Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Ιαν 2014

Άνοιξε ο Τούρκος πρωθυπουργός τον δρόμο για συλλήψεις των οπαδών του κυριότερου αντιπάλου του, του Ιμάμη Γκιουλέν, μετά την εισαγγελική παραγγελία που ανακοινώθηκε, για να ερευνηθεί  εάν εντός του τουρκικού κράτους λειτουργεί παράνομη οργάνωση. Την έρευνα ξεκίνησε ο εισαγγελέας της Άγκυρας, ο οποίος θεωρείται πιστός στον Τούρκο πρωθυπουργό κ. Ταγίπ Ερντογάν .

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Ερντογάν είχε κάνει προσφάτως λόγο για «παράνομη δομή μέσα στο κράτος» και θεωρεί ότι ο κ. Γκιουλέν είναι αυτός ο οποίος υποκίνησε τις υποθέσεις για τη διαφθορά των τούρκων μελών της κυβέρνησης, που τον ανάγκασαν να προχωρήσει σε ανασχηματισμό.

Ο κ. Γκιουλέν, ο οποίος ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, δεν μετέχει σε κανένα κομματικό σχηματισμό, αλλά θεωρείται ότι έχει μεγάλη επιρροή σε θεσμούς- κλειδιά χάρη στο παγκόσμιο δίκτυο του που διαθέτει από ιδιωτικά σχολεία ως μέσα ενημέρωσης. Αν και υπήρξε υποστηρικτής του κ. Ερντογάν, διαφωνούσε κατά καιρούς με αυτόν σε διάφορα ζητήματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, αλλά οι σχέσεις τους «πάγωσαν» όταν ο κ. Ερντογάν κινήθηκε για να κλείσει τα σχολεία του Χιζμέτ, του θρησκευτικού τάγματος του Γκιουλέν.

Θέλοντας να περάσει στην αντεπίθεση ο Τούρκος πρωθυπουργός, μετά το κύμα διαδηλώσεων που ξέσπασε στην Τουρκία, με τους διαδηλωτές να συγκρούονται συνεχώς με την αστυνομία και να ζητούν την παραίτησή του, κάλεσε τους τούρκους να συσπειρωθούν γύρω του, στον αγώνα εναντίον της «συνωμοσίας», όπως τον χαρακτήρισε και των κέντρων που υποστηρίζονται από το εξωτερικό (σ.σ. υπονοεί κυρίως τις ΗΠΑ), που έχουν βάλει στο στόχαστρό τους «το ψωμί στο τραπέζι σας, τα χρήματα στη τσέπη σας, τον ιδρώτα του προσώπου σας».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός και γίνονται πλέον ανοιχτά συζητήσεις, εισαγγελικές έρευνες και δημοσιογραφικά ρεπορτάζ για... μίζες!!!
Συγκεκριμένα, για... μίζες που αφορούν στρατιωτικές προμήθειες...!

Και γιατί μιλάμε μόνο γι αυτές τις μίζες;
Μήπως επειδή μας προετοιμάζουν ψυχολογικά για μία κάθετη μείωση των στρατιωτικών δαπανών - προμηθειών;

Αν όχι, γιατί δεν ανοίγουμε κουβέντα για τις άλλες μίζες; Για παράδειγμα, γιατί δε συζητάμε για τις μίζες που αφορούν στα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίες πολλαπλασίασαν το κόστος των έργων μέχρι και ως 1.800 (ναι, σωστά διαβάσατε) τοις εκατό!!!
Γιατί δεν μιλάμε για τις μίζες των υπόλοιπων κατασκευαστικών έργων (π.χ. Εγνατία Οδός ή Εθνική Οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης);
Γιατί δεχόμαστε τόσο εύκολα αυτή την μονομερή προσέγγιση που γίνεται για τις μίζες;
Γιατί γινόμαστε αδιαμαρτύρητοι συμπρωταγωνιστές των σχεδίων που υλοποιεί μία εγκληματική συμμορία που υποτίθεται ότι κυβερνά τη χώρα και δίνουμε άλλοθι στην απόκρυψη τεραστίων σκανδάλων και συναινούμε στην επικείμενη εθνική καταστροφή που ετοιμάζουν για λόγους... οικονομίας;
Μήπως η συζήτηση για μίζες του χθες είναι προτιμότερη από το να ασχολούμαστε με τα χάλια της πολιτικής και τις πιθανές μίζες του σήμερα;
Αν -ας κάνουμε μία υπόθεση- δόθηκαν τόσαν λεφτά για μίζες για τις στρατιωτικές προμήθειες, πόσα λεφτά δίνονται σήμερα σε μίζες για υποθέσεις που αφορούν ενεργειακά οικόπεδα στην αυριανή ελληνική ΑΟΖ;
Μήπως, το μεγάλο πάρτι γίνεται σήμερα κι εμείς έχουμε γίνει πρόθυμοι θεατές μόνο του χθες;

Πότε θα μάθουμε, σαν λαός, να πάψουμε να κοιτάζουμε εκεί που κάποιο δάχτυλο που μας δείχνει, χωρίς να σκεφτόμαστε τίνος είναι το δάχτυλο, γιατί μας δείχνει αυτό που μας δείχνει, τι άλλο υπάρχει εκτός από εκείνο που το "δάχτυλο" θέλει να δούμε;

Παναγιωτίδης Μάρκος

Πηγή Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Οι Άγγλοι ψάχνουν αναλογίες ανάμεσα στην κατάσταση της Ευρώπης το 1914 και το 2014, ενώ οι Γάλλοι υποδαυλίζουν με τέχνη τον αντιγερμανισμό

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Ασυνήθιστα σύντομη για γερμανική είναι η λέξη που φιγουράρει στον τίτλο του κύριου άρθρου του χριστουγεννιάτικου τεύχους του γνωστού συντηρητικού βρετανικού περιοδικού «Εκόνομιστ». Ενα φωνήεν που ακολουθείται από τέσσερα συνεχόμενα σύμφωνα - τα οποία μάλιστα γίνονται πέντε (!), αν η προφορά της λέξης αποδοθεί με ελληνικούς χαρακτήρες: Angst, «ανγκστ». Σημαίνει «φόβος».

Ο υπότιτλος του κύριου άρθρου του «Εκόνομιστ» επιτείνει το κλίμα ανησυχίας: «Μετά από έναν αιώνα, υπάρχουν ενοχλητικοί παραλληλισμοί με την εποχή που οδήγησε στο ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου»! Και τότε, την Πρωτοχρονιά του 1914, οι Ευρωπαίοι αντιμετώπιζαν με αισιοδοξία το μέλλον τους κατά το Νέο Ετος. Κυριαρχούσε, όπως γράφει το βρετανικό περιοδικό, «το επιχείρημα ότι οι οικονομίες της Ευρώπης ήταν τόσο ολοκληρωμένες μεταξύ τους ώστε ο πόλεμος ήταν μάταιος. Μέσα όμως στον χρόνο, ο κόσμος είχε εμπλακεί σε έναν άκρως τρομακτικό πόλεμο που κόστισε 9 εκατομμύρια ζωές...».

Ο «Εκόνομιστ» υποδεικνύει τον ένοχο: «Η κινητήρια δύναμη πίσω από την καταστροφή που έλαβε χώρα στον κόσμο πριν από έναν αιώνα ήταν η Γερμανία, η οποία έψαχνε να βρει μια δικαιολογία για έναν πόλεμο που θα της επέτρεπε να κυριαρχήσει στην Ευρώπη». Το βρετανικό περιοδικό όμως επικρίνει και την «αυταρέσκεια», όπως την αποκαλεί, την ικανοποίηση δηλαδή με την κατάσταση των υπόλοιπων λαών της Ευρώπης: «Πάρα πολλοί άνθρωποι στο Λονδίνο, στο Παρίσι και αλλού πίστευαν ότι επειδή η Βρετανία και η Γερμανία ήταν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος η μία της άλλης μετά την Αμερική και έτσι δεν υπήρχε οικονομική λογική πίσω από τη σύγκρουση, δεν θα γινόταν πόλεμος».

Διαψεύστηκαν οικτρά, τότε. Υπάρχει άραγε περίπτωση να διαψευστούν και σήμερα, ακριβώς έναν αιώνα μετά, το 2014, όσοι σκέπτονται με ανάλογο τρόπο; «Η πιο ανησυχητική ομοιότητα ανάμεσα στο 1914 και τώρα είναι η αυταρέσκεια. Οι επιχειρηματίες σήμερα είναι σαν τους επιχειρηματίες τότε. Υπερβολικά πολύ απασχολημένοι με το να βγάζουν χρήματα για να δώσουν σημασία στα ερπετά που κινούνται πέρα-δώθε στο κάτω μέρος της οθόνης με την οποία διενεργούν τις εμπορικές τους δραστηριότητες», επισημαίνει το κύριο άρθρο του «Εκόνομιστ» και αναδεικνύει έναν επιπρόσθετο λόγο ανησυχίας: «Η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία συγκροτήθηκε ως αντίδραση στο αιματοκύλισμα του 20ού αιώνα, φαίνεται περισσότερο κομματιασμένη και ''σκισμένη'' από ανερχόμενο εθνικισμό παρά σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά τον σχηματισμό της» πριν από σχεδόν εξήντα χρόνια.

Μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε προηγηθεί η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» στην έμμεση καλλιέργεια αντιγερμανικού κλίματος με ένα ολοσέλιδο δημοσίευμα, ιστορικού επιφανειακά χαρακτήρα. «Αιώνιες αντιπαλότητες από τις δύο όχθες του Ρήνου», ήταν ο εύγλωττος τίτλος. «Μεγάλος Πόλεμος - Μετά τον Ναπολέοντα, τα συμφέροντα της Πρωσίας, κατόπιν της Γερμανίας και της Γαλλίας ποτέ δεν έπαψαν να συγκρούονται μέχρι την αναμέτρηση του 1914-1918», διακήρυσσε ο υπέρτιτλος του άρθρου.

Ο Ναπολέων «οδήγησε σε κατάρρευση το 1806 το βασίλειο της Πρωσίας και τα υπολείμματα της Αγίας Ρωμαϊκής (γερμανικής) Αυτοκρατορίας και συγκρότησε τη Συνομοσπονδία του Ρήνου, το Μέγα Δουκάτο της Βαρσοβίας και το βασίλειο της Βεστφαλίας, συρρικνώνοντας την (γερμανική) αυτοκρατορία μόνο στην Αυστρία», γράφει με έκδηλη υπερηφάνεια η «Μοντ», υποθάλποντας τον σοβινισμό των Γάλλων. Αμέσως μετά προχωρεί στο κέντρισμα του συναισθήματος εθνικής ταπείνωσης των Γάλλων από τους Γερμανούς, οξύνοντας έτσι με τέχνη τα αντιγερμανικά αισθήματα του γαλλικού πληθυσμού, με αφορμή την ήττα της Γαλλίας από την Πρωσία στον πόλεμο του 1870-71.

«Το Δεύτερο Γερμανικό Ράιχ ανακηρύχθηκε από τον Βίσμαρκ στην Αίθουσα των Κατόπτρων των Βερσαλλιών στις 18 Ιανουαρίου 1871, ο βασιλιάς της Πρωσίας έγινε ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Α'», γράφει η «Μοντ» και προσθέτει: «Η Συνθήκη της Φρανκφούρτης, η οποία υπογράφτηκε στις 10 Μαΐου 1871, τιμώρησε σκληρά τη Γαλλία για την ήττα της και ήταν μία από τις αιτίες του πολέμου του 1914». Το τελικό συμπέρασμα αυτού του ιστορικού, κατ' επίφαση, άρθρου είναι έτσι διατυπωμένο ώστε να μπορεί να ισχύει και σήμερα: «Η συσσώρευση εντάσεων, πικριών, συγκρούσεων συμφερόντων κατέληγε σε ένα κλίμα επιθετικότητας που καθιστούσε την ειρήνη όλο και περισσότερο εύθραυστη». Ο νοών νοείτω...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Από 1ης Ιανουαρίου 2014, ισχύουν οι κάτωθι αποφάσεις του Πανδοσολογιότατου, κατόπιν εισηγήσεως της Επιτροπής Εκκαθάρισης προεδρεύοντος του Vizekanzler Αντώνη Γκαβού:

Όσοι αυτοκτονούν το κάνουν από ερωτική απογοήτευση. Περισσότερη έρευνα απαγορεύεται. Πιθανά σημειώματα των αυτοχείρων καταστρέφονται.

Οι φτωχοί να θεωρούνται αναγκαίο καλό για την ανάπτυξη. Οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια ανάλυσης θεωρείται εξτρεμιστική πράξη και τιμωρείται.

Η απαγόρευση μετάδοσης θλιβερών ειδήσεων παραμένει σε ισχύ και για το νέο έτος.

Η 17η Ιουλίου, ημέρα γέννησης της Καγκελαρίου Άνγκελας Δωροθέας Μέρκελ το γένος Κάσνερ, ορίζεται από φέτος ως εθνική εορτή.

Τα πολυτελή σκάφη αναψυχής απαλλάσσονται από οποιαδήποτε φορολόγηση.

Τα κρούσματα αλληλεγγύης θα παρακολουθούνται αυστηρά από τις Αρχές. Στην περίπτωση που υπερβαίνουν τα  όρια ανθρωπιάς που έχουν οριστεί με Προεδρικό Διάταγμα, θα αντιμετωπίζονται ως πράξεις ανατροπής του καθεστώτος.
Οι πολίτες που θεωρούν πως αδικούνται έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείψουν τη χώρα και μόνο αυτό.

Οι έχοντες αμφιβολίες για την ηθική και την αξία της πολιτικής τάξης θα απομονώνονται σε ειδικούς θαλάμους ώστε να αποφευχθεί η διασπορά της νόσου.

Στα καταστήματα επιδιορθώσεως υποδημάτων, το χτύπημα στα καρφιά θα είναι συνεχές. Σε άλλη περίπτωση θα εκλαμβάνεται ως κώδικας μετάδοσης μηνυμάτων και θα κατάσχεται ο εξοπλισμός.

Όλοι οι πολίτες έχουν πρόσβαση στην Υγεία και την Παιδεία, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να πληρώνουν το κόστος των υπηρεσιών που τους παρέχεται.

Οι διαμαρτυρόμενοι θα εκτελούνται.

Το «ωράριο εργασίας» καταργείται και αντικαθίσταται με το «μέχρι εξαντλήσεως».

Όποιος συλλαμβάνεται σκεπτόμενος θα πυροβολείται επί τόπου.

Οι Αρχές έχουν μόνο δικαιώματα.

Ο όρος «αστυνομική βία» καταργείται και αντικαθίσταται από τον όρο «σωτήρια επέμβαση».

Οι αποφάσεις της κυβερνήσεως θα διορίζονται στις συνειδήσεις των πολιτών ως θετικότατες. Υπεύθυνα διορισμού ορίζονται τα ΜΜΕ.

Οποιαδήποτε αμφισβήτηση θα αντιμετωπίζεται ως τρομοκρατική πράξη.

Εκ της Ελληνικής Δημοκρατίας
Με τα τρία χέρια, τα δύο κεφάλια και το έξι πόδια
Ο πρόεδρος Βασιλιάς
Κάρολος της Υπνοβασίας

Έγραψε ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει η Φανούλα Αργυρού 

Εν μια νυχτί ξεσκεπάστηκε ένα σκάνδαλο διαφθοράς που μαστίζει τη Τουρκία εδώ και χρόνια. Από το καιρό του μ. Τουργκούτ Οζάλ και τις συναλλαγές του με τον Α. Ναδίρ, της Τανσού  Τσιλέρ και τις δικές της διασυνδέσεις για λαθρεμπόρια μέχρι σήμερα με την νυν κυβέρνηση Ερτογάν,  οι ξένες μυστικές υπηρεσίες κατέγραφαν σίγουρα και καθημερινά με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα.

Η σιωπή βέβαια δεν είναι πάντα χρυσός. Χρησιμοποιείται μέχρι τη στιγμή που δεν πάει άλλο. Για μια χώρα βυθισμένη στη διαφθορά, στην αντιδημοκρατικότητα, στη βαρβαρότητα, στις στερήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που έχει στις φυλακές της το μεγαλύτερο αριθμό δημοσιογράφων στο κόσμο, που είναι κατακτητής και εισβολέας  με 40,000 στρατό εισβολής και κατοχής σε μια άλλη χώρα και διαλαλεί ξεδιάντροπα τις φιλοδοξίες της να επαναφέρει την οθωμανική αυτοκρατορία πίσω τον 21ο αιώνα ήταν επόμενο ότι θα ερχόταν η ημέρα της … αποκάλυψης! Ο Θεός βρήκε τρόπο να τη προσγειώσει ανώμαλα.  Όπως λένε « God works in many mysteriousways”…

Αποκαλύφθηκαν λοιπόν οι κρυφές συναλλαγές της Τουρκίας με το Ιράν και η νέα της φιλο-Ιρανική στρατηγική με μεγαλύτερους στόχους… Και με Τούρκους αξιωματούχους να λέγεται ότι εισέπραξαν £40 εκατομμύρια λίρες σε δωροδοκίες για να βοηθούν το Ιράν να μεταφέρνει λαθραία δισεκατομμύρια δολάρια αποφεύγοντας τις κυρώσεις εναντίον του, σύμφωνα με έρευνα της τουρκικής Αστυνομίας για τη διαφθορά. Και πάει λέγοντας το σκάνδαλο, με γιούς αξιωματούχων να εγκαταλείπουν την Τουρκία, περιλαμβανομένου και του γιού του ιδίου του πρωθυπουργού Τ. Ερτογάν για να αποφύγουν τις συλλήψεις.

Ενώ όμως η τουρκική κυβέρνηση βομβαρδίζεται κυριολεκτικά από το δυτικό Τύπο και ΜΜΕ με άρθρα, αποκαλύψεις, αναλύσεις για τα τεκταινόμενα στη Τουρκία και τη διαφθορά, τους ξένους επενδυτές να ξεφορτώνονται όσα όσα τις μετοχές και επενδύσεις τους σε τουρκικά ιδρύματα (πράγμα που δεν γινόταν μέχρι πριν λίγες εβδομάδες),   τι παρατηρείται στη Κύπρο; 
Αντί να τύχουν αυτά τα γεγονότα άμεσης εκμετάλλευσης από τη δική μας πλευρά (προτού βρεθούμε με μια νέα χειρότερη για το Κυπριακό τουρκική κυβέρνηση)  τη για 40 χρόνια θύμα  της κατοχικής Τουρκίας, και τόσο η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και οι οργανώσεις των ομογενών Βρετανίας και Αμερικής να τρέξουν να προβάλουν το θέμα της Κύπρου ως θέμα εισβολής και κατοχής –ειδικά στην ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ – εγκαταλείποντας την ΤΟΥΡΚΟ-ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ διάλυση της χώρας με την ρατσιστική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, συνεχίζουν με μια ελεεινή και κατάπτυστη σιωπή, την δουλοπρεπή και ανάξια πολιτική τους επιμένοντας στις τουρκο-βρετανικές απαιτήσεις!  
Ουσιαστικά είναι ίσως οι μόνοι,  χέρι με χέρι με τους επίσημους Βρετανούς,  που  συμπαραστέκονται στην Τουρκία!

Αντί τώρα που δίδεται μια χρυσή ευκαιρία να καλύψουν έστω και μετά από 40 χρόνια τις αναξιότητές των και να φωνάζουν με όλη τη δύναμή τους ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ, απαιτούμε ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, οι επικίνδυνοι πλέον αυτοί νάνοι της πολιτικής που μαστίζουν τη δική μας ελεύθερη όση έμεινε πατρίδα, μια κατάσταση που αποτελεί το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, συνεχίζουν να δίδουν άλλοθι τόσο στα δικά τους αμαρτήματα όσο και της ίδιας της κατοχικής Τουρκίας με την επιμονή τους σε τουρκική λύση!

Δεν σκέφτονται ούτε στιγμή ότι πρέπει και ΜΠΟΡΟΥΝ να εκμεταλλευθούν τη κατάσταση στη Τουρκία και σχέσεις με το Ιράν για να προωθήσουν την απελευθέρωση της Κύπρου. Δεν  διανοούνται καν ότι αν ήταν η Κύπρος που είχε προβεί σε κρυφές συναλλαγές βοηθώντας το Ιράν να σπάσει τις κυρώσεις  θα την είχαν ήδη βομβαρδίσει με  βαλλιστικούς πυραύλους όλοι εκείνοι που την θέλουν υποταγμένη στην Τουρκία και στις επεκτατικές της διαθέσεις με τουρκο-βρετανικές απαιτήσεις και υποδείξεις για τη ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία… Η μόνη τους έννοια ήταν και παραμένει η  μικροπρεπής συνέχιση της κομματοκρατίας των ημικρατικών,  για την διατήρηση των δικών τους φέουδων και φιλοδοξιών, ζώντας στο δικό τους οικογενειακό μικρόκοσμο της ασχετοσύνης…

΄Οπως και στην  Ελλάδα, με τους Ελλαδίτες αποτυχημένους και ξοφλημένους πολιτικούς και εγκληματίες τραπεζίτες που άφησαν τουρκικές τράπεζες να ανοίξουν παραρτήματα στην Ελλάδα. Για να κατάσχουν σήμερα τις περιουσίες Ελλήνων αδελφών που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις αποπληρωμές χρεών εφαρμόζοντας την επεκτατική πολιτική της ΄Αγκυρας εις βάρος της Ελλάδας μέσω τραπεζών… ΄Οπως συμβαίνει και στην Κύπρο όπου, λόγω της ανικανότητας των κυπριακών κυβερνήσεων, άβουλης Βουλής και κομματικών φέουδων, η Τουρκία μέσω της ψευτοεπιτροπής στα κατεχόμενα περνά στο χέρι της ελληνικές περιουσίες στα κατεχόμενα. Νομιμοποιώντας την παρουσία της και ενισχύοντας την επεκτατική της πολιτική προδιαγραμμένη από το 1956…

Με τους νάνους της πολιτικής στα ελεύθερα και ενόσω η Ελλάδας αναλαμβάνει ξανά την προεδρία της ΕΕ, να φωνάζουν σαν κουρτισμένα γραμμόφωνα,  επιμένουμε και  ‘ζητούμε λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας’!


Η Φανούλα Αργυρού ερευνήτρια και συγγραφέας με έδρα το Λονδίνο


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τον ίδιο τον Κώστα Σημίτη εμπλέκει ευθέως, στις μίζες για τα εξοπλιστικά, ο αντιστράτηγος σε αποστρατεία Κωνσταντίνος Φράγκος

Σε μια «συνέντευξη-φωτιά» στον Γιάννη Παπαγιάννη, που θα πρέπει ν' απασχολήσει και τις ανακριτικές αρχές, ο στρατηγός Φράγκος, «καρφώνει» τον πρώην πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας ότι γνώριζε τα πάντα, για το «πάρτι των δισεκατομμυρίων» στις αμυντικές προμήθειες, αλλά δεν έκανε τίποτα επειδή φοβόταν τον Ακη Τσοχατζόπουλο, γιατί μπορούσε να τον ανατρέψει!

Με τη βεβαιότητα του ανθρώπου, που είναι σε θέση να γνωρίζει, αφού βρέθηκε σε επιτελικές θέσεις, μέσα στο Στράτευμα, ενώ στη δεκαετία του `80 υπηρέτησε στο πολιτικό γραφείο του τότε υπουργού Εθνικής Αμυνας Γιάννη Χαραλαμπόπουλου, ο κος. Φράγκος υποστηρίζει ότι οι αποκαλύψεις του Αντώνη Κάντα αποτελούν την… κορυφή του παγόβουνου, καθώς ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής Εξοπλισμών, δεν ήταν το κεντρικό πρόσωπο στο αμαρτωλό κύκλωμα της μίζας.

Ολόκληρη η συνέντευξη του αντιστράτηγου εν αποστρατεία Κωνσταντίνου Φράγκου στον Γιάννη Παπαγιάννη έχει ως εξής:

Η αλήθεια για τις μίζες

Παπαγιάννης: Πώς τα βλέπετε αυτά τα πράγματα που ακούγονται; Σας φαίνονται εξωφρενικά τα ποσά όπως φαίνονται σ’ εμάς, δηλαδή να βρεθεί σε λογαριασμό τότε κυβερνητικού στελέχους και μάλιστα αναπληρωτή κυβερνητικού στελέχους του κυρίου Κάντα 16 εκατομμύρια δολάρια, σήμερα ακούγεται εξωφρενικό, τα λεφτά τότε μπήκαν για εκείνους τους εξοπλισμούς μιλάμε…

Φράγκος: Μερικές μίζες έμπαιναν όταν έκλεινε η υπόθεση.

Παπαγιάννης: Σύμφωνοι. Αυτό να συνέβη μέχρι το 2005; 16 εκατομμύρια ευρώ, είναι δυνατόν να βρεθεί τέτοιο ποσό σε λογαριασμό κυβερνητικού στελέχους του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας;

Φράγκος: Δεν είναι μόνο αυτά που βρέθηκαν στη Σιγκαπούρη. Για τον κ. Κάντα είχαν παρουσιαστεί ερωτήματα με έναν λογαριασμό 500.000€ που είχε βρεθεί στην DRESDEN BANK από τη Siemens. Άλλος λογαριασμός 500.000€ που είχε βρεθεί από το σύστημα «Ερμής» και επίσης είχε αναφερθεί ότι είχαν βρεθεί μερικά δεκάδες εκατομμύριων δραχμών σε μια ελληνική τράπεζα. Απ’ ότι είδα στην απολογία του είπε πολλά και παρέλειψε πολλά και επίσης υπάρχουν εκκρεμότητες στις οποίες είναι μπλεγμένος ο κύριος Κάντας. Είναι σε εξέλιξη αυτές οι υποθέσεις. Μάλιστα αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα ογκώδες θέμα στο οποίο είναι μπλεγμένος 100% ο κύριος Κάντας, ως Διευθυντής τότε που ήταν για λίγο καιρό– όταν έφυγε ο κύριος Σμπώκος για να πολιτευθεί- ήταν το θέμα των αντισταθμιστικών των Tor M1.

Παπαγιάννης: Η μεγάλη μάσα

Φράγκος: Υπέγραψε ότι έγινε και δεν είχε γίνει τίποτα. Μετά υπάρχουν τα ραντάρ αμερικάνικα, υπάρχουν τα πυροβόλα «Σουζάνα», τα Patriot, είναι μερικές υποθέσεις τις οποίες δεν ανέφερε στην απολογία του.

Παπαγιάννης: Άρα εγώ βγάζω το συμπέρασμα ως αδαής των εξοπλιστικών, ότι είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν κι άλλες μίζες εκατομμυρίων ευρώ, που δεν έχουν εντοπιστεί.

Φράγκος: Έτσι νομίζω. Ο κύριος Κάντας δεν ήταν εκτελεστικό πρόσωπο μέσα σε αυτό το κύκλωμα. Ο κύριος Κάντας έπαιζε το ρόλο ταμία διοδίων. Δηλαδή έπαιρνε και μικροπράγματα. Δεν ήταν μέσα στον πυρήνα. Ο πυρήνας ήταν...

Παπαγιάννης: Άκης, Σμπώκος…

Φράγκος: Και κανά δυο άλλοι που δεν μπορώ να πω τα ονόματά τους, γιατί δεν έχουν ακόμη κατηγορηθεί.

Παπαγιάννης: Ταμίας με λίγα λόγια

Φράγκος: Ταμίας του εαυτού του. Λέει κάποια στιγμή στην απολογία του ότι όταν πήγαν να υπογραφούν τα άρματα, τα Leoprads, δεν ήταν μέσα, δεν τον είχαν πλησιάσει και πήγε στον κύριο Παπαντωνίου, που είχε αναλάβει ως καινούριος Υπουργός και του λέει «Υπουργέ διαφωνώ μ’ αυτήν την προμήθεια, διότι είναι ακριβά, δεν κάνουν για το στρατό» – αυτός ήταν της αεροπορίας. Όταν είδε αυτή την κίνηση το κύκλωμα ανησύχησε και ομολογεί κι ο ίδιος ότι κατέβαλε 1.300.000€.

Παπαγιάννης: Έκανε το δύσκολο για να φέρει εμπόδια για να έρθει η εταιρεία που φέρνει τα εξοπλιστικά και να τον λαδώσει, ώστε να κάμψει τις αντιδράσεις του.

Φράγκος: Εξέφραζε τις εθνικές ανησυχίες του και μετά ερχόταν η κακοποίηση. Το φαιδρό της υπόθεσης είναι το ποσό του 1,7 εκατομμυρίου, το οποίο λέει ο ίδιος ότι το εισέπραξε, αποδίδει το 0,1% της σύμβασης. Η σύμβαση ήταν 1,7 δις. Αν υπολογίσουμε, ότι η ταρίφα ήταν 3% δηλαδή 50 εκατομμύρια, φανταστείτε τι έπεσε πιο πάνω.

Παπαγιάννης: Όλα αυτά τα εξοπλιστικά τα οποία αγοράστηκαν σε κάποιες περιόδους, ειδικά σε εκείνες τις περιόδους, ήταν απαραίτητα για την κοινωνία, για το στρατό για την ασφάλεια της χώρας; Ή ήταν υπερβολική δαπάνη η οποία υπερκοστολογήθηκε και τώρα που ήρθε το ταμείο λένε «κυρίες και κύριοι πώς να μην χρεοκοπήσετε. Δισεκατομμύρια ευρώ πεταμένα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, δισεκατομμύρια ευρώ πεταμένα στα Ολυμπιακά έργα, χιλιάδες προσλήψεις στο Δημόσιο που δεν χρειάζονταν… Ήταν απαραίτητα όλα αυτά τα εξοπλιστικά;

Φράγκος: Τα εξοπλιστικά είναι από 28 έως 32 δισεκατομμύρια μετρημένα. Οι αγορές. Από ‘κει και πέρα αυτά ανήκουν σε κατηγορίες. Η μία είναι ότι οπωσδήποτε έπρεπε να αποκτηθούν. Τα μαχητικά αεροπλάνα, ασχέτως αν ψάξει κανείς και βρει μίζες, έπρεπε να αποκτηθούν. Σε μια άλλη κατηγορία τώρα, γι’ αυτά που δεν έπρεπε να αποκτηθούν κι όλα έγιναν στο φτερό. Η αγορά έγινε για λόγους εξασφαλίσεως μίζας. Μερικές φορές γινόταν πλειοδοτικός διαγωνισμός μίζας…

Παπαγιάννης: Ανάλογα με την προσφορά έπαιρνες τη δουλειά.

Φράγκος: Αυτά λοιπόν που δεν έπρεπε να αποκτηθούν. Η απόκτηση άλλων ήταν αμφιλεγόμενη, αν δηλαδή θα ικανοποιήσουν την αποστολή τους. Δεν υπήρχε δείγμα πατριωτισμού. Ό,τι ήθελε έκανε ο καθένας. Υπήρχε κύκλωμα. Όλοι έτρωγαν. Όταν ένας Κάντας πλησιάζει τα 20 εκατομμύρια, φανταστείτε τι γινόταν πιο πέρα. Δεν επόπτευε κανένας.

Παπαγιάννης: Υπήρχε pay- roll για δημοσιογράφους;

Φράγκος: Τα pay – rolls υπήρχαν για ανθρώπους και για δημοσιογράφους. Άλλοι για να χειροκροτούν κι άλλοι για να σιωπούν. Σας πληροφορώ δε ότι υπήρχαν Μέσα και δημοσιογραφικά συγκροτήματα που ενδιαφέρονταν… Πολιτικές εφημερίδες κάνουν προπαγάνδα.

Παπαγιάννης: Ο Σημίτης θα μπορούσε να υποπτευθεί ότι ο Άκης τα έπαιρνε;

Φράγκος: Ο Σημίτης με πλήρη ευθύνη των όσων θα πω γιατί έχω στοιχεία στα χέρια μου, γνώριζε καλά. Ο Σημίτης, το έχει ομολογήσει, έτρεμε τον Άκη, ήταν έτοιμος να τον ανατρέψει. Ο Άκης ήταν παντοδύναμος και επιπλέον διέθετε το χρυσίον για να έχει δικούς του βουλευτές.

Παπαγιάννης: Ελπίζω να μην έπεσε μίζα προς τα εκεί.

Φράγκος: Κι εγώ ελπίζω. Αλλά δεν διάβαζε εφημερίδες;

Παπαγιάννης: Ο Τσοχατζόπουλος γιατί ξέπεσε τόσο πολύ κι έγινε καουμπόη του χρήματος;

Φράγκος: Υπάρχει η λατρεία του χρήματος, η αλαζονεία, η φιλαργυρία

Θα πέσουν κεφάλια τώρα  κ.Πρόεδρε  της Δημοκρατίας ;

Πηγή εφημ. KontraNews



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Ερντογάν, το 0,7% και οι αναλώσιμοι ηγέτες!

Του Δημήτρη Μάρδα

Η Τουρκία σείεται εκ νέου και ο πρωθυπουργός της χώρας, βλέπει να απειλείται από ένα γεγονός, που θεωρείται ρουτίνα στη χώρα μας και ουδέποτε απείλησε τις εδώ κυβερνήσεις: Κάποιες μίζες!. Πριν από λίγο καιρό απειλήθηκε από ένα μάλλον αστείο, όπως φαινόταν, γεγονός: Τη δημιουργία ενός εμπορικού κέντρου στην πλατεία Ταξίμ.

Να σημειώσουμε, ότι κοντά στην περιοχή εκείνη των μαχών, πριν λίγα χρόνια, «ξεφύτρωσε» ένας αυθαίρετος (κυριολεκτούμε) ουρανοξύστης, που σε συνδυασμό με το ογκοδέστατο ξενοδοχείο της Swiss, αν και χαλούν την αισθητική όλης της περιοχής, δεν προκάλεσαν την παραμικρή αντίδραση!

Στο σύνολο των ερμηνειών που δίνονται για την έκρυθμη αυτήν κατάσταση, που αναζωπυρώνεται με κάθε ευκαιρία, σημειώνονται κάποια ίσως ενδιαφέροντα στοιχεία.

Αναλυτικότερα, η Τουρκία διπλασίασε το ΑΕΠ της σε δέκα περίπου χρόνια. Αυτό ερμηνεύει τον πλούτο που είναι ορατός σε όλα τα αστικά κέντρα της Δυτικής Μικράς Ασίας. Και όλα αυτά συνοδεύονται από ένα αναγκαστικό εκδημοκρατισμό, συνέπεια των πιέσεων της ΕΕ και –δεν είναι υπερβολή– του διαδικτύου. Οπότε νέες αξίες περί ελευθερίας και δημοκρατίας, που αναδείχθηκαν μετά το γέμισμα του στομαχιού, αντιστέκονται στις αυθαιρεσίες των κυβερνώντων. Οπότε οι πολίτες αρχίζουν να αντιδρούν και μάλιστα βίαια.

Η ερμηνεία αυτή αν και ρεαλιστική, δεν ικανοποιεί όμως πολύ κόσμο. Πράγματι, ένα άλλο σύνολο συσσωρευμένων γεγονότων και εξελίξεων, μπορεί να δώσει πιο πειστικές ερμηνείες.

-Αναλυτικότερα, ας αρχίσουμε από τον πόλεμο του Ιράκ του 2003 (επιχείρηση «Σοκ και Δέος»). Ο νεοεκλεγείς τότε πρωθυπουργός, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αρνήθηκε τότε στον Πρόεδρο Μπους τη χρήση των τουρκικών εδαφών εκ μέρους του στρατού των ΗΠΑ, για να εισβάλλει στο Βόρειο Ιράκ. Η αλλαγή της στρατηγικής των ΗΠΑ, που επιβλήθηκε από την απόφαση αυτή, στοίχισε στους Αμερικανούς χρήματα και χρόνο.

-Δεύτερο γεγονός: ενώ γεωστρατηγικά οι ΗΠΑ θέλουν το Ισραήλ και την Τουρκία, από το 1955 και μετά, να βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο, ο Ερντογάν έχει άλλη άποψη. Η ρήξη Τουρκίας-Ισραήλ που άρχισε στο Νταβός το 2009, με την αποχώρηση του Τούρκου πρωθυπουργού από το πάνελ των συζητήσεων, μετά τη σύγκρουσή του με τον Ισραηλινό πρόεδρο Σ. Πέρεζ, ήταν η αρχή του τέλους της εν λόγω επιλογής των ΗΠΑ. Αφορμή της ρήξης ήταν η στρατιωτική επιχείρηση των Ισραηλινών στη Γάζα, που άφησε 1400 Παλαιστίνιους νεκρούς. Παρά τις πρόσφατες προσπάθειες του Προέδρου Ομπάμα, η ψυχρότητα καλά κρατεί ανάμεσα στους δυο πρώην συμμάχους.

-Τρίτο γεγονός, οι Αμερικανοί φλέρταραν τον Ερντογάν, από την περίοδο της τετράμηνης φυλακής του εξαιτίας της δήλωσής του δεύτερου –ή ορθότερα της απαγγελίας ποιήματος– στις 12 Δεκεμβρίου του 1997, κατά την οποία οι μιναρέδες θα αποτελούσαν τις λόγχες του Ισλάμ!. Εκεί δέχθηκε επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων, που εμμέσως πλην σαφώς εξέφραζαν την υποστήριξή τους σε ένα ανερχόμενο αστέρι της πολιτικής, για έναν ίσως λόγο:

Έψαχναν ενδεχομένως σύμμαχο στο εν δυνάμει πολιτικό κατεστημένο της Τουρκίας, ο οποίος θα έλυνε το κουρδικό, σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα, κατά τα οποία το εν λόγω κράτος, θα προερχόταν από την απώλεια εδαφών τεσσάρων κρατών (Τουρκίας, Συρίας, Ιράν, Ιράκ). Και εκεί διαψεύσθηκαν.

-Τέταρτο γεγονός, ο Ερντογάν, μετά τη συμφωνία του με τη Μόσχα, επέτρεψε τον Ιούνιο του 2007 τη διέλευση του ρωσικού αγωγού South Strean από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας, ενώ λίγο μετά τον Ιούνιο του 2009, ανακοίνωσε τη δημιουργία αγωγού 700 χιλιομέτρων Σαμψούντας-Τσεϊχάν, μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου που θα κατέληγε στη Μεσόγειο. Παράλληλα, ανακοίνωσε τη δημιουργία διυλιστηρίου στη Νότια Τουρκία, που θα εξυπηρετούσε την επεξεργασία του αργού αυτού πετρελαίου. Όλη αυτή η συγκυρία συνέπεσε με τη ματαίωση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδούπολης.

Το τελευταίο, δε θα ενοχλούσε τους Αμερικανούς από τη στιγμή που ήταν απόλυτα πεπεισμένοι για δυο πράγματα: Ότι η Τουρκία παραμένει στο άρμα επιρροής των ΗΠΑ και ότι η είναι ένα σύγχρονο Ισλαμικό κράτος και μπορεί να παίξει το ρόλο του «Δούρειου Ίππου», για λογαριασμό των ΗΠΑ στα κράτη της ευρύτερης περιοχής.

Οι κινήσεις όμως της Τουρκίας με στόχο τη δημιουργία μιας αυτόνομης περιφερειακής δύναμης, με αιχμή του δόρατος ένα νέου τύπου Νέο-ωθομανισμό δόγμα, φαίνεται ότι αντίκεινται στις επιλογές των ΗΠΑ.

Από την άλλη, πρόσφατες κινήσεις του δίδυμου Ερντογάν-Νταβούτογλου, που προσκρούουν στη στρατηγική των ΗΠΑ (βλ. Συρία, ενίσχυση της Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα) προσφέρουν ένα πρόσθετο άλλοθι ή αιτία για μη στήριξη του Τούρκου Πρωθυπουργού.

Έτσι, από κάποια απρόβλεπτα γεγονότα αν και ήσσονος σημασίας, τα συσσωρευμένα από το 2003 «παράπονα» των ΗΠΑ και όσων κυβερνούν τον πλανήτη, μπορούν να ξεσηκώσουν πληθυσμούς, που στο όνομα της δημοκρατίας προσχηματικά ή μη, ζητούν το τέλος μιας «αυτοκρατορίας». Ο απόηχος της όλης πλοκής δείχνει, εκτός των άλλων, το εξής:

Το 0,7% του πληθυσμού των ενηλίκων του πλανήτη (32 εκατομμύρια άτομα που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα του παγκόσμιου πολιτικο-οικονομικού καταστημένου) που ελέγχει το 41% του παγκόσμιου πλούτου είναι πολύ ισχυρό και μπορεί να τιμωρήσει όσους θεοποιούν τον εαυτόν τους. Ακόμη και αν επιβιώσει ο Τούρκος ηγέτης μετά και από αυτή την περιπέτεια, το μήνυμα που λαμβάνει εδώ και μήνες είναι ιδιαίτερα απλό και κοινό σε όλους τους επίδοξους σουλτάνους:

«Είσαι αναλώσιμος και εξακολουθείς να είσαι πολύ μικρός, παρά τη δύναμη που απέκτησες!».


* Ο κ. Δημήτρης Μάρδας είναι Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Γιώργου Κράλογλου 

Η κλοπή του κρατικού κορβανά από τον Λιάπη, οι αποκαλύψεις Κάντα για το πώς δουλεύουν οι «οικογένειες» με τους πολιτικούς και οι αποδείξεις Τομπούλογλου για το δούλεμα των Ελλήνων ιθαγενών από απατεώνες κομματικούς και πολιτευτές είναι μόνο η θεατή πλευρά παράδοσης της οικονομίας σε συμμορίες.
Η αθέατη είναι η αγωνία των συμμοριών να σκοτεινιάσουν την θεατή πλευρά...

Γιατί η εστία του προβλήματος μας, ως κοινωνία και ως χώρα, δεν είναι ασφαλώς η (αυτονόητη και στην Ζιμπάμπουε) τιμωρία των απατεώνων της διαπλοκής αλλά ο μηχανισμός που παράγει τους αγύρτες πολιτευτές και την διαπλοκή.

Τα φαινόμενα όμως θα καταδικαστούν απλώς ως «μεμονωμένες περιπτώσεις»... με τις οποίες θα ασχοληθεί η δικαιοσύνη.

Και επειδή οτιδήποτε άλλο, στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται, τσουβάλιασμα... αποκλείεται κάθε ενδεχόμενο να δούμε ξήλωμα (γνωστών στους πάντες) μηχανισμών διαπλοκής, νταβατζήδων, μονίμων κρατικοδίαιτων, ύποπτων και ανίκανων συμβούλων, πολιτευτών και κομματικών φίλων καθώς ο στρατός αυτός «υπηρετεί» πιστά μεν αλλά «με κανόνες».

Πρόκειται για το στρατό που κρύβεται στην αθέατη πλευρά των γεγονότων και συνθέτουν πολιτευτές τύπου Τομπούλογλου οι οποίοι μαθήτευσαν και στον συνδικαλισμό και στην αφισοκόλληση για να κατέχουν σήμερα θέσεις σε κρατικές επιχειρήσεις που ελέγχουν ακόμη το 70% της οικονομίας στον χώρο της κρατικής υγείας, της ενέργειας, της παραγωγής, των υπηρεσιών, των μεταφορών, των προμηθειών και της διαχείρισης της κρατικής περιουσίας.

Είναι  εκατοντάδες αποτυχημένοι πολιτευτές, καθηγητές, σύμβουλοι και κομματικοί που δεν είναι σε θέση να κάνουν ούτε δουλειά προσωπάρχη του Οργανισμού ή της κρατικής Εταιρείας. Κάποιοι Τομπούλογλου του Νοσοκομείου Παίδων που ασφαλώς και θα λειτουργούσε καλύτερα ακόμη και με τον βοηθό του λογιστηρίου του Νοσοκομείου.

Αναρωτηθήκατε τι δουλειά έχουν οι κομματικοί στις Διοικήσεις κρατικών επιχειρήσεων, από την μικρότερη μέχρι τους κρατικούς Ομίλους, που μπορούν να διοικηθούν ανετότατα με ιεραρχία από το μόνιμο προσωπικό καριέρας που διαθέτουν;

Η απάντηση περιέχεται μόνο στην σκοπιμότητα του συστήματος των τοποθετήσεων των κομματικών κομισάριων και των φαλαγγών του κόμματος.

Μια κομματική φάλαγγα που έχει εισχωρήσει στο σύστημα είναι οι πανεπιστημιακοί εκείνοι που έχουν εγκαταλείψει (επί της ουσίας) τις έδρες τους και έχουν βολευτεί στις Διοικήσεις ΔΕΚΟ, ασήμαντων Οργανισμών, κρατικών Εταιριών αλλά και στα Δ.Σ. ιδιωτικών εταιρειών. Ορισμένοι μάλιστα εκ των τοποθετημένων σε ιδιωτικούς ομίλους έχουν ως έργο την εργασιακή ειρήνη με το εργατικό σωματείο του ομίλου λόγω κομματικής συγγένειας...

Η συγκεκριμένη κομματική φάλαγγα θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρησιμοποιήσει πανεπιστημιακούς ως «εγγύηση» για την οικονομία και την οικονομική πολιτική.

Ούτε και εδώ λοιπόν αναμένεται σοκ και μεταβολή στο σύστημα που συνθέτουν και οι περιβόητοι σύμβουλοι των υπουργών (ιδιαίτερα των οικονομικών και όσων έχουν σχέση με τα προγράμματα δημοσίων επενδύσεων) που εισχώρησαν στο κράτος (βάσει πολιτικού σχεδίου από το 1975 και μετά) όταν (σκόπιμα) διαλύθηκε η υπηρεσιακή ιεραρχία στα υπουργεία και ιδίως στα κέντρα λήψης αποφάσεων αφού τα πόστα τα ανέλαβαν σύμβουλοι των υπουργών.

Γιατί άραγε η ΑΔΕΔΥ δεν έδωσε ποτέ ανένδοτη μάχη για την «κατάληψη» των υπουργείων και των θέσεων των Γενικών Διευθυντών από τους συμβούλους του κόμματος και των υπουργών; Γιατί δεν αγωνίσθηκε μέχρι πτώσης με μοναδικό αίτημα την επαναφορά πραγματικών αρμοδιοτήτων στην ιεραρχία των υπουργείων που τους αφαίρεσαν οι σύμβουλοι των υπουργών;

Στην φάλαγγα των συμβούλων θα συναντήσουμε και τους «κρίκους σύνδεσης» των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών με τα προγράμματα προμηθειών και με τα σχέδια νόμων.

Η δε διαμόρφωση διατάξεων «φωτογραφιών» για επιχειρήσεις και «δουλειές» ξεκινάει από την επικοινωνία βουλευτών και συμβούλων και μεταφέρεται ως κομματική εντολή στον υπουργό που βεβαίως και δεν είναι ανυποψίαστος...

Οι σύμβουλοι υπουργών θα παραμείνουν στις καρέκλες τους, θα πολλαπλασιασθούν και τίποτε δεν θα αλλάξει στα «συγκοινωνούντα δοχεία» της αθέατης πλευράς ελέγχου της οικονομίας.

Τι όμως προκάλεσε την σύλληψη και η φυλακή απατεώνων όπως του Τσοχατζόπουλου και της «οικογένειας» που είχε στήσει, η σύλληψη και η φυλακή παλαιότερα του Κοσκωτά και ακολούθως Λαυρεντιάδη, Ψωμιάδη καθώς και τις φυλακίσεις, των νεοτέρων, που θα ακολουθήσουν;

Η ελληνική κρατικοδίαιτη οικονομία, λόγω κρίσης και περιορισμού της «πίτας» της διαπλοκής, δεν έχει την αντοχή να χωνέψει πολλές κομπίνες, αρπαχτές, σκάνδαλα και βρωμιές οπότε βγάζει αναγκαστικά στην επιφάνεια ότι δεν μπορεί να καλύψει άλλο.

Όμως το σύστημα της διαπλοκής των κρατικοδίαιτων συναλλασσόμενων (που έστησαν μεθοδικότατα πολιτικοί, μεσάζοντες, «τζάκια» και «πολιτευτές» εδώ και 40 χρόνια με πλήρη πολιτική κάλυψη) δείχνει ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί δυστυχώς και με τις ευλογίες των ιθαγενών-ψηφοφόρων που περιμένουν να πάρουν από το κόμμα τα λίγα ρουσφετολογικά ψίχουλα που θα περισσέψουν με την μορφή κάποιων «τακτοποιήσεων».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Σάββα Καλεντερίδη 

Μετά από μια δεκαετία πρωτοφανούς πολιτικής σταθερότητας για τα δεδομένα της Τουρκίας, με την αποκάλυψη του σκανδάλου, στις 17 Δεκεμβρίου, των 87 δις δολαρίων που φέρεται να διακίνησε και ξέπλυνε μέσα από δαιδαλώδεις διαδρομές ο δαιμόνιος 29χρονος Αζέρος επιχειρηματίας, Ριζά Σαράφ, εκμαυλίζοντας και δωροδοκώντας το μισό υπουργικό συμβούλιο αλλά και το πρωθυπουργικό περιβάλλον, διαγράφονται προοπτικές που κάθε άλλο παρά προοιονίζονται συνέχιση της πολιτικής σταθερότητας στην Τουρκία, τουλάχιστον με τη μορφή που την συνηθίσαμε από το 2002 και εντεύθεν.
 
Πριν όμως δούμε τις προοπτικές και το πώς αυτές θα επηρεάσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι σκόπιμο να δούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκαν οι ισλαμιστές και συγκεκριμένα η ομάδα Ερντογάν στην εξουσία.


Μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο έδωσε στις ΗΠΑ τη σκυτάλη της άσκησης επιρροής στην Τουρκία, διαδικασία που ολοκληρώθηκε με την είσοδο της τελευταίας στο ΝΑΤΟ, το 1952. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου η Τουρκία είχε ιδιαίτερη σημασία και αξία για το ΝΑΤΟ, επειδή ήταν η χώρα με το μεγαλύτερο μήκος συνόρων με τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Γι’ αυτό ήταν στρατηγικής σημασίας ο έλεγχος της συγκεκριμένης χώρας, ο οποίος εξασφαλιζόταν μέσω της στενής συνεργασίας με την ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων.
 
Η στενή σχέση και συνεργασία των ΝΑΤΟικών μηχανισμών και της Ουάσιγκτον με τους στρατιωτικούς και οι αμοιβαία εμπιστοσύνη άρχισε να διαρρηγνύεται όταν, με την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», το 1991, φάνηκε η πρόθεση ανάδειξης του Κουρδικού και η δημιουργία στην αρχή αυτόνομου και εν καιρώ ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ). Τότε οι στρατιωτικοί άρχισαν να βλέπουν με καχυποψία τους συγκεκριμένους σχεδιασμούς, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστούν ποτέ πάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο, που, κατά την -όχι λανθασμένη- άποψή τους, θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα στην αυτονόμηση και του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν και στη συνέχεια στο διαμελισμό της Τουρκίας.
 
Το γεγονός αυτό οδήγησε τους επιτελείς της Ουάσιγκτον στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να αναζητήσουν άλλους συνομιλητές και συμμάχους στην Τουρκία, οι οποίοι θα ήταν διατεθειμένοι να τροποποιήσουν την πολιτική της Άγκυρας στο συγκεκριμένο ζήτημα και να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ στο Κουρδικό. Με δεδομένο ότι οι στρατιωτικοί και οι κεμαλιστές ήλεγχαν ασφυκτικά το κράτος και μέσω αυτού ασκούσαν την επιρροή τους στο πολιτικό σύστημα, οι νέοι συνομιλητές θα έπρεπε να έχουν την ευρεία λαϊκή στήριξη, για να μπορέσουν να υπερκεράσουν στρατιωτικούς και κεμαλιστές, να κατανικήσουν το βαθύ κράτος και να οδηγήσουν την Τουρκία στη μεγάλη αλλαγή πολιτικής στο Κουρδικό.
 
Με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα, οι συνομιλητές έπρεπε να αναζητηθούν στους εκφραστές και θιασώτες του πολιτικού ισλάμ. Με δεδομένο δε ότι ο Ερμπακάν ήταν αρκετά ριζοσπαστικός αλλά και προχωρημένης ηλικίας, ο νέος «φίλος» θα έπρεπε να είναι πιο διαλλακτικός και αρκετά πιο νέος στην ηλικία. Μετά από ενδελεχή έρευνα στο χώρο, οι ΗΠΑ, δια του τότε πρέσβη τους στην Άγκυρα, Μόρτον Αμπράμοβιτς, κατέληξαν στον τότε νεοεκλεγέντα δήμαρχο Κωνσταντινούπολης, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η επιλογή αυτή στοίχισε στον προικισμένο Ταγίπ ακόμα και τη φυλάκισή του, όμως, τελικά, μετά από περιπέτειες αλλά και επιβραβεύσεις, του άνοιξε ο δρόμος, που οδήγησε στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2003.
 
Έκτοτε ο Ερντογάν, βοηθούμενος και από τους υπερατλαντικούς συμμάχους του, τα έβαλε με το στρατιωτικό/κεμαλικό κατεστημένο, «ξηλώνοντας» μηχανισμούς στο κράτος και τις ένοπλες δυνάμεις (υποθέσεις Εργενεκόν Βαριοπούλα κλπ), που υπονόμευαν την πολιτική σταθερότητα αλλά και την αλλαγή πολιτικής στο Κουρδικό.
 
Μετά τις εκλογές του 2009, με τον Νταβούτογλου στο τιμόνι της εξωτερική πολιτικής, η Τουρκία αναγνώρισε ντε φάκτο το αυτόνομο κουρδικό κράτος στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), κάνοντας ταυτοχρόνως θαρραλέα -για τα δεδομένα της Τουρκίας- βήματα προς την διευθέτηση του «δικού» της Κουρδικού, μέσω συνομιλιών με τον έγκλειστο στις φυλακές Αμπντουλλάχ Οτζαλάν και το ίδιο το ΡΚΚ.
 
Ακριβώς σ’ αυτήν τη φάση, και ενώ είναι θέμα ημερών να τρέξει το πετρέλαιο του Νοτίου Κουρδιστάν από τον νέο κουρδοτουρκικό αγωγό στο Γιουμουρταλίκ, του Κόλπου των Αδάνων, όπως επίσης ενώ είναι σε κρίσιμο σημείο οι συνομιλίες με τον Οτζαλάν και το ΡΚΚ, ξεσπά ο πόλεμος Ερντογάν-Γκιουλέν με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τη λειτουργία των φροντιστηρίων του δευτέρου. Και λίγες ημέρες μετά, ως πιθανή αντεπίθεση του Γκιουλέν, ξεσπά και το απολύτως υπαρκτό σκάνδαλο της εξαγοράς της μισής κυβέρνησης Ερντογάν από τον Αζέρο επιχειρηματία Ριζά Σαράφ, που οδήγησε στο σαρωτικό σχηματισμό των Χριστουγέννων.
 
Από την εξέταση των αντικειμενικών στοιχείων του σκανδάλου Σαράφ, αλλά και από τις κινήσεις των εισαγγελέων για τη σύλληψη δεκάδων ατόμων που εμπλέκονται σε 26 υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος, ύψους 100 δις δολαρίων, είναι προφανές ότι ο πόλεμος Ερντογάν-Γκιουλέν θα συνεχιστεί καθώς και ότι ο Ερντογάν μόνο χειρότερες μέρες θα μπορεί να περιμένει το 2014, οπότε θα έλθει αντιμέτωπος με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών (29 Μαρτίου) αλλά και της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας (Ιούνιος).
 
Θα πρέπει να θεωρείται περισσότερο από βέβαιο ότι ο Γκιουλέν θα συνεργαστεί με τους κεμαλιστές τουλάχιστον στην εκλογή του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, όπου καθοριστικό ρόλο θα παίξει η ψήφος των Κούρδων, οι οποίοι, αν αποφασίσουν να στηρίξουν τον αντίπαλο του ΑΚΡ, μάλλον ο Ερντογάν θα δει να χάνεται η Κωνσταντινούπολη, που θα έχει συμβολική σημασία για τον ίδιο, αφού από εκεί που ξεκίνησε η άνοδος, μάλλον θα αρχίσει και η πτώση.
 
Η στάση των Κούρδων γενικώς και ειδικώς, αλλά και τα αποτελέσματα στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν στις εκλογές του Μαρτίου του 2014 θα παίξουν σοβαρό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας, όμως αυτό είναι θέμα ενός άλλου ξεχωριστού άρθρου.
 
Το θέμα είναι ότι ούτως ή άλλως, είναι σφόδρα πιθανό στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου του 2014 το ΑΚΡ να χάσει την πρωτοκαθεδρία σε ορισμένες μεγάλες πόλεις, πράγμα που θα επηρεάσει και τις αποφάσεις του Ερντογάν για την προεδρία της Δημοκρατίας αλλά και για το αν θα προβεί στην αλλαγή του καταστατικού του κόμματος που επιτρέπει την εκλογή μέχρι τρεις φορές. 
 
Εν κατακλείδι, το 2014 προβλέπεται να είναι έτος ανακατατάξεων -αν και όχι ραγδαίων- στην Τουρκία, οι οποίες θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα των γενικών εκλογών του 2015.
Όσον αφορά την απάντηση «πώς θα επηρεάσει αυτό τις ελληνοτουρκικές σχέσεις», το σίγουρο είναι ότι αν κάποιοι σχεδίαζαν την επίτευξη μιας όποιας συμφωνίας στα θέματα του Αιγαίου (χωρικά ύδατα, ΑΟΖ) και στο Κυπριακό, μάλλον θα πρέπει να γίνουν πολύ επιφυλακτικοί, γιατί μια αδύναμη κυβέρνηση, που παλεύει με τα σκάνδαλα και βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δεν είναι σε θέση να λάβει τέτοιες αποφάσεις, που προϋποθέτουν πολιτική ευστάθεια για να αντιμετωπιστούν πιθανοί κλυδωνισμοί και το όποιο κόστος.
 
Από την άλλη πλευρά, για όσους μιλούν για πιθανή απόπειρα «εξαγωγής της κρίσης» από την κυβέρνηση Ερντογάν, θα πρέπει να είναι επιφυλακτικοί και μάλλον θα πρέπει να αποφευχθούν κινήσεις από της ελληνικής πλευράς, για να μην δούμε την εμφάνιση κάποιας ελληνοτουρκικής κρίσης στο Αιγαίο και την Κύπρο με ανεστραμμένο είδωλο, σε σχέση με τις κρίσεις που εμφανίστηκαν από το 1974 μέχρι τα Ίμια.
 
Τέλος, η μόνη εστία που θα μπορούσε να προκαλέσει μια με αντικειμενικούς όρους σοβαρή κρίση θα πρέπει να θεωρείται το «Οικόπεδο 12» και οι διαδικασίες που οδηγούν στην ολοκλήρωση του τετελεσμένου και εννοούμε στην έναρξη της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος φυσικού αερίου και πετρελαίου από πλευράς της Κύπρου.
 
Γι’ αυτό, όχι αυξημένες προσδοκίες στο θέμα του Αιγαίου, ψύχραιμη επιφυλακή και αποφασιστικότητα στη Θράκη και ευέλικτη αντίσταση στην Κύπρο για να αποφευχθεί η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από ένα πακέτο «λύσης», με ταυτόχρονη εξάντληση της διπλωματίας και της πολιτικής με τους παράγοντες και τα κράτη που έχουν συμφέροντα στην περιοχή!
 
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το μόνο νέο που έφερε ο καινούργιος χρόνος είναι 2014 εγκύκλιοι, διατάξεις και κρυφοί νόμοι που ξεπηδάνε από όλες τις πλευρές. Ο πλανήτης Ελλάδα κινείται πλέον με την δύναμη του “αποφασίζω και διατάσσω” και οι κάτοικοί του μην μπορώντας να αντιδράσουν ως αρμόζει, κάθονται και περιμένουν πότε οι νομοθέτες και εκτελεστές θα πατήσουν φρένο στην τρελή πορεία που κάνουμε στο σύμπαν της ηλιθιότητας. Όμως νομοθέτες και εκτελεστές δεν πρόκειται να πατήσουν φρένο διότι το γουστάρουν πολύ αυτό που συμβαίνει. 

Με την νοοτροπία του άπλυτου πολιτικάντη έχουν πάρει την εξουσία κατά λάθος καταπατώντας κάθε ίχνος αξιοκρατίας και ανθρωπισμού σπάζοντας πλάκα κάνοντας άγρια καψόνια στους ιθαγενείς. Και να πεις πως οι ιθαγενείς έχουν κανένα τόξο ή κανένα ακόντιο να εξαπολύσουν εναντίον τους στην προσπάθεια άμυνας και υπεράσπισης της ζωής τους, κάτι θα άλλαζε. Κάποιος φόβος θα υπήρχε στην κάθε επίθεση που κάνουν οι παρακρατικοί που κυβερνούν. Αντιθέτως έχουν κυκλώσει όλον τον άμαχο βάση νόμων πληθυσμό και τον μακελεύουν με όποιο τρόπο βρουν. 

Άλλαζε ο χρόνος και όλοι οι άμαχοι πάλευαν με τα δευτερόλεπτα να κρατήσουν το 2013 λίγο περισσότερο μπας και προλάβουν να καταθέσουν πινακίδες, να έρθουν σε διακανονισμό με την εφορία και τα παρακρατικά ασφαλιστικά ταμεία ενώ η παρακρατική κυβέρνηση έβγαινε στα τηλεοπτικά κανάλια και προετοίμαζε το “Με τον καινούργιο χρόνο, θα φάτε όλοι καλά”. 

Αλήθεια, πού βρίσκονται όλα αυτά τα γλυφτρόνια  κάθε χρόνο να τους λένε μαντινάδες, κάλαντα και να βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες με τους παρακρατικούς μακελάρηδες; Πού βρίσκονται τόσα δωρεάν προγράμματα με μουγκούς τραγουδιστές, ξεβράκωτες τραγουδιάρες και λαϊκογκόμενες που κουνάνε τα κάλλη τους πάνω σε τραπέζια για να βλέπει τι ζωή αφήνει πίσω του ο αυριανός αυτόχειρας; Τελικά πού διάολο βρισκόταν τόση απανθρωπιά και εξευτελισμός κρυμμένος σε τούτη την χώρα; 

Εν τω μεταξύ ο άμαχος ακόμη περιμένει μια σωτηρία από κάπου. Από δεξιά, από αριστερά, από κέντρο, από τον πλανήτη Άρη, διαπιστώνοντας ότι θα πιάσουν τόπο οι ευχές στους αρχηγούς της παράταξής τους. Τον έναν τον βαράνε με την αγριοκρεμμύδα (μπότσκα) στο κεφάλι, στον άλλον δίνουν πεσκέσια ανάλογα με τα έθιμα των γλυφτρονιών και πάει λέγοντας. Έβγαλαν τα μαγικά μαντζούνια οι ιθαγενείς να ευλογήσουν τα σπαθιά των μακελάρηδων που θα τους πάρουν τα κεφάλια. Το σφάξε με Αγά μου ν' αγιάσω σε όλο του το μεγαλείο! Ούτε ένας ιθαγενής δεν βρέθηκε που να πλησίασε τόσο κοντά αυτά τα ανδρείκελα και αντί για αγριοκρεμμύδα στο κεφάλι να τους το βαρέσει με κοτρόνα. Τέτοιες ευκαιρίες σε απευθείας μετάδοση δεν υπάρχουν κάθε μέρα. 

Φέτος δεν άλλαξε ο χρόνος, μάς άλλαξαν τα φώτα. Με 157% αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ, σε λίγο ούτε τα γλυφτρόνια δεν θα μπορούν να δουν στην τηλεόραση τον εαυτό τους ανεμίζοντας την μπότσκα στον αέρα. Με 25 ευρώ εισιτήριο στα δημόσια νοσοκομεία ακόμα και τα γλυφτρόνια που τραγούδησαν τα κάλαντα και τις μαντινάδες θα σκέφτονται να αρρωστήσουν. 
Όλοι αυτοί οι ιλουμινάτοι ιθαγενείς παλαμακιστές νομίζουν ότι επειδή ανήκουν στην φυλή των Παλαμάκι θα γλυτώσουν το σφάξιμο, αντίθετα με την φυλή των ΑϊγαμηΣιού που έχουν σίγουρο το σφάξιμο. Κομματική κούνια πού τους κούναγε! Είναι τόσο δεδομένη η παράδοση άνευ όρων στα Κομματικά Πρόσωπα, που ούτε ένα καθρεφτάκι ή χαντρούλα δεν πήραν για αντάλλαγμα.

Άντε να τελειώνουμε με τις γιορτές να αγιαστούν και τα δημόσια νερά τα Θεοφάνια να ξαναγίνουν πάλι τα γνωστά καραγκιοζιλίκια παρουσία των πεφωτισμένων αρχηγών γιατί από του χρόνου οι Παλαμάκι θα καθαγιάζουν στην ενδοχώρα τα νερά της Suez, της Nestle και της Mekorot ενώ στα λιμάνια θα θέλουν άδεια από τους Κινέζους. 

Πέρασε ο χρόνος και ούτε ένα σκαλπ δεν πήραμε λάφυρο.

Tου Ιωάννη Μιχαλέτου

Αρμενία
Αναφορές κατά καιρούς της Ιντερπόλ και του Αμερικανικού ΥΠΕΞ , χαρακτηρίζουν την Αρμενία ως πηγή προέλευσης εμπορίου γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση στη Γερμανία, την Ελλάδα, τη Ρωσία, την Τουρκία, καθώς και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Παρά θέση της χώρας κατά μήκος της διαδρομής παραδοσιακών ναρκωτικών από την Ασία προς την Ευρώπη το κλείσιμο των συνόρων της με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, ως αποτέλεσμα του Ναγκόρνο – Καραμπάχ, έχει εξ’αποτελέσματος περιορίσει τις διαδρομές των τοπικών λαθρεμπόρων.

Η λεγόμενη Αρμένικη μαφία είναι ισχυρή στο εξωτερικό εκεί που εδρεύουν πολυάριθμες κοινότητες της Αρμένικης Διασποράς και ειδικότερα στη Καλιφόρνια, το Παρίσι αλλά και τον Παναμά και το Λίβανο. Στην Ελλάδα δεν υφίσταται Αρμενικό οργανωμένο έγκλημα και οι κακοποιοί από εκεί συγχωνεύονται με Ελληνικές ομάδες. Κατά καιρούς υπάρχουν φημολογίες για χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως κέντρο ξεπλύματος κεφαλαίων εκ μέρους των ολιγαρχών και εγκληματιών του Γιερεβάν εάν και κάτι τέτοιο μένει να αποδειχθεί ενώ είναι εξαιρετικά πιθανό ότι συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στη Κύπρο.



Αζερμπαϊτζάν
Στο Αζερμπαϊτζάν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα λαθρεμπορίας αλλά και χρήσης ναρκωτικών ουσιών και η χώρα χρησιμοποιείται ως πέρασμα Τουρκικών αλλά και Ιρανικών ομάδων ενώ η διαφθορά του κρατικού τομέα όπως και στην Αρμενία αποτελούν σημαντικά εσωτερικά ζητήματα.

Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), το Αζερμπαϊτζάν, δεν διαθέτει επαρκή νομοθεσία για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, καθώς και τη θεσμική ικανότητα για την ανίχνευση και πρόληψη της εμπορίας που είναι ελλιπέστατη. Σύμφωνα με μία μελέτη υπάρχουν ισχυρότατα κυκλώματα λαθρεμπορίας «λευκής σαρκός» και οι περισσότερες γυναίκες έχουν περάσει από το Αζερμπαϊτζάν προς την Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Τέλος οι Αζέροι εγκληματίες έχουν δημιουργήσει σοβαρές βάσεις προώθησης ποικίλων δραστηριοτήτων στη Κωνσταντινούπολη, τη Βιέννη και τις μεγάλες Γερμανικές πόλεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει και ανάμειξη της υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας η οποία είναι αρκετά ανεπτυγμένη για τα δεδομένα του κράτους και ελέγχει ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας ζωής.

Γεωργία
Το λαθρεμπόριο ναρκωτικών είναι πολύ διαδεδομένο στη Γεωργία σήμερα και συμμετέχουν και άλλες εθνοτικές ομάδες όπως Τσετσένοι, Αζέροι και Τούρκοι. Λαμβάνοντας υπόψη τη θέση της Γεωργίας, πολλές μαφίες την χρησιμοποιούν ως ένα διάδρομο μεταξύ Μέσης Ανατολής-Μαύρης θάλασσας και Βαλκανίων. Έχουν υπάρξει μάλιστα τα τελευταία έτη αρκετές υποθέσεις μεταφοράς ηρωίνης προερχόμενης από το Αφγανιστάν προς τη Κονστάντζα της Ρουμανίας και το Μπουργκάς της Βουλγαρίας. Ο ετήσιος παράνομος τζίρος εκτιμάται άνω του 1 δις. Δολαρίων ανά έτος, ποσό ιδιαιτέρως μεγάλο για τα δεδομένα της χώρας.

Επίσης μια νέα τάση είναι η ολοένα και αυξανόμενη χρησιμοποίηση ντόπιων γυναικών στη παράνομη βιομηχανία του σεξ, μια εξέλιξη που έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή αντίληψη της Γεωργιανής κοινωνίας για το δικό της γυναικείο πληθυσμό.

Η διαφθορά στη Γεωργία βρίσκεται σε απόλυτα επίπεδα όπως και το λαθρεμπόριο όπλων. Κατά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, απροσδιόριστος αριθμός φορητών κυρίως όπλων, εκλάπη από τις αποθήκες του Κόκκινου Στρατού και αρκετά από αυτά βρήκαν διέξοδο στις διεθνείς παράνομες αγορές.

Η Γεωργιανή μαφία είναι ισχυρή στην Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη, το Ισραήλ ενώ υπάρχουν και έχει καταφέρει να δημιουργήσει ομάδες στην Αθήνα και κυρίως τη Θεσσαλονίκη.

Οι Γεωργιανοί θεωρούνται ευρέως ως σκληροτράχηλος λαός με ιδιαίτερη έφεση σε σχεδιασμό και εκτέλεση ειδικών μυστικών επιχειρήσεων γι'αυτό και κατά τη Σοβιετική περίοδο η Μόσχα τους χρησιμοποιούσε σε μεγάλο βαθμό στα συστήματα πληροφοριών της. Εκ τούτου μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η ύπαρξη Γεωργιανής μαφίας στην Ελλάδα πέρα από Αστυνομικό πρόβλημα ενδεχομένως να απασχολήσει και την υπηρεσία πληροφοριών.

Καζακστάν
Το Καζακστάν είναι μια σημαντική χώρα διέλευσης για την διακίνηση ναρκωτικών από το Αφγανιστάν προς τη Ρωσία και από εκεί στη Δυτική

Ευρώπη. Στο βόρειο Καζακστάν και στις πόλεις Pavlodar και Kustanay, κοντά στα ρωσικά σύνορα, διεξάγεται ο μεγαλύτερος όγκος του παράνομου αυτού εμπορίου. Σύμφωνα με κατά καιρούς ανακοινώσεις των Ρωσικών αρχών από το Καζακστάν έρχεται προς τη Ρωσία το 80 τοις εκατό της ηρωίνης, το 70 τοις εκατό του οπίου, και 60 τοις εκατό της κάνναβης που καταναλώνουν οι πολίτες της.

Η διαφθορά στη χώρα αυτή απλώνεται σε όλα τα επίπεδα και είναι ενδεικτικό της κατάστασης ότι οι ντόπιοι «Ολιγάρχες» επιδεικνύουν σε υπερθετικό βαθμό το πρόσφατα αποκτηθέντα πλούτο τους ενδυόμενοι με τα ακριβότερες διεθνώς μάρκες και διαμένουν σε αχανής περιφραγμένες εκτάσεις που φυλάσσονται από δεκάδες φρουρούς όπου έχουν δημιουργηθεί ακόμα και ιδιωτικοί ζωολογικοί κήποι…

Το μεγαλύτερο μέρος της τοπικής διαφθοράς που έχει γεννήσει παρακρατικά εγκληματικά δίκτυα, εντοπίζεται στον ενεργειακό τομέα και τα τεράστια ποσά που εκταμιεύονται από πολυεθνικές στους τοπικούς ταγούς προκειμένου να εξασφαλίσουν συμβόλαια για επενδύσεις στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Έχουν υπάρξει επίσης ορισμένες απόπειρες λαθρεμπορίας πυρηνικών υλικών και σε μία περίπτωση το 2001 οι δράστες ήταν Τσετσένοι αντάρτες.

Κιργιστάν
Το Κιργιστάν έχει καταστεί μείζον κέντρο διαμετακόμισης ναρκωτικών ουσιών και οπλισμού ναρκωτικών .

Το πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από μια κατακερματισμένη εξουσία και χωρισμένη σε ένα σύστημα περιφερειακών φατριών. Σε συνδυασμό με το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, έχουν δημιουργηθεί τα προβλήματα των οργανωμένων εγκληματικών ομάδων αλλά και του Ισλαμικού εξτρεμισμού.

Η πόλη Ος, που βρίσκεται σε στρατηγικό σημεία στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και τη κοιλάδα «Fergana» έχει μετατραπεί σε κομβικό σημείο

διακίνηση ναρκωτικών, ιδιαίτερα ηρωίνης. Η πρωτεύουσα του Κιργιστάν, Μπισκέκ, επίσης γνώρισε ταχεία ανάπτυξη διακίνησης ναρκωτικών, εν μέρει λόγω του ότι βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Καζακστάν, την επόμενη διαδρομή του παρανόμου δρόμου του μεταξιού στη σημερινή Κεντρική Ασία.

Ενδεικτικό του προβλήματος που υπάρχει είναι ότι σύμφωνα με εκθέσεις του FBI, για ολόκληρη την πόλη πληθυσμού άνω του ενός εκ. υπάρχουν μόνο 19 Αστυνομικοί στην αντίστοιχη διεύθυνση δίωξης οι οποίοι είναι κατά βάση κακοπληρωμένοι και ανεκπαίδευτοι.

Παράλληλα η χώρα έχει γίνει και σημαντικό κέντρο εγχώριας παραγωγής κάνναβης, ιδιαίτερα στην Βορειοανατολική περιοχή Issyk-Kul που εξάγεται στις χώρες της Πρώην Σ. Ένωσης. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, εκτιμά ότι υπάρχει και σοβαρό ζήτημα με το τράφικινγκ γυναικών προς οίκους ανοχής της Γερμανίας, Ρωσίας, Τουρκίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Τέλος είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι σε αυτή τη χώρα το μεγαλύτερο μέρος των εγκληματικών δικτύων προέρχεται από τα γειτονικά κράτη και δεν υπάρχει εθνική μαφία όπως στις άλλες περιπτώσεις.

Τατζικιστάν
Η κεντρική κυβέρνηση του Τατζικιστάν έχει ουσιαστικά τον πλήρη έλεγχο μόνο σε ένα μικρό μέρος της χώρας, γύρω από την πρωτεύουσα Ντουσάνμπε. Ιδιαίτερα στις ορεινές και Ανατολικές οροσειρές το λαθρεμπόριο ανθεί όπως και η εκπαίδευση της τρομοκρατικής Ισλαμικής οργάνωσης IMU.

Λόγω ενός εξαιρετικά καταστροφικού εμφυλίου πολέμου, το Τατζικιστάν εξακολουθεί να είναι από τις φτωχότερες χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ), ενώ μεγάλος όγκος των παράνομων εμπορίων ελέγχεται από πρώην πολέμαρχους αρκετοί εκ των οποίων διακρίνονται από θρησκευτικό φανατισμό και συνδέονται ακόμα και με συγγενικά δίκτυα με τις αντίστοιχες του γειτονικού Αφγανιστάν.

Το Τατζικιστάν αποτελεί το κύριο άξονα μεταφοράς ηρωίνης περιοχή από το Αφγανιστάν προς το Βορά και Δυτικά .

Οι διακινητές είναι διαφόρων εθνικοτήτων και από όλη την Ευρασία. Πολύ συχνά το λαθρεμπόριο γίνεται με ανταλλαγή είδους, όπως ναρκωτικά με όπλα ή και με καύσιμα. Ο ετήσιος τζίρος μόνο για την ηρωίνη ξεπερνά τα 300 εκ. Δολάρια και αποτελεί έναν από τους κύριους πόρους για πολλές κοινότητες αυτής της Κεντρασιατικής χώρας.



Τουρκμενιστάν
Το Τουρκμενιστάν αντιμετωπίζει όλα τα θέματα που άπτονται του οργανωμένου εγκλήματος όπως και οι γειτονικές του χώρες και σε ότι αφορά το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, αυτό λαμβάνει χώρα σε μεγάλο βαθμό στο κύριο αεροδρόμιο της χώρας, το «Ashgabat». Υπάρχει ισχυρή διασύνδεση των τοπικών κυκλωμάτων με Καυκάσιους ιδίως Αζέρους και η οικονομία σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από παράνομους κύκλους εργασιών ενώ το ξέπλυμα μαύρων κεφαλαίων ξεπερνά ίσως τα νόμιμα με εξαίρεση τον ενεργειακό τομέα.

Ουζμπεκιστάν
Ουζμπεκιστάν είναι κυρίως μια χώρα διέλευσης για ναρκωτικά με μικρή εγχώρια παραγωγή ναρκωτικών.

Παρόλο που η εκεί κρατική δομή διαθέτει υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, και Κρατικής Επιτροπής Τελωνείων, όπως και Εθνικό Κέντρο για τον έλεγχο των ναρκωτικών, οι επιτυχίες είναι λίγες ενώ σε έκθεση του το Αμερικανικό Κογκρέσο το 2003 κατονόμαζε το Ουζμπεκιστάν ως χώρα με σοβαρότατο πρόβλημα δωροδοκίας των τοπικών αξιωματούχων, γεγονός που εξακολουθεί να υφίσταται.

Η χώρα αντιμετωπίζει επίσης έντονη Τουρκική διείσδυση τόσο σε εγκληματικό επίπεδο όσο και σε ευρύτερο πολιτικό.

Με εξαίρεση την Αρμενία και σε δεύτερο βαθμό το Καζακστάν, σε όλες τις ανωτέρω χώρες υφίσταται και διασύνδεση οργανωμένου εγκλήματος και Ισλαμικής τρομοκρατίας με σαφείς προεκτάσεις σε "συντονιστές" χώρο της Μέσης Ανατολής.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Σαμαράς δεν κατανοεί την διαφορά μεταξύ "τιμή της πατρίδας" και "τιμή πώλησης της πατρίδας"

Οικονομικά φιλέτα, στρατηγικά σημεία, αλλά και ποτάμια της Θράκης, έχουν μπει στον κατάλογο πώλησης του ΤΑΙΠΕΔ. Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, ακολουθώντας και τηρώντας κατά γράμμα το πνεύμα του «ξεπουλάμε και χαρίζουμε», η κυβέρνηση μέσω του γνωστού αμαρτωλού –αλλά και υπεράνω του νόμου, λόγου του ασύλου που του έχει παραχωρηθεί- ΤΑΙΠΕΔ, τολμά το αδιανόητο, δηλαδή την πώληση «περιουσιακών στοιχείων» στην Θράκη.
Κι επειδή η Θράκη είναι ένας χώρος με απόλυτη και από όλους αποδεκτή γεωστατηγική και γεωοικονομική σημασία, ίσως οι «αρμόδιοι» θα έπρεπε να σκεφτούν πολλές φορές πριν να βάλουν πωλητήριο σε «φιλέτα» που ξεπερνούν τα ό,ποια οικονομικά οφέλη, αφού κατέχουν μη ανακοινώσιμες εθνικές – στρατηγικές θέσεις, ενώ η κυβερνητική διάθεση κατάλυσης κάθε έννοιας της δημοκρατίας βρίσκεται στην πώληση ποταμών, δηλαδή του πλέον σημαντικού αγαθού του πλανήτη, του νερού!

Για παράδειγμα, μπορεί να απαντήσει ο «πατριώτης» Σαμαράς, τι θα συμβεί εάν κάποια τουρκικά κεφάλαια αγοράσουν το τεράστιο παραλιακό οικόπεδο όπου είχε τις εγκαταστάσεις της (υπέργεια και υπόγεια) η «Φωνή της Αμερικής»; Άραγε, κατανοεί ο «πρωθυπουργός» τι ακριβώς σημαίνει κάτι τέτοιο και κατά πόσο θα επιβαρύνει την εθνική άμυνα της πατρίδας (όχι απαραίτητα και δικής του);
Μπορεί να απαντήσει το «μάγκας» Αντώνης Σαμαράς, τι θα σημαίνει για την Ελληνικότητα της Θράκης το να αγοραστούν τα ποτάμια της από τούρκους «επιχειρηματίες», οι οποίοι θα ελέγχουν οικονομικά το πλέον πολύτιμο αγαθό, το νερό, της Θράκης;

Ο πολιτευτής και υποψήφιος βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Ξάνθης, κ. Χαράλαμπος Ευστρατίου, έκανε μία πολιτικά «ευγενική» προσέγγιση ανάδειξης - καταγγελίας στο συγκεκριμένο θέμα, το οποίο αγνοούν επιδεικτικά οι λοιποί «δημοκρατικοί χώροι» της Θράκης. Μήπως επειδή είναι πολλά τα λεφτά που παίζονται ή μήπως επειδή δεν επιθυμούν να έχουν καμία σύγκρουση με τα τουρκικά συμφέροντα κι έτσι «κλείσουν οι κάνουλες ψηφοφόρων» από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής;
Το χάσαμε το «φιλέτο» πατριώτη!
Ως Θρακιώτες, Ξανθιώτες και Έλληνες γνωρίζουμε ότι η περιοχή μας είναι μια περιοχή που πολλοί προσπαθούν να τη σφετεριστούν ιστορικά, με ότι κινδύνους μπορεί να εγκυμονεί κάτι τέτοιο.
Ψάχνοντας λοιπόν στην σελίδα του ΤΑΙΠΕΔ βρήκα περιοχές του Νομού μας οι οποίες είναι προς πώληση και φυσικά μπορεί να τις αποκτήσει ο κάθε ένας που έχει την οικονομική δυνατότητα.
Εύλογα μου γεννάται η απορία, εάν και εφόσον πουληθούν όλα αυτά τα κτήρια και περιοχές-«φιλέτα» του Νομού μας ποια θα είναι η ανάπτυξη και το όφελος για τους κατοίκους της περιοχής, αλλά και αντίστοιχα ποιοι είναι οι κίνδυνοι που καρτερικά περιμένουν στη γωνιά ώστε να δώσουν σάρκα και οστά στα πιο εφιαλτικά, για την περιοχή, σενάρια.
Τελειώνοντας σας αφήνω να δείτε τι έχει βγει προς πώληση στον Νόμο Ξάνθης και περιμένω να ακολουθούσουν ερωτήσεις από τους τοπικούς βουλευτές σχετικά με το πώς και το γιατί βγήκαν στο σφυρί αυτά τα «φιλέτα» της Ξάνθης.
Άλλωστε οι σιωπηλοί βουλευτές μας αντί να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και να απαιτήσουν κέρδη και οφέλη για την περιοχή μας και τους κατοίκους της αρκούνται απλώς σε ερωτήσεις που αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στη «ψυχοθεραπεία» των ψηφοφόρων τους.
Με τιμή και σεβασμό προς όλους τους συνειδητοποιημένους πολίτες.
ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΤΙΡΙΑ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ στο Ν. ΞΑΝΘΗΣ
• ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΞΑΝΘΗΣ
• ΑΛΥΚΕΣ ΑΒΔΗΡΩΝ

• ΓΑΛΗΝΗ ΞΑΝΘΗΣ
• ΕΡΑΣΜΙΟ ΞΑΝΘΗΣ (ΦΩΝΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ)
• ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
• ΠΟΤΑΜΙΑ ΞΑΝΘΗΣ
• ΜΙΚΡΟΧΩΡΙ ΞΑΝΘΗΣ
• ΣΕΛΕΡΟ ΞΑΝΘΗΣ
• ΒΕΛΩΝΗ (ΤΕΠΕΔΑΚΙΑ)
• ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΑΓΓΑΝΩΝ
(Υποσημείωση: Αρκετές από τις περιοχές βρίσκονται σε δήμους που έχουν άριστες σχέσεις με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) 

Τα αντίστοιχα συμβαίνουν δυστυχώς και στο νομό Ροδόπης (έδρα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), αλλά και στο νομό Καβάλας (όπου υπάρχει το γνωστό Ιμαρέτ, που φιλοξενεί τακτικότατα επίσημους και ανεπίσημους πολιτικούς και οικονομικούς τούρκους επισκέπτες). Για όποιον μπορεί να καταλάβει, ο εθνικός χαρακτήρας της κυβέρνησης Σαμαρά είναι άκρως τυπικός (έως ανύπαρκτος), ενώ η ουσία της (δια)κυβέρνησης των διασωστών μας επικεντρώνεται στο ξεπούλημα της χώρας και θεωρούμε ως χαρακτηριστικό δείγμα της πολιτικής αναλγησίας, το ότι άκρως ευαίσθητες εθνικά περιοχές έχουν μπει στον «τιμοκατάλογο» πώλησης εθνικού εδάφους, από τους ελληνόφωνους, τουρκοφοβικούς (σύμφωνα με πολλούς, τουρκολάγνους) πολιτικούς της Ελλάδας (συμπολίτευσης και -κυρίως- αξιωματικής αντιπολίτευσης, που όλως παραδόξως σιωπούν σε ένα εθνικό έγκλημα που γίνεται αυτή τη στιγμή), που δεν διστάζουν να προχωρήσουν σε ενέργειες εθνοκτόνες (και που είναι βέβαιο ότι θα τους καθίσουν στο σκαμνί του κατηγορουμένου, με την κατηγορία της «εσχάτης προδοσίας»).

Η διάθεση ξεπουλήματος της Ελλάδας, καταγράφεται (και επίσημα) στο ΤΑΙΠΕΔ, την ιστοσελίδα του οποίου μπορείτε να επισκεφθείτε και να θαυμάσετε τον τρόπο με τον οποίο εργάζονται οι… διασώστες μας και να βεβαιωθείτε πως τίποτε από όσα διαβάσατε δεν είναι υπερβολή, αλλά μία μόνο κουκκίδα από την εθνική καταστροφή που ετοιμάζουν οι περιλάλητοι βραβευμένοι πολιτικοί "ταγοί".

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Λέτε να βρεθούν και άλλοι ενδιαφερόμενοι αγοραστές εκτός από τη Ziraat Bank και τούρκους επενδυτές;




Η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τετάρτη, ξεκινώντας το 2014 με την υπόσχεση της κυβέρνησης θα βγάλει τη χώρα από έξι χρόνια ύφεσης, θα κρατήσει έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, και αποτελεσματικά θα τερματίσετε μια οικονομική κρίση που ταρακούνησε το ευρώ.

“Το 2014, η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές και θα αρχίσει να γίνεται και πάλι μια φυσιολογική χώρα”, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σε τηλεοπτικό διάγγελμά της Πρωτοχρονιάς. “Μετά από έξι ατελείωτα, επώδυνα χρόνια, το 2014 θα σημάνει την προοπτική της ανάπτυξης … Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι έχουμε αποφύγει τα χειρότερα.”
Αλλά έχουν;
Με περισσότερα από 240 δισ. ευρώ ($ 330 δισεκατομμύρια) σε δάνεια διάσωσης που έχουν ήδη καταβληθεί, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ένα μη βιώσιμο υψηλό δημόσιο χρέος, ενώ αντιμετωπίζει την απειλή της ανανεωμένης πολιτικής αστάθειας, και έχει περισσότερους από έναν στους τέσσερις πολίτες να είναι άνεργος και σταθερά να διολισθαίνει στη φτώχεια.
Οι Έλληνες υποδέχτηκαν το νέο έτος αφού ξόδεψαν πολλές ώρες στις ουρές των εφοριών  για να καταβάλλουν τις εισφορές λιτότητας στην ώρα τους. Και η βαριά αιθαλομίχλη έχει επιστρέψει στην πρωτεύουσα της χώρας μετά από δεκαετίες αυτό το χειμώνα, καθώς τα νοικοκυριά μένουν χωρίς ξύλα και ρίχνουν στο τζάκι κακής ποιότητας ξύλο και σκουπίδια για να προσπαθήσουν να κρατηθούν ζεστά.
Εδώ είναι σε μια ματιά μερικά από τα πιο πιεστικά προβλήματα στην Ελλάδα: ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.
Η οικονομική δίνη της Ελλάδας εξάλειψε σχεδόν το ένα τέταρτο της οικονομίας της και περίπου ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας. Από το 7,2% που ήταν πριν από την ύφεση του 2008, η ανεργία εξερράγη, φθάνοντας το 27% κατά το τρίτο τρίμηνο του 2013, χαρίζοντας στην Ελλάδα τη χειρότερη βαθμολογία μεταξύ των θέσεων εργασίας των 34 προηγμένων οικονομιών από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
Πάνω από το 70% των ανέργων βρίσκεται εκτός εργασίας για περισσότερο από ένα χρόνο, με το μεγαλύτερο μέρος τους να βασίζεται στη φιλανθρωπία, αφού έχει χάσει το μηνιαίο επίδομα ανεργίας και την ασφάλιση υγείας.

«Είναι αδιανόητο κάποιος να βρίσκεται στην ατυχία να μην έχει δουλειά, να μη μπορεί να έχει και την κατάλληλη πρόσβαση στην κρατική υγειονομική περίθαλψη», δήλωσε ο Γιώργος Πατούλης, επικεφαλής του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.
Αυτοί που επλήγησαν περισσότερο, είπε, είναι τα άτομα με χρόνιες ασθένειες, οι άνεργοι γονείς που αναζητούν εμβολιασμοούς για τα νεογέννητα παιδιά τους, και οι ασθενείς που έχουν ανάγκη από ακριβά φάρμακα συμπεριλαμβανομένης και της θεραπείας του καρκίνου.
 “Εκτιμούμε ότι περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι είναι χωρίς ασφάλιση υγείας, από το σύνολο των περίπου 8 εκατομμύρια που χρειάζονται ασφάλιση … και το πρόβλημα φαίνεται ότι θα συνεχιστεί και το 2014”, δήλωσε ο Πατούλης. «Είναι σαν να φυτεύεις δυναμίτη στη βάση της δημόσιας υγείας μιας χώρας.”
Η ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΕΑ
Οι κυβερνήσεις πριν το bailout είχαν προσπαθήσει να τονώσουν την απασχόληση μειώνοντας τον κατώτατο μισθό και τσεκουρώνοντας μακροχρόνια εργασιακά δικαιώματα και κανόνες προστασίας της αγοράς – για τα πάντα, από την απελευθέρωση των αδειών φορτηγών μέχρι τις άδειες για τα αρτοποιεία της γειτονιάς.
Όμως, οι αριθμοί της ανεργίας συνέχιζαν να επιδεινώνεται, και πολλοί υποστηρίζουν ότι το σύστημα βρίσκεται σε τέλμα λόγω της υπερβολικής γραφειοκρατίας.
Ο άνεργος κουρέας Σπύρος Πρίφτης προσπαθούσε να ανοίξει το δικό του κομμωτήριο για σχεδόν τρία χρόνια σε ένα θέρετρο διακοπών στην γενέτειρά του, την Κέρκυρα, με τους κανόνες να εξακολουθούν να είναι ασαφείς σχετικά με το καθεστώς του διπλώματος κομμωτικής που απέκτησε από ιδιωτική σχολή.
 “Χρειάζεσαι πέντε χρόνια για να ανοίξεις ένα κουρείο στην Ελλάδα: Δύο χρόνια για δίπλωμα, δύο χρόνια για μαθητεία, και έναν χρόνο για να ετοιμαστούν τα χαρτιά σου”, είπε ο 37χρονος.
“Πέντε χρόνια! Τι είμαι, καρδιοχειρουργός; Θέλω μόνο να ανοίξω ένα κουρείο”.
Σε απόγνωση, ο Πρίφτης άρχισε να γράφει δεκάδες επιστολές διαμαρτυρίας και να τα στέλνει με φαξ στις ελληνικές αρχές, καθώς και στον Επίτροπο της ΕΕ, Όλι Ρεν και στην Γενική Διευθυντρία του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ.
Σε μερικές από τις επιστολές του, πήρε μια απάντηση. Ακόμη και οι συνήθως σφιχτοί διαπραγματευτές της ΕΕ και του ΔΝΤ, του υποσχέθηκαν ότι θα αναλάβουν  την υπόθεσή του με την κυβέρνηση κατά τις επιθεωρήσεις τους στην Αθήνα. Βρίσκονται ακόμα εν αναμονή για νέα.
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Η Ελλάδα κυβερνάται από την τρίτη κυβέρνηση υπέρ του bailout , σε δύο χρόνια, καθώς τα ωαντιλαϊκά μέτρα λιτότητας φθείρουν την δημόσια υποστήριξη των κομμάτων που τις στηρίζουν. Ο συντηρητικός πρωθυπουργός Σαμαράς ηγείται της σημερινής κυβέρνησης συνασπισμού και βλέπει την υποστήριξή του στο κοινοβούλιο των 300 εδρών, να μειώνονται τους τελευταίους 18 μήνες από τους 179 στους 153 βουλευτές.
Ο Σαμαράς πρόσφατα βρέθηκε πίσω στις δημοσκοπήσεις από το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να επαναδιαπραγματευτεί ριζικά ή ακόμη να σκίσει τις συμφωνίες του bailout, υποστηρίζοντας ότι έχουν αποτύχει να φέρουν ανάπτυξη και έφεραν κοινωνική καταστροφική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευθεί ότι θα προσπαθήσει να ανατρέψει την κυβέρνηση στις δύο εκλογές του Μαίου για την τοπική αυτοδιοίκηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
“Το 2014 θα αφήσει πίσω του το παρακμιακό πολιτικό κατεστημένο που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία, ένα κατεστημένο διαπλοκής και διαφθοράς”, δήλωσε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος φέτος γίνεται 40 ετών. 
Δημοσκοπήσεις υποδεικνύουν έντονα ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, δεν έχουν την στήριξη να κυβερνήσουν αυτοδύναμα.
Η δημόσια συμπάθεια για το ακροδεξιό κόμμα της Χρυσής Αυγής, εν τω μεταξύ, παραμένει ισχυρή – συγκεντρώνει περίπου 9 % – παρά τη φυλάκιση της ηγεσίας της με την κατηγορία της εγκληματικής δραστηριότητας και το πρόσφατο βίντεο που δημοσιεύθηκε και δείχνει ανώτερα στελέχη του κόμματος να χαιρετούν νεοσύλλεκτα μέλη με ναζιστικούς χαιρετισμούς.
ΒΟΥΝΟ ΧΡΕΟΥΣ.
Παρ ‘όλες τις κακές ειδήσεις, λίγοι άνθρωποι αμφιβάλλουν, πιστεύοντας ότι η δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα βελτιώνεται αργά, με τις υπερβολικές δαπάνες υπό έλεγχο και το μέγεθος του άλλοτε τεράστιου δημόσιου τομέα να μειώνονται.
Υπάρχουν και άλλα καλά νέα: Η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας έχει ξεκινήσει μια μακρά άνοδο από την “επικράτεια των σκουπιδιών”. Οι μετοχές στο Χρηματιστήριο Αθηνών έκλεισαν στις 1,162.68 στην φετινή τελευταία ημέρα των συναλλαγών την Τρίτη, ωστόσο, απέχουν πολύ από τις τιμές προ της ύφεσης, αλλά και του εντυπωσιακού 28% σε ετήσια βάση. Και τα επιτόκια δανεισμού συνέχισαν να επιβραδύνονται από τα ουρανομήκη επίπεδα της κρίσης, η απόδοση των 10ετών ομολόγων που έληξε το 2013 στο 8,42%, από σχεδόν 13% στα τέλη Μαρτίου.
Παρόλα αυτά, η αδύναμη οικονομία είναι έτοιμη να επιβαρυνθεί με ένα δημόσιο χρέος 176% του ΑΕΠ αυτό το χρόνο, αφήνοντας την Αθήνα σε ζωτική ανάγκη για πρόσθετη ελάφρυνση του χρέους από τους πιστωτές της. Ο Σαμαράς θέλει να αποφύγει να αναζητήσει επιπλέον δανεισμό για να καλύψει ένα αναμενόμενο έλλειμμα του προϋπολογισμού το 2014 και αντί αυτού, ελπίζει να επιστρέψει στις αγορές ομολόγων μετά από απουσία τεσσάρων ετών.
“Ένας κρίσιμος παράγοντας είναι το κατά πόσον μπορεί να υπάρξει τουλάχιστον μια μικρή έκδοση ομολόγων στις διεθνείς αγορές. Αυτό θα σηματοδοτήσει το τέλος του προγράμματος bailout και θα μπορούσε να έχει σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις”, δήλωσε ο Θεόδωρος Κρίντας, διευθύνων σύμβουλος της Attica Wealth Management.
“Πιστεύω λοιπόν ότι το 2014 θα είναι μια χρονιά χωρίς μεσαίο σενάριο. Τα πράγματα είτε θα πάνε καλά, ή θα πάνε άσχημα. Είτε θα αναπτυχθούν πολύ πιο θετικά από ό, τι το 2013, ή θα είναι μια χρονιά μεγάλης αναταραχής. Δεν θα είναι business as usual, αυτό είναι σίγουρο”.
By DEREK GATOPOULOS
Associated Press
AP Photo/Petros Giannakouris
Μετάφραση – Απόδοση:  LEFTeria-news



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου