Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Μαΐ 2014

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στο πρόσφατο παρελθόν, η Γιουγκοσλαβία ήταν ένα κραταιό κράτος. Φρόντισαν όμως, οι «σύμμαχοί» μας να διαμελίσουν αυτή την γειτονική μας χώρα. Έτσι, το 1992 «κατάφεραν» να δημιουργήσουν την απόσχιση τεσσάρων από τις έξη συνιστώσες δημοκρατίες της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν τα νέα κράτη, της Σλοβενίας, της Κροατίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της ΠΓΔΜ. Η πέμπτη απόσχιση έγινε το 2006, όταν το Μαυροβούνιο ανακήρυξε την αυτονομία και την ανεξαρτησία του από την Κοινοπολιτεία Σερβίας-Μαυροβουνίου που είχε δημιουργηθεί το 2003. Ακολούθως, το 2008 η Βουλή του Κοσσυφοπεδίου κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του από τη Σερβία (αυτόνομες επαρχίες Βοϊβοντίνας και Κοσσόβου).
Την απόσχιση αυτή δεν την αποδέχτηκε η Σερβία και προσέφυγε στον ΟΗΕ, ο οποίος στις 8 Οκτωβρίου 2008 ενέκρινε το αίτημα της Σερβίας και παρέπεμψε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Παρ΄ όλα ταύτα οι «σύμμαχοί» μας (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία), θέλοντας να ολοκληρώσουν τον διαμελισμό μιας πάλαι ποτέ ισχυρής χώρας, προχώρησαν στην αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, ως ανεξάρτητο κράτος. Η Ρωσία και η Κίνα είναι μεταξύ των χωρών που θεωρούν παράνομη αυτή την απόσχιση.
Σήμερα στη χώρα υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς, που δεν απέτρεψε το ΔΝΤ να κάνει δεκτό το αίτημα του Κοσσόβου και έτσι από τις 8 Μαΐου 2009, είναι επίσημο μέλος του. Επίσης, από 29 Ιουνίου 2009, το Κόσσοβο είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Αντίθετα, πρόσφατα η Βουλή της Σερβίας ψήφισε νόμο με τον οποίο η Κεντρική Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών τοκογλύφων-κερδοσκόπων. Έτσι, οι σοσιαλιστές της Σερβίας με μπροστάρη τον πρωθυπουργό Ivica Dacic, εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου.
Όμως, πολύ καλά καταλαβαίνουμε όλοι μας, πως αυτή η απόφαση της Σερβίας είναι από μόνη της δυναμίτης στα θεμέλια της επιβολής της Τραπεζικής Δικτατορίας. Και για το λόγο αυτό υπήρξαν τεράστιες αντιδράσεις από πλευράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αφού εύλογα εκτιμούν ότι η Σερβία με αυτήν της την απόφαση αναστατώνει κυριολεκτικά τη διεθνή τραπεζική «σταθερότητα» και πιθανότατα δημιουργεί προβλήματα στην υλοποίηση των σχεδίων τους. Γιατί δεν μπορούν να γνωρίζουν, ούτε φυσικά να ελέγξουν την διαφαινόμενη αντίδραση και άλλων κρατών και μάλιστα της Ευρωζώνης, όπως η Ισπανία και η Ιταλία.

Είναι επίσης, πασίγνωστο πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα των Εβραιοσιωνιστών εκφράζει και υλοποιεί στο ακέραιο την πολιτική της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και της Παγκοσμιοποιήσεως.
Όλα τα μέλη-κράτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, είναι όμηροι αυτής της Τραπεζικής Κατοχής και οι κυβερνήσεις τους είναι απόλυτα ελεγχόμενες από αυτή την ομερτά που θέλει να επιβάλλει την Παγκόσμια Κυβέρνηση.
Για να επιτευχθεί ο στόχος τους, όσο το δυνατόν πιο σύντομα, θα πρέπει να μπορούν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους και όλα τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη. Δηλαδή, θα πρέπει να έχουν τον απόλυτο έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας του κάθε κράτους.

Στο πλαίσιο λοιπόν, αυτής της λογικής της Ν.Τ.Π εντάσσεται και η απόλυτη υποδούλωση της πατρίδας μας! Έτσι, εκτελώντας συντεταγμένο σχέδιο όλα τα χρόνια της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας, μας τροφοδοτούσαν με δανεικά και αγύριστα που είχε ως αποτέλεσμα να μπορούν σήμερα να μας ελέγχουν απόλυτα.
Μας οδήγησαν αφ΄ ενός μεν στις δαγκάνες του Δ.Ν.Τ και ακολούθως διά μέσω πρόθυμων και υποταγμένων Εθνοπροδοτών, άλωσαν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, με την ταυτόχρονη παραίτησή μας από κάθε δικαίωμα προστασίας μας.
Τούτο έγινε με την υπαγωγή μας στο Αγγλικό Δίκαιο (Δίκαιο των δανειστών). Αφ΄ εταίρου δε, αφού πρώτα εκποιούν την Δημόσια περιουσία της Ελλάδος σε εξευτελιστικές τιμές, προχωρούν ακολούθως διά μέσω δυσβάστακτων οικονομικών φόρων στην αρπαγή για ένα κομμάτι ψωμί και της ιδιωτικής περιουσίας.
Το επόμενο βήμα θα είναι να φορολογήσουν και τις καταθέσεις των Ελλήνων, προκειμένου να αφαιρέσουν από τους Έλληνες και το τελευταίο αμυντικό τους οχυρό. Η ολοκλήρωση των σχεδίων της Ν.Τ.Π θα πραγματοποιηθεί με τον διαμελισμό της πατρίδος μας, στα πρότυπα της Γιουγκοσλαβίας. Όμως, η μεγάλη τους δυσκολία παραμένει στο Όμαιμον, Ομόγλωσσον και Ομόθρησκον του Ελληνικού Έθνους.

Ωστόσο, το έργο τους επί δεκαετίες εξυφαίνεται και την Θράκη μας διαφεντεύει το Τούρκικο Προξενείο της Κομοτηνής και η πλειάδα «Τούρκικων» οργανώσεων, που δρουν ανενόχλητες παρά τις ανέκκλητες αποφάσεις του Αρείου Πάγου που τις έχει κηρύξει παράνομες.
Η κυβερνητική ανοχή, ατολμία και αδιαφορία (όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων) επιτρέπει στην Τουρκία να διεισδύει οικονομικά στην Θράκη μας και να κηδεμονεύει τον χειμαζόμενο πληθυσμό της.
Ο πληθυσμός της Μουσουλμανικής μειονότητας αυξάνεται ραγδαία σε αντίθεση με τον Χριστιανικό πληθυσμό που έχει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα.
Το όνομα της Μακεδονίας το έχουμε ήδη εκχωρήσει στους γυφτοσκοπιανούς και απομένει μόνο ο γεωγραφικός προσδιορισμός.
Οι Αλβανοί καθημερινά εγείρουν θέμα «Τσαμουριάς» και θέτουν ως πρώτο ζήτημά τους στους Διεθνείς οργανισμούς την διεκδίκηση από μέρους τους, εδαφών της Θεσπρωτίας.
Η κυριαρχία μας στο Αιγαίο καθημερινά αμφισβητείται από τους Τούρκους και η παραβίαση του εναέριου χώρου μας από τα τουρκικά μαχητικά γίνεται καθημερινά, υπενθυμίζοντάς μας την αποδοχή μας περί γκρίζων ζωνών στην περιοχή των Ιμίων και πως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη ισχύει το “casus belli”.

Κι ενώ όλα αυτά καταγράφονται στην περιοχή μας, στα βόρεια της Ευρώπης παρακολουθούμε την αναγεννημένη Παγκόσμια κυρίαρχη δύναμη, τη Ρωσία του Πούτιν. Ο οποίος επιδεικνύει μια επιθετική πολιτική έναντι της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, και η οποία επέφερε την προσάρτηση της χερσονήσου της Κριμαίας, στην Ρωσική επικράτεια. Μια στρατηγική κίνηση που πραγματοποιήθηκε υπό το καθεστώς της αμυντικής προστασίας της χώρας από τις επεκτατικές βλέψεις των «συμμάχων» μας, στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας (Ουκρανία). Ταυτόχρονα, ο στρατηγικός σχεδιασμός της Μόσχας, είναι ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου. Και αυτός ο έλεγχος περνάει από την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού ήταν η συμφωνία το 2007 στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, μεταξύ Ρωσίας, Ελλάδος και Βουλγαρίας για την κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη.
Μια συμφωνία που ολοκληρώθηκε στις 17 Μαρτίου 2007, στην Αθήνα, όπου οι τρεις χώρες υπέγραψαν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010.
Όπως επίσης, το 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream, και στις 30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπέγραψαν την επίσημη διακρατική συμφωνία.
Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία και μέσω της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία.
Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική). Δυστυχώς όμως, οι επίσημες αυτές διακρατικές συμφωνίες που ήταν ένα τεράστιο βήμα για την Ελλάδα ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης, τορπιλίστηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν και ανέλαβε Πρωθυπουργός της χώρας μας.

Συνεπώς, σήμερα αυτό το πλεονέκτημά μας, που απορρέει από τον διακαή πόθο της Ρωσίας για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, θα το εκμεταλλευτούμε;
Σήμερα, που η πατρίδα μας είναι εγκλωβισμένη στο θανάσιμο σφιχταγκάλιασμα της τρόικα, θα βρει τη δύναμη να κάνει άνοιγμα προς τη Ρωσία, με σκοπό την επανενεργοποίηση των δυο ενεργειακών αγωγών;
Αυτό το θέλει ο Πούτιν, ειδικά μετά τα εξελισσόμενα γεγονότα της Ουκρανίας, από όπου περνάει η τροφοδοσία του φυσικού αερίου όλης της Ευρώπης!
Εμείς θα το εκμεταλλευτούμε; Ή θα περιμένουμε να ολοκληρωθεί το σχέδιο της Νέας Τάξεως Πραγμάτων με την ανεξαρτητοποίηση της Κρήτης, προκειμένου να είναι πολύ πιο εύκολη η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που βρίσκεται στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Γαύδου, για να μην έχουν ανάγκη τη Ρωσία;
Και αν για κάποιους εφησυχασμένους, αυτό το σενάριο φαντάζει παράλογο, σας παραπέμπω σε όσα πιο πάνω ανέφερα για τον άρον-άρον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας!!!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Παναγιώτη Γαλιατσάτου

Η δυσάρεστη έκπληξη των ευρωεκλογών έρχεται από τη Θράκη. Για πρώτη φορά το ακραίο μειονοτικό Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ, το γνωστό DEB, κόμμα ακραίων τούρκων εθνικιστών και Γκρίζων Λύκων), η μετεξέλιξη του κόμματος του Αχμέτ Σαδίκ, συμμετέχει σε μία πανελλαδική εκλογική αναμέτρηση.

Αν και στη λίστα του δεν συμμετέχουν γνωστά πολιτικά ονόματα της μειονότητας, πολιτικοί παράγοντες στη Θράκη εκτιμούν ότι υπάρχει ρεύμα μειονοτικών ψήφων υπέρ του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως όλοι οι γνωστοί μειονοτικοί πολιτικοί απέχουν από τα ψηφοδέλτια των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Αυτό πάντως δεν σημαίνει πως το ΚΙΕΦ έχει ελπίδες να εκλέξει ευρωβουλευτή. Κατώτατο όριο για μία έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο θεωρείται το 3,7%. Ακόμη και με αποχή σε ύψη ρεκόρ της τάξης του 50%, αυτό σημαίνει 180.000 ψήφους. Στις βουλευτικές του 2012, σε Ξάνθη και Ροδόπη πήγαν στις κάλπες συνολικά 140.000 άτομα.

Πέρα από αυτό, τα πράγματα αλλάζουν και στη μειονότητα. Όπως διατείνονται γνώστες της κατάστασης στη μειονότητα, «η πόλη πλέον ψηφίζει διαφορετικά από το χωριό». Υπάρχει ωστόσο ισχυρή πιθανότητα, και λόγω της αδυναμίας των μεγάλων κομμάτων, το ΚΙΕΦ να ευνοηθεί και να αναδειχθεί πρώτη δύναμη στη Ροδόπη, πιθανόν και στην Ξάνθη, αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να συγκρατήσει τις δυνάμεις του. Ούτως ή άλλως, η καταγραφή των δυνάμεων ήταν ευθύς εξαρχής η επιδίωξη, όχι μόνο στη Θράκη, αλλά και σε άλλους θυλάκους στην Ελλάδα.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα ήταν καθόλου θετικό για την ελληνική πλευρά και θα προσέφερε έδαφος για νέες παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας στον τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίοπ Ερντογάν.

Το ΚΙΕΦ, γνωστό και με τα τουρκικά του αρχικά ως DEB, ιδρύθηκε το 1991 από τον τουρκογενή εθνικιστή Αχμέτ Σαδίκ, ο οποίος εξελέγη αυτόνομα βουλευτής το 1989 και το 1990. Η επιτυχία του υπήρξε ο κύριος λόγος της καθιέρωσης του πλαφόν του 3% σε όλη την επικράτεια.

Συνεργασίες
Το πλαφόν υποχρέωσε τους μειονοτικούς να συνεργαστούν με τα μεγάλα κόμματα ώστε να εκλέγονται στη Βουλή, χωρίς ωστόσο να διαρρήξουν δεσμούς με το ΚΙΕΦ. Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη του Αχμέτ Χατζηοσμάν, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ήταν αρχηγός του από το 1999 έως το 2007 και παραμένει επίτιμος πρόεδρος. Στέλεχος του ΚΙΕΦ ήταν και ο έτερος μειονοτικός βουλευτής που εξέλεξε το ΠΑΣΟΚ το 2009, ο Τσετίν Μάντατζη.

Τον Ιούνιο του 2012, το ΚΙΕΦ στήριξε τη ΔΗΜΑΡ και την υποψηφιότητα του Ιλχάν Αχμέτ στη Ροδόπη, ο οποίος συγκέντρωσε 12.500 ψήφους και κόντεψε να αφήσει εκτός Βουλής τον Ε. Στυλιανίδη. Καθόλου τυχαία, ο Ιλχάν ήταν από τους πρώτους που ευχήθηκε στο ΚΙΕΦ καλή επιτυχία στις ευρωεκλογές.

Οι υποψήφιοι του ΚΙΕΦ δεν έχουν διακριθεί στην κεντρική πολιτική σκηνή, ωστόσο αυτό δεν είναι μειονέκτημα απέναντι στα άλλα κόμματα. Όπως επισημαίνουν τοπικοί παράγοντες, λόγω της επιδεικτικής αποχής των γνωστών μειονοτικών πολιτικών, η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφεραν να επιστρατεύσουν υποψήφιους με περγαμηνές.

Υποψήφιοι
Το ΚΙΕΦ ποντάρει στην συσπείρωση των τουρκογενών. Είναι ενδεικτικό ότι στη διακήρυξη που δημοσίευσε για τις ευρωεκλογές μιλάει για την «τουρκική μουσουλμανική μειονότητα». Στην πλειονότητά τους, οι υποψήφιοι που κατεβάζει ο σημερινός πρόεδρος Μουσταφά Τσαβούς, είτε είναι συνεργάτες του, όπως ο αντιπρόεδρος Χασάν Χασάν, ο προσωπικός του γραμματέας Ζερίν Χουσεΐν και ο σύμβουλός του Αϊντίν Αχμέτ, είτε στρατολογούνται από τις παράνομες τουρκικές οργανώσεις, όπως ο πρώην πρόεδρος της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» Ραμαδάν Ντουμπάν, ο Ισμέτ Τουτζάρ η ο Κοράι Χασάν, πρόεδρος της «Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Ο Κοράι είχε εκλεγεί και δημοτικός σύμβουλος με τον αμιγώς μειονοτικό συνδυασμό της πρώην υποψήφιας ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ Σιμπέλ Μουσταφάογλου.

Πηγή «Καθημερινή»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Κοινωνία που δεν ελέγχει το χρήμα της είναι κοινωνία υποτελής. Κράτος που δεν μπορεί να ελέγξει το νόμισμά του, στερείται της εθνικής του κυριαρχίας και απλά δεν είναι κράτος. Αυτή τη στιγμή και ειδικότερα μετά την πτώχευσή της η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος. Είναι μόνο Έθνος και Κοινωνία.

Αυτοί που παριστάνουν τους πολιτικούς εξουσιαστές στην Ελλάδα, είναι πολιτικές μαριονέτες της κ. Μέρκελ που, με τη σειρά της, κι αυτή εκτελεί τις επιταγές της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής οικονομικής ελίτ. Δυστυχώς η υπερηφάνεια έχει θυσιαστεί για τις απολαβές της εξουσίας.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, με οξύ τρόπο, λόγω της πτώχευσής της, συμβαίνει με όλα τα κράτη της Ευρωζώνης, έστω και αν ακόμα δεν είναι τόσο έντονο. Από τη στιγμή που δεν ελέγχουν τα νομίσματά τους, έχουν χάσει μεγάλο μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους και στην ουσία δεν είναι πλέον κυρίαρχα εθνικά κράτη. Όλα ακολουθούν σαν υπνωτισμένα την Γερμανία, η οποία, εκμεταλλευόμενη την οικονομική της δυνατότητα και με την απειλή της αποχώρησης της ίδιας από το ευρώ, εξαρτά τις ευρωπαϊκές ελίτ από τις δικές της επιταγές. Με τη σειρά τους οι ευρωπαϊκές ελίτ καθοδηγούν τις αποφάσεις των κυβερνήσεών τους που ελέγχουν απόλυτα.

Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Είτε θα ξαναγυρίσουμε σε μια Ευρώπη με ανεξάρτητα και κυρίαρχα έθνη κράτη, είτε θα προχωρήσουμε προς πλήρη ενοποίηση σε Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης. Το τελευταίο όμως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, αφενός λόγω του ισχυρού Γερμανικού εθνικισμού που θέλει να κυριαρχεί, αφετέρου λόγω της έντονης διαφορετικότητας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Εθνών και Πολιτισμών, παρά τις προσπάθειες των εθνομηδενιστών.

Επομένως, κακώς το κουράζουμε με το πείραμα της Ελλάδας, αλλά και με το πείραμα της Ευρωζώνης γενικότερα και όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η Ευρωζώνη διαλυθεί και επιστρέψουμε στα εθνικά μας νομίσματα, τόσο το καλύτερο για ολόκληρη την Ευρώπη, να βρει έναν καινούργιο δρόμο.

Πέτρος Χασάπης

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την ανάγκη στάσης πληρωμών των τοκοχρεολυσίων επισήμανε σε συνέντευξή του στο Βόλο ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος, προσθέτοντας ότι μετά πρέπει να ακολουθήσει μείωση της φορολογίας στο 8%. Μάλιστα ανέφερε ότι η συγκεκριμένη μείωση πρέπει να έχει συνταγματική ισχύ όπως ο νόμος για τη ναυτιλία.

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ υποστήριξε ότι η τρόικα είναι υποχρεωμένη να αποζημιώσει τις Ελληνίδες και τους Έλληνες για την καταστροφή η οποία επήλθε μετά την πολιτική που εφάρμοσε και που επέβαλε στην κυβέρνηση.

«Αν διαβάσει κανείς με προσοχή τις ευρωπαϊκές συμβάσεις, σε περίπτωση που προτείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή οποιοδήποτε όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέτρα σε μια χώρα και αυτά προκαλούν ζημία της χώρας, είναι υποχρεωμένη να την αποζημιώσει.. Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, η πολιτική της ανεργίας, η πολιτική των λουκέτων, είναι η πολιτική αυτή που πρέπει να αλλάξει και οφείλουν να αποζημιώσουν την πατρίδα μας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κομισιόν και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Θα επιδιώξουμε να ανατρέψουμε την κυβέρνηση, να έχουμε βουλευτικές εκλογές και να προχωρήσουμε σε μια άλλη πολιτική» πρόσθεσε.

Ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποδοκίμασε σήμερα οργισμένος τον πρόεδρο της Ένωσης Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας κατηγορώντας τον για αγένεια επειδή μίλησε πολλή ώρα, διέκοψε την ομιλία του καταγγέλλοντάς την ως "πολιτική" και στη συνέχεια αποχώρησε από την αίθουσα.

Το περιστατικό σημειώθηκε στη διάρκεια εκδήλωσης για την 146η επέτειο από την ίδρυση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η ομιλία που εκφώνησε ο Μετίν Φεϊζίογλου ήταν ιδιαίτερα επικριτική για την κυβέρνηση Ερντογάν.

Ο πρόεδρος της τουρκικής Ένωσης Δικηγορικών Συλλόγων έθεσε ζητήματα όπως η καταστολή της ελευθερίας του λόγου, η καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων και ο τρόπος με τον οποίο οι αρχές χειρίστηκαν τα επακόλουθα του σεισμού το 2011 στον οποίο σκοτώθηκαν περισσότεροι από 600 άνθρωποι στην πόλη Βαν της ανατολικής Τουρκίας.

"Παραφέρεστε. Αρκετά. Εκφωνείτε πολιτική ομιλία", φώναξε ο Ερντογάν στον Φεϊζίογλου, τον οποίο στη συνέχεια κατηγόρησε ότι ψεύδεται και ότι μιλάει περισσότερο από τον χρόνο που του αναλογεί.

"Λέτε ανακρίβειες...Πώς μπορείτε να είστε τόσο αγενής;", συνέχισε ο Ερντογάν και στη συνέχεια σηκώθηκε χειρονομώντας οργισμένος, ενώ ο Φεϊζίογλου παρέμεινε στο αναλόγιο του ομιλητή και αρνήθηκε να διακόψει την ομιλία του. Τη σκηνή, μάλιστα, κατέγραψε και μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός CNN Turk.

Ο Ερντογάν είπε ότι ο Φεϊζίογλου παραβίασε το πρωτόκολλο μιλώντας επί μία ώρα.

Ο Φεϊζίογλου είναι γνωστός επικριτής της κυβέρνησης. Πρόσφατα, μάλιστα, είχε απασχολήσει τον Τύπο με τις δηλώσεις του κατά της απόφασης του Ερντογάν να απαγορεύσει το Twitter πριν από τις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου.

Ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο οποίος καθόταν δίπλα στον Ερντογάν, επιχείρησε αρχικά να τον καθησυχάσει και στη συνέχεια, όπως επέμεινε ο πρωθυπουργός, τον ακολούθησε εκτός αιθούσης.

Οι προεδρικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για τον Αύγουστο και ο Ερντογάν θεωρείται ότι θα θέσει και πάλι υποψηφιότητα.

Το κυβερνών κόμμα του της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης αναδείχτηκε σε νικητή των πρόσφατων δημοτικών εκλογών παρά την κριτική που δέχτηκε ο πρωθυπουργός για όλο και περισσότερο αυταρχική διακυβέρνηση της χώρας.



Η στρατηγική του ρωσικού κράτους και το ευρωπαϊκό πρόβλημα με φόντο την νέα γεωπολιτική πραγματικότητα

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» της Ρωσίας, γράφει ο Γάλλος ειδικός Laurent Salaru σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Figaro.

«Η Ουκρανική κρίση το 2014, μπορεί ήδη να θεωρηθεί ως η αυγή μιας νέας γεωπολιτικής εποχής για την ευρωπαϊκή ήπειρο, καθώς και η αρχή μίας εκ των σημαντικότερων αλλαγών μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος το 1989 και των εδαφικών αλλαγών που ακολούθησαν, ξεκινώντας με την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου το 2008», αναφέρει το άρθρο.

«Η επέκταση του δυτικού τύπου δημοκρατίας προς ανατολάς, όπως διαφαίνεται έφτασε στο τέλος της και η αναβίωση της αυτοκρατορικού τύπου εξουσίας, με ορισμένες δεσποτικές τάσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας, θέτει υπό αμφισβήτηση τις κατακτήσεις της 20χρονης ευρωπαϊκής πολιτικής, όπως την αντιλαμβάνονται στη Δυτική Ευρώπη. Η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν αναμένεται να επιστρέψει τελικά στο Ευρωπαϊκό πολιτικό παιχνίδι, από όπου αποσύρθηκε, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ. Η ρωσική στρατηγική βασίζεται σε δύο στοιχεία, και έχει ως τελικό στόχο το μετασχηματισμό της Ρωσίας σε μία υπερδύναμη, που θα δεσπόζει στην ευρωπαϊκή ήπειρο», είπε ο Γάλλος επιστήμονας.

«Το πρώτο στοιχείο.. αποτελούν τα βήματα για την λύση του δημογραφικού προβλήματος της Ρωσίας. Εκτός από την μεγάλη ποικιλία των άλλων γεωπολιτικών στόχων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στη Μαύρη Θάλασσα (εννοεί τα στενά του Βοσπόρου) και τον έλεγχο των αγωγών φυσικού αερίου, η ρωσική ηγεσία προσπαθεί να αυξήσει τον πληθυσμό και την εδαφική επικράτεια του ρωσικού κράτους.

Από την άποψη αυτή, η πολλά υποσχόμενη δυτική κατεύθυνση αποτελεί στόχο της Ρωσικής ομοσπονδίας, πιστεύει ο συγγραφέας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ουκρανία, όπου η Ρωσία στοχεύει στην δημογραφική ενίσχυση της με τα 21,5 εκατομμύρια των ρωσόφωνων κατοίκων των ανατολικών και νότιων περιοχών, εκ των οποίων τα 8.000.000 ανήκουν στον σκληρό ρωσικό εθνοτικό πυρήνα.

Υπερέχει και η περίπτωση της Λευκορωσίας με τα 9,5 εκατομμύρια των κατοίκων, η οποία μπορεί να ενωθεί μελλοντικά με την ρωσική ομοσπονδία. Επίσης η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να βασίζεται στα αποτελέσματα των μεταναστευτικών πολιτικών της. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των χωρών που θα μπορούσε να αυξήσει τον πληθυσμό των 175 εκατομμυρίων κατοίκων της, συμπεριλαμβάνεται και η Ευρασιατική Ένωση, με πληθυσμό που θα προέλθει από το Καζακστάν (16 εκατ κατοίκων εκ των οποίων 3,8 εκατ. ρώσοι). «Με πληθυσμό λίγο κάτω των 200 εκατομμυρίων ανθρώπων, η Ρωσία θα μπορέσει να αποκτήσει ένα πολύ μεγάλο στρατηγικό βάρος σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης» εξηγεί ο Laurent Salaru.

Εν τω μεταξύ, το δεύτερο μέρος της ρωσικής στρατηγικής είναι να αποδυναμώσει τους ευρωπαίους ανταγωνιστές της, προσπαθώντας να μειώσει το «στρατηγικό μέγεθός τους», μέσω της στήριξης της ενίσχυσης των ανεξάρτητων κινημάτων λόγω της οικονομικής κρίσης, κάτι που θα συμβάλλει έμμεσα σε εθνοτικά δημοψηφίσματα τύπου Κριμαίας και με δεδομένο ότι μια τέτοια πρακτική θα ανοίξει σίγουρα το κουτί της Πανδώρας (στην Ευρώπη) και το οποίο δεν είναι χωρίς υστεροβουλίες προς τη Μόσχα. Πράγματι, όσο το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης θα είναι κατακερματισμένο από ένα πλήθος κρατών, τόσο πιο εύκολο θα είναι για μια χώρα περίπου 200 εκατομμυρίων ανθρώπων, να επιβάλει τις απόψεις της, παίζοντας σωστά το παιχνίδι του ανταγωνισμού, με γνώμονα την παλιά λατινική παροιμία "διαίρει και βασίλευε".

Στο πλαίσιο αυτό, η ανεξαρτησία της Σκωτίας που είναι πολύ πιθανή, αποτελεί πρωταρχικό στόχο της Ρωσίας, διότι έτσι θα αποδυνάμωνε αμέσως- αμέσως το Ηνωμένο Βασίλειο, που αποτελεί έναν δούρειο ίππο της Αμερικής στην Ευρώπη, στερώντας τον από την πρόσβαση των φυσικών πόρων της Βόρειας Θάλασσας και την κύρια βάση πυρηνικών υποβρυχίων.

Επιπλέον, ακόμη και αν είναι αδύνατον να αποδειχθεί η ύπαρξη ρωσικού δάκτυλου, στην πρόσφατη απότομη αύξηση του ποσοστού των θετικά διακείμενων ψηφοφόρων, υπέρ της ανεξαρτησίας της Σκωτίας στην κάλπη, μπορεί και δεν πρέπει να αποσυνδεθεί πλήρως από την περίπτωση της Κριμαίας.

