Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Σεπ 2014

Δεν αποκλείεται να εκδηλωθούν και νέες πιέσεις στο Κυπριακό και τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και στην εκκρεμότητα με τα Σκόπια

Γράφει ο Ανδρέας Αθανασίου

Σοβαρές εκκρεμότητες από το χθες, αλλά και το κοντινό αύριο, από το εσωτερικό, αλλά και το διεθνή περίγυρο, στοιβάζονται στο αμέσως επόμενο διάστημα. Η έκβασή τους πρόκειται να επηρεάσει καταλυτικά την προοπτική της οικονομίας, τις αντοχές της κοινωνίας, τις πολιτικές διαδρομές και, κατ' επέκτασιν, την πορεία της χώρας.

Τα πάντα αλληλοεξαρτώνται και αλληλοεπηρεάζονται, μ' ένα τρόπο που όχι μόνο δεν επιτρέπει ασφαλείς εκτιμήσεις, αλλά μπορεί και να επιφυλάσσει εκπλήξεις. Υπάρχει, άλλωστε, όπως πάντα, και το τυχαίο ή το απρόβλεπτο που πολλές φορές ορίζουν τις εξελίξεις και ποδηγετούν τον ρουν της Ιστορίας.

Το πρώτο από όσα ήδη εκκολάπτονται αφορά στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και την κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού. Οι απαιτήσεις είναι σκληρές και έρχονται σε σύγκρουση με τη βούληση της κυβέρνησης να δώσει ανάσες αντοχής τόσο στην πραγματική οικονομία όσο και στην κοινωνία. Υπολογίζεται, παράλληλα, πως μια ρήξη, την τελευταία στιγμή, μπορεί να απειλήσει όσα κερδήθηκαν ώς τώρα με σκληρές θυσίες. Είναι, όμως, ακόμη πιο σίγουρο πως νέα επώδυνα μέτρα θα προκαλούσαν οικονομική, κοινωνική, αλλά και πολιτική ασφυξία. Θεωρούνται έτσι οι νέες διαπραγματεύσεις μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, που είναι ανάγκη να κλείσει το ταχύτερο δυνατό, με το καλύτερο οικονομικό και κοινωνικό αποτέλεσμα. Εκτιμάται, άλλωστε, πως το αποτέλεσμά τους θα είναι καθοριστικό για το κλίμα που θα διαμορφωθεί και τις εξελίξεις που έπονται.

Από τα ζητήματα, ωστόσο, που συνωστίζονται στο επόμενο διάστημα, ακόμη πιο κρίσιμες θα είναι οι αποφάσεις για το δημόσιο χρέος. Είναι, άλλωστε, αυτονόητο πως όσο η διαχείρισή του παραμένει προβληματική, άλλο τόσο η χώρα θα κινδυνεύει με χρεοκοπία. Κι όσο εξακολουθεί να κινδυνεύει η χώρα, άλλο τόσο θα παρουσιάζει έλλειμμα εμπιστοσύνης, ασφάλειας και σιγουριάς. Και δεν θα μπορεί ούτε τις καταθέσεις που έφυγαν να ξαναφέρει ούτε σημαντικές άμεσες επενδύσεις να προσελκύσει ούτε δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης να πιάσει. Η Ελλάδα, με βαριές θυσίες, ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις της και είναι η ώρα των εταίρων της να ανταποκριθούν κι εκείνοι στις δικές τους. Δεν φαίνεται, ωστόσο, ούτε καν αναμεταξύ τους να συμφωνούν. Και τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα.

Σχεδόν ταυτόχρονα θα εισβάλουν ακόμη πιο δυναμικά στο δημόσιο βίο τα όσα αφορούν στην ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Κι αυτό, γιατί η αντιπολίτευση, πατώντας στην προβλεπόμενη διαδικασία, μπορεί να μπλοκάρει την εκλογή και να προκαλέσει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Ενδεχόμενο που όχι μόνο δεν αγνοούν, αλλά άρχισαν ήδη να μετρούν οι δανειστές και οι εταίροι μας. Η στάση τους μπορεί να επηρεάσει τη θέση βουλευτών, αλλά και να επηρεαστεί από αυτή. Μια οριστικοποίηση της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες μπορεί να αναβάλει τη λύση στο πρόβλημα χρέους και μια αναβολή στη διευθέτηση του χρέους μπορεί να το καταστήσει βασικό διακύβευμα των εκλογών.

Δεν αποκλείεται, όμως, στο ίδιο διάστημα να εκδηλωθούν και νέες πιέσεις για τα εθνικά μας ζητήματα. Στο σύνολό τους, άλλωστε, συνδέονται, όχι μόνο με τα γεωστρατηγικά, αλλά και τα άμεσα οικονομικά συμφέροντα των εταίρων και των συμμάχων μας. Και αυτό αφορά πρωτίστως το Κυπριακό και τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, που άπτονται κρίσιμων ενεργειακών ζητημάτων. Αλλά και την εκκρεμότητα με τα Σκόπια, καθώς αυξάνεται το διεθνές ενδιαφέρον για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ.

Φαίνεται, λοιπόν, πως τα γεγονότα που έρχονται στο επόμενο διάστημα μπορεί να είναι καταλυτικά τόσο για τις αμέσως επόμενες εξελίξεις όσο και για τα όσα θα ακολουθήσουν στα επόμενα χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, καταδεικνύουν πως η χώρα περνά σε άλλη μια καθοριστική καμπή της πορείας της. Και μεγιστοποιούν τις ευθύνες όλων.

Πηγή Enet

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η ελληνική κρίση δεν έχει παρέλθει μολονότι έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος

Η ελληνική κρίση δεν έχει παρέλθει μολονότι πολλά στοιχεία παραπέμπουν στην σωστή κατεύθυνση, παρατηρεί σε κύριο άρθρο της η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, μεταδίδει η Deutsche Welle.

H εφημερίδα απαριθμεί τα πεδία στα οποία έχει σημειωθεί πρόοδος, όπως την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος μετά από δεκαετίες, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στη διεθνή κατάταξη, τα βήματα βελτίωσης στο πεδίο του εκσυγχρονισμού της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, την προοπτική θετικού προσήμου στην ανάπτυξη και τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού της Ελλάδας, που θα της επιτρέψει να επιστρέψει στην αγορές.

Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει λόγο «success story», υπενθυμίζει η εφημερίδα, σχολιάζοντας πως «όλα αυτά εκλαμβάνονται από τους Έλληνες ως καθαρή κοροϊδία», καθώς καταβάλλουν ένα υψηλό τίμημα για αυτό που ο Σόιμπλε χαρακτηρίζει «σημαντική πρόοδο» (σ.σ. της Deutsche Welle: Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει συχνά λόγο για «σημαντική πρόοδο» όταν αναφέρεται στο ελληνικό πρόγραμμα) .

«Πολύ πιο ανησυχητική είναι η κοινωνική εξάρθρωση»

Η πολιτική της λιτότητας, την οποία ακολουθεί κατ` εντολή των διεθνών δανειστών η Αθήνα, «προκάλεσε στην χώρα την πιο βαθιά και μακρά ύφεση από το τέλος του πολέμου», αναφέρει η εφημερίδα, παραπέμποντας στη μείωση κατά 25% του ελληνικού ΑΕΠ, στο κλείσιμο 250.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην εξαφάνιση ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας.
Υπενθυμίζονται επίσης η κατά το ένα τρίτο μείωση του εισοδήματος των νοικοκυριών (σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ) και οι εκτιμήσεις της Κομισιόν που θέλουν τους τέσσερις στους δέκα Έλληνες να απειλούνται από τη φτώχεια. «Δεν αναμένεται να αλλάξει γρήγορα κάτι σε αυτό. Η Ελλάδα θα μείνει για δεκαετίες περίπτωση εξυγίανσης», παρατηρεί η Handelsblatt, επισημαίνοντας ότι το κυριότερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι σε καμία περίπτωση τα χρέη της.

«Πολύ πιο ανησυχητική είναι η κοινωνική εξάρθρωση», τονίζει η εφημερίδα, εστιάζοντας στο υψηλό ποσοστό της ανεργίας που θα παραμείνει και του χρόνου στο 27%. Η υψηλή ανεργία και η συρρίκνωση των εισοδημάτων έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στη χρηματοδότηση των συντάξεων. «Τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρειαστούν μέχρι το 2020 επιπροσθέτως τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια ευρώ…Το 2055 η χώρα θα πρέπει να δαπανά το 24,3% του ΑΕΠ για τη χρηματοδότηση των συντάξεων. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία θα είναι 12,5%», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.
Δεν υπάρχει ανάπτυξη με νέα προγράμματα λιτότητας

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα προβλήματα αυτά οξύνονται από την λιτότητα αλλά και το δημογραφικό, ενώ υπενθυμίζεται ότι το ποσοστό των γεννήσεων έχει μειωθεί στην Ελλάδα κατά 15% από το 2008. «Πάνω από 150.000 έλληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.

Πρόκειται για ένα άνευ προηγουμένου braindrain», παρατηρεί το δημοσίευμα. Αναφορικά με τα μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης που έχει εγκρίνει η ΕΚΤ, η εφημερίδα υποστηρίζει ότι δεν φτάνουν στην Ελλάδα, καθώς οι τράπεζες δεν δίνουν πιστώσεις, επειδή έχουν συσσωρεύσει πολλά τοξικά δάνεια. «Πώς θα μπορέσει η χώρα να επιστρέψει στη βιώσιμη ανάπτυξη κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες», διερωτάται η Handelsblatt. «Σε κάθε περίπτωση όχι με νέα προγράμματα λιτότητας. Αντ` αυτών θα πρέπει η ΕΕ να βοηθήσει έτσι ώστε να ενισχυθούν με ευνοϊκά δάνεια οι κλάδοι εκείνοι της οικονομίας που είναι προσανατολισμένοι στο μέλλον».

Ενδεικτικά αναφέρονται ο τουρισμός, οι μεταφορές, η φαρμακοβιομηχανία, οι περιβαλλοντικές τεχνολογίες και ο τομέας της πληροφορικής. «Ταυτόχρονα, θα πρέπει οι Έλληνες να συνεχίσουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων με αποφασιστικότητα», αποφαίνεται η εφημερίδα, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο θα πρέπει να προσαρμοσθεί στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες, έτσι ώστε να μην μεταναστεύουν οι ταλαντούχοι Έλληνες στο εξωτερικό. «Σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα θα γίνει το πτωχοκομείο και το γηροκομείο της Ευρώπης», καταλήγει η Handelsblatt.

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Καθηγητή Γ. Ζουγανέλη

Σε ένα σωστά οργανωμένο κράτος, σε μια κοινωνία που το να γίνεται το σωστό είναι συνήθεια δεν μπορεί κανείς να βαρεθεί ασχολούμενος με ένα θέμα. Παράλληλα δεν μπορεί να ταυτισθεί με αυτό επειδή κανείς δεν ασχολείται με αυτό ενώ θα έπρεπε. Ο λόγος που ασχολήθηκα με την Ελληνική ΑΟΖ, την οποία και εσχεδίασα, ήταν διότι πίστευα και πιστεύω ότι για να αντιληφθεί κάποιος ένα θέμα και να θεωρηθεί ειδικός σε αυτό, θα πρέπει να ξεπεράσει αυτό που λέμε ειδικότητα στην επιστήμη και να γίνει ειδικός στο πρόβλημα. Το πρόβλημα για μένα ήταν η ανίχνευση και εκμετάλλευση των υδρογονονθράκων αν και εφόσον υπάρχουν στην Ελλάδα.

Οι υδρογονάνθρακες δεν είναι ένα θέμα που περιλαμβάνει μια μόνο ειδικότητα αλλά πολλές. Η ενασχόληση μου με πολλές πειραματικές τεχνικές και με θέματα τεχνολογίας και εφαρμογής υλικών, η σχεδίαση ηλεκτρονικών, υλικών και των συσκευών τους, οι πολλές μου γνώσεις στη χρηματοοικονομική ανάλυση ήταν πολλά από τα εφόδια που χρησιμοποίησα για να αντιληφθώ το θέμα των υδρογονανθράκων σε βάθος και κυρίως να σκέφτομαι τεχνολογικές λύσεις σε προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν σε θέματα ανίχνευσης, ανάλυσης, εκμετάλλευσης, νέων μελλοντικών εφαρμογών, γεωστρατηγικής και γεωοικονομίας.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η πρώτη δημόσια παρουσίαση σε χάρτη για όλη την Ελλάδα των κοιτασμάτων των Ελληνικών υδρογοναθράκων όπως και ο τρόπος ανάλυσης των σεισμικών αποτελεσμάτων έγινε από εμένα στη διάρκεια δύο εκπομπών στη CreteTV, στην εκπομπή Αντιθέσεις που παρουσιάζει ο Γιώργος Σαχίνης.

Αυτός ο χάρτης εδώ θα παραμείνει σαν παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές που κάποτε θα ψάξουν να δούν ποιός βοήθησε και αν τελικά αυτό που έκανε ήταν κακό για την Ελλάδα… Λέω κακό γιατί ο τρόπος που αντιμετωπίζει η πολιτεία το θέμα των υδρογονανθράκων γελοιοποιεί τη προσπάθεια μου για κάτι, που θα μπορούσε να είναι εστία ανάπτυξης για τη χώρα. Για την ιστορία, οι περιοχές Κ και Μ είναι απο τις πλέον πλούσιες σε κοιτάσματα.

Ένας λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες είναι η προστασία που προσφέρει η κυβέρνηση στα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών για την πώληση μόνο LNG αντί της προώθησης και εκμετάλλευσης παροχών φυσικού αερίου μέσω αγωγών. Ο άλλος λόγος είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση όπως και σύσσωμη η αντιπολίτευση παίζουν τα παιγνίδια των οικονομικών δολοφόνων που δρούν στη χώρα. Ας δούμε στη συνέχεια γιατί το λέω αυτό και γιατί από όσα αντιλαμβάνομαι καταλήγω στο γεγονός ότι ο Ελληνικός λαός έχει απέναντι του μια εγκληματική οργάνωση, διαπλεκόμενη με ντόπια συμφέροντα και με ιστορικές διαδρομές.

Πρίν λίγο καιρό η καθεστωτική κυβέρνηση που παρέδωσε την εθνική κυριαρχία υπογράφοντας παράνομα τα μνημόνια και χωρίς να κάνει ενεδελεχή έλεγχο του χρέους προκήρυξε 20 οικόπεδα στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Δυστυχώς δεν είχε δικαίωμα να το κάνει. Κανείς δεν μπορεί να νοικιάσει η να πωλήσει γή σε περιοχές που δεν τις έχει κατοχυρώσει.

Τα οικόπεδα αυτά ευρίσκονται σε διεθνή ύδατα και όχι στα χωρικά ύδατα (6 ν.μ.) διότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει ανακήρυξη της ΑΟΖ της με όρια. Αυτό σημαίνει πώς όλες οι προκηρύξεις και συμβόλαια που έχει συνάψει το ΥΠΕΚΑ για έρευνες για φυσικό αέριο σε απόσταση μεγαλύτερη από 6 ν.μ. έχουν γίνει παράνομα. Οι εταιρείες που έχουν πάρει ή θα πάρουν τις αναθέσεις ανά πάσα στιγμή και αν έχουν κέρδη από τις εξορρύξεις θα μπορούσαν να αρνηθούν να πληρώσουν τα οποιαδήποτε δικαιώματα στην Ελλάδα (τεράστιο είναι και το θέμα για τη ποιότητα των συμβολαίων που στη πραγματικότητα θα μπορούσαν να μην αφήνουν κανένα κέρδος στην Ελλάδα, κάτι που έχω συζητήσει σε προηγούμενο άρθρο)!

Ενδιαφέρον είναι και είναι κάτι που δείχνει πόση σαπίλα επικρατεί σε διεθνές επίπεδο. Και η Γερμανία και η ΕΕ γενικότερα αλλά και οι ΗΠΑ έχουν πιαστεί κορόιδα συμμετέχοντας σε κάτι που είναι παράνομο. Εννοώ την εκμετάλλευση από ένα κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ περιοχών σε διεθνή ύδατα για ίδιον όφελος. Το αστειότερο είναι ότι ο Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα επιβεβαίωσε τον Μανιάτη ότι Αμερικανικές εταιρείες ενδιαφέρονται να κάνουν έρευνες και στα 20 οικόπεδα, που είναι σε περιοχές που η Ελληνική ΑΟΖ αλλά και η Ελληνική υφαλοκρηπίσα δεν έχει ανακηρυχθεί! Αυτά είναι να σε πιάνει ανατριχίλα.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα: ΟΙ ΗΠΑ συμμετέχουν σε παράνομα παιγνίδια του καθεστώτος ή το αντίστροφο;

Αντιλαμβάνεστε ελπίζω πόσο επικίνδυνο παιγνίδι για την Ελλάδα παίζει το ΥΠΕΚΑ προκηρύσσοντας οικόπεδα σε περιοχές που είναι σε διεθνή ύδατα. Αντιλαμβάνεστε ελπίζω επίσης, πόσο ένοχη είναι η σιωπή της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ για το θέμα.

Κάθε χώρα μπορεί να κάνει έρευνα υδρογονανθράκων σε περιοχές έξω από την αιγειαλίτιδα ζώνη μιας άλλης χώρας, πού δεν έχει ανακηρύξει την ΑΟΖ της.

Η σημερινή “κυβέρνηση” με την ανοχή της “αντιπολίτευσης”, την ανοχή των επισήμων οργάνων της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΟΗΕ δημιουργεί «προηγούμενο» στο Διεθνές Δίκαιο και δίνει το μοντέλο για να επαναληφθεί η τακτική αυτή σε άλλα μέρη του κόσμου. Οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι.

Η μη ανακήρυξη της ΑΟΖ, εκτός λοιπόν του ότι δεν επιτρέπει την προκήρυξη οικοπέδων για έρευνα υδρογονανθράκων, δεν προστατεύει και τη χώρα από έρευνα άλλων χωρών σε περιοχές έξω από τα 6 ν.μ., χωρών που στη περίπτωση της Ελλάδας θα μπορούσαν να είναι όχι μόνο η Τουρκία, αλλά και η Κίνα, το Ισραήλ ή η Ρωσία! Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν παράνομο, αφού η Ελλάδα δεν θα είχε κανένα δικαίωμα να κάνει έλεγχο σε διεθνή ύδατα, όπως δεν μπορούσε να κάνει και στο πλοίο που υποτίθεται ότι “εξουδετέρωσε” σε ένα μήνα όλα τα χημικά της Συρίας…

Στις εκπομπές στη CreteTV με το Γιώργο Σαχίνη αναφέρθηκα στην επικινδυνότητα της κατασκευής τεχνητών νησιών δίπλα σε βράχους. Όπως εξήγησα τότε και διευκρίνησα μετά σε σχετικό άρθρο, μια τεχνητή νησίδα δίπλα σε ένα βράχο δίνει στο βράχο οικονομική ζωή και ΑΟΖ (200 ν.μ.).

Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο αν τεχνητά νησιά ευρεθούν δίπλα σε μη “ταυτοποιημένους” βράχους π.χ. στο Αιγαίο ή ακόμη και μόνα τους έξω από την Αιγειαλίτιδα ζώνη μιας χώρας. Σε ακτίνα 500 μέτρων απο την ακτή τους δεν θα μπορούσε να τα πλησιάσει κανείς…

Άν σε απόσταση π.χ. 7 ν.μ. από τις ακτές ενός νησιού, σε μια περιοχή που είναι γνωστό ότι υπάρχει κοίτασμα μια χώρα Χ φτειάξει μια εξέδρα άντλησης πετρελαίου με τη μορφή ενός τεχνητού νησιού δεν θα έκανε κάτι παράνομο και φυσικά δεν θα πλήρωνε κανένα δικαίωμα στη χώρα προσέγγισης.

Γιατί μια χώρα χρειάζεται να πληρώσει για να κάνει έρευνα και εκμετάλλεσυη υδρογονανθράκων σε διεθνή ύδατα μια χώρα στην οποία τα κοιτάσματα γειτνιάζουν; Δεν χρειάζεται να το κάνει, γιατί δεν υπάρχει κανένα νομικό έρισμα ή υποχρέωση να το κάνει, όπως η ΑΟΖ.

Από όσα είπα, αντιλαμβάνεστε ελπίζω πως όσα έχει κάνει το ΥΠΕΚΑ και η κυβέρνηση Σαμαρά είναι και παράνομα και επικίνδυνα και κάνουν κακό στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Στη θέση τους θα είχα φύγει όσο γράφεται το άρθρο αυτό για τα βουνά.

Z-code

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το Σκωτικό δημοψήφισμα μας αφορά όλους. Η δυναμική του αφορά το μέλλον της Ευρώπης, αφορά την ίδια τη σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος!

Του Βασίλη Κοψαχείλη

Το Σκωτικό δημοψήφισμα στις 18 Σεπτεμβρίου 2014 μας αφορά όλους. Η δυναμική του, όποιο και αν θα είναι πλέον το τελικό αποτέλεσμα, αφορά το μέλλον της Ευρώπης, αφορά την ίδια τη σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, δύο δημοσκοπήσεις δείχνουν σαφές προβάδισμα της ψήφου υπέρ της απόσχισης της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ουσιαστικά αυτό που διακυβεύεται είναι η Συνθήκη Ένωσης της 1ης Μαΐου του 1707 μεταξύ των δύο τότε Βασιλείων της Βρετανίας και της Σκωτίας.

Στην πράξη διακυβεύονται πολύ περισσότερα πράγματα. Διακυβεύεται το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου, διακυβεύεται το μέλλον της Σκωτίας, διακυβεύεται η σχέση της Βρετανίας και της Σκωτίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και τέλος διακυβεύεται η ίδια η σταθερότητα στην Ευρώπη και οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει στον υπόλοιπο κόσμο.
Βρετανία, Σκωτία και η Ε.Ε.

Η ιστορία και οι εξελίξεις, κυρίως μετά το 2008, δείχνουν ότι καλώς η Βρετανία δεν εισήλθε στην ευρωζώνη και κράτησε τελικά την στερλίνα ως το εθνικό της νόμισμα. Η αξιοπιστία του νομίσματός της, το ειδικό καθεστώς στο Σίτυ του Λονδίνου, οι πολύπλοκοι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και μηχανισμοί της, καθώς και το σταθερό θεσμικό και φορολογικό της πλαίσιο σε ότι αφορά το real estate, την βοήθησαν να κρατηθεί σε ένα καλύτερο επίπεδο από την υπόλοιπη Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι η κατάσταση του μέσου Βρετανικού νοικοκυριού χειροτερεύει.

Ωστόσο, η συνολική πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση στη χώρα χειροτερεύει, διότι αν εξαιρέσει κανείς την ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου, η χώρα βρίσκεται σε ύφεση και ας μην αποτυπώνεται αυτό στα επίσημα στοιχεία.
Η “φτώχεια φέρνει γκρίνια”, λέει ο λαός μας, και αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια πίσω από τη λαϊκή στήριξη στο αίτημα για απόσχιση της Σκωτίας από το υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο μέσος Σκωτσέζος βλέπει να έχει η ιδιαίτερη πατρίδα του πολύ πλούτο, βλέπει να εξορύσσονται υδρογονάνθρακες στη Βόρεια Θάλασσα, βλέπει μία ανθηρή βιομηχανία οινοπνευματωδών, αλλά αυτό που βλέπει δεν αποτυπώνεται και στο πορτοφόλι του. Όλα τα κέρδη πάνε στο Λονδίνο. Από την άλλη βλέπει το Λονδίνο να αντιμετωπίζει το αίτημά του για περισσότερη αυτονομία στην διαχείριση των κερδών από τις πλουτοπαραγωγικές του πηγές, ως αστείο, και την απειλή του για απόσχιση ως ανέκδοτο. Και να πού ήρθε αυτή η ώρα, και ο Βρετανός Πρωθυπουργός David Cameron μαζί με τον αρχηγό των Εργατικών Miliband τρέχουν σήμερα στη Σκωτία – μαζί – για να πείσουν τους Σκωτσέζους να μην αποσχιστούν.

Οι Σκωτσέζοι που τάσσονται υπέρ της απόσχισης, τάσσονται και υπέρ της ενεργότερης συμμετοχής μιας ανεξάρτητης Σκωτίας στα πλαίσια της Ε.Ε., αλλά και στη διατήρηση της Στερλίνας ως εθνικό τους νόμισμα.

Το μπαλάκι λοιπόν σε ένα ενδεχόμενο «ναι» πέφτει τόσο στην Ε.Ε. όσο και στη Βρετανία.

Η ιστορία της Βρετανίας διδάσκει ότι οι Άγγλοι είναι ικανοί να κάνουν απίστευτους ελιγμούς, φτάνει να μην χάσουν, και είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν ακόμη και μία πολιτική ήττα ως έντιμη στρατηγική επιλογή. Το διακύβευμα για τους Άγγλους είναι ότι θα χάσουν ένα σημαντικό κομμάτι της γεωγραφικής τους επικράτειας, θα χάσουν ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού τους που αυτό θα μειώσει και τον αριθμό των θέσεων που δικαιωματικά καταλαμβάνουν σε διαφόρους διεθνείς Οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα χάσουν ένα σημαντικό μέρος της οικονομικής τους δραστηριότητας, θα χάσουν τα σημαντικότατα αποθέματα υδρογονανθράκων στη Βόρεια Θάλασσα, θα χάσουν ακόμη και τις βάσεις των πυρηνικών τους υποβρυχίων στο Scapa Flow και το Loch Ewe, βάσεις στρατηγικής σημασίας ήδη από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θα χαθεί το Ηνωμένο Βασίλειο, το κύρος της χώρας θα πληγεί, και η Ιστορία θα περάσει σε νέο κεφάλαιο. Και η Αγγλία δεν είναι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο!

Η Ε.Ε. πιστεύω ότι θα αντιδράσει με τον κλασσικό τρόπο. Θα σκέφτεται και θα συσκέπτεται για χρόνια μέχρι να αποφασίσει. Της είχε πάρει τουλάχιστο μία δεκαετία να αποφασίσει για την ονομασία προέλευσης των Βρετανικών λουκάνικων!!! Έ, να μην θέλει άλλο τόσο για να αποφασίσει και για την Σκωτία.

Όμως, αυτή τη φορά, η Ε.Ε. δεν θα τον έχει αυτό το χρόνο.
Στην περίπτωση που αποφασιστεί απόσχιση της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, θα ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι αποσχίσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Τον Νοέμβριο, χωρίς την έγκριση του Ισπανικού Στέμματος, θα αποφασίσει η Καταλονία για την δική της απόσχιση από την Ισπανία.

Και ο χορός καλά κρατεί… Δεν θα μας έφταναν δέκα σελίδες να σας απαριθμήσω τις υπόλοιπες εκκρεμείς υποθέσεις αποσχιστικών κινημάτων στην Ευρώπη.

Άσχετα από όσα ακούγονται για παρεμβάσεις άλλων δυνάμεων προκειμένου να διαλυθεί η Ευρώπη, πληροφορίες που δεν ανήκουν ωστόσο στη σφαίρα της φαντασίας, η πραγματικότητα είναι μία και είναι πικρή.

Όσο η Ε.Ε. δεν θα αποφασίζει να γίνει μία Ένωση όπως την φαντάστηκαν οι ιδρυτές της και που να συμπεριφέρεται ως υπεύθυνη μεγάλη ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ δύναμη, και όσο η Γερμανία και οι λογικές της θα επιβάλλονται με τον τρόπο που επιβάλλονται, το πουλόβερ της Ενωμένης Ευρώπης θα ξηλώνεται. Και όσο η φωνή του μέσου Ευρωπαίου δεν θα φτάνει στα αυτιά των Βρυξελλών τόσο πιο γρήγορα και βίαια θα αποδομείται το διεθνοπολιτικό πείραμα της Ε.Ε.
Το Σκωτικό δημοψήφισμα είναι ένα δυνατό καμπανάκι. Για όσους ξέρουν να ακούν και να καταλαβαίνουν από Ιστορία. Διαφορετικά η Ιστορία θα μας προσπεράσει, και θα μας προσπεράσει επώδυνα!

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει η Κατερίνα Σώκου 

Ύστερα από μία περίοδο δύσκολων σχέσεων με τις ΗΠΑ, η Τουρκία αναδεικνύεται στο «απολύτως αναντικατάστατο» κράτος για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους». Ο χαρακτηρισμός ανήκει στους New York Times, και αντανακλάται στις έντονες διαβουλεύσεις που έχουν ανώτατοι Aμερικανοί αξιωματούχοι με τους Τούρκους την τελευταία περίοδο.

Στη συνάντησή του με τον πρόεδρο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουαλλία, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είπε ότι οι δύο χώρες μπορούν να συνεργαστούν περισσότερο σε επίπεδο στρατιωτικό και μυστικών υπηρεσιών, ενώ τόνισε την ανάγκη για ενίσχυση των μέτρων εναντίον των ξένων μαχητών. Πολλοί από αυτούς μεταβαίνουν στη Συρία και το Ιράκ από τα τουρκικά σύνορα, που αποδεικνύονται εξαιρετικά πορώδη.

Σε συνέντευξή του την Κυριακή, ο πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε ότι σουνιτικά κράτη όπως η Τουρκία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο, διότι απειλούνται περισσότερο. Το επιχείρημα των ΗΠΑ είναι ότι η δημιουργία ενός χαλιφάτου θα απειλούσε την κυριαρχία τους. «Είναι απολύτως κρίσιμο να έχουμε κράτη με σουνιτική πλειοψηφία που απορρίπτουν τον εξτρεμιστικό νιχιλισμό του ISIL, που λένε ότι “δεν είναι αυτό το Ισλάμ” και είναι έτοιμα να έρθουν μαζί μας ενεργά σε αυτή τη μάχη», είπε χαρακτηριστικά.

Μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, η Τουρκία εντάχθηκε στη συμμαχία κατά του «Ισλαμικού Κράτους» – αλλά οι περιορισμοί που θέτει είναι μεγάλοι. Ενας από αυτούς είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος: Τζιχαντιστές έχουν απαγάγει και κρατούν ομήρους 49 διπλωμάτες και προσωπικό από το προξενείο της στη Μοσούλη. Οι Τούρκοι φοβούνται ότι τα χτυπήματα στο Ιράκ θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλειά τους και αρνούνται να παραχωρήσουν τη βάση του Ιντσιρλίκ για την πραγματοποίησή τους.

Οι Τούρκοι αντιδρούν και στην ενίσχυση των Κούρδων μαχητών από τις ΗΠΑ. Στις συναντήσεις τους με τον Αμερικανό υπουργό Αμυνας Τσακ Χέιγκελ που βρίσκεται στην Αγκυρα εξέφρασαν την ανησυχία ότι αυτή η τακτική ενισχύει το PKK. Σε αυτή τη λογική εντάσσεται και η έμπρακτη υποστήριξη της Τουρκίας στη συριακή αντιπολίτευση, η οποία όμως συνέβαλε στην ανάδειξη των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους», με την Τουρκία να επικρίνεται από αναλυτές όπως ο Κρίστοφερ Ντίκεϊ του Daily Beast ότι αργεί να τη σταματήσει.

Καθώς οι ΗΠΑ έχουν θορυβηθεί από την απρόβλεπτη απειλή του «Ισλαμικού Κράτους», η πίεση που ασκούν στην Τουρκία είναι μεγάλη, και μοιάζει περισσότερο με πειθαναγκασμό παρά με επίθεση φιλίας, τουλάχιστον όπως εκφράζεται στον δημόσιο διάλογο. Κάποιοι στις ΗΠΑ θα ήθελαν την Τουρκία να αναλαμβάνει τη μάχη εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους». Οπως το θέτει ο κ. Ντίκεϊ, η χώρα έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, και θα πρέπει να τον χρησιμοποιήσει. «Δεν είναι θέμα τακτικής απόφασης, είναι θέμα στρατηγικής επιλογής», λέει χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, οι γερουσιαστές Μπομπ Κάσεϊ και Μάρκο Ρούμπιο τονίζουν την ανάγκη τερματισμού της χρηματοδότησης του «Ισλαμικού Κράτους». Οπως εκτιμούν, τα έσοδά του από το λαθρεμπόριο πετρελαίου ανέρχονται σε 2 εκατ. δολάρια την ημέρα, και γίνεται με τη διευκόλυνση αξιωματούχων κρατών της περιοχής. Ζητούν δε από το υπουργείο Εξωτερικών να χαρακτηρίσει το «Ισλαμικό Κράτος» διεθνή τρομοκρατική οργάνωση, ώστε να κόψει τις πηγές της χρηματοδότησής του. Αντανακλώντας την εξάντληση της υπομονής του με την Τουρκία, ο επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου Εντ Ρόις δήλωσε ότι πρέπει να ασκηθεί πίεση στον πρόεδρο Ερντογάν ώστε να σταματήσει να χρηματοδοτεί το «Ισλαμικό Κράτος».

Η αμερικανική κυβέρνηση κρατά χαμηλότερους τόνους. Ερωτώμενος για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, ο κ. Χέιγκελ παραδέχθηκε ότι αυτές είχαν παγώσει, αλλά εκτίμησε ότι η απειλή του «Ισλαμικού Κράτους» «παρουσιάζει μία σειρά πραγματικών απειλών για την Τουρκία, την περιοχή, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ». Οι Αμερικανοί ελπίζουν ότι η «ταύτιση προκλήσεων και απειλών» θα ανανεώσει την εταιρική σχέση των δύο χωρών. Δύσκολα θα επιτευχθεί αυτό όμως αν δεν αρθεί η μεταξύ τους δυσπιστία.

Πηγή "Καθημερινή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Στον τηλεοπτικό σταθμό CNBC μίλησε ο Αλέξης Τσίπρας από τη λίμνη Κόμο της Ιταλίας και δεν δίστασε να δηλώσει ότι, πολύ σύντομα, θα είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Πιο συγκεκριμένα, απαντώντας σε ερώτηση της δημοσιογράφου για τις πρώτες κινήσεις του, αν αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκτίμησε ότι αυτό θα γίνει «πολύ σύντομα, καθώς στις αρχές του 2015 θα υπάρξουν πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα».

Στη συνέχεια, εξήγησε ότι η πρώτη ενέργεια μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, «όταν έρθει σύντομα αυτή η ώρα, θα είναι να διαπραγματευτούμε σκληρά και από την αρχή το χρέος, με ένα στόχο που θα είναι κοινά βιώσιμος και άρα χωρίς τις συνταγές της “καταστρόικας”».

Ακόμη, στα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, συγκαταλέγονται τα εξής:

- «Η Αριστερά οφείλει τη νίκη της στις ευρωεκλογές στο ότι κατάφερε και άρθρωσε ένα διαφορετικό λόγο, είχε μια διαφορετική φωνή πού επέμεινε και επιμένει στην χάραξη διαφορετικής πολιτικής, μακριά από τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη λιτότητα, και άρα πιο κοντά στις βασικές ευρωπαϊκές αξίες της αλληλεγγύης και της συνοχής».

- «Οι ευρωεκλογές μπορεί όντως να έδωσαν δύναμη και σε σχηματισμούς όπως της κ. Λεπέν και του κ. Φάρατζ, αλλά η κριτική που αυτοί ασκούν στην ΕΕ είναι αφενός διαλυτική, καθώς εμπνέεται από εθνικισμό και φοβία, και αφετέρου όχι μόνο δεν αντιτίθενται όπως κάνει η αριστερά στην λιτότητα αλλά τελικά η άνοδος τους είναι προϊόν αυτής της λιτότητας στην Ευρώπη».

- «Τι νόημα έχει να δημιουργείται πλεόνασμα, όταν αυτό είναι αποτέλεσμα τεράστιων περικοπών, ανεργίας, και κατακόρυφης κοινωνικής πτώχευσης; Η δική μας απάντηση θα είναι να ενισχύσουμε την ζήτηση, να αναδιαρθρώσουμε το χρέος, να έχουμε μια πιο δραστήρια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα -με δυνατότητα για «ποσοτική χαλάρωση»- γιατί μόνο έτσι θα σταματήσει, και πρέπει να σταματήσει, η λιτότητα. Άλλωστε σε τέτοιες συνθήκες, ανάλογες του δράματος της δεκαετίας του 1930, απλές κεϋνσιανές κινήσεις μπορεί να έχουν επαναστατικά, τελικά, αποτελέσματα. Να γιατί ζητάμε κάτι που έχει ξαναδοκιμασθεί, όπως η Σύνοδος του Λονδίνου του 1953 για το γερμανικό χρέος».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Νικόλα Κατσίμπρα

Το Atlantic Council, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, οργάνωσε παράλληλα με τη σύνοδο κορυφής στην Ουαλία, το ΝΑΤΟ Future Leaders Summit. Η πρωτοβουλία αυτή ήταν στα πλαίσια του ανταγωνιστικού Emerging Leaders προγράμματος ηγεσίας του Atlantic Council, ενός από τα πιο σημαίνοντα think tanks της Αμερικής. Επιλεγμένοι αντιπρόσωποι από τις χώρες-μέλη συζήτησαν για το μέλλον της συμμαχίας στο θέρετρο Celtic Manor στο Νιούπορτ της Ουαλίας, με αντιπροσώπους και αρχηγούς κρατών καθώς και με αξιωματούχους του ΝΑΤΟ. Το πρόγραμμα άνοιξε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Anders Fogh Rasmussen, και συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός υπουργός άμυνας Chuck Hagel, o Αναπληρωτής ΓΓ του ΝΑΤΟ Alexander Vershbow, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Nick Clegg, και υπουργοί εξωτερικών και αμύνης από την Ολλανδία, Φινλανδία και άλλες χώρες μέλη και εταίρους.

Εκπροσωπώντας την Ελλάδα, διαπίστωσα, δυστυχώς γι’ άλλη μια φορά, το παράδοξο κενό μεταξύ πραγματικότητας και δυνατοτήτων που μας χαρακτηρίζει ως κράτος. Γι’αυτό το λόγο, παραθέτω αρχικά κάποιες λεπτομέρειες για τη σύνοδο, καταλήγοντας τελικά με κάποιες σκέψεις για το μέλλον, σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της Ελλάδας στη διεθνή αρένα.

Ο γενικός γραμματέας καθώς και ο αναπληρωτής ΓΓ, τόνισαν ότι λόγω των εξελίξεων στην Ουκρανία, αυτή η σύνοδος είναι ιστορική, κάτι το οποίο δεν διαφαινόταν πριν ένα χρόνο. O κ. Rasmussen επικεντρώθηκε στη σημασία της ενδυνάμωσης της συλλογικής αμυντικής ικανότητας της συμμαχίας και μίλησε για τα σχέδια ετοιμότητας που πρέπει να εξελιχθούν, ώστε το NATO να μπορεί να έχει άμεση ανταπόκριση σε κρίσιμες περιοχές μέσα σε διάστημα ελάχιστων ημερών, ακόμα και ωρών.

Αυτή η ρητορική ήταν για πρώτη φορά ο κύριος πυλώνας πολλών συζητήσεων. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η πολεμική του Πούτιν έδωσε λύση στη μέτα-ψυχροπολεμική κρίση ταυτότητας του ΝΑΤΟ. Σε αυτό βοήθησε και η αψίδα κρίσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής (ΜΑΒΑ). Η τελική ανακοίνωση της συνόδου επιβεβαίωσε τις πληροφορίες για τη συμμαχία των 10 χωρών, υπό την Αμερικανική καθοδήγηση, για την αντιμετώπιση του ISIS. Η Τουρκία είναι μέρος των 10, αλλά προκαλεί ενδιαφέρον το γεγονός ότι αναλυτές πρόσφατα αποκάλυψαν ότι η Τουρκία χρησιμοποιείται από τον ΙSIS για την λαθραία διακίνηση πετρελαίου, το οποίο δε μπορούν να διαθέσουν με άλλο τρόπο. Σε προσωπική συζήτηση, καταξιωμένος Τούρκος αναλυτής ήταν καταπέλτης εναντίον της πρακτικής αυτής και τόνισε πως ελπίζει ότι η τουρκική κυβέρνηση θα κάνει προτεραιότητα την αντιμετώπιση της.

Η προσοχή όλων επίσης στράφηκε σε θέματα κυβερνοπολέμου και υβριδικών μορφών πολέμου, όπως η απειλή από “ μικρά πράσινα ανθρωπάκια". Αυτός ο όρος έχει να κάνει με τη δράση ενόπλων ομάδων από τη Ρωσία εντός της Ουκρανίας, χωρίς διακριτικά. Πολλοί αναφέρουν ότι αυτά τα ακαθόριστα τάγματα είναι μέρος του Ρώσικου τακτικού στρατού, κάτι που η Ρωσία αρνείται.
Σχετικά με τα εξοπλιστικά, οι εξελίξεις φαίνεται να δημιούργησαν ώριμες συνθήκες για την ιστορική θεσμοθέτηση του ορίου του 2% για τις αμυντικές δαπάνες των κρατών μελών, στα επόμενα 10 χρόνια. Βέβαια, δεν υπάρχει μηχανισμός αστυνόμευσης αυτής της προϋπόθεσης, αλλά είναι μία προσπάθεια για να καλυφθεί το κενό ανάμεσα στα κράτη μέλη, όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους. Η Ελλάδα, ακόμα και με τις τελευταίες περικοπές δαπανών, έχει ιστορικά υπερκαλύψει αυτό το ποσοστό.

To πρόγραμμα Partnership for Peace έκλεισε επίσης 20 χρόνια και φέτος άρχισε να διαφαίνεται ο κρίσιμος ρόλος που τελικά διαβλέπει το ΝΑΤΟ για τις χώρες-εταίρους. Ο αναβαθμισμένος στρατηγικός ρόλος των εταίρων (partners) είναι κάτι που χαροποίησε χώρες όπως η Γεωργία, η οποία πήρε ένα “χρυσό πακέτο” υποστήριξης, το οποίο περιλαμβάνει νατοϊκό κέντρο εκπαίδευσης και κοινές ασκήσεις με νατοϊκά στρατεύματα. Η Φινλανδία όμως δεν έμεινε ικανοποιημένη, καθώς ανέμενε περισσότερα, και φάνηκε προβληματισμένη για τη δράση της Ρωσίας, παρά τη μέχρι τώρα καλή γειτονία. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Carl Haglund, υπουργός άμυνας της Φινλανδίας, “δεν απειλούμαστε τώρα από τη Ρωσία, δεν ξέρω όμως τι θα γίνει του χρόνου”. Η αγωνία της Φινλανδίας έγκειται στο γεγονός ότι το ΝΑΤΟ δε παύει να υπενθυμίζει πως το άρθρο 5, περί της συλλογικής άμυνας, αφορά απειλές αποκλειστικά προς τα μέλη στης συμμαχίας και όχι τους εταίρους.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αυτή η σύνοδος δεν αφορούσε την επέκταση του ΝΑΤΟ, οπότε δεν υπάρχει κάτι απτό σχετικά με το μέλλον των Σκοπίων, αν και ο ολοένα αναβαθμισμένος ρόλος των εταίρων τα βοηθά.

Στις κλειστές συζητήσεις στα πλαίσια των δύο συνόδων, αξιωματούχοι από τις διάφορες χώρες μέλη και από το ΝΑΤΟ, συζήτησαν κυρίως τεχνικά θέματα όπως τα ποιοτικά κριτήρια των αμυντικών δαπανών, λεπτομέρειες για το μέλλον της συνεργασίας με το Αφγανιστάν, το σχέδιο ετοιμότητας – το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη ενίσχυση της συλλογικής άμυνας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου - καθώς επίσης και τη μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας εταίρων και χωρών στη ΜΑΒΑ.
Ενδιαφέρον είχαν επίσης οι συζητήσεις για το στρατηγικό μέλλον της συμμαχίας, κυρίως σε θέματα συνεργασίας με άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, η ΕΕ και η Αφρικανική Ένωση. Η πολυπλοκότητα των μελλοντικών προκλήσεων απαιτεί ευρύτερη συνεργασία, ώστε να μπορούν οι διάφοροι διεθνείς οργανισμοί να αξιοποιήσουν κατάλληλα το μέγιστο της συλλογικής τους ικανότητας. Το ΝΑΤΟ πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει ένα ευρύτερο κοινό πεδίο συνεργασίας με τους παραπάνω οργανισμούς. Οι μοναδικές  επιχειρησιακές δυνατότητες της συμμαχίας θα μπορούσαν να συμπληρώσουν τα δομικά κενά σε θέματα ασφάλειας των οργανισμών αυτών, αναβαθμίζοντας σημαντικά το ρόλο της.

Όσον αφορά τα της Ελλάδας, προσπάθησα να θέσω επανειλημμένα το θέμα της μετανάστευσης. Η ανθρωπιστική σημασία της ανεξέλεγκτης εισροής μεταναστών, καθώς επίσης και τα θέματα Ευρωπαϊκής ασφάλειας και εθνικής κυριαρχίας, απαιτούν μία δραστική, ολιστική αντιμετώπιση. Η ΕΕ δεν φαίνεται να διατίθεται να αντιμετωπίσει το θέμα, μεταθέτοντας το πρόβλημα στα περιφερειακά κράτη-μέλη. Γι’αυτό το λόγο κατέθεσα ερώτησή στον αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, αν λόγω των παραπάνω, και δεδομένης της πολύ χαμηλής αποδοχής του ΝΑΤΟ σε χώρες υποδοχής όπως η Ελλάδα, θα μπορούσε το ΝΑΤΟ να συζητήσει ένα νέο ρόλο στη διαχείριση της μετανάστευσης, ίσως με τη μορφή μίας ενισχυμένης εντολής για την Active Endeavour ή των μόνιμων δυνάμεων SNMG. Η απάντηση ήταν αναμενόμενη, πως αυτό αφορά αποκλειστικά τα εσωτερικά των κρατών-μελών και όχι την Συμμαχία.

Την ερώτηση αυτή πρόσεξε ιδιαίτερα Ιταλός αξιωματούχος, ο οποίος σε κατ’ιδίαν συζήτηση τόνισε τη σημασία που έχει το θέμα για τη χώρα του και την ευχή για μια πιθανή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, ώστε να προωθήσουν το θέμα από κοινού. Ενώ δε φαίνεται αυτό να είναι προτεραιότητα για την Ελλάδα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, ανεπίσημες συζητήσεις τελικά αποκάλυψαν ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για μία πιθανή συμμαχία ανάμεσα στις χώρες-μέλη που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μετανάστευσης. Αυτό βέβαια θα προϋπόθετε ένα ηγετικό ρόλο της Ελλάδας στον ευρύτερο διεθνές χώρο, κάτι το οποίο παραδοσιακά δεν ισχύει.

Συγκεκριμένα, ηγετικό στέλεχος ενός από τα μεγαλύτερα think tanks της Ουάσιγκτον, πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Αμύνης της Αμερικής και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο οποίος είναι πραγματικός φιλέλληνας με τεράστια εμπειρία στο διεθνή χώρο, εξέφρασε επίσης τη λύπη του για τη χρόνια απουσία της Ελλάδα από τη διεθνή σκηνή. Αυτό είναι πράγματι δυστυχές, πρόσθεσε ο Αμερικάνος διεθνολόγος, τη στιγμή που πολύ μικρότερες χώρες από την Ελλάδα αποδεικνύουν καθημερινά ότι μπορούν να “χτυπάνε πολύ πάνω από τα κιλά τους”. Η παρουσία της χώρας μας διεθνώς δε θα έπρεπε να μονοπωλείται αποκλειστικά από τα εθνικά μας θέματα, κάτι που πολλές φορές μας κάνει να φαινόμαστε γραφικοί, αλλά να επεκτείνεται και σε άλλους τομείς ευρύτερου ενδιαφέροντος. Μία τέτοια ενεργή συμμετοχή, σε άλλο ποιοτικό επίπεδο θεματολογίας, θα μας άνοιγε την πόρτα σε νέες συμμαχίες και θα δημιουργούσε μακροπρόθεσμα ένα αναβαθμισμένο πολιτικό κεφάλαιο. Η πραγματικότητα είναι ότι η αποτελεσματικότητά μας σε ότι αφορά τα εθνικά θέματα υστερεί τραγικά λόγω της χρεοκοπίας μας ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο, όχι μόνο οικονομικό.  Μήπως τελικά, για άλλη μια φορά, αυτοπεριοριζόμαστε από την εσωστρεφή εθνική ταυτότητά μας;

*****

* Ο Νικόλας Κατσίμπρας είναι πρώην αξιωματικός του ΠΝ, μένει μόνιμα στη Νέα Υόρκη και διδάσκει θέματα διαπραγματεύσεων και επίλυσης συγκρούσεων στα πανεπιστήμια Columbia και John Jay College of Criminal Justice της Νέας Υόρκης.
twitter: @nkatsimpras

Πηγή "Καθημερινή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν κατηγόρησε σήμερα τις δυτικές χώρες ότι χρησιμοποίησαν την κρίση στην Ουκρανία για να «νεκραναστήσουν» το NATO.

«Η κρίση στην Ουκρανία η οποία, κατ' ουσία, προκλήθηκε και δημιουργήθηκε από ορισμένους από τους δυτικούς εταίρους μας, χρησιμοποιείται τώρα για να επανέλθει στη ζωή αυτή η στρατιωτική συμμαχία» δήλωσε ο Πούτιν αναφερόμενος στο NATO, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.
Κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του NATO την περασμένη εβδομάδα στο Νιούπορτ της Ουαλίας, τα κράτη μέλη του Βορειοατλαντικού Συμφώνου δεσμεύθηκαν να διατηρήσουν μια «μόνιμη παρουσία» στην ανατολική Ευρώπη επικαλούμενα τη συμπεριφορά της Ρωσίας, αλλά και τη δημιουργία μιας δύναμης εξαιρετικά ταχείας αντίδρασης, η οποία θα μπορεί να αναπτύσσεται μέσα σε ελάχιστες ημέρες.

Αυτό το Σχέδιο Ετοιμότητας Δράσης (Readiness Action Plan, RAP), έχει στόχο να «ενισχυθεί η συλλογική άμυνα», η αποστολή κλειδί του Συμφώνου που ιδρύθηκε πριν από 65 χρόνια, στα πρώτα στάδια του Ψυχρού Πολέμου.

«Έχουμε ήδη πει, έχουμε ήδη προβλέψει ότι θα είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε με τη σειρά μας τα κατάλληλα μέτρα για να προασπίσουμε τη δική μας ασφάλεια», ανέφερε ο επικεφαλής του κράτους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος μίλησε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με στελέχη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και ανώτατα στελέχη του επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων.

«Θα προτιμούσα να μην υπάρξει ένας παροξυσμός υστερίας εκ των υστέρων, όταν αυτές οι αποφάσεις θα υιοθετηθούν οριστικά και θα αρχίσουν να εφαρμόζονται», προσέθεσε ο Πούτιν.

Εξάλλου, ο Πούτιν υπέγραψε ένα διάταγμα με το οποίο αναλαμβάνει προσωπικά την ηγεσία μιας επιτροπής που επιβλέπει την αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας, καθώς η Μόσχα μοιάζει να έχει αποφασίσει να μειώσει όσο το δυνατόν περισσότερο το βαθμό εξάρτησής της από δυτικό εξοπλισμό και υλικά μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν δυτικές χώρες εξαιτίας της κρίσης στην Ουκρανία.

Πηγή "Καθημερινή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η εντεκάτη Σεπτεμβρίου έχει μείνει στην παγκόσμια ιστορία σαν μαύρη κηλίδα εξ αιτίας της τρομοκρατικής επίθεσης στους δίδυμους πύργους στην Νέα Υόρκη. Για την ιστορία αυτή έχουν γραφτεί πάρα πολλά και τελευταία έχουν βγει στην δημοσιότητα καινούργια στοιχεία που ενισχύουν την άποψη, που είχαν υποστηρίξει τότε κάποιοι ερευνητές και είχαν επικριθεί έντονα, ότι οι ουρανοξύστες κατέρρευσαν όχι από την πτώση των αεροπλάνων, αλλά από ισχυρές υπόγειες εκρήξεις στα θεμέλια τους.

Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου έχει άλλο ένα μεγάλο γεγονός που σχετίζεται με την σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία. Ίσως από τότε είχαν προετοιμαστεί τα σχέδια για τις σημερινές εξελίξεις και για την υποδούλωση της Ελλάδας στο άρμα της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ σημαντικά ζητήματα ήταν σε εκκρεμότητα, όπως ο αγωγός Μπουργάζ- Αλεξανδρούπολης, ένα τεράστιας σημασίας γεωσταρτηγικό έργο, καθώς και η πορεία των ελληνορωσικών σχέσεων που αν είχαν εξελιχτεί διαφορετικά με το έργο αυτό, ίσως σήμερα να μην είμαστε σε αυτή την τραγική κατάσταση.

Ήταν 11 Σεπτεμβρίου του 2004 όταν όλη η Ελλάδα «πάγωσε». Το στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου «Σινούκ», που μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο στο Άγιον Όρος και τη συνοδεία του, κατέπεσε στη θάλασσα ανοικτά του Άθω, λίγο πριν προσγειωθεί, παρασύροντας στον θάνατο τους επιβάτες του. Συνολικά 18 νεκροί, ανάμεσά τους και ο προκαθήμενος Αλεξανδρείας, Πέτρος.
Το επίμαχο όμως σημείο με αυτό το ελικόπτερο ήταν ότι μπορεί να ήταν αυτό που θα μετέφερε τότε τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαδιμήρ Πούτιν, στο πρώτο του ταξίδι προς το Άγιο Όρος, όπου θα επισκέπτονταν το ρωσικό μοναστήρι.
Το βράδυ της Παρασκευής, 10 Σεπτεμβρίου 2004, ο Πούτιν βρισκόταν στην Τουρκία για επίσημη επίσκεψη. Είχε ήδη δει τον Ερντογάν και την επόμενη μέρα θα επισκέπτονταν το ρωσικό μοναστήρι ικανοποιώντας την από καιρό μεγάλη του επιθυμία να βαδίσει στα χώματα του Αγίου Όρους.
Ο Πούτιν σχεδίαζε τότε ότι με την κατασκευή του αγωγού Μπουργάζ- Αλεξανδρούπολης θα προσέγγιζε ακόμα περισσότερο την χώρα μας και θα έβαζε τρόπον τινά «πόδι» στην Μεσόγειο. Έτσι ακόμα και αν θα έχανε τον έλεγχο στην Συρία, θα είχε μια ισχυρή εναλλακτική λύση πρόσβασης στην ανατολική Μεσόγειο, προσβλέποντας σε μια Ελλάδα που θα προσέγγιζε ακόμα περισσότερο την ομόδοξη Ρωσία. Οι μετέπειτα όμως εξελίξεις ανέτρεψαν όλους αυτούς τους σχεδιασμούς.

Το πρόγραμμα της επίσκεψης Πούτιν που είχε σχεδιαστεί από την ελληνική πλευρά, προέβλεπε ότι ο Ρώσος πρόεδρος θα έρχονταν στην Ελλάδα με ελληνικό στρατιωτικό ελικόπτερο Σινούκ, που θα απογειωνόταν από την βάση της Ελευσίνας. Ήταν ένα από τα δυο ελικόπτερα που θα έρχονταν στο Άγιο Όρος με το άλλο, αυτό που θα μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Πέτρο τον Ζ.
Υποτίθεται ότι και τα δυο ελικόπτερα είχαν εξεταστεί εξονυχιστικά από εδικούς και είχαν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας των πτήσεων τους. Τότε, ένα Ρώσος «μηχανικός» έστειλε από την Ελλάδα σήμα στην συνοδεία του Πούτιν, που βρίσκονταν στην Τουρκία, ότι ένα από τα δύο ελικόπτερα Σινούκ, ήταν «μαρκαρισμένο» από την κατασκευάστρια εταιρία ως προβληματικό και παρ’ όλα αυτά θα πετούσε με… την εγγύηση των ελληνικών αρχών.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έφτασαν στον Ρώσο πρόεδρο, η κατασκευάστρια εταιρία είχε συναρμολογήσει 28 προβληματικούς έλικες σε ελικόπτερα αυτού του τύπου σε όλο τον πλανήτη. Δύο από τους έλικες αυτούς ήταν τοποθετημένοι σε ένα ελληνικό ελικόπτερο. Ο Ρώσος μηχανικός «συμβούλεψε» τον Ρώσο πρόεδρο να ζητήσει αλλαγή του πτητικού μέσου ή να μην πάει καθόλου στο Άγιο Όρος.

Τότε ο Πούτιν έκανε την σωστή «μανούβρα» στο ταξίδι του. Απέπλευσε από τη Καλλίπολη της Τουρκίας όπου και βρίσκονταν και πήγε στο Άγιο Όρος. Μόνο λίγο πριν την αποβίβασή του στο Άγιο Όρος, και ενώ στην Αθήνα περίμεναν την εντολή για το ελικόπτερο, ενημέρωσε ότι θα έφτανε ακτοπλοϊκώς εκεί. Ήταν ένα ισχυρό μήνυμα προς όλες τις πλευρές, ότι, είχε καταλάβει τι του ετοίμαζαν και ότι δεν είχε πέσει στην «παγίδα».
Έτσι ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν βρέθηκε ποτέ στο μοιραίο ελικόπτερο καθώς ήξερε τι τον περίμενε. Να σημειώσουμε πως εδώ υπάρχει και άλλο ένα πολύ περίεργο στοιχείο. Οι πρώτοι που μετέδωσαν την πτώση του Σινούκ με τον Πατριάρχη ήταν το τουρκικό ειδησεογραφικό κανάλι, NTV, μισή ώρα περίπου πριν από τα ελληνικά ΜΜΕ.

Η υπόθεση αυτή που έχει αφήσει μέχρι σήμερα πολλά αναπάντητα ερωτήματα, σημάδεψε έκτοτε τις ελληνορωσικές σχέσεις καθώς φάνηκε ξεκάθαρα πως κάποιοι μέσα στην ελληνική κυβέρνηση θα έκαναν το παν για να εμποδίσουν την μεγαλύτερη προσέγγιση των δυο χωρών και κυρίως να ακυρώσουν το σχέδιο του αγωγού Μπουργάζ Αλεξανδρούπολης.
Είναι χαρακτηριστικό πως μερικά χρόνια αργότερα ο καθηγητής Κάρολος Ανδριώτης, μιλώντας σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή ισχυρίστηκε πως η πτώση του Σινούκ ήταν αποτέλεσμα δολιοφθοράς.
Όπως φαίνεται από τότε η πολιτική κλίκα που ήθελε την Ελλάδα υπό την κατοχή των Γερμανών και των Αμερικανών, από τότε είχε δείξει πως θα εμπόδιζε με κάθε μέσο τα σχέδια προσέγγισης Ρωσίας Ελλάδας.
Μια προσέγγιση με τεράστια γεωστρατηγική και γεωοικονομική σημασία, που αν προχωρούσε πιθανότατα θα έσωζε την χώρα από την μετέπειτα μνημονιακή εθνική καταστροφή.

Άπαξ προδότες πάντα προδότες!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Η πρόσφατη σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Ουαλία κατέδειξε ότι η Δύση (ΗΠΑ και δυτική Ευρώπη) ανησυχεί για δύο μείζονα προβλήματα.
Για την προέλαση του Ισλαμικού Κράτους των τζιχαντιστών (οπαδών του Ιερού Πολέμου) στη Μέση Ανατολή και για την αιματηρή σύγκρουση μεταξύ ουκρανικού στρατού και φιλορώσων αυτονομιστών. Ελπίζω να κατανοούν οι δυτικοί ηγέτες ότι στην ιεράρχηση των κινδύνων η μάστιγα του φανατικού Ισλάμ είναι σοβαρότερη και ότι για την καλύτερη αντιμετώπισή του απαιτείται μια ταχεία βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία. Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας εκ μέρους των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχουν λογικό έρεισμα, αλλά πρέπει να δούμε μακροπρόθεσμα τη Ρωσία ως εταίρο της Δύσης στον αντιισλαμικό αγώνα. Να μην αποξενώσουμε τελείως τον ρωσικό παράγοντα σε εποχή διεθνούς αναταραχής.

Δεν υποτιμώ το ουκρανικό πρόβλημα ούτε δικαιώνω την ανοικτή παρέμβαση της Μόσχας εις βάρος της εδαφικής ακεραιότητας ενός ανεξάρτητου κράτους, όπως η Ουκρανία. Συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με τους δυτικούς ηγέτες ότι ο Πούτιν έχει υπερβεί τα εσκαμμένα και ότι οφείλει να σέβεται τα σύνορα και το Διεθνές Δίκαιο. Αν η Δύση έμενε με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στις ρωσικές διεκδικήσεις, θα δινόταν ένα λανθασμένο μήνυμα προς οποιαδήποτε χώρα επιθυμεί να διεκδικήσει εδάφη με πρόσχημα την προστασία ομοεθνών πληθυσμών.

Ομως, υπάρχουν δύο σημεία στα οποία οι δυτικοί ηγέτες πρέπει να δείξουν μεγαλύτερη κατανόηση και ευελιξία. Πρώτον, το καθεστώς της Κριμαίας. Η χερσόνησος αυτή δεν ανήκε ιστορικά στην Ουκρανία. Εχει ρωσικό πληθυσμό και θεωρείται ζωτική για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας ως έξοδος του στόλου της προς τη Μαύρη Θάλασσα. Επί κομμουνιστικού καθεστώτος ο Νικίτα Χρουστσόφ αποφάσισε την παραχώρηση της Κριμαίας στην Ουκρανία, μέλος της τότε Σοβιετικής Ενωσης. Αρα η ρωσική ευαισθησία για την Κριμαία πρέπει να διαχωρισθεί από την τύχη των υπόλοιπων ρωσόφωνων επαρχιών της Ουκρανίας. Η Κριμαία πρέπει να γίνει ανεξάρτητο κράτος ή να διατηρήσει πολύ χαλαρούς δεσμούς με την Ουκρανία, ως μια αυτόνομη περιοχή με απόλυτο σεβασμό της ρωσικής της ταυτότητας. Για τις υπόλοιπες περιοχές με ρωσικό πληθυσμό οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης μπορούν να εγγυηθούν την προστασία της γλωσσικής, πολιτιστικής και εθνολογικής ιδιαιτερότητος, με αντίστοιχη εγγύηση εκ μέρους της Μόσχας ότι θα σταματήσει κάθε μορφή στρατιωτικής ενισχύσεως προς τους πληθυσμούς αυτούς.

Το δεύτερο σημείο είναι η παρουσία νεοναζί και άλλων ακραίων εθνικιστών στον κυβερνητικό συνασπισμό της Ουκρανίας. Είδαμε τέτοιες φανατικές ομάδες να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον άμαχων Ρώσων σε ουκρανικές πόλεις (π.χ. πυρπόληση κτιρίου γεμάτου με ανθρώπους). Θυμόμαστε το ιστορικό παρελθόν των δυτικών ουκρανικών επαρχιών (ουνίτες φιλοκαθολικοί κυρίως) που εντάχθηκαν στον στρατό του Χίτλερ εναντίον των Ρώσων επί Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Δυτικοί οφείλουν να δηλώσουν ρητώς και κατηγορηματικώς ότι τα μέτρα εναντίον της Ρωσίας δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση στήριξη προς αυτές τις απεχθείς πολιτικοστρατιωτικές ομάδες της Ουκρανίας.

Θα είναι προς το συμφέρον του ευρύτερου ευρωπαϊκού χώρου και του συνόλου των χριστιανικών λαών να τερματιστεί η ουκρανική κρίση και να σταματήσουν τα εκατέρωθεν μέτρα και αντίμετρα, τα οποία απειλούν πολλές χώρες με ενεργειακή κρίση. Το κλειδί είναι ο Πούτιν, ο οποίος απειλείται με απομόνωση. Πρέπει να επιδείξει λελογισμένη υποχωρητικότητα, σκεπτόμενος ότι έχει ισλαμιστικό κίνημα μέσα στα σύνορά του, κυρίως στην Τσετσενία. Είναι προς το συμφέρον του ρωσικού λαού να μη θυσιάζει τα παιδιά του στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά να ενωθεί με την υπόλοιπη Ευρώπη στον αγώνα κατά του ισλαμικού φανατισμού.Η Ελλάδα φυσικά θα σεβαστεί τις αποφάσεις των συμμάχων της, αλλά θα τους θυμίζει ότι χρειαζόμαστε τη Ρωσία εναντίον των ισλαμιστών.

Πηγή "Δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δεν βάζει μυαλό η κυβέρνηση. Το Σάββατο, ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ μιλά για φοροελαφρύνσεις τις οποίες, πριν περάσουν λίγες ώρες, είναι πλήρως σαφές σε όλους εντός και εκτός Ελλάδος, ότι δεν μπορεί να τις πραγματοποιήσει.

Δύο ημέρες αργότερα, την Τρίτη, το νέο σχέδιο νόμου για τον φόρο ακινήτων όχι απλώς διαψεύδει τις ελπίδες διόρθωσης των πασίδηλων αδικιών του, αλλά, πιθανότατα, διευρύνει τελικά τη φορολογική βάση πάνω στην πλάνη δεδομένων σχετικά με τα τεκμήρια και τις αξίες, που για αμέτρητους πολίτες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Το ίδιο απόγευμα, ο νέος νόμος σχετικά με τα νοσοκομεία φέρνει πλέον τα πάνω – κάτω στην έννοια «δημόσια υγεία», η οποία ανήκει πια και «με τη βούλα» στο παρελθόν: βασικές διαγνωστικές εξετάσεις προληπτικής ιατρικής ουσιαστικά απαγορεύονται (την ώρα που υποκριτικά μιλάμε για δήθεν πρόληψη…), ενώ τα νοσοκομεία, αρχίζοντας από τα μικρά, μπαίνουν πια στο δρόμο του λουκέτου, ενώ η σχετική «πίτα» που πλέον δημιουργείται, ανοίγει την όρεξη στα ιδιωτικά τους υποκατάστατα.

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, ο γερμανός υφυπουργός…. Αρμόδιος για θέματα Ελλάδος Φούχτελ, στέλνει σε όλους τους δήμους της χώρας ένα είδος εκτεταμένου, αναλυτικού απογραφικού δελτίου με το οποίο ζητά να πληροφορηθεί πλήθος στοιχείων της αυτοδιοίκησης. Συμφωνα με όλες τις ενδείξεις, στο στόχαστρο αυτής της ενέργειας βρίσκεται η μεγάλη μπίζνα του αύριο: τα σκουπίδια – έχει προηγηθεί το γερμανικό «μελετητικό» - επιχειρηματικό ενδιαφέρον και για το ασφαλιστικό σύστημα...

Κερασάκι στην τούρτα: την ώρα που η Ελλάδα στενάζει από τους οθωμανικού τύπου φόρους, οι οποίοι, πέραν των συνεπειών τους στους πολίτες, επιπλέον, δεν παράγουν και δημοσιονομικό αποτέλεσμα, σοβαρότατες καταγγελίες για σειρά φορολογικών παραβάσεων από μεγάλες γερμανικές εταιρίες στην Ελλάδα μένουν αναπάντητες…

Όλα αυτά, και πολλά άλλα – από πού να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει -, συγκροτούν κάτι που η κυβέρνηση είναι προδήλως ανίκανη να αντιληφθεί: την τελική ευθεία στην πορεία προς την ήττα.

Πορεία μονόδρομη, που έχει ήδη ξεκινήσει και η οποία, πλέον, πλησιάζει με όλο και μεγαλύτερη ορμή, από την οποία ουδεμία δυνατότητα διαφυγής πλέον υπάρχει. Τελειωμένη ιστορία…

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Εδώ και πάρα πολύ καιρό, για την ακρίβεια, τα τελευταία τουλάχιστον πέντε χρόνια, γνωρίζουμε ότι έχουμε γίνει ενοχλητικοί σε εκείνους που δεν θέλουν να μαθαίνεται η αλήθεια ή να συζητιέται η σκληρή πραγματικότητα.
Με δεδομένο, πως οι «ενοχλημένοι» είναι άνθρωποι και ομάδες ανθρώπων που λειτουργούν αποκλειστικά προς την κατεύθυνση τους προσωπικού του συμφέροντος (επαγγελματικού, οικονομικού κ.α.), που δεν διστάζουν να προδίδουν αρχές και αξίες, αλλά και να λειτουργούν κατά των συμφερόντων της χώρας (είτε είναι Έλληνες είτε όχι), θεωρούμε πως η πορεία μας βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο.

Ενίοτε, αυτά τα υποκείμενα (ο κατά το δυνατόν καλύτερος χαρακτηρισμός τους), επιχείρησαν να «σπάσουν» την ασφάλεια του ιστολογίου, για να το καταργήσουν. Άλλες φορές, πάλι, επιχείρησαν να κατασυκοφαντήσουν (η γνώριμη και πάγια μέθοδός τους), ενώ άλλες φορές (όπως συμβαίνει και τώρα) προσπαθούν να απογοητεύσουν και να εκφοβίσουν τους επισκέπτες του ιστολογίου, μέσω της παρεμβολής μηνυμάτων κινδύνου της ασφάλειας των υπολογιστών τους…

Τις δύο τελευταίες ημέρες και μετά από πολύ συγκεκριμένο δημοσίευμά μας (όπου σταχυολογήσαμε συγκεκριμένα δημοσιεύματα του Τύπου) δεχόμαστε μία διαδικτυακή επίθεση εκφοβισμού των επισκεπτών, μέσω της προσπάθειας εγκατάστασης (με παραίνεση αναβάθμισης) κακόβουλου λογισμικού (Trojan – Δούρειος Ίππος).

Έχουμε ήδη ειδοποιήσει την Google σχετικά με την «επιχείρηση» επίθεσης κατά χρηστών του διαδικτύου που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα του Blogger και έχει ξεκινήσει η διαδικασία εύρεσης των υπαιτίων, τα αποτελέσματα της οποίας θα μας δοθούν (με τις διευθύνσεις ΙΡ και τα ονοματεπώνυμα των κατόχων τους) και θα τα δημοσιεύσουμε, όποιοι κι αν είναι, σε όποια χώρα και αν βρίσκονται, ό,ποια κρατική θέση κατέχουν, ακόμη και εάν είναι υπάλληλοι των Ελληνικών Υπηρεσιών Ασφαλείας οι οποίοι λειτουργούν παράνομα, προσπαθώντας να υποκλέψουν προσωπικά δεδομένα μας από τους υπολογιστές μας.

Δεν απειλούμε κανέναν. Υπόσχεση δίνουμε, πως θα βγάλουμε στο φως εκείνους που έχουν μάθει να ζούνε στα σκοτάδια… και κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που τους έχει παραχωρηθεί.

ΥΓ1: Στους επισκέπτες του ιστολογίου, που εμφανίζεται μήνυμα σχετικά με αναβάθμιση της Java, συνιστούμε να μην το δέχονται (η πληροφορία κινδύνου αφορά τον δικτυακό «τόπο» ύπαρξης του κακόβουλου λογισμικού) και να πληκτρολογούν εκ νέου την διεύθυνση του ιστολογίου μέχρις ότου εισέλθουν κανονικά.
Όσο για τους επίδοξους «χακεράδες», τους ενημερώνουμε πως έχουν γνώση της ύπαρξής τους οι «φύλακες», οσονούπω δε θα έχουν γνώση της ύπαρξής τους και οι… φυλακές.

Προτείνουμε στους επισκέπτες του ιστολογίου να μεταφερθούν στο GrCitizen, όπου και θα αναδημοσιεύονται όλα τα άρθρα του ιστολογίου "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" μέχρις ότου "ξεκαθαρίσει" το τοπίο από τους "πονηρούς" και παυθούν τα εκφοβιστικά εμπόδια που έχουν παρεμβάλει...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Η εύθραυστη κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία κρέμεται από μία κλωστή, και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν εξακολουθεί να έχει το πάνω χέρι. Ολο και περισσότερο, φαίνεται σαν να προτίθεται να δημιουργήσει ένα ρωσικό προτεκτοράτο στην ανατολική Ουκρανία», γράφει το Spiegel.

Η απαισιοδοξία κυριαρχεί. O Βιτάλι Κλίτσκο, δήμαρχος του Κιέβου και από τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης που έριξε τον φιλορώσο πρόεδρο Γιανουκόβιτς, δεν πιστεύει στο ειρηνευτικό σχέδιο που αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα ο Πούτιν.

«Ο Πούτιν απλώς προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή από τους πραγματικούς στόχους του. Θέλει να αποσταθεροποιήσει τη χώρα μας. Ο πραγματικός σκοπός του είναι: επιστροφή στην ΕΣΣΔ», λέει ο Κλίτσκο στο Spiegel.

Δέκα μήνες μετά την λαϊκή εξέγερση και έξι μήνες μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, η Ουκρανία κινδυνεύει να χάσει τις ανατολικές επαρχίες της.

Η κατάπαυση του πυρός που συμφωνήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ του ουκρανικού στρατού και των φιλορώσων αυτονομιστών στο Ντονμπάς δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει τα δεδομένα.

Δεν είναι περίεργο που ένα από τα σημεία στα οποία επιμένει ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο είναι το απαραβίαστο των συνόρων της χώρας του.

«Στόχος του Πούτιν είναι η καταστροφή της Ουκρανίας ως κυρίαρχου κράτους και η μετατροπή της σε μια υποτελή της Μόσχας, με ή χωρίς την έγκριση των Δυτικών», λέει στο Spiegel ο Βλαντίμιρ Φρόλοφ, πολιτικός σύμβουλος στη Μόσχα, και πρώην διπλωμάτης.

Πράγματι, το σχέδιο επτά σημείων του Πούτιν για την Ουκρανία, το οποίο παρουσίασε την περασμένη Τετάρτη κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Μογγολία, μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο ως ένα σχέδιο για την συνθηκολόγηση του Κιέβου, παρά ως σχέδιο ειρήνης.

«Από τότε που ο Πούτιν επέλεξε να παρέχει μαζική στήριξη στους αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία, με τη μορφή όπλων και στρατιωτών, η στρατηγική του ήταν εμφανής. Θέλει να αναγκάσει την ουκρανική κυβέρνηση να διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία απευθείας με τους αυτονομιστές στο Ντονέτσκ και το Λουχάνσκ», γράφει το Spiegel.

«Στη συνέχεια, η Μόσχα θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ρωσικό προτεκτοράτο σε περιοχές που ελέγχουν οι αντάρτες με το μοντέλο της Υπερδνειστερίας, του φιλο-ρωσικού εδάφους που έχει αποσχισθεί από την Μολδαβία.

Ο Πούτιν θα μπορούσε επίσης να φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν χερσαίο διάδρομο προς την Κριμαία, ή ακόμα και να αναστήσει την λεγόμενη Νέα Ρωσία (Novorossiya), μια περιοχή της ανατολικής Ουκρανίας, την οποία προσάρτησε στη Ρωσία η Μεγάλη Αικατερίνη», τονίζει το γερμανικό περιοδικό.

Θα μπορούσε, λοιπόν, να είναι αυτή η μακροπρόθεσμη στρατηγική του Πούτιν; Η γεωπολιτική επέκταση που θα δικαιολογείται από τις εδαφικές κτήσεις της Ρωσίας επί της τσαρικής εποχής; διερωτάται το Spiegel.

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

ΗΠΑ: Αγοράσαμε τους Ευρωπαίους πολιτικούς…!
Πεισματική δυτική πορεία στην οδό της απώλειας


Του Μιχαήλ Στυλιανού

Τρεις κορυφαίες διεθνείς εξελίξεις πληρέστατα διαφωτιστικές για την πορεία του Δυτικού κόσμου και για την ποιότητα της σημερινής ηγεσίας του:

Σήμερα, Τετάρτη, ο Πρόεδρος της ηγετικής Υπερδύναμης θα ανακοινώσει την στρατηγική (που εκπονήθηκε το τελευταία δεκαπενθήμερο!) για την αναχαίτιση των μαυροφορεμένων στρατιών του «Ισλαμικού Κράτους», που σαρώνουν και σφάζουν τη Μέση Ανατολή.
Τις δυνάμεις τους συγκροτούν ψημένοι μισθοφόροι των πολέμων του Αφγανιστάν, της Λιβύης, της Συρίας και του Ιράκ, εκπαιδευμένοι από την CIA, (στην Τουρκία, κατά την τελευταία διετία), πλουσιοπάροχα χρηματοδοτούμενοι από τη Σαουδαραβία και το Κατάρ, και με βαρύ οπλισμό αμερικανικής προέλευσης.
Πρόκειται για το γιγάντιο φίδι πού επί δεκαετία και πλέον εξέτρεφε η Ουάσιγκτoν εναντίον των κατά περιόδους κρατών-εμποδίων στους γεωπολιτικούς στόχους της και που τώρα έχει εξελιχθεί σε απειλή για τον τροφέα του. Ο Πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε πως η επιχείρηση τιθάσευσής του (κατ’ αρχήν με βομβαρδισμούς στο Ιράκ αλλά και… στη Συρία) θα διαρκέσει τρία χρόνια…

Χθες, Τρίτη, δύο σχεδόν μήνες μετά την πτώση του Μαλαισιανού Μπόϊγκ Η17 στην Ουκρανία, η ολλανδική επιτροπή αεροπορικής ασφάλειας δημοσιοποίησε την «προκαταρκτική έκθεση» για τα αίτια της πτώσης του αεροπλάνου, στην οποία δεν απαντά στα καίρια ερωτήματα:
• Με τι όπλο επλήγη το αεροπλάνο και
• Για ποιον πιθανό ένοχο υπάρχουν τουλάχιστον αποχρώσες ενδείξεις.

Ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας είχε βέβαια, από την επομένη της καταστροφής, αποφανθεί κατηγορηματικά για την ενοχή της Ρωσίας (!) ενισχύοντας την συγχορδία κατακραυγής από τα Δυτικά Μέσα Μαζικής « Ενημέρωσης».

Το «προκαταρκτικό πόρισμα» της ολλανδικής επιτροπής περιορίζεται στην διαπίστωση: «Η ζημία που παρατηρήθηκε στο εμπρόσθιο τμήμα του αεροσκάφους φαίνεται να δείχνει ότι το αεροσκάφος διατρήθηκε έξωθεν από μεγάλο αριθμό αντικειμένων υψηλής ενέργειας. Φαίνεται ότι η προκληθείσα ζημία επέφερε την απώλεια της δομικής ακεραιότητας και τον κατακερματισμό του αεροσκάφους εν πτήσει».

Ο πρόεδρος της επιτροπής Τζίμπε Ζούστρα, ανακοίνωσε ότι «θα απαιτηθούν περισσότερες έρευνες για να διακριβωθούν τα αίτια με μεγαλύτερη σαφήνεια… Ιατροδικαστική έρευνα θα πραγματοποιηθεί εάν καταστεί δυνατή η μεταφορά των θραυσμάτων του αεροσκάφους…» Δηλαδή ανακοίνωσε διαδικασία που προβλέπεται να απαιτήσει τουλάχιστο διετία, με τον ρυθμό προόδου των ερευνών…

Η ολλανδική ανακοίνωση δεν αναφέρεται στο αίνιγμα των δύο μαύρων κουτιών του αεροσκάφους, που παραδόθηκαν άθικτα από τους αντάρτες στους απεσταλμένους της Μαλαισίας, αλλά βρέθηκαν να εξετάζονται από βρετανικές υπηρεσίες… Δεν αναφέρει τίποτα για μαρτυρίες αυτοπτών από το έδαφος, που μετέδωσε άπαξ αλλά έσπευσε να αποσύρει το BBC. Και δεν αναφέρεται στις καταγραφές επικοινωνιών του πιλότου με τους Ουκρανούς ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας.

Υπενθυμίζεται ότι Ολλανδία, Ουκρανία, Μαλαισία και Βρετανία είχαν υπογράψει πρωτόκολλο μυστικότητας για τα αίτια της πτώσης του αεροπλάνου, με δικαίωμα βέτο των συμβαλλομένων σε απόφαση ανακοίνωσης των αιτίων…

Παρά την σιωπή των Ολλανδών για το είδος του ενεχόμενου όπλου -και τον πιθανό χειριστή του- ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας (προθυμότατος σύμμαχος, ίσως λόγω και αποστάσεως), ο Μαλαισιανός πρωθυπουργός -με επιφύλαξη- και –περιέργως- ο ανταποκριτής του ΜΕGA στη Μόσχα, είπαν ότι η επιτροπή ουσιαστικά αποφάνθηκε πως το αεροπλάνο εβλήθη από πύραυλο εδάφους αέρος… Αμερικανοί ειδικοί αναλυτές και τα ΜΜΕ διάβασαν φυσικά στην έκθεση την επιβεβαίωση της ρωσικής ενοχής- άμεσης η έμμεσης.

Κανείς προφανώς δεν σκέφθηκε (;) πως «πολλαπλές έξωθεν διατρήσεις» του αεροσκάφους είναι πιθανότερο να προέρχονται από πολυβόλο παρά από πύραυλο, ότι βολή πολυβόλου δεν φθάνει στο ύψος πτήσεως του Μπόϊγκ και ότι καταδιωκτικό αεροπλάνο (για το οποίο μίλησαν τρεις αυτόπτες στο ΒΒC και κατέγραψαν ρωσικά ραντάρ) στον ουκρανικό εναέριο χώρο δεν μπορούσε να είναι παρά ουκρανικό- όπως είχε μεταδώσει στο Τουίτερ ο Ισπανός ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, που εξαφάνισαν.

΄Ετσι η χθεσινή ολλανδική «προκαταρκτική έκθεση» πετά και τους δεκάδες Ολλανδούς νεκρούς, στο σύνολο των 300 διαμελισμένων επιβατών του Μαλαισιανού αεροπλάνου, στην κρεατομηχανή της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας –την επομένη ακριβώς της ανακοίνωσης των νέων κυρώσεων σε βάρος των ενεργειακών και οικονομικών συμφερόντων της Ρωσίας!

Προχθές, Δευτέρα ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάί ανακοίνωσε τις νέες κυρώσεις που αποφάσισαν οι πρωθυπουργοί της Ε.Ε. στις 30 Αυγούστου, σε βάρος της Ρωσίας. Πρόκειται για οικονομικά μέτρα πού στοχεύουν να πλήξουν ρωσικές κρατικές επιχειρήσεις ενέργειας και αμυντικής βιομηχανίας.
Ο πρόεδρος (ουσιαστικά) της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόσθεσε ότι «η έναρξη εφαρμογής των κυρώσεων θα γίνει κατά τις προσεχείς λίγες ημέρες, με την δημοσίευσή τους στα επίσημα πρακτικά. Αυτό –πρόσθεσε- θα αφήσει χρόνο για μιαν εκτίμηση της εφαρμογής της συμφωνίας εκεχειρίας και του σχεδίου ειρήνης. Αναλόγως της καταστάσεως, η Ε.Ε. είναι έτοιμη να αναθεωρήσει τις συμφωνημένες κυρώσεις, εν όλω ή εν μέρει.»

Τώρα και απόφοιτος του γυμνασίου, στοιχειώδους πνευματικού επιπέδου, καλούμενος να σχολιάσει την ανακοίνωση στις εξετάσεις, δεν θα μπορούσε να μη σημειώσει ότι:
1. Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, με την ανακοίνωση Ρομπάϊ- εκ προοιμίου αποδίδει την ευθύνη, της ενδεχόμενης μη τήρησης της εκεχειρίας και μη προόδου της ειρηνευτικής διαδικασίας, στη Ρωσία, η οποία -από μηνών και σε πείσμα αλλεπάλληλων ανατροπών- αγωνίζεται να την προωθήσει.
2. Γνωστού όντος ότι το καθεστώς του Κιέβου δεν έπαψε να ζητεί από τους Δυτικούς προστάτες του συνεχώς δραστικότερα μέτρα εναντίον της Ρωσίας, η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση με την ανακοίνωση Ρομπάϊ το εξωθεί στην επίσπευση ανατίναξης της εκεχειρίας -στην οποία κατέφυγε για την ανασύνταξη των δυνάμεών του- προκειμένου να ξεκλειδώσει τις αντιρωσικές κυρώσεις, έχοντας προεισπράξει το άλλοθι για τον φόνο.
3. Τα «ασύμμετρα αντίποινα» που προανήγγειλε ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντβέγιεφ, για ενδεχόμενες νέες κυρώσεις, παρά την οδύνη που προκαλούν τα προηγούμενα ρωσικά αντίμετρα στους παραγωγούς της Ευρώπης, είναι βέβαιο ότι θα επιδεινώσουν την κατάσταση μιας ευρωπαϊκής οικονομίας σε επιτεινόμενη ύφεση.

Ποια, επομένως, χωρεί εξήγηση στα σωρευτικά αυτά δείγματα κραυγαλέας πρόκλησης στη λογική, που παρουσίασαν μέσα σε ένα τριήμερο ανακοινώσεις φορέων της ηγεσίας του πρώην φερώνυμου ελεύθερου κόσμου;

Η χαμηλή ποιότητα της ηγεσίας προφανώς δεν αρκεί ως εξήγηση, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την περίπτωση της Ε.Ε., οι αυτοκαταστροφικές αποφάσεις της οποίας εξεγείρουν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Ποια άλλη επιλογή απομένει σε απάντηση του αινίγματος.
Θα ήταν βέβαια εφιαλτικό (;) να δεχτεί κανείς την εξήγηση που πού προτείνει ο Αμερικανός τέως υπουργός στην κυβέρνηση Ρέιγκαν, γνωστός συγγραφέας και δημοσιολόγος Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς, στο τελευταίο άρθρο του, με το κατωτέρω απόσπασμα:

«Ο υψηλός αξιωματούχος του Πενταγώνου, που υπήρξε πρόεδρος της επιτροπής εξέτασης στο διδακτορικό μου, όταν τον ρώτησα πως η Ουάσιγκτον πείθει τους Ευρωπαίους να κάνουν πάντοτε ό,τι τους ζητήσει, μου απάντησε:
- « Λεφτά, τους δίνουμε λεφτά».
- «Ξένη βοήθεια;» ρώτησα.
- « Όχι, δίνουμε στους Ευρωπαίους πολιτικούς αρχηγούς σάκους γεμάτους λεφτά. Είναι για πούλημα. Τους έχουμε αγοράσει. Μας δίνουνε αναφορά»…

Σε παλαιότερο άρθρο του, προ ετών, είχε εξηγήσει ότι ο «υψηλός αξιωματούχος του Πενταγώνου» ήταν ο Υπουργός Αμύνης της κυβέρνησης Ρέιγκαν, τον οποίο είχε παλαιότερα ο Ρόμπερτς καθηγητή στο πανεπιστήμιο. Την ερώτηση του υπέβαλε όταν, νεοδιορισθείς στην κυβέρνηση, τον επισκέφθηκε ως παλαιός φοιτητής του.

Πηγή "Ολυμπία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι εξελίξεις στην Ουκρανία προσέφεραν μια σπάνια, ιστορική ευκαιρία στην Ελλάδα. Δυστυχώς ούτε η κυβερνώσα δεξιά, ούτε όμως και η αντιπολιτευόμενη αριστερά την εκμεταλλεύθηκαν. ‘Ισως η τελευταία και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν ακόμα ένα παράθυρο ευκαιρίας να παίξουν σπουδαίο, πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας σημασίας ρόλο, που θα είναι εξαιρετικά χρήσιμος και σημαντικός για την αριστερά, αν κληθεί αύριο να κυβερνήσει ή να διακόψει τα Μνημόνια. Εφόσον μπορέσει να εκφράσει ευρύτατες δυνάμεις στην Ευρώπη και παγκοσμίως, που ανησυχούν σφόδρα με την εξέλιξη της κρίσης στην Ουκρανία και τους κινδύνους που συνεπάγεται για την παγκόσμια ειρήνη και οικονομία. Η Ελλάδα και όλες οι πολιτικές της δυνάμεις όφειλαν και οφείλουν να αντιταχθούν αποφασιστικά στον πόλεμο κατά της Ρωσίας που ξεκίνησαν οι πιο εξτρεμιστικές δυτικές δυνάμεις (μια συμμαχία νεοσυντηρητικών και Μπρζεζίνσκι), αντί να ψηφίζουμε κυρώσεις οι οποίες στρέφονται εναντίον του εαυτού μας, της Ευρώπης και της παγκόσμιας ειρήνης, πρωταγωνιστώντας σε ένα φιλοαμερικανικό ντελίριο.

Ο Τσίπρας θα έπρεπε να ταχθεί επικεφαλής της προσπάθειας να εγκαταλείψει η ευρωπαϊκή αριστερά τη στάση «ίσων αποστάσεων» και «ήξεις αφίξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις», αναλαμβάνοντας εκείνη μεγάλη διεθνή πρωτοβουλία να σταματήσει τώρα η άτυπη παγκόσμια σύρραξη που πάει να αρχίσει στην Ευρώπη και να λυθεί δημοκρατικά και ειρηνικά το ουκρανικό. Μια τέτοια λύση δεν μπορεί να παραγνωρίσει τις επιθυμίες των λαών και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση που κήρυξε η Ρωσική Επανάσταση του 1917 και οι μεγάλες αντιαποικιακές επαναστάσεις. Αν η «ριζοσπαστική αριστερά» εξακολουθήσει να αφήνει και αυτό το μείζον για το μέλλον της Ευρώπης θέμα στην «εθνικιστική» ακροδεξιά, τότε δεν θα πρέπει να παραπονείται αν αύριο ηττηθεί και περιθωριοποιηθεί σε όλη την Ευρώπη, της Ελλάδας περιλαμβανομένης.

Ο πόλεμος δεν ξεκίνησε με ρωσική πρωτοβουλία αλλά με αιματηρό πραξικόπημα στο Κίεβο, με την επίσημη αμερικανική ενθάρρυνση, επιδοκιμασία και πρακτική βοήθεια, με ναζιστικές «ομάδες κρούσης», πραξικόπημα που ακύρωσε ευρωπαϊκή μεσολάβηση για ειρηνική επίλυση. Αναφερθήκαμε σε άρθρα μας στον τρόπο διάλυσης της ΕΣΣΔ, τη νομιμότητα των συνόρων, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης και δεν θα επανέλθουμε εδώ. Από τη στιγμή που η Δύση επεδίωξε επιβολή φιλο-ναζιστικού, αντιρωσικού καθεστώτος στην Ουκρανία δεν μπορεί να ζητάμε από τη Μόσχα να το δεχθεί και τους ρωσικούς πληθυσμούς να αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα υπαγωγή τους σε πολλαπλά μη νομιμοποιούμενη εξουσία και στα πλαίσια παράλογων συνόρων που κατέλειπε η μη δημοκρατική σοβιετική διάλυση του 1991. ‘Αλλωστε ο πόλεμος δεν γίνεται για τη Μαριούπολη, αλλά με σχεδόν διακηρυγμένες επιδιώξεις:

α) την αποτροπή δημιουργίας Ευρασιατικής ‘Ενωσης από τις μεγαλύτερες πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες, δηλαδή μιας πολύ φυσιολογικής διαδικασίας υπερεθνικής ολοκλήρωσης, αντίστοιχης με την ΕΕ ή τις λατιοναμερικανικές ολοκληρώσεις,

β) την ανατροπή του καθεστώτος Πούτιν, αν όχι τη φυσική εξόντωση των Ρώσων «εθνικιστών» που κυβερνούν στο Κρεμλίνο και την τοποθέτηση υποτελών στη Δύση ηγετών, ανάλογων με τους Μαφιόζους που κυβέρνησαν τη χώρα στα χρόνια του Γέλτσιν, με την ενθουσιώδη στήριξη και ενθάρρυνση των δυτικών πρωτευουσών. Η Δύση επιδιώκει τη δημιουργία συνθηκών εμφυλίου στην πρ. ΕΣΣΔ και, μακροπρόθεσμα, τη διάσπαση της Ρωσίας σε τέσσερα χαλαρά συνδεόμενα κράτη (αυτό περιγράφει ήδη το 1994 ο Μπρζεζίνσκι στη Μεγάλη Σακικέρα)

γ) την καταστροφή των σχέσεων Ευρώπης – Ρωσίας, κύριας προϋπόθεσης για την όποια ανεξαρτησία της Ευρώπης από τις ΗΠΑ

Τυχόν επιτυχία τέτοιων σχεδίων, μετά την πρωτοφανή καταστροφή από τις ίδιες δυνάμεις του αραβικού κόσμου και της μισής Αφρικής, μετά και την επίθεση κατά του κοινωνικού κράτους και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, συνιστούν γιγαντιαίο βήμα προς πλανητική επικράτηση, περιλαμβανομένης της Ευρώπης, της δικτατορίας μιας «ολοκληρωτικής αυτοκρατορίας του Χρήματος, της παγκοσμιοποίησης». Μπροστά της ωχριούν οι μεσοπολεμικοί Ναζισμοί και Φασισμοί, τόσο χοντροκομμένοι μπροστά στον επελαύνοντα Τεχνομεσαίωνα. Θα μείνει βέβαια η Κίνα, απομονωμένη όμως και μόνη δύσκολα θα αντέξει τελικά κι αυτή την πίεση ενός εχθρικού περιβάλλοντος. Φυσικά, σε τέτοιο περιβάλλον δεν θα επιβιώσει κανένα μικρό έθνος, ούτε και το δικό μας – ήδη, κι αν δεν ξεσηκωθούμε σύντομα στην Ευρώπη, εξελισσόμεθα σε «υπολείμματα εθνών». Η σύγκρουση ανάμεσα στους προλετάριους του Ντονμπάς και τους φασίστες του Κιέβου έχει τη σημασία που είχαν στον καιρό τους οι μάχες της Βορείου Ηπείρου, της Κρήτης, του Λένινγκραντ, του Στάλινγκραντ. Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. Δεν μπορεί αριστερός να μη το καταλαβαίνει.

Θα μου πείτε τώρα η μικρή Ελλαδίτσα, ο μικρός ΣΥΡΙΖΑ θα πάνε να δυσαρεστήσουν κοτζάμ υπερδύναμη; Δεν υπάρχει δυστυχώς άλλος τρόπος να μεγαλώσεις σε τούτη τη γωνιά του κόσμου. Η Ελλάδα δεν μπορεί δηλαδή να σηκώσει το «βάρος» ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής, αλλά μπορεί να σηκώσει το βάρος της υποτέλειας, νέων οικονομικών αντιμέτρων, επιδείνωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας, να απαγορεύει στον εαυτό της (και η Κύπρος) στρατιωτικές σχέσεις με τη Μόσχα, δυνητικό ανάχωμα σε τουρκο-αμερικανικές απειλές; Δεν έχει η Αθήνα περιθώριο ανεξάρτητης πολιτικής, αλλά έχει περιθώριο να βλέπει την ‘Αγκυρα να παίρνει όλο το «παιχνίδι» με τους Ρώσους; Αν δεχθούμε τέτοια λογική, σημαίνει ότι έχουμε τελειώσει ως χώρα και δεν μπορούμε να επιδιώξουμε την αποκατάσταση της πληγείσης με τις Δανειακές ανεξαρτησίας μας. Γίναμε το πρώτο έθνος-ζητιάνος στην ήπειρο.

Έπαθε τίποτα η Ελλάδα, εκτός του να γίνει «διπλωματική υπερδύναμη», από τις πρωτοβουλίες του Ανδρέα Παπανδρέου (άρνηση κυρώσεων για Τζάμπο, «’Εξη», Αραφάτ); ‘Επαθε η Τουρκία αρνούμενη χρήση εδάφους της για εισβολή στο Ιράκ, κατασκευάζοντας αγωγό με τη Ρωσία, επικρίνοντας σφόδρα το Ισραήλ; Η πειθήνια ευθυγράμμιση της ελληνικής διπλωματίας με την Ουάσιγκτον δεν εντυπωσιάζει. Εκπλήσσει όμως η εντυπωσιακή αδράνεια του ΣΥΡΙΖΑ (παρά την αρκετά καλή θέση του), αδράνεια ακόμα και στο ανθρωπιστικό θέμα καταδίκης των ωμοτήτων κατά των Ρώσων αμάχων, τη στιγμή μάλιστα που ζητάμε ρωσική συμπαράσταση στους ροδακινοπαραγωγούς!!! Με την ευκαιρία, επισημαίνουμε ότι ορισμένοι αριστεροί (νομίζουμε όχι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ) τρέφουν αβάσιμες αυταπάτες, θανατηφόρες ψευδαισθήσεις ως προς τον ενδεχόμενο ρόλο των ΗΠΑ απέναντι σε αριστερή κυβέρνηση. Ξέχασαν ότι ο τελευταίος αριστερός ηγέτης που πίστευε ότι θα τον βοηθήσει η Αμερική να φτιάξει τη χώρα του λεγόταν Γκορμπατσώφ. Με ανάλογες «ιδέες» διέλυσε την πατρίδα του σε έξη χρόνια (εδώ δεν θα χρειαζόταν ούτε εξάμηνο), μετατρεπόμενος ο ίδιος, από Πρόεδρος υπερδύναμης και «αρχιερέας» του παγκόσμιου κομμουνισμού σε διεθνή πιτσαδόρο (η γυναίκα του, που κατάλαβε τι έκαναν, πέθανε από τη στενοχώρια της). Ο Δημήτρης Χριστόφιας πίστεψε ότι, αν ανέτρεπε τον Παπαδόπουλο, θα τον βοηθούσαν οι ‘Αγγλοι να λύσει το Κυπριακό παίρνοντας Νόμπελ (και οι Ισραηλινοί να εκμεταλλευθεί τα πετρέλαια). Τώρα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει καλά-καλά στην Κύπρο - τον αποφεύγουν και οι σύντροφοί του. ‘Ολοι ξέρουμε άλλωστε τι συνέβη στην Ελλάδα και το ΠΑΣΟΚ με τον έξαλλο «φαν» των ΗΠΑ Γιώργο Παπανδρέου και την ομάδα του. Ελπίζουμε ότι δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε διαρκώς την ιστορία μας!

Ο γράφων δεν αγνοεί την ανάγκη ελιγμών, συμβιβασμών, «εκμετάλλευσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων» (όχι εκμετάλλευσης από αυτές!). Υπάρχουν όμως συμβιβασμοί και συμβιβασμοί. Υπάρχει Μπρεστ-Λιτόφσκ (που έγινε μετά, όχι πριν την επανάσταση!), υπάρχει και Βάρκιζα. Ένα είναι βέβαιο. Δεν συνιστά τακτική να κάνεις προκαταβολικά παραχωρήσεις για να εξευμενίσεις τα αφεντικά. Τις ενθυλακώνουν και σε πετάνε σα «στυμμένη λεμονόκουπα». Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη, τόνισε ο Ανδρέας Παπανδρέου στη πρώτη του, ιστορική συνέντευξη ως Πρωθυπουργός, στο αμερικανικό Time, το 1981.

Για να ανατρέψει Μνημόνια και Δανειακές, να ανακτήσει τη χαμένη εθνική ανεξαρτησία, κυριαρχία και αξιοπρέπειά της, η Ελλάδα (και η Κύπρος) έχει ανάγκη, εκτός όλων των άλλων, μεγάλου κινήματος υπεράσπισής της στην Ευρώπη (για το οποίο δεν έγινε τίποτα επί μία τετραετία και χωρίς το οποίο η όλη πολιτική της αριστεράς είναι απολύτως «στον αέρα»), όπως χρειάζεται και γεωπολιτικούς συμμάχους εκτός Ευρώπης. Μόνο αν η Ελλάδα δεν θεωρηθεί δεδομένη υπάρχει περίπτωση να την «προσέξουνε» και να μην τη συντρίψουνε, μόνο αν γίνει εκφραστής πολύ ευρύτερων των δικών της αναγκών και προβλημάτων μπορεί να φτιάξει συμμαχίες. Μια μεγάλη πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την ειρήνη στην Ευρώπη του Τσίπρα θα είχε ιστορική σημασία για τον ίδιο, την αριστερά, την Ελλάδα.

* Δημοσιογράφος, συγγραφέας, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Λεωνίδα Αποσκίτη

Η κατάσταση στον πλανήτη είναι εξαιρετική ασταθής και ομιχλώδης. Ρίξτε μια ματιά γύρω σας και θα δείτε έναν κόσμο που φλέγεται. Από την Ουκρανία μέχρι την Συρία, από την Αίγυπτο μέχρι την Ταϊλάνδη, από τη Λιβύη μέχρι τη Βοσνία, από την Τουρκία μέχρι τη Βενεζουέλα, οι διαμαρτυρίες των πολιτών (δεξιών και αριστερών), ο εμφύλιος πόλεμος, η βία, και οι εσωτερικές διαμάχες πυροδοτούν όχι μόνο την αποδιοργάνωση, αλλά την διάλυση σε παγκόσμιο επίπεδο. Ολοένα και περισσότερο, η ενιαία δομή των κρατών, μικρών και μεγάλων, παλαιών και νέων, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Το Χάος ξεσπά ταυτόχρονα σε πολλές περιοχές και οι κυβερνήσεις είναι λιγότερο ικανές να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις απ’ ό,τι στο παρελθόν. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που ένας ακαδημαϊκός όρισε ως... «εποχή της εντροπίας», ένας ακυβέρνητος κόσμος χωρίς τάξη.

Το Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών (NIC) της CIA προέβλεψε πριν από 10 χρόνια ότι το έτος 2020 θα έχει αναδυθεί ένα νέο Χαλιφάτο στην παγκόσμια σκηνή...

Σήμερα, αφού αρχικά έδειχναν όλοι ότι αιφνιδιάστηκαν με την ISIS, ξαφνικά μιλάνε για 100.000 μαχητές από το πουθενά.

Η αμερικανική CIA προβλέπει επίσης ότι η Ευρωπαϊκή ένωση κινδυνεύει να καταρρεύσει πριν το 2020. Οι οικονομίες των μεγάλων αναπτυσσόμενων χωρών όπως η Ινδία και η Βραζιλία μπορεί να ξεπεράσουν τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες. Λόγω του αυξανόμενου μεγέθους των πληθυσμών τους, το επίπεδο διαβίωσής τους δεν χρειάζεται να πλησιάσει τα δυτικά επίπεδα για να γίνουν σημαντικές οικονομικές δυνάμεις.

Η αναμενόμενη επόμενη τεχνολογική επανάσταση θα περιλαμβάνει την νανοτεχνολογία, την βιο-πληροφορία και την τεχνολογία των υλικών, στην έρευνα των οποίων επενδύουν σοβαρά οι χώρες αυτές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει ακόμα μια πολύ σοβαρή δημογραφική κρίση με εξοντωτικές οικονομικές συνέπειες.

Η έκθεση χαρτογραφεί επίσης την πτώση της Αμερικής από την θέση της μόνης υπερδύναμης. Σήμερα, Βετεράνοι των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, άκρως ανήσυχοι για το τι μπορεί να αποφασίσει το ΝΑΤΟ και με ποιες εκρηκτικές συνέπειες, αποφάσισαν να απευθυνθούν στην Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ!
«Στο, χωρίς ιστορικό προηγούμενο, διάβημά τους αυτό προς ξένο ηγέτη, έδωσαν τη μορφή δημόσιου υπομνήματος , με το οποίο ξεσκεπάζουν τα προπαγανδιστικά ψεύδη περί ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, υπενθυμίζουν τα καταστροφικά αποτελέσματα της προηγούμενης παρόμοιας επιχείρησης διεθνούς εξαπάτησης σε βάρος του Ιράκ και προειδοποιούν για τις τραγικές συνέπειες που μπορεί να έχει για την Ευρώπη και την παγκόσμια ειρήνη η λήψη παρακινδυνευμένων και προκλητικών αποφάσεων, που θίγουν ρωσικά συμφέροντα εθνικής ασφάλειας».

«Θα πρέπει να θυμόμαστε –σημειώνουν με νόημα- πως ΚΑΙ η Ρωσία είναι σε θέση να προκαλέσει «Σόκ και Δέος». Επισημαίνουν ότι, στις 28 Αυγούστου, ο Πρόεδρος Ομπάμα επιχείρησε με δηλώσεις του να χαμηλώσει την έξαψη της ρητορείας των κορυφαίων διπλωματών του και των ενσωματωμένων ΜΜΕ, περιγράφοντας τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία ως «απλή συνέχεια του ότι συνέβαινε επί μήνες …δεν υπάρχει πράγματι αλλαγή». Αλλά ο Ομπάμα έχει –γράφουν- ασθενή έλεγχο επάνω σε αυτούς που χαράσσουν πολιτική στην κυβέρνησή του, οι οποίοι « δεν έχουν δυστυχώς αίσθηση της ιστορίας, ξέρουν ελάχιστα τι είναι πόλεμος και υποκαθιστούν την πολιτική με υβρεολόγιο κατά της Ρωσίας…»

Τονίζουν ότι «με την αυξανόμενη προβολή και προφανώς την στήριξη στάσεων σε πληροφορίες τις οποίες κρίνουμε αφερέγγυες, νομίζουμε ότι έχει σημαντικά αυξηθεί τις τελευταίες ημέρες το ενδεχόμενο να κλιμακωθούν οι εχθροπραξίες πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας. Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αποφευχθεί, αλλά εξαρτάται από τον βαθμό του φρόνιμου σκεπτικισμού που εσείς και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα φέρετε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.»
Για τις περίεργες θολές φωτογραφίες του ΝΑΤΟ που προβλήθηκαν ως τρανή απόδειξη της ρωσικής εισβολής, οι Αμερικανοί βετεράνοι των μυστικών υπηρεσιών παραπέμπουν στο προηγούμενο των εικόνων που παρουσίασε στον ΟΗΕ στις 5-2-2003 ο τότε Υπουργός των Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ σαν τεκμήρια σε βάρος του Ιράκ, «που επίσης δεν αποδείκνυαν τίποτα».

Οι θολές φωτογραφίες και κραυγές για ρωσική εισβολή, όπως λένε, ακολούθησαν τις τελευταίες ήττες των στρατευμάτων του Κιέβου στις επαρχίες που έχουν εξεγερθεί. Ρωσική βοήθεια στους αντάρτες πιθανολογούν να υπήρχε υπό μορφή αρίστων πληροφοριών θεάτρου επιχειρήσεων, αλλά «δεν υπάρχουν στοιχεία για υποστήριξη με τανκς και πυροβολικό, μέχρι σήμερα. Οι Ομοσπονδιακοί Αυτονομιστές επικρατούν γιατί έχουν καλύτερη ηγεσία και εκπληκτική επιτυχία στο να καθηλώνουν τις κυβερνητικές δυνάμεις.» «Ταυτόχρονα όμως, δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως αν οι ομοσπονδιακοί τα χρειαστούν, τα ρωσικά τάνκς θα έρθουν.» Η επιστολή, που υπογράφεται από την διοικούσα επιτροπή της Ένωσης Βετεράνων Μυστικών Υπηρεσιών, καταλήγοντας, προτείνει την μη-συμμετοχή της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Δεδομένου ότι το τάϊμινγκ είναι κρίσιμο στην πολιτική, παρατηρούμε ότι η συγκυρία ορισμένων πολύ πρόσφατων γεγονότων, όπως η εξαφάνιση αεροσκαφών και η ISIS, είναι πολύ ύποπτη.

Η είδηση για την «εξαφάνιση» 11 αεροσκαφών από το διεθνές αεροδρόμιο της Τριπόλεως, που κατέλαβαν οι ισλαμιστές, δημιουργεί επίσης πολλά ερωτηματικά, μετά τα όσα ζήσαμε με τα εξαφανισμένα και καταρριφθέντα αεροπλάνα. Εύλογα αναρωτιέται κανείς πώς οι αμερικανικές υπηρεσίες που ελέγχουν συνεχώς τον εναέριο χώρο της Λιβύης με δορυφόρους και drones, δεν πήραν είδηση για το πού πήγαν 11 μεγάλα εμπορικά αεροσκάφη. Γιατί; Σε μερικές ημέρες έχουμε την 13η επέτειο της 11/9. Λέει αυτό τίποτα; Μπορεί, ισχυρίζεται ο καθηγητής εγκληματολογίας του κρατικού Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια Dr. Jason Kissner [global research newsletter, 05/09/2014], …να συμβεί ένα σημαντικό γεγονός τις επόμενες ημέρες. Σίγουρα κάποια κέντρα εξουσίας στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. θέλουν πολύ πιο επιθετική δράση κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία και κατά των ενοχλητικών δυνάμεων στην Μέση Ανατολή.

Το ανησυχητικό ερώτημα που προκύπτει είναι: Θα συνεχιστεί η σημερινή προβοκάτσια που είναι συνέχεια της «εξαφάνισης» των 4 αεροπλάνων στις 11 του Σεπτέμβρη του 2001; Θα επιτραπεί στις δυνάμεις του συνωμοτισμού και του κυνισμού να επιβάλλουν το δικό τους Ράϊχσταγκ και την πολιτική τους σε όλο τον κόσμο;

Ordo ab chao: τρεις λατινικές λέξεις που βγαίνουν από την χεγκελιανή σχολή σκέψης και σημαίνουν την εδραίωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης που θα ξεπηδήσει μέσα από την αταξία. Λέξεις-κλειδιά και σύμβολα μιας θρησκείας του μηδενός, που διευθύνεται σήμερα από επικυρίαρχους που κύριο μέλημά τους έχουν την επιτάχυνση της διαδικασίας αποσύνθεσης της όποιας δημοκρατικής κοινωνίας των πολιτών έχει απομείνει από τις κοινωνικο-πολιτικές κατακτήσεις του 20ου αιώνα.

Έχει γίνει σήμερα πεντακάθαρο, και είναι σαφής η διατύπωσή του μέσα στο Σχέδιο για έναν «Νέο Αμερικανικό Αιώνα» των Χριστιανοσιωνιστών της Ουάσιγκτον, ότι η 11η Σεπτέμβρη ήταν απαραίτητο να συμβεί και να «δημιουργηθεί τεχνητά» για να υπάρξει «μια επιτάχυνση» στον δρόμο για την εφαρμογή των σχεδίων τους. Το βιβλίο του Σέρβου στοχαστή Στάνκο Τσέροβιτς, «Πώς αδυνατίζουν οι Σκιές», είναι προφητικότατο. Ξεκινάει με την 11/9 και καταλήγει στα οντολογικά θεμέλια της σημερινής μάχης, λέγοντας ότι «ο κόσμος έχει αφήσει την τύχη του στους εξολοθρευτές του και δεν αντιλαμβάνεται ότι η ψυχή του πάει να αφανιστεί». Σύμφωνα με το «όραμα» που έχουν για τον κόσμο τα μέλη της ελίτ-σέχτας που κυβερνά, είναι πεπεισμένοι ότι όλοι εμείς πρέπει να απαντήσουμε στο τραγικό δίλημμα: ή να μεταλλαχθούμε ή να εξαλειφθούμε.

Τώρα που τα «πρότζεκτ» τους έχουν βαλτώσει σε πολλά μέτωπα, ή έχουν εκτραπεί, μην έχετε καμμία αμφιβολία ότι μέσα στα σχέδιά τους είναι η αδίστακτη χρήση βίας προς κάθε κατεύθυνση. Βομβάρδισαν το Βελιγράδι, την Βαγδάτη, την Τρίπολη, την Βεγγάζη, δεν θα διστάσουν να κάνουν το ίδιο και στο Κάϊρο, αν χρειασθεί, την Μαδρίτη, ακόμα και στην Νέα Υόρκη (το έκαναν άλλωστε στις 11/9).

Ας ελπίσουμε ότι οι αφυπνισμένοι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών και η πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία, που δεν είναι εντελώς υπόδουλη στους Επικυρίαρχους, μπορούν να σταματήσουν αυτό το εφιαλτικό σενάριο που επεξεργάζονται οι ηλίθιοι και οι ημιπαράφρονες γύρω από τον Λευκό Οίκο...

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου