Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιουλ 2013

Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη, κοινωνικό στρώμα, ομάδα εργαζομένων που να μη θεωρεί την κυβέρ-νηση Σαμαρά - Βενιζέλου εχθρική απέναντι στα συμφέροντά της

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Δραματικά έχει βαρύνει το οικονομικό και κοινωνικό κλίμα στη χώρα μας τον τελευταίο έναν-ενάμιση μήνα. Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, η Ελλάδα βρίσκεται πάλι στα πρόθυρα νέας κοινωνικής έκρηξης. Μια σπίθα λείπει, ένα τυχαίο γεγονός για να σημειωθεί νέα ανάφλεξη. Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη, κοινωνικό στρώμα, ομάδα εργαζομένων που να μη θεωρεί την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου εχθρική απέναντι στα συμφέροντά της. Ολοι ανεξαιρέτως οι επιχειρηματίες μιλούν για επικείμενη κατάρρευση της αγοράς. Για μείωση πωλήσεων που τους έχει φέρει στα πρόθυρα της απόγνωσης. Για ολοκληρωτική άρνηση των τραπεζών να τους χρηματοδοτήσουν ή για επιτόκια δανεισμού που ξεπερνούν το 8% ή και το 10% για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Να φάει τα λεφτά ακόμη και των... τραπεζών (!) προσπαθεί η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Να τους φάει δηλαδή τα επιπλέον χρήματα που μάζεψαν με την ανακεφαλαιοποίηση. Οι τραπεζίτες αρνούνται να τα δώσουν, γιατί τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτιναχθεί και είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών!

Κοινωνικό πογκρόμ κάνουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Απολύουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς, χιλιάδες εργαζόμενους στα νοσοκομεία, χιλιάδες εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, χιλιάδες δημοτικούς αστυνομικούς και πάει λέγοντας. Σε εργασιακό νεκροταφείο έχουν μετατρέψει τη χώρα. Κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι Ελληνες πετιούνται στη χωματερή των ανέργων από την κυβερνητική πολιτική που ασκείται κατ' εντολήν των Γερμανών και της ΕΕ. Η κοινωνική εξαθλίωση απλώνεται με καλπάζοντες ρυθμούς. Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι αφού δεν ξεσηκώθηκε ο κόσμος μέχρι τώρα, αποκλείεται να ξεσηκωθεί και στο μέλλον. Πολύ σύντομα θα διαπιστώσει ότι αυτός ο συλλογισμός του είναι εντελώς λανθασμένος.

Η οργή ξεχειλίζει. Διεισδύει σε κοινωνικές ομάδες που ούτε τις φαντάζεται η κυβέρνηση - συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών αλλά και των αστυνομικών, με την εξαίρεση των «πραιτωριανών» των ΜΑΤ. Αλλάζουν οι διαθέσεις των πολιτών. «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;» ρωτούσαν μέχρι τώρα όλοι, βγάζοντας τον εαυτό τους απέξω. «Είμαστε τόσο ηλίθιοι και δεν ξεσηκωνόμαστε;» είναι η φράση που ακούμε τους τελευταίους δύο μήνες. Η επάνοδος του πρώτου πληθυντικού δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την κυοφορούμενη νέα κοινωνική έκρηξη.

Πού θα οδηγήσει η έκρηξη αυτή δεν το γνωρίζουμε. Το τυφλό μίσος εναντίον όλων των πολιτικών που έχουν συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας, αυτοί ή τα κόμματά τους, είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί. Σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με κατώτερο πολιτικό κριτήριο συμπαρασύρει μάλιστα το μίσος αυτό και τα κόμματα που δεν έχουν ποτέ κυβερνήσει.

Αριστερή στροφή, πάντως, προς μια φιλολαϊκή μετατόπιση της ασκούμενης πολιτικής είναι αδύνατη, αν προηγουμένως δεν υπάρχει ηγεμονία της αριστερής πολιτικής - και κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην Ελλάδα σήμερα.

Το «κοινωνικό αντάρτικο» που διεξάγουν όλο και περισσότερες δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων με δυναμικό ή ηπιότερο τρόπο αναζητεί επειγόντως πολιτική διέξοδο. Αν δεν μπορέσει να του τη δώσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη Αριστερά, τότε θα καταστεί εφικτός ο εγκλωβισμός αυτών των μαζών στην «αντισυστημική» υποκρισία της Ακροδεξιάς. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα.



Του Χρήστου Γιανναρά

H αρνησιπατρία έχει «νόημα», όταν έχει «νόημα» και η φιλοπατρία. Tι θα πει «νόημα»; Kαμία απολύτως σχέση με ιδεολογήματα, «πεποιθήσεις», ψυχολογικές υποβολές. Nόημα στη ζωή δίνουν οι στοχεύσεις, τα δημιουργικά κίνητρα, η αδιάκοπη αναμέτρηση με αιτία και σκοπό της ύπαρξης και της συνύπαρξης. Tελικά το «νόημα» μοιάζει συνώνυμο με την «ποιότητα» της ζωής.

Δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να πεισθεί εμπειρικά (όχι με συλλογιστική αποδεικτική) ο άνθρωπος της καταναλωτικής κοινωνίας ότι η «ποιότητα ζωής» δεν μετριέται με το κατά κεφαλήν εισόδημα, αλλά με την κατά κεφαλήν καλλιέργεια. H «καλλιέργεια», στο σημερινό πολιτισμικό μας «παράδειγμα», είναι μάλλον μια έννοια χρηστική, ατομικής ωφέλειας ή ατομικής ευχαρίστησης. Δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει σαν δίαυλος για την πρόσβαση στο «νόημα» της πατρίδας, σαν συνάρτηση «ποιότητας» της ζωής. Mιλώντας επομένως για «φιλοπατρία» σήμερα, με δεδομένα και παγιωμένα τόσα ελλείμματα σε προσλαμβάνουσες παραστάσεις, είναι σαν να διεκτραγωδούμε μιαν ερωτική αποτυχία σε άνθρωπο παντελώς ανέραστο.

H φιλοπατρία είχε «νόημα» όσο η πατρίδα ήταν απτή, ψηλαφητή πραγματικότητα ποιότητας της ζωής. Hταν βίωμα δεσμού η πατρίδα, πραγματικών «χειρωνακτικών» σχέσεων (όχι συναισθημάτων και ψυχολογημάτων) με συγκεκριμένη γη. Λειτουργούσε η συγγένεια, η κοινότητα, η εναργής συνείδηση ότι μοιράζεται - κοινωνεί ο άνθρωπος την ανάγκη, τη χαρά, τον πόνο, τον θάνατο, την ελπίδα. Aυτή η κοινωνία της εμπειρίας συνόψιζε βιώματα και πρακτικές, σοφία και εθισμούς αιώνων. Zούσε ο άνθρωπος τη ζωή ως μετοχή και ένταξη, καταγωγή και συνέχεια, είχε αμεσότητα σχέσης με τους προγόνους και τα μνημεία των προγόνων: είχε Iστορία.

H δυτική Nεωτερικότητα, παγκοσμιοποιημένο «παράδειγμα» σήμερα, δημιούργησε καινούργια μορφώματα συλλογικότητας, όχι πατριδοκεντρικά. Kίνητρο μοιάζει να ήταν η φιλοδοξία να μη δεσμεύεται ο άνθρωπος σε τίποτα το δεδομένο, να μπορεί να επιλέγει τα σχήματα συμβίωσης κατά προτίμηση και όχι κατ’ ανάγκη. Mε την επιεικέστερη και εξωραϊσμένη ερμηνευτική θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τις σκοπεύσεις της Nεωτερικότητας σαν γόνιμη πρόκληση για τη μετάβαση από τη μη επιλεγμένη πατρίδα, τη φυσικά δεδομένη ως αναγκαιότητα, στην ελεύθερα κατορθούμενη και μετοχικά συγκροτούμενη κοινωνία – η πατρίδα είναι δεδομένη, η συγκρότηση κοινωνίας κατόρθωμα.

Aλλά η ιστορική πραγματικότητα δεν δικαιώνει τον εξωραϊσμό: Στη θέση της πατρίδας η Nεωτερικότητα γέννησε την αρνησιπατρία των διεθνισμών: του μαρξιστικού και του διεθνισμού των «Aγορών». Oπως ο Iστορικός Yλισμός της Nεωτερικότητας είναι, ταυτόχρονα, η αυτοσυνειδησία του Kαπιταλισμού και η ταυτότητα του μαρξιστικού «Σοσιαλισμού» (του μαύρου και του κόκκινου ολοκληρωτισμού αχαλίνωτης απανθρωπιάς), έτσι και ο Διεθνισμός είναι μια αμφιπρόσωπη αρνησιπατρία. Kάθε μόρφωμα της συλλογικότητας στη Nεωτερικότητα (κράτος ή ομοσπονδία κρατών, συγκεντρωτικό ή αποκεντρωμένο κράτος) βασίζεται πρωτίστως ή αποκλειστικά στη σύμβαση: στον ορθολογισμό ενός συμβολαίου, ελάχιστα ή καθόλου κοινωνικού – κυρίως στόχος είναι η εξισορρόπηση συμφερόντων, όχι η διακονία των σχέσεων κοινωνίας.

O ατομοκεντρισμός, καταγωγικό δεδομένο της μεταρωμαϊκής Δύσης, έδωσε στη βιωματική εκδοχή του «εθνικού» ή «αστικού» κράτους της Nεωτερικότητας χαρακτήρα αποκλειστικά ψυχολογικό. H λογική της κρατικής συλλογικότητας είναι ωφελιμιστική - ορθολογιστική, η βίωση του ανήκειν στο κράτος επίσης, αλλά (για κάποιο ποσοστό του πληθυσμού) και ψυχολογική – επενδύουν ορισμένοι στην υπηκοότητα ό,τι ακριβώς επενδύουν και ως οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων ή «πολιτικών» κομμάτων: ανάγκες αγέλης, απωθημένα ορμέμφυτα ορδής. Eτσι η άλλοτε φιλοπατρία μετατρέπεται σε εθνικισμό (δηλαδή σε ιδεολόγημα θωράκισης του μειονεκτικού εγώ), με όλες τις ψυχολογικές φορτίσεις που επιδέχεται το ιδεολόγημα: φανατισμό, ναρκισσιστική έπαρση, προσχηματικές αιτιολογήσεις της βίας, πάθη, μίση, επιθετικότητα.

O εθνικισμός είναι η διάστροφη καρικατούρα της φιλοπατρίας, αλλά και βολικό πρόσχημα για την κατασυκοφάντησή της – ο ισ1οπεδωτικός Διεθνισμός των συμφερόντων μεθοδεύει απροσχημάτιστα το ξερίζωμα της φιλοπατρίας από τον ψυχισμό των ανθρώπων. Kάποιοι από τους λαούς που γέννησαν το νεωτερικό «παράδειγμα», διέσωσαν και την αυτοσυνειδησία του γεννήτορα: την καύχηση για την παράδοσή τους, για τα πολιτισμικά επιτεύγματα. Eτσι επένδυσαν στην κρατική τους υπόσταση την ενεργό φροντίδα για τη συνέχεια της γλώσσας τους, της ιστορικής τους συνείδησης, της ιδιοσυγκρασίας τους.

Tο φαινόμενο της αρνησιπατρίας εμφανίζεται συνήθως ως σύμπτωμα υπεραναπλήρωσης της επαρχιώτικης μειονεξίας. Aπαντάται κυρίως σε κράτη της περιφέρειας του «παραδείγματος», κράτη μεταπρατικά, που προσέλαβαν το δυτικό - νεωτερικό μοντέλο μόνο από ξιπασιά, μόνο για μιμητικό «εκσυγχρονισμό», όχι για να εξυπηρετήσουν ανάγκες τους. Kαι εντοπίζεται το φαινόμενο της αρνησιπατρίας στη μεθοδική προσπάθεια να υπονομευθεί η γλώσσα και η επίγνωση ιστορικής συνέχειας της γλώσσας, να αμβλυνθεί, να διαστραφεί ή να εκλείψει η ιστορική αυτοσυνειδησία, να αποξενωθεί το λαϊκό σώμα από τη βίωση της Tέχνης που εξέφρασε την ειδοποιό διαφορά στη νοο-τροπία, την ιδιοπροσωπία του.

Xιλιοπιστοποιημένος, κοινός τόπος, ότι η αρνησιπατρία σήμερα αμείβεται πλουσιοπάροχα. Mε χρήματα, αλλά και με θέσεις εξουσίας, με δημοσιότητα. O Διεθνισμός των συμφερόντων έχει εκπληκτικές μεθόδους στρατολόγησης και ανταμοιβής των αρνησιπάτριδων. Λέξεις όπως προδοσία, ενδοτισμός, μισθαρνία, δεκασμός έχουν σιωπηρά απαλειφθεί από το λεξιλόγιο, αφού ο καταναλωτισμός έφτασε να αποτελεί μοναδικό «νόημα» της ύπαρξής μας. Kαι είναι ατομικό «δικαίωμα» αυτοκαθορισμού να επιλέγεται η αρνησιπατρία ως αμειβόμενο επάγγελμα.

Tο θέμα «αρνησιπατρία» έγινε εμφατικά επίκαιρο με τρεις αφορμές:

Tην εκπλήσσουσα ευκολία των ιδιωτικών MME να αναπληρώσουν την κυβερνητική προπαγάνδα της EPT, τη στήριξη του εξαμβλωματικού «προγράμματος» των δανειστών μας που έχει οδηγήσει τη χώρα στον όλεθρο, κυριολεκτικά. Δημοσιογραφία και φιλοπατρία μοιάζουν πια έννοιες ασύμπτωτες.

Δεύτερη και τρίτη αφορμή, τα κομματικά συνέδρια N.Δ. και ΣYPIZA: Kαι τα δύο αυτά κωμικοτραγικά προϊόντα της εντόπιας παρακμής είχαν μια καίρια ευκαιρία να φανερώσουν πρόθεση ετοιμότητας για την ανάληψη κυβερνητικής ευθύνης: Nα αποτινάξουν την τοξική αρνησιπατρία που τα έχει πολιτικά εξουδετερώσει. Nα αναστήσουν ένα πατριωτικό Λαϊκό Kόμμα ή τον θυσιαστικό ξεσηκωμό ενός πατριωτικού EAM.

Eίναι άραγε επαγγελματίες αρνησιπάτριδες;



-->
Είναι σκληροί εθνικοσοσιαλιστές. Δεν διστάζουν να σηκώσουν τα όπλα για να υπερασπιστούν το αξιακό σύστημα και την ιδεολογία τους. Αρθρογραφούν, παρεμβαίνουν στα δημόσια ζητήματα και οργανώνουν ακτιβιστικές ενέργειες μέσω του ιστολογίου «Μαύρος Κρίνος». Μία από αυτές ήταν το «λούσιμο» (με ένα ποτήρι αναψυκτικού) του Βαγγέλη Βενιζέλου στο Παρίσι από «Ελληνα αυτόνομο συναγωνιστή» (όπως αποκαλείται από το ιστολόγιο), στις 15 Ιουνίου.

Στη Συρία ο «Μαύρος Κρίνος» δεν παρεμβαίνει μόνο με λόγια. Ούτε με αναψυκτικά. Εκεί βρίσκονται ένοπλοι... ανταποκριτές του. Μια διμοιρία Ελλήνων εθελοντών που πολεμούν στο πλευρό της συριακής κυβέρνησης και του Bashar al-Assad. Η «δημοκρατία» επικοινώνησε με το μέλος της συντακτικής ομάδας του «Μαύρου Κρίνου» Σταύρο Λιμποβίση και πήρε ενδιαφέρουσες απαντήσεις στις ερωτήσεις για τον ρόλο των Ελλήνων μαχητών στη σύγκρουση που λαμβάνει χώρα στη Συρία.

Ερ.: Ποια συλλογικότητα εκπροσωπείτε; Ποιος ο ρόλος σας στη δημιουργία σώματος Ελλήνων εθελοντών που πολεμούν στην πλευρά του Ασαντ;
Απ.: Ο «Μαύρος Κρίνος» είναι μια συλλογικότητα Ελλήνων εθνικοσοσιαλιστών με αυτόνομη δομή και παρουσία. Είμαστε σε επαφή με τους Σύριους συναγωνιστές εδώ και χρόνια και αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να υπάρχουν σήμερα στο πλευρό του συριακού λαού μαχητές ελληνικής καταγωγής.

Ερ.: Πόσοι Ελληνες υπολογίζετε ότι βρίσκονται αυτήν τη στιγμή εκεί; Τα κίνητρά τους είναι ιδεολογικά μόνο ή πρόκειται για μισθοφόρους;
Απ.: Οταν νιώθεις βαθιά μέσα σου το μήνυμα της καταγωγής και πράττεις σύμφωνα με τις ιδεολογικές σου αρχές, είναι αδύνατον να γοητευθείς από τα τραπεζογραμμάτια. Ετσι λοιπόν ο μόνος λόγος για να υπερασπιστεί σήμερα κάποιος τα εδάφη μιας φίλης χώρας δεν είναι άλλος από τη συνειδητοποίηση της αλληλεγγύης μεταξύ των εθνών που παλεύουν από κοινού τον προαιώνιο εχθρό. Οι Ελληνες εθελοντές υπολογίζεται ότι φτάνουν το επίπεδο διμοιρίας.

Ερ.: Ποιο είναι το κοινωνικό και επαγγελματικό προφίλ τους; Εχουν πείρα από άλλες ένοπλες συγκρούσεις (Ιράκ, Κόσοβο, Αφγανιστάν);
Απ.: Πολιτικοί στρατιώτες και μέλη της ελληνικής εργατικής τάξης που απορρίπτουν ξεκάθαρα τις γνωστές κομματικές στάνες, ενώ αντιλαμβάνονται πλήρως τα σχέδια των διεθνών εξουσιαστών και των παγκόσμιων τοκογλύφων. Δεν έχουν εμπλακεί σε άλλες ένοπλες συγκρούσεις των τελευταίων χρόνων.

Ερ.: Γνωρίζετε σε ποιες μάχες έχουν εμπλακεί και αν υπάρχουν απώλειες από την ελληνική πλευρά;
Απ.: Από το 2011, που ξεκίνησε να υφαίνεται ο καπιταλιστικός ιστός γύρω από το σώμα της υπερήφανης Συρίας, άρχισαν να κατατάσσονται μαζικά στις ένοπλες δυνάμεις και πολιτοφυλακές της χώρας αυτής σύντροφοι ευρωπαϊκής καταγωγής, ανάμεσά τους λοιπόν και Ελληνες. Εχουν λάβει μέρος σε όλες τις σημαντικές μάχες στις νότιες και δυτικές περιοχές της Συρίας τα τελευταία δύο χρόνια, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει αναφερθεί κάποια απώλεια. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την ηρωική Hezbollah στη βαρυσήμαντη μάχη που δόθηκε γύρω και μέσα από την πόλη al-Qusayr τις εντυπώσεις κέρδισαν οι μαχητές από την Ελλάδα.

Ερ.: Ο ντόπιος πληθυσμός πώς τους αντιμετωπίζει; Πώς βλέπουν γενικότερα την Ελλάδα;
Απ.: Η Συρία έχει ονομαστεί καθόλου τυχαία ως η άλλη «Μεγάλη Ελλάδα» μετά την Κάτω Ιταλία, ενώ τα συναισθήματα του απλού λαού για τους Ελληνες δεν μπορούν να περιγραφούν σε μερικές γραμμές. Σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού άλλωστε είναι ελληνικής καταγωγής, αν και ουδείς από το διεφθαρμένο ελληνικό (;) κράτος δεν τους έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια.

Ερ.: Οι Συροορθόδοξοι, που κινδυνεύουν από τους φανατικούς ισλαμιστές, έχουν βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον των ανταρτών;
Απ.: Η Συρία είναι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και θρησκειών που προστάτεψε αποτελεσματικά όλα αυτά τα χρόνια το κόμμα Baath, η ηγεσία του Hafez al-Assad αλλά και στη συνέχεια ο πρόεδρος Bashar al-Assad. Η πλειοψηφία του λαού -σύμφωνα ακόμα και με αναφορές των δυτικών κυβερνήσεων- στηρίζει το καθεστώς και απορρίπτει πλήρως τα σχέδια των αιμοδιψών ιμπεριαλιστών που θέλουν να μετατρέψουν τη χώρα σε πορνείο του καπιταλισμού και αγορά των Starbucks και των McDonald's. Οι Σύριοι ορθόδοξοι πολεμούν στην πρώτη γραμμή για μια ελεύθερη και εθνικιστική Συρία και μάλιστα διακρίνονται για τις ηρωικές τους αντεπιθέσεις απέναντι στα τοξικοεξαρτημένα στίφη των μισθοφόρων Σαλαφιστών της al-Qaeda.

Ερ.: Για ποιον λόγο νομίζετε ότι συμβαίνει αυτό που βλέπουμε στη Συρία; Τι θεωρείτε ότι πρόκειται να γίνει τελικά εκεί;
Απ.: Είναι άλλο ένα αιματηρό επεισόδιο στην κλιμακούμενη παγκόσμια δικτατορία της αμερικανοσιωνιστικής πολεμικής μηχανής μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, και πιθανότατα θα αποτελέσει την πρώτη γεωπολιτική της ήττα μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Πέρα από την προστασία του κράτους δολοφόνου που ακούει στο όνομα Ισραήλ, η εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής καθώς και το αβυσσαλέο μίσος των εμίρηδων του Κόλπου είναι κάποιοι ακόμα λόγοι που οδήγησαν στη συριακή κρίση. Ο συριακός λαός θα νικήσει διότι υπερασπίζεται την πατρίδα και την αλήθεια!

Ερ.: Στις ομάδες των εθελοντών (ή μισθοφόρων) περιλαμβάνονται αρκετοί Ευρωπαίοι. Πόσοι είναι περίπου; Προέρχονται κυρίως από εθνικιστικές ή ακροδεξιές ομάδες και κόμματα;
Απ.: Παραμένει άγνωστος ο ακριβής αριθμός, ενώ να σημειωθεί ότι πρόσφατα χιλιάδες Ρώσοι, Ουκρανοί και Πολωνοί δήλωσαν έτοιμοι να πολεμήσουν στο πλευρό του «Λιονταριού της Συρίας», που δεν είναι άλλος από τον Bashar al-Assad. Δεν υιοθετούμε την έννοια «ακροδεξιοί» για τα εν λόγω άτομα, αφού η «αστική ακροδεξιά» ιστορικά δεν έχει καμιά σχέση με τις εθνικοεπαναστατικές ιδέες. Κάποιοι Ευρωπαίοι πράγματι συμμετέχουν σε κόμματα, ενώ άλλοι στηρίζουν διάφορες κινήσεις της λεγόμενης ευρωπαϊκής «Εθνικιστικής Αυτονομίας».

«Εκτελούνται σαδιστικά άμαχοι και βιάζονται γυναικόπαιδα»

Ερ.: Αμερικανοί εθελοντές στο πλευρό του Ασαντ υπάρχουν;
Απ.: Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν πολίτες των ΗΠΑ στο πλευρό του εθνικιστικού στρατού, σίγουρα όμως στην άλλη πλευρά, δηλαδή αυτών των κανίβαλων μαχητών του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», συμμετέχουν Αμερικανοί. Στις συγκρούσεις του al-Qusayr στις σορούς ανταρτών βρέθηκαν ταυτότητες και διαβατήρια συμπατριωτών του Μπαράκ Ομπάμα, που τόσο θαυμάζει η κυρία Ρένα Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Ερ.: Απ' όλα όσα έχετε ακούσει ότι έχουν γίνει στη Συρία, τι είναι αυτό που σας έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση; Εχουν συμβεί σφαγές που δεν έχουν δείξει τα δυτικά ΜΜΕ;
Απ.: Το δράμα του συριακού λαού θυμίζει τον Γολγοθά των Κορεατών, Βιετναμέζων, Ιρακινών και Σέρβων πολιτών που θρήνησαν τις προηγούμενες δεκαετίες τους δικούς τους ανθρώπους εξαιτίας της Wall Street και των «γερακιών» της εξωτερικής αμερικανοσιωνιστικής πολιτικής. Πολύ μεγάλη εντύπωση προκαλεί η πλήρης σιωπή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, καθώς και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου απέναντι στις καθημερινές εκκλήσεις των ορθοδόξων της Συρίας για βοήθεια. Εκτελούνται με σαδιστικό τρόπο άμαχοι και αιχμάλωτοι, βιάζονται γυναίκες και παιδιά, καίγονται χωριά και πόλεις μόνο και μόνο επειδή δεν δέχονται την επιβολή της Σαρίας και τις επιταγές των μισθοφόρων του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας, για όλα αυτά δεν υπάρχει καμιά ενημέρωση σε κανένα κανάλι ή ραδιόφωνο.

Ερ.: Ποια νομίζετε ότι είναι η μοίρα των απαχθέντων Συροορθόδοξων μητροπολιτών;
Απ.: Θεωρούμε δύσκολο να έχουν σωθεί από την ανεξέλεγκτη μανία των μισθοφόρων, τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ αποκρύπτουν φυσικά το οδυνηρό τέλος για να μην υπάρξουν αντιδράσεις από τις θρησκευτικές κοινότητες και παράλληλα εκτεθούν οι χρηματοδότες και εκτελεστές του σχεδίου για την ευρύτερη ανάφλεξη της Μέσης Ανατολής.

Καλούμε όλους όσοι δεν φοράνε παρωπίδες να στηρίξουν με όποιο μέσο μπορούν τις πατριωτικές δυνάμεις της Συρίας και να κατανοήσουν ότι πρέπει να είναι έτοιμοι για την επερχόμενη «καταιγίδα» που σχεδιάζει η σιωνιστική κατοχική κυβέρνηση και στην πατρίδα μας.

Παναγιώτης Λιάκος


Σούργελο είναι ο Σαµαράς. Έκανε… διάγγελµα προς τον ελληνικό λαό µέρα µεσηµέρι ότι µειώθηκε για έξι µήνες δοκιµαστικά ο ΦΠΑ στις ταβέρνες! «Βάλε µας, κάπελα, κρασί»! Αυτό θα είναι το νέο σλόγκαν της κυβέρνησης Σαµαρά – Βενιζέλου. Ο Σαµαράς θα σερβίρει και ο Βενιζέλος θα είναι πελάτης στο καπηλειό της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ! «Είναι µήνες τώρα που πήρα πάνω µου αυτή τη µεγάλη µείωση φόρων στην Ελλάδα. Δεν ήταν εύκολο. Αλλά είπα στην τρόικα…» ανέφερε µεταξύ άλλων στο διάγγελµά του ο ανεκδιήγητος πρωθυπουργός – ταβερνιάρης, προκαλώντας τον καγχασµό όλων των Ελλήνων πλην των συναδέλφων του, των υπόλοιπων ταβερνιάρηδων, οι οποίοι θα κερδίζουν 10% παραπάνω!

Τελικά, την καλύτερη απάντηση στο διάγγελµα – παρωδία την έδωσε ο ίδιος ο Αντώνης Σαµαράς στον εαυτό του: «ΓαµѠ το κεφάλι µου, µ@λάκα!». Έτσι είπε κατά λέξη ο πρωθυπουργός όταν έκανε κάποιο σαρδάµ και επανέλαβε τη µαγνητοσκόπηση του διαγγέλµατός του, αλλά το ιδιωτικό συνεργείο που είχε προσλάβει για να το µαγνητοσκοπήσει δεν έσβησε την αυτογελοιοποιητική για τον πρωθυπουργό σκηνή και την µετέδωσε στα ιδιωτικά κανάλια, τα οποία δεν την έπαιξαν µεν τα ίδια, αλλά τη διοχέτευσαν στο διαδίκτυο κι ακόµα κρατάει όλη η Ελλάδα την κοιλιά της από τα γέλια! Καλά που ήταν πάντως ιδιωτικό το τηλεοπτικό συνεργείο και όχι της …«κοµµουνιστικής» κατά Πάγκαλο ΕΡΤ που θα το είχε κόψει! Μιλάµε για απίθανους καραγκιόζηδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που κυβερνούν αυτή τη χώρα. Γιατί πρέπει να προσθέσουµε ότι τον ταβερνιάρη προσπάθησε να παραστήσει και ο Βενιζέλος. Ζοχαδιάστηκε µε τον Σαµαρά που είπε «πήρα πάνω µου αυτή την πρώτη µεγάλη µείωση φόρων στην Ελλάδα» και αισθάνθηκε ότι του κλέβει τη δόξα και κάποιους από τους ελάχιστους ψηφοφόρους που του έχουν αποµείνει, οπότε έκανε δήλωση για να βάλει τα πράγµατα στη θέση τους: «Οι συντονισµένες προσπάθειές µας(!) απέδωσαν καρπούς. Έτσι πρέπει να γίνεται η διαπραγµάτευση», διακήρυξε.

Είναι θρασύτατοι πολιτικοί απατεώνες. Καλά τους τα είπε στη Βουλή η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Ραχήλ Μακρή, όταν διαπληκτίστηκε µε το βουλευτή της ΝΔ Γιάννη Τζαµτζή: «Θα σας κρεµάσουµε όλους»! Ακάθεκτη η βουλευτίνα των ΑΝΕΛ, δεν πτοήθηκε από τις βρισιές των νεοδηµοκρατών. «Τιµή µου να µε βρίζουν προδότες!» τους απάντησε. Πολύ πιο πολιτικά τα «έσουρε» στη συγκυβέρνηση των αχρείων η Σοφία Σακοράφα, η πρώτη σε ψήφους βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. «Κατοχική κυβέρνηση που συνεχίζει το ρόλο των χαφιέδων» τους αποκάλεσε, «κυβέρνηση – συµµορία» τους είπε, «συνεχιστές της χούντας» τους χαρακτήρισε και πάει λέγοντας. Ωραία τους στόλισε και ο Στάθης Παναγούλης: «Ο Σόιµπλε κατέφθασε για να επιθεωρήσει τη νέα κατοχική κυβέρνηση Σαµαρά – Βενιζέλου. Σύντοµα, µε την ψήφο του ελληνικού λαού αυτή η κυβέρνηση θα φύγει και οι υπηρέτες του Μνηµονίου θα οδηγηθούν στα ίδια κελιά που ήταν ο δικτάτορας Παπαδόπουλος και η παρέα του», έγραψε σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο. Εκτός από τους νεοδηµοκράτες και τους πασόκους βουλευτές, θίχτηκε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, της ακραίας δεξιάς πτέρυγας του κόµµατος, που διαγκωνίζεται από τώρα µε τον οµοϊδεάτη του Γιάννη Δραγασάκη για το ποιος από τους δύο θα γίνει υπουργός Οικονοµικών σε υποθετική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο µέλλον, µε τον Δραγασάκη να έχει την πλήρη εµπιστοσύνη της ολιγαρχίας και τον Σταθάκη να παλεύει να την αποκτήσει. «Δεν θα έλεγα τίποτα από τέτοιες εκφράσεις. Διαφωνώ να ανεβαίνουν οι τόνοι. Δεν νοµίζω ότι το εµφυλιοπολεµικό κλίµα είναι το καλύτερο αυτή τη στιγµή», δήλωσε ο Σταθάκης στο ραδιόφωνο του Άλφα.

Οι «Τσολάκογλου» της κυβέρνησης Σαµαρά – Βενιζέλου έδωσαν τα ρέστα τους κατά τη διάρκεια της ολιγόωρης επίσκεψης στην Αθήνα του «γκαουλάιτερ» Σόιµπλε, του κατοχικού διοικητή της χώρας µας. Ενεργώντας βάσει των εντολών της «Κοµαντατούρας», όπως αποκαλούσαν οι υπόδουλοι Έλληνες τη γερµανική στρατιωτική διοίκηση κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, έκλεισαν όλο το κέντρο της Αθήνας ως την …Αττική Οδό και πέντε σταθµούς µετρό(!) απαγορεύοντας ταυτόχρονα τις συναθροίσεις άνω των τριών ατόµων όπως κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγµαταρχών, για να «προστατευθεί» ο Σόιµπλε από διαδηλώσεις που θα του έδειχναν πόσο λαοµίσητος είναι από τον ελληνικό πληθυσµό. Κανένας αφέντης όµως δεν χαρίζεται στους δούλους του και αυτό ο Σόιµπλε το έδειξε ξεκάθαρα στον Σαµαρά και στον Βενιζέλο, οι οποίοι διαδίδουν ότι το «κούρεµα» του ελληνικού δηµόσιου χρέους είναι «σίγουρο» µετά τις γερµανικές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεµβρίου. Τους …«ξέρανε» εντελώς ο Σόιµπλε: «Δεν µπορεί να συζητηθεί νέο “κούρεµα’’ του ιδιωτικού τοµέα, αλλά ούτε και των δανείων από τον ευρωπαϊκό µηχανισµό στήριξης» δήλωσε ορθά – κοφτά ο Γερµανός, απαντώντας σε ερώτηση που του υπέβαλε ο δεξιός πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος κατά τη διάρκεια οµιλίας του Σόιµπλε στο Ελληνογερµανικό Επιµελητήριο. «Δεν µπορείτε να ζητάτε εγγυήσεις και στη συνέχεια “κούρεµα” γιατί τότε θα είσαστε ψεύτες!» πρόσθεσε ο Γερµανός και πάγωσε όλο το γερµανόδουλο, επιλεγµένο ακροατήριο. «Δωράκι» περίµεναν οι κυβερνητικοί πολιτικοί δοσίλογοι από τον Σόιµπλε κι αντί γι’ αυτό τους είπε και «ψεύτες» από πάνω ο Γερµαναράς! Όχι ότι έχει άδικο ότι ο Σαµαράς, ο Βενιζέλος κι όλος ο κυβερνητικός συρφετός είναι ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες, αλλά τους βρίζει ο Σόιµπλε για λάθος λόγο: Επειδή λένε ψέµατα για να υπηρετήσουν το Τέταρτο Ράιχ! Τα έχει αυτά η «µοίρα» των εθελόδουλων…

Το μοντάζ είναι από το Γρέκι


Με αφορμή την προσφυγή δικαστικών αποκαλύπτεται ότι το «πάσης φύσεως κόστος» που δαπανά η Βουλή για τον κάθε βουλευτή είναι υπερδιπλάσιο από την αποζημίωση που δηλώνεται

20.000€ ο πραγματικός μισθός του βουλευτή Σε... απόγνωση είναι οι επικεφαλής της Βουλής μετά το στενό... πρεσάρισμα που τους έχουν κάνει δικαστικοί και συγκεκριμένα το ειδικό τμήμα του Μισθοδικείου, προκειμένου να τους γνωστοποιήσουν το πάσης φύσεως κόστος που δαπανά η Βουλή για τον κάθε βουλευτή.
Κι αυτό γιατί ύστερα από προσφυγές δικαστικών λειτουργών που ζητούν να κηρυχθούν παράνομες οι μειώσεις που έγιναν στον κλάδο τους, το εν λόγω δικαστήριο ανέβαλε την απόφασή του και ζητά από τη Βουλή διευκρινίσεις προκειμένου να καθορίσουν τους μισθούς των δικαστικών, αφού σύμφωνα με το Σύνταγμα «οι βουλευτές δικαιούνται αποζημίωσης η οποία είναι ίση με το σύνολο των πάσης φύσεως μηνιαίων αποδοχών του ανώτατου δικαστικού λειτουργού».

Αναμονή.
Αυτό το «πάσης φύσεως» αντέστρεψαν και οι δικαστικοί -αναφερόμενοι στους βουλευτές- προκειμένου, βάσει της απάντησης -που ματαίως περιμένουν από τον περασμένο Μάρτιο- να καθορίσουν τις αμοιβές τους.


Το έγγραφο μάλιστα στάλθηκε στον γενικό γραμματέα της Βουλής Θάνο Παπαϊωάννου και όχι στον πρόεδρο του Σώματος, διότι ο πρώτος ως υπηρεσιακός παράγοντας πρέπει να απαντήσει, κάτι που ωστόσο δεν έκανε παρά τη δίμηνη διορία που ανέφερε το έγγραφο, αφού είχε οριστεί νέα δικάσιμος στις 12 Ιουνίου 2012.
Ο λόγος της κοινοβουλευτικής «αφωνίας» είναι απλός, καθώς η Βουλή δυσκολεύεται να απαντήσει ότι το «πάσης φύσεως» κόστος του κάθε βουλευτή για το Κοινοβούλιο ξεπερνά τις 20.000 ευρώ (!) μηνιαίως ή τα 700 ευρώ ημερησίως.
Αναλυτικά το συνολικό κόστος του κάθε βουλευτή του Κοινοβουλίου είναι:

Ο στόλος των αυτοκινήτων που διαθέτει η Βουλή στους εθνοπατέρες. Κατά μέσο όρο το ελληνικό Κοινοβούλιο χρεώνεται 1.000 ευρώ τον μήνα για κάθε βουλευτή. Στο κονδύλι προστίθενται και έξοδα κίνησης ύψους
Ο στόλος των αυτοκινήτων που διαθέτει η Βουλή στους εθνοπατέρες. Κατά μέσο όρο το ελληνικό Κοινοβούλιο χρεώνεται 1.000 ευρώ τον μήνα για κάθε βουλευτή. Στο κονδύλι προστίθενται και έξοδα κίνησης ύψους 473 ευρώ το μήνα.
  • Βάσει του προϋπολογισμού της Βουλής, η βουλευτική αποζημίωση για κάθε βουλευτή φτάνει συνολικά τα 8.000 ευρώ.
  • Περίπου στα 1.100 ευρώ κατά μέσο όρο τον μήνα υπολογίζονται οι αμοιβές των βουλευτών από τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, με το συγκεκριμένο κονδύλι να ανέρχεται στα 2.875.000 ευρώ.
Το ποσό αυτό δεν είναι σταθερό, αφού οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου που συμμετέχουν, για παράδειγμα, στην Επιτροπή Οικονομικών παίρνουν πολλά περισσότερα χρήματα από άλλους, αφού οι συνεδριάσεις της εν λόγω επιτροπής είναι πολύ περισσότερες.

Οι... υπερωρίες.
Σημειώνεται ότι για κάθε επιτροπή ο βουλευτής παίρνει 150 ευρώ. Αλλα 150 τον μήνα παίρνουν οι βουλευτές από την επιπλέον αποζημίωση των συνεδριάσεων της Ολομέλειας στα θερινά τμήματα της Βουλής. Σύνολο για επιτροπές και θερινά 1.250 ευρώ τον μήνα.
  • Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου για το 2012 το συνολικό ποσό για την κάλυψη της οικογενειακής παροχής και εργοδοτικών εισφορών υπέρ ΕΟΠΥΥ ανέρχεται στα 1.062.000 ευρώ ή 350 ευρώ για κάθε βουλευτή τον μήνα.
  • Περίπου 1.000 ευρώ κατά μέσο όρο κοστολογούνται τα αυτοκίνητα των βουλευτών που τους παρέχονται από τη Βουλή. Μετά και τις μειώσεις στα μισθώματα και στον κυβισμό των αυτοκινήτων, για τους βουλευτές της Αττικής τα αυτοκίνητα 1.400 κυβικών κοστίζουν 750 ευρώ τον μήνα, ενώ για τους βουλευτές επαρχίας τα αυτοκίνητα 1.800 κυβικών κοστίζουν 1.200 ευρώ τον μήνα.
  • Στον προϋπολογισμό προβλέπονται έξοδα κίνησης για τους βουλευτές ύψους 1.705.100 ευρώ ή 473 ευρώ τον μήνα για κάθε βουλευτή.
  • Το κονδύλι του προϋπολογισμού του 2012 για το επίδομα οργάνωσης γραφείου των βουλευτών είναι 8.146.900 ευρώ, άρα κάθε βουλευτής παίρνει τον μήνα 2.263 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνονται και τα ταχυδρομικά τέλη που δικαιούται που είναι περίπου 1.000 ευρώ μηνιαίως.
  • Επίδομα ενοικίου λαμβάνουν οι βουλευτές περιφέρειας που υπολογίζεται περίπου σε 1.000 τον μήνα για κάθε βουλευτή, με τους περισσότερους να διαμένουν σε μεγάλα ξενοδοχεία της Αθήνας ύστερα από συμφωνίες που έχουν γίνει με τη Βουλή.
  • Για τα τηλέφωνά τους οι βουλευτές λαμβάνουν περίπου 11.800 ευρώ ετησίως για τα σταθερά τηλέφωνα (ή 983 ευρώ μηνιαίως) και άλλα 200 ευρώ τον μήνα ως πλαφόν για τα κινητά.
Παροχές
Μπορεί η αποζημίωση του βουλευτή να ξεπερνά κατά λίγο τα 8.000 ευρώ, όμως αν αθροιστεί το κόστος όλων των μηνιαίων αποδοχών, αυτή σχεδόν τριπλασιάζεται.


ΤΑ ΕΞΤΡΑ ΤΥΧΕΡΑ
Ελευθέρας και για... Παράλληλη απασχόληση
Μπορεί η αποζημίωση του βουλευτή να είναι περίπου 8.000 ευρώ τον μήνα, ωστόσο με την κοστολόγηση όλων των παροχών που δίνονται στους βουλευτές και παρά τις μειώσεις που τους έγιναν, το συνολικό ποσό που πληρώνει η Βουλή μηνιαίως για καθέναν από τους «300» φτάνει τις 20.479 ευρώ, ενώ την ίδια ώρα έχει αρθεί το ασυμβίβαστο και μπορεί ο κάθε βουλευτής να ασκεί παράλληλα το όποιο επάγγελμά του και να κερδίζει και από αυτό.

ΤΑΚΤΙΚΗ
Κρατούν στο συρτάρι την κοστολόγηση μέχρι νεωτέρας
Το ποσό των 20.000 είναι μικρότερο κατά περίπου 2.000 ευρώ για τους βουλευτές της πρωτεύουσας που αντιστοιχούν στο 1/3 της Βουλής, αφού οι συγκεκριμένοι δεν λαμβάνουν επίδομα διαμονής και αεροπορικά εισιτήρια, προκειμένου να μπορούν να μεταβαίνουν στην εκλογική τους περιφέρεια, όπως οι άλλοι συνάδελφοί τους.
Και φυσικά τα 12.000 ευρώ επιπλέον της αποζημίωσής του, που λαμβάνει είτε σε χρήματα, είτε σε παροχές ο κάθε βουλευτής, δεν μπορεί ούτε κατ΄ ελάχιστο να συγκριθούν με τις όποιες υπερωρίες ή σε κάποιες περιπτώσεις τα εκτός έδρας που λαμβάνουν κάποιοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης.

«Φόρμουλα».
Αυτό που κάνει λοιπόν η Βουλή, με βάση τα παραπάνω δεδομένα, είναι να κρατά στο συρτάρι το έγγραφο των δικαστών και να μην απαντά, μέχρις ότου ενδεχομένως βρεθεί κάποια «φόρμουλα» και δικαιολογήσουν ή να βγάλουν εκτός αμοιβής κάποια από τα ποσά που παίρνουν οι βουλευτές ή ακόμα και να προχωρήσουν «σε περικοπές των προνομίων των βουλευτών», όπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης την προπερασμένη Παρασκευή.
  • ΧΑΜΗΛΕΣ... ΠΤΗΣΕΙΣ
    Το κόστος για τους δύο επιστημο­νικούς συνεργάτες που δικαιούται να έχει ο κάθε βουλευτής ανέρχεται περίπου στα 2.000 ευρώ μηνιαίως για τον κάθε συνεργάτη, άρα 4.000 ευρώ και για τους δύο. Επίσης οι βουλευτές επαρχίας δικαιούνται δύο μονά εισιτήρια την εβδομάδα προκειμένου να μεταβαίνουν στις περιφέρειές τους. Αυτό σημαίνει 104 μονά εισιτήρια τον χρόνο, τα οποία υπολογίζονται κατά μέσο όρο στα 11.500 ευρώ τον χρόνο ή 960 ευρώ τον μήνα.
  • ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ
    Το έγγραφο του δικαστηρίου έφτασε στη Βουλή εδώ και μήνες. Με αυτό οι δικαστές ζητούν να πληροφο­ρηθούν πόσο κοστίζει ο κάθε βουλευτής τον μήνα. Απάντηση δεν έχουν πάρει από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Κοινοβουλίου
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΚΟΥΛΑ
g.pikoulas@parliament.gr


Σε μια χώρα που καταποντίζεται μαζί με τους πολίτες επιβαίνοντες, που δεν έχουν εισιτήριο πρώτης θέσης και πρόσβαση στις σωσίβιες λέμβους και τα λοιπά σωστικά, κάθε διορισμός τύπου Παπουτσή θα ξεσήκωνε θύελλα αντιδράσεων, σχολίων και κοινωνικής κατακραυγής από το διαδίκτυο ως τα παραλιακά καφενεία.

Μοιάζει σαν αποστολή ελικοπτέρου για να απομακρύνει από το στίγμα του ναυαγίου και να διασώσει προνομιακά τον ίδιο, τον πρώτο πρόεδρο της ΕΦΕΕ, τον πολυχρονεμένο επίτροπο, τον υπουργό της Κερατέας και τον πολιτικό που τουλάχιστον έδειχνε ότι έβγαζε φλύκταινες, ασκώντας την πολιτική εποπτεία των σωμάτων ασφαλείας. Προφανώς είναι βέβαιος ότι θα προασπίσει καλύτερα τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα των πολιτών, εκπροσωπώντας τους σε ένα διεθνή χρηματοπιστωτικό οργανισμό κατά της φτώχειας.

Υπενθυμίζει επίσης πόσο κυνικό, στα όρια του ανήθικου είναι γενικά το πολιτικό νταραβέρι και ειδικότερα τα διακομματικά και ενδοκομματικά παίγνια που εξελίσσονται σ’ αυτόν το πάναγνο στίβο της διαχείρισης των ισορροπιών στην συμμετοχική άσκηση της εξουσίας, αυτήν την περίοδο του ιδεολογικού μορατόριουμ. Προς χάριν της εξουσίας κυρίως και όχι της διάσωσης της χώρας μέσω της συνεταιριστικής άσκησης της, όπως διατείνονται ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του Μαξίμου.

Το κολασμένο θέρος που προοιωνίζει ένα φθινόπωρο κατά το οποίο όλο και περισσότεροι πολίτες θα έχουν εκμετρήσει την δυνατότητα του ζην αξιοπρεπώς, καταπλακωμένοι από τα κύματα των πολυνομοσχεδίων, ο κ. Παπουτσής θα είναι εκπρόσωπος της χώρας στην παγκόσμια τράπεζας. Έναν οργανισμό που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο διεθνών κοινωνικών κινημάτων.

Ο φίλος και υποστηρικτής του στην κρίση Νομικής και της Υπατίας με τους μετανάστες, Μαν. Γλέζος, μπορεί να απογοητευτεί. Όμως το σύστημα διακυβέρνησης κέρδισε έναν κρίσιμο πόλο, που ενδεχομένως διολίσθαινε προς την Κουμουνδούρου ή ήταν ικανός να προκαλέσει μεγάλη ενδοκομματική πίεση, μεγαλύτερη από τα λακτίσματα του Β. Πολύδωρα ή του Μ. Βορίδη στην γαλαζοπράσινη κοινοπραξία.

Είναι πραγματικά δύσκολο για ένα σύστημα να φάει τα πελατειακά τέκνα του, πόσο μάλλον να κατεδαφίσει τους εμβληματικούς του πυλώνες εκατέρωθεν. Προς χάριν τους θα δοθούν μεγάλες μάχες προσεχώς, από τα μετερίζια της νέας τηλεόρασης ως τα μέτωπα των απολύσεων στο φάσμα του Δημοσίου, αλλά και της αποκατάστασης των κρίσιμων κρίκων στην καλοθρεμμένη αλυσίδα των επαγγελματιών της πολιτικής τάξης.

Μπορεί, πέρα από κάθε λαϊκίστικη διάθεση ή προσέγγιση, θα πουν ορισμένοι, ο Χ. Παπουτσής να τα πάει καλύτερα από έναν πρωτοκλασάτο της ΔΗΜΑΡ αν το κόμμα παρέμενε στην κυβέρνηση και ελάμβανε αυτό το μπόνους ή από οποιονδήποτε άλλον πολιτικό αρχιερέα του δικομματισμού. Αλλά σημασία δεν έχει αυτό. Σημασία έχει που δεν τηρείται κανένα πρόσχημα και ψήγμα διαφανούς ανάθεσης μεταξύ επιστημόνων.




"Μα, αυτή είναι νόμιμη κρατική βία...", είπε ο Μπουμπούκος και... τις έφαγε!

     Για να μάθει πως ο κανόνας είναι ότι η δράση γεννάει αντίδραση.  Είναι κανόνας της φύσης, της ζωής.
     Και κυρίως για να θυμηθούν τα μνημονιακά αποβράσματα, ότι δεν υπάρχει τίποτα νόμιμο έξω απ' τον λαό, χωρίς τον λαό!

     Αυτός δίνει και νομιμοποιεί την Εξουσία, και δεν την δίνει βεβαίως για να στρέφεται αυτή με βία εναντίον του.

     Όταν η Εξουσία ασκεί βία στον ίδιο τον εντολοδότη της, θα εισπράξει βία απ' αυτόν ως νόμιμη άμυνα.
     Κι αυτή είναι Η ΜΟΝΗ νόμιμη βία, Μπουμπούκο και λοιποί εθνοπροδότες..

     Όλα τ' άλλα είναι προπαγάνδα των...
αφεντικών σας, τροϊκανών, τοκογλύφων, καναλαρχών, "εθνικών" εργολάβων και τραπεζών.
     Συνέλθετε λοιπόν, ζητήστε συγγνώμη, σκύφτε το κεφάλι, να δούμε πώς μπορεί να περισώσουμε ό,τι ακόμα μπορεί να σωθεί..
     Αλλοιώς..
     Ουαί υμίν, αν ο λαός θελήσει να δράσει ως αληθινός εντολοδότης. κριτής και τιμωρός της Εξουσίας..

     Μιάς Εξουσίας προδοτικής των συμφερόντων του λαού!




Ανάμεσα σε άλλα, ιδιωτικοποιούν το Ίδρυμα για την Ανάπτυξη, με ό, τι συνεπάγεται αυτό...

Τέλος στην αναστολή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας μετά το 2013 προβλέπει το κείμενο του αναθεωρημένου Μνημονίου, το οποίο ακόμη «οδεύει» προς οριστικοποίηση, με στόχο οι επίσημες ανακοινώσεις από την Κομισιόν να γίνουν –ει δυνατόν– την ερχόμενη εβδομάδα. Στο κείμενο που έχει στην κατοχή του το «Κεφάλαιο» υπάρχουν αρκετές «προσθήκες» των τελευταίων ημερών.

Μεταξύ αυτών, προβλέπεται σχέδιο κατάργησης της υποχρεωτικής χρονικής ισχύος των επαγγελματικών μισθώσεων (σ.σ.: η ελληνική πλευρά επιχειρεί τρίμηνη αναβολή των αποφάσεων). Υπάρχει, επίσης, δέσμευση για νέο κύμα απελευθερώσεων μεταφορών (αεροπορικών και θαλάσσιων) μέσα στο φθινόπωρο, αλλά και παρεμβάσεων στα «κλειστά» επαγγέλματα τον Δεκέμβριο.

Επίσης, ορίζεται ρητά ότι παγώνουν από 1η Οκτωβρίου οι πληρωμές σε ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, Ταμεία, νοσοκομεία και σε άλλους φορείς του ευρύτερου Δημοσίου που δεν «νοικοκυρεύτηκαν». Δηλαδή σε φορείς που (έχουν προϋπολογισμό άνω του 1 εκατ. ευρώ και) δεν δηλώνουν σωστά και εγκαίρως τις δοσοληψίες και τα χρέη τους.

Καταγράφεται και αναβολή, από τον Αύγουστο για τον Οκτώβριο, για τον νέο πολυετή Προϋπολογισμό. Δηλαδή στο νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που θα περιγράφει τα μέτρα που θα ισχύσουν έως και το 2017 με δεσμευτικά όρια δαπανών και τις αυτόματες «περικοπές», αν υπάρχουν αποκλίσεις.

Από το 2014 αρχίζουν οι πλειστηριασμοί

Τέλος στην προστασία από πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας μετά το 2013 δίνει το Μνημόνιο. Στο κείμενο η Ελλάδα δεσμεύεται ότι «δεν θα υπάρχει ανάγκη να επεκταθούν» χρονικά. Ωστόσο, η κυβέρνηση έχει ζητήσει (όπως αναφέρεται σε υποσημείωση του προσωρινού κειμένου του Μνημονίου) να μην υπάρξει στο τελικό κείμενο η αναφορά περί μη επέκτασης και η τρόικα να αρκεστεί στην προφορική δέσμευση της κυβέρνησης ότι δεν θα δώσει νέα παράταση...

Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται ότι στο τέλος Αυγούστου ξεκινά το νέο πρόγραμμα διευκόλυνσης νοικοκυριών. Ορίζεται, επίσης, ότι έως το τέλος Σεπτεμβρίου του 2013 θα θεσπιστούν νέες παρεμβάσεις, που θα διευκρινίζουν όρους όπως «αποδεκτά έξοδα διαβίωσης» και «συνετοί δανειολήπτες», για να... καθοδηγήσουν το δικαστικό σώμα και τις τράπεζες και «με στόχο την προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών».

«Περαιτέρω μέτρα θα πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους και για να ανακοπεί η άνοδος των μη εξυπηρετούμενων δανείων», αναφέρεται.

Προς ιδιωτικοποίηση και το Ίδρυμα για την Ανάπτυξη

Λεπτομέρειες για το ίδρυμα που παρουσίασε ο κ. Β. Σόιμπλε στην Αθήνα περιέχει το κείμενο του Μνημονίου. Αναφέρει, μάλιστα, ότι πρέπει, 3 χρόνια μετά την ίδρυσή του, να... ιδιωτικοποιηθεί.

Δηλαδή το Δημόσιο που θα μετέχει με 350 εκατ. ευρώ να έχει μειοψηφία.

Ορίζεται ότι το Ίδρυμα θα έχει ως στόχο τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων, την παροχή ιδίων κεφαλαίων, επενδυτικών κεφαλαίων και κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου. Θα χρηματοδοτεί έργα υποδομής.

Όρος τίθεται για χρηματοδοτήσεις να υπάρχει και συνεισφορά εμπορικής τράπεζας, καθώς και το ότι θα δανείζει σε όρους αγοράς. Δεν θα δέχεται καταθέσεις. Δεν θα δέχεται εισφορές κεφαλαίου ή άλλες μορφές χρηματοδότησης από τα εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ανήκουν ή ελέγχονται από τον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένου του ΤΧΣ.




-->
Ένα μοναδικό σχέδιο εντοπισμού, παγίδευσης και εξουδετέρωσης από την Αστυνομία και την ΕΥΠ και μία πρωτόγνωρη συνεργασία ειδικών υπηρεσιών, κάτω από τις πλέον δύσκολες συνθήκες αναζήτησης σε ορεινές περιοχές της Ηπείρου και όχι μόνο

Ο θάνατος του φυγάδα Αλβανού Μάριαν Κόλα ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένου σχεδιασμού της Ελληνικής Αστυνομίας, στον οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας συνετέλεσαν με προτάσεις τους ο Αντιστράτηγος Ι. Δικόπουλος (Γενικός Επιθεωρητής ΕΛ.ΑΣ. Νοτίου Ελλάδος), ο Θ. Δραβίλλας (Διοικητής ΕΥΠ) καθώς και άλλοι επιτελείς των Σ.Α.

Εδώ και περίπου 4 μήνες, από τις 22 Μαρτίου όταν και ο Κόλα με τους συντρόφους του απέδρασε με κινηματογραφικό τρόπο από τις φυλακές Τρικάλων, το ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη της ομάδας του είχε ξεπεράσει κάθε ανάλογο προηγούμενο των τελευταίων ετών. Στη γιγαντιαία επιχείρηση που στήθηκε από άκρη σε άκρη της χώρας χρησιμοποιήθηκαν πολλοί άνθρωποι και ειδικά μέσα και συγκεκριμένα έγινε επιστράτευση δύο ελικοπτέρων, έξι σκαφών του Λιμενικού, δεκάδων ΕΚΑΜιτών, δύο διμοιριών βατραχανθρώπων, ιχνηλατών του στρατού, εκατοντάδων αστυνομικών από τους όμορους νομούς.

Είναι αλήθεια πως η Ελληνική Αστυνομία είχε αναγάγει σε θέμα τιμής την εύρεση και σύλληψη ή εξόντωση των δύο καταζητούμενων εγκληματιών και δολοφόνων Αλβανών οι οποίοι συνέχιζαν να διαφεύγουν της σύλληψης. Για να υλοποιηθεί όμως ο σκοπός αυτός και με δεδομένο το ότι η περιοχή στην οποία κινούνταν οι φυγάδες ήταν εκτεταμένη, δύσβατη και με πολλές οδούς διαφυγής τους, ήταν απαραίτητο να γίνει ένα πολυσύνθετο σχέδιο που θα απέβλεπε αρχικά στον εγκλωβισμό τους και εν συνεχεία στο εντοπισμό και την σύλληψή τους.

Το σχέδιο αυτό της Αστυνομίας εκμεταλλεύθηκε την «διαρροή» πληροφοριών στο διαδίκτυο κι έτσι έγινε κατορθωτό να σχηματισθεί η εικόνα τοποθέτησης της Αστυνομίας σε διάφορες περιοχές. Αυτή η εικόνα «στάλθηκε» μέσω του διαδικτύου προς όλους εκείνους τους Αλβανούς που εργαζόταν στην περιοχή που κινούνταν οι φυγάδες και οι οποίοι βοηθούσαν τους συμπατριώτες τους να διαφύγουν των τμημάτων ερευνών που έκαναν «σκούπα» καθώς προχωρούσαν από νότια προς τα βόρεια. Αρκετές από τις οδούς διαφυγής έγινε κατορθωτό να εμφανιστούν ως κλειστές από άνδρες των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας.

Έχοντας αυτή την εικόνα οι φυγάδες, άρχισαν να κινούνται προς μία συγκεκριμένη περιοχή. Η αστυνομία από την πλευρά της χρησιμοποίησε πλήθος πληροφοριοδοτών (μόνιμα συνεργαζομένων ή απλών πολιτών) και συνέχισε να συλλέγει πολύ σημαντικές πληροφορίες για τις κινήσεις των δύο Αλβανών, τους οποίους αργά αλλά σταθερά άρχισε να «οδηγεί» σε συγκεκριμένο σημείο.

Ταυτόχρονα, το σύνολο –σχεδόν- των Αλβανών που εργάζονταν στην ευρύτερη περιοχή, ήταν υπό στενή παρακολούθηση σε όλα τα επίπεδα. Με αυτόν τον τρόπο και με την επιπλέον συνεργασία λίγων αλλά πολύ καλά πληροφορημένων κυνηγών, έκλεισαν και κρυφά μονοπάτια τα οποία χρησιμοποιούνται κατά περιόδους από ομάδες παράνομων διακινητών (ναρκωτικών, ανθρώπων κ.α.).

Τότε στήθηκε και η παγίδα στους φυγάδες Αλβανούς, οι οποίοι χωρίς να έχουν δυνατότητα προσέγγισης σε Αλβανούς που εργάζονταν στην περιοχή (οι περιπολίες της αστυνομίας ήταν κάτι περισσότερο από εμφανείς και ασφυκτικές) καθώς και πληροφορίες για την ασφαλή μετακίνησή τους, έκαναν το μεγαλύτερο λάθος σαν φυγάδες. Θεώρησαν καλύτερο να σταματήσουν να μετακινούνται κι έτσι βρήκαν μία ασφαλή τοποθεσία, όπου έλπιζαν πως ενώ ο χρόνος που θα περνούσε θα τους δώσει την ευκαιρία να ξεκουραστούν, ταυτόχρονα θα κουραζόταν τα τμήματα των ΕΚΑΜ που τους έψαχναν.
Αυτή τους η απόφαση στάθηκε τραγική, αφού η Αστυνομία άρχισε να «κλείνει» ασφυκτικά την περιοχή των ερευνών.

Έτσι, η τελική εύρεση των φυγάδων με τη χρήση των θερμικών καμερών και η μικρή μάχη που δόθηκε στη συνέχεια μεταξύ των οπλισμένων Αλβανών και των ειδικά εκπαιδευμένων ανδρών της Αστυνομίας, είχε ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του Μάριαν Κόλα και τον τραυματισμό του δεύτερου, ο οποίος αν και κατόρθωσε να διαφύγει έχει στοχοθετηθεί και είναι αδύνατο να διαφύγει από τον θανάσιμο κλοιό στον οποίο βρίσκεται. Στην μικρή μάχη που δόθηκε τραυματίστηκε ένας αστυνομικός, με διαμπερές τραύμα στην κνήμη (χειρουργήθηκε και βρίσκεται ήδη στο στάδιο της ανάρρωσης).

Οι αστυνομικοί αμέσως μετά την εξόντωση του Κόλα, άρχισαν ένα ανελέητο κυνήγι και ερευνούν μία συγκεκριμένη περιοχή, ενώ άλλοι έχουν κλείσει με ενέδρες όλα τα γνωστά και κρυφά μονοπάτια. Ο φυγάς Ιλίρ Κούπα θεωρείται τραυματισμένος και ίσως αυτό το στοιχείο να τον κάνει ακόμη πιο επικίνδυνο, όπως και το ότι γνωρίζει πως είναι αδύνατο να ξεφύγει και αντιμετωπίζει ειδικά εκπαιδευμένους αστυνομικούς, οι οποίοι θέλουν να τον συλλάβουν για να εκδικηθούν τον θάνατο του συναδέλφου τους.

Το «πληγωμένο αγρίμι», όπως χαρακτηρίζουν αυτή τη στιγμή οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. τον Κούπα, έχει τρεις επιλογές: την παράδοσή του, τον θάνατο από τις πληγές του ή την μάχη με τους αστυνομικούς. Επειδή είδε πως ο Κόλα σκοτώθηκε με μία σφαίρα (κατ’ ευθείαν στην καρδιά») από τους άνδρες των ΕΚΑΜ, πολύ δύσκολα θα επιλέξει να δώσει μάχη. Εξάλλου, η ψυχολογία του δεν είναι και η καλύτερη για κάτι τέτοιο, «εκτός και αν θέλει να πάει σαν το σκυλί στο αμπέλι» όπως μας είπε ανώτατη αστυνομική πηγή.


Κλείνοντας αυτή η υπόθεση, η οποία ξεκίνησε από μία δραπέτευση από τις φυλακές Τρικάλων (η οποία έγινε με τη βοήθεια παραστρατιωτικής ομάδας Αλβανών), παρά την κάκιστη εικόνα που δόθηκε για την Ελλάδα, έγινε αντιληπτό πως όλα έληξαν με τον καλύτερο τρόπο όταν επετράπη η συνεργασία μεταξύ διαφορετικών υπηρεσιών διαφόρων υπουργείων, η ανάληψη σχεδιασμού του εντοπισμού και εγκλωβισμού των φυγάδων με ειδικά εκπαιδευμένους αξιωματικούς και την υλοποίηση από ειδικά εκπαιδευμένα στελέχη της Αστυνομίας.

Εμείς δίνουμε τα συγχαρητήριά μας σε όσους σχεδίασαν, συμμετείχαν και εκτέλεσαν ένα μοναδικό σχέδιο, στο οποίο χρησιμοποιήθηκε σημαντικό τμήμα ανθρώπινου και υλικοτεχνικού δυναμικού, εισακούστηκαν τα όσα πρότειναν ο Αντιστράτηγος Ι. Δικόπουλος, ο Θ. Δραβίλλας και άλλοι ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί και εφαρμόστηκαν νέες τεχνολογίες και με την σιωπηλή στήριξη του αρμόδιου υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Δένδια (με τον οποίο μπορεί να διαφωνούμε σε πολλά, αλλά του αναγνωρίζουμε την αντικειμενικότητά του και την ευηκοΐα του στις προτάσεις που δέχθηκε από ειδικούς διαφόρων υπηρεσιών) έγινε κατορθωτό να λήξει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένα ανθρωποκυνηγητό που δεν ήταν λίγοι εκείνοι που το χαρακτήρισαν ως «ρωσική ρουλέτα», τόσο για τον υπουργό και την κυβέρνηση, όσο και για τους άνδρες των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας που μετείχαν σε αυτό.

Το κυνηγητό για τον Μαριάν Κόλα έφτασε στο τέλος του τα ξημερώματα της Κυριακής, στα βουνά του Σουλίου. Ο επόμενος παράνομος και εγκληματίας που θα σκεφθεί να προκαλέσει, θα πρέπει να το σκεφθεί πολύ καλά, αφού η διαφυγή του θα είναι αδύνατη… Οι αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας, η ΕΥΠ, οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας, του Λιμενικού και του Στρατού, μπορούν να το εγγυηθούν αυτό.

Κωνσταντίνος


ΥΓ: Με μία μικρή παρατήρηση στο καλάνισκοφ του νεκρού Κόλα, διαπιστώνουμε πως ο νεκρός ήταν καλός γνώστης χρήσης πολεμικών όπλων (που φέρουν γεμιστήρα), αφού ένωσε τους γεμιστήρες ανάποδα, για να τους αλλάζει σε περίπτωση συμπλοκής.





Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι ...





Θα τα πω με λίγα και απλά λόγια, γιατί εκείνοι που ετοιμάζουν νομοσχέδια μπορεί να μην κατάλαβαν ότι πάνε να συνδέσουν το όνομά τους με το λεγόμενο «χάραγμα του Αντίχριστου», την ραγδαία στοχευμένη αύξηση της εγκληματικότητας και την αιώνια κόλαση, εκτός και αν δεν τους ενδιαφέρει το θέμα.

1. Το περιουσιολόγιο που ετοιμάζουν για του χρόνου, απαιτεί να καταγραφούν τα μετρητά, αλλά και τα αντικείμενα αξίας που έχει κάθε οικογένεια.

Αυτό ενέχει δύο κινδύνους.

α. Να τα δηλώσει κανείς και να γίνει στόχος των ληστών που θα κάνουν πλέον στοχευμένες επιδρομές στα σπίτια. Μη μου πει κανείς ότι αυτά τα δεδομένα θα τα ξέρει μόνο το κράτος γιατί θα σκάσω στα γέλια.

β. Να μην τα δηλώσει, να κάνει ντου στο σπίτι του ο οικονομικός εισαγγελέας και να βρεθεί στη φυλακή για απόκρυψη στοιχείων και παράνομο πλουτισμό.

2. Η σύνδεση όλων των ταμειακών μηχανών με το Υπουργείο Οικονομικών και η αγορά όλων των αγαθών με δήλωση του Α.Φ.Μ (αριθμό φορολογικού μητρώου) του αγοραστή.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε ιδιωτική πτυχή της ύπαρξής μας καταργείται, αφού κάθε μας κίνηση θα παρακολουθείται, αφού θα ξέρει το κράτος πού είμασταν και τι αγοράσαμε. Δεν μπορώ να φαναστώ ένα κοριτσάκι να δηλώνει το ΑΦΜ του στο περίπτερο της γειτονιάς αγοράζοντας παγωτό.

Σκεφθείτε όμως κάποιος να ψωνίζει ο,τιδήποτε δηλώνοντας το ΑΦΜ κάποιου άλλου και στο τέλος της χρονιάς να ζητάει το υπουργείο πόθεν έσχες από κάποιον που δεν έκανε αγορές…

Εκτός και αν θέλουν να δείχνουμε κάποια κάρτα με το ΑΦΜ μας για να αγοράσουμε μαστίχες από το περίπτερο.

Επίσης, αν το κράτος παίρνει τον ΦΠΑ όλων των εισπράξεων από τις επιχειρήσεις και δεν επιστρέφει τον ΦΠΑ των εξόδων μιας εταιρείας, όπως συνηθίζει εδώ και πολλά χρόνια, τότε όλες οι εταιρείες δεν έχουν πάνω από δύο με τρεις μήνες ζωής.Μετά φαλιμέντο.

3. Προτείνουν κάποιοι, να γίνονται όλες οι αγορές με μία κάρτα debit, δηλαδή κάρτα-πορτοφόλι, ώστε και ο καταναλωτής να ελέγχεται για το πόθεν βρήκε το χρήμα για οποιαδήποτε αγορά, αλλά και ο έμπορος να ελέγχεται για το τι εισέπραξε.

Για σκεφθείτε όμως πόσα εκατομμύρια κάρτες-πορτοφόλια θα βρίσκονται στα χέρια γερόντων και παιδιών που θα τις χρησιμοποιούν για αγορές ακόμη και από ψιλικατζίδικο.

Πόσοι φόνοι θα γίνονται κάθε μέρα και πόσοι τραυματισμοί κατά τις αναπόφευκτες ληστείες;

Τότε θα πουν: «ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΤΣΙΠ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, αφού σας κλέβουν τις κάρτες».

Για το λόγο αυτό, καλά θα κάνουν αυτοί που ανακάλυψαν την πυρίτιδα και τον Μεγάλο Αδελφό του σοβιετικού κομμουνιστικού τύπου, να μειώσουν τους φόρους για να κόψουν την φοροδιαφυγή και όχι να καούν στην κόλαση, εισάγοντας στην Ελλάδα την μέθοδο με την οποία «δεν θα μπορείς ούτε να αγοράσεις ούτε να πουλήσεις» (Αποκάλυψη του Ιωάννη) χωρίς να έχεις την κάρτα ή το τσιπάκι στο χέρι σου.

Εκτός, ξαναλέω, αν δεν τους ενδιαφέρει η κρίση του Θεού και θεωρούν ότι αυτά όλα είναι για γραφικούς και για παπάδες.

Νομίζω τα είπα απλά και κατανοητά.

Δημοσθένης Λιακόπουλος
Πηγή: PrisonPlanet.gr



Του Νίκου Ξυδάκη

Η προσωρινή μείωση του ΦΠΑ εστίασης είναι η μοναδική είδηση αναστολής φορομπηχτικού μέτρου, από τα αμέτρητα που επεβλήθησαν μετά το πρώτο μνημόνιο. Η επαναφορά λοιπόν στον πρότερο συντελεστή κρίθηκε τόσο σημαντική, μέσα στον γενικότερο ζόφο της ύφεσης, της αποεπένδυσης και του αρνητικού πληθωρισμού, ώστε οδήγησε τον πρωθυπουργό σε ειδικό διάγγελμα – αμήχανο και μελαγχολικό. Η απεγνωσμένη ανάγκη για καλά νέα υπερκέρασε τη σταθερή ανάγκη για σοβαρότητα και πραγματισμό.

Εστω. Τι μπορούμε να περιμένουμε από τον χαμηλότερο ΦΠΑ; Μήπως μείωση των τιμών; Αποκλείεται, οι επιχειρήσεις εστίασης έχουν εξαντλήσει προ πολλού τα περιθώρια συμπίεσης τιμών. Αλλά κι αν ακόμη μειώνονταν κάποιες τιμές, η ανακούφιση για τον εγχώριο πληθυσμό θα ήταν ελάχιστη: ο προϋπολογισμός του εξαντλημένου ελληνικού νοικοκυριού δεν βαρύνεται από τα εστιατόρια, αλλά από βασικά αγαθά παγίας κατανάλωσης. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι πλέον οι επιχειρηματίες θα αποδίδουν τον ΦΠΑ και θα κόβουν αποδείξεις, ώστε το κράτος να έχει έσοδα. Αυτό είναι το μόνο προσδοκώμενο όφελος. Διότι ταυτοχρόνως τα νέα από τα τουριστικά μέτωπα είναι μαύρα: η φοροδιαφυγή, από 50% έως 85%, είναι η βασιλική οδός για επιβίωση και κάποιο, μαύρο, εισόδημα. Η κρίση επιδείνωσε θεαματικά τη φοροδιαφυγή στις εποχικές επιχειρήσεις.

Και πολλαπλασίασε τη μαύρη εργασία. Στις τουριστικές περιοχές και τις επιχειρήσεις φιλοξενίας-εστίασης, ένας στους τρεις εργαζόμενους είναι ανασφάλιστος. Η προκύπτουσα εισφοροδιαφυγή επιβαρύνει περαιτέρω το ναυαγισμένο ασφαλιστικό, ενώ ταυτόχρονα εγκαθιδρύεται μια νέα συνθήκη εργασίας: το πουργατόριο των «μαύρων», των αδήλωτων, πλάι στους χιλιάδες απλήρωτους ή κακοπληρωμένους μαθητευόμενους.

Μαύρη οικονομία, μαύρη εργασία, μαύρα ρεκόρ ύφεσης και ανεργίας. Μαζί με τον φορολογικό-ασφαλιστικό δεινόσαυρο, οι υπερτριετείς βεβιασμένες μεταρρυθμίσεις επέτυχαν αυτό: να κατεδαφίσουν την εθνική οικονομία, την υγιή επιχειρηματικότητα και τους πολίτες.




Κούρδοι μαχητές από τη Συρία που μάχονται ομάδες τζιχαντιστών, αιχμαλώτισαν έναν διοικητή του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και το Λεβάντε (EIIL), αργά το βράδυ του Σαββάτου, όπως ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

"Οι μάχες μεταξύ των Κούρδων και των τζιχαντιστών μαίνονται σε πολλά σημεία του Ταλ Αμπιάντ, στην επαρχία Ράκα αφότου οι πρώτοι συνέλαβαν τον αρχηγό του EIIL στην πόλη αυτή», διευκρίνισε η οργάνωση που βασίζει τις πληροφορίες της σε ένα ευρύ δίκτυο ακτιβιστών και γιατρών στη Συρία.

Ο επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Ράμι Άμπντελ Ραχμάν είπε ότι ο διοικητής του EIIL χρησιμοποιεί το όνομα Άμπου Μούσαμπ. Είναι άγνωστο όμως εάν πρόκειται για Σύρο ή αν κατάγεται από άλλη χώρα.
Οι συγκρούσεις στο Ταλ Αμπιάντ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, ξέσπασαν όταν οι τζιχαντιστές έστησαν ενέδρα σε Κούρδους μαχητές σε ένα σχολείο της πόλης που χρησιμοποιούσαν ως βάση τους.
Νωρίτερα το Σάββατο, οι Κούρδοι είχαν καταφέρει να εκδιώξουν τους τζιχαντιστές από ένα σημείο ελέγχου και να κατασχέσουν τα πυρομαχικά τους.

Από την έναρξη της εξέγερσης εναντίον του καθεστώτος του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, πριν από περίπου δυόμισι χρόνια, οι Κούρδοι, το 15% του πληθυσμού της Συρίας, προσπαθούν να μην εμπλακούν στη σύγκρουση και ο βασικός στόχος τους είναι να διατηρήσουν τον έλεγχο των εδαφών τους, στον βορρά της χώρας.

Πηγή AMΠE



Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ ο οργανισμός προχωρά στην ίδρυση 4 φαρμακείων προκειμένου, όπως ισχυρίζεται, να διευκολύνει τους ασφαλισμένους, που αδυνατούν να πληρώσουν συμμετοχή για την αγορά των αναγκαίων για την υγεία τους φαρμάκων. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η λειτουργία των φαρμακείων και οι όροι χορήγησης των φαρμάκων θα καθορίζονται από τον ΕΟΠΥΥ και θα εποπτεύονται από τα Υπουργεία Υγείας και Οικονομικών.

Ποιες ακριβώς είναι οι «διευκολύνσεις» η ανακοίνωση μας το κρύβει!...
Οι ασφαλισμένοι, που θα δικαιούνται φάρμακα χωρίς να πληρώνουν συμμετοχή, θα πρέπει να διαθέτουν ορισμένες οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις, οι οποίες όμως δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί, αλλά προφανώς θα καθοριστούν από τον ΕΟΠΥΥ στο μέλλον.
Οι ασφαλισμένοι θα προσέρχονται κανονικά στον θεράποντα γιατρό τους για εξέταση και αυτός μέσα από το σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα ενημερώνει τον ασθενή αν είναι δικαιούχος του προγράμματος φαρμάκων χωρίς συμμετοχή!

Από την ανακοίνωση γίνεται φανερό ότι δεν πρόκειται για μέτρο που αφορά στην χορήγηση δωρεάν φαρμάκων και την ιατρική προστασία των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και άπορων ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ πολιτών, ούτε έστω αφορά άλλες ειδικές ευπαθείς ομάδες ανασφάλιστων, όπως είναι λ.χ οικογένειες εργαζομένων με παιδιά, στις οποίες και οι δύο γονείς είναι άνεργοι ή επαγγελματίες που πτώχευσαν, αλλά παραμένουν χωρίς καμιά ασφαλιστική προστασία, γιατί χρωστάνε στην εφορία ή τα ασφαλιστικά τους ταμεία, περιπτώσεις ανθρώπων με αναπηρία, που είναι άποροι, έγκυες ανασφάλιστες, άστεγοι και άλλες κατηγορίες ανασφάλιστων ομάδων που αριθμούν χιλιάδες.
Από τον αόριστο τρόπο που είναι διατυπωμένη η ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ είναι φανερό ότι κάτω από τις εκρηκτικές διαστάσεις που προσλαμβάνει το πρόβλημα της κατάρρευσης του ΕΣΥ και της προστασίας των χιλιάδων άνεργων και άπορων ανασφάλιστων συμπολιτών μας, οι αρχιτέκτονες των αντιλαϊκών πολιτικών και της κατάργησης των κοινωνικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, ετοιμάζουν μια ακόμα επιχείρηση κοροϊδίας.

Τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ είναι:
Αθήνα: Λεωφόρο Αλεξάνδρας 119
Καλλιθέα: Δαβάκη 44
N. Ιωνία: Αλ. Παναγούλη 91
Πειραιά: Μπουμπουλίνας 7-13



Ο χάρτης πρωτοδημοσιεύθηκε στο βιβλίο «Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσινγκερ» (Εκδόσεις Λιβάνη) του Κώστα Βενιζέλου και του Μιχάλη Ιγνατίου. Ο Κίσινγκερ, δεν αμφισβήτησε ποτέ την εγκυρότητα του χάρτη και των εγγράφων. Μάλιστα, με επιστολή που έστειλε η προσωπική του γραμματέας στον Μιχ. Ιγνατίου, αποδέχεται και την ύπαρξη του Μνημονίου Σόνενφελντ.

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Τον Αύγουστο του 2001 -και μετά από 14 χρόνια έρευνας- είχαμε φτάσει στο γλυκό τέλος, για να ακολουθήσει ένα ντελίριο πανηγυρισμών έξω από τα αμερικανικά αρχεία, στο College Ρark της Πολιτείας του Μέριλαντ. Κρατούσαμε πια στα χέρια μας τον ΧΑΡΤΗ που αναζητούσαμε χρόνια, και ο οποίος -σύμφωνα με πρώην αξιωματούχο της εποχής Κίσινγκερ, που μας βοηθούσε- θα έλυνε όλες τις απορίες μας και θα απαντούσε στα πολλά βασανιστικά ερωτήματα, που έχουμε όλοι στην Κύπρο και αρκετοί στην Ελλάδα.

Μαζί με τον χάρτη είχαμε καταφέρει να κερδίσουμε με διάφορους τρόπους, πάντα ΝΟΜΙΜΟΥΣ, τη συντριπτική πλειοψηφία των εγγράφων του Κίσινγκερ για την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Χιλή, την Μπαγκλαντές και το Ανατολικό Τιμόρ.

13 Αυγούστου του 1974: Στα γραφεία της CΙΑ -και σε στενή συνεργασία με το επιτελείο του Κίσινγκερ, συμπεριλαμβανομένου και του νομικού του συμβούλου, Χέλμουντ Σόνενφελτ- τα μέλη της ομάδας Βureau of Ιntelligence and Research, που ασχολούνταν με την «Κυπριακή Κρίση», όπως είχε χαρακτηριστεί η εισβολή, σχεδίασαν ένα χάρτη με τον αριθμό 9. Ήταν ο ένατος μίας σειράς χαρτών, που απεικόνιζαν τις κινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων από την 20ή Ιουλίου 1974, όταν άρχισε η εισβολή, μέχρι εκείνη την ημέρα, τη 13η Αυγούστου. Την επόμενη ημέρα, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εισβολή, που ολοκλήρωσε την τραγωδία. Οι οκτώ χάρτες καταστράφηκαν και ο ένατος διασώθηκε επειδή ο Κίσινγκερ είχε μία κακή, όπως αποδείχθηκε, συνήθεια να κρατά στο προσωπικό του αρχείο μερικά από τα σημειώματα των συνεργατών του. Η λεζάντα στο χάρτη έγραφε τα εξής: “9. Map done by the Bureau of Intellegence and Research projecting Turkish moves on Cyprus, August 13, 1974. SECRET”.

Ο χάρτης παρουσίαζε την προηγούμενη μέρα το νησί διχοτομημένο, όπως ακριβώς το έκοψαν στα δύο την επόμενη ημέρα (14 Αυγούστου του 1974), τα στρατεύματα του Αττίλα. Θυμάμαι, όταν τον παρουσίασα σε φίλο καθηγητή που μας συμβούλευε στη διάρκεια της έρευνας, ότι υπέστη το ίδιο σοκ με το δικό μας, όταν τον πρωτοπήραμε στα χέρια μας. Και πολύ ορθά μας υπογράμμισε, πως αυτός ο χάρτης αποδεικνύει όλα όσα υποστηρίξαμε κατά καιρούς, ότι το πραξικόπημα και η εισβολή ήταν σχεδιασμένα από την Ουάσινγκτον.

Τον χάρτη ανακαλύψαμε μαζί με ένα φάκελο γεμάτο έγγραφα, με τον χαρακτηρισμό “For ΕyesΟnly”. Για να αντιληφθεί ο αναγνώστης τη σημαντικότητά τους, αρκεί να εξηγήσουμε ότι το είδος των εγγράφων αυτών, καταστρέφονται μόλις διαβαστούν από τον παραλήπτη (που ήταν ο Κίσινγκερ). Δεν είναι περίεργο σε εμάς ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, δεν τα κατέστρεψε. Ενιωθε άτρωτος και είχε σχεδιάσει να περάσει από τη Γερουσία μία τροπολογία, η οποία θα απαγόρευε την αποκάλυψη των εγγράφων του μέχρι το θάνατό του. Ομως, τον Αύγουστο του 2001, υπό την επιμονή και την πίεση των ερευνητών, Αμερικανών και ξένων, αποδέχθηκε τη δημοσιοποίηση μερικών εκ των εγγράφων του, τα οποία είχαμε ήδη εξασφαλίσει πάντα με νόμιμο τρόπο. Δεν μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Πιστεύω ότι τα έγγραφα με τον χαρακτηρισμό “For ΕyesΟnly”, είναι καταστροφικά για τον Κίσινγκερ και απαντούν στους όψιμους υποστηρικτές του στην Ελλάδα και την Κύπρο. Σε ένα από αυτά, με ημερομηνία 14 Αυγούστου 1974 (ημέρα της δεύτερης εισβολής και ενώ οι μάχες μαίνονταν στην Αμμόχωστο και τη Μόρφου), ο νομικός του σύμβουλος γράφει στον Κίσινγκερ -ανάμεσα στα άλλα- και τα εξής:


«Τίποτα από ό,τι μπορώ να σκεφθώ δεν θα σταματήσει τους Τούρκους από το να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν διά της βίας όσα απαίτησαν στα τελεσίγραφά τους. Ουσιαστικά, όπως ήταν έτσι κι αλλιώς η αλήθεια, η μόνη πιθανή βιώσιμη λύση (modus vivendi) θα πρέπει να βασισθεί σε μια ντε φάκτο διαίρεση του νησιού, όποια και αν είναι η μορφή της. Εάν οι Τούρκοι κινηθούν γρήγορα και μετά αναγκασθούν να υποχωρήσουν, ίσως προκληθεί ελληνική αντίδραση και τότε ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να προσπαθήσουμε για μια συμφωνία (η οποία, ίσως, σώσει και τον Καραμανλή).
Καθώς οι Σοβιετικοί μπορούν να λειτουργήσουν ως φόβητρο, πρέπει να τους κρατήσουμε σε απόσταση. Δεν μπορούν να εξελιχθούν σε διαιτητές μεταξύ συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα συμφέροντά τους διαφέρουν ριζικά από τα δικά μας. Εμείς επιθυμούμε ένα modusvivendi μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, ενώ αυτοί θέλουν μια αδέσμευτη Κύπρο, και προτιμούν την Ελλάδα ή την Τουρκία, ή και τις δυο αποστασιοποιημένες από το ΝΑΤΟ.

Έτσι, θα πρέπει:

- Να προσπαθήσουμε, επειγόντως, να περιορίσουμε την ελληνική αντίδραση, τουλάχιστον για 24 ώρες.

- Να πούμε ξεκάθαρα στους Τούρκους ότι πρέπει να σταματήσουν σήμερα, ή το αργότερο αύριο (tomorrow at the latest).

- Να προειδοποιήσουμε τους Τούρκους ότι η Ελλάδα κινείται ταχύτατα προς τα αριστερά.

- Να στείλουμε έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο στην Αθήνα για να ασκεί συνεχή και άμεση επιρροή στον Καραμανλή.

- Με δεδομένο ότι οι Τούρκοι θα καταλάβουν γρήγορα την Αμμόχωστο, να διαβεβαιώσετε ιδιωτικά τους Τούρκους (privately assure Τurks) ότι θα τους εξασφαλίσουμε λύση που θα περιλαμβάνει το ένα τρίτο του νησιού, στο πλαίσιο κάποιου διακανονισμού ομοσπονδιακής φύσης.

- Να διαβεβαιώσουμε τους Ελληνες ότι θα περιορίσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις και δεν θα επιτρέψουμε άλλους εγκλωβισμένους, κ.λπ.

- Δεν πρέπει να εμπλακείτε άμεσα, ώστε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Αφού γίνει αυτό, πρέπει να το κάνετε διότι δεν υπάρχει εναλλακτική δυνατότητα, και μόνο εμείς έχουμε το βάρος (να το πράξουμε)».

Ο χάρτης, το Μνημόνιο του Σόνενφελντ και τα υπόλοιπα έγγραφα με τον χαρακτηρισμό “For Εyes Οnly”, αποδεικνύουν τον απαράδεκτο ρόλο του Κίσινγκερ στην κυπριακή τραγωδία. Όσες προσπάθειες και αν κάνουν οι κατευθυνόμενοι υποστηρικτές του, θα αποτύχουν, διότι ομιλούν από μόνα τους τα δικά του έγγραφα…

Η κρίση, οι επέτειοι και οι θύμησες…

Η 39η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ως επακόλουθο του χουντικού πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου, θα περάσει και θα φύγει, όπως όλες οι προηγούμενες. Αποδέχομαι ότι η οικονομική κρίση ισοπέδωσε τα πάντα, και ένα θέμα όπως η τραγωδία της Κύπρου, που δεν επηρεάζει τις ζωές των ανθρώπων, είναι λογικό να περνά απαρατήρητο. Αλλωστε, πρόκειται για μία μεγάλη εθνική ήττα, αλλά και ενοχή, που η Ελλάδα εδώ και χρόνια, προσπαθεί να ξεχάσει -αν και η φράση «να σβήσει από τη μνήμη της», αποτυπώνει καλύτερα την πραγματικότητα.

Τα τελευταία 2-3 χρόνια επιχειρείται να παρουσιαστεί το διπλό έγκλημα, το πραξικόπημα και η εισβολή, ως μία ανόητη πράξη του Δημήτριου Ιωαννίδη, και αυτή η προσπάθεια έχει θυμώσει δικαιολογημένα όσους ασχοληθήκαμε πραγματικά και χωρίς κομματικές παρωπίδες, με την αμερικανική ευθύνη, η οποία είναι αποδεδειγμένη, σε σημείο που δεν αμφισβητείται ούτε από τους ίδιους τους Αμερικανούς.

Άλλωστε, ο μακαρίτης Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, μίλησε και δημόσια και ιδιωτικά σε φίλους του δημοσιογράφους, για το αμερικανικό λάθος την περίοδο του πραξικοπήματος και της εισβολής.

Οταν ξεκίνησε η έρευνα για τα αρχεία του Χένρι Κίσινγκερ, καλοί μου φίλοι, που με αγαπούσαν πραγματικά, μου ομολόγησαν πως μερικές φορές τους θύμιζα τον «Δον Κιχώτη», και άλλες φορές έναν ονειροπαρμένο δημοσιογράφο, ο οποίος πιστεύει πως γίνονται θαύματα.

«Πώς θα βρείτε εσείς τα έγγραφα του Κίσινγκερ», μου είπε θυμωμένα ένας εξ αυτών, «όταν απέτυχαν τόσοι άλλοι». Προφανώς, όλοι ήθελαν πραγματικά να με προστατεύσουν από το τράνταγμα της απογοήτευσης, ως αποτέλεσμα μίας μεγάλης αποτυχίας της έρευνας, που αρχίσαμε με άλλους ερευνητές και φοιτητές που μας βοηθούσαν. Σημασία έχει ότι τα καταφέραμε…

Πηγή: Μιχάλης Ιγνατίου