Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Δεκ 2012

Πρώην μαχητές του αποκαλούμενου Απελευθερωτικού Στρατού των Αλβανών στη νότια Σερβία (UCPΜΒ) απείλησαν ότι «θα ξαναπάρουν τα όπλα» εάν οι σερβικές αρχές απομακρύνουν μνημείο για τους πεσόντες Αλβανούς αντάρτες που ανεγέρθηκε, παράνομα, στην πόλη Πρέσεβο. Σε αλβανική ιστοσελίδα, μέλη του UCPMB ανήγγειλαν το ενδεχόμενο ανάληψης ένοπλης δράσης στην περίπτωση που η σερβική αστυνομία επιχειρήσει να απομακρύνει με τη βία το μνημείο. «Κάθε προσπάθεια κατεδάφισης του μνημείου θα προκαλέσει την αντίδραση 500 Αλβανών στρατιωτών που υπηρετούν στη Δύση (σ.σ. στις ένοπλες δυνάμεις δυτικών χωρών) και είναι προτιμότερο να συναντηθούμε σήμερα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παρά αύριο να βρεθούμε αντιμέτωποι στο δάσος» αναφέρει στη δήλωσή του ο πρώην διοικητής του UCPMB Σεφκέτ Χασάνι, που είναι γνωστός με το ψευδώνυμο «ποιητής».
Στην ίδια ιστοσελίδα φιλοξενείται και δήλωση ενός άλλου στελέχους του UCPMB, του Λιουιζίμ Ιμπίζι, που αναφέρει ότι «υπάρχει η ετοιμότητα από την πλευρά των Αλβανών να αντισταθούν ακόμη και με τα όπλα σε κάθε προσπάθεια απομάκρυνσης του μνημείου».

Ο πρωθυπουργός της Σερβίας Ίβιτσα Ντάτσιτς, απαντώντας στις απειλές αυτές δήλωσε ότι «κανένας δεν είναι ισχυρότερος από το κράτος».

"Στη Σερβία υπάρχει κράτος δικαίου και εφόσον το μνημείο αυτό τοποθετήθηκε παράνομα θα απομακρυνθεί» ανέφερε σε δήλωση του ο κ. Ντάτσιτς ζητώντας από τη δημοτική αρχή στο Πρέσεβο να απομακρύνει μόνη της το μνημείο γιατί ειδάλλως θα παρέμβει το κράτος.

Το μνημείο των πεσόντων του UCPMB τοποθετήθηκε πριν από περίπου έναν μήνα μπροστά από το δημαρχείο της πόλης Πρέσεβο με πρωτοβουλία βετεράνων μαχητών του Απελευθερωτικού Στρατού των Αλβανών. Στο μνημείο αναγράφονται τα ονόματα 27 Αλβανών ανταρτών που σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με τη σερβική αστυνομία στη νότια Σερβία.

Ο UCPMB είναι παρακλάδι του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2000 με στόχο, όπως αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη, την «υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Αλβανών στην κοιλάδα του Πρέσεβο» και απώτερο σκοπό την απόσχιση της περιοχής από τη Σερβία και την ένταξή της στη σύνθεση του Κοσόβου.

Την άνοιξη του 2001, ύστερα από εκτεταμένες ένοπλες συγκρούσεις με τη σερβική αστυνομία, ο UCPMB είχε μεγάλες απώλειες και στρατιωτικά κατατροπώθηκε. Προηγήθηκε η απόφαση του ΝΑΤΟ να επιτρέψει την είσοδο των σερβικών ενόπλων δυνάμεων στην ουδέτερη συνοριακή ζώνη Σερβίας - Κοσόβου, όπου έβρισκαν καταφύγιο οι Αλβανοί αντάρτες ύστερα από κάθε επίθεση κατά της σερβικής αστυνομίας.

Ταυτόχρονα, η διεθνής στρατιωτική δύναμη στο Κόσοβο (KFOR) πρόσφερε γενική αμνηστία στους μαχητές του UCPMB που θα δεχόταν να παραδώσουν τον οπλισμό τους. Έτσι, ο στρατιωτικός διοικητής Σεφκέτ Μουσλίου και άλλα 450 μέλη της οργάνωσης παρέδωσαν τα όπλα τους στην KFOR και βρήκαν καταφύγιο στο Κόσοβο.

Η οργάνωση, αν και τυπικά διαλύθηκε μετά τον αφοπλισμό της, συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα κι, όπως εκτιμούν οι σερβικές αρχές, αριθμεί περίπου 1500 μέλη.

Πηγή: ΑΜΠΕ
Η απόφαση της Δανίας να παραμείνει εκτός του ενιαίου νομίσματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε «σοφή» κι επέτρεψε στη χώρα να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο στην ΕΕ, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Βίλι Σόντελ.
 
«Νομίζω ότι ο καθένας θα (το) παραδεχθεί μετά την κρίση που βιώσαμε, η απόφαση της Δανίας ήταν σοφή», δήλωσε ο Σόντελ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Jyllands-Posten.

«Μας δίνει μια δυνατότητα να οικοδομούμε γέφυρες σε μια ευέλικτη Ευρώπη. Η θέση μας είναι ότι θέλουμε να συμμετέχουμε σε μια πρακτική συνεργασία», πρόσθεσε ο Δανός ΥΠΕΞ. Η κρίση χρέους στην ευρωζώνη αποκάλυψε τα ρήγματα μεταξύ των 17 κρατών-μελών της, με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ συχνά να επικρίνεται σε χώρες με υψηλά χρέη, όπως η Ισπανία και προηγουμένως η Ελλάδα, για την σκληρή και άκαμπτη στάση της.

Η Δανία είναι μέλος της ΕΕ από το 1973, αλλά οι ψηφοφόροι στη χώρα των 5,5 εκατ. κατοίκων έχουν απορρίψει δύο φορές σε δημοψηφίσματα το ενδεχόμενο να αντικατασταθεί η κορώνα με το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα. Η χώρα εξασφάλισε κατόπιν την παραμονή της εκτός ευρώ με την εγγραφή σχετικής διάταξης στη ευρωπαϊκή συνθήκη.Ο Σόντελ, μέλος του Σοσιαλιστικού Λαϊκού Κόμματος, ανέφερε ότι προς το παρόν δεν υπάρχει λόγος να μεταβληθεί η στάση της Δανίας. 

Το κόμμα του είναι το πιο ευρωσκεπτικιστικό στην κεντροαριστερή κυβερνητική συμμαχία υπό την πρωθυπουργό Χέλε Τόρνινγκ Σμιτ, την επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών.Όμως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ούφε Έλεμαν-Γένσεν, ο οποίος διαπραγματεύθηκε με την ΕΕ την παραμονή της Δανίας εκτός ευρώ, καθώς και την διαφοροποίησή της από τις κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές για την άμυνα, την δικαιοσύνη και την εσωτερική πολιτική πριν από 20 και πλέον χρόνια, αμφισβήτησε την άποψη του Σόντελ.«Δεν καταλαβαίνω τι εννοεί ο Βίλι Σόντελ με την δήλωση ότι μπορούμε να οικοδομούμε γέφυρες. Δεν μπορείς, αλλά ταυτοχρόνως θέλεις και δεν θέλεις να συμμετέχεις», είπε ο Έλεμαν-Γένσεν στην Jyllands-Posten.

Πηγή newsbomb.gr

Πρώτος εθνικός κίνδυνος: Ισραηλινός υψηλόβαθμος αξιωματούχος μου έλεγε εντυπωσιασμένος, πριν από δυο χρόνια, μετά από κοινή άσκηση των Πολεμικών Αεροποριών μας, ότι σε περίπτωση ένοπλης σύρραξης με την εξ ανατολών γείτονα “οι φοβεροί Έλληνες πιλότοι μπορούν να κατακτήσουν την αεροπορική υπεροχή μέσα σε δυο ημέρες“. Και επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι κρίνονται στον αέρα, καταλαβαίνουμε και την έκβαση που θα είχε ένας πιθανός ελληνοτουρκικός πόλεμος.
Σήμερα όμως που βρισκόμαστε;  Οι Έλληνες πιλότοι απέκτησαν τα εύσημα του να συγκαταλέγονται στους καλύτερους του κόσμου λόγω των αλλεπάλληλων αερομαχιών/αναχαιτίσεων που έδιναν καθημερινά επί χρόνια με τα τουρκικά αεροσκάφη που παραβίαζαν το FIR και τον εθνικό εναέριο χώρο. Τότε που είχαν καύσιμα δηλαδή. Γιατί τώρα που δεν υπάρχουν λεφτά για καύσιμα, μου λένε πως οι αναχαιτίσεις γίνονται μόνο όταν το τουρκικό αεροσκάφος κοντεύει να φτάσει στην … Ακρόπολη.
Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Οι πιλότοι μας με τις καθημερινές εμπλοκές τους με τους Τούρκους συσσώρευσαν μια τεράστια εμπειρία, γνώση, τεχνικές. Κανένα σχολείο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εμπειρία δεκαετιών σε πραγματικές συνθήκες, με πραγματικό αντίπαλο. Τώρα όμως, κάθε ημέρα που περνά αυτή η συσσωρευμένη πολύτιμη εμπειρία σιγά – σιγά χάνεται, αν οι πιλότοι μας πετούν ίσα-ίσα για συντήρηση, η Ελλάδα χάνει ένα από τα σημαντικότερα της, ίσως, στρατηγικά πλεονεκτήματα, αποκτημένο με το αίμα άριστων τέκνων της, όπως ο Νίκος Σιαλμάς και ο Κώστας Ηλιάκης.
Αυτά για όσους κάνουν περικοπές στην Άμυνα χωρίς να σκεφθούν που κόβουν και τι κόβουν.

Δεύτερος εθνικός κίνδυνος: Τα υποβρύχια όταν πλέουν στην επιφάνεια χρησιμοποιούν ντηζελομηχανές. Όταν όμως καταδύονται χρησιμοποιούν ειδικές μπαταρίες, οι οποίες είναι το πιο κρίσιμο στοιχείο τους, επειδή τι να το κάνεις υποβρύχιο που πλέει μόνο στην επιφάνεια. Γι’ αυτό το λένε και …υποβρύχιο. Ε, λοιπόν, αδέλφια, μου λένε αξιόπιστες πηγές ότι υπάρχει θέμα με το όριο ζωής των μπαταριών και των εννέα υποβρυχίων μας. Εάν ναι, τότε τι σημαίνει αυτό για την ασφάλεια των σκαφών και την ασφάλεια των πληρωμάτων μας;  Κάτι πήγε να κάνει ο Φρ. Φράγκος όταν ήταν υπουργός Άμυνας, υπέγραψε το σχετικό έγγραφο για την προμήθεια, η υπόθεση όμως χάθηκε από τότε στους δαιδάλους της γραφειοκρατίας.
Αν όμως συμβεί κάτι στα βάθη του Αιγαίου, τότε δεν θα κατηγορήσουν τους προηγούμενους, ούτε τους προμηθευτές και τα σκάνδαλά τους. Την κυβέρνηση Σαμαρά θα χρεώσουν.

Τρίτος εθνικός κίνδυνος: Και ερχόμαστε στο σοβαρότερο ίσως εθνικό κίνδυνο. Καλά πληροφορημένες πηγές μας λένε ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να κάνει έρευνες για κοιτάσματα στο Αιγαίο, μέσα στην δική μας (μελλοντική) ΑΟΖ,  με δικό της σκάφος αυτή την φορά, όχι με νορβηγικό ή άλλης εθνικότητας. Τι θα κάνει τότε η κυβέρνηση που ακόμα δεν κήρυξε ΑΟΖ; Θα πει “βυθίσατε το Χόρα” σαν τον Ανδρέα; Με ποια κυβέρνηση; Αυτήν που συμμετέχει ο Βενιζέλος και ο κυρ Φώτης; Αυτήν που, όταν ελληνικός εκδοτικός οίκος εξέδωσε βιβλίο του Μουράτ Καραγιλάν για την ιστορία του κουρδικού ένοπλου αγώνα και οργάνωσε συζήτηση γι’ αυτό με πανεπιστημιακούς και διπλωμάτες, το υπουργείο Εξωτερικών ζητούσε «κεφάλια» επί πίνακι από το υπουργείο Άμυνας, γιατί νοικιάσθηκε η αίθουσα του Πολεμικού Μουσείου και διαβίβαζε ψευτοτσαμπουκάδες του Νταβούτογλου, αντί να απαντήσει «εδώ είναι δημοκρατική χώρα και τα βιβλία εκδίδονται και συζητούνται ελεύθερα παντού»;  Ωστόσο με την παρέμβαση του πρωθυπουργού αποκαταστάθηκε -στο πάρα πέντε- το κύρος και η αξιοπιστία της χώρας και η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε κανονικά. Όμως δυστυχώς o πρωθυπουργός δεν μπορεί να τα κάνει όλα.

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως είναι άλλο πράγμα οι δημόσιες σχέσεις, οι προσωπικές σχέσεις πολιτειακών παραγόντων κι άλλο η εξωτερική πολιτική. Δημόσιες σχέσεις έχουν τα μπαρ και τα εστιατόρια. Οι χώρες έχουν εξωτερική πολιτική. Κι αυτή απαιτεί σοβαρή στρατιωτική δύναμη αποτροπής, που το ΥΠΕΞ να εκπέμπει την βούληση, πως η χώρα θα την χρησιμοποιήσει, αν ξεπεραστούν οι κόκκινες γραμμές των συμφερόντων μας. Αδιανόητος ο φόβος ή η αμηχανία μπροστά σε ιταμές απαιτήσεις αυτών, που, μεταξύ άλλων, όταν δεν μας χλευάζουν για την κρίση, βάζουν και το βρώμικο δαχτυλάκι τους στους Λίβυους για να μας κάνουν καψώνια για την οριοθέτηση των μεταξύ μας ΑΟΖ, ενώ δεν μπορούν να ορίσουν την τύφλα τους στο Κουρδιστάν και εξευτελίζονται καθημερινά από λίγες χιλιάδες αντάρτες. Σταθερό χέρι και θέσεις αρχής χρειάζονται.

Στην απρέπεια των δηλώσεων του Ερντογάν για την αναβάθμιση της Ελλάδας ορθά απάντησε με αυστηρότητα ο κ. Υπουργός. Αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος απέναντι σε αυτούς, που ο Πρόξενος τους στην Θράκη απείλησε Ιμάμη, Έλληνα πολίτη, μέσα στο σπίτι του (!), γιατί δεν αναγνωρίζει τον ψευδομουφτή κι όμως ακόμη πατάει ελληνικό έδαφος. Έτσι όμως ενθαρρύνεται η τουρκική επιθετικότητα. Ποιος ο λόγος στο μέγαρο της Βασιλίσσης Σοφίας να νοιώθουν δέος για τα δαρμένα σκυλιά του Σεμντινλί;


Με τις φράσεις "Η Ελλάδα ελέγχοντας το Αιγαίο διευκολύνει το εμπόριο, την άμυνα και τις επικοινωνίες της Μεσογείου. Η προστασία του πυρήνα αυτού από εισβολή είναι για την Ελλάδα η μεγαλύτερη γεωπολιτική πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει"  το Αμερικανικό think tank, Stratfor, το οποίο χαίρει ιδιαίτερου σεβασμού στην Ουάσιγκτον, και στελεχώνεται από πρώην στελέχη του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ (κατά πολλούς είναι η "σκιώδης CIA") περιγράφει το στρατηγικό πρόβλημα υπεράσπισης του Αιγαίου που θα αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια εν μέσω της οικονομικής κρίσης.
Μιας κρίσης, που όπως αναφέρει η ανάλυση...


"Το ξεπέρασμα της θα είναι ένα από τα βασικά ζητούμενα  της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής τα ερχόμενα χρόνια".
Δηλαδή πρακτικά η κρίση θέτει εν αμφιβόλω την δυνατότητα της Ελλάδος να απαντήσει στην πρόκληση υπεράσπισης του Αιγαίου κατά το Stratfor.
Ας δούμε και την λοιπή περιγραφή που δίνει στο γεωπολιτικό πρόβλημα της ελλάδας εν μέσω κρίσης το Stratfor:
"Η Ελλάδα είναι μια ορεινή χώρα η οποία βρίσκεται στη Ν.Α. Ευρώπη.
Συνορεύει με την Αλβανία, τα Σκόπια (αναφέρεται ως Μακεδονία), τη Βουλγαρία και την Τουρκία.
Οι οροσειρές της Ροδόπης και της Πίνδου διαμορφώνουν ένα φυσικό εμπόδιο με τους βόρειους γείτονές της.
Το Αιγαίο, το Ιόνιο και η Μεσόγειος περικλείουν την Ελλάδα δίνοντας στη χώρα μια από τις μεγαλύτερες ακτογραμμές στον κόσμο.
Η χώρα έχει πάνω από δύο χιλιάδες νησιά και η ζωή στην Ελλάδα έχει παραδοσιακά εξελιχθεί κοντά στη θάλασσα.
Στην αρχαιότητα πόλεις-κράτη όπως η Αθήνα και η Σπάρτη επέκτειναν την επιρροή τους σε όλη τη Μεσόγειο εγκαθιστώντας αποικίες στην Ιταλία, την Τουρκία, τη βόρεια Αφρική και γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα.
Σήμερα ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σε όλο τον κόσμο ο οποίος συνεισφέρει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος στην οικονομία της χώρας μετά τον τουρισμό.
Η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα της χώρας και η πιο δημοφιλής.
Η Αθήνα μαζί με το Αιγαίο πέλαγος που την περικλείει είναι ο πυρήνας της χώρας (σ.σ.: (Εξαιρετικά εύστοχη παρατήρηση σε ότι αφορά το Αιγαίο...).
Εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης στην «καρδιά» της Μεσογείου η Μακεδονική, η Ρωμαϊκή, Βυζαντινή και η Οθωμανική αυτοκρατορίες κυριάρχησαν στην Ελλάδα για πάνω από 2000 χρόνια.
Μετά από ένα μεγάλο πόλεμο η Ελλάδα κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική αυτοκρατορία το 1830. 
Λόγω του ορεινού της χώρας κάνει τη διακυβέρνησή της από ένα κεντρικό σημείο διοίκησης δύσκολη, Οι λίγες πόλεις στην ορεινή ζώνη σε συνδυασμό με τις κακές συγκοινωνίες δυσκολεύουν την οικονομική ανάπτυξη  κάνοντας τη χώρα το λιγότερο ανεπτυγμένο κράτος στην ευρωζώνη".

 
Πηγή



Η είδηση ήρθε να συμπληρώσει τη μάλλον ερεβώδη εικόνα για το 2013. Η Γερμανία εισέρχεται και πάλι σε περίοδο λιτότητας. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τελευταίες δηλώσεις σε επίπεδο υπουργείου Οικονομικών στο Βερολίνο. Ολόκληρη δηλαδή η Ευρώπη του ευρώ δοκιμάζει τα όρια της ύφεσης· μιας οργάνωσης των κοινωνιών χωρίς ευημερία· ενός καπιταλισμού χωρίς κατανάλωση· μιας κοσμοθεωρίας όπου η ισχύς δεν συσχετίζεται με τη μάζα, με τους λαούς, αλλά με μια σειρά παραγόντων και δεικτών όπως η παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα, το χαμηλό κόστος.

Μια παγκοσμιότητα σε ρυθμούς Κίνας, θα μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει. Αντί η Κίνα να αποκτά πλούτο και ευημερία στα ευρύτερα κοινωνικά της στρώματα, ο υπόλοιπος κόσμος, είτε εντάσσεται στην Ανατολή είτε στη Δύση, θα αρχίσει να γνωρίζει τι σημαίνει να ζεις στην Κίνα. Οχι να είσαι κάποιος από τη νομενκλατούρα της αυτοκρατορίας, στην αυλή του αυτοκράτορα και των μανδαρίνων παλιότερα, στα «ρετιρέ» του Κόμματος από την εποχή του Μάο Τσε-Τουνγκ έως σήμερα. Η ζωή στην Κίνα έχει άλλες ατραπούς από οτιδήποτε γνωρίζουν οι δυτικοί. Εχει πολύ μεγάλες διαφορές και απ’ ό,τι γνωρίζει η Εγγύς ή η Βόρειος Ανατολή της Ευρώπης, φυσικά η Αμερική και ο Νέος Κόσμος.

Υφίσταται ένα δομικό λάθος στο πώς κάποιες ηγεσίες ή, πολύ περισσότερο, αυτοί οι φιλόσοφοι, οι οικονομολόγοι ή οι ισχυροί που φτιάχνουν ηγεσίες αντιμετωπίζουν τον κόσμο και την εξέλιξη. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ο καπιταλισμός πέθανε ή ότι ο πλούτος δεν είναι για όλους. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι η δημοκρατία πέθανε επίσης και τα δικαιώματα του ανθρώπου ήταν ένας λάθος των Ιακωβίνων της Δύσης, κανένας δρόμος δεν μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα των «ευκατάστατων» πίσω στην πείνα και τη φεουδαρχία. Βεβαίως το όριο της φτώχειας στην Ευρώπη είναι πολύ πιο υψηλό από τη φτώχεια στην Αφρική ή στα βάθη της Ασίας, αλλά η ιστορία του ανθρώπου στο σημείο αυτό είναι μονοδιάστατη. Οι άλλοι θα έρθουν σε μας και δεν θα πάμε εμείς σε αυτούς.

Η Ευρώπη του ευρώ θα συγκλίνει προς τα πάνω, όπως ξεκίνησε, ή διαφορετικά θα διαλυθεί, σαν «ανιστόρητο πείραμα». Η προσέγγιση ότι όλοι θα συγκλίνουμε με κάποιους τρίτους πολύ πιο φτωχούς από εμάς, για να γίνουμε πιο ισχυροί ή πιο ανταγωνιστικοί, δεν λειτουργεί, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Εάν υπήρξε ποτέ Βιομηχανική Επανάσταση, εξελίχθηκε και εμπεδώθηκε ακριβώς γιατί οδήγησε την ανθρωπότητα σε μεγαλύτερη ευημερία, ισότητα στον πλούτο, καλύτερες συνθήκες ζωής. Η πορεία της τεχνολογίας και η εξέλιξη, με τον πλέον αυτονόητο ορισμό της, για να υφίστανται ως λειτουργικό πλαίσιο των κοινωνιών θα πρέπει να δίνουν μεγαλύτερη ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη, ασφάλεια. Δεν είναι θεώρημα κάτι τέτοιο, αλλά βασική παράμετρος της ύπαρξης του κράτους. Στην Ευρώπη του ευρώ, που και αυτό δημιουργήθηκε για να προσφέρει μεγαλύτερες εγγυήσεις και περιθώρια ευημερίας και όχι απόκλιση από το δυτικό επίπεδο ζωής, κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι, διαλύοντας τα έθνη και τη δημοκρατία και επιστρέφοντας σε μια νέα φτώχεια και φεουδαρχία, θα πετύχουν κάτι πολύ σημαντικό. Συσχετίζουν μάλιστα τη νέα αυτή «αταξία» με τη λειτουργία και την παντοκρατορία των τραπεζών ή μιας σειράς πολυεθνικών που δεν θα ανήκουν πουθενά, ούτε σε λαούς ούτε σε έθνη, αλλά μόνον στους μετόχους τους. Θα είναι αυτοί οι νέοι ολιγάρχες της Δύσης.

Επικοινωνιακά έδωσαν μάλιστα στον επερχόμενο αυτό κόσμο τον ορισμό της παγκοσμιοποίησης. Η νέα αυτή ολιγαρχία της Δύσης και της Εγγύς Ανατολής θα έρθει να συμπληρώσει, κατά τη γνώμη τους, και να δημιουργήσει παγκόσμια δομή με την παγιωμένη φεουδαρχία - ολιγαρχία της Κίνας.

Η ανθρωπότητα όμως κινείται προς τα εμπρός. Ακόμη και οι τράπεζες ή οι πολυεθνικές λειτουργούν στη βάση της ευημερίας και όχι της εξαθλίωσης. Η Κίνα θα πρέπει να εμπεδώσει την ευημερία. Η Ευρώπη αναγκαστικά θα ξαναβρεί την ευημερία, απαλλασσόμενη ενδεχομένως από το «βαρίδι» του ευρώ.
Στα ίχνη του τέρατος – δολοφόνου της άτυχης 34χρονης, η οποία βασανίστηκε, δολοφονήθηκε και κάηκε στην πυλωτή της πολυκατοικίας που διέμενε, βρίσκεται η Αστυνομία της Ξάνθης.

Σύμφωνα με σαφείς πληροφορίες που έχουν συγκεντρώσει οι άνδρες της Ασφάλειας Ξάνθης και του τμήματος Εγκλημάτων της Θεσσαλονίκης, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για την ευθύνη του φρικώδους εγκλήματος, που οδηγούν σε συγκεκριμένο άνδρα, ο οποίος έχει βεβαρυμένο παρελθόν (βιασμός).

Μέχρι στιγμής είναι άγνωστο για το εάν ο ύποπτος έχει προσαχθεί για ανάκριση στα γραφεία Ασφάλειας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ξάνθης, όμως υπάρχει «αισιοδοξία» από την Ελληνική Αστυνομία για την σύντομη διαλεύκανση του στυγερού εγκλήματος.

Με αυτοκριτική ματιά στην ανθρωπιά που χάνεται...

Σήμερα τα ξημερώματα στη Ξάνθη βρέθηκε μια κοπέλα 32 χρονών νεκρή.
Δεν πρόλαβε να βάλει το κλειδί στην πόρτα όταν της επιτέθηκαν άγνωστος ή άγνωστοι δράστες. Συνέβη κάτω από το μπαλκόνι του διαμερίσματος των γονιών της.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των γειτόνων η κοπέλα, βιάστηκε και στη συνέχεια την έβαλαν φωτιά χρησιμοποιώντας βενζίνη από μηχανάκι που ήταν στην πιλοτή. Οι γείτονες την άκουγαν να ουρλιάζει και ειδοποίησαν την Αστυνομία. Όταν έφτασαν οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής η κοπέλα ήταν γυμνή και είχε ξεψυχήσει.
Στην Ελλάδα του 2012 προς 2013 οι γείτονες παρακολουθούν βιασμούς και δολοφονίες αντί να κατέβουν δέκα άτομα να αντιδράσουν ή να εκφοβίσουν τους δράστες.
Αλλά προφανώς μας έχουν ισοπεδώσει το μυαλό ανούσιες εκπομπές της τηλεόρασης γεμάτες βία που οι εικόνες όλο και περισσότερο γίνονται προσιτές και φυσιολογικές στα μάτια μας. Σε μια χώρα όπως η δική μας που η λέξη "φιλότιμο" δε βρίσκει αντίστοιχη σε όλο το πλανήτη.
Αλλά ο κόσμος ξέρει να πνίγεται σε θεωρείες και φιλοσοφίες των οπισθίων ή "πιστεύω" και έρευνες λαών (βλέπε Μάγιας) που κατάφεραν να αυτοκτονήσουν και να επηρεάσουν εκατομμύρια μυαλά σε όλο τον πλανήτη.
Αλλά το τέλος του κόσμου φίλε/η μου είναι εδώ.
Στο τέλος της ανθρωπιάς, της ευαισθησίας, της συνείδησης, της αλληλεγγύης.
Εδώ που κυριαρχεί η βία, η αναισθησία ,η ρουφιανιά και το κακό το μάτι.
Ελλάδα 2013 (σε λίγες ημέρες προφανώς)
Που ο καλός γείτονας ξέρει μόνο να σε καταγγείλει αν απλώσεις τα ρούχα και καταλάθος πέσει λίγο νερό στο χαλί που κρέμασε στη βεράντα του.
Όταν βάλεις στη γιορτή σου λίγη μουσική παραπάνω.
Όταν κλάψει το μωρό σου πιο δυνατά.
Εκεί είναι ο πιο γρήγορος σε αντιδράσεις άνθρωπος.
Πόσο ντροπή να νιώσεις σαν πολίτης πια.
Τι σκεπτικό κυριαρχεί μέσα στο κεφάλι σου και σε κάνει να πιστεύεις πως κάποια πράγματα δεν θα σε αγγίξουν ποτέ εσένα στο ίδιο σου το σπίτι.
Με ποιό κίνητρο συμπεριφέρεσαι σαν προστατευμένος από όλα αυτά που συμβαίνουν στο απέναντι δρόμο.Γιατί αυτά είναι αλυσίδα. Γιατί είναι κρίκος που μας διαλύει σαν γειτονιά, σαν περιοχή,σαν πόλη. Γιατί εγώ ντρέπομαι που αυτό το κορίτσι έφυγε τόσο νωρίς ,με τέτοιο τρόπο και ας μη το γνωρίζω προσωπικά. Γιατί αυτοί κυκλοφορούν εκεί έξω και εσύ κοιμήθηκες στο ζεστό πάπλωμα σου .Γιατί η αναισθησία είναι έγκλημα.
Σε κρίνω γιατί στο κοινωνικό σύνολο έχεις δικαίωμα να με κρίνεις και εσύ.
Από μένα θέλω να πιστεύω πάνω απ' όλα άνθρωπο, συγγενή, φίλη, γειτόνισσα.
Ο.Ν
YΓ Καλό ταξίδι και συλλυπητήρια σε όσους σε αγάπησαν.

Η παγκόσμια πολιτική διαμάχη από εδώ και στο εξής θα είναι για το ποιος θα έχει τον έλεγχο του κράτους.  Θα τον έχει το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο όπως ισχύει σε μεγάλο μέρος σήμερα ή η αντίστοιχη κοινωνία; Από την έκβαση αυτής της μάχης θα κριθεί και το εάν οι τύχες των λαών θα ρυθμίζονται από τους δημιουργούς του χρήματος ή από τους ίδιους τους λαούς.
 
Η εναλλακτική λύση και η απάντηση στη σημερινή εγχώρια αλλά και διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, δεν μπορεί να είναι άλλη από… την κοινωνικοποίηση του αυτονομημένου από την κοινωνία σύγχρονου κράτους, το οποίο έχει πλέον μετατραπεί σε όργανο καταναγκασμού της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του διεθνών τοκογλύφων. Το κράτος θα πρέπει να προσαρμοστεί στην κοινωνία αντί να την νέμεται και να την εκμεταλλεύεται για την εξυπηρέτηση ξένων προς την ίδια συμφερόντων.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το κράτος δεν δημιουργήθηκε από το τίποτα, ούτε αποτελεί αυτοσκοπό. Η κοινωνία είναι η αιτία ύπαρξης του κράτους. Όμως τα ολιγαρχικά πολιτικά συστήματα της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» με τα οποία είναι οργανωμένα τα σύγχρονα κράτη, έπεσαν εύκολα θύματα της παγκόσμιας κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Χειρότερα ακόμα το ελληνικό κράτος, αντί να είναι όργανο εξυπηρέτησης του κοινωνικού συμφέροντος, αντιθέτως έχει αυτονομηθεί πλήρως, έχει σπρώξει την κοινωνία στην ιδιώτευση και την νέμεται εκ του ασφαλούς προκειμένου να εξυπηρετεί πρώτιστα τα ντόπια και ξένα συμφέροντα που ελέγχουν  την οργανωτική του δομή, δηλαδή το πολιτικό σύστημα.

Επομένως απαιτείται το ταχύτερο να κοινωνικοποιήσουμε το κράτος. Να το κάνουμε όργανο στα χέρια της κοινωνίας, όπως είναι ο ορθός προορισμός του και όχι όργανο στα χέρια των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων. Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει οπωσδήποτε να επέμβουμε στο καταστατικό του, δηλαδή στο Σύνταγμά του, ώστε μέσω τελικά της κοινωνικοποίησης του ίδιου του πολιτικού συστήματος να περάσουν η διοίκηση και ο έλεγχος του κράτους στα χέρια της κοινωνίας των ανθρώπων και όχι μιας κλειστής ολιγαρχίας συμφερόντων, όπως είναι σήμερα.

Δημάρατος κυβερνοῦσε τή Σπάρτη μαζί με τόν Κλεομένη τόν Α’ τό 493 π.Χ. Μετά την μεταξύ τους σύγκρουση καθαιρέθηκε, ἔφυγε ἀπό τή Σπάρτη καί τελικά κατέληξε αὐτόμολος στήν Αὐλή τοῦ Πέρση Βασιλιᾶ Δαρείου τοῦ Α΄. Βοήθησε τον Ξέρξη νά ἐπικρατήσει τῶν ἀδελφῶν του ὡς διάδοχος τοῦ θρόνου καί τόν ἀκολούθησε στήν ἐκστρατεία του κατά τῆς Ἑλλάδος, ὡς βασικός στρατιωτικός του σύμβουλος. Στίς Θερμοπῦλες τόν ἐνημέρωσε γιά τίς Σπαρτιατικές στρατιωτικές τακτικές καί τόν συμβούλευσε νά καταλάβει τά Κύθηρα. Ὁ Ξέρξης δέν τόν ἄκουσε, χάνοντας μιά σπουδαία εὐκαιρία, ἀλλά πάντως τόν τίμησε γιά τίς ὑπηρεσίες πού τοῦ παρεῖχε στήν ἐκστρατεία, παραχωρώντας του τή διοίκηση τῶν περιοχῶν τῆς Περγάμου, τῆς Τευθρανίας καί τῶν Ἁλίσαρνων.

     Τώρα ποῦ τά θυμήθηκα ὅλα αὐτά; Νά, εἶδα τήν ἀνωτέρω φωτογραφία (24-25 Νοεμβρίου 2012) ἀπό τήν συνάντηση πού εἶχε ἡ ΔΗΜΑΡ τῆς Ροδόπης στήν αὐλή τῶν νεοσουλτάνων. Δηλαδή τό τοπικό «τρίο μπελκάντο» τοῦ πολιτικοῦ τυχοδιωκτισμοῦ καί τῆς κομματικῆς γυρολογίας, σε νέες περιπέτειες. Ἕνας πρώην βουλευτής τῆς ΝΔ (Ἰλχάν Ἀχμέτ), ἕνας πρώην συριζοπασόκας δημοσύμβουλας (Δάμων Δαμιανός) κι ἕνας δημοσιογράφος – τουριστοπράκτορας (Συμεών Σολταρίδης) ποζάρουν στά δεξιά τοῦ προέδρου τοῦ κόμματος CHP τῆς Τουρκίας, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Παρών ἦταν καί ὁ ὑποψήφιος βουλευτής Σμύρνης με τό CHP, Ἀιντίν Ὀζτζάν πού κατάγεται ἀπό τήν ἑλληνική Θράκη. Τώρα ἄν μέ ρωτήσετε ποιός ὑπερασπίστηκε περισσότερο τά ἑλληνικά συμφέροντα στήν ἐν λόγῳ συνάντηση, εἰλικρινά δέν ξέρω νά σᾶς ἀπαντήσω…

«Αντιφωνητής»,  3-12-2012

Οι Η.Π.Α. (δήθεν) αναζητούν κάποιον τρόπο για να αποφύγουν το «δημοσιονομικό γκρεμό», ενώ την ίδια στιγμή η κεντρική τράπεζα (Fed) πλημμυρίζει τις αγορές με «φρεσκοτυπωμένα», πληθωριστικά δολάρια – αποκρύπτοντας ουσιαστικά τα τεράστια προβλήματα της υπερδύναμης, τα οποία δεν είναι άλλα από τα δίδυμα ελλείμματα (προϋπολογισμός, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών), καθώς επίσης από το δημόσιο χρέος (άνω του 110% του ΑΕΠ).

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ιαπωνία, όπου η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση σχεδιάζει να αυξήσει περισσότερο την ποσότητα χρήματος, παρά το ότι το δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει το 230% του ΑΕΠ της – με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται οι δείκτες του χρηματιστηρίου της.

Στον τρίτο «πυλώνα» της Δύσης τώρα, στην Ευρώπη, η κρίση χρέους εντείνεται συνεχώς – με την ΕΚΤ να παράγει επίσης νέα χρήματα (αγορά ομολόγων των υπερχρεωμένων κρατών-μελών της), αν και με χαμηλότερο ρυθμό από τους δύο άλλους.

Πρόκειται λοιπόν για έναν χάρτινο πύργο, για ένα «σχήμα Ponzi» δηλαδή, όπως ονομάζεται η μέθοδος πληρωμής παλαιοτέρων χρεών, με τη βοήθεια της ανάληψης νέων – γεγονός που σημαίνει ότι, τόσο οι πολιτικοί, όσο και οι κεντρικοί τραπεζίτες συνεχίζουν να «κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί», αφού τα χρέη δεν πληρώνονται από τη δημιουργία κερδών, αλλά από το νέο δανεισμό.

Σε κάθε περίπτωση, τα συσωρευμένα χρέη της Δύσης δεν πρόκειται ποτέ να πληρωθούν – ενώ από τη φύση του, ένα «σχήμα Ponzi» καταρρέει ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση.

Η αιτία της δημιουργίας του χάρτινου πύργου δεν είναι άλλη, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, από τα τεράστια χρέη – δημόσια και ιδιωτικά. Για παράδειγμα, τα συνολικά χρέη στις 18 μεγαλύτερες οικονομίες του ΟΟΣΑ ήταν στο 160% του ΑΕΠ τους το 1980 – σήμερα (2011) έχουν εκτοξευθεί στο 321% του ΑΕΠ τους. Αποπληθωρισμένα, οι κυβερνήσεις έχουν τετραπλάσια χρέη σε σχέση με το 1980, τα νοικοκυριά εξαπλάσια και οι επιχειρήσεις της πραγματικής οικονομίας τριπλάσια.

Ολοκληρώνοντας, τα χρέη δεν είναι φυσικά αρνητικά, εφόσον χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη της οικονομίας. Εν τούτοις, τις τελευταίες δεκαετίες οδηγήθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στην κατανάλωση, στην κερδοσκοπία, καθώς επίσης στην αποπληρωμή παλαιοτέρων υποχρεώσεων - έτσι ώστε να μην καταρρεύσει ο χάρτινος πύργος.

Εάν τώρα στα επίσημα χρέη προσθέσουμε τα τεράστια κρυφά και ακάλυπτα χρέη, προερχόμενα κυρίως από τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά προγράμματα (τα οποία είναι αδύνατον να χρηματοδοτηθούν μελλοντικά, αφού δεν είναι προσαρμοσμένα στις νέες δημογραφικές συνθήκες), τότε θα διαπιστώσουμε πως υπάρχει μία δεύτερη ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του συστήματος – η οποία δεν θα αργήσει πολύ να εκραγεί, αφού η «απενεργοποίηση» της απαιτεί την επιβολή τόσο υψηλών φόρων, τους οποίους είναι αδύνατον ποτέ να εγκρίνουν οι κοινωνίες, χωρίς να επαναστατήσουν.

Μέχρι τότε, τα χρηματιστήρια πιθανότατα θα συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία – αφού «τρέφονται» από τα νέα χρήματα που διοχετεύουν οι κεντρικές τράπεζες στις αγορές, τα οποία φυσικά δεν κατευθύνονται στην πραγματική οικονομία (γνωρίζοντας τους τεράστιους κινδύνους κατάρρευσης, με τους οποίους είναι αντιμέτωπη).

Χιλιάδες λαθρομετανάστες δεν απελαύνονται όπως ορίζουν οι νόμοι του κράτους λόγω των πλαστών αδειών παραμονής που έχουν εξασφαλίσει.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: Αύξηση στις επιστροφές αλλοδαπών υπηκόων στις χώρες καταγωγής τους καταγράφονται φέτος σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης μετά από την εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, 15.746 αλλοδαποί επέστρεψαν στις χώρες καταγωγής τους από την αρχή του έτους έως και το μήνα Νοέμβριο συγκριτικά με 11.357 αλλοδαπούς που απελάθηκαν εθελοντικά ή αναγκαστικά το 2011. Επιπλέον, σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα συγκεντρωτικά στοιχεία (24 Δεκεμβρίου) της Επιχείρησης «Ξένιος Ζευς», το τελευταίο πεντάμηνο προσήχθησαν συνολικά 64. 786 αλλοδαποί εκ των οποίων συνελήφθησαν μόνο οι 4.128, γιατί δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις παραμονής στη χώρα. Πώς προκύπτει αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ προσαχθέντων και συλληφθέντων; 

Μία αναζήτηση της φράσης «πλαστές άδειες παραμονής» στο Google είναι αρκετή: Εκατοντάδες υποθέσεις ημεδαπών και αλλοδαπών κυκλωμάτων που πλαστογραφούσαν και συνεχίζουν να πλαστογραφούν δελτία διαμονής, υπεξαιρούν έγγραφα και σφραγίδες από τις αρμόδιες υπηρεσίες με τη βοήθεια επίορκων υπαλλήλων Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η απόκτηση μιας πλαστής άδειας παραμονής αποτελεί προτεραιότητα για κάθε μετανάστη που φτάνει παράνομα στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει κανείς ούτε την ταυτότητα του ούτε το συνολικό αριθμό διαμενόντων στη χώρα. Οι συντηρητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αριθμό 1.200.000 αλλοδαπούς αλλά και μόνο το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πόσοι και ποιοι είναι, αποδεικνύει την ανεπάρκεια και την ανικανότητα του Ελληνικού κρατικού μηχανισμού.

Η πραγματικότητα είναι εξίσου αμείλικτη: Η Ελλάδα έφτασε στο χείλος της χρεωκοπίας και της διάλυσης του κοινωνικού της ιστού. Από τη νοσοκομειακή περίθαλψη και την εκπαίδευση μέχρι τις αστικές συγκοινωνίες και τα σωφρονιστικά ιδρύματα, οι “νόμιμοι” ή μη μετανάστες επιταχύνουν την ήδη εκτεταμένη φθορά στις υποδομές του κράτους, απομυζώντας υπερπολύτιμους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους. Εντελώς ενδεικτικά:

- 150 εκατ. ευρώ το ετήσιο κόστος της δωρεάν περίθαλψης μη νόμιμων μεταναστών στη χώρα μας με το 50% των νοσηλευόμενων στο ΕΣΥ να είναι αλλοδαποί (στοιχεία 2010)
- 922 εκατ. ευρώ τα εμβάσματα “νόμιμων” και μη μεταναστών που φεύγουν από τη χώρα μας ετησίως (στοιχεία 2011)
- 81,5 εκατ. ευρώ ετησίως για τις ανάγκες σωφρονισμού των αλλοδαπών κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές που αποτελούν το 65% των 12.261 φυλακισμένων (στοιχεία 2012)
- 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως το κόστος των συμβάσεων του ειδικού προσωπικού (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, μεταφραστές) για την υποστήριξη των νεοεισερχομένων λαθρομεταναστών (στοιχεία 2011)

Με την ανεργία στο ιλλιγιώδες 25%, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να φιλοξενεί ούτε ένα μετανάστη.

Πέραν των αναγκαίων πρωτοβουλιών σε διεθνές και εθνικό επίπεδο που έχουν επισημανθεί στο παρελθόν, η Πολιτεία οφείλει να κινηθεί άμεσα για:


  • Άμεση ανάκληση όλων των αδειών παραμονής και την αντικατάστασή τους από ηλεκτρονική κάρτα με τα βιομετρικά τους στοιχεία.
  • Χορήγηση της συγκεκριμένης κάρτας μόνο σε αλλοδαπούς που μπορούν να πιστοποιήσουν α) 15ετή συνεχή παραμονή στη χώρα ή β) νόμιμη εργασιακή σχέση κατά την τελευταία 5ετία.
  • Συγκέντρωση των υπολοίπων σε ειδικούς χώρους και απέλαση με συνοπτικές διαδικασίες στις χώρες καταγωγής τους.
  • Απόλυση όλων των υπαλλήλων των ΟΤΑ ή του ευρύτερου Δημόσιου τομέα που εμπλέκονται σε υποθέσεις πλαστογραφίας αδειών παραμονής ή υπεξαίρεσης εγγράφων και σφραγίδων με παράλληλη άσκηση των αντίστοιχων ποινικών διώξεων.


Tο σχόλιο της Αμερικανίδας υπ. Εξωτερικών για «σοβιετοποίηση» προκάλεσε την οργή του Κρεμλίνου

Του Robert Bridge
Russia Today News

27 Δεκεμβρίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Ο υπουργός Τύπου του Ρώσου Προέδρου δήλωσε σε συνέντευξη ότι τα σχόλια που έκανε πρόσφατα η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών για «σοβιετοποίηση της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Χωρών» φανερώνουν την παντελή άγνοιά της όσον αφορά στις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή.

Τα πρώην σοβιετικά κράτη τα οποία απαρτίζουν την Κοινοπολιτεία των Ανεξάρτητων Χωρών» (CIS) εξακολουθούν να διέρχονται μια φάση προσαρμογής στις συχνά σκληρές συνθήκες της διαδικασίας εκδημοκρατισμού σε ένα διεθνώς παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. To σχόλιο της Κλίντον, επομένως, άγγιξε κάποιες ευαίσθητες χορδές.

Η Αμερικανίδα υπ. Εξωτερικών ερμήνευσε τις προσπάθειες που καταβάλλονται στα πλαίσια της διαδικασίας ολοκλήρωσης στην Κοινοπολιτεία ως «απόπειρα επανασοβιετοποίησης της περιοχής».

«Δεν θα την ονομάσουν έτσι, φυσικά», είπε η Κλίντον. «Θα την πουν ‘τελωνιακή ένωση’. Θα την αποκαλέσουν ‘Ευρασιατική Ένωση’ και όλα τα συναφή. Αλλά ας μην γελιόμαστε. Γνωρίζουμε ποιος είναι ο πραγματικός τους στόχος και προσπαθούμε να βρούμε αποτελεσματικούς τρόπους να επιβραδύνουμε την διαδικασία ή να την εμποδίσουμε».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό Russia 24, o εκπρόσωπος Τύπου του Προέδρου Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκώφ, δήλωσε: 

«Tα σχόλια της Κλίντον φανερώνουν την παντελή άγνοιά της όσον αφορά τις φυσικές διαδικασίες οι οποίες ωριμάζουν σε όλες τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο συσχετισμός αυτών των διαδικασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη με κάτι που η ίδια αποκάλεσε «σοβιετοποίηση» δείχνει, αν μη τι άλλο, την ανικανότητά της να κατανοήσει τις μεταβολές που λαμβάνουν χώρα στην πρώην Σοβιετική Ένωση».

Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία και τα κράτη της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Χωρών ακολουθούν την τάση που παρατηρείται και σε άλλες περιοχές του κόσμου για σφυρηλάτηση διαφόρων οικονομικών και πολιτικών ενώσεων, καθώς και αμυντικών συμμαχιών. Εν προκειμένω, η Μόσχα διερωτάται αν η Κλίντον έχει ξεχάσει ότι το ΝΑΤΟ, το οποίο συνεχίζει να εκτελεί την αποστολή διείσδυσής του στον χώρο των πρώην σοβιετικών χωρών, αποτελεί θλιβερό ενθύμιο της ψυχροπολεμικής περιόδου. Μάλιστα, ένα πρόσφατο δημοψήφισμα έδειξε ότι η πλειοψηφία των Ρώσων πολιτών είναι της γνώμης ότι η Δυτική αμυντική συμμαχία έχει προ πολλού πάψει να έχει την οποιαδήποτε σχέση με τους στόχους της ιδρυτικής διακήρυξής της και κανονικά θα έπρεπε να διαλυθεί.

Επίσης, η Κλίντον παρέβλεψε τις βασικές διαφορές μεταξύ της νοούμενης ως ολοκλήρωσης κατά την σοβιετική περίοδο και του τι εννοείται με την λέξη «ολοκλήρωση» σήμερα. Μία από τις διαφορές αυτές είναι ότι στην σοβιετική εποχή όλες οι αποφάσεις λαμβάνονταν στη Μόσχα προκειμένου να ευθυγραμμίζονται όλες οι «σοβιετικές δημοκρατίες» με την κομμουνιστική ιδεολογία.

Η σημαντικότερη διαφορά, ωστόσο, έγκειται στο γεγονός ότι όλες οι πρωτοβουλίες για την ολοκλήρωση, οι οποίες παρατηρούνται στον μετασοβιετικό χώρο σήμερα είναι πάνω απ’ όλα ανοιχτές και δημοκρατικές. Κανένα κράτος δεν πιέζεται ή εκβιάζεται να γίνει μέλος οποιασδήποτε από τις διάφορες περιφερειακές συμμαχίες που έχουν συγκροτηθεί.

Το Ουζμπεκιστάν, για παράδειγμα, αναμένεται από στιγμή σε στιγμή να προβεί σε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία θα ενημερώνει τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO) ότι ακυρώνει την συμμετοχή του στην αμυντική συμμαχία. Η δε Μόσχα έχει ήδη διευκρινίσει ότι η συμμετοχή στον CSTO είναι ελεύθερη επιλογή της εκάστοτε χώρας.

Ο Πεσκώφ δεν παρέλειψε επίσης να υπενθυμίσει στην Αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών ότι η ολοκλήρωση αποτελεί στις μέρες μας μια αναπόφευκτη πραγματικότητα: 

«Στο σημερινό γίγνεσθαι, με δεδομένη την συχνότητα των παγκόσμιων οικονομικών αναταράξεων, τον παράγοντα του απρόβλεπτου στην παγκόσμια οικονομία, την αδυναμία να κάνει κανείς έστω και μεσοπρόθεσμες προβλέψεις, σε έναν κόσμο όπου η οσμή της κρίσης βρίσκεται παντού, η μόνη βιώσιμη τάση είναι η τάση της ολοκλήρωσης, με όλες τις διαδικασίες που αυτή απαιτεί».

Το 2011 ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε τα σχέδιά του για τη δημιουργία μιας «Ευρασιατικής Ένωσης» την οποία θα απαρτίζουν η Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές χώρες.

Σε άρθρο του που είχε δημοσιευθεί τότε σε ρωσική εφημερίδα, ο Πούτιν επιχείρησε να περιγράψει την πρωτοβουλία του εκείνη:


«Δεν πρόκειται επ’ ουδενί λόγω για μια νεκρανάσταση της Σοβιετικής Ένωσης. Θα ήταν αφέλεια να επιχειρήσει κανείς να αποκαταστήσει ή να αντιγράψει κάτι το οποίο ήδη εγκαταλείφθηκε στο παρελθόν. Πρόκειται, αντίθετα, για ένα εγχείρημα ολοκλήρωσης, βάσει νέων αξιών, πολιτικής και οικονομικών πρακτικών.

Παράλληλα, υπάρχουν και άλλα μοντέλα ολοκλήρωσης μεταξύ της Ρωσίας και άλλων χωρών της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Χωρών, όπως ο Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), μια διακρατική αμυντική συμμαχία την οποία αποτελούν 8 κράτη-μέλη της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων, και η Τελωνειακή Ένωση, μια οικονομική συμμαχία που ενώνει την Ρωσία, το Καζακστάν και την Λευκορωσία».



Nέο επεισόδιο, το δεύτερο μέσα σε τρεις μήνες είχαμε στην περιοχή των Ιμίων μετά από τον εμβολισμό της ακταιωρού του Λιμενικού από σκάφος της τουρκικής Ακτοφυλακής τον περασμένο Σεπτέμβριο. 

Χθες το πρωί 26 Δεκεμβρίου, όπως αναφέρουν αξιόπιστες πηγές της ΛΣ/Ακτοφυλακής στο defencenet.gr μία «μίνι» ναυμαχία στήθηκε δίπλα από τις βραχονησίδες μεταξύ ελληνικής ακταιωρού και τουρκικών σκαφών.

Ελληνικά αλιευτικά σκάφη από την Κάλυμνο και Λέρο είχαν ρίξει αλιευτικά εργαλεία στην περιοχή, όταν ξαφνικά εμφανίστηκαν τουρκικά σκάφη της Ακτοφυλακής και τους ζήτησαν να αποχωρήσουν γιατί ψάρευαν χωρίς άδεια «στα τουρκικά χωρικά ύδατα».

Οι ψαράδες κάλεσαν σε βοήθεια σκάφος της ΛΣ/Ακτοφυλακής το οποίο έσπευσε στην περιοχή και άρχισαν τα δύο σκάφη να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς ανάμεσα στα ελληνικά αλιευτικά, κυνηγώντας το ένα το άλλο. Μία πηγή αναφέρει ότι ήρθε και δεύτερο τουρκικό σκάφος.

Τα τουρκικά επιχείρησαν αν εμβολίσουν το ελληνικό με αποτέλεσμα αυτό να αποχωρήσει. Λίγο αργότερα αναγκάστηκαν σε αποχώρηση και τα ελληνικά αλιευτικά σκάφη αφού δεν υπήρχε άλλο ελληνικό στην περιοχή για να τα προστατέψει.

Πηγή: Σύνδεσμος 71 

 H τουρκική εκδοχή

Στις βραχονησίδες των Ιμίων απέναντι από την πόλη Gümüşlük της Μούγκλας παρενοχλήθηκαν Τούρκοι ψαράδες από σκάφη της ελληνικής ακτοφυλακής που ασχολούνται με την προστασία της περιοχής, γράφει το τούρκικο δημοσίευμα.

Όταν μετά από ώρες, σήμερα το πρωί, ήρθαν βάρκες από την Κάλυμνο και τη Λέρο κοντά στα Ίμια στην πλευρά του Çatalada και Çavuşadası, τότε οι Τούρκοι ψαράδες τους έδιωξαν.

Οι Έλληνες ανέφεραν στην ελληνική ακτοφυλακή που έπλεε στην περιοχή ότι παρενοχλούνται από τους Τούρκους.

Λίγο αργότερα ένα σκάφος της Τουρκικής ακτοφυλακής απέπλευσε από το λιμάνι του Turguteis και ήρθε στην θαλάσσια περιοχή.

Μετά από αυτό, η ελληνική και η τουρκική ακτοφυλακή υποχώρησαν, το ίδιο και οι ψαράδες, γράφει το τούρκικο δημοσίευμα. 


Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης 

Τις τελευταίες ημέρες οι φίλοι και γείτονές μας Τούρκοι προσπαθούν να μας θυμίσουν την παρουσία τους. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εγείρουν θέματα ιδιοκτησίας σε μικρά νησιά του Αιγαίου, τα οποία όμως είναι ιδιαίτερα σημαντικά για το θέμα των πετρελαίων. Ο εκνευρισμός τους για τις έρευνες σε Ιόνιο και Κρήτη είναι έκδηλος. Ποιος είπε ότι δεν χρειαζόμαστε εξοπλισμούς;

Είναι σαφές ότι η Τουρκία δεν θέλει να προχωρήσουμε τις έρευνες για τους υδρογονάνθρακες. Δεν θέλει τα γεωτρύπανα. Γι΄ αυτό και αρχίζει να επινοεί διάφορες ιστορίες για αγρίους γύρω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς ακόμη και μικρών νησιών που βρίσκονται νότια της Κρήτης!

Οι μελέτες για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο αυξάνουν την γεωπολιτική σημασία της χώρας μας. Τα γεωτρύπανα καθιστούν αδύνατη την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων μας. Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς την εξέλιξη της αντίστοιχης κυπριακής υπόθεσης. Οι απειλές κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας παρέμειναν απειλές, όταν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα έπρεπε διαφορετικά να έρθουν σε σύγκρουση με το Ισραήλ...

Στην Ελλάδα επί σειρά ετών δεν τολμούσαμε να ανοίξουμε τον φάκελο πετρέλαια, φοβούμενοι τις συνέπειες που θα είχε μία τέτοια ενέργεια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αν οι Κύπριοι δεν έκαναν την αρχή, ο Πάγκαλος ακόμη θα χαρακτήριζε γραφικούς όσους έλεγαν ότι υπάρχουν υποψίες κοιτασμάτων στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο.

Κάποιοι προσπάθησαν κάτι να πουν και με αφορμή την προστασία του... τουρισμού, αλλά ευτυχώς επέστρεψαν στο... σκότος απ’ όπου προήλθαν. Μόνο ένας ηλίθιος θα ζητούσε να σταματήσουν τώρα τα γεωτρύπανα για να μην υπάρξει στο μέλλον κίνδυνος μόλυνσης του περιβάλλοντος. Θα μπορούσε να ζητήσει να επιβληθούν αυστηροί όροι ασφάλειας στις εταιρείες. Όχι όμως να μην μπουν γεωτρύπανα. Δεν έχει λογική. Σε μία τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να απαγορεύσει και την διέλευση των πλοίων που μεταφέρουν πετρέλαιο από τα εθνικά και διεθνή ύδατα. Περισσότερες πιθανότητες ατυχήματος υπάρχουν από ένα ναυάγιο απ’ ό,τι από μία δεξαμενή! Η αντίδραση της Τουρκίας δείχνει ποιος είναι ο σωστός δρόμος!

Η ελληνική κυβέρνηση καλείται πλέον να κάνει όλα όσα δεν έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Να κτίσει τις διεθνείς της συμμαχίες με τέτοιο τρόπο που να εξασφαλίσει ταυτόχρονα πολλά πράγματα: Και το οικονομικό και το πολιτικό όφελος από τις συμφωνίες της με τις μεγάλες εταιρείες του εξωτερικού. Οι Κύπριοι μας έδειξαν πως γίνεται αυτό. Όποιος φοβάται, ας καθίσει σπίτι του και ας μην ασχοληθεί με τα κοινά.

Στο σημείο αυτό θα πουν κάποιοι ότι έχουν ήδη καλλιεργηθεί πολλές προσδοκίες κι ότι θα πρέπει να είμαστε υπομονετικοί κι ίσως να χαμηλώσουμε τους τόνους. Σε έναν βαθμό έχουν δίκιο. Δεν μπορούμε ακόμη να ξέρουμε τι ακριβώς κρύβεται στο υπέδαφος και ποιο είναι το κόστος εκμετάλλευσης των όποιων κοιτασμάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν προετοιμάζεσαι για την επόμενη ημέρα. Πόσο μάλλον όταν οι Τούρκοι δημιουργούν θέματα από εκεί που δεν υπάρχουν και με στόχους που είναι ορατοί δια του γυμνού οφθαλμού.

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση αρκετοί άνθρωποι ονομάτισαν την ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών των τελευταίων δεκαετιών ως έναν από τους λόγους της υπερχρέωσης της χώρας. Κι είχαν απόλυτο δίκιο. Η μικρή Ελλάδα δαπανούσε για όπλα πάρα πολλά χρήματα κι αυτό επειδή συμβαίνει να γειτνιάζει με ένα κράτος ταραξία! Η Τουρκία δεν υπήρξε στο παρελθόν καλός γείτονας και δεν θα υπάρξει στο μέλλον.

Οι εταίροι μας στην ΕΕ όχι μόνο δεν έχουν βοηθήσει να αυξηθεί η αίσθηση της ασφάλειας στους Έλληνες, αλλά φρόντισαν να κερδοσκοπήσουν ασύστολα σε βάρος μας. Η πολεμική βιομηχανία της Ευρώπης οφείλει πολλά στην προοπτική μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης!

Παρόλα αυτά, αν είχαμε χρησιμοποιήσει σωστά τα χρήματα που έχουμε δαπανήσει για εξοπλισμούς, αυτή την στιγμή η δυνατότητα της χώρας να αμυνθεί αποτελεσματικά έναντι οποιουδήποτε αμφισβητούσε τα κυριαρχικά της δικαιώματα θα ήταν αδιαμφισβήτητη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι ξοδέψαμε πολλά χρήματα για την άμυνα της χώρας, αλλά ότι οι δαπάνες εκείνες αποδεικνύονται σήμερα ανεπαρκείς!

Οι αποθήκες μας είναι σήμερα γεμάτες με υπερσύγχρονα όπλα που σαπίζουν. Είτε επειδή δεν υπάρχει το απαραίτητο προσωπικό, είτε επειδή τελικά δεν τα χρειαζόμασταν. Η Ελλάδα δεν αγόραζε όπλα με βάση τις δικές της ανάγκες, αλλά με βάση την ανάγκη της διεθνούς αμυντικής βιομηχανίας να αυξήσει τους τζίρους και την κερδοφορία της. Γύρω από τους εξοπλισμούς στήθηκε ένας χορός δισεκατομμυρίων σε μίζες και δωροδοκίες. Αν για κάτι θα έπρεπε να συρθούν στα δικαστήρια οι επίορκοι δεν είναι μόνο ότι δέχτηκαν δώρα, ότι δωροδοκήθηκαν, αλλά και το γεγονός ότι με την στάση τους μείωσαν σημαντικά την αμυντική ικανότητα της χώρας τους. Πρόκειται για πράξη εθνικής προδοσίας.

Η συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται μόνο για τον Άκη Τσοχατζόπουλο και την παρέα του. Αλήθεια, έχουν ποτέ διερευνήσει οι κύριοι υπουργοί άμυνας (τι λέμε τώρα) πόσοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας προσελήφθησαν από εταιρείες εμπορίας όπλων αμέσως μετά την συνταξιοδότησή τους; Δεν ήταν μόνο ο Άκης. Είναι πιο πολύπλοκο το θέμα και όσοι ασχολούνται με θέματα άμυνας το γνωρίζουν! Ολόκληρα «συστήματα» δημιούργησαν «ταμεία» από τις μίζες των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Συστήματα που έχουν κάθε λόγο να μην αλλάξει το παραμικρό στον τρόπο λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων και του τρόπου επιλογής των εξοπλιστικών του προγραμμάτων.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το θέμα. Η χώρα χρειάζεται όπλα. Χρειάζεται άμυνα. Αλλά πάνω απ’ όλα χρειάζεται διαδικασίες και θεσμούς. Με τους επίορκους να έχουν αναλάβει όλες τις νευραλγικές θέσεις, είναι αμφίβολο αν μπορεί να λειτουργήσει κι αυτή ακόμη η Δημοκρατία.

Χρειαζόμαστε Ένοπλες Δυνάμεις άρτια εξοπλισμένες και σωστά οργανωμένες. Ήταν τραγικό λάθος της κυβέρνησης Σαμαρά ο χειρισμός των ειδικών μισθολογίων. Η ισοπεδωτική λογική με την οποία αντιμετωπίστηκαν άπαντες. Κι ειδικά οι άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα μπορούσε να συζητήσει κανείς για το γεγονός ότι διαθέτουμε περισσότερους στρατηγούς απ’ ό,τι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Θα μπορούσε να συζητήσει πολλά πράγματα. Αλλά όχι να κάνει περικοπές από τον μάχιμο που παίζει κάθε μέρα την ζωή του κορώνα γράμματα σε αερομαχίες στο Αιγαίο.

Μία χώρα για να περιφρουρήσει τα δίκαιά της πρέπει να είναι δυνατή. Στον κόσμο μας δεν επικρατεί το δίκαιο των λαών, αλλά το δίκαιο των ισχυρών. Η υπόθεση των πετρελαίων θα φέρει αργά ή γρήγορα στο προσκήνιο και πάλι το θέμα των εξοπλισμών. Όταν έχεις μία Τουρκία να απειλεί με αυτό τον τρόπο και ταυτόχρονα την τύχη να διαθέτεις κατά φαντασία ομοτράπεζους εταίρους σε μία φανταστική Ένωση, όπως είναι η ΕΕ, τότε δεν σου μένουν και πολλοί δρόμοι. Οι διεθνείς συμμαχίες και ο βαθμός ετοιμότητας των ενόπλων δυνάμεών μας είναι ο μόνος ασφαλής. Εκτός κι αν οι κάτοικοι της Γαύδου θα πρέπει από τώρα να εκκενώσουν το νησί. Για να μην δυσαρεστηθούν οι γείτονές μας και οι εγχώριοι θαυμαστές τους.


Η εγκληματικότητα είναι ίσως το σήμα κατατεθέν της επόχής που ζούμε. Όμως, η χωρίς (προφανή) λόγο στυγερή δολοφονία που έγινε στην Ξάνθη, ξημερώματα της 27ης Δεκεμβρίου, ξεπερνά την οποιαδήποτε απλή εγκληματική φυσιογνωμία και περνά σε διαστάσεις φρίκης.

Μία κοπέλα 32 χρόνων, η Δ.Ζ., επέστρεφε στο σπίτι της και δέχθηκε επίθεση στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει. Ο/οι δράστες της επίθεσης την μαχαίρωσαν και στη συνέχεια αφού την βίασαν, την μαχαίρωσαν, την έδεσαν σε κολώνα της πυλωτής (που βρίσκεται απέναντι από το σπίτι του θύματος), της "φόρεσαν" ένα πανί και την έκαψαν!!!
Νωρίς τα ξημερώματα (περίπου στις 7 π.μ.), η καθαρίστρια της οικοδομής βρήκε το πτώμα και ειδοποίησε την Αστυνομία. Το πτώμα δεν ήταν δυνατόν να αναγνωριστεί, αφού κάηκε ολοσχερώς. Η αναγνώριση έγινε όταν ο πατέρας του θύματος είδε κλειδιά που κρατούσε αστυνομικός και τον ρώτησε που τα βρήκε, αφού ανήκουν στην οικογένειά του... Η απάντηση του αστυνομικού όμως, τον έκανε να καταρρεύσει.

Με βάση τους υπολογισμούς της Αστυνομίας, το έγκλημα έγινε περί τις 4.30 π.μ., ενώ απομακρύνθηκε από το σημείο του εγκλήματος γύρω στις 8 σήμερα το πρωί. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της Αστυνομίας, πρόκειται για ερωτικό έγκλημα.

Η νεαρή κοπέλα που διαμένει στην Θεσσαλονίκη ήταν στην Ξάνθη για να περάσει τις γιορτές με τους γονείς της.

Για λόγους σεβασμού προς την δολοφονηθείσα, την οικογένειά της, αλλά κι επειδή θεωρούμε πως η σκηνή δεν είναι προς δημοσιοποίηση, δεν δημοσιεύουμε φωτογραφία.