Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Οκτ 2013

Σήμερα δημοσιεύουμε την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού φορέα, του "Κινήματος Άρδην", στον οποίο μετέχει και η Κίνηση Πολιτών Σπάρτακος, μαζί με την Κίνηση Άρδην και άλλες κινήσεις από την Κύπρο και τον ομογενειακό Ελληνισμό. Η διακήρυξη δόθηκε στη δημοσιότητα στις 28 Οκτωβρίου 2013, μετά το πέρας της ιδρυτικής συνδιάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στο διάστημα 26-28 Οκτωβρίου. Το 1ο Συνέδριο του Κινήματος θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Μάρτιο.

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 αποτελεί μια κομβική και σημαδιακή ημερομηνία. Τότε, όπως και το 1821, ξεσηκώθηκε σύσσωμος και ομόθυμος ο ελληνικός λαός. Τότε, όπως και το 1821, άλλοι μεν βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή και άλλοι στα μετόπισθεν, αλλά όλοι φλογίζονταν εξ ίσου από το πάθος της αντίστασης και της ελευθερίας.
Σήμερα, βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε συνθήκες που απαιτούν τη συστράτευση ολόκληρου του λαού. Γι’ αυτό και επιμένουμε στον προφανή συμβολισμό της 28ης Οκτωβρίου γι’ αυτή την πρώτη πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματός μας:
Γιατί απευθυνόμαστε σε όλους τους Έλληνες, άσχετα και πέρα από ιδεολογική και κομματική προέλευση.
Γιατί οι παλιές ιδεολογικές μορφές και διαχωρισμοί, όπως έχουν εξελιχθεί τις τελευταίες δεκαετίες, όχι μόνο έχουν αποδειχτεί ξεπερασμένοι και αναντίστοιχοι προς τις σημερινές ανάγκες του λαού μας αλλά και γιατί σήμερα δεν περισσεύει κυριολεκτικά κανείς. Όλοι μας κρινόμαστε, πλέον, όχι από γενικόλογες διακηρύξεις αλλά από τις πράξεις μας.
Πιστεύουμε πως είναι ανάγκη για έναν νέο, τρίτο κύκλο αγώνων του νεώτερου ελληνισμού. Ο οποίος θα ολοκληρώσει ό,τι άφησαν λειψό οι δύο προηγούμενοι, και θα απαντήσει καταφατικά στην πρόκληση της εποχής – πρόκληση επιβίωσης για τον ελληνικό λαό.

Ο πρώτος κύκλος αγώνων σφραγίζεται από την επανάσταση του 1821 και ολοκληρώνεται το 1922. Οι εκατόχρονοι αγώνες για την ανεξαρτησία του ελληνισμού θα μείνουν ημιτελείς, διότι δεν θα κατορθώσουν να απελευθερώσουν το σύνολο των ιστορικών ελληνικών εδαφών και θα τσακιστούν πάνω στα βράχια των εμφυλίων πολέμων και της Εξάρτησης.
Ο δεύτερος κύκλος σφραγίζεται από την Εθνική Αντίσταση του 1940-1944, τον Αντιαποικιακό Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ του 1955-1959 και τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες της περιόδου 1960-1974 για Ψωμί, Παιδεία και Ελευθερία. Κι αυτοί οι αγώνες, παρότι θα οδηγήσουν στην αποτίναξη του ζυγού του παλατιού και την κατάκτηση σημαντικών κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, θα δοκιμαστούν από τους εμφυλίους και την Ξενοκρατία, ενώ δεν θα αποφύγουμε μια νέα εθνική συρρίκνωση στην Κύπρο.
Οι Έλληνες θα πληγούν παράλληλα από τις νέες, ύπουλες «σφαίρες από ζάχαρη» μιας ψευδεπίγραφης «Αλλαγής», η οποία θα εκφυλίσει τις ευγενικές αξίες και αρχές της Ελευθερίας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαοκρατίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, επιδιώκοντας να μεταλλάξει και τον ίδιο τον ελληνικό λαό σε μια μάζα μοναχικού πλήθους δίχως μνήμη και ταυτότητα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών το γεγονός ότι η πατρίδα μας απειλείται από ένα νέο, αμείλικτο φάσμα ολοκληρωτικής υποτέλειας. Που κομίζει, ταυτόχρονα, την εθνική υποδούλωση στη γερμανική Ευρώπη και την ισχυροποιούμενη νεο-οθωμανική Τουρκία, αλλά και την κοινωνική εξαθλίωση, καθώς θεριεύει η ασυδοσία των Δυνατών και η εκμετάλλευση των Αδυνάτων, η λεηλασία του εθνικού μας πλούτου, κοινωνικού και εθνικού, και ο βιασμός του φυσικού μας περιβάλλοντος.
Έτσι, ο νέος κύκλος των αγώνων κουβαλάει μέσα του τους άλλους δύο ως ανεκπλήρωτη παρακαταθήκη, την ίδια στιγμή όμως τους ξεπερνάει καθώς πρέπει να απαντήσει στις σύγχρονες προκλήσεις:
Από τη μία, στο θεμελιώδες ζήτημα του παγκόσμιου χάους και της διεθνούς ανασφάλειας που προκαλούν οι δομικές ανισορροπίες ενός άδικου παγκόσμιου συστήματος, θεμελιωμένου επάνω στην αποικιοκρατία και την εκμετάλλευση έθνους από έθνος. Αφ’ ετέρου, στο αμείλικτο πολλαπλό αδιέξοδο, κοινωνικό, ανθρωπολογικό και οικολογικό, της ασύδοτης κεφαλαιοκρατίας – που απειλεί να ρίξει τις ανθρώπινες κοινωνίες στην άβυσσο ενός «πολέμου όλων εναντίον όλων».
Σε αυτό το ασφυκτικό διεθνές πλαίσιο, ο νεώτερος ελληνισμός αντιμετωπίζει μια κυριολεκτικά υπαρξιακή κρίση: απειλείται με εδαφική και δημογραφική συρρίκνωση, οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση. Απειλείται με μια καθολική και τελεσίδικη παρακμή, έχοντας απολέσει κάθε ταυτότητα και υπόσταση, μεταβαλλόμενος σε «συνοριακό χώρο» και απλό «πέρασμα» λαών. Στον 21ο αιώνα, ή θα ζήσουμε, πληρώνοντας όλα τα ληξιπρόθεσμα γραμμάτια της ιστορίας των τελευταίων αιώνων, είτε θα οδηγηθούμε στο ιστορικό μας τέλος ως αυτόνομο συλλογικό υποκείμενο – έθνος. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Ο ελληνικός λαός καλείται σήμερα και ταυτοχρόνως: να αποκαταστήσει όλους τους δεσμούς κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, καθώς η Πρόνοια καταρρέει, η ανεργία θεριεύει και το Κράτος της Αποικίας Χρέους στέκεται απέναντι, έτοιμο να κατασπαράξει ακόμα και το λιγοστό βιός που έχει απομείνει στη λαϊκή πλειοψηφία. Την ίδια στιγμή, πρέπει, και πάλι μόνος, να προχωρήσει στη διαμόρφωση ενός νέου οράματος για τον ελληνισμό του 21ου αιώνα, όρος για μια νέα πολιτεία, δημοκρατική, δίκαιη και εξισωτική – την ίδια στιγμή που θα αγωνίζεται για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την πνευματική αναγέννηση:
Σε αυτόν τον τόπο, που έχει μεταβληθεί σε «οικόπεδο και αποικία», τίποτα δεν χαρίζεται και, ακόμα και οι νέοι που επιθυμούν να μείνουν και να δώσουν τον αγώνα, θα πρέπει οι ίδιοι να επινοήσουν τα μέσα του βιοπορισμού τους. Γιατί η παρασιτική οικονομία και κοινωνία έχει καταρρεύσει εντελώς, ενώ τα ερείπιά της είναι τοξικά και δεν έχουν τίποτα να «δώσουν» ώστε να αναδειχθούν οι νέες δυνατότητες που μας προσφέρουν η ιστορία και οι προοπτικές μας.
Παράλληλα, καλούμαστε να επεξεργαστούμε μια νέα εθνική στρατηγική, που θα αποτρέψει την ολοκληρωτική υπαγωγή μας σε ξένες σφαίρες επιρροής. Μια στρατηγική, για τα εθνικά θέματα και τις περιφερειακές συνεργασίες στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, που θα ενώσει τη δύναμη όλων των μικρών, απειλούμενων λαών και θα ορθώσει αποφασιστικό εμπόδιο στα σχέδια των περιφερειακών και παγκόσμιων υπερδυνάμεων για την καθυπόταξή μας.
Τέλος, και ίσως το σημαντικότερο, καλούμαστε να ανατρέψουμε δεκαετίες πολιτισμικής αποσύνθεσης και ηγεμονίας των αξιών της παγκοσμιοποίησης, της ισοπέδωσης, του αχαλίνωτου κέρδους, του εθνομηδενισμού, της διάλυσης των προτύπων, ακόμα και της ίδιας της ιστορικής μας συνέχειας, που είχαν σαν άμεση και έμμεση συνέπεια την ηθική εξαχρείωση που κυριαρχεί. Μια εξαχρείωση η οποία εκπορεύεται από τα «πάνω», από τις κλεπτοκρατικές και διεφθαρμένες ελίτ, και διακλαδίζεται σε όλο το κοινωνικό σώμα, προσπαθώντας να κατασκευάσει μια κοινωνία συνενοχής.

Όπως κατέδειξε η τελευταία απόπειρα του λαϊκού ξεσηκωμού στις πλατείες της χώρας, την περίοδο 2010-2011, η αγανάκτηση δεν αρκεί. Γι’ αυτό, αποφασιστικό ρόλο δεν θα παίξει μόνο η καταπολέμηση της περιρρέουσας κατάθλιψης και η αναβίωση της αντιστασιακής διάθεσης αλλά και η επεξεργασία ενός νέου αντιστασιακού σχεδίου.
Απαιτείται μια καθολική ρήξη με τον παλαιό πολιτικό κόσμο, τα χαρακτηριστικά και τις συνήθειές του, που εν πολλοίς έχουν μολύνει και το ίδιο το λαϊκό σώμα, και, ταυτόχρονα, η διαμόρφωση, βήμα το βήμα, ενός ρηξικέλευθου και καινοτόμου πολιτικού προγράμματος. Ενός προγράμματος που απευθύνεται κατ’ εξοχήν στη μεγάλη μάζα των «αόρατων» ή «ανώνυμων» – δηλαδή, όσων αισθάνονται σήμερα αποξενωμένοι από το φθαρμένο και διεφθαρμένο σύστημα. Απευθύνεται σε αυτόν τον κόσμο που κινήθηκε σε «υπόγειες διαδρομές», κατά την ύστερη μεταπολίτευση, αισθανόμενος αηδία και αποτροπιασμό για την πορεία παρακμής που έχει ακολουθήσει ο τόπος. Απευθύνεται προπαντός στους νέους που απειλούνται με νέο ξεριζωμό και «παιδομάζωμα».
Έχοντας συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα της ιστορικής περιόδου και πιστεύοντας ότι κομίζουμε κάτι ριζικά καινούργιο, για την αναγκαία νέα πολιτική και ιδεολογική σύνθεση που αυτή απαιτεί, συγκεντρωθήκαμε στην Αθήνα, την 28η Οκτωβρίου 2013, απ’ όλες τις γωνιές του ελλαδικού χώρου, της Κύπρου και της διασποράς, για να πραγματοποιήσουμε ένα βήμα προς τη μεγάλη πορεία της συγκρότησης ενός νέου αντιστασιακού πόλου, που θα παλέψει για μια πατρίδα ελεύθερη και δίκαιη, μέσα σε έναν δημοκρατικό, πολυπολικό κόσμο. Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να συγκροτήσουμε ένα νέο πολιτικό σχήμα, το Κίνημα Άρδην, οι βασικές αρχές του οποίου περιγράφονται από το πεντάπτυχο: Πατριωτισμός, κοινωνική δικαιοσύνη, οικολογική ισορροπία, άμεση δημοκρατία, πνευματική αναγέννηση.
Δεχόμαστε και επιζητούμε τη δημιουργική αφομοίωση όλων των παραδόσεων και διδαγμάτων της ιστορίας του πλανήτη μας, όλες τις κατακτήσεις των άλλων λαών. Τις εντάσσουμε όμως στη δική μας παράδοση (στο ορθόδοξο ήθος, την αρχαιοελληνική αμεσοδημοκρατική μεσότητα, την κοινοτική παράδοσή), στην οποία θέλουμε να εντάξουμε οργανικά ξένες παραδόσεις και κατακτήσεις. Καλούμαστε, επί τέλους, επί ποινή ιστορικής εξαφανίσεως, να πάψουμε να μαϊμουδίζουμε ή απλώς να κοιτάμε προς τα πίσω. Αρνούμαστε το δίπολο, εισαγόμενος εκσυγχρονισμός ή παρελθοντολογική παράδοση, και επιθυμούμε μια σύγχρονη σύνθεση που συνοπτικά αποκαλούμε «εκσυγχρονισμό της παράδοσής μας».

Το Κίνημα μας επιθυμεί να παρεμβαίνει ενεργά στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ως πρώτο γενικότερο πολιτικό στόχο θέτουμε την επιδίωξη της καθόδου μας στις Ευρωεκλογές του 2014, καθώς και στις δημοτικές εκλογές, όπου αυτό είναι εφικτό.
Παράλληλα, προγραμματίζουμε πέντε μεγάλες ιδεολογικοπολιτικές εκστρατείες, που θα διασαφηνίσουν στην πράξη τις επιδιώξεις και τον χαρακτήρα μας.
Πρώτον, μια πλατειά εκστρατεία ενάντια στη νέα γερμανική Κατοχή με:
Α) Το μποϋκοτάζ των γερμανικών προϊόντων και της γερμανικής πολιτιστικής διείσδυσης.
Β) Την καταγγελία των νέων γκαουλάιτερ (Ράιχενμπαχ-Φούχτελ) και των μεθοδεύσεών τους για το ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου.
Γ) Την αποκάλυψη των ντόπιων συμφερόντων που ταυτίζονται με τις δυνάμεις Κατοχής.
Δ) Την πρακτική και ομόθυμη αντιμετώπιση της παρουσίας της τρόικας στην Ελλάδα.
Δεύτερον, μια καμπάνια ενάντια στη φυγή των νέων, εν πολλοίς πτυχιούχων, από τη χώρα. Διότι πρόκειται για τη χειρότερη λεηλασία που υφίσταται η χώρα μας σήμερα.
Τρίτον, μια ευρύτατη πρωτοβουλία για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και τη δημιουργία δομών αλληλεγγύης.
Τέταρτον, τη διαμόρφωση μιας νέας, ανεξάρτητης εθνικής στρατηγικής υπέρ της ειρήνης, της αυτοδιάθεσης των λαών, και ενός δημοκρατικού πολυπολικού κόσμου.
Πέμπτον, μια συστηματική παρέμβαση ενάντια στη διαφθορά και την κλεπτοκρατία, καθώς και για την αναθεώρηση του Συντάγματος προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των θεσμών της άμεσης δημοκρατίας.

Παράλληλα, χρειαζόμαστε νέες μορφές οργάνωσης. Το ζητάει ο τόπος και η εποχή: Αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να σηκώσουμε το δημοκρατικό ιδεώδες από τις λάσπες της φαυλοκρατίας, της διαπλοκής και της παντοδυναμίας του χρήματος, και να του δώσουμε νέο περιεχόμενο.
Κι αυτό θα ξεκινήσει από τους ίδιους τους εαυτούς μας. Οργανωνόμαστε με βάση τις αρχές μας. Θέτουμε στο επίκεντρο ένα προγραμματικό κείμενο συμφωνίας και επιδιώκουμε την ενότητα στη βάση της ιδεολογικής συμφωνίας. Συγκροτούμε οργανώσεις και το δίκτυο της οργάνωσης. Οι πρώτες διαθέτουν την αυτοδυναμία τους, ενώ, την ίδια στιγμή, εντάσσονται οργανικά στο δίκτυο, διαμορφώνοντας δευτεροβάθμια όργανα, τα οποία λειτουργούν με τις αρχές της πραγματικής δημοκρατίας: προβλέπεται ανακλητότητα και έλεγχος από τη βάση, ενώ παλεύουμε για τον συστηματικό περιορισμό των διαφορών μεταξύ αυτών που αποφασίζουν και εκείνων που απλά εκτελούν. Όλα αυτά, τέλος, θα είναι κενό γράμμα, αν αφήσουμε την πολιτική δομή να ισοπεδώσει το άτομο και να εξαφανίσει τις ποιοτικές ιδιαιτερότητες και διαφορές. Στοχεύουμε ιδιαίτερα στη συμμετοχή των νέων ανθρώπων και των γυναικών ώστε να ξεπεραστούν, χωρίς καμία λογική ισοπέδωσης, οι ανισότητες πόλης-χωριού, νέων-ηλικιωμένων, ανδρών-γυναικών. Τέλος, αλλά εξ ίσου σημαντικό, επειδή αντιστρατευόμαστε έμπρακτα τον αθηνοκεντρισμό και την κυριολεκτική απομύζηση του ελληνισμού από την πρωτεύουσά του, δίνουμε προτεραιότητα στη συμμετοχή της περιφέρειας στις αποφάσεις χρησιμοποιώντας και τις δυνατότητες που δίνει η τεχνολογία – τηλεδιασκέψεις, διαδικτυακή ισότιμη ενημέρωση, διαδικτυακά δημοψηφίσματα.
Το ευρύτερο μέτωπο ανατροπής που πρέπει να συγκροτηθεί στην πατρίδα μας θα πρέπει να στηρίζεται σε κοινές βασικές αρχές και κοινή δράση. Το εγχείρημά μας δεν σκοπεύει να θυσιάσει σε τίποτα τη φρεσκάδα του και τον ριζικά διαφορετικό πολιτικό του λόγο στον βωμό ευκαιριακών συμμαχιών και συγκολλήσεων.
Τέλος, για να υπερκεράσουμε την υπονόμευση και τον αποκλεισμό που ασκεί η «τηλε-ολιγαρχία», απέναντι σε κάθε αυθεντική φωνή, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αποφασιστικά τα νέα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παράλληλα με τις πολιτικές καμπάνιες και παρεμβάσεις, τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τα βιβλία μας.

Έχοντας ως απαρέγκλιτες αρχές τον διαρκή αγώνα για πραγματική δημοκρατία, τη συνέπεια και την ειλικρίνεια, καλούμε φίλους και φίλες σε έναν παρατεταμένο και δύσκολο αγώνα. Συγκροτούμαστε στη βάση των αρχών μας, αντιπαλεύουμε αποφασιστικά την καθολική παρακμή και διεκδικούμε μια άλλη ποιότητα για την πολιτική μας έκφραση: Το πέρασμα από «το εγώ στο εμείς» του Μακρυγιάννη και, βέβαια, το «να κάνουμε τη ζωή μας ένα έργο τέχνης», όπως οραματίστηκαν τα τελευταία μεγάλα κινήματα χειραφέτησης. Ερχόμαστε από μακριά και σκοπεύουμε να πάμε ακόμα μακρύτερα, ακόμα ψηλότερα.
Ούτε Ραγιάδες - Ούτε Δραπέτες. Ελεύθεροι.

28 Οκτωβρίου 2013
ΑΡΔΗΝ
Κίνημα για Εθνική Ανεξαρτησία, Κοινωνική Χειραφέτηση, Οικολογική ισορροπία, Άμεση Δημοκρατία και Πνευματική Αναγέννηση

Περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από τις αναλυτικές θέσεις του νέου φορέα επί διαφόρων επιμέρους ζητημάτων, μπορείτε να βρείτε εδώ


Του Παναγιώτη Ήφαιστου

Οι Έλληνες επί μακρό μόχθησαν. Μετανάστες, ναυτικοί, ξενιτεμένοι επιστήμονες, γεωργοί, εργάτες, νοικοκυραίοι και επιχειρηματίες κάθε είδους επί δεκαετίες με μόχθο και κόπο έκτισαν σπίτια, υποδομές, επιχειρήσεις και Ένοπλες Δυνάμεις που προασπίζουν την ελευθερία τους. Τα κεκτημένα συρρικνώνονται ραγδαία και σύντομα θα εκμηδενιστούν. Η Ελλάδα βυθίζεται μέσα σε μια οικονομική, πολιτική, κοινωνική και διπλωματική δίνης θανάτου. Στην δε καλή «Βαλκανική γειτονιά μας» –διατύπωση του συρμού ασπόνδυλων οργανικών διανοουμένων της ξενοκρατίας την δεκαετία του 1990–, στα καρναβάλια ντυμένοι κανίβαλοι παρελαύνουν με σεντούκια πάνω στα οποία γράφεται «Ελλάδα: Επιτέλους πέθανε».

Μπορεί οι Έλληνες πολίτες να έκαναν λάθος με το να εμπιστευτούν κάποιους λαοπλάνους κομματάρχες της ξενοκρατίας –κατά κανόνα λόγω αφέλειας και κατ’ εξαίρεση λόγω σύμπραξης με το φαύλο κομματικό πελατειακό σύστημα– αλλά η κλίμακα της καταστροφής που συντελείται είναι εκτός αναλογιών και γι’ αυτό η Ελληνική κοινωνία δεν φέρει ευθύνη. Εν τέλει, ποιο σύγχρονο κράτος δεν είναι ατελές; Δεν είμαστε ουτοπιστές: Η ιδεατή πολιτεία ακόμη δεν υπήρξε και μάλλον ποτέ δεν θα υπάρξει. Ο προσανατολισμός και η φορά κίνησης προς δημοκρατία και ελευθερία ενδιαφέρει και γι’ αυτό μιλάμε. Είναι κατεπείγον λοιπόν το κράτος να τεθεί υπό τον έλεγχο των εντολέων Ελλήνων πολιτών.

Ακόμη και οικονομικά νήπια γνωρίζουν τα αίτια της δεινής θέσης των Ελλήνων και μερικών ακόμη κοινωνιών. Εντοπίζονται πρωτίστως στο έλλειμμα της ευρωπαϊκής και ευρύτερα διακρατικής οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης, την δημιουργία μια επικράτειας ανεξέλεγκτης εγκληματικής ιδιωτείας στον διεθνικό κόσμο, την διάβρωση των κρατικών εξουσιών από αυτούς τους ιδιώτες και την μετατροπή της ΕΕ σε μια δυναστική τεχνόσφαιρα στερούμενη και την παραμικρή πολιτική νομιμοποίηση.
Εξάλλου, μια ανεύθυνη κραυγή «ο Τιτανικός βυθίζεται» σε συνδυασμό με ελλειμματική εθνική διακυβέρνηση αρκούν για να παρθούν χρηματοοικονομικές αποφάσεις σε όλο τον πλανήτη που προκαλούν χρέη εκατοντάδων δισεκατομμυρίων σε μια χώρα. Μερικοί λένε –λέτε να είναι φήμες;– ότι αυτοί οι θηριώδεις διεθνικοί αλήτες είχαν και εγχώρια βύσματα και ότι η συμφορά που μας βρήκε μεθοδεύτηκε.

Σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας –ναι, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι και μας επαναφέρουν στην προ-προπολιτική βαρβαρική εποχή– προσθέστε και τα δικά μας εμπορικά ελλείμματα που είναι τα εμπορικά πλεονάσματα των Βόρειων ισχυρών μελών της ΕΕ λόγω εγκληματικής ΟΝΕ. Ή μήπως και για αυτά φταίει ο εργαζόμενος πολίτης ή ο ανυποψίαστος επιχειρηματίας ο οποίος θεωρεί ως δεδομένο ότι τη πολιτεία μεριμνά να του διασφαλίζει ανταγωνιστικότητά και ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον οικονομικής δραστηριότητας!

Αποτελεί ύβρη εάν κανείς ισχυριστεί ότι για την κρίση φταίνε οι συνήθεις επενδυτικές δραστηριότητες των Eλλήνων πολιτών ή άλλων πολιτών του ευρωπαϊκού νότου που δοκιμάζονται σκληρά. Μπορεί βέβαια να συνέβαλαν και πρακτικές διαφθοράς. Όμως, κάποια ξένα μεγαθήρια όπως η Ζήμενς είναι που διέφθειρε πολιτικά πρόσωπα, κάποια κράτη χρημάτισαν για υποβρύχια που έγερναν και κάποιοι ευρωπαίοι γραφειοκράτες συνηγόρησαν με το μαγείρεμα των ελληνικών στατιστικών –γνωστή πρακτική στην Ευρώπη– για να «επιτευχθεί» το άλμα στο κενό της ΟΝΕ. Ποιοι πολιτικοί του ξενοκρατικού συστήματος, επίσης, έφτιαξαν αεριτζίδικα νέα τζάκια των ληστών της λίστας Λαγκάρτ (και των πολλών άλλων λιστών-ληστών που δεν ξέρουμε), και ποιοι ευνοούν αυτές τις άνομες, παράνομες και καταχρηστικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες; Μήπως ο μικροεπιχειρηματίας και ο τίμιος εργάτης ή ο μισθωτός που κτίζει ένα σπίτι;

Αντί όμως μιας ορθολογικής πορείας εξυγίανσης οι εγχώριοι και ξένοι δράστες της συμφοράς υποκριτικά και προσχηματικά αποδίδουν συλλογική ευθύνη στους πολίτες. Έτσι, πάνω από τα κεφάλια μας απλώνεται ο πιο αδίστακτος, στυγνός και εξεζητημένα γενοκτονικός φασισμός της πρόσφατης ιστορίας. Μας κλέβουν, μας ληστεύουν και οι ίδιοι υποκριτικά βρίζουν τα θύματά τους ως κλέφτες. Μια απρόκλητη ξενόφερτη «τρόικα» απλώνει τα πλοκάμια της παντού χωρίς κανείς να ξέρει ποιος την καθοδηγεί: Οι υπηρεσίες των ηγεμονικών κρατών και ποιων; Η κοινωνικά ανεξέλεγκτη και πολιτικά ανεύθυνη κλίκα της τεχνόσφαιρας των Βρυξελλών; Η θηριώδης ιδιωτεία των διεθνικών χρηματοοικονομικών κερδοσκόπων; Εγκληματικά στοιχεία του διεθνικού υποκόσμου; Ποιοι τέλος πάντων κινούν τα νήματα, ποιοι ωφελούνται και ποιοι είναι αυτοί που έχουν το «δικαίωμα» να αρπάξουν την χώρα μας.

Οι ίδιοι περίπου εγχώριοι δράστες ενός κλειστού ξενοκρατικού κομματικού πελατειακού κυκλώματος που επί δεκαετίες λεηλατούσαν την χώρα μετατρέπονται τελικά σε πρόθυμους πραιτοριανούς που υπηρετούν αδίστακτα την δεύτερη και μεγαλύτερη λεηλασία της Ελλάδας από ξένα αρπακτικά. Έτσι, ενώ δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις εμφυλίου πολέμου επειδή η ελληνική κοινωνία διακρίνεται από μια μοναδική συνοχή, οι ξένοι και οι ντόπιοι πραιτοριανοί μας εξωθούν –ελέω και κάποιων προβοκατόρων ή πρακτόρων– σε εμφύλιες συγκρούσεις που θα προκύψουν εάν η κοινωνική καταστολή μετατραπεί σε κοινωνική εξέγερση.

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η οδοιπορία ενός κυβερνητικού θιάσου στην Άγκυρα, την στιγμή που η Τουρκία εισβάλλει αρπακτικά στον θαλάσσιο χώρο μας, απειλεί καθημερινά, κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου, ασχημονεί στην Θράκη και εντείνει κάθε είδους ηγεμονικές και αναθεωρητικές αξιώσεις. Κατευνάζοντας στις διεθνείς σχέσεις σημαίνει: Καλώ τον αντίπαλο να μου επιτεθεί.

Επιχειρείται το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα: Λεηλασία της Ελλάδας, κατάργηση της δημοκρατίας, καταστροφή της οικονομίας, εξευτελιστική εκποίηση του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων και των οικιών των νοικοκυριών, αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πόρων, εξώθηση των Ελλήνων σε εμφύλιο και προετοιμασία του εδάφους για εκμετάλλευση της αδυναμίας μας με επιθέσεις εχθρικών κρατών. Το νεοελληνικό εθνοκράτος κινδυνεύει να εκμηδενιστεί ολοσχερώς. Μπροστά στην καταστροφή που επέρχεται, το 1922, η χούντα, και το 1974, θα αποτελούν δυσάρεστα πλην συγκριτικά μικρά και ασήμαντα ιστορικά γεγονότα.

Στοίχημα ζωής και θανάτου με τους ασθενείς στην εφημερία του Ευαγγελισμού λόγω μη έγκαιρης επισκευής των αξονικών τομογράφων, καταγγέλλει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ).

Ο ΙΣΑ έπειτα από έγγραφο του Συλλόγου Ειδικευομένων Ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», τονίζει ότι οι γιατροί και οι νοσηλευτές στη γενική εφημερία του νοσοκομείου, καλούνται να αντιμετωπίσουν βαριά περιστατικά από όλη την Αττική και την ελληνική περιφέρεια χωρίς να λειτουργεί κανένας αξονικός τομογράφος. Ο Σύλλογος Ειδικευομένων Ιατρών Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» με την επιστολή του αυτή απευθύνεται στον υπουργό Υγείας, στο Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, και ζητούν να αποδοθούν ευθύνες στους υπαιτίους για την επικίνδυνη αυτή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά.

Ειδικότερα, αναφέρουν ότι το ΠΓΝΑ «Αττικό» το οποίο καλύπτει τις ανάγκες του Πειραιά, έχει εδώ και μήνες έλλειψη σε εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιμετωπίσει πολυτραυματίες και να τους διακομίζει στον Ευαγγελισμό.

Το ΓΝΑ «Σισμανόγλειο» που συνεφημερεύει διαθέτει ακόμα λιγότερες Ιατρικές Ειδικότητες, οπότε και εκείνο αναγκαστικά διακομίζει τους αρρώστους στον Ευαγγελισμό.

«Η κατάσταση αυτή είναι επικίνδυνη για την υγεία των ασθενών, ιδιαιτέρως κατά τις γενικές εφημερίες κατά τις οποίες, όπως μας περιγράφει ο Σύλλογος, ο εφημερεύων ακτινολόγος του Ευαγγελισμού διακομίζει εκ νέου τα περιστατικά που έχει δεχθεί από τα υπόλοιπα νοσοκομεία της Ελλάδας προς το "Γ.Γεννηματάς", από όπου μετά τη διενέργεια αξονικής τομογραφίας πρέπει ξανά να επιστρέψουν στον Ευαγγελισμό για την τελική αντιμετώπιση. Μέχρι 5 διακομιδές δηλαδή πρέπει να εκτελέσει το ΕΚΑΒ για ένα περιστατικό στο κέντρο της Αθήνας» αναφέρει σε ανακοίνωση του ο ΙΣΑ, που καλεί τους αρμόδιους να επιλύσουν άμεσα το θέμα, γιατί από τις παραλείψεις αυτές κινδυνεύουν άμεσα ανθρώπινες ζωές.


Το Βατερλώ του κ. Σαμαρά στις Βρυξέλλες ίσως να αποτελεί σημείο καμπής για τον ίδιον και την κυβέρνησή του. Έχοντας φέρει τη χώρα στα έσχατα, το τελευταίο που προσπάθησε ο κ. Σαμαράς ήταν να αγοράσει λίγο χρόνο ακόμα. Με τον λαό γονατισμένον πλέον απ’ τα τελευταία μέτρα κι απελπισμένον απ’ τα νέα μέτρα που άρχισαν να φαίνονται στον ορίζοντα, ο κ. Πρωθυπουργός επεχείρησε μια φυγή προς τα μπρος, λέγοντας ψέματα για το πρωτογενές πλεόνασμα κι αρχίζοντας λεονταρισμούς για διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Ούτε τα ψέματά του κάθησαν, ούτε οι λεονταρισμοί του βγήκαν. Αντιθέτως, εξευτελίσθη και μαζί του για μιαν ακόμα φορά ευτελίσθηκε και η χώρα. Με ιταμό τρόπο η κυρία Μέρκελ, μάλιστα πρωτοφανή για διακρατικές σχέσεις που δεν βρίσκονται στα πρόθυρα ρήξης ή πολέμου έκανε «ξεπέτα» τον Έλληνα Πρωθυπουργό, λέγοντας ότι μίλησε μαζί του (μόνον) πέντε λεπτά (είκοσι και σαράντα διέδικαν οι επιτελείς του κ. Σαμαρά), για να του πει να μην απευθύνεται στους ομότιμούς του, αλλά στους υπαλλήλους τους, στην Τρόικα. Το χαστούκι που έφαγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, δεν ακούσθηκε μόνον ως την Αθήνα, αλλά έφθασε ο ήχος του και όχι η ηχώς του σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πει κανείς, φερ’ ειπείν η κυρία Μέρκελ, όχι σε κάποιον, φερ’ ειπείν τον κ. Σαμαρά. Ο τρόπος όμως που διάλεξε η Γερμανίδα Καγκελάριος ήθελε να υπενθυμίσει ότι η Ελλάδα είναι μια Αποικία Χρέους μια χώρα που έχει απωλέσει την εθνική της κυριαρχία, όπου δεν έχει πλέον Ασυλία η δημόσια περιουσία της. Ο τρόπος που είπε το όχι στον επίδοξο... επαναδιαπραγματευτή κ. Σαμαρά η επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ραϊχ ήθελε να δείξει σε όλη την Ένωση πως όποιο ποντίκι βρυχάται σαν λιοντάρι θα τις αρπάζει σαν σκύλος – κι ακριβώς σαν δαρμένο σκυλί γύρισε οίκαδε ο κ. Σαμαράς. Ο άνθρωπος που θα «διαπραγματευόταν» το χρέος, που θα ζητούσε από τους (συν)εταίρους (δηλαδή τους δανειστές) να «τηρήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις» (sic), ο άνθρωπος που έβλεπε έστω καθ’ όναρ ότι θα ζητούσε πίσω το κατοχικό δάνειο και ότι θα απαιτούσε την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων, έφαγε μια σφαλιάρα που ακούστηκε ως τα Ουράλια, το Τόκιο και τη Γη του Πυρός.

Μόνον που αυτήν τη σφαλιάρα, έδωσε ο κ. Πρωθυπουργός την ευκαιρία, να τη φάει  όλος ο ελληνικός λαός. Ώστε να ξέρει τί τον περιμένει και να μην έχει καμμιά αμφιβολία ουδείς, εκτός όσων ή εθελοτυφλούν ή από αυτήν την κατάσταση τα ’κονομάνε.

Αν αυτήν τη στιγμή ο κ. Σαμαράς είχε την τόλμη «να απευθυνθεί προς το έθνος» και να του «εξηγήσει την κατάστασή του», θα μας έλεγε ότι: το β’ τρίμηνο της διακυβέρνησής του κατά το 2013 το ΑΕΠ έπεσε κατά 3, 8%.

Ο δείκτης ανεργίας ανέβηκε στο 27, 1%. Η βιομηχανική παραγωγή έπεσε κατά 7, 2 %. Ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο έπεσε κατά 14, 4% επιπλέον. Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μειώθηκαν κατά 1, 4%, πλησιάζοντας στο ναδίρ.

Στο ίδιο διάστημα, περίπου του success story, το εισόδημα του νοικοκυριών μειώθηκε κατά 9, 3% και οι αποδοχές των εργαζομένων κατά 13, 9%. (Τα στοιχεία απ’ την ΕΛΣΤΑΤ.) Η χώρα πλέον μυρίζει λιβάνι, το λιβάνι του θανατά.

Και τί σκέφτεται η κυβέρνηση να κάνει, για να αναστρέψει την κατάσταση; Να επαναφέρει τον ΦΠΑ στην εστίαση στο 23%. Να αυξήσει τους έμμεσους φόρους στα τσιγάρα και τα ποτά. Να αυξήσει τα εισητήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα τιμολόγια της ΔΕΗ, να αυξήσει κι άλλο τα τέλη κυκλοφορίας, να καταργήσει τις φοροαπαλλαγές για τα στεγαστικά δάνεια, για παιδιά που σπουδάζουν, εκτός απ’ τα μαντριά να φορολογήσει ο Στουρνάρας και τα στουρνάρια, να περικόψει τα εφάπαξ, να περικόψει τις επικουρικές, να βάλει ειδικό φόρο καταναλώσεις στο εμφιαλωμένο νερό, να καταργήσει τις εκπτώσεις απ’ τις ιατρικές δαπάνες καθώς κι ένα κάρο αλλά μέτρα – που δεν θα τα ονομάζει «νέα μέτρα», που δεν θα είναι «οριζόντια», αλλά που το κάρο θα είναι σαν εκείνα όπου πάνω τους στην Κατοχή φόρτωναν τους αποδεκατισμένους απ’ την πείνα.

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να πέσει τώρα.

Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει – για να μην απαριθμήσω άλλα είκοσι από δαύτα  - θα μας οδηγήσουν στην τρέλα.

Βλάκες ή βαλτοί, ανδρείκελα ή ενθουσιώδεις αυτόκλητοι κάνουν το ένα έγκλημα (απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα) μετά το άλλο (αύξηση των απολύσεων στον δημόσιο τομέα). Με μέτρα όπως η απελευθέρωση των πλειστηριασμών δεν επιδιώκουν φυσικά να ανακόψουν τις καταστροφές, αλλά να τις επιτείνουν, διότι βασική τους επιδίωξη ήταν και είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε Ειδική Οικονομική Ζώνη για το κεφάλαιο και νέο Ζωτικό Χώρο για τους Γερμανούς και τους συν αυτοίς.

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να πέσει τώρα, διότι δολοφονεί την Ελλάδα, δολοφονεί τη νεολαία της, λέει μπούρδες (π.χ. δημοσιονομικό κενό 500 εκατομμύριων) και κάνει εγκλήματα (π.χ. της τάξεως των 2, 5 δισ) για να το καλήψει)...

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να πέσει τώρα. Ήδη η Ν. Δ. έχει πάρει τον δρόμο για ΠΑΣΟΚ εις ό, τι αφορά την εκλογική της επιρροή. Τα αμφιλεγόμενα γκάλοπ που προσπαθούν αδέξια να συγκαλύψουν αυτήν την πραγματικότητα, δεν θα το καταφέρνουν για πολύ ακόμα. Όμως στο διάστημα που της απομένει, αυτή η κυβέρνηση των ανδρείκελων της Διαπλοκής και των Βρυξελλών, θα κάνει συνεχώς και μόνον εγκλήματα – πρέπει να οδηγηθεί στην πτώση της, το συντομότερο δυνατόν...
 
Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι

Νά 'τη μπροστά μας πάλι!
Με το καλαθάκι της να μαζεύει ρώγες!
Λίγες από συνταξιούχους, άλλες από μισθωτούς, τους άνεργους και τους αδύναμους.
Κάτι αρπάζει από τα φάρμακα, κάτι από σχολειά.
Από ασφαλιστικά ταμεία, και κεραμίδια, από ασημικά, από παξιμάδια.

Δακρυσμένη, ταλαιπωρημένη, αγκομαχούσα.
Τρισήμισυ χρόνων ανηφόρα τραβάει.
Κάτι καλά που έχει και βοήθεια, η κοπέλα.
Κυβερνήσεις, ΜΜΕ, "εταίρους", λαμόγια.
Χωρίς αυτούς θα τα είχε... τινάξει. Προ πολλού.

Δεν λέω. Κι εγώ βάζω το χεράκι μου. Λιγουλάκι.
Είμαι έξυπνος. Ακολουθώ τη θεμελιώδη "αρχή επιβίωσης": Άκου - βλέπε - σιώπαινε.

Οταν, λοιπόν, κόπηκαν οι μισθοί στο Δημόσιο, σκέφτηκα: "Έλα μωρέ οι γαμημένοι, μιά ζωή τα ξύνουν".

Οταν κόπηκαν τα μεροκάματα στον Ιδιωτικό, είπα: "Σιγά το πράμα. Δουλειά νά 'χουν".

Οταν έκλεισε το μαγαζί ο Φώτης απέναντι, δεν κρατήθηκα: "Κουφάλα ήταν. Τά 'χει κονομήσει χοντρά".

Οταν ο Μήτσος απ΄τα Τρίκαλα έπαψε να φέρνει τη πραμάτεια του στη λαϊκή μας, ήμουν σίγουρος πως είχε βολευτεί καλύτερα.

Οταν το παιδί της χήρας/άνεργης καιρό Αγγελικής σταμάτησε τη Σχολή το προσπέρασα, αφού η οικογένεια δεν χρειάζονταν πια επιστήμονα, αλλά... συσσίτιο.

Κρίση είναι, κάποτε θα περάσει.
Σε 20, σε 40 χρόνια... δεν έχει σημασία.

Κρίση είναι, κάποιοι θα πληρώσουν.
Τα ίδια Θύματα πάλι... δεν έχει σημασία.

Κρίση είναι, κάποιοι θα κερδίσουν.
Οι ίδιοι Εχοντες και Κατέχοντες... δεν έχει σημασία.

Κρίση είναι και Χρειαζόμαστε Σωτηρία.
Γουστάρω ακόμα μία Σωτηρία.

Ενα βαρύγλυκο, παρακαλώ!



Κάγκελα:
Τα διαχρονικά σύμβολα κάθε απολυταρχικού καθεστώτος.
Τα αγαπημένα "αξεσουάρ" κάθε λαομίσητου πολιτικού, που του προσδίδουν μία πλαστή αίσθηση ασφάλειας απέναντι σε έναν λαό (κάθε λαό) που όταν και αν αποφασίσει να αντισταθεί, τα κάγκελα θα είναι το μικρότερο πρόβλημα...

Απομονώνουν και προστατεύονται με κάγκελα απ' τους πολίτες, τους ίδιους πολίτες που σε λίγους μήνες θα καλέσουν να τους ψηφίσουν!

ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠ΄ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΕ ΚΑΓΚΕΛΑ!

Παραβλέποντας ότι ο ίδιος ο λαός έχει κάνει ήδη μέσα του αυτόν τον διαχωρισμό: Από την μιά μεριά οι επίορκοι πολιτικοί και κυβερνήτες, οιονεί δωσίλογοι και προδότες του λαού, κι από την άλλη ο ίδιος ο προδομένος λαός!

Και δεν καταλαβαίνουν ότι με τα κάγκελα μόνον το σώμα μπορούν να περιορίσουν. Κι αυτό πρόσκαιρα...
Η ψυχή και το μυαλό δεν παίρνουν περιορισμούς και σιδεροφράγματα!

Και δεν καταλαβαίνουν επίσης ότι αυτός που είναι έξω από τα κάγκελα είναι ο κόσμος, ο λαός! Ελεύθερος παρά την επιφανειακή σκλαβιά του γιατί είναι εύκαιρος ανά πάσα στιγμή να πάρει τις τύχες στα χέρια του!
Εκείνοι που είναι από μέσα, φυλακισμένοι και περιορισμένοι, σκλάβοι των βρώμικων φιλοδοξιών και των ανίερων εξαρτήσεών τους, είναι οι ίδιοι που βάζουν τα κάγκελα...

Και που όταν βγούν απ' την οικειοθελή τους απομόνωση, θα πρέπει να μπούν σε άλλα "κλουβιά" σιδηρόφρακτα, σε πραγματική φυλακή, για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει εναντίον της χώρας!

Άμποτε, αμήν, και με τό καλό!...



Να συνεχίσει τα μαθήματά του με τον Τόμσεν και να αφήσει στην άκρη τα περί πολιτικής διαπραγμάτευσης που τόλμησαν να της ζητήσουν οι συνεταίροι (Σαμαράς και Βενιζέλος) στην ελληνική κυβέρνηση σύνεστησε στον πρωθυπουργό η Γερμανίδα καγκελάριος- σε εκείνη την συνάντηση που είχε στα όρθια μαζί του προ ημερών στις Βρυξέλλες.

Αυτό με άλλα, απλούστερα, λόγια, σημαίνει ότι οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι δανειστές δεν μάσησαν τις απειλές (περί εκλογών) Σαμαρά- Βενιζέλου και τους απαντούν «κόψτε το λαιμό σας». Προφανώς οι δανειστές έχουν «μετρήσει» ότι για τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο η παραμονή τους στην εξουσία είναι αδιαπραγμάτευτη και για αυτό δεν παίρνουν στα σοβαρά τις «απειλές» τους. Από την πλευρά τους οι δύο συνεταίροι στην ελληνική κυβέρνηση, γνωρίζουν ότι όσο είναι στην καρέκλα της εξουσίας δεν μπορούν να διαπραγματευτούν το παραμικρό, καθώς είναι υποχρεωμένοι να φέρουν σε πέρας αυτό που οι ίδιοι έχουν χαρακτηρίσει ως το «μόνο σχέδιο που υπάρχει». Δηλαδή το μνημόνιο…

Για όσο καιρό οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος δεν αναγνωρίζουν το πολιτικό τους αδιέξοδο, θα υπονομεύουν και το όποιο περιθώριο πολιτικής διαπραγμάτευσης της χώρας. Το αποτέλεσμα αυτής της μυωπικής πολιτικής είναι ήδη ολοφάνερο:
1. Εξαφάνισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο
2. Η χώρα εξακολουθεί να βυθίζεται
3. Η ουσιαστική κυβέρνηση ασκείται από την Τρόικα και τις υπηρεσίες της που έχουν εγκατασταθεί στην Αθήνα.

Με αυτά τα δεδομένα και όσο οι Σαμαράς- Βενιζέλος αρνούνται να δημιουργήσουν συνθήκες πολιτικής διαπραγμάτευσης οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές, μπορούμε με μεγάλη πιθανότητα να προβλέψουμε τι αναμένεται το επόμενο διάστημα, μετά την διαπραγμάτευση με τρόικα που θα ξεκινήσει γύρω στις 4 Νοέμβρη:

Συμφωνία ότι το δημοσιονομικό κενό του 2014 δεν είναι 500 εκ ευρώ που υποστηρίζει η κυβέρνηση, αλλά 1 με 1,5 δις

Ολοκλήρωση των καταλόγων αυτών που θα πάρουν πόδι από το δημόσιο. Ήδη 4.500 απασχολούμενοι με διάφορες ειδικότητας σε δήμους όλης της χώρας χαρακτηρίζονται "πλεονάζον προσωπικό" και σχεδιάζεται να ενταχθούν στο επόμενο κύμα κινητικότητας-διαθεσιμότητας, με προοπτική να απολυθούν οι περισσότεροι το επόμενο έτος. Μαζί μ αυτούς η κυβέρνηση θα δώσει τη λίστα με τα 12.500 ονόματα, προς απόλυση, και θα ετοιμάσει μια ακόμη λίστα με άλλους 12.500 χιλιάδες εργαζόμενους που θα παραδοθεί στην Τρόικα μέχρι το τέλος του χρόνου

Θα προχωρήσει η διαδικασία για το ξεπούλημα των νερών (ΕΥΔΑΠ- ΕΥΑΘ)
Θα προχωρήσει η διαδικασία του ξεπουλήματος των αμυντικών βιομηχανιών
Θα προχωρήσει η διαδικασία της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων
Θα ολοκληρωθεί η απορρύθμιση στην υγεία
Θα συνεχιστεί η κατεδάφιση της παιδείας

Αυτά, μέσες άκρες είναι τα αποτελέσματα της κατά γράμμα εφαρμογής του «μόνου σχεδίου που υπάρχει» για τη χώρα. Ενός σχεδίου που έχει εξαφανίσει τη μεσαία τάξη, έχει δημιουργήσει πανευρωπαϊκό ρεκόρ ανεργίας, έχει τινάξει στον αέρα την κοινωνική, οικονομική, πολιτική ζωή της χώρας.

Πρόκειται για το «σχέδιο» που τελικά θα καταπιεί και τους σημερινούς συνεταίρους στην κυβέρνηση, καθώς έχουν αποδεχτεί ότι υπάρχουν στην εξουσία μόνο και μόνο εξ αιτίας αυτού του «σχεδίου».

Όσο για τα «περί πολιτικής διαπραγμάτευσης» είναι κουβέντες για να περνά η ώρα…


Τι ακριβώς συμβαίνει με τον Πάγκαλο;
Μετά το "μαζί τα φάγαμε", τώρα ήρθε και το "μαζί τ' ακούσαμε"!
Ηλίθιος ή προβοκάτορας το πρώην μεγαλοστέλεχος του ΠΑΣΟΚ;
Μήπως πρέπει να παρέμβει άμεσα και παραδειγματικά η Δικαιοσύνη;

«Εγώ θα σας πω και θα σας φανεί παράξενο ότι κάποτε η ΕΥΠ είχε καταφέρει να παρακολουθεί, όχι μόνο τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, αλλά και τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα. Και κάθε φορά που πήγαινα μαζί με τον καφέ μου και το κουλούρι μου, είχα στο γραφείο μου μια στοίβα με χαρτιά που μου έστελναν, όχι όλα, αλλά αυτά που με ενδιέφεραν. Τον καιρό που ήμουν υπουργός (Εξωτερικών)…» δήλωσε ο Θ. Πάγκαλος στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ, κληθείς να σχολιάσει τις αποκαλύψεις ότι η NSA έκανε παρακολουθήσεις και στην Αθήνα.
Πάντως, σημείωσε ότι από τις υποκλοπές που είχε κάνει η ΕΥΠ στους Αμερικανούς «δεν μάθαινα και κάτι σοβαρό, διότι όλα αυτά που έλεγαν τα ήξερα». Και συμπλήρωσε: «Απλώς μερικές φορές ήταν πολύ διασκεδαστικό να ακούω τον Αμερικανό πρέσβη να λέει στο συνάδελφό του στην Άγκυρα ή σε κάποιον από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ “what is this motherfucker Pangalos doing?“. Και ο άλλος να απαντά “this motherfucker called me today” κοκ. Φιλικά οι άνθρωποι… Και εγώ αντιστοίχως μιλούσα με συναδέλφους μου για κάποιους Αμερικάνους, όταν ήξερα και νόμιζα ότι κανείς δεν με ακούει. Τα άλλα τα ξέραμε, το γενικό πνεύμα της συζήτησης. Είχαμε κάνει τις αναλύσεις μας, τα ξέραμε».
Ενώ η Ευρώπη «συνταράσσεται» με το θέμα των αμερικανικών παρακολουθήσεων, κι ενώ είχαν ήδη αρχίσει να βγαίνουν δειλά στο φως της δημοσιότητας πληροφορίες για κινήσεις αμερικανών διπλωματών και παρακολουθήσεις των ΗΠΑ σε ελληνικούς «στόχους», αίφνης εμφανίστηκε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος με δήλωσή του ισχυρίστηκε πως ενόσω ο ίδιος ήταν υπουργός Εξωτερικών άκουγε (και γελούσε με το περιεχόμενο) υλικό παρακολουθήσεων αμερικανικών «στόχων»!!!
Η Ελλάδα προμηθεύτηκε για πρώτη φορά με συστήματα παρακολούθησης κινητών το 2007 (δεν συζητάμε για τους αμερικανούς και τις εν γένει «δραστηριότητές» τους εντός της Ελλάδας, στις οποίες χρησιμοποιούσαν προχωρημένες τεχνολογίες, όπως δορυφορικά τηλέφωνα, κρυπτογραφημένες μη καλωδιακές επικοινωνίες κ.α.), ενώ αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας είχαν παραδοθεί 2 βαλιτσάκια (κάκιστης ποιότητας) στις Ελληνικές αρμόδιες αρχές! 
Ο κ. Πάγκαλος ήταν υπουργός Εξωτερικών επί κυβερνήσεων Σημίτη, για το διάστημα 22/1/1996 έως 19/2/1999. Ως εκ τούτου, κατανοεί ο τέως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου και τέως υπουργός Εξωτερικών του Σημίτη, ότι αναφέρεται σε παρακολουθήσεις αμερικανικών «στόχων» σε περίοδο που η Ελλάδα δεν είχε καν την τεχνολογία για κάτι τέτοιο;
Αλήθεια, το να παρακολουθεί στο πλαίσιο της αντικατασκοπίας μία χώρα εντός της επικράτειάς της ξένους στόχους (στρατιωτικούς ακόλουθους, πρέσβεις κ.α.) ως οφείλει, ο Θόδωρος Πάγκαλος το εξισώνει με παρακολουθήσεις ξένων χωρών (π.χ. ΗΠΑ) εντός της Ελλάδας; Ξέρει άραγε ο Θόδωρος Πάγκαλος τι σημαίνει αντικατασκοπεία και τι κατασκοπεία;
Μία χαρακτηριστική περίπτωση παρακολούθησης από τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες (μέσα στα πλαίσια της αντικατασκοπείας) ήταν η δράση που ανέπτυξε ο πρώην πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη (Brian Ηoyt Lee), ο οποίος κινούνταν με επιθετικές διαθέσεις και κατά των συμφερόντων της Ελλάδας, έχοντας αναπτύξει σχέσεις με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και με τα απολειφάδια των φιλοσκοπιανών στην Φλώρινα.

Αυτή η λάθος χρονικά τοποθετημένη ενέργεια του Πάγκαλου (όπως ο ίδιος ομολόγησε ότι άκουγε συζητήσεις υποκλοπών) είναι προβοκάτσια. Μία ξεκάθαρη προβοκάτσια εις βάρος της Ελλάδας, η οποία πρέπει τώρα να σιωπήσει και να μην επιτεθεί κατά αμερικανικών παρακολουθήσεων που έγιναν μέσα στην Ελλάδα.

Γιατί όμως είναι προβοκάτσια και ποια βαρύτητα έχουν τα λεγόμενα του Θόδωρου Πάγκαλου, στο θέμα παρακολουθήσεων αμερικανών εντός της Ελλάδας;
Υπήρξε ποτέ πολιτική βούληση στην Ελλάδα προκειμένου να δοθεί διαταγή έτσι ώστε οι Ελληνικές υπηρεσίες (ΕΥΠ, κρατική υπηρεσία Ασφάλειας κ.α.) να παρακολουθήσουν αμερικανικούς στόχους και μάλιστα επιτυχώς;

Με δεδομένες τις δηλώσεις του πρώην αμερικανού πρέσβη κ. Ρις, όπως αυτές δημοσιεύθηκαν στα Wikileaks, ήταν σχεδόν δεδομένο πως «δυσαρεστημένοι κρατικοί υπάλληλοι» είχαν όλα τα «προσόντα» για να λειτουργήσουν πρωτίστως υπέρ των αμερικανικών συμφερόντων. Αν θυμηθούμε, μάλιστα, και δηλώσεις αρμοδίων πράσινων υπουργών (ομοτράπεζων του Θόδωρου Πάγκαλου), σύμφωνα με τις οποίες υπήρχε η επιθυμία πλήρους διάλυσης των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών και η ανασύστασή τους στα αμερικανικά πρότυπα, τότε ακόμη και η πιθανότητα κάποιας πολιτικής βούλησης απομακρύνεται και καθιστά τον Θόδωρο Πάγκαλο είτε φαντασιόπληκτο, είτε… προβοκάτορα!
Δυστυχώς ή ευτυχώς, η θέση που κατέχουν οι ΗΠΑ στο ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι, αλλά και σε όλες τις υπηρεσίες συλλογής πληροφοριών, είναι τέτοια ώστε αποκλείεται να υπήρξε (ακόμη και εάν δόθηκε εντολή από τον ίδιο τον πρωθυπουργό) επιτυχής επιχείρηση παρακολούθησης σημαντικών αμερικανικών «στόχων».
Αρκεί κανείς να σκεφτεί πως τα τεχνικά μέσα για υποκλοπές που διαθέτει η χώρα μας είναι δυτικής τεχνολογίας, τα περισσότερα αμερικανικά και ως εκ τούτου είναι αδύνατον να λειτουργήσουν χωρίς να το ξέρει η αμερικανική πρεσβεία...

Ποιόν και πως παρακολουθούσε, λοιπόν, ο Πάγκαλος;
Με τι μηχανήματα έγιναν οι παρακολουθήσεις;
Εκτός αν υπονοεί ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αγόρασε και χρησιμοποιούσε ρωσικής προέλευσης τεχνικό εξοπλισμό παρακολούθησης, δηλαδή ότι είχε αναπτύξει σχέσεις με την Μόσχα!!!
Και αυτό αποκλείεται να συνέβη, επειδή το ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ και κυριολεκτικά διατηρούνταν ως κυβέρνηση και ως κόμμα μέσα από περίτεχνες παρεμβάσεις της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.

Δεν είναι, δηλαδή, μόνο επικίνδυνος ψεύτης ο Θόδωρος Πάγκαλος, αλλά είναι και άσχετος στον απόλυτο βαθμό, όσον αφορά θέματα παρακολουθήσεων.
Το γιατί έκανε αυτή την "παρέμβαση" ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή, όμως, είναι ένα ερώτημα που οφείλει να απαντηθεί, αφού αυτή ακριβώς η «παρέμβασή» του έφερε σε μειονεκτική θέση (χωρίς καν να υφίσταται λόγος) την κυβέρνηση της Ελλάδας απέναντι στις ΗΠΑ...

Επεδίωξε, λοιπόν, κάτι τέτοιο ο Πάγκαλος, ή μήπως μέσω μίας «απλής εξυπηρέτησης» θέτει ουσιαστικά τον εαυτό του σαν ρυθμιστή (του παρόντος ή και του μέλλοντος) των σχέσεων της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, αλλά και των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών που αυτή τη στιγμή ισχύουν;

Μήπως, όμως, η επιδίωξη του Θόδωρου Πάγκαλου ήταν άσκηση ικανής πίεσης –φυγόκεντρης από τις ΗΠΑ- και η εξ αναγκασμού σύμπλευση της Ελλάδας με την Γερμανία, αφού η δήλωσή του περί παρακολούθησης των αμερικανών τοποθετεί την Ελλάδα ως χώρα που φέρεται να είναι εχθρικά κείμενη προς τις ΗΠΑ, με δεδομένη την απόπειρα δημιουργίας (μέσα από τις αμερικανικές παρακολουθήσεις εντός της Ευρώπης) ενός αντι-αμερικανικού και ταυτόχρονα φιλογερμανικού άξονα;

Το να θέλησε ο Θόδωρος Πάγκαλος να εξυπηρετήσει την Μέρκελ είναι σχεδόν απίθανο, αφού με δεδομένη την λειτουργία των αμερικανικών υπηρεσιών εντός της Ελλάδας και την ιστορική «σχέση» των ΗΠΑ με τις ελληνικές κυβερνήσεις, είναι περισσότερο πιθανό ο Θόδωρος Πάγκαλος να «έκλεισε το μάτι» στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας και μέσω μίας «εξυπηρέτησης» να ζητάει την ενίσχυσή του είτε για επάνοδό του στην πολιτική είτε για την προστασία του από τυχόν ελέγχους – έρευνες που διεξάγονται ή που ο ίδιος φοβάται ότι θα διεξαχθούν στο κοντινό μέλλον.

Τέλος, επειδή ως υπουργός Εξωτερικών έχει υπογράψει έγγραφα εμπιστευτικότητας, μήπως θα έπρεπε να παρέμβει άμεσα ο αρμόδιος εισαγγελέας και αφού προχωρήσει σε άμεση προφυλάκιση του Θόδωρου Πάγκαλου (για διαρροή άκρως ευαίσθητων κρατικών πληροφοριών) να ξεκινήσει ένας προανακριτικός έλεγχος σχετικά με τις παρακολουθήσεις αμερικανικών (ή και άλλων) υπηρεσιών πληροφοριών εντός της Ελλάδας;
Επειδή η διαρροή άκρως εμπιστευτικών πληροφοριών (ψευδών ή πραγματικών) παραμένει ατιμώρητη στην Ελλάδα, μήπως θα πρέπει –επιτέλους- να γίνει από τις δικαστικές αρχές μία αρχή, ώστε αυτά τα φαινόμενα να πατάσσονται άμεσα με παραδειγματικές τιμωρίες εκείνων που –για διάφορους προσωπικούς ή επαγγελματικούς λόγους- διακυβεύουν τα συμφέροντα της χώρας, αφού τροφοδοτούν επιχειρήματα τόσο της Τουρκίας, όσο και άλλων κύκλων σε διεθνή λόμπι, εις βάρος της Ελλάδας...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Οι δηλώσεις Πάγκαλου,όμως, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού εμφανίζουν την ελληνική αντικατασκοπεία να δρα χωρίς τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό απέναντι σε ένα υπερσύγχρονο σύστημα των ΗΠΑ που είχε στηθεί στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, την οποία “δείχνει” ως κέντρο υποκλοπών για λογαριασμό της NSA όπως υποστηρίζει το γερμανικό περιοδικό “Spiegel”, όπως τουλάχιστον προκύπτει από έγγραφο της Υπηρεσίας Εθνικής Άσφάλειας των ΗΠΑ, που περιήλθε στην κατοχή του.
Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ το οποίο δημοσιεύουν σήμερα τα “Νέα”, ειδικές μονάδες συλλογής πληροφοριών που ονομάζονται Special Collection Service στελεχωμένες από Αμερικανούς πράκτορες υπάρχουν σε 80 χώρες, οι 19 εκ των οποίων στην Ευρώπη, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.
Το ρεπορτάζ του “Spiegel” συνεχίζει ότι στην ελληνική πρωτεύουσα δεν υπάρχει μόνο αυτή η μονάδα καταγραφής, αλλά και εξοπλισμός που λειτουργεί εξ αποστάσεως χωρίς να απαιτείται η παρουσία προσωπικού. Ο εξοπλισμός τοποθετείται στους υψηλότερους ορόφους ή και στην ταράτσα των πρεσβειών και καλύπτεται με πάνελ ή κατασκευές για προστασία από τα αδιάκριτα βλέμματα.
Μια τέτοια κατασκευή από λευκά δομικά υλικά διακρίνεται και στην οροφή της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα στο παλαιό κτίριο προς την πλευρά της οδού Πέτρου Κόκκαλη που καταλήγει στη Βασιλίσσης Σοφίας.
Τέτοιες μονάδες παρακολούθησης υπάρχουν μόνο στην Αθήνα, τη Μόσχα και τη Βιέννη, όσον αφορά την Ευρώπη.

Τέλος, αν είχαν χιούμορ αυτοί στην NSA θα δημοσιοποιούσαν τις τελευταίες 1.000 παραγγελίες του Πάγκαλου από delivery για να το βουλώσει...

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...
Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Πώς λέμε «ο λόγος τους συμβόλαιο»; Ε, καμία σχέση. Θαυμάστε λοιπόν:
Για τα αποτελέσματα εκείνων των «σκληρών διαπραγματεύσεων», προφανώς δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη ανασκόπηση.

Πάμε παρακάτω. Όπου στα παρακάτω περιλαμβάνεται κι αυτό:

Ήταν τότε που ο κ.Σαμαράς «δεν θα ψήφιζε» το Μνημόνιο 2 (που το ψήφισε). Που «δεν θα στήριζε» το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (που το στήριξε). Που «δεν θα συναινούσε» σε απολύσεις (που συναίνεσε). Και που «δεν θα συμφωνούσε» σε ιδιωτικοποιήσεις (που συμφώνησε)…

Πάμε παρακάτω:
Στη λεγόμενη «προγραμματική συμφωνία» που συνυπέγραψαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, στη βάση της οποίας - υποτίθεται ότι - συγκροτήθηκε η συγκυβέρνησή τους μετά τις εκλογές του 2012, υπόσχονταν πολλά και διάφορα.

Έλεγαν:
  • «...Ο τελικός δημοσιονομικός στόχος μπορεί να επιτευχθεί χωρίς επιπλέον περικοπή μισθών και συντάξεων».
Τι έκαναν; Τέσσερις μήνες αργότερα, με το μεσοπρόθεσμο, λεηλάτησαν έτι περαιτέρω ό,τι είχε απομείνει να θυμίζει - ως ανάμνηση - τους μισθούς και τις συντάξεις.
  • «Η συλλογική αυτονομία και η ισχύς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας επανέρχεται...».
Τι έκαναν; Τέσσερις μήνες μετά, «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις, γύρισαν το ωράριο εργασίας στην προ της εξέγερσης του Σικάγου εποχή και κατάργησαν την καθολικότητα της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
  • «Αποκατάσταση αδικιών (χαμηλοσυνταξιούχοι, πολυτεκνικά επιδόματα κ.λπ.) με άμεσα δημοσιονομικά ισοδύναμα».
Τι έκαναν; Τέσσερις μήνες μετά, κατάργησαν δώρα και ΕΚΑΣ από χαμηλοσυνταξιούχους και έφτασαν να αποτιμούν το επίδομα παιδιού στα 13,3 ευρώ το μήνα!
  • «Όχι απολύσεις στο Δημόσιο».
Τι έκαναν; Οι «διαπραγματεύσεις» τους με την τρόικα κατέληξαν στις απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων.
  • «Για όλους καθολική υγειονομική προστασία χωρίς προϋποθέσεις (ένσημα, χρόνος ασφάλισης)».
Τι έκαναν; Τέσσερις μήνες μετά, μας ξεφούρνισαν για πρώτη φορά ότι ακόμα και για την είσοδο (!) στο νοσοκομείο ερχόταν νέο χαράτσι , ύψους 25 ευρώ!
  • «Για τα ΑΜΕΑ ενίσχυση επιδομάτων...».
Τι έκαναν; Πετσόκοψαν επιδόματα και ενισχύσεις ακόμα και από τους ανάπηρους!

Αυτά συνέβησαν στη χώρα ως απότοκο της «αξιοπιστίας» της «προγραμματικής συμφωνίας» μεταξύ των εταίρων της εσωτερικής τρόικας που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές: Κόπηκαν οι μισθοί (κι άλλο).  
Μειώθηκαν οι συντάξεις (κι άλλο). Κόπηκαν τα κοινωνικά επιδόματα (κι άλλο).  
Αυξήθηκε η ανεργία (κι άλλο). 
Κατακρεουργήθηκαν οι εργασιακές σχέσεις (κι άλλο). 
Καταληστεύτηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία (κι άλλο). 
Αυξήθηκαν οι φόροι (κι άλλο). 
Επιβλήθηκε ανομολόγητα Μνημόνιο (κι άλλο).

Μετά την ανάσα που μας έδωσε ο Στάθης, πάμε και παρακάτω – καθότι όταν μιλάμε για «αξιοπιστία» των κυβερνώντων, υπάρχει μεγάλη ουρά.

Οι διακηρύξεις που ακολουθούν ήταν οι «δεσμεύσεις» του κ. Σαμαρά, όπως διατυπώθηκαν προεκλογικά στο λεγόμενο «πρόγραμμα 18 σημείων» της ΝΔ

Απολαύστε:

«Αποκατάσταση αδικιών χαμηλοσυνταξιούχων. Πολυτεκνικά επιδόματα με άμεσα δημοσιονομικά ισοδύναμα. Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων φορολογουμένων ώστε να μην ξεπερνούν το 25% του εισοδήματός τους. Αποζημίωση φυσικών προσώπων και ασφαλιστικών ταμείων για το PSI. Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με ρυθμό τουλάχιστον 150.000 το χρόνο από το 2013. Διατήρηση των επιπέδων των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και επαναφορά της μετενέργειας στους 6 μήνες. Σταδιακή άνοδο του αφορολόγητου από τα 5.000, στα 8.000 και εν συνεχεία στα 12.000 ευρώ. Επαναδιαπραγμάτευση της οικονομικής πολιτικής. Παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής κατά 2 τουλάχιστον χρόνια, χωρίς επιπλέον περικοπή μισθών και συντάξεων. Περικοπές δαπανών από σπατάλη και διαφθορά και όχι από μισθούς και συντάξεις».

Αυτά έλεγε ο κ.Σαμαράς. Δεν χρειάζεται κανένα απολύτως σχόλιο για το πόση σχέση έχουν με την αλήθεια αυτά που έλεγε, πριν τις εκλογές, με τα όσα έκανε και κάνει, μετά τις εκλογές.

Και τώρα ερχόμαστε στα τελευταία. Στα πολύ πρόσφατα. Στις 8/9/2013, ο κύριος πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο «Έθνος» ήταν κάτι παραπάνω από σαφής:
«Όχι νέα μέτρα, όχι νέα λιτότητα», είπε… 

Κι αφού το είπε, ενάμιση μήνα αργότερα, στις 23 Οκτωβρίου 2013, ο κ.Σαμαράς  προχώρησε από κοινού με τον κ.Βενιζέλο στη σύνταξη και δημοσιοποίηση της νέας «προγραμματικής συμφωνίας» της κυβέρνησης, που «δεσμεύει» τα δυο κόμματά τους, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. 

Στην συγκεκριμένη «προγραμματική συμφωνία» - δέσμευση, μεταξύ άλλων μας διαβεβαιώνουν:
Ότι «έχουμε (σσ: έχουνε…) πλήρη συναίσθηση της κατάστασης». Ότι θέλουν την «οριστική και πραγματική απαλλαγή της Πατρίδας μας από το μνημόνιο…». Και κυρίως ότι αφενός «μέτρα που περιορίζουν μισθούς και συντάξεις ούτε πρέπει ούτε μπορεί να ληφθούν» και ότι αφετέρου κινούνται «στα πλαίσια μιας συνολικής σταδιακής μείωσης των φορολογικών βαρών σε όλη την κλίμακα…».
Στο σημείο αυτό παρακαλούμε την προσοχή σας:

Η «προγραμματική συμφωνία» δημοσιοποιήθηκε, επαναλαμβάνουμε, την περασμένη Τετάρτη στις 23 Οκτώβρη. Ε, λοιπόν, την ίδια ακριβώς ημέρα – την ημέρα που στην «προγραμματική  συμφωνία» τους μιλούσαν για μη λήψη νέων μέτρων και για σταδιακή μείωση των φορολογικών βαρών – δόθηκε στη δημοσιότητα το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. 
Τι προκύπτει; Ότι το νομοσχέδιο αυτό ξεπερνά σε φοροληστρικό κανιβαλισμό όλα τα προηγούμενα! Ότι με το νομοσχέδιο αυτό όχι μόνο μονιμοποιούν μέχρι δευτέρας παρουσίας το (δήθεν έκτακτο) χαράτσι στα ακίνητα, αλλά επιβάλουν πλέον το χαράτσι και σε σπίτια χωρίς ρεύμα! Και σε χωράφια! Και σε γιαπιά! Και σε μαντριά! Δεν αποκλείεται ακόμα και σε κοτέτσια!

Αυτό πότε το έκαναν; Την ίδια ακριβώς μέρα που υποσχέθηκαν τη «μείωση των φορολογικών βαρών»!

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, επομένως, ότι σε κάθε τους βήμα τιμούν με τρόπο απόλυτο και καθαρό την έννοια της «αξιοπιστίας» στην πολιτική. Μόνο που γι΄ αυτούς, το πιο αξιόπιστο και το πιο αληθινό που σχετίζεται με την πολιτική τους και με τις δεσμεύσεις της, είναι η ψευτιά της.

*Δημοσιεύθηκε στο "enikos.gr" την Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013