Δεύτερον, η Ρωσία έχει συμφέρον στην προώθηση της κατάρρευσης και άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, είτε με την Καταλονία στην Ισπανία, είτε με την Ιταλία και τα αποσχιστικά κινήματα του Βορρά. Για κράτη όπως η Γαλλία και η Γερμανία, οι οποίες αποτελούνται από μια πιο σταθερή πληθυσμιακή βάση, το πρόβλημα αποτελεί η όξυνση των σχέσεων των εθνοτικών μειονότητων που βρίσκονται μέσα στα κράτη αυτά. Πρόκειται για έναν αριθμό εθνοτικών οργανώσεων μέσα σε πολυπολιτισμικά κράτη, όπου προωθείται de facto η αύξηση των εξτρεμιστικών κινημάτων από αυτόχθονες «πληθυσμούς», όπως το εθνικό Μέτωπο, με σκοπό να υπονομευτεί η εθνική συνοχή των χωρών αυτών.

Αφού απεδείχθη λοιπόν, ότι η στρατηγική της Ρωσίας, ακολουθεί μια σαφή και ακριβή γεωπολιτική λογική, το κύριο ερώτημα παραμένει για την Ευρώπη.

«Πρέπει να σταματήσουν τα ευχολόγια και νομίζω ότι οι σχέσεις μεταξύ των κρατών δεν θα πρέπει να αποτελούν μόνο εκθέσεις οικονομικής ισχύος», αναφέρει ο Γάλλος ειδικός.

«Οι ευρωπαϊκές ελίτ όσον αφορά την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσουν πρέπει να αλλάξουν άρδην ρότα, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η όλη κατάσταση. Αλλά γι 'αυτό είναι απαραίτητο να αλλάξει και υπάρχουσα νοοτροπία, δηλαδή, θα πρέπει να σταματήσουν τα ευχολόγια και νομίζω ότι οι σχέσεις μεταξύ των κρατών δεν πρέπει να αποτελούν μόνο οι εκθέσεις οικονομικής ισχύος.

Όπως καταδεικνύει και η αναμφισβήτητη επιτυχία της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, τα τελευταία χρόνια, η ισχύς εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, όπως η στρατιωτική δύναμη, η πονηριά, το διαυγές εθνικό «όραμα» και η μακροπρόθεσμη ικανότητα για την πρόληψη αντιδράσεων του αντιπάλου. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια «σχολή» ρεαλιστικής ευρωπαϊκής γεωπολιτικής και ανεξάρτητα από πιθανές εξωτερικές επιδράσεις που μπορεί να καθοδηγήσουν την πολιτική, η λήψη των αποφάσεων οφείλει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της άσκησης της εξουσίας σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο», καταλήγει ο συγγραφέας.


Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη προσοχή και ενδιαφέρον όσα συμβαίνουν στη Δυτική Θράκη και στη μουσουλμανική μειονότητα που ζει, εργάζεται και προοδεύει εκεί. Η Τουρκία ποτέ δεν σταμάτησε να αναφέρεται σε «τουρκική μειονότητα» και όχι μουσουλμανική όπως καθορίζεται από τη «Συνθήκη της Λωζάννης». Στη Λωζάνη στις 24 Ιουλίου 1923 συνομολογήθηκε η συνθήκη, την οποία υπέγραψαν η Ελλάδα και η Τουρκία και οι τέσσερις Μεγάλες Δυνάμεις, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία και η Νοτιοσλαβία και Ρουμανία.

Με τη συμφωνία αυτή επικυρώθηκαν οι εδαφικές μειώσεις που επιβλήθηκαν στην Τουρκία με τη συνθήκη των Σεβρών. Με τη συνθήκη της Λωζάννης καθορίστηκαν και τα σύνορα στη Θράκη μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και σαφώς αναφέρεται η θρησκευτική μειονότητα της Δ. Θράκης ως μουσουλμανική.
Η Τουρκία με «αιχμή του δόρατος» το τουρκικό Προξενείο της Δ. Θράκης ούτε στιγμή δεν παύει να προπαγανδίζει και να στηρίζει με κάθε τρόπο τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς οικονομικά και κοινωνικά. Μέσω του Προξενείου στην Κομοτηνή καταβάλλει προσπάθειες να αποδώσει «τουρκική ταυτότητα» στους μουσουλμάνους.

Η Ελληνική Πολιτεία ποτέ δεν έπαψε να φροντίζει, χωρίς να διαχωρίζει χριστιανούς και μουσουλμάνους, τους κατοίκους της Δυτικής Θράκης. Όλοι είναι Έλληνες πολίτες και απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων του Έλληνα πολίτη. Η περίπτωση της Δ. Θράκης είναι θέμα εθνικό και χρειάζονται προσεκτικοί χειρισμοί και από την Ελληνική Πολιτεία και από τους ελληνικούς πολιτικούς σχηματισμούς. Μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του ελληνικού κράτους η μουσουλμανική μειονότητα της Δ. Θράκης σε τίποτε δεν υπολείπεται από τους κατοίκους της υπόλοιπης Ελλάδος. Μουσουλμάνοι, τουρκογενείς, Πομάκοι, Ρομά, είναι ισότιμοι Έλληνες πολίτες και, θα λέγαμε, ότι απολαμβάνουν κάποια προνομιακή μεταχείριση.

Όμως, να υπενθυμίσουμε ότι Έλληνες μειονοτικοί ζουν στην αλβανική επικράτεια, στην περιοχή που έμελλε να λέγεται Βόρειος Ήπειρος, μετά τη διχοτόμηση της Ηπείρου. Αυτή η μειονότητα επισήμως ονομάζεται «Εθνική Ελληνική μειονότητα Βορείου Ηπείρου» και έτσι έχει καταγραφεί στον ΟΗΕ και σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Μάλιστα, όταν το 1921 το νεοσύστατο αλβανικό κράτος έγινε δεκτό στην Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ), γνωστοποιήθηκε η μειονότητα στην ελληνική κυβέρνηση μόνο ως «ελληνική μειονότητα». Η Ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε και απαίτησε να προστεθεί η λέξη «εθνική», η οποία και έγινε δεκτή από την ΚτΕ και έκτοτε η «ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου», είναι αναγνωρισμένη ως «Εθνική Ελληνική Μειονότητα Βορείου Ηπείρου», με κατοχυρωμένα τα πολιτικά, διοικητικά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά δικαιώματα. Κατά πόσο τα κατοχυρωμένα αυτά δικαιώματα αποδόθηκαν στη μειονότητα είναι το ζητούμενο. Από την ίδρυση του αλβανικού κράτους και μέχρι σήμερα οι Αλβανοί τα καταπατούν χωρίς να δίνουν λόγο σε κανέναν.

Διωγμοί, κατατρεγμοί, φυλακίσεις, εξορίες, εκτελέσεις, θάνατοι, χωρίς τελειωμό, ως τις μέρες μας. Ένας αιώνας βασανιστικός, αφόρητος. Κατατρεγμοί όχι μόνο από τους Αλβανούς, αλλά και από τους Ιταλούς από το 1916 μέχρι το 1919 κατά τη διάρκεια της Κατοχής και από το 1939, όταν η Αλβανία αποτελούσε προκεχωρημένο ιταλικό φυλάκιο εναντίον της Ελλάδος.

Άνευ προηγουμένου διώξεις του ελληνικού στοιχείου παρατηρήθηκαν κατά την περίοδο της Βασιλείας του Αχμέτ Ζώγου (1928-1938), όταν εκτός των άλλων διωγμών έκλεισαν και τα ελληνικά σχολεία. Η τότε ελληνική κυβέρνηση προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και δικαιώθηκε. Τα μειονοτικά σχολεία επαναλειτούργησαν το 1935.

Και αρχίζει το σκοτάδι, η 45χρονη απόλυτη δικτατορική εξουσία του προλεταριάτου υπό τον Ενβέρ Χότζα (1944-1985) και τον διάδοχό του Ραμίζ Αλία (1985-1990). Μια περίοδος που η Αλβανία μετατράπηκε σε μια απέραντη φυλακή. Αλβανοί και Έλληνες Βορειοηπειρώτες εγκλωβίστηκαν στο επαίσχυντο αυτό καθεστώς και χιλιάδες πλήρωσαν με τη ζωή τους, επειδή δεν πορεύτηκαν σύμφωνα με όσα ανέφικτοι επαγγέλλονταν οι κομματικοί εγκάθετοι του Χότζα.

Της «ελιάς τα φαρμάκια» τραβήξαμε, λένε οι Βορειοηπειρώτες. Συνεχής και με προγραμματισμό η καταπίεση του ελληνικού στοιχείου με σκοπό τον αφελληνισμό, γεγονός που λίγο-πολύ το πέτυχαν. Δεν θα επαναλάβουμε τα βάσανά τους κατά την περίοδο αυτή. Μια περίοδο μίσους, βάναυσης συμπεριφοράς, καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εναντίον των κατοίκων, κυρίως, ελληνικής καταγωγής. Ο βίαιος εξαλβανισμός ήταν πολύ χειρότερος και από τον βίαιο εξισλαμισμό κατά τα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας.

Να δούμε, όμως, πως πολιτεύτηκε η Ελληνική Πολιτεία για το θέμα της Βορείου Ηπείρου κατά την σκοτεινή χοτζική περίοδο. Για την επίσημη Ελλάδα, σχεδόν, δεν υπήρχε ελληνικό στοιχείο που βίωνε την περιφρόνηση και ζούσε κάτω από αφόρητες συνθήκες, δεν υπήρχε Βόρειος Ήπειρος, μόνο Νότιος Αλβανία. Για όσους επέμεναν να μιλούν και να γράφουν για Έλληνες εγκλωβισμένους στον «Αλβανικό Παράδεισο», ήταν εύκολοι οι χαρακτηρισμοί: Φασίστες, χουντικοί, οπισθοδρομικοί και άλλα απαξιωτικά επίθετα, με τα οποία τους στόλιζαν. Έπρεπε να καταρρεύσει το επαίσχυντο καθεστώς κάτω από το βάρος των εγκλημάτων του και να φανεί η κενότητα του συστήματος και ο ογκώδης συμπαγής ελληνικός πληθυσμός της Β. Ηπείρου. Ήταν στις αρχές του 1990, όταν ομαδικά, Έλληνες και Αλβανοί, εγκατέλειπαν τον «παράδεισο» και έρχονταν ικέτες στην Ελλάδα. Και είναι γεγονός αναντίρρητο ότι οι Έλληνες με ιδιαίτερη θερμότητα και αγάπη υποδέχτηκαν, φιλοξένησαν και περιέθαλψαν τους ταλαιπωρημένους Βορειοηπειρώτες. Από διάφορες καταγραφές αποδείχτηκε ότι περισσότεροι από διακόσιες χιλιάδες Έλληνες βρέθηκαν στη Μάνα Πατρίδα, διασκορπσιμένοι σε χωριά και πόλεις.

Πάρα πολλοί, από την ανάγκη της επιβίωσης, μετανάστευσαν σε χώρες της Ευρώπης και, κυρίως, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ). Δυστυχώς, τότε δεν δόθηκαν οικονομικά κίνητρα να παραμείνουν στον τόπο τους και να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η Ελληνική Πολιτεία έδειξε σημεία ότι θα συντρέξει και θα βοηθήσει εκείνους που παρέμειναν στον τόπο τους. Χορηγήθηκε ένα πενιχρό επίδομα στους ελληνοδασκάλους για να επιτελούν το εθνικό τους έργο και να κρατούν ανοιχτά τα σχολεία. Δεν κράτησε πολύ και το επίδομα αυτό έπαψε να χορηγείται με αποτέλεσμα να μεταναστεύσουν και οι δάσκαλοι. Το αποτέλεσμα γνωστό, οι γονείς πήραν και τα παιδιά μαζί τους και τα σχολεία έκλεισαν από έλλειψη μαθητών.

Λίγο αργότερα, πολύ ορθά, δόθηκε η κατώτερη σύνταξη του ΟΓΑ και στους υπερήλικες Βορειοηπειρώτες. Ανακουφίστηκαν οι άνθρωποι και ένιωσαν να τους περιβάλλει με αγάπη η Πατρίδα. Έλα, όμως, που και η ελάχιστη αυτή βοήθεια δεν κράτησε πολύ. Οικονομική κρίση έπληξε τη χώρα και η Πολιτεία θεώρησε σκόπιμο να κόψει και αυτό το επίδομα. Φαίνεται ότι το ελάχιστο αυτό ποσό, η μικρή βοήθεια προς τους βορειοηπειρώτες ήταν η αιτία που η χώρα βυθίστηκε στην οικονομική κρίση!

Ο πρωθυπουργός μας, ο οποίος, από τους πρώτους, ως υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδος, επισκέφτηκε την Βόρειο Ήπειρο μετά την κατάρρευση του καθεστώτος και τους ενεθάρρυνε, τους εμψύχωσε να κρατήσουν όρθια την ορθόδοξη πίστη τους και την ελληνική τους ταυτότητα, ας δει το θέμα στην πραγματική του εθνική βάση και να επιτρέψει την επαναχορήγηση στους Έλληνες υπερήλικες που παραμένουν στον μαρτυρικό τους τόπο και φυλάνε Θερμοπύλες.

Νίκος Υφαντής / Πρωινός Λόγος

Πηγή: www.himara.gr


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ελάχιστοι είναι πια οι Έλληνες που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα επιβιώσει μετά τα αρνητικά αποτελέσματα που αναμένεται να σημειώσουν πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΝΔ στις ευρωεκλογές, που θα γίνουν σε λιγότερο από είκοσι μέρες. Είτε το ομολογούν είτε όχι, ακόμη και τα κορυφαία στελέχη των δύο κυβερνητικών κομμάτων ετοιμάζονται για εσωτερική αλληλοσφαγή αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών.

Πρώτος στόχος τους η καρατόμηση των… αρχηγών και των ηγετικών ομάδων των κομμάτων τους!
Η βέβαιη πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ θα πυροδοτήσει εξελίξεις στη ΝΔ, οι οποίες θα προσλάβουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις, που αποκλείεται να αφήσουν πρόεδρο του κόμματος τον Α. Σαμαρά, αν η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ ξεπερνά τις πέντε εκατοστιαίες μονάδες ή είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Δεν έχει όμως νόημα πλέον να κάνουμε εκτιμήσεις και υποθέσεις για κάτι που θα είναι γεγονός -το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών- σε δυόμισι μόλις εβδομάδες.

Δεν έχει, άλλωστε, ιδιαίτερη σημασία αν η κρίση που θα πλήξει βιαιότατα τη ΝΔ μετά την απομάκρυνσή της από την κυβέρνηση θα εκδηλωθεί ταυτόχρονα με εκείνη του ΠΑΣΟΚ, η οποία σίγουρα θα εκδηλωθεί αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών, την ίδια νύχτα της 25ης προς την 26η Μαΐου.

Ακόμη και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, ομολόγησε ότι θα υπάρξει πρόβλημα κυβερνητικής σταθερότητας, αν το κόμμα του πέσει κάτω από το 10% στις ευρωεκλογές. Δεν υπάρχει όμως σχεδόν κανένας Έλληνας που να νομίζει ή να ελπίζει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πιάσει το 10%!

Με άλλα λόγια, από τη νύχτα των ευρωεκλογών είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα απειληθεί άμεσα με ανατροπή λόγω της υπαρξιακής κρίσης στην οποία θα αρχίσει να στροβιλίζεται το ΠΑΣΟΚ εξαιτίας του γλίσχρου ποσοστού του. Ανεξάρτητα από το ποσοστό που θα πάρει η ΝΔ και πόσο θα υστερεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, η αιτία της κυβερνητικής ανατροπής θα είναι η αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ είτε η ΝΔ περιδινείται κι αυτή σε κρίση είτε όχι.

Μόλις, δηλαδή, ανακοινωθεί το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, πολλοί ή οι περισσότεροι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα εγκαταλείψουν τον Ευ. Βενιζέλο και το κόμμα τους αλλά και την κυβέρνηση Σαμαρά, αναζητώντας διέξοδο συνέχισης της προσωπικής πολιτικής τους καριέρας. Όσους βουλευτές κι αν δελεάσει με πολιτικά ή άλλα μέσα ο Αντώνης Σαμαράς από τους ανεξαρτητοποιηθέντες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή της ΔΗΜΑΡ και κάποιους των ΑΝΕΛ δεν θα μπορέσει να συγκεντρώσει 151 γιο να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης και να φτιάξει κυβέρνηση.

Έτοιμοι προς αλληλοσφαγή
Πολιτικά «τελειωμένο» θεωρούν οι πάντες στο ΠΑΣΟΚ τον πρόεδρο Βενιζέλο κα έχουν ήδη βγάλει τα μαχαίρια για να διεκδικήσουν προσωρινά κάποιο κομμάτι από το πολιτικό πτώμα του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος που ίδρυσε πριν από σαράντα χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ολα δείχνουν ότι φέτος στις 3 Σεπτέμβρη… πολιτικό μνημόσυνο θα κάνουν στο ΠΑΣΟΚ κα όχι εορτασμό της τεσσαρακοστής επετείου από την ίδρυσή του!

«Αν το άθροισμα της κυβέρνησης είναι πιο χαμηλό από (το ποσοστό) του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει περίπτωση να κρατηθεί κυβέρνηση;» αναρωτήθηκε δημόσια σε συνέντειξή του στο ραδιοσταθμό «Βήμα FM» ως και ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, εννοώντας ότι στην περίπτωση αυτή η πτώση της κυβέρνηση: Σαμαρά – Βενιζέλου είναι αναπότρεπτη.

Με άλλα λόγια, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ με αυτή τη δήλωσή του όχι μόνο παραδέχεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος με διαφορά από τη ΝΔ, αλλά και ότι η μεταξύ τους διαφορά μπορεί να είναι τόσο πολλές εκατοστιαίες μονάδες ώστε να υπερβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και το… άθροισμα των ποσοστών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ!

Όταν λέει αυτά ο εκπρόσωπος του Ευ. Βενιζέλου, δεν εκπλήσσουν φυσικά οι δηκτικές δηλώσεις του Θόδωρου Πάγκαλου για το μέλλον του πρώην κόμματος του. «Σε αυτές τις εκλογές σάς λέω ότι θα εξαφανιστεί το ΠΑΣΟΚ…» δήλωσε στον ίδιο ραδιοφωνικό σταθμό κι αυτός.
Ο Ανδρέας Λοβέρδος, αφού προέβλεψε βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο ή το Σεπτέμβριο, επιφύλαξε για τον εαυτό του το ρόλο του… «συγκολλητή της Κεντροαριστεράς»!

Το φάντασμα του Γιώργου
Το κωμικοτραγικό είναι ότι η επικείμενη αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε την πολιτική επαναδραστηριοποίηση του… Γιώργου Παπανδρέου (!), του ανθρώπου, δηλαδή, που κατέστρεψε εντελώς την ελληνική κοινωνία αλλά και το κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του, μέσω της επαίσχυντης απόφασής του να υπαγάγει την Ελλάδα στο ζυγό της υποτέλειας και της εθνικής απαξίωσης του Μνημονίου.

Η κοινή παρουσίαση από τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Φώτη Κουβέλη του βιβλίου της στενής φίλης του πρώτου, μχρι πρότινος ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ και νυν υποψήφιας ευρωβουλευτού της ΔΗΜΑΡ Μαριλένας Κοππά αποκάλυψε το σχέδιο του πρώην πρωθυπουργού να προωθήσει ανθρώπους του ως υποψηφίους της ΔΗΜΑΡ, βοηθώντας τη ταυτόχρονα να υπερβεί το όριο του 3% της ευρωβουλευτικής επιβίωσης.
Φυσικά, δεν έπιασε τον Γ. Παπανδρέου πόνος για τη ΔΗΜΑΡ. Στόχος του είναι η προώθηση ανθρώπων δικών του που προσωπικά δεν είναι εκτεθειμένοι με μνημονιακή δράση σε θέσεις μιας κυβέρνησης συνεργασίας της ΔΗΜΑΡ ως «τσόντας» στον… ΣΥΡΙΖΑ!

Ο Γ. Παπανδρέου γνωρίζει ότι δεν υπάρχει ούτε ένας ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ που θα ανεχόταν συνεργασία του κόμματος του με το σύγχρονο… «Τσολάκογλου» που υποδούλωσε την Ελλάδα στους Γερμανούς μέσω του Μνημονίου. Αντιθέτως, παρά τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη επί ένα χρόνο, το σύνολο σχεδόν των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι πρόθυμο να ανεχτεί ή και να δεχτεί ενθουσιωδώς συγκυβέρνηση με τη ΔΗΜΑΡ. Άλλωστε, μέχρι πριν από τρία χρόνια στο ίδιο κόμμα, τον ΣΥΝ, συστεγάζονταν και τα στελέχη που στη συνέχεια αποχώρησαν για να συγκροτήσουν τη μνημονιακή «Αριστερά της προσκολλήσεως» σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, τη ΔΗΜΑΡ!

Γιατί, λοιπόν, ένας άνθρωπος του Γιώργου, όπως, π.χ., η Μαριλένα Κοππά, αν εκλεγεί τώρα ευρωβουλευτής της ΔΗΜΑΡ, να μην προταθεί για παράδειγμα από τον Φώτη Κουβέλη για μια θέση υφυπουργού Εξωτερικών σε περίπτωση συγκρότησης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με συμμετοχή και της ΔΗΜΑΡ, αν το επιτρέπουν τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που θα γίνουν πολύ σύντομα; Κάπως έτσι σκέφτεται ο πρώην πρωθυπουργός – και δεν έχει άδικο!

Όσο για το τι προσφέρει αυτή η συμμαχία με τον Γ. Παπανδρέου στον Φ. Κουβέλη, έστω και κατά μία εκατοστιαία μονάδα να αυξήσει το ποσοστό της ΔΗΜΑΡ, αυτό μπορεί να αποβεί καθοριστικό για να υπερβεί η ΔΗΜΑΡ το όριο κοινοβουλευτικής ύπαρξης του 3%, το οποίο της δίνει αμέσως κάπου δέκα βουλευτές στη Βουλή!

«Κινδυνεύει η δημοκρατία»!
Η αυτοπρόσωπη παρουσία του Γ. Παπανδρέου δίπλα στον Φ. Κουβέλη είναι βεβαίως καταλυτική. Μελετώντας όμως τη στρατηγική του πρώην πρωθυπουργού, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε την κίνησή του να στείλει τη Μεγάλη Τετάρτη το στενότατο συνεργάτη του Δημήτρη Δρούτσα, πρώην υπουργό Εξωτερικών, στο ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ «Στο Κόκκινο» για να εξαπολύσει από εκεί τις «πολιτικές βόμβες» του!
«Είμαι ταυτισμένος με τον Γιώργο Παπανδρέου», δήλωσε ο Δ. Δρούτσας, προσθέτοντας ότι «εγώ σίγουρα ανήκω στο ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου» ώστε να μην αφήσει καμιά αμφιβολία για την πραγματική προέλευση της σοβαρής πολιτικής δήλωσης που έκανε στη συνέντευξή του και η οποία ήταν η εξής: «Αυτή η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε πλέον να είναι στην εξουσία»!

Κάτω η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, δηλαδή, χωρίς περιστροφές είναι η διά στόματος Δρούτσα εκφρασθείσα θέση του Γιώργου Παπανδρέου!

Η αιτιολόγηση απομάκρυνσης από την εξουσία της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ από τον Δ. Δρούτσα εμπεριείχε βαρύτατες κατηγορίες, τις οποίες ουδέποτε τόλμησε ο ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει τόσο ανοιχτά και καταγγελτικά.

«Κινδυνεύει η ίδια η δημοκρατία στην Ελλάδα!» τόνισε ο κατά τη δήλωσή του «ταυτισμένος» με τον Γ. Παπανδρέου πρώην υπουργός Εξωτερικών και κατήγγειλε στον ελληνικό λαό ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου «έχει διολισθήσει σε μια πρακτική μέσα στην κρίση να αμφισβητήσει ή να θέσει εκτός λειτουργίας τους δημοκρατικούς θεσμούς»!

Ουσιαστικά, ο άτυπος εκπρόσωπος του Γιώργου Παπανδρέου μίλησε στο ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ για… «χούντα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ» υπό εκκόλαψη! Βαριές, πολύ βαριές, αλλά εκ των ένδον της κυβέρνησης αυτές οι κατηγορίες…

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"


Ανακάλυψαν μειονότητα και σε αυτό το νησί και φωνάζουν για «καταπίεση»

Η… Τουρκία ούτε καν ξαποσταίνει, σε ό,τι αφορά την προκλητικότητα έναντι των γειτόνων. Μετά από την… βάπτιση της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης σε «τουρκική» και μετά από την… ανακάλυψη τουρκικής(!) μειονότητας στη Ρόδο, βάζει πλώρη για την Κω.

Χωρίς πλέον να χρησιμοποιεί και το στοιχειώδες προκάλυμμα, η Άγκυρα προσπαθεί να επικοινωνήσει τώρα την ύπαρξη μειονότητας (τουρκικής φυσικά, όχι μουσουλμανικής) και στην Κω. Σκοπός, η δημιουργία μειονοτικού θέματος σε όλα τα Δωδεκάνησα, με απώτερο στόχο τη δημιουργία μίας μελλοντικής «Γκρίζας ζώνης» για… πάσα εκμετάλλευση.

«Ξεχασμένοι»
Το τηλεοπτικό κανάλι της Τουρκίας TRT (εκφράζει στον απόλυτο βαθμό την κυβερνητική πολιτική), δεν θα μπορούσε παρά να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την επιχείρηση. Στην Άγκυρα, λοιπόν, πρόβαλε την διοργάνωση συνεδρίου με θέμα τους… «Ξεχασμένους Τούρκους» της Ρόδου και της Κω. Για να αντιληφθεί κανείς ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο, αρκεί να αναφέρουμε ότι στο συνέδριο παρέστη –και μίλησε φυσικά-, ένα από τα alter ego του Ερντογάν, ο εκπρόσωπος της τουρκικής πρωθυπουργίας κ. Birol Dok.

Προσέξτε τώρα με τι μαεστρία αναμειγνύουν παλιά και νέα θέματα για την ανάδειξη ενός νέου «τόξου» την ώρα που η ελληνική πλευρά κοιμάται τον ύπνο του Δικαίου. Το συνέδριο που είχε τίτλο «Τα δικαιώματα των άλλων: Τούρκοι της Ελλάδας, από τη Ρόδο ως τη Δυτική Θράκη» και διοργάνωσαν από κοινού η «Ένωση Τούρκων της Δυτικής Θράκης» και ο «Σύλλογος Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τούρκων Ρόδου – Κω και Δωδεκανήσου», φιλοξενήθηκε και στηρίχτηκε από την Κοινότητα Ερευνών του Τουρκικού Κόσμου του πανεπιστημίου της Τουρκίας Bilkent.

Από τους διοργανωτές, θα σταθούμε στον συνδιοργανωτή «Σύλλογο Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τούρκων Ρόδου – Κω και Δωδεκανήσου», σύλλογο που εδρεύει στη Σμύρνη(!) και για τον οποίο πολλάκις έχουν διατυπωθεί υπόνοιες πως καθοδηγείται από την Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ) και εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια. Και, φυσικά, εμφανίζεται μόνο σε ανάλογα συνέδρια, καθώς και στις ευρωπαϊκές αρχές για να καταγγείλει… καταπίεσης τουρκικής μειονότητας στη Ρόδο. Όπου «τουρκική», η μουσουλμανική μειονότητα στη Ρόδο, η οποία συμβιώνει με απόλυτη αρμονία με τον υπόλοιπο πληθυσμό του νησιού και χωρίς, φυσικά, καμία απολύτως καταπίεση…

Η ημερίδα
Ο πρόεδρος του εν λόγω συλλόγου, καθηγητής Dr. Mustafa Kaymaknu, ήταν ο πρώτος ομιλητής του συνεδρίου. Προσέξτε τώρα τι είπε. Ανέφερε ότι η κατάσταση των «Τούρκων» που ζουν σε Ρόδο και Κω είναι πολύ πιο δύσκολη σε σύγκριση με τους «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης, επειδή, όπως συνέχισε να λέει, οι δήθεν «τουρκικές» κοινότητες των δύο νησιών της Ελλάδας δεν έχουν καθεστώς μειονότητας, αφού αφέθηκαν στην τύχη τους με τον τερματισμό της ιταλικής κατοχής στα Δωδεκάνησα.

Η τουρκική κρατική τηλεόραση, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον κ. Kaymaknu χαρακτήρισε «ξεχασμένους» τους δήθεν «Τούρκους» σε Ρόδο και Κω και ζήτησε τη συμβολή όλων στην προσπάθεια αποτροπής του περιορισμού της τουρκικής παρουσίας στην Ελλάδα με τη Δυτική Θράκη, υποστηρίζοντας πως δήθεν υπάρχουν «Τούρκοι» σε Κω και στη Ρόδο, από όπου, όπως είπε, κατάγεται και ο ίδιος.

Στο συνέδριο μίλησε και ο Πρόεδρος της λεγόμενης «Ένωσης Τούρκων Δυτικής Θράκης», με έδρα την Άγκυρα, κ. Ahmet Salinonlu. Αυτός έκανε μία σύντομη αναφορά σε δήθεν υφιστάμενα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι «τούρκοι» της Ελλάδας (όπως χαρακτήρισε μερίδα των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών) και ενημέρωσε το κοινό για τις εργασίες του Συλλόγου σε ότι αφορά την επίλυσή τους.

Θέλουν και… «εθνική ταυτότητα»
Οι κραυγές για δήθεν τουρκικές μειονότητες, βέβαια, από την Άγκυρα, δεν μένουν μόνο σε αυτό το σημείο. Η διπλωματία των επεκτατικών γερακιών της γείτονος μας έχει αποδείξει ότι, κάθε φορά, προχωρά και ένα βήμα. Έτσι και τώρα, αφού ταυτόχρονα με το θέμα της… καταπιεσμένης μειονότητας που ανακαλύφθηκε ξαφνικά, έρχεται και ζήτημα «εθνικής ταυτότητας».

Το ζήτημα έθεσε ο βοηθός του κοσμήτορα του Ινστιτούτου Βαλκανικών Ερευνών του τουρκικού «πανεπιστημίου Θράκης», Ali Hoseynonlu, ο οποίος τεχνηέντως εστίασε στα προβλήματα (επίσης ανακαλυφθέντα) της «τουρκικής μειονότητας» της Δυτικής Θράκης. Και σημείωσε με νόημα πως παραμένουν άλυτα χρόνια ζητήματα όπως εκείνο της αναγνώρισης δήθεν εθνικής ταυτότητας της μειονότητας, εκλογής μουφτήδων, εκπαίδευσης και διοίκησης των βακουφικών περιουσιών. Τουλάχιστον ανέφερε ότι από το 1991 και μετά σημειώθηκε κάποια πρόοδος σε ότι αφορά την αναγνώριση των δικαιωμάτων της μειονότητας στο πλαίσιο της πολιτικής ισονομίας και ισοπολιτείας.

Αλλά και ο εκπρόσωπος του τούρκου πρωθυπουργού, κ. Birol Dok, σε χαιρετισμό που απηύθυνε, σημείωσε πως όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή, καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η «τουρκική μειονότητα» στην Ελλάδα. Και έδωσε το μήνυμα για «συνεργασία» στην αναγνώριση της «εθνικής ταυτότητας».

Τι θέλουν, λοιπόν, οι Τούρκοι ως επόμενο βήμα; Παίρνοντας θάρρος από την τρικυμιώδη πολιτική (αν μπορεί κανείς να την χαρακτηρίσει έτσι) των ελληνικών πολιτικών φορέων (σύσσωμων) στο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ζητά να γίνει από την ελληνική πλευρά μία πλήρης καταπάτηση της Συνθήκης της Λοζάνης. Και να αναγνωρίσει η Ελληνική Πολιτεία με επίσημο τρόπο –προφανώς αυτός συμπεριλαμβάνει την έκδοση ανάλογων κρατικών εγγράφων- την ύπαρξη εθνικής, δηλαδή τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα. Να «βαφτίσει», με λίγα λόγια, όλους τους μουσουλμάνους, Τούρκους, αλλάζοντας το status quo και ανοίγοντας πολύ επικίνδυνες ατραπούς…

Πηγή PressTime


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και το κορυφαίο επιστημονικό και τεχνολογικό ίδρυμα της χώρας (TUBITAK), σε συνεργασία με σειρά φορέων του κλάδου συνεργάζονται για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου διαστημικού κέντρου διοίκησης και ελέγχου για τα επερχόμενα διαστημικά σχέδια της Τουρκίας, ανέφεραν Τούρκοι αξιωματούχοι του υπουργείου Άμυνας. στον τουρκικό τύπο.

Η ακριβής θέση του νέου διαστημικού κέντρου δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί, αλλά η Άγκυρα, που είναι η πρωτεύουσα της χώρας, βρίσκεται στην κορυφή της πολύ μικρής λίστας των υποψηφίων περιοχών.

Το νέο κέντρο θα φιλοξενεί τελικά πάνω από 180 άτομα προσωπικό που θα εργάζεται σε 24ωρη βάση, θα έχει την επίβλεψη όλων των δορυφόρων της Τουρκίας, θα ενεργεί ως ένα κέντρο ελέγχου των εκτοξεύσεων τουρκικών δορυφόρων, στο πλαίσιο ενός πολύ φιλόδοξου προγράμματος με «αιχμή του δόρατος» την τουρκική εταιρεία αεροδιαστημικής Roketsan. Η εν λόγω εταιρεία θα λειτουργεί σε συνδυασμό με ένα μικρότερο επιχειρησιακό κέντρο.

«Το κέντρο θα είναι σε θέση να ανιχνεύει όλα τα διαστημικά αντικείμενα τουρκικής κατασκευής, αλλά θα διαχειρίζεται υπο την κυβερνητική αιγίδα, τους δορυφόρους και αποστολές», δήλωσε ένας ανταποκριτής τύπου του ιδρύματος TUBITAK..

«Είμαστε σε διαβούλευση με την ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος (ESA), την NASA, την CNSA και άλλους διεθνείς εταίρους της διαστημικής βιομηχανίας με σκοπό να οικοδομηθεί η απαραίτητη υποδομή και να αποκτήσουν τα συστήματά μας την δική τους διαλειτουργικότητα, ως μέρος του ευρύτερου στρατηγικού χώρου της Τουρκίας», πρόσθεσε Τούρκος αξιωματούχος.

Η Τουρκία διαθέτει σήμερα μια σειρά τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων, καθώς και παρατήρησης της γης, και ελπίζει ότι θα κατασκευάσει την επόμενη γενιά δορυφόρων στην Τουρκία με τη μέγιστη εθνική συμμετοχή.

Τελικός αντικειμενικός σκοπός του τουρκικού σχεδίου είναι η απόκτηση δυνατότητας αναγνώρισης και τηλεπισκόπησης ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και γεωγραφικών περιορισμών, η δημιουργία crypto συστήματος διοίκησης και ελέγχου, η έγκαιρη προειδοποίηση για επιθέσεις με βαλλιστικά βλήματα και οι λειτουργίες ηλεκτρονικού πολέμου σε στρατηγικό, επιχειρησιακό, τακτικό επίπεδο επιχειρήσεων.

Ο τουρκικός κατασκοπευτικός δορυφόρος υψηλής ανάλυσης με την επωνυμία Gokturk–1, προκάλεσε ένταση Τουρκίας και Ισραήλ τον περασμένο χρόνο, αυξάνοντας παράλληλα τις ισραηλινές και δυτικές ανησυχίες, σχετικά με την πιθανή «διασπορά» ευαίσθητων εικόνων στρατηγικής σημασίας, «σε χέρια ακραίων ισλαμιστών τρομοκρατών».

Ο τουρκικός δορυφόρος έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί μέσα στο 2014, ακολουθούμενος από την εγχώρια κατασκευή ενός δορυφόρου τύπου SAR, που έχει προγραμματιστεί να τεθεί σε τροχιά το 2018.

Η Τουρκία ευελπιστεί να αποστείλει τους δικούς της δορυφόρους στο διάστημα μέχρι το 2023, που αποτελεί την 100η επέτειο της ως μια σύγχρονη δημοκρατία.


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Η Βρετανία ετοιμάζει νέα ενεργειακά σχέδια για να «εξουδετερώσει» τις απειλές του Ρώσου πρόεδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, σχετικά με την χρήση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου ως «όπλου» εναντίον της Ουκρανίας και των γειτονικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Independent.

Τον επόμενο μήνα, η βρετανική κυβέρνηση αναμένεται να υπογράψει ένα «σχέδιο έκτακτης ανάγκης» για την παροχή βοήθειας προς την Ουκρανία, εάν η Ρωσία τον επόμενο χειμώνα περιορίσει την προμήθεια φυσικού αερίου στην χώρα αυτή.

Παράλληλα η εφημερίδα τονίζει, ότι το Λονδίνο θα αναπτύξει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, το οποίο θα έχει ως στόχο την κατάργηση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, προσπαθώντας να «κάψει αυτό το χαρτί» του Κρεμλίνου, διασφαλίζοντας την απαιτούμενη ενεργειακή ασφάλεια από άλλες πηγές.

Η Ρωσία παρέχει το 30 % του φυσικού αερίου που καταναλώνεται στην Ευρώπη και το 50% τουλάχιστον στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με προτάσεις και σχέδια των χωρών της G7, προβλέπεται η κατασκευή νέων τερματικών σταθμών υγροποιημένου φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θα άρουν τους περιορισμούς σχετικά με την παράδοση του σχιστολιθικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη θα επενδύσει μέσω νέων οικονομικών πλάνων, σε νέους αγωγούς για την άντληση φυσικού αερίου από τη Δύση στην Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης και της προμήθειας από την Αφρική.

Η Ιαπωνία, η οποία σταμάτησε την επανέναρξη ικανού αριθμού πυρηνικών αντιδραστήρων μετά την καταστροφή στη Φουκουσίμα, αποτελεί έναν εκ των μεγαλύτερων αγοραστών υγροποιημένου φυσικού αερίου παγκοσμίως, αποτελώντας παράλληλα βαρόμετρο που ωθεί τις τιμές διεθνώς να αυξάνονται συνεχώς.

Πηγή της βρετανικής κυβέρνησης δήλωσε στην εφημερίδα ότι οι ηγέτες των χωρών της G7 διαθέτουν την απαραίτητη «ομοφωνία» σχετικά με το θέμα αυτό».

Οι χώρες της G7 εξέδωσαν και σχετικό ανακοινωθέν που αναφέρει ότι: «Απαιτείται η καθοιονδήποτε τρόπο διαφοροποίηση των πηγών υδρογονανθράκων με όποιο τρόπο απαιτηθεί. Καμία χώρα δεν πρέπει να εξαρτάται από έναν μόνο προμηθευτή. Καθώς επίσης η ενέργεια δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο πολιτικής πίεσης ή απειλής για την διεθνή ασφάλεια». Νομίζουμε ότι η ανακοίνωση τα λέει όλα σχετικά με τα σχέδια απεξάρτησης από τις ρωσικές πηγές ενεργείας και την σημασία του γεωπολιτικού παιχνιδιού που διεξάγεται αυτήν την περίοδο στην Ουκρανία.

Ο βρετανός υπουργός ενέργειας Ed Davey, δήλωσε:
«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Πούτιν χρησιμοποιεί την ενέργεια ως όπλο πίεσης και ελέγχου πάνω από την Ουκρανία, ή οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ετοιμάζουμε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τον χειμώνα, στην περίπτωση που η Ρωσία απειλήσει την διακοπή προμήθειας φυσικού αερίου προς την Ουκρανία. Αυτό θα συζητηθεί κατά τη συνεδρίαση της G7 τον επόμενο μήνα».
Η Μόσχα θέλοντας να παρακάμψει τελείως την Ουκρανία, ώστε να έχει απευθείας πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές αερίου, έχει κατασκευάσει τον αγωγό Nord Stream και προτίθεται να πολλά ακόμα για τον αγωγό South Stream. Σε συνδυασμό με την ενεργειακή συμφωνία με την Κίνα και την Ινδία, το Κρεμλίνο στράφηκε ήδη σε εναλλακτικές αγορές θέλοντας να περιορίσει την ζημιά από την στάση της ΕΕ στο θέμα αυτό.

Επίσης η Ρωσία από την άλλη πλευρά δεν θέλει να αφήσει την Ευρώπη στο ΝΑΤΟ, θέλοντας και η ίδια να δημιουργήσει την δική της «αυλή» για τους δικούς της γεωπολιτικούς λόγους.

Η σύγκρουση ΗΠΑ και Ρωσίας στην περιοχή της Ουκρανίας, παρόλα αυτά θα έχει ως έπαθλο την ενεργειακή τροφοδοσία της γηραιάς ηπείρου, με τεράστια οικονομικά οφέλη για τον νικητή.

Σχόλιο ιστολογίου: Εάν υλοποιηθεί η συγκεκριμένη απόφαση των G7, τότε γεννάται ένα πολύ μεγάλο ερώτημα: 
Πως και από που θα εξασφαλίσει η Ευρώπη την ενεργειακή της επάρκεια; 
Όντας απίθανο να επιστρέψει την πυρηνική ενέργεια, τότε από που θα αντλήσει τους απαραίτητους ενεργειακούς πόρους; 
Στο σημείο αυτό, όλα δείχνουν την Βόρειο Αφρική (Λιβύη) και Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ. Και όμως, παρά τις συγκεκριμένες γεωπολιτικές και γεωοικονομικές εξελίξεις, παρά δηλαδή το γεγονός πως Ελλάδα και Κύπρος τοποθετούνται και επίσημα στο επίκεντρο του ενεργειακού χάρτη της επόμενης ημέρας, οι δυο χώρες επιμένουν να αποδέχονται να βρίσκονται κάτω από μνημόνια, αντί να απαιτήσουν την άμεση κατάργησή τους. Οι πολιτικές ηγεσίες των δύο χωρών φέρουν τεράστια ευθύνη όχι μόνο για όσα συνέβησαν, αλλά και για όσα επιτρέπουν να συμβούν σε Ελλάδα και Κύπρο, εξαιτίας της μη αποφασιστικότητάς τους να υπερασπιστούν τις χώρες τους, τις οποίες υποτίθεται πως ορκίστηκαν να προασπίζονται...

Λέγαμε κάτι απροσδιόριστες φράσεις μικροί. Τις λέμε και μεγάλοι. Θεωρούσαμε ότι κυριολεκτούσαν, περιγράφοντας καταστάσεις, αν και δεν κατανοούσαμε πλήρως την έννοιά τους. 
Όπως για παράδειγμα, «Χ€στήκαμε κι η βάρκα γέρν€ι», ανασηκώνοντας μάλιστα σχεδόν αντανακλαστικά τους ώμους μας, αδιάφορα. 
Άντε να καταλάβεις!

Παρακολουθώ τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Με γουρλωμένα μάτια. 

Το λες και σκηνή από θρίλερ. Να μας απειλεί. 
Παρακολουθώ την πορεία ενός κόμματος που με γκεμπελικές σχεδόν πρακτικές εκμαύλισε έναν ολόκληρο λαό. 
Τους έχρισε συνένοχους, συμπαίχτες σε ένα παιχνίδι χωρίς καθορισμένους όρους (και δράκους), αφήνοντας τους απλώς να «κερδίζουν», όπως ακριβώς ξεγελάμε τα παιδιά, για να τους δώσουμε στιγμιαία χαρά. 
Ένα κόμμα, που οι δημοκρατικές του αντιλήψεις δηλώθηκαν εξ αρχής με ιστορικές φράσεις, όπως «δεν δικαιούστε δια να ομιλείτε» και «το ΠΑΣΟΚ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις». 
Ένα κόμμα που κονταροχτυπήθηκε με τον Κοσκωτά, που δήλωσε ότι «παρέδιδε χρήματα σε κούτες για pampers». 
Ο ψεύτης! 
Που ξεπέταξε ό,τι υγιές στο εμπόριο. 
Που ξευτίλισε την επιχειρηματικότητα παραδίδοντάς την σε λαμόγια, δήθεν αυτοδημιούργητα, και συνδικαλιστές, δήθεν γνώστες των πάντων, που κόπτονταν για τη «δημοκρατία». 
Που βάφτισε «αντιστασιακούς» το σύμπαν. 
Που τάιζε ακόρεστα τα φθηνά ένστικτα. 
Που ο πρωθυπουργός έπαιξε τον παπατζή για την αγορά βίλας που κόντραρε στο πόθεν έσχες του και μηχανεύτηκε τον δανεισμό από υπουργούς και επιχειρηματίες, ένας μάλιστα εκ των δανειστών ανταμείφθηκε από το αντίπαλο κόμμα (να και τα αλισβερίσια) ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για να ασελγήσουμε και σ΄αυτόν τον θεσμό. 
Που θα παρέδιδε την πρωθυπουργία, παρά μία ψήφο, στον Τσοχατζόπουλο κρίνοντας τον ως υπεράξιο.

Κόμμα, που εξομοίωσε μετοχές ελληνικής παράγκας με την Google. 
Που στόμωσε κάθε παράθυρο για οξυγόνο. 
Που έπαιξε ακόμα και με τη φιλανθρωπία. 
Που έφτυσε κατάμουτρα όσους εμπιστεύτηκαν «Ελλάδα», ήτοι ομολογιούχους. 
Που δημιούργησε ένα τέρας δημόσιο. 
Που δεν μέτρησε ποτέ πόσους απασχολούσε. 
Που έκτισε ορόφους ουρανοξυστών ταμείων και παραταμείων και καταπακτών ταμείων ώστε να μην μετρούνται ποτέ έσοδα και έξοδα. 
Που νομιμοποίησε την έννοια της μίζας και της προμήθειας. 
Που ευνούχισε κάθε ανθρώπινο αντανακλαστικό μετατρέποντας τους πολίτες σε γελοία, αιωνίως πεινασμένα ζόμπι. Σε όλες τις εποχές, «πεινάμε» δήλωναν (ακόμα και όταν έτρωγαν τον άμπακο). 
Που ξανα-έλαβε την εξουσία και στην τελευταία ακόμα παρτίδα με σύνθημα «λεφτά υπάρχουν». 
Που μας ανήγγειλε την χρεοκοπία μας με φόντο βαρκούλες ν΄αρμενίζουν καθορίζοντας και τον τρόπο αντίδρασης στη συνέχεια του έργου. 
Που κατέβαζε την Κατσέλη στο λιμάνι να διώξει την Cosco. 
Που ξανασκέφτεται τον διάδοχο του αείμνηστου, για να παίξει ρόλο, αφού δίδαξε πολιτική στο Harvard. 
Και που την ίδια στιγμή ο Βενιζέλος δηλώνει ότι τού έχει μαζεμένα μυστικά και ντοκουμέντα. 
Και μετά σιγή... Σιγή... Σιγή.

Παρακολουθώ τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με γουρλωμένα μάτια να μας απειλεί. Αγιοποιώντας τον ρόλο του κόμματός του, ως και καλά στυλοβάτης, και όχι ως ελάχιστη προσφορά υπηρεσιών σε μια χώρα που διέλυσαν. Χωρίς αιδώ, χωρίς συναίσθηση ευθύνης. Πες το και συνυπευθυνότητας.

Παρακολουθώ τον Ευάγγελο Βενιζέλο και πρώτη φορά, κατανοώ απόλυτα, πιο απόλυτα δεν γίνεται, τη σημασία του «Χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει». 
«Χ€στήκαμ€» κι ας είναι και κακόηχο. 
Όταν το πεις, ανασηκώνοντας τους ώμους αδιάφορα, τουλάχιστον παίρνεις τη χαρά να βλέπεις τον βασανιστή να φοβάται περισσότερο από το θύμα. 
Ευτυχώς η βάρκα γέρνει. 
Μπορεί να 'ναι και ευλογία η επαφή με το υγρό στοιχείο. 
Σιγά μην πνιγούμε! 
Αφού δεν πνιγήκαμε ως εδώ...

Γράφει η Ρέα Βιτάλη, φωτομοντάζ Γρέκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου