Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Αυγ 2012


Η Μόσχα στέλνει τρία μεγάλα αποβατικά πλοία με πεζοναύτες στη ρωσική ναυτική βάση του Ταρτούς στη Συρία, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία που επικαλούνται πηγή στο γενικό επιτελείο.

Η πηγή αναφέρει ότι σε κάθε πλοίο θα επιβαίνουν μέχρι και 120 πεζοναύτες και τα πλοία, που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Μεσόγειο, θα φτάσουν στο Ταρτούς μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Δεν διευκρινίζεται ποιος θα είναι ο σκοπός της αποστολής, ωστόσο η Ρωσία είxε ανακοινώσει νωρίτερα ότι ετοιμάζεται να στείλει πεζοναύτες στη Συρία για την περίπτωση που χρειαστεί μεταφορά εξοπλισμού και προστασία του προσωπικό της βάσης.



Συνεχίστηκαν οι εκδηλώσεις για τη μνήμη του τουρκοπράκτορα Αχμέτ Σαδήκ, καθώς πλην της επιμνημόσυνης τελετής γύρω από τον τάφο του (που σας αναφέραμε πριν από λίγες μέρες), είχαμε στη συνέχεια κάτι αντίστοιχο και στην Ξάνθη, όπου το κόμμα DEB οργάνωσε ομαδική προσευχή, καθώς και επιμνημόσυνο γεύμα. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε, «η 17η επέτειος θανάτου του ιδρυτή, πρώτου πρόεδρου και αείμνηστου ηγέτη των Τούρκων της Δυτικής Θράκης Αχμέτ Σαδήκ, τιμήθηκε για πρώτη φορά στην Ξάνθη με πρόγραμμα που οργάνωσε το κόμμα DEB. Η οργάνωση του κόμματος DEB-Ξάνθης παρέθεσε γεύμα ιφτάρ προς την οικογένεια Σαδίκ, σε προέδρους συλλόγων της Ξάνθης, μέλη της τοπικής αυτοδιοίκησης και σε στελέχη του κόμματος. Στο γεύμα μετείχαν ο πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Οσμάν Ιλχάν Σενέρ, η οικογένεια του Αχμέτ Σαδήκ, ο μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο πρόεδρος του κόμματος DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο δήμαρχος Μύκης Μουσταφά Τσουκάλ, ο αντιπεριφερειάρχης Μακεδονίας-Θράκης Ιρφάν Ουζούν, ο πρόεδρος της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης Αχμέτ Καρά, ο πρόεδρος των οικοδόμων Ξάνθης Σαλίχ Καγιά, ο πρόεδρος του δημοτικού συνδυασμού Ξάνθης ¨Ισότητα στον Δήμο Ξάνθης¨ Χουσείν Αχμέτογλου, στελέχη του κόμματος DEB, και στελέχη της νεολαίας του κόμματος DEB Ξάνθης.


Στο γεύμα αυτό μιλώντας ο αντιπρόεδρος του κόμματος DEB και υπεύθυνος της κομματικής οργάνωσης Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου δήλωσε τα εξής: ¨Καταρχήν σας ευχαριστώ όλους που ήλθατε στο ιφτάρ μας. Σήμερα για πρώτη φορά ως κομματική οργάνωση Ξάνθης, οργανώνουμε πρόγραμμα τιμής για τον αείμνηστο ηγέτη μας. Αμέσως μετά από το ιφτάρ θα υπάρξει μεβλίτ στο τζαμί του Κάτω Μαχαλά (Πλατάνι) (βλ. την 1η φωτογραφία, όπου στο βάθος και ακριβώς στο κέντρο διακρίνονται ο ψευτομουφτής Ξάνθης Μετέ και δίπλα του ο Τούρκος πρόξενος Σενέρ). Συγχαίρω όλα τα μέλη του κόμματος μας που μόχθησαν για να πετύχουν οι εκδηλώσεις τιμής που οργανώνουμε φέτος. Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την συμμετοχή σας στο σημερινό μας ιφτάρ¨.

Ο αντιπρόεδρος του κόμματος DEB και υπεύθυνος της κομματικής οργάνωσης Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου, χάρισε στον γιό του αείμνηστου Σαδίκ Αχμέτ στον Λεβέντ Σαδίκ Αχμέτ μια φωτογραφία που τραβήχτηκε την προηγούμενη μέρα στον τάφο του Αχμέτ Σαδίκ (βλ. τη 2η φωτογραφία, με τον Αχμέτογλου να παραδίδει το…κομψοτέχνημα, ενώ πίσω του διακρίνεται ακόμη ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς και ακόμη πιο αριστερά πάλι ο Μετέ με τον Τούρκο πρόξενο).

Έπειτα μιλώντας εξ ονόματος της οικογένειας Σαδίκ ο Λεβέντ Αχμέτ Σαδίκ, ευχαρίστησε την κομματική οργάνωση Ξάνθης και ιδιαίτερα τους νέους για την τελετή τιμής που οργάνωσαν για τον Αχμέτ Σαδίκ. Μετά το μεβλίτ στο τζαμί, έκαναν από μία ομιλία ο μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Οσμάν Ιλχάν Σενέρ, ο Λεβέντ Σαδίκ Αχμέτ και ο υπεύθυνος των γραφείων Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου».

Πέραν όμως αυτών, δεν στερείται σημασίας να δούμε και τι αναμετάδωσε και το κανάλι της τουρκικής τηλεόρασης TRT, που έκανε πλήρες ρεπορτάζ για όλες αυτές τις εκδηλώσεις προς τιμήν του φασιστόμουτρου. Απολαύστε ποιες ατάκες ακούστηκαν (σε εκπομπή στις 25/7/2012), συνοδεύοντας στα τηλεοπτικά πλάνα του μνημοσύνου:

«ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑΝ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΟΥΣ

Μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στον αγώνα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης δεν ξέχασε τον ήρωα της.

Ο γιατρός Σαδίκ Αχμέτ, σημαιοφόρος του αγώνα ταυτότητας της τουρκικής μειονότητας, τιμήθηκε στην 17η επέτειο του θανάτου του.

Μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στον αγώνα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας… Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του εργάστηκε για να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης.

Τιμήθηκε με τελετή που διοργανώθηκε χθες στην Κομοτηνή η επέτειος θανάτου του σημαιοφόρου του αγώνα ύπαρξης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης.

Στην τελετή η Τουρκία εκπροσωπήθηκε από πολυμελή αντιπροσωπεία.

Ο Αχμέτ Σαδήκ, ιδρυτής του κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας έγινε και σύμβολο της ισότητας και ειρήνης. Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης με την ευρεία συμμετοχή στην τελετή, έδειξαν για άλλη μια φορά ότι δεν ξέχασαν τη συμβουλή του Σαδήκ Αχμέτ «μη ξεχάστε ποτέ ότι είστε Τούρκοι».

Ο γιατρός Αχμέτ Σαδήκ που αντιστάθηκε ηρωικά έναντι των πολιτικών εκφοβισμού της Ελλάδας, έκλεισε τα μάτια του στη ζωή σε ένα ύποπτο τροχαίο, πριν από 17 χρόνια, στις 24 Ιουλίου στην επέτειο υπογραφής της Συνθήκης της Λοζάνης, με την οποία κατοχυρώνονται τα δικαιώματα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης».

Ε, μετά από αυτό, εμείς τι να πούμε! Είναι φανερό ότι σπαράξαμε κυριολεκτικά από το κλάμα! Με μόνες εξαιρέσεις βεβαίως το σημείο όπου αναφέρεται η απερινόητος μπούρδα της δήθεν προστασίας της «τουρκικής μειονότητας» από τη Συνθήκη της Λοζάνης, αλλά κυρίως εκείνο όπου γίνεται αναφορά στο…ύποπτο τροχαίο! Και στα δύο αυτά σημεία εννοείται ότι επίσης σπαράξαμε, αλλά από τα…γέλια! Και για το μεν πρώτο, προφανώς αντιληφθήκατε τον λόγο! Γιατί όμως για το δεύτερο; Ε, επειδή βεβαίως αν ήμασταν ικανοί έστω να σκεφτούμε τέτοιες «λύσεις» (πόσο δε μάλλον να τις…υλοποιήσουμε κιόλας), η κατάσταση στη Θράκη δεν θα είχε καμμία σχέση με τη σημερινή. Εδώ όμως μιλάμε για ένα κράτος, που ΚΑΙ οι μυστικές υπηρεσίες του είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ό, τι και το ίδιο, ό, τι και η παιδεία του, η υγεία του, η οικονομία του, οι ένοπλες δυνάμεις του, τα σώματα ασφαλείας του, κλπ, κλπ, κλπ. Δηλαδή, ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!




Το δούλεμα έχει και τα όριά του και οι περίφημες «διαπραγματεύσεις» μεταξύ των τριών κυβερνητικών κομμάτων σχετικά με τα μέτρα των 11,5 δισ. έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια αυτά.

Ολοι ξέρουμε ότι μαγειρεύουν νέα μέτρα εξαθλίωσης και μάλιστα με μεγαλύτερο ακόμη κόστος. Δεν μπορούν να μας κοροϊδεύουν.

Η ΝΔ να μας λέει ότι προσπαθεί να προωθήσει τη σταθεροποίηση των φόρων, το ΠΑΣΟΚ ότι παλεύει για τους μισθούς στο Δημόσιο και η ΔΗΜΑΡ ότι προσπαθεί για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Μέχρι και οι πέτρες έχουν καταλάβει τι γίνεται: Τους μισθούς θα τους μειώσουν, τις ΔΕΚΟ θα τις ξεπουλήσουν και θα επιβάλουν νέα φτώχεια και ανέχεια σε όλα τα επίπεδα.

Όλα αυτά θα τα κάνουν και οι τρεις μαζί και θα τους στηρίξουν εμμέσως πλην σαφώς όσοι τάσσονται – με οποιονδήποτε τρόπο – υπέρ των ευρωπαϊκών μονόδρομων. Γιατί εκεί είναι η ρίζα αυτών των πολιτικών.

Αυτό κανένα δούλεμα, καμία «διαρροή» και καμία τηλεοπτική – επικοινωνιακή κορόνα δεν μπορεί να το αποκρύψει.

Σε περίπτωση που ανησυχούσατε, τα «ραβασάκια» με το χαράτσι της ΔΕΗ ξεκίνησαν να φεύγουν από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Ετσι, όποιοι είχαν κάποιες αμφιβολίες για το αν θα τα καταφέρουν να πάνε μερικές μέρες διακοπές (με τα αυξημένα εισιτήρια, τους μειωμένους μισθούς κ.λπ.) δε θα έχουν πια κανένα δίλημμα: Αποκλείεται!

Η κυβέρνηση πάντα προνοεί και έχει καλό… «timing» στις κινήσεις της, ιδίως στα οικονομικά θέματα. Τι δηλαδή; Να αφήσει τον κοσμάκη να αγχώνεται με αβεβαιότητες και πιθανότητες; Οχι βέβαια.

Ξέρετε, την καλή μας υγεία σκέφτεται και ως γνωστόν το…άγχος και η πολλή σκέψη προκαλούν προβλήματα στον οργανισμό. Κι όπως είναι γνωστό τα δημόσια νοσοκομεία λόγω κρίσης δεν μπορούν να επιβαρύνονται.





Μια ιταλική εφημερίδα η οποία ανήκει στον πρώην πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση εναντίον της επιρροής της Γερμανίας στην ευρωζώνη, αποκαλώντας την το "Τέταρτο Ράιχ" και υποστηρίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) υποχώρησε στις πιέσεις του Βερολίνου.

Η εφημερίδα Il Giornale δημοσιεύει μια φωτογραφία της καγκελαρίου της Γερμανίας Άγγελας Μέρκελ με το δεξί χέρι υψωμένο και τη λεζάντα "Χάιλ Άγγελα".

Με τον τρόπο αυτό η εφημερίδα σχολίασε τις δηλώσεις του Μάριο Ντράγκι χθες με τις οποίες εμφανίστηκε να υπαναχωρεί από το σενάριο αγοράς ιταλικών ομολόγων από μέρους της ΕΚΤ. Η εφημερίδα υποστήριξε ότι ο Ντράγκι έκανε πίσω λόγω της γερμανικής αντίθεσης στο σχέδιο αυτό.

"Το 'όχι' της Μέρκελ και της Γερμανίας θα μας συντρίψει, (όπως) και την Ευρώπη", ανέφερε η Ιλ Τζιορνάλε, προσθέτοντας σε κύριο άρθρο της πως "η Γερμανία κέρδισε. Η Ιταλία, η Ευρώπη και το ευρώ έχασαν". Πρόσθεσε ότι η Ιταλία ανήκει τώρα στο "Τέταρτο Ράιχ".


Το Τρίτο Ράιχ ήταν η περιοχή που κατείχε η Ναζιστική Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ, περιλαμβανομένης της στρατιωτικής κατοχής της Ιταλίας την περίοδο 1943-45.

Το Πρώτο Ράιχ -η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους- έλεγχε μέρος της Ιταλίας για περίπου 1.000 χρόνια.




Παρεμβαίνει δυναμικά στην κρίση που ταλανίζει την Ευρωζώνη το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)!

Με ανακοίνωσή του ίδιου του Ταμείου, την οποία μεταδίδει το Reuters, (δείτε εδώ), επιβεβαιώνονται οι φήμες που είχαν σαρώσει τις αγορές από νωρίς το μεσημέρι της Παρασκευής, περί επικοινωνίας στελεχών του Ταμείου με τράπεζες-μέλη για μια σειρά πιστωτικών γραμμών.

Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι το EFSF αναζητά παντοιοτρόπως ρευστότητα, για να μπορεί ουσιαστικά το Ταμείο να παρέμβει αγοράζοντας κρατικά ομόλογα, να αγοράζει κρατικό χρέος ώστε να μειωθούν οι αποδόσεις στα ομόλογα των αδύναμων ευρωπαϊκών χωρών.

Όπως επιβεβαίωσε στο Reuters εκπρόσωπος του EFSF, στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα βραχυπρόθεσμο «μαξιλάρι ρευστότητας», με κεφάλαια που το Ταμείο θα δανεισθεί από τις τράπεζες, χωρίς πάντως μέχρι στιγμής να έχουν δοθεί περισσότερες λεπτομέρειες για το ύψος του ποσού ή για τους όρους.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώθηκε άμεσα στις αγορές, άλλαξε άρδην το κλίμα και στάθηκε η αφορμή για να ανακάμψουν τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια με τρόπο εντυπωσιακό. Για του λόγου το αληθές ο FTSE 100 στο Λονδίνο τερμάτισε με κέρδη 2,21%, ο DAX στη Φρανκφούρτη στο +3,93%, ο CAC στο Παρίσι στο +4,38%, ενώ εκτινάχθηκαν Μιλάνο. στο +6,34% και Μαδρίτη στο +6%.

Την ίδια ώρα μειώθηκαν σημαντικά οι αποδόσεις των ισπανικών ομολόγων (από 7,30% στο 6,78%) και το ευρώ διαπραγματεύεται στα 1,24 δολάρια, με κέρδη άνω του 1,6%.

Τέλος, έγινε γνωστό πως μετά από πιέσεις του Ισπανού πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι, το Eurogroup θα συνεδριάσει στις 3 Σεπτεμβρίου και στην ατζέντα του θα βρεθούν οι εξελίξεις σε Ελλάδα και Ισπανία.



Από κοιτίδα της Ευρώπης στην πίσω αυλή της Ευρώπης
Η πτώση της Ελλάδας είναι χωρίς παράδειγμα. Πως συνέβη κάτι τέτοιο;


Ακόμα και οι μεγάλοι φιλόσοφοι είναι δυνατό να κάνουν λάθος – ορισμένοι χωρίς αμφιβολία σχετικά γρήγορα, για άλλους περνούν αρκετοί αιώνες μέχρι να φανερωθεί το λάθος. Στους τελευταίους ανήκει ο Αριστοτέλης με την διαπίστωσή του πως οι κάτοικοι των κρύων περιοχών της Ευρώπης είναι φτωχοί στο πνεύμα σε σύγκριση με τους λαούς του νότου και ανίκανοι να δημιουργήσουν πραγματικές πολιτείες.

Σήμερα ισχύει μάλλον το αντίθετο. Αλλά ίσως τελικά οι λαοί του Βορρά που στο μεταξύ έχουν δημιουργήσει σταθερά πολιτεύματα να είναι φτωχοί στο πνεύμα· θα είχαν διαφορετικά δεχτεί να γίνει, με δικά τους έξοδα, ανταλλαγή της χωρίς αξία δραχμής με το ευρώ; Από την άλλη μεριά, πρόκειται για μια πράξη που βασίζεται σε κίνητρα που σχετίζονται με υψηλό πνεύμα. Η δραχμή ήταν το παλαιότερο νόμισμα της ηπείρου, με αυτή είχαν πληρώσει ήδη ο Λεωνίδας, ο Περικλής ή ο Ευριπίδης. Άνθρωποι, στο πουγκί των οποίων η δραχμή ηχούσε, έδωσαν στη Γη το όνομά της και δημιούργησαν τα πολιτισμικά της θεμέλια.

Όποιος θέλει να βεβαιωθεί για το πόσο μοναδική είναι η ακτινοβολία της αρχαίας Ελλάδας αρκεί να κάνει μια βόλτα σε ευρωπαϊκές συλλογές γλυπτών, να δει τα κλασικιστικά κτίρια στις μεγαλουπόλεις της Δύσης ή να ρίξει μια ματιά στον ουρανό. Αν εξαιρέσουμε τη Γη (Erde), όλοι οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος έχουν ονόματα αρχαίων ελληνικών θεοτήτων (έξι σε λατινική μορφή). Ακόμα και ο τελευταίος δορυφόρος του πλανήτη Δία φέρει ένα όνομα από την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Ακόμα και ο ορίζοντας των αστεριών έχει κατακτηθεί από μυθολογικό προσωπικό της Ελλάδος [Hellas], από τον Ωρίωνα, τον Ηρακλή, την Κασσιόπη μέχρι τους Διόσκουρους και τις Πλειάδες και ως τον Περσέα και την Ανδρομέδα. Οι πύραυλοι με τους οποίους οι αμερικανοί αστροναύτες προσγειώθηκαν στην Σελήνη είχαν το όνομα του Απόλλωνα, κάτι που ως ένα βαθμό ήταν μια συνεπής επιλογή.

Οι Έλληνες (Griechen) ανακάλυψαν τη δημοκρατία, την τραγωδία, την φιλοσοφία, τους ολυμπιακούς αγώνες, το συμπόσιο και τα γραπτά φωνήεντα – ένας λόγος παραπάνω για να έχουν οι απόγονοί τους πλέον το δικαίωμα να πληρώνουν τα χρέη τους σε Ευρώ;

Αλλά ποιοί είναι τέλος πάντων οι απόγονοί τους; «Ούτε μια σταγόνα από το αίμα των παλιών ηρώων δεν ρέει χωρίς ανάμειξη στις φλέβες των σημερινών Νεοελλήνων», συμπέρανε το 1830 ο ασιανολόγος Jakob Philipp Falmerayer και κατέκρινε τους σύγχρονούς του φιλέλληνες: «Η επαινετική συμπόνοια σας πάει χαμένη σε ένα εκφυλισμένο γένος, στους απόγονους εκείνων των σλάβων βαρβάρων / παλιανθρώπων (Unhold), που κατέπεσαν τον 5ο και 6ο αιώνα στην βυζαντινή αυτοκρατορία και ξερίζωσαν την ελληνική εθνότητα (Hellenische Nationalität) από τον κορμό ως τη ρίζα». Επίσης, στην εποχή του Fallmerayer δεν είχαν ήδη ξεκινήσει οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από τους Τούρκους.

Πράγματι οι σημερινοί Έλληνες δεν πρέπει να έχουν καμιά πλέον συγγένεια με εκείνους που κατοικούσαν στην χώρα στην αρχαιότητα και δημιούργησαν αυτόν τον καταπληκτικό πολιτισμό. Σε ένα νότιο άκρο της Πελοποννήσου, στη χερσόνησο της Μάνης μπορεί να ζουν οι τελευταίοι «πραγματικοί» Έλληνες, έτσι όπως οι τελευταίοι «πραγματικοί» Κέλτες έχουν εγκατασταθεί στην Ιρλανδία και οι τελευταίοι «πραγματικοί» Αιγύπτιοι είναι οι Κόπτες. Και τι γίνεται με τους τελευταίους «πραγματικούς» πρόγονους των Γερμανών [Germanen]? Αχ, ας το αφήσουμε το θέμα καλύτερα.

Οι σύγχρονοι Έλληνες αποδεικνύουν οπωσδήποτε την ανομοιότητά τους με τους προγόνους τους σε σχεδόν καθημερινή βάση. Η χώρα [Land] που γέννησε τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, τον Μύρωνα και τον Φειδία, τον Πίνδαρο και τον Σοφοκλή, τον Πυθαγόρα και τον Θουκυδίδη δεν διαθέτει σήμερα κανένα σημαντικό ποιητή, συνθέτη, καλλιτέχνη των εικαστικών τεχνών ή φιλόσοφο. Επίσης κανένα διεθνή σταρ σε οποιαδήποτε άλλο είδος (η Κάλας ήταν η τελευταία και η μοναδική). Από την εποχή του El Greco η Ελλάς [Hellas] δεν έχει παρουσιάσει κανένα διεθνούς φήμης ζωγράφο. Σχεδόν ποτέ δεν συζητιέται στην Ευρώπη κάποιο φιλμ από την Ελλάδα. Οι σημαντικότεροι ποιητές της σύγχρονης εποχής είναι εκείνοι οι στατιστικολόγοι που κατάφεραν να παραπλανήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ο κρατικός προϋπολογισμός είναι υγιής και πως η διαθέσιμη αγροτική επιφάνεια της χώρας υπερβαίνει την συνολική της γεωγραφική επιφάνεια.

Όποιος θέλει να γίνει κάποιος, πηγαίνει στο εξωτερικό. Κάμποσοι διεθνούς φήμης Ἐλληνες φυσικοί και κοσμολόγοι εργάζονται στις ΗΠΑ. Ο πιο γνωστός Έλληνας των ημερών μας λέγεται Otto Rehhagel, ο τρόπος παιχνιδιού της ομάδας του είναι περίπου τόσο ελκυστικός όσο ένα προάστιο της Αθήνας. Τέσσερα από τα επτά αρχαία θαύματα του κόσμου βρίσκονταν στην Ελλάδα: σήμερα οι Έλληνες κατασκευαστές έργων καταφέρνουν κατορθώματα της αξίας εκείνων των κατασκευαστικών ομάδων που ξεκίνησαν να σκάβουν ένα τούνελ από τις δυο άκρες ενός βουνού κοντά στην Κοζάνη και κατέληξαν να κάνουν λάθος στη μέση γύρω στα 35 μέτρα. Μετά από κάθε σεισμό γίνονται συζητήσεις στην κοινή γνώμη μήπως θα έπρεπε τελικά να χτίζονται αντισεισμικές κατασκευές. Εδώ και 2000 χρόνια η χωροταξία / πολεοδομία [Stadtplanung] δεν αποτελεί θέμα συζήτησης. Η μισή Αττική είναι στο μεταξύ γεμάτη με οικισμούς από μπετόν απίστευτης ασχήμιας. Σωροί από σκουπίδια, διαβρωμένα εδάφη και περιβόητες δασικές πυρκαγιές είναι σήμερα το χαρακτηριστικό της Ελλάδας όπως κάποτε ήταν ναοί, τρίποδες και αφιερωματικές αναθυμιάσεις από τους βωμούς.

Η Αθήνα το 1800 ήταν ένας λεκές στον χάρτη με 5000 κατοίκους που βοσκούσαν τα ζώα τους δίπλα στα αρχαία μνημεία, το 1900 κατοικούσαν εκεί 130000 άνθρωποι, σήμερα είναι πάνω από τρία εκατομμύρια. Η εκρηκτική ανάπτυξη, μια συνέπεια συλλογικής απόδρασης από την επαρχία, πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα όπως και αλλού χωρίς στόχο και σχέδιο και μετέτρεψε την Αθήνα σε ένα βρωμερό Μολώχ, για τον οποίο φημίζεται σήμερα η «κοιτίδα της Δημοκρατίας». Ως λογική συνέπεια ξεκίνησε από τη δεκαετία του ᾽80 μια παροδική φυγή από τις πόλεις. Πολυάριθμοι ξέφρενοι οικισμοί ξεπήδησαν κατά μήκος της ακτής, περίπου ένα εκατομύριο παράνομα [Schwarze] κτίρια για την δροσεράδα του καλοκαιριού, των οποίων η κολοσσιαία κακογουστιά αποδεικνύει πως η γνώση για τις αναλογίες που κάποτε επικρατούσε σε αυτό το κομμάτι της γης έχει πλέον χαθεί εντελώς. «Η πόλη που έχει πολλούς κατοίκους μπορεί μόνο με μεγάλη δυσκολία να τακτοποιηθεί, ίσως και καθόλου», έγραψε ο Αριστοτέλης. Οι σημερινοί Έλληνες αποδεικνύουν πως μπορούν να μετατρέψουν ακόμα και μικρά μέρη χωρίς καθόλου κόπο σε κατάσταση απόλυτης παραμέλησης.

Στην αρχαιότητα η Ελλάδα [Griechenland] ήταν μια από τις σημαντικότερες ναυτικές δυνάμεις. Η χώρα διαθέτει μέχρι σήμερα με 14000 χιλιόμετρα ακτογραμμή έναν από τους μεγαλύτερους στόλους στον κόσμο. Και όμως, όποιος επιβιβάζεται σε ελληνικό πλοίο της γραμμής, ξέρει τι τον περιμένει: η συνέχεια της Οδύσσειας με τουριστικά μέσα.

Η Ελλάς [Hellas] διαθέτει μια μόνο λυρική σκηνή και μια μόνο σοβαρή αίθουσα συναυλιών. Στη χώρα του Ορφέα και του εκτελεστή της λύρας Απόλλωνα η τέχνη της μουσικής δεν πέρασε στην πραγματικότητα ποτέ πέρα από το στάδιο της λαϊκής μουσικής [Volksmusik]. Οι έρευνες Pisa, στις οποίες η Ελλάδα καταλαμβάνει τις τελευταίες θέσεις, δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη ούτε από τους πολιτικούς ούτε από τα μέσα ενημέρωσης.

Η Ελλάδα φαίνεται πως είναι το ιδανικό παράδειγμα για τη θεωρία του ιστορικού των ιδεών Oswald Sprenger ότι οι πολιτισμοί είναι οργανισμοί, οι οποίοι ακολουθούν απαραίτητα έναν κύκλο ζωής από την παιδική ηλικία προς την άνθηση και την ωριμότητα και μέχρι την παρακμή. Οπωσδήποτε η πτώση από ένα ύψος που παρόμοιό του δεν υπάρχει διαρκεί στο μεταξύ σχεδόν 2000 χρόνια.

Αυτό που διαχώριζε την αρχαία Ελλάδα από τους υπόλοιπους πολιτισμούς της αρχαιότητας (με την εξαίρεση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας) ήταν η έλλειψη μιας κεντρικής εξουσίας, ενός απόλυτου μονάρχη – οπωσδήποτε ένα αποτέλεσμα των γεωγραφικών συνθηκών, αλλ᾽ όμως συνδεδεμένο με κάποιο μυστήριο τρόπο με την εξουσία της ιδέας της άμιλλας. Η Έρις, η θεά της διχόνοιας, υπάρχει κατά τον Ησίοδο με διπλή μορφή: Η μία «προωθεί τον άσχημο πόλεμο και την διαφωνία», η άλλη «υποχρεώνει ακόμη και τον ακαμάτη άνθρωπο στην εργασία. Όσο κοιτάει ο ένας, που του λείπουν τα αγαθά, προς τον άλλο που είναι πλούσιος, τόσο βιάζεται να σπείρει και να φυτεύσει και να βελτιώσει τον οίκο του […] Καλή είναι αυτή η Έριδα για τον άνθρωπο». Την ύπαρξη του φθόνου στον κόσμο οι Έλληνες την ανήγαγαν σε μια συμπονετική θεότητα. «Τον φθόνο τον αποφεύγει μόνο εκείνος που δεν είναι άξιος του δικού του φθόνου» λέει η βασίλισσα των Μυκηνών Κλυταιμνήστρα στην τραγωδία Αγαμέμνων του Αισχύλου.

Η έννοια αυτή διαπερνούσε όλη την καθημερινότητα, οι Έλληνες [Hellenen] δεν μπορούσαν να εννοήσουν με άλλο τρόπο τις ενέργειές τους παρά μόνο σε καθεστώς άμιλλας. «Όπου και αν κοιτάξουμε, συναντούμε στους Έλληνες μια στάθμιση του ίδιου τους του εαυτού», γράφει ο ιστορικός Christian Meier. «Η στάθμιση αυτή πραγματοποιούνταν σε καθημερινή βάση στην αγορά που ήταν ο χώρος συνάντησης».

Όχι μόνο οι αθλητές και οι πολεμιστές βρίσκονταν σε καθεστώς συνεχούς άμιλλας – βέβαια οι τελευταίοι στον Όμηρο και τον Ηρόδοτο δεν «κατατάσσονται» μόνο με βάση τα κατορθώματά τους αλλά επιπλέον και με βάση την ομορφιά τους· η φιλοδοξία να είναι κανείς ο πρώτος κέντριζε και τους τραγουδιστές και τραγωδούς, τους ρήτορες και τους ζωγράφους. «Εμπρός, εσείς που είστε οι καλύτεροι χορευτές ανάμεσα στους Φαίακες», αναφωνεί ο βασιλιάς Αλκίνοος που φιλοξενεί τον Οδυσσέα, «χορέψτε μας κάτι ώστε ο ξένος να αναφέρει τότε στο σπίτι του πόσο μπροστά από τους άλλους είμαστε στον χορό και το τραγούδι, στα αγωνίσματα και στη ναυτική τέχνη». Το περίφημο Συμπόσιο του Πλάτωνα είναι ένα συμπόσιο μόνο σε ό,τι αφορά την εξωτερική μορφή, στην πραγματικότητα λαμβάνει χώρα ένας ανταγωνισμός ως προς το ποιος από τους συμμετέχοντες θα εκφωνήσει τον καλύτερο λόγο σχετικά με τον έρωτα. Ακόμα και οι θρησκευτικές τελετές περιελάμβαναν και αγώνες, δεν τραγουδούσαν ομαδικά ως χορωδία όλοι μαζί αλλά περισσότεροι τραγουδιστές διαγωνίζονταν αναμεταξύ τους.

Ολόκληρες πόλεις συναγωνίζονταν για το ποια έχει τους σημαντικότερους αθλητές και καλλιτέχνες ή τους ομορφότερους ναούς. Η ελληνική δημοκρατία αποτελεί στην ουσία την προσπάθεια να δημιουργηθούν άριστες συνθήκες ανταγωνισμού και να αποφευχθεί η απόλυτη επικράτηση του ενός. Ακόμα και ο εξοστρακισμός είχε ως σκοπό του τον αγώνα. «Αυτός είναι ο πυρήνας της ελληνικής [hellenisch] αντίληψης περί άμιλλας: απεχθάνεται την επικράτηση του ενός και φοβάται τους κινδύνους που αυτή φέρνει, επιθυμεί, ως αντίδοτο απέναντι στην διάνοια – μια δεύτερη διάνοια», πίστευε ο Friedrich Nietzsche. Τίποτε δεν έχει απομείνει από το πνεύμα αυτό στο σημερινό κράτος της διαφθοράς που φθάνει μέχρι το επίπεδο της κυβέρνησης.

Η σκοτεινή πλευρά της συνεχούς άμιλλας ήταν η αγριότητα με την οποία αυτός ο «άσωτος λαουτζίκος καλλιτεχνών» (liederliches Artistenvölkchen] (Thomas Mann) προχωρούσε σε εμφύλιους πολέμους. Με τον Πελοποννησιακό πόλεμο (431-404 π.Χ.) η χώρα διέγραψε στην ουσία μόνη της τον εαυτό της από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Στο τέλος του δυο από τις πόλεις που είχαν συνασπιστεί με την Σπάρτη απαίτησαν να μετατρέψουν την ηττημένη Αθήνα σε «βοσκοτόπι για πρόβατα» – οι Σπαρτιάτες φυσικά αρνήθηκαν και απλώς έριξαν τα τείχη της πόλης.

Αν συνδέσει κανείς την παρακμή του ελληνικού [griechisch] πολιτισμού με την κατάπτωση της ιδέας της άμιλλας, τότε αυτή ξεκινά ήδη με την εξουσία των Μακεδόνων βασιλέων Φιλίππου του 2ου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Ρωμαίους το 146, οι Έλληνες παρέλαβαν την ιδέα πως από εδώ και πέρα είναι «Ρωμαίοι» [Römer] – μέχρι σήμερα χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους και τον Ελληνισμό [Griechentum] ως «Ρωμιοσύνη». Η Ρώμη, σε αντιδιαστολή, «έκανε δικές της τις ελληνικές επιστήμες και ολόκληρο τον ελληνικό πολιτισμό» όπως έγραψε ο ιστορικός Πλούταρχος.

Το 326 μ.Χ. ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο 1ος ανακηρύσσει το Βυζάντιο, εξαιτίας της ιδανικής γεωγραφικής του θέσης, ως νέα πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη· μετά από τέσσερα χρόνια η πόλη εγκαινιάζεται. Με στόχο τον καλλωπισμό της ο αυτοκράτορας διατάσσει μια από τις βαρβαρότερες κλοπές έργων τέχνης όλων των εποχών. Πολυάριθμες ελληνικές πόλεις λεηλατούνται, τα γλυπτά των σημαντικότερων γλυπτών της Αττικής απάγονται. Ακόμα και το τεράστιο ολόσωμο άγαλμα του Απόλλωνα στους Δελφούς φτάνει έτσι στην Κωνσταντινούπολη και αποκτά ένα νέο κεφάλι: του Κωνσταντίνου.

Έλληνες αρχιτέκτονες ολοκλήρωσαν στην Κωνσταντινούπολη το τελευταίο αρχιτεκτονικό τους αριστούργημα: ο Ανθέμιος από τις Τράλλεις και ο Ισίδωρος από τη Μίλητο δημιούργησαν την Αγία Σοφία που εγκαινιάστηκε το 537. Την ώρα που άνθιζε η Κωνσταντινούπολη, ερήμωναν οι πάλαι ποτέ τόσο σημαντικές πόλεις της Ελλάδας. Τα (αρχαία) ελληνικά [Griechisch] ήταν βέβαια την εποχή αυτή η επίσημη γλώσσα της βυζαντινής αυτοκρατορίας, όμως η κεντρική εξουσία, η λατρεία του αυτοκράτορα και ο εκχριστιανισμός κατέστρεψαν την αρχική καλλιτεχνική νοοτροπία. Το πόσο άλλαξαν συνολικά οι συνθήκες καταδεικνύει το γεγονός ότι τον όγδοο αιώνα ξέσπασε, στην χώρα [Land] όπου κάποτε όλοι οι δημόσιοι χώροι ήταν γεμάτοι με γλυπτά θεών, μια φιλονικία για το αν επιτρέπεται ή όχι η δημιουργία ιερών εικόνων. Φυσικά πρόκειται εδώ και πολύ καιρό αποκλειστικά και μόνο για την απεικόνιση χριστιανικών μορφών.

«Για κάθε λαό έχει οριστεί μια προθεσμία», παρατήρησε ο προφήτης Μωάμεθ, εντελώς ανάλογα με τον ιστορικό φιλόσοφο Σπένγκλερ, αλλά 1.000 χρόνια νωρίτερα. Η οριστική παρακμή της Ελλάδας σφραγίστηκε ακριβώς από τους Οθωμανούς. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 η Ελλάδα περιέπεσε σχεδόν για τέσσερις αιώνες σε οθωμανική κυριαρχία. Γκρεμίστηκαν οι σταυροί από την Αγία Σοφία. Η τουρκοκρατία ήταν για τους περισσότερους Έλληνες συμφορά. Στο εξής ήταν άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας, υφίσταντο τα παιδέματα της ξένης κυριαρχίας και τη διείσδυση ξένων στη χώρα τους, ιδίως Αλβανών. Το 1822 τουρκικά στρατεύματα κατέσφαξαν πάνω από 20.000 Έλληνες στο νησί Χίο, ενώ άλλοι 45.000 πουλήθηκαν σκλάβοι.

Μετά την ανεξαρτησία η ελληνοτουρκική σύγκρουση εξακολούθησε να φουσκώνει. Το φρικτό αποκορύφωμα ήταν η λεγόμενη μικρασιατική καταστροφή του 1923: Ενάμισι εκατομμύριο ελληνικής καταγωγής κάτοικοι της Μικράς Ασίας, που ζούσαν εκεί αιώνες, εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους, ενώ στη δεκαετία του 1950 προστέθηκαν ακόμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες από την Ιστανμπούλ/Κωνσταντινούπολη και την Αίγυπτο.

Στο πεπρωμένο των Αθηναίων η Ακρόπολη αντικατοπτρίζει την ιστορία παρακμής της χώρας. Τον έκτο αιώνα ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία. Τον καιρό του Βυζαντίου, κατοικούσε στην Ακρόπολη ο επαρχιακός διοικητής, ενώ μετά την άλωση από τους Οθωμανούς ο διοικητής της πόλης. Οι Τούρκοι μετέτρεψαν τον Παρθενώνα σε τζαμί (με πρόσθετο μιναρέ), ενώ το Ερεχθείο για σύντομο διάστημα είχε γίνει χαρέμι. Κατά την πολιορκία της Αθήνας από τους βενετούς το 1687 μια βολή κανονιού πέτυχε το ναό τον οποίο οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν για πυριτιδαποθήκη. Το υπέροχο κτίσμα έπαθε ανεπανόρθωτες ζημιές.

Ιδίως για τους φιλέλληνες Γερμανούς κλασικούς, μεγάλο θέμα δεν ήταν μόνο οι ίδιοι οι αρχαίοι αλλά και η λύπη για την απώλεια εκείνου του κόσμου. «Η Αττική, η ηρωίδα έπεσε / στα ερείπια των όμορφων αιθουσών από μάρμαρο / στέκεται μοναχός του λυπημένος πια ο γερανός», παραπονιόταν ο Hölderlin. «Αυτό που είναι απαραίτητο να ζήσει αθάνατο στο τραγούδι», παρηγοριόταν ο Schiler, «πρέπει να χαθεί στη ζωή».

Πιο πεζά, αλλά όχι λιγότερο λυπητερά, εκφράστηκε ο Γάλλος συγγραφέας και διπλωμάτης François-René de Chateaubriand μετά από μια επίσκεψη του ναού του Ποσειδώνα στο ακρωτήριο Σούνιο το 1806: «Γύρω μου υπάρχαν τάφοι, σιωπή, καταστροφή, θάνατος και μερικοί Έλληνες ναύτες που κοιμόντουσαν χωρίς έννοιες και σκέψεις πάνω στα ερείπια της Ελλάδας [Griechenland]. Εγκατέλειψα αυτό το θεϊκό μέρος για πάντα, το κεφάλι μου γεμάτο με την μεγαλοσύνη του στο παρελθόν και την σημερινή του κατάπτωση».

Η κατάπτωση έχει τελειώσει σήμερα, η παρακμή είναι αντιθέτως πανταχού παρούσα. Δεν βρίσκεται όμως ολόκληρη η περιοχή της Μεσογείου, η Ιταλία παραδείγματος χάρη, σε μια αντίστοιχη κατάσταση; Κατά ένα μέρος μόνο. Οι Ιταλοί είναι τουλάχιστον ακόμα στην κορυφή της υφηλίου σε θέματα μόδας και πάνω από όλα στην κουζίνα. Ελληνική μόδα; Ελληνικό ντιζάιν; Δεν έχω ακούσει ποτέ τίποτε. Και όσοι έχουν υψηλές γαστριμαργικές απαιτήσεις αποφεύγουν για τα καλά την ελληνική κουζίνα.

Ο μάγειρας Μίθαικος ο Σικελός, που τουλάχιστον αναφέρεται από τον Πλάτωνα, ίσχυε ανάμεσα στους σύγχρονούς του ως ο «Φειδίας της κουζίνας» – σήμερα δεν υπάρχει κανένας γνωστός καλλιτέχνης της κουζίνας και σε όλη τη χώρα μόνο τρία εστιατόρια με αστέρια Michelin (στα δύο από αυτά με γαλλική μαγειρική).

Ο Αρχέστρατος από την Γέλα, ένας ταξιδιώτης γκουρμέ τύπος από τον 4ο αιώνα π.Χ., περηφανεύεται στην Ηδυπάθειά του για ένα ψάρι από την Ρόδο: «Αν δεν θέλουν να σου το πουλήσουν, τότε πάρ᾽ το με τη βία. Ύστερα θα μπορείς να αφεθείς με ησυχία στην τύχη σου.» Σήμερα η τύχη αυτή ονομάζεται μερικές φορές ξινίλα.

Για κάθε είδους ξινίλα είναι επίσης κατάλληλο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το κρασί από την Ελλάδα. Το κρασί από την Αττική διέθετε στην αρχαιότητα μια εξαιρετική φήμη και ήταν αντικείμενο επαίνων μέχρι υπερβολής. Μια βασική διαφορά μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ότι οι βάρβαροι πίναν μπύρα. Σήμερα είναι μάλλον οι βάρβαροι αυτοί που πίνουν ελληνικό κρασί.

Το να γεννηθεί κανείς Έλληνας είναι «ευγενής κατάρα» έγραψε η ηθοποιός και για πολλά χρόνια υπουργός πολιτισμού της Ελλάδας Μελίνα Μερκούρη στην αυτοβιογραφία της. «Για καταπληκτικά πολλούς ανθρώπους αυτό σημαίνει προφανώς, ότι προσωπικά ο ίδιος έκτισε την Ακρόπολη, ίδρυσε τους Δελφούς, ανακάλυψε το θέατρο και εφεύρε την έννοια της δημοκρατίας».

Όχι, κανείς άνθρωπος δεν το πιστεύει πια αυτό.



Η ανθελληνική προπαγάνδα του Focus… δεν πηγαίνει διακοπές. Σε ένα ακόμη προκλητικό δημοσίευμα, το γερμανικό περιοδικό εξέδωσε «οδηγό αντιμετώπισης μιας ελληνικής χρεοκοπίας», για τους Γερμανούς τουρίστες. Η καθηγήτρια τουριστικής οικονομίας, Σόνια Μινζ, καλεί τους συμπατριώτες της να πάρουν μαζί τους «αρκετά μεγάλα ποσά σε μετρητά», αφού δεν θα μπορούν να πραγματοποιούν αναλήψεις από ΑΤΜ, αν «υπάρξει μετατροπή του νομίσματος, κάποιο Σαββατοκύριακο». Τους καθησυχάζει ωστόσο ότι δεν θα πληγούν οι πιστωτικές τους κάρτες. Πάλι καλά που η κ. Μινζ δεν θεωρεί πιθανή μια επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή πριν από τον Σεπτέμβριο, όταν «οι περισσότεροι Γερμανοί τουρίστες θα έχουν επιστρέψει στην πατρίδα τους». Στο ίδιο ρεπορτάζ ο εκπρόσωπος του μεγάλου πρακτορείου TUI καλεί επίσης τους Γερμανούς να πάρουν μαζί τους στην Ελλάδα «περισσότερα μετρητά από ό,τι συνήθως».

Προτείνουν προσωρινή έξοδο από το ευρώ

Μια ΟΝΕ-περιστρεφόμενη πόρτα, με κράτη που θα μπορούν να μπαινοβγαίνουν στο ευρώ, πρότειναν ο πρόεδρος του γερμανικού ινστιτούτου Ifo, Χανς-Βέρνερ Ζιν και ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μονάχου, Φρίντριχ Σελ. Σε άρθρο στους Financial Times, οι δύο Γερμανοί οικονομολόγοι προτείνουν να δοθεί στις προβληματικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου η δυνατότητα προσωρινής εξόδου από το ευρώ, για να διορθώσουν τις αδυναμίες τους και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο κοινό νόμισμα.

Η ελεγχόμενη, προσωρινή επιστροφή π.χ. της Ελλάδας ή της Ισπανίας στη δραχμή και στην πεσέτα αφενός θα αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη υποτίμηση και αφετέρου θα θωρακίσει την ευρωζώνη, υποστηρίζουν οι Γερμανοί οικονομολόγοι. Εκτιμούν, εξάλλου, ότι η προσδοκία επανένταξης στο ευρώ θα βοηθήσει ψυχολογικά λαούς και κυβερνήσεις να ανεχθούν τις απαραίτητες «επώδυνες μεταρρυθμίσεις».

Από τον Ελεύθερο Τύπο




Τόσο καιρό δεν γράφουμε τίποτα γιατί δεν θέλουμε να ταράξουμε περαιτέρω τα πράγματα, αλλά αυτό που συμβαίνει με το μπαϊράκι του Χρυσοχοϊδη υπερβαίνει κατά πολύ τα εσωκομματικά πλαίσια του ΠΑΣΟΚ και αγγίζει ευθέως τη λειτουργία της κυβέρνησης.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ δεν έβρισε τυχαία και χωρίς … πλάτες τον Βενιζέλο. Ξέρει τα πάντα τόσο για τον ίδιο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ όσο και για δυο – τρεις πολύ στενούς του συνεργάτες.
Από πού; Μην πάει το μυαλό σας μόνο στην ΕΥΠ ή στην Αστυνομία αλλά και στο ΣΔΟΕ όπου υπηρετεί ως επικεφαλής ο κολλητός του Γ. Διώτης με τον οποίο τα λένε συχνά – πυκνά.
Και μην τολμήσει να μας διαψεύσει κανείς γιατί η πλευρά Βενιζέλου λέει ότι τους έχει δει πολλές φορές μαζί το τελευταίο διάστημα.


Γιατί, όμως, όλη αυτή η "φασαρία" από τον κ. Χρυσοχοΐδη;

Είναι γνωστό πως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι ένα πρόσωπο άρρηκτα δεμένο με την εξουσία. Είναι ένας από τους δεινοσαύρους του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος "μεγαλούργησε" κυρίως στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, το οποίο αναδιάταξε εκ θεμελίων, αλλά δυστυχώς προς το χειρότερο.

Ως παλιός πολιτικός γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως η εξουσία προσφέρει δύναμη, αλλά κυρίως, προσφέρει συμμάχους, τόσο εγχώριους όσο και από το εξωτερικό. Οι δηλώσεις του (που διέρρευσαν) στα Wikileaks, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της σκληρής προσπάθειας που κατέβαλε για να παραμείνει με κάθε μέσο και κάθε τρόπο στην εξουσία ο συγκεκριμένος πολιτικός.

Επειδή, λοιπόν, σήμερα βρίσκεται εκτός υπουργικού θώκου (δεν του δόθηκε ούτε καν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης), ο κ. Χρυσοχοΐδης βλέπει πως καθημερινά όχι μόνο απομακρύνεται ο ίδιος από την εξουσία, αλλά -δυστυχέστερο για τον ίδιο- απομακρύνονται από κοντά του εκείνοι που του προσέφεραν προστασία για την εξουσία. Κι επειδή αρχίζει να νιώθει αυτή την απόσταση, επειδή αρχίζει να νιώθει αδύναμος σε πιθανότατες πάρα πολύ αρνητικές εξελίξεις, προσπαθεί να αποκτήσει την εξουσία στο κόμμα εκείνο στο οποίο υπηρέτησε και -σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου- κατέστρεψε την χώρα...

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, λοιπόν, ψάχνει απλώς για σωσίβιο διάσωσής του. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο από αυτό, αν και ο ίδιος αρέσκεται στα περισσότερα... Πρέπει να ομολογήσουμε, πάντως, πως ιδιαίτερα αυτός ο καβγάς μας έδειξε την ποιότητα όλων εκείνων που επί δεκαετίες κυβερνούσαν την χώρα και αποφάσιζαν για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας...

Συμφωνούν στο να μειωθούν οι μισθοί όσο πάνε παρακάτω…
Θέλουν περικοπές στα ειδικά μισθολόγια, αφού δεν φαίνεται να δέχονται τα ισοδύναμα, αλλά μας λένε να μην αγγίξουμε τα εξοπλιστικά προγράμματα!

Μας λένε δηλαδή, πληρώστε στη Γερμανία υποβρύχια που γέρνουν σε διπλάσιες ή τριπλάσιες τιμές, αλλά αφήστε το προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας να “παλεύει” με μισθούς πείνας…

Μάλιστα, η τρόικα πιέζει για περικοπή των “εκτός έδρας” ακόμη και του πτητικού επιδόματος, γι’ αυτό και έχει σημάνει “κόκκινος συναγερμός” στο ΥΕΘΑ για να βρεθούν ισοδύναμα μέτρα.

Φυσικό δεν είναι να μην θέλουν να σταματήσουμε να αγοράζουμε όπλα, αφού τα πουλάνε τα αφεντικά τους;


Ξεκίνησε σήμερα στα ΚΕΠ όλης της χώρας η διάθεση των εισιτήριων κοινωνικού τουρισμού για την περίοδο 2012 – 2013.

Δείτε ποια δικαιολογητικά πρέπει να προσκομίσετε.

Το πρόγραμμα «Τουρισμός για όλους» προσφέρει 6ήμερες διακοπές σε όλη την Ελλάδα και θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Μαΐου 2013.

Οι 81.200 δικαιούχοι μπορούν να προμηθεύονται τα δελτία στα ΚΕΠ, καθημερινά εκτός από αργίες, μέχρι να εξαντληθούν τα 76.200 δελτία που θα διατεθούν συνολικά.
Οι προϋποθέσεις χορήγησης των παροχών έτους 2012-2013, είναι οι εξής:

Απαραίτητη προϋπόθεση, είναι το ατομικό (στην περίπτωση των μεμονωμένων δικαιούχων) ή το οικογενειακό (για τις λοιπές των περιπτώσεων) φορολογητέο εισόδημα των δικαιούχων με βάση τα στοιχεία της οικείας Δ.Ο.Υ., σύμφωνα με την παράγραφο περί δικαιολογητικών της παρούσης, να μην υπερβαίνει τα αναγραφόμενα ποσά του παρακάτω πίνακα:

- Μεμονωμένοι δικαιούχοι με ατομικό εισόδημα: € 18.000,00
- Δικαιούχοι με οικογενειακό εισόδημα: € 31.000,00
- Τρίτεκνοι με οικογενειακό εισόδημα: € 40.000,00.

Για κάθε προστατευόμενο τέκνο το εισόδημα προσαυξάνεται κατά 1.500,00 €. Προστατευόμενα μέλη θεωρούνται οι σύζυγοι οι οποίοι τελούν υπό την οικονομική προστασία των κύριων δικαιούχων καθώς και τα προστατευόμενα τέκνα. Προστατευόμενα τέκνα θεωρούνται όλα τα ανήλικα τέκνα ηλικίας κάτω των 18 ετών ή των 24 ετών εφόσον είναι άνεργοι ή των 26 ετών εφόσον συνεχίζουν να σπουδάζουν. Τα τέκνα τα οποία αποφοίτησαν μέσα στο 2012 συμπεριλαμβάνονται στα προστατευόμενα μέλη.

Οι δικαιούχοι, προκειμένου να λάβουν Δελτία του Προγράμματος «Τουρισμός για όλους» Εξαήμερων Διακοπών, θα πρέπει να προσκομίσουν στα ΚΕΠ τα παρακάτω δικαιολογητικά:

- Φωτοαντίγραφο, του εκκαθαριστικού σημειώματος του προηγούμενου έτους 2011 που αφορά εισοδήματα του 2010 ή φωτοαντίγραφο της φορολογικής δήλωσης του έτους 2012 που αφορά εισοδήματα του 2011 για όσους έκαναν για πρώτη φορά φορολογική δήλωση το 2012. Δεν υποχρεούνται στην προσκόμιση εκκαθαριστικού σημειώματος τα άτομα με αναπηρία 67% και άνω, και οι πολύτεκνοι.

- Φωτοαντίγραφο Αστυνομικής Ταυτότητας.

- Φωτοαντίγραφα των βιβλιαρίων ασθενείας σε ισχύ από τα οποία να προκύπτουν τα στοιχεία του ασφαλισμένου και των προστατευομένων μελών του.

- Απόδειξη κράτησης μέσω Τράπεζας σε ένα από τα καταλύματα που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα και αναφέρονται στον ηλεκτρονικό κατάλογο καταλυμάτων του Ε.Ο.Τ., για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το κατάλυμα συμμετέχει στο Πρόγραμμα. Στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει κάποιο υποκατάστημα τράπεζας στην περιοχή του δικαιούχου μπορεί να υποβληθεί απόδειξη κράτησης μέσω ΕΛ.ΤΑ. η οποία όμως θα συνοδεύεται από υπεύθυνη δήλωση του δικαιούχου ότι πρόκειται για κράτηση σε συγκεκριμένο κατάλυμα.
Πρόσθετα δικαιολογητικά:

- Οι μισθωτοί ή οι συνταξιούχοι από έμμισθη εργασία χωρίς ασφάλεια Δημοσίου θα προσκομίζουν βεβαίωση του εργοδότη ή του Ασφαλιστικού Φορέα, ότι δεν είναι δικαιούχοι της Εργατικής Εστίας και δεν τους παρακρατούνται εισφορές για το σκοπό αυτό.

- Τα άτομα με αναπηρία 67% και άνω θα προσκομίζουν φωτοαντίγραφο Απόφασης Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής από την οποία να προκύπτει το ποσοστό αναπηρίας. Η αναγκαιότητα συνοδείας προκειμένου να χορηγηθεί Δελτίο σε συνοδό θα προκύπτει μόνο από σχετική βεβαίωση της Υγειονομικής Επιτροπής.
Δεν απαιτείται περαιτέρω βεβαίωση για την αναγκαιότητα συνοδείας μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις αναπηρίας:

- Ολική τύφλωση
- Βαριά Νοητική Στέρηση
- Βεβαιωμένη αναπηρία άνω του 80%

Οι άποροι και τα άτομα με αναπηρία 67% και άνω που λαμβάνουν επίδομα Πρόνοιας ή αναπηρίας θα προσκομίζουν φωτοαντίγραφο του επιδόματος απορίας ή και του βιβλιαρίου ασφάλισης.

Για τα προστατευόμενα τέκνα λόγω σπουδών θα συνυποβάλλεται αντίγραφο πιστοποιητικού σπουδών ή φωτοαντίγραφο φοιτητικής ή σπουδαστικής ταυτότητας. Η ηλικία των προστατευομένων μελών θα αποδεικνύεται από την αστυνομική τους ταυτότητα (για τους άνω των 14 ετών) ή από τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Για τα άνεργα τέκνα ως 24 ετών θα προσκομίζεται σχετική βεβαίωση από τον ΟΑΕΔ.

Οι πολύτεκνοι θα συνυποβάλλουν αντίγραφο της κάρτας πολυτέκνων.

Οι κατηγορίες των δικαιούχων που δεν υποχρεούνται σε φορολογική δήλωση λόγω χαμηλών εισοδημάτων θα συνυποβάλλουν Υπεύθυνη Δήλωση του Ν. 1599/86 περί της μη υποχρέωσης υποβολής φορολογικής δήλωσης.

Οι αλλοδαποί θα προσκομίζουν φωτοαντίγραφο της άδειας παραμονής και εργασίας.
Τα άτομα που είναι αυτασφαλιζόμενοι του Ι.Κ.Α. θα προσκομίζουν σχετική βεβαίωση του Ι.Κ.Α.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι δικαιούχοι που υποβάλλουν τα δικαιολογητικά σε φωτοαντίγραφα και τα οποία θα πρέπει να είναι σε ισχύ, θα πρέπει να προσκομίζουν και τα πρωτότυπα για την απαραίτητη ταυτοποίηση.

«Όχι» σε όλα(!) από την τρόικα

Η τρόικα δεν δέχεται τα ισοδύναμα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση για τα ειδικά μισθολόγια (ύψους 200.000.000 ευρώ), ενώ απορρίπτει και τις προτάσεις του οικονομικού επιτελείου για εξόφληση του φόρου εισοδήματος του 2012 σε 10 δόσεις.

Ο Πολ Τόμσεν, εξερχόμενος χθες από το γραφείο του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, έκανε λόγο για μια εξαιρετική συνάντηση αν και λίγο νωρίτερα είπε «όχι σε όλα» τα προτεινόμενα από την ελληνική πλευρά.

Οι χαμηλές συντάξεις ξαναμπαίνουν στο στόχαστρο, ενώ μελετάται η πρόταση του ΚΕΠΕ για περικοπή από 3-5% κλιμακωτά στις συντάξεις πάνω από 600 ευρώ. Στο τραπέζι παραμένει και η πρόταση για περικοπή της σύνταξης του ΟΓΑ (αφορά 820.000 συνταξιούχους) κατά 30 ευρώ, δηλαδή από τα 360 ευρώ μηνιαίες αποδοχές στα 330 ευρώ. Οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις υπολογίζεται ότι θα είναι 6 δισ. ευρώ, ενώ άγριο μαχαίρι θα πέσει και στα κοινωνικά επιδόματα.

Η κυβέρνηση δεν θέτει κόκκινες γραμμές και προτάσσει το ενδεχόμενο μη καταβολής της δόσης του Σεπτεμβρίου, το οποίο, αν συνέβαινε, θα οδηγούσε σε στάση πληρωμών, όπως ανέφερε στην τελευταία σύσκεψη των αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες, αλλά το κρίσιμο ραντεβού του Γιάννη Στουρνάρα με τους επικεφαλής της τρόικας ορίστηκε για την ερχόμενη Κυριακή το πρωί με στόχο να κλειδώσουν οι βασικοί άξονες του μεσοπρόθεσμου 2013-2014. Εν συνεχεία η τρόικα θα αποχωρήσει από την Ελλάδα για να επιστρέψει τον Σεπτέμβριο και να εξειδικεύσει τα μέτρα με την κυβέρνηση.

Πηγές που μετείχαν στη χθεσινή σύσκεψη αναφέρουν ότι οι διαπραγματεύσεις γίνονται από μηδενική βάση, καθώς τα ισοδύναμα μέτρα που προτάθηκαν προσέκρουσαν στις αντιρρήσεις των τροϊκανών, με αποτέλεσμα να απορριφθούν χωρίς πολλές συζητήσεις.

Η κυβέρνηση ζητά να μην περικοπούν τα ειδικά μισθολόγια κατά 12% (όπως προβλέπει το Μνημόνιο) και αντιπροτείνει την περικοπή από 10% έως 20% σε 20 κατηγορίες ελαστικών δαπανών, όπως μισθώματα, προμήθειες, επιχορηγήσεις.

Η τρόικα όμως εκτιμά ότι το υπουργείο Οικονομικών δεν θα καταφέρει να εξοικονομήσει με τον τρόπο αυτόν τα 200.000.000 ευρώ που απαιτούνται για να σωθούν τα ειδικά μισθολόγια, ενώ θεωρεί ότι πολλά υπουργεία, προκειμένου να μην κόψουν από τις δαπάνες τους, παρουσιάζουν υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για τα έσοδα που θα εξοικονομηθούν από τα μέτρα που προτείνουν.

Η τρόικα απορρίπτει επίσης και το σχέδιο της καταβολής του φόρου εισοδήματος με δόσεις, θεωρώντας ότι το σχέδιο που προτείνει το υπουργείο Οικονομικών για πληρωμή του εκκαθαριστικού σε 10 δόσεις μεταφέρει στο 2013 την είσπραξη φόρου 1,2 δισ. ευρώ.

Η τρόικα θεωρεί ότι η ρύθμιση αυτή ανοίγει μεγάλη «τρύπα» στον φετινό Προϋπολογισμό. Το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει εναλλακτικό σενάριο που προβλέπει τη μείωση των δόσεων από 10 σε επτά, αλλά και τη μείωση του ορίου εισοδήματος στα 80.000 ή και 60.000 ευρώ για την ένταξη στη ρύθμιση.

Η συζήτηση επεκτάθηκε και στο πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ, αλλά το μόνο που μπόρεσε να παρουσιάσει το υπουργείο Οικονομικών ήταν ένα γενικό πλαίσιο κατευθύνσεων για το που μπορούν να γίνουν οι περικοπές. Στελέχη του οικονομικού επιτελείου σημείωναν χθες ότι από τη συνεργασία των υπουργείων θα εξαρτηθεί η ολοκλήρωση του πακέτου των 11,5 δισ. ευρώ.

Πηγή εφημερίδα "Δημοκρατία"

Το γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει Έλληνας πλέον που να μην καταλαβαίνει το σκανδαλώδες της εκχώρησης της Αγροτικής στον εκπρόσωπο του τραπεζικού πασοκισμού. Η πληροφορία όμως που έχουμε αφορά την έκθεση της BlackRock που δολίως κρύβεται, ενώ θα έπρεπε να έχει κοινοποιηθεί τουλάχιστον στους πολιτικούς αρχηγούς που την έχουν ζητήσει μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Η έκθεση λοιπόν βάσει των δεικτών αξιολόγησης, φέρνει την Αγροτική Τράπεζα αμέσως μετά την Εθνική, πολύ μπροστά από οποιαδήποτε ιδιωτική τράπεζα. Εάν αυτή η έκθεση ερχόταν στο φως, καταλαβαίνετε ότι δεν θα τολμούσε καμμία κυβέρνηση να έκανε αυτό το ανοσιούργημα, αυτό το Εθνικό έγκλημα.

Δεν χρειάζονται ούτε καν εικασίες. Ο αρχιτέκτονας της κρίσης, κύριος Προβόπουλος με την συνενοχή του πολιτικού συστήματος τελεί μία εθνικά επιζήμια ενέργεια πο μπροστά της η υπόθεση της ΕΤΒΑ θα μοιάζει με παράνομο παρκάρισμα.

Είναι δεδομένο ότι ποντάρουν σε εθνικό χάος και αιματοκύλισμα της Ελληνικής κοινωνίας για να εξασφαλίσουν την ατιμωρησία τους. Δεν εξηγείται αλλιώς το θράσος τους. Το έγκλημα τους δεν έχει όρια.



Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ με αφορμή την αναγγελθείσα επίσκεψη του Αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Μπεγκίρ Μποζντάγ στη Θράκη, στις 17 Αυγούστου, έκανε την εξής δήλωση:

«Ανησυχεί άραγε την ηγεσία του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών το μπαράζ των «επίσημων επισκέψεων» κορυφαίων Τούρκων αξιωματούχων στη Θράκη; Τo θεωρεί άκρως φυσιολογικό τέτοιες εποχές;

Μετά την πρόσφατη περιοδεία του ηγέτη των Γκρίζων Λύκων στη Θράκη, αλλά και το «καπέλωμα» από τον Τούρκο Πρέσβη στην Αθήνα της εκδήλωσης που έκαναν οι Έλληνες υπήκοοι μουσουλμανικού θρησκεύματος στη Ρόδο πριν 10 μέρες, έρχεται η σειρά του κ. Μπεγκίρ Μποζντάγ να έλθει στις 17 Αυγούστου στην Κομοτηνή με αφορμή το Μπαϊράμι του Ραμαζανιού.

Οι πληροφορίες λένε ότι «θα επισκεφθεί μειονοτικούς συλλόγους και ιδρύματα και θα περιοδεύσει σε διάφορα χωριά της Ροδόπης και της Ξάνθης», ακολουθούμενος από μεγάλη αντιπροσωπεία αξιωματούχων της Άγκυρας μεταξύ των οποίων (γιατί άραγε;) ο Πρόεδρος της Διεύθυνσης Τούρκων του Εξωτερικού της τουρκικής πρωθυπουργίας Κεμάλ Γιουρτνάτς.

Για την ιστορία υπενθυμίζω στον Υπουργό Εξωτερικών και την πρόσφατη ωμή παρέμβαση των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης» για αλλαγές στο βιβλίο της ιστορίας της Έκτης Δημοτικού στα πλαίσια των λογικών Ρεπούση.

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δηλώνουμε ότι εξακολουθούμε να επιτηρούμε από πάρα πολύ κοντά τις δραστηριότητες του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και τις δραστηριότητες της Άγκυρας στην περιοχή της Θράκης με όποιο επίσημο πρόσχημα. Τα γεγονότα και στην ευρύτερη περιοχή δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού».




Της Ζέζας Ζήκου

Mα υπάρχουν ακόμα ταξικές διαφορές εν έτει 2012; Οντως, είναι αυτές που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Είναι αυτού του είδους οι ανισόρροπες σχέσεις που έχουν προκληθεί από τις οδυνηρές συνέπειες της εφαρμογής της συνταγής των Μνημονίων, κυρίως μόνο στον ιδιωτικό τομέα. Ξανά και ξανά καλείται να θυσιασθούν οι «αμνοί» του ιδιωτικού τομέα στον βωμό των μέτρων των 11, 6 δισ. ώστε να αποφευχθεί η άναρχη χρεοκοπία του κράτους.

Η κυβερνητική πολιτική που ασκείται εν ονόματι του Μνημονίου πλήττει πρωτίστως τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, τον μικροεπιχειρηματία και τον ιδιοκτήτη ακινήτων, πλήττει τους αυτοαπασχολούμενους που αποτελούν το δυναμικότερο τμήμα της κοινωνίας των Ελλήνων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εκσυγχρονισμός της μεσαίας τάξης ήταν απολύτως αναγκαίος, αλλά έπρεπε να είναι σταδιακός. Ομως, σημαντικά τμήματα της κοινωνίας δεν αντέχουν άλλο και ανιχνεύεται ήδη η ανάπτυξη συνθηκών κοινωνικού μίσους, οι οποίες αν επικρατήσουν, θα διαμορφώσουν περιβάλλον τυφλών συγκρούσεων. Τώρα η απειλή της έξαρσης της φτώχειας επιστρέφει, συνοδευόμενη από υπόδηλες απειλές κοινωνικών αποκλεισμών και νέων ταξικών διαφορισμών. Το κοινωνικό συμβόλαιο μιας 38ετίας είναι νεκρό. Τα απειλούμενα πλήθη το αισθάνονται· ίσως δεν το συνειδητοποιούν, δεν το αναλύουν, αλλά το αισθάνονται σε κάθε πόρο του δέρματός τους: η απειλή είναι υλική και βιοτική. Εξ ου και οι όποιες αντιδράσεις δεν θα είναι αντιδράσεις απλώς προς υπεράσπιση των υλικών θεμελίων του βίου, αλλά θα είναι αντιδράσεις βαθιά πολιτικές.

Η ελλαδική κοινωνία ζει ήδη, για πρώτη φορά μετά τη γερμανική κατοχή, τον τρόμο και τον πανικό να βλέπει να καταρρέουν ή να αχρηστεύονται οι δομές που τη συγκροτούν. Για όλους τους πολίτες που έβλεπαν το επί δεκαετίες όργιο της κομματικής κραιπάλης όλων των κυβερνήσεων, αλλά σιωπούσαν. Με δραστικές, αμείλικτες περικοπές στις ξέφρενες σπατάλες του κομματικού κράτους και χωρίς να θιγεί στο παραμικρό το κοινωνικό κράτος, η οικονομία ήταν δυνατό να νοικοκυρευτεί. Αν διαλύονταν μεθοδικά οι απειράριθμες εταιρείες του Δημοσίου με τη χρυσοπληρωμένη κομματική στελέχωση. Αλλά δεν έγινε... Αν απολύονταν οι κομματικές στρατιές των «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία, όπως και όλοι οι διορισμένοι στο Δημόσιο με πονηρές παρακάμψεις του ΑΣΕΠ τα τελευταία χρόνια. Αλλά δεν έγινε... Αν οι εργολήπτες του Δημοσίου, οι προμηθευτές νοσοκομείων και Ενόπλων Δυνάμεων, οι εφοριακοί και οι υπάλληλοι πολεοδομίας ελέγχονταν ουσιαστικά. Αλλά δεν έγινε... Αν... Αν... Αν...

Η βαθιά ύφεση και η συνακόλουθη υλική αποψίλωση του βίου επισωρεύονται σαν προσχώσεις εξαιρετικά επιβαρυντικές, σε ένα κοινωνικό σώμα του οποίου πλέον δεν γνωρίζουμε τις αντοχές, το όριο θραύσεως. Ενώπιον του ενδεχόμενου υλικού αφανισμού του ή της μη αναστρέψιμης υποβάθμισης, είναι άγνωστο πώς θα αντιδράσει το πλήθος, αυτό το απρόβλεπτο, βουβό πλήθος.

Μπορεί το έθνος να υπομείνει μια τέτοια διαδικασία οικονομικής καταστροφής και μιας κουτσής-στραβής διάσωσης από τη χρεοκοπία, από αυτούς που το οδήγησαν στην κατάρρευση; διερωτώμαι. Η διάγνωση της δεινής κατάστασης δεν αφήνει περιθώρια για «φθηνές» ελπίδες. Η βαθιά ύφεση και η συνακόλουθη πτώση του βιοτικού επιπέδου επισωρεύονται επιβαρυντικές. Το σήμερα είναι ήδη χειρότερο από το χθες και το αύριο προοιωνίζεται χειρότερο από το σήμερα σε ένα κοινωνικό σώμα του οποίου οι αντοχές έχουν αρχίσει να εξαντλούνται δραματικά. Η εργατική τάξη φτύνει αίμα και η μεσαία τάξη αποδεκατίζεται.

Καθώς η βαριά σκιά της βοήθειας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πέφτει πάνω στην Ελλάδα, έστω και μέσω Βρυξελλών, το ερώτημα αν με αυτήν τη λύση «σωθήκαμε ως χώρα» εξακολουθεί να παραμένει μετέωρο. Απασχολεί όλους τους πολίτες: εργαζομένους, συνταξιούχους και επιχειρήσεις. Από το 1944 που ιδρύθηκε το ΔΝΤ, η χώρα μας πέρασε εμφυλίους πολέμους, πολιτικές συγκρούσεις, δικτατορίες, εθνικές τραγωδίες και οικονομικές καταστροφές, αλλά δεν χρειάστηκε ποτέ να καταφύγει στην ευγενή φροντίδα της Ουάσιγκτον. Αλλά εξαναγκάστηκε να το κάνει... Πάντως παραμένει μυστήριο γιατί ο κ. Παπανδρέου άργησε τόσο πολύ να καταλάβει ότι παρέλαβε τον «Τιτανικό». Ομως, ξένοι διάσημοι οικονομολόγοι, που πληρώθηκαν αδρά για να τον συμβουλεύουν, του είχαν εξηγήσει πως «καλύτερα ίσως να δηλώσεις ότι χρεοκοπείς και να επαναδιαπραγματευθείς το χρέος σου»! Αραγε, ποιος μπορεί να ξεχάσει; Τι περάσαμε.



Του Γιάνη Βαρουφάκη

Όταν πριν δυο εβδομάδες έγραφα για το «Πέπλο της Σιωπής», κάποιοι μου απάντησαν ότι τα παραλέω. Ότι τίποτα το μεμπτό δεν έκανε ο κ. Σάλλας δανειζόμενος από την Marfin του κ. Βγενόπουλου μέσω offshore της οικογένειάς του για να αγοράσει μετοχές στην Τράπεζα Πειραιώς, στο πλαίσιο αύξησης μετοχικού κεφαλαίου που αποφάσισε το ΔΣ της τράπεζας υπό την προεδρία του.

Πράγματι, η Τράπεζα της Ελλάδος, ερωτηθείσα από το Reuters για το κατά πόσον τέτοια δάνεια προς τραπεζίτη από άλλη τράπεζα είναι θεμιτά ή όχι, απάντησε ως εξής (σε δική μου μετάφραση από το αγγλικό κείμενο που μου παρείχε το Reuters): «Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαγορεύει την δανειοδότηση νομικού ή φυσικού προσώπου με στόχο την συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ενός άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.» Όταν η Τράπεζα της Ελλάδος ρωτήθηκε τι ποσοστό των 13 δις «νέων» κεφαλαίων που έχουν εισέλθει στις ελληνικές τράπεζες από το 2008 οφείλονται σε δανεισμό της μίας ελληνικής τράπεζας από μια άλλη ελληνική τράπεζα (δάνεια δηλαδή που μόνο εικονικά επανακεφαλαιοποιούν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα), η Τράπεζα της Ελλάδος αρνήθηκε να απαντήσει.

Το ερώτημα που τίθεται, δεδομένης αυτής της στάσης της Τραπέζης της Ελλάδος, είναι το εξής: Σε τι βαθμό συνάδει η στάση της Κεντρικής μας Τράπεζας με εκείνη, επ’ αυτών των τόσο σημαντικών ζητημάτων, των Κεντρικών Τραπεζών των εταίρων μας; Η απάντηση είναι ότι η στάση της Τράπεζας της Ελλάδος έρχεται σε σύγκρουση με την άποψη τουλάχιστον της Bundesbank (της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας) καθώς και των Κεντρικών Τραπεζών της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας.

Αυτό προκύπτει μετά από ερώτημα που έθεσε τις περασμένες ημέρες το ίδιο το Reuters (το οποίο αποκάλυψε τα επίμαχα δάνεια του κ. Σάλλα) στις Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης. Το ερώτημα ήταν το εξής: Έστω ότι η τράπεζα Α δανείζει είτε σε άτομο, είτε σε επιχείρηση, είτε σε offshore ονόματι Χ ένα ποσό Δ με τον σκοπό ο/η Χ να αγοράσει μετοχές στο πλαίσιο της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας Β. Σύμφωνα με τους κανόνες της Κεντρικής σας Τράπεζας, ρώτησε το Reuters, επιτρέπονται τέτοια δάνεια; Και αν ναι, θα επιβάλατε στην Τράπεζα Α να αφαιρέσει το ποσό Δ από την δική της κεφαλαιοποίηση (όπως αυτή ορίζεται από την Συμφωνία της Βασιλείας);

Όπως είδαμε πιο πάνω, η Τράπεζα της Ελλάδος ουσιαστικά υπεραμύνεται της αδράνειάς της ως προς την περίπτωση του δανείου της Marfin προς τις offshore της οικογένειας Σάλλα, απαντώντας ότι δεν είχε λόγο ούτε να εμποδίσει αυτόν τον δανεισμό ούτε και να επιβάλει βέβαια στην Marfin του κ. Βγενόπουλου να δηλώσει πως η δική του κεφαλαιοποίηση μειώθηκε κατά ένα ποσό ίδιο με το δάνειο που παρείχε στις εν λόγω offshore.

Αντίθετα όμως με την Τράπεζα της Ελλάδος, οι Κεντρικές Τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας θεωρούν απολύτως απαραίτητη την αφαίρεση αυτών των κεφαλαίων από την κεφαλαιοποίηση της τράπεζας που παρέχει τα δάνεια αυτά σε άλλους με στόχο την αγορά μετοχών σε άλλη τράπεζα. (*) Λογικό είναι: Ο στόχος των ρυθμιστικών αρχών (π.χ. Κεντρικών Τραπεζών, Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς) είναι να εξασφαλίσουν πως οι εμπορικές τράπεζες διαθέτουν ικανά κεφάλαια ώστε να αντέξουν σε μια ξαφνική επιδείνωση του επιχειρηματικού κλίματος, τουλάχιστον σε κάποιον βαθμό, χωρίς ανά πάσα στιγμή να τρέχουν στον φορολογούμενο για βοήθεια. Πρόκειται λοιπόν για κανόνες που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον γενικά και τους φορολογούμενους ειδικότερα.

Στην περίπτωση των τραπεζών της Ευρωζώνης, όταν ξέσπασε η Κρίση του 2008 (και κατόπιν η κρίση χρέους του 2009/10), διαπιστώθηκε ότι τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους ήταν τόσο λίγα που οι τράπεζες ουσιαστικά ήταν νεκροζώντανες. Έτσι, οι ρυθμιστικές αρχές απαίτησαν από τις τράπεζες να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους – αρχικά αντλώντας τα από τον ιδιωτικό τομέα (από επενδυτές) και, εφόσον αυτό αποδεικνυόταν αδύνατον, από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Βέβαια, οι καλοί τραπεζίτες σε καμία περίπτωση σε ήθελαν το δεύτερο, την άντληση δημοσίων κεφαλαίων από το EFSF, καθώς έτσι θα έπρεπε να αποδώσουν μετοχές, και έλεγχο, στο δημόσιο (που βάζει τα χρήματα). Φυσικό ήταν να προσπαθήσουν να αντλήσουν ιδιωτικά κεφάλαια ώστε να αποφευχθεί η ντε φάκτο δημοσιοποίησή τους.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι κανείς σώφρων επενδυτής δεν βάζει τα χρήματά του σε ουσιαστικά πτωχευμένες τράπεζες σε μια οικονομία που φθίνει. Έστω ότι, εν μέσω ενός τόσο ζοφερού κλίματος, εμφανιζόταν κάποιος εξυπνάκιας και πρότεινε στους τραπεζίτες το εξής κόλπο: Η τράπεζα Α δανείζει στην τράπεζα Β 100 εκατομμύρια. Η τράπεζα Β προβαίνει σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου κατά 100 εκατομμύρια, τα οποία αγοράζει με τα 100 εκατομμύρια που δανείστηκε από την τράπεζα Α. Έτσι, αμέσως-αμέσως, εμφανίζεται ότι η τράπεζα Β αύξησε την κεφαλαιοποίησή της κατά 100 εκατομμύρια. «Και η κακόμοιρη η δική μας τράπεζα, τι έχει να κερδίσει;», αναρωτιέται ο εκπρόσωπος της τράπεζας Α. Τότε ο εξυπνάκιας του απαντά: «Μα είναι απλό: η τράπεζα Β τώρα θα δανείσει στην τράπεζα Α 100 εκατομμύρια με τα οποία η Α θα αγοράσει μετοχές της στο πλαίσιο μιας δικής της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Αυτό, μάλιστα, οι δύο τράπεζες μπορούν να το κάνουν συνέχεια, με τα ίδια 100 εκατομμύρια να πηγαίνουν πέρα-δώθε, έως ότου τα «εικονικά» κεφάλαιά τους φτάσουν το όριο που απαιτούν οι ρυθμιστικές αρχές.» Τότε, οι τραπεζίτες θέτουν το τελευταίο τους ερώτημα στον εξυπνάκια: «Κι η Κεντρική Τράπεζα; Οι ρυθμιστικές αρχές, εν γένει, θα μας αφήσουν;»

Όπως είδαμε, η Τράπεζα της Ελλάδος, στην «φανταστική» αυτή ιστορία, θα επαναλάμβανε: «Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαγορεύει την δανειοδότηση νομικού ή φυσικού προσώπου με στόχο την συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ενός άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.» Με άλλα λόγια, θα υπονόμευε τον εαυτό της και το έργο της δίνοντας την δυνατότητα στον εξυπνάκια της ιστορίας μου να προτείνει τρόπο ακύρωσης της επιβολής από την Ευρωπαϊκή Ένωση των κανόνων ελάχιστης κεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος.

Αυτός είναι ο λόγος που οι Κεντρικές Τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας απάντησαν το ερώτημα του Reuters λέγοντας ότι, ναι μεν η δανειοδότηση της τράπεζας Β από την τράπεζα Α επιτρέπεται αλλά, σε μια τέτοια περίπτωση, θα επέβαλαν στην τράπεζα που παρέχει το δάνειο να το αφαιρεί από τα κεφάλαια που δηλώνει ότι έχει στο πλαίσιο της ρύθμισης της ελάχιστης κεφαλαιοποίησής της. Έτσι, το κίνητρο να κοροϊδέψουν οι τράπεζες Α και Β την πολιτεία (παρέχοντας εκ περιτροπής η μία δάνεια στην άλλη) αναιρείται και το μόνο κίνητρο παροχής δανείων που απομένει είναι η υγιής κερδοφορία (όταν δηλαδή δίνεται δάνειο επειδή το επιτόκιο δανεισμού είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο που πληρώνει η τράπεζα-χορηγός και η τράπεζα που δανείζεται είναι αρκετά φερέγγυα).

Συμπερασματικά, ενώ οι Κεντρικές Τράπεζες των σοβαρών εταίρων μας (δηλαδή των πλεονασματικών χωρών συν της Γαλλίας) δεν θα άφηναν να συναφτούν δάνεια που μόνο πλασματικά αυξάνουν την κεφαλαιοποίηση του εθνικού τραπεζικού τους συστήματος, η Τράπεζα της Ελλάδος είτε δεν έχει καταλάβει το πρόβλημα είτε κάνει ότι δεν το κατανοεί. Σε μια χώρα που το τραπεζικό σύστημα κλυδωνίζεται, που η κεφαλαιοποίησή του είναι λεπτότερη από τον ιστό μιας αράχνης, που το πτωχευμένο δημόσιο δανείζεται 30 με 50 δις για να τα δώσει στις τράπεζες (ανακαλύπτοντας «καινοτόμες» μεθόδους ώστε οι τραπεζίτες να μην αναγκαστούν να αποδώσουν κοινές μετοχές στον φορολογούμενο ο οποίος βουλιάζει στα δάνεια εκ μέρους τους), η Κεντρική μας Τράπεζα παραμένει θεατής προσπαθειών να μπουν στο περιθώριο οι επιταγές των ρυθμιστικών κανόνων της Ευρώπης. Επιβραβεύει μάλιστα τέτοιου είδους συμπεριφορές, από κοινού με την κυβέρνηση, παραδίδοντας στην τράπεζα που βρέθηκε να εφαρμόζει αυτές τις «πρακτικές» το καθαρισμένο από ζημίες, κερδοφόρο τμήμα, μιας τράπεζας όπως η Αγροτική.

Μήπως ήρθε η ώρα να επιληφθεί ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος; Τον παρακαλώ να σκεφτεί το εξής: Αν ο κ. Weideman της Bundesbank ήταν στην θέση του κ. Προβόπουλου, και ιδίως αν μία ιδιωτική τράπεζα της οποίας είχε διατελέσει ο ίδιος υψηλά ιστάμενο στέλεχος (θυμίζω ότι το τελευταλιο πόστο του κ. Προβόπουλου ήταν Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς) εμφανιζόταν να συμμετέχει σε τέτοιου είδους δανεισμό, νομίζω ο Πρόεδρος της Bundesbank θα κινείτο γρήγορα και αποφασιστικά ώστε να θέσει τέλος σε μια πρακτική που, αν μη τι άλλο, καθιστά αδύνατον στην πολιτεία να ζητά από τους πολίτες της να αγκαλιάσουν νέα, χρηστά ήθη. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο κ. Προβόπουλος θα αρνηθεί να διατάξει αλλαγή πλεύσης στους υφιστάμενούς του που αδρανούν τόσον καιρό.
(*) Η έρευνα αυτή του Reuters δημοσιεύτηκε νωρίς το πρωί σήμερα. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνεται και η εξής δήλωσή μου: “These are loans from one bankrupt bank to another bankrupt bank… It is scandalous the troika stays silent about this form of corruption while handing over billions of taxpayers’ money to these banks.” [Πρόκειται για δάνεια της μίας πτωχευμένης τράπεζας στην άλλη.. Αποτελεί σκάνδαλο ότι η τρόικα παραμένει βουβή μπροστά σε αυτή την μορφή διαφθοράς την στιγμή που παραδίδονται δισεκατομμύρια ευρώ των φορολογούμενων σε αυτές τις τράπεζες.]

(**) Από όλες τις Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης, μόνο εκείνες της Ισπανίας, του Λουξεμβούργου και της Σλοβακίας είπαν ότι δεν θα επέβαλαν αυτή την μείωση των δηλωμένων κεφαλαίων της τράπεζας Α.




Του

Την ώρα που η Ρώμη καίγονταν, ο Νέρων φορούσε τα καλά του και έπαιζε την λύρα του. Μετά έκαιγε και μερικούς Χριστιανούς στην πυρά, για να ζωντανέψει το γλέντι του. Ο λαός φορολογούνταν για να ικανοποιήσει τις υπερβολές του, αλλά αυτός τον ηρεμούσε προσφέροντάς του σαδιστικά θεάματα. Έβαζε τα λιοντάρια να τρώνε δούλους, ντυμένους με τομάρια ζώων. Και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Όταν αυτοκτόνησε, λέγεται πως είπε «ω, τι καλλιτέχνη χάνει ο κόσμος».

Μου αρέσουν οι Ολυμπιακοί, αλλά δυστυχώς τα ΜΜΕ παρέχουν μια ηλιθιώδη κάλυψή τους. Ποτέ στο παρελθόν, το BBC, δεν τάισε τόσο εθνικιστικό όπιο στον βρετανικό λαό. Πρέπει άραγε να αγνοήσουμε την πυρκαγιά που μαίνεται, για όσο διάστημα διαρκούν οι αγώνες;

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, σε ένα μικρό νησί στις ακτές του Schleswig-Holstein, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Tim Geithner , και ο Γερμανός ομόλογός του Wolfgang Scauble, ρίχτηκαν με τα μούτρα στον άθλο της διάσωσης του ευρώ. Πρόκειται για έναν Μαραθώνιο που διεξάγεται σε πραγματικό χρόνο, και ταυτόχρονα, από τραπεζίτες και πολιτικούς της ΕΕ, κάθε δυο εβδομάδες.

Αυτό ξεκίνησε από το 2010, και με βάσει τα κατά καιρούς δημοσιεύματα, ότι καταστροφή θα μπορούσε να συμβεί, ήταν έτοιμη να συμβεί. Η Γερμανία μπορεί να αποφασίσει να μην σώσει την Ελλάδα, η Ισπανία μπορεί να χρειαστεί διάσωση, το ευρώ μπορεί να καταρρεύσει, κ.ο.κ.

Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του περιοδικού Economist, η (για μια ακόμη φορά) επίσκεψη του José Manuel Barroso στην Αθήνα, μπορεί να σημαίνει ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Μπορεί και όχι…

Το ευρώ όλο καταρρέει, μας λένε, αν δεν παρθούν συγκεκριμένα μέτρα. Αυτά τα μέτρα δεν πάρθηκαν, αλλά το ευρώ συνεχίζει να υπάρχει. Είναι κάτι σαν το παραμύθι με τον «ψεύτη βοσκό».

Πρόσφατα, ο επικεφαλής της ΕΚΤ, η γερμανική ηγεσία, και η Ιταλία, τόνισαν ότι θα κάνουν τα πάντα για να σωθεί το νόμισμα. Όλοι βράζουν, αλλά το ευρώ παραμένει.
Το μόνο που άλλαξε είναι η γενικευμένη λιτότητα που καλύπτει την Ευρώπη, και που έχει σκοπό να σώσει τα δάνεια των τραπεζών, και να τις προστατέψει σε περίπτωση κάποιας χρεοκοπίας κράτους. Για να σωθεί όμως η ευρωζώνη, η Ευρώπη θα πρέπει να ζει σε μόνιμη ύφεση, με τις χώρες της Μεσογείου σε οικονομική σκλαβιά, για χάρη ενός υπερτιμημένου νομίσματος.

Η Ελλάδα, η Ιταλία, και η Ισπανία προορίζονται για επαρχίες της Β. Ευρώπης. Τις θέλουν να συγκλίνουν όλες σε μια πολιτική οικονομία, και η καθεμία να ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις την Γερμανία. Επειδή κάτι τέτοιο αποκλείεται να γίνει, αυτό που τις περιμένει είναι η πενία, που θα ανακουφίζεται κάθε τόσο από απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης από πλευράς Βρυξελλών και Βερολίνου.
Η διάσωση του ενιαίου νομίσματος στην παρούσα του μορφή σημαίνει πως το 1/5 του ισπανικού και ελληνικού πληθυσμού θα είναι στην ανεργία. Αυτή η πολιτική που ακολουθείται δεν κάνει τους εργαζόμενους πιο αποδοτικούς, αλλά τους κάνει να μην δουλεύουν. Πρόκειται για μια οικονομική επίθεση επί της κοινωνίας, που θυμίζει την βαναυσότητα του Νέρωνα.
Οι επιπτώσεις της πολιτικής αυτής αγγίζουν και την Βρετανία, που κι αυτή μπαίνει σε ύφεση. Υποτίθεται πως θα έπρεπε να επιστρέψει η εμπιστοσύνη προς τα ισπανικά και ιταλικά ομόλογα, κάτι που όμως δεν έγινε. Ούτε ήρθε η ανάπτυξη. Εκτός της Γερμανίας, η υπόλοιπη Ευρώπη τελματώνει από ρευστότητα. Σύντομα, το Βερολίνο δεν θα βρίσκει αγορές για τις εξαγωγές του.
Η παραδοσιακή φιλελεύθερη οικονομική θεωρία θέλει το ευρώ να διασωθεί, με οποιοδήποτε κόστος. Θεωρείται ως μια μεγαλειώδης ιδέα. Αρέσει, επειδή απλά υπάρχει.

Την περασμένη εβδομάδα, ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι
το σύγκρινε με την μέλισσα! Αν και κακοσχεδιασμένο, εν τούτοις πετάει! Για αυτό, χρειάζεται περισσότερη Ευρώπη, και όχι λιγότερη. Χρειάζεται δηλαδή περισσότερη λιτότητα στις χώρες του Νότου, για χάρη των τραπεζών του Βορρά (αφέθηκε να εννοηθεί). Όπως κατέληξε, οι χώρες αυτές θα πρέπει να απεμπολήσουν την εθνική τους κυριαρχία για χάρη μιας δημοσιονομικής, οικονομικής, χρηματοπιστωτικής, και πολιτικής ένωσης.
Πόσο ακόμη θα παραμένουν αφελείς οι ευρωπαϊστές; Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ευρώ μπορεί να συνεχίσει τρεκλίζοντας, αλλά η Ελλάδα και η Ισπανία δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν εντός της ευρωζώνης, χωρίς σημαντικές μεταφορές κονδυλίων από πλευράς Γερμανίας (που οι Γερμανοί δεν θέλουν). Το 70% των Γερμανών ψηφοφόρων θέλουν την αποπομπή της Αθήνας, και το 50% θέλουν την επιστροφή του μάρκου.

Αργά ή γρήγορα, κάποιοι θα βρουν το θάρρος να παραδεχτούν ότι οι πιέσεις στον πυρήνα της ευρωζώνης θα χαλαρώσουν μόνο αν αναδιαρθρωθούν τα ισπανικά και ελληνικά χρέη, και αν υποτιμηθεί το νόμισμά τους εκτός της νομισματικής ένωσης.

Αυτή η αποκαλούμενη κρίση γίνεται από και για τις τράπεζες. Αυτές είναι που κάηκαν από την πιστωτική σύνθλιψη, εξαιτίας του αλόγιστου δανεισμού τους για την διόγκωση της φούσκας ακινήτων, και προς σπάταλες κυβερνήσεις. Αποκαλώντας τους εαυτούς τους πολύ μεγάλες για να αποτύχουν, απαίτησαν πολιτικές που μοναδική τους αξία ήταν η διασφάλιση των δανείων τους, άσχετα με το κόστος προς την ευρωπαϊκή οικονομία συνολικά. Για αυτό και δεν θέλουν την διάλυση του ευρώ, αφού κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο τους ισολογισμούς τους.
Όπως κάθε κατεστημένη εξουσία διαχρονικά, έτσι και οι πολιτικοί ηγέτες αναγκάζονται να δίνουν μάχες, συμμαχώντας με αμφιλεγόμενους συμμάχους. Η Ευρώπη ακόμη στοιχειώνεται από τον πληθωρισμό των 1970`ς, ένα φάντασμα δηλαδή, που υποτίθεται ότι το ευρώ, με γερμανική ηγεσία, θα έδιωχνε οριστικά.

Οι πολιτικοί δεν τολμούν να τονώσουν την ζήτηση, την κατανάλωση, ή την απασχόληση. Δεν τολμούν ούτε να προσφέρουν ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Συμβουλεύονται τις τράπεζες, οι οποίες τους λένε να τις σώσουν άμεσα ή έμμεσα. Θεωρούν πως έχουν το χρυσό κλειδί της ευρωπαϊκής ανάκαμψης, κάτι όμως που δεν ισχύει.
Όλοι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί είναι μαγεμένοι από το επάγγελμα του μεγαλοτραπεζίτη. Διοικούν μια ήπειρο σε ύφεση, το βάθος και η διάρκεια της οποίας δεν τους απασχολεί. Καταστρέφουν μια ολόκληρη γενιά Ευρωπαίων, άνευ λόγου.

Ο απλός λαός μπορεί να τρελαίνεται για θέαμα, αλλά σε λίγο θα αρχίζει να απαιτεί και άρτο….

S.A.



Ενώ στην Ελλάδα παιζόταν ένα απίστευτο θέατρο του παραλόγου κι ένα ασταμάτητο... κρυφτούλι στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, με τα σκληρά μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου να προκαλούν τριγμούς συνοχής στην κυβέρνηση εξαιτίας της ρητορικής απροθυμίας των Βενιζέλου και Κουβέλη να συναινέσουν στην υιοθέτηση του επιθετικού πακέτου που απαιτεί «εδώ και τώρα» η τρόικα, κάποιοι έβαζαν στο τραπέζι σενάρια αποχώρησης του ΔΝΤ από τη χώρα μας.

Τη Δευτέρα έσκασε μύτη ένα φοβερό κείμενο στη βρετανική οικονομική εφημερίδα «Financial Times», το οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, «συμβούλευε» το ΔΝΤ να εγκαταλείψει... πάραυτα την Ελλάδα.

Θα μπορούσε να περάσει ακόμη και απαρατήρητο εάν επρόκειτο για την άποψη ενός από τους πολλούς διάσημους αρθρογράφους της διεθνούς απήχησης «φωνής των αγορών». Δεν ήταν όμως μια απλή άποψη, αλλά το editorial, κοινώς το κύριο άρθρο γνώμης της εφημερίδας. Επομένως έχει ιδιαίτερη σημασία να παρακολουθήσουμε το κείμενο αυτό σε όλη την έκταση του σκεπτικού του.

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι την τελευταία περίοδο όλο και πληθαίνουν διεθνώς οι αμφισβητήσεις για το αν το ελληνικό πρόγραμμα δημοσιονομικής «προσαρμογής» είναι βιώσιμο, ενώ και οι προβλέψεις για μια έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη αποτελούν μια καθιερωμένη ατζέντα.

«Αποτυχία»

Κατ’ αρχάς η εφημερίδα λέει τα... γνωστά:

«Το ΔΝΤ προσπάθησε σκληρά και με επιτυχία να συνεργαστεί με τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης και την ΕΚΤ, όταν άρχισε η εφαρμογή του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας, πριν από παραπάνω από δύο χρόνια, μια εμπειρία που δεν ήταν ευχάριστη. Η ελληνική οικονομία δεν έχει επιτύχει τους αναπτυξιακούς στόχους και τη μείωση των χρεών και είναι εγκλωβισμένη σε μετεκλογικά προβλήματα. Αν δεν σημειωθεί μια θεαματική ύφεση στη διαμάχη και την άρνηση μεταξύ των εταίρων του ΔΝΤ, τότε είναι η ώρα το Ταμείο να εγκαταλείψει το βάρος της προσπάθειας στους ώμους τους».

Ποια, κατά τους «F.T.» είναι η πραγματική διάθεση του ΔΝΤ έναντι της Ελλάδας;

«Το ΔΝΤ νιώθει άβολα με την Ελλάδα και το δείχνει εδώ κι έναν χρόνο. Από τότε άρχισε να διαπιστώνει την πραγματικότητα. Έπρεπε να έχει επιδιώξει από την αρχή την αναδιάρθρωση του ιδιωτικού ελληνικού χρέους και να επιμείνει σε μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για το πόση οικονομική ανάπτυξη μπορεί να παραγάγει μια ταλαιπωρημένη και δύσκαμπτη οικονομία».

Κατά την εφημερίδα, το ΔΝΤ, παρά τις έγκαιρες αυτές διαπιστώσεις του και τη διαπιστωμένη «ανεπάρκεια» του πρώτου δανείου της κυβέρνησης Παπανδρέου να βάλει τα πράγματα σε τροχιά βιωσιμότητας, δεν εγκατέλειψε τη δέσμευσή του στην Ελλάδα. Αντιθέτως, πείστηκε να συμμετάσχει και στο δεύτερο δάνειο τον περασμένο Μάρτιο, παρότι εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις.

Όμως τώρα, πλέον, κατά τους «F.T.», «δεν θα πρέπει να συρθεί να συμμετάσχει και σε τρίτο πακέτο – ούτε καν να συνεχίσει να εκταμιεύει δόσεις από το τρέχον πρόγραμμα» (!), καθώς δια-τυπώνονται συνεχώς όλο και λιγότερο αισιόδοξες προβλέψεις για την επιτυχία του ελληνικού προγράμματος «προσαρμογής», ενώ τα συνεχή σχέδια με τα οποία η Ελλάδα καλείται να κλείνει τις δημοσιονομικές «τρύπες» της εμφανίζονται όλο και πιο ανεπαρκή.

Ως πρόσχημα

Και κάπου εδώ φτάνουμε στο... ζουμί της ιστορίας, αφού η εφημερίδα αγγίζει τον πυρήνα της άποψής της, η οποία δεν είναι καθόλου άγνωστη σε όσους επιμελώς την παρακολουθούν εδώ και πάρα πολύ καιρό. Και δεν είναι άλλη από το ότι η ευρωζώνη πρέπει να πληρώσει.

Όσοι, μάλιστα, παρακολουθούν τους «F.T.» συστηματικά, θα διακρίνουν ίσως ότι η Ελλάδα, στο συγκεκριμένο κείμενο, χρησιμοποιείται σχεδόν ως... πρόσχημα, καθώς το αίτημα των αγορών, αλλά και των μεγάλων διεθνών οικονομικών παικτών που επηρεάζονται άμεσα από τις εξελίξεις στη ζώνη του ευρώ, έχει προ πολλού διατυπωθεί – και αποτελεί άποψη της ίδιας εφημερίδας: η ευρωζώνη (δηλαδή... η Γερμανία!) πρέπει να εγγυηθεί το σύνολο των ευρωπαϊκών χρεών και να προχωρήσει ταχύτατα σε πολιτική, δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση.

Ειδικά για την Ελλάδα, όμως, σημειώνεται πως «αν οι αρχές της ευρωζώνης θέλουν να βγει από το χρέος της η Ελλάδα με ανάπτυξη, χωρίς να υποστούν αναδιοργάνωση τα δικά τους επίσημα δάνεια προς την Αθήνα, το ΔΝΤ πρέπει να τους ζητήσει να αναλάβουν το άνοιγμά του και να περιορίσει τον δικό του ρόλο στην παροχή ανοιχτών και ειλικρινών εκτιμήσεων για την προσπάθεια διάσωσης. Μπορεί να το κάνει προσφέροντας διαβεβαιώσεις για την εμπιστοσύνη του σε άλλα προγράμματα της ευρωζώνης».

Αντίθετα, λένε οι «F.T.», όσο το ΔΝΤ συμμετέχει στην ελληνική «διάσωση», στην οποία μάλιστα δεν πιστεύει ούτε καν... το ίδιο, τόσο αυξάνεται το κόστος και για τη φήμη του Ταμείου και για τα προγράμματα στα οποία εμπλέκεται εκτός ευρωζώνης.

Μάλιστα, επισείουν τον κίνδυνο η ελληνική του περιπέτεια να καταλήξει σε πρόταση για «κούρεμα» των δικών του δανείων προς την Ελλάδα, κάτι που θα κάνει «έξαλλους» κάποιους άλλους μετόχους του, «όπως οι ΗΠΑ και οι μεγάλες αναπτυσσόμενες οικονομίες». Ένα τέτοιο «κούρεμα», κατά την εφημερίδα, «θα είναι καταστροφικό», διότι «θα αυξήσει το κόστος δανεισμού για άλλους δανειολήπτες και τελικά θα καταστρέψει το ίδιο το ΔΝΤ».

Οι «F.T.» αποτιμούν εντέλει ως σωστή την αρχική εμπλοκή του Ταμείου στην Ελλάδα, όμως πλέον θεωρούν πως «οι κίνδυνοι για τη φήμη του έχουν αρχίσει να υπερκαλύπτουν» την... προσφορά του στη χώρα μας.

Και η αυτονόητη κατάληξη του κειμένου, όπως την αναλύσαμε λίγο παραπάνω: «Η ευρωζώνη έχει λεφτά. Χρειάζεται έναν αμερόληπτο και ειλικρινή σύμβουλο, όχι έναν συνεταίρο στον δανεισμό. Το ΔΝΤ πρέπει να ψάξει πώς θα απαγκιστρωθεί από μεγαλύτερη μετακύλιση της ελληνικής διάσωσης». Κοινώς, να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι ώστε το ΔΝΤ να παραμείνει αλώβητο.

Για ποιον χτυπάει η καμπάνα; Για όλους, αλλά κυρίως για τη Γερμανία και την Άνγκελα Μέρκελ. Για εμάς έχει χτυπήσει πένθιμα προ πολλού, είτε με το ΔΝΤ είτε χωρίς αυτό...



"Να ευρεθεί, να έρθει και να καταθέσει" ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, ζήτησε με ρητή εντολή του ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης.

Η παρέμβαση του κ. Πεπόνη έγινε για τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Ρουμειλιώτη στους Times της Νέας Υόρκης πως στο ΔΝΤ γνώριζαν εξ' αρχής πως το οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί.

Στην παραγγελία του κ. Πεπόνη εμπεριέχεται η διατύπωση για τη διερεύνηση τυχόν διάπραξης του αδικήματος της «απιστίας σε βάρος του δημοσίου», αλλά και «εγκλημάτων σχετιζομένων με την οικονομία».

Μιλώντας στους «Times» της Νέας Υόρκης, ο κ. Ρουμελιώτης είχε δηλώσει: Στο Ταμείο ξέραμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτό το πρόγραμμα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί διότι δεν υπήρχε κάποιο επιτυχημένο παράδειγμα. Σημείωνε ακόμη πως αν και το επιχείρημα που συνήθως χρησιμοποιεί η τρόικα για να κατακρίνει την Ελλάδα -και να αγνοήσει τα δικά της λάθη- είναι ότι η μεγάλη ύφεση οφείλεται στη μη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι αυστηρές περικοπές συνέβαλαν στο καθοδικό σπιράλ αποδεκατίζοντας τη ζήτηση στο εσωτερικό της Ελλάδας.

Στις δηλώσεις αυτές είχε αντιδράσει ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ενώ ανάλογη ήταν η αντίδραση και «πηγών» του ΔΝΤ.

Ανταπαντώντας ο κ. Ρουμελιώτης με γραπτή δηλωση, ζητούσε να ερωτηθεί ο πρώην πρωθυπουργός, αν γνώριζε τις απόψεις του τότε επικεφαλής του Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν, «σχετικά με τις προβληματικές πτυχές του προγράμματος που εκπονήθηκε από την Ελλάδα».

Επίσης, ζητούσε από τον κ. Παπανδρέου να διευκρινίσει:

1) Γιατί δεν επιδίωξε την άμεση αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους, όπως του υποδείκνυε ο Ντομινίκ Στρος Καν,

2) γιατί αποδέχτηκε τόσο υψηλό επιτόκιο δανεισμού από την Ευρωζώνη και

3) γιατί συμφώνησε σε τόσο μικρή χρονική περίοδο δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ο κ. Ρουμελιώτης υποστήριξε μάλιστα ότι ο ίδιος ενημέρωσε τον κ. Παπανδρέου για τα τρία αυτά θέματα.


Φωτογραφία: Eurokinissi - 8/11/2011 O Παναγιώτης Ρουμελιώτης εξέρχεται από τη Βουλή μετά τη συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου.


«Κεραυνούς» κατά των κομμάτων και των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών εξαπολύει ο Κώστας Βουτσάς, ο οποίος χαρακτηρίζει «προδότες» και «κίναιδους» τους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής της χώρας!

O μεγάλος μας ηθοποιός μιλά στο Prismanews.gr και στον Γιώργο Λαμπράκη για την κρίση, το θέατρο, την τηλεόραση και τη νέα γενιά, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα για τα κακώς κείμενα της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας.

Ειδικότερα, ο Κώστας Βουτσάς κατακρίνει τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι έχουν προδώσει την πατρίδα μας και έχουν οδηγήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην εξαθλίωση.

Ιδιαίτερα επικριτικός είναι απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά, στον Ευάγγελο Βενιζέλο, στον Γιώργο Παπανδρέου και στον Θεόδωρο Πάγκαλο, ενώ ρίχνει τα βέλη του και στην Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ…

Μιλά για την δύσκολη μεταπολεμική και μετεμφυλιακή περίοδο που έζησε η χώρα μας και την συγκρίνει με την σημερινή εποχή, ενώ υποστηρίζει ότι όσοι νέοι μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένοι και να κάνουν το παν για να διαφημίζουν τη χώρα μας στο εξωτερικό.

Τέλος, χαρακτηρίζει χρεοκοπημένη την τηλεόραση ενώ αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ηθοποιοί, αλλά και στα υπέρογκα ποσά που οφείλουν τα μεγάλα κανάλια από τις προβολές των ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου!