Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Σεπ 2013


Γράφει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Βαρδάκας

«Ἄλλος γιὰ Χίο τράβηξε κι ἄλλος γιὰ Μυτιλήνη κι ἄλλος στῆς Σύρας τὰ στενὰ αἷμα καὶ δάκρυα πίνει»...
Αὐτὸ τὸ ἄσμα πάει γάντι γιὰ τὴν σημερινὴ εὐρωπαϊκὴ πραγματικότητα, μὲ τὴ μόνη διαφορὰ ὅτι τὸ ἀκροστίχιο τὸ ἐφάρμοσαν μόνο γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

Μήπως τὰ λέμε αὐτὰ γιατί ζηλεύουμε ποὺ οἱ Γερμανοὶ ἔχουν καὶ τὴν κότα καὶ τὸ αὐγό; Καὶ φυσικά τούς ζηλεύουμε γιατί ἔχουν ἕναν ἡγέτη ποὺ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ συμφέροντα τους, ἐνῶ ἐμεῖς μὲ τοὺς δικούς μας τρῶμε συνέχεια ὀμελέτες δανεικὲς μὲ τσόφλια καὶ κινδυνεύουμε νὰ χάσουμε καὶ τὸ κοτέτσι ποὺ ἔμεινε δίχως κότες

Ἐδῶ πρέπει νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὴν πρόρρηση τοῦ Ἰσαποστόλου καὶ Ἐθνάρχη μας Πατρο- Κοσμᾶ "θὰ σᾶς βάλουν φόρο στὶς κότες καὶ τὰ παραθυρα".

Σὰν Ἕλληνες διακατεχόμασθε ἀπὸ ἁγνὰ αἰσθήματα ἀπέναντι σὲ ὁποιοδήποτε λαὸ, ὅμως αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ καθένας μπορεῖ ἐν γνώσει μας νὰ τσαλαπατάει τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια καὶ τὰ στοιχειώδη δικαιώματά μας.

Ἡ ἀνοχὴ πρὸς τὸ ὑφιστάμενο πολιτικὸ δυναμικό τῆς χώρας μας παίρνει τέλος. Ἂν κύριοι δὲν μπορεῖτε νὰ διαπραγματευθεῖτε γιὰ τὸ μέλλον μας καλύτερα νὰ παραιτηθεῖτε, μέχρις ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ τὸ γεωπολιτικὸ – γεωοικονομικὸ τοπίο ἔχει ξεκαθαρίσει πλέον μετὰ καὶ τὶς πρόσφατες Γερμανικὲς ἐκλογές.

Πρὶν ἕνα χρόνο ἡ κ. Μέρκελ ἔβαζε πλάτες γιὰ τὴν ἐκλογικὴ νίκη τοῦ κ. Ὀμπάμα καὶ φέτος... ὁ κ. Ὀμπάμα ἔβαζε πλάτες γιὰ τὴν ἐπανεκλογὴ τῆς κ. Μέρκελ. Τί ὡραία ἀτμόσφαιρα! Τί σύμπνοια! Μὲ τὴν μόνη διαφορὰ ὅτι ὅλα αὐτὰ γινόταν μπροστὰ στὰ μάτια ἑνὸς ἡμιθανοῦς ἀσθενῆ ποὺ βρισκόταν στὸ θάλαμο τῆς οἰκονομικῆς καταστολῆς καὶ ἐξαθλίωσης ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ ψευτοζωεῖ μὲ τὰ σωληνάκια τοῦ ΔΝΤ καὶ τῆς ΕΕ. Γιὰ ποῖον ἀσθενῆ μιλᾶμε; Μὰ φυσικὰ γιὰ τὴν ἀφεντιά μας ποὺ βρέθηκε στὸ κρεβάτι τοῦ Ἐθνικοῦ ψυχορραγήματος.

Ἔτσι, μαζὶ μὲ τὰ συγχαρητήρια στὴν κ. Μέρκελ, ἄντε καὶ καλὰ περαστικά μας. Σχῆμα λόγου φυσικά.

Λένε ὅτι ὁ ΘΕΟΣ χαρίζει σὲ κάθε ἄνθρωπο μόνο αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ ἀντέξει σὰν δοκιμασία. Κατ΄ ἀντιστοιχία αὐτὸ ἰσχύει καὶ σὲ ἕνα δοκιμαζόμενο Ἔθνος καὶ μάλιστα σὰν τὸ δικό μας ποὺ μὲ δόλια μέσα τὸ ἔβαλαν στὴν ἐντατικὴ τῶν πειρασμῶν.

Πιστεύετε ἂν σὰν Ἔθνος μποροῦμε νὰ σηκώσουμε περισσότερο βάρος ποὺ ἔρχεται μὲ τὴν τρίτη ἐπανεκλογὴ τῆς κ. Μέρκελ; Ἡ ἀπάντηση βγαίνει ἀβίαστα καὶ ἀπὸ χείλη νηπίων καὶ γερόντων καὶ εἶναι ἕνα νέο μεγάλο ΟΧΙ, παρόμοιο μὲ τὸ ΟΧΙ τῶν Ἑλλήνων στὸν φασιστικὸ - ναζιστικὸ ἄξονα τὸν Ὀκτώβρη τοῦ 40.

Σὰν Ἔθνος φτάσαμε στὸ ΑΜΗΝ τῶν δοκιμασιῶν καὶ τὸ ξέρουν καλὰ οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ οἰκονομικοὶ συνεταῖροι τους.

Ἄρα ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα πιστεύω ὅτι θὰ ἀλλάξουν ὅλες οἱ οἰκονομικὲς καὶ πολιτικὲς στρατηγικὲς ἀποφάσεις τῶν πατρώνων μας.

Δὲν πρόκειται νὰ μᾶς χαρισθοῦν οὔτε γιὰ ἕνα δεκάλεπτο, ἀλλὰ θὰ γίνουν σκληρότεροι στὸ πρόγραμμα τῶν μεταρρυθμίσεων γιὰ νὰ διαπιστώσουν πειραματικὰ καὶ γιὰ πρώτη φορὰ στὴν παγκόσμια ἱστορία, πότε ἕνα Ἔθνος μπορεῖ νὰ σβήσει ἀπὸ τὸν χάρτη ἀποκλειστικὰ μὲ οἰκονομικὸ θάνατο.

Μετὰ ἀπὸ τρία καὶ μισὸ χρόνους ἀργοῦ θανάτου, θὰ τοὺς χαρίσουμε αὐτὴ τὴν εὐχαρίστηση;

Ἡ νεκρανάσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ποὺ πιστεύει στὴν ΑΝΑΣΤΑΣΗ καὶ ζεῖ μέσα σὲ αὐτὴν τελικὰ θὰ τοὺς τρομάξει... καὶ ὄχι μόνο αὐτὸ διότι καὶ ἄλλες οἰκονομικὲς συγκυρίες θὰ τοὺς προσγειώσουν στὴν οἰκονομικὴ πραγματικότητα τὴν ὁποία καὶ αὐτοὶ βιώνουν σήμερα εἰκονικά.

Τί εἶναι ἡ Γερμανία;

Εἶναι τὸ κέντρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομίας.

Αὐτὸ τὸ κέντρο βάρους ἰσορροπεῖ τὴν ἀνάπτυξή του ἀποκλειστικὰ στὴν παραγωγὴ καὶ στὴν διάθεση βιομηχανικῶν ἀγαθῶν καὶ ἐν μέρει σὲ πολυσύνθετα τραπεζικὰ προιόντα.

Ἔχει πρῶτες ὕλες ἡ Γερμανία;

Ὄχι, καὶ γι΄ αὐτὸ φρόντισαν νὰ φτιάξουν γιὰ τὴν χώρα αὐτὴ "τὶς κατάλληλες πρῶτες ὕλες" ποὺ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ κοινὸ νόμισμα τοῦ εὐρώ.

Δικαιολογημένα θὰ ἀναρωτηθεῖτε ἂν ἡ Χώρα αὐτὴ "καίει ΕΥΡΩ" γιὰ νὰ κινήσει τὶς βιομηχανίες της. Φυσικὰ δὲν καίει Εὐρὼ, ἀλλὰ μαζεύει Εὐρὼ "καίγοντας" τὶς χῶρες κατεξοχὴν τοῦ νότου.

Στὴν πρώτη δεκαετία τῆς κυκλοφορίας του αὐτὸ τὸ νόμισμα ἔδωσε αὐτὸ ποὺ μποροῦσε νὰ δώσει. Ἰδιαίτερα σὲ ἐμᾶς ἔδωσε μία ἀπέραντη καὶ ἀκατανόητη εἰκονικὴ πραγματικότητα ποὺ ξεπερνοῦσε τὸ ὅριο τῆς βλακείας καὶ τῆς μειοδοσίας.

Γιὰ νὰ συνεχίσει νὰ ὑφίσταται τὸ κοινὸ νόμισμα στὸ πλανητικὸ καλάθι τοῦ συναλλάγματος ἔπρεπε ἐπειγόντως νὰ βρεθοῦν "ἀσθενείς". Καὶ ἀμέσως βρέθηκαν μὲ τὴν κλινικὴ εἰσαγωγὴ τῆς Ἑλλάδας στὴν ἐντατικὴ τῶν μνημονίων.

Ὁ ἀσθενὴς αὐτὸς ἦταν ἕτοιμος νὰ ἀρρωστήσει πρὶν καν ἀρρωστήσει καὶ γιὰ αὐτὸ σήμερα ἀποροῦμε γιὰ τὸ ξαφνικὸ κακὸ ποὺ μᾶς βρῆκε. Ὅμως τὸ νόμισμα αὐτὸ γιὰ νὰ συνεχίσει τὴν ὁμαλὴ πορεία τοῦ "ἔπρεπε νὰ ἔχει καὶ τὸν Γερμανὸ του" καὶ τὸν βρῆκε στὸ πρόσωπο τῆς κ. Μέρκελ καὶ τῆς ὁμάδας τῶν στενῶν συμβούλων της.

Νὰ γιατί στὴν χρονικὴ αὐτὴ συγκυρία ἡ χώρα αὐτὴ διαθέτει καὶ τὸ Αὐγὸ καὶ τὴν Κότα καὶ τὸ παραπάνω ἐρώτημα ποὺ τέθηκε σχῆμα λόγου λύνεται πολὺ εὔκολα. Αὐτὸ ὅμως πρὸς τὸ παρὸν γιατί δὲν μπορεῖ νὰ τραβήξει σὲ μάκρος ἄλλο ἡ πλάνη τῶν λαῶν μὲ τὸ σερβίρισμα ξεφτισμένων σεναρίων πλασματικῆς οἰκονομικῆς εἰκονικότητας.

Ἀκόμη καὶ τὰ ἴδια τὰ τραπεζικὰ προϊόντα – ἐργαλεῖα τῶν νεοποχιτῶν ἔχουν ἐξαντληθεῖ καὶ τώρα παίζουν τὰ ρέστα τους ποὺ καὶ αὐτὰ δὲν ἀντιστοιχοῦν σὲ πραγματικὲς ἀξίες.

Σήμερα ἡ κ. Μέρκελ στηρίζει τὸ εὐρώ. Ἡ κότα σφίγγεται γιὰ νὰ βγάλει τὸ αὐγὸ ποὺ πολλὲς φορὲς ραγίζει ἡ σπάζει, ἀλλὰ ὅμως πρέπει νὰ φάει καὶ καλαμπόκι γιὰ νὰ στυλωθεῖ.

Ποῦ θὰ βροῦν καλαμπόκι ὅλες οἱ κότες τοῦ Βορρᾶ; Μὰ φυσικὰ στὸν ἡλιόλουστο νότο μὲ τὰ πλούσια ἐνεργειακὰ ἀποθέματα τῆς Ἀσθενοῦς κατὰ τὰ ἄλλα Ἑλλάδος ποὺ ἀντιστοιχοῦν μάλιστα σὲ πραγματικὲς ἀξίες ποὺ οἱ Γερμανοὶ τίς βλέπουν μόνο στὸν ὕπνο τους.

Εἶναι κρίμα τώρα ποὺ μᾶς ἔκαναν οἰκονομικὰ ἑτοιμοθάνατους μὲ τὴν ἐξαθλίωση καὶ τὴν δυσπραγία νὰ μαθαίνουμε πρώτη φορὰ ὅτι εἴμασθε κάτοχοι μίας τεράστιας περιουσίας καὶ ἡ θλίψη νὰ γίνεται μεγαλύτερη ὅταν μᾶς πληροφοροῦν ὅτι αὐτὴ τὴν περιουσία δὲν θὰ τὴν πάρουν τελικὰ οἱ φυσικοὶ ἀπόγονοί μας ἀλλὰ οἱ πρώην κατακτητές μας.

Στὴν Ἑλλάδα τὸ σχέδιο τῆς Παγκοσμιοποίησης ἐπιθυμεῖ διακαῶς νὰ πάρει σάρκα καὶ ὀστᾶ, ὅμως μόνο μὲ τὰ ὀστᾶ του θὰ ἀπομείνει, γιατί ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ θὰ τοῦ καταφάγει τὶς οἰκονομικὰ αἰμοδιψεῖς σάρκες του. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ δοῦμε σύντομα κατὰ τὸν πνευματικὸ νόμο ποὺ γράφτηκε γιὰ τοὺς ἰσχυρούς τῆς γῆς ἀπὸ ἀψευδῆ Εὐαγγελικὰ χείλη:


"Καθείλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς, πεινώντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς" [Λουκ. α' 45-54].

Πηγή: Ορθοδοξία – Ελληνισμός




Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

“Μπορεί κανείς για κάποιο συγκεκριμένο, μικρό χρονικό διάστημα, να διαχειριστεί το σύνολο των πολιτών μίας χώρας, σαν να πρόκειται για ηλιθίους – ορισμένους από αυτούς ίσως για πάντα. Εν τούτοις, είναι αδύνατον να τα καταφέρει με όλους και για μεγάλο χρονικό διάστημα”, είχε πει, πολύ σωστά κατά τη γνώμη μας, ο A. Lincoln.

Σε σχέση με την παραπάνω «ρήση», τα σενάρια περί αποσταθεροποίησης και πραξικοπήματος που διακινούνται, πιθανότατα σκόπιμα, δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ιδιαιτέρα έξυπνα – ενώ αυτοί που τα προωθούν, θεωρούν προφανώς εντελώς ανόητους τους Έλληνες Πολίτες.

Ειδικότερα, η πραξικοπηματική κατάληψη της κυβέρνησης ενός κράτους σημαίνει ουσιαστικά ότι, οι αποφάσεις λαμβάνονται πλέον από μία ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί δημοκρατικά από το λαό. Η ομάδα αυτή υποχρεώνει συνήθως τους Πολίτες της χώρας της, με τη χρήση βίας ουσιαστικά, να ανέχονται διάφορα πράγματα (μέτρα, νομοθετικά διατάγματα, κλπ.), με τα οποία δεν συμφωνούν και δεν θα συμφωνούσαν ποτέ με τη θέληση τους.

Με δεδομένο λοιπόν το ότι, αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα από τις 8 Μαΐου του 2010 (υπογραφή της δανειακής σύμβασης και αρχή των μνημονίων), αφού έκτοτε η εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνηση εκτελεί απλά τις εντολές της Τρόικας, η οποία έχει καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία, θα μπορούσαμε ίσως να μιλάμε για το φόβο ενός δεύτερου πραξικοπήματος – πιθανότατα με σκοπό να αντικαταστήσει το πρώτο.

Σε καμία περίπτωση όμως για το φόβο ενός πραξικοπήματος σε μία χώρα, η οποία κυβερνάται ήδη απολυταρχικά, ευρισκόμενη υπό ξένη κυριαρχία, για πάνω από τρία χρόνια – με τους Πολίτες της ενδεχομένως να «εθελοτυφλούν», για να αποφύγουν τις πολιτικές τους ευθύνες. Εκτός εάν θεωρεί κανείς ότι, ένα οικονομικό ή πολιτικό πραξικόπημα, όπως αυτό που βιώνουμε από το 2010, διαφέρει από ένα στρατιωτικό – άποψη που φυσικά θα σεβόμαστε.

Σε αυτούς τους «κυβερνητικούς» πολιτικούς τώρα, οι οποίοι ισχυρίζονται με θράσος πως είναι δημοκρατικά εκλεγμένοι, επομένως πως σωστά αποφασίζουν για όλους μας, αφού είναι οι νόμιμοι εκπρόσωποί μας, θα απαντούσαμε ότι δεν έχουν καθόλου δίκιο.

Απλούστατα, «υπεξαίρεσαν δόλια» την ψήφο πολλών ανθρώπων, με τη βοήθεια ψεύτικων προεκλογικών δεσμεύσεων, εκ των οποίων δεν τηρήθηκε απολύτως καμία – γεγονός που, σε μία πραγματικά δημοκρατική χώρα, θα έπρεπε να αποτελεί βαρύτατο ποινικό αδίκημα.
Σε κάθε περίπτωση, μία παράνομη πράξη, όπως η «κατά συρροή υπεξαίρεση», δεν μπορεί να θεωρείται νόμιμη και δεν δικαιούται να δεσμεύει κανέναν – ενώ όλοι όσοι υπέγραψαν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις από το 2010, «ερήμην» του συντάγματος, διέπραξαν μία ποινικά κολάσιμη πράξη, η οποία θα έπρεπε να τιμωρείται πολύ αυστηρά.

Περαιτέρω, διακρίνοντας ορισμένες ομοιότητες αυτών που συμβαίνουν στη χώρα μας, με όσα έχουν συμβεί ήδη στην Αργεντινή, θεωρούμε σκόπιμη μία περιληπτική αναφορά μας. Υπενθυμίζουμε λοιπόν ότι, τον Αύγουστο του 2001 η Αργεντινή απευθύνθηκε για μία ακόμη φορά στο ΔΝΤ, ζητώντας ένα καινούργιο δάνειο – με στόχο να αποφύγει τη χρεοκοπία. Η κυβέρνηση της ήταν πρόθυμη να αποδεχθεί ακόμη πιο πολλές παραχωρήσεις, αναλαμβάνοντας νέες υποχρεώσεις – παρά το ότι γνώριζε ότι, υποσχόταν συνεχώς πολύ περισσότερα, από όσα μπορούσε να επιτύχει.

Η χώρα δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει από την έντονη ύφεση, ούτε να ανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητα της, με αποτέλεσμα να αυξάνεται διαρκώς η σχέση του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ της.

Οι πιστωτές της Αργεντινής, υπό την «αιγίδα» του ΔΝΤ, κατηγορούσαν την κυβέρνηση της για επαναλαμβανόμενες πολιτικές καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μέτρων που είχαν συμφωνηθεί. Αντίθετα, η πολιτική ηγεσία της χώρας ισχυριζόταν ότι η λιτότητα, την οποία είχαν επιβάλλει οι δανειστές, οδηγούσε στην καταστροφή – αντί να της εξασφαλίσει εκείνη τη χρηματοδότηση, η οποία θα ήταν απαραίτητη για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία της, έτσι ώστε να ενισχυθούν οι ιδιωτικές επενδύσεις και να επανέλθει η ανάπτυξη.

Δυστυχώς, κανένα από τα δύο μέτωπα δεν κατανοούσε το αυτονόητο: το ότι δηλαδή τα μέσα που είχε η χώρα στη διάθεση της ήταν ελάχιστα, για να μπορέσει να καταπολεμήσει με επιτυχία τη διπλή κρίση δημοσίου χρέους και ύφεσης της οικονομίας της.

Με την πάροδο του χρόνου και κάτω από το βάρος των συνεχών περικοπών στα εισοδήματα τους, οι Πολίτες της Αργεντινής αντιμετώπιζαν πλέον τόσο την κυβέρνηση τους, όσο και τους δανειστές, με τον ίδιο τρόπο.

Έχασαν πλέον την εμπιστοσύνη τους και στους δύο αφού έβλεπαν ότι, παρά τις συνεχείς παραχωρήσεις εκ μέρους τους, οι οποίες είχαν οδηγήσει σε ραγδαία πτώση τα εισοδήματα τους, τόσο οι οικονομικοί δείκτες, όσο και οι μελλοντικές προοπτικές συνέχιζαν να επιδεινώνονται.

Παράλληλα οι γειτονικές χώρες, ιδίως αυτές που συμμετείχαν στην οικονομική και πολιτική ζώνη Mercosur μαζί με την Αργεντινή, άρχισαν να φοβούνται τη «μετάσταση» της κρίσης στα δικά τους κράτη. Με στόχο λοιπόν να αποφύγουν τη δική τους στοχοποίηση εκ μέρους των αγορών, πίεζαν την Αργεντινή να τα καταφέρει – λαμβάνοντας ταυτόχρονα τα μέτρα τους και απομονώνοντας την, για την περίπτωση που θα αποτύγχανε. Φυσικά η στάση τους αυτή επιδείνωνε ακόμη περισσότερο τα προβλήματα της Αργεντινής.

Αφού λοιπόν το Κοινοβούλιο της χώρας είχε ψηφίσει ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας, το ΔΝΤ ενέκρινε μία ακόμη δόση. Ήταν όμως πολύ αργά πια για να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη – με αποτέλεσμα να μειώνονται συνεχώς οι καταθέσεις στις τράπεζες, καθώς επίσης να εντείνεται η φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό.

Φυσικά η κυβέρνηση δεν κατάφερε ούτε αυτή τη φορά να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει – ενώ οι πολιτικές (λαϊκές) πιέσεις αυξάνονταν, έως το σημείο χωρίς επιστροφή. Το Δεκέμβριο του 2001 η Αργεντινή ανακοίνωσε ότι αδυνατούσε να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της, έκλεισε για κάποιο διάστημα τις τράπεζες της και βίωσε την μητέρα όλων των κρίσεων – την ολοκληρωτική κατάρρευση του οικονομικού της συστήματος.
Η χώρα υποχρεώθηκε σε μία άτακτη χρεοκοπία, καθώς επίσης σε μία χαοτική, απρογραμμάτιστη μετάβαση σε ένα νέο νόμισμα – με διασυνοριακούς ελέγχους κεφαλαίων, με καταστροφικές υποτιμήσεις κλπ.

Ολοκληρώνοντας, εάν συγκρίνει κανείς τα παραπάνω με την Ελλάδα στη θέση της Αργεντινής και την Ευρωζώνη στη θέση της Mercosur, μάλλον θα οδηγηθεί σε δυσοίωνα συμπεράσματα.

Παρά το ότι η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, ενώ η Ευρωζώνη μία πολύ ισχυρότερη ένωση, οι ομοιότητες παραμένουν αρκετά μεγάλες – πόσο μάλλον όταν πολλές χώρες μαζί της Ευρωζώνης φαίνεται να αντιμετωπίζουν αντίστοιχα μεγάλα προβλήματα, ενώ το ευρώ είναι στο στόχο τόσο των αγορών, όσο και των Η.Π.Α.

Πηγή: Analyst


Ετοιμάζονται να κατασπαράξουν την Κύπρο...

«Όλα στην Αφροδίτη», είναι ο τίτλος ολοσέλιδου ρεπορτάζ στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας Die Zeit που αναφέρεται στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Κύπρο. Η εφημερίδα αναφέρει ότι η αξία των κοιτασμάτων εκτιμάται στα 30 έως 100 δισ. ευρώ, «αρκετά χρήματα για να καλυφθεί το δημόσιο χρέος και να έρθει νέα ευημερία στη χώρα».
Κανείς όμως δεν γνωρίζει εάν όλα αυτά γίνουν πραγματικότητα καθώς το σχέδιο του προέδρου Αναστασιάδη κινδυνεύει να αποτύχει. 

«Θα μπορούσε να σκοντάψει σε τεχνικά προβλήματα και σε κόστη, κυρίως όμως στην εχθρότητα ανάμεσα στο ελληνοκυπριακό νότο και τον τουρκοκυπριακό βορρά». 

Ακόμη κι αν η κυπριακή κυβέρνηση καταφέρει να εξορύξει τα κοιτάσματα μονομερώς, χωρίς δηλαδή την εμπλοκή των Τουρκοκύπριων, όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Λευκωσία δεν θέλει σε καμία περίπτωση να μεταφέρει το φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται σε απόσταση μόλις 70 χλμ. 

Αντ' αυτού η κυβέρνηση «σχεδιάζει να κατασκευάσει μια τεράστια μονάδα υγροποίησης και να μεταφέρει το αέριο με πλοία». 

Δεδομένου του τεράστιου όγκου του εγχειρήματος για ένα κράτος 780.000 κατοίκων, το σχέδιο είναι...

...«από οικονομικής πλευράς ανοησία. Θα κοστίσει περί τα 15 δισ. ευρώ, περίπου το συνολικό χρέος της χώρας, ενώ η σχεδόν χρεοκοπημένη χώρα θα έχανε πέντε χρόνια εάν προτιμήσει την κατασκευή της μονάδας αντί του αγωγού».

Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρεται στις τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά το Κυπριακό, σημειώνοντας ότι δεν αναμένεται να αλλάξει κάτι σύντομα. 

«Όλα αυτά την ώρα που η λύση θα μπορούσε να είναι απλή», σύμφωνα με εκπρόσωπο του ΟΗΕ που επικαλείται η Zeit.

«Ειρήνη έναντι αερίου»

« Χάρη στα πολλά νέα πεδία διαπραγματεύσεων που προκύπτουν, μια σειρά άλυτων προβλημάτων, λέει ο ίδιος, θα μπορούσαν να επιλυθούν σε μια συνολική συνθήκη». 

Ο αξιωματούχος εκφράζει φόβους ότι εάν η Κύπρος κινηθεί τελικά μονομερώς όσον αφορά την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, θα μπορούσαν να υπάρξουν νέες εντάσεις με την Τουρκία.

Τέλος, η εφημερίδα σημειώνει ότι η ΕΕ θα πρέπει να συνδράμει προκειμένου να βρεθούν λύσεις. 


«Η Ευρώπη έχει τις μεγαλύτερες δυνατότητες επιρροής παρά ποτέ, δεδομένου ότι η Κύπρος εξαρτάται από τα χρήματα των Ευρωπαίων»....

Deutsche Welle




Διαβάστε επίσης:
Η συνειδητή επιλογή της Ουάσιγκτον και τo κυπριακό πιόνι
 
 
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταΐπ Ερντογάν, ο οποίος έχει και πολλούς θαυμαστές εδώ στην Ελλάδα, είναι ο κύριος προμηθευτής χημικών όπλων στους ισλαμιστές αντάρτες της Συρίας που ευθύνονται για πολλά εγκλήματα κατά της χριστιανικής κοινότητας. Τις πληροφορίες αυτές τις οποίες δημοσίευσε στην Τουρκία η τουρκική εφημερίδα, Aydınlık, τις έχουν δημοσιοποιήσει Ρώσοι παρατηρητές. Οι Ρώσοι, όπως αναφέρεται, έχουν διεξάγει εκτεταμένες έρευνες στην περιοχή της Δαμασκού καθώς και σε περιοχές του Χαλεπιού όπου έχει διαπιστωθεί αυξημένη χρήση φονικών χημικών όπλων κατά των Αλεβητών, χριστιανών και άλλων μη σουνιτών μουσουλμάνων.

Σύμφωνα με τις ρωσικές αποκαλύψεις και καταγγελίες κατά του Τούρκου πρωθυπουργού, τα χημικά αυτά παρασκευάζονται σε εδικά κέντρα μέσα στην Τουρκία και σε περιοχές που βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Συρία. Στη συνέχεια προωθούνται στις ακραίες ισλμαστικές ομάδες που τα χρησιμοποιούν για να εξολοθρεύσουν τον τοπικό πληθυσμό και όσους μάχονται υπέρ του καθεστώτος Άσαντ. Ένα από τα κέντρα αυτά, όπως αναφέρεται και στο τουρκικό δημοσίευμα, βρίσκεται κοντά στην αμερικανική βάση του Ιντζιρλίκ από όπου, όπως αποκαλύπτεται, τα χημικά προωθούνται με ειδικά φορτηγά προς τις ισλαμικές αντάρτικες ομάδες στην άλλη πλευρά των συνόρων

Οι Ρώσοι, που έχουν πλέον καταλάβει τον βρώμικο ρόλο της Τουρκίας και ειδικά του Τούρκου πρωθυπουργού, αναφέρουν ότι έχουν αποδείξεις ότι έγινε χρήση χημικών όπλων από τις ισλαμιστικές ομάδες στη περιοχή του Χαλεπιού. Όπως υποστήριξε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, σε συνέντευξη που έδωσε στη αμερικανική εφημερίδα, Washington Post, στις 21 Αύγουστου, σε μια περιοχή κοντά στην συριακή πρωτεύουσα Δαμασκό, καθώς και σε περιοχές πέριξ της πόλης του Χαλεπιού, έγινε εκτεταμένη χρήση του χημικού Sarin από τους ισλαμιστές αντάρτες. 

Ο Lavrov ανέφερε ότι Ρώσοι ερευνητές έχουν κάνει εντατικές έρευνες και έχουν πλέον αδιάσειστες αποδείξεις ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου οι ισλαμιστές αντάρτες στην περιοχή του Χαλεπιού έχουν κάνει επαλειμμένα χρήση χημικών όπλων, ενώ μικρότερη χρήση έχουν κάνει σε προάστιο της Δαμάσκου κατά του άμαχου πληθυσμού. 

Το γεγονός αυτό κατήγγειλε και ο Ρώσος εκπρόσωπος στον ΟΗΕ, Vitaliy Çurkin, ο οποίος αποκάλυψε ότι τον περασμένο Μάιο οι ίδιες οι τουρκικές αρχές είχαν επισημάνει καμιόνια που μετέφεραν με άκρα μυστικότητα φορτία με το χημικό Sarin που μεταφέρονταν από κέντρα παραγωγής του στην Τουρκία σε συριακό έδαφος για να παραδοθεί στους ισλαμιστές αντάρτες. 

Αλλά το εντυπωσιακό είναι πως και ο εκπρόσωπος της τουρκικής αντιπολίτευσης του Λαϊκού κόμματος, παλαίμαχος διπλωμάτης, Faruk Loloğlu, (γνωστός στην Ελλάδα γιατί χρημάτισε πρέσβης της Τουρκίας στην Αθήνα), επιβεβαίωσε όλες αυτές τις πληροφορίες. Ο Loloğlu κατήγγειλε ανοιχτά την τουρκική κυβέρνηση ότι προμηθεύει χημικά όπλα στους ισλαμιστές αντάρτες με συνέπεια να βρουν τραγικό θάνατο χιλιάδες άμαχοι στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. 

Για το ίδιο θέμα έχουν γίνει επερωτήσεις στην τουρκική βουλή και στον πρόεδρο της σε βάρος της κυβέρνησης του Ερντογάν. Μάλιστα, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, στον γενικό εισαγγελέα των Αδάνων εκκρεμούν οι καταγγελίες και γίνεται έρευνα σε βάρος πέντε Τούρκων με την κατηγορία ότι συνεργάζονται με κάποιο εκπρόσωπο της Al Kaıde, Σύριο ισλαμιστή ονόματι Hytham Qassap, για προμήθεια χημικών όπλων από την Τουρκία προς την οργάνωση του που μάχεται το καθεστώς Άσαντ.

Καλά όλα αυτά, αλλά άραγε οι εδώ τουρκολάγνοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η Τουρκία φέρει βαρεία ευθύνη για την γενοκτονία των χριστιανών της Μέσης Ανατολής, αφού ο αδίστακτος ηγέτης της εφοδιάζει τους ισλαμιστές εγκληματίες με φονικά χημικά όπλα και παράλληλα εμφανίζεται σαν ο «μέγας ειρηνιστής»;


Παρατηρώ ότι μέχρι πριν μερικές ημέρες όλοι συμφωνούσαμε πως τα ΜΜΕ είναι καθεστωτικά και χώροι παραγωγής μνημονιακής - τροϊκανής προπαγάνδας, βασικά στηρίγματα της κυβέρνησης του μνημονίου και των εθελόδουλων ελληνόφωνων πολιτικών.

Εδώ και μερικές ημέρες, διαπιστώνω ότι (με το θέμα της Χρυσής Αυγής) μερίδα πολιτών που καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας τον ρόλο των ΜΜΕ, αποδέχονται ΠΛΗΡΩΣ όλα τα λεγόμενα και ενισχύουν την τάση των ΜΜΕ.

Δεν έχω καμία διάθεση να υπεισέλθω στο αντικείμενο της "αιφνιδιαστικής" αυτής συμφωνίας, αλλά διαπιστώνω πως τελικά συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τα (βρώμικα) ΜΜΕ μόνο εάν αυτά εκφράζουν και ικανοποιούν ή όχι τις προσωπικές μας απόψεις - πεποιθήσεις, χωρίς να καθόμαστε κριτικά απέναντι σε αυτά που μας "σερβίρουν", χωρίς να σκεφτόμαστε το γιατί μας τα σερβίρουν...

Προσωπικά διαπιστώνω επίσης πως η τρόικα, η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ είναι συντεταγμένα σε έναν εκτελεστικό ρόλο (εκτελούν την χώρα και όλους εμάς), αλλά εμείς -οι πολίτες- αγόμαστε και φερόμαστε κατά το δοκούν, με αποτέλεσμα να μην έχουμε κοινό μέτωπο κατά εκείνων που επιθυμούν την συνέχιση της κατοχής της χώρας, την στέρηση των ανθρωπίνων και πολιτικών μας δικαιωμάτων, την μετατροπή της χώρας σε χώρο, την μεταβολή μας από πολίτες σε εργάτες παραγωγής πλούτου των ολίγων...

Και αναρωτιέμαι:
Είμαστε βέβαιοι ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο;
Είμαστε βέβαιοι ότι με αυτή τη στάση πολεμάμε εκείνους που μας έχουν κάνει στόχους προς εξολόθρευση;

Κάποιοι ίσως βιαστούν και ισχυριστούν ότι τάσσομαι υπέρ της Χρυσής Αυγής... Λάθος! Τάσσομαι υπέρ του να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε ξεκάθαρα το συμφέρον μας. Και το συμφέρον μας δεν είναι ούτε τα επικίνδυνα παιχνίδια που παίζουν οι πωλητικοί, ούτε η επιστροφή μας σε δυσάρεστες καταστάσεις που αν και έχουν ξεχαστει από πολλούς ακόμη αποτελούν μία μαύρη κηλίδα στην ιστορία μας.

Με αυτή την αλλοπρόσαλλη στάση μας δίνουμε το δικαίωμα και την άνεση στους δημίους μας, να κερδίζουν στον πόλεμο που μας κήρυξαν, χωρίς καν να μας πολεμούν, αφού χρησιμοποιούν τα ανήθικα ΜΜΕ για να μας διασπάσουν, να μας διαχωρίσουν και να μας τοποθετήσουν απέναντι -ως εχθρούς-, απολαμβάνοντας έτσι οι ίδιοι μία λαμπρή νίκη, χωρίς να έχουν την ελάχιστη απώλεια.

Όταν θα τελειώσουν όλα αυτά, θα μας εμφανίσουν και ως υπαίτιους της καταστροφής, θα μας ενοχοποιήσουν για τα δικά τους εγκλήματα και θα μας φορτώσουν την δική τους ενοχή.
Λυπάμαι πολύ, αλλά -προσωπική μου άποψη- είμαστε σε λάθος δρόμο και σε μία πορεία που οδηγεί αποκλειστικά και μόνο στην καταστροφή.

Σίγουρα δεν σας αρέσει αυτή η διαπίστωση, αλλά το να εναντιωθείς και να επιτίθεσαι σε κάποιον που περνάει ότι κι εσύ, αν μη τι άλλο ξεπερνάει τα όρια της ηλιθιότητας... Ίσως, τελικά, να μας συμβαίνει ό,τι ακριβώς μας αξίζει...




Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Όσοι είχαν μάτια να δουν έβλεπαν και πριν από το 2010 ότι η Χρυσή Αυγή έβγαινε σταδιακά από το πο­λιτικό περιθώριο, στο οποίο φυτοζωούσε για δεκαετίες. Οι δημοτικές εκλογές του φθινοπώ­ρου του 2010 το επιβεβαίωσαν. Στο Δήμο Αθηναίων είχε αποσπάσει 5,3%, ενώ οι γειτονιές που έχουν κατακλυστεί από πα­ράνομους μετανάστες τής είχαν δώσει ποσοστά γύρω στο 20%!

Η πρωταρχική εκλογική συσσώρευ­ση της Χρυσής Αυγής προέκυψε από τα προβλήματα που προκάλεσε η μαζική παράνομη μετανάστευση. Αυτά της έδω­σαν την πρώτη ισχυρή πολιτικοεκλογική ώθηση. Ο στρουθοκαμηλισμός της ευ­ρύτερης Αριστεράς και η αδιαφορία των κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων άφη­σαν ελεύθερο το έδαφος στο βίαιο και απεχθή ακτιβισμό των χρυσαυγιτών.Τη δυναμική του νεοναζιστικού κόμ­ματος τροφοδότησε και η πρωτοφανής κρίση. Η πολιτική του Μνημονίου απονομιμοποίησε τους πυλώνες του πολιτι­κού συστήματος, γεγονός που φούσκω­σε τα εκλογικά πανιά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και έστειλε πολλούς ψηφοφόρους στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής. Η αιτία είναι ότι αυτοπροβάλλεται ως το κατεξοχήν αντισυστημικό κόμμα, επειδή βρίσκεται στον αντίποδα του αριστερόστροφου ιδεολογικού κλίματος της μεταπολιτευ­τικής περιόδου και δεν είχε ούτε έμμεση ευθύνη για την οικονομική κατάρρευση.

Πολλοί θεωρούσαν ότι ψηφίζοντας τη Χρυσή Αυγή εκδικούνται πιο αποτελε­σματικά το κατεστημένο πολιτικό σύστη­μα. Θεωρούσαν ότι το πολιτικό σύστημα το οποίο ταυτίζουν με τη Δημοκρατία, πρόδωσε την κοινωνία και γι’ αυτό στρέ­φουν την πλάτη τους στη Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα των εκλογών του 2012 επιβε­βαίωσε την πολιτικοεκλογική επέλαση του νεοναζιστικού κόμματος. Η θριαμβευτική είσοδός του, μάλιστα, στη Βουλή επέτρεψε στα στελέχη-βουλευτές να επιδοθούν, συ­χνά ενώπιον της τηλεοπτικής κάμερας, σε τραμπουκισμούς και άλλες αυθαιρεσίες.

Το ζητούμενο δεν ήταν η ψήφιση αντιρατσιστικού νόμου, αλλά η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Να υπάρξει ποινικός κολασμός για κάθε είδους παράνομη πράξη και δραστηριότητα. Η κυβέρνηση Σαμαρά, όμως αντιμετώπισε τις αυθαιρεσίες της Χρυ­σής Αυγής με σχετική ανοχή. Ο λόγος δεν είναι μόνο η πολιτική αμηχανία. Είναι και οι ανομολόγητες σκέψεις στους κόλπους των αρχουσών ελίτ. Όταν το κόμμα του Μιχαλολιάκου προσέλαβε διαστάσεις κινήματος ορισμένοι κύκλοι θεώρησαν ότι θα μπορού­σε να χρησιμοποιηθεί σαν αποτελεσματικό πολιτικό εργαλείο για την ανάσχεση της πολιτικοεκλογικής επέλασης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η θεωρία «των δύο άκρων» που με συνέ­πεια πρόβαλε όχι μόνο ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Λαζαρίδης αλλά επανειλημμένως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν εί­ναι, βεβαίως, άσχετη με αυτές τις σκέψεις. Η προέκταση της εν λόγω θεωρίας, αυτό που εκπέμπεται, έστω και εάν δεν λέγεται ρητά, είναι ότι την Ελλάδα μπορεί να την κυβερνήσει υπεύθυνα μόνο το «μνημονιακό τόξο», που για προπαγανδιστικούς λό­γους βαφτίζεται «συνταγματικό τόξο». Γιατί εάν ο λαός ψηφίσει «τα δύο άκρα», δεν θα προκύψει μόνο οικονομικό χάος αλλά και διολίσθηση στον εμφύλιο πόλεμο.

Εάν η δολοφονία Φύσσα προέκυπτε στο πλαίσιο μιας σύγκρουσης θα τροφοδο­τούσε αυτό το φόβο και θα προσέδιδε υπόσταση στη θεωρία «των δύο άκρων». Ήταν, όμως, μια εγκληματική ενέργεια με ξεκάθαρους τους ρόλους του θύτη και του θύματος. Κατέδειξε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα απλό αντισυστημικό κόμμα με εμπρηστική ρητορική. Η κουλτούρα της παραστρατιωτικής βίας είναι οργα­νική συνιστώσα της ιδεολογίας και της πρακτικής της. Ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή κάποιο μέλος της θα έκανε το πα­ραπάνω βήμα και οι συνήθεις ξυλοδαρμοί θα μετατρέπονταν σε δολοφονία.

Το σοκ που προκάλεσε στην κοινή γνώ­μη η δολοφονία Φύσσα υποχρέωσε τη ΝΔ να κάνει στροφή. Όχι μόνο εγκατέλειψε τη στάση σχετικής ανοχής αλλά και επιχειρεί να αναδειχθεί πρωταθλήτρια στον πόλεμο εναντίον της Χρυσής Αυγής στο όνομα της υπεράσπισης της Δημοκρατίας. Δεν δίνει, όμως πειστική απάντηση για τη μέχρι τώρα στάση μερικής ανοχής και σε κάθε περίπτωση η στροφή της υποκρύπτει και ιδιοτελείς πολιτικές σκοπιμότητες.
Πρώτον, ο πόλεμος αυτός εκ των πραγ­μάτων μετατοπίζει την προσοχή της κοινής γνώμης από την πολιτική του Μνημονίου, όπου η κυβέρνηση έχει απέναντί της τη με­γάλη πλειονότητα των πολιτών, σ’ ένα ζή­τημα όπου την έχει μαζί της. Και μόνο αυτό το γεγονός αποσυμπιέζει πολιτικά το κλίμα και διευρύνει τα περιθώρια ελιγμών της. 

Δεύτερον, ο Σαμαράς εκτιμά βασίμως ότι οι δικαστικές διώξεις εναντίον της Χρυ­σής Αυγής και η ηθική καταρράκωσή της θα συρρικνώσουν την εκλογική επιρροή της. Προσδοκά, λοιπόν, ότι μία σημαντική μερίδα δεξιάς προέλευσης ψηφοφόρων της θα επιστρέψει στο «μαντρί» της ΝΔ. 

Ο χρόνος θα δείξει εάν στους ψηφοφόρους που τελικώς θα εγκαταλείψουν τη Χρυσή Αυγή θα επικρατήσει η δεξιά ταυτότητα και θα επανακάμψουν στη ΝΔ ή, αντιθέτως, θα επικρατήσει η αντιμνημονιακή στάση και θα στραφούν σε αντιμνημονιακά κόμματα.




Ο επικεφαλής της "Συριακής αντιπολίτευσης", Άχμεντ Τζάρμπα, κατηγόρησε τους μαχητές που έχουν φθάσει από το εξωτερικό ότι «έκλεψαν την επανάσταση» στη Συρία όπου πολλαπλασιάζονται οι συγκρούσεις ανάμεσα σε αντάρτες και τζιχαντιστές.

Ο κ. Τζάρμπα, ο οποίος έκανε τις δηλώσεις ενώπιον της ομάδας των Φίλων της Συρίας στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, πρόσθεσε εξάλλου ότι το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ «δημιούργησε τρομοκρατικές οργανώσεις» (!) στις περιοχές από τις οποίες αποσύρθηκαν οι δυνάμεις του καθεστώτος.


«Το φαινόμενο του εξτρεμισμού εμφανίστηκε με την υποστήριξη και το σχεδιασμό του καθεστώτος, το οποίο πόνταρε στο μετασχηματισμό της επανάστασης για την ελευθερία σε εμφύλιο και θρησκευτικό πόλεμο», τόνισε ο κ. Τζάρμπα. «Το συριακό καθεστώς δημιούργησε και εξόπλισε πολλές τρομοκρατικές οργανώσεις παραδίδοντάς τους τις θέσεις από τις οποίες αποσύρθηκαν οι δυνάμεις του», πρόσθεσε.

«Άλλοι ήλθαν από το εξωτερικό για να κλέψουν την επανάστασή μας», τόνισε ο πρόεδρος του Εθνικού Συνασπισμού για τις Συριακές Επαναστατικές και Αντιπολιτευτικές Δυνάμεις, αναφερόμενος κυρίως στους τζιχαντιστές που ήλθαν από αραβικές και ευρωπαϊκές χώρες για να πολεμήσουν το καθεστώς με στόχο την εγκαθίδρυση ισλαμικού κράτους.

Σύμφωνα με τον κ. Τζάρμπα, ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας, το φαινόμενο του εξτρεμισμού «εντάθηκε εξαιτίας της αδιαφορίας της διεθνούς κοινότητας, η οποία δεν πράττει το καθήκον της απέναντι στο συριακό λαό».

Μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης από το καθεστώς, η οποία άρχισε τον Μάρτιο του 2011, η αντιπολίτευση δεν έχει σταματήσει να ζητεί από τη διεθνή κοινότητα όπλα, αλλά οι εκκλήσεις της προσκρούουν στους δισταγμούς πολλών δυτικών χωρών που φοβούνται ότι το οπλοστάσιο θα πέσει στα χέρια εξτρεμιστικών ισλαμιστικών οργανώσεων.

Πηγή: Newsbomb

Διαβάστε επίσης:
Συρία: Οι αντάρτες αποχωρούν από τον "Ελεύθερο Δημοκρατικό Στρατό"
 
 

Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή που αφορά τις εν εξελίξει έρευνες για την δράση της Χρυσής Αυγής, απαλλάχθηκε των καθηκόντων του, αιφνιδίως, ο επικεφαλής της Γ’ Διεύθυνσης της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Σύμφωνα με πληροφορίες υπό αντικατάσταση είναι και άμεσος συνεργάτης του. Παραμένει μέχρι τώρα αδιευκρίνιστο αν η αποχώρηση του συγκεκριμένου έμπειρου αξιωματούχου συνδέεται με κάποια «μαύρη τρύπα» στην έρευνα της ΕΥΠ για την «Χρυσή Αυγή» ή θεωρείται συνέχεια των πρόσφατων αλλαγών στην ΕΛ.ΑΣ.

Οι λόγοι για την αντικατάστασή του δεν έχουν γίνει γνωστοί, ωστόσο προκαλεί ερωτήματα ότι η υπηρεσιακή αυτή αλλαγή γίνεται μεσούσης της επιχείρησης του κράτους να αντιμετωπίσει την εγκληματική δράση στελεχών και μελών της Χρυσής Αυγής και με δεδομένο ότι η ΕΥΠ παρακολουθούσε ακόμη και βουλευτές του ναζιστικού αυτού κόμματος.

Πηγή: Παρασκήνιο

Του Ιωάννη Κορνιλάκη

Σαν σήμερα πριν 182 χρόνια στο πλατύσκαλο του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, δολοφονήθηκε ο Πρώτος Κυβερνήτης του Έθνους ο Ιωάννης Καποδίστριας. Σε τούτο τον Ιερό Ναό, που σήμερα είναι ο πιο εγκαταλελειμένος σε ολόκληρο το Ναύπλιο. Σύμπτωση θα μου πείτε, αλλά πολλές έως άπειρες οι συμπτώσεις που έχουν σχέση με την απώλεια μνήμης σχετικά με την ιστορία μας. Ειδικά σε ότι έχει σχέση με τον Πρώτο Κυβερνήτη, που μέσα απ’ τις ανέκδοτες επιστολές του χαρακτήρισα Άγιο της πολιτικής, θα πρέπει οι Eλληνίδες και Έλληνες να υποστούν λοβοτομή. Δεν συμφέρει κανένα σύστημα το Πρότυπο Άγιος Κυβερνήτης, γιατί πολύ απλά ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε ο μόνος αυθεντικός αντισυστημικός. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας Ελβετός τραπεζίτης, ο John Eynard, που η Πατρίδα μας του χρωστά πολλά, θα γράψει ότι στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 δολοφονήθηκε η Ελλάς. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο Γερμανός Γκαίτε, που γνώριζε προσωπικά τον Κυβερνήτη, θα γράψει όταν πληροφορήθηκε την δολοφονία του, «από τούτη την στιγμή παύω να είμαι Φιλέλλην...». Από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα πολλοί Γερμανοί έπαψαν να είναι Φιλέλληνες.
Οι αναφορές της κ. Μέρκελ και των κ. Σόιμπλε, Βεστερβέλε, και εκείνου του Γερμανο-Βιετναμέζου Ρέσλερ (ευτυχώς πήγε σπίτι του), το επιβεβαιώνουν.

Υπάρχει μια επιστολή που έστειλε ο Κυβερνήτης απ’ την Αγία Πετρούπολη στις 14 Ιουλίου 1827 και εμπεριέχει μια συγκλονιστική πρόταση, «ώ αγαπητοι αδελφοί ο πεινών δεν ημπορεί να περιμένει». Έχει αποδεχθεί να είναι ο Τιμονιέρης του Έθνους, όπως τον όρισε η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνος. Γράφει την συγκεκριμένη επιστολή και την απευθύνει σε Έλληνες ομογενείς. Με μια όμως διαφορά σε σχέση με το σήμερα. Την απευθύνει σε πλούσιους Έλληνες ομογενείς, αφού στην Ελλάδα υπήρχαν τότε μόνον φτωχοί Έλληνες γηγενείς.  Ακριβώς όπως και σήμερα... Ενώ υπάρχουν πλούσιοι Έλληνες γηγενείς πληρώνουν οι φτωχοί μισθωτοί, οι φτωχοί συνταξιούχοι, οι φτωχοί μικρομεσαίοι. Πληρώνουν ακόμη και οι άνεργοι.

 Αγαπητοί αδελφοί ο πεινών δεν ημπορεί να περιμένει θα γράψει ο Ιωάννης Καποδίστριας. Όμως αξίζει να δούμε τι ακριβώς γράφει λίγο πιο πάνω στην ίδια επιστολή του. «Σας ορκίζω λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, εις το όνομα της Αγίας ημών Πίστεως, βοηθήσατε την Πατρίδα, βοηθήσατε την άνευ αναβολής. Άν είσθε Χριστιανοί, άν είσθε Έλληνες, άν αγαπάτε το Έθνος σας». Τολμάει και ζητά, αφού πρώτα εκείνος έδωσε τα πάντα. Τολμάει και ζητά, αφού σπούδαζε 300 Ελληνόπουλα στην Ευρώπη με τα δικά του χρήματα. Τολμάει και ζητά, αφού έβαλε υποθήκη τα δικά του κτήματα στην Κέρκυρα, προκειμένου να φέρει στους πεινασμένους Έλληνες δυο φορτηγίδες στάρι απ’ την Μάλτα. Τολμάει και ζητά, ακόμη και όταν οι προσωπικοί του ιατροί (ο ίδιος ιατρός), τον συμβουλεύουν να τραφεί επιτέλους επαρκώς γιατί κινδυνεύει η ζωή του, και φυσικά να εισπράξουν την απάντηση του. «Τότε και μόνον τότε θα τραφώ επαρκώς, όταν βεβαιωθώ ότι ουδέν Ελληνόπουλο πεινά...» Ας τ’ ακούει αυτά ο παροπλισμένος «πολιτικός» του μαζί τα φάγαμε... Στο σημείο αυτό αξίζει να προσθέσω λίγες γραμμές του από επιστολή του προς τον Πνευματικό του, Μητροπολίτη Ιγνάτιο. Η επιστολή είναι γραμμένη απ’ την Ελλάδα και φέρει ημερομηνία 10 Ιουνίου 1828. Μόλις έχει καταφθάσει χρηματική βοήθεια απ’ την Ρωσία ύψους 500.000 φράγκων. Οι γενναίοι μας Έλληνες χαίρονται. Μόνον ολίγοι τινές απατώνται, νομίζοντες ότι τα χρήματα τούτα είναι δι’ αυτούς, και μέλλουσι να πάθωσιν ότι έπαθον και αι λίραι του δανείου... Ότι μεν κλέπτουσι παντού όπου διοίκησις υπάρχει, είναι αναμφίβολον. Αλλά δεν ευρίσκεται τόπος εις εμέ γνωστός, όπου πλησίον των κλεπτών υφίστανται χιλιάδες και χιλιάδες οικογενειών αγαίων, ανεστίων και καταπεινώντων ως εν Ελλάδι. Στοχασθήτε Δεσπότη μου, ότι αι άθλιαι αυταί οικογένειαι πάσχουσι εξ’ αιτίας των κλεπτιστάντων αρχόντων, υπουργών και καπιτάνων... Ενθαρρύνετε με, να είμαι συγκαταβατικός προς μίαν δράκαν ανθρωπαρίων μεταλλοθέων...

Και φυσικά δολοφονήθηκε. Όμως οι τρείς τελευταίες λέξεις του κειμένου σκιαγραφούν τα πάντα. Δράκα, ανθρωπαρίων, μεταλλοθέων. Μία φατρία ανθρωπαρίων αφού άνθρωποι δεν μπορεί να είναι, και που προσκυνούν το χρήμα αφού αυτό είναι ο δικός τους Θεός. Όσον αφορά την σημερινή δράκα διαπιστώνουμε την «μεταμέλεια». Ιδού ο ένοχος, ο μοναδικός ένοχος. Άκης Τζοχατζόπουλος... Μπορούμε τώρα όλοι να πάμε ευχαριστημένοι στα μαξιλάρια μας. Με μια «λεπτομέρεια». Κάποιων τα μαξιλάρια βρίσκονται στις βίλλες τους και κάποιων άλλων στο σκοτεινό και υγρό τούνελ, που οι άλλοι τους έχουν τοποθετήσει τουλάχιστον 40 χρόνια, να περιμένουν το φώς απ’ αυτούς που σήμερα έχουν οδηγήσει 500.000 οικογένειες χωρίς κάν το φώς της ΔΕΗ. Άς θυμηθούμε τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού. «Αγαπημένε μου λαέ, καλέ κι’ αδικημένε, πάντοτε ευκολόπιστε και πάντα προδομένε...»

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν εναντίον των κομμάτων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι υπέρ ενός θεσμού που διαχωρίζει αντί να ενώνει, αυτός ο άνθρωπος της ενότητος, αυτός που έγραψε, «ευαγγελίσασθε την ομόνοιαν, διδάξατε την φιλαδελφείαν, την προς αλλήλους αγάπην, ίνα ώσιν οι πάντες εις εν». Γνωρίζουμε άραγε Ποιός είπε το αγαπάτε αλλήλους; Γνωρίζουμε άραγε και ποια ηπήρξε η τελευταία Του παρακαταθήκη προς την ανθρωπότητα; «Την δόξαν ήν δέδωκας μοι δέδωκα αυτοίς ίνα ώσιν εν καθώς ημείς εν εσμέν». Για όσους δεν το υποψιαστήκατε ο Θεός. Για όσους δεν το αντιληφθήκατε ο Ενσαρκωμένος Λόγος. Για όσους κουνάτε συγκαταβατικά την κεφαλή επιβεβαιώνω. Ο Ιησούς Χριστός. Μόνο που η κεφαλή θα πρέπει να κινείται συγκαταβατικά, κι’ αν κλείνει, μόνον προς Εκείνον. Διαφορετικά δεν πρέπει να σκύβει σε κανέναν άλλον. Όχι να σκύβει στην δράκα των μεταλλοθέων ανθρωπαρίων. Το Γένος των Ελλήνων δεν είναι δημιουργημένο για να σκύβει. Το Γένος των Ελλήνων είναι φτιαγμένο για να είναι όρθιο και όχι να σέρνεται. Το Γένος των Ελλήνων είναι φώς που προσφέρεται σε όσους το ζητήσουν. Είναι για τις κορυφές και όχι για τα σκοτεινά και υγρά τούνελ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν εναντίον κάθε κομματισμού. Οι επίγονοι του έβαψαν μπλέ, πράσινους, κόκκινους, ενίοτε και μαύρους ακόμη και τους παραδοσιακούς Ελληνικούς καφενέδες τους. Και μετά παραπονιόμαστε. 

Κάτι ήξερε ο Αινστάιν όταν διαπίστωνε το άπειρο της ανθρώπινης βλακείας, εκτός απ’ το άπειρο του σύμπαντος. Εμείς συνεχίζουμε «να βάφουμε τους καφενέδες μας» και εκείνοι σχηματίζουν κυβερνήσεις Εθνικής Σωτηρίας όλοι μαζί για να μας σώσουν, αφού κανένας μόνος του δεν έπειθε. Μας το έδειξαν κατάματα με τον συνασπισμό των Τριών, και εμείς (τέλος πάντων όσοι εξ’ ημών), συνεχίζουμε να απαντάμε στις στημένες δημοσκοπήσεις τους. Τις δημοσκοπήσεις που παρ’ όλο το στήσιμο δείχνουν και κάτι αληθινό, παρ’ ότι οι αναλυτές δεν το σχολιάζουν, παρ’ ότι από αυτό έπρεπε να ξεκινούν αφού αυτό πλειοψηφεί. Και ποιο είναι αυτό; Ο ΚΑΝΕΝΑΣ...Τι ποσοστό λαμβάνει ο ΚΑΝΕΝΑΣ; Κυμαίνεται μεταξύ 30% - 50%. Δεν φτάνει όμως ότι δεν το δείχνουν, αλλά ξαναβάφτισαν και τον ΚΑΝΕΝΑ. Και ποιό το όνομα του μορφώματος; ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΤΗ ΨΗΦΟΣ... Προφανώς ο ΚΑΝΕΝΑΣ ενοχλεί ακόμη και ως λέξη.
Όμως η 182η επέτειος της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια συμπίπτει και με τρία σημαντικά γεγονότα. Πρώτον αυτό της Χρυσής Αυγής και της βίας των νεοναζιστών της. Δεύτερον το κλείσιμο μερικών πανεπιστημίων μας με κορυφαίο το Καποδιστριακό... Τρίτον με την εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας προς τα σχολειά της Πατρίδος μας, για το προαιρετικό πλέον μάθημα των Θρησκευτικών. ( Χαρές η Ρεπούση...). Για να τα δούμε. Το μόρφωμα του συστήματος που αυτοαποκαλείται Χρυσή Αυγή, ενώ είναι οφθαλμοφανέστατο ότι αποτελεί Κατάμαυρη Δύση. Ενοχλεί η βία της, αλλά η «τέταρτη» εξουσία, που ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι και αυτή υποδουλωμένη, επιμένει να αγνοεί αυτό που είπε ο Γκάντι. 

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΒΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ. 

Αγνοεί υποκριτικά ποιός δημιουργεί φόβο στον Ελληνικό λαό.  Αγνοεί υποκριτικά ότι 3000 συνάνθρωποι μας αυτοκτόνησαν απ’ τον φόβο απώλειας της αξιοπρέπειας τους. Αγνοεί υποκριτικά ότι οι «βιαστές» είναι τα δανεικά, οι δανειακές συμβάσεις, και τα μνημόνια. Παρακάμπτοντας το κλείσιμο των Ελληνικών πανεπιστημίων αρκεί η αναφορά στο όνομα του, αρκεί η αναφορά ότι τα τηλεοπτικά συνεργεία παίρνουν εικόνα από τα Προπύλαια του και ζουμάρουν μόνο σε ένα άγαλμα που στέκεται μπροστά, αυτό του Αδαμαντίου Κοραή.
Το άγαλμα του Ιωάννη Καποδίστρια, απ’ όπου και το όνομα, και βρίσκεται δίπλα απ’ αυτό του Κοραή απουσιάζει παντελώς. Θεέ και Κύριε ακόμη και το άγαλμα τρομάζει; Άς κλείσουμε το τρίπτυχο των γεγονότων με την υπουργική εγκύκλιο για την προαιρετικότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Με την εγκύκλιο αυτή όποιος μαθητής επιθυμεί την απαλλαγή του απ’ το μάθημα των Θρησκευτικών θα πρέπει να το δηλώσει. Θα πρέπει για την ακρίβεια να το δηλώσουν οι γονείς του. Και προσοχή όχι μόνον ο ένας γονιός αλλά και οι δυο. Χωρίς τον παραμικρό υπαινιγμό ειρωνείας επιτρέψτε μου να συγχαρώ τον κ. Υπουργό. Ζητά με την εγκύκλιο του την υπογραφή των γονιών ώστε το παιδί τους να απαλλαγεί απ’ την εκμάθηση του συγκεκριμένου μαθήματος, άλλωστε ισχύει και για άλλα, σε υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599. Συγχαίρω τον κ. Υπουργό για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι όπως είχε καταντήσει το μάθημα των θρησκευτικών ορθώς και έγινε προαιρετικό. Ο δεύτερος είναι ότι Τον Χριστό δεν τον επιβάλλεις υποχρεωτικά. Ο Ελευθερωτής δεν υποχρεώνει. Άλλωστε ο Ίδιος είπε, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Όποιος δεν επιθυμεί αρκεί η υπογραφή του. Εγγράφως θα πρέπει να Τον αρνηθεί. Το εγγράφως σημαίνει πρακτική και οφθαλμοφανής άρνηση. Πρακτική άλλωστε ήταν και μια άλλη άρνηση πριν 2.000 χρόνια που οδήγησε στην Σταύρωση. Υπογραφή βέβαια δεν υπήρξε αλλά υπήρξε φιλί. Υπογραφή βέβαια δεν υπήρξε αλλά 30 αργύρια υπήρξαν. Όμως τρείς μόλις ημέρες κράτησε το φιλί, και τα 30 αργύρια ακόμη λιγότερες. Γιατί η Σταύρωση ήταν το προοίμιο της Ανάστασης. Σταυρώνεται σήμερα ο Ελληνικός λαός. Είναι το προοίμιο της δικής του ανάστασης. Τώρα θα έλθει. Όχι βέβαια γιατί το γνωρίζω. Όχι γιατί το γράφω. Όχι γιατί το βροντοφωνάζω. Απλά παρατηρώντας τα συμβαίνοντα όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε διάφορα σημεία του πλανήτη, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει πουθενά το παραμικρό φώς, ούτε καν απ΄την αναλαμπή ενός μικρού αναμμένου κεριού. Διαπιστώνω πραγματικά την έλλειψη έστω και της παραμικρής ελπίδας. Όμως το ίδιο αυτό γεγονός που μας οδηγεί στην ματαιότητα, το ίδιο αυτό γεγονός είναι που θα πρέπει και να μας δίνει κουράγιο. Εκεί που πραγματικά δεν υπάρχει ελπίδα εκεί κρύβεται η ΑΛΗΘΙΝΗ...
Άλλωστε ελπίς βλεπομένη ουκ έστι ελπίς.

Όμως με την επέτειο της δολοφονίας του Αγίου της πολιτικής άρχισα, με αυτήν θα τελειώσω. Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει σε άγος. Τι σημαίνει άγος και γιατί το επικαλούμαι; Άγος σημαίνει ντροπή και κατάρα. Η λέξη είναι αρχαιοελληνική και παραπέμπει και σε ένα αρχαιοελληνικό άγος που πραγματοποιήθηκε στην πόλη των Αθηνών το 632 π.Χ. Πρωταγωνιστής ο ευγενής από τα Μέγαρα Κύλων που θέλησε να καταλάβει τυραννικά την πόλη των Αθηνών. Οι Αθηναίοι τον αντιμετώπισαν και εκείνος διέφυγε στα Μέγαρα. Οι δικοί του δεν κατάφεραν να ξεφύγουν και κατέφυγαν ικέτιδες στον βωμό της Αθηνάς Παλλάδος στην Ακρόπολη, γνωρίζοντας ότι η ιερότης του χώρου θα συνετίσει τους διώκτες τους. Οι Αθηναίοι όμως δεν τον σεβάστηκαν, με αποτέλεσμα να τους κατασφάξουν. Αυτό αποτέλεσε τεράστια ντροπή και εντός των Αθηνών και εκτός. Την ντροπή ακολούθησε η κατάρα. Δεινά, θάνατοι, θεομηνίες. Οι πάντες κατάλαβαν ότι το ΚΥΛΩΝΕΙΟΝ ΑΓΟΣ θα τους ακολουθεί αιωνίως, εάν έμπρακτα δεν εξευμενίσουν τους Θεούς. Τον εξευμενισμό πρότεινε ο Επιμενίδης, Ιερεύς απ’ την Φαιστό της Κρήτης. Στον λόφο της Μουνιχίας έπρεπε να αφεθούν ελεύθερα πρόβατα. Όπου το καθένα θα σταματούσε εκεί έπρεπε να θυσιαστεί και στο ίδιο σημείο να στηθεί βωμός. Και έτσι έγινε. Η ντροπή έφυγε και το άγος ξεπλύθηκε. Αρχαίοι Έλληνες διέπραξαν την αποτρόπαια πράξη. Νεο- Έλληνες δολοφόνησαν τον Κυβερνήτη. Σε τόπο ιερό πραγματοποιήθηκε η αρχαιοελληνική κακουργία. Σε τόπο ιερό έγινε η επόμενη στις 27 Σεπτεμβρίου 1831. Η ντροπή η αρχαιοελληνική ξεπέρασε τα σύνορα των Αθηνών. Η ντροπή η νεοελληνική ξεπέρασε και τα σύνορα της Ευρώπης φθάνοντας μέχρι την Αμερική. Οι συμφορές της Αρχαίας Αθήνας την ακολούθησαν για πολλά χρόνια. Αρκεί μια ματιά στην νεοεελληνική ιστορία για να αντιληφθούμε τις μέχρι και σήμερα συμφορές. Άραγε θα βρεθεί κάποιος Επιμενίδης;

Πολλοί ομιλούν, γράφουν οι περισσότεροι, αλλά πάρα πολλοί αγνοούν τον μακαριστό Άγιο Αγιορείτη Γέροντα Παΐσιο. Τα τελευταία χρόνια βιβλία για τον Άγιο Γέροντα έχουν γραφεί. Ομιλίες, ακόμη και συνέδρια έχουν πραγματοποιηθεί. Το διαδίκτυο γεμάτο. Κυρίως οι προφητείες του...που αναμένουμε. Άς δούμε όμως μια προφητεία του που πραγματοποιείται. Είπε, «είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού Προτύπου. Προς μίμηση απ’ τους πολιτικούς μας, αλλά και προκειμένου οι Έλληνες να αποκτήσουν ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των ΚΥΒΕΡΝΗΤΩΝ του Έθνους…». Άν ο Άγιος Γέροντας Παίσιος εννοούσε κάποιον άλλο εκτός του Προτύπου Ιωάννη Καποδίστρια, θα επιθυμούσα και εγώ να το πληροφορηθώ... Μέχρι τότε οι 137 ανέκδοτες επιστολές του θα κοσμούν το έργο Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής, και θα προβάλλεται το Ιδανικό Πρότυπο Κυβερνήτου. Εάν οι πολιτικοί μας το μιμηθούν θα το δούμε. Μέχρι τότε ας αποκτήσουμε τα ορθά κριτήρια για την επιλογή τους...

Υ.Γ. Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια είχαν ιδιότητα και ονοματεπώνυμο. Ήταν Μπέηδες και τους έλεγαν Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη. Άς θυμηθούμε την ρήση του Ελβετού τραπεζίτη Ιωάννη Ευνάρδου μόλις πληροφορήθηκε την αποτρόπαια πράξη. (Σήμερα δολοφονήθηκε η Ελλάς).

Βιώνουμε σήμερα μιαν άλλη «δολοφονία» της. Δημοσιογραφικοί κύκλοι δεικνύουν δυο ηθικούς αυτουργούς. Μπέηδες δεν ήσαν. Πρωθυπουργοί ναι. Τα ονόματα ακριβώς τα ίδια. 

Τελικά επιβεβαιώνεται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά πάντα ως φάρσα...

Η παγκόσμια οικονομία έχει χάσει την αναπτυξιακή της κατεύθυνση και τα συμφέροντα του παγκόσμιου κεφαλαίου δεν συμπίπτουν με τα συμφέροντα των λαών. Η κρίση, στην οποία εκτός από την ΕΕ γλιστρούν και οι ΗΠΑ, δεν μπορεί να τελειώσει καλά. Για τις αιτίες αυτών των εξελίξεων εξέφρασε τη γνώμη του στο ΡΣ «Η Φωνή της Ρωσίας» ο Μαρκ Ρουσέ, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών, δημοσιολόγος και συγγραφέας πολλών βιβλίων.

Ο κ.Ρουσέ αποκαλεί τη σύγχρονη οικονομία «τρελή», και την καταστροφή προς την οποία, κατά τη γνώμη του, κινούνται οι ανεπτυγμένες χώρες - «προγραμματισμένη». Τη διαδεδομένη θέση ότι ιδιαίτερη ευθύνη για την κρίση έχει ο χρηματοπιστωτικός τομέας, ο Μαρκ Ρουσέ τη θεωρεί λανθασμένη.

- Ως κύριες αιτίες της κρίσης μπορεί να θεωρηθούν πέντε ανωμαλίες. Η πιο σημαντική απ’ αυτές είναι - η ​​απόρριψη της άμεσης ανταλλαγής δολάριο-χρυσός. Αυτό έγινε από τον Πρόεδρο Νίξον στις 15 Αυγούστου του 1971. Από εκείνη τη περίοδο η οικονομία εισήλθε σε ύφεση και από το 1980 - σε φάση πλανητικής αστάθειας.

Κάθε μήνα το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό Σύστημα (FRS) δημιουργεί από το τίποτα 85 δισ. δολάρια για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος των ΗΠΑ, - υπενθύμισε ο Ρουσέ. Η δεύτερη ανωμαλία, σύμφωνα με την εκδοχή του επιστήμονα είναι η παγκόσμια ανταλλαγή εμπορευμάτων. Η υπερβολικά φθηνή εργασία στις αναπτυσσόμενες χώρες υπονομεύει τη βιομηχανία των ανεπτυγμένων χωρών:

- Εξαιτίας της πολιτικής ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, η οποία εμπλούτισε την Κίνα, η Γαλλία μέσα σε 30 χρόνια, έχασε τρία εκατομμύρια θέσεις εργασίας στον τομέα της βιομηχανίας.

Αυτό δεν σημαίνει καθόλου έκκληση για την επαναφορά των τελωνειακών δασμών στα σύνορα της Γαλλίας – μονομερώς ούτε η Γαλλία, ούτε και η Γερμανία δεν θα καταφέρει να εξασφαλίσει την ανοδική ανάπτυξη π.χ. της αεροπορικής ή της διαστημικής βιομηχανίας. Ο οικονομολόγος θεωρεί ότι η ελεύθερη ανταλλαγή των εμπορευμάτων και τα προνόμια πρέπει να ισχύουν στο πλαίσιο όλης της Ευρώπης και των άλλων αυτοτροφοδοτούμενων περιφερειακών κοινοτήτων.

Το τρίτο πρόβλημα, το οποίο ξεχνούν οι σύγχρονοι τεχνοκράτες είναι οι πνευματικές αξίες. Η σημερινή Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση πολιτικής, πνευματικής και δημογραφικής αποσύνθεσης, - πιστεύει ο Μαρκ Ρουσέ:

- Οι παραδοσιακές πνευματικές αξίες αποτελούσαν το στρατιωτικό και οικονομικό μεγαλείο της Ευρώπης και της Γαλλίας. Τις υπεράσπιζαν τόσο ο στρατηγός Ντε Γκωλ, όσο και στρατάρχης Πετέν - ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Δεν θα δημιουργήσουμε σταθερή οικονομία χωρίς το σύνθημα «Εργασία-Οικογένεια-Πατρίδα». Ο Ντε Γκωλ επίσης υπερασπιζόταν την εργασία και την οικογένεια με τη βοήθεια του κεφαλαίου της μητέρας, μάλιστα το έκανε αυτό αμέσως μετά το 1945.

Η ανεπτυγμένη οικονομία, σύμφωνα με τον Ρουσέ, είναι οικονομία με ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, που εργάζονται για τις εξαγωγές και πρώτη στην Ευρώπη το κατάλαβε αυτό, κατά τη γνώμη του, η Γερμανία.