Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Φεβ 2015

Παρακολουθώντας τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας μετά τις εκλογές, θεωρώ πως η χώρα είναι σε καλό δρόμο. Είναι στο δρόμο της κανονικότητας και της δημοκρατίας.

Υπάρχει η εντύπωση σε πολλούς πολίτες πως σήμερα υπάρχει μια αναταραχή στη χώρα μας.
Όχι, δεν υπάρχει καμία αναταραχή. Απλά, είχαμε ξεχάσει πως είναι να υπάρχει στη χώρα μια κυβέρνηση.

Αυτό είναι που δίνει την εντύπωση της αναταραχής: το κανονικό σοκάρει αυτούς που είχαν ξεχάσει πώς είναι το κανονικό.

Η ελληνική κοινωνία περνάει το σοκ του να έχει πάλι μια κανονική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που να αποφασίζει, ή να συναποφασίζει μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, και να μην κυβερνά μόνο με τις οδηγίες της Τρόικας.

Κακά τα ψέματα, οι κυβερνήσεις της χώρας μετά την χρεοκοπία ήταν κυβερνήσεις με ανδρείκελα.
Ήταν κυβερνήσεις που η γερμανική κυβέρνηση τις είχε στο χέρι -ας είναι καλά οι μίζες των προηγούμενων χρόνων-, οπότε δεν μπορούσαν να προσφέρουν τίποτα στη χώρα και τους πολίτες. Μόνο προδοσία και ξεπούλημα.

Τα τελευταία πέντε χρόνια, η χώρα, ουσιαστικά, δεν είχε κυβέρνηση. Είχε μεταφραστές των Μνημονίων, οι οποίοι προσπαθούσαν, παράλληλα, να διατηρήσουν τις θέσεις τους.

Με την νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βλέπουμε πως η Ελλάδα διαπραγματεύεται, όσο τις επιτρέπουν οι διαμορφωμένες συνθήκες τουλάχιστον, και προκαλεί αντιδράσεις.

Κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια, όταν οι «εταίροι» χαριεντίζονταν με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, ενώ η Ελλάδα βούλιαζε στα χρέη, την ανεργία και την εξαθλίωση.

Οι επιθέσεις και οι ειρωνείες Ευρωπαίων πολιτικών και δημοσιογράφων κατά του Αλέξη Τσίπρα και του Γιάνη Βαρουφάκη είναι ενδείξεις πως υπάρχει πάλι κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Υπάρχει κυβέρνηση για τους Έλληνες, όχι για την προσωπική επιβίωση του Σαμαρά, του Βενιζέλου και των άλλων τελειωμένων πολιτικών που έβαλαν την καριέρα τους πάνω από τα συμφέροντα της χώρας.

Οι διαφορετικές απόψεις που ακούγονται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ -Γλέζος, Σακοράφα, Λαπαβίτσας κλπ- είναι μια ακόμα απόδειξη πως υπάρχει κυβέρνηση στην Ελλάδα και πως η πολιτική ζωή του τόπου επανέρχεται στην κανονικότητα.

Η Ελλάδα έχει πάλι κυβέρνηση και όχι μια συμμορία που παριστάνει την κυβέρνηση.

Ελπίζω και εύχομαι η νέα ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει να ενοχλεί τους «εταίρους».

Αυτή θα είναι η καλύτερη απόδειξη πως αυτή η κυβέρνηση δρα για το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της.

(Κάποιοι φίλοι αναγνώστες μου γράφουν πως θα περίμεναν από εμένα να τα χώνω στην κυβέρνηση. Πράγματι, η νέα κυβέρνηση -την οποία δεν ψήφισα και με την οποία διαφωνώ σε πολλά θέματα- προσφέρεται για τρελή σάτιρα, και αυτό θα βελτίωνε και τα οικονομικά μου. Σας υπόσχομαι πως θα της αλλάξω τα φώτα. Αλλά, για την ώρα, πριν από την προσωπική μου ευημερία, σκέφτομαι και την χώρα μου. Την οποία αγαπάω. Και η χώρα μου -όχι μόνο η κυβέρνηση- δίνει αυτές τις ημέρες έναν αγώνα. Εγώ δεν μπορώ να την προδώσω, για να δείξω πόσο πιο αριστερός είμαι από τους άλλους. Πιστεύω στο κοινό καλό. Πιστεύω μόνο στο κοινό καλό)

Πιτσιρίκος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Δεν χρειαζόταν να είσαι προφήτης για να ξέρεις ότι τελικά η κατοχή στην Ελλάδα θα παραμείνει ακόμα και με το τελευταίο χαρτί του συστήματος που ήταν η επιλογή της «πρώτης φοράς αριστερά». Όσοι δεν έχουν κομματικά σελοφάν διαφόρων χρωμάτων να καλύπτουν τα μάτια τους στα πραγματικά γεγονότα, έχουν μεγαλύτερη αντοχή στην αλήθεια.

Ο λαός έδρασε στον πανικό μην χάσει κι άλλα. Όχι από την σακούλα που φυλάει την αξιοπρέπεια, αλλά από το προσωπικό του θησαυροφυλάκιο. Είτε αυτό είναι μισθός, σύνταξη, επιδοτούμενη μέσω ΕΣΠΑ επιχείρηση, καπαρωμένη θέση σε κάποιο 5μηνο, μετάταξη ή επαναδιορισμό ή μία καλή προσφορά για επιχειρηματικό δάνειο μετά τις νέες κυβερνητικές συμφωνίες. Το αποτέλεσμα αυτών που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με τις κατοχικές δυνάμεις είναι το αποτέλεσμα των εκατομμυρίων ψηφοφόρων που ήθελαν προσωπική ελπίδα, προσωπική αξιοπρέπεια, προσωπικό σώσιμο. Πήραν αυτό που ζήτησαν: Προσωρινή παράταση του προσωπικού ασήμαντου μικρόκοσμού τους.

«Αριστερός» αυτή την φορά ήταν ο κάθε δεξιός, ο κάθε πασόκος, ο κάθε φασίστας, ο κάθε εαυτούλης που δεν τον ένοιαξε ποτέ το γενικό καλό. Αρπαζόταν από ελπίδα και αλλαγή, από σταθερότητα και ανάπτυξη, από ρουσφέτι και γνωριμία ενώ η χώρα καιγόταν. Αν ακόμα δεν το καταλάβατε η χώρα κάηκε και τώρα να δούμε πού θα χωρέσει η μη μειωμένη σύνταξη και η μη περικοπή μισθού. Σε ποιο ημι- δημόσιο νοσοκομείο θα χωρέσει η ανάγκη σου για αξιοπρεπή νοσηλεία ή θάνατο, να δούμε σε ποιο ημι-δημόσιο σχολείο το παιδί σου θα μπαίνει με το νούμερο 8 για να πάρει το «δωρεάν» κολατσιό ως «άτυχο Ελληνόπουλο». Να δούμε πώς θα αντιμετωπίζεσαι από τις ημι-δημόσιες ΔΕΚΟ όταν η εταιρεία θα έρχεται να σου σφραγίζει το μετρητή νερού και ρεύματος.

Τώρα θα δούμε την Ελπίδα να δίνεται σε κουπόνι των σούπερ μάρκετ για πέντε κιλά μακαρόνια και το Επίδομα Φτώχειας να γίνεται νόμος για όλη την Ελλάδα. Τώρα η Ελπίδα θα σε κάνει να φοβάσαι Εσένα γιατί άλλη Ελπίδα δεν έχει. Την κατανάλωσες σε μεγάλες κουβέντες από πουλημένα ανδρείκελα που επειδή έβαλαν ταμπέλα στο μαγαζί «Αριστερά» νόμιζες ότι θα είχαν ως βάση την κοινωνική δικαιοσύνη.
Τράβηξαν γραμμή πριν τραβήξουν την δήθεν γραμμή με τους εταίρους: Από τη μια πλευρά η αριστερά της εξουσίας και από την άλλη όλος ο λαός. Μην ξεγελιέσαι. Η εξουσία έναν εχθρό είχε και έχει πάντα: ΕΣΕΝΑ. Η κυβέρνηση στο έδειξε από την πρώτη ημέρα ότι παρέα με την ελπίδα που σου χάρισε είχε έτοιμη και την τιμή πώλησής σου .

Κουρδίστικες σαν παιχνιδάκι καταλλήλως με 4 μνημονιακές κυβερνήσεις για να φτάσεις στο σημείο να πεις ότι δεν πάει άλλο θα πηδήξω το αυλάκι και θα πάω με τους αντιμνημονιακούς. Μόνο που δεν κοίταξες να δεις την πραγματική ταμπέλα τους που είναι μία: Αναξιοπρεπείς. Δεν είχαν δείξει ούτε ένα δείγμα αξιοπρεπούς πολιτικής παρά μόνο παρά μόνο έναν χαβαλέ αντιπολιτευτικών κομμάτων.
Όμως πού ήσουν, εσύ Έλληνα, όταν οι Μνημονιακοί νόμοι γινόταν νόμοι του Κράτους;
Γιατί επέλεξες το ανάχωμα να γίνει εκπρόσωπος της δίκαιας οργής σου και δεν απαίτησες από όλους λύση εδώ και τώρα;
Τι περίμενες από τυπάκους που τρώνε και πίνουν με κατοχικές δυνάμεις; Ότι θα υπερασπιστούν εσένα και την χώρα σου;
Πώς είναι δυνατόν αυτός που θέλει τον κατακτητή πάση θυσία να είναι ο ίδιος που θα πολεμήσει για την αξιοπρέπειά σου;

Αποφάσισες αυτή την φορά να γίνεις πειραματόζωο ο ίδιος και όχι να σου το επιβάλλουν όπως πριν 5 χρόνια. Τα άκουσες τα νέα από το Βαρουφάκη σε συνέντευξή του στο Charlie Hebdo;
«Αν οι φιλοευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως αυτή που συμμετέχω, ασφυκτιούν και αν οι άνθρωποι που τις εξέλεξαν έχουν οδηγηθεί στην απελπισία, οι μόνοι που θα ωφεληθούν θα είναι οι φανατικοί, οι ρατσιστές, οι εθνικιστές και όλοι όσοι ζουν με το μίσος".
Ψήφισες ένα νέο ευρωπαϊκό πείραμα. Αν ξαφνικά θελήσεις να σπάσεις το κλουβί σου ως πίθηκος που σε έχουν τσακίσει με τα ηλεκτροσόκ, έχουν έτοιμες δύο λύσεις:
Ή βγάζουν από την γωνία φασιστικά εκτρώματα που τα έχουν έτοιμα και δημοκρατικά ψηφισμένα να αναλάβουν δράση...
ή να σε στείλουν σε ένα δημοψήφισμα στο οποίο δεν θα μπορείς να πάρεις πίσω τίποτε από τα εγκλήματα που έχουν κάνει πάνω σου, αλλά μόνο να επιλέξεις αργό ή γρήγορο θάνατο.

Έχουν έτοιμες όλες τις εναλλακτικές όπως είχαν έτοιμη την «νίκη» της «αριστεράς» εν μέσω Μνημονίου και για χάρη του Μνημονίου.

Κανένας πίθηκος δεν την έβγαλε καθαρή από κανένα πείραμα. Η εξέγερση των πιθήκων είναι μόνο ταινία επιστημονικής φαντασίας, όμως η εξέγερση των ανθρώπων είναι ρεαλισμός μόνο που θέλει ανθρώπους και όχι παρτάκηδες μαϊμούδες που έφαγαν την μπανάνα μάρκας «Ελπίδα».
Οι μαϊμούδες θα βρουν την προσωπική τους λύση, οι υπόλοιποι πρέπει να πούνε οριστικά «Καληνύχτα».

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τις τελευταίες ημέρες επετεύχθη στις Βρυξέλλες συμφωνία, η οποία κρατά την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, συμφωνήθηκε ένας οδικός χάρτης για την κατάπαυση του πυρός στην Αν. Ουκρανία και διεξήχθησαν συνομιλίες στη Γενεύη για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το να γίνει κατανοητό πως αυτές τρεις αυτές κρίσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους αποτελεί το πρώτο βήμα για να αντιληφθούμε που μπορεί να συμβεί η επόμενη έκρηξη. 

Της Reva Bhalla
STRATFOR
Μετάφραση - Απόδοση: Παντελής Καρύκας


Η Γερμανία, για μια ακόμα φορά, κατέστη θύμα της ισχύος της. Ως ο βασικός χρηματοδότης και πιστωτής, η Γερμανία έχει την πολιτική ευθύνη να διατηρήσει εν ζωή κράτη όπως η Ελλάδα, που εξαρτώνται από την απόφαση της καγκελαρίου Μέρκελ να τους εκδώσει άλλη μια επιταγή διάσωσης. Η Γερμανία επίσης εξάγει το 50% του ΑΕΠ της και οι περισσότερες εξαγωγές της διοχετεύονται στην Ευρώπη. Έτσι η Γερμανία μάχεται για να προστατεύσει τις εξαγωγές της, απλώς για να προστατεύσει τον εθνικό πλούτο της.

Πολλοί χαρακτηρίζουν την συμφωνία των Βρυξελλών ως νίκη του Βερολίνου επί της Αθήνας, καθώς οι Ευρωπαίοι υπουργοί, της Ισπανίας, Πορτογαλίας και Γαλλίας περιλαμβανομένων, στήριξαν τη Γερμανία, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα οφείλει να εκτελέσει τις υποχρεώσεις της. Ωστόσο, η Μέρκελ δεν είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει απεριόριστη διάθεση πόρων στις πρόχειρες ελληνικές δεσμεύσεις περί μείωσης του κόστους των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στον ελληνικό λαό, ο οποίος, για την ώρα βλέπει ακόμα τον ΣΥΡΙΖΑ ως σωτήρα από τη λιτότητα.


Τους επόμενους τέσσερις μήνες Γερμανία και Ελλάδα θα βρίσκονται αντιμέτωπες και η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα εξακολουθεί να μην παρουσιάζει τα διαπιστευτήρια λιτότητας, τα οποία το Βερολίνο χρειάζεται για να πείσει τους δικούς του ευρωσκεπτικιστές, πως έχει ακόμα τη θεσμική ισχύ και την αξιοπιστία να επιβάλει τη γερμανική οπτική στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

Όσο περισσότερο χρόνο κερδίζει η Γερμανία, τόσο πιο άκαμπτη θα καταστεί η γερμανική, αλλά και η ελληνική διαπραγματευτική θέση και οι όλο και περισσότεροι σοβαροί έμποροι, επιχειρηματίες και πολιτικοί μαζί, θα θεωρούν την απειλή της ελληνικής εξόδου από την Ευρωζώνη ως την πρώτη κίνηση μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που θα μπορούσε να τη συντρίψει. 

Επιχειρώντας να ισχυροποιήσει τη θέση της Γερμανίας σε τυχόν κλιμάκωση της κρίσης της Ευρωζώνης, η Μέρκελ πρέπει να κλείσει το ανατολικό της μέτωπο. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη πως προσπάθησε πολύ σκληρά για τη νέα συμφωνία του Μινσκ. Για αυτό και δεν κατήγγειλε την κατάρρευση της συμφωνίας, παρά το γεγονός ότι οι φιλορώσοι αυτονομιστές συνέχισαν τις επιχειρήσεις μέχρι να καταλάβουν την πόλη Ντεμπαλτσέβε. 

Οι Γερμανοί, μυστικά, έπεισαν την Ουκρανία να αποδεχτεί τα τετελεσμένα. Ωστόσο, οτιδήποτε και να κάνει η Γερμανία δεν μπορεί να μειώσει την ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται στη Δύση, ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν δεν κινείται από κατακτητική μανία. Απλώς κοιτά τον χάρτη και προσπαθεί να εξασφαλίσει το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας από μια όμορη χώρα η οποία θα βρίσκεται υπό την επιρροή της ισχυρότερης χώρας της Δύσης.

Οι ΗΠΑ, όπως ανακοίνωσαν και στη Ρωσία, διατηρούν το δικαίωμα να αποστείλουν όπλα στους Ουκρανούς. Τα βαρέα όπλα όμως, οδηγούν στην αποστολή εκπαιδευτών και οι εκπαιδευτές στην αποστολή χερσαίων δυνάμεων. Από την πλευρά του, ο Πούτιν, βλέπει ήδη τις ΗΠΑ να επεκτείνονται και εκτός του μηχανισμού του ΝΑΤΟ, στρατολογώντας συμμάχους κατά της Ρωσίας, στη ρωσική περιφέρεια.

Ακόμα και μια βραχυχρόνια ανακωχή να επιτευχθεί στην Ουκρανία, τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει τη βαθύτερη αμερικανική διείσδυση στην περιοχή. Αυτό το σκεπτικό οδηγεί τις κινήσεις Πούτιν και θα εξακολουθήσει τους επόμενους μήνες, καθώς ο Πούτιν αξιολογεί τις στρατιωτικές του επιλογές, στις οποίες περιλαμβάνεται και η κατάληψη εδαφών προς εξασφάλιση, από Βορρά, της Κριμαίας, ή μια ακόμα βαθύτερη προώθηση μέχρι τον Δνείπερο, ή μια προκλητική ενέργεια στη Βαλτική, για να δοκιμαστεί η αξιοπιστία του ΝΑΤΟ.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν την πολυτέλεια να αποκλείσουν καμία από τις παραπάνω πιθανές ενέργειες των Ρώσων. Όμως, η επικέντρωση στο Ευρασιατικό θέατρο επιβάλει τον τερματισμό των εκκρεμοτήτων στη Μέση Ανατολή, μια εκ των οποίων είναι και το Ιράν. Έτσι φτάνουμε στη Γενεύη και στη συνάντηση Κέρι με τον Ιρανό ομόλογό του Ζαρίφ.

Η χθεσινή συνάντηση έγινε για να επιλυθούν επιμέρους ζητήματα, σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, πριν την 31η Μαρτίου, ημέρα που ο πρόεδρος Ομπάμα θα πρέπει να πείσει το Κογκρέσο, πως έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες, ώστε το σώμα να μην επιβάλει νέες κυρώσεις κατά του Ιράν.

Για να απαλλαγούν από το βάρος της Μέσης Ανατολής οι ΗΠΑ αναζητούν περιφερειακές δυνάμεις, με δεδομένα και πολλές φορές ανταγωνιστικά συμφέροντα, για να τις «ελαφρύνουν». Μια συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν θα αφορά ζητήματα πολύ σημαντικότερα από το πόσο ουράνιο η Τεχεράνη θα εμπλουτίζει ή ποιες κυρώσεις θα αρθούν ή θα χαλαρώσουν. Θα θέσει τα όρια της ιρανικής ζώνης επιρροής και θα επιτρέπει σε ΗΠΑ και Ιράν να συνεργαστούν σε τομείς κοινών τους συμφερόντων.

Αυτό είναι ήδη ορατό στο Ιράκ και στην Συρία, όπου η απειλή του Ισλαμικού Κράτους έχει επιβάλει την συνεργασία σε ΗΠΑ και Ιράν. Αν και οι επίσημες αμερικανικές δηλώσεις θα είναι αρκετά προσεκτικές, για να μην ενταθεί η ανησυχία του Ισραήλ, οι ΗΠΑ έχουν ήδη κάνει ακόμα και ευνοϊκά σχόλια για τη δράση της Χεζμπολάχ στη Συρία, έχοντας πραγματοποιήσει ακόμα και επαφές με αντιπροσώπους της οργάνωσης. Ίσως αυτό φαντάζει ως ασήμαντη λεπτομέρεια, αλλά δεν είναι, καθώς ο Ιράν βλέπει την επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ ως ευκαιρία αναγνώρισης της Χεζμπολάχ ως νόμιμου πολιτικού δρώντα στην περιοχή.

Η επαναπροσέγγιση ΗΠΑ- Ιράν δεν θα τελειώσει τον Μάρτιο, τον Ιούνιο ή βάσει του όποιου χρονοδιαγράμματος. Οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα και τις κυρώσεις θα παραταθούν και το 2016, όταν το Κογκρέσο θα μπορεί να επιτρέψει την απενεργοποίηση των κυρώσεων κατά του Ιράν, όταν ο Ιράν θα έχει επιδείξει «καλή διαγωγή» και θα έχει πραγματοποιήσει τις βουλευτικές του εκλογές.

Προβλήματα μπορεί να προκύψουν από τον θάνατο του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, αλλά ακόμα και αυτά δεν πρόκειται να μεταβάλουν τη στάση του Λευκού Οίκου για επαναπροσέγγιση με το Ιράν, ανεξάρτητα με το ποιο κόμμα θα κυβερνά τις ΗΠΑ, καθώς αμφότερα θεωρούν την αυξανόμενη ένταση στο ευρασιατικό θέατρο πολύ σημαντικότερη. Παρόλα αυτά, οι ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν να βασίζονται και στις άλλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, υποδαυλίζοντας τις μεταξύ τους διαφορές. 

Συμπερασματικά, η Γερμανία χρειάζεται μια συμφωνία με τη Ρωσία, ώστε να ξεπεράσει τη υπάρχουσα κρίση στην Ευρωζώνη. Η Ρωσία χρειάζεται συμφωνία με τις ΗΠΑ ώστε να σταματήσει η αμερικανική διάχυση στη ρωσική ζώνη επιρροής και οι ΗΠΑ χρειάζονται μια συμφωνία με το Ιράν, ώστε να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της Ρωσίας. Όλες αυτές οι συγκρούσεις συνδέονται μεταξύ τους. 

Γερμανία και Ρωσία μπορεί να καταφέρουν να βρουν τον τρόπο επίλυσης των διαφορών τους. Το ίδιο και οι ΗΠΑ με το Ιράν. Όμως μια παρατεταμένη κρίση της Ευρωζώνης δεν μπορεί να αποφευχθεί, όπως δεν μπορεί να ξεπεραστεί η βαθιά έλλειψη εμπιστοσύνης των Ρώσων για τις προθέσεις των ΗΠΑ στην περιφέρειά τους. 

Και οι δύο κρίσεις φέρνουν τις ΗΠΑ πίσω στη Ευρασία. Η Γερμανία πειθαναγκάζει τις ΗΠΑ να κινηθούν εκτός ΝΑΤΟ για να περικυκλώσουν τη Ρωσία, η οποία, παρά την οικονομική πίεση, θα βρει τον τρόπο να αντιδράσει.

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα κείμενο το οποίο αποτυπώνει με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο όσα σκεπτόμασταν για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, το οποίο και αναδημοσιεύουμε αυτούσιο.
Θεωρούμε το κείμενο αυτό ως την πληρέστερη αποτύπωση της πραγματικότητας που βιώνει ο τόπος και όσο γρηγορότερα το συνειδητοποιήσουμε όλοι, τόσο ευκολότερη θα είναι η συνειδητοποίηση της θέσης στην οποία έχει βρεθεί η χώρα και η υιοθέτηση μιας ορθολογικής πολιτικής συμπεριφοράς από την πλευρά της κοινωνίας και του πολιτικού κόσμου, ώστε να μπορέσει η χώρα να δρομολογήσει την έξοδό της από το επικίνδυνο αδιέξοδο. 

Αργά αλλά σταθερά και όποιος τάζει στον κόσμο ενώ το ταμείο είναι άδειο, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένας κοινός ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ. Οι στιγμές που περνά η χώρα, δεν αφήνει περιθώρια για την αναζήτηση ευθυνών. Εκτός κι αν έχουν ορισμένοι αμφιβολία για το τι θα γίνει το ερχόμενο καλοκαίρι, εάν δεν υπάρξουν τα πρώτα σημάδια συμμαζέματος της κατάστασης. 
By “The Realist” 

Στις 25 του Γενάρη η χώρα ψήφισε βγάζοντας στην κάλπη την αγανάκτηση της για το γεγονός ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια μια ομάδα πλουσιοπάροχα αμειβόμενων χαρτογιακάδων της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, έρχονταν κάθε τρεις και λίγο στην Αθήνα, μπαινόβγαιναν στα Υπουργεία και έδιναν εντολές στην ελλιπέστατη ελληνική πολιτική ηγεσία.

Εντολές οι οποίες κατέληγαν στο να αναστατώσουν τη νοοτροπία του ωχ αδελφέ που διακρίνει τις τελευταίες δεκαετίες την ελληνική κοινωνία. Ο Έλληνας είχε αγανακτήσει από το γεγονός ότι οι ανόητοι των Βρυξελλών μας είχαν πλέον πάρει χαμπάρι και δεν ανέχονταν πια να δίνουν δισεκατομμύρια για να συντηρούν την ελληνική ανεμελιά και το χαώδες και μαστιζόμενο από διαφθορά ελληνικό δημόσιο.


Το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και ο χαρισματικός ηγέτης του σημερινός Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, εκμεταλλευόμενος με επικοινωνιακή μαεστρία αυτή την αγανάκτηση, έκανε αυτό που είχε κάνει και ο προκάτοχος του, πρώην Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, στον Γιώργο Παπανδρέου, όταν πετροβολούσε το μνημόνιο επικαλούμενος να κάνει επαναδιαπραγμάτευση. Με αυτό το σύστημα και τα γνωστά αλλεπάλληλα Ζάππεια κατάφερε να έρθει στην εξουσία. 

Με το που ήρθε βέβαια, αντιλήφθηκε τη δυστυχία που τον περίμενε. Καμία δυνατότητα διαπραγμάτευσης και χειρότερα μέτρα αφού είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος από τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις για τις οποίες ο ίδιος ευθύνονταν.

Ακόμα χειρότερα, μετά την ήττα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, γνωρίζοντας ότι όποτε και να γίνουν εθνικές εκλογές θα τις έχανε, σταμάτησε κάθε κίνηση ώθησης μεταρρυθμίσεων και προχώρησε σε μια διαχείριση της ήττας επενδύοντας στην κινδυνολογία του Grexit και το φόβο. Τελικά έχασε και με μια σημαντική διαφορά.

Ο κ. Τσίπρας βέβαια προχώρησε ακόμη πιο πολύ. Υποσχέθηκε σε όλους τα πάντα και πάνω από όλα τον τερματισμό του μνημονίου, με νόμο που θα είχε ένα και μόνο άρθρο την επόμενη ημέρα της εκλογικής νίκης.

Και αυτός όμως, όπως και ο προκάτοχος του κ. Σαμαράς, βρέθηκε μπροστά στη δυσάρεστη έκπληξη των δικαιολογημένα εκνευρισμένων από τα ανούσια πολιτικά παιδιαρίσματα της Αθήνας Ευρωπαίων, οι οποίοι τον οδήγησαν στην αποδοχή του υφιστάμενου προγράμματος και όλων των υποχρεώσεων που αυτό συνεπάγεται, μαζί με την απεμπόληση του συνόλου σχεδόν των προεκλογικών του υποσχέσεων.

Του έδωσαν βέβαια τέσσερις μήνες χρόνο να εφαρμόσει τη λίστα των μεταρρυθμίσεων που υπέβαλλε για να πάρει τη συμφωνία, υποσχόμενοι ότι εάν όλα πάνε καλά, μπορεί να δεχτούν και μείωση του ποσοστού των συμφωνηθέντων από την προηγούμενη κυβέρνηση πρωτογενών πλεονασμάτων. 

Και εδώ είναι που αρχίζει το δράμα. Όταν στη διάρκεια των τεσσάρων αυτών μηνών και ειδικά στο τέλος γίνει ταμείο και είναι πολύ πιθανό να μην υπάρχει καν πλεόνασμα, τότε θα έρθει η πυρηνική σφαλιάρα και όχι απλώς θα πονέσει, πιθανόν να είναι και θανατηφόρα.

Και το αμείλικτο ερώτημα που μπαίνει είναι το εξής. Γιατί ο σημερινός Έλληνας Πρωθυπουργός, οδήγησε ντε και καλά τη χώρα σε εκλογές με αποτέλεσμα τα πλεονάσματα, που έλιωσε η ελληνική κοινωνία να τα επιτύχει, να εξανεμιστούν και να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος νέου σκληρότερου προγράμματος στα τέλη Απριλίου. Γιατί δεν άφησε την προηγούμενη κυβέρνηση να κλείσει το πρόγραμμα, που αυτός ανέλαβε να κλείσει τώρα, και να κερδίσει τις εκλογές που έτσι κι αλλιώς το φθινόπωρο και σίγουρα θα κέρδιζε πάλι ίσως και με μεγαλύτερη διαφορά.

Τελικά έκανε ακριβώς αυτό που έκανε ο κ. Σαμαράς με τον ίδιο ανεύθυνο τρόπο και τώρα θα υποστεί τα δεινά που υπέστη ο προκάτοχός του.

Και καλά ο κ. Τσίπρας το ήθελε και το έπαθε και έχει στα χέρια του την καυτή πατάτα. Ο κ. Σαμαράς και η τραγική επικοινωνιακή και πολιτική ομάδα που τον περιβάλλει και τον περιέβαλλε και ως Πρωθυπουργό, είναι δυνατόν να μην έχει βάλει μυαλό και να συνεχίζει την ίδια παιδαριώδη πολιτική της προεκλογικής εκστρατείας. 

Σε μια στιγμή που ανεξαρτήτως ευθυνών η χώρα βάλλεται πανταχόθεν, δεν είναι δυνατόν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και οι συνεργάτες του να συμπεριφέρονται σαν χολωμένα σχολιαρόπαιδα και το μόνο που κάνουν είναι να καταδεικνύουν τα στραβά της στρατηγικής της κυβέρνησης.

Είναι απαράδεκτο ο κ. Σαμαράς να μην έχει ακόμη συναντήσει τον Πρωθυπουργό και να μην έχει συτρατευτεί στην εθνική προσπάθεια ανάτασης της χώρας. Αν μη τι άλλο η εμπειρία του στις διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους είναι παραπάνω από πολύτιμη για το σημερινό νεαρό Πρωθυπουργό. 

Αυτό ισχύει για το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που βλέπουν τη χώρα στην ευρωπαϊκή οικογένεια και κινούνται εντός του πλαισίου της Δημοκρατίας.

Και για να βάλουμε ένα τέλος στο χθες και να έρθουμε στο σήμερα. Όλοι οι φίλοι και σύμμαχοι της Ελλάδας εδώ και χρόνια αλλά και τις τελευταίες κρίσιμες εβδομάδες επαναλαμβάνουν μονότονα κάτι που η πολιτική ελίτ της χώρας αλλά και η κοινωνία γενικότερα αρνείται για δεκαετίες να αντιληφθεί. Η ώρα για βαθιές – ουσιαστικές και κυρίως πολύ επίπονες μεταρρυθμίσεις, ήταν χθες, όχι αύριο. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι ο μόνος δρόμος για να επιβιώσει αυτή η χώρα και ο λαός της. 

Και σε καμία περίπτωση δεν έχουν να κάνουν με διόγκωση ενός δημοσίου, δεινόσαυρου του παρελθόντος. Με επιβράβευση αυτών που στερούνται ουσιαστικών προσόντων και η μόνη τους ικανότητα είναι να είναι γυμνοσάλιαγκες της εκάστοτε κυβέρνησης για να επιβιώνουν στην αχρηστία τους.

Οι μεταρρυθμίσεις αυτές απαιτούν εθνική προσπάθεια και συστράτευση πολιτικής ηγεσίας και κοινωνίας. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή οδηγεί στο κενό και επιστροφή στη μιζέρια των τελευταίων.
Η σημερινή κυβέρνηση ας αφήσει τα επικοινωνιακά παιχνίδια και τις ουτοπικές στρατηγικές και η αντιπολίτευση ας ξεπεράσει την παιδαριώδη συμπεριφορά της. Όλοι μαζί στην εθνική προσπάθεια για την έξοδο από το τέλμα που ζούμε για δεκαετίες.

Οι επόμενοι τέσσερις μήνες είναι καθοριστικοί και ας ελπίσουμε το καθοριστικό ραντεβού με την Ιστορία να μη χαθεί.

Πηγή ΜIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε
η εποχή, τα βάρη, οι συνθήκες
κι άλλοι την πάθανε που τότε είπαν το ναι
και δεν ακούσανε των παλιών τις υποθήκες...


Μανώλης Αναγνωστάκης

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δανεισμένος από το βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνης, και περιγράφει ιδανικά την σημερινή κατάσταση για τα λαϊκά στρώματα.

Εμείς αυταπάτες για την πολιτική που θα ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόμενος στην κυβέρνηση δεν είχαμε ποτέ. Αλλωστε και το κόμμα της Κουμουνδούρου  ποτέ δεν έκρυψε τον πολιτικό προσανατολισμό του.

Πέρα από τις βαρύγδουπες κορώνες του ηγέτη του και κάποιων στελεχών του (να μην θυμηθούμε τώρα δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα που έλεγε ότι με έναν νόμο θα έστελνε το παρελθόν μνημόνια και μεσοπρόθεσμα προγράμματα) ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκρυψε ποτέ την ευρωλαγνεία του για το «κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι» και το μόνο που αποζητούσε είναι το εκλογικό σώμα να του αναθέσει την διακυβέρνηση της χώρας. Πράγμα που έγινε.
Η επιδίωξη όμως του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιήθηκε αφού πρώτα ο Α. Τσίπρας και το επιτελείο του σερβίρισαν στο λαό το λεγόμενο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» (Όπως ο Σαμαράς με τα Ζάπεια).
Και ερχόμαστε στο «δια ταύτα». Εχουν καμιά σχέση η στάση που κρατάει το κυβερνών κόμμα στις διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» με αυτά που είχε υποσχεθεί προεκλογικά στον ελληνικό λαό; Δεν θα απαντήσουμε εμείς αλλά... η Α.  Μέρκελ  « Η Ελληνική κυβέρνηση σιγά – σιγά αποδέχεται την πραγματικότητα», ενώ το  Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο την χαιρετίζει με ικανοποίηση την τελευταία συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα στο Eurogroup χαρακτηρίζοντας τις ελληνικές προτάσεις «σοφές και στοχευμένες».
 
Αν σε κολακεύει ο αντίπαλος σου κοίτα τι λάθος έχεις κάνει λέει ο λαός μας ...
Θα αντιτείνει τώρα κάποιος: Δεν είχε την διάθεση η νέα ελληνική κυβέρνηση να μας απαλλάξει από το κρεματόριο που μας έχουν οδηγήσει οι προηγούμενες μνημονικές πολιτικές των απερίγραπτων τύπων της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου; Καμιά αντίρρηση. Αλλωστε όπως λέει και η ρήση «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις».
 
Το θέμα όμως είναι από ποια αφετηρία ξεκινάς. Ακόμα αν θέλετε και από σημειολογική άποψη.o ΣΥΡΙΖΑ είναι φάουλ. Τι πάει να πει οι «εταίροι» -όπως ονομάζει τους τοκογλύφους δανειστές του ελληνικού κράτους- να σεβαστούν τις θυσίες του ελληνικού λαού; Ο ελληνικός λαός δεν έκανε καμιά «θυσία». Γιατί θυσία σημαίνει να κάνεις κάτι με επιλογή σου. Εμάς μας επέβαλλαν να αιμορραγήσουμε στην κυριολεξία για να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εμπιστοσύνη στον λαϊκό παράγοντα και γι’ αυτό μόνο φραστικά τον επικαλείται. Σαν αστικό κόμμα που είναι πιστεύει (;)  ότι σε γήπεδο  με πληρωμένο διαιτητή και στημένη εξέδρα μπορεί να κερδίσει. Το ζήτημα είναι ότι τις αυταπάτες του θα τις πληρώσει πάλι ο εργαζόμενος λαός.
Τι περιμένετε; Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα σας κάνουν;
Κι ότι οι αχόρταγοι κάτι θε να σας δώσουν!
Οι λύκοι θα σας ταΐσουνε αντί να σας καταβροχθίσουν!
Από φιλία.
Θα σας προσκαλέσει η τίγρη να της βγάλετε τα δόντια, τέτοια περιμένετε!
 Μπέρτολτ Μπρεχτ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από ποιους και πως ελέγχονται οι «ελεγκτές» μας;
Η Δικαιοσύνη κυριαρχεί και επιβάλλεται ή κυριαρχείται από υποβολείς;
Αρκεί η Δικαιοσύνη να είναι νομότυπη ή πρέπει να είναι άμεμπτη και υπέρ του δικαίου;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Δικαιοσύνη. Για πολλούς είναι τυφλή. Για άλλους είναι ανεξάρτητη. Για τους περισσότερους (δυστυχώς ή ευτυχώς), είναι ένοχη για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, αφού οι λειτουργοί της (μικρή ή μεγάλη μερίδα εξ αυτών) επέτρεψαν να συμβούν πολλές πολιτικές και οικονομικές «παρεκτροπές», ενώ λίαν προσφάτως επικύρωσε και συνταγματικές εξόφθαλμες παραβιάσεις... Έτσι, σήμερα, υπάρχουν πολλοί υπερασπιστές της Δικαιοσύνης (συνήθως δικαστές και δικηγόροι) και περισσότεροι επικριτές της (συνήθως απλοί πολίτες), που έμαθαν πως δεν αρκεί να είσαι αθώος όταν βρίσκεσαι ενώπιον της τυφλής, της αδέκαστης και ανεξάρτητης Ελληνικής Δικαιοσύνης…, αφήνοντας, τελικά να δημιουργείται ένα καίριο ερώτημα: Πόσο ίσοι είναι οι πολίτες απέναντι στη Δικαιοσύνη, αλλά και απέναντι στους λειτουργούς της;
Είθισται, οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης να μην ελέγχονται, δηλαδή να μην επιδέχονται κριτικής. Αυτή η «ασυλία» στο αλάθητο αλλά και στο αδέκαστο των δικαστικών αποφάσεων, από τη μία πλευρά προστατεύει τον ανεξάρτητο δικαστή να τελέσει ανεπηρέαστος το λειτούργημά του, αλλά ταυτόχρονα επιτρέπει σε κάποιους δικαστές να λειτουργούν «πλεονάζοντες» του νόμου, δηλαδή των θεσμικών υποχρεώσεών τους αλλά και των δικαιωμάτων των πολιτών που είτε προσφεύγουν είτε σύρονται ενώπιον της «αδέκαστης Δικαιοσύνης».

Αν και είμαστε την άποψης πως η Δικαιοσύνη (και οι λειτουργοί της) πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητα, ανεπηρέαστα και με μοναδικό σκοπό την απόδοση του Δικαίου, έχοντας γνώση και στηριζόμενοι στα γεγονότα και μόνο σε αυτά, οι κατά καιρούς δηλώσεις διαφόρων (πρώην δικαστικών) για «ύποπτη απόδοση και λειτουργίας της Δικαιοσύνης», μας εξωθεί στο να καταθέσουμε δύο περίεργα (αν μη τι άλλο) περιστατικά, τα οποία αν και μη μοναδικά και με τελείως αντίθετο περιεχόμενο, μας τράβηξαν την προσοχή μέσα από πρόσφατα δημοσιεύματα.

Έτσι, μέσα από δημοσίευση του Greek American News Agency, μαθαίνουμε πως μία πολύ διαυγής υπόθεση (που σχετίζεται με ανθρώπους των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών), δυστύχησε να εκδικαστεί στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων, προδίδοντας ανωριμότητα (ή σκοπιμότητα) των εμπλεκομένων αρχών, ενώ κατά την εξέλιξη και εκδίκασή της έγινε πραγματική πηγή πληροφοριών για ξένες μυστικές υπηρεσίες, αφήνοντας και ίχνη σκοπιμότητας ως προς την δημιουργία της υπόθεσης (κάποιοι αναφέρονται ανοιχτά σε «στήσιμο» και «καθάρισμα» της κυβέρνησης Γεωργίου Α. Παπανδρέου, προς ανώτατους υπαλλήλους της ΕΥΠ που δεν δέχτηκαν να λειτουργήσουν κατά των ελληνικών συμφερόντων), η οποία αποτελεί πραγματικό κλαυσίγελο για την ποιότητα όλων των θεσμικών φορέων και των εκπροσώπων τους (συμπεριλαμβανομένων και των «αρμοδίων» δικαστών).

Αξίζει να σημειώσουμε, μάλιστα, πως μετά την απόφαση του δικαστηρίου στην συγκεκριμένη υπόθεση, ανώτατος διπλωμάτης δυτικής χώρας δήλωσε: "Πως καταφέρνετε εσείς οι Έλληνες τους τους φιλοσόφους σας τους στρατηγούς σας και τους μεγάλους στρατηλάτες σας αλλά και τους ήρωες σας πάντα να τους φυλακίζετε και μετά οι επόμενες γενιές, οι λαοί και τα έθνη να τους αποθεώνουν αυτό ίσως είναι ένα από τα μεγαλύτερα άλυτο αλλά και αναπάντητο μυστήριο -και θα παραμείνει μυστήριο -ίσως όχι μόνο όλων των εποχών της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα αλλά μάλλον όπως βλέπω τα πράγματα και στο απότερο μέλον. Αν οι Έλληνες ήσασταν ενωμένοι θα είχατε κατακτήσει όλο τον κόσμο όπως λένε και αρκετοί φιλόσοφοι και ιστορικοί.Κρίμα για εσάς ευτυχώς για όλους τους υπόλοιπους λαούς..." Στην χώρα μας ο συγκεκριμενος υπάλληλος -προσέθεσε ο ανώτατος διπλωματικός ( όπως δηλώνει) αυτός ο άνθρωπος θα είχε παρασημοφορηθεί πολλές φορές...

Διαβάζουμε, λοιπόν, στο δημοσίευμα του Greek American News Agency:
«Πρωτοφανή γεγονότα έλαβαν χώρα την 5η Φεβρουαρίου 2015 ενώπιον του Γ’ Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων, όπου δικαζόταν το πρώην διευθυντικό στέλεχος της διεύθυνσης κατασκοπίας της ΕΥΠ Κ.Α. κατηγορούμενος για κατοχή απορρήτων εγγράφων που βρέθηκαν κλειδωμένα στο γραφείο του... Θυμίζουμε ότι ο Κ.Α. δυστυχώς βρέθηκε πολλές φορές στο στόχαστρο διαφόρων εξωθεσμικών παραγόντων διότι αρνήθηκε να συνδράμει τη κυβέρνηση ΓΑΠ στο έργο της. Ήταν στην λίστα των παρακολουθούμενων της υπόθεσης υποκλοπών της "VODAFONE", ήταν αυτός που όπως αποκαλύψαμε πρώτοι εμείς εδώ στο πρακτορείο μας σταμάτησε τη διαρροή προς τον ΓΑΠ άκρως απορρήτων εγγράφων της υπηρεσίας που είχαν αποδέκτη τον τότε πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή... Είναι δε από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας της υπόθεσης που ερευνά ο ανακριτής κ. Δ. Φούκας για το σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης Καραμανλή το λεγόμενο και σχέδιο "Πυθία"...
Κατά τη δικάσιμο λοιπόν της 5ης Φεβρουαρίου 2014 περιμέναμε οι δημοσιογράφοι που καλύπταμε το ρεπορτάζ ότι η δίκη θα αναβάλλονταν διότι η πολιτική αγωγή κατά τη προηγούμενη συνεδρίαση είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα αιτείτο την αναβολή της υπόθεσης.
Τελικά, δεν το έπραξε και σοφά από τη πλευρά της, καθότι η Πρόεδρος του Δικαστηρίου, ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά διακείμενη προς τη πλευρά της πολιτικής αγωγής και έδωσε την εντύπωση ότι ήδη είχε κρίνει την υπόθεση...
Αρχικά και ενώ άφησε τη πρώτη μάρτυρα κατηγορίας κα Μ.Μ. να εκθέσει όλα όσα επιθυμούσε καθώς και το συνήγορο τις πολιτικής αγωγής κ. Π. Παππά να εκθέσει όλες του τις ερωτήσεις δεν έπραξε το ίδιο με το συνήγορο της υπερασπίσεως κ. Γ. Παπατσώρη αφαιρώντας του συνέχεια το λόγο και μη επιτρέποντας του να υποβάλει ερωτήσεις.
Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε και με τον δεύτερο μάρτυρα κ. Μ. Λ. για την κατάθεση του οποίου (περί παράδοσης - παραλαβής των πηγών) ήδη αναφέρθηκαν αρκετά σε προηγούμενα ρεπορτάζ... Ο συνήγορος υπεράσπισης αφού του αφαιρέθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις ερωτήσεις που ήθελε στο μάρτυρα πρότεινε το κατηγορούμενο να υποβάλει αυτός ερωτήσεις, δυνατότητα που προβλέπεται δικονομικά. Μόλις ο κατηγορούμενος υπέβαλλε ερωτήσεις στο μάρτυρα η κα Πρόεδρος διέκοψε και αυτόν λέγοντας ότι γιατί υποβάλλετε ερωτήσεις αφού έχετε συνήγορο!
Εκεί κάπου τα πνεύματα άναψαν διότι ήταν ξεκάθαρο ότι η αρχή της μεροληψίας πήγε περίπατο.
Προηγουμένως ο συνήγορος υπεράσπισης είχε υποβάλλει το αίτημα να προσκομισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο ότι κατείχε δήθεν παρανόμως ο κατηγορούμενος και η κα Πρόεδρος αρνήθηκε. Είναι πρωτοφανές στα δικαστικά χρονικά να δικάζεται κάποιος ότι κατείχε παρανόμως έγγραφα και βάσει της κατοχής των εγγράφων αυτών να δικάζεται και τα έγγραφα να μην εμφανίζονται στη δίκη. Πως θα μπορέσει ένα Δικαστήριο να διαπιστώσει εάν ένα έγγραφο ορθώς το κατείχε ο κατηγορούμενος εάν αυτό δεν επιδειχθεί και διαβασθεί το περιεχόμενο του. Ούτε στο σταλινικό καθεστώς δεν έστελναν στη Σιβηρία κόσμο με τόσο συνοπτικές διαδικασίες.
Το δε πρωτόγνωρο είναι ότι όταν ο συνήγορος υπεράσπισης παραπονέθηκε διότι γινόταν έρευνα στο γραφείο του κατηγορούμενου απουσία του ιδίου και απουσία Εισαγγελέα, η Πρόεδρος του Δικαστηρίου ψέλλισε ότι "άκου που δεν μπορεί να κάνει έρευνα η Υπηρεσία όποτε θέλουμε"...
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να γνωρίζει ότι δεν γίνονται έρευνες στο γραφείο ή στην οικία κάποιου χωρίς παρουσία Εισαγγελέα και χωρίς παρουσία του κατηγορουμένου. Δηλαδή φανταστείτε να μπορούσε ο κάθε αστυνομικός ή ο κάθε προϊστάμενος Δημόσιας Υπηρεσίας να «μπουκάρει» στο σπίτι ή στο γραφείο σας εν τη απουσία σας και χωρίς παρουσία Εισαγγελέα και να συνέτασσε έκθεση κατάσχεσης. Στο σπίτι σας θα μπορούσαν να βρεθούν ξαφνικά όπλα, ναρκωτικά, πορνογραφικό υλικό κλπ.
Φυσικά η πλευρά του κατηγορουμένου δεν άφησε έτσι τα πράγματα και υπέβαλε ένσταση εξαιρέσεως στο πρόσωπο της Προέδρου του Δικαστηρίου.
Στην υποβολή της αιτήσεως εξαιρέσεως η Πρόεδρος του Δικαστηρίου αναφώνησε σε έξαλλη κατάσταση «Αν νομίζετε ότι έτσι θα πετύχετε κάτι, είστε γελασμένοι, είστε πολύ γελασμένοι. Άντε μπράβο».
Η αίτηση εξαίρεσης θα συζητηθεί την ερχόμενη Πέμπτη 26-2-2015. Θα έχει την ευθιξία η Πρόεδρος του Δικαστηρίου να αυτοεξαιρεθεί, θα γίνει έστω δεκτό το αίτημα εξαίρεσης ή θα παρακολουθήσουμε μια δίκη που θα θυμίζει τις δίκες της Γερμανίας του Γ’ Ραΐχ ή τη γνωστή υπόθεση Drayfous;
Πρέπει μήπως πάση θυσία ο συγκεκριμένος υπάλληλος να.. καταδικαστεί έστω και με αυτό το αστείο κατηγορητήριο τη στιγμή μάλιστα που στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο η Εισαγγελέας Έδρας κυρία Βίδρα, είχε αποδομήσει το κατηγορητήριο και είχε προτείνει την αθώωσή του;»



Η άλλη υπόθεση, κατά την άποψή μας εκ διαμέτρου αντίθεση από την προηγούμενη επί της ουσίας, που στηρίζεται σε πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν και αυτές πρόσφατα, αφορά και πάλι τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας μας και τον τρόπο δράσης ορισμένων μέσα σε αυτές (κάποιοι αναφέρονται στην δημιουργία «παραμάγαζου») που αν μη τι άλλο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, θα έπρεπε προ καιρού να έχει επέμβει η Δικαιοσύνη προκειμένου να μην επιτραπεί ο περαιτέρω διασυρμός της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Όπως, λοιπόν, γράφει ο «Αρουραίος της Εκάλης»:
"Δεν πίστευαν στα μάτια τους τα μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου αλλά και τα μέλη της Ελεγκτικής Επιτροπής της ομοσπονδίας των εργαζομένων στην ΕΥΠ με τα όσα βρήκαν ή μάλλον δεν βρήκαν στο Ταμείο του απερχόμενου Δ.Σ. στο οποίο προήδρευε ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Θεόδωρος Σπατιώτης ο οποίος από ότι ακούγεται περιδιαβαίνει ήδη στα υψηλά γραφεία των διοικούντων την πολύπαθη υπηρεσία…
Βρέθηκαν, σύμφωνα με τον «αρουραίο της Κατεχάκη», αποδείξεις από Super Market εκ ποσού 385,23 για το δείπνο που παρέθεσε στον πρώην γεν. γραμματέα της κυβέρνησης κ. Π. Μπαλτάκο, βρέθηκαν αποδείξεις για βενζίνη από το ίδιο βενζινάδικο για γέμισμα δύο αυτοκινήτων με διαφορά μισής ώρας, βρέθηκαν πληρωμές σε ξενοδοχεία για διανυκτερεύσεις σε δίκλινα δωμάτια, βρέθηκαν κλήσεις τροχαίας για παραβάσεις ορίου ταχύτητας (!!!) καθώς και αποδείξεις για φιλοφρονήσεις του προέδρου χωρίς παραστατικά… Επίσης βρέθηκαν πληρωμές δικηγόρων για ποινικές υποθέσεις του που δεν έχουν καμία σχέση με την συνδικαλιστική του δράση (!!!) ενώ βρέθηκαν μέχρι και κουπόνια ενίσχυσης συγκεκριμένου κόμματος (!!!)…
Το κυριότερο όμως σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες οι οποίοι σύμφωνα με τις πληροφορίες μας προτίθενται να στείλουν την υπόθεση αρμοδίως για τα περαιτέρω είναι ότι το προηγούμενο Δ.Σ. επί Θ. Σπατιώτη λειτουργούσε χωρίς εγκεκριμένο από το συνέδριο των αντιπροσώπων οικονομικό προϋπολογισμό – προγραμματισμό δράσης όπως προβλέπει ο νόμος και το καταστατικό και ως εκ τούτου όλες του οι ενέργειες ήταν στον αέρα και παράνομες…"
Επίσης, ευελπιστούμε ότι ο πολύ αξιόλογος δημοσιογράφος, νέος διοικητής της ΕΥΠ κ. Ιωάννης Ρουμπάτης θα πράξει αυτό που δεν έπραξε ο προκάτοχός του... Να βάλει το συντομότερο ένα τέλος σε όλα αυτά τα ευτράπελα που διαδραματίζονται στην πολύπαθη αυτή υπηρεσία από το 2009 και μετά που εκθέτουν την υπηρεσία και το προσωπικό της και που κάνουν διεθνώς ρεζίλι την χώρα.

Χωρίς να αναφερθούμε στην υπόθεση «Πυθία», η οποία ήδη ερευνάται από έναν αξιολογότατο δικαστικό, τον κ. Φούκα, χωρίς να προσεγγίσουμε μία μείζονος σημασίας δίκη που ήδη ξεκίνησε και αφορά τη σχέση του πρώην υπερ-υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου με την περίφημη «λίστα Λαγκάρντ» (Φαλσιανί), αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη των δύο υποθέσεων που παραθέσαμε και που αναφέρονται στα καταγεγραμμένα δημοσιεύματα, ευελπιστώντας πως ήρθε πλέον η στιγμή να αποδειχθεί ότι η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα ούτε άγεται ούτε φέρεται από πολιτικούς και φερέφωνά τους, αλλά και πως οι λειτουργοί της μεριμνούν για την απόδοση του δικαίου και όχι την προσωπική τους καριέρα στα δικαστικά έδρανα…

Ελπίδα και ευχή του γράφοντος, αλλά και όλων των πολιτών είναι οι δικαστές να σέβονται τη Δικαιοσύνη στον ίδιο βαθμό που απαιτούν και από τους πολίτες να στέκονται απέναντι στους ίδιους και στο λειτούργημά τους… Γιατί, εάν απωλεσθεί η αίσθηση του Δικαίου, τότε επέρχεται το χάος… Αυτό ακριβώς, δηλαδή, το οποίο απειλεί σήμερα την πατρίδα μας…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Χρειάστηκε να περάσουν μερικά eurogroup, ένα δημόσιο διάγγελμα του Τσίπρα, μερικές αισιόδοξες κυβερνητικές ανακοινώσεις, κάτι διαδηλώσεις ενάντια στη λιτότητα και μία αίσθηση περηφάνιας που απλώθηκε σε όλη την ελληνική επικράτεια για να φανερωθεί η αλήθεια. Τελικά, φανερώθηκε.

Το γράψαμε πριν τις εκλογές, το γράφουμε μετά τις εκλογές και είναι μία πασιφανής κατάσταση που δεν γίνεται να κρυφτεί, ακόμα και αν ντοπαριστούμε όλοι με εθνική ανωτερότητα και πάμε με φουστανέλες και τσαρούχια στις Βρυξέλλες για να απαιτήσουμε απο τους εταίρους μας την οριστική διαγραφή του χρέους και τον άμεσο τερματισμό των πολιτικών ακραίας λιτότητας: Η οικονομική κατάσταση της ελλάδας είναι δεδομένη και δεν αλλάζει με ευχολόγια και λεκτικά πυροτεχνήματα. Δεδομένη είναι σήμερα, δεδομένη ήταν και χτες, δεδομένη θα είναι και αύριο, δεδομένη ήταν και το 2003, όταν οι ρουφιάνοι του ΠΑΣΟΚ μας μιλούσαν για εκσυγχρονισμό και ιστορίες για αγρίους.

Υπάρχει λύση για να τελειώνουμε, μια για πάντα, απο μνημόνια, ελέγχους, ισοδύναμα μέτρα, τόκους και λοιπές ιστορίες; Φυσικά και υπάρχει. Είναι όμως μία δύσκολη και ταυτόχρονα επίπονη λύση που προϋποθέτει πολλές συνθήκες, ζύμωση, παιδεία και γνώση. Είναι μία λύση που απαιτεί την έξοδο της Ελλάδας απο την Ευρωζώνη, την επανεκκίνηση της χώρας απο το μηδέν, την καθιέρωση ενός διαφορετικού τρόπου ζωής, το γκρέμισμα των νταβατζήδων, τη συνειδητή απόφαση των νέων να πάνε να δουλέψουν στα χωράφια και την όρεξη για ένα νέο ξεκίνημα. Όλα αυτά θα αρχίσουν να αποδίδουν καρπούς μετά απο 3-4 χρόνια και τότε θα έχουμε βάσιμες ελπίδες για να αισιοδοξούμε, γιατί δεν θα στηριζόμαστε σε χαρισματικούς και επικοινωνιακούς υπουργούς, αλλά στη δουλειά και την προσπάθεια.

Ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει όλη την καλή διάθεση να αλλάξει την Ευρώπη και να τσακίσει την παγκόσμια παντοκρατορία των τραπεζών, ακόμα και αν έχεις τις καλύτερες των προθέσεων, στο τέλος θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις σημερινές συνθήκες. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, μία μη παραγωγική οικονομία και είναι δεμένη απο 349 μεριές. Το μέλλον της χώρας μέσα στο ευρώ είναι ταυτισμένο απόλυτα με τις ορέξεις των ευρωπαίων αξιωματούχων, τα μνημόνια και τα ισοδύναμε μέτρα. Και αν όλα αυτά πάνε καλά και συνεχίσει ο έλληνας να δουλεύει για 400-500 ευρώ, τότε το αριστερό πλεόνασμα που θα προκύψει, (ναι αυτό που έδωσαν οι πανηλίθιοι ακροδεξιοί με τα αστεία ονόματα σε μπάτσους και δικαστές) θα δοθεί σε χαμηλοσυνταξιούχους ή ανέργους. Αυτή είναι η πραγματικότητα, απαλλαγμένη απο κομματικές πινελιές.

Άντε να δεχτούμε και το άλλο: Τα πράγματα θα είναι καλύτερα μετά απο 4 μήνες ή μετά απο ένα χρόνο, γιατί θα έχουμε άλλες κυβερνήσεις σε Ισπανία και Ιρλανδία, γιατί η Ιταλία θα έχει κλατάρει εντελώς και γιατί η Γαλλία δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ένα δεκανίκι των γερμανών. Σωστά όλα αυτά, αλλά a fact is a fact: Ο ΣΥΡΙΖΑ απλά αγόρασε 4 μήνες χρόνο και πέτυχε να παρουσιάσει τα δικά του ισοδύναμε μέτρα για να συνεχίσει να παίρνει τα λεφτά απο το μνημόνιο. Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να ειπωθεί σε όλους και απο όλους. Ξέρουμε ότι η χώρα έχει διαλυθεί, γνωρίζουμε ότι 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μας γύρισαν 150 χρόνια πίσω, είδαμε ότι η ακροδεξιά κλίκα του Σαμαρά ήταν μία σοβαρή χρυσή αυγή, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και το σήμερα.

Η εξουσία πάντοτε επιχειρεί να παρουσιάσει τη δική της αλήθεια, αλλά για το στρατόπεδο των απο κάτω αυτό δεν έχει την παραμικρή σημασία. Σε τελική ανάλυση, ποιος φοβάται την αλήθεια;

Από Imf fu©k off


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ακύρωσε τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων – FYROM, Νίκολα Γκρούεφσκι. Αυτή η απόφαση δημιούργησε μια χιονοστιβάδα ερωτήσεων για τους λόγους που προκάλεσαν την ακύρωση αυτής της συνάντησης, όπως σημειώνει το ραδιόφωνο Deutsche Welle, στη σλαβική γλώσσα των Σκοπίων.

Η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν γνώριζε τίποτε για την τροπή που έλαβε το θέμα. Επίσης, ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Νίκολα Ποπόσκι πιάστηκε εξ απήνης. Στο διπλωματικό κόσμο κυκλοφορούν τρεις εκδοχές της ακύρωσης της συνάντησης που έφεραν αναστάτωση στον πολιτικό κόσμο της χώρας και ιδίως στο κυβερνών κόμμα VMRO-DPMNE.

Οι αναλυτές αναφέρουν τρεις υποθέσεις:

Πρώτη. Οι Βρυξέλλες στέλνουν ένα σαφές μήνυμα στο σλαβικό κράτος, ότι δεν θα κάνουν τα στραβά μάτια στα αρχεία που έρχονται στη δημοσιότητα από τις υποκλοπές των τηλεφωνικών συνομιλιών που έκανε η κυβέρνηση του Γκρούεφσκι.

Δεύτερη. Υπάρχει η παραδοχή στις παρατηρήσεις του Επιτρόπου Johannes Hahn ότι πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την επιστροφή του πολιτικού διαλόγου στη χώρα, που μέχρι τώρα είναι ανύπαρκτος.

Τρίτη. Είναι και η πιο σοβαρή. Οι Βρυξέλλες έχουν πιθανότατα πληροφορηθεί ότι έχουν υποκλαπεί τηλεφωνικές συνομιλίες των διπλωματών της στα Σκόπια.

Πηγή "Βαλκανικό Περισκόπιο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δύο από τις κύριες αρετές που γενικά μας λείπουν είναι απαραίτητο να επιδείξουμε σήμερα όλοι, κυβέρνηση και πολίτες, στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση πρέπει να δείξει επιμονή. Επιμονή στους στρατηγικούς στόχους και στις πεποιθήσεις της, επιμονή στην πίστη ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει πραγματικά πορεία, επιμονή στην υποχρέωσή της να αντιπροσωπεύσει αληθινά το πολύ μεγάλο τμήμα του λαού που την εμπιστεύθηκε και το ακόμα μεγαλύτερο που σήμερα μετρημένα τη στηρίζει στον αγώνα της.

Η επιμονή της δε πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εκμεταλλευθεί το σημαντικό αυτό χρονικό διάστημα ακόμα και για να έρθει, αν χρειαστεί, από καλύτερη θέση η Ελλάδα αντιμέτωπη με τα πιο ακραία ενδεχόμενα σενάρια σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν.

Οι πολίτες όμως, πρέπει, ταυτόχρονα, να δείξουμε υπομονή – μια άλλη αρετή που δεν τη συνδυάζει κανείς χωρίς δεύτερη σκέψη με τους Ελληνες... Η βιασύνη πολλών να πετάξουν στην πυρά μια νέα κυβέρνηση που σήμερα μόλις κλείνει μήνα, είναι ολοκληρωτικά λανθασμένη και δείχνει μια βαθιά σύγχυση μεταξύ τακτικής και στρατηγικής.

Δεν ξέρουμε, δεν μπορούμε να ξέρουμε, αυτή τη στιγμή, το που και το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα στο τέλος αυτής της διαπραγμάτευσης, που, πάντως, έχει ξεκινήσει. Δεν είναι φανερό ποια κίνηση είναι τακτική και ποια στρατηγική, δεν είναι καθαρό το που τελικά η κυβέρνηση θα κρατήσει και που θα οπισθοχωρήσει – γιατί η εθνική προσδοκία είναι να συμβούν αυτή τη φορά και τα δύο και όχι μόνον το δεύτερο όπως από το 2010 και έπειτα συνέβαινε.

Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να βγάλουμε άμεσα συμπεράσματα. Υπάρχει ακόμα δρόμος στον οποίο πολλά μπορεί να ανατραπούν. Η χώρα κέρδισε χρόνο σε μία δύσκολη στιγμή και, είναι γεγονός, ότι για να τον κερδίσει «πλήρωσε» με κάποιες διατυπώσεις που θα ήταν πολύ καλύτερα να έλλειπαν. Όμως, όλα αυτά, είναι, τελικά, αντικείμενα πάνω στο τραπέζι, ότι κι αν επιμένουν πολλοί να λένε.

Η Ελλάδα ζει εδώ και πέντε χρόνια μέσα σε μία καταστροφή, με κυβερνήσεις που, με τη θηλειά στο λαιμό, αλλά ίσως και όχι μόνο γι αυτό, ξέχασαν ποια είναι η δουλειά τους, γιατί εκλέγονται, γιατί υπάρχουν.

Μια νέα κυβέρνηση, που ήδη έχει προκαλέσει διεθνή σαματά προσπαθώντας να αλλάξει τα πράγματα, δικαιούται να κριθεί στο τι θα κάνει σε τέσσερις κρίσιμους μήνες και το που αυτοί οι μήνες συνολικά θα καταλήξουν.

Μόλις αυτή η πορεία φτάσει στο τέλος της, κάτι που θα γίνει σύντομα, θα ξέρουμε και τότε μπορεί ο καθένας είτε να συμφωνήσει, είτε να διαφωνήσει, μερικώς ή πλήρως.

Όμως είναι εθνική ανάγκη να περιμένουμε μέχρι τότε. Και να τους αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά που τους ζήτησε ο ελληνικός λαός να κάνουν, να παλέψουν όπως κι όσο μπορούν, μέχρι να έρθει, είπαμε, σύντομα, εκείνη η ώρα που θα κριθούν. Κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να προ/δικάσει. Πολλά παραμένουν ανοιχτά. Σε τέσσερις μήνες, όταν τελειώσει αυτός ο νέος κύκλος, τίποτα πια δεν θα είναι υπό ερώτημα: θα ξέρουμε τι πέτυχαν και τι δεν πέτυχαν, θα μπορούμε να κρίνουμε δίκαια, τίμια.

Υ.Γ.: Και μέχρι τότε, να μην ξεχνάμε κάτι: ότι, πάντως, η βιβλική καταστροφή με την οποία κάποιοι απειλούσαν τον ελληνικό λαό πριν τις εκλογές, τελικά ουδέποτε ήρθε στον τόπο…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την καταπληκτική αποκάλυψη ότι ο Μωάμεθ ο Πορθητής δεν θα προχωρούσε σε πόλεμο με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και δεν θα καταλάμβανε την Κωνσταντινούπολη καταλύοντας την χιλιετή βυζαντινή αυτοκρατορία, κάνει ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός και δημοσιογράφος, Murat Bardakçi (ειδικός σε θέματα Ανατολικής Ρωμαϊκής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας), σε ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα του στην τουρκική εφημερίδα, Habertürk.

Σύμφωνα με τον Τούρκο ερευνητή, ένας γάμος που πάρα λίγο θα γίνονταν μεταξύ της -κατά άλλους φυσικής και κατά άλλους θετής- μητέρας του Μωάμεθ του Πορθητή, δηλαδή της Σερβίδας πριγκίπισσας, Μάρας, με τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, θα απέτρεπε τον Οθωμανό ηγεμόνα να προχωρήσει στην πολιορκία και άλωση της Πόλης. Η μεγάλη αγάπη του Μωάμεθ του Πορθητή για την ορθόδοξη χριστιανή πριγκίπισσα Μάρα και η χριστιανική παιδεία που είχε λάβει από αυτήν κατά την παιδική του ηλικία, θα ήταν ο κύριος λόγος για να μην προχωρήσει στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης αλλάζοντας έτσι την ροή της παγκόσμιας ιστορίας.

Όπως είναι γνωστό από την ιστορία ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (9 Φεβρουαρίου 1404 - 29 Μαΐου 1453), είχε παντρευτεί δύο φορές αλλά και τις δυο είχε μείνει χήρος. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Μανταλένα Τόκκο, ανιψιά του Καρόλου Τόκκο, Δεσπότη της Ηπείρου, η οποία μετά τον γάμο τους το 1427, έγινε Ορθόδοξη και άλλαξε το όνομα της σε Θεοδώρα. Πέθανε το 1429 ή 1430. Η δεύτερη σύζυγος του ήταν η Caterina Gattilusio, κόρη του Ντορίνο, Ενετού ηγεμόνα της Λέσβου η οποία πέθανε το 1442. Ο Κωνσταντίνος από τις δύο αυτές συζύγους του δεν απέκτησε παιδιά.

Το 1449, μόλις ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε ανεβεί στον θρόνο της βυζαντινής αυτοκρατορίας άρχισε αμέσως να ψάχνει για να βρει σύζυγο, δηλαδή να παντρευτεί για τρίτη φορά δίνοντας στην αυτοκρατορία μια αυτοκράτειρα. Το έργο της αναζήτησης της συζύγου του νέου αυτοκράτορα, είχε αναλάβει ο έμπιστος του σύντροφος, Γεώργιος Φραντζής. Οι πρώτες υποψήφιες ήταν η κόρη του Δούκα της Βενετίας και η κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας, προφανώς για πολιτικούς λόγους καθώς επιδίωκε την βοήθεια αυτών των βασιλιάδων για την άμυνα της Πόλης. Επίσης υποψήφιες νύφες ήταν και οι κόρες του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, αλλά και του ηγεμόνα της Γεωργίας, που ήταν ορθόδοξες.
Τότε όμως έγινε γνωστό πως ο Οθωμανός σουλτάνος Μουράτ ο Δεύτερος είχε πεθάνει και η σύζυγος του, η γνωστή Σέρβα πριγκίπισσα Μάρα κόρη του Σέρβου ηγεμόνα Γεωργίου Μπράνκοβιτς, είχε μείνει χήρα. Μόλις το νέο αυτό έγινε γνωστό στην Κωνσταντινούπολη αποφασίστηκε να γίνει επίσημη πρόταση στην Μάρα να νυμφευτεί τον βυζαντινό αυτοκράτορα, καθώς η ίδια είχε παραμείνει ορθόδοξη και μάλιστα ήταν πολύ πιστή και είχε επηρεάσει άμεσα τον νεαρό σουλτάνο Μωάμεθ τον Δεύτερο υπέρ της Ορθοδοξίας. Όταν όμως η πρόταση αυτή έφτασε και στην ίδια την Μάρα, αυτή θεώρησε ότι η ηλικία της, ήταν ήδη 50 χρονών, δεν την επέτρεπε καινούργιο γάμο, ενώ είχε ήδη αποφασίσει καθώς είχε επιστρέψει στον πατέρα της να κλειστεί σε ορθόδοξο μοναστήρι και να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της σαν ορθόδοξη μοναχή.

Ο γάμος αυτός αν πραγματοποιούνταν σύμφωνα με τον ίδιο τον Τούρκο ιστορικό, εξαιτίας του μεγάλου σεβασμού που είχε ο Μωάμεθ ο Πορθητής για την Μάρα η οποία από μικρό τον είχε αναθρέψει με τα ορθόδοξα πιστεύω, σίγουρα θα τον απέτρεπε να πολεμήσει κατά της φυσικής ή θετής του μητέρας, που τόσο πολύ αγαπούσε. Η Κωνσταντινούπολη δεν θα έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών, δεν θα καταλύονταν η βυζαντινή αυτοκρατορία, ενώ το πιο πιθανό θα οδηγούσε σε μια συνύπαρξη μεταξύ Οθωμανών και Βυζαντινών που θα έδινε νέα ζωή στην καταρρέουσα Αυτοκρατορία, ενώ οι Οθωμανοί θα απορροφούνταν σταδιακά από τους ανώτερους πολιτιστικά Βυζαντινούς όπως είχε γίνει πριν σε μεγάλο μέρος με τους Σελτζούκους.

Έτσι καταλύθηκε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Είναι γνωστό πως ο Μωάμεθ, Πορθητής πλέον, όταν μπήκε στην Πόλη έψαξε με αγωνία να βρει την σωρό του αυτοκράτορα και παραλίγο θετού του πατέρα. Για τους περισσότερους ιστορικούς η σωρός αυτή δεν βρέθηκε ποτέ. Ο ίδιος ο σουλτάνος Μωάμεθ με μια μπερδεμένη θρησκευτική συνείδηση, άφησε μετά τον θάνατο του ένα μεγάλο αίνιγμα για τις πραγματικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις κάτι που μέχρι σήμερα απασχολεί τους ίδιους τους Τούρκους ιστορικούς.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Κακή, πολύ κακή εντύπωση έκανε χθες στο blog, ένα σημείο της σάτιρας της τηλεοπτικής Ελληνοφρένειας (φρέσκιας και έξυπνης και καίριας γενικά), όπου σατιρίζεται ο πρωθυπουργός για τον τύπο του ρήματος ''εξελέγημεν'' που χρησιμοποίησε, αντί του (επίσης ωραίου) ''εκλεγήκαμε''!

Και μάλιστα το blog θυμάται όταν πριν από λιγότερο από μιά βδομάδα άκουγε απ' ευθείας την τοποθέτηση του πρωθυπουργού, είχε σκεφτεί μέσα του: ''για να δούμε, ποιοί παλαιοκομματικοί θ' αρπάξουν την ατάκα σαν ευκαιρία ιδεολογικής σάτιρας''!

Και ιδού! Σε λιγότερο από μιά βδομάδα η ιδεολογική ''καθαρότητα'' ξαναχτύπησε!

Θα πείτε η σάτιρα είναι σάτιρα, και είναι καθ' όλα ανεκτή.
Σαφώς και βεβαίως!
Απ' την άλλη όμως η σάτιρα προδίδει προθέσεις, προέλευση, και προορισμό.

Και σε τούτη εδώ κρύβεται, υποβόσκει  παλαιοσοβιετική σταλινικού τύπου κριτική.

Δεν είναι δυνατόν ''σύντροφοι'' (κάθε απόχρωσης) να κρεμάτε την αριστεροσύνη σας ή τα διαπιστευτήριά της, στο είδος της γλώσσας που χρησιμοποιείτε!

Όσοι από μας περάσαμε την εφηβεία μας μελετώντας στην καθαρεύουσα ή στην αρχαία ελληνική, μας φαίνεται πολύ πιό ''φίνο'', πιό καλόγουστο βρε αδελφέ να χρησιμοποιούμε φερ' ειπείν αντί το κακόηχο ''εκλέγονταν'' ή ''εκλεγόντουσαν'' για το τρίτο πληθυντικό του παρατατικού, το ''λεπτό'', αν και εξεζητημένο ''εξελέγοντο''.

Και; Σημαίνει κάτι αυτό για τον ιδεολογικό μας προσανατολισμό;
Δηλαδή αν ο σημερινός πρωθυπουργός έχει ''αστική'' μόρφωση παύει να είναι αριστερός;
Και τί είναι η ''αστική'' μόρφωση; Κακό;

Ας μην ακούσουμε την προσχηματική δικαιολογία πως αυτού του είδους η μόρφωση απευθύνεται σε λίγους, και είναι μιά γλώσσα που λίγοι καταλαβαίνουν ή μπορούν να χρησιμοποιήσουν! Δεν είναι δηλαδή ''λαϊκιά''! Είναι ''πλουτοκρατική''! (Τόσο και τόση εκλαϊκευση!)

Δηλαδή ''σύντροφοι'' αν ο λαός δεν έχει να αγοράσει ψυγείο, να καταργήσουμε τα ψυγεία! 
Αντί να στοχοποιήσουμε την μόρφωση κάθε είδους, ας φροντίσουμε να την προσφέρουμε σε όσους το δυνατόν περισσότερα κοινωνικά στρώματα.

Αυτό είναι το σωστό, και όχι η εξίσωση προς τα κάτω.

Αυτό σημαίνει πλήρεις κατανοήσεις των αναγκών και των ''θέλω'' ενός λαού, και όχι ''πλέριες κατανόησες'' της αδυναμίας επιβολής της ιδεολογικής ''καθαρότητας'' όπως την αντιλαμβάνονται παλαιοκομματικού τύπου πρακτικές!

Το blog δεν είναι ούτε θέλει να παίξει τον ρόλο του πρωθυπουργοφύλακα!
Δεν αντέχει όμως και τις τάχα μ' δήθεν μ' αριστεροφροσύνες και ''προοδευτιλίκια'' κρεμασμένα σε ποιό τύπο ρήματος χρησιμοποιεί κανείς!

Το σημερινό σχόλιο είναι καθαρά πολιτικό και όχι γλωσσολογικό.
Και ναί! Το blog έχει πάρει ''αστική'' μόρφωση!
Κρεμάστε το!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τρίτο πακέτο θα χρειαστεί το καλοκαίρι η Ελλάδα εκτιμούν γερμανοί αξιωματούχοι

Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της σημερινής Rheinische Post, κορυφαία στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης εκτιμούν ότι το καλοκαίρι η Ελλάδα θα χρειαστεί και τρίτο πακέτο στήριξης ύψους 20 δις ευρώ μεταδίδει η Deutsche Welle.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα επικαλούμενη κυβερνητικούς κύκλους, μετά την παράταση του τρέχοντος προγράμματος, η Ελλάδα θα χρειαστεί το καλοκαίρι ένα νέο πακέτο βοήθειας ύψους 20 δις ευρώ. «Είναι απολύτως σαφές ότι το καλοκαίρι θα υπάρξει τρίτο πρόγραμμα», αναφέρουν κυβερνητικοί κύκλοι. Σε ερώτηση εάν η Ελλάδα θα χρειαστεί νέα βοήθεια από το καλοκαίρι, ο ίδιος ο Β. Σόιμπλε φέρεται να απάντησε στη χθεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής του ομάδας «Ποτέ μη λες ποτέ».

Στη συνεδρίαση αυτή ο γερμανός υπ. Οικονομικών προσπάθησε να πείσει τους συναδέλφους του να πουν «ναι» στην παράταση του ελληνικού προγράμματος, τονίζοντας, σύμφωνα με συμμετέχοντες, ότι το Grexit δεν συνιστά επιλογή. Η ίδια η Άγκελα Μέρκελ παρενέβη χθες ελάχιστα στη συζήτηση, σύμφωνα με συμμετέχοντες. Μεταξύ άλλων εκτίμησε ότι η Αθήνα αρχίζει να αποδέχεται την πραγματικότητα, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η αποστολή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

60 πιθανά «όχι» στην CDU / CSU

Παρά τις όποιες επιφυλάξεις και ενστάσεις που εκφράζονται, το «ναι» της γερμανικής βουλής στην παράταση του ελληνικού προγράμματος, μεθαύριο Παρασκευή, μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Ωστόσο όπως φάνηκε από τα χθεσινή συνεδρίαση της Κ.Ο. των Χριστιανοδημοκρατών / Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU), δεν αποκλείεται να υπάρξουν έως και 60 «όχι» από βουλευτές της Χριστιανικής Ένωσης.

Όπως αναφέρει η Rheinische Post πρόκειται κυρίως για νέους βουλευτές αλλά και βουλευτές από το κόμμα των Χριστιανοκοινωνιστών που εδώ και μέρες εκφράζουν επιφυλάξεις για την παράταση του ελληνικού προγράμματος. Σε έκτακτη συνεδρίαση της CSU ο Β. Σόιμπλε θα ενημερώσει σήμερα Τετάρτη διεξοδικά τους βουλευτές για τις λεπτομέρειες της συμφωνίας με την Ελλάδα ενώ αύριο Πέμπτη θα πραγματοποιηθεί στην Κ.Ο. της CDU / CSU δοκιμαστική ψηφοφορία.

Στην ψηφοφορία της Παρασκευής δεν αποκλείεται για πρώτη φορά βουλευτές του κόμματος της Αριστεράς που ανέκαθεν ψήφιζαν κατά των πακέτων διάσωσης λόγω των μέτρων λιτότητας που τα συνόδευαν, να ψηφίσουν αυτή τη φορά υπέρ, με βασικό επιχείρημα ότι λαμβάνονται μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι η πρώτη φορά που τόσο έντονα οι Πομάκοι διαφοροποιούνται από τους τουρκογενείς της Θράκης και τις δαγκάνες του τουρκικού προξενείου και τονίζουν τα πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά τους.

Η συγκεκριμένη καταγγελία του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων κατά της ρατσιστικής συμπεριφοράς σε βάρος τους, από τον βουλευτή Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ Αϊχάν Καραγιουσούφ καταγράφει τη θετική στάση τους απέναντι στην απόφαση του υπουργού κ. Πανούση για πρόσληψη Πομάκων και Ρομά ως αστυνομικών.

Ας μην αδιαφορούμε για το τι γίνεται στη Θράκη. Στη βάση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας και των διαχρονικών αξιών της κοινωνίας μας θα πρέπει να γίνει μια διαφορετική προσέγγιση της ανιστόρητης ισοπέδωσης όλων που επιχειρεί η Τουρκία για να κρατήσει όμηρο την Ελλάδα.

Η καταγγελία των Πομάκων

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ
Έτος Ίδρυσης 2009
Εφημ. ΖΑΓΑΛΙΣΑ
Έτος Ίδρυσης 1997
Κομοτηνή 19/2/2015

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων και η εφημερίδα ΖΑΓΑΛΙΣΑ, καταδικάζουν σε όλους τους τόνους τη στάση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ νομού Ροδόπης, κ. Αϊχάν Καραγιουσούφ, αναφορικά με τις δηλώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Γ. Πανούση, για τη σχεδιαζόμενη πρόσληψη –μεταξύ άλλων- Πομάκων και Ρομά, αστυνομικών.

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Καραγιουσούφ είναι βουλευτής ενός αριστερού δημοκρατικού κόμματος, επέλεξε να συνταχθεί με τις πλέον σκοταδιστικές και ακροδεξιές αντιλήψεις μερίδας των μουσουλμάνων της Θράκης. Εξεδήλωσε την αντίθεσή του στη χρήση της λέξης Πομάκοι, σαν να μην υπάρχουν 40.000 Πομάκοι στην ελληνική Θράκη. Με τη στάση του συνεχίζει την πολιτική της πολιτισμικής και γλωσσικής μας Γενοκτονίας, τη στιγμή που και ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας κ. Ταγίπ Ρετζέπ Ερντογάν, έχει κατ επανάληψιν αναγνωρίσει επισήμως (και ως πρωθυπουργός) τους Πομάκους της χώρας του.

Η ύπαρξή μας, χάρη στους πολυετείς και σκληρούς αγώνες του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων και της εφημερίδας ΖΑΓΑΛΙΣΑ, έχει κατ επανάληψιν αναγνωρισθεί από διεθνείς οργανισμούς, από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τις ετήσιες αναφορές περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων του STATΕ DEPARTMENT.

Η στάση του κ. Καραγιουσούφ είναι ίδια με αυτή των Γκρίζων Λύκων, αλλά και φορέων της ελληνικής πλευράς, οι οποίοι μέχρι πριν λίγα χρόνια πολτοποιούσαν εκπαιδευτικά εγχειρίδα και πολιτισμικούς οδηγούς (πρώην νομαρχιών, αλλά και της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης), επειδή ανέφεραν την ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΛΕΞΗ: Πομάκοι.

Γιατί ο κ. Καραγιουσούφ δεν συμφιλιώνεται με την πραγματικότητα;
Οι Πομάκοι, είναι συστατικό στοιχείο της ελληνικής Θράκης, με δικό τους ανεξάντλητο ιστορικό, λαογραφικό και γλωσσικό πλούτο.

Συγχαίρουμε τον Υπουργό κ. Γ. Πανούση για τις πρωτοβουλίες του και τον καλούμε να μην υπαναχωρήσει στις σκοταδιστικές και αντιδημοκρατικές αντιλήψεις. Ως πρώην πρύτανης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, γνωρίζει την Αλήθεια.

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και τον Υπουργό Παιδείας κ. Αριστείδη Μπαλτά, να αποσύρουν τον ρατσιστικό νόμο 3647/2008 (άρθρο 23), ο οποίος καθιερώνει ποσοστό 0,5% για την εισαγωγή μουσουλμανοπαίδων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ομαδοποιεί τους Πομάκους, εκόντες άκοντες, με τους άλλους μουσουλμάνους της Θράκης.

Επιθυμούμε τον «εκδημοκρατισμό» του ποσοστού, αναδιαμορφώνοντάς το με τρόπο που να ανταποκρίνεται στην πληθυσμιακή και εθνοτική πραγματικότητα της ελληνικής Θράκης. Δηλαδή, να εισάγονται με την ποσόστωση 0,2% Πομάκοι, 0,2% Τουρκογενείς και 0,1% Ρομά.

Ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων
Ιμάμ Αχμέτ
Επικοινωνία kepoer@yahoo.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η λίστα που υπέβαλε χθες η κυβέρνηση στην Ευρωομάδα προοιωνίζεται ότι δεν θα νομοθετήσει τίποτα από όσα είχε πει στη Θεσσαλονίκη

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αποκαρδιωτική για όποιον Ελληνα τη διαβάσει είναι η λίστα των «μεταρρυθμιστικών μέτρων» που «οραματίζεται» η κυβέρνηση Τσίπρα κατά την ορολογία του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος την έστειλε στον πρόεδρο της Ευρωομάδας Γερούν Ντάισελμπλουμ. Καμία, κυριολεκτικά απολύτως καμία δέσμευση, συγκεκριμενοποιημένη χρονικά και ποσοτικά, δεν υπάρχει στη λίστα αυτή για την υλοποίηση έστω και μίας μόνο από τις προεκλογικές υποσχέσεις του πρωθυπουργού που συμπεριλαμβάνονται στο εντελώς αστικό πλαίσιο των εξαγγελιών του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, πριν από πέντε μήνες και κάτι μέρες! Ποια 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους που παίρνουν κάτω από 700 ευρώ; Απολύτως τίποτα δεν αναφέρεται για τη χορήγησή της στη λίστα. Ποιες 100 δόσεις και ποια ρύθμιση για τα κόκκινα δάνεια; Ποτέ δεν πρόκειται να γίνει αυτό! Προσέξτε τι γράφει η λίστα που έστειλαν στις Βρυξέλλες -και παρατηρήστε με μεγάλη προσοχή τη σειρά που τίθενται εκείνοι που πρέπει να ικανοποιηθούν: «Η Ελλάδα δεσμεύεται για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά τρόπο που θα λαμβάνει πλήρως υπόψη την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, την κατάσταση στην αγορά ακινήτων, τα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και τον αρνητικό αντίκτυπο στη δημοσιονομική θέση της χώρας»! Πού είναι οι 100 δόσεις; Εξανεμίστηκαν! Εγιναν ο μόλις τέταρτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη, με το ακαθόριστου περιεχομένου όνομα «κοινωνική δικαιοσύνη», ο οποίος φυσικά έπεται της... κεφαλαιοποίησης των τραπεζών και της αγοράς ακινήτων. Τις 100 δόσεις ο Αλέξης Τσίπρας δεν τις είχε πει μόνο στη Θεσσαλονίκη.

Τις ανέφερε πριν από 15 μέρες, στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, προσθέτοντας μάλιστα ότι θα τις έφερνε στη Βουλή σε τρεις, το πολύ πέντε μέρες με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και μάλιστα με ονομαστική ψηφοφορία! Στις προγραμματικές του δηλώσεις επίσης είχε πει ότι θα φέρει και πάλι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και με ονομαστική ψηφοφορία μέσα σε μια εβδομάδα το πολύ την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων (συλλογικές συμβάσεις, αυτόματη επέκτασή τους, διαιτησία κ.λπ.). Προσέξτε τι έγραψε για το θέμα αυτό η κυβέρνηση στη λίστα που έστειλε στις Βρυξέλλες: «Η Ελλάδα δεσμεύεται να προχωρήσει σε μια σταδιακή νέα προσέγγιση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης»!!!

Πάει το «κατεπείγον» της υπόθεσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί «ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης». Οσο για τη θέσπιση των 751 ευρώ ως κατώτατου μισθού, είμαστε πλέον βέβαιοι ότι δεν θα γίνει ποτέ, μετά τα όσα διαβάσαμε: «... Σε βάθος χρόνου αύξηση του κατώτατου μισθού (σ.σ. προσοχή, δεν αναφέρεται καθόλου και πουθενά στο κείμενο πού θα πάει ο κατώτατος μισθός, σε ποιο ποσό) με έναν τρόπο που θα διαφυλάσσει την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης. Η έκταση και το timing (σ.σ. εννοούν την κατάλληλη χρονική στιγμή) των αλλαγών στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με διαβουλεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους και τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς (συμπεριλαμβάνεται η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας) και θα ληφθούν σοβαρά υπόψη οι συμβουλές ενός νέου ανεξάρτητου σώματος για το αν οι αλλαγές στους μισθούς είναι σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα»! Οποιος διαβάσει αυτό το κείμενο, που προκαλεί πολιτική αλλεργία, αποκλείεται να σχηματίσει την εντύπωση ότι αυξάνεται φέτος ή του χρόνου ο κατώτατος μισθός. Στο πνεύμα αυτό είναι συντεταγμένο αυτό το έγγραφο με τα «μεταρρυθμιστικά μέτρα» που «οραματίζεται» και ποτέ δεν θα πραγματοποιήσει η κυβέρνηση Τσίπρα. Εχει μόνο πολλές, πολλές δεκάδες τίτλους και καμία σχεδόν συγκεκριμένη δέσμευση.

Θεωρητικά, οι «μεταρρυθμίσεις» αυτές μπορούν να στραφούν τόσο σε φιλολαϊκή όσο και σε βαθύτατα αντιδραστική κατεύθυνση, άκρως αντιλαϊκή. Καθένα από αυτά τα δεκάδες θέματα θα αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ της κυβέρνησης Τσίπρα και των Γερμανών, με νικητές φυσικά πάντα σχεδόν τους Γερμανούς σε αυτήν τη διακυβερνητική διελκυστίνδα. Αυτό θα αρχίσει να γίνεται. Κύριος στόχος όμως της λίστας που υπέβαλε η κυβέρνηση της Αθήνας είναι αυτήν τη στιγμή να σχετικοποιήσει και να εξαφανίσει από το πολιτικό προσκήνιο τις πολύ συγκεκριμένες και μετρήσιμες υποσχέσεις που είχε δώσει ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Αυτό είναι το πρώτιστο μέλημα της κυβέρνησης. Στο μυαλό των αναγνωστών πρέπει να μείνει ένα και μόνο πράγμα: Η κυβέρνηση δεν θα υλοποιήσει απολύτως τίποτα από όσα είχε υποσχεθεί ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου