόγηση της Τρόικας, χωρίς την οποία η Ελλάδα δεν θα μπορεί να εισπράξει τις δόσεις των δανείων του μνημονίου, οπότε δεν θα είναι σε μερικούς μήνες σε θέση να εξυπηρετήσει τα χρέη της, φαίνεται πολύ δύσκολη – εκτός εάν οι δανειστές κάνουν τα στραβά μάτια, ενδεχομένως λόγω του μεταναστευτικού.
Το χειρότερο μειονέκτημα όμως της Ελλάδας, η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία, παραμένει ως είχε – παρά το ότι θα μπορούσε να θεραπευθεί από την κυβέρνηση πολύ εύκολα, αφού δεν απαιτείται τίποτα δύσκολο. Απλά και μόνο ο σεβασμός των κανόνων της εντιμότητας και της ηθικής – κάτι που δυστυχώς δεν τήρησε ούτε στο ελάχιστο, θεωρούμενη εύλογα ως ο μητροκτόνος της αριστεράς.
(δ)  Η πολιτική αστάθεια, χωρίς την οποία δεν μπορεί να πετύχει κανένα οικονομικό πρόγραμμα, ακόμη και αν είναι το καλύτερο, είναι πλέον δεδομένη – αφού όλες οι κοινωνικές ομάδες έχουν επαναστατήσει, διαμαρτυρόμενες για τα μέτρα της κυβέρνησης. Μαζί με αυτές έχει επαναστατήσει και η κυβέρνηση, διαμαρτυρόμενη για τους στόχους που της επέβαλλαν οι πραγματικοί κυβερνήτες της Ελλάδας: οι δανειστές.
Ως εκ τούτου, είναι πολύ δύσκολο να επανέλθει η σταθερότητα – πόσο μάλλον αφού η ανεπάρκεια των κομμάτων εξουσίας είναι τουλάχιστον απελπιστική. Κατ’ επακόλουθο, οι εκλογές δεν θα αποτελούσαν λύση για την Ελλάδα – επειδή, ακόμη και αν υποθέσουμε πως η αξιωματική αντιπολίτευση θα ήταν ικανή να κυβερνήσει, δεν θα της το επέτρεπε η σημερινή κυβέρνηση από τη θέση της αντιπολίτευσης. Επομένως το αδιέξοδο είναι πλήρες, ειδικά επειδή τα δύο αντίπαλα μεγάλα κόμματα αφενός μεν δεν διαθέτουν αρκετά ικανά στελέχη, αφετέρου δεν πρόκειται να συναινέσουν μεταξύ τους.
(ε)  Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, ειδικά μετά τη χρεοκοπία και το ξεπούλημα των τραπεζών, όπου χάθηκαν πάνω από 40 δις €, έχει φτάσει πλέον σε δυσθεώρητα επίπεδα – οπότε είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί με βιώσιμο τρόπο. Οι δανειστές όμως δεν φαίνονται πρόθυμοι να προβούν στην ονομαστική διαγραφή του – επιλέγοντας τη λεηλασία της χώρας, για να εξασφαλίσουν την επιστροφή των χρημάτων τους, αδιαφορώντας για το χάος που θα προκληθεί.
Αν και πολλοί ισχυρίζονται πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, μόνο η σημερινή αξία της ακίνητης περιουσίας της μεσαίας τάξης υπολογίζεται στα 600 δις € – ενώ του δημοσίου είναι αρκετά υψηλή, εάν συμπεριλάβει κανείς τα ακίνητα, τα οικόπεδα, τις επιχειρήσεις, καθώς επίσης τα ενεργειακά αποθέματα (υδρογονάνθρακες).
Θεωρητικά λοιπόν είναι δυνατή η εξόφληση των δανειστών, εάν απογυμνωθούν οι Έλληνες και η χώρα τους – ενώ δεν είμαστε βέβαιοι εάν μπορεί να αποφευχθεί η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, η οποία έχει εκχωρηθεί με τις δανειακές συμβάσεις που υπεγράφησαν.
(στ) Η κυβέρνηση κάνει έμμεσα ότι μπορεί, για να τοποθετηθεί η πλειοψηφία εναντίον του ευρώ – αφού παίρνει μέτρα που προκαλούν την εχθρότητα των Πολιτών απέναντι στην Ευρωζώνη, δημοσιοποιεί ανακοινώσεις εναντίον της Κομισιόν κοκ. Παρά το ότι όμως οι περισσότεροι τάσσονται υπέρ της δραχμής, στις δημοσκοπήσεις δεν καταγράφεται κάτι τέτοιο – όπως όταν ρωτάει κανείς σήμερα τους γνωστούς του σχετικά με το ποιό κόμμα ψήφισαν και δεν βρίσκει κανέναν οπαδό της κυβέρνησης, ενώ τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν αντίθετα.
Τα πραγματικά αριστερά κόμματα πάντως τάσσονται συνειδητά υπέρ της δραχμής, όπως επίσης ο γερμανός υπουργός οικονομικών – ενώ πολλά κράτη της Ευρωζώνης δεν θα ήθελαν την Ελλάδα εταίρο τους, ειδικά μετά τη νέα αποτυχία του προγράμματος διάσωσης, καθώς επίσης τις εξελίξεις στο μεταναστευτικό.
Λογικά επομένως οι αγορές υποθέτουν πως κάποια στιγμή η Ελλάδα, είτε από ατύχημα, είτε εκούσια, είτε επειδή θα το επιδιώξει η Γερμανία, θα φύγει από την Ευρωζώνη – κάτι που καθιστά τη διενέργεια ξένων επενδύσεων όνειρο θερινής νύχτας.
.

Η στάση πληρωμών 

Συμπερασματικά λοιπόν, η μοναδική δυνατότητα που θα απομείνει σύντομα στην Ελλάδα είναι η καταναγκαστική υιοθέτηση της δραχμής. Επειδή όμως η έξοδος από την Ευρωζώνη προϋποθέτει την προηγούμενη έξοδο από την ΕΕ (ανάλυση), γεγονός που θα σήμαινε το μηδενισμό των επιδοτήσεων των αγροτών, του ΕΣΠΑ κοκ., το πείραμα θα στεφόταν πολύ δύσκολα με επιτυχία – οπότε ενδεχομένως θα επιλεγόταν η πρόταση του κ. Σόιμπλε περί πενταετούς διαλείμματος, με την υιοθέτηση ενός παράλληλου νομίσματος.
Ο Γερμανός όμως δεν το προτείνει από καλοσύνη – αλλά επειδή θέλει να εξασφαλίσει την αποπληρωμή των δανείων της Ελλάδας, μέσω της λεηλασίας των περιουσιακών της στοιχείων. Αυτή είναι η αιτία της συντεταγμένης αποχώρησης που αναφέρει, χωρίς να χρειαστεί η ταυτόχρονη έξοδος από την ΕΕ – ένα ενδεχόμενο που θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα, αφού θα έχανε τα πάντα, οπότε πολύ δύσκολα θα αναβίωνε ποτέ η οικονομία της.
Ως εκ τούτου, η πλέον ορθολογική επιλογή της Ελλάδας είναι η άμεση στάση πληρωμών, έτσι ώστε να μπορέσει να διαπραγματευθεί από μία καλύτερη θέση την ονομαστική διαγραφή ενός μεγάλου μέρους των χρεών της. Προφανώς εντός της Ευρωζώνης, πόσο μάλλον αφού δεν έχει πλέον το χρόνο να προετοιμάσει την ελεγχόμενη έξοδο της – η οποία δεν είναι μεν συνώνυμη με το τέλος του κόσμου, αλλά παραμένει μία πολύ δύσκολη διαδικασία. Ειδικά υπό τις σημερινές καταστροφικές συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, μετά από τα έξι χρόνια των αποτυχημένων μνημονίων.
Φυσικά θα ισχυρισθούν αρκετοί, ειδικά οι φανατικοί υποστηρικτές της δραχμής, πως δεν είναι δυνατή η χρεοκοπία μίας χώρας εντός του ευρώ, χωρίς να έχουν εντελώς άδικο, με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία – αν και η χρεοκοπία δεν επιλέγεται αλλά προκύπτει, όπως η ασθένεια, οπότε δεν μπορεί να απαγορευθεί. Άλλωστε, οι νόμοι μπορούν να αλλάξουν εάν το θελήσουν οι συμμετέχοντες – ενώ οι δανειστές είναι προτιμότερο να εισπράξουν το 50% των απαιτήσεων τους, από τίποτα. Πόσο μάλλον αφού, μετά το 2010, είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την εξαθλίωση της Ελλάδας – όπως το έχει παραδεχτεί πολλές φορές το ΔΝΤ.
Σε κάθε περίπτωση, για να μπορέσει να διαπραγματευθεί αποτελεσματικά η Ελλάδα, χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επιστροφής στο εθνικό της νόμισμα, είτε το επιχειρήσει τελικά, είτε όχι – όπου δεν βλέπουμε κανένα λόγο να ανακαλύψει από την αρχή τον τροχό, αφού μπορεί να υιοθετήσει αρκετά στοιχεία από το παράδειγμα της Τσεχοσλοβακίας. Ειδικότερα, από την εποχή που οι δύο μετέπειτα ανεξάρτητες μεταξύ τους χώρες, η Τσεχία και η Σλοβακία, δρομολόγησαν τα δικά τους εθνικά νομίσματα (1992).
.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, η κατάσταση που βιώνουμε είναι πολύ άσχημη, ειδικά για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα – αλλά το χειρότερο που έχει να κάνει κανείς είναι να χάσει την ψυχραιμία του και να απελπισθεί.
Κυρίως η κυβέρνηση, η οποία οφείλει να λειτουργήσει ορθολογικά, σταματώντας τα πυροτεχνήματα περί καταπολέμησης της διαφθοράς, όταν η ίδια διορίζει συγγενείς και φίλους – επίσης τα περί επιθέσεων εναντίον της, εκ μέρους της εγχωρίου ελίτ, των ΜΜΕ και όλες τις υπόλοιπες ανοησίες. Εάν παρ’ ελπίδα δεν μπορεί, τότε πρέπει να αφήσει την επόμενη – στηρίζοντας την όμως με όλες της τις δυνάμεις.
Η Ελλάδα πάντως έχει περάσει πολύ άσχημες καταστάσεις, άπειρες φορές στην ιστορία της, καταφέρνοντας ανέκαθεν να επανέλθει – κάτι που θα συμβεί και σήμερα, αρκεί να εργαστούμε όλοι μαζί οι Έλληνες, χωρίς περιττές αντιπαλότητες, για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο. Δεν θα έπρεπε να είχαμε φτάσει ποτέ έως εδώ, αλλά δυστυχώς φτάσαμε – οπότε δεν έχουμε άλλη λύση, από το να το παραδεχθούμε και να ξεκινήσουμε ξανά από την αρχή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Kαι, όμως, ο Πάνος Καμμένος δεν πέταξε μια «παρόλα» στον αέρα, όταν αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο νέων εκλογών, μιλώντας στη Realnews. Και ας απέρριψε κάθε σχετική συζήτηση ο ίδιος ο πρωθυπουργός από το Ιράν.

Στην πραγματικότητα ο αρχηγός των ΑΝΕΛ, ως συγκυβερνήτης, είπε δημοσίως αυτό που πολλοί στον Σύριζα συζητούν στο παρασκήνιο. Αν η τρόικα επιμείνει στις σκληρές θέσεις της, ιδίως στην απόρριψη της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτών και εργαζομένων) και απαιτήσει τη μείωση ΚΑΙ των κύριων συντάξεων, η λύση της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες δεν θα πρέπει να αποκλείεται.

Και τούτο διότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν αντέχει πολιτικά να εισηγηθεί στη Βουλή περικοπές των κύριων συντάξεων -όταν προεκλογικά υποσχόταν ότι θα επαναφέρει τη 13η σύνταξη. Ακόμη και αν έπαιρνε το ρίσκο, όμως, πολύ δύσκολα θα έπειθε τους βουλευτές του να υπερψηφίσουν τέτοια ρύθμιση.

Η πλήρης αλήθεια είναι ότι στο στενό οικονομικό επιτελείο έχει χαραχθεί διαπραγματευτική γραμμή υποχώρησης για περικοπή κύριων συντάξεων πάνω από τα χίλια ευρώ. Και ας μην ομολογείται από κανέναν. Δεν είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι ο πρωθυπουργός θα κάνει αυτό το (ούτως ή άλλως οριακό) βήμα. Όλα θα εξαρτηθούν από το συνολικότερο «πακέτο» -από το αν και κατά πόσο,δηλαδή, θα ξεκινήσει αμέσως η συζήτηση για τη μείωση του δημοσίου χρέους, ώστε να καταστεί βιώσιμο.

Συνεπώς, η προσφυγή στον λαό φαντάζει ως κάποια διέξοδος. Δεν θα έχει «λερώσει» τα χέρια του με το τσεκούρωμα των κύριων συντάξεων, ενώ θα υποστηρίζει πως θα το κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης αν κερδίσει την εκλογική μάχη… Λέτε ο Καμμένος να ήταν «λαγός» του Τσίπρα για τις πρόωρες εκλογές;

Πηγή Aixmi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτος διατηρούν μία σταθερή συνεργασία με την τουρκική κυβέρνηση, αναζητώντας από κοινού μία νέα προσέγγιση στη Συρία καθώς η ρωσικής αεροπορία αποκόπτει τις παραδοσιακές διαδρομές του λαθρεμπορίου.

Αυτή την καταγγελία έκανε ο Σεργκέι Λαβρόφ, με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών να δηλώνει στην εφημερίδα ΜΚ ότι η Μόσχα έχει πληροφορίες που δείχνουν τις συνεχιζόμενες παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις των τζιχανιστών με την τουρκική ηγεσία.

«Οι αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας στη Συρία έχουν πλήξει σοβαρά τις παραδοσιακές διαδρομές του λαθρεμπορίου και για αυτό οι Τούρκοι συζητούν σοβαρά τη δημιουργία ''ζωνών'' για το Ισλαμικό Κράτος», συνέχισε ο Λαβρόφ.

Αυτές οι ζώνες, τόνισε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, θα παραβιάζουν όλες τις αρχές του διεθνούς δικαίου και θα κλιμακώσουν την ένταση, σημαντικά και ουσιαστικά. Ακόμη, ανέφερε ότι οι Τούρκοι κατασκευάζουν «στρατόπεδα» και κάποιου είδους «τεχνικά έργα», στη συριακή πλευρά των συνόρων, περίπου 200 μ. από αυτά.

Παρόλα αυτά, ο Λαβρόφ εκτίμησε ότι η Αγκυρα θα περιορίσει τις δράσεις της σε «μικρές προκλήσεις», λέγοντας ότι δεν πιστεύει πως είναι πιθανή μία πλήρης εισβολή της Τουρκίας στη Συρία. «Δεν πιστεύω ότι η συμμαχία υπό τις ΗΠΑ, κατά του Ισλαμικού Κράτους, στην οποία μετέχει η Τουρκία, θα επέτρεπε να πάρουν μορφή τέτοια απελπισμένα σχέδια», τόνισε.

Ακόμη, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την έκπληξη της Μόσχας για τα λεγόμενα της Ανγκελα Μέρκελ κατά την επίσκεψή της στην Τουρκία, όταν η Καγκελάριος κατηγόρησε τις αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας και τις αυξανόμενες ροές προσφύγων από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.

«Η Καγκελάριος δεν είπε λέξη για τους τρομοκράτες στη Συρία, που υποστηρίζονται από το λαθρεμπόριο όπλων και άλλων σημαντικών εφοδίων από την Τουρκία, η οποία εκβιάζει ανοιχτά την ΕΕ στο προσφυγικό πρόβλημα», τόνισε ο Λαβρόφ.

Σε ό,τι αφορά τη Συρία, εκτίμησε ότι είναι αρκετά πιθανή μία στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, σημειώνοντας ότι η Σαουδική Αραβία ανοιχτά εκδήλωσε την πρόθεση να στείλει στρατεύματα στη χώρα, αν υπάρξει εισβολής διεθνούς συμμαχίας σε αυτή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Nowadays, when two or more Turks come together, the conversation inevitably moves into questioning the motives of President Recep Tayyip Erdogan and his plans for Turkey's role in the ever-worsening situation in Syria. The question is: Is he going to push the army into Syrian territory?

By Cengiz Candar
Turkey's link with the Syrian rebels has been severely weakened by the seeming collapse of the Geneva III talks and the advances of Syrian regime forces from the north to Aleppo with the support of Russian air power. Dramatic developments are taking place in the Azaz-Jarablus corridor, which served as a lifeline for Syrian rebels backed by Turkey, Saudi Arabia and Qatar, and also, more or less, for those endorsed by the United States. The fighting there is not only depriving Turkey of its most important leverage in Syria, but also triggering a massive exodus of Syrians to Turkey. Turkey, already strained due to some 2.5 million refugees, is now faced with tens of thousands of potential newcomers.

Moreover, as this strategically vital corridor for Turkey is depopulated because of the intense Russian airstrikes, the Kurdish People’s Protection Units (YPG) is moving into the region. As a result of this, Kurds can connect the Kurdish cantons stretching from Syria’s eastern frontier with Iraq and its western frontier with Turkey. Ankara has repeatedly declared any YPG move to the west of the Euphrates River as a red line violation, and Erdogan has said that Turkey is determined to act against such violations.

Yet that “red line” has been breached and perhaps effectively erased, as was the case with previous Turkish lines drawn to obstruct Kurdish ambitions in the region.

There are sufficient reasons for Erdogan to send Turkish ground troops into Syria, particularly to Aleppo, through which Ankara can hold some ground around the Azaz-Jarablus corridor. Also, this could be some kind of test, both of Russia’s commitment to the Syrian regime and NATO’s determination to support its ally.

Last weekend, Erdogan lashed out at several parties, including the United States and Russia, as he returned to Turkey from a controversial trip to a number of Latin American countries. It has become routine for him to make his most important policy speeches and threats on board the presidential jet, addressing the journalists he handpicks to accompany him.

In an interesting move, he signaled his intent to take the initiative in Syria. Recalling the pre-Iraq invasion days, Erdogan said he does not want to “commit the mistake in Syria that had been committed in Iraq.” He was apparently referring to the decree allowing Turkish troops into Iraqi Kurdistan along with the Americans — a decree that had not been approved by the Turkish parliament.

If Turkey had not missed its opportunity to send troops into Iraqi territory then, in 2003, the situation in Iraq today would be much different, according to Erdogan.

“Now, in Syria, the way the things are developing, they cannot go beyond a certain limit. We have to act according to our [security] sensitivities. Our airspace is also NATO’s air space. They [NATO] should also take the necessary steps. All this is a test for everybody.”

However, with any kind of direct Turkish involvement in Syria, there is a danger of confrontation with Russia. The danger is even more likely since the relations between the countries deteriorated following Turkey's downing of a Russian fighter jet Nov. 24.

Also on his return trip, Erdogan responded to Russia’s allegations that Turkish armed forces were preparing for an intervention in Syria: “Russia should be asked: What is your preoccupation with Syria? At the moment, you are like an invader. You are the one cooperating with the murderer of 400,000 people. … Turkey's [566-mile-long frontier with Syria] is under threat. Definitely, Turkey will take precautions. They are only precautions, while Russia is on the offensive. Russia has no right to make allegations on these issues. Moreover, we have compatriots in Syria. Oh Russia, do you have a common frontier here with Syria? Do you have compatriots?”

Washington was not immune to his wrath either. It was apparent that he was angered by America's gestures to its Kurdish ally in Syria, the YPG, which he considers a terrorist organization along with the Kurdistan Workers Party (PKK) and the US-supported, Kurdish nationalist Democratic Union Party (PYD).

“The PYD, YPG are terrorist organizations. What the PKK is, the PYD is exactly the same. We will take this position to all the international bodies," Erdogan said.

He criticized Brett McGurk, US President Barack Obama's special representative to the Global Coalition to Counter ISIL (IS), for visiting Kobani, Syria, after Turkey refused to go along with having the PYD participate in the Geneva III talks.

“The PYD was not able to come to Geneva, so [McGurk] goes to Kobani and receives a commemorative plaque from a so-called general there," Erdogan said. The Turkish president asked the United States, "How can we trust you? Who is your partner — the terrorists in Kobani or me?”
The brief and very clear response came Feb. 8 from US State Department spokesman John Kirby.
Washington understands Turkey’s concerns about the YPG, Kirby told reporters in his daily briefing, but the YPG is one of the most successful forces in the fight against the Islamic State.

“We do not see them as a terrorist organization and will continue supporting them,” he said.
This was one of the most powerful rebuffs American authorities have ever unleashed at a Turkish president.

If Russian air power and the YPG’s presence on the ground don't deter Erdogan from sending Turkish troops into Syria, perhaps the remarks of the US State Department spokesman will.

Or perhaps those words will drive Erdogan to act more decisively about a possible military intervention in Syria in order to break the military link between the United States and the Syrian Kurds, as this has become the most fearsome development in the eyes of Turkey’s military establishment, which is phobic about Kurds.

So speculation about a possible Turkish military intervention in Syria is likely to grow louder and more intense among Turkey's citizens in the days to come.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε. Κάπως έτσι συμφωνήθηκε η (με τη βιτρίνα του ΝΑΤΟ) επίσημη επικυρίαρχη είσοδος της Τουρκίας στο Αιγαίο. Και πως θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά, όταν στην κρίσιμη τριμερή συνάντηση ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προτίμησε να απουσιάσει (και να παραδώσει την ευθύνη της διαπραγμάτευσης του Αιγαίου στην γερμανίδα Καγκελάριο).
Βέβαια, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορούσε να συμμετάσχει στην συγκεκριμένη συνάντηση, είτε επειδή δεν πιστεύει πως τα σύνορα πρέπει να προστατεύονται, είτε επειδή δεν πιστεύει ότι υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα, είτε επειδή –δυστυχώς- δεν είχε να προτείνει από την δική του πλευρά κάτι ουσιαστικό (αν και υπάρχει ένα πλήθος απαντήσεων στο προσφυγικό, που δεν εμπλέκουν την Ελλάδα και η αποτελεσματικότητά τους είναι γενικά αποδεκτή) λόγω ανυπαρξίας εθνικής πολιτικής...

Δεν πρέπει, εξάλλου, να ξεχνάμε πως στην προεκλογική περίοδο τον Σεπτέμβριο του 2015, είχε στείλει ένα σαφές μήνυμα σε πολλούς αποδέκτες, όταν περιχαρής είχε δηλώσει πως "δεν υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα"... Και δεν χρειάστηκε να περάσουν πολλοί μήνες έως ότου μετά την πρώτη γερμανική κρούση περί τουρκικής συγκυριαρχίας στο Αιγαίο, ήρθε τώρα η ανακοίνωση (de facto απόφαση) Γερμανίας - Τουρκίας για να ρίξει τις μάσκες της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου... Και αυτά συνέβησαν χωρίς να υπάρξει παραίτηση έστω και ενός κλητήρα της θλιβερής αυτής κυβέρνησης!!!

Και σαν να μην έφτανε η επίσημη ανακοίνωση που υπήρξε μετά την «διαβούλευση» της κυρίας Μέρκελ με την τουρκική πλευρά (Νταβούτογλου – Ερντογάν), στην οποία γινόταν ρητή αναφορά στην είσοδο της Τουρκίας στο Αιγαίο, μέσω του ΝΑΤΟ, υπήρξε και η ελληνική θετική ανταπόκριση η οποία έκανε αποδεκτό το αποτέλεσμα της γερμανο-τουρκικής διαβούλευσης, με έναν αστερίσκο στον οποίο ζητείται(!!!) οι ΝΑΤΟϊκές (τουρκικές) περιπολίες να γίνονται στα τουρκικά χωρικά ύδατα, προκαλώντας μειδιάματα στους ειδικούς, αφού για να συμβεί αυτό δεν χρειαζόταν το ΝΑΤΟ αλλά η λειτουργία του τουρκικού λιμενικού…

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, λοιπόν, φτάσαμε στο τραγικό σημείο να αιτούμαστε το που θα κυκλοφορούν επί του Αιγαίου τα τουρκικά πολεμικά πλοία!! Κι αν αυτό δεν είναι κατάντια, αν αυτό δεν είναι όνειδος και ταπεινωτική εθνική ήττα (χωρίς να καταβληθεί καμία απολύτως κυβερνητική προσπάθεια αποφυγής μίας τέτοιας εξέλιξης), τότε πως μπορεί να χαρακτηριστεί η διεθνώς αναγνωρισμένη και επίσημη είσοδος της Τουρκίας στο Αιγαίο;

Όσο και αν προσπαθούν οι φίλα προσκείμενοι κυβερνητικοί κύκλοι να αποσιωπήσουν ή να υποβαθμίσουν την συγκεκριμένη εξέλιξη, αυτή δεν παύει να υφίσταται ως ένα ιστορικό τραγικό γεγονός, τα αποτελέσματα του οποίου λίαν συντόμως θα «γευτεί» η Ελλάδα μέσω νέων τουρκικών αιτιάσεων που θα αφορούν είτε την απρόσκοπτη κίνηση των τουρκικών πολεμικών επί του συνόλου του Αιγαίου, είτε θα αφορούν την μεταφορά των ελληνικών δικαιωμάτων έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, ξεκινώντας από το Καστελλόριζο και μέσω νοτίως της Κρήτης θα καταλήγουν στη Σαμοθράκη!!!

Τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε, για εμάς, χωρίς εμάς! Και το μέγα ζητούμενο είναι, τι κάνουμε εμείς... Τι πρέπει να κάνουμε εμείς, σαν χώρα, τώρα...

Η ανικανότητα κατάθεσης προτάσεων και αντιπροτάσεων, η ανικανότητα δημιουργίας και λειτουργίας σε μία (έστω και με αχνές γραμμές) εθνική στρατηγική πολιτική, η ιδεοληπτική προσέγγιση της ύπαρξης και του ρόλου των γεωγραφικών (θαλάσσιων και χερσαίων) συνόρων, συνδυασμένη με την καταφανή έλλειψη αποφασιστικότητας και με έντονα τα στοιχεία εθελουσίας υποχωρητικότητας, δημιουργούν ένα μίγμα πολιτικής που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ενεργή βόμβα προγραμματισμένη να εκραγεί εντός και εις βάρος της Ελλάδας. Δυστυχώς, το παρόν κυβερνητικό αμάγαλμα δεν έχει κατανοήσει πως η οποιαδήποτε εθνική ήττα αντιστρέφεται μόνο με στρατιωτικές ενέργειες και αίμα, ενώ οποιοδήποτε αρνητικό – ζημιογόνο αποτέλεσμα επί των εθνικών θεμάτων δεν είναι αποτυχία πολιτικών επιλογών και δεν αντιμετωπίζεται (από το λαό ή το νόμο) ως πολιτικό «ολίσθημα»…

Η συγκυβέρνηση του συμφώνου συμβίωσης και κατάργησης του μαθήματος των θρησκευτικών (τα μοναδικά νομοσχέδια εκτός μνημονιακών εντολών, αλλά εντός νεοταξικού σχεδιασμού), έχει επιπλέον κατορθώσει να κομματικοποιήσει (και συνεχίζει έως και την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) και να διαβρώσει σε απίστευτο βαθμό πολλές κρίσιμες κυβερνητικές υπηρεσίες, καθιστώντας τες είτε σε κατάσταση αδράνειας είτε υποχείρια ύποπτων σχέσεων και διαδρομών με εξωτερικούς παράγοντες και υπηρεσίες, ενώ τοποθετεί σε θέσεις κλειδιά ανθρώπους που δεν διαθέτουν κανένα προσόν πέραν της κομματικής ταυτότητας ή της συγγένειάς τους με μέλη και στελέχη του συγκυβερνητικού σχήματος, ισοπεδώνοντας με αυτόν τον τρόπο, για πρώτη φορά αριστερά, την ισονομία και την αξιοκρατία.

Τα μίσθαρνα της παγκοσμιοποίησης και του εθνομηδενισμού, οι υπηρέτες του νεοταξισμού και της ισοπέδωσης της εθνικής ταυτότητας, όχι μόνο δεν έχουν γνώση και αντίληψη των διεθνών πολιτικών και γεωπολιτικών εξελίξεων (είτε στην Ευρώπη είτε στη Μέση Ανατολή) και την ιστορική κρισιμότητα που διέπει τις ό,ποιες αποφάσεις τους… Οι συγκεκριμένοι επαναστάτες της «καθέδρας», λειτουργώντας ως οι καλύτεροι εκπρόσωποι συμφερόντων που απεργάζονται από την οικονομική καταστροφή, την οικονομική κατοχή έως και τον διαμελισμό της Ελλάδας, βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με την οργή των ελλήνων πολιτών, η οποία θα πολλαπλασιαστεί κατακόρυφα το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα καθιστώντας απολύτως αδύνατη την κυκλοφορία τους εντός της Ελλάδας.

Ο γράφων τείνει να αποδεχθεί ως γεγονός την αιφνίδια και εν μέσω νυκτός οικειοθελή απομάκρυνση (δραπέτευση) της παρούσας κυβέρνησης, τα μέλη της οποίας θα επιχειρήσουν να διαφύγουν εκτός χώρας ευελπιστώντας στην προστασία των σημερινών εντολέων τους. Δυστυχώς, η Ελλάδα σήμερα έχει μία κατοχική κυβέρνηση χρήσιμων ηλιθίων, που λειτουργεί υπέρ τρίτων -αποκλειστικά- συμφερόντων. Και αυτή η κυβέρνηση, δυστυχώς για όσους μετέχουν σε αυτήν, θα έχει πάρα πολύ κακό τέλος και δεν θα τους λυπηθεί κανείς*…, γιατί την προδοσία μπορεί πολλοί να την αγάπησαν, αλλά τον προδότη κανείς…

* Αν διαβάσουμε τη νεοελληνική ιστορία θα δούμε πως κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ακόμη και οι γερμανοί κατακτητές δεν θέλησαν ποτέ να διασώσουν τους έλληνες κουκουλοφόρους και τους συνεργάτες και τους επεφύλαξαν μία πολύ ενδιαφέρουσα αποχαιρετιστήρια βραδιά…

ΥΓ: Η κυβερνητική ανακοίνωση αποδοχής της ΝΑΤΟϊκής εμπλοκής στο Αιγαίο έχει μία υποσημείωση: "Δεχόμαστε την παρουσία του ΝΑΤΟ, αλλά με σεβασμό στην εθνική κυριαρχία"... Στην ίδια ανακοίνωση (ουσιαστικά κενού περιεχομένου και πλήρους υποταγής) δεν αναφέρεται όμως τι προτίθεται να πράξει άμεσα η Ελλάδα εάν το ΝΑΤΟ (βλ. Τουρκία) παραβιάσει την ελληνική εθνική κυριαρχία...!!! Ξέχασε ο "αρχιστράτηγος" Καμμένος να βάλει αυτή την παρατήρηση, ή μήπως η κυβέρνηση δεν προτίθεται να πράξει απολύτως τίποτε εάν, όπως και όποτε παραβιαστεί η ελληνική εθνική κυριαρχία επί του Αιγαίου;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Οταν μια χώρα έχει μετατρέψει τις αρχές και τις αξίες της σε μια χούφτα ευρώ και ξυπνάει και κοιμάται με τη σκέψη να διατηρήσει με κάθε κόστος τα κεκτημένα μιας «δανεικής ζωής», όλα μπορεί να συμβούν. Και όσα συμβαίνουν μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενωσης και Τουρκίας με αφορμή το Προσφυγικό θα έπρεπε όχι απλώς να μας έχουν χτυπήσει καμπανάκια αλλά κουδούνες. Αλλά εμείς πού...

Εκεί, στα τρακτέρ και στον αγώνα των αγροτών, οι οποίοι δεν θέλουν να πληρώσουν ούτε ένα ευρώ για τους αστούς που... καλοπερνάνε όταν εκείνοι λιώνουν στα χωράφια τους. Πού να μας αγγίξουν τώρα εμάς τα εθνικά θέματα, όταν οι Βρυξέλλες θέλουν να μας πάρουν τη σοδειά μας και το χωραφάκι μας. Ξέρετε, αυτοί οι κουτόφραγκοι, που τους κοροϊδεύαμε (έτσι πιστεύαμε, αλλά αυτοί ήξεραν τι έκαναν) κάνοντας τις επιδοτήσεις καγιέν και τα πρόβατα ταξιδιώτες, που πήγαιναν από το ένα χωριό στο άλλο για να μαζεύουμε το παραδάκι για ανύπαρκτα κοπάδια. Τώρα όμως, που σφίξανε τα γάλατα και μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, ανεβαίνουμε στα τρακτέρ μας και ετοιμαζόμαστε, αντί να πάμε στα σκυλάδικα της επαρχίας, να πάμε σε αυτά των Αθηνών. Αυτή είναι η αλήθεια όχι για όλους αλλά για αρκετούς από τους ξεσηκωμένους. Διότι υπάρχουν και αυτοί που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται στο χωράφι για την παραγωγή και την αξιοπρέπεια τόσο τη δική τους όσο και της οικογένειάς τους.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο βρόμικο παιχνίδι της Κομισιόν με την Αγκυρα. Οσα αποκαλύπτονται από τους μυστικούς διαλόγους του Ερντογάν με τον... φίλο μας Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προκαλούν ανατριχίλα για τον κυνισμό των Τούρκων. Και αντί να τον ξαποστείλουν οι εταίροι και να σφραγίσουν τα σύνορα, ώστε να σταματήσει το λαθρεμπόριο ψυχών που κάνει ο σουλτάνος, τον παρακαλούν γονατιστό και από πάνω. Τον χρυσώνουν με δισ. και τον επιβραβεύουν για τους τραμπουκισμούς του, αυτόν τον κατά συρροήν φασίστα.

Και αφού ο Αναστασιάδης είναι έτοιμος να του... χαρίσει και την υπόλοιπη Κύπρο με ένα σχέδιο χειρότερο από αυτό του Ανάν, τι τους πειράζει να μοιράσουν και το Αιγαίο στη μέση; Διότι οι περιπολίες του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δεν είναι παρά η ομπρέλα των... συμμάχων στην Αγκυρα, που με αυτόν τον τρόπο βάζει πόδι στις ελληνικές θάλασσες. Και μπορεί το Αιγαίο να ανήκει στα... ψάρια του, όπως επιθυμούσαν να μας πείσουν κάποιοι, πολύ φοβάμαι όμως ότι θα ξυπνήσουμε μια μέρα και το Αιγαίο θα ανήκει στους καρχαρίες της Αγκυρας.
Να δεις πώς το έλεγαν όταν έπεφτε η βασιλεύουσα ορισμένοι... Καλύτερα φέσι τουρκικό παρά τιάρα παπική. Γι' αυτό σας λέω. Στα τρακτέρ, αδελφοί μου, στα... τρακτέρ!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


“Οι ΗΠΑ φταίνε για το αίμα στην Συρία, διότι στηρίζουν τους Κούρδους”

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καταδίκασε σήμερα έντονα την στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς τους Κούρδους της Συρίας, τους οποίους ο ίδιος θεωρεί “τρομοκράτες”, σημειώνοντας ότι με την πολιτική αυτή της Ουάσινγκτον έχει προκληθεί ένα λουτρό αίματος στην περιοχή.

“Από τότε που αρνείστε να τους χαρακτηρίσετε τρομοκρατική οργάνωση έχει μετατραπεί η περιοχή σε μια λίμνη αίματος”, σημείωσε ο Ερντογάν, αναφερόμενος στους Αμερικανούς, σε ομιλία που εκφώνησε στην Άγκυρα ενώπιον επαρχιακών αξιωματούχων.

“Είσαστε με τη δική μας μεριά ή με τις τρομοκρατικές οργανώσεις PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης) και PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν)”, πρόσθεσε στην ομλία του αυτή.

“Έ’ Αμερική! Δεν μπορείτε να μας αναγκάσετε να αναγνωρίσουμε το PYD ή τις YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού, πολιτοφυλακή του PYD). Τις γνωρίζουμε πολύ καλά, όπως γνωρίζουμε και το Νταές (Ισλαμικό Κράτος)”, συνέχισε.
Εδώ και μήνες η στρατιωτική υποστήριξη που προσφέρουν οι ΗΠΑ στα PYD και YPG, που μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, προκαλεί εντάσεις μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Άγκυρας.

Η Τουρκία θεωρεί τα δύο αυτά κινήματα “τρομοκρατικές” οργανώσεις που συνδέονται στενά με το PKK. Χθες ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία Τζον Μπας εκλήθη στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών μετά τις δηλώσεις που έκανε την προηγούμενη ημέρα ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο οποίος είπε ότι το PYD δεν είναι ένα “τρομοκρατικό” κίνημα.
Μετά τις δηλώσεις αυτές, ο Ερντογάν ρωτήθηκε σήμερα για άλλη μια φορά όσον αφορά τη σχέση της χώρας του με τις ΗΠΑ.

“Δεν καταλαβαίνω. Αυτοί (οι Αμερικανοί) μένουν σιωπηλοί όταν το επαναλαμβάνουμε (ότι το PYD είναι μια τρομοκρατική οργάνωση) και πίσω από την πλάτη μας λένε ‘δεν τους θεωρούμε ως τέτοια'”, σημείωσε ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας.
Η τουρκική κυβέρνηση φοβάται ότι η αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη θα επιτρέψει στους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι ελέγχουν ήδη ένα μεγάλο μέρος στο βόρειο άκρο της Συρίας κατά μήκος της μεθορίου με την Τουρκία, να επεκτείνουν κι άλλο την επιρροή τους.

Reuters, Γαλλικό Πρακτορείο, Αθηναϊκό Πρακτορείο-WWW.AMNA.GR, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου