Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Αυγ 2016

Σε μια ιδιαίτερα λεπτή και ευαίσθητη φάση έχουν εισέλθει οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς οι εντάσεις πλέον μάλλον θα είναι συχνές, με την Αθήνα να εύχεται αυτό το κλίμα να περιορισθεί απλώς στην ανταλλαγή ανακοινώσεων και να μην μεταφερθεί στο Αιγαίο και στο μεταναστευτικό.

Στην Τουρκία μετά την απόπειρα πραξικοπήματος διαμορφώνεται ένα εντελώς νέο σκηνικό, το οποίο επηρεάζει ευθέως και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η επιλογή της Άγκυρας για αποστασιοποίηση από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, αφαιρεί από την Ελλάδα «μέσα» διαχείρισης και αντιμετώπισης της Τουρκίας σε μια στιγμή που οι συνομιλίες για το Κυπριακό κορυφώνονται και εκ των πραγμάτων θα απαιτηθεί η άμεση εμπλοκή και των Εγγυητριών Δυνάμεων, ενώ η απειλή για άνοιγμα του διακόπτη των προσφυγικών ροών είναι πλέον πραγματική.

Τις τελευταίες ημέρες υπήρξε διπλωματική ένταση στις σχέσεις των δυο χωρών , καθώς η «ευέξαπτη» Τουρκία φαίνεται ότι δεν μπορεί να ανεχθεί την άρνηση της Αθήνας να παραδώσει χωρίς να τηρηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες τους 8 στρατιωτικούς που διέφυγαν με ελικόπτερο στην Αλεξανδρούπολη, μετά την καταστολή του πραξικοπήματος.

Στην Άγκυρα, μέσα στον παροξυσμό που ακολούθησε την 15η Ιουλίου, έχει καταγραφεί αρνητικά η απροθυμία των ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ αυτών και της Ελλάδας, να σπεύσουν να στηρίξουν από την πρώτη στιγμή τον T. Erdogan, ενώ ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας ορισμένες δηλώσεις και κινήσεις έχουν προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη καχυποψία.

Ο Νίκος Κοτζιάς σε μια μάλλον περιττή δημόσια παρέμβασή του, επιχείρησε να συνδέσει την απόπειρα πραξικοπήματος με το ρόλο του τουρκικού Στρατού και το καθεστώς Εγγυήσεων στην Κύπρο, προκαλώντας μια δυσανάλογη σε ένταση απάντηση από το τουρκικό ΥΠΕΞ.

Ο κ. Κοτζιάς είχε επικαλεσθεί την απόπειρα πραξικοπήματος και την σύλληψη ανωτάτων αξιωματικών της κατοχικής δύναμης στην Κύπρο ως λόγο για την κατάργηση των Εγγυήσεων και ως επιχείρημα για την απόσυρση των κατοχικών δυνάμεων από το νησί. Αυτή η περισσότερο ακαδημαϊκού τύπου προσέγγιση που τίποτε δεν προσέφερε επί του πεδίου της διαπραγμάτευσης καθώς είναι προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι εάν οι κατοχικές δυνάμεις θα είναι Γκιουλενιστές ή ελεγχόμενοι από τον Erdogan, προκάλεσε τελικά τα αντίθετα αποτελέσματα.

Έτσι, σε ένα ξέσπασμά του το τουρκικό ΥΠΕΞ, αφού υπενθυμίζει ότι στις πρώτες δηλώσεις του κ. Κοτζιά στις 20 Ιουλίου είχε εκφράσει την προσδοκία ότι η Ελλάδα θα «αποφεύγει τις ατυχείς δηλώσεις εκμεταλλευόμενη την κατάσταση που προέκυψε και θα κινηθεί ως γείτονα φίλη και με διάθεση δημοκρατικής αλληλεγγύης», εκφράζει τη λύπη του ότι ο κ. Κοτζιάς συνεχίζει την «ατυχή προσέγγισή του».

Και το τουρκικό ΥΠΕΞ βρίσκει την ευκαιρία να επιτεθεί στην Ελλάδα για το Κυπριακό, υποστηρίζοντας λίγο πολύ ότι η τουρκική εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή, νομιμοποιήθηκε επειδή απέτρεψε την επιτυχία του πραξικοπήματος στην Κύπρο: «η Ελλάδα εθελοτυφλούσε στην κατάρρευση του κοινού κράτους και η ελληνική χούντα στήριξε το πραξικόπημα που επιδιώχθηκε να διενεργηθεί στο νησί. Όσο για το γεγονός ότι το πραξικόπημα δεν καρποφόρησε, αυτό κατέστη δυνατό χάρη στη χρήση εκ μέρους της Τουρκίας, του δικαιώματός της να παρέμβει – δικαίωμα που απέρρεε από το σύστημα των εγγυήσεων…».

Η απάντηση του ΥΠΕΞ αν και απολύτως ορθή στο πρώτο σκέλος της δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά στο δεύτερο σκέλος όταν φαίνεται να επιμένει στη λογική της σύνδεσης του θέματος των Εγγυήσεων με την ύπαρξη συνεργατών των πραξικοπηματιών στα κατοχικά στρατεύματα.

«Η κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο συνιστούν προϋποθέσεις εκ των ων ουκ άνευ για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Η εισβολή και η συνεχιζόμενη παρουσία του κατοχικού στρατού στην Κύπρο είναι μόνο πηγές αστάθειας, ανασφάλειας και δεινών για όλους τους κατοίκους της νήσου», ανέφερε η ελληνική ανακοίνωση, προσθέτοντας ότι η «Άγκυρα δεν απαντά εάν υπάρχουν ή όχι πραξικοπηματίες στα στρατεύματα κατοχής».

Αν και αυτό το ερώτημα ελάχιστη σημασία έχει, η παρέμβαση αυτή εκλαμβάνεται από την Άγκυρα ως μια ενοχλητική παρέμβαση στα εσωτερικά της, ενώ θα μπορούσε να παρεξηγηθεί και ως προσπάθεια εκμετάλλευσης της απόπειρας πραξικοπήματος από την Ελλάδα.

Εντύπωση μάλιστα προκάλεσε το ότι αν και δεν υπήρχαν προσωπικές επιθέσεις στο πρόσωπο του Ν. Κοτζιά, το ελληνικό ΥΠΕΞ έσπευσε να δηλώσει ότι οι «προσωπικές επιθέσεις μόνο ως ένδειξη αδιαλλαξίας μπορούν να θεωρηθούν και κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην ανάπτυξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων…».

Οι δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, από την Παναγία Σουμελά για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων χαρακτηρίστηκαν από την Άγκυρα ως «δημαγωγία, που απέχει από την επίδειξη καλής θέλησης και υπεύθυνης ηγεσίας».

Αποδοκιμάστηκαν, επίσης, οι δηλώσεις Παυλόπουλου για το κλείσιμο της μονής Σουμελά στην Τραπεζούντα, όπου σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΕΞ γίνονται εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης.

Και μάλιστα το τουρκικό ΥΠΕΞ έσπευσε να κατηγορήσει την Ελλάδα που συντηρεί τους «αβάσιμους νομικά και ιστορικά ισχυρισμούς περί Ποντίων», για «απάνθρωπη μεταχείριση και προσπάθειες ενσωμάτωσης όλων των μειονοτήτων από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους…».

Και τελικά το τουρκικό ΥΠΕΞ προειδοποιεί ότι τέτοιες δηλώσεις είναι σε αντίθεση με το πνεύμα φίλιας και καλής γειτονίας και δεν συμβάλλουν στην ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δυο χωρών.

Μέσα σε αυτό το κλίμα η Αθήνα καταγράφει φυσικά το γεγονός ότι μετά την απόπειρα πραξικοπήματος έχει περιορισθεί σημαντικά η παράνομη δραστηριότητα της τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι θα χρειασθεί χρόνος ώστε να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για αλλαγή προσέγγισης από την Άγκυρα ή απλώς οφείλεται στις ευρύτατες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γκιουλενικών πυρήνων στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Όμως, επίσης, καταγράφεται με ανησυχία η αύξηση των μεταναστευτικών ροών και οι απειλές της Άγκυρας ότι εάν δεν αρθεί το καθεστώς θεωρήσεων για τους τούρκους πολίτες (κάτι που με τα σημερινά δεδομένα θεωρείται εντελώς απίθανο),τότε θα σταματήσει να εφαρμόζει τη συμφωνία για το μεταναστευτικό.

Είναι προφανές ότι η Άγκυρα θα έβλεπε με εντελώς διαφορετικό «μάτι» τις σχέσεις με την Ελλάδα, εάν είχαν παραδοθεί οι 8 στρατιωτικοί. Όμως αυτό θα ήταν μια κίνηση ντροπής για την Ελλάδα, που θα έδινε εικόνα δορυφοριοποίησης της από την Τουρκία.

Έτσι η Αθήνα βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, καθώς έχοντας απέναντι έναν εξαιρετικά απρόβλεπτο και επικίνδυνο γείτονα θα πρέπει να επιδιώξει την αποφυγή εντάσεων χωρίς φυσικά να υπάρχει η οποιαδήποτε παρέκκλιση από βασικές αρχές και θέσεις. Κομβικής σημασίας για τις περαιτέρω εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις θα είναι η συνάντηση που θα έχουν στο τέλος του μήνα, εκτός απροόπτου, οι κ.κ. Κοτζιάς και Τσαβούσογλου στην Ελλάδα, όπου θα δοθεί η ευκαιρία για να επιχειρηθεί το ξεπέρασμα παρεξηγήσεων και να γίνει μια συνολική ανασκόπηση των διμερών σχέσεων, στο νέο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μάνος Οικονομίδης

Ο πρόλογος της επίλυσης ενός προβλήματος, βρίσκεται σχεδόν πάντα στην παραδοχή της ύπαρξης του προβλήματος αυτού. Μαζί με περίσσευμα γενναιότητας και ειλικρίνειας, για τους λόγους που δημιούργησαν εξαρχής το πρόβλημα, ώστε η «συνταγή» για την ανάρρωση να έχει περισσότερο άμεσα, και κυρίως περισσότερο μόνιμα αποτελέσματα.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά. Από τη διαπίστωση. Η Ελλάδα είναι μια «χαλασμένη» χώρα. Μια χώρα που για σειρά πολλών ετών έζησε πάνω από τις δυνατότητές της, αποπροσανατολισμένη ως προς το ποιές ήταν πραγματικά οι δυνατότητες αυτές.

Από γενιά σε γενιά, κυρίως στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, δηλαδή τα μόνα με εμφανή πολιτική ομαλότητα, μάθαμε να ζούμε με μύθους. Να καλλιεργούμε μύθους. Και να τρεφόμαστε από αυτούς.

Σε πείσμα της σκανδαλιστικής προσκόλλησής μας σε ένα αντικειμενικά θαυμαστό παρελθόν, δεν πήραμε κανένα σχετικό μάθημα. Το μέτρο για παράδειγμα, η σύνεση, η συγκρότηση ρεαλισμού που κυριαρχούσαν στις διδαχές του ιστορικού πολιτισμού μας, μοιάζουν έννοιες ξένες και άγνωστες, αν όχι… επιθετικές για τη σημερινή Ελλάδα.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στην κρίση. Στη βαθιά, σύνθετη και πολυεπίπεδη κρίση των τελευταίων ετών. Αρνούμενοι να διορθώσουμε εγκαίρως την πορεία μας. Αρνούμενοι να αλλάξουμε.

Ακόμη όμως και σήμερα, με τις δραματικές επιπτώσεις της κρίσης να καλπάζουν, αδυνατούμε να αγκαλιάσουμε το μέτρο και τη σύνεση. Δυσκολεύομαστε να πάμε παρακάτω. Μοιάζουμε να κάνουμε σημειωτόν, αν όχι να περιστρεφόμαστε γύρω από την ουρά μας.

Η σημερινή Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση επειδή διαθέτει πλεόνασμα ανικάνων με δικαίωμα υπογραφής για τη ζωή μας. Όχι μόνο στην πολιτική, αν και εκεί ο συνωστιμός ανεπάρκειας είναι σκανδαλώδης, πιθανότατα χωρίς ιστορικό προηγούμενο για τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία.

Το έχουμε ξαναπεί άλλωστε. Ζούμε στην εποχή όπου, κάθε Βουλή είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Με ένα πολιτικό σύστημα από το κάτω ράφι, προορισμένο να μας βασανίζει, αντί να προσφέρει λύσεις και να εμπνέει. Να παρακινεί. Να καθοδηγεί.

Η Ελλάδα είναι σήμερα μια «χαλασμένη» χώρα. Σε όλα τα επίπεδα. Ακόμη και στην πάντα δύσκολη σχέση του καθενός… με τον εαυτό του. Λείπει το κίνητρο. Λείπει η διάθεση. Λείπει «η δύναμη μέσα μας».

Οι χώρες φυσικά δεν μένουν… δια βίου «χαλασμένες». Για να διορθώσουμε ωστόσο το κακό, πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξουμε. Και να απαιτήσουμε εθνική ηγεσία. Όχι… με γονική παροχή λόγω κληρονομικών δικαιωμάτων. Ούτε με… απευθείας ανάθεση, στο πλαίσιο της οικονομικής ισχύος συγκεκριμένων συμφερόντων.

Στην εποχή των social media, εκεί όπου αφιλτράριστα μπορεί να αποκαλύψει κανείς όσα κρύβει μέσα του, δηλαδή και τα… άσχημα, έχουμε μια μοναδική ευκαιρία για μια εξέγερση αυτοδιάθεσης. Χωρίς κανέναν πάνω από το κεφάλι μας.

Φτάνει να αρχίσουμε να κοιτάζουμε γύρω μας, πίσω και μπροστά μας, και να μην συμβιβαζόμαστε με το χειρότερο. Με όλους αυτούς τους «χειρότερους» που χάλασαν τη ζωή μας. Που τσαλάκωσαν το μέλλον μας. Που αμφισβητούν την ίδια τη φυσική εξέλιξη της προόδου.

Τότε, και μόνο τότε, θα γίνουμε η αλλαγή που (θα έπρεπε να) θέλουμε να δούμε. Και αφού αλλάξουμε, εμείς, στη συνέχεια θα αλλάξουμε και την Ελλάδα. Με λίγα λόγια, θα αλλάξουμε το μέλλον.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αξία”, το Σάββατο 20 Αυγούστου 2016
Πηγή "Υστερόγραφα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο κόσμος μας προοδεύει, η διεθνής ειρήνη, η ασφάλεια και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εδραιώνεται... ΝΟΤ !!!

Δύο φωτό.

1η "Εμφύλιος" Πόλεμος του Βιετνάμ 1967


2η "Εμφύλιος" Πόλεμος της Συρίας 2016


Εδώ είναι ακριβώς όπου η θεωρία της "συνεχούς προόδου" καταρρέει και επισήμως...!!!

Πάνος Καράπας
Πολιτικός Επιστήμων



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ελλάδα μετατρέπεται σε ανοιχτή φυλακή 
και γίνεται ο "χρήσιμος ηλίθιος" της Ευρώπης

Για την πιθανότητα κατάρρευσης της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας για τους πρόσφυγες ετοιμάζεται η γερμανική κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες του περιοδικού Der Spiegel από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, το οποίο τονίζει μεταξύ άλλων ότι πρέπει να εξασφαλιστεί η πλήρης συνεργασία της Ελλάδας, ακόμη και αν χρειαστεί να της ασκηθεί οικονομική πίεση.

Σύμφωνα με εσωτερικό έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που επικαλείται το περιοδικό, παρότι επισήμως το Βερολίνο υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει καμία αφορμή κατάρρευσης της συμφωνίας, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο αποτυχίας της, καθώς οι επιπτώσεις των τρεχουσών εξελίξεων στην Τουρκία είναι «απολύτως ασαφείς». «Δεν αποκλείεται εκ νέου ανάγκη δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο», επισημαίνεται στο έγγραφο.

Ακόμη τονίζεται ότι διαπιστώνονται προβλήματα στην επαναπροώθηση προσφύγων από την Ελλάδα προς την Τουρκία και, αν η συμφωνία αποτύχει, θα πρέπει τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας «να προστατευτούν αξιόπιστα» από την FRONTEX.

Πρόσφυγες οι οποίοι φθάνουν στην Ευρώπη ή δεν μπορούν να απορριφθούν για ανθρωπιστικούς λόγους, «θα πρέπει να συγκεντρώνονται σε κέντρα υποδοχής κοντά στα σύνορα, να καταγράφονται και να κατανέμονται βάσει ποσόστωσης στα κράτη - μέλη», επισημαίνεται στο έγγραφο, όπου τονίζεται:
«Πρέπει να εξασφαλιστεί η συνολική συνεργασία της Ελλάδας - και με τη χρήση οικονομικής πίεσης. Διαφορετικά υπάρχει η απειλή να υποχωρήσουμε σε μια συνοριακή γραμμή, η οποία μπορεί να κρατηθεί μόλις στα δυτικά Βαλκάνια.
Μια διεύρυνση των ελέγχων στα γερμανικά σύνορα με την Ελβετία και την Γαλλία, μπορεί να καταστεί απαραίτητη, σε περίπτωση μετακίνησης των μεταναστευτικών οδών. Για την προστασία των εξωτερικών συνόρων, συμπεριλαμβανομένης της επαναπροώθησης, τρίτες χώρες έχουν μια ενισχυμένη σημασία: Η προθυμία και η δυνατότητά τους για συνεργασία μπορεί να ενισχυθεί οικονομικά», λέει καταλήγοντας το περιοδικό.

Πηγή ThePressProject


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου