Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Δεκ 2015

Tου Ιωάννη Μιχαλέτου
Πηγή RIMSE


Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πρόσκληση, αυτή της αντιμετώπιση του "Ισλαμικού Κράτους" (Ι.Κ.) εν μέσω μίας μη-ευνοϊκής συγκυρίας, εξαιτίας των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, της πίεσης από κράτη μέλη της Ε.Ε. για την αποβολή της χώρας από τη ζώνη Σένγκεν, παραλλήλως με ένα άνευ προηγουμένου ρεύμα μετεγκατάστασης πληθυσμού από τη Συρία προς την Ευρώπη.

Τον Ιανουάριο του 2015, οι Βελγικές αρχές πληροφοριών ειδοποίησαν τις Ελληνικές περί της πιθανής παρουσίας του Αμπντέλχαμιντ Αμπαούντ στην Αθήνα. Ένας τηλεφωνικός αριθμός σχετιζόμενος με τον ίδιο βρέθηκε να εκπέμπει από το κέντρο της Αθήνας. Η Ελληνική Αστυνομία εφόρμησε σε διαμέρισμα στο Παγκράτι και εντόπισε μια ομάδα Αλγερινών χωρίς ίχνος του Αμπαούντ. Εξαιτίας σοβαρών επιχειρησιακών λαθών εκ μέρους των Βελγικών αρχών εκτιμάται ότι χάθηκε ευκαιρία σύλληψης του ή εξεύρεσης περισσοτέρων στοιχείων για τη δράση του.

Οι Βέλγοι "αμέλησαν" να συντονίσουν τις ενέργειες του με τις Ελληνικές αρχές εκείνη την περίοδο. Εν συνεχεία και έπειτα από τις επιθέσεις στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου αποκαλύφθηκε ότι βάση στοιχείων γενετικού υλικού ο Αμπαούντ όντως βρισκόταν στην Αθήνα κατά διαστήματα, τόσο στο Παγκράτι όσο και σε διαμέρισμα στα Σεπόλια. Εν τω μεταξύ η Ελλάδα παρέδωσε στο Βέλγιο ένα ύποπτο συνεργάτη του , τον Αλγερινό υπήκοο Ομάρ Νταμάς στη κατοχή του οποίου βρισκόταν στις αρχές του 2015 το επίμαχο τηλέφωνο.

Δύο από τους βομβιστές αυτοκτονίας ο Αμάντ αλ Μοχαμάντ και ο Αλ Μαχμόντ, πέρασαν από την Ελλάδα υποδυόμενοι τους πρόσφυγες στις αρχές Οκτωβρίου όπου και ελήφθησαν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα. Σε προηγούμενο χρόνο και συγκεκριμένα στις αρχές του 2014, ο Γάλλος τζιχαντιστής υπήκοος Ιμπραχίμ Μπουντίνα ανακρίθηκε από τις Ελληνικές αρχές στη Βόρειο Ελλάδα και εν συνεχεία συνελήφθη στη Νότιο Γαλλία,ενώ βρισκόταν σε φάση προετοιμασίας βομβιστικής επίθεσης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι επίσημες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι περίπου 20.000 πρόσφυγες -μετανάστες έχουν εισέλθει και μάλλον όλοι εξέλθει, δίχως να καταγραφούν το 2015, ενώ τα προηγούμενα έτη ο αριθμός ενδέχεται να είναι μεγαλύτερος. Ο αριθμός των Τζιχαντιστών με Ευρωπαϊκά διαβατήρια που χρησιμοποίησαν την Ελληνική επικράτεια για να μεταβούν στη Τουρκία και εν συνεχεία στη Συρία, ανέρχεται σύμφωνα με εκτιμήσεις κατά καιρούς σε 1.500 άτομα μεταξύ 2012-2015.

Στις 24 Νοεμβρίου οι ιταλικές Αρχές ανακοίνωσαν ότι ο βασικός ύποπτος για τις επιθέσεις στη Γαλλία που εξακολουθεί να διαφεύγει, Σαλάχ Αμπντεσαλάμ, χρησιμοποίησε την ακτοπλοϊκή γραμμή από το Μπάρι τον Αύγουστο αυτού του έτους και μετέπειτα εισήλθε στη χώρα μέσω Πατρών και συνολικά έμεινε πέντε ημέρες προτού εξέλθει με τον ίδιο τρόπο. Οι Γαλλικές αρχές εκτιμούν μάλιστα ότι οι περισσότεροι που ενέχονται στις επιθέσεις έχουν σχέση με την Ελλάδα, αλλά μέχρι στιγμής η Αθήνα το αρνείται.

Η Ελλάδα πρέπει να παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για το Ι.Κ. που μάλιστα αναφέρει τη χώρα σε τεύχος του περιοδικού του "Νταμπικ", ως έδαφος λογιστικής υποστήριξης. Η γειτνίαση της χώρας με τη Τουρκία και τη Μέση Ανατολή, η ύπαρξη εκτεταμένων θαλασσίων συνόρων και περασμάτων με πολύ σημαντική θαλάσσια κίνηση, η ύπαρξη μεγάλου αριθμού εγκληματικών δικτύων που ασχολούνται με τη πλαστογραφία εγγράφων , αποτελούν σημαντικά κίνητρα.

Επιπλέον υφίστανται ήδη πυρήνες ριζοσπαστικοποίησης Ισλαμικών κοινοτήτων, ιδιαίτερα στην Αθήνα, παραλλήλως με τη τεράστια αύξηση του αριθμού των εισερχομένων στη χώρα που δοκιμάζει τις αντοχές του συστήματος ασφαλείας. Σε όλα αυτά μπορούν να προστεθούν η ευκολία εξεύρεσης φορητού οπλισμού, η διάχυση του συστήματος Χαβάλα, η παρουσία πολυπλόκαμων δικτύων λαθροδιακίνησης μεταναστών και η όσμωση Ελληνικών και Βαλκανικών οργανωμένων συνδικάτων του εγκλήματος. Στις 22 Νοεμβρίου η εφημερίδα το ΒΗΜΑ, αποκάλυψε ότι Αμερικανός υπήκοος διάλεξε την Ελλάδα για να συναντήσει 3 Λιβανέζους προκειμένου να πουλήσει οπλισμό για το Ι.Κ. που θα έφθανε εδώ προτού μεταφερθεί στη Μέση Ανατολή.

Το Σεπτέμβριο του 2014, Σύριος υπήκοος συνελήφθη στο Βέλγιο έχοντας στη κατοχή του Πλαστό Γαλλικό διαβατήριο που είχε προμηθευτεί στην Αθήνα όπως και άδεια παραμονής. Τη ίδια χρονιά ένας Αυστριακός και ένας Τσετσένος (Ρώσος υπήκοος), συνελήφθησαν ενώ επιχειρήσουν να εισέλθουν στην Ελλάδα, έχοντας πριν ενταχθεί στις τάξεις του Ι.Κ.

Υπάρχουν δύο (2) περιπτώσεις Σύρων μεταναστών που ενώ ζούσαν στην Ελλάδα μετέβησαν για να πολεμήσουν στη Συρία όπως και 2 Ελληνo-Σύριων. Κατά καιρούς έγκριτα δημοσιεύματα αναφέρουν την ύπαρξη εξτρεμιστικών πυρήνων, Ιμάμηδων και ομάδων όπως και προσπάθειες αντιμετώπισης τους από τις αρχές.

Η "προσέλευση" κάθε ημέρα περί των 5.000 ατόμων στα Ελληνικά σύνορα, περιορίζει τους πόρους και τις δυνατότητες αντίδρασης των Ελληνικών αρχών σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα. Η Ελλάδα όντως κινδυνεύει να εκδιωχθεί από τη ζώνη Σένγκεν και χρειάζεται να τεθεί το λεγόμενο "προσφυγικό" στη βάση των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας και λιγότερο υπό το πρίσμα του"ανθρωπισμού".

Αυτό σημαίνει και αλλαγή τεχνοκρατικών κατευθύνσεων και προτεραιοτήτων, όπως και ανάδειξη στρατηγικής επί του θέματος η οποία θα διακρίνεται από ρεαλισμό και όχι από σκοπιμότητες εκμετάλλευσης τυχόν λαικού αισθήματος για κομματικούς λόγους.

Αυτό άλλωστε έχει ημερομηνία λήξης, όταν η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε καθολική κατακραυγή των καθοδηγητών της, που θα απολέσουν ακόμα και το σκληρό πυρήνα υποστηρικτών λόγω ακριβώς της σύγκρουσης μεταξύ πραγματικότητας και της (διαστρεβλωμένης) φαντασίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το δολάριο, καθώς επίσης η στρατιωτική υπεροχή, είναι οι δύο βασικοί πυλώνες της παγκόσμιας ηγεμονίας των Η.Π.Α. – οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί στο στόχαστρο του Putin, με τη βοήθεια του πετρελαίου, της Κίνας και του πολέμου στη Συρία
«Πολλοί αναρωτιούνται για πόσον καιρό ακόμη θα είναι το δολάριο το νούμερο ένα παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Η απάντηση, με κριτήριο την οικονομική ιστορία, είναι σαφής: τα πάντα εξαρτώνται από τον ανταγωνισμό. Εάν λοιπόν υπάρξει μία εναλλακτική δυνατότητα, το δολάριο θα μπορούσε πολύ γρήγορα να χάσει τα σκήπτρα – όπως συνέβη με την αγγλική στερλίνα, την οποία διαδέχθηκε τη δεκαετία του 1920″.
Είναι προφανές πως επιδιώκεται η τριχοτόμηση της Τουρκίας (άρθρο), χωρίς όμως να γνωρίζουμε επακριβώς ποιός είναι αυτός που κινεί πραγματικά τα νήματα. Πιθανότερη εκδοχή είναι οι Η.Π.Α. από το παρασκήνιο, οι οποίες αφήνουν τη «βρώμικη» δουλειά στη Ρωσία, έχοντας δώσει αυτές την εντολή κατάρριψης του ρωσικού βομβαρδιστικού από τους Τούρκους – όπως άλλωστε συμβαίνει και στη Συρία, αφού οι Ρώσοι έχουν  αναλάβει την εκκαθάριση της ISIS.

Μίας οργάνωσης που λέγεται ότι «έστησαν» οι μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α. στο παρελθόν, για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή αμερικανών στρατιωτών – έχοντας όμως αυτονομηθεί, με τις σημερινές συνέπειες. Είναι όμως σωστό να λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν του τα δυτικά εγκλήματα κατά την εισβολή στο Ιράκ, καθώς επίσης την αντίστοιχη στη Λιβύη – η οποία ουσιαστικά εξέθρεψε την Boko Haram στην Αφρική, μία κατά πολύ πιο βίαιη «ομάδα» από την ISIS, με πλήθος ανατριχιαστικές δολοφονίες στο ενεργητικό της.

Η πραγματική σύγκρουση βέβαια της Ρωσίας με τις Η.Π.Α. διαπιστώνεται στο οικονομικό επίπεδο – όπου ο πρόεδρος Putin δρομολογεί σημαντικές ενέργειες, για να σπάσει το μονοπώλιο της υπερδύναμης στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής του, με στόχο την αποδέσμευση της ρωσικής οικονομίας, ειδικά των πολύ σημαντικών εξαγωγών ενέργειας, από το δολάριο – το οποίο αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα της χώρας.

Με δεδομένο όμως το ότι, το δολάριο είναι το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο των Η.Π.Α. ενώ, εάν χαθεί η θέση του ως το ισχυρότερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, η υπερδύναμη θα καταρρεύσει οικονομικά, η μάχη μάλλον θα φτάσει στα άκρα – αν και οι πιθανότητες να επικρατήσει η Ρωσία είναι μεγαλύτερες, λόγω της στενής συμμαχίας της με την Κίνα, με το Ιράν, καθώς επίσης με τις άλλες χώρες των BRICS (ενώ φαίνεται πως έχει προστεθεί η Γαλλία).

Αναλυτικότερα, το υπουργείο ενέργειας της Ρωσίας δήλωσε το Νοέμβριο ότι, θα ξεκινήσει μία δοκιμαστική φάση εμπορίου, στη βάση ενός καινούργιου «σημείου αναφοράς» (Benchmark) για το ρωσικό πετρέλαιο. Αν και φαίνεται ακίνδυνη αυτή η αλλαγή, στην πραγματικότητα έχει τεράστια σημασία – αφού, εάν πετύχει η δοκιμή, τότε τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης με τιμή αναφοράς το ρωσικό πετρέλαιο, το οποίο θα διαπραγματεύεται στο ρωσικό χρηματιστήριο, δεν θα κλείνονται πλέον σε δολάρια, αλλά σε ρούβλια. Αυτό θα διευκόλυνε την αποδέσμευση από το δολάριο όχι μόνο της Ρωσίας αλλά, επίσης, της Κίνας, όπως πολλών άλλων κρατών.

Στο σημείο αυτό είναι ίσως απαραίτητο να αναφερθεί τι ακριβώς σημαίνει η λέξη «σημείο ή τιμή αναφοράς». Με απλά λόγια, κατά την αξιολόγηση της απόδοσης μίας οποιασδήποτε επένδυσης, είναι σημαντική η σύγκριση της με το κατάλληλο σημείο αναφοράς – με δείκτες δηλαδή που χρησιμοποιούν οι αναλυτές, για να μετρούν τις αποδόσεις των πάσης φύσεως επενδύσεων, όπως είναι ο MSCI για τις διεθνείς επενδύσεις. Οι δείκτες αυτοί αντικατοπτρίζουν τους κινδύνους που είναι πρόθυμος να αναλάβει ένας επενδυτής, το ποσόν που θα επενδύσει, καθώς επίσης το κόστος που είναι διατεθειμένος να πληρώσει.

Στα πλαίσια αυτά, ο ορισμός ενός σημείου αναφοράς (Benchmark) για το πετρέλαιο είναι το σημαντικότερο εργαλείο, μέσω του οποίου οι μεγάλες τράπεζες της Wall Street ελέγχουν (χειραγωγούν) την τιμή του πετρελαίου (γράφημα σημείου αναφοράς).

Σήμερα, η τιμή του ρωσικού πετρελαίου έχει σημείο αναφοράς, είναι συνδεδεμένη δηλαδή με αυτήν του Brent – η εξόρυξη του οποίου, όπως επίσης πολλών άλλων κοιτασμάτων της Βόρειας θάλασσας, μειώνεται συνεχώς.

Το μεγάλο πρόβλημα της Ρωσίας δεν είναι όμως αυτό, αλλά το ότι τα συμβόλαια του πετρελαίου ελέγχονται από τη Wall Street, μέσω της χειραγώγησης τους με τα παράγωγα από τις μεγάλες τράπεζες, όπως είναι η Goldman Sachs και η Morgan Stanley – οπότε οι τιμές του διαμορφώνονται με βάση τα εκάστοτε συμφέροντα τους.




Οι συναλλαγές σε δολάρια

Περαιτέρω, οι παγκόσμιες συναλλαγές πετρελαίου σε δολάρια είναι πολύ σημαντικές για τη στήριξη του αμερικανικού νομίσματος – αφού οι κεντρικές τράπεζες σε ολόκληρο τον πλανήτη, όπως της Κίνας, της Ιαπωνίας και της Ευρωζώνης, είναι υποχρεωμένες να διατηρούν συναλλαγματικά αποθέματα σε δολάρια, τόσο για το εξαγωγικό τους εμπόριο, όσο και για τις εισαγωγές ενέργειας. Στα πλαίσια αυτά, το δολάριο είναι ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες της αμερικανικής ηγεμονίας, με δεύτερο τη στρατιωτική της ισχύ – μέσω της οποίας διενεργούνται οι πόλεμοι του δολαρίου (άρθρο).

Όπως έχουμε αναλύσει δε στο παρελθόν, είναι υποχρεωμένες οι πλεονασματικές χώρες, όπως η Κίνα, να επενδύουν τα πλεονάσματα τους σε δολάρια, στα αμερικανικά ομόλογα ή σε ισοδύναμα κυβερνητικά χρεόγραφα – χρηματοδοτώντας έτσι τα τεράστια ελλείμματα της οικονομίας της υπερδύναμης. 

Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται τα πλεονάσματα του εμπορικού ισοζυγίου της Κίνας (αριστερή κάθετος, γαλάζια καμπύλη), καθώς επίσης τα μεγάλα ελλείμματα των Η.Π.Α. (δεξιά κάθετος, διακεκομμένη καμπύλη).

Περαιτέρω, μέσω της εκτύπωσης νέων δολαρίων σε απεριόριστες ποσότητες χρηματοδοτούνται επίσης τα τεράστια ελλείμματα του προϋπολογισμού των Η.Π.Α. – χωρίς να αυξάνονται τα επιτόκια δανεισμού τους.

Επίσης το δημόσιο χρέος τους, το οποίο έχει εκτοξευθεί στα 18,6 τρις $ ή στο 111% του ΑΕΠ τους, ειδικά μετά την κήρυξη του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας – ο οποίος έχει κοστίσει ασύλληπτα ποσά στο κράτος (το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 55% έκτοτε).

Επομένως, η οικονομία τους είναι απόλυτα εξαρτημένη από τη θέση του δολαρίου, ως το ισχυρότερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, η οποία εξασφαλίζεται σε μεγάλο βαθμό από το εμπόριο του πετρελαίου – οπότε οι προθέσεις της Ρωσίας αποτελούν χωρίς καμία αμφιβολία «αιτία πολέμου» για τις Η.Π.Α. 

Το εμπόριο του πετρελαίου 

Συνεχίζοντας, έως τη δεκαετία του 1980 οι τιμές του πετρελαίου διαμορφώνονταν από την πραγματική ζήτηση και προσφορά – δηλαδή από τους πωλητές, καθώς επίσης από τους αγοραστές. Η διαδικασία αυτή άλλαξε σταδιακά, όταν η Goldman Sachs εξαγόρασε το 1981 για στρατηγικούς λόγους τη μικρή μεσιτική εταιρεία πρώτων υλών J. Aaron, έχοντας στόχο να αλλάξει ριζικά τους όρους του εμπορίου πετρελαίου παγκοσμίως.

Έτσι ξεκίνησε η εποχή του «χάρτινου πετρελαίου», όπως ονομάσθηκε από τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης που δρομολόγησε η τράπεζα, τα οποία άρχισαν σιγά-σιγά να αποδεσμεύονται από την ύπαρξη πραγματικού πετρελαίου. Ουσιαστικά λοιπόν το εμπόριο πετρελαίου μετατράπηκε σε ένα καζίνο, τον έλεγχο των τραπεζιών του οποίου ανέλαβαν οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες, μαζί με τις υπόλοιπες πολυεθνικές εταιρείες.

Από την άλλη πλευρά, όταν η τιμή του πετρελαίου που παρήγαγαν οι χώρες του OPEC τετραπλασιάστηκε, μερικούς μήνες μετά τον πόλεμο του Οκτωβρίου του 1973, το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών συμφώνησε με τη Σαουδική Αραβία, να διεξάγεται το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου σε δολάρια – με αντάλλαγμα τη στρατιωτική εγγύηση της υπερδύναμης, καθώς επίσης τον πολεμικό εξοπλισμό της χώρας.

Παρά τις αντιδράσεις δε των άλλων κρατών, έκτοτε οι συναλλαγές πετρελαίου διεξάγονται μόνο σε δολάρια – ενώ η τιμή του διαμορφώνεται στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, καθώς επίσης στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων του Ντουμπάι, όπου ορίζεται η τιμή αναφοράς του αραβικού πετρελαίου. Όλα αυτά τα χρηματιστήρια ευρίσκονται στην ιδιοκτησία της πολύ στενά δικτυωμένης ομάδας των μεγάλων αμερικανικών τραπεζών – με μονοπωλιακά χαρακτηριστικά.

Στα πλαίσια αυτά η Ρωσία, υιοθετώντας μία δική της «τιμή αναφοράς» για το πετρέλαιο που εξάγει, επιδιώκει την «απελευθέρωση» της από το σύστημα – έτσι ώστε οι συναλλαγές να διενεργούνται σε ρούβλια, ενώ το πετρέλαιο της να διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Πετρούπολης (SPIMEX).

Περαιτέρω, τα συμβόλαια που στηρίζονται στην τιμή αναφοράς του Brent, δεν δεσμεύουν μόνο το ρωσικό πετρέλαιο, αλλά τα δύο τρίτα περίπου των παγκοσμίων συναλλαγών – παρά το ότι η εξόρυξη του συγκεκριμένου είδους πετρελαίου από τη Βόρεια Θάλασσα μειώνεται συνεχώς, έχοντας περιορισθεί στο 1 εκ. βαρέλια την ημέρα.

Εν τούτοις, η μικρή αυτή ποσότητα χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για το 67% των συναλλαγών διεθνώς – ενώ, εάν γίνει αποδεκτό το ρωσικό πετρέλαιο ως σημείο αναφοράς, εκπεφρασμένο σε ρούβλια, τότε θα υπάρξει μία σοβαρή μείωση των συναλλαγών που διεξάγονται σε δολάρια, αφού η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου διεθνώς, προηγούμενη ελάχιστα της Σαουδικής Αραβίας.

Ακόμη περισσότερο, επειδή η εγχώρια αγορά της καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από το φυσικό αέριο, είναι σε θέση να εξάγει το 75% της συνολικής παραγωγής της – σημειώνοντας πως η Ευρώπη εισάγει 3,5 εκ. βαρέλια ημερησίως, αποτελώντας με μεγάλη απόσταση το σημαντικότερο πελάτη της Ρωσίας (δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής της Ευρώπης είναι η Σαουδική Αραβία με 890.000 βαρέλια, ακολουθούμενη από τη Νιγηρία με 810.00, το Καζακστάν με 580.000 και τη Λιβύη με 560.000 βαρέλια).

Την ίδια στιγμή, η εξόρυξη πετρελαίου στην Ευρώπη μειώνεται συνεχώς, έχοντας φτάσει στα 3 εκ. βαρέλια το 2013 – οπότε αυξάνεται η εξάρτηση της από τη Ρωσία η οποία, εάν συμπεριλάβουμε το φυσικό αέριο, είναι εξαιρετικά μεγάλη.

Ολοκληρώνοντας, η επίθεση εναντίον των πετροδολαρίων (ανάλυση) εκ μέρους της Ρωσίας στηρίζεται από την Κίνα, η οποία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου παγκοσμίως – ενώ σχεδιάζει την υιοθέτηση μίας δικής της τιμής αναφοράς σε γουάν, με διαπραγμάτευση στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Σαγκάης (INE).

Πολλές άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες προγραμματίζουν επίσης την αποδέσμευση τους από το δολάριο – γεγονός που σημαίνει ότι, αργά η γρήγορα θα τελειώσει η ηγεμονία του στον πλανήτη, υπενθυμίζοντας πως δεν είναι απίθανο να υιοθετήσει η Ρωσία, το χρυσό ρούβλι (άρθρο), επιταχύνοντας την κατάρρευση του δολαρίου. 

Επιμύθιο 

Η επίθεση της Ρωσίας στο πετρέλαιο, θα αποδυναμώσει τελικά τον πρώτο πυλώνα της παγκόσμιας ηγεμονίας των Η.Π.Α. Παράλληλα, η επιτυχημένη συμμετοχή της στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την έχει βοηθήσει να αναδειχθεί σε μία εναλλακτική δυνατότητα στη στρατιωτική παντοδυναμία των Η.Π.Α. – με αποτέλεσμα να κινδυνεύει και ο δεύτερος πυλώνας της υπερδύναμης.

Θεωρείται λοιπόν πολύ πιθανόν να χάσουν οι Η.Π.Α. την πρωτοκαθεδρία του πλανήτη, οπότε να μετατραπεί ξανά σε «πολυπολικό» – κάτι που όμως μέλει να αποδειχθεί, αφού δεν πρέπει κανένας να υποτιμάει την αμερικανική ισχύ σε πάρα πολλά επίπεδα, ευχόμενος βέβαια να αποφευχθεί μία καταστροφική, παγκόσμια σύρραξη.

Η Ευρώπη πάντως αποτελεί «το μήλο της Έριδος» για τις δύο μεγάλες δυνάμεις – με τις δυνατότητες της Ρωσίας να την «προσαρτήσει», με τη βοήθεια της ενέργειας, καθώς επίσης της προστασίας της από τους τρομοκράτες, να θεωρούνται μεγαλύτερες. Οι Η.Π.Α. όμως ηγούνται του ΝΑΤΟ, προωθώντας παράλληλα την οικονομική του παραλλαγή (άρθρο) – οπότε δεν είναι καθόλου εύκολες οι προβλέψεις. 

Βιβλιογραφία: Engtahl, Mahler




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στη φωτογραφία η γυναίκα που δολοφονήθηκε, μαζί με το μικρό της γιό...

Γράφει η Σερένα Νομικού

Δεν βρίσκονται ελεύθερα διαμερίσματα, δεν υπάρχουν δουλειές και δεν μπορεί κανείς να ψωνίσει, χωρίς να έχει μαζί του πιστόλι, μετά τη διπλή δολοφονία σε κατάστημα της ΙΚΕΑ. Το 2040 η χώρα θα είναι ισλαμική, ενώ μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος.

Μία από τις πιο πλούσιες και κοινωνικά δίκαιες χώρες της Ευρώπης καταρρέει, ενώ όλο και πιο πολλά ΜΜΕ αναφέρονται στο δράμα που βιώνουν οι πολίτες της. Ειδικά μετά το διπλό, αποτρόπαιο έγκλημα σε κατάστημα της ΙΚΕΑ, με τους βιασμούς γυναικών από μουσουλμάνους να έχουν εξελιχθεί σε επιδημία, μαζί με την τρομοκρατία και με τα υπόλοιπα ανατριχιαστικά εγκλήματα.

Η χώρα που οι κάτοικοί της απαγορεύεται να αναφερθούν σε τέτοια προβλήματα, μήπως χαρακτηριστούν ρατσιστές ή επειδή κινδυνεύουν να χάσουν τη θέση τους στο δημόσιο, αποφάσισε τελικά να κλείσει ερμητικά τα σύνορα της, να απομονωθεί. Οι αιτίες; Πολλοί μουσουλμάνοι. Πολύ τρομοκρατία. Συμμοριτοπόλεμοι στους δρόμους. Εμπρησμοί. Υπερβολικές αναταραχές. Ελάχιστη αφομοίωση των ξένων!

Ολόκληρη η Σκανδιναβία οχυρώνεται, επειδή οι χώρες της έχουν τρομοκρατηθεί από τα γεγονότα στη Σουηδία. Βλέπουν πανικοβλημένες πως οι κάποτε ειρηνικές, πολιτισμένες, ήσυχες πόλεις της, έχουν μετατραπεί σε εμπόλεμες ζώνες, με αποτέλεσμα τα μικρά παιδιά να πηγαίνουν σχολείο μόνο με συνοδεία αστυνομικών! Εν τούτοις, φαινόταν από πολύ καιρό τι θα συνέβαινε, ενώ είχαν γραφτεί αρκετά βιβλία για το θέμα.

Ξεκινώντας από το ότι δεν διδάσκεται στα σχολεία κανένα μάθημα θρησκευτικών, από δεκαετίες πριν, πολλοί Σουηδοί αναζήτησαν μόνοι τους μία πνευματική διάσταση της ζωής τους. Είχε δημιουργηθεί ένα κενό στη σύγχρονη κοινωνία τους, το οποίο δεν μπορούσε να γεμίσει ούτε η επιστήμη, ούτε το υψηλό βιοτικό τους επίπεδο. Το κενό αυτό ήρθε να καλύψει το Ισλάμ.

Πριν από 100 χρόνια δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος στη Σουηδία. Το 1930 ζούσαν εκεί 15, το 1970 μόλις 1.000, το 1980 αυξήθηκαν στους 30.000, το 1990 στους 120.000, το 2006 στους 400.000, ενώ σήμερα είναι πολύ περισσότεροι. Αντίστροφα, ο αριθμός των «αυτοχθόνων» Σουηδών μειώνεται συνεχώς, με έναν ρυθμό που αν συνεχιστεί (χωρίς τη μετανάστευση), θα έχει ως αποτέλεσμα να είναι μουσουλμανική η πλειοψηφία των κατοίκων το 2040.

Από το καλοκαίρι του 2006 πάντως οι μουσουλμάνοι πουλούν μπλουζάκια στους δρόμους, τα οποία γράφουν πως το 2030 θα καταλάβουν τη Σουηδία!

Επειδή τώρα στα δημόσια σχολεία της χώρας δεν επιτρέπεται να διδάσκουν θρησκευτικά, οι μουσουλμάνοι ίδρυσαν δικά τους ιδιωτικά, ήδη από το 1993 (σήμερα υπάρχουν πάνω από 20). Άρχισαν επίσης να απαιτούν τη σαρία, όπως και όλα τα υπόλοιπα που προβλέπει η θρησκεία τους, έχοντας κατασκευάσει τέσσερα σουνιτικά τζαμιά και 150 χώρους προσευχής. Σήμερα το Ισλάμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία της Σουηδίας, ενώ πολύ σύντομα θα είναι η πρώτη.

Από το 1997 η Σουηδία έχει ανακηρυχθεί επίσημα σε μία πολυπολιτισμική χώρα, όπου ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος, ενώ μπορεί να μείνει όπου και όσο θέλει εάν ζητήσει άσυλο. Η εγκληματικότητα όμως καταρρίπτει συνεχώς νέα ρεκόρ, ενώ πολλοί Σουηδοί έχουν μετατραπεί σε μετανάστες μέσα στην ίδια τους τη χώρα, εγκαταλείποντας τις πόλεις που έχουν ήδη καταληφθεί από Μουσουλμάνους. Όπως το Μάλμε, στο οποίο το 50% των νεογέννητων παίρνει το όνομα Μωάμεθ.

Οι επιθέσεις εναντίον αστυνομικών είναι καθημερινές, οι μάχες μεταξύ συμμοριών που αποτελούνται από νεαρούς μουσουλμάνους κάθε εθνικότητας επίσης, ενώ οι εμπρησμοί αποτελούν σχεδόν φυσιολογικό φαινόμενο.

Όταν σκοτεινιάζει, δεν τολμάει καμία γυναίκα να κυκλοφορήσει μόνη της στους δρόμους, αφού ο αριθμός των βιασμών έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Αρκεί να σημειώσει κανείς πως σε ένα περιθωριοποιημένο προάστιο της Στοκχόλμης το 17% των νεαρών μουσουλμάνων δήλωσαν το 2007 ότι, έχουν βιάσει τουλάχιστον μία φορά, ενώ το 31% ήταν τόσο βίαιο, ώστε η γυναίκα να οδηγηθεί στο νοσοκομείο.

Υπάρχουν πολλά άλλα που θα μπορούσε να γράψει κανείς για όλα όσα συμβαίνουν στη σιωπηλή σαν τάφο Σουηδία, χωρίς να εξαιρούνται οι υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες. Κινδυνεύει όμως να χαρακτηριστεί ρατσιστής ή ρατσίστρια, καθώς επίσης να κατηγορηθεί ως θρησκευτικός εχθρός του Ισλάμ, χωρίς φυσικά να είναι.

Άλλωστε το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι καθόλου η θρησκεία, αλλά η βιωσιμότητα των πολυπολιτισμικών κοινωνιών σε μικρές, φιλελεύθερες, ειρηνικές χώρες, οι οποίες σέβονται την ανεξιθρησκία, καθώς επίσης τους πολίτες άλλων κρατών.

Ένα πρόβλημα που σίγουρα θα αντιμετωπίσει σύντομα η Ελλάδα, το αργότερο όταν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες κλείσουν τα σύνορα τους με συρματοπλέγματα ή με νέα τείχη, όπως κάποτε αυτό του Βερολίνου.

Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει χιλιάδες ανθρώπους στα δίχτυα βίαιων ακροδεξιών παρατάξεων, με στόχο την προστασία τους, όπως έχει ήδη συμβεί στην Ελβετία, στην Αυστρία, στη Φιλανδία και αλλού. Έτσι η κοινωνία θα βρεθεί στη μέση, κινδυνεύοντας ταυτόχρονα από δύο πλευρές. Το τι θα επακολουθήσει δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι, ειδικά όσον αφορά τα παιδιά μας. Μία μητέρα όμως δεν επιτρέπεται να κλείνει τα μάτια της μπροστά στην πραγματικότητα, κοροϊδεύοντας τον εαυτό της ότι δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα.

Μπορεί δε η Ελλάδα να είναι τυχερή και να μη δεχτεί τρομοκρατικές επιθέσεις όπως η Γαλλία, αφού δεν βομβαρδίζει καμία χώρα, ούτε περιθωριοποιεί κανέναν, αλλά σίγουρα δεν θα αποφύγει τις αναταραχές στο εσωτερικό της. Οι άνθρωποι που θα εγκλωβιστούν εδώ, χωρίς δουλειά και χωρίς χρήματα, με τόσο βίαιες, απάνθρωπες εμπειρίες από τις πατρίδες τους που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε, θα μας οδηγήσουν στα άκρα.

Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα είναι το επόμενο πρόβλημα της Ελλάδας, απείρως μεγαλύτερο από την οικονομική κρίση και από όλα τα άλλα μαρτύρια που βιώνουμε. Δυστυχώς, επειδή κάποιοι εγκληματίες αποφάσισαν να μας μετατρέψουν σε πειραματόζωο στα εργαστήρια τους, όπως επίσης τη Σουηδία, αν και με εντελώς διαφορετικό σκοπό.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

«Ξαφνικά» μετά την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών ο Βασίλης Λεβέντης, «ομόρφυνε» περισσότερο ακόμα και από τον Σταύρο Θεοδωράκη! Η «αγιογραφία» του εν λόγω επίμονου επί τριακονταετία πολιτικού, είχε αρχίσει --θα πρέπει να επισημάνουμε-- να συγγράφεται και λίγο πριν τις τελευταίες εκλογές. Προφανώς, αυτοί που βλέπουν μακριά, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ποντάρουν (και) σε… λεβέντες. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε, ούτε ο κύριος Βασίλης είναι ο μόνος λεβέντης στη σημερινή Βουλή.

Περί των πολιτικών αρετών και των ικανοτήτων του κυρίου Βασίλη Λεβέντη, δεν μπορούμε να πούμε κάτι. Ο σοφός λαός είδε αποφάσισε και τον έστειλε στη Βουλή, όπως άλλωστε και τον Σταύρο Θεοδωράκη με «εντολή» να σώσουν ή τέλος πάντων να βοηθήσουν να σωθεί η χώρα «εντός της ζώνης του Ευρώ».

Η λογική της πολιτικής τσόντας- εκεί δηλαδή που τα πολιτικά υπόλοιπα πλησιάζουν στο τραπέζι της εξουσίας για να μαζέψουν ότι μπορούν- έχει επιβληθεί από την πραγματικότητα που διαμόρφωσαν στο πολιτικό σκηνικό τα μνημόνια. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός για να έχουμε ξεχάσει…

Τον (ακρο)δεξιό ρεαλιστή, πατριώτη και αρχηγό του ΛΑΟΣ, κύριο Γιώργο Καρατζεφέρη
Τον αριστερό της ευθύνης και επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ

Γνωρίζουμε, λοιπόν, τι συνέβη στους δύο εκλεκτούς πολιτικούς και στα κόμματά τους, όταν υπό την ηγεσία τους πλησίασαν ως τσόντες στο τραπέζι της εξουσίας. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί σε όσες πολιτικές τσόντες χρειαστούν για την εφαρμογή του τρίτου (και καλύτερου) μνημονίου.

Αυτήν την μνήμη—και για αυτό τρέμουν-- υποθέτουμε ότι τη διαθέτουν και οι σημερινοί αρχηγοί των κόμματων που … εκ κατασκευής προορίζονται (θέλουν δε θέλουν) να τσοντάρουν για την εξασφάλιση της «πολιτικής σταθερότητας» μέχρι η -πρώτη φορά αριστερά- κυβέρνηση να ολοκληρώσει τη δουλειά της με το τρίτο μνημόνιο.

Και ελπίζουν (οι αρχηγοί) να είναι αρκετός μόνο ένας λεβέντης ως τσόντα…

Πηγή «Το Ποντίκι»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο Πούτιν αναμένει την παραίτηση Ερντογάν 

Η Ρωσία κατηγορεί τον Τούρκο Πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan και την οικογένειά του για λαθρεμπόριο με τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Ο υφυπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Anatoly Antonov, δήλωσε πως «η Τουρκία είναι ο τελικός προορισμός του κλεμμένου πετρελαίου που προέρχεται από τους νόμιμους πωλητές που είναι η Συρία και το Ιράκ». «Η Τουρκία προχωρά σε μεταπώληση του πετρελαίου αυτού. Το τρομερό θέμα όμως είναι πως η ηγεσία της Τουρκίας – ο Erdogan και η οικογένειά του - εμπλέκονται σε παράνομες δραστηριότητες μ’ αυτό το πετρέλαιο».

Χάρτης που δείχνει τις διαδρομές που ακολουθεί το πετρέλαιο από τη Συρία και το Ιράκ προς την Τουρκία

Στη συνέντευξη Τύπου, ο υφυπουργός Άμυνας παρουσίασε φωτογραφίες των βυτιοφόρων, βίντεο από αεροπορικές επιθέσεις ενάντια σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ισλαμικού Κράτους και χάρτες που απεικονίζουν τη λαθραία διακίνηση του πετρελαίου.

Ο κ. Antonov πρόσθεσε ακόμα πως στόχος της Ρωσίας δεν είναι η παραίτηση του κ. Erdogan καθώς αυτό είναι κάτι που θα κρίνει ο τουρκικός λαός.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στο NBC και στο RT, οι Ρώσοι παρείχαν φωτογραφίες από δορυφόρους στις οποίες απεικονίζονται βυτιοφόρα πετρελαίου σε περιοχές που διατηρούν εγκαταστάσεις οι τζιχαντιστές, στη Συρία και στο Ιράκ. Στη συνέχεια τα βυτιοφόρα πέρασαν τα σύνορα και μπήκαν στην Τουρκία. Ο Antonov δε διευκρίνισε ποια είναι τα στοιχεία εις βάρος του Τούρκου Προέδρου, δήλωσε όμως πως «στη Δύση, κανείς δεν αναρωτιέται πως γίνεται ο γιος του Προέδρου να έχει μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας και να είναι και Υπουργός Ενέργειας» και συνέχισε λέγοντας «Μα τι ωραία οικογενειακή επιχείρηση!».

Το λαθρεμπόριο πετρελαίου είναι η βασική πηγή χρηματοδότησης του ΙΚ. Μ’ αυτά τα χρήματα πληρώνονται οι τζιχαντιστές και συντηρούνται οι οικογένειές τους. Το Ισλαμικό Κράτος, ακριβώς επειδή θεωρεί πως πρόκειται για κράτος, παρέχει εκπαίδευση και κοινωνική πρόνοια στους πολίτες του με αποτέλεσμα να δαπανά χρήματα. Στελέχη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας των ΗΠΑ δήλωσαν πως τον Ιούλιο, τα κέρδη του ΙΚ από το λαθρεμπόριο πετρελαίου αγγίζει τα 8 με 10 εκατομμύρια δολάρια το μήνα.

Ο πρώην επικεφαλής Έρευνας της Μοσάντ, Uzi Arad, δήλωσε στο RT, πως είναι ξεκάθαρο ότι η Τουρκία παίζει ένα ρόλο στην περιοχή που είναι κατά πολλούς τρόπους καταστροφικός και επηρεάζει την ευρωπαϊκή ασφάλεια.



Με πληροφορίες από RT και NBC
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου

Παράλληλα με την εθνική και κοινωνική κρίση και παρακμή, που εξαπλώνεται στη χώρα, πληθαίνουν διαρκώς οι αντιπατριωτικές κραυγές, που ταυτίζουν την υπεράσπιση της πατρίδας και του λαού μας με τον εθνικισμό.
Η ταύτιση αυτή, που οδηγεί σε ακραίες καταγγελίες και δραματικούς τόνους, ενορχηστρώνεται και εξαπολύεται από μεγάλη μερίδα της αριστεράς (εκσυγχρονιστικής ή ακραία ταξικιστικής) και ενός antifa- αναρχικού χώρου.

Θα περίμενε κανείς ότι, σε μια χώρα που πετιέται στον υπόνομο της ευρωπαϊκής περιφέρειας, η αντίδραση θα ήταν το αμυντικό και προοδευτικό πάντρεμα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής-ταξικής απελευθέρωσης. Άλλωστε το γεωπολιτικό πλαίσιο και η ιστορικότητα κάθε χώρας ή εθνότητας επηρεάζουν και τη φύση των κινημάτων, ώστε η υποστήριξη αναρχικών ομάδων στην Τουρκία και στη Συρία, στον δίκαιο εθνικό αγώνα των Κούρδων, να είναι απόλυτα ορθολογική ή η πατριωτική φύση αριστερών κινημάτων, ακόμα και εντός Ε.Ε, να είναι αγώνας κοινωνικής ύπαρξης των ανθρώπων (Καταλωνία, Βάσκοι, Ιρλανδία, κ.λπ.), για να μη μιλήσουμε για τα λατινοαμερικανικά ιθαγενικά κοινωνικά κινήματα.

Η αποεδαφικοποίηση της «αριστεράς» και η ενοχοποίηση των πατριωτικών χαρακτηριστικών της αναπτύσσονται την δεκαετία του ’90 και μεγιστοποιείται από τη δεκαετία του 2000. Η ουδετερότητα της ιστορικής έρευνας, η ελληνική α-συνέχεια, οι παρελάσεις, η απαξίωση των εθνικών εθίμων, η αποθέωση του «ξένου» και των εισαγόμενων ιδεών και συμπεριφορών, κ.α. αποτέλεσαν σημεία αιχμής της «αντιπατριωτικής» ρητορείας. Η πλήρης κυριαρχία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού κατέκτησε το πνευματικό υλικό της αριστεράς αυτής, η οποία προώθησε – μέσω των ιδεοληψιών της – τη διάλυση των παραδοσιακών θεσμών και, από άλλο δρόμο, εξύψωσε τον μηδενισμό του ατόμου σε απόλυτη εξέγερση και «απελευθέρωση».

Αυτή η έντονη αλλοτρίωση έχει ως χαρακτηριστικό την – σχεδόν νευρωτική – ενοχοποίηση όσων θεωρούνται πατριώτες, δηλαδή … «εθνικιστές». Η διεκδίκηση, μάλιστα, κάθε λογής ατομικών δικαιωμάτων, ως πεμπτουσία των κινημάτων αυτών, εκφράζεται σχεδόν αυταρχικά, ενάντια στην εθνική κοινωνία και όχι ενάντια στο δυναστικό κράτος (το οποίο ενίοτε κατοικείται και από δικές μας Μ.Κ.Ο). Δεν αποτελεί, δηλαδή, αντιιεραρχική διεκδίκηση για τη δημιουργία νέας πολιτικής κοινωνίας, αλλά εκφράζεται αποκλειστικά ως ναρκισσιστική αντικοινωνική πολεμική.

Το φαινόμενο αποκτά τα χαρακτηριστικά μιας ταξικής νεύρωσης, που δημιουργείται όταν ο άνθρωπος αλλάζει κοινωνική θέση, όταν μετατοπίζεται από μια σχετικά σταθερή κοινωνική ομάδα (τάξη) σε μια άλλη κοινωνική ή επαγγελματική θέση (Vincent de Gaulejac- Η ταξική νεύρωση – Εκδόσεις Παπαζήση – 1987). Η ψυχοπαθολογική αυτή κατάσταση διαμορφώνεται όταν, ταυτόχρονα, αλλάζει η κοινωνική ομάδα και όταν συντρέχουν ψυχοσεξουαλικές συγκρούσεις (ιδιαίτερα με την ενοχή που σχετίζεται με αυτές).

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα ο «αντιπατριωτικός» λόγος εκφέρεται από μεσοστρωματικά «αριστερά» στρώματα, που ανελίχθηκαν οικονομικά και επαγγελματικά την εποχή του παρασιτικού εκσυγχρονισμού, ή από τα παιδιά τους, που ζουν το παράλογο της αφθονίας εμπορευμάτων, των αντιφατικών πολιτισμικών μηνυμάτων και της κρίσης, που ακυρώνει όλα τα παραπάνω και οδηγεί στην απουσία οράματος. Κατ’ αναλογία, ο εθνικιστικός και ρατσιστικός λόγος θεριεύει κατά βάση στη μικροαστική τάξη, που βίαια προλεταροποιείται και χάνει την κοινωνική της θέση.

Αυτοί οι αριστεροί γονείς, παιδιά μιας εργατικής ή αγροτικής τάξης, που μορφώθηκαν, ανελίχθηκαν και πέτυχαν, βιώνουν την απώλεια της οικογενειακής ταυτότητας και της ασφάλειας της τάξης των γονιών τους. Μοιάζει, επιπλέον, να φθονούν ασυνείδητα τους γονείς τους, που τους ώθησαν στον δρόμο της ατομικιστικής ανέλιξης, σ’ εναν κόσμο που «κανείς δεν ανήκει πουθενά», ορφανοί από κάποιο συλλογικό όραμα. Τα παιδιά τους, από την άλλη, γενεαλογικά, εκφράζουν τη δική τους τραυματική νεύρωση και τον θυμό για ό,τι χάνεται. Η αντιπατριωτική, αντικοινωνική νεολαία, εκφράζει μηδενιστικά και νευρωτικά την «προδοσία» των γονιών της από τη συλλογική κοινότητα και τα ιδανικά. Η ενοχοποίηση των «Ελλήνων», η υποτίμηση του λαϊκού στοιχείου, η ενοχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας για τους τραγικούς θανάτους των προσφύγων, παρ’ όλη τη βοήθεια που προσφέρουν οι απλοί άνθρωποι, η λοιδορία για κάθε τι ελληνικό, η ποινικοποίηση κάθε έκφρασης που υπονοεί κοινωνική συνοχή κ.α., εκφράζονται ενάντια στην κοινωνία που και αυτοί ανήκουν, εκφράζονται δηλαδή ως επίθεση στον εαυτό. Είναι αυτοκαταστροφική εκδήλωση. Μισώ αυτό στο οποίο ανήκω γιατί νιώθω ότι δεν ανήκω πραγματικά, ενώ έχω ανάγκη να ανήκω, σε μια συνεκτική συλλογική ομάδα. Είναι έκφραση αδιεξόδου και τραύματος.

Επιπλέον, σε επίπεδο πολιτικής ψυχολογίας, είναι εκδήλωση της «ψυχολογίας του αποικιοκρατούμενου» – για να θυμηθούμε τον Φράντζ Φανόν – όπου η διάλυση των ατομικών, κοινωνικών και εθνικών δεσμών καθορίζεται από την κυριαρχία του αποικιοκράτη, ακόμα και σε εκδηλώσεις που χαρακτηρίζονται «αντισυμβατικές».

Σε κάθε περίπτωση, η πολυεπίπεδη κρίση που ζούμε χρειάζεται θάρρος και συλλογική συνοχή. Η δύναμη να βλέπουμε τις πληγές μας είναι ασφαλής δρόμος για να γιατρέψουμε τις πληγές, το συλλογικό κοινωνικό όραμα, αλλά και τις … νευρώσεις!

Πηγή Άρδην - εφημ. Ρήξη φ. 118


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας
«Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;»... 
*
Στην χειρότερη στιγμή της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου, η χώρα είχε την ατυχία να την κυβερνά ότι πιο μικρό και ασήμαντο έχει να επιδείξει, από την επανασύσταση του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα.

Ένα άσχετο και ανίκανο «μπουλούκι» πολιτικών, στενόμυαλοι υπουργοί και βουλευτές, ελεεινοί υπηρέτες ντόπιων και ξένων συμφερόντων, κυνικοί, δειλοί αριβίστες, η τέλεια ενσάρκωση μιας επικίνδυνης και αξιολύπητης μετριότητας. 

Έως χθες, είχαμε αναθέσει τις τύχες αυτής της χώρας σε ένα σάπιο καθεστώς, σε διεφθαρμένους πολιτικούς που καταλήστεψαν τον δημόσιο πλούτο της και την χρεοκόπησαν, σήμερα στηρίξαμε τις ελπίδες μας σε ηλιθίους που με τις ανέφικτες ιδεοληψίες και εμμονές τους την φτωχοποίησαν και συνεχίζουν την καταστροφή της από το σημείο που την άφησαν οι προηγούμενοι. 

Και εκείνο που σε τρομάζει περισσότερο είναι, όταν διαπιστώνεις ότι το πουλόβερ του «τέλειου» κόσμου μας άρχισε να ξηλώνεται στις άκρες του, από εκείνους που πίστευες ότι το έπλεκαν.
Μια Φούχτα πεποιθήσεις όριζαν την ζωή μας και αυτές μας πρόδωσαν γρήγορα. 

Στον κρατήρα της οικονομικής βαρβαρότητας, έχουν χαθεί πια οι αποδείξεις, έχουν ανακατευτεί τα κουστούμια και οι μάσκες, οι εικόνες, οι άνθρωποι, τα συναισθήματα. 

Πρόσωπα χωρίς σχήμα, ανέκφραστα, το μόνο καλό, η σκέψη κάποιου όμορφου δειλινού, κάποιων καλών αναμνήσεων. 

Ξαφνικά οι φωνές και οι διαμαρτυρίες σταμάτησαν, όπως σβήνει το μουρμουρητό του κοινού με το σήκωμα της αυλαίας. 

Σε λίγο αυτή η παράσταση θα τελειώσει, οι βομβαρδισμοί των μέτρων θα σταματήσουν γιατί δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο πια, μέσα σε μια νύχτα θα πέσει η αυλαία ( η κουρτίνα )της σκηνής του τσίρκου. 

Οι ακροβάτες και οι ζογκλέρ θα μαζέψουν τα σύνεργα τους, οι κλόουν θα ξεβαφτούν, οι θηριοδαμαστές θα διπλώσουν τα μαστίγια τους, τα «ζώα» θα μπουν στα κλουβιά τους, οι ταχυδακτυλουργοί θα φύγουν με τα καπέλα και τα περιστέρια τους και στην σκηνή που κάποτε απλωνόταν το πολύχρωμο τσίρκο θα μείνουν τα σκουπίδια και οι αναμνήσεις. 

Η τρέλα του πύργου της Βαβέλ θα τελειώσει και η πόρτα της αποθήκης( του υπογείου ) που πετούσαν όλα όσα έβλαπταν την «τέλεια» εικόνα τούτης της χώρας θα ανοίξει διάπλατα.
Τότε θα αρχίσουν οι απολογισμοί και η απόδοση των ευθυνών. 

Ο τελάλης θα πάρει γύρα τις γειτονιές να φωνάξει το μοναδικό έγκυρο στοιχείο που είναι το οριστικό τέλος αυτού του λαού. 

Ήρθε η ώρα η προετοιμασμένη από καιρό χώρα, να πεθάνει. Το θέλουν οι ξένοι, συνέργησαν σε αυτό τα ντόπια πολιτικά αηδόνια. 

Τα σύγχρονα πειραματόζωα «φούσκωσαν» τελείωσε ο ρόλος τους και η αποστολή τους. 

Το μόνο που μένει είναι η βαριά ανάσα ενός λαού, που σφίγγει και πιέζει το στήθος, όπως μια ταφική τελετή αγαπημένου φίλου. 

Δυστυχώς η χώρα αυτή τελείωσε. Είναι ανώφελο να πιστεύει κανείς ότι θα αλλάξουν τα πράγματα. Το μόνο που απομένει είναι ο προσδιορισμός της  καταληκτικής ημερομηνίας,  το τράβηγμα  από την πρίζα. 

Αυτό είναι το τέλος μιας μακράς άθλιας διαδρομής, ένα τέλος που η χώρα το περιμένει πια με μια επιθανάτια γαλήνη που της προσφέρει η γνώση και η αποδοχή του οριστικού τέλους που έρχεται. 

Γιατί ακόμα και σε ένα θεωρητικό επίπεδο που η χώρα βγει από την κρίση και μπει σε τροχιά ανάπτυξης και πρωτογενών πλεονασμάτων, σε λίγα χρόνια θα είναι στην ιδία κατάσταση, γιατί το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά  ηθικό, νοοτροπίας και προσώπων και αυτά ο Έλληνας δεν θέλει να τα αλλάξει. 

Στην Ελλάδα δεν έχουμε θεσμούς γιατί δεν θέλουμε θεσμούς και αν έχουμε τους αφήνουμε για τους άλλους. Ο Έλληνας δεν θέλει κανόνες και αν τους θέλει, τους θέλει για τους άλλους και όχι για τον ίδιο. 

Εξαντλούμαστε στα  βολικά, τα οποία δεν εννοούμε να αλλάξουμε. 

Κέρβεροι σε ότι αφορά τα ιδιωτικά μας, χαλαροί έως και αδιάφοροι για τα δημόσια. 

Το είχε πει και ο Ελύτης σε καλύτερες στιγμές για την χώρα: «Ο Ελληνισμός επέτυχε ως γένος, αλλά απέτυχε ως Κράτος»

Γιώργος Σουρής, ο ποιητής που σατίριζε πολιτικούς και τραπεζίτες και προτάθηκε από τη βουλή για Νόμπελ Λογοτεχνίας...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κωνσταντίνος Παντελής

Ο Βέλγος πρωθυπουργός δήλωσε ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια κεντρική υπηρεσία πληροφοριών με σκοπό την ενίσχυση και τον συντονισμό των αντιτρομοκρατικών δραστηριοτήτων της.

Ο Charles Michel ανέφερε επίσης στην ίδια βάση, ότι η έρευνα για τους υπόπτους της επίθεσης στο Παρίσι ανέδειξε την αποτυχία των ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών σε σχέση με την ανταλλαγή πληροφοριών.

Οι δηλώσεις αυτές του Βέλγου ηγέτη έρχονται εν μέσω αναφορών που θέλουν τον Σαλάχ Αμπντεσλάμ, εγκέφαλο των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, να έχει εγκαταλείψει πλέον τις Βρυξέλλες για τη Συρία.

Μιλώντας στον γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό RTL, ο Michel, δήλωσε: «Χρειαζόμαστε, και αυτό είναι η προσωπική μου πεποίθηση, να θέσουμε σε λειτουργία μια ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών το συντομότερο δυνατόν».

Κι έπειτα από σχετική διευκρινιστική ερώτηση απάντησε: «Χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή CIA (Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών), αυτά είναι τα λόγια μου. Είναι μια αναγκαιότητα, πιστεύω. Και νομίζω ότι εξαιτίας της ζώνης Σένγκεν, υπάρχουν δύο σημαντικές συσχετίσεις: Πρώτον, χρειαζόμαστε ισχυρά εξωτερικά σύνορα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς δεν υπάρχουν και αυτό είναι ένα πραγματικό ζήτημα. Και δεύτερον, απώτερο σκοπό αποτελεί η βέλτιστη ανταλλαγή περισσότερων πληροφοριών για τα πρόσωπα που κυκλοφορούν στο εσωτερικό της ζώνης Σένγκεν».

Εντούτοις, ο Michel παραδέχεται ότι η ιδέα δημιουργίας μιας τέτοιας υπηρεσίας δεν έχει ευρεία υποστήριξη, ακόμη και αν την περασμένη Παρασκευή ο Ευρωπαίος Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Δημήτρης Αβραμόπουλος, απηύθυνε επίσης έκκληση για μια πανευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, Bernard Cazeneuve, ο οποίος λέγεται ότι είναι πολύ διστακτικός ως προς μια τέτοια πρόταση.

Η Γερμανία επίσης δεν έχει κρύψει το σκεπτικισμό της σχετικά με μια ευρωπαϊκή CIA. «Δεν πρέπει να χάσουμε την ενέργειά μας σε μια ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών», δήλωσε χαρακτηριστικά την Παρασκευή ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Thomas de Maiziere, αλλά αντ “αυτού «να επικεντρωθούμε στη βελτίωση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω των υφιστάμενων θεσμών».

Πηγή Euronews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Σύνοδος της Βιέννης χτύπησε τα συμφέροντα του "σουλτάνου" που αποφάσισε να προχωρήσει στα άκρα, φτάνοντας έως και στις συνθήκες δημιουργίας ενός παγκοσμίου πολέμου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η κρίση με την Ρωσία με την προγραμματισμένη κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους, καθώς και η έντονη σκλήρυνση του Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας ενάντια σε ΜΜΕ που τον αντιπολιτεύονται αλλά και στο κουρδικό, αποφασίστηκε στην σύνοδο της Βιέννης για την Συρία που είχε γίνει στις 23 Οκτωβρίου.

Την εντυπωσιακή αυτή αποκάλυψη δημοσιεύει η τουρκική εφημερίδα Radikal, επικαλούμενη δημοσίευμα του γνωστού αρθρογράφου της Financial Tiumes, David Gardner. Στην Διάσκεψη της Βιέννης για την Συρία που ήταν ουσιαστικά η τελευταία ευκαιρία για να βρεθεί μια ειρηνική λύση στον αιματηρό εμφύλιο, είχαν πάρει μέρος η Τουρκία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία.

Στην διάσκεψη αυτή είχε παρθεί μια πολύ σημαντική απόφαση που θα έβαζε τέρμα στις παράνομες δοσοληψίες των Τζιχαντιστών που απέφεραν πολλά εκατομμύρια δολάρια, με τα οποία ενισχύονταν η πολεμική μηχανή του ISIS. Η απόφαση ήταν να κλείσει αμέσως η Τουρκία τα σύνορα της με την Συρία, με αποτέλεσμα την μεγάλη απομόνωση των Τζιχαντιστών. Μάλιστα πηγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν διαμηνύσει στην τουρκική πλευρά ότι αν δεν τηρήσει αυτή την απόφαση θα είναι υπεύθυνη για τις τυχόν συνέπειες.

Μόλις έμαθε αυτή την απόφαση ο Ερντογάν από τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Feridyn Sinirlioğlu, λένε ότι εξεμάνει γιατί θίγονταν προσωπικά του συμφέροντα και τότε εν βρασμώ πηρέ την μεγάλη απόφαση. Θα έφτανε μέχρι στο σημείο να προκαλέσει ακόμα και παγκόσμιο πόλεμο.

Ακολούθησαν τρία πολύ σημαντικά γεγονότα που πρόβαλαν το οργανωμένο τρελό σχέδιο του Ερντογάν, που δείχνει και το πόσο επικίνδυνος είναι πλέον όχι μόνο για την ευρύτερη περιοχή, αλλά για όλο τον κόσμο. Τα γεγονότα αυτά είναι τα εξής :
1) Η κατάρριψη του ρώσικου αεροσκάφους βάσει σχεδίου.
2) Οι συλλήψεις ακριβώς την επόμενη των παλαίμαχων Τούρκων δημοσιογράφων, Can Dündar και Erdem Gül, που είχαν αποκαλύψει με στοιχεία τις οικονομικές διασυνδέσεις του προσωπικού περιβάλλοντος του Ερντογάν με τους Τζιχαντιστές και για τα παράνομα κονβόι της ΜΙΤ που μετέφεραν το παράνομο πετρέλαιο από την Συρία προς την Τουρκία. και,
3) Η δολοφονία εν ψυχρώ του Κούρδου πρόεδρου του Δικηγορικού Συλλόγου του Ντιαρμπακίρ, Tahir Elçi.

Με αυτά τα τρία γεγονότα ο Ερντογάν επιτύχανε
α) να οξυνθεί η κατάσταση με τη Ρωσία συμπαρασύροντας στην όξυνση τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ,
β) να επιβάλλει σκληρό καθεστώς στα τουρκικά ΜΜΕ έτσι ώστε να μην υπάρξουν άλλες διαρροές για τις παρανομίες του προσωπικού του περιβάλλοντος και,
γ) να δείξει σκληρή πυγμή στο κουρδικό ανυψώνοντας παράλληλα το εθνικιστικό φρόνημα που τον ηρωοποιεί.

Με όλα αυτά αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο επικίνδυνος αλλά κυρίως αδίστακτος είναι ο σημερινός ηγέτης της Τουρκίας, που μπροστά στις μεγαλοιδεατικές του ιδεοληψίες είναι ικανός να τινάξει την παγκόσμια ειρήνη στον αέρα.

Το ερώτημα είναι, δεν τον καταλαβαίνουν όλοι αυτοί οι «πρόθυμοι» ακόλουθοι του,( θα λέγαμε… τσογλάν στα οθωμανικά), στην Ευρώπη που παραπαίει και στην Αμερική που κλονίζεται ?

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ενημέρωση Τύπου δόθηκε από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας σχετικά με τις επιχειρήσεις στην Συρία, αλλά κυρίως το παράνομο εμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους.

Ρώσοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι υπάρχουν αποδείξεις της τουρκικής εμπλοκής στο λαθρεμπόριο πετρελαίου των τζιχαντιστών και παρουσίασαν βίντεο και φωτογραφίες.

«Συνεχίζουμε να συλλέγουμε αποδείξεις για το πώς η Τουρκία ληστεύει τους γείτονές της», δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Αντατόλι Αντόνοφ.

«Παρουσιάσαμε αποδείξεις για το πώς διεξάγεται το λαθρεμπόριο πετρελαίου μέσω του οποίου χρηματοδοτείται η τρομοκρατική οργάνωση. Ξέρουμε πόσο αξίζει ο λόγος του Ερντογάν», είπε ο Αντόνοφ.

«Δεν μας ενδιαφέρει αν θα παραιτηθεί ο Ερντογάν. Αυτό είναι θέμα του τουρκικού λαού. Όμως κανείς στη Δύση δεν ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι ο γιος του Ερντογάν εμπλέκεται στο λαθρεμπόριο πετρελαίου…Αν η Δύση θεωρεί ότι τα στοιχεία που παρουσίασαν Ρώσοι δημοσιογράφοι είναι πλαστά δεν έχουν παρά να επιτρέψουν την αποστολή δημοσιογράφων στις περιοχές αυτές.

«Είναι εντυπωσιακός ο όγκος του παράνομου εμπορίου. Επιπλέον πληροφορίες θα υπάρξουν την επόμενη εβδομάδα», δήλωσε ο αντιστράτηγος Μιχαήλ Μιζίντσεφ, επικεφαλής του Κέντρου Διεύθυνσης Εθνική Άμυνας της Ρωσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν οι Ρώσοι το κύριο κέντρο μέσω του οποίου διεξάγεται το λαθρεμπόριο είναι η πόλη Ντιέρ εζ Ζορ. Οι διάδρομοι διοχέτευσης του πετρελαίου εκτείνονται από την Ανατολή Συρία προς την Τουρκία και καταλήγουν στα διυλιστήρια του Μπατμάν στην Τουρκία.

Τους τελευταίους δύο μήνες τα ρωσικά αεροσκάφη έπληξαν 32 πετρελαϊκές υποδομές του ΙΚ, μεταξύ των οποίων 11 διυλιστήρια.

Το ρωσικό γενικό επιτελείο διαθέτει ατράνταχτες αποδείξεις για την εμπλοκή της Τουρκίας στο λαθρεμπόριο, τόνισε εκπρόσωπός του. «Έχουμε εντοπίσει τρεις διαδρόμους μεταφοράς του πετρελαίου από το Ιράκ και την Συρία στην Τουρκία», είπε ο ίδιος και κατέληξε λέγοντας πως στις 16 Νοεμβρίου εντοπίστηκαν 260 βυτιοφόρα κοντά στα τουρκικά σύνορα, μερικά εκ των οποίων καμουφλαρισμένα.

«Δορυφορικές αναγνωρίσεις έδειξαν πως μετά το πέρασμα των συνόρων τα βυτιοφόρα συνέχισαν την κίνησή τους εντός τουρκικού εδάφους. Έτσι το πετρέλαιο παραδίδονταν και σε άλλες χώρες», είπε ο στρατηγός Σεργκέι Ρουντσκόι και ανέφερε πως ένας άλλος διάδρομος περνά μέσα από τη βόρεια Συρία.

Όπως τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Αντόνοφ, για την ήττα του ΙΚ απαιτείται η καταστροφή της πετρελαϊκής του υποδομής και η παύση του λαθρεμπορίου. «Το πετρέλαιο της Συρίας καταλήγει στην Τουρκία», είπε ο Αντόνοφ.

Πηγή SputnikNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Δ​​ίκην Κάτωνος του πρεσβυτέρου, η εδώ επιφυλλίδα κάθε Κυριακή επαναλαμβάνει μονότονα (επομένως και κουραστικά) ότι: Το λεγόμενο «πολιτικό σύστημα» έχει στην Ελλάδα σήμερα καταρρεύσει, η ελλαδική κοινωνία συντηρεί μόνο πλασματικά υποκατάστατα «κομμάτων» – συντεχνίες που διαγκωνίζονται να διαχειριστούν (αυτό μόνο) την εξουσία.

Πότε καταρρέει σε μια χώρα το πολιτικό σύστημα; Οταν
αδυνατεί πια, ολοφάνερα, να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας, ακόμα και τις στοιχειωδέστερες. Οταν τα κόμματα δεν έχουν πολιτική ραχοκοκαλιά, αναζητούν ταυτότητα και ειδοποιό διαφορά σε χιλιοφθαρμένα ιδεολογικά ρητορεύματα, σε κενολογίες ψυχολογικού εντυπωσιασμού των αφελών.

Η τέλεια απουσία πολιτικής ραχοκοκαλιάς (άρα και κοινωνικής εντιμότητας) αποκαλύφθηκε χειροπιαστά, όταν οι δύο, επί δεκαετίες αντίπαλοι πρωταγωνιστές της πολιτικής παντομίμας, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., συγκρότησαν «κυβέρνηση συνεργασίας» (Σαμαρά - Βενιζέλου). Στην πρώτη φάση της συγκυβέρνησης μετείχε και η «Αριστερά», (Κουβέλης) οπότε η ολοκληρωτική απουσία πολιτικών διαφοροποιήσεων κατέστη «κραγμένη» και αδιάντροπη, συγκεφαλαιωμένη στη διαβόητη «ποσόστωση» της μοιρασιάς των ρουσφετιών: 4-3-1.

Από αγανάκτηση και οργή για την πολύχρονη εξαπάτησή τους οι Ελλαδίτες ψηφοφόροι χάρισαν αιφνίδια την εξουσία στον ΣΥΡΙΖΑ. Για να αποκαλυφθεί πολιτικά ασπόνδυλο και αυτό το με τεχνητές συγκολλήσεις συνονθύλευμα των «ριζοσπαστών» της Αριστεράς. Μια ευφάνταστη «παρεούλα» ευφυών οικονομολόγων ξεκίνησε, με παιδαριώδη δονκιχωτισμό και πατώντας στον παντελώς διαβρωμένο από τη σήψη ελλαδικό κρατικό ερειπιώνα, να αντιπαλαίψει την παγκοσμιοποιημένη πια παντοδυναμία του αχαλίνωτου καπιταλισμού. Η πολιτική νηπιότητα του εγχειρήματος ήταν κραυγαλέα. Απέδειξε και τον ΣΥΡΙΖΑ απολύτως ταυτισμένο με τη διαχειριστική τής εξουσίας εκδοχή της πολιτικής, δηλαδή εξίσου στερημένου τη ραχοκοκαλιά ρεαλιστικών κοινωνικών στοχεύσεων.

Πιο συγκεκριμένα: Δεν διανοήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ όπως δεν είχε διανοηθεί και η πρασινογάλαζη Πασοκαρία, ότι το ζητούμενο της ανάκαμψης από την εφιαλτική καταστροφή δεν ήταν συνάρτηση παλικαρισμών στην αναμέτρηση με τους δανειστές, αλλά συνάρτηση τολμηρών ανατάξεων του κρατικού μηχανισμού, των δομών, των θεσμών, των λειτουργιών ενός δημόσιου βίου ολοκληρωτικά και εξευτελιστικά υποταγμένου στο πελατειακό κατεστημένο της κομματοκρατίας.

Η αυτοαναίρεση της Αριστεράς είναι ο αυτοηδονισμός της με ρητορεύματα. Οπως και η αυτοαναίρεση της πολιτικής είναι ο αυτοηδονισμός με τη διαχείριση της εξουσίας. Οταν μιλάμε για πολιτική «ραχοκοκαλιά» ενός κόμματος ή ενός αρχηγού, αναφερόμαστε σε καίριους στόχους εξυπηρέτησης κοινωνικών αναγκών, δημιουργίας θεσμών ή πραγματοποίησης έργων που βελτιώνουν το συνολικό επίπεδο (την ποιότητα) ζωής του κοινωνικού σώματος. Και με εναργείς παραδειγματικές εικόνες: Πολιτική ραχοκοκαλιά είχε ο Χαρίλαος Τρικούπης, που έφτιαξε σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ελλάδα. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που πέτυχε τον εξηλεκτρισμό ολόκληρης της χώρας. Ο Ελεύθεριος Βενιζέλος, που ίδρυσε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ο Ιωάννης Μεταξάς, που ίδρυσε το Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κ.ά.τ.

Η διαφορά ανάμεσα στη διαχείριση της εξουσίας και στην άσκηση πολιτικής είναι θεμελιώδης, ουσιωδέστατη και καθοριστική της ποιότητας ζωής σε μια κοινωνία. Κατά κανόνα, τα κόμματα και οι κομματάρχες που δεν έχουν ακόμα γευθεί την εξουσία διακυβέρνησης, εκφέρουν λόγο με προφανείς πιστοποιήσεις, κοινότοπες επισημάνσεις συμπτωμάτων: κακοδιοίκησης, φαυλότητας, διαπλοκής, διαφθοράς, παραλυτικής του κράτους ανικανότητας ή ασυδοσίας. Ποτέ βέβαια ο λόγος τους δεν προδίδει σοβαρή, επιτελική μελέτη αυτών των συμπτωμάτων, γι’ αυτό και ποτέ δεν αντιτάσσει συγκεκριμένες επαγγελίες πολιτικών ενεργημάτων για τη διόρθωση των κακώς κειμένων. Ο τάχα και πολιτικός λόγος έχει ως καθοριστικό γνώρισμα τις γενικότητες. Τόσο επιδερμικές και αοριστόλογες γενικότητες, ώστε να συνιστούν προσβολή και διασυρμό της κοινής λογικής και της συλλογικής αξιοπρέπειας.

Η περίπτωση της λεγόμενης Αριστεράς είναι κατεξοχήν προκλητική και δραματικά αποκαρδιωτική: Η λέξη, στη διεθνή χρήση της, χαρακτηρίζει εκείνη την πολιτική που δίνει προτεραιότητα στις κοινωνικές ανάγκες, όχι στα ατομικά συμφέροντα. Εξασφαλίζει η Αριστερά την ελευθερία της επιχειρηματικής δημιουργικής δραστηριότητας, αλλά ελέγχει τυχόν ασυδοσία των κεφαλαιούχων, την υπέρμετρη εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας. Επιδιώκει να χαλιναγωγεί, με θεσμούς και νόμους, την κοινωνική αδικία, καλλιεργεί, ως πολιτισμική αξία, την αίσθηση του δημοσίου συμφέροντος, τη δυνατότητα πρόσβασης όλων σε ιατρο-φαρμακευτική περίθαλψη, σε σύνταξη κατασφάλισης των γηρατειών, σε Παιδεία οποιασδήποτε βαθμίδας.

Στην Ελλάδα αυτά τα στοιχεία ταυτότητας της Αριστεράς είναι μόνο ρητορικά δολώματα για υποκλοπή της ψήφου των αφελών. Πρώτο μέλημα της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι να θωρακίσει συνδικαλιστικά τις μάζες όσων πουλήθηκαν στα κόμματα για να εξαγοράσουν διορισμό στο Δημόσιο. Οπλα «αγώνων» της ελλαδικής Αριστεράς είναι οι «απεργίες κοινωνικού κόστους» της παρασιτικής δημοσιοϋπαλληλίας, οι «πορείες», οι «καταλήψεις», ο τραμπουκισμός, που μεταβάλλουν σε κόλαση την καθημερινότητα όχι των εύπορων, αλλά της φτωχολογιάς, των ανήμπορων.

Υπερασπιστής εδώ η Αριστερά όχι των αδικημένων και στερημένων, αλλά των ψυχανώμαλων του κοινωνικού περιθωρίου, της προκλητικής σε χυδαιότητα αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Και «χόμπυ» της Αριστεράς, η ανεξήγητη φανατισμένη αρνησιπατρία, η κατασυκοφάντηση της ιστορίας και της παράδοσης πολιτισμού των Ελλήνων, η άρνηση, με πείσμα και μένος, της γλωσσικής συνέχειας, η φανατισμένη υπεράσπιση εξωφρενικών, σε βάρος της Ελλάδας, διεκδικήσεων των γειτόνων της.

Συμπτώματα παρακμής σε τελικό στάδιο. Διότι, εναλλακτικό πολιτικό ενδεχόμενο είναι ο αφασικός χυλός της Ν.Δ.: τα «αναστήματα» Μεϊμαράκη, Αδωνι, Τζιτζικώστα, ή τα έσχατα λύματα του κόμματος των πρωτουργών της καταστροφής, προεδρευόμενου σήμερα από την κυρία Φώφη. Ισως να είναι ίχνος παρηγοριάς η παράδοξη, δυσεξήγητη σύνεση (σχεδόν σοφία) του πολλαπλά ευτελισμένου λαού μας, που ξέρει ακόμα να φιδοπερπατάει στο ναρκοπέδιο του πολιτικού μας σκηνικού: Τόλμησε, με απίστευτη αξιοπρέπεια, ένα «όχι» στον χυδαίο εκβιασμό (Τράπεζες κλειστές - καταιγισμός απειλών) από την «Ευρώπη των φώτων». Εμπιστεύτηκε ξανά το ανύπαρκτο φιλότιμο της εκτρωματικής «Αριστεράς» που παραπάνω περιγράψαμε, ίσως για να δηλώσει, με ρίσκο ζωής ή θανάτου, πόσο ανυπόφορη τού είναι πια η γαλαζοπράσινη πεθαμενίλα.

Ακόμα και στην επιθανάτια φάση, ένας λαός με ιστορία μπορεί να εκπλήξει.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Μερικοί από εσάς, αναγνώστες, φίλοι από παλιά, δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που με έχει κάνει «τούρμπο» και τάσσομαι υπέρ της συνεννόησης, ανεξαρτήτως των ιδεολογικών διαφωνιών που έχω με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα έπρεπε. Γνωριζόμαστε. Αλλά, επειδή τίθεται το ζήτημα, απαντώ. Οι λόγοι της ανησυχίας μου είναι δύο:

Ο πρώτος πολιτικός, ο δεύτερος εθνικός. Ολοι αυτοί οι μυαλοπώλες που εισηγούνται την αντικατάσταση του Τσίπρα στην πρωθυπουργία και κηρύσσουν το μίσος ξέρουν την πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνουν στη σκακιέρα, αλλά αγνοούν την επόμενη. Αν λοιπόν υποτεθεί ότι τίθεται ζήτημα αλλαγής πρωθυπουργού, αυτό μπορεί να γίνει μόνον κατόπιν πρωτοβουλίας του.

Οι ανώμαλες καταστάσεις -το έργο το έχουμε δει πολλές φορές στη σύγχρονη Ιστορία- οδηγούν σε συμφορές. Υποτιθέσθω λοιπόν ότι ο Τσίπρας παραιτείται. Από ποιον περνά άραγε με βάση τους σημερινούς συχετισμούς ο ορισμός νέου πρωθυπουργού; Μα από τον επικεφαλής της πλειοψηφίας Τσίπρα. Τι είναι αυτό που κάνει άραγε τους συνωμότες να πιστεύουν ότι ο Τσίπρας θα συμφωνήσει σε πρόσωπο πρωθυπουργού που θα δικαιώνει τη συνωμοσία; Τόση ηλιθιότητα; Και αν -κάνω μια φαύλη σκέψη- ο Τσίπρας θέλει να εγκαταλείψει την άνοιξη για να κρατήσει ένα 25% και να μην έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ, τι ακριβώς κάνουν οι ανόητοι συνωμότες; Του δίνουν τη δικαιολογία να γίνει Γεώργιος Παπανδρέου; Ο... Νέος της Δημοκρατίας;

Γι' αυτό θεωρώ ότι η πιο αντιτσιπρική κίνηση είναι να δοθεί χρόνος στον Αλέξη να φθαρεί, όχι να δραπετεύσει! Ο λόγος της ανησυχίας μου είναι και εθνικός. Για να αποκτήσουν τα σύνορά μας την τελική τους μορφή από το 1821 φτάσαμε στο 1947 - τότε ενσωματώθηκαν τα Δωδεκάνησα στον εθνικό κορμό.

Ο όποιος επιβουλέας εποφθαλμιά το έδαφός μας δεν χρειάζεται να εισβάλει. Αν το πολιτικό σύστημα πολυκερματιστεί, οδηγηθούμε σε εμφύλια σύρραξη και εξτρεμιστές προβοκάτορες ανάψουν το φιτίλι, νομίζετε ότι χρειάζεται να κουνήσει το δαχτυλάκι του ο Νταβούτογλου; Ο πόλεμος γίνεται σήμερα δι' αντιπροσώπων: Τουρκομάνων στη Συρία, μειονοτήτων στη Θράκη, Oυτσεκάδων στον Βορρά. Κλείνω με μια μικρή ιστορία, για να δείξω το βάθος της άγνοιας κινδύνου που μας διακατέχει:

Οταν οι Τούρκοι είχαν φτάσει έξω από τη Λαμία το 1897, εις βουλευτής Φθιώτιδας διάβαζε φωναχτά εφημερίδα μπροστά στους αγράμματους χωριάτες: «Οι Τούρκοι προελαύνουν έξω από τη Λαμία». Και οι χωριάτες που δεν καταλάβαιναν το «προελαύνουν» ρώτησαν: «Καλό για εμάς, κύριε βουλευτά;» Εδώ βρισκόμαστε. Στο αφελές «καλό για εμάς»!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Ελλάδα. Η χώρα που επισήμως, πλέον, ανθεί το τίποτα και ευδοκιμούν οι «τιποτάδες». Χώρα που τα τελευταία 50 χρόνια έχει υψηλή παραγωγή «εφιαλτών», «δούρειων ίππων» και μίσθαρνων ερπόντων παραγοντίσκων και συνδικαλιστών. Σε αυτή τη χώρα όπου ευδοκιμεί το ψέμα κυριαρχεί η ατιμωρησία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα έχουμε δει όλα ή σχεδόν όλα, αφού κάθε μέρα ένα νέο μικρό ή μεγάλο γεγονός, από επώνυμους ή «ανώνυμους» έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα που θέλει να κυριαρχούν τα μηδενικά και να επιβάλλονται με κάθε μέσο και τρόπο σκοτεινές φιγούρες αμφιβόλου ηθικής και ποιότητας.

Μέσα σε αυτά τα γενικά πλαίσια, διαβάζουμε​ ​πως πριν από 2 ημέρες, ​ο κατώτερος ​υπάλληλος της ΕΥΠ ​ και πρώην συνδικαλιστής Θ. Σ.​ , ο οποίος μετά από έρευνα του ​Ε​ιδικού ​(πλέον) Ανακριτή​
​Δ​ιαφθοράς κ.​ Δ.​ Φούκα τελεί υπό επιτήρηση και του έχει επιβληθεί στέρηση εξόδου από τη χώρα, καταθέτοντας σε ​Δικαστήριο της Ελλάδας (και όχι της Ζιμπάμπουε) ως μάρτυρας υπεράσπισης γνωστού και μη εξαιρετέου ​εκδότη -​ δημοσιογράφου και επιχειρηματία -όπως διαβάσαμε προσφάτως-​, ισχυρίστηκε πως οι κ.κ. Δένδιας και Κικίλιας θεωρούν πως η υπόθεση «Πυθία» (έμμεση εμπλοκή στην οποία έχει και ο υπάλληλος της ΕΥΠ​ και μάρτυρας υπεράσπισης του δημοσιογράφου που στο παρελθόν έχει κάνει σωρεία επικίνδυνων για τις επιχειρήσεις της ΕΥΠ ​"​αποκαλύψεων​"​ και η οποία ερευνήθηκε επισταμένως​ και ενδελεχώς επί μακρόν​
από τον αρμόδιο ​Δικαστικό​ λειτουργό κ. Δ.​Φούκα) "δεν έχει βάση​​",​ είναι «μύθος» και άρα​ ουδέποτε έγινε κάποια επιχείρηση δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή​ ή σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησής του​.

Εμείς, στεκόμενοι στην συγκεκριμένη δήλωση – μαρτυρία του συγκεκριμένου​ κατώτερου​ υπαλλήλου της ΕΥΠ και πρώην συνδικαλιστή​, διερωτόμαστε: Με ποια ακριβώς ιδιότητα και με ποια αφορμή ο συγκεκριμένος κατώτερος​ υπάλληλος συζήτησε με τους κ.κ. Δένδια και Κικίλια, την συγκεκριμένη υπόθεση και εκμαίευσε από αυτούς την συγκεκριμένη απάντηση;

​Σε κάθε περίπτωση, πιστεύουμε ότι οι κ.κ. Δένδιας και Κικίλιας οφείλουν να τοποθετηθούν στα όσα ο μάρτυρας -υπάλληλος της ΕΥΠ- κατέθεσε ένορκα στο δικαστήριο, και τους ενέπλεξε σε μία δικαστική υπόθεση που έχει περισσότερο ενδιαφέρον από ό,τι με την πρώτη ματιά μπορεί να διαπιστώσει κανείς. Αποδέχονται οι πρώην υπουργοί πως "δεν έχει βάση" και είναι «μύθος» η υπόθεση «Πυθία» (σε σκέλος της οποίας επαναλαμβάνουμε φέρεται να εμπλέκεται και ο συγκεκριμένος μάρτυρας που ενέπλεξε τα πολιτικά πρόσωπα) και καταρρίπτουν την μακροχρόνια έρευνα του αρμόδιου Ανακριτή κ. Δ. Φούκα;
Αν αντιμετωπίζουν ως αυθαιρεσία την εμπλοκή τους και ως ψεύδος την «μαρτυρία» του υπαλλήλου της ΕΥΠ, δεν πρέπει με Δελτία Τύπου και ενυπόγραφες Ανακοινώσεις τους να ενημερώσουν την κοινή γνώμη, αλλά και το Δικαστήριο για την πιθανή ψευδορκία;
Εάν θεωρούν πως η εμπλοκή τους στην συγκεκριμένη μαρτυρία είναι άδικη και ψευδής, δεν θα πρέπει να προχωρήσουν άμεσα σε κατάθεση μήνυσης κατά του υπαλλήλου της ΕΥΠ που αναφέρεται σε αυτούς αδίκως και ψευδώς;

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Φαίνεται πως κάποιοι στην Αμερική όχι μόνο γνωρίζουν καλά τι ρόλο παίζει η Τουρκία του Ερντογάν στην στήριξη του ISIS και στο λαθρεμπόριο πετρελαίου, αλλά το κυριότερο, δεν διστάζουν να εκφράζονται δημόσια κατά του Ερντογάν και της Τουρκίας. Και όταν πρόκειται για τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, τότε οι δηλώσεις αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Μεγάλο «καρφί" κατά του Ερντογάν "χτύπησε" ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ashton Carter, (θα παραμείνει στη θέση του ?), κατηγορώντας την Τουρκία ότι παίζει παιχνίδι στην Συρία και ότι δήθεν βομβαρδίζει τους Τζιχαντιστές, αλλά στην πραγματικότητα τους στηρίζει.

Μιλώντας στην Επιτροπή Άμυνας της αμερικανικής βουλής, ο Ashton Carter επέκρινε έντονα την Τουρκία για τον υποκριτικό της ρόλο στον εμφύλιο της Συρίας και απαίτησε από τους Τούρκους να αποδείξουν με σαφή τρόπο ότι πραγματικά πολεμούν τους Τζιχαντιστές.

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας πρόσθεσε πως στην συνάντηση του προέδρου Ομπάμα με τον Ερντογάν έπρεπε να αποσαφηνιστεί ο ρόλος της Τουρκίας, ενώ τόνισε χαρακτηριστικά πως δεν πρέπει να δοθεί περαιτέρω στήριξη στην Τουρκία αν δεν ξεκαθαριστεί η στάση της έναντι των Τζιχαντιστών.

Να και ένας από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού που ξέρει να λέει την αλήθεια!

Να δούμε όμως αν θα τον ακούσουν οι θερμοκέφαλοι του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που.. ονειρεύονται κάθε βράδυ να δουν τον Πούτιν κρεμασμένο ανάποδα, τώρα και με την βοήθεια του πολιτικού τυχοδιώκτη, Ταγίπ Ερντογάν.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αναγκαιότητα της ανάμιξης της Ρωσίας στις συρράξεις της Μέσης Ανατολής και οι προεκτάσεις στο όλο πρόβλημα, που καλό είναι να συνεκτιμηθούν.

Την αναγκαιότητα της ανάμιξης της Ρωσίας στις συρράξεις της Μέσης Ανατολής, την έχουμε αναδείξει σε πολλά σημειώματα. Υπάρχουν όμως και άλλες προεκτάσεις στο όλο πρόβλημα, που καλό είναι να συνεκτιμηθούν.

Πριν από ένα χρόνο (8 Δεκεμβρίου 2014) οργανώθηκε Στρογγυλή Τράπεζα στη Μόσχα, κατά τη διάρκεια της οποίας μουσουλμάνοι επιστήμονες και κοινωνικοί παράγοντες, συζήτησαν τα αίτια της εμφάνισης του «Ισλαμικού Κράτους» και τους πιθανούς τρόπους αντιμετώπισής του. Εξετάζοντας τις αιτίες του φαινομένου, οι ομιλητές εξέφρασαν την κοινή άποψη πως, για τον σχηματισμό αυτού του μορφώματος, ενυπήρχε ένα σοβαρό κοινωνικό υπόβαθρο.

Και κοντά σ’ αυτούς, πολλοί Ρώσοι αναλυτές, όπως ανέφερε στο RBTH ο Ολέγκ Γεγκόροφ, εκτιμούν το μέγεθος του κινδύνου που αντιπροσωπεύει η ριζοσπαστική ομάδα του «Ισλαμικού Κράτους» για τη Ρωσία, θέτουν τους προβληματισμούς τους για το αν πρόκειται για τρομοκρατική οργάνωση ή νέο πολιτικό φαινόμενο και θεωρούν ότι ως απάντηση στην απειλή, θα πρέπει να υποστηριχθεί πιο ενεργά το μετριοπαθές Ισλάμ.

«Το ΙΚ είναι μια ιδιόμορφη μετάσταση που προέκυψε εξαιτίας του χάους που βασίλεψε στο Ιράκ και στη Συρία», θεωρεί ο επικεφαλής της Ένωσης κοινωνικών οργανώσεων «Μεντζλίς», Μοχάμεντ Σαλιαχετντίνοφ. Αυτό δηλαδή που υποστήριξε και προ δύο ημερών στο FoxNews ο π. διοικητής της αμερικανικής DIA. Σημαντικό ρόλο επίσης στη διαμόρφωση της εξτρεμιστικής ιδεολογίας του «ΙΚ» διαδραμάτισε και η απογοήτευση πολλών μουσουλμάνων της Μέσης Ανατολής από τα αποτελέσματα της Αραβικής Άνοιξης, η οποία δεν έφερε δικαιοσύνη και αληθινή ελευθερία στις χώρες που επεβλήθη.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του κέντρου μελετών «Ρωσία - Ισλαμικός κόσμος», Σαμίλ Σουλτάνοφ, τη βάση της δομής του «ΙΚ» αποτελεί μια οργάνωση - κληρονόμημα από τις ιρακινές μυστικές υπηρεσίες της εποχής του Σαντάμ Χουσεΐν. Ο Σουλτάνοφ εξέφρασε την άποψη ότι πρώην αξιωματικοί-Μπααθιστές ήταν αυτοί που κατά πάσα πιθανότητα στελέχωσαν την ηγεσία του «ΙΚ». Και αυτό πλέον έγινε παραδεκτό από την Δύση, με δημόσιες αναφορές.

Εκείνο που προξενεί εντύπωση, είναι ότι παρόλο που την «κοινωνική - ρομαντική ουτοπία», την οποία εξαγγέλλουν οι τζιχαντιστές, την δέχτηκαν με ενθουσιασμό κυρίως αμόρφωτα περιθωριακά στοιχεία, εν τούτοις, το επίπεδο της προπαγάνδας που διεξάγουν οι ισλαμιστές είναι πρωτόγνωρα υψηλό από τεχνικής απόψεως, γεγονός που εγείρει υποψίες για πιθανή εξωτερική επέμβαση.

Ο αναφερόμενος παραπάνω Σαμίλ Σουλτάνοφ, προσέγγισε σωστά το ζήτημα, ότι το ΙΚ δεν θα πρέπει να λογίζεται απλώς σαν μια ακόμη τρομοκρατική οργάνωση, διότι μια τέτοια υποεκτίμηση μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη. Ο Σουλτάνοφ επεσήμανε ότι το «ΙΚ» είναι ένα εντελώς νέο πολιτικό φαινόμενο, ένα ψευδοκράτος που ελέγχεται από θρησκευτικά φανατικούς και το οποίο στηρίζεται στην πολύπλοκη δομή του, που όμως λειτουργεί καλά.

Σ’ αυτό το επικίνδυνο φαινόμενο, η Ρωσία για να αντεπεξέλθει στο εσωτερικό της σε πιθανή ριζοσπαστικοποίηση των δικών της μουσουλμάνων, εφαρμόζει πολιτική ενίσχυσης του μετριοπαθούς Ισλάμ. Υπό αυτό το πρίσμα, έγιναν επανειλημμένες αναφορές στην ομιλία του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ουφά της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν (μια περιοχή με έντονο το πολυεθνικό και μουσουλμανικό στοιχείο) τον Οκτώβριο του 2013, κατά την οποία κάλεσε να αναπτυχθεί το Ισλάμ στη Ρωσία τονίζοντας ότι πρόκειται για «τμήμα της ρωσικής εθνικής ταυτότητας».

Προς το παρόν, δεν είναι αρκετά τα πρακτικά βήματα που γίνονται για την ανάπτυξη του μετριοπαθούς Ισλάμ στη ρωσική επικράτεια (όπως δεν έγινε και στην Ελλάδα, όπου στην Θράκη υπήρχαν αλεβίτες, που με την αδιαφορία της πολιτείας μεταβάλλονται σιγά-σιγά σε σουνίτες). Οι ειδικοί επεσήμαναν, ότι δεν δημιουργήθηκε τελικά ένα ολοκληρωμένο σύστημα ισλαμικών πολιτιστικών κέντρων, ούτε έχουν επιλυθεί παντού και ζητήματα καθημερινής φύσεως. Αναφέρθηκε ακόμη και το γεγονός ότι σε ορισμένες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης και της Μόσχας, το χειμώνα μέσα στα τζαμιά κάνει κρύο και ο κόσμος, ο οποίος προσεύχεται γονατίζοντας και ακουμπώντας το μέτωπό του στο πάτωμα, αναγκάζεται να τοποθετεί εκεί που γονατίζει εφημερίδες. Η ανάπτυξη του μετριοπαθούς Ισλάμ ως αντίβαρο στο ριζοσπαστικό, εξαρτάται μεταξύ άλλων και από τις καθημερινές λεπτομέρειες. (Ο κ. Ευ. Βενιζέλος;, ως υπουργός Πολιτισμού, φρόντισε να δημιουργηθεί θερμαινόμενο δάπεδο σε τζαμί των Τρικάλων, κι ας μη υπάρχουν εκεί -ακόμη- μουσουλμάνοι).

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Είναι πέρα για πέρα λογικό όλοι μας να αισθανόμαστε θυμωμένοι με όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο. Είναι ανθρώπινο να νοιώθουμε… νευρικοί, που θα ΄λεγε και ο πρωθυπουργός, διαπιστώνοντας ότι το θράσος της τουρκικής ηγεσίας είναι ασύλληπτο και ατελείωτο! Είναι δεδομένο ότι κάθε Έλληνας έχει κάθε λόγο να επιθυμεί επιτέλους μια “δυναμική αντίδραση” απέναντι στο κράτος τρομοκράτη που λέγεται Τουρκία.

Γι΄ αυτό και είναι πολύ δύσκολο να πει κάποιος τη λέξη… ψυχραιμία.
Πόσο μάλλον να την γράψει! Θα το επιχειρήσουμε…

Να βλέπουμε το τυράκι αλλά προς Θεού μην πέσουμε στη φάκα της τουρκικής επιθετικότητας. Αυτή τη στιγμή ο σουλτάνος Ερντογάν και ο “μπαγασάκος” πρωθυπουργός του ο Νταβούτογλου είναι για τα καλά στη γωνία.
Έπαιξαν κορώνα γράμματα με την απόφαση κατάρριψης του ρωσικού SU-24. Απόφαση που προφανώς πήραν έχοντας την σιωπηρή ανοχή των ΗΠΑ ίσως, αλλά την ευθύνη της αυτοί οι δύο την έχουν για τη χώρα τους.
Από τα μέχρι στιγμής δεδομένα και οι δυο βγαίνουν χαμένοι. Και όπως φαίνεται χαμένη θα βγει και η Τουρκία, οι πολίτες της οποίας στήριξαν με σαρωτικό τρόπο το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου,μην το ξεχνάμε.

Ερντογάν και Νταβούτογλου, είναι προφανές ότι είναι ανήσυχοι για το τι θα προκύψει με τη Ρωσία. Η οποία είδε την φάκα, δεν τσίμπησε το τυράκι και δεν αρχισε να καταρρίπτει τουρκικά αεροσκάφη για να… ρεφάρει την κατάρριψη του SU-24.
Η Μόσχα αποδομεί με αργό και βασανιστικό τρόπο τους δύο “τσαμπουκάδες” της Άγκυρας και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι να τους “ξεγυμνώσει” τελείως. Οικονομικά, πολιτικά, προσωπικά και τέλος στρατιωτικά. Ήδη η αεροπορία των Τούρκων έχει μόνιμα… κοκκινο φως σε πτήσεις προς τα νότια.

Θα ήταν μέγα δώρο για τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου να του ρίχναμε τώρα ένα αεροπλάνο. Δεν είναι δύσκολο. Όλοι θα πανηγυρίσουμε και θα χαρούμε.
Αλλά αυτό ακριβώς θέλουν οι δυο ισλαμιστές της Άγκυρας για να βγουν από τη γωνία.
Μια κρίση στο Αιγαίο, θα ήταν… μια κάποια λύση αυτή τη στιγμή.
Μια κρίση στην οποία πιστεύει η Άγκυρα ότι θα κάνει ότι εκείνη θέλει. Και ότι η Ελλάδα οικονομικά δεν μπορεί να την αντέξει.

Για το πρώτο, το επιχειρησιακό αν επιθυμούν οι κύριοι Ερντογάν και Νταβούτογλου, ας δοκιμάσουν!
Για να δούμε πόσα… απίδια χωρά ο σάκκος.
Εμείς δεν έχουμε και πολλά να χάσουμε.
Αν επιθυμούν ελληνοτουρική κρίση ας την προκαλέσουν εκείνοι δεν έχουμε λόγο να τους την προσφέρουμε εμείς στο πιάτο.

Για το οικονομικό; Εδώ πάει το ρητό που λέει “ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται”.

Και τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Να κάνει μεγάλη φασαρία εκεί που ανήκει! Στις… οικογένειες του NATO και της ΕΕ!
Ότι… χρωστάμε δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να λέμε ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ!
Να τα φωνάζουμε για την ακρίβεια όσο το δυνατόν πιο δυνατά και πιο επίμονα.

Πρώτα απ΄ όλα στον NATO! Όσοι δεν είδατε την συνέντευξη του ΓΓ του NATO στο CNN, να την δείτε.
Η αμηχανία του Στόλνεμπεργκ δεν μπορεί να μείνει έτσι. Η Συμμαχία επιτέλους πρέπει να τραβήξει έστω μια φορά στην ιστορία της τα τουρκικά αυτιά! Διαφορετικά να είναι έτοιμη να αναλάβει τις ευθύνες της για ό,τι πιθανόν μπορεί να προκύψει στην περίφημη και πολύτιμη νοτιοανατολική πτέρυγα του NATO.
H Ελλάδα παριστάνει δεκαετίες τώρα το… υπάκουο παιδί της Συμμαχίας.
Δυστυχώς οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια πολλές και μεγάλες υποχωρήσει στα θέματα του Αιγαίου!
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια υποχωρήσεων και ανοχής.
Καιρός λοιπόν να μας πει το NATO τι σκοπεύει να κάνει με το μέλος που λέγεται Τουρκία και την απαράδεκτη συμπεριφορά της εναντίον της Ελλάδας.

Όσο για την άλλη… οικογένεια την ευρωπαϊκή...;
Βλέποντας τις φωτογραφίες με τις αγκαλιές και τα φιλιά Γιούνκερ - Νταβούτογλου δεν μπορείς να μην εξοργιστείς.
Δεν μπορεί να είναι τόσο ηλίθιοι οι Ευρωπαίοι για να τους αναγνωρίσεις το ελαφρυντικό της ανοησίας.
Άπληστοι είναι και κοντόφθαλμοι.
Γι΄ αυτό και θα καταστρέψουν την Ευρώπη όπως το πάνε.
Φώναξαν και τους ισλαμιστές για βοήθεια, για να το σιγουρέψουν...

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου