Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Δεκ 2011

Στην Ελλάδα και οι πέτρες γνωρίζουν ότι οι πολιτικοί δε δρέπουν δάφνες διορατικότητας. Περισσότερο λειτουργούν με ένα ένστικτο αυτοσυντήρησης, ενώ έχουν μια έφεση στο πως θα προκαλέσουν μεγαλύτερη ζημιά στον αντίπαλό τους, με πρώτη προτεραιότητα τον εσωκομματικό. Πρωταρχικό τους μέλημα να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα στα καφενεία (και στο διαδίκτυο). Όσον αφορά τα θέματα που έχουν να διαχειριστούν, έχει ο Θεός, στην Ελλάδα ζούμε, όλο και κάτι θα γίνει την τελευταία στιγμή.

Ενώ λοιπόν όλος ο πλανήτης βούιζε ότι η συμφωνία του Οκτωβρίου ήταν μια απάτη, στην Ελλάδα ψάχναμε πρωθυπουργό να την υλοποιήσει. Ξενυχτούσαμε επί μια εβδομάδα, παρέλυσε το κράτος, χάθηκε πολύτιμος χρόνος, για να φτιάξουμε κάτι που οι συνθήκες δε επιτρέπουν να λειτουργήσει.

Σήμερα φαίνεται πως με την αναμενόμενη καθυστέρηση που τους χαρακτηρίζει, οι πολιτικοί μας ανελήφθησαν ότι δεν υπάρχει ενεργή συμφωνία, ότι το PSI είναι στον αέρα, ότι η έβδομη δόση είναι Γολγοθάς. Και εισήλθαμε επισήμως σε νέα πολιτική κρίση, έπειτα από την ουσιαστική παραίτηση του εξουθενωμένου αντιπροέδρου.

Γιατί με την αφέλεια που τους χαρακτηρίζει είχαν υπολογίσει ότι ο προϋπολογισμός θα έκλεινε κανονικά, οι τράπεζες θα υποχωρούσαν υπό το βάρος της διαπραγματευτικής δεινότητας του κ. Παπαδήμου , η Ε.Ε. θα έσπευδε πανικόβλητη να ενισχύσει με μερικά τρις τον EFSF και αμέσως μετά θα παραχωρούσε και ένα υπέρογκο δάνειο στην Ελλάδα με ευνοϊκούς όρους, για να μείνει στο ευρώ και να μην κινδυνεύσουν τα ευρωπαϊκά κεκτημένα. Και μετά ξύπνησαν.

Ξύπνησαν σε μια πραγματικότητα ελαφρώς τροποποιημένη, αν και αρκετοί από εμάς (πλέον δεν είμαστε ούτε γραφικοί, ούτε μειοψηφία) τους είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει για μερικά απλά συμφραζόμενα γύρω από την περιβόητη συμφωνία. Έτσι, παρά τις κυβερνητικές δοξασίες, στη πορεία αποδείχθηκε ότι:

  • Οι διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες δεν ήταν περίπατος, ότι οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν να κάνουν με το βιογραφικό του προσώπου αλλά με το υφιστάμενο status quo και είτε ήταν εκεί ο κ. Παπαδήμος, είτε ο κ. Ψαριανός, ελάχιστα πράγματα θα διέφεραν.
  • Η ελληνική πλευρά προσέκρουσε σε έναν τοίχο, σε μια νοοτροπία που από την αρχή της κρίσης ωθούσε την Ελλάδα στη μοναδική διαθέσιμη λύση, δηλαδή σε μια κλασσική αναδιάρθρωση του χρέους σε ποσοστό άνω του 80%, μια λύση που προσπάθησε ματαίως να αποφύγει.
  • Η ελληνική πλευρά αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι ούτε η ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου είναι μακριά, ούτε η κατάταξη στο D (default) από τους οίκους αξιολόγησης και δικαιολογημένα φοβάται μήπως αυτή η εξέλιξη σημάνει και την αποπομπή της από την ευρωζώνη.
  • Οι πονηροί Γερμανοί θέλοντας να κερδίσουν χρόνο και γνωρίζοντας από πρώτο χέρι (ο πολύπειρος Ράϊχενμπαχ) τα χάλια της οικονομίας , έθεσαν δύο συνθήκες που συναρτούσαν τη συμφωνία του Οκτωβρίου. Η μία ήταν η μόχλευση του EFSF και η άλλη η εντός στόχων εκτέλεση του προϋπολογισμού. Οι δικοί μας έπεσαν μέσα στην παγίδα, πιστεύοντας ότι ο εξαντλημένος κόσμος θα πλήρωνε τα χαράτσια αδιαμαρτύρητα. Ξαφνικά η ελληνική πλευρά διαπιστώνει με τρόμο ότι, ούτε ο EFSF πρόκειται να μοχλευθεί, ούτε ο προϋπολογισμός να εκτελεστεί. Συνεπώς ακόμα και αν καταφέρει να έρθει σε μια κατ αρχήν συμφωνία με τις τράπεζες ενεργοποιώντας τα δικαιώματα πλειοψηφίας (δηλαδή κινητοποιώντας τις ελληνικές τράπεζες, να εξαναγκάσει τις ξένες να αποδεχθούν μια συμφωνία), αυτή θα μείνει μετέωρη, περιμένοντας τα απαιτούμενα χρήματα που δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ (η συμφωνία ανταλλαγής προβλέπει καταβολή ρευστού στις τράπεζες, το οποίο υποτίθεται ότι θα δεσμευθεί από το νέο δάνειο).

Σήμερα λοιπόν διαβάζουμε στον Τύπο, που φανατικά υποστήριξε τον διορισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου, ότι “ο Βενιζέλος αγωνιά για το PSI, ο Παπαδήμος είναι δυσαρεστημένος με τις επιδόσεις των υπουργών του (δηλαδή δεν τον αφήνουν να κάνει τον πρωθυπουργό ο άνθρωπος)” και έβγαλαν στο γυαλί και τον πρώην διευθυντή του συγκροτήματος Ψυχάρη να μας πει ως κυβερνητικός εκπρόσωπος ότι “είμαστε σε πόλεμο” και ότι “αν δεν υπογράψουμε τη συμφωνία, θα βρεθούμε εκτός ευρώ».

Η αλήθεια είναι βέβαια άλλη. Η Ευρώπη έχει τα δικά της σοβαρά προβλήματα και κανένας δεν ασχολείται με τον εξουθενωμένο αντιπρόεδρο και τον πικραμένο πρωθυπουργό. Το σύστημα όμως που επέβαλε τον κ. Παπαδήμο συνεχίζει να ζει στον μικρόκοσμό του και επαναλαμβάνει τους εκβιασμούς που έκαναν στον Σαμαρά και την προηγούμενη φορά, με τις επιστολές.

Κάποια στιγμή όμως θα καταλάβουν ότι τα πάντα είναι υπό αίρεση και ότι η ‘’επιτυχία’’ του Οκτωβρίου ήταν απλώς μια Γερμανική μπλόφα για να νιώσει ασφάλεια ο Σαρκοζύ. Και τότε θα παρακαλάνε να έρθει κάποιος να τους σώσει.

Κακοφωνίξ





Για άλλη μια φορά σε δημόσια παρέμβασή του, ο Γιώργος Παπανδρέου κάθε άλλο παρά έδειξε προδιάθεση… αναχωρητή. Τουναντίον.

Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε σε συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου για «την ώρα της ελληνικής οικονομίας», και είπε πράγματι πολλά. Όπως αναμενόταν, υπεραμύνθηκε των πεπραγμένων της θητείας του, προσπερνώντας την απτή πραγματικότητα ότι έγινε ο μόνος πρωθυπουργός σε χρόνια πολιτειακής ηρεμίας, που αντικαθίσταται… στον αέρα της θητείας του, χωρίς να έχει πρόβλημα υγείας. Υποχρεώθηκε να παραιτηθεί, ακριβώς λόγω αυτών των πεπραγμένων της τελευταίας διετίας, που κατέστησαν την Ελλάδα παράδειγμα προς αποφυγή.

Επιπλέον, μίλησε με θέρμη για την ανάγκη να παραμείνει η κυβέρνηση Παπαδήμου στην εξουσία… όσο χρειαστεί. Και το «όσο χρειαστεί», σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αφορά τη διαπραγμάτευση των πάντων, σήμερα, και όχι μετά τις εκλογές.

Ο Γιώργος Παπανδρέου υπεραμύνθηκε και πάλι του… αυτοκτονικού ιδεασμού, συγνώμη, της ιδέας για δημοψήφισμα, που του στέρησε τελικά την πρωθυπουργία, και έβαλε την Ελλάδα… στο ράφι της διεθνούς αξιοπιστίας.

Ίσως βέβαια η πιο εκκωφαντική αποστροφή της ομιλίας του πολιτικού επιγόνου του παπανδρεϊσμού, να ήταν η επισήμανση ότι, μεταξύ των σημαντικών αλλαγών που έγιναν στην Ελλάδα τα δυο τελευταία χρόνια, δηλαδή επί πρωθυπουργίας του, «ζήσαμε μια διετία χωρίς σκάνδαλα».

Ας είναι οι αναγνώστες και ακροατές της φράσης επιεικείς με τον Γιώργο Παπανδρέου. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προφανώς και… προσπερνά το διαρκές σκάνδαλο κατά των Ελλήνων, που ήταν η συστηματική υπονόμευση της χώρας μετά τις εκλογές του 2009, μέχρι να υπογραφεί το Μνημόνιο εθνικής απαξίωσης. Και αυτό το σκάνδαλο, δεν διαγράφεται.




  • Γράφει ο Ντιγκμπασάνης Καριοφύλλης
- Κάποτε ανέβηκαν στο τραπέζι του Διογένη ποντίκια. Ο Διογένης είπε:
«Να που κι εγώ, o Διογένης τρέφω παράσιτα».
- Οι αγορές έχουν μια αλάνθαστη ικανότητα να προβλέπουν το πότε θα γίνουν οι κρίσεις.
«Τις προκαλούν».
Τζορτζ Σόρος
Ο λαός βρίσκεται σε σύγχυση και σε απογοήτευση από τις διάφορες φωνές και τις αντιφατικές θεωρίες που η κάθε μια μοιάζει τόσο πειστική και πολλά υποσχόμενη. Ίσως βρει μια προφανή ένδειξη στην αξία του νοήματος των θεωριών αυτών εάν κατανοήσει ότι τελικά η σύγχυση και η απογοήτευση είναι ο πραγματικός στόχος τους.

Εφαρμοζόμενη μέθοδος είναι η μέθοδος της αποσύνθεσης η διάσπαση του λαού μέσα από πολιτικά κόμματα και αιρέσεις διασπείροντας ευρέως τις περισσότερο υποσχόμενες και ουτοπικές ιδέες βρίσκοντας πάντα μια ομάδα για κάθε ιδέα που προωθείται . Έτσι ο κομματισμός δύναται να διαιρεί και να προκαλεί αποξένωση ανάμεσα στις διάφορες ομάδες.

Ο σκοπός δεν είναι να σκέφτεται ο λαός ένα πράγμα αλλά να σκέφτεται με τόσο διαφορετικό τρόπο ώστε να μην υπάρχει ενότητα ανάμεσα στον λαό μέσω της σύγχυσης και της αμηχανίας προβάλλοντας από όλες τις πλευρές πολλές αντιφατικές απόψεις.

Η πολιτική ελευθερία έτσι ,είναι μια ιδέα που καταντά άδεια, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο μια ιδέα όμως με μεγάλο θέλγητρο που χρησιμοποιείται επιδέξια για να τραβηχτούν οι λαϊκές μάζες στις πλατείες για να ενισχυθεί το κόμμα εκείνο που σκοπό έχει να συντρίψει το άλλο που νέμεται την εξουσία.

Το κόμμα που χρησιμοποιεί ακριβώς την ιδέα της ελευθερίας είναι διατεθειμένο να χάσει από την πολιτική δύναμη του αρκεί να φανεί συνεπές στις επιταγές της παγκοσμοιοποιημένης νέας τάξης φροντίζοντας να πολλαπλασιάσει τις κακές συνήθειες και τα πάθη του λαού να νοθεύσει και να αναστατώσει τις αρχές της κοινωνικής συμβίωσης ούτως ώστε να είναι αδύνατον να βάλει κάνεις τάξη σε αυτό το χάος και να καταλήξουν οι άνθρωποι να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον.

Η τακτική αυτή θα έχει σαν αποτέλεσμα να ενσπείρει την διχόνοια ανάμεσα στις διάφορες πολιτικές παρατάξεις και να παραλύσει τις συνεκτικές δυνάμεις που αντιστέκονται.

Το μόνο που απαιτεί ο έμπορος, ο τραπεζίτης , και ο πιστωτής είναι η ευελιξία ζητώντας από την πολιτεία να του την εξασφαλίσει. Η ευελιξία όμως δεν νοείται χωρίς ελευθερία-ελευθεριότητα εν γένει και χωρίς όρια, κινήσεων, σκέψεων, πεποιθήσεων. Αυτός είναι για τους προαναφερθέντες ο μοναδικός Όρος του πλούτου.

Η εργαζόμενοι όμως καρφωμένοι στους πάγκους των εργαστηρίων, δεν μπορούν να συμμετέχουν στην εφορία που διακατέχει την δημοκρατία. Βρίσκουν το φορολογικό σύστημα άδικο, γιατί ενώ αφήνει ανενόχλητο το πολύ χρήμα, ενδιαφέρεται πολύ για το λίγο.

Βρίσκουν επίσης ότι δεν έχουν μεγάλα οφέλη από την πολυθρύλητη ελευθερία, μια και δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το εργαστήριο η το εργοστάσιο για να την χαρούν, Αισθάνονται ανυπεράσπιστοι μπροστά στην αδηφάγο βουλιμία των «αγορών».

Η ελευθεροφροσύνη και ο νεοφιλελευθερισμός είναι οι ιδέες που δεν οικοδομούν τίποτε από μονές τους. Είναι όμως ο επιβαλλόμενος νέος τρόπος κατεδάφισης και καταστροφής της ισχύουσας παραδοσιακής τάξης της κοινωνίας .

Η ιδέα και η θεωρία σαν όργανα της κοινωνικής αποσύνθεσης χρησιμοποιείται όταν η κοινή γνώμη θα υποστεί μιαν αλλαγή όσον αφορά την σημασία της ακαδημαϊκής και της ριζοσπαστικής οικονομίας.

Η κατευθυνόμενη ανατροφή των κοινωνιών γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να πέφτουν εξαντλημένες και ανίσχυρες μπροστά σε κάθε ζήτημα που απαιτεί σοβαρή πρωτοβουλία.

Απλά αναγνωρίστε την πηγή και την φύση της επιρροής που διατρέχει τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μας για να καταλάβετε. Αυτά ως προς τον τρόπο άσκησης ελέγχου και εξουσίας των «αγορών».

Ποιες είναι όμως οι «αγορές» από τις οποίες όλα τα έθνη πρέπει να δανείζονται χρήματα από αυτές για να ζήσουν;

Και γιατί αυτές είναι οι μονές πηγές άντλησης χρήματος;

Γιατί οι λαοί δεν μπορούν να ζουν από τον πλούτο της χώρας τους και χρειάζονται χρήμα από τα κεντρικά πιστωτικά ιδρύματα και τις τράπεζες;

Πως μπορούν αυτοί οι οργανισμοί να έχουν όσο χρήμα θέλουν;

Γιατί αυτό το χρήμα μοιάζει να είναι ανεξάντλητο;

Πως χρησιμοποιούν τον φιλελευθερισμό στην οικονομία και την ελευθεροφροσύνη αλλά και την σοσιαλδημοκρατία από την άλλη για να εξαπλώσουν την κυριαρχία τους;

Γιατί οι λαοί καλούνται να περισώσουν τράπεζες παραπαίουσες (με τα δικά τους χρήματα) και μάλιστα αυτές που τους εξαπατούν;

Γιατί τα χρήματα αρπάχτηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία που θα μπορούσαν να γίνουν τροφοδότες φθηνού χρήματος για την ανάπτυξη;

Ο καταναλωτισμός ως πρότυπο λειτουργεί με τέτοιο τρόπο στην Ελλάδα σήμερα (αλλά και αλλού) ώστε να δημιουργείται η ανάγκη δανεισμού για να ικανοποιείται η ζήτηση για κατανάλωση.

Τα προϊόντα που καταναλώνονται είναι κατά κύριο λόγο παραγόμενα σε άλλες χώρες ενώ ταυτόχρονα η εγχώρια παραγωγή έχει προ πολλού καταρρεύσει επιτηδευμένα.
Με την κατάρρευση της εγχώριας παραγωγής και την αύξηση της κατανάλωσης το ισοζύγιο έγειρε αναπόφευκτα υπέρ του δανεισμού. Ο προτεινόμενος τρόπος του δίπτυχου κατανάλωση-δανεισμός όπως και η αποδυνάμωση της παραγωγικής δυναμικής ενορχηστρώθηκε και οργανώθηκε άριστα από τα ισχυρά κέντρα του συγκεντρωτικού καπιταλισμού στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού σε συνεργασία με τις εδώ κυβερνήσεις.

Η πολιτική εξουσία απώλεσε στον μεγαλύτερο βαθμό την δύναμη να ελέγχει και να καθοδηγεί τις οικονομίες. Οι τράπεζες από απλά διαμεσολαβητικά ιδρύματα για την διευκόλυνση των παραγωγικών διαδικασιών μετατράπηκαν στην μόνη εξουσία που ελέγχει οικονομίες και έθνη κατέχοντας αποκλειστικά και μονό αυτές τον παγκόσμιο πλούτο των λαών διαχειρίζοντας το μέλλον και την ιδία τους την ύπαρξη.

Η τοκογλυφία είναι η μορφή υποδούλωσης και εκμετάλλευσης των ανθρώπων σαν μονάδες, αλλά και των λαών. Βεβαία η τοκογλυφία δεν είναι ανακάλυψη του σήμερα, έχει πολύ παλαιές ρίζες στην ανθρωπινή ιστορική οικονομική και κοινωνική εξέλιξη. Εφαρμόζεται πάνω στην ιδέα της χρονικής άξιας του χρήματος.

Οι ναοί του χρήματος του σήμερα, τα χρηματιστήρια εξελίχθηκαν στα κέντρα παράγωγης πλούτου τύπου φούσκας απαξιώνοντας την πραγματική εργασία στην αγροτική οικονομία, την βιομηχανία, την κατασκευή. Η απαξίωση της πραγματικής εργασίας σε μια σειρά επαγγελμάτων και η καταστροφή των πραγματικών αξίων για χάρη πλαστών αξίων. Ο ποιο σίγουρος τρόπος για να σπάσει μια δημιουργική εργατική τάξη των κατασκευαστών είναι να σπαρθούν οι ιδέες στην κοινωνία, και οι ιδέες που σπάρθηκαν είτε φιλελεύθερες είτε σοσιαλίζουσες είναι οι ιδέες της αντικατάστασης του «κάνω» με το «παίρνω».

Το κέρδος των εμπόρων εις βάρος των παραγωγών οδήγησε στην εκμηδένιση της αξίας των παραγωγικών επαγγελμάτων.
O γαλακτοπαραγωγός π.χ. στην Ελλάδα σήμερα έρμαιο της φιλελεύθερης οικονομίας και των ανοικτών αγορών διαπιστώνει ότι δεν μπορεί πλέον να παράγει το προϊόν του το οποίο το αγοράζει ο έμπορος σε τιμές εξευτελιστικές και το πουλάει στο ράφι των markets πολλαπλάσια, ο ελαιοπαραγωγός παρατά το χωράφι του ακαλλιέργητο προκειμένου να βρει εργασία ως μετανάστης σε αστικό περιβάλλον πολλές φορές υποβαθμισμένο συνθλιμμένος κάτω από την πίεση του ανταγωνισμού των ορδών των λαθρομεταναστών ανασφάλιστων εργατών της φθηνής εργασίας.

Ζώντας σε εποχές ερήμωσης όμοιες με εκείνες της παρακμής της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η και της παρακμής της οθωμανικής αυτοκρατορίας οπού οι χωρικοί παρατούσαν τα χωράφια τους διότι δεν συνέφερε να τα καλλιεργούν ως επίσης και του φόβου και τρόμου του φοροεισπράκτορα.

Προτιμούσαν να δουν τον εχθρό να έρχεται παρά τον φοροεισπράκτορα. Η περισυλλογή των φόρων παραχωρήθηκε σε ιδιώτες όπως επίκειται να γίνει στην Ελλάδα του σήμερα.

Δεν είναι μήπως η άνοδος του τραπεζικού κεφαλαίου και του εμπορίου της Γένουας και τα εμπορικά δικαιώματα που απέκτησε αυτό, τα οποία μετά δεν μπορούσε να τα πάρει πίσω, η αιτία της πτώσης της ρωμαϊκής ανατολικής αυτοκρατορίας η τα υπέρογκα δάνεια σε Αγγλικές τράπεζες και η αδυναμία πληρωμής τους από τον Σουλτάνο Αμπτούλ χαμίτ τον Β΄ και του προκατόχου του η αιτία της πτώσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας;

Οι αξίες των περιουσιών των Ελλήνων θα υποβαθμιστούν προκειμένου να πουληθούν σε πάμπλουτους αγοραστές πολυεθνικών κεφαλαίων. Οι μικροϊδιοκτήτες ακινήτων και επιχειρήσεων κάτω από το βάρος της καχεξίας της οικονομίας και της υψηλής φορολόγησης θα αναγκαστούν να πουλήσουν τις περιούσιες τους οι οποίες θα αλλάξουν χέρια.

Οι ίδιοι θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την χώρα και κάποιοι άλλοι θα εργάζονται στις ίδιες τους τις περιούσιες παρέχοντας φθηνή εργασία στους νέους ξένους ιδιοκτήτες τους.

Ο Ελληνικός λαός κατακρεουργημένος από ηθική ιδεολογική ρυπαρότητα ετών έχει απολέσει τους μηχανισμούς αντίστασης, καθιστώντας τον έρμαιο των εξελίξεων στην καθημερινότητα του χωρίς να είναι ικανός να τις ελέγξει παρακολουθώντας τα πράγματα γύρω του σαστισμένος.

Η διάλυση και η παράλυση της Ελληνικής κοινωνίας έχει επέλθει σε κάθε μορφή του βίου του συντελώντας στην καλπάζουσα παρακμή του σήμερα.

Η οικονομική καχεξία απλώνεται συνεχώς σε όλο και περισσότερα στρώματα του λαού, η ένδεια παντού διάχυτος και κυριάρχουσα, ουσίες οργιάζουν στα σχολεία, βία και φόβος η καθημερινότητα μας , ληστείες βιασμοί και δολοφονίες σχεδόν μια κάθε δυο ήμερες με πρωτοφανή συντριβή της ηθικής, πνευματικής, σωματικής μας ακεραιότητας. Ανεξέλεγκτη και επιτηδευμένη λαθρομετανάστευση που έχει περάσει τα όρια της εισβολής, απειλές και παραβιάσεις των διεθνών κανόνων νομιμότητας από την Τουρκία.

Υπαναχωρήσεις της κυριαρχίας σε όποιαν εξωτερική δύναμη την ασκεί εις βάρος μας, υπογεννητικότητα και μετανάστευση των ελλήνων σε άλλες χώρες μαζί με την ύπουλη διευκόλυνση και πλήρη χαλάρωση στα όρια της προδοσίας της απονομής ιθαγένειας και μιας επιβαλλόμενης, προωθούμενης, εξαναγκασμένης πολυπολιτισμικότητας η ηθική και φυσική εξόντωση του Ελληνικού λαού είναι διαφαινόμενη.

Tο κύρος των νόμων έχει υπονομευθεί επικίνδυνα.

Οι ελπίδες των Ελλήνων ημιθανείς η κατάθλιψη και υστερία, η εξάντληση των δυνάμεων μας και η εξασθένιση ,το μερίδιο που απέμεινε να μοιραστούμε από την άλλοτε γαλήνια χώρα μας.

Η εξαπάτηση η βαναυσότητα και ο χαμερπής χαρακτήρας των μαζικών μέσων ενημερώσεως τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών και έντυπων μέσων, ελεγχόμενων από συμμορία τυχοδιωκτών συνηγορούν στην εγκληματική αλλοίωση της συνειδήσεως μας με περισσή αλαζονική συμπεριφορά που αναπτύχθηκε μέσα από την συναλλαγή και την διαπλοκή με τα πολιτικά κέντρα εξουσίας και τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.

Οι Έλληνες έχουν κάθε δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση απορρέουσα και από το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος τους να ανατρέψουν τις κυβερνήσεις που τους οδήγησαν στην παρακμή και να τιμωρήσουν εκείνους που είναι υπαίτιοι για την κατάρρευση και το ξεπούλημα της χώρας τους.

Ποιές είναι λοιπόν οι αγορές και γιατί θέλουν να κυριαρχήσουν;
Είναι Ελληνικό, πανευρωπαϊκό, η και παγκόσμιο γεγονός;
Ποιοι τελικά κρύβονται πίσω από τις τράπεζες και τους πιστωτικούς οργανισμούς;
Είναι τυχαίοι η ανήκουν κάπου, σε μια ομάδα π.χ. με κοινά χαρακτηριστικά;
Τι θέλουν να επιτύχουν;
Γιατί αυτοί περίτεχνα εδώ και καιρό εμφανίζονται ως θύματα ενώ στην πραγματικότητα είναι θύτες.
Είναι αυτοί τελικά, που τοποθετούν και ελέγχουν τις κυβερνήσεις των χωρών εξαθλιώνοντας και αφανίζοντας τα έθνη;
Ποιος είναι ο ρόλος επί παραδείγματι της Goldman Sachs στην Ελλάδα;
Γιατί η τράπεζα αύτη πλημμύρησε με χρήμα την Ελλάδα και γιατί άσκησε πιέσεις για να μπει η Ελλάδα στην νομισματική ζώνη του Ευρώ;
Τι παιγνίδια παίζει με το Ευρώ;
Θέλει να ελέγχει την Ευρωπαϊκή ένωση και το ευρώ η ακόμα και να το διαλύσει, η ακόμα και να διαλύσει την ίδια την Ευρωπαϊκή ένωση;
Χρησιμοποιεί την Ελλάδα και άλλες αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης για να το επιτύχει αυτό;
Ποιός είναι ο ρόλος των «Ελληνικών» κυβερνήσεων που συμπλέουν με τις επιταγές της τράπεζας αυτής;

Η γεωπολιτική θέση και δύναμη της χώρας με την σκόπιμη βύθιση της οικονομικής ,πολιτικής και επακόλουθα στρατιωτικής της ισχύος την αφήνει απέξω από τα ενεργειακά παιγνίδια της περιοχής ακόμη ακόμη και από τον γεωλογικό φυσικό πλούτο της. Η πρόσφατη εφιης συμφωνία της Κύπρου για την εκμετάλλευση του λεγομένου οικοπέδου 12 δίδει στο Ισραήλ το δικαίωμα να συμμετέχει και να έχει λόγο και στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της Κύπρου που την διεκδικεί με την στρατιωτική υποστήριξη που της παρέχει.

Ποσοστό που θα είχε κερδίσει η Ελλάδα εάν είχε την απαιτούμενη στρατιωτική ισχύ.
Η Ελλάδα όμως αποδυναμωμένη είναι ζήτημα εάν μπορεί να εκμεταλλευθεί τα δικά της εδάφη και τον δικό της πλούτο.

Η σημερινή κυβέρνηση με την παροχή της πλήρους υποτέλειας στα συμφέροντα των υπερατλαντικών της αφεντικών και των ασθμαίνοντας παρελκόμενων Ευρωπαίων δεν αφήνει περιθώρια για γεωπολιτικό παρόν σε αυτή την κρίσιμη φάση στην περιοχή.

Παρατηρώντας την πολιτική των Κυπρίων είμαστε υποχρεωμένοι να την αναγνωρίσουμε ως αριστοτεχνική. Ηνωμένες πολιτείες, Ισραήλ και Ρωσία παίζουν ταυτόχρονα σε μια ισορροπημένη γραμμή ισχύος με την απομόνωση της Τουρκίας.

Αποτέλεσμα η ανεμπόδιστη διεξαγωγή των ερευνών και της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων της Κύπρου.

Αναφορικά δε με τις εξεγέρσεις των γειτονικών χωρών της βορείου Αφρικής μετά από μια μακρά περίοδο δικτατορικών καθεστώτων με την ανοχή (εάν όχι με την προτροπή σε κάποιες από αυτές) των διεθνών μαέστρων, τις περνούν σε φιλελεύθερες δημοκρατίες δυτικού τύπου. Αυτό θα βάλει σε μια νέα περιπέτεια τους λαούς τους όμοια με την δική μας μέσα από την οποία μετά από μια περίοδο φαινομενικής σχετικής ευημερίας και «ελευθερίας» θα χάσουν την πατρίδα τους με τελική επικράτηση του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου και των αγορών.

Η Ευρώπη και η ίδια κάτω από την επιρροή της υπερατλαντικής ισχύος δεν έχει πολλά περιθώρια κινήσεων. Λαμπρό εγχείρημα της καγκελαρίου της Γερμανίας η τελευταία της κίνηση να εισάγει την Ρωσία ως επίσημο μέλος του παγκόσμιου εμπορίου.

Η Ευρώπη χρειάζεται να προχωρήσει σε ισχυρή πολιτική ενοποίηση και κατ’ επέκταση σε απομάκρυνση του Νατοϊκού της κλοιού δημιουργώντας κοινό ευρωπαϊκό στρατό, (και επιθυμητή είσοδο της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τουλάχιστον ως ενιαία αγορά αρχικά) εάν θέλει να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του «σώματός της» και να αποκτήσει δυναμική.



Η πολιτική της Γερμανίας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια όχι μόνο στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά και ολόκληρης της περιφέρειας των PIIGS και όχι μόνο. Ως τα τώρα δεν έχω δει κανένα να δικαιολογεί την πολιτική αυτή με κάποια αξιόπιστη μελέτη, ή ευλογοφανή δικαιολόγηση. Αν όλα αυτά γίνονται υποτίθεται για να ευχαριστηθούν οι αγορές, τα ταμπλό των χρηματιστηρίων μαρτυρούν ότι ο κόπος είναι εντελώς άδικος.

Αν υποτεθεί ότι η περιφέρεια θα χάσει από μια έξοδο από την ΕΖ, γιατί θα πρέπει η Γερμανία να βγει κερδισμένη; Διότι, αν δεν προσδοκά σε κέρδος, γιατί να ακολουθεί αυτή την τακτική;

Έχουν γραφτεί πολλές μελλοντολογίες ότι μια αποκόλληση του Νότου θα ισχυροποιήσει το νέο Γερμανικό μάρκο που θα προκύψει και ότι το γεγονός αυτό σταδιακά θα καταργήσει το μοναδικό πλεονέκτημα της Γερμανίας, που είναι το αξιοζήλευτο εμπορικό της πλεόνασμα. Η άποψη αυτή φαίνεται λογική και συμφωνώ.

Αν σπάσει κανείς τα εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας σε ζώνες χωρών θα παρατηρήσει ότι αυτά προέρχονται αποκλειστικά από τις χώρες των PIIGS, όπως φαίνεται ανάγλυφα στο παρακάτω διάγραμμα, και ότι αυτά με την καθιέρωση του ευρώ έβαιναν συνεχώς αυξανόμενα. Ο μηχανισμός είναι απλός. Η Γερμανία δάνειζε κατά κόρον ώστε η περιφέρεια να καταναλώνει τα προϊόντα της.

Αλλά δεν ήταν αυτός ο μόνος τρόπος. Η Γερμανία χρησιμοποιούσε και αήθεις πρακτικές, κάθε άλλο ταιριαστές με την εικόνα της αμέμπτου Μαρίας που θέλει να παρουσιάζει. Και η πρακτική αυτή, που γινόταν κατ’ εξακολούθηση, προωθείτο όχι μόνο στην Ελλάδα με εταιρίες όπως Μαν, Ζήμενς, Φέροσταλ κλπ, αλλά και στις ΗΠΑ, και πρόσφατα μάθαμε και στην Αργεντινή. Η είδηση είναι από τους χθεσινούς ΝΥΤ,

«...Shell companies, Swiss bank accounts, double-crossing middlemen and cash being smuggled across borders were all part of a decade-long bribery scheme aimed at helping Siemens, the German industrial giant, secure a $1 billion contract to produce national identity cards for Argentina, the Justice Department said Tuesday...»

κατά την οποία οκτώ πρώην στελέχη της Ζήμενς κατηγορούνται για δωροδοκία $100 εκατομμυρίων σε Αργεντινούς αξιωματούχους.

Το πώς το ευρώ εκτόξευσε τα γερμανικά εμπορικά πλεονάσματα με το Νότο, μας το εξηγεί και πρόσφατο άρθρο στο Foreign Affairs, όπου ανάμεσα στο 2000 και 2007 το πλεόνασμα πήγε από 46,5 δις ευρώ στα 126,5 δις ευρώ. Συγκεκριμένα το πλεόνασμα σε σχέση με την Ελλάδα, για το ίδιο διάστημα μεγάλωσε από 3 δις στα 5,5 δις. με την Ιταλία από 9,6 δις στα 19,6 δις, με την Ισπανία, σχεδόν τριπλασιάστηκε, από 11 δις στα 27,2 δις, ενώ με την Πορτογαλία τετραπλασιάστηκε, από το 1 δις στα 4,2 δις.

Ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας, από το 2001 ως το 2009 η κατανάλωση έπεσε από το 78,5% του ΑΕΠ στο 74,5% του ΑΕΠ.

Αν λοιπόν διαλυθεί η ΕΖ, ή η Γερμανία αποχωρήσει μονομερώς, από πού θα αντλεί τα πολύτιμά της πλεονάσματα; Η απάντηση είναι από τον υπόλοιπο κόσμο, δηλαδή από την Κίνα και τις ΗΠΑ, διότι πέραν αυτών δεν υπάρχει υπόλοιπος κόσμος.

Αμ δε! Η Γερμανία διατηρεί εμπορικά ελλείμματα με την Κίνα, καθώς και με την υπόλοιπη Ασία, τα οποία για κακή της τύχη βαίνουν συνεχώς αυξανόμενα, όπως φαίνεται στο επόμενο διάγραμμα. Ενδεικτικά για το 2007 το έλλειμμα με την Κίνα ήταν γύρω στα 25 δις, το οποίο προς το παρόν υπερκαλύπτεται από το εμπορικό πλεόνασμα με τα άλλα PIIGS. Το τι θα συμβεί στη Γερμανία όταν χάσει τα PIIGS, δεν χρειάζεται πολύ σκέψη...

Από την άλλη μεριά η Γερμανία διατηρεί κάποιο εμπορικό πλεόνασμα με τις ΗΠΑ, αλλά είναι πολύ μικρό, της τάξης των $3-$4 δις, ποσό που πάλι δεν αντισταθμίζει τα PIIGS.

Βάσει λοιπόν των ανωτέρω, η θέση της Γερμανίας εκτός της ΕΖ είναι αρκετά επισφαλής ώστε να την επιδιώκει συνειδητά. Εκτός κι αν υπάρχει κάτι άλλο, που παραμένει προς το παρόν κρυφό.



  • Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός

Το πρόβλημά μας είναι ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ. Δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Δεν είναι δηλαδή τεχνικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό πρόβλημα. Δεν έχει να κάνει απλώς με το ευρώ, την παγκοσμοιοποίηση, το δημόσιο χρέος, τον καπιταλισμό, τις τράπεζες, τις μειώσεις συντάξεων και μισθών, την εξοντωτική φορολογία, τις άθλιες συμβάσεις εργασίας, τα ομόλογα, και τα cds.

Ολα αυτά είναι συμπτώματα. Μιας και της ίδιας ασθένειας. Είναι τα συμπτώματα. Δεν είναι η ασθένεια. Οι ανισότητες, οικονομικές και πολιτικές, είναι ΜΟΝΟ συμπτώματα της ίδιας αρχαίας ασθένειας: της πολιτικής ανισότητας. Της έλλειψης της δημοκρατίας.

Το πρόβλημά μας έχει να κάνει με το ποιος είναι κυρίαρχος: ο λαός ή μια μικρή ομάδα πολιτών;

Ο κοινοβουλευτισμός (αντιπρόσωποι με μακρές θητείες που εκλέγονται με κάλπη, και επιτρέπεται να ξανα-καταλαμβάνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι τις θέσεις εξουσίας, στο πολίτευμα, στα κόμματα, στα σωματεια και στους φυσιολατρικούς ομίλους), ΔΕΝ είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία.

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

2000 στελέχη του ΠαΣοΚ κι άλλα τόσα της ΝΔ, δηλαδή λιγώτεροι από 5000, είναι η ολιγαρχική εκείνη πολιτική ομάδα που λυμαίνεται τα δημόσια αξιώματα. Τα λυμαίνεται. Δεν γίνεται στη δημοκρατία έτσι. Στη δημοκρατία περνάνε ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ από τα δημόσια αξιώματα. Εδώ έχουμε 5000 πολίτες, τους ιδιους εδώ και 40 χρόνια, που είναι οι μόνοι που γίνονται κυβερνήτες και νομοθέτες μας. Και δημαρχαίοι μας.

Κι ενώ ζούμε στη χώρα της δημοκρατίας, κι ενώ οι δασκάλοι μας στο δημοτικό μας είπαν ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (ναι, μας το είπαν στην ιστορία, στο μάθημα αμέσως μετά τους μηδικούς πολέμους ήταν, εσάς δεν σας το είπε δηλαδή ο δάσκαλος ο δικός σας;), κι ενώ ο κοινοβουλευτισμός, οι υπηρέτες του και τα κόμματά του έχουν καταστρέψει τη χώρα, κι ενώ το περίφημο “πολιτικό προσωπικό” αναγνωρίζει τις ευθύνες του για το χάλι, κανένας τους δεν ανοίγει την συζήτηση για αλλαγή του πολιτεύματος στο πιο δημοκρατικό. Κανένας, οι ολιγάρχες.

Εκεί αυτοί. Θέλουν να εκλέγονται (με κάλπη, δηλαδή την καταστροφή της δημοκρατίας) οι ίδιοι και οι ίδιοι, ξανά και ξανά, και να διορίζουν και τους υπόλοιπους (ανώτατους δικαστές, “ανεξάρτητες” αρχές, κλπ κλπ), οι άρρωστοι εξουσιαστές. Κι από πίσω τους η ίδια και η ίδια οικονομική ολιγαρχία, εγχώρια και διεθνής, που τους σπουδάζει, τους ταίζει, τους διορίζει, τους προωθεί, τους εκβιάζει, τους αμοίβει με χίλιους τρόπους και γενικώς τους έχει στο χέρι και τους ελέγχει.

Και τους βλέπουμε και τους ακούμε καθημερινά να μιλάνε για οικονομικά και για χίλια δυο. Για όλα. Εκτός από ένα. Την δημοκρατία. Την συζήτηση για το τι είναι δημοκρατία. Για το πως μπορούμε να κάνουμε το πολίτευμά μας να αρχίσει να μοιάζει επιτέλους με δημοκρατία.

Και καλά αυτοί (ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ), εξουσιαστές είναι οι άνθρωποι, βαρειά ασθενείς. Δυστυχώς κάτι παρόμοιο κάνουν και οι ηγεσίες της αριστεράς που υποτίθεται νοιάζονται πρώτα για το λαό. Επιμένουν πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός. Και δεν λένε κουβέντα για δημοκρατία. Για πολιτειακή αλλαγή. Διότι ΚΑΙ τα δικά τους τα κόμματα, ΚΑΙ οι πολιτικές τους οργανώσεις ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ που ελέγχουν ακόμη, όλα με κοινοβουλευτισμό μακράς θητείας και επανεκλογές των ίδιων και των ίδιων, δουλεύουν. Πουθενά δημοκρατία ΚΑΙ στην αριστερά. Συγκεντρωτισμός και ολιγαρχία κι εκεί.

Χωρίς δημοκρατία, το όνειρο της αριστεράς για σοσιαλισμό, θα καταλήξει ο ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΣ εφιάλτης που έζησαν οι λαοί της ανατολικής ευρώπης πρόσφατα.

Η αριστερά έχει έναν κρίσιμο ρόλο να παίξει: Η θα κατανοήσει πως η ασθένεια είναι η έλλειψη ισοκρατίας, δηλαδή δημοκρατίας, δηλαδή η ανισότητα πολιτικής ισχύος μεταξύ όλων των πολιτών ή θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και τέλος πάντων να μην πείθει τους πολίτες και τον λαό. Διότι ο καπιταλισμός είναι σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. Η έλλειψη δημοκρατίας είναι η κακιά αρρώστια.

Αν η αριστερά θέλει να πολεμήσει την οικονομική ανισότητα και τον καπιταλισμό (και ορισμένοι ας αφήσουν τα ιδεαλιστικά του τύπου άσπρο-μαύρο, κι ας κατανοήσουν, μαζί με την διαλεκτική, πως κι ο καπιταλισμός έχει διαβαθμίσεις και εντάσεις εκμεταλλευτικές), πρέπει να κάνει σημαία της την δημοκρατία. Την δημοκρατία.

Να βρει να προτείνει τρόπους πως θα γίνει η αναμόρφωση του πολιτεύματος. Πως θα γίνεται ο κάθε τυχαίος απλός πολίτης δημόσιος άρχοντας με την κλήρωση. Πως θα συγκροτούνται τα λαϊκά δικαστήρια και οι εξεταστικές επιτροπές με κληρώσεις από απλούς πολίτες. Πως θα φύγουν οι επαγγελματίες νομοθέτες-βουλευτές και πως θα νομοθετεί όλο το εκλογικό σώμα (ενώ υπάρχει το Δίκτυο Περικλής που η αριστερά “αγνοεί” εκκωφαντικά, και μαζί της όλες οι νεοφανείς οργανώσεις, κινήματα και ομάδες).

Δεν μπορεί από τη μια η κοινουλευτική ολιγαρχία να έχει καταστρέψει την κοινωνία και από την άλλη οι καθεστωτικοί πολιτικοί να αρνούνται να ανοίξουν τη δημόσια συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, να επιμένει πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός.

Θραξ ο Αναρμόδιος




Δήλωση του Γεν. Γραμματέα ΓΣΕΕ κ. Νικ. Κιουτσούκη

Ως Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και Πρόεδρος ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα, με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών μου απέναντι στους Έλληνες εργαζόμενους δηλώνω ότι αρνούμαι να συμμετάσχω σε συναντήσεις που προφανέστατα αποβλέπουν στον εγκλωβισμό των εκπροσώπων των εργαζομένων σε προειλημμένες αποφάσεις που υπαγορεύονται από την Τρόικα, προκειμένου να ληφθούν και νέα μέτρα εξαθλίωσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Το Σύνταγμα, οι Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας και το Ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο έχουν προ πολλού μπει στο νάρθηκα με πρόσχημα τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής Οικονομίας, πίσω από την οποία βρίσκεται η προσπάθεια υποδούλωσης της χώρας με ένα πρωτόγνωρο οικονομικό πόλεμο, που αδιαφορεί για τους ανθρώπους και τις αξίες, αποβλέποντας μόνο στο αθέμιτο κέρδος των ισχυρών κρατών της Ένωσης.

Με τις συνταγές της Τρόικας η χώρα έχει βυθισθεί σε ύφεση διαρκείας, η ανεργία καλπάζει, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη, η φοροδιαφυγή παραμένει ανέγγιχτη, τα Ασφαλιστικά Ταμεία βουλιάζουν, οι ατομικές συμφωνίες των εργαζομένων με τους εργοδότες και η κάθε μορφής ελαστική και υποβαθμισμένη απασχόληση έχουν αντικαταστήσει στην πράξη τις συλλογικές συμβάσεις και την αξιοπρεπή εργασία, οι περικοπές των αμοιβών στο Δημόσιο και τον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα είναι πρωτοφανείς, οι συντάξεις και οι κοινωνικές παροχές περικόπτονται και δεκάδες χιλιάδων υπάλληλοι εξαναγκάζονται σε παραίτηση και εργασιακή εφεδρεία.

Με την κατάσταση αυτή που επικρατεί, η απαραίτητη Ανάπτυξη της ελληνικής Οικονομίας, που θα την οδηγούσε σε έξοδο από την κρίση, είναι εξ αρχής υπονομευμένη και αδύνατη.

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι βιοτέχνες, οι έμποροι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν πνιγεί μέσα σε ένα τσουνάμι φόρων, που δεν οδηγούν πουθενά, γι΄ αυτό είναι αγανακτισμένοι.

Υπό τις συνθήκες αυτές δεν μπορεί να γίνεται λόγος για διάλογο με την Τρόικα και συμμετοχή μας σ’ αυτόν.

Άλλωστε για ζητήματα που αφορούν την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., εργασιακά, συνταξιοδοτικά κλπ., η ΓΣΕΕ διαλέγεται και συναντάται θεσμικά με την εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνηση και με τους κοινωνικούς εταίρους, και εξ΄ όσων γνωρίζω η ΤΡΟΙΚΑ δεν έχει κανένα θεσμικό ρόλο.


Εκνευρισμένος πλέον ο κ. Καρατζαφέρης απ' τις κωλοτούμπες που κάνουν τα ποσοστά του, (και) ένεκεν των δικών του κυβιστήσεων, βρίζει πλέον, εκτός απ' την Αριστερά, και τον λαό... Μετριέται (απ' όταν βγήκε στο κοινοβουλευτικό φως) συνεχώς η ακροδεξιά, βγαίνει λιποβαρής κι επιστρέφει (προσωπικώς εύχομαι κι ελπίζω) στον φαιό βούρκο οπού φυτοζωούσε έκπαλαι αυτή και η δουλοφροσύνη της...

«Ποινήν εκτίω, αγγαρεία κάνω», είχε πει ο κ. Πολύδωρας επί βασιλείας Καραμανλή και του «κρέμασαν» τότε «κουδούνια» οι ασίκηδες της προπαγάνδας. «Καταβεβλημένος κι εξουθενωμένος» δήλωσε προχθές και ο κ. Βενιζέλος, αλλά ουδείς ασίκης εκ φιρφιρίκων κρέμασε κουδούνια στον «κουρασμένο» υπουργό, αντιθέτως μετά σθένους προσπαθούσαν έως νυχτός βαθείας οι ιεροφάντες και οιωνοσκόποι να «ερμηνεύσουν» τι θέλει να πει ο επιφανής ανήρ - ένας πασόκιος τρόπος δημοσιογραφίας που έχει χρόνια τώρα καθιερωθεί, υποβαθμίζοντας την πολιτική σε ένα σύστημα ερμηνειών, αιχμών, υπαινιγμών, παρασημαινόμενων δίκης προθέσεων, ασυνεννοησίας, υπεκφυγών, υποκρισίας, υπαναχωρήσεων, αναξιοπιστίας, κωλοτούμπας, μηνυμάτων, ανασκευών, είπα - ξείπα ένας ψευδοκρυπτικός τρόπος του πολιτεύεσθαι που έχει οδηγήσει σε οικτρά αποτελέσματα το δημόσιο βίο.

Κανείς να μην παίρνει στα σοβαρά κανέναν, ουδείς να 'χει κόστος για τις μπαρούφες που αμολάει - αυτός είναι ο πραγματικός ξύλινος και ο πραγματικός λαϊκιστικός λόγος, άλλα να λες, άλλα να εννοείς, άλλα να κάνεις - μάλιστα με τη μεγαλύτερη ευκολία.

Κορυφαίος σε αυτό το άθλημα (χωρίς να υστερεί στο κανώ) ο ποδηλάτης Γιωργάκης. Πιάστηκε ψευδόμενος στη Βουλή και παντού αλλού τόσες πολλές φορές που πλέον έχασαν τα λεγόμενά του το νόημά τους - το έχασαν; Για πολλούς, όχι ακόμα...


Τα ίδια και ο Μπενύτο! άλλα έλεγε και λέει στους Τροϊκανούς, άλλα έλεγε και λέει στους Ελληνες, άλλα έλεγε και λέει στο κόμμα του - η ίδια παθολογία δεκαετίες τώρα. Κι αν αυτός ο ασφυκτικός για τη χώρα τρόπος του πολιτεύεσθαι είχε έως τώρα ένα κάποιο κόστος για κάποιους πολιτικούς, δεν είχε συνολικώς το γενικό εκείνο κόστος που θα τον έκανε ασύμφορο για τους πολιτικούς του δικομματισμού...

Ομως οι ευφημισμοί δεν μπορούν πλέον να μπαλώσουν με φερετζέδες την αποτρόπαιη πραγματικότητα που διαμορφώνει στη χώρα η υποταγή της στο ΔΝΤ.

Οπου πήγε το ΔΝΤ έπεσε ακρίδα. Κι ακολούθησε φωτιά και τσεκούρι. Εδώ γιατί ελπίζαμε σε κάτι διαφορετικό; Δεν ελπίζαμε. Ουδέποτε επρόκειτο περί ελπίδας, αλλά περί παγίδας.

Εκ προθέσεως κι εν ψυχρώ! Ο Παπανδρέου οδήγησε τη χώρα δεμένη πισθάγκωνα στο κρατητήριο (ΔΝΤ) και τώρα ο «κουρασμένος» Μπενύτο τη χώνει ακόμα πιο βαθειά στο πειθαρχείο (του Δ' Ράιχ) - συγκοινωνούντα δοχεία στον ίδιο τάφο...

Περί τους 30.000 δημοσίους υπαλλήλους καλούνται τώρα να σφάξουν ο κ. Παπαδήμος και η μόρα του. Και έως το 2015 θα πρέπει να σφαγούν ακόμα 150.000!

Γενοκτονία...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Από τη μια η Ελλάδα των μνημονίων.
Με τους πιο πλούσιους εφοπλιστές στον κόσμο.
Με τους πλέον επιδοτούμενους τραπεζίτες της υφηλίου.
Που οι πλουτοκράτες της φιγουράρουν σε όλα τα «καθωσπρέπει» ιλουστρασιόν περιοδικά του πλανήτη.

Από την άλλη η Ελλάδα των μνημονίων, που στα σχολειά μετά από τις φωτοτυπίες (αντί βιβλίων) μοιράζονται πλέον και κουπόνια σίτισης για τα εξαντλημένα από την ασιτία παιδιά!

Η Ελλάδα που κατάντησαν το λαό της να βιώνει ζωή με... ενέχυρο και που η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή μπροστά στο κύμα εκποίησης των τιμαλφών των λαϊκών νοικοκυριών φτάνει να εκδίδει ανακοινώσεις προς το λαό για το πώς θα... ζυγίζει τα χρυσαφικά και τα ασημικά του σπιτιού πριν τα ξεπουλήσει στους σαράφηδες!
Η Ελλάδα που την κυβερνά το μαύρο μέτωπο του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ.

Σ' αυτή λοιπόν την Ελλάδα, μετά από τρία χρόνια «σωτηρίας», δεν τίθεται πλέον θέμα «αν» και «πόσα» νέα αδυσώπητα, αδίστακτα, βάρβαρα μέτρα θα φορτωθούν από τα κόμματα της πλουτοκρατίας στις πλάτες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων.
Αυτό για τους συγκυβερνώντες έχει λυθεί! Ιδού πώς:
  • Τα πακέτα των μέτρων θα είναι αλλεπάλληλα.
  • Η λιτότητα υπερδεκαετής.
  • Οι απολύσεις αθρόες.
  • Οι μισθοί Κίνας και οι συντάξεις πείνας.
Αυτά - επαναλαμβάνουμε - για τους «σωτήρες» μας είναι λυμένα!
Αλλη είναι η... εκκρεμότητα.
Εκείνο που ακόμα εκκρεμεί, αυτό που αποτελεί το μέγα ζητούμενο, εκείνο που σφόδρα τους απασχολεί, το θέμα για το οποίο κάθε βράδυ καταναλώνουν όλη τη σπιρτάδα τους οι «αναλυτές» των καναλιών είναι τούτο: Ποιος θα τα επιβάλει και ποιος θα τα εφαρμόσει!

Προσοχή:
Οχι το «αν» θα τα επιβάλει, αλλά το «ποιος»!
Οχι το «αν» θα τα ψηφίσει, αλλά το «ποιος»!
Οχι το «αν» θα τα εφαρμόσει, αλλά το «ποιος»!

Θαυμάστε:
α) Για τον υπουργό Οικονομικών, Ευαγ. Βενιζέλο, τα νέα μέτρα πρέπει να επιβληθούν είτε από κυβέρνηση που θα «σχηματιστεί έπειτα από νωπή εντολή του ελληνικού λαού» είτε με «κοινή συμφωνία» των κομμάτων της μαύρης συμμαχίας.
β) Για την υπουργό Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου, η σφαγή του λαού πρέπει να ανατεθεί στην κυβέρνηση Παπαδήμου μέσω της «παράτασης του βίου» της.
γ) Για τον αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομίας της ΝΔ, Χρήστο Σταϊκούρα, τα νέα μέτρα είναι δεδομένα, αφού όπως δήλωσε θα χρειαστεί «μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή» και θα πρέπει να τα «συναποφασίσει με τους εταίρους» μία «κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή».
δ) Για τον Γ. Κατατζαφέρη η λεηλασία του λαού πρέπει να ανατεθεί στην κυβέρνηση Παπαδήμου με «παράταση της θητείας» της και «αλλαγή» της δομής της.
ε) Για τον Λ. Παπαδήμο πρέπει να είναι αυτή η κυβέρνηση που θα πάρει «όσα μέτρα χρειαστούν».

Οι αποφάσεις τους, δηλαδή, είναι ειλημμένες.
Το θύμα τους δεδομένο.
Και το θράσος, ο κυνισμός, η ξετσιπωσιά, η ωμότητά τους, πέρα από κάθε όριο.
Το μόνο που αναζητούν πια τα κόμματα της μαύρης συμμαχίας μαζί με τους κλακαδόρους και τους «παπαγάλους» τους -και το λένε απροκάλυπτα- είναι το χρώμα της στολής του δήμιου που θα σηκώσει το τσεκούρι για να κόψει μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές!

Αυτή είναι η «αγωνία», αυτά είναι τα «διλήμματα» με τα οποία προτείνουν στο λαό να πορευτεί το επόμενο διάστημα.

Ιδού, λοιπόν, λαέ, αποφάσισε:
Θες νέους φόρους, νέα χαράτσια, νέες περικοπές, κι άλλη φτώχεια, κι άλλη δυστυχία, κι άλλη εξαθλίωση με παράταση της κυβέρνησης Παπαδήμου ή μετά από εκλογές;
Πώς θέλεις λαέ να σε εξανδραποδίσουν;
Τι πιστεύεις για τους δημίους σου;
Είναι αρκετά ισχυροί να σε ξεκάνουν σήμερα, με την κυβέρνηση Παπαδήμου, ή μήπως θα είναι καλύτερα - για τους δημίους σου - να σε ξεκάνουν με μια κυβέρνηση που θα προκύψει με «νωπή εντολή αίματος»;

Ιδού η δημοκρατία τους!
Στην οποία ένα είναι βέβαιο:
Αν ο λαός δεν ξεσηκωθεί, αν δεν εξεγερθεί, αν δεν οργανωθεί φτιάχνοντας το δικό του μέτωπο απέναντι στο μέτωπο των εκτελεστών του, αν αντί να τους σαρώσει φοβηθεί και αν αντί να αντεπιτεθεί υποταχτεί στα «διλήμματα» των ταξικών σφαγιαστών του, τότε το τσεκούρι, επειδή αυτή τη φορά δεν υπάρχουν ούτε μισθοί, ούτε συντάξεις, ούτε παροχές για να κόψει, θα κόψει κεφάλια...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, μοντάζ Γρέκι



Είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσει κανείς την οργή, τη στενοχώρια και την αγανάκτησή του, διαβάζοντας την πέμπτη αξιολόγηση της Ελλάδας από το ΔΝΤ (βλ. σχετικά αρχεία). Πίσω από την ήπια γλώσσα των τεχνοκρατών, που καταγράφει με χειρουργική λεπτομέρεια την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική οικονομία, διακρίνεις εύκολα και τη δική τους αγανάκτηση για τους ανθρώπους που κυβερνούν τη χώρα μας.

Το ΔΝΤ μας λέει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι το σύνολο της αναγκαίας προσαρμογής επιχειρείται να συντελεστεί μέσω των μειώσεων μισθών και των αυξήσεων φόρων. Πρόκειται για έναν δρόμο που και οι ίδιοι οι τεχνοκράτες του Ταμείου θεωρούν αδιέξοδο και προβλέπουν ότι θα οδηγήσει την οικονομία μας σε μόνιμη καθίζηση. Καμία από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που με τόση λεπτομέρεια έχουν υποδείξει δεν έχει προχωρήσει. Πλήρης ακινησία καταγράφεται επίσης στο μέτωπο της πάταξης της φοροδιαφυγής και των ιδιωτικοποιήσεων, ενώ η Τρόικα διαπιστώνει επίσης απαράδεκτη έλλειψη συντονισμού και αδυναμία εφαρμογής όσων ψηφίζονται. Τα πάντα, λέει με τα δικά της λόγια η αξιολόγηση, κρέμονται από μία κλωστή και δεν αποκλείεται πια η οριστική υποβάθμιση της Ελλάδας στον (απο)αναπτυσσόμενο κόσμο. Μία ενδεχόμενη μείωση των εξαγωγών, του τελευταίου δυναμικού τομέα που μας έχει απομείνει, θα είναι το τελειωτικό χτύπημα. Τη μείωση αυτή ήδη την καταγράψαμε τον προηγούμενο μήνα.

Την ώρα λοιπόν που όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στη χώρα, την ώρα που οι ελληνικές πιστωτικές κάρτες δεν γίνονται δεκτές στο εξωτερικό, οι ελληνικές εξαγωγικές και εισαγωγικές επιχειρήσεις έχουν αποκλειστεί από κάθε μορφής πίστωση, με αποτέλεσμα να είναι θέμα χρόνου οι ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα, την ώρα που βυθιζόμαστε αύτανδροι, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει αύξηση της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων κατά 10%! Και όχι μόνο δεν μιλάει κανείς (είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά), αλλά δεκάδες βουλευτές ζητάνε την καταβολή αναδρομικών αυξήσεων! Και κυρίως, δεν θέλουν να τους πειράξουμε το μαγαζάκι τους και το πελατολόγιό τους, στο κράτος.

Όταν λοιπόν μας κυβερνούν τόσο μικροί, ενίοτε δόλιοι και άχρηστοι άνθρωποι, πως να μην απαξιωθεί η δημοκρατία; Πώς να μην επικρατήσουν συνθήκες Βαϊμάρης; Διότι αυτοί οι άνθρωποι, τις πράξεις και τις παραλείψεις των οποίων καταγράφει στην αξιολόγηση της η Τρόικα, τη δημοκρατία και τους θεσμούς αντιπροσωπεύουν.

Είναι βέβαιο πλέον ότι αυτό το «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» θα δοκιμαστεί μέχρις εσχάτων το 2012....

H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"


  • Γράφει η Σοφία Τ.
Όταν αποτυγχάνουμε σε κάτι στην δουλειά μας, ο εργοδότης έχει δικαίωμα να μας απολύσει. Αλλά μιλάμε για κράτη και οικονομίες, όχι μπανανίες! Ειδικά αν χρόνια, με την ανοχή μας δυστυχώς, κάναμε τα στραβά μάτια και του επιτρέψαμε να φέρει τοκογλύφους να μας σώσουν.

Ενώ ο Παπαδήμος λοιπόν χαίρεται που τον διόρισαν οι δανειστές και οι εταίροι μας στην ΕΕ και το ΔΝΤ (παρουσίαση των 30 ημερών στην «πρωθυπουργία»), ο… τεράστιος Βενιζέλος, αυτό το ειδικό βάρος της πολιτικής λέει ότι το DNA του Μνημονίου φταίει για όλα, ο αναπληρωτής του Σαχινίδης γελάει λες και δεν τρέχει κάστανο (αφού αυτός έχει γεμάτο το ψυγείο ας λιποθυμούν παιδιά από την πείνα, να φάνε παντεσπάνι!), το ΔΝΤ λέει αποτύχαμε (το είχε πει ακόμα και η Γερμανία ότι κάναμε «λάθη» με την Ελλάδα) και χρειάζονται και νέα μέτρα.

Και όλο το σύστημα ΜΜΕ, «πολιτικός κόσμος», Ευρωπαίοι και άλλοι λένε να μείνει ο Παπαδήμος, τι τις θέλετε τις εκλογές;
Και μας απειλούν πάλι με πραξικοπήματα, χούντες, δραχμές, ευρωπαϊκή απομόνωση (αυτά τα «άρθρα» πια γράφονται, ας πούμε, copy paste -αντιγραφή επικόλληση στον Η/Υ-).

Αποτύχαμε αλλά το πείραμα είναι πείραμα.
Να σταματήσουμε τώρα που διαλύσαμε την χώρα από την οποία μπορούμε να πάρουμε πάμφθηνα τα πάντα;
Να τελειώσουμε την δουλειά και μετά βλέπουμε ποιος άλλος λαός θα γίνει… Ελλάδα!

Αντί να κάνετε διαπιστώσεις και παραδοχές… λαθών (έτσι λένε τα εγκλήματά τους, λαθάκια, λες και είναι τεστ μαθηματικών), στην εφεδρεία και οι αργυραμοιβοί και οι χαρτογιακάδες όξω από δω.

Δεν είναι η εξόντωση της Ελλάδας μονόδρομος!

Δεν φταίει όλος ο ελληνικός λαός ούτε για την μεταπολίτευση, ούτε για την κρίση επομένως και την διαχείρισή της, που υποτίθεται ότι ο μη εκλεγμένος εντολοδόχος Παπαδήμος, ως τραπεζίτης, θα την έφερνε σε πέρας καλύτερα (για ποιον είναι το θέμα) από τον ΓΑΠ.

Δεν έγινε τίποτα γιατί και η προπαγάνδα κατά των Ελλήνων και η πολιτική διαχείριση της κρίσης έγινε από τους επίορκους πρωταγωνιστές της τελευταίας φάσης της μεταπολίτευσης.

Δεν έγινε τίποτα γιατί υπάρχει ατιμωρησία και καλύπτει τις παθογένειες της ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Δεν θα γίνει τίποτα αν δεν γίνουν εκλογές και αν δεν κουνήσει το κουλό του, να μιλήσουμε ωμά, κάποιος δικαστής.

Και αν πραγματικά αποφασίσουμε ότι δεν είμαστε, επειδή το λένε κάποιοι «πολιτισμένοι» Φράγκοι ή ελληνόφωνοι φραγκοέλληνες, πειραματόζωα ή σκέτα ζώα.

Έτσι έληξαν οι κρίσεις κρατών όπως η Σουηδία και η Φιλανδία στις αρχές του 1990 και τα 2 αυτά κράτη δεν έχουν πληγεί από την ευρωπαϊκή κρίση(αλλά στον λαϊκισμό και την προπαγάνδα μιμούνται την Γερμανία).

Οι νέοι στην Ελλάδα νομίζω είναι έτοιμοι, πάρα πολλοί τουλάχιστον, για την μετάβαση σε ένα σωστό κράτος.


Φέρανε τα πάνω κάτω, διέλυσαν την πραγματική οικονομία και εξαθλιώνουν μέρα με την μέρα τον κόσμο, για να φέρουν το έλλειμμα του προϋπολογισμού στο 10% του ΑΕΠ!

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της κυβέρνησης Παπανδρέου, την νέας κυβέρνησης Παπαδήμο και της οικονομικής διαχείρισης Βενιζέλου.

Το νέο στόχο έθεσε στο πρακτορείο Dow Jones Newswires, υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος, που είπε ότι το έλλειμμα της Ελλάδας για το 2010 θα κλείσει όχι στο 8,6% που ήταν αρχικά ούτε στο 9% του ΑΕΠ που αναθεωρήθηκε μετέπειτα, αλλά στο 10% του ΑΕΠ.

Όσο για την ύφεση, την βλέπει στο 6% για φέτος, όταν η ίδια η κυβέρνηση την είχε αναθεωρήσει πολλάκις για να καταλήξει στο 5,5%.

Επειδή, όσο γράφουμε τα στοιχεία εξοργιζόμαστε παραπάνω, θα αναφέρουμε μια παγκόσμια ελληνική ΠΑ-Πανδρεϊκή ΠΑ-παδημιακή και Βενιζελική πρωτοτυπία:

Η χώρα θα μπει το 2012 σε ύφεση για 5η συνεχή χρονιά, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ ξανά σε χώρα του αναπτυγμένου κόσμου!



Γράφει ο Θεόδωρος Κουτρούκης
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου


Το καθεστώς που τείνει να εγκαθιδρυθεί στην ελληνική αγορά εργασίας τείνει να οδηγήσει σε ένα άκρως απορρυθμισμένο τοπίο. Χιλιάδες εργαζόμενοι βλέπουν τα δικαιώματα τους να καταστρατηγούνται συστηματικά στη χοάνη μια αγοράς που χαρακτηρίζεται από δυσθεώρητη ανεργία και επιδημικής έκτασης αδήλωτη εργασία. Τα παραδείγματα είναι εύγλωττα: μισθωτοί που ταυτόχρονα με τη σύμβαση πρόσληψης υπογράφουν και την απόλυση ή λαμβάνουν αμοιβή χαμηλότερη από τα οριζόμενα στις ΣΣΕ, αμοιβές που καταβάλλονται με μεγάλες καθυστερήσεις, συστηματική υπέρβαση του οκταώρου, δραστική αμφισβήτηση του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι και άλλα πολλά.

Η προώθηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας συνοδεύεται από δύο αξιοσημείωτα επιχειρήματα: α) θα οδηγήσει σε συμπίεση του κόστους εργασίας και β) θα αυξήσει την απασχόλησης.

Μολαταύτα, η ποιότητα των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται σε αυτό το καθεστώς εργασιακών σχέσεων συνήθως δεν είναι υψηλή. Οι σχέσεις απασχόλησης επιμερίζονται σε πολλαπλού τύπου συμβάσεις, ενώ η ανασφάλεια των εργαζομένων επιτείνεται.

Οι πρόσφατες θεσμικές εξελίξεις (το πολυθρύλητο άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου) με την κατάργηση της ευνοϊκότερης ρύθμισης στις κλαδικές και ομοιεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις (ΣΣΕ) και την κατάργηση της επέκτασης των ΣΣΕ στα μη μέλη των εμπλεκόμενων οργανώσεων συντείνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δείχνουν αδύναμες να διαπραγματευτούν τις αλλαγές, να διαμορφώσουν νέους όρους αλληλεγγύης με τα διάσπαρτα συμφέροντα του κατακερματισμένου εργατικού δυναμικού, να ευθυγραμμιστούν με τους νέους κοινωνικούς κινδύνους και να εγκαταλείψουν την εστίαση στην μηχανιστική διατήρηση των εργασιακών στερεοτύπων που συνάδουν με παρωχημένα πρότυπα παραγωγικής διαδικασίας.

Το νέο καθεστώς της εξαρτημένης εργασίας περιλαμβάνει έννοιες και οντότητες που δεν έχει προβλέψει η εργατική νομοθεσία του 20ου αιώνα όπως οι νέου τύπου εργοδότες (μερικός, έμμεσος ή εγγυητής εργοδότης) και απασχολούμενοι (part timers, ορισμένου χρόνου, εποχικοί, εργαζόμενοι on call κ.λπ.), ενώ τα μεγάλα διαλείμματα υποαπασχόλησης δημιουργούν την αδήριτη ανάγκη για ένα νέο «δίκαιο της ανεργίας».

Αν οι νέες ευέλικτες εργασιακές σχέσεις συνεχίσουν να εγκλωβίζονται στη μέγγενη της εξατομίκευσης, αν η επισφαλής εργασία παραμείνει εκτός της εμβέλειας του παραδοσιακού εργατικού δικαίου που δύει, αν δεν αφυπνισθούν τα εργατικά συνδικάτα και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, η αγορά εργασίας πολύ σύντομα θα θυμίζει το σκηνικό του μνημειώδους μυθιστορήματος «Η καλύβα του μπάρμπα Θωμά».





«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η
βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις
μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»


  • Αν δεν προχωρήσει το PSI, τότε κάποιοι θα πληρώσουν πολύ ακριβά τα παιχνίδια με την οικονομία της Ελλάδας
Τι θα γίνει αν φύγει η Ελλάδα από το ευρώ; Πόσο θα κοστίζουν τα ομόλογα της; Ίσως 50%, ίσως 20%, ίσως και καθόλου. Αυτό αναφέρουν τα εξειδικευμένα δικηγορικά γραφεία που ασχολούνται με το ζήτημα της Ελλάδας, προειδοποιώντας μάλιστα, για την διαδικασία του PSI που έχει ξεκινήσει αυτό το διάστημα μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των τραπεζιτών και η οποία περιλαμβάνει haircut 50%.

Σύμφωνα με τους νομικούς που μελετούν την υπόθεση της Ελλάδας, σε περίπτωση που η Ελλάδα εξέλθει της ζώνης του ευρώ τότε οι τιμές των ομολόγων σχεδόν θα μηδενίσουν, ενώ είναι αμφίβολο εάν τελικά η ελληνική κυβέρνηση επιστρέφοντας στη δραχμή θα μετατρέψει το χρέος της στο εθνικό νόμισμα για να το... αποπληρώσει. Οι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να σκεφτούν καλά πριν απορρίψουν έστω την πρόταση του haircut 50% που θα τους διασφαλίσει εστω την επιστροφή του μισού τους κεφαλαίου, την ώρα που στη δευτερογενή αγορά διαπραγματεύονται με haircut 80%.

Σύμφωνα με τον εξειδικευμένο δικηγόρο Martin Wainwright της Eversheds, τα ομόλογα που θα επιστρέψουν στη δραχμή θα είναι σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, και υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες αν τελικά αποπληρωθούν ποτέ. «Αφού θα το επιτρέπει η νομοθεσία, η Ελλάδα δεν θα μπει στη διαδικασία να το σκεφτεί και πολύ... απλά μπορεί να τα ακυρώσει», ανέφερε χαρακτηριστικά. Μάλιστα, θεωρεί ότι η Ελλάδα θα ζητήσει προστασία από τους πιστωτές της, γεγονός που αν συμβεί θα σημάνει και τη μη αποπληρωμή των ομολόγων.

Πάντως, σύμφωνα με τον Jay Modrall, στέλεχος στη νομική εταιρεία Cleary Gottlieb Steen & Hamilton, η οποία είναι και νομικός σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης για το PSI, πολλοί πελάτες, από τράπεζες, επιχειρήσεις και fund managers, έχουν διατυπώσει πλήθος ερωτημάτων για το τι μπορεί να συμβεί αν μία χώρα βρεθεί εκτός ευρώ ή το ποια διαδικασία θα ακολουθηθεί σε μία τέτοια περίπτωση.

Ένα από τα πιο «δημοφιλή» ιστορικά παραδείγματα που μελετούνται είναι αυτό της διάσπασης της Σοβιετικής Ένωσης, της απόσχισης της Σλοβενίας από τη Γιουγκοσλαβίας, καθώς και η περίπτωση της Αργεντινής. Με βάση αυτά τα παραδείγματα οι νομικοί προσπαθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα για το αν είναι τελικά νόμιμη ή όχι ενδεχόμενη έξοδο χώρας της ευρωζώνης και ποιες θα είναι οι υποχρεώσεις από μια τέτοια πιθανότητα.



Τελικά, πέρασε πολύς καιρός, καταστράφηκε η Ελληνική Οικονομία, ισοπεδώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, η ανεργία βρίσκεται σε ένα άνοδο με ιλιγγιώδη ταχύτητα, οι νεκροί από αυτοκτονίες αυξάνονται όπως συμβαίνει όπου πηγαίνει το ΔΝΤ, η Παιδεία, η Υγεία, το Κοινωνικό κράτος… όλα έχουν καταστραφεί προκειμένου να εφαρμοστεί το μεγαλεπήβολο σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, αν και με στοιχειώδεις γνώσεις απλής αριθμητικής φαινόταν από την αρχή πως αυτό το «σχέδιο» το μόνο που δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει ήταν το να σώσει την Ελλάδα και τους Έλληνες από την καταστροφή.

Πέρασε πολύς καιρός, έγιναν (και συνεχίζουν να γίνονται) αίσχη κατά του Συντάγματος και κατά πάσης φύσεως πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών, προκειμένου να κατανοήσουν οι «μεγάλοι» (όχι το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, το οποίο ασκεί καθήκοντα κλητήρα) πως το «σχέδιο διάσωσης» έχει λάθη και πως αυτά τα λάθη κατέστρεψαν και δεν οικοδόμησαν την χώρα.

Δεν θα αναρωτηθούμε καν εάν απέτυχε το σχέδιο, εφόσον εμείς πιστεύουμε ακράδαντα πως το σχέδιό τους ήταν ακριβώς αυτό που ζούμε σήμερα και τα πολύ χειρότερα που έρχονται το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Δεν θα αναρωτηθούμε για το ποιος είναι ο πραγματικά υπεύθυνος για τα συσσίτια, για την εξαθλίωση και το τοπίο της καταστροφής.
Δεν θα αναρωτηθούμε για το ποιοι είναι οι λόγοι που συμβαίνουν όλα αυτά στην πατρίδα μας.

Έχουμε κατ’ επανάληψη καταγγείλει το σχέδιο, τον ρόλο και τον σκοπό της επίθεσης που βιώνουμε ως χώρα.
Έχουμε κατ’ επανάληψη καταδείξει τους πραγματικούς υπεύθυνους της καταστροφής της Οικονομίας, της ισοπέδωσης των θεσμών, της κατάργησης του Συντάγματος και της παράδοσης της χώρας σε ξένες δυνάμεις.

Η λύση δεν βρίσκεται σε όσα μας προτείνουν αυτοί που σκοπεύουν στην υποθήκευση και στην υφαρπαγή του πλούτου της Ελλάδας.
Οι λύσεις δεν μπορούν να δοθούν ή να εφαρμοστούν από εκείνους που επί δεκαετίες συνήργησαν (και συνεχίζουν να συνεργούν) στην παράδοση της χώρας μας σε τραπεζίτες και σε τοκογλύφους.
Η λύση στο τεχνητό αδιέξοδο δεν πρόκειται να δοθεί από τους κερδοσκόπους, ούτε από τους σύγχρονους εφιάλτες.

Η λύση μπορεί να δοθεί μόνο από ανθρώπους που νιώθουν αυτή τη χώρα πατρίδα και από ανθρώπους που αντιμετωπίζουν την Δημοκρατία ως πολίτευμα και όχι ως τρόπο εκτόνωσης των πολιτών.
Η λύση θα δοθεί από Έλληνες που μπορούν χωρίς ενοχές να αντιμετωπίσουν το σήμερα και να οραματιστούν και να χτίσουν ένα πολύ καλύτερο αύριο για όλους.
Σύνδεσμος
Η Νέα Ελλάδα, προτείνει τόσο στους συνεργούς, όσο και στους εκπροσώπους της τρόικας, να αποχωρήσουν από την Ελλάδα, να πάρουν το αποτυχημένο τους μνημόνιο και να το χρησιμοποιήσουν καταλλήλως για να καθαρίσουν τις δικές τους ακαθαρσίες και ανομίες εις βάρος του Ελληνικού λαού.
Το περιβόητο μνημόνιο αποτελεί ένα σχέδιο που αποβλέπει στην υποταγή των πολιτών, στην καταστροφή της πατρίδας μας και στην εξυγίανση των τραπεζών που στις ημέρες μας ασκούν διεθνή οικονομική τρομοκρατία, μεταχειριζόμενες την Ελλάδα ως παράδειγμα εκφοβισμού.

Η Νέα Ελλάδα δεν ξεχνά τον ρόλο συγκεκριμένων Ελλήνων πολιτικών, αλλά και τον ρόλο συγκεκριμένων ανθρώπων που εργάζονται στον πέριξ της πολιτικής χώρο. Οι ευθύνες ενός σημαντικού αριθμού ανθρώπων που όφειλαν να προστατεύσουν την χώρα και τους Έλληνες πολίτες, έχουν καταγραφεί και στην κατάλληλη στιγμή θα αποδοθούν στο μέτρο που αρμόζει στον καθένα από αυτούς, ξεχωριστά.

Η Νέα Ελλάδα εντείνει το κάλεσμά της προς τους πολίτες της χώρας, να πυκνώσουν τις τάξεις της και να διατρανώσουν τα δίκαια πολιτικά, κοινωνικά και ανθρώπινα αιτήματά τους. Οι επερχόμενες εξελίξεις απαιτούν την συσπείρωση και την συντονισμένη και οργανωμένη αντιμετώπιση εκείνων που σκοπεύουν να πλουτίσουν από την φτώχεια και την πείνα που αποφάσισαν να επιβάλουν στην Ελλάδα. Ενωμένοι οι Έλληνες μόνο μπορούμε να αντισταθούμε στην οργανωμένη και καλοσχεδιασμένη καταλήστευση και την επικείμενη απόλυτη εξαθλίωσή μας.

Η Νέα Ελλάδα
δεν αναγνωρίζει κανένα Μνημόνιο, καμία απόφαση και κανέναν νόμο που υπηρετεί συμφέροντα ξένα και όχι Ελληνικά. Η κατάργηση όλων αυτών των αισχρών και αντισυνταγματικών νομοθετημάτων που έγιναν για να στηρίξουν τον βιασμό μίας χώρας, θα παυθούν με ένα νομοσχέδιο. Και με το ίδιο νομοσχέδιο οι υποστηρικτές του Μνημονίου και όλων όσων ακολούθησαν μετά από αυτό, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το νόμο, με το Σύνταγμα το οποίο κατάργησαν…

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας



  • Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Για όλους εμάς τους «γραφικούς» που επιμένουμε και δεν κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε ότι η διαφθορά είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα, ακόμη και από την κατάσταση της οικονομίας, ήρθε δυστυχώς άλλη μία δικαίωση.

Τα όσα ακούστηκαν στην εκδήλωση που διοργάνωσε τον ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο «Φοροδιαφυγή και Κοινωνική Δικαιοσύνη» προκαλούν σοκ και δέος γιατί ακούστηκαν και από τα πλέον υπεύθυνα στόματα και δη αυτό του μέχρι πρότινος Γενικού Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων Διομήδη Σπινέλλη.

Και τι δεν είπε ο πρώην ΓΓ. Από το σύστημα 4-4-2 που οι περισσότεροι το γνωρίζουν ως σύστημα στο ποδόσφαιρο. Έλα όμως που έχει εφαρμογή και στις Εφορίες, γιατί αν πρόκειται κάποιος να πληρώσει εισφορές και πρόστιμο μετά από έλεγχο των εφοριακών τότε πριν ολοκληρωθεί ο έλεγχος εφαρμόζεται το σύστημα αυτό. Το 4 ή 40% είναι η αναλογία ή το ποσοστό που κερδίζει ο επιχειρηματίας. Το ίδιο και ο εφοριακός. Και το 2 ή 20% είναι αυτό που μπαίνει στα ταμεία του Δημοσίου…

Εύγε στους παίκτες!!! Αλλά υπάρχει και η συνέχεια…

Γιατί η διαφθορά δεν σταματά στις εφορίες. Υπάρχει και το Υπουργείο Οικονομικών όπου εκεί έχουμε «περιχαράκωση αρμοδιοτήτων», και μάλιστα ο κύριος Σπινέλλης έφερε ως παράδειγμα απόφαση που εκδόθηκε για συγκεκριμένο φορολογικό έλεγχο, αλλά που ήταν κατά τέτοιο τρόπο διατυπωμένη, ώστε οι ελεγκτές της ομάδας δράσης να μην μπορούν να ελέγξουν τον φορολογούμενο για άλλες παραβάσεις, παρά μόνο για όσα περιέγραφε η απόφαση!!!

Ακούει ο κύριος Πεπόνης;

Εύγε όμως και σε όλους τους Υπουργούς Οικονομικών, Αναπληρωτές, Υφυπουργούς, Γενικούς Γραμματείς και ειδικά στους τελευταίους Υπουργούς Οικονομικών κκ Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλο!!!

Εύγε σε όλα τα μπουμπούκια του δημοσίου τομέα!!!

Τώρα να γράψουμε και εμείς ότι ο κύριος Σπινέλλης αναφέρθηκε και στο ότι εκτός από τη διαφθορά, υπάρχουν άλλα δύο προβλήματα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού που είναι η αναποτελεσματικότητα και η κακοδιοίκηση; Χρειάζεται η τούρτα της διαφθοράς και κερασάκι επάνω;

Ευτυχώς πάντως που πάει καλά το κυνηγητό των φοροφυγάδων… Μέχρι σήμερα έχουν συλληφθεί συνολικώς από το ΣΔΟΕ και την Οικονομική Αστυνομία συνολικά 49 άτομα. Κανείς τους δεν έμεινε στην φυλακή περισσότερες από 48 ώρες. Αλλά από το ποσό των 5,6 εκατομμυρίων ευρώ που όφειλαν από μη απόδοση ΦΠΑ οι 17 που συνελήφθησαν από το ΣΔΟΕ το ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΙΣΕΠΡΑΞΕ ΜΟΛΙΣ 50.000 ΕΥΡΩ!!!

Άντε να προστεθούν και τα στοιχεία της Οικονομικής Αστυνομίας για να δούμε μετά τι άλλο θα δουν τα μάτια μας στην Ελλάδα….

Κυριολεκτικά είναι να τρελαίνεται κανείς!

Αν κάποιος τρελός σαν το Βέλγιο χθες, ή κάποιος απελπισμένος πάρει ένα όπλο και καθαρίζει κόσμο τι θα πούνε όλοι αυτοί μετά; Πολιτικοί, δικαστές, δικηγόροι, εφοριακοί, όλοι…

Γιατί σκεφθείτε με τι έχουμε να κάνουμε. Πάει ο «πανηλίθιος» (όπως τον έχουν κάνει) ο πολίτης αγοράζει ένα πράγμα από κάποιο κατάστημα. Πληρώνει το ΦΠΑ που πρέπει να πάει αμέσως στο δημόσιο ταμείο και τελικά τι γίνεται;

Ο κάθε ανάξιος να κυβερνήσει πολιτικός πετά τα χρήματα του Έλληνα δεξιά και αριστερά, για να εκλεγεί και πάλι, για να κονομήσει, για όποιον λόγο θέλει τελικά.

Ο λαμόγιο-επιχειρηματίας γλεντάει με τον ΦΠΑ του κορόιδου του πολίτη και κάνει την ζωούλα του, έχει την αυτοκινητάρα του, το εξοχικό του, την έπαυλη του και ότι άλλο θέλει.

Και στο τέλος καλείται και πάλι ο πανηλίθιος ο πολίτης να πληρώσει για άλλη μία φορά με μείωση μισθού, με έκτακτες εισφορές, και τρέχα γύρευε τι άλλο θα βρουν να φορολογήσουν, γιατί κάποιος άλλος γλέντησε τα χρήματα του…

Νομίζουν όλοι ότι με τα ψέματα, τις απατεωνιές, τις «εξυπνάδες», τις δήθεν ενέργειες για να φανεί ότι κάτι κάνουμε θα ηρεμήσει ο κόσμος. Νομίζουν ότι έχει ηρεμήσει ο κόσμος λόγω της τοποθέτησης του κ. Παπαδήμου ως πρωθυπουργού.

Ο κόσμος ακούει και βλέπει. Μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει και δει για την Ελβετιάδα, τα αναδρομικά των βουλευτών που δήθεν δεν θα εισπράξουν, για το κυνηγητό της φοροδιαφυγής που είδαμε ανωτέρω τα αποτελέσματα της, για, για, για…

Εμείς ένα θα πούμε. Ουδείς αμφιβάλλει ότι πλήττονται άνθρωποι ΑΔΙΚΩΣ. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες υποφέρουν αδίκως.

Αλλά ας μην θεωρούν κάποιοι πχ δικαστικοί, εφοριακοί, αστυνομικοί κλπ, ότι κάνουν αντίσταση μη κάνοντας ορθά την δουλειά τους. Είναι γελασμένοι. Αν θέλουν να κάνουν αντίσταση, πραγματική όμως, μπορούν να παραιτηθούν. Υπάρχει τεράστια ανεργία, θα βρεθούν άτομα να τους αντικαταστήσουν! Ας μην γίνουν συνένοχοι των πολιτικών εκείνων που εξαθλίωσαν τον ελληνικό λαό.

Να προσέξουν όμως ΟΛΟΙ μην οδηγούν ή έχουν ήδη οδηγήσει τον κόσμο στο μάτι του κυκλώνα. Τότε που υπάρχει η μεγαλύτερη ησυχία. Άκρα του τάφου η σιωπή που λέει ο ποιητής. Και μετά, μόλις περάσει το μάτι του κυκλώνα, ζήσουμε αυτά που δεν πρέπει κανείς να ζει…



Φαίνεται πως οι αμερικανοί δημοσιογράφοι είτε έχουν πάρα πολύ καλές πηγές πληροφόρησης, είτε συμμετέχουν σε παιχνίδια κερδοσκοπίας συγκεκριμένων τραπεζικών αμερικανικών κύκλων, είτε διαθέτουν "κληρονομικό χάρισμα", αφού τολμούν να προβλέψουν την πτώχευση της Ελλάδας (η οποία θα γίνει Κυριακή βράδυ, σύμφωνα με τον αρθρογράφο των New York Times) αλλά και την παρέμβαση του Ελληνικού Στρατού που θα αναλάβει την ηγεσία της χώρας.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το ποσοστό φαντασίας, συνέργειας ή προφητείας που διαθέτει συγκεκριμένο άρθρο των New York Times, μπορούμε όμως να εικάσουμε ότι κάτι πολύ άσχημο παίζεται εις βάρος της πατρίδας μας. Κάτι που ενδέχεται να είναι εν γνώση των διακυβερνώντων χθες και σήμερα την χώρα, κάτι που ίσως να γίνει απαρχή συνταρακτικών εξελίξεων, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Τι γράφει όμως το άρθρο των New York Times;

Μια Κυριακή βράδυ η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα New York Times, ενώ περιγράφει αναλυτικά τι θα ακολουθήσει.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι Νew York Times:
«Ο χειρότερος εφιάλτης της Ευρώπης: Ύστερα από ολόκληρες εβδομάδες έντονης φημολογίας, βράδυ Σαββάτου ο Έλληνας πρωθυπουργός ανακοινώνει ότι η χώρα εγκαταλείπει την ευρωζώνη κι επιστρέφει στη δραχμή. Πρωί Δευτέρας, αντί να πάνε στη δουλειά, οι Έλληνες σχηματίζουν ουρές έξω από τις θρυμματισμένες πόρτες τραπεζών, προσπαθώντας να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τους παγωμένους λογαριασμούς τους. Η αξία της δραχμής πέφτει κάτω από το 60% της αξίας του ευρώ, ενώ οι τιμές ανεβαίνουν στα ύψη σε όσα μαγαζιά αποφασίζουν να λειτουργήσουν κανονικά. Σύντομα, η γραμμή χρηματοδότησης προς την Ελλάδα θα σταματήσει, με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να κηρύξει πτώχευση. Καθώς η χώρα βυθίζεται στο χάος, ο στρατός αναλαμβάνει την εξουσία».

Αυτή είναι μόλις η αρχή του άρθρου, αφού στη συνέχεια περιγράφει με ζοφερό τρόπο πως θα γίνει ο έλεγχος της εξουσίας, αλλά και το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του κόσμου.

Όπως γράφει λοιπόν, η ανακοίνωση της εξόδου από το ευρώ θα προκαλέσει πανικό στους καταθέτες, οι οποίοι θα κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες για να πάρουν τα χρήματά τους, αφού η αξία του νέου – παλαιού νομίσματος θα έχει υποτιμηθεί κατά 60% σε σχέση με το ευρώ.

Στη συνέχεια, όπως λέει το άρθρο, τα δάνεια προς τη χώρα μας θα «παγώσουν», αφού οι δανειστές δεν θα έχουν καμία εμπιστοσύνη στην Ελλάδα.

Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ο Λουκάς Παπαδήμος να κηρύξει πτώχευση, με την εφημερίδα να αναφέρει ότι “καθώς η χώρα θα εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στο χάος, την εξουσία θα καταλάβει ο στρατός”.

Μας «καταδίκασαν» οι Αμερικανοί αναλυτές

Ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας μέχρι τον Μάρτιο προδικάζει μερίδα Αμερικανών αναλυτών, οι οποίοι στον απόηχο της συνόδου κορυφής εμφανίζονται επιφυλακτικοί για την αποτελεσματική υπέρβαση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους μέσω του νέου «δημοσιονομικού συμφώνου».

Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα μπορεί ακόμη να αποβεί μοιραία για την ευρωζώνη καθώς παραμένει το ενδεχόμενο μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, ειδικά όσο δεν υπάρχει συμφωνία για το πρόγραμμα ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων (PSI). Ο εθελοντικός χαρακτήρας του «κουρέματος» τίθεται εν αμφιβόλω, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει «πιστωτικό γεγονός» και τελικά ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. «Η ελληνική κατάσταση συνεχίζει να έχει ένα μοιραίο κεντρί στην ουρά της», είπε σχετικά στους «Financial Times» ο αναλυτής Τζον Ντίζαρντ.

Σύμφωνα με άλλες αναλύσεις, οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες που αποφασίστηκαν στη σύνοδο κορυφής θα παρεμποδίσουν την αναπαραγωγή μιας νέας κρίσης κρατικού χρέους στο μέλλον, αλλά δεν θα αποτρέψουν τη μόλυνση και την ύφεση. Οι περισσότερες χώρες, επισημαίνουν Αμερικανοί αρθρογράφοι, αναπλήρωναν το έλλειμμα παραγωγικότητας με ελλειμματικές δαπάνες, πρακτική η οποία θα λάβει τέλος με τη νέα συνθήκη. Δεδομένων των επιπέδων χρέους και της νομοθετημένης συγκράτησης του προϋπολογισμού, θα είναι αδύνατον για τις αδύναμες χώρες να επιβιώσουν στην ευρωζώνη.

Η σύνοδος κορυφής εκτιμάται ότι είναι αποτυχημένη, για το γεγονός ότι δεν συζητήθηκε η αποκατάσταση της ανάπτυξης, η μεταρρύθμιση των οικονομιών ώστε να καταστούν πιο ανταγωνιστικές και η εξάλειψη κάποιων προγραμμάτων λιτότητας και η κινητοποίηση της γερμανικής οικονομίας μέσω των εισαγωγών, ώστε να βοηθηθούν οι αδύναμες οικονομίες. Ως εκ τούτου, η νότια Ευρώπη καταδικάζεται στο να απαρτίζεται από πολίτες δεύτερης κατηγορίας και κάποια στιγμή θα επέλθει η διάλυση.

Αναφορικά με την Ελλάδα, ακόμη και μια παρέμβαση της ΕΚΤ δεν θα είναι επαρκής. Σύμφωνα με τον αναλυτή της Stratfor, Πίτερ Ζεϊχάν, η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει και θα πρέπει να αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Η διαχείριση της εξόδου θα είναι δυνατή με τη σύσταση ενός ταμείου αξίας 2 τρισ. ευρώ για την προστασία των τραπεζών και των αγορών από το σοκ, για τους ίδιους τους Ελληνες όμως το μέλλον είναι δυσοίωνο. Κατά τις εκτιμήσεις της UBS το ΑΕΠ της Ελλάδας θα μειωθεί κατά 50% αρχικά και κατά 15% ετησίως για μερικά χρόνια μετά την έξοδο.

Η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» προέβαλε τη θέση διεθνών οικονομικών εμπειρογνωμόνων που υποστηρίζουν ότι βασικό πρόβλημα της τρέχουσας κρίσης χρέους της Ε.Ε. είναι λιγότερο η έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας και περισσότερο η έλλειψη οικονομικής ανάπτυξης και οι υφιστάμενες ανισορροπίες προϋπολογισμού -εξαγωγείς έναντι εισαγωγέων- εντός ευρωζώνης. Η «Τάιμς» υπογραμμίζει ότι η κρίση απέχει μακράν από τον τερματισμό της, ενώ οι δομικές αλλαγές και οι επενδύσεις για ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας θα διαρκέσουν χρόνια έως ότου φέρουν αποτελέσματα.


Πότε θα βγούμε στις αγορές;

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου μας έλεγε ότι αυτό θα γίνει το 2011! Κατόπιν το ανέβασε και το τοποθετούσε στις αρχές του... 2012!

Ο υφυπουργός Οικονομικών κ . Σαχινίδης δήλωνε τον Ιανουάριο του 2011 ότι εντός του έτους υπολόγιζε ότι θα βγαίναμε στις αγορές…

Ο σημερινός υπουργός Ε. Βενιζέλος το ανέβαζε ακόμα λίγο και -μόλις πριν λίγους μήνες- δήλωνε ότι θα βγούμε στις αγορές το 2014!

Έρχεται λοιπόν χθες το ΔΝΤ και τονίζει ότι είναι αβέβαιο το πότε θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ αυτό θα γίνει όταν η Ελλάδα καταφέρει να έχει τρία συνεχόμενα χρόνια ανάπτυξης και ένα βιώσιμο δημόσιο χρέος που θα βρίσκεται σίγουρα κάτω από το 120% του ΑΕΠ.

Εκτιμάται ότι για αυτό θα χρειαστεί χρόνος τουλάχιστον μέχρι το 2021.

Δείτε ολόκληρη την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κάνοντας κλικ εδώ.

Και όμως οι ανωτέρω κύριοι Παπακωνσταντίνου, Σαχινίδης και Βενιζέλος παραμένουν υπουργοί. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα , οι ανωτέρω κύριοι θα είχαν αποχωρήσει από τα κοινά.

Ο Ε. Βενιζέλος μάλιστα επιθυμεί να τοποθετήσει τον εαυτό του στους… μελλοντικούς σωτήρες μας, διεκδικώντας την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Αν κρίνω από την ανικανότητά του στις προβλέψεις (υπάρχει βλέπετε και το βατερλό τού Ζαππείου, στη διαδοχή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ) μάλλον… δεν θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ για να ηγηθεί…


Είτε με Μνημόνιο, είτε χωρίς, το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα θα πρέπει να μάθει να ζει στο εξής χωρίς δανεικά. Η προσαρμογή μιας οικονομίας απόλυτα εξαρτημένης από τη δημόσια και την ιδιωτική κατανάλωση στο νέο αυτό δεδομένο θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Πολλοί, μας θεωρούν ήδη «κλινικά νεκρούς», εξ ου και η πρωτοφανής έλλειψη εμπιστοσύνης στις προοπτικές της χώρας μας, αλλά και οι διαρκείς υπενθυμίσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο ότι η Ελλάδα είναι «μοναδική περίπτωση», με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Το ερώτημα είναι επομένως τι κάνουμε. Λύσεις, ευτυχώς, υπάρχουν. Μας έχουν προταθεί κατ’ επανάληψη από διεθνείς οργανισμούς, ερευνητικά κέντρα και δεξαμενές σκέψης. Δεκάδες εκθέσεις -λεπτομερείς, εμπεριστατωμένες και ενίοτε κοστολογημένες- καταγράφουν τους τομείς της οικονομίας μας που έχουν λαμπρές προοπτικές και θα μπορούσαν να συμβάλουν στην απεξάρτησή μας από τα δανεικά, περιγράφουν πώς θα βελτιωθεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα, αναλύουν τρόπους καταπολέμησης της διαφθοράς, υποδεικνύουν πώς θα ενισχυθεί η καινοτομία στη χώρα μας και προτείνουν μεταρρυθμίσεις που θα καταστήσουν το κράτος μας πιο αποτελεσματικό.

Βέβαια, την εποχή που οι αγελάδες ήταν παχιές, επειδή οι γείτονες μας δάνειζαν -με το αζημίωτο- σανό, οι τηλευαγγελιστές ωρύονταν για τα «μέτρα-σοκ» που προτείνει ο τάδε ή ο δείνα διεθνής οργανισμός και οι υπουργοί που έπιαναν στασίδι στα παράθυρα, διαβεβαίωναν την κοινή γνώμη ότι «η κυβέρνηση δεν είχε καμία πρόθεση να επιβάλει τέτοια μέτρα». Τις περισσότερες φορές, δεν είχαν καν διαβάσει τι προτείνεται, καθώς με τόσες τηλεοπτικές εμφανίσεις στο ημερήσιο πρόγραμμα, δεν υπήρχε χρόνος ούτε για μελέτη, ούτε για αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα αυτής της εγκληματικής ανευθυνότητας τα ζούμε σήμερα.

Η ίδια τακτική συνεχίστηκε και μετά την πτώχευση, αφού η εφαρμογή των συγκεκριμένων προτάσεων προϋποθέτει αφενός μεν τη διάλυση των κομματικών στρατών που ζουν απομυζώντας τα δημόσια ταμεία, αφετέρου δε στοιχειώδη διαχειριστική επάρκεια, γνώρισμα που σπανίζει μεταξύ όσων δεν έχουν βγάλει ούτε ένα μεροκάματο εκτός πολιτικής.

Πλέον όμως, τα περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά. Είτε θα αλλάξουμε άμεσα όσα φέρνουν, για παράδειγμα, την Ελλάδα στην 90ή θέση της παγκόσμιας κατάταξης ανταγωνιστικότητας και στην 80ή θέση από πλευράς διαφάνειας, είτε θα δεν θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και η εκπαραθύρωσή μας από το ευρώ, σε μια στιγμή που όχι μόνο κανείς δεν μας δανείζει, αλλά κανείς δεν δέχεται να μας πουλήσει φάρμακα, καύσιμα ή τρόφιμα, χωρίς πληρωμή τοις μετρητοίς σε σκληρό νόμισμα, σημαίνει απλούστατα υποβάθμιση της χώρας στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Αν τους έχει απομείνει έστω και μια στάλα πατριωτισμού, ακόμη και οι λαοπλάνοι που προπαγανδίζουν τη δραχμή, θα μετανιώσουν τότε πικρά για την εθνική μας τραγωδία.