Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Οκτ 2014

Με απόλυτη αγανάκτηση παρακολουθεί σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας που έχει συναίσθηση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία 24ωρα στην ελληνική οικονομία, την κοκορομαχία ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, με τη μια πλευρά να ρίχνει το φταίξιμο στην άλλη, ενώ μέσα σε λίγες μέρες έχουν «εξαερωθεί» περιουσίες περί τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Του Μιχαήλ Βασιλείου
Πηγή Defence-Point

Αυτή η εντελώς απαράδεκτη κατάσταση αποδεικνύει ότι το πολιτικό σύστημα παραμένει δέσμιο της πολιτικής – κομματικής σκοπιμότητας, την εξυπηρέτηση της οποίας θέτει ως προτεραιότητα, ενώ την ίδια στιγμή πέφτει «ο ουρανός στα κεφάλια μας».

Εγκλώβισαν σκοπίμως τη χώρα στο δίλημμα Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο, απλά και μόνο για να μεταθέσουν τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος αλλού, απαλλάσσοντας εαυτούς για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σε βάθος δεκαετιών, με απώτερο στόχο να συνεχίσουν το αγαπημένο τους παιχνίδι. ΟΛΟΙ ενδιαφέρονται πρωτίστως να διατηρήσουν το «σύστημα», το αντιπαραγωγικό οικονομικό μοντέλο που τους επιτρέπει να είναι καθισμένοι στο σβέρκο του κοσμάκη, όχι να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Διότι αν το κάνουν, αυτοί ενδεχομένως να μην έχουν θέση όχι στην πολιτική, αλλά την ίδια τη χώρα.

Τα διεθνή μέσα μεταδίδουν ότι η κυβέρνηση θορυβημένη από την κατάσταση σκέφτεται να αναθεωρήσει τη στάση της περί εξόδου από το Μνημόνιο, με κυβερνητικές πηγές να το διαψεύδουν. Η μέρα που θα μας ξημερώσει και οι επόμενες, θα αποδείξουν εάν η κατάσταση στοιχειωδώς θα σταθεροποιηθεί, εάν στέρεψαν δηλαδή όσοι πουλούσαν όσο-όσο τις μετοχικές τους αξίες, με σκοπό να φύγουν το ταχύτερο, για να γλιτώσουν από το «πολιτικό ρίσκο» που διαπιστώνουν άπαντες παγκοσμίως, πλην φυσικά των ανεύθυνων Ελλήνων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε που το συζητάει πως το ότι φεύγουν σωρηδόν οι επενδυτές, επειδή κάθε λιγότερο ή περισσότερο φαιδρός, πολιτικός, κομματικό στέλεχος, πρώην συνδικαλιστής και κάθε άλλη πιθανή και απίθανη κατηγορία, πετάει την πολιτική πομφόλυγα, χωρίς καμία συναίσθηση των συνεπειών σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία.

Κι όσο ορισμένοι εκεί μέσα βλέπουν διεθνή συνωμοσία για να μπλοκάρουν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, άλλο τόσο ισχύει και το ακριβώς ανάποδο, που είναι ταυτόχρονα καλό και κακό για το κόμμα: Αφενός η αναταραχή, αποδεικνύει την ορθότητα του επιχειρήματος ότι οι «εταίροι» δεν μπορούν να μας αφήσουν τόσο εύκολα στην τύχη μας, αφού είναι και αυτοί ευάλωτοι.

Αφετέρου όμως, το ερώτημα είναι ποιος θα υποφέρει περισσότερο σε περίπτωση που διαλυθεί η Ευρώπη ή/και το ευρώ; Εμείς ή οι αποδεδειγμένα πλέον, ακραιφνώς ιδιοτελείς και άφρονες Γερανοί; Εμείς ή οι Ιταλοί που μπορεί να μας συναγωνίζονται στο πόσο μπάχαλο είναι, έχουν όμως βαριά βιομηχανία; Τα παραδείγματα πολλά… και το ηθικόν δίδαγμα – τουλάχιστον – είναι πως όταν οι υποθέσεις-παραδοχές ενός σκεπτικού είναι στον αέρα, τα συμπεράσματα δεν μπορεί να έχουν καλύτερη τύχη.

Ελάχιστοι στον ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν να έχουν συναίσθηση – φάνηκε από το ότι έριξαν τους τόνους αμέσως και απέφυγαν να κλιμακώσουν – της σοβαρότητας της κατάστασης και του ότι κάποια αγράμματα «κοκοράκια» του κόμματος, «μεθυσμένα» από την προοπτική ανάληψης της «κουτάλας», της εξουσίας δηλαδή, πυροδοτούν μέγιστη καταστροφή, συμπεριφερόμενα ανεύθυνα με τη συνέχιση της «εύπεπτης» για το πόπολο ρητορικής.

Αυτά τα «κατακάθια» – καθότι μας τελειώνει οσονούπω… – της μεταπολιτευτικής περιόδου, αποδεικνύονται στην πράξη πιο επικίνδυνα από τους «εφευρέτες» του άκρατου νεοελληνικού λαϊκισμού. Κάποτε, η δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος και η μη παγκοσμιοποιημένη στο βαθμό που είναι σήμερα οικονομία, επέτρεπε στον κάθε πολιτικό φελλό και να τάζει και να υλοποιεί και τα «πρόβατα» χειροκροτούσαν και ψήφιζαν, αφού μεγάλο μέρος του κοσμάκη δεν αντιλαμβανόταν ότι φτώχαινε διαρκώς, ενώ τα «πολιτικά αηδόνια» τον ταΐζανε λεφτά που δεν υπήρχαν.


Οι έξυπνοι κρατούσαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και μόλις ερχόταν η ώρα που ο εκάστοτε «τσάρος» της οικονομίας ανακοίνωνε αιφνιδιαστικά υποτίμηση της τάξεως του 20-30% για να καλυφθούν τα σπασμένα του λαϊκισμού του πολιτικού φάσματος αυτοί έφερναν τα χρήματα που διατηρούσαν έξω σε συνάλλαγμα και τα «γύριζαν» στο εθνικό νόμισμα, αποκτώντας ισόποση ποσοστιαία με την υποτίμηση μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη, σε σχέση με τους κλακαδόρους που παρατηρούσαν μουδιασμένοι.

Για να αρχίσουν φυσικά οι κομματικοί κλακαδόροι πάλι τα ίδια λίγο πριν τις εκλογές, επειδή τους έδιναν κάτι ψίχουλα ή βόλευαν κάποιο παιδάκι σε καμιά ΔΕΚΟ, ενώ οι ίδιοι απορούσαν… πως διάολο αυξάνεται συνεχώς η φορολογία, ενώ τα χρέη και τα ελλείμματα συσσωρεύονταν. Και όσοι δεν άσκησαν εξουσία ας μην το επικαλούνται ως επιχείρημα, αφού άνευ εξαιρέσεως, άπαντες βυσσοδομούσαν πολιτικά και πλειοδοτούσαν σε «κοινωνικές διεκδικήσεις» για να φανούν αρεστοί, παρότι το ταμείο απλώς δεν άντεχε, έχοντας αδειάσει από τα κομματικά τρωκτικά κάθε απόχρωσης προ πολλού.

Κάποιοι εξ αυτών είναι σήμερα αντιμέτωποι με τη ζοφερή πραγματικότητα που δημιούργησε η ανευθυνότητα του πολιτικού συστήματος και η καλλιεργούμενη αυτοκαταστροφική νοοτροπία της προσκόλλησης στον κομματικό «ηγέτη – σωτήρα». Είναι αυτοί που αναγκάζονται να κάνουν όσα δεν έκαναν δεκαετίες και όποιος υποστηρίζει ότι υπάρχουν ανώδυνες λύσεις στη σημερινή κατάσταση που έχουμε περιέλθει, απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι επικίνδυνος, καθότι αδίστακτος ή αδαής, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, το κίνητρο της κυβέρνησης με την εξαγγελία περί αποδέσμευσης από το Μνημόνιο και την Τρόικα, υπαγορεύθηκε από την οικονομική λογική, ή μήπως από την πολιτική συγκυρία και την κατάσταση που αποτυπώνουν οι λιγότερο ή περισσότερο αξιόπιστες δημοσκοπήσεις – σφυγμομετρήσεις; Το δεύτερο. 

Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι έχουν καλές προθέσεις και δεν θα αποδυθούν σε οικονομικές… ασωτίες με σκοπό να γίνουν ευχάριστοι στην εκλογική πελατεία, οι αγορές δεν συμμερίζονται όπως φαίνεται τη στενοχώρια τους για τα εκλογικά ποσοστά τους που τους εξασφαλίζουν τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Οι αγορές έχουν μια λογική περί του τι πρέπει να γίνει για να διορθωθεί η κατάσταση. Ας το κάνει… η διάσημη κυρία Λουκά, είναι αδιάφορο ποιος θα το κάνει. 

Είτε Αλέξης, είτε Αντώνης, τα ίδια θα περιμένουν και όποιος δεν δεσμεύεται πως θα το κάνει, οι «επενδυτές», αυτοί που βάζουν τα χρήματά τους προσδοκώντας μεγαλύτερες αποδόσεις, θα φύγουν. Εξάλλου, ακόμα και ενδεχόμενη ελληνική έξοδος από το ευρώ, ή/και χρεοκοπία, προσφέρεται για πολύ μεγάλες αποδόσεις στο διεθνές «χρηματοοικονομικό στοίχημα» (βλ. παράγωγα). Στα παλιά τους τα παπούτσια τι θα γίνει ο ελληνικός λαός. Ας πρόσεχε. Έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν και δεν μπορεί παρά να καταβάλει το ανάλογο τίμημα.

Είναι ανήθικο; ΝΑΙ είναι. Είναι όμως αυτό συνάμα ΑΔΙΑΦΟΡΟ στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον. Έχεις σαφέστατα την επιλογή να καταγγείλεις το σύστημα, να ακολουθήσεις τον δικό σου δρόμο, ανακαλύπτοντας ασφαλώς, ότι χρήματα για να δοκιμάσεις τις συνταγές που πρεσβεύεις δεν θα σου δίνει κανένας. Μπορείς να το κάνεις. Είναι όντως μια επιλογή! Εάν το θέλουμε ως λαός, ας το κάνουμε. Να έχουμε όμως συναίσθηση της επιλογής μας και των δυνητικών συνεπειών. Σε όλα τα επίπεδα.

Διότι εδώ κάποιοι άφρονες πολιτικοί, θεωρούν ότι και θα κάνουμε ότι μας γουστάρει και συνέπειες δεν θα έχουμε. Και υπάρχει πολύς κόσμος που τους χειροκροτεί. Μετά από 40-50 χρόνια εμπειρίας στα της νεοελληνικής οικονομικής διαχείρισης, εξακολουθούν να πιστεύουν αυτούς που τους λένε αυτά που θέλουν να ακούσουν. Αξίζει σε μια τέτοια χώρα η καταστροφή ή όχι; Αφού δεν καταλαβαίνει σχεδόν κανείς αλλιώς.

Μας φταίει αυτός που πηγαίνει και στοιχηματίζει σε σενάρια εκτροπής, τα οποία εάν βγουν, θα γίνει κατά πολύ πλουσιότερος; Όχι. Αρέσει δεν αρέσει, το διεθνές οικονομικό σύστημα αυτό είναι και όσο και να το πιστεύουν οι αφελείς και αιθεροβάμονες κάθε απόχρωσης δεν θα αλλάξει από εμάς συμπεριφερόμενους ως «απροσάρμοστα», με τον διεθνή παρατηρητή να αναρωτιέται εάν έχει μείνει κανένας φυσιολογικός σε αυτή τη χώρα ή έχουν αναπτυχθεί συλλογικά σύνδρομα αυτοκαταστροφής

Ό,τι και να λένε, ακόμα και όσοι καταγγέλλουν τις πρακτικές των Γερμανών με τη μονόπλευρη λιτότητα – και καλά κάνουν κατά τη γνώμη μας που τους καταγγέλλουν – ουδείς τολμά να συστήσει μεγάλη απόκλιση από όσα προστάζει η δημοσιονομική πειθαρχία και η αυτοσυγκράτηση. Άλλο η μεγαλύτερη ρευστότητα και η αύξηση της κατανάλωσης και άλλο οικονομική ασυδοσία με ξένο χρήμα.

Όποιος σε αυτή τη συγκυρία τάζει λαγούς με πετραχήλια στον κοσμάκη που υποφέρει, είναι εγκληματίας. Και όσοι λένε με τόση ελαφρότητα ότι θα πληρώσουν οι έχοντες, στην ουσία είτε θα οδηγήσουν σε άτακτη φυγή κεφαλαίων, όσων θα έχουν μείνει, διότι το «έξυπνο χρήμα» είναι μακράν εξυπνότερο από δαύτους και δεν το αντιμετωπίζεις έτσι, είτε θα μειώσουν δραματικά τα έσοδα, καθότι μειώθηκαν αισθητά οι έχοντες.

Έστω ότι εντοπίζουν έχοντες… π.χ. στα βόρεια ή τα νότια προάστια των Αθηνών, με σπίτι 500 τ.μ. που κοστίζει ας πούμε 5 εκατ. ευρώ με τιμές του 2008. Το πιθανότερο είναι ότι θα έχει «γονατίσει» για να πληρώσει τη ληστεία του ΕΝΦΙΑ. Όσο και να τον φορολογήσεις επειδή αποφάσισες ότι έχει περιουσία άρα μπορεί, ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Άλλο περιουσία και άλλο ρευστότητα. Θα προχωρήσεις σε κατάσχεση του σπιτιού;
Πες ότι το κάνεις. Σε τι τιμή θα «φύγει»; Αν πάρεις 500.000 θα πρέπει να διοργανώσεις μετά… δεξίωση. Άσε που στις σημερινές συνθήκες ίσως και να μην πουληθεί ποτέ. Άρα, αυτό που θεωρείς μεγάλη αξία, έχει στην πραγματικότητα μηδενική σήμερα, από τη στιγμή που δεν υπάρχουν προσφορές. Άρα, εν πολλοίς, με τη συμπεριφορά τους φρόντισαν να απαξιώσουν τον τομέα από τον οποίο προσδοκούσαν να εισπράξουν φόρους

Ξέρουν άραγε οι επιστήμονες της φορομπηχτικής κανένα κορόιδο να αγοράζει τέτοια σπίτια για να πάει ο κάθε Αλέξης, ο κάθε Στρατούλης και ο κάθε Αντώνης να τον αρμέγει; Και οι πραγματικά πλούσιοι να τι θα κάνουν, θα φύγουν χαχανίζοντας, για κάποια πολιτισμένη (βλ. φυσιολογική) οικονομικά χώρα της Ευρώπης, όπου εξάλλου ξοδεύουν σημαντικό μέρος των εσόδων τους αρκετούς μήνες τον χρόνο. Διότι ένα κράτος δεν εισπράττει μόνο από τη φορολογία… Διότι έτσι όπως κατάντησαν την Ελλάδα, άλλος λόγος να παραμένεις πέραν της φυσικής ομορφιάς και του ήλιου, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά στην πολυθρόνα σας και παρατηρήστε το πώς χρεοκοπεί και καταστρέφεται ένα κράτος που αρνείται πεισματικά να γίνει φυσιολογικό, να αλλάξει, να ξοδεύει λίγο παραπάνω – έστω – από αυτά που παράγει και να αντιλαμβάνεται, στοιχειωδώς έστω, αφενός το πώς δουλεύει το διεθνές οικονομικό σύστημα και αφετέρου να καταλαβαίνει τους βγαλμένους από τη δεκαετία του 1980 πολιτικούς απατεώνες κάθε απόχρωσης, για να προστατευθεί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Οι παγκόσμιες αγορές μετοχών παραμένουν νευρικές σήμερα Πέμπτη, με τις μετοχές στην Ασία να παρακολουθούν το ξεπούλημα που κορυφώθηκε χθες στα ευρωπαικά χρηματιστήρια και στη Νέα Υόρκη. Οι ασιατικές μετοχές κινήθηκαν πτωτικά, με τον περιφερειακό δείκτη αναφοράς να οδεύει προς τα χαμηλότερα επίπεδα από τον Μάρτιο.

Αν και οι ευρωπαικές αγορές άνοιξαν σήμερα το πρωί υψηλότερα από χθες, που υποδηλώνει εξωτερική χρηματοδοτική παρέμβαση, ο κίνδυνος ενός παγκόσμιου κραχ δεν έχει ακόμη αποφευχθεί. Οι επόμενες ημέρες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για τις παγκόσμιες αγορές.

Ο MSCI Asia Pacific Index σημείωνε (MXAP) υποχώρησε 1% σε 135.19 στα χαμηλότερα επίπεδα κλεισίματος από τις 25 Μαρτίου. Ο δείκτης συνολικά υποχώρησε 8,7% από το υψηλό έτους της τον Ιούλιο σε σχέση με χθες. "Υπήρξε μια σημαντική διόρθωση στις μετοχές των ΗΠΑ και έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών," δήλωσε στο Bloomberg σήμερα ο Toby Lawson, επικεφαλής των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης και δικαιωμάτων προαίρεσης μετοχών και μετρητών σε διαπραγμάτευση για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού της Newedge Group SA στο Σίδνεϊ. "Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και η εξάπλωση του ιού Έμπολα προστέθηκαν στην παγκόσμια οικονομική αβεβαιότητα. Όταν η αγορά είναι μια κατάσταση αστάθειας, τα πάντα παίρνουν διαστάσεις. "

Οι ανησυχίες σχετικά με την "υγεία" των οικονομιών της Ευρώπης και των ΗΠΑ και οι φόβοι για την εξάπλωση του ιού Έμπολα, οδήγησαν σε αναταραχή των αγορών κατά διάρκεια της νύχτας, με αποτέλεσμα την άγρια ​​ταλάντευση στη Wall Street η οποία είδε το Dow Jones Industrial να πέφτει κατακόρυφα πάνω από 400 μονάδες. Το Bloomberg υπολογίζει ότι από την πτώση των αγορών παγκόσμια τις τελευταίες ημέρες "χάθηκαν" πάνω από 5 τρις δολάρια σε κεφαλαιοποιήσεις των χρηματιστηρίων. Αν συγκρίνει κανείς με τα 12 τρις δολάρια που χάθηκαν στις δυο εβδομάδες του κραχ τον Οκτώβριο του 2008, καταλαβαίνει κανείς σε τι κατάσταση βρίσκονται οι αγορές.

Ένα κραχ αυτή την φορά δεν θα είναι σαν το περασμένο. Αυτή την φορά δεν θα μπορέσουν οι τράπεζες να κρατηθούν. Ειδικά σε χώρες σαν την Ελλάδα. H "διάσωση" αυτή την φορά δεν πρόκειται να γίνει με εξωτερική χρηματοδότηση (bail out), αλλά πρωτίστως με "διάσωση εκ των έσω" (bail in), που σημαίνει πρώτα και κύρια δήμευση των καταθέσεων. Ο κίνδυνος αυτός έχει οδηγήσει πολλά νοικοκυριά, αλλά και επιχειρήσεις - κυρίως τις πολύ μεγάλες - να αποθησαυρίζουν μετρητά μακριά από τις τράπεζες.

Οι δισεκατομμυριούχοι παγκόσμια σύμφωνα με το CNN (28/9) ακόμη και την εποχή με τις τιμές των μετοχών σε ετήσια υψηλά, αποθησαύρισαν πάνω από 60 δις δολάρια επιπλέον σε σύγκριση με το 2013. Όταν οι κορυφές της παγκόσμιας οικονομίας διαλέγουν τον αποθησαυρισμό σημαίνει ότι φοβούνται κατάρρευση χρηματαγορών. Και πάντα ο ογκούμενος αποθησαυρισμός προηγείται μεγάλων κραχ. Κάτι που συνέβη τόσο πριν το 1929-33, όσο και την περίοδο από τον Αύγουστο 2007 έως το κραχ του 2008.

Αυτός ο αποθησαυρισμός επιτείνεται καθώς οι προβλέψεις της παγκόσμιας οικονομίας επιδεινώνονται και κυρίως η κατάσταση της ΕΕ και των ΗΠΑ. Οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις ακολουθούν στον αποθησαυρισμό. Σύμφωνα με στοιχεία του Economist (27/9) ο αποθησαυρισμός στις επιχειρήσεις έχει "αυξηθεί σε όλο τον πλούσιο κόσμο τα τελευταία χρόνια. Τα αφεντικά έχουν νιώσει μια μεγαλύτερη ανάγκη για την προστασία τους έναντι της χρηματοπιστωτικής αναταραχής. Υπήρξαν επίσης λιγότερες ευκαιρίες για επενδύσεις στη γήρανση των οικονομιών. Αλλά Ανατολική Ασία είναι μια ακραία περίπτωση. Οι Ιαπωνικές επιχειρήσεις κατέχουν ¥ 229,0 τρις (2,1 τρις δολάρια) σε μετρητά, ένα τεράστιο ποσό που αντιστοιχεί στο 44% του ΑΕΠ. Οι ομολογές τους της Νότιας Κορέας έχουν κρατήσει ₩ 459 δις (440 δις δολάρια) ή 34% του ΑΕΠ. Αυτό συγκρίνεται με τα ταμειακά διαθέσιμα του 11% του ΑΕΠ, ή $ 1,9 τρις, σε αμερικανικές επιχειρήσεις. Εάν οι επιχειρήσεις στην Ανατολική Ασία διέθεταν λιγότερο από τα μισά από τις τεράστιες κατακρατήσεις μετρητών τους, θα μπορούσαν να ενισχύσουν το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά περίπου 2%."

Ο αποθησαυρισμός αυτός είναι η θρυαλλίδα που πυροδότησε την κορύφωση του ξεπουλήματος τόσο στις αγορές των μετοχών, όσο και των ομολόγων στις παγκόσμιες αγορές. Πρωτίστως στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Πρόκειται για φαύλο κύκλο. Όσο πιο πολύ θα αποθησαυρίζουν τα μεγάλα αφεντικά της παγκόσμιας οικονομίας, δηλαδή θα αποσύρουν κεφάλαια από επισφαλείς τοποθετήσεις στην παγκόσμια αγορά τίτλων, τόσο θα επιδεινώνονται οι προοπτικές επέκτασης της αμερικανικής και ευρωπαϊκής οικονομίας. Κι όσο θα επιδεινώνεται η αβεβαιότητα στην οικονομία και τις χρηματαγορές, τόσο θα ενισχύεται η τάση αποθησαυρισμού.

Μόνο το παγκόσμιο κραχ μπορεί να δώσει διέξοδο, έστω και προσωρινή, σ' αυτόν τον φαύλο κύκλο. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Και οι επόμενες ημέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Κι ενώ ο αποθησαυρισμός των μεγάλων αφεντικών επιταχύνεται με γενικό ξεπούλημα τίτλων, ο απλός καταθέτης θα πρέπει να διατηρεί την εμπιστοσύνη του στις τράπεζες για να αποφευχθεί ένα bank ran, επιδρομή στις καταθέσεις. Ο απλός καταθέτης θα πρέπει να κάτρσει ήσυχος στα αυγά του, για να χάσει στη δοσμένη στιγμή τις καταθέσεις του, δηλαδή τις αποταμιεύσεις του. Όταν βλέπεις τους μεγάλους και αποθησαυρίσουν με τέτοιους ρυθμούς, τότε φρόντισε κι εσύ να έχεις τα όποιες αποταμιεύσεις σου εύχαιρες, σε ρευστό και μακριά από τις τράπεζες.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Τραπεζιώτης

Φωτιά στα Βαλκάνια απειλούν -απροκάλυπτα πια- να βάλουν οι Αλβανοί εθνικιστές, που χρόνια καραδοκούν, για να υλοποιήσουν το διόλου κρυφό σχέδιό τους: Τη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας, μιας «ιδέας» την οποία διδάσκονται όλοι οι μαθητές της χώρας μέσα από τις σελίδες των ανιστόρητων σχολικών βιβλίων τους, όπου περιγράφονται ως «αλβανικά εδάφη» γεωγραφικές περιοχές που νότια συμπεριλαμβάνουν την Ηπειρο, τη δυτική Μακεδονία και την Κέρκυρα!

Στον βωμό της υλοποίησης της «ιδέας» αυτής δε, οι Αλβανοί φασίστες μάλιστα φέρεται ότι είναι ικανοί για όλα!
Δεν διστάζουν να προκαλέσουν με τη στάση τους τους πάντες, ακόμη και στη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, όπως ήταν αυτός που διεξήχθη (;) προχθές ανάμεσα στην Εθνική ομάδα της Αλβανίας με την αντίστοιχη της Σερβίας στο Βελιγράδι, για τα προκριματικά του Euro 2016.

Προκλητικοί

Δεν διστάζουν, λίγες ώρες μετά, να εισβάλουν στο μικρό μειονοτικό χωριό των 2.000 κατοίκων, στη Δερβιτσάνη της βόρειας Ηπείρου, προβαίνοντας στον προπηλακισμό πολλών ομογενών! Μαρτυρίες μάλιστα από την περιοχή αναφέρουν ότι «δεν ήταν μόνο τα συνθήματα που φώναζαν οι επιβαίνοντες στο κομβόι των αυτοκινήτων, που έμοιαζε σαν να εισέβαλε στο χωριό. Ηταν κυρίως οι επιθέσεις και οι τραυματισμοί που προκάλεσαν σε πολλούς κατοίκους της Δερβιτσάνης», όπως επίσης και οι καταστροφές πολλών οχημάτων.

Ακούστηκαν όμως και πυροβολισμοί, ενώ τρομοκρατημένοι πολλοί κάτοικοι έτρεξαν προς την εκκλησία του χωριού για να χτυπήσουν τις καμπάνες, προκειμένου να προστατευτούν από την επέλαση των Αλβανών!
Η νύχτα της απόλυτης κόλασης στην Αλβανία «γεννήθηκε» όταν ένα τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο πραγματοποίησε πτήση πάνω από το γήπεδο όπου διεξαγόταν ο αγώνας ποδοσφαίρου ανάμεσα στις δύο ομάδες στο Βελιγράδι, μεταφέροντας τη σημαία της... Μεγάλης Αλβανίας. Ελικόπτερο το χειριστήριο του οποίου, όμως, σύμφωνα με το σερβικό υπουργείο Εσωτερικών αλλά και σύμφωνα με το τηλεοπτικό κανάλι RTS, βρέθηκε στην κατοχή του Ολσι Ράμα -του αδελφού του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα-, ο οποίος βρισκόταν στην εξέδρα των επισήμων!

Μέσα σε λίγα λεπτά, όπως ήταν λογικό, οι σερβικές Αρχές προέβησαν στη σύλληψη του Ολσι Ράμα, ο οποίος όμως -μάλλον από τύχη- αφέθηκε αργότερα ελεύθερος, καθώς πιάστηκε σε ημέρα απεργίας των Σέρβων δικηγόρων, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να οριστεί συνήγορος υπεράσπισης! Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τα σερβικά μέσα ενημέρωσης, η αλβανική αντιπροσωπία οδηγήθηκε, με αστυνομική συνοδεία, από το στάδιο της Partizan έως το αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα του αεροδρομίου, απ' όπου και επέστρεψε στα Τίρανα.
Σοβαρά ερωτήματα, πάντως, για το ποιος επιθυμεί και ποιος όχι, τελικά, την εξομάλυνση των σχέσεων των χωρών στην ευρύτερη περιοχή προκαλεί και το γεγονός ότι το σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε λίγες μέρες πριν από την επίσημη επίσκεψη του Εντι Ράμα, στις 22 Οκτωβρίου, στη σερβική πρωτεύουσα· την πρώτη επίσκεψη πρωθυπουργού της Αλβανίας στη Σερβία τα τελευταία 70 χρόνια...

Και ανησυχητικά μηνύματα από τα Σκόπια

Εντονο προβληματισμό προκαλεί τις τελευταίες ώρες το γεγονός ότι χθες ορισμένα μέσα ενημέρωσης των Σκοπίων έδιναν μια ιδιαιτέρως ανησυχητική εκδοχή στο μεγάλο ερώτημα «Ποιος μπορεί να βρίσκεται πίσω από τα γεγονότα στο Βελιγράδι;». Ξεκάθαρα στο ρεπορτάζ της για το θέμα της «πτήσης» της σημαίας με τον χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας πάνω από το γήπεδο της σερβικής πρωτεύουσας, η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας των Σκοπίων Utrinski Vesnik αναφέρει ότι μια ομάδα Αλβανών οπαδών από τα Σκόπια, οι οποίοι αποκαλούνται Σβέρτσερι (Λαθρέμποροι) σε σχετική ανάρτηση στον λογαριασμό τους, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, έγραφαν προκλητικά: «Χαιρετίσματα από τα Σκόπια - Εργα και όχι λόγια»! Η προκλητική ενέργεια των Αλβανών εθνικιστών, μάλιστα, σχολίαζε το δημοσίευμα, σκόρπισε τον «ενθουσιασμό» σε νεαρούς Αλβανούς στις πόλεις Τέτοβο, Γκόστιβαρ και Στρούγκα των Σκοπίων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν, αργά το βράδυ της Τρίτης, στις πλατείες των πόλεων για να πανηγυρίσουν το «γεγονός».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

  • «Άτυπες» υποκλοπές γίνονται συνεχώς
  • Βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγγέλουν παρεμβολές στα κινητά τους
  • Πρώην υψηλόβαθμα στελέχη παίρνουν σύνταξη για τις υπηρεσίες τους στις μυστικές υπηρεσίες και μισθό από επιχειρηματίες για την ... εμπειρία τους
  • «Βαλιτσάκια» πάνε κι έρχονται και κάποια αναζητούνται
  • Τι συμβαίνει με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών; Ποιούς, πόσους και με τι σκοπό παρακολουθεί ο Μεγάλος Αδελφός της κυβέρνησης;
Της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου

Εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας βρίσκονται σε κατάσταση προχωρημένης αποδιοργάνωσης.
Η κατάσταση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν σε εμάς με ολοένα εντεινόμενο ρυθμό, έχει τρεις κύριες επιπτώσεις:
Πρώτον, η ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) είναι πολιτικά ανεξέλεγκτη, η πολιτική διοίκηση δηλαδή δεν ελέγχει ως οφείλει τη δράση της υπηρεσίας.
Δεύτερον, η δράση της υπηρεσίας καταστρατηγεί τη θεσμοθετημένη διαδικασία εισαγγελικών εντολών και παραβιάζει κατά σύστημα το Σύνταγμα και τους νόμους θίγοντας τα δικαιώματα των πολιτών.
Και τρίτον, νυν και πρώην υπάλληλοι της ΕΥΠ διαθέτουν πληροφορίες, στοιχεία και διασυνδέσεις, τα οποία μόνο επειδή εργάζονται ή εργάστηκαν εκεί είναι σε θέση να κατέχουν, προς πώληση στην «ελεύθερη αγορά», ενώ κάποιοι εργάζονται και απευθείας για μεγαλο-επιχειρηματίες.

Η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει ένα απίστευτο σκηνικό, όπου κυριολεκτικά όλοι «ακούνε» όλους: Οι υπάλληλοι της ΕΥΠ παρακολουθούν πολιτικούς αλλά και άλλους υπαλλήλους, οι πολιτικοί άλλους πολιτικούς αλλά και υπαλλήλους της ΕΥΠ, οι επιχειρηματίες άλλους επιχειρηματίες, τους πολιτικούς και τους δικαστικούς, οι νυν υπάλληλοι τους πρώην υπαλλήλους και τούμπαλιν, όλοι μαζί σε ένα ασταμάτητο παιχνίδι καταρράκωσης κάθε νομιμότητας και εν τέλει υπονόμευσης του δημοσίου συμφέροντος.

Φυσικά, αυτόν τον καιρό, το ζήτημα των παράνομων υποκλοπών δεν είναι μόνο ελληνικό: Το περιοδικό Spiegel έγραψε για την παρακολούθηση του κινητού τηλεφώνου του Άγγελα Μέρκελ από μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, η εφημερίδα Le Monde για 70 εκατομμύρια υποκλοπές τηλεφωνικών δεδομένων γάλλων πολιτών και το περιοδικό L' Espresso δημοσίευσε έγγραφα που είχε διαρρεύσει ο Εντουαρντ Σνόουντεν, σύμφωνα με τα οποία η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ κατασκόπευε την ιταλική κυβέρνηση αλλά και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες αντάλλασσαν πληροφορίες με την αμερικανική υπηρεσία.

Στην Ελλάδα, ωστόσο, αυτό που ίσως εντυπωσιάζει ιδιαίτερα είναι όχι μόνο ότι οι παραβιάσεις του απορρήτου και των δικαιωμάτων μοιάζουν να μην αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα, αλλά και ότι αυτά δεν συμβαίνουν καν με μία παραπλανημένη αίσθηση καθήκοντος προς την πατρίδα αλλά για πολιτική σκοπιμότητα ή ίδιον όφελος.

Μιλήσαμε με παράγοντες οι οποίοι είτε βρίσκονται εν ενεργεία στην υπηρεσία είτε έχουν στο παρελθόν υπάρξει σε σημαντικές θέσεις είτε είναι -ή έχουν διατελέσει- αρμόδιοι για τον έλεγχό της. Τις απαντήσεις που πήραμε τις έχουμε ανασυνθέσει ως λεγόμενα «συνομιλητών», με σκοπό να μην είναι δυνατόν κανείς να φθάσει στα πραγματικά πρόσωπα. Είναι απαραίτητο για την προστασία τους. Και τη δική μας ....

«Άτυπες παρακολουθήσεις γίνονται συνέχεια»

Σύμφωνα με το νόμο, η ΕΥΠ οφείλει να ζητά από τον εισαγγελέα άρση του απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας! Για την ακρίβεια, η υπηρεσία ζητά εντολή από τον εισαγγελέα που εδρεύει στην ΕΥΠ, ο οποίος στη συνέχεια τη διαβιβάζει στον εισαγγελέα εφετών. Αυτή η εντολή είναι η προϋπόθεση για να γίνει οποιαδήποτε «συνακρόαση», όπως είναι ο όρος που χρησιμοποιείται.
Τηρείται, όμως, η διαδικασία;

«Συνήθως τηρείται σε περιπτώσεις τρομοκρατίας και οργανωμένου εγκλήματος», μας απαντούν οι συνομιλητές μας. «Όπως επίσης και όταν υπάρχει πολιτικό ενδιαφέρον. Δηλαδή, αν υπάρχει εντολή, τηρείται. Άτυπες παρακολουθήσεις, όμως, γίνονται συνέχεια. Αλλά δεν μπορείτε να το αποδείξετε. Και φυσικά δεν χρησιμοποιούνται στο δικαστήριο, αν υπάρξει». Από τη στιγμή, όμως που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως στοιχεία, ρωτάμε, σε τι χρησιμεύουν;

«Εξαρτάται», μας απαντούν «αν μιλάμε για παρακολουθήσεις που γίνονται σε σχέση με μία νόμιμη έρευνα ή όχι. Αν δεν γίνονται σε σχέση με νόμιμη έρευνα, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει καμία σημασία. Πολλοί επιχειρηματίες, πολιτικοί, διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες, έχουν προσωπικές σχέσεις με υπαλλήλους της ΕΥΠ, νυν και πρώην, οι οποίοι έχουν πρόσβαση σε διάφορα τμήματα της υπηρεσίας. Φυσικά, στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για οικονομική συναλλαγή, είτε με χρήματα είτε με άλλου είδους ανταλλάγματα, όπως στη γνωστή περίπτωση όπου μεγαλο-επιχειρηματίας της ναυτιλίας άνοιξε σε κάποιον εκδοτικό οίκο...»

Το ζήτημα αυτό τέθηκε πρόσφατα και από μία μάλλον αναπάντεχη πλευρά, από τον βουλευτή δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας Άρη Σπηλιωτόπουλο, για τον οποίο μάλιστα λέγεται ότι δεν είναι ο μόνος στο κυβερνών κόμμα που έχει τέτοιες ανησυχίες.
«Μήπως κάποιοι» δήλωσε ο Α. Σπηλιωτόπουλος «προσπορίζονται χρήματα προς ίδιον όφελος, βγάζοντας δεύτερο χαρτζιλίκι, πουλώντας πληροφορίες που δεν τους ανήκουν;»

«Είναι σαφές ότι αυτό ισχύει» επιβεβαιώνουν οι συνομιλητές μας. «Εκτός, μάλιστα, από τους, ας πούμε ευυπόληπτους επιχειρηματίες, υπάρχουν και στοιχεία του οργανωμένου εγκλήματος, ακόμη και βαρυποινίτες, που έχουν επαφές με υπαλλήλους της ΕΥΠ ή αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. και του Λιμενικού, αποσπασμένους στην ΕΥΠ. Αυτό είναι λογικό ως ένα σημείο, διότι κάποιοι αποτελούν το δίκτυο πληροφοριοδοτών. Όμως, εξίσου εύκολα οι σχέσεις αυτές οδηγούν σε άλλου είδους συναλλαγές. Πρόκειται για χάος. Το κάθε τμήμα, ο κάθε υπάλληλος σχεδόν, κάνει ότι θέλει. Και κανένας δεν τον ελέγχει. Ακούνε όποιον θέλουν ό,τι ώρα θέλουν».

«Βέβαια» συνεχίζουν οι συνομιλητές μας «υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις όπου οι συνακροάσεις γίνονται με νόμιμους στόχους, ακόμη κι αν οι ίδιες δεν είναι νομότυπες. Τότε η παρακολούθηση γίνεται στο να μάθουν τι ξέρει κάποιος. Στη συνέχεια, θα γίνει προσπάθεια να αποσπαστεί από αυτόν ή κάποιον άλλον ως μάρτυρα αυτό που ήδη ξέρουν. Και φυσικά, βάσει των όσων ξέρουν, αλλά δεν θα παρουσιάσουν φυσικά στο δικαστήριο, θα ζητήσουν πλέον εντολή και συνακρόαση θα γίνεται από εκεί και στο εξής νομότυπα».

Δηλαδή, ρωτάμε, τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής τους παρακολουθούσατε πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ή μετά; «Τους άκουγαν από πριν. Αλλά η εντολή ήρθε μετά τη δολοφονία. Γι αυτό και δεν θα βρείτε δημοσιευμένη συνομιλία από πριν. Θα βρείτε μόνο καταγραφές κλήσεων κ.λ.π., αυτά δηλαδή που τεχνικά θα ήταν έτσι κι αλλιώς η υπηρεσία σε θέση να βρει εκ των υστέρων».

Και αν εξαιρέσουμε, ρωτάμε, τις περιπτώσεις όπου ένας υπάλληλος παρακολουθεί κάποιον με κίνητρο οικονομικά ανταλλάγματα, με ποιο σκεπτικό γίνονται οι άτυπες παρακολουθήσεις πολιτικών;
«Το αρχικό σκεπτικό « μας απαντούν «είναι ότι η υπηρεσία παρακολουθεί πολιτικούς που είναι ευάλωτοι και θα μπορούσαν να πέσουν θύμα εκβιασμού και να θέσουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια. Αν κάποιος είναι, ας πούμε, σεξουαλικά εκτεθειμένος. Ή αν είναι τζογαδόρος. Αλλά φυσικά και οποιονδήποτε θεωρεί με οποιονδήποτε τρόπο συνδεδεμένο με ύποπτους για τρομοκρατία, όπως ας πούμε, συγκεκριμένους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Ή τουλάχιστον, αυτή είναι η αιτιολογία».

Διάφοροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ φαίνονται να υποπτεύονται όσα υποστηρίζουν οι συνομιλητές μας, μεταξύ των οποίων και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία έχει κάνει λόγο στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για «προκλητικές και συνεχόμενες παρεμβολές που κάποιοι δεχόμαστε στις επικοινωνίες μας ...»

Και φυσικά ποιος μπορεί να ξεχάσει το περιστατικό που αποκαλύφθηκε το 2011, όπου ανάμεσα στις συνομιλίες για τους στημένους αγώνες ποδοσφαίρου που είχαν έρθει στη δημοσιότητα, είχαν διαρρεύσει και συνομιλίες πολιτικών που συζητούσαν την ευρωπαϊκή πολιτική και φορολογικά μέτρα που τους υποδεικνύονταν από το εξωτερικό.

Παλαιά και νεότερα «βαλιτσάκια»


Η ΕΥΠ προμηθεύτηκε το πρώτο της σύγχρονο σύστημα συνακροάσεως κατά τη διακυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, το 2007. Πρόκειται για ένα σύστημα «επισύνδεσης», σταθερό, που στεγάζεται στον 15ο όροφο του κτιρίου της Κατεχάκη. Κόστισε περίπου 3.5 εκατομμύρια ευρώ. Η αντιτρομοκρατική υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. προμηθεύτηκε ένα ίδιο, ένα χρόνο αργότερα.

Το σύστημα αυτό λειτουργεί ως εξής:
Όταν ληφθεί η απόφαση για «συνακρόαση» -φυσικά, βάσει του νόμου, πρέπει να υπάρχει εισαγγελική εντολή- η υπηρεσία ζητά από τον πάροχο (δηλαδή την εταιρεία, ΟΤΕ, Vodafone, Wind κ.α.) να «κουμπώσει», όπως λένε, την γραμμή. Από εκεί και πέρα, κάθε συνομιλία στη συγκεκριμένη γραμμή καταγράφεται. Όταν παραγγέλθηκε αρχικά το σύστημα, είχε τη δυνατότητα να καταγράφει οκτακόσιες διαφορετικές συνομιλίες ταυτόχρονα. Έκτοτε, έχει αναβαθμιστεί. Πληροφορίες λένε ότι έχει πλέον δυνατότητα 5.000 ταυτόχρονων συνακροάσεων.

Αρκετά νωρίτερα, την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, η ελληνική κυβέρνηση είχε δεχτεί πιέσεις από παράγοντες των ΗΠΑ να προμηθευτεί η ΕΥΠ ένα «βαλιτσάκι», το οποίο τελικά αγόρασε μεταχειρισμένο από αμερικανική εταιρεία προς 400 χιλιάδες δολάρια περίπου. Η συσκευή αυτή, που μοιάζει πραγματικά με βαλιτσάκι, σάρωνε το φάσμα των εκπομπών και είχε τη δυνατότητα εντοπισμού στίγματος, δηλαδή της θέσης κάποιου. Δεν ήταν όμως ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Λειτουργούσε ικανοποιητικά μόνο σε ανοιχτούς χώρους, ενώ σε αστικό περιβάλλον, με πολλές παρεμβολές, απαιτούσε πολύ χρόνο, με αμφίβολα αποτελέσματα. Μπορούσε σε κάποιες περιπτώσεις να καταγράψει συνομιλίες, αλλά με μεγάλη δυσκολία. Είχε, επίσης, μικρή σχετικά εμβέλεια και γι αυτό η όποια χρήση της γινόταν από ένα βανάκι. Αλλά αυτό δεν ήταν το μόνο πρόβλημα.

«Όταν ανάμεσα στο κινητό τηλέφωνο και στην κυψέλη, παρεμβάλλεται το «αυτί», μας λένε οι συνομιλητές μας, «αν το σύστημα δεν είναι αρκετά καλό, δεν είναι «παθητικό», όπως λέμε, αυτός που μιλάει στο τηλέφωνο μπορεί να σε καταλάβει. Συνήθως ένας τρόπος είναι ότι κομμάτια της συνομιλίας σου χάνονται. Κυριολεκτικά μπορεί κάποιος να σου απαντάει κι εσύ μετά από δύο δευτερόλεπτα να του λες «πες μου». Κι εκείνος να σου απαντάει «μα μόλις σου είπα ...». Όταν συμβαίνει αυτό συχνά, μπορεί να το καταλάβεις. Όσο πιο σύγχρονο και ακριβό το σύστημα, τόσο πιο «παθητικό» είναι».

Από τον πρώτο εθνικό προϋπολογισμό της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, με υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο προϋπολογισμός της ΕΥΠ αυξήθηκε. Παρά τις διάφορες αιτιάσεις παραγόντων για τον σκοπό της αύξησης, ειδικά εν μέσω κρίσης, ουδέποτε υπήρξε πειστική απάντηση. Πληροφορίες, ωστόσο, μαρτυρούν ότι από εκείνη την περίοδο και μετά η ΕΥΠ προμηθεύτηκε τα «βαλιτσάκια» που έχει σήμερα.

Τα βαλιτσάκια αυτά δεν είναι σαν τον ηλικιωμένο προκάτοχό τους. Και δεν απαιτούν καμία συνεργασία με τον πάροχο. Σαρώνουν κι αυτά εκπομπές και εντοπίζουν στίγμα, αλλά μπορούν επίσης να καταγράψουν 10.000 συνομιλίες ταυτόχρονα, με άριστη ποιότητα και αφαίρεση θορύβου, έχουν δυνατότητα αναγνώρισης φωνής και εντοπισμού λέξεων-κλειδιών στο φάσμα εκπομπής, με εμβέλεια που μπορεί να φτάσει τα 30 χιλιόμετρα. Η τιμή του καθενός από αυτά μπορεί να ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο, αν και υπάρχουν και «φτηνά», προς μόλις 100.000.

Η ΕΥΠ έχει πέντε τέτοια «βαλιτσάκια», μας λένε οι συνομιλητές μας. «Δεν γνωρίζουμε πότε ήρθαν, ποιος τα παρήγγειλε ή πόσες καταγραφές έχει ο σκληρός τους δίσκος. Από αυτά, τα δύο αγνοούνται αυτή τη στιγμή. Έχει διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση και ερευνάται το που βρίσκονται και ποιος τα χειρίζεται. Και στο παρελθόν έχουν εξαφανιστεί βαλιτσάκια. Ένα πέρασε κάποιο καιρό στη Χαριλάου Τρικούπη. Λίγο αφότου έπεσε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, εμφανίστηκε παρατημένο στην Ιπποκράτους και το μαζέψανε. Συζητιέται ότι τουλάχιστον ένα από τα δύο που λείπουν τώρα ήταν για καιρό στα χέρια υψηλόβαθμου στελέχους, το οποίο έχει πλέον φύγει από την υπηρεσία».

Οι διοικήσεις της ΕΥΠ είναι μαριονέτες

Ο κυκεώνας υποκλοπών και παρακολουθήσεων, ωστόσο, που κυριαρχεί στο πολιτικό σύστημα και στο επιχειρηματικό κατεστημένο, δε σχετίζεται φυσικά μόνο με την τεχνική υποδομή της ΕΥΠ, καθώς ο ίδιος εξοπλισμός κυκλοφορεί στην αγορά. Οποιοσδήποτε με αρκετά χρήματα μπορεί να προμηθευτεί «βαλιτσάκι» και, σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον οκτώ κυκλοφορούν εκεί έξω. Βρίσκονται στα χέρια ορισμένων από τους επιφανέστερους επιχειρηματίες της χώρας και χειριστές τους είναι -ποιοι άλλοι;- νυν ή πρώην υπάλληλοι μυστικών υπηρεσιών, που έχουν εκπαιδευτεί να τα χρησιμοποιούν.

Το θέμα αυτό έθιξε άλλος ένας ανήσυχος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος κατά τη συζήτηση επί της έκθεσης πεπραγμένων του 2011 της ΑΔΑΕ (Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών), η οποία έγινε στις 26.3.2013, ρώτησε: «Η εισαγωγή ή η κατασκευή ενός τέτοιου μηχανήματος αποτελεί εγκληματική ενέργεια; Έχει ποινικοποιηθεί η παράνομη εισαγωγή και παράνομη χρησιμοποίηση του μηχανήματος;» Για να λάβει την απάντηση από τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ Ανδρέα Λαμπρινόπουλο ότι «δεν καλύπτεται από το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο» για να προχωρήσει σε τέτοιου είδους ελέγχους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας έχει απευθύνει ερώτηση σχετικά με κενά στη νομοθεσία και ζητήματα διασφάλισης απορρήτου, μετά από καταγγελίες της ΑΔΑΕ.

Θα έλεγε, βέβαια, κανείς ότι ένα από τα καθήκοντα της ίδιας της ΕΥΠ θα ήταν να φροντίσει να μην συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αλλά η τήρηση αυτού του καθήκοντος είναι πρωτίστως ζήτημα πολιτικής βούλησης. Και τέτοιου είδους πολιτική βούληση σπανίζει στην ΕΥΠ.

«Όλες οι πολιτικές ηγεσίες μία από τα ίδια είναι» μας λένε οι συνομιλητές μας. Αναφέρονται με ιδιαίτερη απαξίωση στον Θοδωρή Δραβίλλα, σημερινό διοικητή της ΕΥΠ, ο οποίος είναι, κατά τα λεγόμενά τους, «άσχετος» και βρίσκεται εκεί μόνο επειδή τον θεωρεί «άνθρωπό του» ο Αντώνης Σαμαράς -κατηγορία που απευθύνουν και στον σημερινό Α' υποδιοικητή, τον καλαματιανό Παναγιώτη Κοντούλη. Αλλά ούτε και τον προκάτοχο του Θ. Δραβίλλα, τον Κωνσταντίνο Μπίκα, μοιάζουν να έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση, όπως ούτε και τον διοικητή επί διακυβέρνησης Καραμανλή, τον Γιάννη Κοραντή, ο οποίος μετά την αντικατάστασή του πολιτεύτηκε με το ΛΑΟΣ.

«Όλοι μαριονέτες είναι» μας λένε. «Οι υπεύθυνοι των τμημάτων σηκώνουν ο καθένας δική του παντιέρα». Η κυριότερη μορφή μοιάζει να είναι ότι οι διοικητές βρίσκονται εκεί όχι για να μάθ0ουν πως λειτουργεί η υπηρεσία, αλλά ως «χάρη» από τους πολιτικούς «προστάτες» τους. «Ο Μπίκας, λόγου χάρη, ήταν προστατευόμενος του Κάρολου Παπούλια. Αυτός ήθελε να πάει στην πρεσβεία του Βερολίνου, αλλά ξεσηκώθηκε η επετηρίδα και δεν του έκατσε. Μετά ήταν να πάει στο Κάιρο και ξαφνικά βρίσκεται διοικητής της υπηρεσίας. Ουδέποτε ενδιαφέρθηκε πραγματικά. Κουμάντο έκανε ο Παπαγεωργίου, ο Α' υποδιοικητής».

Ο «έλληνας αξιωματικός πατριώτης» Φ. Παπαγεωργίου και ο Δ. Μελισσανίδης

Δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκινήσεις να μιλάς για την ΕΥΠ και να μην ακούσεις το όνομά του στα πρώτα κιόλας λεπτά της συνομιλίας. Ο Φώτης Παπαγεωργίου, μέχρι και το 2009 βρισκόταν στην Αντιτρομοκρατική. Στην ΕΥΠ τοποθετείται ως Α' υποδιοικητής επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Πολιτικά συγγενείς και με μία σχέση που κρατάει χρόνια, φέρουν αμφότεροι υπερηφάνως την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Συνάδελφοι, ωστόσο, του Παπαγεωργίου, αφήνουν να εννοηθεί ότι η συμβολή του είχε υπερτιμηθεί, γεγονός που ασφαλώς ευνοείται από τις πολιτικές, επικοινωνιακές και επιχειρηματικές του επαφές. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που ισχυρίζονται ότι αρκετές πληροφορίες έφταναν στα χέρια του ακριβώς λόγω της σχέσης του με τον πολιτικό του προϊστάμενο. Ο ίδιος ασφαλώς φροντίζει να καλλιεργεί τον μύθο του. Είχε σχεδόν καταστεί ανέκδοτο εκείνης της περιόδου ο τρόπος με τον οποίο περιφερόταν και επαναλάμβανε σε πρώτη ευκαιρία την εθνικοπατριωτική ατάκα που είχε απευθύνει στον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, ο οποίος του είχε πει κατά τη σύλληψή του «Ένας νενέκος είσαι» ... «Εγώ είμαι Έλληνας αξιωματικός πατριώτης», λέει ότι είχε απαντήσει ο Παπαγεωργίου. Είναι ο ίδιος που ανέκρινε τον Σάββα Ξηρό στον Ευαγγελισμό με πρακτικές οι οποίες προκάλεσαν αντιδράσεις και έθεσαν υπό αίρεση την αξιοπιστία του κατηγορητηρίου.

Επί διακυβέρνησης της ΝΔ θεωρεί ότι πέφτει σε δυσμένεια -είχε τοποθετηθεί στο τμήμα αντιμετώπισης διεθνούς τρομοκρατίας. Επί υπουργίας Χ. Μαρκογιαννάκη στο Δημόσιας Τάξης, ο Φ. Παπαγεωργίου παραιτείται. Και πάλι δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι γνώριζε πως η κυβέρνηση Καραμανλή δεν θα κρατούσε και είχε ήδη κλείσιμο ματιού από τον -και πάλι- πολιτικό του προϊστάμενο Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για τη μετάταξή του στην ΕΥΠ.

Ο Φ. Παπαγεωργίου και από τη θέση του στην Αντιτρομοκρατική και μετέπειτα στην ΕΥΠ είναι σίγουρα από τους καλύτερους γνώστες των εθνικών συστημάτων παρακολούθησης. Όπως μαθαίνουμε, είναι ένας από τους ανθρώπους που εμπιστεύθηκε το κράτος από το 2005 στις αποστολές στο εξωτερικό εν όψει της προμήθειας συστήματος συνακροάσεως. Το 2008 μάλιστα, ως νούμερο δύο στην Αντιτρομοκρατική, όταν δηλαδή πρόκειται να προμηθευτεί και η Αντιτρομοκρατική τον εξοπλισμό παρακολούθησης, όπως είχε ήδη κάνει η ΕΥΠ, μαθαίνουμε ότι ο Παπαγεωργίου επιμένει να ζητηθεί προσφορά από τη Siemens. Οι γνωρίζοντες ισχυρίζονται ότι κάτι τέτοιο θα είναι άσκοπο, καθώς η εταιρεία δεν σχεδιάζει αυτού του είδους εξοπλισμούς κι έτσι η προσφορά της θα είναι πολύ ακριβότερη. Παρ' όλα αυτά ζητείται προσφορά, η οποία είναι υπερδιπλάσια των υπολοίπων και απορρίπτεται.

Ο Παπαγεωργίου συνταξιοδοτήθηκε. Σήμερα τον βλέπουμε στο πλευρό του προσωπικού του φίλου Δημήτρη Μελισσανίδη στις εξέδρες της ΑΕΚ. Είναι φίλοι από παλιά, όπως και με τον αδελφό του επιχειρηματία Ιάκωβο, με τον οποίο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, έχουν θεαθεί ουκ ολίγες φορές σε στέκια στη Γλυφάδα και στον Πειραιά, αλλά και σε γνωστό σκυλάδικο στην Καλλιθέα. Όπως γράφτηκε πριν λίγο καιρό, ο Φ. Παπαγεωργίου ανέλαβε καθήκοντα συμβούλου ασφαλείας του Δ. Μελισσανίδη, ενώ στους οπαδικούς ιστότοπους της ΑΕΚ πανηγυρίζουν και για την εμπλοκή του στα διοικητικά της ομάδας τους.

Όσο βολικά βεβαίως κι αν νιώθει ο ίδιος στο νέο του κοστούμι, είναι ένα ζήτημα το πώς επιτρέπει το κράτος σε πρώην υψηλό και καταρτισμένο στέλεχος της Αντιτρομοκρατικής και της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, με γνώσεις και διασυνδέσεις που δεν διακόπηκαν ποτέ, να πουλά τις υπηρεσίες του σε επιχειρηματίες ... Παρ' όλα αυτά ο ίδιος ο Φ. Παπαγεωργίου δεν διστάζει να διατυμπανίζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί τις πολύ καλές του σχέσεις με την ΕΥΠ και συγκεκριμένα με το τμήμα παρακολουθήσεων.

Η ΕΥΠ, η Αντιτρομοκρατική και το ΠΑΣΟΚ

«Είναι λάθος να εξαιρείται από την κουβέντα των υποκλοπών η Αντιτρομοκρατική» μας λένε οι συνομιλητές μας. «Συχνά οι δύο υπηρεσίες αλληλοκαλύπτονταν αλλά κυρίως σήμερα, με αυτή την κυβέρνηση η οποία δεν διστάζει να κατηγορήσει ως τρομοκράτη όποιον δεν συμφωνεί μαζί της, το φαινόμενο εντείνεται. Το παράδειγμα με τους κατοίκους στις Σκουριές είναι ενδεικτικό».
Και μας υπενθυμίζουν τις δηλώσεις του Γιώργου Καρατζαφέρη περί παρακολούθησης βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ: «Οι κοριοί της ΕΥΠ δούλευαν εδώ και καιρό για να δέσουν μία υπόθεση μεταξύ ενός βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και της οργάνωσης που δρα στις Σκουριές στη Χαλκιδική».
Και βέβαια, τις παρακολουθήσεις στη Χαλκιδική δεν έχει επισημάνει μόνο ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ αλλά και το δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» που αποκάλυψε πως απομαγνητοφωνήσεις τηλεφωνικών συνεντεύξεων δημοσιογράφων τόσο ελληνικών όσο και ξένων ΜΜΕ περιλαμβάνονται στη δικογραφία για τις Σκουριές, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικό υλικό εγκληματικής δράσης.

Και τα πρόσωπα όμως μοιάζει να εναλλάσσονται σε κάποιο βαθμό ανάμεσα στις δύο υπηρεσίες. «Όταν ανέλαβε ο Δένδιας το υπουργείο» μας λένε «ο προκάτοχός του, ο υπηρεσιακός δηλαδή υπουργός και πρώην αρχηγός της Αστυνομίας Ελευθέριος Οικονόμου, τον προέτρεψε να προσέχει ιδιαίτερα την Αντιτρομοκρατική και τον επικεφαλής της, Άλκη Τζοΐτη. «Να δεις ότι θα σε βοηθήσει πολύ» του είπε».
Λέγεται μάλιστα ότι ο Ν. Δένδιας αρχικά αισθάνθηκε προσβεβλημένος, το θεώρησε κάποιου είδους υπόδειξη και κάλεσε τον αρχηγό της Αστυνομίας ζητώντας του να απομακρύνει τον Α. Τζοΐτη. «Παρ' όλα αυτά, έκτοτε είναι 30 φορές τη μέρα στο τηλέφωνο μαζί του» μας λένε.

Ο Α. Τζοΐτης βρέθηκε στην ηγεσία της Αντιτρομοκρατικής και πάλι επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, από την ΕΥΠ όπου υπηρετούσε ως τότε και όπου φέρεται να ήταν από τους χειριστές της σκανδαλώδους υπόθεσης παρακολουθήσεων και απαγωγών Πακιστανών το καλοκαίρι του 2005. Η αναβάθμισή του ήταν, λέγεται, απαίτηση του προσωπικού του φίλου, Φώτη Παπαγεωργίου6. Παρότι είχε διαρρεύσει ότι ο δεσμός μεταξύ Παπαγεωργίου και Τζοΐτη έχει διαρραγεί, εντούτοις οι πηγές μας επιμένουν ότι διατηρούν ακόμη στενή φιλική σχέση.

«Τυχερός άνθρωπος αυτός ο Χρυσοχοΐδης» μας λένε οι συνομιλητές μας. «Του έσκασε -κυριολεκτικά- στα χέρια η βόμβα του Ξηρού. Γι αυτό, βέβαια, καλύτερα να ρωτήσετε τους Βρετανούς ...»
Και η συζήτηση διακόπτεται αμήχανα, για κάμποση ώρα.
«Πάντως, επανέρχονται «οι υπηρεσίες είναι ΠΑΣΟΚ. Παραμένουν ΠΑΣΟΚ. Και ψάχνονται για την επόμενη ημέρα ...»

Πηγή περιοδικό Unfollow


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ενδείξεις νέας οικονομικής κρίσης διακρίνουν πολλοί αναλυτές, ερμηνεύοντας την συμπεριφορά των χρηματιστηρίων, την πτώση της τιμής του πετρελαίου και τη μείωση των αποδόσεων στα «ασφαλή» κρατικά ομόλογα.

«Επενδυτές σε κατάσταση πανικού», «Η Ευρώπη εισέρχεται σε περίοδο ύφεσης», «Σε κατήφορο τα χρηματιστήρια» είναι μερικοί από τους τίτλους των σημερινών οικονομικών αναλύσεων που φιλοδοξούν να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα των αγορών.

«Οι χρηματοοικονομικές αγορές σηματοδοτούν μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση», γράφει ο Χόλγκερ Τσέπιτς στην εφημερίδα Die Welt. «Εάν ερμηνεύσουμε τις διακυμάνσεις των μετοχών, κατά το προηγούμενο 48ωρο, τότε ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια βαθιά ύφεση», επισημαίνει ο Τσέπιτς, παραπέμποντας στις χρηματιστηριακές αναταράξεις και την πτώση των γενικών δεικτών σχεδόν σε όλες τις χώρες και κυρίως στην Ελλάδα. Παράλληλα σημειώνεται μείωση ρεκόρ των αποδόσεων των γερμανικών ομολόγων δεκαετίας που έφτασαν στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 0,72%. «Πρόκειται για ένα επίπεδο που παραπέμπει σαφώς σε βαθιά ύφεση», γράφει ο Τσέπιτς, εξηγώντας ότι η στροφή σε ασφαλείς επενδύσεις καταδεικνύει «ζοφερές οικονομικές προοπτικές».

«Επιστροφή της ευρωκρίσης»

«Οι κινήσεις είναι βάναυσες» σχολιάζει ο Γκι Λε Μπα, στέλεχος της Janney Montgomery Scott LLC στο πρακτορείο Bloomberg, προσθέτοντας ότι «η παγκόσμια οικονομία επαναξιολογείται ξαφνικά και το αποτέλεσμα είναι πολύ αρνητικό». Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι οι αγορές δεν πιστεύουν ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες θα καταφέρουν να αποτρέψουν την κατάρρευση και ένδειξη αυτής της δυσπιστίας συνιστούν οι αποπληθωριστικές τάσεις.

«Είναι προφανές ότι μειώνεται η εμπιστοσύνη προς την ικανότητα του επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι να διατηρήσει τον πληθωρισμό σταθερά κοντά στο 2%», επισημαίνει ο οικονομικός συντάκτης της Die Welt, υπενθυμίζοντας ότι ο αποπληθωρισμός συνιστά ανασταλτικό παράγοντα για τις επενδύσεις αλλά και την κατανάλωση.

Σε νέα οικονομική ύφεση παραπέμπει και η πτώση της τιμής του πετρελαίου αλλά και άλλων ορυκτών πρώτων υλών, όπως του χαλκού. Όπως σημειώνεται, στο επίκεντρο των εξελίξεων στις αγορές είναι η ευρωζώνη. «Έτσι οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων σκαρφάλωσαν πάλι κοντά στο 8%, ενώ και σε άλλες αγορές της περιφέρειας σημειώθηκε επίσης εκτίναξη των επιτοκίων για κρατικά ομόλογα. Κάποιοι ειδικοί κάνουν πλέον λόγο για επιστροφή της ευρωκρίσης», γράφει η Die Welt.

«Η κατάσταση της Ελλάδας ωραιοποιείται»

«Χωρίς επιθετικά πολιτικά μέτρα, η ευρωζώνη δεν θα βγει από την παγίδα του αποπληθωρισμού», εκτιμά ο Πολ Μόρτιμερ-Λι, επικεφαλής οικονομολόγος της BNP Paribas, καλώντας τον Μάριο Ντράγκι να ενισχύσει τη ρευστότητα, προβαίνοντας στην μαζική αγορά κρατικών ομολόγων. Ο Μόρτιμερ-Λι καλεί επίσης τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης να ενισχύσουν την ανάπτυξη μέσω επενδυτικών προγραμμάτων.

Στον αντίποδα, ο Κρίστοφερ Ουόλεν, εταίρος στην επενδυτική Harvest Partners, ο οποίος εκτιμά ότι «οι αγορές είναι χειραγωγημένες εξαιτίας των παρεμβάσεων των κεντρικών τραπεζών». Ο Ουόλεν υποστηρίζει ότι οι αναταράξεις των τελευταίων ημερών συνιστούν, απλώς, προσπάθεια αντίδρασης των αγορών στην χειραγώγηση.

Απαισιόδοξες είναι οι προγνώσεις και του γερμανού οικονομολόγου Χανς-Βέρνερ Ζιν, ο οποίος βλέπει μια μακρά περίοδο μαρασμού της ευρωπαϊκής οικονομίας. Σε συνέντευξή του προς την εφημερίδα Rheinische Post, ο πρόεδρος του Ifo τονίζει ότι η ευρωκρίση δεν παρήλθε, αλλά αντίθετα, οξύνεται σε χώρες όπως η Ιταλία, όπου σημειώνεται ήδη διαφυγή κεφαλαίων. Ο Χανς-Βέρνερ Ζιν υπενθυμίζει ότι η εισαγωγή του ευρώ είχε ως συνέπεια την απώλεια ανταγωνιστικότητας των οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου. «Η κατάσταση κάποιων χωρών, όπως η Ελλάδα, ωραιοποιείται προκειμένου να αποφευχθεί μια συζήτηση για τα αναγκαία επόμενα βήματα», εκτιμά ο γερμανός οικονομολόγος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σε παρακείμενη περιοχή θα είναι το Μπαρμπαρός με βάση το τουρκικό Navtex

Ασκήσεις πολεμικού ναυτικού σε μεγάλη θαλάσσια έκταση ανατολικά της Αμμοχώστου μεταξύ Κύπρου και Συρίας με χρήση ρουκετών θα κάνει η Ρωσία, την ώρα που το Μπαρμπαρός με βάση το τουρκικό Navtex, θα βρίσκεται σε παρακείμενη περιοχή. Την πληροφορία δημοσιεύει η εφημερίδα Φιλελεύθερος.

Σύμφωνα με NOTAM που εξέδωσε το Πολεμικό Ναυτικό της Ρωσίας, οι ασκήσεις θα πραγματοποιηθούν από τις 7.00 το πρωί (ώρα Κύπρου) στις 20 Οκτωβρίου δηλαδή με την έναρξη ισχύος του τουρκικού Navtex και θα ολοκληρωθούν στις 22 Οκτωβρίου στις 7.00 το απόγευμα.

Με βάση το ΝΟΤΑΜ η Ρωσία δέσμευσε συνολικά θαλάσσια ζώνη έκτασης 4.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τα δυτικά όρια της περιοχής που δεσμεύτηκε για τις ασκήσεις, ξεκινούν από σημείο σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων από τον Απόστολο Αντρέα και φτάνει σε απόσταση μέχρι και 90 χιλιόμετρα από το Κάβο Γκρέκο. Αξίζει να σημειωθεί ότι εφάπτεται των ορίων της περιοχής που «δέσμευσε» η Τουρκία, για τις έρευνες του Μπαρμπαρός.

Τα ανατολικά όρια της περιοχής εκτείνονται μέχρι και σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από τις ακτές της Συρίας μεταξύ Ταρτούς και Λατάκιας.

Να σημειωθεί ότι το Ρωσικό ΝΟΤΑΜ, αναφέρει σαφώς ότι στη περιοχή θα γίνουν δοκιμαστικές βολές με ρουκέτες και για τον σκοπό αυτό κατά το διάστημα των ασκήσεων η περιοχή θα κλείσει για την αεροπλοΐα σε ύψος μέχρι και 33.000 πόδια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ένα νέο βίντεο με τον Μπαλτάκο που "καρφώνει" τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά για χειραγώγηση και έλεγχο του Εισαγγελέα Μπαλτάκου.
Το δημοσιεύουμε με επιφυλάξεις και αναμένουμε τις αντιδράσεις - απαντήσεις των εμπλεκομένων προσώπων. Εάν, ισχύουν αυτά που καταγγέλει ο πρώην πρωθυπουργικός φίλος και σύμβουλος, κ. Μπαλτάκος, τότε κάτι πολύ σάπιο υπάρχει τόσο στη Δικαιοσύνη, όσο και στην πολιτική και μάλιστα στα ανώτατα κλιμάκια!



ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Πράσινο» φως από τον Άρειο Πάγο

Με γραπτή άδεια εισαγγελέα και εφόσον «υπάρχει θέμα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του κατηγορούμενου μπορεί να έρθει σε επαφή υπάλληλος της ΕΥΠ με κατηγορούμενο», σύμφωνα με γνωμοδότηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη στην οποία προχώρησε με αφορμή ερώτημα του Λιμενικού.

Ο εισαγγελικός λειτουργός ανάβει το πράσινο φως ώστε η ΕΥΠ να λαμβάνει πληροφορίες και στοιχεία από τις Αστυνομικές, Λιμενικές, Πυροσβεστικές, Δασικές κ.λπ. αρχές κατά την διενέργεια προανακριτικών πράξεων όμως διευκρινίζει ότι σε καμία περίπτωση τα στελέχη της ΕΥΠ δεν μπορούν να διενεργούν προανάκριση ή προανακριτικές εξετάσεις.

Όμως, όπως υπογραμμίζεται στη γνωμοδότηση για την εκπλήρωση της αποστολής της η ΕΥΠ μπορεί να αναζητεί και να συλλέγει πληροφορίες για την «πρόληψη ή την αποτροπή απειλής της εθνικής ασφάλειας ή του δημοκρατικού πολιτεύματος και για την προστασία των εθνικών συμφερόντων της χώρας».

Στην περίπτωση που το αίτημα διατυπώνεται προφορικά, όπως αναφέρει ο εισαγγελικός λειτουργός, οφείλουν τόσο οι προανακριτικοί υπάλληλοι, όσο και οι υπάλληλοι της ΕΥΠ να τηρούν το απόρρητο της υποβολής του αιτήματος και της μεταξύ τους επικοινωνίας το οποίο θα παραμένει στο «εμπιστευτικό αρχείο».

Σχόλιο ιστολογίου: Ήταν βλακώδης η ενέργεια του Λιμενικού Σώματος να κάνει αυτό το ερώτημα από τη στιγμή που νόμος της υπηρεσίας (3649/2008) αναφέρει ρητά ότι όλες οι αρχές και οι υπηρεσίες της χώρας υποχρεούνται να συνδράμουν την ΕΥΠ στο έργο της με κυρώσεις για όσους το αρνούνται... Εκτός και εάν υπήρξαν "παρεμβολές" στην υποχρέωση του Λιμενικού Σώματος και η ηγεσία του αποφάσισε να απαλλαγεί από πιθανούς παρείσακτους, μέσω της κατάθεσης του συγκεκριμένου ερωτήματος προς τον Άρειο Πάγο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Turkish President Recep Tayyip Erdogan often talks about history to make his point on present-day developments. He did so again Oct. 13 in a speech in Istanbul focusing on the era of World War I. And just as he always does in evaluating any troublesome event, he blamed foreign meddling for all the bloodbaths in the Middle East, pointing as proof to Lawrence of Arabia, who helped organize an effective Arab revolt against the Ottomans.

“There were spies in the Arab deserts to destroy the Ottomans. Spies are at work today, too,” Erdogan said. “There are today, unfortunately, volunteer Lawrences. Today’s Lawrences are members of their own societies. They are disguised as religious men, servicemen, journalists, authors and, more important, terrorists who emerge as new Lawrences trying to set our region on fire. There are, unfortunately, new Lawrences applying the stipulations of the Sykes-Picot agreement in Turkey and our near geography, hiding behind promises of service, freedom of thought and media, a war of independence or jihad.”

Throughout his speech, Erdogan kept on painting the Kurdistan Workers Party (PKK) and US-based Turkish Sunni cleric Fethullah Gulen and his followers as pawns of imperialistic powers, and therefore fitting the description of today’s Lawrences shouldering this legendary British spy’s mission today trying to weaken Turkey. “Each conflict in this region was designed a century ago,” when the borders of the Middle East were redrawn after World War I, Erdogan said. “It is our duty to stop this.”

On Oct. 12, Erdogan slammed the PKK and the pro-Kurdish People’s Democracy Party (HDP), saying, “We don’t have any business with those taking orders from a terror organization.” That was a reaction to the Kurds’ Kobani protests across the country that left behind 40 dead.

Erdogan has pursued three themes in rallying the people since he came to power over a decade ago: Blame the foreigners for all things that go wrong; focus on the wrongs of the republic’s history; and bring forward religion as the unifying source of the people. Is this, however, the right tactic to strengthen the unity of the nation?

Murat Akincilar, a Diyarbakir-based analyst specializing in the Kurdish issue, suggests the opposite: “I believe when the president says they don’t have any business with those who take orders from a terror organization, he is basically talking to those whose nationalistic pulse has climaxed due to the recent events,” Akincilar told Al-Monitor. “Erdogan and his team still see [the imprisoned PKK leader Abdullah] Ocalan as something different than being solely a terror organization leader. They are able to make these critical distinctions. I don’t believe they are that narrow-sighted.”

Sah Ismail Bedirhanogullari, a Diyarbakir-based businessman who played a key role in shaping the peace talks and whose family is one of the first Kurdish tribes that revolted against the Ottomans, agrees. “What is being said often contradicts with what is being done,” Bedirhanogullari told Al-Monitor. “The ruling party members talk once or twice at the least every week with the members of the HDP. More important, they engage with Ocalan on a regular basis. They even asked for his help to calm the streets. Otherwise, how could Ocalan be able to send a letter to the HDP co-chairs to be read to the public?”

Turkish Defense Minister Ismet Yilmaz assures the public that in case an Islamic State (IS) attack takes place on the Turkish homeland, NATO will consider it an attack against the alliance and do everything necessary to protect Turkey. Moreover, the Turkish parliament approved the government authorization to allow the deployment of foreign troops on Turkish soil as part of taking a role in the US-led coalition of the willing against IS.

Yet, the Turkish leadership from the top down continues to depict the Western alliance as the core problem of all things that go wrong in the country or in the region. It is as if the Arab tribes from a century ago had no problems with the Ottomans, or that the PKK might not have any reason to take up arms or that the Turkish government’s Syria policy did not contribute in any way to the rise of IS, but that it is all about the meddling of imperialistic powers. Turkish leaders' constantly denial that they share responsibility for what goes wrong may be a tool to manage the crowds, but is it a righteous and a fair approach?

More problematically, Turks today are starting to wonder whether they should feel proud or ashamed of their republic’s founding principles. They have been advised for over a decade that the answer is a pure negative. Erdogan instead proposed that people unite around their religious identity; however, that also emerged as a divisive issue due to a strong belief that mixing religion and politics is a recipe for disaster for societal peace and harmony. With all that negative messaging, one should not expect a robust union that can resolve its critical issues, whether on religious or Kurdish matters, or for it to really take a leading role in the region to provide peace and security.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

By Arash Karami

Deputy Iranian Foreign Minister for Arab and African Affairs Hossein Amir Abdollahian said that after the self-styled Islamic State (IS) took over Mosul in early June, it sent letters to the embassies of countries in the region warning them not to take action against the group.

“After the fall of Mosul, this terrorist group stressed in a letter to all of the embassies that they are a revolutionary group that was formed to attain the rights of Sunnis and for other countries to not attack them, and they will leave the citizens of those countries alone,” Abdollahian said.

He did not say what else was in the letter. Iran was one of the first countries to assist the Iraqi military and Kurdish forces in Iraq in the fight against IS. The United States is also leading an anti-IS coalition that includes a number of Middle Eastern countries such as Saudi Arabia, the United Arab Emirates and Jordan, conducting air strikes against IS positions in Iraq and Syria.

US President Barack Obama met with defense officials from 20 different countries to discuss IS on Oct. 14. He said that there are about 60 countries in the coalition, which he described as a “long-term campaign.”
Turkey, a NATO country that shares a border with Syria and Iraq, has not yet joined the coalition but according to Kurdish Regional Government President Massoud Barzani, has supplied weapons. On the complex web of competing interests in the anti-IS coalition, Abdollahian said, “We have conflicting interests with our Turkish friends on the issue of Syria. And we told them and the Americans: The issue of [President] Bashar al-Assad staying or leaving will be decided by the Syrian people.” He added that Iran is not trying to keep Assad in the Syrian presidency for life, "but we will not allow one of our prime allies in the resistance to fall to terrorists.”

Abdollahian said that before the United States conducted airstrikes against IS inside Syria, Washington informed Iran and Syria that it “had no plans to hit Syrian bases.” Abdollahian said despite the notification, they did not trust the Americans.

He added that if the anti-IS coalition changes its policy to regime change for Syria, Iran “will take any action that is necessary to defend an ally.” He also said that Iran had warned Turkey, which has received a great deal of criticism for its inaction on the IS-besieged Syrian Kurdish border town of Kobani, not to enter Syria.

Abdollahian said that after the fall of Mosul, Tehran told the United States to act quickly to help Iraq but that Washington was “not in a hurry and will wait until the political process is completed.” A US precondition for assisting the Iraqi army was that then-Prime Minister Nouri al-Maliki drop his bid for a third term.

Of the countries involved in the anti-IS coalition, Abdollahian said that he was “surprised that countries that have attacked Libya and Syria did not participate in the Zionist regime’s 51-day war against the people of Gaza.”



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

By Cengiz Candar

On Oct. 14, US Secretary of State John Kerry said of Turkey: “Turkey, yeah. There’s — Turkey is a very valued member of the coalition and has joined the coalition, is doing things in the coalition, is committed to things in the coalition. And as far as I know, there is no discrepancy with respect to what is going on. Gen. [John] Allen was there, he had long meetings with them. The meetings, in his judgment, helped to move the ball forward. And so I really think that Turkey obviously has a very important role to play in this process going forward. … I mean, Turkey has agreed to host and train and equip people. It certainly has allowed the use of certain facilities, and we don’t need to get into specifics except to say that I don’t believe there is any discrepancy with respect to what they will or won’t do.”

What is particularly noticeable is Kerry’s insistence that “there is no discrepancy between Turkey and the United States.” Here the keyword is discrepancy.

Kerry’s remarks were in response to the following question:

“Mr. Secretary, the national security adviser on Sunday said that Turkey agreed to allow coalition use of its military bases, and yet Turkish officials have denied that such an agreement was reached. And also the Turkish military has begun striking PKK [Kurdistan Workers Party] targets, which one could argue weakens the joint fight against Daesh [Islamic State (IS)]. So can you clarify what understanding you have with the Turks with regard to their role in the fight against Daesh? And what is their policy on this?”

The “mission impossible” of clarifying the “no discrepancy” between Turkey and United States fell once more on Jen Psaki, the spokeswoman of the State Department. In her daily briefing on the same day, she was asked: “Secretary Kerry just addressed some of the questions, and he said that there is no difference between Turkey and US positions over what is agreed. … First of all, has Turkey given authority or agreed — to let the United States use US facilities and bases in Turkey against [IS]?”

And she responded: “There are already measures that Turkey has taken, including efforts to counter the flow of foreign fighters. They’ve also been hosting more than 170,000 refugees who’ve crossed into the border. … Turkey agreed to host a train-and-equip program and to allow for use of some of the facilities for the coalition. There are also, naturally, going to be discussions at the mil-to-mil level, which is only appropriate.”

For a professional journalist, it would be impossible not to see how garbled Psaki’s response was. So then, the natural question was inevitable: “So the national security adviser, Susan Rice, said that Turkey actually gave authority about the bases. It is not correct?”

She looked for an escape route, responding: “I don’t believe that’s what she said exactly in her quote. I know there were some background quotes from unnamed officials — so you always have to caution against some of those — that didn’t have information that was consistent with the agreement. But what I just outlined is what we have agreed to.”

The rest was an amusing Q&A exercise:

Q:  When you say “facilities,” do they include the use — assist to the use of air force?

A:  Well, which specific facilities and how they’ll be used is part of the discussion that we’re having with Turkey and we’ll have over the coming days.

Q:  So there’s no — still no confirmation of the kind of facilities you can use?

A:  Well, obviously, hosting a train-and-equip program will require certain facilities, but which and how and where is part of the discussion that’s ongoing at this point in time.

Q:  Yeah, but I mean outside of that, the equipping and training. I’m talking about the coalition effort and — against [IS].

A:  Well, that’s part of the coalition effort, in our view. Are you talking — I mean, the fact is there are a range of important functions that support our coalition operation that don’t involve airstrikes. I’m just not going to outline that much further than that.

Q:  So you’re not talking about the use of the Incirlik Air Base, for instance?

A:  Well, I think, said, some of this is there will be discussions about specific facilities and how they’ll be used. And as those discussions continue, perhaps we’ll have more to say, or more importantly, Turkey will have more to say.

Rice said on NBC’s “Meet the Press” on Oct. 12: “They [Turkey] have said that their facilities inside of Turkey can be used by the coalition forces — American and otherwise — to engage in activities inside of Iraq and Syria.”

Rice did not specify what kind of military activities the United States would be allowed to conduct from bases in Turkey, but when it comes to “facilities inside of Turkey,” anybody familiar with such an issue knows and interprets that Incirlik is “the base” in Turkey. So, the media coverage in and out of Turkey was that Turkey finally bowed to US demands to allow Incirlik to be used for US air operations against IS in Syria.

Denial by Turkish officials was not late in coming. A day later, Turkish Foreign Minister Mevlut Cavusoglu said there was as of yet no decision on Incirlik, but that Turkey had reached consensus with the United States on issues such as a project to train and equip rebel Syrian fighters.

The consensus to train and equip Syrian rebels is not a novelty. It has been going on covertly for nearly two years. The important element in the Turkish-American discrepancy was about Incirlik.

The Financial Times reported on the Incirlik issue in very blunt terms: “Turkey has poured cold water on claims that the US-led anti-jihadi coalition has secured greater use of military bases in Turkish territory, highlighting continuing differences between Washington and Ankara.

“After US officials said that Ankara had agreed — at least in principle — to expanded use of the US air base in Incirlik, Turkey, Turkish officials said on Monday that no such agreement had yet been reached and that the government had not changed its position. But they added that talks were going on.”

The Washington Post was even more specific: “A statement issued by the office of Prime Minister Ahmet Davutoglu said talks are continuing between Ankara and Washington over whether to permit US forces to use Incirlik in the fight against the Islamic State, … however, ‘There is no new agreement on the Incirlik issue,’ the statement said.”

But it also added: “In a reflection of the sensitivity of the matter, US officials on Monday were reluctant to further address or clarify the issue for fear of irritating the Turks. “We are grateful for steps Turkey is taking to support the coalition, to include training and the use of some facilities,” said a US defense official who spoke on the condition of anonymity.”

Turkey’s denial on news that a deal was reached on Incirlik provided fuel to conservative critics of the Obama administration.

Charles Krauthammer told “Special Report” host Bret Baier on Fox News Channel that Rice’s comments on “Meet The Press,” coupled with the Turks’ denial, were a “huge embarrassment” and “unbelievable.” The conservative commentator also blamed Obama for this failure to reach an agreement, wondering why the Turks would join a war “where the leader of the coalition is not serious.”

The crucial point in facilitating Incirlik for the US or coalition airstrikes on IS in Syria is not solely a military issue. It, rather, is a political one. Opening up the base for the warplanes, without any doubt, would make it easier for the US Air Force. But, more than that it will signify Turkey’s willingness to fully engage and participate in the coalition led by Washington to fight IS over the Sunni lands of Syria and Iraq.

And here comes the discrepancy in Turkish and US positions: Turkey wants the United States to target the Assad regime to provide its ultimate downfall on behalf of Turkey. That is Turkish President Recep Tayyip Erdogan’s priority.

Despite the pains of US officials to convince people that there is no discrepancy between Ankara and Washington, indeed there is.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει κάποιος εχέφρων πολίτης σ’ αυτή τη χώρα που να πιστεύει ότι θα εκλεγεί ΠτΔ από την παρούσα Βουλή. Αυτό τουλάχιστον μέχρι… τώρα. Επίσης, δεν νομίζουμε ότι υπάρχουν πολίτες που να πιστεύουν ότι ενδέχεται, μετά τις εκλογές που θα ακολουθήσουν, να έχουμε και πάλι κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Αυτό όμως το βλέπουν και οι δανειστές, οι οποίοι αποφάσισαν προφανώς να αναλάβουν δράση, για να ελέγξουν την κατάσταση.

Δεκάδες δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο, πολυάριθμες δηλώσεις από τους εκπροσώπους της τρόϊκας (ΔΝΤ – ΕΚΤ – ΕΕ), για την ανάγκη νέου μνημονίου και αδυναμία της Ελλάδας να βγει στις αγορές, οδήγησαν σε αποχώρηση επενδυτών από το ελληνικό χρηματιστήριο, κατακόρυφη άνοδο των spreds κ.λ.π. Γενικά, εκεί που όλα υποτίθεται ότι ήταν ρόδινα, ότι βγαίναμε από το τούνελ, ότι έχουμε success story, εκεί ακριβώς, μας ξαναγυρίζουν πίσω σε συνθήκες πολύ χειρότερες από εκείνες που μπήκαμε στο μνημόνιο.

Και μας ξαναγυρίζουν, γιατί το πρόγραμμά τους απέτυχε πλήρως. Απέτυχε όμως, σε ότι φυσικά εμάς τους Έλληνες, πέτυχε όμως το στόχο του σε ότι αφορά τα συμφέροντα των δανειστών. Δηλαδή να κρατούν τους δυστυχισμένους Έλληνες δέσμιους στο αγκίστρι τους, μέχρι να μας πάρουν όλες τις περιουσίες.

Γίνεται πλέον εμφανέστατο ότι οι δανειστές, μαζί με την ντόπια ελίτ, δημιουργούν συνθήκες τρομοκράτησης της αγέλης, προκειμένου να ξαναγυρίσει πίσω στα πολιτικά μαντριά από τα οποία λάκισε. Και δεν αποκλείεται στο τέλος και να τα καταφέρουν ή έστω να έχουν δημιουργήσει ελεγχόμενες γι’ αυτούς πολιτικές καταστάσεις. Αναρωτιόμαστε ακόμα, πως θα λειτουργήσουν τώρα πλέον οι βουλευτές, σχετικά με την εκλογή του ΠτΔ, μέσα σε ένα τέτοιο καλλιεργούμενο κλίμα;

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Διπλωματικές… πιρουέτες Ερντογάν – Νταβούτογλου για να επεκτείνουν την κρίση από την Κύπρο στο Καστελλόριζο

Του Σωτήρη Σιδέρη

Θέμα χρόνου είναι να ενταθεί και όχι να αμβλυνθεί η αντιπαράθεση Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας με την Τουρκία, με επίκεντρο τις έρευνες για τον εντοπισμό και την εκμετάλλευση φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Η τουρκική επιθετικότητα στην Κύπρο, η αυξανόμενη τριμερής συνεργασία Αθήνας – Λευκωσίας – Καΐρου και η διένεξη με την Ελλάδα στο Αιγαίο, συνθέτουν ένα σύνολο αλληλεπιδρόντων προβλημάτων που προκαλούν ένταση.

Η Τουρκία, σύμφωνα μ έγκυρες νομικές πηγές, όχι μόνο απέρριψε τα ελληνικά διαβήματα για τις κινήσεις της στην ΑΟΖ της Κύπρου, αλλά, αντίθετα, ζήτησε από την Ελλάδα να αναλάβει τις ευθύνες της ως εγγυήτριας δύναμης και να προσέλθει σε τετραμερή διάσκεψη με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων που η ίδια η γείτων προκάλεσε!
Οι ίδιες πηγές επιμένουν επίσης ότι το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου σύντομα να εκδηλώσει ένα επιθετικό διπλωματικό σχέδιο προς την Αθήνα, σε συνδυασμό με στρατιωτικές πιέσεις, με στόχο να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις για το Αιγαίο, κάτι που ο Αντώνης Σαμαράς ούτε να ακούει θέλει.
Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα το Καστελλόριζο θα βρεθεί στο επίκεντρο μίας νέας έντασης, με την Άγκυρα να θεωρεί ότι οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή ευνοούν επιθετικές κινήσεις, πράγμα όμως καθόλου απλό ή ανώδυνο.
Διπλωματικές αλλά και στρατιωτικές πηγές δεν αποκλείουν κινήσεις όπως αυτές στην Κυπριακή ΑΟΖ να γίνουν και στο ακριτικό νησί μας.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν επιθυμούσε ούτε την πραγματοποίηση του Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, το οποίο όμως δέχτηκε να γίνει το Νοέμβριο και είναι ένα θέμα που ίσως προκαλέσει εκ νέου τριβές.
Όπως εκτιμούν έμπειροι διπλωμάτες, η επόμενη ανάλογη κρίση με αυτή στην Κυπριακή ΑΟΖ θα εκδηλωθεί στο Καστελλόριζο.

Κλιμάκωση με φόντο το φυσικό αέριο
Προς το παρόν, νότια της Κύπρου υπάρχει μία εστία έντασης με πρωταγωνίστρια την Άγκυρα. Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα σε ενεργειακούς πόρους εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και δεν υπάρχει απολύτως κανένας νόμιμος τρόπος να αποκτήσει πρόσβαση. Θεωρητικά, η στάση της γείτονος υπαγορεύεται στο πλαίσιο της υποστήριξης των ό,ποιων δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων, όμως αυτά μπορούν να συζητηθούν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων και όχι με πολεμικά πλοία ή με παραβιάσεις της ΑΟΖ. Υπό το πρίσμα αυτό, έγκριτες νομικές πηγές θεωρούν ότι η πολιτική ίσων αποστάσεων των μεγάλων χωρών δεν είναι καλός οιωνός. Τη χειρότερη στάση τήρησε δε ο νέος ειδικός σύμβουλος του γραμματέα του ΟΗΕ, Νορβηγός Έσπεν Μπαρτ Άιντε, ο οποίος, μιλώντας για τις ενέργειες της Τουρκίας, έκανε λόγο για «de facto διαφορά Κύπρου – Τουρκίας», μετατρέποντας σε κουρέλια το διεθνές δίκαιο, πράγμα που θα έπρεπε να είχε καταγγελθεί.

Αναλυτές στη Λευκωσία και νομικές πηγές στην Αθήνα εκτιμούν ότι οι εξελίξεις στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη θα είναι γεμάτες ένταση όσο προχωρούν οι έρευνες και κυρίως όσο θα πλησιάζει ο χρόνος για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου.
Η Άγκυρα ήδη απαιτεί στο παρασκήνιο –πέρα από μερίδιο στο φυσικό αέριο- η διακίνηση να γίνεται από αγωγό μέσω Τουρκίας. Στον πυρήνα της, η τουρκική πολιτική είναι ίδια και στο Αιγαίο, όπου με απειλή πολέμου, με κρίσεις τύπου Ιμίων και με πιέσεις στα νησιά προσπαθεί να επιβάλει τη δική της θέση.

Όπως προαναφέρθηκε, διπλωματικές πηγές στην Αθήνα θεωρούν βέβαιο ότι κάποια στιγμή, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, η Τουρκία θα προβεί σε ίδιου τύπου ενέργειες κοντά στο Καστελλόριζο, υποδηλώνοντας έτσι την αποφασιστικότητά της να εξευρεθεί μία λύση σύμφωνη με την άποψή της ότι το ακριτικό νησί έχει μηδενική επήρεια στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.

Ελληνική απροθυμία για το Ανώτατο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας
Ένα ακόμη στοιχείο που μπορεί να τροφοδοτήσει έντονες συζητήσεις είναι η (κρυφή) άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να συντηρήσει τις ελληνοτουρκικές συνομιλίες μέσω του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας που κατά τη συνάντηση Σαμαρά – Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί τον επόμενο μήνα.

Από την πρώτη στιγμή, πριν καν η ελληνική αντιπροσωπεία επιστρέψει στην Αθήνα, οι πάντως γνώριζαν ότι προσωπικά ο Αντώνης Σαμαράς δεν είχε την παραμικρή διάθεση να εργαστεί για την πραγματοποίηση του Συμβουλίου και, κατά συνέπεια, η θετική στάση στη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν ήταν εθιμοτυπικού και όχι πολιτικού χαρακτήρα. Με πρόσχημα, μάλιστα, και την κρίση στην Κύπρο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η συνεδρίαση των υπουργικών Συμβουλίων δεν θα γίνει ούτε το Νοέμβριο ούτε τον Δεκέμβριο –επί της ουσία ουδείς γνωρίζει πότε και αν θα γίνει. Προφανώς αυτό θα το εκμεταλλευτεί με τον δικό της τρόπο η Τουρκία…

Όπως αναφέρουν συγκεκριμένα οι ίδιες πηγές, ο πρωθυπουργός δεν δείχνει διάθεση να αναπτύξει συγκροτημένη διπλωματική δραστηριότητα προκειμένου να καλλιεργήσει το κλίμα διπλωματικής αντεπίθεσης με στόχο να πάρει η Άγκυρα το μήνυμα ότι οι ενέργειές της έχουν κόστος. Ούτε στο υπουργείο Εξωτερικών υπάρχει ιδιαίτερη ζέση για την πραγματοποίηση του Συμβουλίου Συνεργασίας, θεωρώντας ότι η διμερής συνεργασία σε οικονομικό επίπεδο κινείται πλέον με μία αυτόνομη δυναμική, που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες κρατικές παρεμβάσεις. Από τις πολλές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί ελάχιστες έχουν αντίκρισμα ή τηρούνται, με συνέπεια η ατζέντα του Συμβουλίου να έχει βαλτώσει. Αυτό οφείλεται σε έναν βαθμό και στο γεγονός ότι η διένεξη των δύο χωρών στο Αιγαίο και την Κύπρο λειτουργεί ανασταλτικά για μία γενικευμένη αναπτυξιακή συνεργασία. Είναι άλλο πράγμα όμως η ελληνοτουρκική συνεργασία να υπάρχει και να αναπτύσσεται στοχευμένα και σχεδιασμένα και άλλο η ελληνική κυβέρνηση από τη μία πλευρά να συμφωνεί στην πραγματοποίηση ενός Συμβουλίου και από την άλλη να υπονομεύει την πραγματοποίηση του.

Εντύπωση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση, που οφείλει να σηκώσει το μεγάλο βάρος της προστασίας κα στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν εμφανίζεται ικανή να διαχειριστεί καμία κρίση είτε μικρής είτε μεγάλης έντασης.
Αναπόφευκτα γεννά ερωτήματα το ότι, ενώ η Τουρκία προκαλεί σε Αιγαίο, Κύπρο και Μεσόγειο και παραβιάζει εναέριο και θαλάσσιο εθνικό χώρο κλιμακώνοντας τις απειλές, η Ελλάδα συνεχίζει να στηρίζει τις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η επανάληψη ορισμένων πάγιων ελληνικών θέσεων στις ετήσιες εκθέσεις προόδου της Επιτροπής για τα υποψήφια προς ένταξη κράτη, έχει αποδειχτεί ότι δεν συγκινεί την Τουρκία.
Αν η Ελλάδα δεν αποφασίσει να παρέμβει δυναμικά στους διεθνείς οργανισμούς, διμερώς στις μεγάλες χώρες και να αναπτύξει σχέδιο συμμαχιών, ώστε να αναγκάσει την Άγκυρα σε αναδίπλωση, οι εξελίξεις θα είναι δυσμενείς για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 259


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου