Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Νοε 2013

Τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί εισηγείται ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ερντογάν, διευρύνοντας την ατζέντα των κοινωνικών και θρησκευτικών ζυμώσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Τουρκία.

«Στο παρελθόν ήταν δυνατόν να αποδεχόμαστε πρώην τεμένη να λειτουργούν ως μουσεία. Τώρα όμως υπάρχει μια διαφορετική Τουρκία», είπε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος Μπουλέντ Αρίντς, κατα τη διάρκεια ομιλίας του στην Κωνσταντινούπολη.

«Κοιτάμε την καημένη την Αγιά Σοφιά και ευχόμαστε να επιστρέψει στις καλές της ημέρες» πρόσθεσε ο Αρίντς που πρόσφατα ήρθε σε δημόσια αντιπαράθεση με τον Ταγίπ Ερντογάν για το ζήτημα των κοινών φοιτητικων κοιτώνων αρρένων και θηλέων.

O κ. Αρίντς δήλωσε «πολύ ευτυχής» για τη μετατροπή δύο άλλων πρώην ναών της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα και τη Νίκαια, σε τζαμιά αποφάσεις από μερίδα σχολιαστών θεωρείται ότι προεξοφλούν και τη μετατροπή του μεγαλύτερου μνημείου της Κωνσταντινούπολης σε τζαμί.

Ο ίδιος ο Ενρτογάν έχει στο παρελθόν προτείνει η Αγία Σοφία να παραμείνει ως έχει.

Πρόσφατα πάντως ο ιμάμης του γειτονικού Μπλε Τζαμιού αιτήθηκε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος, ώστε η Κωνσταντινούπολη να μπορεί να εξυπηρετεί το πλήθος των πιστών που συρρέουν κατά τη διάρκεια των μουσουλμανικών εορτών.

Στην πολεμική για το θέμα πρέπει να προστεθεί και το κύριο άρθρο στο επίσημο περιοδικό των -κατά 49% ελεγχόμενων από το κράτος- Τουρκικών Αερογραμμών, το οποίο υπεστήριζε ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Μουσείο, συνιστά ρήξη με τις βουλές του Μωάμεθ Β', του Πορθητή.


Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Τελικά δεν… χορταίνει με τίποτε ο Ευάγγελος Βενιζέλος του 5%. Δεν του φτάνουν οι τρεις θέσεις που κατέχει και ελέω Σαμαρά (αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εξωτερικών και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ), θέλει να παραστήσει και τον υπουργό Πολιτισμού μοιράζοντας εκατομμύρια!

Ούτε λίγο ούτε πολύ χθες, κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε με τον αντιπρόεδρο της αλβανικής κυβέρνησης Νίκο Πελέσι, του υποσχέθηκε να του δώσει 2.500.000 ευρώ για την κατασκευή του εθνικού θεάτρου της Αλβανίας στα Τίρανα! Μάλιστα, για να δικαιολογήσει την απόφασή του πρόσθεσε: «Χαιρόμαστε που μπορούμε να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός εμβληματικού κτιρίου που συμβολίζει και τη φιλία μας αλλά και την έμφαση που δίνει η αλβανική κυβέρνηση και ο Αλβανός πρωθυπουργός στα θέματα του πολιτισμού». 
Και αυτό την ώρα που καρκινοπαθείς δεν έχουν να πάρουν φάρμακα, μαθητές λιποθυμούν στα σχολεία και οι εθνικές σκηνές της χώρας τα βγάζουν πέρα με το ζόρι, ενώ για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά χρειάστηκε η παρέμβαση του δημάρχου της πόλης Βασίλη Μιχαλολιάκου στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, για να εγκριθεί μόλις 1.000.000 ευρώ ώστε να διασφαλιστεί η λειτουργία του.

Μάλιστα, ο κ. Βενιζέλος δεν σταμάτησε τον εισοδισμό του σε άλλα «χωράφια» μόνο στο να ανακοινώσει το απίστευτο για την κρίση που βιώνει η χώρα μας ποσό (έστω και αν ήταν δέσμευση προγενέστερων κυβερνήσεων), αλλά συνέχισε την «αντιποίηση Αρχής» ανακοινώνοντας ότι όλοι οι μηχανισμοί του υπουργείου Πολιτισμού και των φορέων του υπουργείου Πολιτισμού, όπως το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, είναι στη διάθεση της αλβανικής πλευράς για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Και αυτά όλα όταν ο αρμόδιος για τον Πολιτισμό υπουργός, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, ήταν απών από τη συνάντηση.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος αναφέρθηκε και στο θέμα της επέκτασης της ενεργειακής συνεργασίας των δύο χωρών που ξεκινά με την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ, τονίζοντας: «Είναι καθοριστική πάντα η παραγωγή και η μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και οι διασυνδέσεις των συστημάτων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό αφορά και γενικότερα την περιοχή της Μεσογείου». 
Για τις προκλήσεις των Αλβανών που ανακινούν συνεχώς θέμα Τσαμουριάς, ο υπ. Εξωτερικών δεν είπε κουβέντα…

Πηγή "Δημοκρατία"


Του Δαμιανού Βασιλειάδη
εκπαιδευτικού, συγγραφέα

«Το έθνος συνέπεσε εν τέλει με το κράτος, όχι γιατί το κράτος διευρύνθηκε, αλλά γιατί το έθνος ακρωτηριάστηκε και συρρικνώθηκε, γιατί αφανίστηκε ή εκτοπίστηκε ο ελληνισμός της Ρωσίας (μετά το 1919), της Μικράς Ασίας (μετά το 1922), των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής (ιδίως μετά το 1945) και την Βόρειο Κύπρο (1974), ενώ σήμερα παρευρισκόμαστε μάρτυρες της αποσύνθεσης και της μαζικής φυγής του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου».
Προφητικά τα λόγια του Παναγιώτη Κονδύλη, όμως δεν ήταν σε θέση να προβλέψει ότι σήμερα δεν είναι το έθνος που συρρικνώνεται στα κρατικά του όρια, αλλά και το κράτος κινδυνεύει (τα σημάδια είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού) να συρρικνωθεί, χάνοντας όχι μόνο την εθνική του ανεξαρτησία, αλλά και ευρισκόμενο στα πρόθυρα του ακρωτηριασμού και του διαμελισμού
Οι γείτονές μας θέλουν να μας φτάσουν στα σύνορα, πριν τους βαλκανικούς πολέμους. Μάλλον κάπου στην Ελλάδα του 1864 και ακόμη πιο πίσω.
Σκοπιανοί διεκδικούν την Ελληνική Μακεδονία, (μη σας παραξενεύσει το εφιαλτικό σενάριο ενός άλλου «συνωστισμού στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. 
Η αποτελεσματική μέθοδος με τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης είναι γνωστή). 
Αλβανοί εποφθαλμιούν την Ήπειρο (Τσαμουριά κατ’ αυτούς). 
Οι Τούρκοι διεκδικούν την Δυτική Θράκη, το μισό Αιγαίο, και την Κύπρο, μη αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι υπάρχει κράτος με το όνομα Κύπρος. 
Και οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις και ο Ελληνικός Λαός σε πλήρη αφασία.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην χειρότερη παρακμιακή της πορεία από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Και αυτή η παρακμή, μάλλον πρέπει να μιλάμε κυριολεκτικά, για ηθική, πνευματική, πολιτική, οικονομικοκοινωνική και πολιτισμική σήψη, δεν έχει τέλος. Γιατί το παρασιτικό καταναλωτικό μοντέλο της μεταπολίτευσης που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και ακολούθησαν όλα τα κόμματα από δεξιά και αριστερά, σύμφωνα με το παράδειγμά του, συνεχίζει να επικρατεί. Δεν έχει αλλάξει τίποτε στην νοοτροπία του Έλληνα στο ζήτημα αυτό.

Ένας νέος εμφύλιος εμφανίστηκε μετά την μεταπολίτευση, με βάση την πολυπολιτισμική νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, την οποία υπηρετούν συνειδητά οι εθνοκάπηλοι της δεξιάς, που πουλούν την Ελλάδα και οι εθνομηδενιστές της Αριστεράς, που λόγω ενός βλακώδους και ανιστόρητου «διεθνισμού», δεν τους ενδιαφέρει αυτό που λέγεται έθνος - κράτος. Όλα παραδομένα στον Μαμωνά του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού.

Συνεπώς η πληθυσμιακή και εδαφική συρρίκνωση της Ελλάδας, που βρίσκεται προ των θυρών, γι’ αυτές τις δύο κατηγορίες, δεν παίζει κανένα ρόλο και δεν έχει καμία σημασία. Το διακηρύττουν και οι δύο πλευρές με πάμπολλες τοποθετήσεις, τις οποίες εδώ δεν χρειάζεται να τις αναπαράγουμε. Έχουμε αναφερθεί σε άλλα μας κείμενα και αναλύσεις στα σχετικά θέματα και αρκετοί πατριώτες έχουν περιγράψει με τα μελανότερα χρώματα το φαινόμενο.

Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης στο σύνολό του είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση, είναι ο κύριος υπεύθυνος αυτής της καταστροφικής πορείας του τόπου. Και τα δεινά δεν φαίνεται, στον εθνικό και κοινωνικό ορίζοντα, να έχουν τέλος. Το αντίθετο μάλιστα. Τα φαινόμενα της παρακμής συνεχίζουν με ακάθεκτο ρυθμό και ένταση. Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει τελικά από συρρίκνωση, αλλά από πλήρη αφανισμό ως έθνος και ως λαός. Δεν μας φταίνε οι ξένοι για την κατάντια μας. Το άλλοθι ότι για όλα φταίνε οι ξένοι, μας αποπροσανατολίζει πάντοτε από τις πραγματικές αιτίες και τις δυνατότητες διεξόδου, γιατί μας οδηγεί στην απάθεια.. Πρώτα φταίμε εμείς ως Έλληνες, γιατί εμείς δίνουμε δικαιώματα στους ξένους να μας φέρονται, όπως μας φέρονται, δηλαδή ως υποτελείς ραγιάδες. Η Ελλάδα έγινε αποικία χρέους και προτεκτοράτο της Γερμανίας και των ξένων γενικά από δική μας υπαιτιότητα.

Δεν κουνιέται φύλο.
Πλήρης αφασία.
Η σήψη δημιούργησε και το καρκίνωμα της Χρυσής Αυγής και έπεται και συνέχεια.

Με βάση αυτά τα δεδομένα μόνο ένα πατριωτικό κίνημα, ναι πατριωτικό κίνημα, είναι σε θέση να ανατρέψει αυτήν την πορεία και δημιουργήσει προϋποθέσεις αναστροφής και ηθικής, πνευματικής και παραγωγικής ανάταξης και ανασυγκρότησης της χώρας. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν, λείπει το ιστορικό υποκείμενο της αλλαγής.

Το γρηγορότερο δυνατό πρέπει να δημιουργηθεί ένα Πανεθνικό - Παλλαϊκό Κίνημα για να σωθεί η πατρίδα μας από τον πλήρη αφανισμό, πριν είναι αργά.

Ένα είναι γεγονός: Όσοι υπηρέτησαν με τον ένα ή άλλο τρόπο αυτό το σύστημα της παρασιτικής οικονομίας της αγοράς από όλες τις πολιτικές παρατάξεις, δεν είναι δυνατόν, θα ήταν παράλογο και να το σκεφτούμε, ότι είναι σε θέση να μας σώσουν.
Πρέπει να το πάρει απόφαση ο Ελληνικός Λαός. Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης σάπισε οριστικά και αμετάκλητα. Τελείωσε. Τελεία και παύλα! Οι ψηφοφόροι που ζητούν καταφύγιο, εγκαταλείποντας το ένα κόμμα και προστρέχοντας στο άλλο δεν πρόκειται να σωθούν με τον καιροσκοπισμό τους.

Αν θέλει να σωθεί ο Ελληνικός Λαός, ας αλλάξει ρότα. Με ξόρκια και ευχολόγια, με παθητικότητα και αναλγησία και επίκληση των κομμάτων και της μεταλλαγής των κομμάτων, δεν πρόκειται να προκύψει κανένα θαύμα. Το είπαμε και το ξαναλέμε. Το φαύλο και χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης τετέλεσται.

Μόνο η ενεργοποίηση των υγειών δυνάμεων του Ελληνικού Λαού μπορούν να αναστρέψουν και αναχαιτίσουν όλη αυτή την επικίνδυνη πορεία, που αφορά βέβαια όλους.

Η Ελλάδα είναι ένας ευλογημένος τόπος και έχει όλες τις προϋποθέσεις εν δυνάμει, χρειάζεται όμως άλλη εθνική στρατηγική.
Αρκεί να σταματήσουμε την προδοσία!


Ερχόμενος από το υπερατλαντικό του ταξίδι, ο Πρόεδρος της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, Αλέξης Τσίπρας, θεώρησε σκόπιμο να καταθέσει στην Ελληνική Βουλή πρόταση δυσπιστίας κατά της κατοχικής Κυβερνήσεως Σαμαρά.
Από αυτή την τριήμερη διαμάχη στην Ελληνική Βουλή, προφανώς θεωρούσε πως θα αναβαθμιστεί το κόμμα του στην κοινωνία και θα υπερβεί το ταβάνι των δημοσκοπικών προβλέψεων που επί μήνες έχουν καθηλώσει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ταυτόχρονα, προφανώς θεωρούσε πως θα προξενήσει πολύ σοβαρό πλήγμα στην συγκυβέρνηση των δοσίλογων και των υποτακτικών της πολιτικής Μέρκελ. Γιατί βεβαίως, δεν είναι δυνατόν να ευελπιστούσε πως μέσω αυτής της πρότασης δυσπιστίας, θα έπεφτε η Κυβέρνηση.

Δυστυχώς, όμως για τον κ. Τσίπρα και το κόμμα του, το μόνο όφελος από αυτό το «θέατρο πολιτικών σκιών», ήταν η διαφοροποίηση της κ. Τζάκρη, που κατά πάσα πιθανότητα θα αυξήσει την κοινοβουλευτική του ισχύ, κατά έναν ακόμη βουλευτή.

Αντίθετα, ήταν πολλαπλά τα οφέλη για τον Ελληνικό λαό, ο οποίος διαπίστωσε για άλλη μια φορά πως αυτό το πεθαμένο πολιτικό σύστημα, δεν βάζει μυαλό με τίποτε. Αφού μετά την μεταπολίτευση συνέβαλαν οι πάντες στο ξεχαρβάλωμα της Ελλάδος και στην φτωχοποίηση του λαού της, για άλλη μια φορά «πλακώνονταν» επί των ερειπίων της.

Έτσι, είδαμε τον Πρωθυπουργό να προσπαθεί να ανορθώσει την θλιβερή του ύπαρξη με χυδαίους λαϊκισμούς και πεζοδρομιακή πολιτική. Με απόλυτη ρηχότητα πολιτικού λόγου, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα για την ανοικοδόμηση των ερειπίων, είρωνα και αμετανόητο για το γεγονός πως είναι ο Πρωθυπουργός ο οποίος έχει εξοντώσει την Ελληνική κοινωνία.

Από την άλλη μεριά ο συνένοχος του Ελληνικού εγκλήματος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν απόλυτα φοβισμένος, ένα πολιτικό πτώμα που παρ΄ ότι βρίσκεται προ των πυλών του Ειδικού Δικαστηρίου κρυπτόμενος πίσω από τον Σαμαρά, καλούσε σε μονομαχία τον Τσίπρα, παίζοντάς το Ρίνγκο. Εν τούτοις παράμεινε υπέρ του δέοντος αλαζόνας και τελικά απεδείχθη αντιστρόφως ανάλογος του φυσικού όγκου και βάρους του, δηλαδή ένα θλιβερό ανθρωπάκι.

Και από κάτω από τη σκηνή του θεάτρου του παραλόγου, άθλιοι, περίτρομοι της επικείμενης απώλειας των προνομίων τους, χειροκροτητές βουλευτές που ως πρόβατα των μαντριών στην συνέχεια θα στήριζαν την συγκυβέρνηση των δοσίλογων δημίων του Ελληνικού λαού! Το απόλυτο κατάντημα κυρίως από βουλευτές της Ν.Δ. που χειροκροτούσαν μετά μανίας τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Πράγματι τι ξεπεσμός, τι ξεφτίλα!

Οσονούπω, κερδισμένος από αυτή την τριήμερη διαμάχη του παραλόγου δεν αναδείχτηκε κανένας πολιτικός σχηματισμός. Υπήρξε όμως, ένας μεγάλος χαμένος, που είναι βεβαίως ο Ελληνικός λαός. Ο οποίος γνωρίζει πως σύντομα θα υποστεί νέα αφαίμαξη του εισοδήματός του δια μέσω νέων φορολογικών μέτρων. Όπως επίσης, γνωρίζει πως σύντομα θα του δημευθεί η περιουσία διά μέσω του επερχόμενου Νόμου που θα του φορολογεί τα χωράφια και τις στάνες και στο βάθος ελλοχεύει το «κούρεμα» των καταθέσεών του που προήλθε από την αποταμιευτική του προνοητικότητα.

Εάν λοιπόν, θα μπορούσε με λίγες λέξεις ο λαός μας να σχολιάσει την κακή θεατρική παράσταση που παίχτηκε στις πλάτες του, θα αναφωνούσε με λίγες λέξεις: 
«Σπουδαία τα λάχανα» ή «Κάτι τρέχει στα γύφτικα». Και για να ευθυμήσουμε λίγο τη δυστυχία μας, καλό θα ήταν να εξηγήσουμε τις δυο ρήσεις του θυμόσοφου λαού μας:
α) Σπουδαία τα λάχανα: Σε κάποιο χωριό πριν από το 1821, πέρασε ο απεσταλμένος του Τούρκου δυνάστη για να εισπράξει τον επαχθή φόρο της δεκάτης. Όλοι όμως, οι χωρικοί του απάντησαν ότι αδυνατούσαν να πληρώσουν τον φόρο γιατί τα λάχανά τους (λάχανα παρήγαγε το χωριό) έμεναν απούλητα. Τότε ο φορατζής είπε πως θα έστελνε να παραλάβει τα λάχανα ως πληρωμή των φόρων. Έτσι, έμεινε η φράση που υποδηλώνει πως έγινε κάτι με μικρή αξία, κάτι δηλαδή ασήμαντο.
β) Κάτι τρέχει στα γύφτικα: Γύρω στα 1830 ένα μεγάλο καραβάνι γύφτων που κατέβηκε από την Θράκη έστησε τσαντίρια στη μέση του θεσσαλικού κάμπου. Όλη τη μέρα οι τσιγγάνοι γύριζαν στα 12 χωριά λέγοντας τη μοίρα, πουλώντας χαλιά και βότανα και το βράδυ επέστρεφαν στον καταυλισμό τους, ρίχνοντάς το στο γλέντι με νταούλια, χορούς και αμανέδες. Στο γλέντι απάνω πολλές φορές τσακώνονταν μεταξύ τους. Στην αρχή οι χωρικοί έτρεχαν να δουν τι συμβαίνει. Σύντομα όμως, συνήθισαν και δεν τους έκαναν εντύπωση οι φασαρίες αυτές. Όταν άκουγαν κάτι λοιπόν, έλεγαν πως «κάτι τρέχει στα γύφτικα». Έτσι, έμεινε η φράση ως σήμερα που σημαίνει πως έγινε πολύ κακό για το τίποτα.

Ωστόσο, αυτό το καταστροφικό πολιτικό κατεστημένο για τη χώρα και τους πολίτες της, που οι βρωμιές του ξεβράζονται κατά συρροή από ένα ξεχειλισμένο ρέμα, δεν αφουγκράζεται πως η χύτρα που μέσα της βράζει η οργή του κόσμου, χρειάζεται εξαέρωση προκειμένου να μη σκάσει. 
Έτσι, πανικόβλητο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα σφίγγει τον εξαερισμό της χύτρας, με αποτέλεσμα να επιταχύνει την έκρηξη του λαού. Μια έκρηξη που θα σαρώσει τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις. Μια έκρηξη που θα τιμωρήσει όλους εκείνους που άσκησαν και εξακολουθούν να ασκούν πολιτική και κοινωνική βία κατά του λαού μας. 
Εκείνους που υφάρπαξαν την ψήφο του Ελληνικού λαού με τα συνεχή προεκλογικά τους ψεύδη και σε καμιά περίπτωση δεν έχουν αυτή τη στιγμή τη δεδηλωμένη του λαού, αφού αθέτησαν όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους, εξαπατώντας τις Ελληνίδες και τους Έλληνες ψηφοφόρους. 
Εκείνους που εξακολουθούν να φτωχοποιούν περαιτέρω τον λαό μας και οι οποίοι αδυνατίζουν την άμυνα της χώρας και την διαπραγματευτική μας δυναμική σε μεγάλα Εθνικά θέματα, όπως, η οριστική λύση του ονόματος της γείτονας χώρας των Σκοπίων.

Είναι σίγουρο πως ο λαός μας «προετοιμάζει» την εξέγερσή του, παρ΄ ότι τρομοκρατείται καθημερινά από τα συστημικά λαμόγια της πολιτικής και δημοσιογραφικής σκηνής, ακόμη και από εκείνα που προς το παρόν έχουν αποσύρει, όπως τον ευτραφέστατο Πάγκαλο. 
Αυτόν τον αμετροεπή πολιτικάντη που βρίσκεται σε όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς καταθέτοντας τις νεοταξικές-νεοφιλελεύθερες απόψεις του και οι οποίες βλάπτουν σοβαρά την υγεία μας. 
Αυτόν τον συνένοχο και συμμέτοχο της σημερινής δυστυχίας μας. Αυτόν τον Εθνικό μειοδότη που θεώρησε πως την Ελληνική Σημαία την βραδιά της ντροπής, των Ιμίων, την πήρε ο αέρας. 
Αυτόν τον παρωχημένο πολιτικό που έχει χάσει το μέτρο, αντίθετα με τον παππού του που είχε «μέτρο». 
Όμως, να ξέρουν όλοι, πως οι Θερμοπύλες δεν θα πέσουν παρ΄ ότι πολλαπλασιάστηκαν οι Εφιάλτες στις μέρες μας! 
Μέχρι λοιπόν, την ημέρα της εξέγερσης ο λαός μας τους στέλνει καθημερινά μήνυμα:
«Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά», φράση που ξεκίνησε ως εξής: 
«Τα πρώτα ιστιοφόρα μεταγωγικά στο Βυζάντιο ονομάζονταν αχλάδες, γιατί είχαν σχήμα αχλαδιού. Τα καράβια αυτά έσερναν συνήθως, ένα μικρό πλοιάριο από πίσω στο οποίο είχαν οπλισμό, τρόφιμα και τα υπόλοιπα πολεμικά σύνεργα. Έτσι, όταν τέτοια ιστιοφόρα προσέγγιζαν σε νησιά, οι κάτοικοι έβγαιναν στις κορυφές των νησιών για να δουν αν έσερναν πλοιάριο, δηλαδή αν έρχονταν για μάχη. Τότε έτρεχαν αλαφιασμένοι φωνάζοντας «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά», για να οργανώσουν την άμυνα του νησιού τους».

Κλείνοντας θα ήθελα να στείλω το δικό μου κουράγιο προς τον περήφανο Ελληνικό λαό, μέσω ενός αποσπάσματος κειμένου της καλής μου φίλης Χαριτίνης Καλαμπόκη, η οποία είχε γράψει: 
«Κράτησα και θα κρατώ πάντα αυτά που με κράτησαν όρθια. Μην κάνεις ποτέ πράγματα που συγκρούονται με την συνείδησή σου και την ηθική της οργανωμένης ζωής και των αξιών της. Πες ΟΧΙ, μη φοβάσαι, όταν λέμε ΟΧΙ υψώνουμε το κεφάλι, όταν λέμε ΝΑΙ σκύβουμε. Και πρόσεξε, να θυμάσαι πως ο ύπνος της λογικής, γεννά τέρατα».
Συνέλληνες, καλή Λευτεριά!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Του Γιάννη Γκόβα

Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι, πλέον, μια ανεξάρτητη χώρα, δεδομένου ότι αποτελεί στην κυριολεξία αποικία χρέους της Γερμανίας στα πλαίσια της realpolitik που με κτηνώδη τρόπο επιβάλλει και επιβεβαιώνει την πολιτική της ισχύ.

Αυτή τη φορά ο κυρίαρχος εφαρμόζει την σκληρότητά του όχι σε πεδίο στρατιωτικού πολέμου αλλά στην οικονομία με αποτελέσματα εξίσου οδυνηρά για τους Έλληνες, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά ένα δράμα βλέποντας τη ζωή τους να υποβαθμίζεται, τους δημοκρατικούς θεσμούς να συρρικνώνονται μέχρις εξαφανίσεως και τα όνειρά τους για ένα καλλίτερο μέλλον των ιδίων και των παιδιών τους να θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των τοκογλύφων και του αμαρτωλού τριγώνου που αποτελείται από τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές (οι οποίες στην τρόικα εκπροσωπούνται από το ΔΝΤ), τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τη Γερμανία ο ρόλος της οποίας είναι έμμεσος μεν μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών και αγορών αλλά και άμεσος με αυτοτελή λόγο και παρέμβαση.

Για να συμβεί αυτό χρειάστηκε να γίνει στη χώρα μας ένα ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Είναι δε πολύ χαρακτηριστική σχετική δήλωση του έγκριτου συνταγματολόγου Γ. Κασιμάτη που αναφέρει (13/10/2013):

«Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν αμφιβολίες…. Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν… Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε -αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχθούμε. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα, με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφασην πρωθυπουργού.

Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά και την κατάληξη των όσων μέχρι σήμερα ζούμε.Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο “πείραμα” της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μίας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με την δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας εις το διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες πρέπει να τους απομακρύνουμε εμείς, γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς… Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι, όλοι γνωρίζουμε πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου… Ή αυτοί, ή εμείς…». Σε αυτή τη συγκυρία της πολιτικής απαξίας από τα ανδρείκελα των τοκογλύφων που λυμαίνονται τη χώρα εκτελώντας καθημερινά τις κατοχικές τους εντολές και έχουν σαν αποτέλεσμα 1,5 εκατ. ανέργους, χιλιάδες νέους να αναζητούν τις τύχες τους στο εξωτερικό εγκαταλείποντας τη χώρα ,

την εξελισσόμενη φτωχοποίηση με αρκετούς να αναζητούν τροφή στα σκουπίδια, 350 χιλ. νοικοκυριά χωρίς ρεύμα, την διάλυση των κοινωνικών δομών, των παροχών υγείας κ.ά, , η επέτειος των 40 χρόνων από την εξέγερση στο Πολυτεχνείο αποκτά ιδιαίτερη φόρτιση αλλά συνάμα ατομική και συλλογική ευθύνη.

Το Πολυτεχνείο της ουτοπίας, του ονείρου, της συλλογικής δράσης και της μαχητικής αντίδρασης είναι φωτεινό παράδειγμα.Γι αυτό το υπάρχον πολιτικό σύστημα, επιχειρεί συστηματικά να απαξιώσει. Το Πολυτεχνείο αμφισβήτησε την χούντα, την αμερικανοκρατία, το κεφάλαιο που την στήριξε, άνοιξε δρόμους …Σήμερα ελλοχεύει ο κίνδυνος αφανισμού μας σαν χώρα ,από τη συνέχιση αυτής της πολιτικής.

Ήδη έχει ακυρωθεί το Δημοκρατικό μας πολίτευμα ( με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου εκτελούνται ζωές και όνειρα, ελπίδες και προοπτικές ) αλλά και η Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας μας.Για να αποτραπούν οι κίνδυνοι απαιτείται η άμεση, καθολική και συγχρονισμένη αντίδραση από τη μεριά του λαϊκού παράγοντα.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι με ποιο τρόπο θα οργανωθεί και τι μορφές θα πάρει , ώστε να κατορθώσει να σταματήσει σε πρώτη φάση τη νεοφιλελεύθερη επέλαση και στη συνέχεια να την ανατρέψει.Η ενεργοποίηση της κοινωνίας με κάθε πρόσφορο τρόπο, στη γειτονιά, στην κοινότητα, στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια είναι η πιο πειστική απάντηση.

Τα παραδοσιακά κόμματα δεν είναι αναγκαία για να αλλάξουμε το κοινωνικό μοντέλο της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ ώριμο πολιτικό τέκνο της ανάγκης και της ελπίδας, επιχειρεί να συνδράμει με όλες του τις δυνάμεις σε αυτό το «από κάτω» εγχείρημα γι αυτό χτυπιέται ανελέητα και λοιδορείται από τα καθεστωτικά μίσθαρνα όργανα των μέσων μαζικής εξαπάτησης.

Τρέμουν την λαϊκή αντίδραση και επενδύουν στο φόβο, στα εκβιαστικά διλλήματα κάθε φορά, στα ψέματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εμπόδια που θα συναντήσει μια τέτοια προσπάθεια θα είναι μεγάλα και οι παγίδες διαρκείς, όσοι κερδίζουν από τη σημερινή δυστυχία των Ελλήνων προφανώς δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν.

Ο αγώνας θα είναι σκληρός και επίπονος και θα απαιτηθούν θυσίες. Ο Ελληνικός λαός όμως έχει αποδείξει στο διάβα της ιστορίας του ότι δεν υπολογίζει θυσίες προκειμένου να επιτύχει την επιβίωσή του και την απαλλαγή του από ντόπιους και ξένους δυνάστες. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους οι τροϊκανοί εντός και εκτός των τειχών.

Tου Σταύρου Τζίμα

Ενας δημοσιογράφος στην ΠΓΔΜ, ο Τόμισλαβ Κεζάροφσκι, καταδικάστηκε πρόσφατα σε φυλάκιση τεσσεράμισι χρόνων γιατί δημοσίευσε, πριν από πέντε χρόνια, στο έντυπο όπου εργαζόταν, τα στοιχεία προστατευόμενου μάρτυρα σε υπόθεση δολοφονίας που ερευνούσαν οι δικαστικές αρχές.
Η καταδίκη του Κεζάροφσκι συνέπεσε με τις έρευνες που διενεργούσε για τα αίτια ενός τροχαίου δυστυχήματος τον περασμένο μήνα, στο οποίο σκοτώθηκε ένας άλλος δημοσιογράφος, ο εκδότης της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας των Σκοπίων Fokus, Νίκολα Μλαντένοφ.

Το επίσημο πόρισμα που αποδίδει το τροχαίο σε υπερβολική ταχύτητα, ωστόσο, αμφισβητήθηκε έντονα από μερίδα των ΜΜΕ των Σκοπίων, ειδικά των προσκείμενων στην αντιπολίτευση, και σε συνδυασμό με τη δίωξη του Κεζάροφσκι που έψαχνε το θέμα, οι αντιδράσεις στο εσωτερικό όσο και διεθνώς εντάθηκαν.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων εξέφρασε την ανησυχία της, ενώ η εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ μίλησε για επιχείρηση «να λογοκριθούν όλοι οι δημοσιογράφοι στη χώρα».

Ακόμα πιο καυστικός, ο ειδικός εισηγητής του Ευρωκοινοβουλίου για την ΠΓΔΜ, Ρίτσαρντ Χόουιτ, δήλωσε στα Σκόπια ότι υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις πως η απόφαση του δικαστηρίου έχει πολιτικά κίνητρα και σημείωσε ότι τέτοιου είδους περιπτώσεις δημιουργούν κλίμα φόβου μεταξύ δημοσιογράφων, εκδοτών και ιδιοκτητών μέσων μαζικής ενημέρωσης, με αποτέλεσμα τον περιορισμό της δημοσιογραφικής έρευνας, η οποία, όπως είπε, μοιραία οδηγεί στην αυτολογοκρισία.
Οι ετήσιες εκθέσεις, εξάλλου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την πορεία υλοποίησης των κριτηρίων ώστε να λάβει ημερομηνία έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων, σημειώνουν με «κόκκινο» τις αναφορές τους στο θέμα της ελευθερίας του Τύπου, αλλά και της Δικαιοσύνης.
Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη πλην της FYROM, όπου η κυβερνητική εξουσία να ασκεί τόσο ασφυκτικό έλεγχο και τέτοια τρομοκρατία απέναντι στα ΜΜΕ και στους ανθρώπους τους που αρνούνται να την υπηρετήσουν.
Οι πάντες, εκδότες, δημοσιογράφοι, καναλάρχες, bloggers, οφείλουν, εάν θέλουν να επιβιώσουν, να δηλώσουν υποταγή στο σύστημα Γκρούεφσκι.
Πώς μεταφράζεται συνήθως αυτό;
Με την απόλυτη χειραγώγηση των κρατικών ΜΜΕ, το κλείσιμο ή την εξαγορά από ανθρώπους του Γκρούεφσκι εφημερίδων και τηλεοπτικών σταθμών που ασκούν κριτική στην πολιτική του, φυλάκιση κάποιων που αρνούνται να συμμορφωθούν ή και να πουλήσουν (όμιλος Ραμκόφσκι), τον αποκλεισμό από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και εν τέλει την καταδίκη σε ανεργία όσων δημοσιογράφων τολμούν έστω να ψελλίσουν διαφωνίες.
Και όποιοι ριψοκίνδυνοι εξακολουθούν να αντιστέκονται, αυτοί ρίχνονται στην «πυρά» του εθνικοπατριωτικού φανατισμού με την κατηγορία ότι είναι έμμισθοι πράκτορες του «εχθρού»: των Ελλήνων δηλαδή και εσχάτως των Βουλγάρων.

Μα, καλά, θα αναρωτηθεί κανείς, δεν πτοείται από τη διεθνή κατακραυγή ο Σλαβομακεδόνας ηγέτης;
Ισως, αλλά γνωρίζει καλά πως χωρίς τον έλεγχο των ΜΜΕ και την ασύστολη προπαγάνδα, η καρέκλα της εξουσίας του θα αρχίσει να τρίζει.


Από το κακό στο χειρότερο πάει μια από τις μεγαλύτερες – και στρατηγικής σημασίας για την ελληνική οικονομία – επιχειρήσεις της χώρας. Τα τραγικά αποτελέσματα που εμφανίζουν τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) δημιουργούν πολύ σοβαρό προβληματισμό, καθώς οι επιδόσεις τους επηρεάζουν αρνητικά ολόκληρη την εικόνα της ελληνικής οικονομίας. Τι φταίει γι’ αυτό;

Η συνισταμένη των αναλύσεων υποδεικνύει το μοντέλο διοίκησης της εταιρείας, το οποίο, παρότι αποτυχημένο, συνεχίζει να ορίζει τη μοίρα των ΕΛΠΕ. Όπως υποδεικνύουν τα... στάνταρ κάθε επιχείρησης, ένας μάνατζερ του ιδιωτικού τομέα σαφώς και θα είχε πάει στο... σπίτι του, εάν η επιχείρηση, την οποία διαχειρίζεται, παρουσίαζε ζημιές της τάξης των 173 εκατ. ευρώ το εξάμηνο.

Κι όμως, στην περίπτωση των – θεωρητικά τουλάχιστον – κρατικών ΕΛΠΕ αυτό μπορεί να είναι αλήθεια τόσο για την επιχείρηση όσο και για τον επικεφαλής της Γιάννη Κωστόπουλο, που ασκεί το μάνατζμεντ της επιχείρησης από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας, θεωρείται μια «ιερή αγελάδα» στην ελληνική ενεργειακή πιάτσα και «βασιλεύει» με... πέντε πρωθυπουργούς. 
Τα ερωτήματα όμως πληθαίνουν μετά τα αποτελέσματα αυτά, τα οποία, όπως λένε στην αγορά, έπαιξαν και σημαντικό ρόλο στην αναβολή της αποκρατικοποίησης της εταιρίας προς το... «βάθος» του 2014:

• Πώς καλύπτεται το δημόσιο συμφέρον από τέτοιες επιδόσεις, που μάλιστα έχουν παρατηρηθεί συχνά σε βάθος χρόνου;
• Ασκεί το κράτος, μέσω του ΥΠΕΚΑ, τον απαιτούμενο έλεγχο στις δραστηριότητες και τη διοίκηση της εταιρείας ή αυτή λειτουργεί ως κράτος εν κράτει; Τι λέει επ’ αυτού ο υπουργός Γιάννης Μανιάτης;
• Τι λένε, επίσης, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος;
• Πώς φτάσαμε στην τελευταία μετοχική σύνθεση και τι προβλήματα διαμορφώνει (και αυτή) στην επιχειρούμενη αποκρατικοποίηση του ομίλου;

Μια ανακοίνωση που εκδόθηκε από τον όμιλο των ΕΛΠΕ στα τέλη Αυγούστου αφιέρωσε ελάχιστες λέξεις για να καταγράψει τις ζημιές του ισολογισμού του εξαμήνου στα 173 εκατ. ευρώ. Αφιέρωσε όμως αρκετές εκατοντάδες για να επιχειρήσει να αντιστρέψει την εικόνα αυτή μιλώντας για αύξηση όγκων πωλήσεων και διπλασιασμό εξαγωγών λόγω λειτουργίας του Διυλιστηρίου Ελευσίνας. Για να καταλήξει ότι ήταν το ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον διύλισης που επηρέασε αρνητικά την κερδοφορία.

Ένα πρώτο ζήτημα είναι ότι, αφού όλα πήγαν καλά και τόσο οι πωλήσεις όσο και οι εξαγωγές αυξήθηκαν, πώς κατάφερε η διοίκηση να πέσει τόσο έξω... Η ίδια πάντως στην ανακοίνωσή της ανέφερε πως «τα κέρδη επηρεάστηκαν από τις απώλειες αποτίμησης αποθεμάτων λόγω μείωσης των τιμών του αργού, τις αυξημένες αποσβέσεις λόγω των υψηλών επενδύσεων των τελευταίων ετών καθώς και το ιδιαίτερα υψηλό χρηματοοικονομικό κόστος που επηρεάζει το σύνολο των ελληνικών επιχειρήσεων».

Το ερώτημα που μπορεί να υποβάλει ένας απλός πολίτης είναι: Η διοίκηση δεν τα γνώριζε όλα αυτά, ιδιαίτερα όταν και το πρώτο τρίμηνο ήταν εξίσου αρνητικό, με ζημιές μετά από φόρους ύψους 78 εκατ. ευρώ, έναντι κερδών 71 εκατ. κατά την αντίστοιχη περυσινή περίοδο;

Θεωρητικά θα έπρεπε να τα γνωρίζει, είναι η απάντηση, αλλά μάλλον το θέμα μας είναι αρκετά... θεωρητικό, αφού τότε η ίδια διοίκηση απέδιδε τις ζημιές του τρίμηνου στη «χειρότερη περίοδο πετρελαίου θέρμανσης των τελευταίων ετών στην Ελλάδα». Εξηγούσε μάλιστα ότι τα αποτελέσματα επιβαρύνθηκαν από την πτώση κατά 70% της κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης για το σύνολο της χειμερινής περιόδου στην Ελλάδα – ιστορικό χαμηλό – μετά τον πενταπλασιασμό του ειδικού φόρου κατανάλωσης για το πετρέλαιο...

Ακόμη και αυτό να έφταιγε, όμως, οι προσεκτικοί των ισολογισμών παρατήρησαν ότι σημαντική «ευθύνη» για την τραγική εικόνα των ΕΛΠΕ στο τρίμηνο είχε και η πτώση της τιμής του αργού, που μείωσε την αξία των αποθεμάτων. Στα συγκρίσιμα μεγέθη (αφού αφαιρεθεί η επίπτωση των διεθνών τιμών), λοιπόν, οι ζημιές είναι 21 εκατ. ευρώ, έναντι κερδών 45 εκατ. ευρώ.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: Η διοίκηση δεν είναι υπεύθυνη να «δει» μπροστά και να προφυλάξει την επιχείρηση από τέτοιες καταστάσεις;

Ασφυκτική πίεση

Προφανώς η διοίκηση δεν είχε τέτοιες αγωνίες, αφού στη σχετική του δήλωση ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Γιάννης Κωστόπουλος έλεγε τότε ότι «η κατάρρευση της εσωτερικής αγοράς θέτει τις εταιρείες μας στον κλάδο λιανικής εμπορίας υπό ασφυκτική πίεση, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη δραστικών αλλαγών στο μοντέλο λειτουργίας τους, με μεγαλύτερη έμφαση στη μείωση του λειτουργικού κόστους».

Με δύο λόγια, θα πρέπει να κόψουμε τους μισθούς και να απολύσουμε κόσμο. Δικαιολογώντας δηλαδή τις μειώσεις αποδοχών που έχουν γίνει την τελευταία περίοδο στον όμιλο των ΕΛΠΕ αλλά και ρίχνοντας δηλαδή... σέντρα για την ανακοίνωση της εθελουσίας εξόδου που ακολούθησε. Πριν όμως φτάσουμε εκεί θα πρέπει να σημειώσουμε τρία σημαντικά ζητήματα:

Πρώτον, σχεδόν κανείς δεν ασχολήθηκε με τις ζημιές των ΕΛΠΕ, ούτε καν στον οικονομικό Τύπο. Όταν πρόκειται για δημόσιο οργανισμό, δεν θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος; Ή θα πρέπει τα ΕΛΠΕ να γίνουν... Ολυμπιακή για να αρχίσουμε να ψάχνουμε τι πήγε στραβά;

Δεύτερον, επίσης κανείς δεν ανέτρεξε στις εκτιμήσεις της ίδιας της διοίκησης (και οι αναλυτές μαζί της) τον Οκτώβριο του 2012 για τα αποτελέσματα του 2013. Την περίοδο εκείνη προέβλεπαν αύξηση της οργανικής ανάπτυξης κατά 40%, με πρόβλεψη για EBITDA 700 εκατ. ευρώ, με τη συνδρομή φυσικά της νέας μονάδας διύλισης.

Όπως είπαμε, στην ανακοίνωση αποτελεσμάτων εξαμήνου δόθηκε βάρος στην αύξηση του όγκου των πωλήσεων και στα EBITDA, σημειώνοντας ότι τα συγκρίσιμα ανήλθαν σε 21 εκατ. ευρώ, αλλά χωρίς να αναφέρεται το ποσό για το περυσινό αντίστοιχο μέγεθος. Ο λόγος είναι ότι και τα προσαρμοσμένα EBITDA αλλά και τα επίπεδα της προσαρμοσμένης κερδοφορίας ήταν πολύ χαμηλότερα από τις μέσες εκτιμήσεις.

Την περίοδο εκείνη όμως η διοίκηση Κωστόπουλου, γνωρίζοντας τα δεδομένα, προχώρησε (στο τέλος Απριλίου 2013) στην έκδοση ομολογιακού δανείου 500 εκατ. ευρώ (με κουπόνι 8%, ας όψονται τα χρηματοοικονομικά...). Η επιτυχία ήταν αναμενόμενη με τη ζήτηση επτά φορές μεγαλύτερη και τις εγγραφές στα 3,5 δισ. ευρώ. Το κρυφό χαρτί της κίνησης ήταν ότι τότε οι επενδυτές δεν ήξεραν τα αποτελέσματα (ούτε του πρώτου τριμήνου) και είχαν ενημέρωση μόνο από τις επίσημες προβλέψεις της διοίκησης και το... copy paste των αναλυτών.

Κυρίως όμως δεν γνώριζαν το αρνητικότερο σκηνικό που θα ακολουθούσε το άκρως αρνητικό σκηνικό του δεύτερου τριμήνου. Τότε ο Κωστόπουλος δήλωνε ότι «η επιτυχημένη ολοκλήρωση της πρώτης έκδοσης ευρωομολόγου στην ιστορία της Ελληνικά Πετρέλαια επιβεβαιώνει την εμπιστοσύνη των διεθνών κεφαλαιαγορών στις προοπτικές και τη στρατηγική της εταιρείας. Η έκδοση έρχεται μετά την ολοκλήρωση του πενταετούς επενδυτικού μας προγράμματος και την εκκίνηση και εμπορική λειτουργία του αναβαθμισμένου διυλιστηρίου Ελευσίνας». Το τι έγινε τελικά το μάθαμε τον Σεπτέμβριο....

Τρίτον, ότι, από τις ζημίες των 173 εκατ. ευρώ, τα 95 εκατ. προκύπτουν από τη διαφορά αποτίμησης αποθεμάτων και τα υπόλοιπα 78 εκατ. ευρώ είναι καθαρές λειτουργικές ζημίες. Θέμα που, εκτός από την άστοχη πρόβλεψη για την τιμή του πετρελαίου, θέτει και άμεσο ζήτημα επενδυτικής στρατηγικής.

Προφανώς η χρονική συγκυρία της τεράστιας (2 δισ.) επένδυσης της Ελευσίνας δεν αποδείχθηκε η καλύτερη δυνατή. Και όταν η μονάδα άρχισε να λειτουργεί, τα περιθώρια κέρδους μειώθηκαν δραστικά. Μεταγενέστερα είναι πιθανό οι συνθήκες να αλλάξουν και η μεγάλη επένδυση των ΕΛΠΕ να επιστρέψει σε θετικότερες αποδόσεις. Μέχρι τότε όμως οι μέτοχοι (τόσο το Δημόσιο όσο και οι ιδιώτες και οι ξένοι) βλέπουν ζημιές, την ώρα που είχαν προετοιμαστεί για... μεγαλεία. Όλα αυτά είναι προφανέστατα ζητήματα διοίκησης. Μιας διοίκησης (διευθυντικών στελεχών και μελών Δ.Σ.) που μάλιστα αμείφθηκε με 934.000 ευρώ το πρώτο εξάμηνο.

Η ίδια διοίκηση βέβαια δεν είχε κανένα πρόβλημα να ανακοινώσει προ καιρού εθελουσία έξοδο για την απομάκρυνση έως και 300 εργαζομένων ή του 8% του εργατικού της δυναμικού – κυρίως για διοικητικό προσωπικό. Μάλιστα, στις αιτιάσεις των εργαζομένων, απάντησε υπεροπτικά: «Όπως όλες οι εταιρείες, και τα ΕΛΠΕ βρίσκονται σε μια διαρκή διαδικασία βελτίωσης των υπηρεσιών της στους πελάτες και όλες της οι κινήσεις αποσκοπούν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας».

Και τι καλύτερο να περιμένει κανείς από μια διοίκηση η οποία το 2011 είχε ζητήσει μειώσεις αποδοχών σε συνάρτηση με πριμ παραγωγικότητας με το αιτιολογικό ότι οι εργαζόμενοι στα ΕΛΠΕ απασχολούνται λιγότερες ημέρες από τους συναδέλφους τους, καθώς οι Έλληνες δουλεύουν 197 μέρες τον χρόνο, στην Ισπανία 211, στην Ιταλία 232, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και τη Γερμανία 244 και σε Ουγγαρία, Ρωσία και Ρουμανία 261 μέρες...

Σημειώνεται ότι τα ΕΛΠΕ απασχολούν περίπου 4.000 άτομα προσωπικό και το 80% αυτών εργάζεται στην Ελλάδα.

Προφανώς στα ΕΛΠΕ επιθυμούν να ασχολείται κανείς μόνο με τις «επιτυχίες» τους και ποτέ με τις αστοχίες. Και φυσικά ούτε λόγος για τα συμβόλαια της διοίκησης.

Μερικά ερωτήματα

Επί τη ευκαιρία, καλό είναι να απαντηθούν από τη διοίκηση των ΕΛΠΕ μερικά ακόμη ερωτήματα:

1. Πόσες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ είναι η πίστωση σε κάποιους μεμονωμένους προμηθευτές των ΕΛΠΕ, όταν άλλοι προμηθευτές πιέζονται να πληρώνουν σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια;
2. Αγόρασε η εταιρεία πλοία αμφιβόλου ποιότητας από επιχειρηματία σε τιμές που προκάλεσαν έκπληξη στην αγορά;
3. Γιατί τα ΕΛΠΕ μείωσαν τις εισαγωγές αργού πετρελαίου από τη Λιβύη και προς όφελος τίνος;
Και τέλος: Έχει ενημερωθεί η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ για τα παραπάνω; Έχει απαντήσεις – πέρα από αυτές που χρωστάει η ίδια η εταιρεία;

Νέο Δ.Σ. αλλά με τα ίδια «κεντρικά» πρόσωπα

Στα τέλη Ιουνίου του 2013, μετά την... εξαιρετική αυτήν οικονομική πορεία, το Δ.Σ. των ΕΛΠΕ τροποποιήθηκε σημαντικά με την ανάδειξη νέου συμβουλίου. Σε αυτό όμως παρέμειναν όλα τα «κεντρικά» πρόσωπα. Το Δημόσιο, που διορίζει επτά μέλη, τοποθέτησε τους Χρήστο - Αλέξη Κομνηνό, Ιωάννη Κωστόπουλο, Ιωάννη Σεργόπουλο, Βασίλειο Νικολετόπουλο, Άγγελο Χατζηδημητρίου, Χρήστο Ραζέλο και Ιωάννη Ράπτη.

Η συμφερόντων της οικογένειας Λάτση μέτοχος εταιρεία «Paneuropean Oil and Industrial Holdings S.A.» τοποθέτησε τους Αχιλλέα Βάρδα και Ανδρέα Σιάμιση. Εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Δ.Σ. είναι οι Π. Οφθαλμίδης και Κ. Παπαγιαννόπουλος ενώ από την Ειδική Συνέλευση των Μετόχων της μειοψηφίας αναδείχτηκαν οι Θεόδωρος Πανταλάκης και Σπυρίδων Παντελιάς. Τη δουλειά βέβαια θα φέρουν σε πέρας οι ίδιοι. Δηλαδή τα εκτελεστικά μέλη, που είναι οι Κωστόπουλος, Κομνηνός (από το Δημόσιο), Βάρδας και Σιάμισης (από την οικογένεια Λάτση), με τον πρώτο και τον τελευταίο να έχουν απόλυτο λόγο στις εξελίξεις.

Τα διοικητικά των ΕΛΠΕ ήταν ανέκαθεν μια περίπλοκη υπόθεση. Ο όμιλος Λάτση μπήκε μετοχικά με περίπου 36% στα ΕΛΠΕ με τη συμφωνία του 2003, η οποία προέβλεπε διορισμό της διοίκησης από το Δημόσιο για πέντε χρόνια. Μετά το διάστημα αυτό η συμφωνία όριζε την κατάργηση της δέσμευσης, υπό τον όρο ότι υπάρχει έγκριση από το 50% συν μία μετοχή του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου. Από το 2007 οι εταιρείες της οικογένειας Λάτση ελέγχουν σχεδόν το 41% (40,984%) του ομίλου και είναι πλέον μεγαλύτερος μέτοχος από το Δημόσιο, που κατέχει το 35,4%.

Παρ’ όλα αυτά δεν έγινε αλλαγή στο διοικητικό status quo του ομίλου, που ακόμα στηρίζεται στην άτυπη συμφωνία Δημοσίου - Λάτση του 2007, με την επιλογή του Κωστόπουλου για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Με δυο λόγια ο Κωστόπουλος συνεχίζει να προτείνεται από το Δημόσιο, να εγκρίνεται από τον Λάτση και να εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές... παραμένοντας ο «εγγυητής» της βελούδινης συμφωνίας, που πρακτικά εξυπηρετεί τον μεγαλύτερο μέτοχο. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι πριν από τη συγχώνευση των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ ο Κωστόπουλος ήταν εκεί διευθύνων σύμβουλος από το 2001...

Η δαιδαλώδης διοίκηση όσο και η μετοχική ασάφεια ταλαιπωρούσαν ανέκαθεν την υπόθεση της αποκρατικοποίησης των ΕΛΠΕ. Τώρα, με τα άσχημα οικονομικά αποτελέσματα, η κατάσταση είναι χειρότερη, με την αποκρατικοποίηση να πηγαίνει... βαθιά μέσα στο 2014. Γιατί;

Κατ’ αρχάς, ας μην ξεχνάμε ότι τα ΕΛΠΕ ελέγχουν το 35% της ΔΕΠΑ. Στο αρχικό χρονοδιάγραμμα του ΤΑΙΠΕΔ η ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ «λογικά» ακολουθούσε τη ΔΕΠΑ, ώστε να μπορέσουν τα ΕΛΠΕ να πουληθούν σε όσο το δυνατόν υψηλότερο τίμημα, έχοντας ενισχύσει την αξία τους μετά τη μεταβίβαση του μεριδίου τους στη ΔΕΠΑ. Η ζημιά που έγινε με τους Ρώσους στη ΔΕΠΑ την άνοιξη και η καθυστέρηση του νέου διαγωνισμού (επίσης για το 2014) ζημιώνει τον όμιλο των ΕΛΠΕ. Ζημιά θεωρείται και η καθυστέρηση της είσπραξης του ποσού (212 εκατ. ευρώ) που αντιστοιχεί στο μερίδιο των ΕΛΠΕ για το 35% που κατέχει εμμέσως στον ΔΕΣΦΑ. Εάν σε αυτό προστεθούν και οι ζημιές, το πράγμα πάει από το κακό στο χειρότερο.

Υπάρχει βέβαια και ένα τελευταίο ερώτημα: Ποιος Έλληνας επενδυτής ή ξένος όμιλος θα ενδιαφερόταν να πάρει το 35% των ΕΛΠΕ όταν ο όμιλος Λάτση έχει το πάνω χέρι και μπορεί να διοικήσει άνετα με την υφιστάμενη δομή;

Πριν από δύο χρόνια οι φήμες έλεγαν ότι ένα αραβικών συμφερόντων χαρτοφυλάκιο ενδιαφέρεται για το ποσοστό του Δημοσίου ώστε να συμμετάσχει στα ΕΛΠΕ από κοινού με την PO&IH, προκειμένου στη συνέχεια να «χτυπήσουν» ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ... Τα αποτελέσματα, γνωστά. Στη σημερινή συγκυρία ήταν η πρόεδρος της Άνω Βουλής της Ρωσίας, Βαλεντίνα Ματβιένκο, που διέρρευσε ότι δύο από τις μεγαλύτερες ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες, η Rosneft και η Gazpromneft, ο επενδυτικός βραχίονας της Gazprom, ενδιαφέρονται για την απόκτηση των ΕΛΠΕ. Πραγματικότητα ή «χείρα βοήθειας», θα δείξει...



Χάσμα στις σχέσεις Ουάσινγκτον - Άγκυρας

Του Λ. Λιγουριώτη

Tην απόσταση - κατ ορισμένους δε και χαώδη- που υπάρχει μεταξύ ΗΠΑ και κυβέρνησης Ερντογάν στην Τουρκία, επιβεβαίωσε με δηλώσεις της η Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδια για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις κ. Victoria Nuland.

Μιλώντας σε συνεδρίαση του «Ατλαντικού Συμβουλίου» στην Ουάσιγκτον, η κ. Nuland δήλωσε μεν ότι η σχέση μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ είναι «ζωτικής σημασίας» και ότι η Τουρκία είναι «βασικός σύμμαχος» όταν ρωτήθηκε για τα περί ψυχρότητας των Αμερικανοτουρκικών σχέσεων στην μετά Γκεζί εποχή.

Ωστόσο κατά τους αναλυτές η ουσία είναι στα όσα είπε αμέσως μετά: «Το θετικό της συνεργασίας μας συνίσταται στο γεγονός ότι μπορούμε να διαφωνούμε με εντιμότητα», είπε η κ. Nuland επιβεβαιώνοντας με... διπλωματική γλώσσα τις διαφωνίες που υπάρχουν.

"Θέλουμε διαφάνεια, ελευθερίας ΜΜΕ, υπεύθυνη κυβέρνηση"

Μάλιστα σε άλλο σημείο - που επισημάνθηκε ιδιαίτερα από μερίδα ΜΜΕ ως "μήνυμα ελευθερίας" της κ. Nuland - η αμερικανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών, έσπευσε να στηρίξει όσους αντιτάχθηκαν ή αντιστέκονται στην πολιτική Ερντογάν που σηματοδοτήθηκε από την υπόθεση Γκεζί: «Στεκόμαστε στο πλευρό όσων Τούρκων επιθυμούν περισσότερη διαφάνεια, ελευθερία του Τύπου, υπεύθυνη κυβέρνηση. Δεν ντρεπόμαστε να το πούμε».

Η παρέμβαση του Στέητ Ντηπάρτμεντ, (ζήτησε "περισσότερη διαφάνεια", "ελευθερία του Τύπου", "υπεύθυνη κυβέρνηση") εκδηλώθηκε ενώ επίκεινται επισκέψεις στην Ουάσιγκτον τόσο του Τούρκου ΥΠΕΞ κ. Αχμέτ Νταβούτογλου όσο - και κυρίως - του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης της Τουρκίας κ. Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου τις επόμενες δύο εβδομάδες. Η επίσκεψη του δευτέρου δε έχει χαρακτηριστεί ως κατ αρχήν "πράσινο φως" των ΗΠΑ στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ( CHP) του οποίου ηγείται, αν και υπάρχει και η εκτίμηση ότι η Ουάσιγκτον πιέζει "και από εδώ και από εκεί", για να προωθεί την πολιτική της.

Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ δίνουν μεγάλη σημασία σε αμφότερες τις επισκέψεις - ετοιμάζουν όμως και κρίσιμης σημασίας μηνύματα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Radikal.

Η Αλ Κάιντα,η Συρία και τα κινέζικα όπλα

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ κ. Νταβούτογλου θα μεταβεί στην Ουάσιγκτον στις 18 Νοεμβρίου, προκειμένου να συζητήσει τις εξελίξεις στη Συρία, το Ιράκ, το Ισραήλ και την Αίγυπτο - τομείς που η πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου έχει δημιουργήσει προβλήματα.

Το πιο σημαντικό ζήτημα θα είναι βέβαια η αγορά συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας από την Κίνα. Αξιωματούχοι των ΗΠΑ θα δώσουν το μήνυμα ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για κινεζικά συστήματα μέσα στο ΝΑΤΟ - ήδη η Τουρκία έχει αισθανθεί για τα καλά την πίεση και άνοιξε ξανά τον κατάλογο για προσφορές.

Το πιο σημαντικό ωστόσο φαίνεται ότι είναι το ότι οι ΗΠΑ έχουν στοιχεία ότι η Άγκυρα στην επιθυμία της να ανατρέψει τον Ασαντ για να εγκλωβίσει τους Κουρδους της Συρίας, έχει συμμαχήσει και ενισχύει ή ανέχεται την δράση και ανάπτυξη της Αλ Κάιντα - κάτι βεβαίως που η ίδια αρνείται.
Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική της Αγκυρας στην Αιγυπτο, υπέρ των Αδελφών Μουσουλμάνων.

Η επίσκεψη του αρχηγού του CHP κ. Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Νοεμβρίου. Δε θα του δοθεί μεν δεξίωση υψηλού επιπέδου, αλλά ο ίδιος θα πραγματοποιήσει επαφές με μέλη του Κογκρέσου και "δεξαμενών σκέψης".

Σύμφωνα με πηγές των ΗΠΑ, τα θέματα στην ατζέντα των συναντήσεων του κ. Κιλιτσντάρογλου θα είναι η αντίθεση του CHP στην εγκατάσταση ΝΑΤΟϊκών συστημάτων στο Κιουρετζίκ, οι αντι-αμερικανικές δηλώσεις στελεχών του CHP και η στάση τους στο κουρδικό ζήτημα. Θα δοθεί το μήνυμα στο CHP ότι οι προκαταλήψεις οφείλουν να ξεπεραστούν.

Για την προετοιμασία του ταξιδιού του κ.Κιλιτσντάρογλου είχε πρόσφατα επαφές στην Ουάσιγκτον με αξιωματούχους των ΗΠΑ ο αντιπρόεδρος του CHP, κ. Ερντογάν Τοπράκ.

«Αναξιόπιστος σύμμαχος»

Σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ φαίνεται να δήλωσαν ότι η αντιδημοκρατική στάση του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για το πάρκο Γκεζί αποτέλεσε σημείο καμπής για την Τουρκία και την κυβέρνηση, η οποία απέτυχε στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας- κάτι που φάνηκε και από τις χθεσινές δηλώσεις της κυρίας Victoria Nuland.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο της Cumhuriyet, κ. Ουτκού Τσακιροζέρ, τα μηνύματα των αμερικανών αξιωματούχων ήταν τα ακόλουθα.

· Οι ΗΠΑ αισθάνονται δυσφορία με την προσπάθεια της Τουρκίας να σύρει τις ΗΠΑ σε πόλεμο με τη Συρία. Οι ΗΠΑ ανησυχούν με την ελεύθερη μετακίνηση των ακραίων οργανώσεων στη Συρία.
· Η Τουρκία κατέστη ένας «αναξιόπιστος σύμμαχος» έπειτα από την απόφασή της να αγοράσει κινεζικό αντιπυραυλικό σύστημα.

Εξάλλου σύμφωνα με τον ίδιο αρθρογράφο, δύο αρνητικές εξελίξεις στις σχέσεις ΗΠΑ και Τουρκίας αναμένεται να συμβούν το 2014
· Το αμερικανικό Κογκρέσο θα περάσει νέο νομοσχέδιο για το Αρμενικό Ζήτημα και την Γενοκτονία.
· Η Τουρκία μπορεί να απομακρυνθεί από τις συνομιλίες Ελευθέρου Εμπορίου μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ.

Πηγή OnAlert


Στην πλευρά του μνημονίου βλέπουμε ότι διασπώνται συνεχώς μέχρι μοριοποίησης με τελευταία διάσπαση αυτή των “58 του κ. Μπίστη”.
Βλέπουμε την αγωνία της Ντόρας, κάποιους ΔΗΜΑΡιωτες που ψάχνουν μια θέση στην κυβέρνησή, βλέπουμε τον Άδωνη αλλά και τα γκελ που κάνει ο κ. Λοβερδος στο χώρο του χιλιαστικού μνημονιακού ευρωπαϊσμού, που καθοδηγείται πολιτικά από το Βερολίνο.

Την ίδια στιγμη στο αντιμόνιο λαμβάνουν χώρα σε όλη την επικράτεια ενδιαφέρουσες συναντήσεις. Σε αυτές με μεγαλη ωριμότητα πλέον όπου μιλούν για την ευρωπη, αντιλαμβανόμενοι ότι πρωτίστως πρέπει να υπερβούμε τον κυρίαρχό μέσο εκφοβισμού της κοινωνίας μας που είναι το Grexit! Με αυτές τις συναντήσεις δημιουργείται βάθος και προοπτική στον αντιμνημονιακό χώρο!

Στις 25.11.2013, -πληροφορούμαστε- και ώρα 19.00, το Πράττω και η Αριστερή Προοπτική συνδιοργανώνουν στο “Πόλις”, πάνω από τη Στοά Βιβλίου, Πεσματζόγλου, ανάμεσα σε Πανεπιστημίου και Σταδίου, εκδήλωση με Θέμα την πορεία της ΕΕ και την Ελλάδα, ομιλητές, κατά αλφαβητική σειρά: Ν.Μαριάς (ΑΝΕΛ), Π.Μηλιαράκης (Πράττω), Στέφανος Μπαγιώργος (Αριστερή Πρωτοβουλία), Δημήτρης Παπαδημούλης (Σύριζα).

Η διαίρεση των αντιμνημονιακών σε ευρωπαϊστές και ευρωσκεπτικιστές είναι παρούσα, όπως και παρούσα είναι η διαίρεση των αντιμνημονιακών μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, άλλα αυτή την ώρα προέχει η εθνική ενότητα!

Ενότητα, ώστε ευρωεκλογές στην Ελλάδα να γίνουν ο Γοργοπόταμος της ευρωζώνης. Αλώστε μια πάνδημη ψήφος αποδοκιμασίας σε αυτές, είναι εντελώς δωρεάν. Θα κόψει τον βήχα στους ευρωγραφειοκράτες και την επόμενη μέρα θα διαπραγματευτούμε με άλλους όρους!

Πάντως αν αποτύχουν οι ευρωπαιστες αντιμνημονιακοί υπάρχει ήδη ετοιμη εναλακτική στους ευρωσκεπτικιστές. Κανείς αναλυτής δεν πιστεύει πια, ότι υπάρχει καποια μικρή πιθανότητα να επιστρέψουν οι μνημονιακοί εφόσον καταρρεύσει το κλίμα φόβου και ηττηθούν! Η κατάρρευση και η ήττα στις ευρωεκλογές θα σημάνει και την ολοκληρωτική διάλυση του μνημονιακής σέχτας πανευρωπαικά.

Τι ρόλο διαδραματίζει η Ελληνική Ένωση Τραπεζών στον συντονισμό της πολιτικής των τραπεζών;
Είναι νόμιμος ο ρόλος της; Οφείλει να την ελέγξει η επιτροπή ανταγωνισμού;

Ως πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού του μεγαλύτερου Επιμελητηρίου της Ελλάδας θα ήθελα να μεταφέρω έναν προβληματισμό μου για τον ρόλο που διαδραματίζει η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ΕΕΤ στο συντονισμό της πολιτικής των τραπεζών.
Σε μια ελεύθερη αγορά δεν επιτρέπεται σε έναν συνδικαλιστικό φορέα να συντονίζει την συμπεριφορά των επιχειρήσεων, να κάνει διαπραγματεύσεις για όλα τα ζητήματα για λογαριασμό τους, να μιλάει ο υπεύθυνος του φορέα με όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου και να μεταφέρει σε τρίτους κοινή πολιτική εκ μέρους των τραπεζών.
Μια τέτοια συμπεριφορά ελέγχεται διότι ενδεχομένως να αποτελεί πρακτική καρτέλ και απαγορεύεται από την νομοθεσία.

ΑΣ ΕΡΩΤΗΘΕΙ ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού που μόλις πρόσφατα επιβραβεύθηκε για την πλήρως επιτυχημένη θητεία του και έλαβε ανανέωση αυτής από την Κυβέρνηση για την υπόθεση των τραπεζών να πει την γνώμη του, ως ο πλέον επιτυχημένος πρόεδρος της ανεξάρτητης αρχής.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΠΟΥ Η ΕΕΤ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ
Πριν λίγες ημέρες βρέθηκα σε τηλεοπτικό πάνελ μαζί με τον Συνήγορο του καταναλωτή κ. Ζερβέα. Σε ένα θέμα εφαρμογής της νομοθεσίας από τις τράπεζες ο ίδιος ο κ. Ζερβέας είπε στην τηλεόραση ότι «μου απάντησαν από τις τράπεζες ότι δεν έχουν λάβει σχετική εντολή από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών». Δηλαδή, σύμφωνα με τον κ. Ζερβέα, οι τράπεζες συντονίζουν τις πράξεις τους μέσω της ΕΕΤ ακόμα και για απλά θέματα.

Η ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΕΕΤ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΟΕΚ
Διαβάζουμε άλλο δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ 9/11/2013:
Υπουργική σύσκεψη για τη ρύθμιση των στεγαστικών δανείων επιδοτούμενου επιτοκίου τα οποία είχαν χορηγηθεί από τον ΟΕΚ
Σύσκεψη για τη ρύθμιση των στεγαστικών δανείων -με επιδοτούμενο επιτόκιο- τα οποία είχαν χορηγηθεί σε δικαιούχους του πρώην Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας θα πραγματοποιηθεί αύριο στις 10.00 το πρωί στο υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας υπό τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση.
Η ρύθμιση αναμένεται να νομοθετηθεί εφόσον έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση που διεξάγεται, υπό την εποπτεία των υπουργείων Εργασίας και Ανάπτυξης, ανάμεσα στη διοίκηση του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) και την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών.
Στη σύσκεψη, στην οποία θα οριστικοποιηθούν και θα ανακοινωθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή των δανειοληπτών στη ρύθμιση, θα συμμετάσχουν ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Θανάσης Σκορδάς, ο διοικητής του ΟΑΕΔ Θόδωρος Αμπατζόγλου και ο γενικός γραμματέας Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, Χρήστος Γκόρτσος.

Και στις 10/11/2013 ανακοινώνεται η συμφωνία του Υπουργείου με τις τράπεζες, δια της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών!!

Ρύθμιση-ανάσα για σχεδόν 100.000 δανειολήπτες του Ο.Ε.Κ.

Οριστικοποιήθηκαν, κατά τη διάρκεια σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εργασίας, οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη ρύθμιση των στεγαστικών δανείων με επιδοτούμενο επιτόκιο που είχαν χορηγηθεί σε δικαιούχους του τ. Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ).

Τη ρύθμιση ανάσα, η οποία αφορά 97.343 ενεργά δάνεια συνολικού ποσού 2,8 δισ. και όλες τις συμβεβλημένες με τον πρώην ΟΕΚ τράπεζες, παρουσίασε ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Γιάννης Βρούτσης.

Βάσει της ρύθμισης οι τράπεζες θα δέχονται επιμήκυνση των δανείων κατά μέγιστο 10 έτη, χωρίς να χάνεται η επιδότηση επιτοκίου και έτσι θα επιτυγχάνεται μια σημαντική μείωση στη μηνιαία καταβαλλόμενη τοκοχρεολυτική δόση που -κατ' εκτίμηση- θα κινηθεί μεσοσταθμικά στο 50% (ανάλογα και σε ποιο έτος ζωής του δανείου βρίσκεται).
Έτσι, ανάλογα το δάνειο, η μείωση θα ξεκινά από 38% και θα φθάνει για δάνεια που βρίσκονται κοντά στην εξόφληση το 90%.

Δικαιούχοι ένταξης στη ρύθμιση είναι όλοι οι δανειολήπτες οι οποίοι δεν έχουν υπερβεί το συμβατικό χρόνο διακοπής των 180 ημερών. Διευκρινίστηκε, πάντως, ότι ο χρόνος των 180 ημερών υπολογίζεται από τη δημοσίευση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης και κατά συνέπεια οι δανειολήπτες θα πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν. Όπως ανέφερε ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Χρήστος Γκόρτσος, μόλις 2.000 δάνεια έχουν υπερβεί σε καθυστέρηση τους έξι μήνες.

«Με παρότρυνση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, εργαστήκαμε αθόρυβα, αλλά εντατικά και παρουσιάζουμε σήμερα μια ακόμη σημαντική κοινωνική πρωτοβουλία που δίνει βαθιά ανάσα σε 97.343 οικογένειες εργαζομένων που έχουν λάβει στεγαστικά τραπεζικά δάνεια με επιδότηση επιτοκίου από τον πρώην Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας» δήλωσε μεταξύ άλλων ο υπουργός Εργασίας και προσέθεσε ότι η ρύθμιση κατέστη δυνατή «χάρη στην αγαστή συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης, τον διοικητή του ΟΑΕΔ και την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, τους οποίους και ευχαριστώ όλους δημόσια».
«Με την προτεινόμενη ρύθμιση ικανοποιείται ένα δίκαιο αίτημα» ανέφερε ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Χρήστος Γκόρτσος και τόνισε ότι «πρέπει να θεωρείται αυτονόητο ότι τα πιστωτικά ιδρύματα θα στηρίξουν απόλυτα τη συγκεκριμένη ενέργεια και θα εφαρμόσουν απόλυτα τις προτεινόμενες ρυθμίσεις», ενώ προσέθεσε ότι «οι τράπεζες, ήδη από την αρχή της κρίσης την οποία βιώνουμε, από το 2009-2010, προβαίνουν σε εξαιρετικές και ευνοϊκές ρυθμίσεις για κάθε κατηγορία δανείων και για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά, για την πελατεία τους δηλαδή, συναισθανόμενες απόλυτα τις δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία».

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Θανάσης Σκορδάς, ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή Γιώργος Στεργίου, ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Χρήστος Γκόρτσος, ο διευθυντής της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Γιώργος Καμπουράκης και ο διοικητής του ΟΑΕΔ Θόδωρος Αμπατζόγλου.

Όπως είναι γνωστό η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν δέχεται από εμένα καταγγελίες για ενδεχομένως παράτυπες συμπεριφορές. Ίσως να έχει ενοχληθεί από την τελεσίδικη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών εις βάρος της με την οποία επιδικάστηκε αποζημίωση 500.000€ για την εταιρεία μου επειδή μου έθαψε την καταγγελία μου.
Παράλληλα ο Εντιμότατος κ. Κυριτσάκης επανειλημμένα ζητάει από την κοινή γνώμη συγκεκριμένα στοιχεία για ενδεχόμενες παραβάσεις «για να τον βοηθήσουν στο έργο του». Αν το κρίνει κάποιος σκόπιμο, ας ενημερώσει τον κ. Κυριτσάκη για το παρόν ζήτημα μήπως με τα εκατομμύρια κέρδη που έχει ετησίως η Επιτροπή Ανταγωνισμού κινήσει μηχανισμό ελέγχου στην συγκεκριμένη υπόθεση.

Με εκτίμηση για όλους και καμία εκτίμηση για τα καρτέλ και τους προστάτες τους.

Φλωράς Γιώργος
Μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ)
Πρόεδρος της Επιτροπής για θέματα Ανταγωνισμού του ΕΕΑ, Συντονιστής της Συντακτικής Επιτροπής του ΕΕΑ, Συντονιστής όλων των Επιτροπών του ΔΣ του ΕΕΑ
Αντιπρόεδρος της Διεπιμελητηριακής Επιτροπής για το Παραεμπόριο ΔΕΠΑΡ