Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Φεβ 2013

Ο "τουρκοφάγος" φερόμενος και ως υπουργός Άμυνας, κ. Παναγιωτόπουλος, κατόρθωσε να συγκεντρώσει και πάλι το ενδιαφέρον των πολιτών της χώρας, αφού με σύμφωνα με δηλώσεις του "το Ελληνικό γένος δεν έχει σημασία για τις στρατιωτικές σχολές"...!

Η δήλωση αυτή, ενός υπουργού και όχι του πωλητή κουλουριών στον σταθμό Λαρίσης, αποδεικνύει πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι εκτός από αστοιχείωτος και άκρως επικίνδυνος, αφού είναι θεσμικά επιφορτισμένος με την Άμυνα της Ελλάδας.

Ας ρωτήσει τους Σέρβους τι έπαθαν όταν έστειλαν στο μέτωπο κατά της Κροατίας, τον στρατό τους, με Κροάτες αξιωματικούς...
Ας ρωτήσει, να μάθει τι ακριβώς συνέβη, ο ανιστόρητος επαγγελματίας δημοσιογράφος και νυν πολιτικός του δεκάρικου.
Ας ρωτήσει τις μανάδες των χιλιάδων νεκρών Σέρβων που σκοτώθηκαν σε τεράστιες φονικές ενέδρες ή από βομβαρδισμούς υψηλής ακρίβειας...

Εάν δεν πάρει πίσω αυτές του τις δηλώσεις, θα πρέπει να παυθεί πάραυτα από την θέση του υπουργού Άμυνας, στην οποία σήμερα βρίσκεται.
Αν δεν τον παραιτήσει ο Σαμαράς, τότε και ο ίδιος θα θεωρείται ως συμπράξας στην αποδόμηση του Ελληνικού Στρατεύματος και στην κατάπτωση της στοιχειώδους άμυνας της χώρας. 

Παρά το γεγονός ότι η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να κηρύξει αντισυνταγματικό τον νόμο Ραγκούση δίνει τη δυνατότητα να κλείσει την κερκόπορτα που άνοιξε το 2010 ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Ευάγελος Βενιζέλος, επιτρέποντας επί της ουσίας την είσοδο αλλοδαπών στις στρατιωτικές σχολές, η νυν ηγεσία του ΥΠ.ΕΘ.Α. εμφανίζεται απρόθυμος να ανάψει το πράσινο φως προκειμένου να προχωρήσουν οι διαδικασίες επαναφοράς της προϋπόθεσης του ελληνικού γένους στην προκήρυξη των ΑΣΕΙ για το έτος 2013-2014.

Να σημειώσουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχει επιχειρηθεί να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι γύρω από το θέμα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση μεταξύ των εννοιών του γένους, της υπηκοότητας και της ιθαγένειας, τακτική που απ’ ό,τι φαίνεται ακολουθεί πλέον και η Νέα Δημοκρατία, παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά.

«Οι προκηρύξεις για την εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές τα τελευταία δύο χρόνια έχουν παραλείψει αυτό που ιστορικώς συνέβαινε, δηλαδή ανάμεσα στα προσόντα επιλογής να είναι και το ελληνικό γένος. Πλέον απαιτείται μόνο η ιθαγένεια. Πράγμα που σημαίνει ότι εκείνοι που έχουν πάρει την ελληνική ιθαγένεια χωρίς να είναι ελληνικού γένους, ακόμη και εκείνοι δηλαδή που πήραν την ελληνική ιθαγένεια όταν εφαρμόστηκε ο νόμος Ραγκούση, δικαιούνται να δώσουν εξετάσεις στις ΑΣΕΙ», αναφέρει σχετικά ο κ. Γιώργος Γεραπετρίτης, επίκουρος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Να επισημάνουμε πως ένα ποσοστό 7% του συνόλου των σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές δεν είναι Ελληνες στο γένος, ποσοστό που αναμένεται αναλογικά να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, λόγω και της μείωσης των εισακτέων στις ΑΣΕΙ που έχει επιβάλει το τρίτο μνημόνιο. Με δεδομένο άλλωστε ότι η απαλοιφή της προϋπόθεσης του γένους από την εγκύκλιο που αφορούσε την προκήρυξη των στρατιωτικών σχολών έγινε για πρώτη φορά κατά το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012, αναμένεται ότι οι πρώτοι αλλοδαποί ανθυπολοχαγοί, σημαιοφόροι και ανθυποσμηναγοί θα αρχίσουν να εντάσσονται στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων σε δύο χρόνια.

Και, προς επίγνωσιν του λαλίστατου φερόμενου ως υπουργού Άμυνας, θα πρέπει να γνωρίζει πως όσοι αποδομούν την χώρα ή με ενέργειες και παραλείψεις τους συντελούν στην δημιουργία εθνικών κινδύνων, θεωρούνται ως συνεργάτες εκείνων που επιθυμούν να βλάψουν την Ελλάδα.
Και ως εκ τούτου, θα αντιμετωπίσουν τα "σχετικά" άμα της επιστροφής της Ελλάδας στην δημοκρατία. Δυστυχώς, κάθε τους δήλωση, τους φέρνει πιό κοντά σε εκείνο που τρέμουν, στο κελί ή στην αγχόνη.

Δυστυχώς, μόνοι τους γράφουν και υπογράφουν το εις βάρος τους κατηγορητήριο.
Μόνοι τους γίνονται μάρτυρες κατηγορίας για δηλώσεις και συμμετοχή σε αποφάσεις εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και κεκτημένων...


Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Αντώνης Σαμαράς, λένε οι πληροφορίες, «πάγωσε» την ανακήρυξη ΑΟΖ και κατάθεση συντεταγμένων θαλασσίων ζωνών στον ΟΗΕ. Ελπίζουμε ότι ισχύουν, γιατί αυτή είναι, εκτιμούμε, η μόνη εθνικά υπεύθυνη στάση στις δεδομένες συνθήκες. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα τα ελληνοτουρκικά, πολύ περισσότερο στη δυσκολότατη σημερινή συγκυρία, «επικοινωνιακές» αφροσύνες θα έχουν τραγικές συνέπειες. Ελπίζουμε, αλλά δεν είμαστε σίγουροι. ‘Αλλες πληροφορίες κάνουν λόγο για «τακτική αναδίπλωση» των «ΑΟΖολογούντων», που περιμένουν σύντομα καταλληλότερη στιγμή να εφαρμόσουν τις ιδέες τους.

Ο γράφων καυτηρίασε επανειλημμένως την επί δεκαετίες ακολουθούμενη πολιτική «ανοχής» και «κατευνασμού» της Τουρκίας. Ελάχιστοι έως ουδείς των νυν «ΑΟΖολογούντων» και εισηγητών μιας μαχητικής αντιμετώπισης της ‘Αγκυρας, δεν είχαν τότε ακούσει τη λέξη ΑΟΖ ή δεν είχαν συγκινηθεί για την απόπειρα κατάλυσης του κυπριακού κράτους (σχέδιο Ανάν), τη Μαδρίτη, τον Οτσαλάν, την αποδοχή της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-ΕΕ, υπό καθεστώς κατοχής και μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και μύριες όσες άλλες, εξαιρετικά αμφισβητήσιμες επιλογές της εξωτερικής πολιτικής. Ακόμη και σήμερα, που ξαφνικά κατελήφθησαν από «εθνική ευαισθησία», δεν διαμαρτύρονται αίφνης για το πάγωμα των ελληνορωσικών σχέσεων ή άλλα θέματα. Το ενδιαφέρον τους εστιάζεται μονομερώς και αποκλειστικώς στην ΑΟΖ.

Η στρατηγική της Αθήνας έναντι της ‘Αγκυρας όντως χρήζει επανεξέτασης και αναθεώρησης, αν και μια τέτοια επανεξέταση και αναθεώρηση δεν θα είχε κανένα λόγο να αρχίσει από την ανακήρυξη ΑΟΖ – το αντίθετο. ‘Όμως, κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός την άνοιξη. Ποιος λογικός και πατριώτης άνθρωπος θα άνοιγε αυτή τη στιγμή τα ελληνοτουρκικά; Μια χώρα εξασθενημένη οικονομικά, πολιτικά και διπλωματικά, κατά τρόπο πρωτοφανή στην ιστορία της, με προβλήματα στις ένοπλες δυνάμεις που αναγκάζουν τον ίδιο τον Αρχηγό του Ναυτικού να βγει «στα κάγκελα», κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση του ‘Οπλου με δηλώσεις στις εφημερίδες, θα πάει να κάνει επίδειξη (ανύπαρκτης) δύναμης σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο; Μπορεί λογικοί και πατριώτες άνθρωποι, με στοιχειώδη σοβαρότητα και επίγνωση της πραγματικότητας, που αγαπούν την πατρίδα τους, να υποστηρίξουν μια τέτοια άποψη;

Στην ελληνική ιστορία, ο ενδοτισμός και η υποτέλεια απέναντι στους ξένους, την Τουρκία ή κάθε λογής «συμμάχους» έπαιξαν ολέθριο ρόλο. Ακόμα όμως πιο καταστροφικό, έπαιξε ο τυχοδιωκτισμός μιας δήθεν «εθνικοφροσύνης», πίσω από την οποία εύκολα διακρίνει κανείς τις δόλιες προτροπές ξένων δυνάμεων και υπηρεσιών. Που συχνά λένε κάτι δημοσίως, για να μην κατηγορηθούν μετά, και άλλα από κάτω, κατ’ ιδίαν, όπως το έπραξαν οι Βρετανοί στην Κύπρο το 1963 και οι Αμερικανοί στην Ελλάδα το 1967 και το 1974. Μια τέτοια συσσωρευμένη ιστορική εμπειρία οφείλει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς.

Αυτό που κυρίως προέχει για το έθνος τώρα, στη συγκεκριμένη κατάσταση, είναι η απόκρουση της επίθεσης που δέχεται από τις συνασπισμένες δυνάμεις του Χρήματος (ΔΝΤ, ΕΚΤ) και της Γερμανίας. Η αποκατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας του ελληνικού κράτους, της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας που διέθετε τον Μάιο 2010, πριν από τη Δανειακή και το Μνημόνιο.

Αντίθετα με τα ανακριβώς υποστηριζόμενα σε μια πληθώρα άρθρων και εκπομπών, που επιπίπτουν επί των κεφαλών ενός απελπισμένου λαού, η ανακήρυξη ΑΟΖ δεν έχει καμία σχέση με την αναζήτηση υδρογονανθράκων, γιατί την κυριότητα και την εκμετάλλευσή τους εξασφαλίζει απολύτως η υφαλοκρηπίδα, ζώνη που οριοθετείται όπως ακριβώς η ΑΟΖ και μπορεί μάλιστα να την υπερβαίνει σε μερικές περιπτώσεις. Το μόνο που μπορεί όντως να κάνει η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι να «ανατινάξει» το παρόν modus vivendi με την Τουρκία, είτε οδηγώντας σε ένταση υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες, είτε σε διαπραγμάτευση, προσφυγή σε διαιτησία ή δικαστική κρίση, επίσης υπό δυσμενέστατες συνθήκες,

Πάμε για μαλλί και θα βγούμε κουρεμένοι. Κυριολεκτικά μάλιστα, από τους ενεργειακούς μας πόρους. ‘Όχι μόνο δεν θα πάρουμε αυτά που θα μπορούσαμε υπό άλλες συνθήκες, αλλά και όσα πάρουμε θα τα δώσουμε σε ξένες τράπεζες, χωρίς λύση του οικονομικού. Είμαστε «αποικία χρέους», εξυπηρετώντας μη βιώσιμου χρέους, έχοντας υποθηκεύσει όλο τον δημόσιο πλούτο.

Τι σημαίνει μη βιώσιμο χρέος; Αν έχετε τρία σπίτια και δεν μπορείτε να εξυπηρετήσετε ένα δάνειο αντίστοιχης αξίας με ένα σπίτι. Πουλάτε ένα σπίτι και ξοφλάτε. Αν χρωστάτε τρία σπίτια κι έχετε ένα, το πουλάτε και κρύβετε τα λεφτά να μην σας το πάρουν. Στη δεύτερη περίπτωση είναι η Ελλάδα. Σε συνθήκες μη βιώσιμου χρέους και νομικές δεσμεύσεις «αποικίας», οφείλει να κρύβει, όχι να εμφανίζει την περιουσία της, να μην την αρπάξουν. Αντί να ψάχνει για υδρογονάνθρακες, πρέπει να πάει να ζητήσει κούρεμα χρέους και ανθρωπιστική βοήθεια να επιζήσει.

Αυτά περί χρέους. Αλλά μια μείζων ελληνοτουρκική κρίση όχι μόνο θα κατέληγε πιθανότατα εις βάρος μας, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα μπορούσε να έχει πολύ χειρότερες συνέπειες. Το παρόν οικονομικό πρόγραμμα, ότι και να λένε ευρωπαϊκές και ελληνική κυβέρνηση, δεν μπορεί να συνεχισθεί επ’ άπειρον. Το ελληνικό θα τεθεί οπωσδήποτε στην ημερήσια διάταξη, είτε γιατί η χώρα θα καταρρεύσει, είτε γιατί μια ελληνική κυβέρνηση θα το θέσει.

Είναι πολύ διαφορετικό για τη χώρα να τεθεί στην ΕΕ θέμα απειλούμενης κατάρρευσης κράτους-μέλους και άλλο να τεθεί μια διπλωματικο-στρατιωτική κρίση με την Τουρκία, που θα δώσει την ευκαιρία «δεύτερου γύρου» ενδοευρωπαϊκών επιθέσεων κατά της Ελλάδας! Τέτοια εξέλιξη θα ολοκληρώσει την πορεία καταστροφής που αρχίσαμε το 2010.

Δεν χρειαζόμαστε περιπέτεια στο Αιγαίο να προστεθεί στα προβλήματά μας, από κόμματα που ουδέποτε ασχολήθηκαν σοβαρά στο παρελθόν με «εθνικά θέματα». Αυτό που χρειαζόμαστε απελπιστικά είναι να μαζέψουν θάρρος, δυνάμεις, επιχειρήματα, να πάνε σε Βρυξέλλες, Βερολίνο, ΔΝΤ λέγοντας «μπάστα». Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τη γενοκτονία του ελληνικού λαού, την κατάργηση της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας, των σχολείων και των νοσοκομείων μας. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους πατριώτες μας.

Πηγή «Το Παρόν της Κυριακής»
Η Δικαιοσύνη είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες ομαλής λειτουργίας ενός κράτους, τα όργανα του οποίου -με πρώτη την κυβέρνηση- σέβονται τους νόμους και λειτουργούν με απόλυτη διαφάνεια και σε κανόνες ισονομίας.
Η πρόσφατη καταγγελία της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών, είναι εξόχως αποκαλυπτική -όσον αφορά τον σεβασμό προς την Δικαιοσύνη της σημερινής κυβέρνησης- και αποτελεί κόλαφο κατά της Συνταγματικής λειτουργίας των (ανθυπο)κυβερνώντων, αφού οι δικαστές αναφέρονται σε απόπειρα επιβολής τρομοκρατίας των δικαστικών υπαλλήλων, αλλά και χειραγώγησης της Ελληνικής Δικαιοσύνης, μέσα από μία πλήρη κατάλυση της Συνταγματικής τάξης και του Κράτους Δικαίου, όπως οι ίδιοι οι δικαστές τονίζουν.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 
Για το έγγραφο του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων

ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΜΕΛΩΝ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ

Αθήνα, 15-2-2013

Προς τον Πρωθυπουργό
κ. Αντώνη Σαμαρά

Κοινοποίηση
α) Υπουργό Οικονομικών κ. Γιάννη Στουρνάρα
β) Υπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Αντώνιο Ρουπακιώτη
γ) Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, κ. Θ.Θεοχάρη

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούμε ότι, σε πλήρη αναντιστοιχία με τις έμπρακτες προθέσεις μας να εξομαλυνθεί η κατάσταση στη Δικαιοσύνη, η Εκτελεστική Εξουσία Iεπιχειρεί να έλθει και πάλι σε ευθεία αντιπαράθεση με τους Δικαστικούς Λειτουργούς.

Σαφής απόδειξη του κλίματος αυτού απροκάλυπτης εχθρικής στάσης και εκφοβισμού παράλληλα δε και εμπαιγμού που θέλει να καλλιεργήσει η Κυβέρνηση απέναντι στο Δικαστικό Σώμα, είναι η έκδοση και κυκλοφορία του Δ121024690/8.2.2013 εγγράφου του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, κ. Θ. Θεοχάρη, στο οποίο περιέχεται καταφανώς αντίθετη με το Σύνταγμα και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας κρίση ως προς το εξής ζήτημα: Το εν λόγω έγγραφο του κ. Θ. Θεοχάρη, όπως προκύπτει από το περιεχόμενό του, εκδόθηκε σε απάντηση ερωτήματος, υποβληθέντος από τις ΔΟΥ, προς τις οποίες, οι Δικαστικοί Λειτουργοί, με αίτηση ανάκλησης της δήλωσης φορολογίας εισοδήματός μας, ζητήσαμε την επέκταση της φορολογικής μεταχείρισης της βουλευτικής αποζημίωσης, με δεδομένη την, σύμφωνα με το Σύνταγμα, καθιερωμένη ισοτιμία των Δικαστών με τους Βουλευτές. 
Συγκεκριμένα στο πρώτο κεφάλαιο της αίτησής μας εκθέσαμε ότι, με την υπ’ αρ. 3150/1999 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, κρίθηκε ότι το καταβαλλόμενο στους Δικαστικούς Λειτουργούς επίδομα, προς αντιστάθμιση των δαπανών, στις οποίες υποβάλλονται κατά την άσκηση του Λειτουργήματός τους (δημιουργία και ενημέρωση βιβλιοθήκης και οργάνωσης γραφείου), το χαρακτηρισθέν με το Ν. 3205/2003, άρθρο 30 περ. Α, παρ. 3, ως αντισταθμιστικό επίδομα, δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, διότι αντικρίζει πραγματικές δαπάνες και έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα, για την κάλυψη των εν λόγω δαπανών και δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα, κατά την έννοια του άρθρου 78§1 του Συντάγματος και άρθρου 4§1 του Κώδικα φορολογίας εισοδήματος ούτε συγκεκαλυμμένο φορολογικό προνόμιο υπέρ των Δικαστών, καθώς και ότι, στη συνέχεια, με την υπ’ αριθμ. 1072374/1223/Α0012/23-7-2001 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, λόγω της σύνδεσης της βουλευτικής αποζημίωσης με τις αποδοχές του Ανώτατου Δικαστικού Λειτουργού, ορίσθηκε ότι από το φορολογητέο ποσό της βουλευτικής αποζημίωσης αφαιρείται ποσό 880€ μηνιαίως (10.560 € ετησίως) δηλαδή ποσό ίσο με το τότε καταβαλλόμενο στους Δικαστές αντισταθμιστικό επίδομα, παρά το γεγονός ότι στους Βουλευτές καταβάλλεται από το έτος 1991 (2449/1991 απόφαση Ολομ. της Βουλής) σχετικό επίδομα, το οποίο μάλιστα δεν υποβάλλεται ούτε σε κρατήσεις ούτε σε φόρο εισοδήματος . 
Σημειωτέον ότι το αφαιρούμενο ως μη φορολογητέο ποσό από τη Βουλευτική αποζημίωση εξακολουθεί να είναι το ποσό των 880€ μηνιαίως, παρότι το αντιστοιχούν αντισταθμιστικό επίδομα των Δικαστών μετά τις επανειλημμένες μνημονιακές περικοπές είναι σήμερα 470€. Ζητήσαμε δε με την αίτησή μας, όπως προς άρση της παραβίασης της Συνταγματικώς καθιερωμένης αρχής της ισοτιμίας των Λειτουργών της Δικαστικής και Νομοθετικής Εξουσίας, κριθεί ότι, από τις υποβαλλόμενες σε φόρο εισοδήματος αποδοχές μας, πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 880€ μηνιαίως (10560€ ετησίως).

Με το ως άνω απαντητικό έγγραφο του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων κ. Θ. Θεοχάρη περιφρονείται προκλητικά το Κράτος Δικαίου και καταλύεται η Συνταγματικά επιβεβλημμένη υποχρέωση της Διοίκησης να συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις(άρθρο 95§5 του Συντάγματος), εφόσον μετά την ως άνω αρχική απόφαση (3150/1999 του ΣτΕ) σε εκτέλεση της οποίας εκδόθηκε εγκύκλιος του Υπουργού Οικονομικών, ακολούθησε και σωρεία άλλων δικαστικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες έχει γίνει παγίως δεκτό ότι το ως άνω αντισταθμιστικό επίδομα των Δικαστών, καθώς και κάθε επίδομα κρατικού λειτουργού ή υπαλλήλου, που αντικρίζει πραγματικές δαπάνες, έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα.

Με διάθεση ρεμβανσισμού απέναντι στην αυτονόητη, κατά το Σύνταγμα, και δίκαιη απαίτηση των Δικαστικών Λειτουργών για ισότιμη φορολογική μεταχείριση της Νομοθετικής με τη Δικαστική εξουσία, ο κ. Γεν. Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, χωρίς να απαντήσει στο υποβαλλόμενο αίτημα περί ισότιμης φορολογικής μεταχείρισης, επαναφέρει με το ως άνω έγγραφό του κατά τρόπο αυθαίρετο και αποφαίνεται καθ’ υπέρβαση του υποβληθέντος αιτήματος, ότι είναι φορολογητέο το παραπάνω επίδομα, επικαλούμενος, παντελώς άστοχα και καταχρηστικά τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 13 του ν. 3052/2002. 
Η διάταξη όμως αυτή, αναφέρεται στη φορολόγηση της «πάγιας μηνιαίας αποζημίωσης, για δημιουργία και ενημέρωση βιβλιοθήκης, καθώς και για συμμετοχή σε συνέδρια» και αφορά άλλες κατηγορίες λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου και των ν.π.δ.δ. (όπως ιατρών Ε.Σ.Υ., μελών ΔΕΠ, ερευνητών που υπηρετούν σε Εθνικά Ερευνητικά Κέντρα, ερευνητικού προσωπικού Κ.Ε.Π.Ε. και Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ.α.), στις οποίες η αποζημίωση αυτή καταβάλλεται και όχι στους Δικαστικούς Λειτουργούς , στους οποίους καταβάλλεται, όπως ρητώς και ειδικώς αναφέρει ο ν. 3205/2003, «επίδομα για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεκπεραίωση των υποθέσεων, καθώς και για την αντιστάθμιση δαπανών στις οποίες υποβάλλονται κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους». 
Σημειωτέον ότι και η επικαλούμενη ως δήθεν εφαρμοζόμενη και στους Δικαστές διάταξη του Νόμου 3052/2002 έχει κριθεί ήδη αντισυνταγματική και ως προς άλλες κατηγορίες κρατικών λειτουργών, με τις υπ’ αριθμ. 1944/2012 και 3916/2012 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και το σχετικό ζήτημα εκκρεμεί ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. 
Και να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι η «πάγια αποζημίωση» που προβλέπεται στο ν. 3205/2003 και καταβάλλεται στους Δικαστικούς Λειτουργούς «λόγω των ειδικών συνθηκών προσφοράς υπηρεσιών (πολύωρη παραμονή στην έδρα, απασχόληση χωρίς ωράριο εργασίας, κατ’ οίκον εργασία, προσφορά υπηρεσιών σε παραμεθόριες και προβληματικές περιοχές)» υπόκειται κανονικά στη φορολογία εισοδήματος.

Προκαλεί, τουλάχιστον απορία πώς, μετά από χρονικό διάστημα 11 χρόνων ισχύος της διάταξης του ν. 3052/2002, διάστημα κατά το οποίο η φορολογική διοίκηση ουδέποτε έθεσε θέμα φορολόγησης του επιδόματος αυτού, ο κ. Γενικός Γραμματέας θυμήθηκε ότι το επίδομα αυτό πρέπει να φορολογηθεί, και μάλιστα σε περίοδο ευτελισμού των αποδοχών των Δικαστικών Λειτουργών, οι οποίες έχουν υποστεί, με τις μνημονιακές περικοπές των ετών 2010 και 2012 συνολική μείωση 60% και σε περίοδο που μόλις πρόσφατα ανεστάλησαν οι εξαιτίας των μειώσεων αυτών κινητοποιήσεις των Δικαστικών Λειτουργών. Υπογραμμίζουμε ότι η μη συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις συνιστά παράβαση εξουσίας των Διοικητικών Οργάνων.

Μετά και από την έκδοση του εγγράφου αυτού, αποτελεί κοινή πεποίθηση του συνόλου των Ενώσεων των Δικαστικών Λειτουργών και σύσσωμου του Δικαστικού σώματος ότι η Εκτελεστική Εξουσία έχει θέσει ως βασικό στόχο, κατά την άσκηση της πολιτικής της, να πλήξει καίρια την δικαστική ανεξαρτησία, με πρακτικές απειλών, εκφοβισμού και καθυπόταξης του φρονήματος των Δικαστικών Λειτουργών, κατά πλήρη κατάλυση της Συνταγματικής τάξης και του Κράτους Δικαίου. Οι Ενώσεις των Δικαστικών Λειτουργών και των μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δηλώνουν προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να ανεχθούν τέτοιου είδους πρακτικές, οι οποίες είναι πολύ πιθανό να έχουν ως αποτέλεσμα την επανάληψη έντονων αντιδράσεων και κινητοποιήσεων των Δικαστικών Λειτουργών.

Απαιτούμε την άμεση ανάκληση του ως άνω εγγράφου του Γεν. Γραμματέα Δημόσιων Εσόδων κ. Θ. Θεοχάρη, κατά το μέρος του, που αφορά τη μη φορολόγηση του αντισταθμιστικού επιδόματος των Δικαστικών Λειτουργών.

Οι Πρόεδροι των Ενώσεων
Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτης
Ιωάννης Γράβαρης , Σύμβουλος Επικρατείας
Γεώργιος Φαλτσέτος, Πρ.Εφετών ΔΔ
Εμμανουήλ Ρούσσος Παπαδάκης, Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου
Ανδρονίκη Θεοτοκάτου Αντιπρόεδρος Ελ.Συνεδρίου
Κωνσταντίνος Βαρδακαστάνης, Πάρεδρος Ν.Σ.Κ.

Τελικά:
  • Ποιός κάνει κουμάντο στους έντιμους Έλληνες δικαστές;
  • Ποιός αποφασίσει;
  • Ποιός θα πει την αλήθεια;
  • Ο κάθε απλός Έλληνας πολίτης έχει εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Είναι η τελευταία του ελπίδα πριν αυτοκτονήσει. Τί κάνουμε;


Σχόλιο ιστολογίου: Τη στιγμή που το κράτος αυθαιρετεί, παραβιάζοντας ασύστολα τους νόμους του κράτους και τα δικαιώματα των Ελλήνων Δικαστών, τους οποίους επιπλέον επιχειρεί να τρομοκρατήσει και να χειραγωγήσει, μπορούμε να αντιληφθούμε τι ακριβώς έχει επιβάλει στους Έλληνες πολίτες και κατά πόσο έχει παραβιάσει το Σύνταγμα της χώρας και τους νόμους που προστατεύουν τους πολίτες της Ελλάδας; Οι δικαστές καταγγέλλουν εκτροπή του Συντάγματος... Ποιός επίσημος φορέας, ποιό κόμμα θα καταθέσει την καταγγελία αυτή στην Βουλή; Ποιός θα αναλάβει -επιτέλους- να ρίξει τις μάσκες των δοσίλογων μαριονετών που υποκρίνονται πως κυβερνούν, ενώ στην πραγματικότητα καταλύουν τα πάντα προς όφελος των τραπεζών και των ισχυρών που αποφάσισαν να ληστέψουν την χώρα; Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι, πριν αποφασίσουν οι πολίτες να αναλάβουν την υπεράσπιση της χώρας. Τότε, θα είναι αργά για πολλούς, οι οποίοι θα καταλήξουν να γίνουν φωτιστικά ανοιχτού χώρου των μεγάλων πόλεων...
Φάρα πολιτικών "ανδρών".
Διασταύρωση χτεσινού σοσιαλιστή με σημερινό νεοφιλελεύθερο.

Δουλουποταγμένοι σε Αφεντικά και Συνεταίρους.
Ακραίοι δυνάστες Πολιτών.
Αλλαζόνες, αυταρχικοί, σκατοπατριώτες.
Βρωμερά και τρισάλθια πολιτικά όντα.
Επιβιώνουν με απάτες, εκβιασμούς και τεμενάδες.
Πορεύονται με το φωτοστέφανο του πατριώτη στο κεφάλι.
Κυκλοφορούν με μιά καρέκλα μόνιμα χωμένη στον κώλο τους.
Αποφασίζουν συνειδητά με τη Χαντζάρα του Χάρου στα χέρια.
Προσαρμόζονται στο εκάστοτε περιβάλλον σα χαμαιλέοντες.
Υποτάσσονται, υποτάσσοντας τη Χώρα και τους Πολίτες.
Μιλούν για Ανομία, διαπλεκόμενοι με Σκάνδαλα και Μίζες.
Περιγράφουν το μέλλον, οδηγώντας στο Παρελθόν.
Απαγορεύουν τη διαφορετική άποψη.
Επιβάλλουν τη δική τους με Βία και Τρομοκρατία.
Υπηρετούν Αλλότρια Συμφέροντα.
Αμείβονται ανάλογα με τα εισοδήματα/δικαιώματα που ξεπαστρεύουν.

Η πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα δεν έχει να κάνει με το θολό εγχείρημα της "σωτηρίας της πατρίδας".
Εχει να κάνει με Σχέδια. Με ειλημμένες αποφάσεις.
Με συνεργασίες και συνεταιρισμούς.
Πασοκ/ΝΔ/δημαρ σε αγαστή σύμπνοια με τοκογλύφους και αμερικανοευρωπαίους Προστάτες διαμορφώνουν το νέο χάρτη της Χώρας (και όχι μόνο).

Η πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα συμπυκνώνεται σε δύο λεξούλες: ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ και ΥΠΟΤΑΓΗ.
Φτηνή εργασία,χωρίς δικαιώματα και προοπτικές.
Κατεδάφιση του Κοινωνικού Κράτους (Ασφαλιστικό, Πρόνοια, Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμός, Περιβάλλον κλπ).
Ύφεση-Ανεργία.
Αστυνομοκρατία-Τρομοκρατία-Καταστολή.
Ξεπούλημα Εθνικής Περιουσίας (επιχειρήσεις, υποδομές, γη).
Πλήρης Ιδιωτικοποίηση Κοινωνίας και Κράτους.
Και ΟΛΑ αυτά στο όνομα της "σωτηρίας", της "ανταγωνιστικότητας" και της "ανάπτυξης".
Δηλαδή, στο όνομα του Πλουτοκρατίας, Ξένης και ντόπιας.

Δουλοδυνάστες.
Επικίνδυνη και Αδίστακτη φάρα.
Διαγράφει Ζωές,Νόμους και Θεσμούς.
Παρανομεί. Αντλεί νομιμότητα από "συναινέσεις" και ΜΑΤ.
Καταστρέφει. Παρόν και Μέλλον. Πατρίδα και Ανθρώπους.
Εξαπατά. Με προπαγάνδα που προωθούν τα "φίλια" ΜΜΕ.


Η δημοσκόπηση της Metron Analysis που δημοσίευσε η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» είχε δύο ευρήματα από τα οποία αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες θέτουν σε ευθεία αμφισβήτηση το πολιτικό σύστημα, το οποίο ουσιαστικά έχει καταρρεύσει μέσα τους.

Στο ερώτημα για το εάν θα πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα ή να μείνει όπως είναι, οι πολίτες σε συντριπτικό ποσοστό 75% απαντούν ότι πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα. Το πιο αξιόλογο σε αυτήν την απάντηση είναι ότι περίπου με το ίδιο ποσοστό απαντούν οι ψηφοφόροι όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων. Αυτό είναι εκπληκτικό και δείχνει ότι το αίτημα για αλλαγή του Συντάγματος της χώρας διαπερνά όλους τους κομματικούς χώρους, ανεξαρτήτως ιδεολογιών και τοποθετήσεων απέναντι στο μνημόνιο και το δίπολο «ευρώ – δραχμή».

Στο άλλο ερώτημα, σχετικά με το ποιων προσώπων τον ρόλο θα πρέπει να ενισχύσει η αλλαγή στο Σύνταγμα, η απάντηση είναι ότι θα πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος των πολιτών (και όχι των πολιτικών) και μάλιστα ανέρχεται η απάντηση αυτή κατά μέσο όρο και πάλι στο συντριπτικό ποσοστό του 75%, διαπερνώντας ομοίως όλα τα κόμματα με μια ελαφρά ένταση προς τα αριστερά.

Ως ασφαλές λοιπόν συμπέρασμα, μπορούμε να πούμε ότι ο λαός θέλει ριζική αλλαγή του Συντάγματος με ενίσχυση του ρόλου των πολιτών, δηλαδή με συμμετοχή των πολιτών στη λήψη πολιτικών αποφάσεων.

Για να γίνει όμως αυτό, δεν αρκεί μια απλή αναθεώρηση του Συντάγματος, η οποία είναι μια εσωτερική υπόθεση του πολιτικού συστήματος, αλλά θέσπιση Νέου Συντάγματος. Τώρα, για το εάν αυτό το Νέο Σύνταγμα θα το κάνει μια Συντακτική Βουλή (δηλαδή οι πολιτικοί) ή μία Λαϊκή Συντακτική Εθνοσυνέλευση (δηλαδή ο ίδιος ο λαός), αυτό νομίζουμε ότι είναι εύκολο να απαντηθεί.

Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει στη χώρα μας από τότε που απελευθερωθήκαμε από τον τουρκικό ζυγό, πρέπει να αποφασίσουμε μέσα μας σε μια «επανάσταση συνείδησης» για το εάν θα πάμε επιτέλους να συναντήσουμε την Ιστορία ή θα καθίσουμε και πάλι στα «αυγά» μας αφήνοντας αυτούς τους ίδιους πολιτικούς να εξουσιάζουν τη ζωή μας.


Η πώληση των ελληνικών εταιρειών φυσικού αερίου έγινε το επίκεντρο μιας σκληρής μάχης μεταξύ ρωσικών εταιρειών που έχουν έτοιμα τα μετρητά και Eυρωπαίων αξιωματούχων, οι οποίοι διστάζουν να συμβάλουν στην αύξηση της επιρροής της Μόσχας στα χωράφια τους.

Toυ Ηοward Amos
The Moscow Times

Αντίθετη στην προοπτική να πάρει η Gazprom τον έλεγχο της ενέργειας στην Ελλάδα εμφανίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία εδώ και καιρό επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Ωστόσο, καμία ευρωπαϊκή ή αμερικανική εταιρεία ενέργειας δεν έδειξε ενδιαφέρον για την αγορά των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, φοβούμενες τις απρόβλεπτες συνέπειες από μια ελληνική αποχώρηση από το ευρώ.

"Οι Έλληνες δεν διστάζουν να πλεύσουν μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης" δηλώνει ο Αντρέι Κορόλιεβ, διευθύνων σύμβουλος της Sintez, προσθέτοντας ότι «αναγνωρίζουν μάλιστα, ότι υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες δεν θέλουν ρωσικές εταιρείες να πάρουν τον έλεγχο της ενέργειας".

Οι Αμερικανοί διαφωνούν ανοικτά

Παρά το τεράστιο ελληνικό χρέος και το πακέτο διάσωσης των 172 δις ευρώ που χορηγείται από την τρόικα –με προαπαιτούμενο τις διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις- η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ έχει καθυστερήσει επανειλημμένα.

Πάντως, η τελική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για τον νικητή της δημοπρασίας, αναμένεται μέσα στον Μάιο, σύμφωνα με τον Κορόλιεβ.

Οι Eυρωπαίοι αξιωματούχοι δεν εκφράζουν δημοσίως τους φόβους τους, για μια νίκη της Gazprom, αλλά η εκπρόσωπος του State Department, Βικτόρια Νούλαντ, εξέφρασε ανοικτά την αντίθεσή της με το ενδεχόμενο να πάρει τον έλεγχο των ελληνικών εταιρειών αερίου η Gazprom, όταν ρωτήθηκε σχετικά, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων, στις 8 Ιανουαρίου.

"Αυτό που συμβουλεύουμε όλες τις χώρες είναι …να έχουν διαφορετικές πηγές εφοδιασμού για τις εθνικές ενεργειακές τους ανάγκες, έτσι ώστε να μην μπορούν να κρατούνται όμηροι", ήταν η χαρακτηριστική της απάντηση, η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του State Department.

Ο Ιλντάρ Νταβλέτσιν, αναλυτής ενεργειακών θεμάτων στο Renaissance Capital υποστηρίζει ότι "η Ευρώπη κάθε άλλο παρά επιθυμεί μια νίκη της Gazprom, διότι θέλει ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών, ανάπτυξη των υποδομών, χαμηλότερες τιμές, επιδιώκοντας διαφοροποίηση των πηγών φυσικού αερίου".

Παρασκηνιακές διεργασίες

Ο άλλος ρώσος πλειοδότης, η εταιρεία Sintez, η οποία ελέγχεται από τον μεγιστάνα, Λεονίντ Λέμπεντεβ, προωθείται ως η μόνη λογική επιλογή για την Ελλάδα, με την έννοια ότι είναι ιδιωτική εταιρεία και προσφέρει την καλύτερη τιμή.

Ο Κορόλιεβ δηλώνει, μάλιστα, πως εάν κερδίσει, θα επενδύσει 3 δις ευρώ σε ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ σε διάστημα πέντε ετών.

"Η Ελλάδα είναι ένας πιθανός ενεργειακός κόμβος για το αέριο από τη Μεσόγειο, από τη Βόρεια Αφρική και τις αραβικές χώρες καθώς και από τις χώρες της Κασπίας», τονίζει ο κ. Κορόλιεφ. Ωστόσο, εμπειρογνώμονες λένε ότι η εταιρεία Sintez θα μπορούσε να είναι κι εντεταλμένη της Gazprom στη δημοπρασία, καθώς η τελευταία γνωρίζει καλά την αντίθεση που υπάρχει στην υποψηφιότητά της.

Η Gazprom βρίσκεται στο μικροσκόπιο αντιμονοπωλιακής έρευνας της ΕΕ και του Τρίτου Ενεργειακού Πακέτου των Βρυξελλών, που προβλέπει τον διαχωρισμό των δραστηριοτήτων παραγωγής των εταιρειών από τα δίκτυα μεταφοράς τους, κάτι που γίνεται εύκολα κατανοητό ότι στοχεύει το ρωσικό γίγαντα φυσικού αερίου.

"Η Gazprom αντιλαμβάνεται ότι θα είναι δύσκολο να πάρει τον διαγωνισμό, όχι λόγω της τιμής αλλά λόγω των πολιτικών πιέσεων. Έτσι, μπορεί να χρησιμοποιήσει και ιδιωτικά συμφέροντα, στο πλαίσιο της τακτικής της" δηλώνει άνθρωπος της βιομηχανίας ενέργειας που επιθυμεί την ανωνυμία, προκειμένου να μιλήσει ελεύθερα.

Ο Κορόλιεβ από την πλευρά του αρνείται οποιαδήποτε συμφωνία με την Gazprom , ή ότι έχουν γίνει διαπραγματεύσεις κάτω από το τραπέζι, αλλά δεν αποκλείει τη συνεργασία «αν η Gazprom κάνει ελκυστική πρόταση».

Η Gazprom είναι ο προμηθευτής του 80% του φυσικού αερίου στην Ελλάδα, και η εξαγορά της ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ θα τη βοηθήσει να εδραιώσει τη θέση της στη νότια Ευρώπη, σε μια περίοδο που η εταιρεία πιέζεται και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ρωσικές επενδύσεις στην Ελλάδα

Εν μέσω της οικονομικής κρίσης που συγκλονίζει την Ευρώπη, η ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ είναι σημαντικές στο χώρο της αγοράς ενέργειας, όμως, οι ρωσικές εταιρείες δραστηριοποιούνται και σε άλλους τομείς.

Η κρατική τράπεζα, Sberbank, ξόδεψε πέρυσι 3,5 δις δολ. για να αγοράσει την DenizBank της Τουρκίας από τον γαλλο-βελγικό δανειστή Dexia, ενώ έδωσε άλλα 661 εκατ. δολ. για να αγοράσει το διεθνές τμήμα της αυστριακής Volksbank το 2011.

Επίσης, οι ρωσικές εταιρείες δεν αγνόησαν την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής δανειακής κρίσης. Οι άμεσες ρωσικές επενδύσεις έκαναν άλμα, από 32 δισ. δολάρια το 2009 σε 31,8 δις δολ. το 2011, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας.

Ρωσικές εταιρείες δείχνουν επίσης ενδιαφέρον για τα ελληνικά λιμάνια, τους σιδηροδρόμους, τα αεροδρόμια, για τουριστικές ευκαιρίες και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, όμως όλα εξαρτώνται από τον χειρισμό της ιδιωτικοποίησης του φυσικού αερίου.

Μία από τις πρόσφατες μεγάλες επενδύσεις έγινε από το ρώσο επιχειρηματία, ελληνικής καταγωγής, Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών, περίπου 10 εκατ. ευρώ, της ποδοσφαιρικής ομάδα του ΠΑΟΚ, στη Θεσσαλονίκη, τον περασμένο Αύγουστο.

"Οι πιστωτές της Ελλάδας δεν θέλουν να ενισχυθεί ο ρόλος της Ρωσίας», δήλωσε ο Σαββίδης, πρώην βουλευτής της ρωσικής Δούμα. «Όλη η προσοχή μας σήμερα είναι στραμμένη στη διαδικασία πώλησης της ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ και πώς αυτή θα ολοκληρωθεί".



Περίεργα καλποσενάρια 

Για ένα περίεργο σενάριο έχουν ενημερωθεί τις τελευταίες ημέρες υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες, το οποίο αφορά την πιθανότητα πρόωρων εκλογών στη χώρα μας, όχι λόγω κοινωνικών αναταραχών ή ασυμφωνίας εντός της συγκυβέρνησης, αλλά με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά!

Είναι άγνωστο εάν οι εν λόγω αξιωματούχοι ενημερώθηκαν από στελέχη της Ν.Δ. που πρόσκεινται στον πρωθυπουργό και πηγαινοέρχονται στις Βρυξέλλες ή εάν η αντιπροσωπεία της Ε.Ε. στην Αθήνα μεταβίβασε πληροφορίες έπειτα από σχετικές επαφές με κυβερνητικά στελέχη.

Υπάρχει όμως καπνός χωρίς φωτιά; Όπως μαθαίνει το «Π», με αφορμή τις παραπάνω πληροφορίες, ο Σαμαράς διαπιστώνει, σε κάθε συνεδρίαση των πολιτικών αρχηγών, ότι υπάρχουν σοβαρά και μεγάλα προβλήματα διαφωνιών σε μια σειρά από θέματα, όπως οι απολύσεις στο Δημόσιο και η δραστική μείωση του δημόσιου τομέα λόγω των – μικρών, έστω – αριστερών αναφορών μερίδας του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Έτσι λοιπόν, μπορεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης να συμφωνούν ως προς το γενικό περίγραμμα, όμως διαρκώς θέτουν στον πρωθυπουργό την ένσταση ότι, εάν η αυστηρή λιτότητα και τα μέτρα συνεχιστούν, τότε θα έχουν πρόβλημα με την εκλογική βάση τους.

Από τα μαλλιά τους...
Το συμπέρασμα που βγάζουν πάντως τόσο το Μαξίμου όσο και τα άλλα κόμματα της συγκυβέρνησης από τις μη δημοσιοποιούμενες δημοσκοπήσεις είναι ότι οι τρεις εταίροι της συγκυβέρνησης θα έχουν ίσως το δικαίωμα να ελπίζουν σε αξιοπρεπείς εκλογικές επιδόσεις μόνο εάν οι πρόωρες κάλπες συνοδευτούν από στοχευμένες παροχές για την ανεργία και παροχή κονδυλίων με άμεσο κοινωνικό αντίκρισμα.

Για τον λόγο αυτόν έχει εξαπολυθεί το τελευταίο επικοινωνιακό κύμα περί επιτυχίας με το ΕΣΠΑ και η καλλιέργεια προσδοκιών για διανομή πόρων προς την πραγματική οικονομία τους επόμενους έξι μήνες.

Από εκεί και ύστερα το... θαλασσοπνιγμένο Μαξίμου πιάνεται κυριολεκτικά από τα μαλλιά του, καθώς οι εκτιμήσεις του μοιάζουν περισσότερο με ευχές παρά με ρεαλιστικές διαπιστώσεις. Και εξηγούμαστε:

◆ Κατά το πρωθυπουργικό επιτελείο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας έχει χάσει από τη «λάμψη» τού... ανατροπέα μετά τα τελευταία του ταξίδια και το ότι εν πολλοίς παραδέχθηκε ότι δεν θα καταργήσει το μνημόνιο. Αυτό θεωρούν ότι δίνει πόντους στον Σαμαρά.
◆ Το Μαξίμου επιδιώκει να αξιοποιήσει την ανάπαυλα που εκτιμά πως θα υπάρξει λόγω γερμανικών εκλογών, στη διάρκεια της οποίας θεωρεί πως – εκτός απροόπτου – οι πιέσεις της τρόικας θα είναι παρασκηνιακές (παρ’ ότι έντονες) και δεν αναμένεται να ανοίξει δημόσια συζήτηση για νέα οριζόντια μέτρα μέχρι τον Σεπτέμβριο.
◆ Η κυβέρνηση πιστεύει ότι τις αποκλίσεις στους δημοσιονομικούς στόχους θα καταφέρει να τις καλύψει με στοχευμένες περικοπές που δεν θα ξεσηκώσουν την κοινωνία. Προφανώς δεν αξιολογούν ως πολύ σοβαρό το ότι ήδη διάφορες κοινωνικές ομάδες βρίσκονται «στα κάγκελα».
◆ Για λόγους που βολεύουν αρκετές χώρες της ευρωζώνης, στο πρωθυπουργικό επιτελείο θεωρούν ότι η Ε.Ε. θα συνεχίσει να στηρίζει τη συγκυβέρνηση, καθώς θεωρείται «συνεννοήσιμη» – ή, για να είμαστε ακριβείς, πλήρως διαχειρίσιμη. Είναι δε πεπεισμένοι ότι οι επαφές του Τσίπρα δεν ήραν τις επιφυλάξεις των Ε.Ε. - ΔΝΤ για τις προθέσεις του.

Τέλος, ο Σαμαράς αποσκοπεί σε κάτι ακόμη: τη συσπείρωση όσο το δυνατόν περισσότερων δεξιών ψηφοφόρων γύρω από τη Ν.Δ., καθώς ένα από τα προβλήματά τους, για την ακρίβεια οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, εκτιμούν ότι ξεφούσκωσε. Βεβαίως η Χρυσή Αυγή χαίρει άκρας δημοσκοπικής υγείας και συνεχίζει να λεηλατεί τη Ν.Δ., αλλά αυτό για κάποιον περίεργο λόγο προτιμούν να παριστάνουν ότι δεν το βλέπουν.

Crash test οι απολύσεις
Ας προσγειωθούμε όμως στην πραγματικότητα, η οποία δεν είναι τόσο ευοίωνη όσα θα ήθελαν στο Μαξίμου. Στην κυβέρνηση ελπίζουν ότι η πρόταση του Αντώνη Μανιτάκη για εθελούσιες εξόδους, μετακινήσεις προσωπικού κ.λπ. θα καταφέρει να πείσει την τρόικα ότι οι 25.000 και πλέον απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων δεν χρειάζονται.

Η κυβέρνηση προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αντέξει τις πιέσεις για τις απολύσεις, οι οποίες όμως αποτελούν προαπαιτούμενο για την είσπραξη της δόσης του Μαρτίου. Με άλλα λόγια, ο Στουρνάρας θα πρέπει να παρουσιάσει στο Eurogroup του Μαρτίου πλάνο για το πώς θα γίνουν οι απολύσεις μέχρι το τέλος του έτους. Την ίδια ώρα, η τρόικα θα βρίσκεται στην Αθήνα για να συμφωνηθεί το πλαίσιο.

Από την άλλη, το κυβερνητικό μπάχαλο καλά κρατεί:
◆ Ο Φώτης Κουβέλης έχει δηλώσει απερίφραστα ότι απολύσεις δεν θα γίνουν.
◆ Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου τη Δευτέρα δήλωνε άγνοια ακόμη και για το γεγονός ότι οι απολύσεις εντάσσονται στις υποχρεώσεις της χώρας μας για τη δόση του Μαρτίου!
◆ Την ίδια ώρα, ο Στουρνάρας παραδεχόταν δημοσίως ότι οι απολύσεις είναι προαπαιτούμενο για τη δόση.
◆ Και ταυτόχρονα ο Σαμαράς έκανε αλλεπάλληλες συσκέψεις με τον Μανιτάκη για το τι θα γίνει με τις... απολύσεις!

Απίστευτη φαρσοκωμωδία, η οποία απλώς αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση μοιάζει μάλλον με διαλυμένη παρέλαση. Πάντως, παρ’ όλα αυτά, το Μαξίμου ελπίζει ότι θα καταφέρει να πατήσει πάνω στη γενική τάση που επικρατεί αυτήν τη στιγμή στην ευρωζώνη να μην αναζωπυρωθεί η κρίση στην Ελλάδα εν όψει των γερμανικών εκλογών και, με πρόσχημα ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλο, θέλει να περάσει τη γραμμή Μανιτάκη περί «κινητικότητας».

Η τρόικα όμως θα καταφθάσει στην Αθήνα με άγριες διαθέσεις και το μαστίγιο δεν πρόκειται να δώσει σκυτάλη στο καρότο. Βεβαίως, για τους δανειστές, αυτό που προέχει τώρα είναι να βάλουν χέρι στο πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων. Θέλουν πλέον, με πρόσχημα τις καθυστερήσεις και την υστέρηση των εσόδων, να αναλάβουν δικοί τους άνθρωποι να τρέξουν όλα τα προγράμματα.

Κοινώς, θα προβάλουν το επιχείρημα ότι, «εάν δεν θέλετε νέες απολύσεις και νέα μέτρα λόγω έλλειψης στα έσοδα, αφήστε μας να τα εισπράξουμε εμείς μέσω των ιδιωτικοποιήσεων». Με άλλα λόγια, ο στόχος των δανειστών είναι να εκχωρηθεί η εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας σε ξένα χέρια, όπως ακριβώς σχεδίαζε το ΔΝΤ (και είχαμε γράψει) από το καλοκαίρι του 2010...

Τώρα ποιος και γιατί από την κυβέρνηση «διαρρέει» στην Ευρώπη εκλογικά σενάρια υπ’ αυτές τις συνθήκες, παραμένει άγνωστο. Εκτός αν θεωρούν ότι ήρθε η ώρα να «την κάνουν» με ελαφρά πηδηματάκια – κάτι που, μεταξύ μας, ακούγεται κομμάτι δύσκολο.


  • «Αποτυγχάνει» το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες, λένε οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Το ισχύον νομικό πλαίσιο στην ΕΕ που καθορίζει πού οι πρόσφυγες οφείλουν να υποβάλουν αιτήσεις ασύλου αποτυγχάνει, τόσο για τα κράτη-μέλη όσο και τους ανθρώπους που ζητούν άσυλο, ανέφεραν σήμερα οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με την ευκαιρία της 10ης επετείου από τη θέσπιση του Κανονισμού Δουβλίνου II.

Ο Κανονισμός γενικά ορίζει ότι οι πρόσφυγες πρέπει να υποβάλουν αίτημα για χορήγηση ασύλου στη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου φθάνουν για πρώτη φορά και ότι οι αρχές της χώρας αυτής είναι αρμόδιες να αποφασίσουν, ώστε να προλαμβάνεται η μετακίνησή τους από χώρα σε χώρα και να αποτρέπονται καταχρήσεις από ανθρώπους που αναζητούν την πιο γενναιόδωρη προστασία ασύλου ή υποβάλουν πολλαπλές αιτήσεις.

Όμως η οργάνωση Dublin Transnational Project --στην οποία συμμετέχουν οργανώσεις όπως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ΕΣΠΕ), η Ουγγρική Επιτροπή Ελσίνκι και το Φόρουμ για τους Πρόσφυγες-Cosi κ.ά.-- κατήγγειλε ότι το ισχύον σύστημα έχει «σκληρές συνέπειες» για τους αιτούντες άσυλο.

Βάσει του συστήματος που ορίζει ο Κανονισμός Δουβλίνο II, τόνισαν, «οικογένειες χωρίζονται, άνθρωποι αφήνονται άποροι ή φυλακισμένοι και, παρά τους σκοπούς του κανονισμού, η πρόσβαση σε μια διαδικασία (χορήγησης) ασύλου δεν είναι πάντοτε εγγυημένη».

Την περασμένη εβδομάδα, ένας άνδρας από την Ακτή Ελεφαντοστού που είχε αιτηθεί ασύλου αυτοπυρπολήθηκε στο αεροδρόμιο της Ρώμης αφού επαναπροωθήθηκε στην Ιταλία από την Ολλανδία--επεισόδιο το οποίο ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων περιέγραψαν ως «τραγωδία που προκάλεσε ο Κανονισμός του Δουβλίνου».

Το θύμα είχε μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω Ιταλίας, αλλά κατόπιν υπέβαλε αίτημα για να του χορηγηθεί άσυλο στην Ολλανδία, όπου αυτό απορρίφθηκε, σύμφωνα με το Ιταλικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

Το σύστημα του Δουβλίνου επικρίνεται συχνά διότι σημαίνει ότι άνθρωποι οι οποίοι φθάνουν σε χώρες που αντιμετωπίζουν μεγάλες πιέσεις στα σύνορα της ΕΕ, με ανεπαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής των κυμάτων προσφύγων --όπως η Ιταλία ή η Ελλάδα-- δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε.

Στην έκθεσή της που δημοσιεύθηκε σήμερα η οργάνωση Dublin Transnational Project τόνισε ότι υπάρχουν σημαντικές ασυμφωνίες στο πώς εφαρμόζονται οι κανονισμοί για το άσυλο σε κάθε χώρα-μέλος της ΕΕ.

Οι αιτούμενοι ασύλου βάσει της διαδικασίας που ορίζει ο Κανονισμός του Δουβλίνου συχνά τυγχάνουν μεταχείρισης που η οργάνωση θεωρεί ότι αντιστοιχεί σε «πρόσωπα δεύτερης κατηγορίες, που δικαιούνται λιγότερα». Πολλές φορές δεν τους παρέχεται στέγαση, σύμφωνα με την έκθεση, ενώ οι αιτούντες άσυλο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια «τεράστια ποσότητα γραφειοκρατίας» που «χάνεται» διότι δεν καταλήγουν εκεί που θέλουν.

Αν κι οι οργανώσεις καλωσορίζουν τις αλλαγές που αναμένεται να γίνουν στον Κανονισμό, λένε ότι στο σύνολό του έχει σοβαρά ελαττώματα και θα έπρεπε να «αναθεωρηθεί εκ θεμελίων ώστε να σχεδιαστεί ένα πιο ανθρώπινο και σύμφωνο προς τις αρχές του δικαίου σύστημα».

Ο Κανονισμός το Δουβλίνου, που αντικαθιστά τη Συνθήκη του Δουβλίνου η οποία είχε συναφθεί το 1990, πρόκειται να εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, καθώς και σε χώρες μη-μέλη, όπως η Ελβετία, η Νορβηγία, η Ισλανδία και το Λιχτενστάιν.

Πηγή: ΑΜΠΕ


Στα επόμενα δέκα χρόνια αναμένεται να καταργηθούν τα επί μέρους νομίσματα των χωρών και να αντικατασταθούν από ένα ενιαίο παγκόσμιο νόμισμα, όπως ακριβώς προβλέπουν τα πρωτόκολλα της Σιών.

Ήδη σε όλον τον κόσμο αυξάνονται οι φωνές περί δημιουργίας παγκόσμιας κυβέρνησης ενώ οι γεωπολιτικές εξελίξεις και οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις οδηγούν με ακρίβεια στο στόχο τούτο.

Επειδή ωστόσο, το εγχείρημα σκοντάφτει στον υπερπληθυσμό της γης (7 δισεκατομμύρια)
οι εμπνευστές του πέραν των άλλων ήδη εφαρμόζουν μέσω του ΟΗΕ προγράμματα μείωσης του πληθυσμού της γης, όπως διάδοση επιδημιών, τεχνητή δημιουργία φυσικών καταστρεπτικών φαινομένων, (σεισμούς, πλημμύρες, τυφώνες) (HAARP), άκρως απόρρητα προγράμματα αεροψεκασμών κ.ο.κ.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό της δημιουργίας παγκοσμίου νομίσματος, το οποίο θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά μέσα από ηλεκτρονικές κάρτες το Institute of International Finance, που αντιπροσωπεύει 420 από τις μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο και τους μεγαλύτερους χρηματοδοτικούς οίκους...κάνει έκκληση σαν λύση για τη αποφυγή επικείμενων συναλλαγματικών πολέμων την δημιουργία ενός παγκοσμίου νομίσματος, σύμφωνα με τον το Jerome Corsi’s Red Alert reports.

Οι μάσκες, όπως διαπιστώνεται πέφτουν ολοένα και περισσότερο και πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες ζητούν εδώ και τώρα την ίδρυση του Παγκόσμιου Κράτους, για αυτό το λόγο υπάρχουν και οι οικονομικές κρίσεις άλλωστε, για να επιβάλουν λύσεις και για αυτό τεχνηέντως τις δημιουργούν.
"Μία βασική ομάδα από τις κορυφαίες οικονομίες του κόσμου πρέπει να ενωθούν και να καταλήξουν σε συμφωνία," δήλωσε ο Charles Dallara, διευθύνων σύμβουλος του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Χρηματοδοτήσεων στους Financial Times.

Με επιστολή που έχει συγγράψει ο Dallara στις 4 Οκτωβρίου κατέστησε σαφές ότι είναι αναγκαίος ο συντονισμός για το παγκόσμιο νόμισμα κατά την άποψη της ομάδας των G-20, για να αποτραπεί η διαφαινόμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.

Ομοίως, τον Ιούλιο έγινε αναφορά στα Ηνωμένα Έθνη και ζητήθηκε η αντικατάσταση του δολαρίου ως πρότυπο για τη διεξαγωγή των συναλλαγματικών αποθεμάτων στο διεθνές εμπόριο με ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα που θα εκδίδεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Γι’ αυτό άλλωστε μέσω της κατασκευασμένης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα το ΔΝΤ πολύ-διαφημίστηκε σ’όλον τον κόσμο και η παρουσία του αναβαθμίστηκε...

Παλαιότερα όσοι ασχολούνταν και αποκάλυπταν τα σχέδια αυτά του μυστηρίου της ανομίας καταλογίζονταν ως γραφικοί η φαντασιόπληκτοι η σαλεμένοι στο νου. Τώρα όμως όλα αυτά επιβεβαιώνονται με τον ένα η τον άλλο τρόπο και δείχνουν πως τίποτε δεν ήταν τυχαίο.

Δεν αποκλείεται λοιπόν στα αμέσως προσεχή χρόνια να εμφανίσουν και τον Αντίχριστο, δηλαδή τον Καίσαρα που θα τεθεί επικεφαλής της Παγκόσμιας κυβέρνησης. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήδη τον προετοιμάζουν να εμφανιστεί, αφού πρώτα ολοκληρώσουν το σχέδιο του ηλεκτρονικού ελέγχου των πολιτών. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τον τριαδικό και μόνο αληθινό Θεό...

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ


Του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη 

Οι διεργασίες που εξελίσσονται στα ενεργειακά συμφέροντα της ευρύτερης Ν.Α. Μεσογείου και με επίκεντρο την χώρα μας, πολλαπλασιάζονται, καθώς δύο είναι οι βασικές εστίες:
  • Η Πώληση των ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ
  • Η έλευση του ΤΑΡ από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ιταλία μέσω Ελλάδας.
Το ερώτημα είναι πως θα συνδυαστεί μία πώληση της ΔΕΠΑ στους Ρώσους με την έλευση του ΤΑΡ, που είναι συνδεδεμένος με τα αμερικανικά συμφέροντα και στον οποίο συμμετέχουν η BP, γ TOTAL, η νορβηγική Statoil και η γερμανική ΕΟΝ –όταν μάλιστα η αμερικανική διπλωματία απευθύνει προειδοποιήσεις σε όλους τους τόνους προς πολιτικούς αλλά και επιχειρηματικούς φορείς για την αποτροπή εισβολής του ρωσικού αερίου στην Ελλάδα. Επιχείρημά της –μεταξύ άλλων- είναι οι ραγδαίες εξελίξεις που υπάρχουν και από τεχνολογικής πλευράς στον κλάδο, που θα προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις στο άμεσο μέλλον.

Την ώρα μάλιστα που προετοιμάζονται εξορύξεις για αξιοποίηση κοιτασμάτων πετρελαίου και πιθανώς αερίου μέσα από σχιστόλιθο στην περιοχή Νταντάς της Νότιας Τουρκίας, με παρουσία εταιρειών όπως η Shell, η Exxon Mobil, αλλά και οι μικρότερες Trans – Atlantic (αμερικανο-τουρκική) και Calgary (καναδέζικη).

Ο χρόνος πάντως της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ σε σχέση με τις αποφάσεις για την επιλογή μεταξύ ΤΑΡ και του ανταγωνιστικού Nabucco για τη μεταφορά του αερίου από το κοίτασμα Shah Deniz 2 του Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη, έχει μεγάλη σημασία.
Όπως εξηγεί και ο καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Φίλης, θα είναι πιο δύσκολο για τους Αζέρους να προκρίνουν τον ΤΑΡ, που θα περάσει μέσα από την Ελληνική επικράτεια, αν οι Ρώσοι έχουν πάρει ήδη τη ΔΕΠΑ. Σε μία τέτοια περίπτωση η χώρα μας θα χάσει επενδύσεις 1,5 δις. και 2.000 θέσεις εργασίας που, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις της κυβέρνησης, θα είναι τα εθνικά κέρδη του αγωγού.

Την ίδια ώρα που η αζέρικη Socar ετοιμάζεται να κοντραριστεί με τις ευλογίες της αμερικανικής πλευράς με την Gazprom και τη Sintec για τη ΔΕΠΑ, ο πρόεδρος της Gazprom κ. Βίκτορ Ζούμπκοφ βρέθηκε την εβδομάδα που πέρασε στο Κατάρ για να ανοίξει γραφεία εκεί. Πρόκειται για μία υπέρβαση των ρώσων με απόπειρα προσέγγισης της συμμάχου των αμερικανών, που ερμηνεύεται σαν μία προσπάθεια εύρεσης ισορροπιών όσον αφορά στις αγορές της Ασίας και της Ευρώπης, αλλά και εναλλακτικών στρατηγικών σε περίπτωση πτώσης του Άσαντ.
Οι Ρώσοι έχουν κάθε λόγω να αναζητούν εναλλακτικές προσβάσεις σε σχέση με την Συρία, την ώρα μάλιστα που και οι Καταριανοί επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος στη Δαμασκό.

Πηγή εφημ. «Πρώτο Θέμα»