Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαρ 2011


Ξεκίνησαν, οι ετήσιες τακτικές κρίσεις των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Κατά τη συνεδρίαση του το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) έκρινε τους αξιωματικούς στο βαθμό του αντιστρατήγου αντιναυάρχου αντιπτεράρχου υποναυάρχου και υποπτεράρχου.

Συγκεκριμένα το ΣΑΓΕ έκρινε ως ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους 4 αντιστράτηγους, 3 αντιναύαρχους, 2 αντιπτέραρχους, δύο υποναύαρχους και 6 υποπτεράρχους.

Αναλυτικότερα, στο Στρατό Ξηράς κρίθηκαν "διατηρητέοι" οι αντιστράτηγοι (ΜΧ) Λυμπέρης Δημήτριος, (ΤΘ) Αγγελούδης Δημήτριος, (ΠΒ) Νακόπουλος Γεώργιος, (ΠΖ) Ζάρας Ιωάννης, (ΠΖ) Ρουσάκης Θεόκλητος, (ΤΘ) και Τσολακίδης Παναγιώτης, ενώ αποστρατεύθηκαν ως "ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους" οι ομοιόβαθμοί τους (ΠΖ) Παπαδάκης Σπυρίδων, (ΤΘ) Ξιφαράς Σαμπάτης, (TΘ) Θεοφανίδης Κωνσταντίνος και (ΠΒ) Μπασδάνης Ιωάννης.

Στο Πολεμικό Ναυτικό κρίθηκαν "διατηρητέοι" οι υποναύαρχοι Ευσταθίου Παναγιώτης, Σκιαδάς Γεώργιος, Καλόγηρος Γεώργιος, Κρυονερίτης Νικόλαος, Αγιατζίδης Κωνσταντίνος, Ελληνιάδης Παναγιώτης και Μαντίδης Απόστολος, ενώ αποστρατεύθηκαν ως "ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους" τους οι ομοιόβαθμοί τους Δημητριάδης Γεώργιος, Ορφανός Ιωάννης, Χατζηδάκης Φωκίων, Κασφίκης Γεώργιος και Νιάνιας Γεώργιος.

Στην Πολεμική Αεροπορία κρίθηκαν "διατηρητέοι" υποπτέραρχοι Τσαντηράκης Αντώνιος, Βενέτης Ηλίας, Κρεβάϊκας Φώτιος, Πιέρρος Αντώνιος, Δημόπουλος Κωνσταντίνος, Τουρνάς Ευάγγελος, Βαϊτσης Χρήστος, Πριόνας Κωνσταντίνος, Λέλλας Αχιλλέας, Οικονόμου Κωνσταντίνος, Λάτσιος Ευάγγελος, Καβασακάλης Σταύρος και Φουρλεμάδης Στέφανος, ενώ αποστρατεύθηκαν ως "ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους" οι ομοιόβαθμοί τους Ατματζάκης Αντώνιος, Δούμος Γεώργιος, Χαρίτος Χρήστος, Πέτρουλας Κωνσταντίνος, Θωμαϊδης Αδάμ, Χριστακόπουλος Ηλίας, Μαμώλης Παναγιώτης και Μεταλληνός Νικόλαος.

Στο Στρατολογικό Σώμα "διατηρητέος κρίθηκε" ο υποστράτηγος Μπούρας Περικλής.

Το ΣΑΓΕ, σε όλους τους παραπάνω αξίωματικούς που κρίθηκαν "Ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους" απονέμει τον τίτλο του Επίτιμου της θέσεως που κατείχαν.

Προς πλήρωση των κενών θέσεων το ΣΑΓΕ προήγαγε στο βαθμό του Αντιστρατήγου τους υποστράτηγους (ΠΒ) Κωσταράκο Μιχαήλ, Σεφερλή Γεώργιο και Ζιαζιά Κωνσταντίνο, ενώ έκρινε ‘"ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους’’ τους Κουτρή Σταύρο, Κουτσολέλο Γεώργιο, Καλαμογιώργο Αντώνιο, Παπαθανασίου Γεώργιο, Ρίντη Αναστάσιο, Τζιούτζιο Δημήτριο, Γατέλα Ιωάννη και Μαλιαχόβα Κωνσταντίνο.

Επίσης προήγαγε στο βαθμό του Αντιναυάρχου τους υποναυάρχους Ευσταθίου Παναγιώτη, Σκιαδά Γεώργιο και Αγιατζίδη Κωνσταντίνο και στο βαθμό του Αντιπτεράρχου για τους υποπτέραρχους Τσαντηράκη Αντώνιο, Βενέτη Ηλία και Λέλλα Αχιλλέα.
  • Ο Γ. Παπανδρέου δεν έβαλε στην θέση του τον Νταβούτογλου και θα βάλει την Μέρκελ;

Οι δηλώσεις του Αχμέτ Νταβούτογλου από την Αθήνα και η επιστροφή της… φιλοξενίας μας με αμφισβήτηση της δυνατότητας της Ελλάδας να κάνει ότι θέλει στο Καστελόριζο, ήρθε στη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου, διέρρεε ότι θα πάει με δυναμισμό για να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι των Ευρωπαίων. Μα αν ήθελε να το παίξει κάπου οπλαρχηγός, γιατί δε σήκωνε τη φωνή στον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών; Ο κ. Νταβούτογλου χαρακτηρίζεται τσακάλι στη διεθνή πολιτική και διπλωματία και έχει χαράξει εδώ και χρόνια τη γραμμή που ακολουθεί η Άγκυρα.

Ναι, το Καστελόριζο είναι Ελληνικό αλλά δεν βρίσκεται στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο βρίσκεται, είπε. Δεν αμφισβήτησε δηλαδή την ελληνικότητα του νησιού αλλά αμφισβήτησε ουσιαστικά τη δυνατότητα της χώρας να εντάξει το Καστελόριζο σε μια μελλοντική ΑΟΖ. Αμφισβήτησε ευθέως την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο.

Ο πονηρός Τούρκος με έμμεσο τρόπο παρουσίασε την τουρκική εξωτερική πολιτική. «Το μήνυμά μου είναι ότι η Τουρκία έχει θετική προσέγγιση στην επίλυση στο Αιγαίο», είπε. Ειδικά ως προς το Καστελόριζο, σημείωσε ότι η τοποθέτησή του είναι «απόλυτα γεωγραφική», προσθέτοντας ότι «η Ελλάδα έχει τις δικές της τοποθετήσεις, αλλά πρέπει να συζητούνται τα θέματα ανοιχτά». Ήξερε καλά λοιπόν τι έλεγε ο κ. Νταβούτογλου. Μην πούμε ότι και μας… έκανε χάρη που μας έδωσε το νησί.

Για το αν πήρε καμιά απάντηση από τον κ. Δρούτσα που ήταν παρόν, το γνωρίζετε όλοι. Χλιαρός μη σπάσει κανένα αυγό. Άλλωστε, γιατί ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών να το παίξει κάτι που δεν είναι;

Όμως, ο κ. Παπανδρέου, που όπως λέει ακολουθεί πατριωτική πολιτική, γιατί δεν έδωσε εντολή να βάλουν την Τουρκία στη θέση της; Ή μήπως οι απειλές του τέλειωσαν στο θέμα της Ευρώπης;

Από την άλλη μήπως κάποιοι που λένε ότι υπάρχει σχέδιο συνεκμετάλλευσης έχουν δίκιο;

Επανερχόμενος ο κ. Νταβούτογλου από το Mega σε ζωντανή μετάδοση αμφισβήτησε και πάλι εμμέσως ζωτικής σημασίας θέματα για την Ελλάδα λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι πολλά θέματα είναι υπό συζήτηση, υπάρχουν διαφωνίες και όλα θα λυθούν με διάλογο.

Φυσικά, άλλα λόγια ν’ αγαπιώμαστε στις ερωτήσεις του Πρετεντέρη (θυμήθηκε ότι είναι δημοσιογράφος) για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κατηγόρησε την Ελλάδα ότι και αυτή κάνει υπερπτήσεις ενώ χαρακτήρισε υπερβολές τις καθημερινές πτήσεις τουρκικών αεροσκαφών. Μάλιστα, είπε το απίστευτο. Και οι Έλληνες πετούν καθημερινά στο Αιγαίο. Μήπως το Αιγαίο δεν ανήκει στην Ελλάδα;

“Είναι ελληνική θέση” απάντησε ο κ. Νταβούτογλου στην παρατήρηση του Π. Τσίμα ότι τα τουρκικά αεροσκάφη πετούν πάνω από ελληνικά νησιά ενώ τα ελληνικά αεροσκάφη πάνω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Με άλλα λόγια ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας πήρε τη ρεβάνς από τον Γ. Παπανδρέου που τόλμησε από το Ερζερούμ να σηκώσει φωνή.

Υ.Γ: Σε ερώτηση δημοσιογράφων σχετικά με τις πτήσεις των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, ο πολλά βαρύς τούρκος υπουργός Εξωτερικών, έδωσε μία απάντηση που φυσιολογικά θα έπρεπε να οδηγήσει στην άμεση αποπομπή του από την Ελλάδα. Τί είπε ο Αχμέτ Νταβούτογλου; "Μα, και τα Ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη πετάνε στο Αιγαίο..." αφήνοντας έτσι μία σαφή "νότα" της τουρκικής άποψης για την Ελληνικότητα του Αιγαίου. Τί είπατε; Αν απάντησε ο κύριος Δρούζας ή ο κύριος Παπανδρέου; Ναι, φυσικά τοποθετήθηκαν άμεσα, λέγοντάς του "σας πάει πολύ το χρώμα της γραβάτας σας"...




Πηγή





O συμπαθέστατος (λέμε τώρα) κύριος της φωτογραφίας είναι ο Γερμανός πρώην Επίτροπος Βιομηχανίας Günter Verheugen ο οποίος, αμέσως μόλις άφησε τη θέση του στο τέλος του 2009, ίδρυσε τη δική του εταιρεία λομπιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση! H ενέργειά του αυτή προκάλεσε σάλο στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, οργή στις ευρωπαϊκές οργανώσεις που αγωνίζονται για διαφάνεια στην ΕΕ και έκδηλη αμηχανία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το τελευταίο και πιο τρανταχτο σκάνδαλο “περιστρεφόμενης πόρτας” (revolving door scandal) στα χρονικά – το φαινόμενο ισχυροί πρώην Επίτροποι να αναλαμβάνουν θέσεις “συμβούλων” στη βιομηχανία, εξαργυρώνοντας την “εσωτερική” γνώση και τις γνωριμίες που απέκτησαν ως Επίτροποι για να βοηθήσουν τις μεγάλες εταιρείες να επηρεάσουν τις πολιτικές της ΕΕ.

H “Πρωτοβουλία Verheugen”

Στην Ελλάδα ο κ. Verheugen έχει περίπου θεοποιηθεί. Μας άφησε κληρονομιά την περίφημη “Πρωτοβουλία” που φέρει το όνομά του ή αλλιώς “Πρωτοβουλία για τις Πρώτες Ύλες” (Raw Materials Intitiative). Το σκεπτικό: Η Ευρωπαϊκή βιομηχανία αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό για πρώτες ύλες από την Κίνα, την Ινδία και άλλες ραγδαία αναπτυσσόμενες χώρες. Επίσης μειονεκτεί έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού σε πολλά άλλα μέτωπα όπως: α) υψηλότερο εργατικό κόστος β) υψηλότερο ιδιοκτησιακό κόστος γ) υψηλότερους φόρους. Για να επιτευχθεί ο ιερός στόχος της ανταγωνιστικότητας της (βορειο)Ευρωπαϊκής βιομηχανίας χρειάζονται ορυκτοί πόροι, κυρίως άφθονα μέταλλα σε χαμηλές τιμές – και η Πρωτοβουλία του καλού Γερμανού κυρίου αναλαμβάνει να τα βρει.

Στόχος είναι να πάρουμε τα μέταλλα από όπου κι αν βρίσκονται, στο εσωτερικό της Ένωσης ή σε τρίτες χώρες. Η Ε.Ε. θα επιδιώξει την άρση όλων των περιοριστικών πολιτικών των πλούσιων σε ορυκτά χωρών του Τρίτου Κόσμου, δηλαδή στην εφαρμογή των νόμων της “ελεύθερης αγοράς” και του άκρατου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Σε περίπτωση μη “συμμόρφωσης” των χωρών αυτών με τις επιθυμίες μας, η Ε.Ε. απειλεί (ευγενικά) με χρήση του μηχανισμού διαιτησίας και των εργαλείων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (WTO) που έχουν οδηγήσει τόσους και τόσους λαούς στην εξαθλίωση. Αυτό το ονομάζουν “δίκαιη και χωρίς στρεβλώσεις πρόσβαση στους ορυκτούς πόρους”!

Το “κατάλληλο” θεσμικό πλαίσιο

Το άρθρο από την Guardian που δημοσιεύσαμε εξηγεί ότι για τις φτωχές χώρες της Αφρικής η Πρωτοβουλία του κ. Verheugen ισοδυναμεί με μια νέα, αποικιοκρατικού τύπου, αρπαγή των πόρων τους (χωρίς να είναι η Ευρώπη η μόνη που επιδίδεται σ’αυτό το σπορ). Για τους ορυκτούς πόρους που βρίσκονται στο εσωτερικό της ΕΕ, το πρόβλημα δεν είναι οι περιοριστικές εθνικές πολιτικές, αφού ως μέλη της ΕΕ δεν δικαιούμαστε να έχουμε τέτοιες, αλλά ο αυξανόμενος ανταγωνισμός της μεταλλευτικής βιομηχανίες με άλλες χρήσεις γης – επειδή υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να ζήσουν και το περιβάλλον που πρέπει να προστατευθεί. Έτσι λοιπόν σε επίπεδο ΕΕ, η Πρωτοβουλία Verheugen αποσκοπεί στην διαμόρφωση του “κατάλληλου” θεσμικού πλαισίου που θα “προστατεύει” την μεταλλευτική βιομηχανία από τις ανταγωνιστικές χρήσεις και θα δώσει ώθηση στον εξορυκτικό τομέα στην Ευρώπη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε Ανακοίνωση σχετικά με την «Αντιμετώπιση των Προκλήσεων στις Αγορές Εμπορευμάτων και Πρώτων Υλών». Πρόκειται για ένα “κείμενο στρατηγικής”, βασισμένο στις προτάσεις ενός “expert group” που συστάθηκε για να “ανταλλάξει καλές πρακτικές” στους τομείς του σχεδιασμού χρήσεων γης και του διοικητικού πλαισίου, με στόχο πάντα την διευκόλυνση της μεταλλευτικής έρευνας και εξόρυξης.

Εξορυκτικές δραστηριότητες και NATURA 2000

Τον ίδιο στόχο είχε και ο πρόσφατος “Οδηγός” για εξορυκτικές δραστηριότητες σε περιοχές NATURA2000 όπου η Επιτροπή, για να “βολέψει” και τη βιομηχανία, βάζει πολύ νερό στο κρασί της σε σχέση με τους στόχους προστασίας αυτών των τόπων. Η φιλοσοφία του δικτύου NATURA ήτανε πάντα ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι επιτρεπτές εφ’όσον συμβάλουν στην διατήρηση του προστατευόμενου οικοτόπου, ενώ απαγορεύεται αυστηρώς οποιαδήποτε υποβάθμιση. Η μεταλλεία σίγουρα δεν εμπίπτει στην πρώτη περίπτωση και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ούτε στη δεύτερη. Δείτε σχετικά και το άρθρο H εξορυκτική δραστηριότητα στο έτος της βιοποικιλότητας!!!

Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε ότι στην Ελλάδα το 70% της έκτασης των περιοχών Natura είναι έξω από φορείς διαχείρισης, είναι δηλαδή κυριολεκτικά στον αέρα! Οι 28 υφιστάμενοι φορείς διαχείρισης (πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι θα συγχωνευθούν σε 13, ένας για κάθε Περιφέρεια) εδώ και χρόνια υπολειτουργούν με σοβαρά προβλήματα, καθώς δεν έχουν ούτε τα μέσα ούτε την εκτελεστική εξουσία για να πετύχουν τους στόχους τους. Όλα τα’χε το NATURA, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες του λείπανε! Δικαίως πανηγύρισαν οι εγχώριες μεταλλευτικές εταιρείες για την έκδοση αυτού του Οδηγού.

Πριν ακόμα και από αυτόν τον Οδηγό από την ΕΕ, ο δικός μας πρωτοπόρος κ. Σουφλιάς είχε φτιάξει το “Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (πάντα!) για τη Βιομηχανία”, το οποίο επιτρέπει όχι μόνο εξόρυξη αλλά και τη βαριά βιομηχανία της μεταλλουργίας μεσα στις “προστατευόμενες” περιοχές! Άρα το χωροταξικό του Σουφλιά είναι ένα “κατάλληλο” χωροταξικό σχέδιο με την έννοια της “Πρωτοβουλίας Verheugen”…

Πώς τα βιομηχανικά λόμπι διαμορφώνουν τις πολιτικές της Ε.Ε.

Ας σημειωθεί ότι αυτά τα “expert groups” που συμβουλεύουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο νομοθετικό της έργο είναι άλλη μια αμαρτωλή ιστορία, αφού κυριαρχούνται από τους λομπίστες της βιομηχανίας και των μεγάλων εταιρειών (σαν την εταιρεία του κ. Verheugen) που έχουν τα λεφτά να τους πληρώσουν. Υπάρχουν περίπου 1000 τέτοια expert groups, για όλους τους τομείς αρμοδιότητας της Επιτροπής, που απαρτίζονται κυρίως από εκπροσώπους της βιομηχανίας και καλοπληρωμένους λομπίστες, με αποτέλεσμα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών, των μικρών επιχειρήσεων και του ευρύτερου κοινού να μην εκπροσωπούνται ισότιμα, λόγω του υψηλού κόστους… Διαβάστε σχετικά αυτό κι αυτό.

Με τέτοιες σκοτεινές και αδιαφανείς διαδικασίες, τα μεγάλα βιομηχανικά λόμπι διαμορφώνουν “πολιτικές” και “οδηγίες” κομμένες και ραμμένες στα μέτρα και τα συμφέροντά τους. Η συγκεκριμένη “Πρωτοβουλία Verheugen” αποσκοπεί καθαρά στην εξασφάλιση σταθερών ροών φτηνών μετάλλων για τις μεγάλες βιομηχανίες της Β. Ευρώπης. Διαβάζουμε σε κάποια από τις υποστηρικτικές μελέτες της “Πρωτοβουλίας Verheugen”:

Σημαντική για την Ε.Ε. είναι η συνέχιση της ανάπτυξης και εξαγωγής προηγμένης τεχνολογίας και μηχανολογικού εξοπλισμού που προέρχεται απευθείας από προϊόντα εξόρυξης. Οι τεχνολογίες επεξεργασίας μετάλλων που έχουν αναπτυχθεί από την Outokumpu στη Φινλανδία ή την LK AB στη Σουηδία, για παράδειγμα, έχουν τεράστιο δυναμικό για αυξημένες πωλήσεις στις αγορές μετάλλων που αναπτύσσονται ραγδαία για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών σε πρώτες ύλες. Παραδείγματα ιδιαίτερα επιτυχημένων εταιρειών μηχανολογικού εξοπλισμού όπως η Atlas Copco, η Metso Minerals και η Sandvik, ήδη παγκόσμιοι πρωτοπόροι στους βιομηχανικούς τομείς τους, γνωρίζουν τεράστια ανάπτυξη και έχουν μεγάλες δυνατότητες για το μέλλον, χάρη στην παγκόσμια εκρηκτική ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας. (Towards a Roadmap for European Mining Regions)

Για να συμβούν αυτά χρειάζονται πάρα πολλά μέταλλα…. Αυτός είναι ο στόχος της “Πρωτοβουλίας Verheugen” κι ας μη γελιόμαστε. Είναι η περαιτέρω ανάπτυξη των Γερμανικών και Σουηδικών εξαγωγών, είναι να πουλήσουν ακόμα περισσότερα μηχανήματα η Outokumpu και η Sandvik στις χώρες που γνωρίζουν μεγάλη ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας, όπως καλή ώρα εμείς! Μάλιστα το όφελος για τους κατασκευαστές αυτών των μηχανημάτων είναι διπλό αφού αφ’ενός εξασφαλίζουν την τροφοδοσία τους σε μέταλλα και αφ’ετέρου η αύξηση της μεταλλευτικής δραστηριότητας δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ζήτηση για τα μηχανήματα τους! Και αυτό το ονομάζουν “ανάπτυξη”!!!

Δεν είναι κακός και σίγουρα δεν είναι αθέμιτος αυτός ο στόχος. Πανευρωπαϊκός δεν είναι. Ελληνικός δεν είναι. Μήπως πάλι η γνωστή κλίκα κρατών νομίζει ότι η υπόλοιπη Ευρώπη υπάρχει για να τους εξυπηρετεί;

Από τη Χαλκιδική μέχρι τον Έβρο

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η βόρεια Ελλάδα έχει ειδική σημασία ως μια από τις “σημαντικές κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης”, ενταγμένη ήδη στο πρόγραμμα PROMINE, για να διαπιστωθεί με κάθε λεπτομέρεια τι έχουμε που μπορούνε να πάρουνε. Εδώ εντάσσονται προφανώς οι έρευνες που θα ξεκινήσουν σύντομα από το ΙΓΜΕ σε όλη την ακτογραμμή από Χαλκιδική μέχρι Έβρο για σπάνιες γαίες (rare earth elements, REE) και άλλα μέταλλα, αφού οι σπάνιες γαίες είναι μέσα στις 14 μεταλλικές πρώτες ύλες που θεωρούνται “κρίσιμης σημασίας” για την Ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Όλα αυτά βέβαια σερβίρονται με μπόλικες σάλτσες και ευχολόγια περί “βιωσιμότητας”, “βιώσιμης ανάπτυξης”, “προώθησης της ανακύκλωσης” κλπ. “Η αειφόρος εξόρυξη“, λέει η καινούρια στρατηγική της ΕΕ, “μπορεί να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη”!!! (Aς εξηγήσει επιτέλους κάποιος αυτό το οξύμωρο “αειφόρος εξόρυξη”…). Προπαγανδίζονται δε ως “δημοσίου συμφέροντος” από Υφυπουργούς και παρατρεχάμενους, από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, από το σύνολο της μεταλλευτικής βιομηχανίας και από συγκεκριμένα στελέχη του ΙΓΜΕ που είναι μέσα σε όλα τα πληρωμένα από την ΕΕ προγράμματα και σε όλες τις συνεργασίες με ιδιωτικές μεταλλευτικές εταιρείες…

Ποιο “δημόσιο συμφέρον”;

Όμως το “δημόσιο συμφέρον” των Γερμανών είναι προφανές και τεκμηριωμένο, το Ελληνικό δεν είναι. Ο Μεταλλευτικός μας Κώδικας εξασφαλίζει ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει κανένα όφελος από την εξόρυξη όλων αυτών των μετάλλων, πέρα από τίς όποιες θέσεις εργασίας και τα αμφίβολα έσοδα από φορολογία των επιχειρήσεων. Για τις επιπτώσεις αυτών των δραστηριοτήτων στο περιβάλλον και σε άλλους τομείς της οικονομίας, ούτε λόγος, δεν απασχολούν κανέναν.

Άρα και ο Μεταλλευτικός Κώδικας είναι μια “κατάλληλη” πολιτική με την έννοια της διευκόλυνσης της εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων…

Γεωργία, μεταλλεία και υποκρισία

Όλες ανεξαιρέτως οι “κοινές πολιτικές” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική και καταλήγοντας στην αγροτική, είναι στην πραγματικότητα πολιτικές προσαρμοσμένες στα συμφέροντα των ισχυρών της Ευρώπης. Οι μικρότερες χώρες υποχρεώνονται να ακολούθησουν, προσπαθώντας απλώς να διαφυλάξουν κάποια από τα εθνικά τους συμφέροντα στις διαπραγματεύσεις. Το κείμενο στρατηγικής που υιοθετήθηκε πρόσφατα έχει μεγάλο ενδιαφέρον, από πολλές απόψεις. Εξετάζει εν συντομία τις εξελίξεις στις παγκόσμιες αγορές βασικών εμπορευμάτων, πρώτων υλών, ενέργειας και ειδών διατροφής. Και λέει:

Η επισιτιστική ασφάλεια έχει χαρακτηρισθεί ένας από τους κύριους λόγους που υπαγορεύουν τη μελλοντική μεταρρύθμιση της ΚΓΠ. Ένας ισχυρός γεωργικός τομέας έχει ζωτική σημασία για να μπορέσει η πολύ ανταγωνιστική βιομηχανία τροφίμων να εξακολουθήσει να αποτελεί σημαντικό στοιχείο της οικονομίας και του εμπορικού τομέα της ΕΕ και μείζονα παίκτη στις διεθνείς αγορές.

Αυτά που γράφονται είναι πολύ σημαντικά για εμάς στην Ελλάδα. Στα πλαίσια της “Κοινής” Γεωργικής Πολιτικής η Ε.Ε. έκανε τα πάντα για να διαλύσει τον αγροτικό τομέα στην Ελλάδα προς όφελος των χωρών της Β. Ευρώπης – με τη βοήθεια βέβαια της εγχώριας υπόδουλης, κοντόφθαλμης και ψηφοθηρικής πολιτικής. Το έλλειμμα στο εμπορικό γεωργικό ισοζύγιο για το 2009 διαμορφώθηκε στα 2,3 δισ. ευρώ (πεσμένο κατά 21,2% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά επειδή μειώθηκαν οι εισαγωγές λόγω κρίσης), ενώ για τη δεκαετία 2000-2009 από τότε που μπήκαμε στην ΟΝΕ, το συνολικό το συνολικό γεωργικό έλλειμμα της χώρας μας ανήλθε στα 21,033 δισ. ευρώ! (πηγή: “Ημερησία”)

Έτσι η Ελλάδα που ήταν ανέκαθεν μια αγροτική-κτηνοτροφική χώρα έχασε χιλιάδες θέσεις εργασίας, ξοδεύει δισεκατομμύρια ετησίως για εισαγωγές αγροτικών προϊόντων, ενώ οι εναπομείναντες αγρότες της υποβιβάστηκαν σε ζητιάνους. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας μιλούν για έναν “ισχυρό και ανταγωνιστικό γεωργικό τομέα” που είναι “μείζων παίκτης στις διεθνείς αγορές”, όμως αυτό δεν αφορά την Ελλάδα που δεν μπορεί να καλύψει πια ούτε τις δικές της ανάγκες σε τρόφιμα. Η αποσύνθεση του αγροτικού-κτηνοτροφικού παραγωγικού ιστού της χώρας έχει χαρακτηριστικά εθνικής τραγωδίας και ο μόνος λόγος που δεν αντιμετωπίζουμε επισιτιστική κρίση είναι επειδή ΑΚΟΜΑ υπάρχουν λεφτά για να εισάγουμε αυτά που δεν παράγουμε ή παράγουμε και δεν πουλιούνται, από τους ίδιους τους Γερμανούς, Ολλανδούς και Δανούς που μας έφεραν σε αυτή τη θέση! Αυτά είναι που θα έπρεπε να μας απασχολούν και κατά τη γνώμη μας εκεί θα έπρεπε να επικεντρωθούν οι προσπάθειες ανασύνταξης της οικονομίας μας.

Η “λύση στην κρίση”: Σκάψτε τα όλα!

Και τώρα που βρισκόμαστε στη χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας μας και με μια οικονομία που έχει απωλέσει την παραγωγική της βάση, οι Ευρωπαίοι φίλοι μας έχουν έτοιμη τη λύση: θα ανασκάψετε τη χώρα σας για να μας δώσετε τις πρώτες ύλες, τα μέταλλα για τις βιομηχανίες μας, δεν έχετε άλλη επιλογή, δεν μπορείτε να παράγετε τίποτα άλλο, δεν έχετε τίποτα άλλο που να θέλουμε. Α, θα πάρουμε και τις παραλίες σας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία… Τι έχετε από μέταλλα; Χαλκό; Μόλυβδο; Σπάνιες γαίες; Τα θέλουμε. Θα χρησιμοποιήσετε τα πενιχρά έσοδα για να εισάγετε τρόφιμα, πάλι από μας βεβαίως!

Έτσι η Ελλάδα θα δώσει στους Γερμανούς φτηνά μέταλλα για να στηρίξει τη βιομηχανία τους και να μας πουλήσουν στη συνέχεια πανάκριβα αυτοκίνητα.

Η Ελλάδα θα δώσει στους Γερμανούς σπάνιες γαίες για να φτιάξουν και να μας πουλήσουν πανάκριβες ανεμογεννήτριες, παρηγορώντας μας ότι έτσι συμβάλλουμε στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής… Άσχετο αν εμείς για να βγάλουμε τις σπάνιες γαίες έχουμε καταστρέψει βιοτόπους στις εκβολές του Νέστου και του Έβρου και έχουμε χρησιμοποιήσει κακό λιγνίτη και εισαγόμενο πετρέλαιο…

Εν τέλει δεν είναι κακό να έχουμε μια στρατηγική για τους ορυκτούς πόρους, όπως θα έπρεπε να έχουμε (και δεν έχουμε) μια στρατηγική και για τον αγροτικό τομέα και για οτιδήποτε άλλο. Το θέμα είναι ποιες είναι οι προτεραιότητές μας και ποιον δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε ως χώρα. H Ελλάδα δεν είναι η έρημος της Αυστραλίας, δεν έχει τις αχανείς εκτάσεις του Καναδά. Είναι μια μικρή πυκνοκατοικημένη χώρα, με μικρά πολύτιμα οικοσυστήματα που συντηρούν, μεταξύ άλλων, και τη μεγαλύτερη μας βιομηχανία, τον τουρισμό. Δεν λέμε όχι σε όλες τις εξορυκτικές δραστηριότητες, όμως πρέπει να προσέξουμε πολύ ποιες από αυτές θα δεχτούμε, πού και πώς.

Η εφαρμογή της στρατηγικής για της πρώτες ύλες προωθείται ταχύτατα στη χώρα μας γιατί από πίσω υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα μεγάλα συμφέροντα και πολλοί που περιμένουν να βάλουν το χέρι στο βάζο με το γλυκό. Όμως αφού εμείς καλούμαστε να εξορύξουμε όλα αυτά τα μέταλλα και όχι οι Γερμανοί που θα τα χρησιμοποιήσουν, είναι ανάγκη ΕΜΕΙΣ να δούμε τι μπαίνει από την άλλη μεριά της ζυγαριάς και να επαναπροσδιορίσουμε ποιο είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ “εθνικό όφελος”.

Και να το σκεφτουμε καλά γιατί έτσι που πάμε θα καταλήξουμε σαν όλες τις Αφρικανικές χώρες που πίστεψαν ότι οι εξορυκτικές βιομηχανίες θα τους φέρουν ανάπτυξη: πλούσιες σε ορυκτά αλλά με πάμφτωχους ανθρώπους.

Πηγή




Μετά το πέρας των συνομιλιών του ο πρωθυπουργός της χώρας απηύθυνε διάγγελμα προς τους Έλληνες πολίτες.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού
Συνολική λύση θα επιδιώξει η ελληνική κυβέρνηση στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις της 11ης και της 25ης Μαρτίου, δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μετά την ολοκλήρωση των ενημερωτικών επαφών που είχε με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Όπως ανέφερε ο κ. Παπανδρέου ενημέρωσε ότι αυτή είναι η ελληνική θέση και αυτή τη μάχη θα δώσει η κυβέρνηση. Και ζήτησε από όλους τους αρχηγούς, όπως είπε, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να στηρίξουν αυτή την εθνική, όπως την χαρακτήρισε, προσπάθεια γιατί αφορά όλους.
Ο πρωθυπουργός ανέφερε επίσης ότι ενόψει των δύο Συνόδων Κορυφής υπάρχουν πολλά ανοικτά θέματα για διαπραγμάτευση. Μεταξύ αυτών ανέφερε την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, το αποκαλούμενο σχέδιο ανταγωνιστικότητας, τον μελλοντικό μηχανισμό στήριξης, και τους όρους εξυπηρέτησης του χρέους από κράτη-μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως είναι η Ελλάδα. Επίσης, όπως είπε, υπάρχουν τα θέματα της έκθεσης του ευρωομολόγου και της επιβολής φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, δύο θέματα τα οποία υπερψήφισε σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η συνολική λύση την οποία προωθεί η Ελλάδα, τόνισε ο κ. Παπανδρέου, απαιτείται και για την διασφάλιση της σταθερότητας της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα δουλεύει σκληρά και δημιουργικά για μια τέτοια λύση αλλά, όπως τόνισε, η λύση αυτή πρέπει να είναι και πραγματική. Εννοώντας, όπως εξήγησε, ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αιφνιδιάζεται από τις αγορές ούτε να φαίνεται ότι σέρνεται πίσω από αυτές.
Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε μάχη δημοκρατίας τη μάχη που δίνει η Ελλάδα ώστε οι αγορές να λειτουργούν προς όφελος των πολιτών.
Η βασική επιδίωξη της κυβέρνησης, ανέφερε ο πρωθυπουργός, είναι να σταθεί η Ελλάδα όσο γίνεται πιο γρήγορα στα πόδια της. Αυτό, πρόσθεσε, θα είναι καλό για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη.
Πεποίθησή μας, ανέφερε επίσης, είναι ότι το ελληνικό ζήτημα είναι ταυτόχρονα ευρωπαϊκό ζήτημα και το ευρωπαϊκό ζήτημα είναι ταυτόχρονα ελληνικό.
Δίνουμε τη μάχη για να πετύχουμε ό,τι καλύτερο για τη χώρα, πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου και θα συνεχίσουμε όλοι μαζί την προσπάθεια για να σταθεί η πατρίδα στα πόδια της και να μην ξαναζήσουμε τις δύσκολες καταστάσεις που ζούμε σήμερα.


Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα του πρωθυπουργού, φαίνεται πως δεν τα έχει βρει με κανέναν ο Γιώργος Παπανδρέου και μας προετοιμάζει για νέες θυσίες. Όπως χαρακτηριστικά είπε η Παπαρήγα, έρχονται τα χειρότερα…
Πραγματική λύση και μάχη δημοκρατίας στην Ευρώπη δίνεται αυτή τη στιγμή προκειμένου οι αγορές να λειτουργούν στον ρυθμό των πολιτών, μας είπε ο πρωθυπουργός. Μάλιστα σύνδεσε το Ευρωπαϊκό πρόβλημα με το Ελληνικό πρόβλημα, τονίζοντας πως είναι σαφής η επιδίωξη να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της. Και αυτό θα είναι προς το συμφέρον και της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης!!!
Όπλο στον αγώνα της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι οι πρωτόγνωρες θυσίες των πολιτών για το χρέος, θυσίες μέσω των οποίων ανακτούμε αξιοπιστία ως χώρα, μας είπε ο κύριος Παπανδρέου στο διάγγελμά του.
Αυτή η μάχη δίνεται για να πετύχουμε ό,τι καλύτερο για τη χώρα και συνεχίζουμε για να δώσουμε τη μάχη και να κερδίσουμε όλοι μαζί, έκλεισε την ομιλία του ο πρωθυπουργός, ξεκαθαρίζοντας την πολιτική του μοναξιά και αφήνοντας να πλανάται για την Ελλάδα ένα σκληρό μέλλον στην Ευρώπη που αλλάζει.
Στο "όλοι μαζί", ο Γιώργος Παπανδρέου σαφέστατα δεν σκέφτεται για εκλογές, δεν σκέφτεται ούτε καν κάποιο δημοψήφισμα, καθώς βρισκόμαστε ως χώρα και ως έθνος μπροστά στη νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη που έρχεται και που η οποία διαλύει την Ευρώπη και επιβάλει το 4ο Ράιχ (ελέω της Νέας Τάξης).
Και σε αυτές τις αλλαγές εμείς οι Έλληνες πολίτες δεν θα έχουμε άποψη, αφού ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε να μας εκπροσωπήσει ο ίδιος στην Ευρώπη, που αλλάζει… προς το χειρότερο. Ξέχασε, βέβαια, ο κύριος Παπανδρέου να μας ρωτήσει αν θέλουμε την εκπροσώπησή του...
Για τον ίδιο, τον Παπανδρέου, φυσικά, όλοι μαζί θα πάμε... μόνο που δεν μας ξεκαθάρισε το που... Βλέπετε, εμείς είμαστε τα ζωάκια που μας στέλνει σε ένα αβέβαιο αύριο, που δεν έχουμε δικαίωμα γνώμης, άποψης ή οποιασδήποτε επιλογής...
Στο αεροπλάνο της φυγής, φυσικά δεν θα πάμε μαζί, επειδή εμείς θα μείνουμε να αντιμετωπίσουμε το χρέος που μας φόρτωσαν οι πολιτικές δεκαετιών, οι χορηγείες και τα άλλα συναφή...
Στην Ευρώπη μόνος του, αλλά στον πάτο μόνοι μας... και με την Μέρκελ, να τρέμει το επόμενο διάγγελμα του Γιώργου...

Και σκέφτομαι: Λέτε ο Γιώργος να φύγει στο τέλος του μήνα, μετά την Σύνοδο Κορυφής; Αναρωτιέμαι...
  • Πετρελαϊκή σχιζοφρένεια: Το Ισραήλ επιστρατεύει τους μισθοφόρους που πολεμούν στο πλευρό του... Καντάφι!
Ανταπόκριση — Τελ Αβίβ, Ισραήλ (Μαάν)
Μια Ισραηλινή εταιρεία προσλαμβάνει μισθοφόρους, για να στηρίξει τις προσπάθειες του Moammar Gadhafi, να καταστείλει την εξέγερση που εκδηλώθηκε εναντίον του καθεστώτος του, αναφέρει από την Τρίτη μια Ισραηλινή ιστοσελίδα ειδήσεων!

Επικαλούμενο Αιγυπτιακές πηγές, το νέο Εβραϊκό site “Inyan Merkazi” είπε, ότι η εταιρεία αυτή διοικείται από τους συνταξιούχους διοικητές του Ισραηλινού στρατού.

Η ανταπόκριση υποστηρίζει, ότι οι πάρα πολύ υψηλού προφίλ πρώην Ισραηλινοί αξιωματούχοι (στρατιωτικοί), πραγματοποιούν παράνομες συναλλαγές όπλων σε πολλά Αφρικανικά κράτη, και έχουν αντιμετωπίσει πολλές ανακρίσεις, για τις δραστηριότητές τους στο παρελθόν.

Το site ειδήσεων αναφέρει, ότι ο επικεφαλής της εταιρείας (όπλων), συναντήθηκε πρόσφατα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, με τον υπουργό Άμυνα Εχούντ Μπαράκ και τον προϊστάμενο της Ισραηλινής αντικατασκοπίας Cokhavi στο Τελ-Αβίβ.

Προσέθεσε δε, ότι το καθεστώς (του Ισραήλ) ενέκρινε όλες τις προσλήψεις μισθοφόρων της εταιρείας, (που στρατολογήθηκαν) για να βοηθήσουν τον Gadhafi!!!!! για να καταστείλει άγρια (την εξέγερση που εκδηλώθηκε) σε βάρος του ηγέτη (της Λιβύης). Οι μισθοφόροι έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 1.000 Λίβυους μέχρι σήμερα, λένε οι ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σύμφωνα με την ανταπόκριση, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ενέκριναν την πρόσληψη μισθοφόρων, από τον φόβο, μήπως αν ανατραπεί ο Gadhafi, αντικατασταθεί από ένα “εξτρεμιστικό Ισλαμικό καθεστώς”.

Κατά τη διάρκεια του εδώ και τέσσερις δεκαετίες καθεστώτος Gadhafi στο Βόρρειο Αφρικανικό κράτος, αυτό υπήρξε ένας από τους πιο ηχηρούς επικριτές του Ισραήλ.

Εκπροσώπους της (Ισραηλινής) εταιρίας (λαθρεμπορίας όπλων και μίσθωσης μισθοφόρων) μετέβει πρόσφατα στο Τσαντ για να συζητήσει το θέμα με έναν υψηλόβαθμο Λίβυο Αξιωματικό Πληροφοριών, τον Abduallah Sanusi, ανέφερε η ανταπόκριση. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο (Ισραηλινός) Sanusi συμφώνησε, να καταβάλει στην εταιρεία αυτή (τις δαπάνες) για την πρόσληψη έως και 50.000 μισθοφόρων από τις Αφρικανικές χώρες, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ειδήσεων.


Δεν μιλάμε φυσικά για το Athens Pride αλλά για μια νέα καινοτομία του Υπουργείου Πολιτισμού και του Ε.Ο.Τ. Είναι το πρόγραμμα "Athens Every Week" με το οποίο ο υπουργός Πολιτισμού κύριος Γερουλάνος, προσπαθεί να μεγαλώσει την τουριστική ζήτηση για την Αθήνα σε περιόδους όπως η Άνοιξη.

Στη γενικόλογη παρουσίασή του το Νοέμβριο, τόνισε πως θα εκμεταλλευτεί πλήρως το ΕΣΠΑ του Πολιτισμού προκειμένου να ξανακάνει την Ελλάδα και την Αθήνα δημοφιλή προορισμό. Ανάμεσα στα θετικά του προγράμματος παρουσιάστηκε και αυτό: Δίνει την ευκαιρία να αναδείξουμε πτυχές της παράδοσής μας και του πολιτισμού μας που θα μπορούσαν να έχουν διεθνές κοινό αλλά που σήμερα όμως είναι άγνωστα.

Ως προβολή πολιτισμού λοιπόν θα παρουσιαστεί μεταξύ άλλων και το "Athens Rainbow Week" μια βδομάδα αφιερωμένη στους ομοφυλόφιλους και τις λεσβίες της πατρίδας μας. Έτσι ενημερωνόμαστε από τον ιστότοπο του γνωστού περιοδικού "Screw", στο οποίο υπάρχει κάλεσμα gay καλλιτεχνών ώστε να παρουσιάσουν τα εκθέματα τους στους πολυχώρους των Αθηνών με θέμα "Civil Disobedience: youth revolt" (βλέπε εδώ). Εξάλλου, κι ο ίδιος ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, στην εκπομπή του Παραλειπόμενα στο κανάλι GayWebTv, το ανακοινώνει ως εξαιρετική ευκαιρία για την κοινότητα των ομοφυλοφίλων να προβληθούν μέσω αφισών και διαφημίσεων (βλέπε εδώ).

Παρά τις αναφορές μερικών blogs το Νοέμβριο, δεν είχε γίνει κάποια αξιόλογη αντίδραση προκειμένου να μην διεξαχθούν με κρατικά έξοδα τα πανηγύρια των ομοφυλοφίλων. Είναι βεβαίως δικαίωμά τους, να δηλώνουν ο,τι θέλουν και να διοργανώνουν με έξοδά τους τις δράσεις τους, αλλά όχι με κρατικά χρήματα, όχι ως τουριστικό προϊόν! Την ώρα που εκατοντάδες αρχαιολογικοί χώροι κινδυνεύουν με ερήμωση, δεκάδες ιστορικοί χώροι παραμένουν ανεκμετάλλευτοι, δεν μπορεί ο κύριος Γερουλάνος να αντικαταστήσει τον Πολιτισμό με gay φιλιά και όργια.

Περιμένουμε ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ πολιτισμένη χωρίς κραυγές και αλλαλαγμούς βαρβάρων!


Σχόλιο: Και όπως λένε στο χωριό μου: "Θέλει ο φούστης να κρυφτεί μα η χαρά δεν τον αφήνει". Τούλα ακούς;





Από σήμερα το πρωί έκλεισε η Ενγατία οδός στο τμήμα μεταξύ Ξάνθης - Κομοτηνής, εξαιτίας των ισχυρότατων ανέμων που πνέουν στην περιοχή πλησίον του Ιάσμου.
Απορίας άξιο δεν είναι το γεγονός αυτό καθεαυτό, επειδή το "κλείσιμο" της Εγνατίας Οδού αποτελεί σχεδόν φυσιολογική κατάληξη ενός ατυχέστατου έργου, στο οποίο προφανώς δεν έχουν γίνει ολοκληρωμένες μελέτες. Έτσι, το φαινόμενο του "κλεισίματος" είναι πολύ συχνό (ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, αλλά και την Άνοιξη), σε περιόδους που υπάρχουν ισχυροί βόρειοι άνεμοι.
Οδηγώντας στην συγκεκριμένη περιοχή, μπορεί ο κάθε (έστω και ανίδεος) οδηγός να αντιληφθεί την πλήρη απουσία ανεμοθραυστών, ενώ είναι σαφής η λάθος επιλογή στην χάραξη της Εγνατίας Οδού.
Έχει γίνει κάτι από την κυβέρνηση ή την Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης, προκειμένου να δοθεί απρόσκοπτα στην κυκλοφορία η διηπειρωτική αυτή οδός; Δυστυχώς, απολύτως τίποτε. Ακόμη και το οδόστρωμα παρουσιάζει συχνές καθιζήσεις, κάνοντας επικίνδυνη την διέλευσή της με ταχύτητες μεγαλύτερες των 100 χιλιομέτρων την ώρα.
Το δυστυχέστερο, είναι πως η σημερινή κυβέρνηση προτίθεται να βάλει και... διόδια για να χρησιμοποιούν οι οδηγοί έναν δρόμο ο οποίος είναι πλήρης από... παγίδες. Λογικό δεν είναι να πληρώνουν οι πολίτες για κάτι που δεν έχουν; Έτσι δεν συνηθίζεται σε αυτή την χώρα;

Κωνσταντίνος
Το ΠΑΣΟΚ ζει, από την αρπαχτή
2,4 εκατομμύρια το μήνα για... διαχείριση!


Στο πνεύμα "λεφτά υπάρχουν" φαίνεται πως είναι εγκλωβισμένο αυτό το τραγικό συνονθύλευμα των διακυβερνώντων την χώρα. Και φυσικά, λεφτά υπάρχουν, για να αρπάξουν από τον κάθε Έλληνα που στοχοποιούν για να τον καταληστεύσουν.

Το πιό πρόσφατο "δείγμα" της οικονομικής - ληστρικής πολιτικής της κυβέρνησης του μνημονίου, της κυβέρνησης που έχει σαν σύνθημα "να κάνουμε την κρίση ευκαιρία" (αλλά ποτέ δεν μας διευκρίνησε ποιοί θα επωφελθούν από αυτή την "ευκαιρία"), είναι οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ, που προφανώς παίρνουν πάρα πολλά χρήματα ως σύνταξη και η κυβέρνηση (των πολυτελών ταξιδιών, των λουσάτων ξενοδοχείων και των απείρων "χορηγειών") αποφάσισε να... τροποποιήσει.

Έτσι, από αυτό τον μήνα οι συντάξεις των αγροτών καταβάλλονται μέσω νέου "εντύπου πληρωμής" και τους γίνεται παρακράτηση για "έξοδα διαχείρισης" 3 ευρώ...!

Σιγά το ποσό, μπορεί να σκεφθεί ο οποιοσδήποτε. Ναι, θα μπορούσε να ήταν έτσι, αλλά εάν σκεφθούμε πως οι μικρότερες συντάξεις που δίνονται είναι οι αγροτικές (περίπου 300 ευρώ το μήνα η ελάχιστη), αλλά και με αριθμό συνταξιούχων που ξεπερνά ελαφρώς τις 800.000 (οκτακόσιες χιλιάδες), τότε "είναι πολλά τα λεφτά"... Γιώργο!

Σας αρέσει η αριθμητική; Αν ναι, πολλαπλασιάστε τα 3 ευρώ με τις 800.000 συνταξιούχων και θα βρείτε το μαγικό ποσό των (περίπου) 2,4 εκατομμυρίων ευρώ... τον μήνα! Το ωραιότερο της υπόθεσης είναι πως αυτά τα χρήματα καταβάλλονται ως έξοδα διαχείρισης, χωρίς να αναγράφεται στο έντυπο επιταγής πληρωμής ο "παραλήπτης" αυτού του "μικροποσού"...

Τα λαμόγια ζουν, αυτά μας οδηγούν. Οι άρπαγες συνεχίζουν να βρίσκονται εδώ. Συνεχίζουν να αρπάζουν, να κλέβουν κυριολεκτικά (μέσα από μικροποσά που αν υπολογισθούν προκύπτουν μικρές... περιουσίες) τον μόχθο των Ελλήνων πολιτών. Και, όποιος νομίζει πως τα πολλά λεφτά είναι στα υποβρύχια, γελιέται, αφού οι αριθμοί είναι αδιάψευστοι.

Περίπου 2,4 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα!!!



Και από που τα παίρνουν οι "αδιάφθοροι"; Από ποιούς τα κλέβουν αυτοί που θέλουν να καθαρίσουν την χώρα και να την οδηγήσουν σε μία νέα πορεία... ανάπτυξης! Από τους αγρότες...! Και η αναφορά γίνεται σε αγρότες και όχι σε μεγαλο-ακτήμονες (τσιφλικάδες)...

Ποιός παίρνει τα λεφτά; Πού πάνε τα λεφτά κύριε Παπανδρέου;

Με βάση την λογική, οδηγούμαστε τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, ενώ με βάση την... δική σας λογική (των αναθέσεων) σε κάποια εταιρεία...

Ποιός, λοιπόν, παίρνει αυτά τα λεφτά;

Μπορεί να απαντήσει ο αρμόδιος υπουργός (όποιος και αν είναι;) ή ο ίδιος ο "αδιάφθορος" πρωθυπουργός;

Είναι μεγάλη η "μπάζα" των 2,4 εκατομμυρίων ευρώ τον μήνα, για να κρυφτεί. Δε νομίζετε;

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Τελικά, το σύνθημα ισχύει:
Το ΠΑΣΟΚ ζει, από την αρπαχτή...
  • Με τις ευλογίες της κυβέρνησης Παπανδρέου γίναμε η χαβούζα της Αφρικής και της Ασίας

Έτσι ν’ άκουα να βουίξει
τον βαθύν Ωκεανό,
και στο κύμα του να πνίξει
κάθε σπέρμα αγαρηνό.
Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ (112)
  • Γράφει ο Νικόλαος Κουτσούκαλης
Κινητοποιήθηκαν όλοι τους, για να σώσουν, λέγει η ειδησεογραφία, τους απεργούς, λάθρα εισελθόντες στην Ελλάδα, Αφρικανούς και Ασιάτες, οι οποίοι κήρυξαν απεργία πείνας!!!, για να εκβιάσουν το κράτος να δεχθεί τα αιτήματά τους. Και τα αιτήματά τους αυτά, δηλαδή νομιμοποίηση και πολιτογράφηση, δηλαδή δικαιώματα Έλληνος πολίτη, προβάλλονται κατά τέτοιον τρόπο, ώστε προκαλούν και τον πλέον ευαίσθητο άνθρωπο.

Η απαίτηση αυτή, υπαγορευμένη και υποστηριζομένη από μία ομάδα αναρχικών, με προφανή σκοπό την ολοσχερή καταστροφή της χώρας, δεν έχει σκοπό μόνο τη νομιμοποίηση των απεργών, οι οποίοι, εκ κακών χειρισμών της κυβέρνησης και της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, οργανώθηκαν έτσι ώστε να αποτελούν κίνδυνο. Ο σκοπός είναι να εκταθεί ο εκβιασμός και όλα τα σκύβαλα που παρανόμως εισήλθαν, με το μέσο του εκβιασμού που θα χρησιμοποιήσουν ευρύτατα, να επιτύχουν τον στόχο τους.

Χαλαρά αμύνεται η κυβέρνηση των μειοδοτών. Δήθεν εκ πονόψυχης διάθεσης και ανθρωπιστικών αισθημάτων, γέμισε τα νοσοκομεία μας, τους παρέχει τα πάντα δωρεάν και εμείς οι ηλίθιοι Έλληνες πληρώνουμε. Τους παρακαλεί να δεχθούν συμβιβασμό και να δεχθούν το πρώτο βήμα, που είναι η χορήγηση άδειας παραμονής για ένα χρόνο σε δύο δόσεις, για να μην αποκαλύψει τους σκοπούς της που είναι η νομιμοποίηση. Νομιμοποίηση όλων αμέσως μετά.

Άγεται και φέρεται από τα αναρχικά αποβράσματα η κυβέρνηση των μειοδοτών ή μετέχει στο σχέδιο της Αριστεράς, για την ολοσχερή καταστροφή της χώρας; Δεν είναι δυνατόν οι μετακινήσεις πληθυσμών από κράτη που τα δέρνει η φτώχεια και η εξαθλίωση να καταφθάνουν και να καταλαμβάνουν μια άλλη χώρα και αυτή να μην ασκεί κανένα από τα δικαιώματά της. Όποιος εισέρχεται λαθραίως σε άλλη χώρα, θεωρείται κατάσκοπος, παραπέμπεται στο στρατοδικείο, δικάζεται, καταδικάζεται και πηγαίνει στη φυλακή. Στην καλύτερη γι’ αυτόν περίπτωση, αν δεν αποκαλυφθεί κάποιος άλλος σκοπός και εισήλθε μόνο εξ ανάγκης να φύγει από τη χώρα του, απελαύνεται.

Ήταν συνήθης υποχρέωση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, όχι μόνο της δικής μας αλλά κάθε χώρας, η φύλαξη των συνόρων. Οι στρατεύσιμοι τοποθετούνταν στα σύνορα και μέχρι προ μερικών χρόνων τίποτε δεν μπορούσε να περάσει. Όποιος πατούσε στη νεκρά ζώνη, ή θα πατούσε νάρκη και θα τινάζονταν στον αέρα, ή θα πυροβολούνταν από τον στρατιώτη φύλακα των συνόρων. Γιατί τώρα τα πάντα εγκαταλείφτηκαν στην αδιαφορία;

Ποιόν ρόλο παίζει ο Στρατός και ποιά η χρησιμότητά του; Γιατί πληρώσαμε τόσα δισεκατομμύρια για την αγορά οπλικών συστημάτων, για να πάρουν μίζες εκείνοι που διαχειρίστηκαν τη διαδικασία; Γιατί διατηρούμε Ένοπλες Δυνάμεις και πληρώνουμε τον ιδρώτα μας και το αίμα μας, για να έχει σε περίπτωση ανάγκης, το ΝΑΤΟ στρατεύματα να στέλλει στο Αφγανιστάν, στο Κόσσοβο και όπου αλλού έχει συμφέροντα η Αμερική;

Ήλθε η ώρα, ο λαός αυτού του εξαχρειωμένου από την πολιτική ηγεσία της μειοδοσίας, κράτους, να ξυπνήσει. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να ζούμε με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο ζωής. Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε άλλες κοροϊδίες. Ο κ. Πάγκαλος δήλωσε χθες: Οι μετανάστες!!! πρέπει να απελαθούν και οι υποκινητές αυτών σε απεργία, άνθρωποι της Αριστεράς, να συλληφθούν. Ποιόν κοροϊδεύει ο κύριος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της μειοδοσίας και των ανθελληνικών πράξεων; Προς ποίους απευθύνεται ;Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο; Γιατί δεν δίδει τις εντολές του στους αρμοδίους υπουργούς!!! και αυτοί με τη σειρά τους στα αρμόδια όργανα, να τους συλλάβουν όλους και τους μεν λάθρα εισελθόντες να απελάσουν, τους δε υποκινητές να παραπέμψουν στα αρμόδια δικαστήρια;

Τι περιμένουν, οι καθεύδοντες υπό μανδραγόραν, κακή τη μοίρα κυβερνήτες της χώρας μας, περιμένουν να αφυπνισθεί το θηρίο που λέγεται καταπιεσμένος λαός και να τινάξει τη χώρα στον αέρα; Δεν πήρε κανένας είδηση τι έγινε στην Αίγυπτο, όπου η εσωτερική ασφάλεια ήταν χίλιες φορές πιο σκληρή και πιο οργανωμένη απ’ ό,τι στη χώρα μας; Οδηγούν την Ελλάδα σε εμφύλιο σπαραγμό; Πρέπει η χώρα αυτή να πέσει πάλι στη δίνη της καταστροφής; Ξέρει κανένα από αυτά τα ανόητα ανθρωπάρια που βρίσκονται στην κυβέρνηση, τι σημαίνει εμφύλιος πόλεμος; Έζησε κανένα τη θηριωδία και την αγριότητα ενός τέτοιου πολέμου; Πού μας οδηγούν;

Ξυπνήστε πριν σας ξυπνήσει η κλαγγή των όπλων. Ξυπνήστε πριν να είναι αργά για σας και για τη χώρα. Πάρτε μέτρα. Μέτρα σκληρά και αποτελεσματικά. Δεν μας ενδιαφέρει τι λένε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον ΟΗΕ κ.λ.π. Ποτέ δεν μας συμπαραστάθηκαν οι Οργανισμοί αυτοί. Κλείστε τα σύνορα με τρόπο σίγουρο. Ο Στρατός όλος να μετακινηθεί στα σύνορα. Δεν έχει καμιά δουλειά μέσα στις πόλεις. Οι κοιλαράδες αξιωματικοί, που δεν ντρέπονται για την εμφάνισή τους, να πάνε αμέσως στα σύνορα. Η ηγεσία του Στρατού να εγερθεί από τον επικίνδυνο λήθαργο.

Η βρόμικη αναπνοή του θηρίου μας εγγίζει. Ο γείτονας ετοιμάζει τα σχέδιά του. Αφού μας γέμισε με όλα τα σκύβαλα της Αφρικής και της Ασίας, τώρα εκπονεί σχέδια για την κατάληψη των νησιών μας. Πώς θα αντιδράσετε, κύριοι της κυβέρνησης, όπως αντιδράσατε στα Ίμια; Να μην ελπίζετε πως θα περάσετε και άλλη προδοσία. Δεν την αντέχουμε. Και θα το ιδείτε…

Από τις αρχές Φεβρουαρίου, πέντε σημαντικά γεγονότα, που σχετίζονται άμεσα με την αστάθεια στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, ώθησαν ανοδικά την τιμή του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές:
  • Η έκρηξη (5 Φεβρουαρίου) σε δύο σημεία του αγωγού φυσικού αερίου El Arish-Ashqelon, που κάλυπτε το 43% των αναγκών του Ισραήλ σε φυσικό αέριο, και του αγωγού El Arish-Aqaba, που παρέχει αιγυπτιακό φυσικό αέριο στην Ιορδανία.
  • Η απεργία (14 και 15 Φεβρουαρίου) των Αιγύπτιων εργατών στον μήκους 200 μιλίων ενεργειακό αγωγό SUMED (Suez-Mediterranean Pipeline), που συνδέει το Ain Sukhna (νότια του Σουέζ στην Ερυθρά Θάλασσα) με το Sidi Kerir (δυτικά της Αλεξάνδρειας στη Μεσόγειο Θάλασσα) και μέσω του οποίου πραγματοποιείται αμφίδρομη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.
  • Η αποστολή του στολίσκου του ιρανικού πολεμικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο και ο κατάπλους του στο συριακό λιμάνι της Λατάκιας (25 Φεβρουαρίου), όπου θα ελλιμενίζεται για ένα χρόνο και θα συμμετέχει σε κοινές ναυτικές ασκήσεις με το πολεμικό ναυτικό της Συρίας.
  • Η πρόσφατη αιματηρή εξέγερση του λιβυκού λαού κατά του καθεστώτος του συνταγματάρχη Καντάφι, που επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και προκάλεσε τη μείωση περίπου κατά το ένα τρίτο της μέσης ημερήσιας παραγωγής πετρελαίου (η μέση ημερήσια παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης ανέρχεται σε 1.800.000 βαρέλια ή 2% της μέσης ημερήσιας παγκόσμιας κατανάλωσης). Το ειρηνευτικό σχέδιο του προέδρου της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, δεν θα πρέπει να θεωρείται ελπιδοφόρο για τον τερματισμό της κρίσης στη Λιβύη, διότι αφενός δεν ικανοποιεί το κύριο αίτημα του λιβυκού λαού περί «απομάκρυνσης του Καντάφι από την εξουσία» και αφετέρου «οδηγεί τη χώρα σε μια μακρόχρονη περίοδο εμφυλίου πολέμου».
  • Η άφιξη από την Ερυθρά Θάλασσα στην Ανατολική Μεσόγειο (2 Μαρτίου) των δύο πολεμικών πλοίων του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού.

Οι πιθανότητες για περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας υπερτερούν, αφού ο Λίβυος ηγέτης παραμένει στην εξουσία και αντεπιτίθεται κατά των ανατολικών περιοχών της Κυρηναϊκής, που κατέλαβαν οι αντικυβερνητικές δυνάμεις. Το αμερικανικό πεντάγωνο προετοιμάζεται για πιθανή επέμβαση στη Λιβύη. Η Ανατολική Μεσόγειος έχει «κορεσθεί» από αντίπαλες ναυτικές δυνάμεις (των ΗΠΑ: USS Kearsarge, USS Ponc, του Ιράν: FFG Alvand, AORH Kharg, της UNIFIL: UNIFIL Maritime Task Force, κτλ), και επιπρόσθετα, ανάλογες εξεγέρσεις είτε είναι σε εξέλιξη, είτε αναμένονται και σε άλλες πετρελαιοπαραγωγούς αραβικές χώρες. Για παράδειγμα, αν πραγματοποιηθούν παρόμοιες εξεγέρσεις στη Σαουδική Αραβία (πρώτη πετρελαιοπαραγωγό χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο), η οποία παράγει περισσότερα από 12.000.000 βαρέλια/ημέρα (U.S. Energy Information Administration, τέλη του 2010), που αντιστοιχούν περίπου στο 14% της μέσης ημερήσιας παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, τότε, η τιμή του μαύρου χρυσού θα παρουσιάσει μια «ξέφρενη» ανοδική πορεία προς τα 200 δολάρια/βαρέλι, ακόμη κι αν η χώρα συνεχίσει να τροφοδοτεί τις διεθνείς αγορές.


Επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία

Η μεταβατική περίοδος που σημειώνεται στον αραβικό κόσμο σε πολιτικο-κοινωνικό επίπεδο είναι άγνωστο πόσο θα διαρκέσει. Σίγουρα, όμως, δεν θα είναι βραχυχρόνια. Με τις υπάρχουσες ενδείξεις, το πλέον ρεαλιστικό σενάριο προβλέπει μια χρονική περίοδο τουλάχιστον δύο ετών, κατά την οποία θα διαμορφώνεται συνεχώς το πολιτικό status. Βέβαια, η ένταση θα αυξομειώνεται και θα επηρεάζει ανάλογα την κατάσταση ασφάλειας, την παραγωγή, την τιμή και την μεταφορά των υδρογονανθράκων, τις διεθνείς σχέσεις και συνεπώς την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία.

Μια πιθανή επιδείνωση στην κατάσταση ασφάλειας της πετρελαιοπαραγωγού περιοχής της Μέσης Ανατολής, πέρα από την παραγωγή του πετρελαίου, είναι πιθανόν να επηρεάσει και τη θαλάσσια μεταφορά του προς τις διεθνείς αγορές. Υπάρχουν τρία ευαίσθητα σημεία, από τα οποία διέρχονται σε καθημερινή βάση τεράστιες ποσότητες πετρελαίου. Συγκεκριμένα:
  • Από τα Στενά του Hormuz, μεταξύ Ιράν-Ομάν στην έξοδο του Περσικού Κόλπου, δεξαμενόπλοια μεταφέρουν 15,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ανά ημέρα (2009).
  • Από το Bab el-Mandab, στο Κέρας της Αφρικής μεταξύ Υεμένης-Σομαλίας-Τζιμπουτί-Ερυθραίας, μεταφέρονται προς τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αγορές 3,2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ανά ημέρα (2009).
  • Από τη διώρυγα του Suez και τον ενεργειακό αγωγό SUMED (Suez-Mediterranean Pipeline), μεταφέρονται ημερησίως συνολικά περίπου 3 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου (2009).
Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ήδη υψηλή τιμή του πετρελαίου (στις 2 Μαρτίου, η τιμή του brent στο Λονδίνο ξεπέρασε τα 117 δολάρια το βαρέλι και του αμερικανικού αργού τα 101 δολάρια στη Νέα Υόρκη, ενώ στις 3 Μαρτίου, οι τιμές στις διεθνείς αγορές κινήθηκαν πτωτικά λόγω της έντονης φημολογίας περί ειρηνευτικού σχεδίου για τη Λιβύη), σε συνδυασμό με την έλλειψη που πιθανόν να παρατηρηθεί τους επόμενους μήνες, θα λειτουργήσουν επιβραδυντικά για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας.

Παρόμοια κατάσταση είχε δημιουργηθεί το 2008, όταν η τιμή του μαύρου χρυσού στις διεθνείς αγορές έφθανε τα 149 δολάρια το βαρέλι. Όμως, ακολούθησε ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας, και συνεπώς υποχώρησε και η ζήτησή του. Μετά το 2008, η παγκόσμια οικονομία παρουσιάζει αργή αλλά σταθερή ανάκαμψη. Σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του OPEC (οι χώρες του OPEC παράγουν συνολικά περίπου το 40% της παγκόσμιας ποσότητας πετρελαίου), η παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου ανέρχεται σε 88 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Εκτός της ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία, λόγω της ανάπτυξής τους, θα απαιτήσουν μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου. Επομένως, τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας, θα πρέπει να συνυπολογιστεί σε ετήσια βάση και μια σημαντική επιπρόσθετη ποσότητα, πέρα από τα 88 εκατομμύρια βαρέλια/ημέρα.


Επιπτώσεις στην ανάπτυξη των χωρών-μελών της Ευρωζώνης και της ΕΕ


Παρότι τις προηγούμενες ημέρες (1 Μαρτίου), η Κομισιόν αναθεώρησε προς τα πάνω τις προβλέψεις της για το ρυθμό ανάπτυξης στην ευρωζώνη το 2011, εντούτοις, διαφαίνεται ότι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική πολύ πιθανόν να επηρεάσουν αρνητικά την οικονομία της ΕΕ.

Οι υψηλές τιμές του μαύρου χρυσού, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη έλλειψή του, αφενός θα δημιουργήσουν πληθωριστικές τάσεις στις ευρωπαϊκές αγορές, και αφετέρου, θα επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης των χωρών-μελών της ΕΕ.

Ο ρυθμός ανάπτυξης του 1,6% για την Ευρωζώνη και του 1,8 για τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ το 2011, που προέβλεψε η Κομισιόν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα επιτευχθεί, εάν τόσο η κατάσταση ασφάλειας όσο και η παραγωγή πετρελαίου στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική δεν βελτιωθούν.

Προβληματισμός από την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κατάστασης

Η σχεδόν ασφαλής εκτίμηση για παρατεταμένη αστάθεια με αυξομειώσεις της έντασης στις πετρελαιοπαραγωγούς περιοχές της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, που αναμένεται να διατηρήσει σε υψηλά επίπεδα την τιμή του πετρελαίου, προβληματίζει την ελληνική κυβέρνηση, η οποία όχι μόνο παρακολουθεί τις εξελίξεις για λόγους ασφάλειας και πιθανών μαζικών μεταναστευτικών ρευμάτων, αλλά μάλλον προετοιμάζεται και για επανασχεδιασμό της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής.


Στην παρούσα φάση, πέρα από τις πιθανές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία, αναζητούνται απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα, όπως:
  • «Οδηγούμαστε σε μια μακροχρόνια περίοδο υψηλών τιμών του πετρελαίου και πιθανόν σε μια περιορισμένη πετρελαϊκή κρίση;»
  • «Είναι πρακτικά εφικτός ένας άμεσος επαναπροσδιορισμός του ενεργειακού μείγματος;»
  • «Απαιτούνται νέες διεθνείς συμβάσεις προμήθειας φυσικού αερίου και πετρελαίου, εάν είναι δυνατόν από μη αραβικές χώρες;»
  • «Βραχυπρόθεσμα, είναι πρακτικά εφικτή η επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης του προγράμματος αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή ενέργεια, αιολική ενέργεια, βιομάζα, υδροηλεκτρική ενέργεια, κτλ);»
  • «Απαιτείται επανακαθορισμός των στρατηγικών αποθεμάτων (σήμερα, η ποσότητα αυτή των πετρελαϊκών προϊόντων αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 90 ημέρες της μέσης ημερήσιας εσωτερικής κατανάλωσης που καταγράφηκε κατά το προηγούμενο έτος);»

* Ταξίαρχος ε.α. Πολεμικής Αεροπορίας
Πρώην Γεωστρατηγικός Αναλυτής ΓΕΕΘΑ
Απόφοιτος της Σχολής Πολέμου και του Centre d' Études Diplomatiques et Stratégiques
Ευτυχώς που υπάρχει και η άλλη πλευρά της τηλεόρασης, αυτή που έχει ταχθεί στη διάλυση του χυδαίου εθνικιστικού μας παραληρηματικού ζόφου και στον φωτισμό των οπισθοδρομικών και συσκοτισμένων από τους τεχνητούς εθνικούς λήρους εγκεφάλων μας!

Τὸ ανέσπερον λοιπόν φως του εκσυγχρονισμού και της προόδου, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί μία μόνιμη και σταθερή απάντηση στη φασίζουσα υστερία των εθνοσημαιολάγνων, λάμπει και πάλι αυτές τις μέρες, σε μια ακόμη ευγενή απόπειρα να εξαχθεί επιτέλους η τσίμπλα από τα μάτια των καθυστερημένων και των σκοταδιστών!

Καιρός ωστόσο να σοβαρευτούμε λίγο (όσο τουλάχιστον μπορεί να το επιτρέψει η ούτως ή άλλως εξόφθαλμη γελοιότητα του θέματος). Ο λόγος φυσικά για το νέο μέγιστο επίτευγμα της πεμπτοφαλαγγίτικης εθνομηδενιστικής συμμορίας που μας ταλανίζει επ’ εσχάτων των χρόνων. Το λιακοβερεμοφραγκουδοδραγωνορεπουσέικο σκυλολόι είναι πάντα εδώ, αναγεννημένο μάλιστα από την πλήρη στήριξη της προδοτικής σοσιαληστρικής χούντας που υποδύεται την κυβέρνηση του ελλαδικού ψευδοκράτους.

«1821 – Η γέννηση ενός έθνους» ήταν ο τίτλος που επέλεξε το γνωστό νεοταξίτικο βοθροκάναλο – και ήδη από τον τίτλο καταλάβαμε ασφαλώς τι οχετοί δυσωδίας και τι κρουνηδόν ποτάμια από διαταραγμένες ονειρώξεις πλεγματικών γιουσουφακίων επρόκειτο να ακολουθήσουν. Με το που είδαμε και τα ονόματα των συντελεστών – από το καθεστωτικό καρτούν της ιστοριογραφίας και του…ΕΛΙΑΜΕΠ έως τον γνωστό, καθ’ ολοκληρίαν ατάλαντο και παρά ταύτα φερόμενο ως συγγραφέα (και γιατί όχι άραγε, εδώ κυκλοφορεί ως…συγγραφέας ο Νίκος Παπανδρέου, μη σας πω δε και για τον αδερφό του που παριστάνει τον πρωθυπουργό) – η εικόνα ολοκληρώθηκε.

Παραμείναμε ωστόσο στις οθόνες μας από καθαρά… επαγγελματική επιστημονική διαστροφή.

Τι το θέλαμε όμως οι μαζοχιστές;

Τέτοιον εμετό τελικά δεν τον περιμέναμε. Τόσο απροκάλυπτα, εννοώ. Και τι δεν ακούστηκε εκ των ανερυθριάστων χειλέων του προκλητικού υβριδίου της θυμηδίας. Από την ανεξιθρησκεία και τις παροιμιώδεις ευρύτερες φιλελεύθερες συνθήκες του οθωμανικού καθεστώτος έως την οικονομική ανάκαμψη και άνθηση των πρώτων αιώνων της Τουρκοκρατίας, τα πάντα ήταν ένας οχετός διαστρέβλωσης και παραμόρφωσης, απολύτως επάξιος κάθε μίσθαρνης και εμμονικής συνάμα νεοταξίτικης πόρνης που σέβεται στοιχειωδώς τον (εξωνημένο και διηνεκώς εκδιδόμενο) εαυτό της. Μέχρι και πως οι Τούρκοι ανασυγκρότησαν τον Ελληνισμό, σώζοντας τους Έλληνες από την οικονομική και πολιτική καταπίεση των χριστιανών γαιοκτημόνων του Βυζαντίου ακούσαμε.

Και τελικά με όλα αυτά πώς δικαιολογήθηκε η Επανάσταση του 21;

Μα επειδή τον τελευταίο αιώνα αυξήθηκαν οι φόροι εξαιτίας των αρπακτικών που λέγονταν κοτζαμπάσηδες. Γι’ αυτό ξεσηκώθηκαν λοιπόν οι υπόδουλοι!

Ούτε λέξη φυσικά για τους μαζικούς εξισλαμισμούς, ούτε λέξη για τους νεομάρτυρες, ούτε λέξη για την απόλυτη κοινωνική καταισχύνη του «ραγιά», ούτε λέξη για την πιο βάρβαρη και σκοτεινή σκλαβιά που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος.

Όλα διαλυμένα, διαστρεβλωμένα, αποδομημένα, όλα εξουθενωμένα και εξευτελισμένα, υπό τις διαταγές των αφεντικών (σ.σ. υπό τον όρο ΔΕΝ εννοούμε φυσικά τον ΓΑΠ και τις λοιπές delivery καρικατούρες της κατοχικής κυβέρνησης). Και όλα βέβαια χωρίς καμμία στοιχειώδη έστω απόπειρα τεκμηρίωσης, έτσι;

Καθότι ασφαλώς το… παράδειγμα από ένα κωλοχώρι που υποτίθεται ότι γνώρισε οικονομική ακμή τον 16ο αιώνα και το οποίο ανήχθη και σε κανόνα για όλους τους υπόδουλους πληθυσμούς, ήταν φυσικά μόνο για να γελάμε (μετά δακρύων τε και ουρλιαχτών).

Ε, τι να κάνουμε τώρα, μπορεί αυτοί οι θλιβεροί ανθυποτζουτζέδες του γιουσουφακισμού να λένε ό, τι θέλουν, αλλά τουλάχιστον θα ξέρουν ότι θα το λένε ΕΝΤΕΛΩΣ ατεκμηρίωτο: για τις ιδεοληπτικές τους εμμονές και τις ψευτοϊστορικές τους απάτες όχι αποδεικτικά ιστορικά στοιχεία, αλλά ούτε μια απλή ένδειξη δεν θα βρούνε ποτέ.

Λήροι και παράληροι και ξερατά και κόπρανα θα είναι μια ζωή ο «επιστημονικός» τους λόγος. Τελεία και παύλα.

Τέλος πάντων, εφ’ ω έκαστος ετάχθη άλλωστε…

Και επειδή φυσικά δεν έφτανε να ειπωθούν όλα αυτά μία μόνο φορά, μετά από το πρώτο μέρος του (λέμε τώρα) ντοκυμανταίρ ακολούθησε και τηλε-συζήτηση, όπου το ίδιο ακριβώς ψευτοεπιστημονικό και δύσοσμο σκυλολόι εξέμεσε και πάλι τα ίδια ακριβώς ψευτοεπιστημονικά και δύσοσμα σκατά του πάνω σε κάθε έννοια και υποψία ιστορικής αλήθειας.

Μια τηλε-συζήτηση που επιχείρησε βέβαια πολύ απλά να ισοπεδώσει ό, τι απέμεινε όρθιο από τους…«εθνικούς μύθους» μας και έφτασε μέχρι και το απόλυτο όνειδος να αναβιώσει και να υιοθετήσει έως και τις πλήρως καταρριφθείσες θεωρίες του πάλαι ποτέ κωμικού Φαλμεράυερ.

Μετά και από αυτό, τι έτι χρείαν έχετε μαρτύρων για τον ρόλο τους;

Και έτσι ακριβώς ήταν που είδαμε για μια ακόμη φορά πώς ακριβώς είναι να σου στοιχειώνει τα όνειρα εκείνος ο…αθλιος εσμός των ελεεινών τραμπούκων, πού το 1821 είχανε το απύθμενο θράσος να απαρνηθούν οι αγνώμονες την αρμονική ελληνοτουρκική συνύπαρξη, ήτις τόσο πολύ προήγαγε πολιτισμικά αυτό το πρωτόγονο και καθυστερημένο έθνος (ή μάλλον συγγνώμη, όχι έθνος, πολυπολιτισμικό τουρλουμπούκι από τουρκοαρβανιτόβλαχους εννοούσα, καθότι όπως όλοι μας…γνωρίζουμε, σε έθνος μετεξελίχθηκε μετά το…1830).

Χώρια δηλαδή που μας αρρωσταίνει και το ότι αποσύρθηκε (μετά τις προκλητικές διαμαρτυρίες των σκοταδιστών) και ΔΕΝ διδάσκεται πια στην 6η Δημοτικού η αληθινή ιστορία εκείνων των κατσαπλιάδων, οι οποίοι δεν φτάνει που επί 400 χρόνια στήνανε καρτέρια κι αρπάζανε το βιος των…κρατικών αξιωματούχων (όπως έγραφε το αλήστου μνήμης ρεπούσειο κοπρούργημα), αλλά τελικά στις αρχές του 19ου αι. ξεσηκώθηκαν, για να τους σφάξουνε κιόλας!

Μα σε τι κόσμο επιτέλους ζούμε, Θεέ μου!

Αυτό είναι εν κατακλείδι το φαινόμενο που θα μπορούσε να αποκληθεί νευρωσικὸς και εμμονικός ιδεοληπτικός αυνανισμός. Λυπάμαι, αδυνατώ να βρω άλλη σοβαρή ερμηνεία, όταν προσπαθώ να συλλάβω όλο το αβυσσαλέο μίσος, πού έχουν μέσα τους όλα αυτά τα πλεγματικά ανθυποκνώδαλα απέναντι σε οτιδήποτε ελληνικό και που τούς κάνει να συμπεριφέρονται κυριολεκτικά ως δαιμονισμένοι (ήτοι μέ αφρούς και παραληρηματικές κραυγές) άμα τω ακούσματι των σχετικών λέξεων.

Το μυαλό μου πάει σε ορολογίες καθαρά ιατρικές, αν και βέβαια ψυχίατρος δεν είμαι και οι ελάχιστοι ψυχιατρικοὶ όροι που γνωρίζω είναι δυστυχώς πολύ φτωχοί για να περιγράψουν όλη αυτή την απερινόητη σχιζοφρένεια…

ΥΓ. Και ένα τελευταίο σχόλιο για όσους είδαν να υπογράφω το παρόν κείμενο επωνύμως και περίμεναν ίσως και κάτι πιο…σοβαροφανές και βαθυστόχαστο. Σχωρνάτε με όμως, ρε παιδιά, δεν υπάρχει απολύτως τίποτε σε όλα αυτά που να αντέχει στοιχειώδους επιστημονικής κριτικής. Με άλλα λόγια, τι να πούμε; Είναι πλέον εδώ και πολλά χρόνια επιστημονικώς τόσο εκτυφλωτικά ξεκάθαρες και υπερτεκμηριωμένες και η γλωσσική, φυλετική και ευρύτερα ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού, αλλά και η φρικτή πληγή της Τουρκοκρατίας! Για να παραφράσω λοιπόν και τον Καβάφη, για…Βερέμηδες και Τατσόπουλους να μιλούμεν τώρα;

ΥΓ 2. Και για να παραφράσω και τον Ντίνο Χριστιανόπουλο: Α ρε, κατακαημένε Μακρυγιάννη, που ετζακίστη τότες το χέρι σου να πολεμάς και να γράφεις, για να μπορούν τώρα όλα αυτά τα ΚΩΛΟΠΑΙΔΑ να εκκρίνουν τον εσώτατο βόθρο τους πάνω στα σεπτά σου κοκαλάκια! ΤΟΣΟ χαϊβάνι ήσουνα κι εσύ!
Με αφορμή τα έργα και ημέρες του ανεκδιήγητου αυτού ανθρώπου που εδώ και 17 μήνες κυβερνά την χώρα, κάθε φίλος και γνωστός, ακόμη και από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ αλλά και γενικότερα ένα μεγάλο τμήμα του λαού μας, εκφράζει αφ’ ενός την απογοήτευσι του για το πολιτικό μας σύστημα και τους πολιτικούς, αφ’ ετέρου την ανάγκη πολιτικής μεταρρυθμίσεως. Ετσι ώστε να αποφεύγεται μεν η κατάχρησις της εξουσίας, παράλληλα όμως να ελέγχονται πραγματικά οι πράξεις και τα πρόσωπα της εξουσίας.
Συμφωνώ απόλυτα. Η ανάγκη πολιτικής μεταρρυθμίσεως έχει, πλέον καταστεί ευρύτατα αισθητή. Πέραν, όμως, ορισμένων ιδιωτών που, πράγματι, έχουν εκφράσει ενδιαφέρουσες απόψεις, ουδείς εκ των συγκροτημένων πολιτικών φορέων του Τόπου έχει τολμήσει να υποβάλλει σε σοβαρή κριτική το ισχύον σύστημα και εν συνεχεία να διαμορφώσει συγκεκριμένες προτάσεις.Ο λαός αρκείται να προσέρχεται στις κάλπες κάθε 4 έτη. Τραγικά απληροφόρητος ή συστηματικά παραπλανημένος. Σκοπός, να αναδείξει για τα επόμενα 4 έτη έναν δικτάτορα (αισυμνίτη τον έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας) ο οποίος αποκτά συντριπτική δύναμι για να καθορίσει την τύχη εκατομμυρίων πολιτών. Είτε είναι άξιος, είτε όχι, είτε είναι ενάρετος, είτε αγύρτης, είτε κριτήριο των πράξεών του είναι η γενική προσδοκία ή, αντιθέτως, η ικανοποίησις των «ημετέρων» και του ατομικού του συμφέροντος.
Στην ανεξέλεγκτη κρίσι αυτού του ατόμου που εκλέγεται, πολλές φορές υπάγονται τα ιδιοτελή του συμφέροντα τα οποία τον καθιστούν ακόμη και πράκτορα ξένων κέντρων αποφάσεων που του παρέχουν και άφθονα τα μέσα προστασίας του. Τα 4 αυτά έτη της πρωθυπουργίας του, οι εκλογείς της μειοψηφίας τίθενται στο περιθώριο διότι, όπως θα έχετε ακούσει τον όρο «δεν ανήκουν στον δικό μας χώρο». Το έθνος των Ελλήνων καταμερίζεται σε «χώρους» τους οποίους λυμαίνονται οι αγύρτες της πολιτικής ή ακόμη και οι πράκτορες ξένων συμφερόντων, ιδιωτικών ή κρατικών.Με την ίδια πράξι ο λαός (απληροφόρητος και παραπλανημένος) αναδεικνύει μια «Αντιπολίτευση» αφήνοντας στην ιδιοτελή της κρίση τον «έλεγχο» της Κυβερνήσεως. Πάντοτε, βεβαίως, όχι σύμφωνα με το γενικό συμφέρον αλλά σύμφωνα με τον στόχο του πολιτικού (εκλογικού) συμφέροντος, ήτοι του ψηφοθηρικού για… τις επόμενες εκλογές!
Γενικό κριτήριο ΟΛΩΝ, δεν είναι το συμφέρον του Εθνους, επαναλαμβάνω, αλλά το αποτέλεσμα που θα έχει στην προσέλκυσι ψηφοφόρων για την επόμενη τετραετία. Διότι αυτό είναι και το μοναδικό κριτήριο των μέτρων διακυβέρνησης. Παράλληλα με αυτά, ας σημειώσουμε ότι ως καθοριστικοί παράγοντες της πολιτικής ζωής δρουν τα παρακρατικά συμφέροντα τα οποία έχουν εδραιωθεί σε δύο κατηγορίες: Στα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως (πόσο μου αρέσει ο προσδιορισμός ημών και υμών με τον όρο «Μάζα» δεν φαντάζεσθε!…) και «φυσικά» στα Συνδικάτα. Οι δύο αυτές κατηγορίες είναι οι ΜΟΝΑΔΕΣ ΚΡΟΥΣΕΩΣ που χρησιμοποιούνται είτε από την Κυβέρνησι είτε από την Αντιπολίτευσι με υπέρτατο κριτήριο την εξυπηρέτησι των συμφερόντων ενός ατόμου και αυτών που το περιβάλλουν. Ουχί πάντως του συμφέροντος του λαού και κατ’ επέκτασιν του Εθνους.
Αυτό το εξάμβλωμα, έχουμε συνηθίσει να το αποκαλούμε «δημοκρατία». Ένα σύστημα που, ουσιαστικώς, υποθάλπει μια τετραετή δικτατορία!… Η οποία ανανεώνεται στις επόμενες τετραετίες, με την δημαγωγία, την προπαγάνδα, τις άνομες παροχές, την παραπληροφόρηση και την εξυπηρέτηση εξαγορασμένων με τον Α’ ή Β’ τρόπο ψηφοφόρων. Εστω κι αν αυτό συνεπάγεται την καταστροφή της οικονομίας του Εθνους και την υποστολή της σημαίας μας στον κάθε ξένο παράγοντα για ό,τι αυτός επιθυμεί σε ό,τι αφορά τα ευρύτερα συμφέροντα της Πατρίδος.Και ο λαός ο οποίος έχει την αυταπάτη ότι «ψηφίζει ελεύθερος» (ενώ η ψήφος του καθορίζεται από τις άνομες υποσχέσεις) αναδεικνύει 300 «αντιπροσώπους» για να διατηρεί την αυταπάτη ότι… «κατέχει την εξουσία». Και το σπουδαιότερο: Οι 300 «αντιπρόσωποί» μας ουσιαστικώς συνιστούν ένα κοπάδι άβουλων βουλευτών από τους οποίους απουσιάζει αυτόφωτη πολιτική γνώμη, καθώς κάθε στιγμή αστυνομεύονται από τον Αρχηγό και την κλίκα του. Εάν δε κάποιος εξ αυτών κάποια στιγμή επαναστατήσει και εκφράσει άποψι διαφορετική από εκείνη που του υπαγορεύει ο Αρχηγός και η κλίκα του, αυτομάτως αποβάλλεται από την «τάξι» και δεν ξαναβλέπει Θεού πρόσωπο ως πολιτικός.
Αυτό είναι το υφιστάμενο πολιτικό καθεστώς της χώρας μας, αυτή είναι η «δημοκρατία» που κάθε μέρα σαν καραμέλα πιπιλίζουν οι πολιτικοί «μας» άρχοντες και εμείς οι τραγικά απληροφόρητοι και παραπλανημένοι επαναλαμβάνουμε, ανεχόμεθα. Αυτή δε, σε βασικές γραμμές, ήταν και στην Αρχαία Αθήνα, της οποίας αυστηρότατοι κριτικοί υπήρξαν οι μέγιστοι του πνεύματος Σωκράτης και Πλάτων που την κατεδίκασαν απερίφραστα, αποκαλώντας την «πόλεως νόσημα» με τον Αριστοφάνη να την περιγράφει, με την ειλικρίνεια του αυτόπτου μάρτυρος ως μια πολύ ζοφερή εικόνα.
Οι πολύ μεγάλοι κριτικοί της «δημοκρατίας» της Αρχαίας Αθήνας, ο Σωκράτης και ο Πλάτων, επλήρωσαν τα επίχειρα της αυστηρότατης κριτικής του για αυτήν την «δημοκρατία». Ο Σωκράτης καταδικάζεται και πίνει το Κώνειο, μετά την πιο ένδοξη πολιτική δίκη της Ιστορίας (399 π.Χ.). Ο Πλάτων αναγκάζεται να εκπατρισθεί πάνω από 10 έτη μέχρις ότου κατευνασθούν τα πνεύματα της πρώτης στην Ελληνική Ιστορία «αντιχουντικής» διώξεως και εξεδηλώθη μετά πτώσι των Τριάκοντα Τυράννων.
Ο Σωκράτης εδιώχθη όχι μόνον διότι δεν ήταν «αντιστασιακός», αλλά, προ πάντός, διότι υπέβαλε καθ’ όλη την διδασκαλία Του σε δριμύτατη κριτική την «δημοκρατία» που ασκείται από το αμαθές πλήθος. Και αυτός και ο Πλάτων υπήρξαν θαυμαστές του δημοκρατικού πολιτεύματος της Κρήτης και της Σπάρτης που ήξερε να συνδυάζει την γνώση των ολίγων (των «επισταμένων») με την ελεύθερη βούληση των πολλών. Την πίστη τους αυτή επλήρωσαν πανάκριβα. Ειδικά ο Σωκράτης.
Η επιθετική στάση πριν από μια διαπραγμάτευση, ειδικά όταν βρίσκεσαι σε θέση αδυναμίας, υποκρύπτει ανησυχία και αδιέξοδο. Επειδή ωστόσο οι απειλές αποδείχτηκαν διαχρονικά μοχλός πίεσης, ειδικότερα στη διεθνή διπλωματία και τις σχέσεις μεταξύ των λαών, είναι απολύτως κατανοητή η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να αλλάξει ρυθμό.
Ο Πρωθυπουργός είπε στη χθεσινή άτυπη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ότι στην περίπτωση που στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα καταφέρουν να συμφωνήσουν σε μια συνολική λύση για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους σε όλη την ευρωζώνη, με συγκεκριμένες ρυθμίσεις για την περίπτωση της Ελλάδας, ο ίδιος δεν θα διστάσει να ασκήσει βέτο, και να τα τινάξει όλα στον αέρα.
Είναι η δεύτερη φορά, μέσα σε έναν χρόνο, που ο Γιώργος Παπανδρέου εναποθέτει ένα «πιστόλι» πάνω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το έκανε πέρσι την άνοιξη, τότε που οι Ευρωπαίοι δίσταζαν να αναλάβουν δράση υπέρ της Ελλάδας, με την απειλή ότι θα προσέφευγε μονομερώς στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Με ό, τι θα συνεπάγετο κάτι τέτοιο για την οικονομία της ευρωζώνης.
Η «απειλή» έπιασε τόπο, και στον μηχανισμό στήριξης προσήλθαν… αυθορμήτως ακόμη δυο συμβαλλόμενα μέρη: Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να αμβλύνουν τις συνέπειες από τη μονοθεματική εισβολή του ΔΝΤ στην Ευρώπη.
Τώρα, ο Γιώργος Παπανδρέου χρησιμοποιεί και πάλι μια απειλή, αυτή τη φορά το βέτο κατά του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας, προκειμένου να επιταχύνει τη… βούληση του Βερολίνου και της υπόλοιπης Ευρώπης, στην κατεύθυνση της στήριξης της Ελλάδας.
Θα τα καταφέρει; Η προϊστορία είναι με το μέρος του. Μόνο που οι συνθήκες έχουν αλλάξει σε σχέση με τα όσα προηγήθηκαν της περσινής προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης. Η Ελλάδα αποτελεί πρόβλημα για την ευρωζώνη. Αλλά δεν είναι η μόνη, ούτε και το μόνο πρόβλημα.






Συναίνεση εν όψει της κρίσιμης συνάντησης κορυφής της Ε.Ε. ζήτησε ο Παπανδρέου, προσπαθώντας να βρει συνενόχους στα λάθη και τις σκοπιμότητες που οδήγησαν την χώρα σε πρωτοφανές σημείο. Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ουσιαστικά συναίνεσε στην πρόταση Παπανδρέου και προέβει σε δηλώσεις αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον συνεργαζόμενο πρωθυπουργό...

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, συναντήθηκε σήμερα με τον Πρωθυπουργό, κ. Γιώργο Παπανδρέου, στο Μέγαρο Μαξίμου.
Μετά το τέλος της συνάντησης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Στη συνάντησή μας, ο κ. Παπανδρέου με ενημέρωσε για την πρόθεσή του να θέσει στις επόμενες συναντήσεις Κορυφής της Ε.Ε., τα ζητήματα διαχείρισης του Χρέους.
Του απάντησα ότι η Ν.Δ. στήριξε εξαρχής και στηρίζει αποφασιστικά, υπεύθυνα και σε κάθε ευκαιρία:
  • Πρώτον, το Ευρωομόλογο.
  • Δεύτερον, το Αναπτυξιακό Ευρωπαϊκό Ομόλογο,
  • Τρίτον, την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του Δανείου των 110 δισ.,
  • Τέταρτον, τη μείωση του κόστους δανεισμού.
  • Και, πέμπτον, την επαναγορά των ελληνικών Ομολόγων.
Τις θέσεις αυτές, μάλιστα, τις προώθησα και συνεχίζω να τις προωθώ και προς τους αξιωματούχους της Ε.Ε. (Τρισέ, Ρομπάι, Γιούνκερ, Μπαρόζο, Όλι Ρεν, Μαρτένς), που ήδη έχω συναντήσει, αλλά και προς τους Ομολόγους μου στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ιδιαίτερα εκείνων των χωρών που αντιμετωπίζουν παρόμοια με την Ελλάδα προβλήματα, όπως είναι η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.
Όμως, έχω επανειλημμένα τονίσει, ότι η ικανοποίηση αυτού του πακέτου, σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να συνδεθεί με νέα, σκληρά μέτρα για την Ελληνική Οικονομία.
Και είναι για μας αυτονόητο, ότι ακόμα και αν εξασφαλίζαμε ευνοϊκές αποφάσεις για τη διαχείριση του χρέους, όπως π.χ. για την επιμήκυνση, κάτι τέτοιο από μόνο του δεν θα μας έλυνε το πρόβλημα.
Γιατί το πρόβλημα σήμερα είναι η ασφυξία που προκαλεί στην ελληνική οικονομία το ίδιο το Μνημόνιο. Και βασική του λύση, είναι η δραστική αλλαγή των όρων του Μνημονίου».


Έτσι, εν αγνοία του Έλληνα πολίτη, ο πολιτικός κόσμος της χώρας συνεργάζεται για να κλείσει τις "μαύρες τρύπες" του παρελθόντος του, χρησιμοποιώντας ως καλοπληρωτή τον Έλληνα πολίτη.
Στην υγεία των κορόιδων λοιπόν, αφού οι καλοφαγωτές αποφάσισαν οριστικά να ζητήσουν διευκολύνσεις για την πληρωμή του χρέους που οι ίδιοι δημιούργησαν...
Αναμένουμε μέχρι αργά το απόγευμα για να οριστικοποιηθεί το νέο σχήμα της κυβέρνησης Παπανδρέου και παρελκομένων πολιτικών κομμάτων. Από σήμερα, ουσιαστικά έχει αλλάξει η κυβέρνηση εν αγνοία των πολιτών... όπως κάνουν πάντα.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις εγκλημάτησαν σε βάρος της χώρας, όμως αυτή την ώρα έχει ξεκινήσει ένας ωμός εκβιασμός του Βερολίνου προς την Ελλάδα. Η υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τον οίκο Moody’s, αλλά και η απαίτηση της τρόικα να πουλήσουν οι ελληνικές τράπεζες τα υποκαταστήματα τους στις βαλκανικές χώρες, δείχνουν ότι το Βερολίνο, έχει αποφασίσει να μετατρέψει τον ευρωπαϊκό Νότο σε μια φτηνή ενδοχώρα. Το αντίτιμο που ζητάει η Μέρκελ για την επιμήκυνση, είναι η πλήρης οικονομική υποταγή της Ελλάδας. Μετά, η επέλαση στα …
Βαλκάνια θα έχει ολοκληρωθεί.
Καλώς ήρθατε στο…1910. Σ ένα ακόμα ευρωπαϊκό πόλεμο.
Λίγα 24ωρα πριν από την τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης για την επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού χρέους και την βελτίωση του επιτοκίου, το Βερολίνο δείχνει και τα όπλα του και τις αληθινές προθέσεις του. Η τρόικα ζητά από τις ελληνικές τράπεζες να πουλήσουν τις θυγατρικές τους στις βαλκανικές χώρες. Συγχρόνως η υποβάθμιση της οικονομίας από τον Οίκο Moody’s, είναι ένας βαρύς εκβιασμός. Αν δεν θέλετε να χρεοκοπήσετε, τότε δώστε ότι έχετε. Την ελληνική περιουσία στα Βαλκάνια (ιδιωτική και δημόσια), την δημόσια περιουσία μέσα στην Ελλάδα. Συγχρόνως αποδεχθείτε την υποβάθμιση σας. Σε μισθούς, σε απολαβές κάθε είδους, σε αξίες, στον ρόλο του κράτους και του κοινωνικού κράτους. Οι γερμανοί είναι προ των πυλών. Φαίνεται τώρα το έγκλημα που έχει διαπράξει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, το κράτος, οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές, ένα ολόκληρο σύστημα που έτρωγε τις σάρκες της χώρας. Φαίνεται επίσης ότι η επιλογή της προσφυγής στην τρόικα και το ΔΝΤ δεν ήταν η καλύτερη.
Γιατί η Μέρκελ να βοηθήσει την Ελλάδα να διευθετήσει το χρέος της, άρα να σώσει την οικονομία της συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών τραπεζών;
Το αντίτιμο για να πάρουμε μια κάποια παράταση της αποπληρωμής του χρέους έστω και κάποιο λίγο καλύτερο επιτόκιο θα είναι να μείνουμε χωρίς περιουσία, να εξαφανιστεί κάθε τι ελληνικό (δημόσιο ή ιδιωτικό) από την περιοχή των Βαλκανίων.
Καλώς ήρθατε λοιπόν στο …1910. Η Γερμανία είναι έτοιμη να επιβληθεί στην Ευρώπη προκειμένου να αξιοποιήσει την δική της οικονομική ανάπτυξη. Η οικονομία είχε βγει δυναμωμένη από τη Μεγάλη Ύφεση του 1870-1880, η επιστήμη και η τεχνολογία έκαναν άλματα και η κυριαρχία τους απλωνόταν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η εμπιστοσύνη τους στο μέλλον ήταν απεριόριστη: η Belle Epoque, η Ωραία Εποχή, σίγουρα θα συνεχιζόταν για πάντα.
Οι βαλκανικοί πόλεμοι είχαν γονατίσει τις χώρες της περιοχής, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν σε διάλυση και ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων στο ζενίθ του. Μια σπίθα ήταν αρκετή για να ξεσπάσει ο πόλεμος.
Επιστροφή στο …2010. Η σοβιετική αυτοκρατορία είναι παρελθόν, νέες οικονομικές δυνάμεις αναδείχθηκαν, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, το Καζακστάν ή η Νότιος Αφρική. Ο επενδυτικός πυρετός οδήγησε σε χρηματοπιστωτικές φούσκες που με την σειρά τους οδήγησαν σε γενικευμένη οικονομική κρίση.
Τα πάντα έχουν αλλάξει, τα πάντα είναι ρευστά, η αμερικανική αυτοκρατορία αρχίζει και δείχνει σημάδια κόπωσης.
Η Γερμανία όχι. Μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέσω του ευρώ κυριαρχεί στην Ευρώπη, πρωτίστως όμως έχει εκπληρώσει την αιώνια αγωνία της. Να φτάσει στους φυσικούς πόρους της Σιβηρίας, να ελέγξει την δική της ανατολή.
Η ένταξη όλων των χωρών της ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ έχει επιτευχθεί, η συνεργασία με την Ρωσία, με την Κίνα, με το Καζακστάν, είναι το κλειδί της ανάπτυξης της Γερμανίας, και η εγγύηση ότι θα είναι στις πρώτες σειρές του παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού.
Μέρος του σχεδίου η Γερμανία να εκμεταλλευτεί την οικονομική κρίση και να λιώσει την υπόλοιπη Ευρώπη, να την μετατρέψει –ειδικά τον Νότο- σε φτηνή ενδοχώρα.
Σε ότι αφορά την Ελλάδα: Προτείνει (ή ζητάει) εκτός από την δημόσια περιουσία να πουλήσει και τα υποκαταστήματα των ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια. Σύμφωνα με την λογική της πρότασης, η τρόικα πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση τις ελληνικές τράπεζες, με το επιχείρημα ότι έτσι θα μπορέσουν να μειώσουν την εξάρτησή τους από την ΕΚΤ, από την οποία έχουν δανειστεί περί τα 95 δισ. ευρώ.
Συνδέει την πρότασή της με τις αποτυχημένες έως σήμερα προσπάθειες συγχώνευσης, καθώς και με την ανάγκη να μειωθούν τα κόστη που έχουν οι εγχώριες τράπεζες.
Το σχέδιο που πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάιο αποσκοπεί στη μείωση της εξάρτησης των τραπεζών από τις πράξεις αναχρηματοδότησης του ευρωσυστήματος και τις κρατικές εγγυήσεις μέσα σε έναν μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα και με έναν ρυθμό που θα συμβαδίζει με το μακροοικονομικό και δημοσιονομικό πλαίσιο του Προγράμματος Σταθερότητας. Πρέπει με βάση το χρονοδιάγραμμα να μειώσουν από 95 δισ. σε 60 δισ. ευρώ τη ρευστότητα που έχουν αντλήσει από την ΕΚΤ, για την οποία έχουν καταθέσει 137,7 δισ. ευρώ ως εγγυήσεις ομόλογα του Δημοσίου.
Σ αυτό προσθέστε όλες τις πιέσεις του Βερολίνου προς την Ελλάδα. Για την πώληση δημόσιας περιουσίας, για την μείωση του μισθολογικού κόστους, για την συστηματοποίηση της δέσμευσης ότι δεν θα προκύπτουν ελλείμματα ακόμα και αν χρειαζόμαστε λεφτά για την υγεία ή την συγκοινωνία.
Το θέμα δεν αφορά μόνο τους έλληνες. Αφορά όλη την νότια Ευρώπη, δείχνει την ιμπεριαλιστική τάση της Γερμανίας να κυριαρχήσει.
Πρόκειται για ένα κανονικό πόλεμο.

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρεκί"

Η μόνη, ίσως, διαφορά από τον περασμένο Δεκέμβρη (14/12/2010) και τις τότε εκκλήσεις του πρωθυπουργού στα κόμματα της αντιπολίτευσης για συναίνεση είναι η επιτάχυνση που έχει προσλάβει η ταχύτητα της πορείας της χώρας προς την καταστροφή. Πρόκειται για μια πορεία που χαράχτηκε από τις πολιτικές επιλογές και αποφάσεις της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου...

Το αίτημα του Γ. Παπανδρέου, ανακυκλώνεται υπογραμμίζοντας το φαύλο κύκλο των αποτυχημένων επιλογών και το πολιτικό του αδιέξοδο. Γι αυτό εξακολουθεί να αναζητά συνενόχους.
Το αδιέξοδο της κυβέρνησης, με πιο απλά λόγια, συνοψίζεται ως εξής: Ολοκληρώθηκε η δυνατότητα προβολής των πολιτικών του μνημονίου ως η μόνη σωτήρια διέξοδος για τη χώρα και τον λαό της. Ολοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι οι εν λόγω πολιτικές εξυπηρετούν απόλυτα τις αγορές (πιστωτές και λοιπά χρηματοπιστωτικά λαμόγια) βυθίζοντας στο χάος την οικονομία της χώρας και τους εργαζόμενους. Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών είναι ορατά καθημερινά:
Δείκτες ανεργίας
Μειώσεις αποδοχών (μισθών, συντάξεων)
Άγρια φορολόγηση (μισθωτών, συνταξιούχων)
Πτώση του ΑΕΠ
Αύξηση (παρ όλη τη φοροεπιδρομή) του χρέους
Η χώρα έρμαιο των παιχνιδιών των τοκογλυφικών μηχανισμών ( δες τη χτεσινή υποβάθμιση της πιστοληπτικής δυνατότητας της χώρας κατά 3 βαθμίδες από τη Moody's

Τα παραπάνω, μαζί με την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας και τη μεθόδευση για το ξεπούλημα πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας μέσω της δανειακής σύμβασης που έχει υπογράψει η κυβέρνηση, αποτελούν τα χειροπιαστά αποτελέσματα της πολιτικής του Γ. Παπανδρέου. Πρόκειται για τα αποτελέσματα των πολιτικών του επιλογών, τις οποίες επέβαλε δια πυρός και σιδήρου, αγνοώντας τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία γενικότερα...
Σήμερα ζητά συναίνεση. Για ποιο πράγμα;





  • "Ή θα έχουμε λύση-πακέτο, συνολική λύση ή δεν θα έχουμε λύση. Αυτή είναι η θέση μας" υπογράμμισε ο πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου στην εισήγησή του σε σημερινή υπό την προεδρία του υπουργική σύσκεψη, την οποία συγκάλεσε ενόψει των Συνόδων Κορυφής της 11ης και 25ης Μαρτίου
Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι η λύση -πακέτο είναι η λύση "που θα βοηθήσει την Ευρώπη, την Ευρωζώνη, το ευρώ και βεβαίως, την Ελλάδα και τις άλλες χώρες που χτυπιούνται από τις αγορές", προσθέτοντας ότι "δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι, αυτό απαιτεί εκ μέρους μας και την αυστηρή τήρηση των στόχων και των δεσμεύσεών μας, όπως και των αλλαγών που πρέπει να γίνουν. Όπως υπάρχει και από την ΕΕ συνολικά η ευθύνη να διαμορφώσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον γα το Ευρώ, επομένως και για την διαχείριση του χρέους, προκειμένου να πειστούν οι αγορές".

Ο κ. Παπανδρέου είπε ότι η πρόταση που υπάρχει στο τραπέζι διαμορφώνεται στην βάση των αποφάσεων του Φεβρουαρίου, αναφέρθηκε σε διάφορα στοιχεία όπως η οικονομική διακυβέρνηση, το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας με πρόταση Μέρκελ-Σαρκοζί, ο μελλοντικός ευρωπαϊκός μηχανισμός και η διαχείριση του χρέους Ελλάδας-Ιρλανδίας και επανέλαβε επιτακτικά ότι "θέση μας είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα συνολικό πακέτο-λύσης και εδώ θα δώσουμε την μάχη".

"Είναι η ευκαιρία επιτέλους, να κατανοήσει η ΕΕ ότι πρέπει να πάρουμε τέτοιες αποφάσεις που θα είναι αποτελεσματικές απέναντι στις αγορές. Διότι συνεχώς παίρνουμε αποφάσεις που είναι ένα βήμα πίσω από τις συνθήκες που διαμορφώνουν οι λεγόμενες αγορές. Γι' αυτό ακριβώς πρέπει να δώσουμε αυτή τη μάχη" πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.

Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι στην ΕΕ "δίνουμε μια μάχη δημοκρατίας με την έννοια ότι ή εμείς ως πολιτικοί καλούμαστε να καθορίσουμε τις πολιτικές για να ηρεμήσουμε, να τιθασεύσουμε και να αξιοποιήσουμε τις αγορές προς όφελος των πολιτών αντί οι αγορές να συνεχίζουν να κινούνται με φόβο αλλά πολλές φορές και με ιδιοτελείς, κερδοσκοπικούς σκοπούς και να δημιουργούν προβλήματα στις πολιτικές και στις αποφάσεις μας όσο και αν είναι σωστές, τεκμηριωμένες, όσο και αν υπάρχει υποστήριξη από λαούς και κυβερνήσεις".

Ο κ. Παπανδρέου υπογράμμισε ότι "η μάχη μέχρι την 25η Μαρτίου είναι κρίσιμη, αλλά όχι το τέλος του κόσμου" καθώς "αν δεν υπάρξουν θετικές αποφάσεις, εμείς, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να συνεχίσουμε το πρόγραμμά μας, αλλά να ρίξουμε όλο και μεγαλύτερο βάρος στις δικές μας δυνάμεις" ενώ "από την άλλη μεριά και καλά να πάει αυτή η μάχη, δεν σημαίνει ότι επειδή δημιουργήθηκε ένα καλύτερο κλίμα εμείς δεν θα πρέπει να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές ή να εφαρμόσουμε τις αλλαγές τις οποίες έχουμε αποφασίσει".

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι το χρέος -ακόμα και αν είναι πιο διαχειρίσιμο- θα είναι σε κάθε περίπτωση υπαρκτό και πολύ υψηλό, επέκρινε την ΝΔ για την "παρακαταθήκη που άφησε πίσω της" και πρόσθεσε ότι υπάρχει και η μάχη της εφαρμογής των αλλαγών, καθώς το πρόβλημα στην Ελλάδα "δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την μείωση των μισθών ή των συντάξεων, αλλά είναι κάτι πολύ ευρύτερο, ένα κρατικό σύστημα, μια δομή που δεν είναι παραγωγική, που είναι αδιαφανής, όπου υπάρχει ανομία, έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Και αυτό βεβαίως, δεν είναι κάτι το οποίο το λύνεις μόνο με νόμους".

Ο κ. Παπανδρέου στην εισήγησή του υπογράμμισε επίσης την σημασία που έχει η "σταθεροποίηση στις χρηματοπιστωτικές αγορές της δικής μας χώρας και οικονομίας", καθώς όπως είπε η Ελλάδα αποτελεί σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, όπου η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ρευστή και ενδεχομένως να υπάρξει ένταση των πιέσεων στην "γειτονιά μας" γύρω από το θέμα πιθανών προσφύγων.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα από την μεριά της κάνει αυτό που πρέπει και βρίσκεται σε ένα δρόμο που έχει αξιολογηθεί θετικά και πρόσθεσε ότι το "διαπραγματευτικό μας χαρτί είναι η αξιοπιστία μας και πάνω σε αυτή τη βάση κάνουμε την διαπραγμάτευση".

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε εν τάχει στο ότι η κυβέρνηση ανέλαβε να διαχειριστεί μια "πολύ βαριά κληρονομιά", υπενθυμίζοντας ότι "ίσως να είναι σημαδιακό πως σαν σήμερα πριν 7 χρόνια ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας η ΝΔ", ενώ πρόσθεσε ότι "καταφέραμε να μην χρεοκοπήσει η χώρα, να διαμορφωθεί ένας μηχανισμός στήριξης στην ΕΕ, ο οποίος αυτή τη στιγμή μας επιτρέπει να συνεχίζουμε μια σχετικά κανονική πορεία χρηματοδότησης της οικονομίας μας και των αναγκών μας, σε επίπεδο κρατικών δαπανών".

Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι παράλληλα η κυβέρνηση έπρεπε να αντιμετωπίσει και χρόνιες παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας καθώς και το χρέος και το έλλειμμα.

Αυτό το πρόγραμμα είχε και έχει ως στόχο να μπορούμε το συντομότερο να σταθούμε πάλι στα πόδια μας, να μπορούμε να βγούμε στις αγορές, να μπορούμε να χρηματοδοτούμε τις ανάγκες μας μέσα από μια κανονική διαδικασία" είπε ο κ. Παπανδρέου.

Ο πρωθυπουργός στην εισήγησή του αναφέρθηκε και στο μη θετικό κλίμα των αγορών, λέγοντας πως αυτό "δεν είναι απέναντι στην Ελλάδα, αλλά γενικότερα, έχουν αναδειχθεί δυσκολίες και σε άλλες χώρες, ευρύτερα στην Ευρωζώνη", ενώ υπενθύμισε ότι από την αρχή είχε επισημανθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά και της ευρωζώνης, όπως και του τρόπου λειτουργίας των αγορών.

Αναφερόμενος στην υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τον οίκο Moody's ο πρωθυπουργός είπε ότι "η νέα υποβάθμιση είναι αδικαιολόγητη μιας και δεν έχει καμία βάση σε σχέση και με την πορεία του προγράμματός μας".

Ο κ. Παπανδρέου εκτίμησε ότι το κλίμα στις αγορές επιβαρύνεται και από το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζών της Ιρλανδίας καθώς αυτό "επιβαρύνει και το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματά και δημιουργεί καταστάσεις που είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν μέσα από τις αγορές. Γι' αυτό και μπήκε στον μηχανισμό".

Ο πρωθυπουργός επέκρινε τον "πελατειακό καπιταλισμό που μας έφερε εδώ", μια εκτίμηση, όπως είπε, με την οποία συμφωνεί και το Εργατικό Κόμμα Ιρλανδίας, αντιπροσωπεία του οποίου βρέθηκε στην Αθήνα στις διήμερες εργασίες του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

"Ένα τρίτο σημείο το οποίο διαμόρφωσε το κλίμα είναι η απόφαση, το ρίσκο για πιθανές μελλοντικές αναδιαρθρώσεις, να μεταφέρεται περισσότερο στους ιδιώτες, δηλαδή στις ίδιες τις αγορές, στις ίδιες τις τράπεζες" είπε ο κ. Παπανδρέου, προσθέτοντας ότι "θεωρητικά μοιάζει καλό, αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα οι αγορές να το υπολογίζουν στις προβλέψεις τους, και να το μετακυλύουν στις χώρες που έχουν υψηλότερο ρίσκο, με υψηλότερα επιτόκια, για να αντισταθμίσουν το ρίσκο".

"Σαφώς, υπάρχει και ο φόβος των αγορών, είτε αφορά στο χρέος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε στο τραπεζικό σύστημα το οποίο ακόμα, όχι μόνο εδώ αλλά και διεθνώς και στις ΗΠΑ, περνάει μια φάση έλλειψης εμπιστοσύνης ακόμα και μεταξύ των τραπεζικών ομίλων. Όλο αυτό δημιουργεί ένα κλίμα πολύ αρνητικό" πρόσθεσε, τέλος ο κ. Παπανδρέου.


Το ζούμε επιτέλους κι αυτό. Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε πανικό. Η προοπτική πλήρους κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας έσπειρε πανικό σε ολόκληρο το καθεστώς της κρατικοδίαιτης κομματοκρατίας. Και τούτο γιατί ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση θα πλήξει άμεσα τον κρατικό μηχανισμό, δηλαδή τον κύριο μοχλό ελέγχου και καταπίεσης της ελληνικής κοινωνίας, με συνέπεια την αφύπνιση και απελευθέρωση της τελευταίας. Το ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα έχει τρομοκρατηθεί κυρίως στην ιδέα αφύπνισης της κοινωνίας και της εκδήλωσης ανεξέλεγκτων κοινωνικών διεργασιών.

Όπως είναι γνωστό το κράτος δεν είναι τίποτε άλλο από ένα νομικό πρόσωπο, δηλαδή μια νομική κατασκευή, όπως ακριβώς μια εταιρία. Το νομικό πρόσωπο του κράτους οργανώνει νομικά το λαό σε υποκείμενο δικαίου στη βάση ενός καταστατικού, το οποίο ονομάζεται Σύνταγμα (καταστατικός χάρτης), όπως ακριβώς οργανώνονται κάποιοι πολίτες σε εταιρικό νομικό πρόσωπο με ένα εταιρικό καταστατικό.

Με βάση τις πιο πάνω σκέψεις, ο λαός λοιπόν (όπως και οι εταίροι) οργανώνεται σε Νομικό Πρόσωπο (Κράτος, όπως η εταιρία) με όργανα, π.χ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας (πρόεδρος του ΔΣ της εταιρίας), πρωθυπουργός (Διευθύνων Σύμβουλος), κυβέρνηση (Διοικητικό Συμβούλιο), Βουλή (Γενική Συνέλευση), Δικαιοσύνη (πειθαρχικά όργανα), δημόσιοι υπάλληλοι (υπάλληλοι εταιρίας). Όπως εξάλλου γίνονται αρχαιρεσίες σε μία εταιρία για την εκλογή των οργάνων της, έτσι γίνονται και βουλευτικές εκλογές για την εκλογή των οργάνων του Κράτους.

Επομένως το κράτος στην ουσία είναι μια μεγάλη εταιρία με εταίρους όλους εμάς, όπου στην μεν εταιρία…. ονομαζόμαστε εταίροι, στο δε κράτος, ονομαζόμαστε πολίτες. Και όπως μια εταιρία υπάρχει για να εξυπηρετεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εταίρων και όχι των οργάνων της εταιρίας, έτσι και το κράτος υπάρχει για να εξυπηρετεί τα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών και όχι των πολιτικών προσώπων.

Ε, λοιπόν, το κλειστό και αναπαραγόμενο (κληρονομικά και παρεοκρατικά) πολιτικό προσωπικό του ελληνικού κράτους, αντί να χρησιμοποιεί το νομικό πρόσωπο του κράτους για να προασπίσει τα δικαιώματα και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολιτών, αντίθετα χρησιμοποιεί το κράτος ως βασικό μηχανισμό ελέγχου και καταπίεσης της κοινωνίας και των πολιτών, προκειμένου να ζει αυτό (το πολιτικό κατεστημένο) σε βάρος της κοινωνίας και για να κερδίζουν από τα κρατικά δάνεια και τους φόρους των πολιτών οι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες των πολιτικών ενεργούμενων.

Το ελληνικό πολιτικό παιχνίδι είναι στην ουσία ένα μεγάλο θέατρο πολιτικών διαφωνιών, στο οποίο συμμετέχουν όλα τα κόμματα, για να κρατούν τους πολίτες, μέσω των σκηνοθετημένων διαφωνιών, μαντρωμένους (συσπείρωση λέγεται αυτό) και όλο αυτό το θέατρο παίζεται πάνω στο ειδικά διαμορφωμένο για το σκοπό αυτό ανούσιο και απολιτίκ καταστατικό (Σύνταγμα). Η εκλογή στην πραγματικότητα διεξάγεται με όρους εντυπωσιασμού και κυρίως με όρους εκλογικής πελατείας. Έτσι το πολιτικό στοιχείο, καταφέρνει να παραμένει αυτόνομο από την κοινωνία, η δε κοινωνία μακριά από τη συμμετοχή της στην πολιτική. Εξάλλου το Σύνταγμα περιέχει ένα σωρό διατάξεις (ασυλία, παραγραφές, ατιμωρησία) που προστατεύουν το πολιτικό προσωπικό από τον έναν και μοναδικό εχθρό του. Την Κοινωνία, δηλαδή τους εταίρους – πολίτες..

Αυτό λοιπόν το πολιτικό προσωπικό, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πανικό, γιατί ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση (πτώχευση του Κράτους – εταιρίας) θα οδηγήσει σε κρίση το Κράτος και φυσικά σε αφύπνιση και απελευθέρωση της κοινωνίας (πολίτες – εταίρους), την οποία τώρα την κρατά κοιμισμένη μέσω των ΜΜΕ, αιχμάλωτη και καταπιεσμένη..

Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχιστεί το θέατρο των διαφωνιών.

Πάντως αν δείτε, φίλες και φίλοι, κάποια στιγμή πραγματικές συμφωνίες των πολιτικών δυνάμεων, ετοιμαστείτε αμέσως.

Έφτασε το τέλος.

Το σύστημα καταρρέει.