Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Μαΐ 2013





  • Δήμαρχος Μόσχας: «Η Μόσχα είναι και θα παραμείνει ρωσική πόλη» 
  • Μεντβέντεφ: «Το μεταναστευτικό είναι θέμα με σοβαρές προεκτάσεις στους τομείς της υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της οικονομίας και της ασφάλειας και χρήζει άμεσης διαχείρισης»
RIA Novosti
30 Μαΐου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

«Οι διακινούμενοι εργαζόμενοι μετανάστες που προέρχονται από την Κεντρική Ασία δεν θα πρέπει να ενθαρρύνονται να παραμείνουν στην Ρωσία», δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα, Πέμπτη, στην εφημερίδα Moskovsky Novosty (Νέα της Μόσχας) ο δήμαρχος της Μόσχας Sergei Sobyanin. 

«Άτομα που δεν ομιλούν επαρκώς την ρωσική γλώσσα και προέρχονται από διαφορετική κουλτούρα είναι προτιμότερο να παραμένουν στη δική τους χώρα. Για τον λόγο αυτό δεν εγκρίνουμε την παραμονή τους στη Μόσχα», ανέφερε στην συνέντευξή του, όπου δεν παρέλειψε να τονίσει παράλληλα την αποστροφή του προς την ιδέα της δημιουργίας πολιτισμικών γκέτο. 

«Η Μόσχα είναι ρωσική πόλη και θα πρέπει να παραμείνει έτσι. Δεν είναι ούτε κινεζική, ούτε τατζικιστανική, ούτε ουζμπεκική».

Στην ρωσική πρωτεύουσα, όπως και σε ολόκληρη την Ρωσία, απασχολείται ένας σημαντικός αριθμός μεταναστών, αλλά συγχρόνως επικρατεί ευρέως μια δυσαρέσκεια με την αυξητική τάση του ρυθμού εισροής μεταναστών στην χώρα.

Ο Sobyanin υπογράμμισε, επίσης, ότι είναι αντίθετος με την αντίληψη της δημιουργίας εθνοτικών γκέτο στη Μόσχα, και ότι τάσσεται υπέρ της άποψης ότι πολίτες διαφορετικής φυλετικής καταγωγής θα πρέπει να ενθαρρύνονται να κατοικούν ο ένας πλάι στον άλλο.


«Ο διαχωρισμός των εθνοτικών ομάδων και η απομόνωσή τους από το σύνολο του πληθυσμού δημιουργεί αντιπαλότητες μεταξύ των πολιτισμικών ομάδων. Πρόκειται για άκρως επικίνδυνο φαινόμενο, με δυνητικά εκρηκτικές προεκτάσεις, ειδικά για την πόλη μας», τόνισε ο δήμαρχος της Μόσχας.

Από τα 5 εκατομμύρια μετανάστες που διαμένουν σήμερα στη Ρωσία, περίπου 3 εκατομμύρια είναι παράνομοι, σύμφωνα με στοιχεία της ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μετανάστευσης που δημοσιεύθηκαν τον περασμένο Μάρτιο. 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία διεθνώς, η Ρωσία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό παράνομων μεταναστών στον κόσμο, αριθμό που αντιστοιχεί στο 7% περίπου του ενεργού πληθυσμού της χώρας, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ από το 2012.


Medvedev: Άμεση πάταξη της λαθρομετανάστευσης

Σε δηλώσεις του πριν από μερικές ημέρες, ο Ρώσος πρωθυπουργός Dmitry Medvedev υπογράμμισε ότι η Ρωσία οφείλει να αναθεωρήσει την μεταναστευτική της νομοθεσία. 

«Επιβάλλεται να μετατρέψουμε τη μετανάστευση σε διαχειρίσιμη διαδικασία», δήλωσε ο Medvedev.

Κατά τον Ρώσο πρωθυπουργό, η Ρωσία είναι απίθανο να ξεπεράσει το πρόβλημα της ζήτησης για εργατικά χέρια μεταναστών κατά τις επόμενες δεκαετίες, οπότε απαιτείται η εκπόνηση ενός αποτελεσματικού συστήματος για τον έλεγχο των διαδικασιών της μετανάστευσης.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στο τεύχος της περασμένης Τρίτης της εφημερίδας Komsomolskaya Pravda, ο Medvedev δήλωσε:


«Η εισροή των εργαζομένων μεταναστών είναι μια τάση που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως θετική ούτε ως αρνητική. Είναι απλά φαινόμενο της σύγχρονης εποχής.
Πρώτον, ζούμε σε μια χώρα ανοιχτή, όπου οι πολίτες είναι ελεύθεροι να μετακινούνται από και προς το εσωτερικό. Δεύτερον, ζούμε σε μια εποχή, κατά την οποία η δημογραφία έχει εξελιχθεί σε περίπλοκο φαινόμενο, οπότε χρειαζόμαστε επιπλέον εργατικό δυναμικό. Η Ρωσία είναι απίθανο να φθάσει στο εγγύς μέλλον σε ένα σημείο ώστε είναι σε θέση να λύσει εξ ολοκλήρου το πρόβλημα της ζήτησης για μετανάστες για τις επόμενες δεκαετίες. Επιβάλλεται, επομένως, να μετατρέψουμε τη μετανάστευση σε μια διαχειρίσιμη διαδικασία.

Το σημαντικότερο από όλα είναι να δημιουργηθεί ένα σύστημα που να επιτρέπει τον έλεγχο της μεταναστευτικής διαδικασίας. Σε αυτό ακριβώς στοχεύουν οι πρόσφατες αποφάσεις μας, κάποιες από τις οποίες αφορούν στη χρήση ξένων διαβατηρίων [για τους κατοίκους των πρώην σοβιετικών κρατών] και όχι κάποιων βεβαιωτικών επιστολών ή άλλων άσχετων εγγράφων. Θα πρέπει να έχουμε μια σαφή εικόνα του ποιος μπαίνει ανά πάσα στιγμή στη χώρα μας. Το μεταναστευτικό είναι θέμα με σοβαρές προεκτάσεις στους τομείς της υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της οικονομίας και της ασφάλειας και χρήζει άμεσης διαχείρισης».

Τον μήνα αυτό συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης υπό την ηγεσία του Medvedev. Ο πρώην πρόεδρος ορίστηκε επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου στις 8 Μαΐου του 2012. 

Στη συνέντευξή του, ο Ρώσος πρωθυπουργός έκανε μια περιγραφή του πρώτου έτους του ως πρωθυπουργού και παραδέχθηκε ότι «δεν ήταν καθόλου εύκολο». Είπε μάλιστα τα σημερινά καθήκοντά του είναι εξίσου απαιτητικά με τα καθήκοντά του ως προέδρου.


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.

Γιατί επιτέλους δεν επαναστατεί ο ελληνικός λαός; Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει έστω και ένας αναγνώστης, που δεν έθεσε ο ίδιος ή δεν άκουσε το ερώτημα «γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;». Εξάλλου όλοι αντιλαμβανόμαστε πως όσο δεν αντιδρούμε τόσο η κατάστασή μας θα γίνεται χειρότερη. Και όμως τίποτα δεν γίνεται. Αλλά, όσο και αν ηχεί περίεργο, αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός είναι σε τέτοια κατάσταση επαναστατικότητας που δεν παίρνει άλλο. Και όμως δεν ξεσηκώνεται. Και δεν φταίει η φυλή μας, ούτε η ποιότητα του Έλληνα και άλλες ανοησίες που ακούγονται για να αιτιολογήσουν το φαινόμενο του καναπέ. Κάθε λαός επαναστατεί μόνο αν συντρέξουν σωρευτικά τέσσερις (μαθηματικές θα λέγαμε) προϋποθέσεις, διαφορετικά αφανίζεται χωρίς να καταλάβει το γιατί.

Α) Πρέπει να υπάρξει ένα όραμα, μια ιδέα. Δηλαδή πρέπει να υπάρξει η πνευματική τροφή που θα καλύψει την πνευματική αναζήτηση που έχει ανάγκη ο άνθρωπος για να δράσει. Ποιο είναι αυτό το όραμα σήμερα; Μήπως ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός ή ο νεοφιλελευθερισμός; Έχουμε ξεμείνει από ιδεολογίες.

Β) Πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος και ορατός εχθρός. Κανένας λαός δεν ξεσηκώνεται ποτέ με αντίπαλο τον κανένα ή έναν αόρατο εχθρό (π.χ. παγκοσμιοποίηση, αγορές, δανειστές κ.λ.π.) που δεν μπορεί να τον δει. Υπάρχει άραγε ορατός εθνικός ή ταξικός εχθρός;

Γ) Θα πρέπει να υπάρξει προοπτική βελτίωσης της παρούσας θέσης. Δηλαδή ξεσηκώνεται ένας λαός, όχι για να πάει αυτοκτονικά σε χειρότερη κατάσταση, αλλά για να βελτιώσει τη ζωή του. Ποια είναι άραγε η εναλλακτική πρόταση που υπόσχεται καλυτέρευση της θέσης του λαού σήμερα;

Δ) Θα πρέπει να υπάρξει Ηγέτης ή Ηγετική Ομάδα (επαναστατική ομάδα) που θα ενσαρκώνει τις τρεις προηγούμενες προϋποθέσεις, θα εκφράσει τη λαϊκή συνισταμένη και θα τεθεί επικεφαλής της λαϊκής επανάστασης.

Κανένας λαός ποτέ δεν ξεσηκώνεται μόνος του άτακτα και ασυντόνιστα. Και φυσικά ο Ηγέτης ή Ηγετική Ομάδα δεν θα γεννήσουν μόνοι τους τις προϋποθέσεις αυτές, αλλά θα εκφράσουν σε δεδομένη ιστορική στιγμή τις ήδη γεννημένες προϋποθέσεις.

Όσο λοιπόν δεν ξεκαθαρίζουν και δεν σχηματοποιούνται αυτές οι προϋποθέσεις τόσο και δεν θα εμφανίζεται και ο Ηγέτης και άρα και η επανάσταση. Επομένως πρέπει να ξεκαθαρίσουν και να σχηματοποιηθούν κατ' αρχήν οι τρεις πρώτες προϋποθέσεις και τότε θα υπάρξει αμέσως η εξέγερση και η ανατροπή.

Όμως το καθεστώς δεν είναι αφελές. Σκόπιμα με την προπαγάνδα του, μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ κ.λ.π. δημιουργεί σύγχυση και αμφιβολίες, ώστε να μην σχηματοποιούνται το όραμα και η εναλλακτική λύση, να σβήνονται εύκολα τα ίχνη του εχθρού και να μην προβάλλονται ικανά πρόσωπα με ιδέες που μπορεί εν δυνάμει να αποτελέσουν ηγέτες. Γι' αυτό και βλέπουμε να ανακυκλώνονται με κολοσσιαίες και προκλητικές αμοιβές τα ίδια φθαρμένα υλικά...
Η Ατζελίνα δείχνει το δρόμο για την εποχή των εθελοντικών ακρωτηριασμών. Φοβάσαι πως με κάποιο μέρος του σώματος δεν θα τα πας και τόσο καλά; Κόφτο! Γιατί να ζεις στο φόβο. Γιατί να περιμένεις μήπως κάποτε και με κάποιο τρόπο κάτι συμβεί. Διάβαζα κάπου πως μετά τους ακρωτηριασμούς μαστών, ξεκινάνε κι ακρωτηριασμοί προστατικών αδένων. Τι να τους κάνεις αυτούς τους χαζο-αδένες; Κόφτους να ησυχάσεις. Κόψε και πόδια και χέρια, και το πουλί σου, και τα βυζιά σου κι όσο πιο γρήγορα το κάνεις τόσο καλύτερο. Να πηγαίνεις και τα παιδάκια σου, νωρίς από το δημοτικό να κάνουν ένα τσεκάρισμα στα γονίδια μπας και... και να τους αφαιρείς τα επιμαχα όργανα νωρίς νωρίς για να είσαι 100% σίγουρος! Ασε που θα τα γλυτώσεις κι από ένα σωρό περιττές παλιομοδίτικες συνήθειες. Να κάνουν σεξ, να κάνουν παιδιά, να θηλάσουν, κι άλλες τέτοιες βλακείες...

Κι όσα απομείνουν όργανα, να εύχεσαι να είσαι όντως εγκεφαλικά νεκρός πριν τα βουτήξουν για το παζάρι. Οποιος προλάβει. Με το που θα κάνεις πως γέρνεις κεφάλι πίσω και σου γυρίζει το μάτι, όποιος πρόλαβε.. Θα φωνάζεις μέσα στη ζάλη σου, ρε ζωντανός είμαι και θα ακούς το κρατς απο τα μαχαιροπήρουνα. Αν βέβαια δεν βρεθείς στη θέση να πεις... δε γ@μιέται πόσο κάνει το νεφρό στο παζάρι. Δυο έχω δε σκοτώνω το ένα να ξεχρεώσω το δάνειο στη τράπεζα; Κι αν φυσικά δεν παρουσιαστούν νέα ριάλιτυ όπως αυτό που διαβάσαμε στην Ολλανδία. Όπου σκεφτήκανε τι να κάνουν για να εντυπωσιάσουν λιγάκι. Κανιβαλισμός. Τηγάνισαν ένα κομματάκι ο ένας από τον άλλον και δοκίμασαν λέει μια πρωτόγνωρη εμπειρία! Κιάντι ήπιανε;

Μιλάμε για κρέας πλέον. Καθαρό κρέας. Αφού το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων υποβιβάζεται αργά και σταθερά σε κατάσταση ακρωτηριασμένων λοβοτομημένων, που δεν ξέρουν ούτε τι είναι, ούτε γιατί ζουν, ούτε πως να βρουν λίγη χαρά, λίγη ουσία στη ζωή τους, βαδίζουμε ολοταχώς στα επίσημα χασάπικα κάθε είδους. Τα βλαμμένα ζόμπι. Με τα τάμπλετ στο χέρι, κολλημένοι στις πλάσμα στο σπίτι, στα φατσοβιβλία και στα τουιτ τουιτ να περιγράφουν πως φάγανε, πως γ@μίσανε, πως χέσανε, θα περνάνε από τη κιμαδομηχανή σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Κάθε ανωμαλία, κάθε ψυχασθένεια βρίσκει έκφραση και νομιμοποίηση. Κι είναι φυσιολογικό άλλωστε. Μήπως οι έχοντες τα ηνία της εξουσίας στα χέρια τους είναι φυσιολογικοί. Αν ψάξει κανείς τα προφίλ των διάσημων σειριακών δολοφόνων και τα συγκρίνει με τα προφίλ των παγκόσμιων ελιτ, είμαι βέβαιοι ότι θα είναι πολύ ανησυχητική η ομοιότητα.

Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στον απόλυτο φιλοτομαρισμό τους, πνιγμένοι από βίτσια και κόμπλεξ, ασύδοτοι, αχόρταγοι, με τάσεις μεγαλομανίας μιλάνε με το θεό, ο θεός τους απαντάει και τους υποδεικνύει να γίνουν το αριστερό του χέρι και να εξαπολύσουν φωτιά και σίδερο στα πλήθη, ή να τα κάνουν κατ΄εικόνα και ομοίωσή τους. Κουφάρια από σάρκα που θα φαγώνονται μεταξύ τους.

Το φοβερό είναι πως οι εναπομείναντες "μη άρρωστοι" άνθρωποι θα πρέπει να υπομείνουν όλα αυτά τα θεάματα, και να βλέπουν ακόμα και τα παιδιά τους, τους αγαπημένους τους, τους φίλους τους να τριγυρνάνε σαν ηλίθιοι και να σέρνονται πίσω από κάθε καινούργια σχιζοφρενική μόδα που θα τους προωθούν αυτοί οι ανίατοι ψυχασθενείς, αλλά θα είναι αργά. Γιατί των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Δεν περιμένουν να γίνουν οι ίδιοι ο μεζές!

Μερικά έργα επιστημονικής φαντασίας έμοιαζαν πολύ τραβηγμένα, από τα μαλλιά. Έλεγες τι φρίκη αυτός ο σκηνοθέτης, πόσο άρρωστος είναι, τι πίνει και φαντασιώνεται αυτά τα αίσχη. Αμ δε.. που τα φαντασιωνόταν. Την απλή λογική έβαζε μπροστά κι η εικόνα βοήθαγε να παρουσιάσει τους μελλοντικούς εφιάλτες πριν την ώρα τους.

Έχουμε κανίβαλους που δοκιμάζουν νέες εμπειρίες, εθελοντές που θα κόβουν κομμάτια από πάνω τους, παιδεραστές που νομιμοποιούνται, κτηνοβάτες που είναι φίλοι των ζώων, κι εμείς περιμένουμε αν κάποιος θα δείξει έλεος στο συνταξιούχο που πεθαίνει χωρίς φάρμακα, στους γονείς που δεν έχουν φαΐ να δώσουν στα παιδιά τους, στο δύστυχο που αυτοκτονεί ή στα παιδιά που σβήνουν μέσα στη πρέζα, στη πορνεία, στις αρρώστιες. Πως υπάρχει περίπτωση κάποιος να γνοιαστεί για την εγκληματικότητα, τις δολοφονίες, τις γενοκτονίες ή ότι άλλο.

Καλώς ήρθατε στη νέα εποχή. Να δείτε πόσο θα σας αρέσει. Το σφαγείο άνοιξε και μας περιμένει. Κι έχει όλων των ειδών τις σφαγές. Φανερές και ύπουλες. Γιατί κι ο ηλίθιος που δουλεύει δεκαπέντε ώρες την ημέρα, καλωδιωμένος, σαν ρομποτάκι μιας φαγάνας που λέγεται πολυεθνική, έχοντας σαν ινδάλματα τους ψυχασθενείς της wall street, ή τα πρεζομένα πρότυπα που δείχνει το χαζοκούτι, δεν έχει πάρει χαμπάρι πως είναι σφαχτό, νομίζει πως θα γίνει χρυσό παιδί. Ναι θα γίνει ένα χρυσό βόδι. Θα ξεχωρίζει από τα φτωχότερα βόδια γιατί θα κρατάει ένα τάμπλετ. Θα μπορεί να λέει περήφανος, είμαι βόδι αλλά με τάμπλετ (ζητώ συγνώμη από τα βόδια)

Κι ο κλήρος πέφτει στο πιο βλάκα.
Να δούμε ποιος θα φαγωθεί.
Οεοεοεοεεεεεεεε...

Δηλαδή, συγνώμη υπερβάλω; Που είναι η υπερβολή. Ο πολιτισμός των χασάπηδων και των ηλίθιων είναι ήδη εδώ σε κάθε έκφραση της καθημερινότητάς μας, σε κάθε γωνιά στο δρόμο μας. Επειδή έχουμε βρει ποικιλλία από ονόματα για να δικαιολογούμε τις αρρώστιες μας; Μιλάμε για πολύ μόλυνση. Που εξαπλώνεται ταχύτατα. Και το ωραίο είναι που κοιτάμε στην άκρη στο τούνελ και την άσπρη μπλούζα με το χασαπομάχαιρο που μας περιμένει τη βλέπουμε για άγγελο του φωτός! Μήτσο ξύπνα, δεν είναι το φως το αληθινό, ο χασάπης είναι.

Κι αν ρωτήσει κανείς, μα γιατί τόση μαυρίλα. Δεν υπάρχει τίποτα ωραίο να δεις; Δεν είναι μαυρίλα, η πραγματικότητα είναι. Φυσικά και υπάρχει άπειρη ομορφιά αν πετάξει κανείς όλο αυτό το σκουπιδαριό και ανασάνει επί τέλους έξω από τη βρώμα, αλλά δεν θέλουν να ανασάνουν. Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει μετατραπεί σε κατσαρίδα και γουστάρουν τον υπόνομο. Δεν θέλουν. Είναι δυνατόν να εξαναγκάσεις κάποιον να δει όταν δεν θέλει να δει;

Αφού κι εγώ τώρα τελευταία αρχίζω και το σκέφτομαι. 
Βρε μήπως είναι ωραίος ο μεζές και σκάω τσάμπα; Λες;


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Το γνωστό άγαλμα της Ελευθερίας, σύμβολο των Ηνωμένων Πολιτειών που δεσπόζει στην θαλάσσια περιοχή της Νέας Υόρκης και είναι το πρώτο μεγάλο δημιούργημα που αντικρίζουν όσοι φτάνουν με πλοία από την Ευρώπη, διεκδικούν… οι Τούρκοι σαν δικό τους δημιούργημα και μάλιστα έχουν και την απαίτηση να τους πληρώσουν τους… τόκους από τον σφετερισμό της τουρκικής αυτής δημιουργίας.

Σύμφωνα με ένα καταπληκτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah, ο Τούρκος ποιητής και συγγραφέας, Sunay Akın, σε συνέντευξη που έδωσε σε μια αμερικανική εφημερίδα υποστήριξε ότι το άγαλμα της Ελευθερίας ήταν μια τουρκική επίνευση την οποία σφετερίστηκε το 1874 ο γνωστός Γαλλος γλύπτης Φρεντερίκ Μπαρτολντί που άρχισε να εργάζεται στο Παρίσι για την κατασκευή του.

Σύμφωνα όμως με τον Τούρκο διανοούμενο η ιδέα αυτή του αγάλματος ανήκει στους Τούρκους γλύπτες Abdülaziz και Abdülmecit που σκόπευαν να τοποθετήσουν το άγαλμα στο λιμάνι της Αλεξανδρέττας σαν τον γνωστό κολοσσό της Ρόδου ο οποίος ήταν και η αρχική έμπνευση για την κατασκευή του αγάλματος.
Μάλιστα δεν είναι τυχαίο, όπως ισχυρίζονται οι Τούρκοι, ότι το άγαλμα έχει στραμμένη την πλάτη του προς την Δύση και το πρόσωπο του να κοιτάζει προς την Ανατολή. Αυτό σημαίνει ότι ο η ιδέα του αγάλματος έρχεται από την Ανατολή, (από την Τουρκία), ενώ η Δύση έκλεψε την ιδέα.
Το εκπληκτικό σε όλα αυτά είναι ότι σύμφωνα με τον Sunay Akın η Τουρκία δικαιούται μια μεγάλη αποζημίωση για την εκμετάλλευση από τους Αμερικανούς ενός τουρκικού δημιουργήματος και καλεί τους Τούρκους της Αμερικής να ενωθούν και να προσφύγουν σε δικαστήρια για την διεκδίκηση αποζημίωσης για την κλοπή της πνευματικής τους δημιουργίας, ( εδώ πράγματι γελά ο κάθε πικραμένος).

Για την πραγματική ιστορία του αγάλματος διαβάζουμε στην ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια ότι η ιδέα του αγάλματος ανήκει στον Γάλλο ιστορικό Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, ο οποίος πρότεινε να κατασκευαστεί ένα μνημείο προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας. Την προτομή του αγάλματος την είχε δει από τη μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος, η βάση του αγάλματος βασίζεται στον Κολοσσό της Ρόδου. Το 1874, ο Φρεντερίκ Μπαρτολντί, έμπειρος γλύπτης, άρχισε να εργάζεται στο Παρίσι για την κατασκευή του, ενώ τη στατική δομή του μελέτησε ο Γουστάβος Άιφελ.
Όταν τελείωσε, το αμερικανικό Κογκρέσο αποφάσισε να τοποθετηθεί στη συγκεκριμένη νησίδα, από όπου είναι ορατό σε όποιον μπαίνει ή βγαίνει από το λιμάνι της Νέας Υόρκης. Εγκαινιάστηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1886.
Το άγαλμα ζυγίζει 225 τόνους και καλύπτεται από περίβλημα χαλκού. Το ύψος του, χωρίς τη βάση, είναι 46,5 μέτρα, ενώ με τη βάση διπλασιάζεται. Στο εσωτερικό του, 168 σκαλιά επιτρέπουν την άνοδο στο κεφάλι και άλλα 58 στο χέρι, που κρατάει τον πυρσό.
Η κίνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να καταθέσουν ξαφνικά στη Βουλή το επονομαζόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» εκτιμούμε ότι είναι μια καλά σχεδιασμένη κίνηση διχασμού του λαού σε δημοκράτες και φασίστες. Μια κίνηση του καθεστώτος να εξαλείψει την επικίνδυνη για το σύστημα και συντριπτική σε βάρος του διαίρεση του λαού, σε μνηνονιακούς και αντιμνημονιακούς και να προκαλέσει τον ακίνδυνο και βολικό για το σύστημα διχασμό σε δημοκράτες και φασίστες. Αυτό αφενός θα αποπροσανατολίσει το λαό από τα καυτά οικονομικά προβλήματα, αφετέρου θα μετατρέψει το λαό σε εύκολο υποχείριο της προπαγάνδας του καθεστώτος.

Ο ρόλος της Χρυσής Αυγής
Ήρθε μάλλον η ώρα για να παίξει η Χρυσή Αυγή (ηθελημένα ή άθελα) το ρόλο της για τον οποίο την προόριζαν. Η θυματοποίησή της θα οδηγήσει το λαό σε διχασμό. Αν είμαστε τόσο ηλίθιοι, δεν έχουμε παρά να «τσιμπίσουμε». Ας ξεχάσουμε λοιπόν ότι το διεφθαρμένο σύστημα μας έβαλε στα μνημόνια. Ας ξεχάσουμε ότι εξαθλιωνόμαστε εξ αιτίας του, ότι είμαστε χωρίς δουλειά και λεφτά, ότι χάνουμε τις περιουσίες μας και ας σφαχτούμε μεταξύ μας, χωρισμένοι σε δημοκράτες και φασίστες, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό το υπεύθυνο σύστημα να δραπετεύσει ανώδυνα. Δυστυχώς όμως αυτό θα συμβεί, γιατί το καθεστώς ξέρει να βγάζει στην επιφάνεια τα σύνδρομα που μας καλλιέργησε τόσα χρόνια μέσα μας.

Η ΧΑ δεν γεννήθηκε από το πουθενά. Την ΧΑ και γενικά τον φασισμό και την ξενοφοβία, τα γέννησαν
1) η έλλειψη πραγματικής δημοκρατίας,
2) η οικονομική εξαθλίωση του λαού,
3) η σαπίλα και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος και
4) η άφιξη παράνομα στη χώρα μας εκατομμυρίων εξαθλιωμένων ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν τη στιγμή που δεν μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας.

Δεν νομίζουμε ότι το σχέδιο αυτό δεν το αντιλαμβάνεται και η ΝΔ. Όμως ο αποπροσανατολισμός του λαού από το «μνημόνιο – αντιμνημόνιο» βολεύει βραχυχρόνια και την ίδια, αλλά ξέρει πολύ καλά ότι θα της προκαλέσει ζημιά μακροχρόνια αυτή η διαίρεση του λαού σε δημοκράτες και φασίστες. Τρόμαξε να πετάξει από πάνω της τη ρετσινιά της “επάρατης” και το σύνθημα “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά”. Αν παίξει τώρα το παιχνίδι των ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναγυρίσει στα ίδια.

Τι πρέπει να κάνει η ΝΔ
ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ λοιπόν, άσχετα από άλλους συντρέχοντες λόγους, έπιασαν ένα σίγουρο θέμα (δημοκρατία – φασισμός) που παίζει πολύ με τα δημοκρατικά αισθήματα των Ελλήνων. Θα τους δώσει επομένως εξασφαλισμένα κομματικά οφέλη και ταυτόχρονα θα διασώσει το σύστημα και τους “προστάτες” του ή έτσι τουλάχιστον νομίζουν. Θα το πάνε επομένως, όσο πάει. Το σχέδιο πιθανολογούμε ότι το αντιλήφθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό σπεύδει ασθμαίνοντας να καταθέσει δική του αντιρατσιστική πρόταση, αφενός για να ξεφύγει από τον χαρακτηρισμό του αντιδημοκρατικού άκρου (όπου τον σπρώχνουν), αφετέρου για να μην εμφανιστεί ως ουρά των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Η μόνη λύση για τη ΝΔ είναι να κάνει ρελάνς στο ΠΑΣΟΚ, στη ΔΗΜΑΡ αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ, καταθέτοντας αμέσως, όχι μόνο (συρόμενη) δικό της νομοσχέδιο για τον ρατσισμό, όπως φημολογείται, αλλά ριζοσπαστική πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος που θα ανοίγει πλήρως τη δημοκρατία στο λαό. Τον Ιούλιο του 2011 η ΝΔ είχε καταθέσει όντως σημαντικές σχετικές προτάσεις. Έκτοτε τις ξέχασε. Ας τις επαναφέρει άμεσα, ενόψει μάλιστα του ότι την Κυριακή (2 Ιουνίου) λήγει η πενταετής απαγόρευση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ένα πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα δεν θα φοβόταν ποτέ το άνοιγμα της δημοκρατίας στο λαό με αποκέντρωση της εξουσίας. Αντίθετα κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, καθώς και το ΚΚΕ είναι υπερσυγκεντρωτικά και ούτε θέλουν να ακούσουν για συμμετοχή του λαού στην άσκηση της εξουσίας. Εκεί ακριβώς θα μπορούσε ένα πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα να στριμώξει και να εκθέσει τα κόμματα αυτά, προς όφελος της δημοκρατίας, του λαού, αλλά και του ίδιου.

Θα το κάνει αυτό η ΝΔ; Θα το κάνει ο Σαμαράς;
Όχι βέβαια. Πρώτον γιατί η ΝΔ δεν είναι πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα, αλλά μια παλαιοκομματική, κλειστή, κληρονομική και κρατικοδίαιτη ολιγαρχία και δεύτερον γιατί ο Σαμαράς θα προτιμήσει να βάλει νερό στο κρασί του και να αφήσει να τον «κοντύνουν» πολιτικά, αρκεί να μην ρισκάρει την πρωθυπουργική του καρέκλα.



Του Κώστα Ράπτη

Η φράση του Kemal Atatürk “Ne mutlu Türküm diyene” (“Τί ευτυχής όποιος μπορεί να πεί: Είμαι Τούρκος”) βρίσκεται αναρτημένη σε όλα τα τουρκικά σχολεία. Όμως το τί θα πεί “είμαι Τούρκος” αποδεικνύεται ρευστό και αμφιλεγόμενο, αν κρίνουμε από τις ταυτοτικές διαμάχες των τελευταίων ημερών στη γείτονα.

Οι κεμαλιστές,οι αριστεροί και οι φιλελεύθεροι βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού διακρίνοντας πίσω από κάθε πρωτοβουλία της κυβέρνησης Erdoğan προσπάθειες “ισλαμοποίησης” της δημόσιας ζωής.

Χαρακτηριστική από αυτή την άποψη είναι η διαδήλωση που διοργανώνεται το Σάββατο στο Kadıköy (Χαλκηδόνα) της Κωνσταντινούπολης ενάντια στην “κουλτούρα των απαγορεύσεων και του δεσποτισμού” που προωθεί το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Η διαδήλωση, στην οποία θα παραστεί και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας Kemal Kılıçdaroğlu, διοργανώνεται με αφορμή τον... προσφάτως ψηφισθέντα αντιαλκοολικό νόμο. Οι προβλέψεις του είναι παρόμοιες με αυτές πολλών ευρωπαϊκών χωρών και αμερικανικών πολιτειών (απαγόρευση πώλησης αλκοόλ από αυτόματα μηχανήματα, ή από καταστήματα λιανικής μετά το απόγευμα ή κοντά σε σχολεία ή τεμένη κ.ο.κ.), καθώς οι κυβερνώντες ξέρουν να παίζουν καλά το παιχνίδι της “πολιτικής ορθότητας” και άλλωστε απέσπασαν τα συγχαρητήρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τον εξίσου δρακόντειο αντικαπνιστικό νόμο που υιοθέτησαν με προσωπική επιμονή του Erdoğan το 2008. Στις επικρίσεις που δέχεται “αντιαλκοολικό μακαρθισμό”ο Τούρκος πρωθυπουργός απάντησε : “Στα δέκα χρόνια που είμαστε στην εξουσία, ποτέ δεν κάναμε παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής (...) Τέτοιοι νόμοι υπάρχουν παντού στον κόσμο. Δεν θέλουμε μια γενιά που να τρεκλίζει νύχτα και μέρα υπό την επήρεια αλκοόλ” - απειλή πολύ απομακρυσμένη, αν αναλογισθεί κανείς ότι το 85% των Τούρκων δεν πίνει.

Όμως ο Erdoğan έκανε τα πράγματα πολύ χειρότερα κατηγορώντας τους αντιπάλους του ότι αρνούνται κάτι που είναι σωστό μόνο και μόνο επειδή το προβλέπει η θρησκεία και ότι υπερασπίζονται την υφιστάμενη νομοθεσία περί αλκοόλ, η οποία επιβλήθηκε από “δυό μέθυσους”. Με δεδομένο ότι η χρήση αλκοόλ επιτράπηκε το 1924, επί των ημερών του Atatürk (ο οποίος, ως γνωστόν, πέθανε από κίρρωση του ήπατος) η δήλωση Erdoğan αγγίζει τα όρια της εθνικής βλαφημίας...

Προηγουμένως, προσφωνώντας το Παγκόσμιο Συνέδριο Πολιτικών κατά του Αλκοόλ (Global Alcohol Policy Conference 2013) στην Κωνσταντινούπολη τον Απρίλιο, ο Τούρκος πρωθυπουργός βρήκε την ευκαιρία να καταγγείλει τα κρατούντα επί της “μονοκομματικής περιόδου” (1923-1950) στην πατρίδα του. Ενώπιον 1.200 ειδικών υγείας από 53 χώρες ο πιστός μουσουλμάνος Erdoğan εξήγησε ότι στο πλαίσιο του “εκσυγχρονισμού από τα πάνω” που επιβλήθηκε “κατά τις πρώτες δεκαετίες της Τουρκικής Δημοκρατίας” η κατανάλωση αλκοόλ ενθαρρυνόταν με κάθε τρόπο, ακόμη και από τα σχολικά βιβλία. Προσπάθησαν να μας πείσουν, πρόσθεσε ο Erdoğan, ότι εθνικό μας ποτό είναι η μπίρα, ενώ στην πραγματικότητα είναι το (μη αλκοολούχο) αϊράνι...

Την ίδια ώρα, οι αυστηρές συστάσεις των υπαλλήλων του μετρό της Άγκυρας σε ένα διαχυτικό ζεύγος, προκάλεσαν την πρωτότυπη διαμαρτυρία περίπου (προφανώς κοσμικών) Τούρκων που έσπευσαν να φιληθούν δημοσίως στον υπόγειο της τουρκικής πρωτεύουσας, ενώ η αστυνομία τους κρατούσε σε απόσταση από την αντιδιαδήλωση περίπου 20 φιλο-ισλαμιστών.

Και οι “πολιτιστικοί πόλεμοι” συνεχίζονται: η σχεδιαζόμενη απαγόρευση της πώλησης αντισυλληπτικών χαπιών χωρίς συνταγή γιατρού μπορεί να έτυχε της επιδοκιμασίας των γυναικολόγων, όμως ξεσήκωσε την οργή των φεμινιστικών οργανώσεων, που άλλωστε δεν ξεχνούν την παλαιότερη προσπάθεια των κυβερνώντων (η οποία απέτυχε λόγω παρέμβασης της Ε.Ε.) να ποινικοποιήσουν τη μοιχεία ή τους μύδρους του Erdoğan, στο πλαίσιο και της εμμονής του με το δημογραφικό, εναντίον των αμβλώσεων και... των καισαρικών τομών.

Όμως τίποτε δεν υπήρξε περισσότερο κραυγαλέο από την τελετή θεμελίωσης την Τετάρτη της τρίτης γέφυρας του Βοσπόρου, παρόντος του προέδρου Gül, του Erdoğan, των μαντιλοφορουσών συζύγων τους και του ιμάμη που εκφώνησε προσευχή για τις ανάγκες της τελετής.

Η ίδια η ημέρα των εγκαινίων δεν ήταν διόλου τυχαίο, καθώς συνέπιπτε με την 560η επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τον σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή. Ο ίδιος ο Erdoğan έχει προτείνει την μετατροπή της 29ης Μαϊου σε εθνική εορτή, ενώ ο ανήκων στο κόμμα του δήμαρχος του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινουπόλεως Kadir Topbaş έχει διαπρέψει όλα τα προηγούμενα χρόνια στην διοργάνωση των εξαιρετικής κακογουστιάς τελετών “προσομοίωσης” της Άλωσης από πλήθη με “στολές εποχής”. Οι τελετές αυτές, που άρχισαν να διοργανώνονται από τη δεκαετία του ΄50 απέκτησαν νέα πνοή με την “τουρκο-ισλαμική σύνθεση” που προωθήθηκε επί της δικτατορίας του Evren, προκειμένου ο κλασικός κοσμικός κεμαλικός εθνικισμός να καταστεί περισσότερο “φιλικός” προς τα πραγματικά ήθη της “βαθιάς Τουρκίας” και περισσότερο ικανός να ενσωματώνει το κουρδικό στοιχείο. Πάντως για τους φιλελεύθερους αρθρογράφους οι τελετές της 29ης Μαϊου δεν είναι παρά ο εορτασμός της πραγματοποιούμενης στις μέρες μας “Άλωσης” της άλλοτε κοσμοπολίτικης Κωνσταντινούπολης από τους συντηρητικούς Ανατολίτες εσωτερικούς μετανάστες. Η νεοπλουτίστικη εργολαβική πολυπραγμοσύνη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που κινδυνεύει να αλλοιώσει ανεπιστρεπτί τη φυσιογνωμία του κωνσταντινουπολίτικου αστικού τοπίου δεν είναι παρά μια άλλη όψη της ίδιας εξέλιξης.

Οι συμβολισμοί είναι εύγλωττοι: η γέφυρα που θεμελιώθηκε την Τετάρτη (η τρίτη μετά την γέφυρα “Βόσπορος” του 1973 και τη γέφυρα “Μωάμεθ ο Πορθητής” που παραδόθηκε το 1988) ανακοινώθηκε ότι θα φέρει την ονομασία “Yavuz Sultan Selim”. O Σελήμ Α΄ ο Άκαμπτος, κατά τη σύντομη βασιλεία του (1512-1520) πολέμησε λυσσαλέα τον σιίτη Σάχη Ισμαήλ της Περσίας και απέσπασε από τους Μαμελούκους την Άιγυπτο και την Χετζάζη, με αποτέλεσμα να αναγορευθεί “Υπηρέτης των Δύο Ιερών Προσκηνυμάτων” (Μέκκας και Μεδίνας) και πρώτος οθωμανός Χαλίφης του μουσουλμανικού κόσμου. Σε αντίθεση με τον υιό του Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ο οποίος συμβολίζει τη στροφή προς τη Δύση, ο Σελήμ αποτελεί ιστορική φιγούρα ταυτισμένη με την κατάκτηση της Ανατολής, αλλά και την απηνή δίωξη των ετερόδοξων Αλεβιτών.

Η αποκωδικοποίηση του μηνύματος δεν είναι δύσκολη: με αιχμή το ακμαίο κατασκευαστικό της κεφάλαιο (πρβ. και τα φαραωνικά σχέδια για κατασκευή τρίτου αεροδρομίου στην Κωνσταντινούπολη και για διάνοιξη “δεύτερου Βοσπόρου” υπό μορφήν καναλιού) και με τη διεκδίκηση συμβολικών διεθνών επικυρώσεων της νέας της ισχύος (διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020) η Τουρκία του Erdoğan ανατρέπει το “είμαι Τούρκος”. όπως το εννοούσε ο Atatürk, χάριν μιας νεο-οθωμανικής ταυτότητας, ακομπλεξάριστα ισλαμικής, η οποία θα είναι σε θέση να απευθύνεται, στην βάση της κοινής πίστης, τόσο στο κουρδικό στοιχείο εντός συνόρων, όσο και στον αραβικό κόσμο, προς τον οποίο ωθεί η δυναμική της τουρκικής οικονομίας και η ατροφία της ευρωπαϊκής προοπτικής.


Μια ομιλία- βόμβα του πρώην Α/ΓΕΣ Κωνσταντίνου Ζιαζιά. Τα όσα έχει πει για τις επιπτώσεις των περικοπών στην Εθνική Άμυνα κανονικά θα πρέπει να προκαλέσουν συναγερμό στην κυβέρνηση.

Τα αγωνιώδη μηνύματα που καλούν στην πολιτική ηγεσία να αφυπνιστεί και να στρέψει την προσοχή της ειδικά τώρα, μέσα στην οικονομική κρίση, στα εθνικά θέματα, πληθαίνουν. Και όταν μια φωνή όπως του πρώην Α/ΓΕΣ στρατηγού Κωνσταντίνου Ζιαζιά, φωνάζει “ξυπνήστε” προς τους πολιτικούς, δείχνοντας στον χάρτη τη Θράκη, τότε δεν μπορείς παρά να ανησυχείς! Εκτός βέβαια από τους πολιτικούς μας.


Ο στρατηγός Ζιαζιάς έκανε μία ομιλία σε ημερίδα της Σχολής Εθνικής Άμυνας για την οποία δεν έκανε “δημόσιες σχέσεις”, ούτε την “μοίρασε” για να δημοσιευθεί. Η ομιλία τυπώθηκε στην τριμηνιαία ενημερωτική έκδοση του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας. Και τα όσα έχει πει ο πρώην Α/ΓΕΣ είναι άκρως ανησυχητικά.


Ο στρατηγός μεταξύ άλλων αναφέρει ότι στόχοι της Τουρκίας στην περιοχή είναι “η διαιωνιση της εσωστρέφειας της Μειονότητας, η αναγωγή της θρησκείας (μουσουλμανικής) και της γλώσσας (τουρκικής) σε στοιχεία εθνοφυλετικής καθαρότητας και η αναγόρευση της “Μητέρας Πατρίδας”, δηλαδή της Τουρκίας, ως μοναδικού και αδιαφιλονίκητου εγγυητή των συμφερόντων και δικαιωμάτων της μειονότητας”.


Σύμφωνα με τον Αρχηγό “οι στόχοι αυτοί της Τουρκίας απορρέουν από μία γενικότερη ιδεολογικοπολιτική στρατηγική της οποίας εμπνευστής υπήρξε ο Τ. Οζάλ” με το εθνικιστικό σχέδιο των Τούρκων να είναι η “δημιουργία ενός άξονα στα Βαλκάνια...”. Αυτός είναι ο Νεοθωμανισμός κατά τον κ. Ζιαζιά.


Ανατριχιαστικά όμως είναι όσα λέει για την ελληνική ανοχή:
“ Όπως διαπιστώνεται σήμερα, τεράστιες είναι οι ευθύνες των υπηρεσιών για ανεξέλεγκτη δράση παρακρατικών και παραστρατιωτικών ομάδων, που δρουν ανεξέλεγκτα στην περιοχή υπό την αιγίδα του προξενείου της Κομοτηνής.

Τι κάνει η Ελληνική επίσημη κρατική Διοίκηση στην Θράκη; 
Γιατί μένει άπραγη ενώ διαπιστώνει παραβίαση της νομιμότητας από ενεργούμενα του Τουρκικού προξενείου εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και των μουσουλμάνων κατοίκων της Θράκης; 
Παράλληλα είναι παγκοίνως αποδεκτό ότι μια ευημερούσα και ακμαζουσα μειονότητα, ουδόλως εξυπηρετεί τον τουρκικό σχεδιασμό”, σημειώνει ο πρώην Α/ΓΕΣ.

Ο στρατηγός Ζιαζιάς γίνεται ακόμη πιο σκληρός αναφερόμενος στα πολιτικά κόμματα:

"Η θλιβερή πραγματικότητα γνωστή στους “παροικούντες στην Ιερουσαλήμ", θα εκλείψει μόνο και όταν, το σύνολο των πολιτικών κομμάτων της χώρας μας, αλλά και οι γηγενείς κομματικοί και άλλοι παράγοντες, αποφασίσουν να προτάξουν πέρα και πάνω από οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα ή επιδίωξη, το συμφέρον της Θράκης και κατ΄ επέκταση το εθνικό συμφέρον. Μέχρι να συμβεί αυτό, η τουρκική πολιτική θα παραμείνει πηγή κινδύνων, απειλούντων όλο και περισσότερο την ομαλότητα της περιοχής και την επ΄ αυτής στηριζόμενη εθνική μας κυριαρχία”.

“Δεν θα μπορούμε να υποστηρίξουμε τους αντικειμενικούς σκοπούς, λόγω περικοπών”!

Οι βόμβες Ζιαζιά δεν σταματούν εδώ. Αναφερόμενος στην επιβίωση του κράτους επισημαίνει:

“Η οικονομία αποτελεί σημαντικό συντελεστή της Εθνικής μας ισχύος και τον αιμοδότη της αμυντικής μας ικανότητας. Οι βασικοί συντελεστές επιτυχίας της αμυντικής ισχύος, όπως η δομή δυνάμεων, τα οπλικά συστήματα και το ανθρώπινο δυναμικό, εξασθενούν, υποβαθμίζονται ή αδρανοποιούνται, αν δεν υπάρχει η αναγκαία χρηματοδότηση. Θα ήταν ουτοπία να ισχυρισθώ ότι η οικονομική κρίση δεν επηρεάζει τόσο τη συντήρηση, όσο και την λειτουργικότητα των ΕΔ. Η συνέχιση των περικοπών των αμυντικών δαπανών χωρίς κεντρικό σχεδιασμό θα έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία υποστήριξης από την στρατιωτική ηγεσία, των αντικειμενικών σκοπών που καθορίζει η πολιτική Εθνικής Άμυνας, με όλες τις αντίστοιχες επιπτώσεις”.

Ο πρωην Α/ΓΕΣ προτείνει μεταξύ άλλων την ενίσχυση του στρατηγικού άξονα Ελλάδος -Κύπρου, τη σχεδίαση και υλοποίηση της μελλοντικής δομής δυνάμεων και -το πιο χρήσιμο ίσως- τη θεσμοθέτηση περιοδικής εκπαιδεύσεως της πολιτικής Ηγεσίας επί θεμάτων χειρισμού κρίσεων, Εθνικής κινητοποιήσεως,πολιτικής διαχειρίσεως στρατιωτικών αναμετρήσεων, καθώς και τρόπων τερματισμού αυτών ώστε να αποφευχθούν διαπιστωμένες δυσλειτουργίες του παρελθόντος.

Ο κ. Ζιαζιάς προτείνει “την ανύψωση του φρονήματος και του ηθικού των ΕΔ με στοχευμένες δράσεις και εφαρμογή του Στρατιωτικού κώδικα δεοντολογίας,διεξαγωγή ρεαλιστικών ασκήσεων και αξιοπρεπείς αποδοχές, ανταποκρινόμενες στην ιδιαιτερότητα της αποστολής του προσωπικού”, αλλά και “αύξηση της θητείας των εφέδρων οπλιτών στους 12 μήνες”.

Απαντώντας στο εύλογο ερώτημα αν όλα αυτά μπορούν να γίνουν με δεδομένη την οικονομική κρίση θύμισε : “Το 1932 η Ελλάδα επτώχευσε. Το πρόβλημα όμως το ξεπεράσαμε και η χώρα μας το 1940 έγραψε μοναδική ένδοξη ιστορία”.  


Πηγή OnAlert
Γράφει ο Μανώλης Κωστίδης

Μεγάλος πανικός έχει προκληθεί στην Τουρκία μετά την επέμβαση της αστυνομίας σε γιάφκα της οργάνωσης Αλ Νούσρα που είναι παρακλάδι της Αλ Κάιντα. Τούρκοι αστυνομικοί μέσα στη γιάφκα στα Άδανα βρήκαν δυο κιλά απο το δηλητηριώδες αέριο Σαρίν. Στην Ιαπωνία από τη χρήση του συγκεκριμένου αερίου στο μετρό, είχαν σκοτωθεί 13 άνθρωποι. Το ερώτημα είναι ποιος ήταν ο στόχος της εξτρεμιστικής  ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης με το αέριο Σαρίν. Κάποιος στόχος στην Τουρκία ή στη Συρία; 
«Ο Ερντογάν είχε προσπαθήσει να πείσει τον Ομπάμα πως η Συρία χρησιμοποιεί χημικά όπλα. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Όμως στην εισβολή της αστυνομίας σε γιάφκα της Αλ Νούσρα που είναι παρακλάδι της Αλ Κάϊντα βρέθηκαν 2 κιλά αερίου Σαρίν. Συνελήφθησαν 12 άτομα. Το αέριο Σαρίν από τον ΟΗΕ έχει χαρακτηριστεί ως όπλο μαζικής καταστροφής» γράφει η εφημερίδα Cumhuriyet. Η αστυνομία ψάχνει και για άλλες πιθανές γιάφκες της ακραίας τρομοκρατικής ισλαμικής οργάνωσης. 
 
Παράλληλα η τουρκική εφημερίδα Vatan αποκαλύπτει πως η αστυνομία έχει τεθεί σε συναγερμό «λόγω μυστικού σημειώματος που έστειλε η διέυθυνση ασφάλειας πως παρόμοια με τα παγιδευμένα οχήματα τα οποία είχαν εκραγεί στο Ρείχανλι πριν από 15 ημέρες, έχουν εισέλθει στην Τουρκία και ενδέχεται να γίνει κάποιο τρομοκρατικό χτύπημα». Η εφημερίδα αναφέρει πως υπάρχει καταγγελία πως τα οχήματα ενδέχεται να βρίσκονται κοντά στα Άδανα της νότιας Τουρκίας. Η Vatan γράφει πως στις πόλεις κοντά στα σύνορα με την Συρία έχουν αυξηθεί τα μέτρα ασφαλείας, ελέγχονται πολλά αυτοκίνητα και οι οδηγοί τους.

Λόγω του τρομοκρατικού χτυπήματος στο Ρεϊχανλι με δυο παγιδευμένα οχήματα είχαν σκοτωθεί 52 άνθρωποι. Η Άγκυρα κατηγορεί τον Άσαντ για το χτύπημα.

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα στην Τουρκία εδώ και πολλές εβδομάδες κατηγορεί την κυβέρνηση πως δεν ελέγχει τα σύνορα και πως στις πόλεις κοντά στα σύνορα με τη Συρία δρουν εξτρεμιστικές σλαμικές οργανώσεις.

O ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου σε ομιλία του είχει απευθυνθείσ τον Ερντογάν και είχε δηλώσει «εσυ δεν γνωρίζεις το τι συμβαίνει στο Ρείχανλι(σ.σ σύνορα Συρίας-Τουρκίας). Δεν γνωρίζεις τι σημαίνει να ζεις εκεί. Εσύ είσαι ο άνθρωπος ο οποίος εκπαιδεύει μέλη των τρομοκρατικών οργανώσεων και τους στέλνεις στη Συρία. Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογάν εσυ για τη Συρία είσαι ο αρχιτρομοκράτης. Ξέρω θα πεις και πάλι πως «θα με οδηγήσεις στα δικαστήρια» αν δεν το κάνεις είσαι άτιμος.»


Πηγή OnAlert
Σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ελληνικού Συντάγματος απαγορεύεται οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας, ενώ η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών επιτρέπεται μόνο εφόσον συντρέχει περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή ανάγκη για την άμυνα της χώρας ή κατεπείγουσα κοινωνική ανάγκη από θεομηνία ή ανάγκη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Καμία από τις προϋποθέσεις αυτές δεν ισχύει για την «επιστράτευση» των εκπαιδευτικών ή ορθότερα την επίταξη της προσωπικής τους εργασίας.
Το Ελληνικό Σύνταγμα όμως έχει γίνει ένα κατεστραμμμένο έγγραφο πάνω στο οποίο βυσοδομούν απροκάλυπτα οι κυβερνήσεις της τελευταίας τετραετίας.
Την ίδια ώρα φιλελευθεροι σιωπούν ξανά ή ονειρεύονται τον Ρόναλντ Ρήγκαν και τους 45.000 (;) Αμερικάνους εθελοντές που δήλωσαν ότι επιθυμούν την ταχύρρυθμη εκπαίδευσή τους όταν ο Ρόναλντ Ρήγκαν απέλυσε εν μια νυκτί τους 11.400 περίπου ελεγκττές ενάεριας κυκλοφορίας (Ναι, κι αυτοί το έκαναν στη χώρα του Ονείρου αποκλειστικά για την πατρίδα τους και γιατί ήθελαν να βλέπουν αεροπλάνα κάτω από τον έναστρο ουρανό πριν κοιμηθούν το βράδυ και όχι -σε καμία περίπτωση όχι, μην απατάστε παρακαλώ- για να προσληφθούν πρώτοι-πρώτοι στα αεροδρόμια που δεν είχαν πλέον καθόλου ελεγκτές!
Εντωμεταξύ κάποιοι δικηγόροι μέσω του Δικηγορικού Συλλογου Αθηνών ελπίζουν μάταια ακόμη ίσως ότι 
«όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να ευνοούν ή ακόμα και να μεθοδεύουν την επιστροφή στο παρελθόν, όσο κι αν η Δικαιοσύνη επιμένει να ανέχεται την πρωτοφανή δικαιοκρατική οπισθοδρόμηση που συντελείται σήμερα, πρακτικές που παραπέμπουν ευθέως σε άλλες εποχές αργά ή γρήγορα θα βρουν απέναντί τους ολόκληρο τον ελληνικό λαό…Στη Δημοκρατία, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Πολλώ δε μάλλον, καμία πολιτική σκοπιμότητα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται ως βάση για τη λήψη και εφαρμογή κυβερνητικών αποφάσεων κατά κατάλυση του Συντάγματος».
Όμως αυτός ο λάος είμαι Εγώ, είσαι Εσύ είναι ο διπλανός σου που κάθεται λίγα μέτρα μακριά σου αυτή τη στιγμή σ’ έναν άλλο υπολογιστή στο σπίτι ή στο γραφείο, είναι ο γείτονας σου που μόλις έφυγε από το διαμέρισμα του, ο χάσαπης και ο μπακάλης της γειτονίας, εν τέλει είσαι πάλι Εσύ και είμαι πάλι εγώ.
Πώς μπορούμε να διαφυλάξουμε το Σύνταγμα; Τι οφείλουμε να κάνουμε;
Είναι ένα προσωπικό ερώτημα που έχει τη δική του ξεχωριστή απάντηση για τον καθένα – όχι όμως θεωρητικά, αλλά αποκλειστικά επί του πρακτέου.
Αν υπήρχε λοιπόν ένα ξυπνητήρι που θα χτυπούσε όταν θα ήταν ο καιρός για τη διαφύλαξη της δημοκρατίας, αυτό το ξυπνητήρι θα χτυπούσε πολλούς μήνες ΤΩΡΑ.
Ας σηκωθούμε.
Γράφει ο Βίκτωρ Τσιλώνης 
Aπό intellectum
Επειδή κάποιοι αναρωτιούνται αφελώς –αν και δεν είναι διόλου αθώοι και βεβαίως δεν είναι ούτε καν περιστερές– παρ όλα αυτά επιμένουν υποκριτικά να αναρωτιούνται: «Τι θα γίνει αν οι μετανάστες πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;»...

Γράφει ο Reporto

Η απάντηση είναι απλή… 
Σημείωση πριν συνεχίσετε:
Το άρθρο που ακολουθεί, ίσως κάποιοι το θεωρήσετε αυστηρό, κάποιοι άλλοι θα το αφορίσετε αποδίδοντας του το χαρακτηρισμό του "ρατσιστικού", μιας και αυτό στις μέρες μας βολεύει για να ξεμπερδεύει κανείς έυκολα με το διάλογο και την αλήθεια.

Εμείς πάντως θα σας προκαλέσουμε απλά να αναρωτηθείτε: 
Έχετε τολμήσει να αναρωτηθείτε απλώς, τι θα μπορούσε να συμβεί στον τόπο μας, αν το επαπειλούμενο σενάριο ξεχυθεί τις επόμενες μέρες στους δρόμους όλης της χώρας;
Έχετε συνηδειτοποιήσει πως μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστά πλέον την Κόλαση του Δάντη για την Ελληνική κοινωνία και την εθνική μας υπόσταση;
Συνειδητοποιείστε αυτές τις απλές και απόλυτα ρεαλιστικές προκλήσεις και καλή συνέχεια στην ανάγνωση του άρθρου...
Λένε λοιπόν: "Τι θα γίνει αν οι μετανάστες πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;" 
 

Η απάντηση λοιπόν είναι απλή...
Τους τα κόβεις από τη ρίζα πριν προλάβουν καν να το σκεφτούν.. Όχι γιατί είσαι απάνθρωπος… Όχι γιατί ο δικός σου πολιτισμός και οι δικές σου αξίες ταυτίζονται με τις αξίες που αποτελούν στον τόπο τους το δικό τους «νομικό πολιτισμό»… Όχι γιατί υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι από μια ιδιότυπη διεθνική «βεντέτα».

Αλλά για μία σειρά συγκεκριμένες αιτίες που οφείλουμε να τις αναδείξουμε χωρίς την παραμικρή διάθεση εθελοτυφλίας.

Πρώτον γιατί αυτά τα χέρια είναι κατευθυνόμενα. Κατευθυνόμενα από κέντρα ύποπτα και σκοτεινά, που δεν έχουν το παραμικρό δισταγμό να παίξουν με μια κοινωνία ολόκληρη επικίνδυνα παιχνίδια θανάτου.

Δεύτερον γιατί αυτά τα χέρια είναι χειραγωγούμενα από επικίνδυνους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς που καθόλου δε λάτρεψαν τον επικίνδυνο εισβολέα, αντίθετα τον χρησιμοποιούν αδιαφορώντας και για την τύχη του, προκειμένου να οδηγήσουν τον τόπο σε εκτεταμένη αποσταθεροποίηση και να δρομολογήσουν ευρύτατες γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

Τρίτον γιατί αυτά τα χέρια δεν είναι διόλου αθώα. Με την εγκληματική και δολοφονική δράση τους τροφοδότησαν τα φαινόμενα του νεοναζισμού, και σήμερα τα επικαλούνται ως άλλοθι για να εξασφαλίσουν ανοχή στην εγκληματική τους δράση και παρουσία.

Τέταρτον γιατί και μόνο η σκέψη πως θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, συνιστά εθνική απειλή, σε βάρος μιας χώρας στην οποία εισέβαλαν και δεν προσκλήθηκαν… Σε βάρος μιας χώρας που αδιαφόρησαν και προκάλεσαν τόσο την κοινωνία της όσο και τη στοιχειώδη νομιμότητα με την εγκληματική τους δράση… Σε βάρος μιας χώρας από την οποία έχουν το θράσος να απαιτούν δικαιώματα, αρνούμενοι κάθε υποχρέωση συμμόρφωσης στους νόμους αλλά και σε στοιχειώδεις κανόνες.

Πέμπτον γιατί αυτή η απροκάλυπτη απειλή αποκαλύπτει και την ύπαρξη ενός «αθέατου» κέντρου συντονισμού των ενεργειών, το οποίο βεβαίως και στόχους συγκεκριμένους διαθέτει και στη βάση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου δρα.

Έκτον γιατί αυτή η χώρα έχει κυριαρχία, και ουδείς που δεν είναι πολίτης της δε δικαιούται να απαιτεί. Υποχρεούται μόνο να σέβεται και να τηρεί τους νόμους στους οποίους και προσφεύγει για να τον προστατεύσουν.

Έβδομον γιατί η δολοφονική «κουλτούρα» και η «κουλτούρα» του αίματος από την οποία διέπονται οι φανατικοί ισλαμιστές, δεν επιτρέπει σε κανέναν, κανένα απολύτως περιθώριο ολιγωρίας. Κάθε ανοχή σημαίνει θάνατο… Κάθε συνδιαλλαγή συνεπάγεται αποθράσυνση… Κάθε καθυστέρηση ταυτίζεται με πίστωση χρόνου για τη συγκρότηση αδίστακτων συμμοριών φανατικών και κανιβάλων, που θα γεμίσουν σφαγμένους τις πόλεις μας.

Όγδοον γιατί με την επαπειλούμενη φωτιά κανείς δεν παίζει. Η την τσακίζεις πριν γεννηθεί, ή αυτό που θα αφήσει στο διάβα της θα είναι καταστροφή και ερείπια.

Ένατον γιατί η ανεξέλεγκτη δράση ισλαμιστικών συμμοριών, ακόμη και στις ευαίσθητες εθνικά περιοχές της Ελλάδας, μπροστά σε μια τέτοια εξέλιξη συνιστούν και αναγορεύονται αυτοδικαίως σε κορυφαίο ζήτημα εθνικής ασφάλειας και ως τέτοιο οφείλουν να το αντιμετωπίσουν άμεσα οι συντεταγμένες δυνάμεις ασφαλείας του τόπου

Συμπέρασμα:
Η Ελληνική πολιτεία, οφείλει να τροποποιήσει άμεσα την κυρίαρχη νεοταξίτικη λογική που της επεβλήθη.
Οφείλει να προσπεράσει άμεσα τις λογιστικές λογικές των «οικονομικών επιδοτήσεων» από τα «ανθρωπιστικά» πρωτόκολλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να συναισθανθεί την κορυφαία της εθνική ευθύνη.  

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως…
Αδιαφορώντας για τις όποιες ψευτοανθρωπιστικές θεσμικές και ευρωπαϊκές καρικατούρες, θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα – τώρα σε τέσσερα πράγματα πρωτίστως.

Πρώτον: Σε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα μαζικών απελάσεων από τη χώρα, δίνοντας άμεση προτεραιότητα στα φονταμενταλιστικά και εγκληματικά στοιχεία των οποίων την ύπαρξη γνωρίζει με ονοματεπώνυμο.

Δεύτερον: Να καταργήσει άμεσα το έκτρωμα των Παπανδρέυ – Ραγκούση και να αυστηροποιήσει το θεσμικό πλαίσιο αναφορικά με τη μεταναστευτική πολιτική ώστε να καταστήσει τη χώρα αντιδημοφιλέστατο προορισμό για κάθε μελλοντικό επίδοξο εισβολέα ή δουλέμπορο, και ταυτόχρονα να θεσμοθετήσει υψηλότατα παράβολα για την έκδοση και ανανέωση των αδειών παραμονής. Κανένα κοινοτικό δίκαιο δεν μπορεί να υπαγορεύσει το ύψος αυτών των παραβόλων, και να σταματήσουν να επικαλούνται οι νεοταξίτες υπάλληλοι τις περιβόητες κοινοτικές οδηγίες.

Τρίτον: Να σταματήσει άμεσα κάθε συζήτηση και φυσικά να παγώσει κάθε ενέργεια σχετική με την κατασκευή του τζαμιού στον Ελαιώνα. Πρόκειται για έναν χώρο ο οποίος φαινομενικά θα κληθεί να καλύψει τις λατρευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων της πρωτεύουσας (βλ. λαθρομεταναστών εισβολέων), ενώ στην πράξη θα χρησιμοποιηθεί και ως χώρος για την ανεξέλεγκτη δράση φονταμενταλιστικών ομάδων, που ουδόλως σχετίζονται με λατρευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών.

Τέταρτον: Να καταστήσει άμεσα ιδιώνυμο αδίκημα κάθε αναφορά ή δημοσίευμα που θα αναπαράγει ή θα ενθαρρύνει λογικές και πρακτικές «αυτοοργάνωσης» των εισβολέων και κάθε λογής φονταμενταλιστών, στο όνομα του δήθεν δικαιώματος τους να αμυνθούν απέναντι σε «ρατσιστικές» επιθέσεις.

Το φαύλο αυτών των ισχυρισμών κατέρρευσε αυτές τις μέρες σαν χάρτινος πύργος στην πολυπολιτισμική Σουηδία, η οποία επιπροσθέτως δεν έχει γείτονες που αμφισβητούν ακόμη και αυτή την εδαφική της ακεραιτότητα.

Κάθε άλλη λογική απέναντι σ αυτό το επικίνδυνο σχέδιο, με όση φλυαρία ανθρωπισμού και αν επενδυθεί, θα συνιστά πράξη εσχάτης προδοσίας.
Ιστορικά υψηλά στη Γερμανία και στις ΗΠΑ, την ώρα που το δημόσιο χρέος γονατίζει τα κράτη και μισθοί και συντάξεις λεηλατούνται


Παράξενα φαινόμενα συνοδεύουν αυτή την κρίση, τουλάχιστον από πρώτη ματιά. Την ώρα που όλα τα κράτη του κόσμου συνθλίβονται, υποτίθεται, από το ασήκωτο βάρος του δημόσιου χρέους, την ώρα που οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται ή πετσοκόβονται ανάλογα με τη χώρα με πρόσχημα την αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους, την ίδια ώρα τα χρηματιστήρια των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Βρετανίας και άλλων χωρών έχουν απογειωθεί και σπάνε τα ιστορικά τους ρεκόρ! Την περασμένη εβδομάδα π.χ. ο αμερικανικός χρηματιστηριακός δείκτης Dow Jones έσπασε κάθε ρεκόρ στα 129 χρόνια της ύπαρξής του και έφτασε στις 15.542 μονάδες!

Το ίδιο συνέβη και με τον γερμανικό δείκτη Dax, ο οποίος σημείωσε νέο ρεκόρ από τότε που δημιουργήθηκε με 8.558 μονάδες. Ρεκόρ δωδεκαετίας (από το 2001) σημείωσε και ο βρετανικός δείκτης FTSE-100 ξεπερνώντας τις 6.800 μονάδες. Εξήγηση φυσικά υπάρχει, αλλά η ερμηνεία του φαινομένου προοιωνίζεται ένα ζοφερό μέλλον, αν συνεχιστεί αυτή η τάση. Τα κρατικά ομόλογα δίνουν εντελώς ασήμαντα, μηδαμινά επιτόκια - χώρια που με τις ιστορίες που άρχισαν με τα «κουρέματα» τουλάχιστον στην Ευρώπη, όλοι φοβούνται πως κάποιες τουλάχιστον κυβερνήσεις απεργάζονται σχέδια καταλήστευσης των ομολογιούχων και περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να τα εφαρμόσουν! Οι τράπεζες αφενός δίνουν πολύ χαμηλά επιτόκια στις καταθέσεις και αφετέρου -ειδικά στην ΕΕ- είναι έτοιμες κι αυτές να ληστέψουν τους καταθέτες και να τους φάνε τα λεφτά, όπως έγινε στην Κύπρο.

Στη φάση αυτή λοιπόν όσοι έχουν λεφτά έχουν στραφεί στο χρηματιστήριο και παίζουν μεταξύ τους, ωθώντας τις τιμές των μετοχών στα ύψη. Αυτονόητο είναι ότι έτσι δημιουργείται σταδιακά μια νέα χρηματιστηριακή φούσκα που, όταν σκάσει, θα... «κλάψουν μανούλες». Παίρνοντας το χρηματιστήριο της Γερμανίας, της ηγεμονικής δύναμης της Ευρώπης, τα παραδείγματα είναι πολύ διδακτικά. Στις 7 Μαρτίου του 2000, ο Dax έφτασε στις 8.136,16 μονάδες και κατόπιν κατέρρευσε. Τον Μάρτιο του 2003 είχε πλέον χάσει... 6.000 (!) μονάδες, καθώς έπεσε στις 2.188 πριν αρχίσει σιγά σιγά να ξανανεβαίνει. Στις 13 Ιουλίου του 2007, έναν χρόνο πριν ξεσπάσει η κρίση, ανέβηκε στις 8.151,57 μονάδες πριν αρχίσει η νέα κατακρήμνιση.

Αυτή τη φορά έχασε «μόνο»... 4.500 μονάδες, καθώς τον Μάρτιο του 2009 η πτώση του σταμάτησε στις 3.588 μονάδες. Τώρα που το (προσωρινό;) ρεκόρ του είναι οι 8.558 μονάδες, πού θα σταματήσει η καταβαράθρωση; Παντελώς άγνωστο. Ούτε και ενδιαφέρει τον πολύ κόσμο. Αλλο όμως πρέπει να ανησυχήσει και μάλιστα βαθύτατα τους λαούς της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Το γεγονός ότι οι πλούσιοι συνεχίζουν να ρίχνουν τα χρήματά τους με όλο και εντονότερους ρυθμούς σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα, σημαίνει ότι όλο και περισσότερα κεφάλαια αποσύρονται από τη σφαίρα της παραγωγής.

Αν αυτή η τάση δεν ανακοπεί, οι δυνατότητες καταπολέμησης της ανεργίας μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της εκ νέου σταδιακής αποκατάστασης των μισθών των εργαζομένων στα προ κρίσης επίπεδα, μειώνονται δραματικά όχι μόνο άμεσα, αλλά και μακροπρόθεσμα. Αν οι πλούσιοι και οι διαχειριστές κεφαλαίων απλώς ανακατανέμουν κυρίως μεταξύ τους τα κεφάλαιά τους και τα εγκλωβίζουν στη χρηματοπιστωτική σφαίρα, η ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων εργαζομένων, συνταξιούχων και μικρομεσαίων θα γίνεται όλο και πιο ζοφερή.

Καθώς μάλιστα ο χρηματοπιστωτικός τομέας βρίσκεται σήμερα στην αιχμή της διεθνοποίησης του κεφαλαίου, οι δυσάρεστες αυτές συνέπειες θα διαχέονται όλο και περισσότερο σε παγκόσμια κλίμακα.

Ενδεικτικά της τάσης αυτής είναι τα αποτελέσματα έρευνας που διενήργησε ο γνωστός οίκος Ernst & Young για το 2012 αναφορικά με το ποιος κατέχει τις μετοχές των 30 γερμανικών επιχειρηματικών κολοσσών που συναπαρτίζουν τον δείκτη Dax του γερμανικού χρηματιστηρίου. Τα ευρήματα είναι εντυπωσιακά: το 55% των μετοχών ανήκουν σε ξένους επενδυτές και μόνο το 37% σε Γερμανούς!

Ομολογουμένως, απροσδόκητο αποτέλεσμα - ξένοι κατέχουν κατά μεγάλη πλειοψηφία τις μετοχές των κορυφαίων γερμανικών εταιρειών! Καθώς μάλιστα όλοι αυτοί οι ξένοι επενδυτές δεν είναι ιδιώτες, αλλά ξένες τράπεζες, ξένοι επενδυτικοί οίκοι, ξένες ασφαλιστικές εταιρείες και ξένα ασφαλιστικά ταμεία, δεν έχουμε να κάνουμε με εύπορους πολίτες που δίνουν τα λεφτά τους στους Γερμανούς για σιγουριά. Πρόκειται για παράγοντες που θέλουν να ασκήσουν, και κάποιες φορές ασκούν, εξουσία στη διαχείριση των γερμανικών επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα μπορούν να τις κλονίσουν σοβαρά πουλώντας τις μετοχές τους, αν δεν αποκομίζουν υψηλά κέρδη.