Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Δεκ 2011


Ο Κλεισθένης γράφει.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, όσο κι αν είναι στημένες, θα γελάσει και το «παρδαλό κατσίκι» όποτε κι αν γίνουν εκλογές.
Με τη ματιά του απλού πολίτη διαπιστώνει οποιοσδήποτε ότι στην σημερινή πολιτική σκηνή συμβαίνουν πολλά αστεία και τραγικά ταυτόχρονα.

Οι εκλογές όνειρο θερινής νυκτός.

Η Ελληνική «τρόικα» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ); τρία πουλάκια κάθονταν, πλήρης ασυνεννοησία και αλληλοκαρφώματα ενδοκομματικά αλλά και διακομματικά.

Ο Παπαδήμος; μας τελείωσε, πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι του αντισυνταγματικού του διορισμού.

Το ΠΑΣΟΚ; η πτώση μιας αυτοκρατορίας, με ποσοστά κάτω και απ’ αυτά του 1974. Εδώ ο παραλογισμός χτυπάει κόκκινο. Οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί, υπεύθυνοι για την καταστρεπτική πορεία της οικονομίας ξαφνικά δηλώνουν αμέσως ή εμμέσως αντιμνημονιακοί, εκλογές εγγύς γάρ. Αφού «έσωσαν» τον τόπο αυτοπροβάλλονται και σαν «σωτήρες» του καταρρέοντος ΠΑΣΟΚ.

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι τρία σε ένα ή ίσως και πολλά σε ένα.

Η ΝΔ; εδώ γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος. Εγκλωβισμένη στην ιδεοληψία του «ανήκομεν εις την δύσιν», εξόχως φιλοευρωπαϊκό κόμμα αδυνατεί να αντιληφθεί (ή δεν θέλει, ή δεν μπορεί), τα μηνύματα των πολιτών και ομφαλοσκοπεί σπαρασσόμενη από ενδοκομματικές έριδες. Οι αντιμνημονιακές κορώνες του αρχηγού δεν πείθουν ούτε το ίδιο το επιτελείο του. Καρφώθηκε δημοσκοπικά στο 20% περίπου (με αναγωγή στο 30% και κάτι) και ψάχνει εναγωνίως πως θα απεμπλακεί απ’ την συγκυβέρνηση. Φυσικά όπως ξαναέγινε θα υποκύψει σε τυχόν εκβιασμούς όπως για τον χρόνο των εκλογών και τα απαιτούμενα κατά την τρόικα μέτρα. «Όταν ανακατεύεσαι με τα πίτουρα σε τρώνε οι κότες».

Το ΛΑΟΣ; εδώ ταιριάζει απόλυτα το προσωνύμιο «λαγός». Σήμερα ο Καρατζαφέρης ζήτησε και μάλιστα εγγράφως απ’ τον ήδη αποτυχημένο Παπαδήμο ανασχηματισμό της κυβέρνησης λέγοντάς την έντεχνα ανασύσταση. Ενώ το κόμμα στηρίζει την κυβέρνηση Παπαδήμου δημοσκοπικά η συντριπτική πλειοψηφία όσων προτίθενται να το ψηφίσουν διαφωνούν με αυτή την στήριξη. Ο «τσεκουράτος» υπουργός του καθώς και ο «φωνακλάς» άρχισαν ήδη το «αντάρτικο» αφήνοντας υπονοούμενα ακόμη και για παραιτήσεις. Παλιές αμαρτίες του πρέσβη-υπουργού έρχονται στην δημοσιότητα. Καρφώθηκε κι αυτό το κόμμα στο 5% και ψάχνονται για μια ακόμη πιρουέτα, μπας και κερδίσουν κάποιο ψηφαλάκι.

Η Ντόρα; κάνει τάματα στην Μεγαλόχαρη μπας και πιάσει το πολυπόθητο 3% γιατί αλλιώς θα ξαναπάει με την ουρά στα σκέλια στη ΝΔ. Βέβαια αν διαφανεί ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να πάρει αυτοδυναμία τότε πολλά στελέχη του λεγόμενου νεοφιλελεύθερου μπλοκ της ΝΔ (αδελφός και σία) θα μετακομίσουν στην ΔΗ.ΣΥ. Πρέπει να βοηθηθεί το «κορίτσι», τι θα κάνουμε χωρίς Ντόρα στη βουλή;

Ο Κουβέλης; χτυπάει κόκκινο στα δημοσκοπικά του ποσοστά αν και οι εμπειρογνώμονες λένε ότι η πρόθεση ψήφου στην ΔΗΜ.ΑΡ δεν είναι αποκρυσταλλωμένη. Η ΔΗΜ.ΑΡ αποτελεί το ανάχωμα που θα εμποδίσει τους δυσαρεστημένους του ΠΑΣΟΚ να οδηγηθούν στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Ήδη μερικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Μπίστης) εντάσσονται στο δυναμικό του κόμματος.

Το ανύπαρκτο πολιτικά κόμμα των οικολόγων δημοσκοπικά μπαίνει άνετα στην βουλή, εδώ θέλουμε ψυχίατρο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ; ανεβαίνει τόσο ώστε να μην αποτελεί κίνδυνο για το πολιτικό σύστημα αν και κάποιες «κακές» γλώσσες λένε ότι είναι μέρος του συστήματος.

Το ΚΚΕ; διατηρώντας σταθερές τις πολιτικές του θέσεις ανεβαίνει με κίνδυνο να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ και να είναι αξιωματική αντιπολίτευση, εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι κατ’ ουσία και σήμερα είναι αξιωματική αντιπολίτευση μετά την συμμετοχή της ΝΔ στην κυβέρνηση.

Αναρωτιούνται πολλοί αφού η αριστερά αν ενωθεί θα έρθει πρώτο κόμμα και θα πάρει και το μπόνους των 50 βουλευτών του νόμου Παυλόπουλου (τον αναφέρω για να μην ξεχνάμε) γιατί δεν ενώνεται.

Η απάντηση είναι απλή. Το ΚΚΕ είναι κόμμα ισχυρών δεσμών ενώ αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜ.ΑΡ είναι χαλαρών δεσμών. Εξηγούμαι, στα κόμματα ισχυρών δεσμών δεν μπαινοβγαίνει κάποιος όποτε θέλει και δεν διαφωνεί με την κεντρική γραμμή του κόμματος γιατί θα διαγραφεί αμέσως, στα χαλαρών δεσμών κόμματα, συνυπάρχουν ρεύματα, τάσεις και απόψεις έως και αντίθετες μεταξύ τους, εδώ δεν υπάρχουν διαγραφές αλλά αποχωρήσεις με δημιουργία νέων κομματικών σχηματισμών. Το ΚΚΕ είναι ένα μονολιθικό κόμμα ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ πολυσυλλεκτικό.

Προσωπικά πιστεύω ότι το ΚΚΕ έχει τεράστιες διαφορές με την υπόλοιπη αριστερά σε βασικά ζητήματα που δεν του επιτρέπουν συμπόρευση μαζί της. Δεν αρκεί μόνο η αντίθεση στο μνημόνιο για την ένωση των αριστερών κομμάτων.

Η ΔΗΜ.ΑΡ αποσχίστηκε απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ για να παίξει το ρόλο του αναχώματος, μπορούν σήμερα να συνυπάρξουν σε ένα συνασπισμό;

Αν κάνουμε μια υπόθεση εργασίας και δεχτούμε ότι η αριστερά προχωρεί σε δημιουργία συνασπισμού όλων των κομμάτων της και κερδίσει την πρώτη θέση στις εκλογές τι θα γίνει;

Θα πάρει τις 50 έδρες με βάση τον εκλογικό νόμο Παυλόπουλου και αποκτώντας την πλειοψηφία στην βουλή θα πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Φαντάζεται κανείς τι πρόκειται να γίνει;

Η μισή κυβέρνηση πχ θα είναι υπέρ της παραμονής μας στην ΕΕ ενώ η άλλη μισή κατά, άλλοι θα είναι υπέρ του ευρώ και άλλοι υπέρ της δραχμής και πάει λέγοντας.

Προ πάντων υγεία και υπομονή, ο χρόνος θα δείξει.


Ο αγωγός μήκους 280 χλμ, που θα συνδέει το λιμάνι του Μπουργκάς της Μαύρης Θάλασσας με την Αλεξανδρούπολη και το Αιγαίο Πέλαγος, σχεδιάστηκε ώστε να μεταφέρει 35 εκατομμύρια τόνους πετρέλαιο ετησίως

Βουλγαρική ιστοσελίδα
Νοvinite

Η συνάντηση της Επιτροπής Ελέγχου για το έργο του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, που είχε προγραμματιστεί για σήμερα, Τετάρτη, ακυρώθηκε τελικά.

Την είδηση μετέδωσε χθες, Τρίτη, ο Εθνικός Ραδιοφωνικός Σταθμός της Σόφιας (BNR), αναφέροντας ότι υπήρξε ανακοίνωση από αντιπρόσωπο της Transneft, που είναι και ο κύριος μέτοχος του έργου.

Η Επιτροπή Ελέγχου της εταιρείας Τrans-Balkan Pipeline, που έχει τη γενική εποπτεία του έργου, είχε προγραμματίσει συνάντηση, προκειμένου να συζητηθούν τα νέα δεδομένα και τα σχέδια που αφορούν στην κατασκευή του αγωγού, μετά την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της Βουλγαρίας να αποσυρθεί από το όλο εγχείρημα. Η πρωτοβουλία της ακύρωσης της συνάντησης ήρθε από την ελληνική πλευρά, και υπήρξε συναίνεση της Ρωσίας, σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου της εταιρείας Transneft, Igor Diormin, ο οποίος διευκρίνισε ότι η απόφαση της βουλγαρικής πλευράς γνωστοποιήθηκε επίσημα μόλις την περασμένη Δευτέρα.

"Επειδή πρόκειται για την αθέτηση μιας διακυβερνητικής συμφωνίας, η Transneft θα πρέπει να αναμένει περαιτέρω οδηγίες από το ρωσικό υπουργικό συμβούλιο, που θα καθορίζουν ακριβώς τα βήματα που θα γίνουν από εδώ και στο εξής. Υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές επιλογές, π.χ. η ρευστοποίηση, το πάγωμα του έργου, ή η τελική εκτέλεσή του χωρίς τη συμμετοχή της Βουλγαρίας", διευκρίνισε ο Diomin.

Ο εκπρόσωπος της Transneft χαρακτήρισε τις φήμες που κυκλοφόρησαν τελευταία στα ΜΜΕ, σύμφωνα με τις οποίες η Βουλγαρία ίσως κληθεί να πληρώσει πρόστιμο ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, ως "επιστημονική φαντασία".

Η είδηση για την παραίτηση της Βουλγαρίας από το έργο πρωτοκυκλοφόρησε την περασμένη Τετάρτη.

Ο αντιπρόεδρος της βουλγαρικής κυβέρνησης και υπ. Οικονομικών, Simeon Djankov, εξήγησε ότι η Βουλγαρία θα ζητήσει να τερματιστεί η συμμετοχή της στη διακυβερνητική συμφωνία μέσω αμοιβαίας έγκρισης από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη.

Εάν το αίτημα της Βουλγαρίας απορριφθεί, η χώρα προτίθεται να αποσυρθεί από το έργο του αγωγού σε 12 μήνες και, όπως υπογράμμισε ο Djankov, "αυτό δεν σημαίνει ότι θα υποστεί κυρώσεις".

Σύμφωνα με φήμες, τις οποίες δεν επιβεβαίωσε κανείς αξιωματούχος στη Βουλγαρία, το κίνητρο πίσω από την απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης ήταν το γεγονός ότι θεωρούσε το έργο "επισφαλές από οικονομική άποψη" και ότι οι όροι που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων το 2007 "δεν ήταν εφαρμόσιμοι".


Εργοστάσιο μετατροπής ουρανίου κοντά στο Ισπαχάν
(Φωτογραφία: Αssociated Press, 30 Μαρτίου 2005)
  • Η δήλωση αξιωματούχου της Επαναστατικής Εθνοφρουράς του Ιράν μεταδόθηκε από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Μehr μετά από διαδοχικές ανεξήγητες εκρήξεις κοντά στις πυρηνικές εγκαταστάσεις
Ιστοσελίδα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, με πληροφορίες από Associated Press

Το Ιράν προτίθεται να μετακινήσει τα πυρηνικά εργοστάσιά του, σύμφωνα με δήλωση ανώτερου αξιωματούχου της Επαναστατικής Εθνοφρουράς, την οποία δημοσίευσε το πρακτορείο Mehr του Ιράν.

Σύμφωνα με άρθρο του πρακτορείου Mehr, o ταξίαρχος Gholamreza Jalali δήλωσε επί λέξει: "Αν το απαιτήσουν οι συνθήκες, θα μετακινήσουμε τις εγκαταστάσεις μας για εμπλουτισμό ουρανίου σε ασφαλέστερες περιοχές".

Η δήλωση του αξιωματούχου των ΕΔ του Ιράν ήρθε μετά από μια σειρά δημοσιευμάτων σχετικά με ανεξήγητες εκρήξεις σε περιοχές της χώρας.

Την περασμένη Κυριακή, τουλάχιστον 7 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε έκρηξη που έγινε σε μονάδα χαλυβουργίας στην ιρανική πόλη Yazd. Φέρεται ότι ανάμεσα στους νεκρούς ήταν Βορειοκορεάτες ειδικοί στα πυρηνικά όπλα.

Η έκρηξη ήταν η τρίτη κατά σειρά κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων σε περιοχές που συνδέονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Σε δημοσίευμά τους στα τέλη Νοεμβρίου, οι Times του Λονδίνου ανέφεραν ότι η "μυστηριώδης έκρηξη" που ταρακούνησε την πόλη του Ισπαχάν, στο δυτικό Ιράν, προξένησε βλάβες σε πυρηνικό εργοστάσιο της περιοχής.

Σε δημοσίευμά της, η Haaretz ανέφερε ότι μια έκρηξη ακούστηκε κοντά στην περιοχή του Ισπαχάν, όπου λειτουργούν εγκαταστάσεις μετατροπής ουρανίου από το 2004.

Σε σχετικό άρθρο του, το ιρανικό πρακτορείο Fars αναφέρει ότι oι τρομοκρατημένοι κάτοικοι της πόλης τηλεφώνησαν στην πυροσβεστική, γεγονός που ανάγκασε τις αρχές να παραδεχθούν ότι όντως σημειώθηκε έκρηξη. Κάτοικοι του Ισπαχάν ανέφεραν σε δημοσιογράφους ότι τα παράθυρά τους σείονταν από την ισχυρή έκρηξη.

Στις αρχές Δεκεμβρίου, αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ δήλωσαν στους New York Times ότι μια άλλη έκρηξη, σε στρατιωτική βάση κοντά στην Τεχεράνη, που είχε σημειωθεί δύο εβδομάδες πριν από εκείνη στο Ισπαχάν, προκάλεσε σοβαρές απώλειες στο βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν.

Σύμφωνα με τους ίδιους αξιωματούχους, από φωτογραφίες της περιοχής προέκυψε ότι η ιρανική βάση ήταν σημαντικό κέντρο δοκιμών για προηγμένης τεχνολογίας πυραύλους στερεών καυσίμων, των οποίων ο εξοπλισμός θεωρείται πιο εξελιγμένος από παλαιότερους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, υγρών καυσίμων.





  • Για "παν ενδεχόμενο" προετοιμάζονται οι βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις, με τον επικεφαλής τους να παρουσιάζει τη χώρα ως "προστάτη" των Ευρωπαίων Συμμάχων. "Η κρίση στην Ευρωζώνη δημιουργεί στρατιωτικό κίνδυνο", προειδοποιεί
Λίγο μετά το δημοσίευμα των New York Times, περί επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή και ανάληψης της εξουσίας από τον στρατό, ένα νέο δημοσίευμα, βρετανικό αυτή τη φορά, κάνει λόγο για στρατιωτική επέμβαση ελέω οικονομικής κρίσης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph, ο επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της Βρετανίας, σερ Ντέιβιντ Ρίτσαρντ, προειδοποιεί για "στρατιωτικό κίνδυνο" σε περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ και κοινωνικών αναταραχών, που...
"μοιραία θα ακολουθήσουν".

"Οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων στη Βρετανία προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν ένοπλες εξεγέρσεις, εξετάζοντας σενάρια στρατιωτικών παρεμβάσεων στην πολιτική τόσο στη Βρετανία, όσο και στο πολιτικό προσκήνιο των συμμάχων της, ελέω οικονομικής κρίσης και ενδεχόμενης παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης", αναφέρει.

Σημειώνεται, πως οι βρετανικοί σχεδιασμοί είδαν το φως της δημοσιότητας, μετά την αποκάλυψη από την Daily Telegraph απόρρητου εγγράφου προς τις βρετανικές πρεσβείες των κρατών μελών της Ευρωζώνης, με το οποίο καλούνταν να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ευρωζώνης, κίνδυνος ορατός πλέον για πολλούς πολιτικούς ηγέτες.

Ο σερ Ρίτσαρντ, σε δηλώσεις του σήμερα Πέμπτη, χαρακτήρισε τον εν λόγω κίνδυνο "τη μεγαλύτερη απειλή για τα συμφέροντα της Βρετανίας και των συμφερόντων της ανά τον κόσμο".

"Δηλώνω ξεκάθαρα, πως ο μεγαλύτερος στρατηγικός κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα η Βρετανία, δεν είναι στρατιωτικός αλλά οικονομικός. Στόχος κάθε χώρας και της κυβέρνησής της πρέπει να είναι η οικονομία. Καμία χώρα δεν μπορεί να υπερασπιστεί εαυτόν σε περίπτωση χρεοκοπίας", πρόσθεσε.

Όπως είπε ο ίδιος, στόχος της ομιλίας του ήταν, να προκαλέσει προβληματισμό στις χώρες της Ευρώπης, για το κατά πόσο μπορούν να υποστηρίξουν και να διασφαλίσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους.

"Τι επιρροή μπορεί να έχει η δημοσιονομική κρίση και κατά συνέπεια η αργή εξυγίανση στα ευρωπαϊκά αμυντικά συστήματα;", διερωτήθηκε.

Από news247

Tο ελληνικό κράτος, αυτό το χρεοκοπημένο, είναι ένα πολύ πλούσιο κράτος.Έχει τεράστια ακίνητη περιουσία. Τέτοια που οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν εδώ και 100άδες χρόνια. Εμπορική ακίνητη περιουσία, όχι δάση και παραλίες, όπως ανησυχεί δήθεν η προπαγάνδα ότι θα πουληθούν μαζί με την Ακρόπολη. Το κράτος έχει περιουσία, το Υπουργείο Γεωργίας έχει μεγάλη ακίνητη περιουσία, οι δήμοι και οι νομαρχίες, οι ΔΕΚΟ, η Εκκλησία. Ο στρατός μόνο έχει πάνω από 1.000 στρατόπεδα σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας, τα καλύτερα οικόπεδα. Χρόνια ολόκληρα λέμε μονότονα ότι αυτή η ακίνητη περιουσία θα αξιοποιηθεί, θα πουληθεί, θα νοικιαστεί και τα έσοδα θα μειώσουν το χρέος. Δεν πουλιέται ούτε ένα χωράφι. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν τα επόμενα Βατοπέδια;

Το ελληνικό κράτος είναι ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας της χώρας. Το ελληνικό κράτος ζει ακόμα στη δεκαετία του ’70 με τις επιρροές των πρώην σοβιετικών καθεστώτων. Κάθε υπουργείο έχει και τη δικιά του κατασκευαστική εταιρεία για να χτίζει φυλακές, νοσοκομεία, στρατόπεδα. Κρατικές τράπεζες έχουν διαφημιστικές εταιρείες. Εκατοντάδες επιχειρήσεις κρατικών συμφερόντων, ΔΕΚΟ, προβληματικές που κάποτε κρατικοποιήθηκαν οι ζημιές τους και μας έμειναν, δημοτικές, ακόμα και ερείπια του ιδιωτικού τομέα που δανειοδοτούνται τακτικά από τις κρατικές τράπεζες με το πρόσχημα των θέσεων εργασίας, απαρτίζουν ένα τεράστιο μερίδιο συμμετοχής στο ΑΕΠ της χώρας, μοναδικό για ευρωπαϊκό κράτος, το οποίο παράγει συνεχώς ελλείμματα. Δεν αποκρατικοποιείται τίποτα. Για ευνόητους λόγους, πώς θα στηθούν οι μίζες της επόμενης Ζίμενς;

Έτσι, αναπτυξιακές κινήσεις που όχι απλώς θα μείωναν τα χρέη και τα ελλείμματα αλλά θα φρέναραν την ύφεση και θα δημιουργούσαν επενδυτική έκρηξη, παραδόξως δυο χρόνια τώρα δεν επιχειρούνται καν.

Αυτές τις μέρες η έκθεση του ΟΟΣΑ περιγράφει αυτά που όλοι ξέρουμε. Το ελληνικό Δημόσιο είναι ένας αχανής, αχαρτογράφητος δεινόσαυρος με χιλιάδες μη παραγωγικούς οργανισμούς, φορείς, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ιδιωτικού, ιδρύματα, επιτροπές, τμήματα χωρίς υπαλλήλους, διευθυντές χωρίς υφισταμένους, διοικητικά συμβούλια, τμηματάρχες, προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους, που σκοπό έχει όχι την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά την αποκατάσταση των υπεράριθμων κομματικών μηχανισμών. Χρόνια συζητάμε αν θα κλείσει ένα κρατικό μέσο ενημέρωσης από τα 50 που σιτίζονται από το δημόσιο χρήμα, τη στιγμή που θα έπρεπε να είχαν συγχωνευθεί και καταργηθεί εκατοντάδες οργανισμοί. Για ευνόητους λόγους. Τα κόμματα του Δημοσίου χωρίς πελατειακό κράτος θα εξαφανιστούν σε μια μέρα.

Όταν η τρόικα παρουσίασε για πρώτη φορά τις προτάσεις για τη μείωση των ελλειμμάτων, ζήτησε τα 2/3 να προέλθουν από τη μείωση των εξόδων και το υπόλοιπο από εισπρακτικά μέτρα. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η υπερφορολόγηση που επιβλήθηκε στην κοινωνία επί ενάμιση χρόνο μεγάλωσε την ένταση της ύφεσης. Και ήταν στην ακριβώς αντίθετη στόχευση απ’ ό,τι είχε συμφωνηθεί. Ενώ ο στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και να μειωθεί η φοροαποφυγή, επιβλήθηκαν κεφαλικοί φόροι σ’ εκείνους που ήδη πλήρωναν, αυξήσεις ΦΠΑ, αυξήσεις φόρων κατανάλωσης, ειδικές εισφορές, έκτακτες εισφορές, τέλη ακινήτων. Με αποτέλεσμα όχι μόνο να μειωθεί η παραγωγική βάση της ιδιωτικής οικονομίας, που συνθλίβεται από την αφαίμαξη, αλλά να υφίσταται τη μεγαλύτερη ζημιά το υγιές κομμάτι της που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με ίσους όρους το κομμάτι που φοροδιαφεύγει, όπως πάντα. Πέρυσι από τα 1 δις 275 εκατομμύρια βεβαιωμένα πρόστιμα, εισπράχθηκαν 29 εκατομμύρια. Αλλά μπήκαν καμιά δεκαριά καινούργιοι φόροι.

Στη μείωση των εξόδων του κρατικού μηχανισμού, η τρόικα ζητούσε περιορισμό των καταναλωτικών δαπανών και όχι των επενδύσεων. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Σε 2 χρόνια μειώθηκε 8 φορές το πρόγραμμα επενδύσεων. Σε μια οικονομία που κινείται από τις δημόσιες επενδύσεις, η επιλογή συνεπαγόταν ύφεση. Στην προσπάθεια να μείνει όσο το δυνατόν ανέπαφος ο δημόσιος τομέας, προτίμησαν τη στάση πληρωμών. Δεν επιστρέφεται ο ΦΠΑ στις επιχειρήσεις, δεν εξοφλούνται τα χρέη του Δημοσίου. Αποτέλεσμα, ακόμα μεγαλύτερη ύφεση.

Αλλά και στις λίγες προσπάθειες μείωσης των εξόδων, οι επιλογές ήταν πάντα υπέρ της διατήρησης των δομών του πελατειακού κράτους. Ακόμα και χωρίς απολύσεις, οι καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις άχρηστων τμημάτων του Δημοσίου θα απέφεραν τεράστιες οικονομίες κλίμακας. Το 70% των δημόσιων κτιρίων αυτού του κράτους με την τεράστια ακίνητη περιουσία, είναι νοικιασμένα. Αντί γι’ αυτό, προχώρησαν σε οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Παρόλο που η τρόικα ήταν αντίθετη στα εφάπαξ μέτρα, γιατί είναι εύκολα αντιστρέψιμα, και πίεζε για μόνιμες μεταρρυθμίσεις. Αντί να αξιολογήσουν και να ζητήσουν από το προσωπικό του Δημοσίου, λέγοντάς του την αλήθεια, να στρατευτεί στη σωτηρία της χώρας από τη χρεοκοπία, προσπαθούσαν να τους βγάλουν πρόωρα στη σύνταξη. Πάλι με οριζόντια μέτρα. Με αποτέλεσμα τη διάλυση του δημόσιου τομέα, τις λευκές απεργίες. Για την εικόνα της κατάρρευσης που δείχνει η χώρα μεγαλύτερη συμβολή έχει η ανυπαρξία κρατικών μηχανισμών, παρά η ύφεση.

Έπρεπε να μαζέψουμε τους φόρους, να πουλήσουμε παθητικές επιχειρήσεις, να αξιοποιήσουμε την ακίνητη περιουσία, να μειώσουμε την κρατική γραφειοκρατία, να ανοίξουμε τις αγορές και τα επαγγέλματα για να μειωθεί η ανεργία. Βάλανε ό,τι φόρο μπόρεσαν να φανταστούν, έκαναν στάση πληρωμών, μείωσαν τις δημόσιες επενδύσεις, ώθησαν τον κόσμο με πρόωρη συνταξιοδότηση στα ήδη χρεοκοπημένα ταμεία.

Τον Σεπτέμβριο, όταν η τρόικα μετά την εμπλοκή στο πρόγραμμα αποχώρησε, έβγαλε ένα πόρισμα, τις «κόκκινες κάρτες» για όσα πράγματα δεν προχωρούσαν όπως έπρεπε. Παρά τα όσα θα πιστεύατε, η έκθεση δεν μιλούσε καθόλου για λεφτά, για φόρους και μισθούς. Έλεγε ότι γίνονται ακόμα υπεράριθμες προσλήψεις, δεν εξοφλούνται οι οφειλές, δεν γίνεται η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ότι καθυστερεί η μεταρρύθμιση του συστήματος δημόσιας διοίκησης, ότι είναι «ελλιπής» η παρακολούθηση εσόδων-εξόδων, ότι δεν γίνεται κτηματολόγιο και χωροταξικοί χάρτες, δεν προχωράνε οι συγχωνεύσεις εφοριών και η φορολογική μεταρρύθμιση, δεν ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα και οι αγορές ενέργειας, μεταφορών, συγκοινωνίας, δεν βελτιώνεται η απονομή της δικαιοσύνης, δεν προχωράει το ενιαίο μισθολόγιο, η ενιαία αρχή πληρωμών, δεν λειτούργησε η ενιαία αρχή δημόσιων προμηθειών, καθυστερεί η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, δεν προχωράει η κατάργηση φορέων, δεν ιδρύονται τα φορολογικά δικαστήρια, η μηχανογράφηση συστήματος και το ενιαίο κέντρο συλλογής των φόρων.

Τούτων όλων δοθέντων, για να είμαι ειλικρινής, απορώ με όσους λένε ότι το μνημόνιο απέτυχε. Ποιο μνημόνιο απέτυχε; Αυτά που κάναμε για να μην εφαρμοστούν οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν;

Η κοινωνία μας αυτά τα δύο χρόνια, με μεγάλη υπομονή, δέχτηκε ανεργία, λουκέτα, άδικη φορολογία, άδικες οριζόντιες μειώσεις. Άρα υπήρχαν περιθώρια να δεχτεί και σκληρά μέτρα, αλλά σωστά. Για την κατάσταση που φτάσαμε ως εδώ υπεύθυνο είναι όλο το πολιτικό σύστημα, που προτιμάει να σύρει τη χώρα στην Αφρική παρά να αλλάξει τις δομές του συστήματος. Τώρα δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο. Τίποτα που να θυμίζει όσα έγιναν το 2011 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Μόνο μια μεγάλη, ειρηνική, μεταρρυθμιστική επανάσταση μπορεί να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Το 2012 θα είναι τελείως διαφορετικό ή θα μοιάζει με το 1952.

Ακριβώς όμοια περίπτωση με την Αττική Οδό είναι το αεροδρόμιο της Αθήνας. Και σ' αυτήν την περίπτωση το κεφάλαιο "ομορφιά" αναδεικνύεται σαν το κορυφαίο.
Προφανώς οι Γερμανοί έβαλαν μόνον την "ομορφιά" τους και πήραν την κυριότητά του.
Όλα τα υπόλοιπα τα έβαλε το ελληνικό κράτος. Αυτό έβαλε την αμύθητης αξίας γη πάνω στην οποία έγιναν οι εγκαταστάσεις του.
Αυτό έβαλε χρήματα από το δημόσιο ταμείο.
Αυτό έβαλε τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, που δικαιούνταν ως κράτος. Επειδή όλα αυτά δεν έφταναν, το κράτος έβαλε και την κρατική Ολυμπιακή, για να του δώσει επιπλέον "αέρα" βιωσιμότητας. Από τα δυόμισι (2,5) δισεκατομμύρια, που πλήρωνε η Ολυμπιακή ενοίκιο στο Ελληνικό, έφτασε στα είκοσι τρία (23) δις ενοίκιο στο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Τα πράγματα είναι ακόμα πιο τραγικά, αν σκεφτεί κάποιος ότι το αεροδρόμιο Αθηνών είναι το κεντρικό της χώρας και οι ιδιοκτήτες του αλλοδαποί. Γιατί;
Γιατί στην περίπτωση αυτήν θα μπορούσε να υπάρχει συνεταιρισμός, χωρίς το κράτος να βάλει ούτε μία δραχμή. Από τη στιγμή που το κράτος δίνει την άδεια σε κάποιον ξένο να κατασκευάσει —σε αγορασμένη από τον ίδιο γη και με δικά του χρήματα και τεχνικά μέσα— αεροδρόμιο, μπορεί να είναι μεγαλοσυνέταιρος, χωρίς να βάλει τίποτε άλλο.

Αυτό συμβαίνει πάντοτε, γιατί το κράτος βάζει τον "αέρα". Τον "αέρα" των εθνικών του αναγκών και άρα τη σίγουρη οικονομική απόδοση σε μια δεδομένη αγορά με δεδομένες ανάγκες. Τον "αέρα" της στρατηγικής θέσης της χώρας.
Τον "αέρα" της οικονομικής της ανάπτυξης.
Τον "αέρα" της ιστορίας της χώρας. Τον "αέρα" της τουριστικής της δραστηριότητας.
Τον "αέρα" της ασφάλειας.
Όλα αυτά είναι κεφάλαιο, το οποίο το βάζει το κράτος και μόνον που δίνει την άδεια για μια τέτοια επένδυση. Είναι κεφάλαιο, το οποίο έχει πληρωθεί προκαταβολικά από το κράτος. Για τον λόγο αυτόν η ίδια η άδεια είναι πιο ακριβή από το οικόπεδο και από τα χρήματα μαζί.

Η άδεια εξασφαλίζει όλα όσα δελεάζουν κάποιον επενδυτή. Αυτή εξασφαλίζει όλα αυτά τα οποία τον φέρνουν στην Ελλάδα και δεν τον στέλνουν στο Αζερμπαϊτζάν για παράδειγμα. Στην περίπτωσή μας όχι μόνον δεν έγινε αυτό, αλλά το ελληνικό κράτος έβαλε τα πάντα. Την άδεια την έδωσε σαν να επρόκειτο για ένα ασήμαντο γραφειοκρατικό καπρίτσιο και έβαλε και όλα τα υπόλοιπα χωρίς διαμαρτυρία. Αυτό είναι παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο δεν μπορούν να το καταρρίψουν ούτε αφρικανικές "Μπανανίες".
Εκείνες τουλάχιστον, ελλείψει χρημάτων και τεχνικών μέσων, απαλλάσσονται από την υποχρέωση της χρηματοδότησης και της κατασκευής.

Αυτά τα "λίγα" έβαλε το ελληνικό κράτος.
ΟΛΑ τα υπόλοιπα τα έβαλαν οι Γερμανοί και προφανώς γι' αυτόν τον λόγο πήραν το αεροδρόμιο στην κατοχή τους. Επειδή όμως εμείς δεν βλέπουμε τι μπορεί να έβαλαν, εικάζουμε ότι έβαλαν την ΟΜΟΡΦΙΑ τους.
Εκτός βέβαια αν είμαστε κατακτημένη χώρα και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Τέτοιου είδους αποικιοκρατικές συμφωνίες μπορεί να υπογράψει ένα κράτος μόνον με έναν Χίτλερ πάνω από το κεφάλι του.
Συμβαίνει μήπως αυτό και δεν το έχουμε αντιληφθεί;

Αυτό, το οποίο πρέπει να γίνει τώρα, είναι να πάει ένας εισαγγελέας και να δει το πόσο "αξιολογήθηκε" αυτή η γερμανική ΟΜΟΡΦΙΑ.
Να δει ποιοι κρατικοί υπάλληλοι ήταν "μειωμένης" αντίληψης και έδωσαν στο κράτος τα χαρακτηριστικά του ηλιθίου.
Να δει ποιοι ήταν οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι.
Να ελέγξει τα "πόθεν έσχες" τους και να τους στείλει κατ’ ευθείαν στη φυλακή. Δυστυχώς για κάποιους αξιωματούχους του πρόσφατου παρελθόντος ο χρόνος και η λήθη δεν μπορούν να τους βοηθήσουν. Υπάρχουν έγγραφα και υπογραφές, που πάντα θα "θυμίζουν" ποιοι ήταν αυτοί οι οποίοι διέπραξαν τα εγκλήματα.

Από εκεί και πέρα —και με βάση τα δεδομένα της νομοθεσίας— να θεωρηθεί η πράξη σύμβασης του αεροδρομίου άκυρη και να επιστρέψει το αεροδρόμιο σ' αυτούς που ανήκει και άρα στους Έλληνες.
Να προστεθεί ως επιχείρηση στα ασφαλιστικά ταμεία.
Το κράτος χρωστάει στα ταμεία και έχει ένα "παρελθόν" ηλιθιότητας, που δεν του επιτρέπει να διεκδικεί τίποτε από αυτά που έτσι κι αλλιώς τα είχε "χαρίσει".


  • Εάν αυτό δεν είναι θράσος και αλητεία εκ μέρους των Γερμανών, τότε τί είναι;
Με κοινό τους ψήφισμα οι Κ.Ο. των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, Φιλελευθέρων, Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, καταδικάζουν την Ελλάδα για τη δραματική κατάσταση στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Όλα ξεκίνησαν τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν ομάδα γερμανών βουλευτών, μελών της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων, επισκέφθηκαν την Ελλάδα για να σχηματίσουν εικόνα για τις συνθήκες κράτησης στους προσφυγικούς καταυλισμούς. «Οι συνθήκες μας σοκάρισαν», λέει ο βουλευτής των Ελευθέρων Δημοκρατών Χάρντφριντ Βολφ.

Άνθρωποι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο σε μικρά δωμάτια, συχνά χωρίς να έχουν δικό τους στρώμα για να κοιμηθούν, χωρίς ζεστό νερό και θέρμανση και χωρίς επαρκή πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Τι απάντησαν οι Έλληνες ιθύνοντες και πολιτικοί όταν ρωτήθηκαν;

Ότι το 90 % των προσφύγων με προορισμό την Ευρώπη, καταλήγουν καταρχήν στην Ελλάδα. ‘Ότι ο αριθμός τους φτάνει έως και τις 300.000 ετησίως. Και πως στη βάση του Δουβλίνου ΙΙ η Ελλάδα, ως πρώτη χώρα υποδοχής, έχει την απόλυτη ευθύνη για αυτούς τους πρόσφυγες.

Όλα αυτά δικαιολογούν μόνον εν μέρει την κατάσταση, υποστηρίζει ο Στέφαν Μάγερ, βουλευτής των Χριστιανοκοινωνιστών:

«Αντιλαμβάνομαι ότι η Ελλάδα περνάει μια βαθιά κρίση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει άλλοθι για να μην προσφέρει στους πρόσφυγες αξιοπρεπείς και ανθρώπινες συνθήκες. Πόσο μάλιστα που η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνει στο θέμα αυτό γενναιόδωρη στήριξη από την ΕΕ».

Σκοπιμότητες;

Σύμφωνα με τον ίδιο 223 εκατομμύρια ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταμεία έχουν προβλεφθεί για αυτό το σκοπό για την τριετία 2010-2012. Μέχρι στιγμής όμως η Αθήνα δεν έχει απορροφήσει αυτά τα κονδύλια. Γι΄ αυτό και ο ίδιος δεν δέχεται το επιχείρημα του υπέρογκου κόστους. Την άποψή του συμμερίζεται και ο Πράσινος Γιόζεφ Βίνκλερ, ο οποίος διακρίνει πίσω από την ελληνική αδράνεια σκοπιμότητες:

«Ένα επιχείρημα που άκουσα στην Ελλάδα είναι ότι δεν μπορείς να πείσεις τους πολίτες να ξοδεύονται τόσα λεφτά για τους πρόσφυγες. Επίσης ότι οι κακές συνθήκες στους καταυλισμούς μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Το τρίτο επιχείρημα που άκουσα ήταν ότι διατηρούμε τις κακές συνθήκες για να αλλάξουν οι ευρωπαϊκές χώρες το δίκαιο ασύλου. Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνονται σε βάρος ανθρώπων που ούτως ή άλλως δεν φέρουν καμία ευθύνη».

Με το ψήφισμά τους τα γερμανικά κόμματα, πλην της Αριστεράς, ζητούν από τη γερμανική κυβέρνηση να μεσολαβήσει προκειμένου να βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησης. Ζητούν επίσης να σταματήσει η επαναπροώθηση προσφύγων από τη Γερμανία προς την Ελλάδα και να εξετάσει η Κομισιόν εάν η Ελλάδα παραβιάζει τις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Πηγή: Deutsche Welle

Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως θα πρέπει να τους πακετάρουμε άμεσα μόλις μπαίνουν στην Ελλάδα και να στους στέλνουμε στην Γερμανία, όπου θα μπορούν να έχουν καλύτερες ή "ανθρώπινες" συνθήκες κράτησης; Αν τολμήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση να πληρώσει αυτό ή παρόμοια πρόστιμα, θα πρέπει να πληρώσει από τις τσέπες των βουλευτών και των πολιτικών και όχι από το υστέρημα των Ελλήνων πολιτών. Και αν οι Γερμανοί επιμένουν, τότε μπορούμε να τους στείλουμε την πληρωμή σε είδος, δηλαδή αριθμό λαθρομεταναστών ίσο με το ποσό του προστίμου... μπορούμε να πληρώσουμε ακόμη και σε... εκατομμύρια. Άντε να τους στείλουμε, να μας αποδείξουν οι Γερμανοί πόσο... ανθρωπιστές είναι οι ίδιοι...

Η παγκόσμια ελίτ θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να διατηρήσει το ευρώ, έτσι ώστε να επιβιώσει τη μεταβατική φάση - μετά την οποία θα αντικατασταθεί τόσο αυτό, όσο και το δολάριο, από ένα παγκόσμιο νόμισμα

Το ευρώ: Παρομοιάζεται από πολλούς με το «κρεβάτι του Προκρούστη» (Ελληνική Μυθολογία), το οποίο ανάγκαζε όλους τους διερχομένους να ξαπλώνουν επάνω του. Τα «θύματα» του, ανάλογα με το ανάστημα τους, προσαρμοζόταν αυτόματα στα μέτρα του κρεβατιού – εάν και εφόσον παρέμεναν στη ζωή, μετά από την επώδυνη αυτή δοκιμασία (η ίδια η ζωή είναι ασφαλώς ένα κρεβάτι του Προκρούστη, για τους περισσότερους «θνητούς»).


Το υπερεθνικό κοινό νόμισμα, το ευρώ δηλαδή, «εφευρέθηκε» ουσιαστικά από τη Γαλλία - ενώ η Γερμανία αναγκάσθηκε να το υιοθετήσει, με αντίτιμο την ένωση της. Είναι ένα νόμισμα, το οποίο αρνήθηκε η Μ. Βρετανία, ενώ αδιαφόρησε η Ελβετία – με την υπόλοιπη Ευρώπη να το αποδέχεται, αν και όχι στο σύνολο της, κάτω από συνθήκες «ενθουσιώδους άγνοιας».


Τελικά κατέληξε να διευθύνεται δικτατορικά από την πρωσική Γερμανία, μέχρι τη στιγμή που «έπεσαν οι μάσκες» και φάνηκε το αποκρουστικό του πρόσωπο: ένας μηχανισμός, ο οποίος είναι αδύνατον να λειτουργήσει σωστά και εποικοδομητικά, ενώ εξυπηρετεί αφενός μεν τα συμφέροντα των πλεονασματικών χωρών της ΕΕ, δια μέσου της χαμηλής ισοτιμίας του, αφετέρου τα ενδιαφέροντα μίας μικρής τραπεζικής ελίτ, η οποία διαρκώς ισχυροποιείται, εις βάρος όλων των Πολιτών – Γερμανών, Ελλήνων, Ιταλών και λοιπών Ευρωπαίων” (K-online).


“Η τριάδα: Η «Τριεθνής Επιτροπή» (trilateral commission) είναι μία ιδιωτική οργάνωση (όπως η λέσχη Bilderberg), η οποία ιδρύθηκε το 1973 με πρόταση του D.Rockefeller. Σήμερα έχει πάνω από 300 μέλη, τα οποία προέρχονται από την Ευρώπη, τις Η.Π.Α. και την Ιαπωνία - με στόχο την «ενίσχυση της συνεργασίας» μεταξύ των τριών αυτών περιοχών του πλανήτη (στη διεθνή πολιτική, τα τρία αυτά «οικονομικά μπλοκ» ονομάζονται τριάδα).


Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα S.Gill, ο παραπάνω «τριεθνισμός» ορίζεται ως ένα ακόμη εγχείρημα για την ανάπτυξη μίας οργανικής ένωσης (παγκόσμια διακυβέρνηση), μεταξύ των μεγάλων καπιταλιστικών κρατών, με στόχο την επίτευξη ή τη διατήρηση μία σταθερής μορφής παγκόσμιας τάξης (world order), η οποία να εξυπηρετεί τα βασικά συμφέροντα των συμμετεχόντων – μεταξύ άλλων, μία, λιγότερο ή περισσότερο φιλελεύθερη, διεθνή οικονομική οργάνωση” (WP).


Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ


Συνδυάζοντας τις δύο παραπάνω αναφορές καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, το ευρώ δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, αλλά ένα μάλλον μεταβατικό νόμισμα, μία γέφυρα καλύτερα και ένα πείραμα, η επιτυχής έκβαση του οποίου θα έθετε τις βάσεις για την αντικατάσταση του από ένα ισχυρότερο, παγκόσμιο νόμισμα – το οποίο θα εκδιδόταν ίσως από μία παγκόσμια κεντρική τράπεζα, με ιδιοκτήτη μία διεθνή οικονομική ελίτ, αντικαθιστώντας το δολάριο, το ίδιο το ευρώ, το γεν αλλά και άλλα ισχυρά νομίσματα.


Εν τούτοις, αυτό το ευρωπαϊκό «συναλλαγματικό κατασκεύασμα», εμπερικλείει τεράστιες αντιθέσεις και φυγόκεντρες δυνάμεις εντός του - οι οποίες πολύ δύσκολα θα επιτρέψουν την περαιτέρω επιβίωση του. Οι δεκαεπτά χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες το έχουν υιοθετήσει, έχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ τους: διαφορές μεγέθους, ισχύος, ιστορίας, πολιτισμού, αγοράς εργασίας, κοινωνικής ασφάλισης, βιομηχανικής κουλτούρας, επιχειρησιακής δομής, ανταγωνιστικότητας, δημόσιας διοίκησης, υπόγειου πλούτου, ατομικών αντιλήψεων, κοινωνικής οργάνωσης κοκ.


Επομένως, είναι πάρα πολύ δύσκολο να διατηρηθεί, τουλάχιστον στη σημερινή του μορφή – είναι «θνησιγενές» λοιπόν, οπότε έχει θεωρητικά μία συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως, την οποία είναι αδύνατον να μην έχουν προβλέψει οι «δημιουργοί» του. Αυτό όμως που μάλλον δεν είχε προβλεφθεί είναι το μέγεθος της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η οποία έχει ήδη επεκταθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, εξελισσόμενη σε ένα «χρηματοπιστωτικό τσουνάμι» που απειλεί να καταστρέψει ολόκληρο το Ευρωσύστημα – αμέσως μετά, το παγκόσμιο.


ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ


Κατά πολλούς, αρκετές πλευρές και «εκφάνσεις» της σημερινής κρίσης της Ευρωζώνης δεν είναι τίποτα άλλο, παρά διαφορετικές «προβολές» του προβλήματος της εθνικής κυριαρχίας.


Ειδικότερα, όταν οι ηγετικές πολιτικές δυνάμεις μίας χώρας είναι σύμφωνες να παραδώσουν ορισμένα μέρη της εθνικής κυριαρχίας της χώρας τους (πολιτικά, συναλλαγματικά, χρηματοπιστωτικά, οικονομικά, νομικά ή στρατιωτικά), είναι απαραίτητο να σκεφθούν ακριβώς τι επιδιώκουν, ποιες διαδικασίες τίθενται σε λειτουργία, καθώς επίσης ποιες είναι οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες των αποφάσεων τους.


Η μεταβίβαση των δικαιωμάτων που συνδέονται με την εθνική κυριαρχία σημαίνει ότι, από κάποιους άλλους και κάπου αλλού θα λαμβάνονται αποφάσεις, οι οποίες θα εξυπηρετούν τα ενδιαφέροντα άλλων. Το γεγονός αυτό βέβαια δεν θα ήταν τόσο προβληματικό, για εκείνο το χρονικό διάστημα όπου οι αποφάσεις θα ήταν «αλληλεγγύες» και θα εξυπηρετούσαν κοινά συμφέροντα. Όταν όμως οι διαφορετικές ομάδες ενδιαφερομένων παύουν να έχουν κοινά συμφέροντα, ξεκινάει ένας αγώνας εξουσίας – και ο κανόνας στους αγώνες εξουσίας είναι πως οι ισχυρότεροι νικούν, ενώ οι ασθενέστεροι χάνουν.


Στην Ευρωζώνη σήμερα διεξάγεται ένας μεγάλος αγώνας εξουσίας. Ποιος θα κερδίσει; Ποιος θα καθορίσει τη μελλοντική πολίτική που θα ακολουθηθεί; Η Γερμανία ή η Ελλάδα; Η Γαλλία ή η Πορτογαλία; Η Ολλανδία ή η Ισπανία; Ποιες θα είναι οι συμμαχίες που θα δημιουργηθούν; Τι κρύβεται πίσω από την επιφάνεια, η οποία παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ στους Ευρωπαίους Πολίτες;


Ποια συμφέροντα θα εξυπηρετήσει τελικά ο νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας; Τα συμφέροντα των Πολιτών της χώρας του, τα συμφέροντα της ενωμένης Ευρώπης ή αυτά των τραπεζιτών, οι οποίοι ανήκουν στην πανίσχυρη τριεθνή Επιτροπή, στο Ευρωπαϊκό σκέλος της οποίας κατέχει τη θέση του Προέδρου; Μήπως απλά και μόνο τα συμφέροντα της Goldman Sachs, η οποία συνεχίζει να είναι ο εργοδότης του; Το ίδιο ισχύει και για τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος είναι επίσης μέλος της Τριάδας (πηγή: K-Online).


Κάτι ανάλογο ισχύει και για όλες τις κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης, στις οποίες αυτοί που στην πραγματικότητα κινούν τα νήματα είναι οι διευθυντές των μεγάλων τραπεζών, οι managers του Καρτέλ και οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ – οι οποίοι είναι συνήθως μέλη οργανώσεων όπως η Τριάδα, η λέσχη Bilderberg κλπ.


Πιθανολογείται λοιπόν ότι, η παγκόσμια ελίτ θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να διατηρήσει το ευρώ, έτσι ώστε να επιβιώσει τη μεταβατική φάση - μετά την οποία θα αντικατασταθεί τόσο αυτό, όσο και το δολάριο, από ένα παγκόσμιο νόμισμα. Στη συγκεκριμένη διαδικασία ανήκει επίσης η ελεγχόμενη κατάρρευση και των δύο νομισμάτων, όταν θα υπάρξει ο «βασιλικός δρόμος» ενός νέου «υπερδολαρίου» ή όπως αλλιώς αυτό θα ονομαστεί.


Η κατάρρευση του δολαρίου θα είναι μία απλούστατη διαδικασία – αφού ήδη «τυπώνονται» τεράστιες ποσότητες (πληθωριστικές) από τη Fed, χωρίς κανένα αντίκρισμα. Το ίδιο ισχύει και για το ευρώ – το οποίο εύκολα θα αντικατασταθεί από το μάρκο, τη λιρέτα και τη δραχμή, σε μία από κοινού έξοδο όλων των κρατών από την Ευρωζώνη.


Είναι όμως αλήθεια πρόθυμοι όλοι οι Ευρωπαίοι ή οι Αμερικανοί Πολίτες να υποδουλωθούν σε μία παγκόσμια ελίτ, απλά και μόνο για να επιβιώσουν κάπως υποφερτά, ή μήπως κάποια στιγμή θα αντιδράσουν, από κοινού και όλοι μαζί, αρνούμενοι να υποταχθούν στις κυριαρχικές διαθέσεις κάποιων ελάχιστων, δήθεν εκλεκτών;


Μήπως η Ελλάδα πρέπει απλά να αμύνεται, χωρίς να επιτρέπει τη λεηλασία ούτε της δημόσιας (ιδιωτικοποιήσεις), ούτε της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, έως εκείνη τη στιγμή που θα διαλυθεί η Ευρωζώνη, χωρίς να ευοδωθούν τα σχέδια της Τριάδας – αφού οι θεωρίες συνωμοσίας, αν και υπαρκτές, σπάνια επιτυγχάνουν αυτά που επιδιώκουν;



  • Γράφει ο Μακεδών
Στο κατώφλι του νέου αιώνα οι Έλληνες ούτε στην πιο νοσηρή φαντασία διεστραμμένων εγκεφάλων δεν θα μπορούσαν να πιστέψουν για όλα αυτά που βιώνουν σήμερα τελειώνοντας το έτος 2011 και θα αντιμετωπίσουν το 2012.

Δεν γνωρίζουμε πλέον από πού θα έλθει το επόμενο κτύπημα. Προς ποια κατεύθυνση να δούμε για να διαγνώσουμε τι μας επιφυλάσσει το αύριο; Οι εξουσίες που διαφεντεύουν τον τόπο πολλαπλασιάσθηκαν και δεν έφθαναν οι ανίκανοι και διεφθαρμένοι εγχώριοι έχουμε και τους εισαγόμενους.

Επικεφαλής όλων η Μέρκελ που ζητά το κεφάλι του Έλληνα για να το αλλάξει. Η εξ ανατολικής Γερμανίας προερχόμενη και στερημένη από εκείνα τα διδάγματα που άλλαξαν τον κόσμο, την πολιτική φιλοσοφία του δίκαιου και συνετού κυβερνήτη, που έχει διδάξει ο Πλάτων και Αριστοτέλης και αντέγραψαν όλοι οι μετέπειτα φιλόσοφοι.

Έχοντας την μεζούρα των αριθμών όπως την επέβαλλαν οι τραπεζίτες που την στρατολόγησαν διαλύει ένα ιστορικό λαό αγνοώντας τουλάχιστον στοιχειωδώς την σύγχρονη ιστορία του τόπου, γιατί την αρχαία της είναι παντελώς άγνωστη.

Κάποιους από τους φιλέλληνες γερμανούς ας την ενημερώσει σε ποια χώματα ήλθε να περπατήσει με βοηθούς τους εγχώριους πρόθυμους ανθυπάτους.

Η πορεία αυτού του λαού δεν ήταν ποτέ εύκολη και ειρηνική. Τα εμπόδια και τα φράγματα ήταν για τον λαό αυτό καθημερινή υπόθεση. Η τεχνητή μεσαία τάξη των δημοσίων υπαλλήλων γνώριζε πολύ καλά πώς να υπηρετεί τους αφεντάδες της και να διευκολύνει τις ανομίες τους.

Οι Φούχτελ και Ράιχενμπάουμ ως τοποτηρητές της σύντομα θα καταλάβουν ότι εδώ είναι Βαλκάνια και τα δεδομένα δεν είναι ίδια με την πατρίδα τους.

Η τρόικα με επικεφαλής τον Πόλσεν αφού πέφτει από γκάφα σε γκάφα για τις όποιες προτάσεις κάνει θα αντιληφθεί ότι σε άλλους αποδέκτες πρέπει να απευθύνεται για εξυγιάνσεις και άλλα τέτοια κουραφέξαλα και όχι στον ταλαίπωρο Έλληνα.

Για τους ημέτερους ανθυπάτους δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο από αυτό που λέει η λαϊκή οργή, ότι θα εξαφανισθούν οριστικά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι δε πληρωμένες δημοσκοπήσεις όσο και αν προβάλλονται από τα εναπομείναντα μέσα πληροφόρησης δεν είναι σε θέση να αλλοιώσουν την πραγματική εικόνα. Οδεύουν για πολιτική εξαφάνιση αρχικά και στην συνέχεια θα δούμε, γιατί το πλιάτσικο είναι απίστευτης έκτασης.

Μένει λοιπόν ο λαός, η μάζα που εξαθλιώνεται καθημερινά και συνεχώς δέχεται απανωτά κτυπήματα σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας του.

Ποια θα είναι η διαφορά που θα χωρίζει ένα "δεξιό" συνταξιούχο από ένα ¨αριστερό¨ όμοιο του ηλικιακά; Η αδυναμία πληρωμών των λογαριασμών και των δύο πλευρών, η εξοστρακισμός τους από το σύστημα υγείας και η περιθωριοποίηση τους σε όλες σχεδόν τις κοινωνικές παροχές.

Ποια θα είναι η διαφορά που θα χωρίζει έναν άνεργο "δεξιό" από έναν όμοιο του "αριστερό" στις λίστες της ανεργίας; Καμιά διαφορά δεν υπάρχει στην αγωνία και την αναζήτηση ενός μισθού υποτιμημένου για να συντηρήσει την οικογένειά του. Αν μάλιστα έχουν δανειοδοτηθεί για την αγορά κατοικίας η περίπτωση τους χρήζει προσοχής από τις οικογένειες τους μη τυχόν και αυτοκτονήσουν από την υπερβολική πίεση και ντροπή που αισθάνονται.

Ποια θα είναι η διαφορά των επιχειρηματιών εκείνων που σταματάει η προεξόφληση των επιταγών από τις τράπεζες ; Είτε μικρή είτε μεγαλύτερη η επιχείρηση τα αδιέξοδα είναι τα ίδια. Λουκέτο και απολύσεις. με αντίκτυπο απορρύθμιση της αγοράς.

Ποια είναι η διαφορά των μισθών των διαφόρων συμβούλων και των ανθυπάτων που "κυβερνούν" την χώρα ; Ελάχιστες έως καμία. Δεν υπάρχει περίπτωση να μειωθούν οι δαπάνες για όλο αυτό τον κόσμο της εξουσίας, που έχει ένα λαό υποταγμένο στην μιζέρια της απελπισίας και της φτώχειας.

Επιλογή ωστόσο έχουμε να κάνουμε, και μάλιστα σύντομα, πέρα από την αλληλεγγύη που σιγά - σιγά κινείται για την ανακούφιση προσωρινά κάποιων ευπαθών ομάδων, οι εκλογές που θα έλθουν σύντομα πρέπει να έχουν ένα στόχο. Εξαφάνιση της κλεπτοκρατίας.



Με "ανύπαρκτο" χρήμα "αγόρασε" τις ΗΠΑ από τους ίδιους τους Αμερικανούς.
Τύπωνε χρήμα και "αγόραζε" τις ΗΠΑ από τους ιδιοκτήτες τους. Στην πραγματικότητα χρησιμοποίησε το αμερικανικό κεφάλαιο εις βάρος των Αμερικανών. Έδινε μέσω φτηνών δανείων χρήματα στους καταναλωτές και στη συνέχεια τα "μάζευε" μέσω των αμερικανικών επιχειρήσεων, τις οποίες το ίδιο χρηματοδοτούσε στις "επενδύσεις" τους. Στο τέλος έβαλε στο "χέρι" τόσο τους πολίτες αυτής της μεγάλης χώρας όσο και τις ίδιες τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Όλοι χρωστούσαν στους ίδιους ανθρώπους και όλων οι περιουσίες στην πραγματικότητα πέρασαν στα "χέρια" αυτών, που έπαιζαν το παιχνίδι του ψεύτικου χρήματος. Του ανύπαρκτου χρήματος.

Αυτό ήταν το colpo grosso των Εβραίων στις ΗΠΑ. Με ψεύτικα χρήματα "χρηματοδότησαν" την υπερκατανάλωση στις ΗΠΑ.
Έδιναν καταναλωτικά δάνεια με τον τόνο στους καταναλωτές, προκειμένου να τους εντάξουν σε ένα υποτιθέμενο αμερικανικό "όνειρο". Τζάμπα ήταν, εφόσον αυτοί έλεγχαν τις "μηχανές" που τα τύπωναν.
Στο ένα πραγματικό δολάριο αυτοί τύπωναν δέκα και διαχειρίζονταν τα εννιά σαν να ήταν δικά τους. Τα ψεύτικα χρήματα διοχέτευαν στην αγορά και αγόραζαν πραγματικό κεφάλαιο μέσα από αυτήν. Αυτά τα οποία λέμε δεν είναι πρωτοφανή. Αν ψάξει κάποιος ελάχιστα στο ίντερνετ, θα δει άπειρες "καταγγελίες" γι' αυτό το παιχνίδι των Εβραίων.
Τόσο άπειρες και τόσο ακριβείς, που υποψιαζόμαστε ότι δίνονται από τους ίδιους τους Εβραίους, προκειμένου να τις εξουδετερώσουν. Η γνωστή εβραϊκή συνταγή της "απόκρυψης" μέσω της "αποκάλυψης".

Έγινε τίποτε, επειδή καταγγέλθηκαν όλα αυτά;
Όχι βέβαια.
Γιατί;
Γιατί αυτό, το οποίο καταγγέλλεις, δεν έχει την παραμικρή αξία, αν δεν γνωρίζεις πώς λειτουργεί. Αν δεν γνωρίζεις πώς πρέπει να το σταματήσεις, προκειμένου να πάψει να λειτουργεί. Αυτό είναι κάτι, το οποίο δεν θα το βρεις πουθενά στο ίντερνετ. Απλά πράγματα. Αν βρεις το πιστόλι του εγκληματία, μπορείς να τον σταματήσεις, όχι γιατί γνωρίζεις ότι είναι εγκληματίας, αλλά γιατί γνωρίζεις τη λειτουργία του πιστολιού. Αν ο ίδιος εγκληματίας εγκληματεί με μια "αγκινάρα", δεν μπορείς να τον σταματήσεις, όχι πως δεν κατανοείς ότι είναι εγκληματίας, αλλά επειδή δεν γνωρίζεις τον τρόπο με τον οποίο γίνεται θανατηφόρα η "αγκινάρα", επιτρέποντάς του να συνεχίζει τα εγκλήματά του.

Αυτή ακριβώς είναι η μέθοδος της "απόκρυψης" μέσω της "αποκάλυψης".
Δίνεις ακριβή στοιχεία για ένα πράγμα, το οποίο κανένας δεν γνωρίζει πώς λειτουργεί. Του προσθέτεις ψέματα και μυστήριο και το αφήνεις να χαθεί ανάμεσα στα εκατομμύρια σενάρια συνομωσίας, που κατά καιρούς εμφανίζονται στον Πλανήτη. Για όσο διάστημα δεν γνωρίζεις πώς ακριβώς γίνεται το "έγκλημα", δεν έχει καμία αξία να γνωρίζεις το "όπλο" του εγκλήματος. Για όσο διάστημα δεν γνωρίζεις πώς λειτουργεί η FED υπέρ των εγκληματιών, δεν έχει καμία αξία να γνωρίζεις ότι ελέγχεται απόλυτα από τους Εβραίους. Στο ίντερνετ λοιπόν "κυκλοφορούν" πληροφορίες για το "όπλο" του εγκλήματος, ενώ σ' αυτό το κείμενο θα δείξουμε πώς αυτό "λειτουργεί". Στο ίντερνετ κυκλοφορούν πληροφορίες για τη FED, αλλά όχι για το "παιχνίδι" που αυτή η τράπεζα κάνει. Γι' αυτόν τον λόγο πολλά πράγματα, ενώ τα θεωρούμε γνωστά, θα διαπιστώσουμε ότι έχουν άγνωστες συνέπειες.

Οι Εβραίοι λοιπόν έπαιξαν με "πέτσινο" χρήμα και κατόρθωσαν και αγόρασαν τις ΗΠΑ από τους ίδιους τους Αμερικανούς.
Αφαίρεσαν το αμερικανικό κεφάλαιο από τους ίδιους τους ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ.
Στην πραγματικότητα έκαναν στους Αμερικανούς ό,τι έκαναν οι ίδιοι οι Αμερικανοί στους Ινδιάνους. Οι Εβραίοι έδωσαν "καθρέπτες" και "χάντρες" στους Αμερικανούς και τους πήραν την πατρίδα. Έβαλαν στο "χέρι" την Τράπεζα που ελέγχει την κοπή νομίσματος και με ψεύτικο χρήμα αγόρασαν το πραγματικό κεφάλαιο της χώρας και βέβαια άρπαξαν το πραγματικό χρήμα, που κυκλοφορούσε στην αγορά.

Όμως, το "παιχνίδι" του χρήματος δεν είναι ένα εύκολο παιχνίδι. Αν δεν γνωρίζεις τι θέλεις να κάνεις, θα καταστραφείς. Αν δηλαδή δώσεις σε κάποιους άλλους ανθρώπους τη FED, δεν σημαίνει ότι θα κάνουν τα ίδια πράγματα με τους Εβραίους, επειδή έχουν τη δυνατότητα να "τυπώνουν" χρήματα. Αν βρεις σε ένα αεροδρόμιο ένα τζετ, δεν σημαίνει ότι μπορεί και να "πετάξεις". Δεν αρκεί δηλαδή μόνον να "τυπώνεις" χρήματα. Δεν αρκεί να "σκορπάς" χρήματα. Πρέπει να μπορείς να τα "μαζεύεις" πριν αποκαλύψουν την απάτη.

Για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει μερικά βασικά πράγματα περί χρήματος. Το χρήμα είναι μια επινόηση του ανθρώπου, προκειμένου να βοηθήσει την οικονομία στη λειτουργία της και να απλοποιήσει τις συναλλαγές. Το κεφάλαιο παράγει τα προϊόντα και τα προϊόντα "μετρώνται" σε χρήμα, για να "πληρωθούν" τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι κεφαλαιοκράτες. Για να μην δίνεις ως κεφαλαιοκράτης τυροπαραγωγός τυρί ως αμοιβή στους εργαζόμενούς σου και συγκεντρώνεις τα κέρδη σου σε κότες και μοσχάρια, αποτυπώνεις την "αξία" όλων αυτών των προϊόντων σε χρήμα. Χρήμα δίνεις στους εργαζόμενούς σου και χρήμα συγκεντρώνεις ως κέρδος. Το κεφάλαιο παραμένει πάντα το μέσο, που παράγει ή ξοδεύει χρήμα και αυτό είναι το εργοστάσιο.

Το χρήμα λοιπόν έχει διπλή σημασία. Το έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι για να ζουν και το έχουν ανάγκη οι κεφαλαιοκράτες, είτε για ν' αγοράζουν νέο κεφάλαιο είτε για να διατηρούν σε άριστη κατάσταση αυτό το οποίο ήδη διαθέτουν. Αυτή η διπλή σημασία του χρήματος είναι πολύ σημαντική, γιατί αυτή καθορίζει τη δυναμική της οικονομίας. Αν "παίξεις" με το χρήμα, θα σε σταματήσει η δυναμική της οικονομίας πολύ πριν σε αντιληφθεί ο νόμος. Τι σημαίνει αυτό; Αν "τυπώνεις" χρήμα αυθαίρετα, δεν σημαίνει ότι θα αγοράσεις όλο τον κόσμο. Σε "αντιλαμβάνεται" το κεφάλαιο και επειδή είναι πιο ισχυρό, αντιδρά και καταστρέφει το χρήμα.

Το κεφάλαιο "αμύνεται".
"Τυπώνεις" χρήμα και το κεφάλαιο "ακριβαίνει".
Όσο πιο πολύ "τυπώνεις", τόσο πιο πολύ το κεφάλαιο ακριβαίνει. Ό,τι μπορούσες ν' αγοράσεις με μια χούφτα δολάρια πριν αρχίσεις το "τύπωμα", το ίδιο αγοράζεις και με ένα "κοντέινερ" δολάρια μετά τη "φάμπρικα" του τυπώματος. Αν δεν γνωρίζεις δηλαδή τι πρέπει να κάνεις, είναι θέμα χρόνου το χρήμα σου να έχει μικρότερη αξία από το ίδιο το χαρτί που απαίτησε η εκτύπωσή του. Το "πέτσινο" χρήμα, δηλαδή, έχει αξία μέχρι να πέσει πάνω στον "τοίχο", που λέγεται κεφάλαιο. Είτε αυτό είναι γη είτε εργοστάσιο είτε πνευματικά δικαιώματα. Όσο πιο πολλά χρήματα βρίσκονται στην αγορά, τόσο πιο πολύ ανεβαίνουν οι απαιτήσεις αυτών που διαθέτουν κεφάλαιο προς πώληση και άρα τόσο πιο "αδύναμο" το χρήμα.

Οι Εβραίοι σ' αυτό το σημείο απέδειξαν πόσο πονηροί είναι και πόσο καλά αντιλαμβάνονται την αγορά. Διαθέτοντας την εξουσία πάνω στην Τράπεζα που "κόβει" το χρήμα στις ΗΠΑ, κατόρθωσαν και με ψεύτικο χρήμα αγόρασαν τα πάντα από τους πάντες. Πώς το κατάφεραν αυτό. Με το να ρίξουν άπειρο χρήμα στην αγορά, χωρίς όμως να το φέρουν σε "σύγκρουση" με το κεφάλαιο. Έριχναν τόνους ψεύτικου χρήματος στην αγορά, αλλά χωρίς να απειλούν την ισορροπία της.
Πώς τα κατάφεραν;
Το "εξάτμιζαν" στην κατανάλωση πριν φτάσει στον "τοίχο" του κεφαλαίου και αποκαλυφθεί η απάτη τους. Τύπωναν άπειρα φτηνά χρήματα και δεν τους δημιουργούσαν πρόβλημα, γιατί μπορούσαν και τα "μάζευαν" με τον έλεγχο της ακρίβειας.

Σταματούσαν δηλαδή το χρήμα στην κατανάλωση. Σταματούσαν το χρήμα στο προϊόν, πριν αυτό φτάσει στο κεφάλαιο. Γιατί; Γιατί το προϊόν δεν είναι κεφάλαιο. Δεν υπάρχει υπερπολύτιμο προϊόν. Υπερπολύτιμο είναι μόνον το κεφάλαιο. Υπερπολύτιμο είναι, γιατί σου επιτρέπει την έπ’ άπειρον εκμετάλλευσή του. Μπορεί να σε ταΐζει και όταν δεν θα εργάζεσαι. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει ένα προϊόν, ό,τι και όποιο κι αν είναι αυτό.
Το προϊόν στην καλύτερη περίπτωση γι' αυτό μπορεί να είναι απλά πανάκριβο στην απόκτησή του.
Το προϊόν όμως, από τη στιγμή που κατασκευάζεται, έχει μία και μοναδική μοίρα. Να χρησιμοποιηθεί και στη συνέχεια να γίνει ένα σκουπίδι. Άρα; Άρα αυτός, που το απέκτησε πανάκριβα, στην πραγματικότητα δεν έχει στην κατοχή του τίποτε παραπάνω από ένα λαμπερό μελλοντικό σκουπίδι. Όσα χρήματα και να έδωσε για την απόκτησή του, αυτά —αργά ή γρήγορα— θα "σβήσουν" σε κάποιον σκουπιδοτενεκέ.

Οι Εβραίοι, κατανοώντας αυτές τις ιδιαιτερότητες της οικονομίας, έκαναν το εξής απλό.
Φρόντιζαν να ρίχνουν άπειρο "πέτσινο" χρήμα στην αγορά, έχοντας από πριν εξασφαλίσει το δεδομένο ότι αυτό το χρήμα θα "αγοράζει" μόνον πανάκριβα σκουπίδια και ποτέ υπερπολύτιμο κεφάλαιο. Το "πέτσινο" χρήμα θα "επενδυόταν" σε μελλοντικά "σκουπίδια" και άρα θα "εξατμιζόταν". Δεν θα απειλούσε αυτούς που το κυκλοφορούσαν. Στο σημείο αυτό έκαναν χρήση της ιδιομορφίας της αμερικανικής κοινωνίας, η οποία ήταν διχασμένη σε κυρίαρχους "άσπρους" και υποτελείς "μαύρους". Εκμεταλλεύτηκαν τον ρατσισμό μιας ρατσιστικής κοινωνίας και εκεί έπαιξαν.
Εκμεταλλεύτηκαν την έξυπνη επινόηση των Αγγλοσαξόνων των ΗΠΑ.
"Δούλεψαν" τους "ανώτερους" λευκούς και στην πραγματικότητα λεηλάτησαν την πατρίδα τους. Ποιο ήταν το "κόλπο"; Το "κόλπο", το οποίο δεν εφεύραν οι Εβραίοι, αλλά το εφεύραν οι "άσπροι" Αγγλοσάξονες, για να "δουλεύουν" τους υπόλοιπους "άσπρους" στις ΗΠΑ.

Τι έκαναν μέχρι τότε οι "άσπροι" Αγγλοσάξονες, για να δουλεύουν τους επίσης "άσπρους" εργαζόμενους; Αυτό, το οποίο είπαμε πιο πάνω. Υπόσχονταν στους λευκούς εργαζόμενους ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ αλλά ΟΧΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Στην ίδια κοινωνία και στα ίδια εργοστάσια για την ίδια δουλειά οι "άσπροι", είτε γηγενείς είτε "φρέσκοι" μετανάστες, πληρώνονταν σχεδόν τα διπλάσια χρήματα από τους "μαύρους". Θεωρούσαν τους εαυτούς τους "ανώτερους" και "δικαιούνταν" τη διαφορά αυτήν.
Οι Αγγλοσάξονες "αναγνώριζαν" αυτήν την "ανωτερότητα" και δέχονταν να την πληρώνουν.
Όλοι ευχαριστημένοι.
Όλοι οι "άσπροι" υπερέχοντες έναντι όλων των "μαύρων".

Όμως, τα χρήματα προέρχονταν από το ίδιο κεφάλαιο, που ήταν το αμερικανικό. Άρα; Άρα τα παραπάνω χρήματα, που έπαιρναν οι "άσπροι", δεν ήταν "πραγματικά".
Ήταν "πέτσινα".
Για να προστατεύσεις όμως αυτό το "πέτσινο" χρήμα, θα πρέπει να το προστατεύεις από την "πρόσκρουσή" του στο κεφάλαιο. Δεν δίνεις δηλαδή σε έναν "άσπρο" εργαζόμενο διπλάσιο μισθό, για να διπλασιάζει την περιουσία του σε σχέση με τον "μαύρο".
Δεν του δίνεις τη δυνατότητα να αγοράζει διπλάσια σπίτια, να αγοράζει χωράφια και να απειλεί την ισορροπία του κεφαλαίου.
Αν συμβεί αυτό, είναι θέμα χρόνου να έρθει το χρήμα σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και να το "ακριβύνει". Είναι θέμα χρόνου να διασπαστεί η εργατική τάξη και κάποιοι να "μετακινηθούν" σε άλλες ιδιότητες και να επιβιώνουν χωρίς να εργάζονται.

Γίνεται αυτό;
Όχι βέβαια.
Άρα;
Άρα, όταν θα χρησιμοποιήσουν κάποιοι το χρήμα για "μετακίνησή" τους, θα πάμε και πάλι στο μηδέν, εφόσον το κεφάλαιο θα "αμυνθεί". Είναι θέμα χρόνου ν' αποδειχθεί ότι το χρήμα που δίνεις είναι "πέτσινο".
Δίνεις διπλάσιο μισθό υπό την προϋπόθεση ότι το "εξουδετερώνεις" στην πορεία. Τι σημαίνει αυτό; Ποια είναι η απαίτηση ενός εργαζόμενου από τον μισθό του;
Να αγοράσει την Αμερική;
Όχι βέβαια. Η απαίτηση του εργαζόμενου από τον μισθό του είναι να του δίνει τη δυνατότητα όχι απλά να επιβιώνει μέσω της εξασφάλισης τροφής, αλλά να ζει αξιοπρεπώς. Να έχει ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο και να μπορεί να αγοράσει ...ένα παντελόνι.

Για να προστατεύσεις λοιπόν τα "πέτσινα" χρήματα, κάνεις το εξής απλό.
Δεν επιτρέπεις στον "ευνοημένο" εργαζόμενο ν' αλλάξει ταξική κατηγορία και να επιχειρήσει μέσω της αποταμίευσης ν' αλλάξει ιδιότητα. Να επιχειρήσει να γίνει κεφαλαιοκράτης.
Να αγοράσει δηλαδή το μέσον, το οποίο θα του επιτρέπει να ζει, χωρίς να εργάζεται.
Να αγοράσει χωράφια και διαμερίσματα και να ζει με τα ενοίκια, χωρίς να εργάζεται.
Τον θέλεις εργαζόμενο και τον διατηρείς τέτοιον, γιατί διαφορετικά καταστρέφεις την ισορροπία της οικονομίας. Άρα, όταν του δίνεις διπλάσιο μισθό, δεν του δίνεις τη δυνατότητα να κάνει τα διπλάσια πράγματα, αλλά φροντίζεις τα ίδια πράγματα να τα κάνει με διπλάσιο κόστος.

Αυτό είναι το όλο κόλπο. Δεν δίνεις στον "άσπρο" εργαζόμενο τη δυνατότητα να πάρει δύο σπίτια "μαύρων" με κίνδυνο να επιχειρήσει να ζει με τα ενοίκια "μαύρων".
Τον αναγκάζεις να πληρώσει τα διπλάσια για το δικό του σπίτι.
Δεν του δίνεις τη δυνατότητα να πάρει δύο αυτοκίνητα.
Τον αναγκάζεις να πληρώσει τα διπλάσια για την κάλυψη της ίδιας ανάγκης.
Σ' αυτό το σημείο εκμεταλλεύτηκαν οι Αγγλοσάξονες τον ρατσισμό.

Οι "άσπροι" έμεναν σε "καλές" περιοχές. "Καλές" …και άρα "ακριβές".
Για το ίδιο ακριβώς σπίτι σε μια "κακή" περιοχή οι "μαύροι" πλήρωναν 50000 δολάρια, ενώ οι "άσπροι" 100000 δολάρια.
Για την κάλυψη της ανάγκης της αυτομεταφοράς οι "μαύροι" πλήρωναν 5000 δολάρια για ένα Dodge, ενώ οι "άσπροι" πλήρωναν 10000 δολάρια για ένα Ford.
Οι "μαύροι" φορούσαν παντελόνι των πέντε δολαρίων και οι "λευκοί" φορούσαν παντελόνι των δέκα δολαρίων.

Μιλάμε δηλαδή για κανονικό "δούλεμα".
Οι "διαφορετικοί" εργαζόμενοι έκαναν τα ίδια ακριβώς πράγματα με διαφορετικό κόστος. Ένα κόστος, το οποίο ήταν σε απόλυτη αναλογία με την αναλογία που χαρακτήριζε τους μισθούς τους. Κανένας —εξαιτίας του μισθού του— δεν ξέφευγε από την τάξη των εργαζομένων και όλοι ήταν "ικανοποιημένοι".
Οι "καθρέπτες" και οι "χάντρες" απέδιδαν αποτελέσματα.
Οι "άσπροι" ήταν περήφανοι που ήταν "κυρίαρχοι" και δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί αυτήν τους προστάτευε από έναν ανεπιθύμητο "μαύρο" γείτονα. Δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί το Ford τούς ξεχώριζε στον δρόμο από τους "κατώτερους". Δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί το παντελόνι των δέκα δολαρίων "έδειχνε" ακόμα και στο πεζοδρόμιο την "ανωτερότητά" τους.
Ο ρατσισμός "εξάτμιζε" στην αγορά την τεχνητή διαφορά που υπήρχε στη μισθοδοσία των "διαφορετικών" εργαζομένων και δεν επέτρεπε στο "πέτσινο" χρήμα να συγκρούεται με το κεφάλαιο.

Διαβάστε επίσης: Το "μυστικό" κράτος της Ευρώπης


Ποιος είναι ο μεγαλύτερος αγωνιστής στην Ελλάδα κατά της ξενόδουλης κυβέρνησης, τόσο του Γ. Παπανδρέου και του Λ. Παπαδήμου;

Ποιος ήταν πάντα στην «πρώτη γραμμή πυρός» σε όλες τις διαδηλώσεις;

Ποιος ήταν αυτός που δεν δίστασε ούτε στιγμή να αναμετρηθεί με τους πραιτωριανούς των ΜΑΤ, δείχνοντάς τους τα δόντια του;

Ποιος αξίζει να βραβευθεί στο τέλος αυτής της χρονιάς ως ο καλύτερος αγωνιστής κατά της πολιτικο-οικονομικής χούντας που έχει καταβαραθρώσει την Ελλάδα;

Πιστέψτε με, κανείς από όλους εμάς. Κανένας άνθρωπος, κανένας πολίτης δεν στάθηκε αδιάλλακτος στο ύψος των περιστάσεων.

Όλοι μας από κάπου λείψαμε.
Όλοι μας κάποια στιγμή φοβηθήκαμε.
Όλοι μας κάποια στιγμή μετρήσαμε τα μικροσυμφέροντά μας και τα αναδείξαμε ισχυρότερα από την κατοχική λαίλαπα που σαρώνει την χώρα.

Και κυριολεκτώ… όλοι μας μετρηθήκαμε και φανήκαμε ελλιπείς απέναντι στο χρέος μας.

Όλοι, πλην ενός… του γνωστού «λουκάνικου»! Ναι, αυτού του σκύλου που έδωσε το δικό του βροντερό παρόν σε όλες τις εκδηλώσεις είτε διαμαρτυρίας είτε… πεζοπορίας.

Ήταν πάντα εκεί. Στην πρώτη γραμμή. Συνεπέστερος των συνεπέστερων. Και χτυπήθηκε και αέρια εισέπνευσε και έζησε όλες τις δραματικές στιγμές που δεν έζησαν οι περισσότεροι Έλληνες.

Αποδείχτηκε ο καλύτερος αγωνιστής για εκείνα που εμείς διστάσαμε, ξεχάσαμε ή… φοβηθήκαμε.
Όταν θα μπορέσουμε να γίνουμε ισάξιοι του «λουκάνικου», τότε ίσως να μπορέσουμε να ξαναπάρουμε την πατρίδα μας…
Όταν κατανοήσουμε πως γίναμε περισσότερο υπάκουοι από τα πλέον υπάκουα ζώα, τότε ίσως κατανοήσουμε το μέγεθος της υποχωρητικότητας και της απώλειάς μας…

Μπράβο στον «λουκάνικο», κρίμα σε όλους εμάς που δεν μπορέσαμε να σταθούμε στο πλευρό του, σε όλους τους αγώνες που εκείνος έδωσε για εμάς…




Ζούμε σε ένα οικονομικό περιβάλλον 100% ασταθές.

Αυτό που χθες ήταν δεδομένο, σήμερα έγινε ξεπερασμένο, και για το μέλλον 100% απρόβλεπτο.

Κάτω από αυτές τις οικονομικές συνθήκες, δεν δίνω σε κανένα Έλληνα η ξένο Πολιτικό το δικαίωμα να αλλάξει το νομικό δίκαιο των νέων δανείων.

Είναι η τελευταία ελπίδα για την Ελλάδα.

Αν κάτι δεν πάει καλά στην Ευρώπη, η στην οικονομία, τουλάχιστον να έχουμε ως άσυλο το Εθνικό δίκαιο, διαφορετικά θα αγοράσουν οι ξένοι και την Ακρόπολη.

Αν είναι να παρθούν νέα δάνεια με βάση το αγγλικό δίκαιο, να πάμε σε δημοψήφισμα.

Να αποφασίσει ο λαός.

Όχι ο Παπαδήμος.

Εδώ που έχουμε φτάσει, δεν υπάρχει χώρος για καλές συμπεριφορές, ούτε για παραδοσιακούς ή μη συμμάχους.

Είναι, πως θα σώσουμε το τομάρι μας, να μην βρεθούμε από κουρεμένοι, σφαγμένοι.

Να γίνει δημοψήφισμα, για το αν τα νέα δάνεια θα έχουν αγγλικό, ξένο ή Ελληνικό δίκαιο.


Gian


Η φούσκα της υπερτιμημένης Μεταπολίτευσης σκάει –θέλοντας και μη- με τον χειρότερο τρόπο. Ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς παραιτείται για ν’ αναλάβει ο πάλαι ποτέ πρόεδρος της νεολαίας ΕΠΕΝ! Τόπο στα νιάτα. Ο Γιώργος φεύγει, ο Μάκης έρχεται. Με πρωθυπουργό έναν τραπεζίτη! Τον θίασο συμπληρώνει το αείζωο προσωπικό της πασοκικής αρπαχτής και οι αντιπρόεδροι της ευφάνταστης αξιωματικής αντιπολίτευσης που αντιπολιτεύονται με ανεπίγνωστη φαιδρότητα τον εαυτό τους! Κι η παρδαλή Αριστερά, όταν δεν προτείνει να γίνουμε άπαντες υπάλληλοι του χρεωκοπημένου κράτους, εκστασιάζεται με την νεοφιλελεύθερη μπουρδολογία για ένα ευέλικτο κράτος στην υπηρεσία των χολωμένων Αγορών.

Συμφωνούν όλοι ότι πρέπει να επανεύρουμε τον δρόμο της «ανάπτυξης». Όμως πόση ακόμη «ανάπτυξη» ν’ αντέξει ο κόσμος μας; Πόση «ανάπτυξη» ν’ αντέξει η τριτοκοσμική πατρίδα μας; Τρώγονται τα τσιμέντα; Πίνονται τα πετρέλαια; Ρωτάμε γιατί προς τα εκεί θέλουμε να κατευθυνθούμε, παντελώς ανυποψίαστοι για την κατ’ εξακολούθησιν ύβρη που διαπράττουμε περιφρονώντας το παρελθόν και υποθηκεύοντας το μέλλον.

Το άρθροισμα των παραζαλισμένων και φοβισμένων ιδιωτών που ονομάζουμε ελληνική κοινωνία κοιτά αμήχανα την συνταγματική εκτροπή, που έγινε ερήμην της κι εύχεται να μην έρθουν τα χειρότερα που όλοι μισοξέρουμε ότι έρχονται. Ο μόνος που γελά ευχαριστημένος είναι ο, έκτακτων επιθεωρησιακών χαρισμάτων. πρόεδρος του ΛΑΟΣ και η παρέα του, οι οποίοι (με την αφειδώλευτη βοήθεια του πασοκικού συστήματος) κατόρθωσαν από το πολιτικό περιθώριο ν’ αναδείξουν τον καιροσκοπισμό τους σε ρυθμιστικό παράγοντα. Όχι , δεν μας σκανδαλίζει η υπουργοποίηση κανενός μπουμπούκου. Στην χώρα που είχαμε για υπουργό την Θεοδώρα Τζάκρη ή τον Κίμωνα Κουλούρη, νομίζουμε, ότι δεν πρέπει να μας τρομάζει τίποτε. Να μας προσβάλλει βεβαίως αλλά αυτό είναι μιαν άλλη ιστορία που αφορά την πάνδημη παραίτησή μας από αυτό που στα παλιότερα ελληνικά λέγαμε «αξιοπρέπεια».

Και μπορεί η κυβέρνηση «Δελφινάριο» (παρά τις δημοσκοπικές ενέσεις) να μην κόβει εισιτήρια αλλά, για την ώρα τουλάχιστον, φαίνεται ότι πρωταγωνιστεί η έγνοια μας, όχι να πάνε στον αγύριστο, όχι να σταθούμε στα πόδια μας χωρίς δεκανίκια αλλά να ηρεμήσουν οι πιστωτές μας.

Και παρά τις στρακαστρούκες, «σβυσμένες όλες οι φωτιές». Γι’ αυτό δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι δεν μαγαρίζει τ’ όνομά του ένας λαός που δεν διεκδικεί τίποτε περισσότερο από την βολή του. Εσείς;

Πηγή: Αντίφωνο




Αναβολή των εκλογών και παράταση του βίου τής κυβέρνησης Παπαδήμου ζητάει τώρα ο Παπανδρέου, αποδεικνύοντας για μίαν ακόμα φορά ότι αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να «κρατήσει τον λόγο του» για οτιδήποτε ουδέποτε. Αν σε αυτό προσθέσει κανείς τα αναρίθμητα ψέματα του Γιωργάκη για όλα και προς όλους, το πρόβλημα πλέον υπερβαίνει την πολιτική κι αγγίζει τις επιστήμες που καλλιέργησαν ο Φρόυντ και ο Γιουνγκ...

Βασική αρχή της προπαγάνδας είναι ο σταδιακός -σιγά σιγά κι ανεπαισθήτως- εθισμός της κοινής γνώμης με κάτι το οποίον, ώς τη στιγμή που θα αρχίσει η διαδικασία εξοικείωσης μαζί του, εθεωρείτο αδιανόητο.

Προχθές οι «New York Times» δημοσίευσαν κείμενο που πραγματεύεται το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας απ' το Ευρώ με αποτέλεσμα την αποσάθρωση της χώρας και...
την επέμβαση του στρατού!

Δεν είναι το πρώτο!

Παρόμοια δημοσιεύματα (και) για παρεμφερή θέματα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό με μια συχνότητα που πυκνώνει. Ανησυχητικά.

Διοχετεύονται πληροφορίες ακόμα και περί του ενδεχομένου να εκπαιδεύει ο στρατός ορισμένες μονάδες του για την καταστολή διαδηλώσεων, για την «αποκατάσταση της τάξης» και άλλα που παραπέμπουν σε άλλες, μαύρες εποχές. Υστερα αυτές οι πληροφορίες διαψεύδονται. Και πιο ύστερα αφήνονται να διαρρεύσουν εκ νέου...

Ανάλογες διαρροές για ανάλογες στρατιωτικές προετοιμασίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες φτάνουν στον Τύπο αυτών των χωρών ή άλλων «ενδιαφερομένων» κρατών.

Θα έλεγε κανείς «ας προσέξουν οι Υπατοι» -αν υπήρχαν Υπατοι που θα ενδιαφέρονταν για την ασφάλεια της Δημοκρατίας. Συμβαίνει όμως το αντίθετο και εις ό,τι αφορά τη χώρα μας αυτό που συμβαίνει είναι αντικοινοβουλευτικό και αντιδημοκρατικό. Ακρως.

Η ευκολία με την οποίαν όλο και περισσότεροι Μνημονιακοί κάνουν λόγο για παράταση στη ζωή της κυβέρνησης Παπαδήμου γράφοντας τη συμφωνία για για τις εκλογές στα παλιά τους τα παπούτσια δεν δείχνει μόνον πολιτική έκπτωση και ανοχή σε πολιτειακή παρέκβαση, αλλά και υποταγή όχι μόνον στη συντεταγμένη κατοχή της χώρας μας από ξένες Δυνάμεις, αλλά (αίσχιστη) υποταγή ακόμα και στις απρόβλεπτες μεταβλητές αυτής της κατοχής, όπως η στρατιωτική επέμβαση στο εσωτερικό ή η στρατιωτική εισβολή απ' το εξωτερικό. (Οι ΗΠΑ ήδη προετοιμάζονται για επεμβάσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος. Αδιανόητο; Οχι! Εχει ήδη συμβεί στη Γιουγκοσλαβία). Αδιανόητο για την Ελλάδα; Οχι! Ηδη λέγε - λέγε - λέγε το έδαφος προλειαίνεται. Ηδη η πολιτική συμπεριφορά όσων δηλώνουν ότι η «κυβέρνηση Παπαδήμου θα παραμείνει όσο χρειασθεί (!!!)» είναι πραξικοπηματική.

Κι επειδή «Υπατοι» για να υπερασπισθούν τη Δημοκρατία δεν υπάρχουν, ας γρηγορεί ο λαός...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet



"Τι χρωστάμε στην Ελλάδα: Ένας Γερμανός εκτιμά τις μεσογειακές αξίες", είναι ο τίτλος ενός σπάνιου για τους καιρούς μας και δη για γερμανικό μέσο ενημέρωσης, άρθρου, το οποίο υπογράφει ο δημοσιογράφος Berthold Seewald.

Το κείμενο έχει μεταφραστεί και στα αγγλικά και κάνει ήδη τον διαδικτυακό γύρο του κόσμου. Ο Seewald γράφει με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα μας, καθώς ο ίδιος με την οικογένειά του αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι για να δείξουν στην 10χρονη κόρη τους τη Μεσόγειο.

Ενώ λοιπόν οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και οι πορείες ήταν καθημερινά φαινόμενα τότε (λίγες μέρες πριν από την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου), έκπληκτος άκουσε την κόρη του να δηλώνει ότι θα επιθυμούσε να ζήσει στην Ελλάδα για τους εξής "απλούς" λόγους: για το θερμό κλίμα, για το γεγονός ότι όλα είναι πιο συναρπαστικά, καθαρά, και για το ότι η ζωή είναι λιγότερο έντονη και προγραμματισμένη σε σχέση με την πατρίδα της στον Βορρά.

Στην ερώτηση λοιπόν για τον αν οι Ευρωπαίοι χρειάζονται τη Μεσόγειο και την Ελλάδα, η απάντηση για τον Seewald είναι δεδομένη: "Ναι, φυσικά την χρειαζόμαστε".

Εξηγεί στο άρθρο του ότι η Ελλάδα και ο ευρωπαϊκός Νότος είναι απαραίτητα στον ψυχρό καπιταλιστικό Βορρά, καθώς κουβαλούν μια βαριά και πλούσια ιστορία και επειδή η Δύση οφείλει τον πολιτισμό αλλά και την πολιτική της δομή στην Ελλάδα και την Ιταλία.

Θυμίζει ακόμα την ιστορία της Ελλάδας και γράφει για τους Φιλέλληνες, τονίζοντας ότι η κόρη του αναγνώρισε όλες αυτές τις αξίες μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.

Ο Γερμανός δημοσιογράφος καταλήγει παραθέτοντας φράσεις γνωστών Φιλελλήνων και θέτοντας προς τις πολιτικές και οικονομικές εξουσίες το κρίσιμο ερώτημα: "Πώς είναι δυνατόν η ελίτ σε αυτές τις χώρες να καταστρέφει την πατρίδα της; Γιατί οι Έλληνες πολυεκατομμυριούχοι μπορούν να αγοράζουν ολόκληρες αστικές περιοχές στο Λονδίνο, ενώ μια δημόσια υπάλληλος στην Αθήνα δεν μπορεί να ταϊσει την οικογένειά της;"



Ξαφνικά, ένα σωρό μέχρι χθες επιτελείς του Γιώργου Παπανδρέου, οι διακεκριμένοι υπουργοί της κυβέρνησης που μας κουβάλησε την τρόικα και υπέγραψε Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα, «βλέπουν» το φως το αληθινόν και ψάχνουν τρόπο να δηλώσουν ότι δεν έχουν αυτοί την ευθύνη, αλλά... άλλοι!

ΠΟΙΟΙ άλλοι; Αυτό το προσπερνούν χωρίς να το ξεκαθαρίσουν, όπως προσπερνούν οι τηλεπερσόνες τα συνεχή λάθη τους. Αφήνουν απλώς να εννοηθεί ότι αυτοί, που ουδέποτε διαφώνησαν, που συνυπέγραψαν τα πάντα, που άσκησαν πολεμική και στην παραμικρή, λάιτ, διαφωνία, είναι αθώοι του αίματος.

ΜΟΝΟΣ ένοχος, προφανώς, ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός, ο μόνος δηλαδή από όλους τους που αναγκάστηκε, κατόπιν λαϊκής κατακραυγής και έξωθεν απαρέσκειας, να σηκωθεί από την καρέκλα του και να βρεθεί, υποχρεωτικά, σε αναζήτηση άλλης. Ακόμη, δειλά δειλά είναι αλήθεια, καθώς η γενναιότητα δεν είναι ίδιον των επαγγελματιών της πολιτικής, οι στελεχάρες ρίχνουν ευθύνες και στην τρόικα των δανειστών που «πίεσε πολύ» για τα μέτρα. Σαν να είναι μικρά παιδιά, δηλαδή αποποιούνται την ευθύνη τους «δείχνοντας» τον... ξάδελφο που τους παρέσυρε και τα άλλα... γειτονόπουλα!

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ώρα, οι «άλλοι», οι στελεχάρες του ΔΝΤ, τα... γειτονόπουλα του νεοφιλελευθερισμού, συμφωνούν με τους «δικούς» μας ότι τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, αλλά και αυτοί αποποιούνται τις ευθύνες και τις επιρρίπτουν στους δικούς μας, που τους βρίσκουν ανεπαρκείς.

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ! Η ανεπάρκεια δεν είναι αποκλειστικό γνώρισμα της ελληνικής πολιτικής ελίτ. Αλλά και οι ευθύνες δεν μπορούν να βαραίνουν αποκλειστικά τους «απ' έξω». Γιατί όλοι τους, ημεδαποί και αλλοδαποί, από το ίδιο νεοφιλελεύθερο συναξάρι πήραν τις συνταγές. Ολοι τους, με εντυπωσιακή σύμπνοια, στρατεύτηκαν στην υλοποίησή τους. Και όλοι αυτοί οι πολιτικοί φωστήρες αδιαφόρησαν για κάθε κριτική φωνή και κάθε λαϊκή αντίδραση.

ΑΠΛΩΣ, τώρα, όλοι τους, σε εντυπωσιακή σύμπνοια και πάλι, ξέρουν ότι οι ξέρες είναι... απέναντι, ότι η ρότα που χάραξαν έχει πολύ default, και όχι εγγυημένα επιλεκτικό, και ότι οι μέρες που έρχονται θα αναζητήσουν ενόχους. Τι ευκολότερο λοιπόν από το να ρίχνουν ευθύνες ο ένας στον άλλον;

ΓΙΑΤΙ για εμάς, τους πολλούς, τους απλούς πολίτες, που πληρώνουμε τοις μετρητοίς τις επιλογές άλλων στην πλάτη μας, το μόνο που θα είχε νόημα θα ήταν να αλλάξει η ρότα της αποτυχίας. Να διερευνηθούν οι δυνατότητες μιας ανάπτυξης σε άλλα πρότυπα. Να αμφισβητηθούν τα κρίσιμα ζητήματα της εξάρτησης και της υποτέλειας.

ΑΛΛΑ αυτό, κι ας είναι η μόνη πολιτική διεξόδου, δεν μπορούν να το κάνουν στελέχη που στήριξαν την ανάδειξή τους στην εξάρτηση και τη διαπλοκή. Ο πολιτικός χαμαιλεοντισμός, οι παρασκηνιακές συμφωνίες, το άλλο δηλώνουμε και άλλο είμαστε, μας έφεραν μέχρι εδώ.

ΑΝ ΔΕΝ τελειώσουμε με αυτά και τους εκπροσώπους τους, δεν έχουμε αύριο.

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΥ από enet

Οι μητροπολίτες Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός και Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος, με κοινή επιστολή τους στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, «κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου» για τον ακριτικό Εβρο. Οι δύο ιεράρχες, βιώνοντας μαζί με το ποίμνιό τους τα τραγικά αδιέξοδα της τοπικής κοινωνίας, περιγράφουν με μελανά χρώματα την κατάσταση και καλούν τον πρωθυπουργό «να εγκύψει στα προβλήματα του τόπου». Στο κείμενο, στο οποίο αποτυπώνεται η αγωνία για το μέλλον της περιοχής, οι μητροπολίτες τονίζουν και τα εξής:

1. Η παράνομη είσοδος χιλιάδων μεταναστών από τα χερσαία σύνορα του νομού έχει δημιουργήσει πρωτοφανή και ογκώδη προβλήματα στην περιοχή. Το φαινόμενο γνωρίζει έξαρση. Τον Οκτώβριο του 2011 εισήλθαν από τον νομό μας στη χώρα 9.700 παράνομοι μετανάστες. Η Frontex δεν επέφερε θεαματικά αποτελέσματα και πλέον η παρουσία της προκαλεί. Οι επισκέψεις υπουργών και κυβερνητικών στελεχών, που κατά δεκάδες τα τελευταία έτη πραγματοποιήθηκαν στον νομό, μόνο γι’ αυτό το ζήτημα, απεδείχθησαν τουριστικού περιεχομένου κατανάλωση λόγων.

2. Για την επιχειρηματικότητα· οι πολιτικές που έως τώρα ασκήθηκαν στην περιοχή μας απεδείχθησαν ότι ήταν σε λάθος κατεύθυνση και παραμένουν με λάθος στόχευση. Αντί να ενισχύσουν την τοπική κοινωνία, τους εργαζομένους, τους επιχειρηματίες και τους δημοσίους υπαλλήλους, διαπιστώνουμε ότι αποδόμησαν τον κοινωνικό ιστό, περιθωριοποίησαν την περιοχή και βούλιαξαν τις επιχειρήσεις.

3. Η ανεργία είναι το θλιβερό ρεκόρ που κατέκτησε ο ακριτικός μας τόπος. Ενας στους δύο Εβρίτες, ηλικίας 20-30 ετών, είναι στην περιοχή μας άνεργος. Καθημερινώς γινόμαστε μάρτυρες, κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα, νέων επιστημόνων μας που μεταναστεύουν στην Τουρκία, στην Αυστραλία και αλλού.

4. Η «νέα φτώχεια», η βραδυφλεγής αυτή βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας, διαρκώς διογκώνεται στον τόπο μας και οδηγεί τους ανθρώπους μας στον ευτελισμό καταφυγής σε συσσίτια της Εκκλησίας.

5. Οι αγρότες μας και οι κτηνοτρόφοι, κάθε χρόνο, πληρώνουν ακριβά το τίμημα των πλημμυρών του ποταμού Εβρου και οι επιπτώσεις στον μόχθο τους επιτείνουν την εγκατάλειψη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Η εξαγγελθείσα υπηρεσία αντιμετώπισης των πλημμυρών στο Σουφλί παρέμεινε... εξαγγελία.

6. Ο θρύλος του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη μετέτρεψε όλους μας σε βουβά πρόσωπα μιας πάλης ξένων και άγνωστων συμφερόντων.

7. Τα διόδια της Εγνατίας οδού, στην καρδιά της θρακικής γης, μάλλον «τιμωρούν» τους Εβρίτες, επειδή φυλάμε τα σύνορα.

8. Η ερήμωση του Βόρειου Εβρου παίρνει πια εκρηκτικές διαστάσεις. Τα χωριά μας δείχνουν εγκαταλελειμμένα και παραμελημένα. Στο πλέον ευαίσθητο σημείο του νομού, εκτός από τα σχολεία κλείνουν τώρα και υπηρεσίες.

9. Οι μονάδες του στρατού συρρικνώνονται και τα προκεχωρημένα φυλάκια, δυτικά του Εβρου, αδειάζουν. Ο στρατευμένος κόσμος, πέραν του αισθήματος ασφαλείας που παρέχει, συμβάλλει εξαιρετικά στην οικονομία του τόπου. Η μείωση των δαπανών του στρατού στον Εβρο (!) και η συρρίκνωσή του επιφέρουν διττό πανικό στον πληθυσμό μας.

10. Οι επισκέψεις προξένων και πρέσβεων διάφορων ευρωπαϊκών και μη χωρών αυξάνονται στην περιοχή μας, διερευνώντας τη θρησκευτική μειονότητα του τόπου, των δικαιωμάτων της οποίας εμείς πρώτοι είμαστε φύλακες, πια.