Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Νοε 2014

Μέσω Τουρκίας και με κρουαζιερόπλοια, οι τζιχαντιστές φτάνουν στις εμπόλεμες περιοχές

Μια είδηση βόμβα κάνει τι τελευταίες ώρες τον γύρο του κόσμου σύμφωνα με την οποία οι τζιχαντιστές φτάνουν στις εμπόλεμες περιοχές σε Ιράκ και Συρία με κρουαζιερόπλοια μέσω Τουρκίας.

Πιο συγκεκριμένα ο απερχόμενος επικεφαλής της Ιντερπόλ Ρόναλντ Νόουμπλ αποκάλυψε ότι οι… επίδοξοι τζιχαντιστές εφευρίσκουν διάφορους τρόπους για να φτάσουν στις εμπόλεμες περιοχές, παρακάμπτοντας τους αυστηρούς ελέγχους στις ευρωπαϊκές χώρες προέλευσής τους, αλλά και την αυξημένη επιτήρηση στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ.

Με λίγα λόγια ο χαλίφης Ερντογάν με την παρέα του κάνουν τα στραβά μάτια στους επίδοξους δολοφόνους οι οποίοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να ενταχτούν στο Ισλαμικό Κράτος.

Μάλιστα υπογράμμισε ότι όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι φανατικοί ισλαμιστές, κυρίως από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία χρησιμοποιούν κρουαζιερόπλοια, υποδυόμενοι τους απλούς επιβάτες, έτσι ώστε να φτάσουν απαρατήρητοι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα πολεμικά μέτωπα.

Η Ιντερπόλ ελπίζει ότι θα καταφέρει να επεκτείνει ένα πιλοτικό πρόγραμμα που αξιοποιεί πληροφορίες και δεδομένα επιβατών σε κρουαζιερόπλοια, αλλά και τραπεζικά δεδομένα, προκειμένου να καταγράφει σε πραγματικό χρόνο τις κινήσεις υπόπτων.


Πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Λέγεται συχνά ότι ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας άνθρωπος μονομανής. Ο όρος δεν έχει μόνο αρνητική έννοια, μπορεί να αποδειχθεί επωφελής για τον ίδιο. Για παράδειγμα, έχει εμμονή με το να γίνει ένας πρόεδρος «α λα τούρκα», δηλαδή κάτι σαν εκλεγμένος σουλτάνος. Αλλά είναι επόμενο αν, ακούγοντας για τις μονομανίες του, το πρώτο που σας έρχεται στο νου είναι η εχθρότητα προς τους άλλους.

Η εχθρότητα κατευθύνεται προς μεγάλο εύρος ατόμων που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν υποκλίνονται μπροστά του: δημοσιογράφοι, γραφειοκράτες, επιχειρηματίες, δικαστές, τα μέλη του κινήματος Χιζμέτ του Φετχουλάχ Γκιουλέν, ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ… και ο κατάλογος συνεχίζεται.

Προς το παρόν, θα επικεντρωθώ στις εμμονές του στην εξωτερική πολιτική.

Μπασάρ αλ Άσαντ

Ο Ερντογάν εξοργίζεται ιδιαιτέρως με όσους υπήρξαν φίλοι του. Ο Άσαντ και η σύζυγός του Άσμα πήγαιναν διακοπές με τον πρόεδρο και την σύζυγό του Εμινέ.

Ο τούρκος ηγέτης δεν συγχωρεί τους πρώην συμμάχους του. Αλλά η μονομανία του με τον Άσαντ σήμερα οφείλεται σε δυο λόγους. Ο πιο δευτερεύων είναι ψυχολογικής φύσης. Ο Άσαντ έπαψε να ακούει τον Ερντογάν μετά τον Μάρτιο του 2011, όταν προτεραιότητά του έγινε να διατηρήσει την εξουσία και το κεφάλι του.

Ο κυριότερος λόγος όμως είναι πιο ιδεολογικός. Ο Άσαντ εκπροσωπεί τον μπααθισμό ο οποίος στάθηκε εμπόδιο στη Μουσουλμανική Αδελφότητα στη Συρία. Το κόμμα ΑΚΡ του Ερντογάν αποτελεί το τουρκικό παρακλάδι της Αδελφότητας.

Όταν ξέσπασε η Αραβική Άνοιξη, ο Ερντογάν ήλπιζε ότι η Αδελφότητα θα ανέβαινε παντού στην εξουσία. Οι ελπίδες του διαψεύστηκαν. Ο βασικός λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν καταριέται τον Αμπντέλ-Φατάχ αλ-Σίσι, που ανέτρεψε τον Μοχάμεντ Μόρσι στην Αίγυπτο, είναι η ιδεολογική του απογοήτευση και η μονομανία που αυτή τροφοδοτεί.

Κούρδοι

Η αυτονομία των τοπικών κυβερνήσεων αποτελεί την μοναδική λύση που θα έκανε τους Κούρδους να δεσμευτούν ότι θα παραμείνουν στην Τουρκία (και θα εκδημοκράτιζε πραγματικά τη χώρα) αλλά ο Ερντογάν δεν έχει τέτοια πρόθεση. Αντίθετα, ακόμη και την ώρα που διαπραγματεύεται με τους Κούρδους της Τουρκίας, κάνει ό,τι κακό μπορεί στα αδέρφια τους στην άλλη πλευρά των συνόρων, στη Συρία.

Ο τουρκικός εθνικισμός είναι ο δεύτερος λόγος της εχθρότητας του Ερντογάν προς τους Κούρδους της Συρίας. Ενώ κρατάει τους Κούρδους της Τουρκίας δεσμευμένους στην ειρηνευτική διαδικασία με μια διετή εκεχειρία, οι σύροι Κούρδοι έγιναν το «κακό παράδειγμα» ανακηρύσσοντας αυτονομία σε τρία καντόνια. Σήμερα, περιμένουμε υπομονετικά να καταστρέψει το ISIS τους Κούρδους στην πόλη Κομπανί της βόρειας Συρίας προκειμένου να μην ενισχυθούν οι τούρκοι Κούρδοι με τους οποίους διαπραγματευόμαστε.

ISIS

Ο κατάλογος των εχθρών του Ερντογάν έχει τον Άσαντ στην κορυφή και ακολουθούν οι Κούρδοι της Συρίας. Και το ISIS; Αν και αναγκάστηκε να το χαρακτηρίσει τρομοκρατική οργάνωση ύστερα από έντονη διεθνή πίεση, το ISIS δεν φιγουράρει στη λίστα των εχθρών του τούρκου προέδρου.

Ο Ερντογάν εξοπλίζει, προκαλεί και βοηθάει τους τζιχαντιστές εναντίον του Άσαντ επί χρόνια. Ο ίδιος το αρνείται και αποκαλεί «προδότες» όσους λένε τέτοια πράγματα.

Το ΑΚΡ του Ερντογάν και το ISIS έχουν κοινές ρίζες στον ισλαμισμό και στη βία. Ο Εμρουλάχ Ισλέρ, βουλευτής του ΑΚΡ και καθηγητής θεολογίας, «τιτίβισε»: «Το ISIS σκοτώνει αλλά τουλάχιστον δεν βασανίζει».

Η βία, βεβαίως, μπορεί να ασκηθεί από μια τρομοκρατική οργάνωση αλλά και από ένα κράτος. Ας θυμηθούμε πρόσφατα παραδείγματα από το ΑΚΡ:

Ο υπουργός Εσωτερικών Εφκάν Αλά για τις πρόσφατες διαδηλώσεις: «Στη βία θα απαντήσουμε με βία».
Ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου σχολιάζοντας την είδηση ότι οι ύποπτοι πρόσφατης επίθεσης με θύματα δυο αστυνομικούς συνελήφθησαν νεκροί: «Οι τρομοκράτες που ήταν υπεύθυνοι γι' αυτή την επίθεση τιμωρήθηκαν εντός μιας ή δυο ωρών, όλα τα απαραίτητα μέτρα ελήφθησαν».
Ο πρόεδρος Ερντογάν για τις διαδηλώσεις: «Πώς θα αντιμετωπίσει η αστυνομία μας τους διαδηλωτές; Τα ΜΑΤ θα υψώσουν τις ασπίδες τους απέναντί τους; Συγνώμη, δεν χρειαζόμαστε συμβουλές από κανένα. Τόσο οι αστυνομικοί όσο και οι στρατιώτες θα κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο».

Με τέτοιες ενδείξεις για ενίσχυση της βίας, το ΑΚΡ φέρνει πίσω το καθεστώς του πραξικοπήματος της δεκαετίας του '80 που είχε εν πολλοίς καταργήσει.

Ο κ. Baskin Oran είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών και συντονιστής της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών δια της οποίας τούρκοι πολίτες ζητούν συμβολικά συγνώμη από τους Αρμενίους για τη γενοκτονία του 1915
 

Πηγή New York Times


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Νταβούτογλου: Με "μέτωπο" και στο εσωτερικό ο Τουρκικός Στρατός!

Αλλαγή της δομής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν και απειλές μέσα στην ίδια την χώρα προανήγγειλε ο Τούρκος Πρωθυπουργός κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, μετά την επίσκεψή του χθες στο Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου του δόθηκε πλήρης ενημέρωση από τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Νεζντέτ Οζέλ διαρκείας πλέον των 4 ετών. Στη συνάντηση έλαβαν μέρος και οι Αρχηγοί Ξηράς, Αέρος, Θαλάσσης και Στρατοχωροφυλακής.

"Τον τελευταίο καιρό βλέποντας τις εξελίξεις στην περιοχή και τις συγκρούσεις μέσα στη χώρα είδαμε πως μπορεί όλα αυτά να μετατραπούν σε απειλή. Εντός του δημοκρατικού συστήματος της Τουρκίας, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δρουν νόμιμα μέσα στο κράτος. Η αύξηση της επικινδυνότητας στην περιοχή καθιστά αναγκαία την εξέταση της δομής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, δικαιολογημένα" δήλωσε μετά την συνάντηση προς τους δημοσιογράφους, δίνοντας το στίγμα των απειλών και μέσα στην χώρα.

Ποιες απειλές εννοεί

Το ποιες συγκεκριμένα απειλές φοβάται μέσα στην Τουρκία δεν τις προσδιόρισε - έχει ωστόσο σημασία η αναφορά στις "τις συγκρούσεις μέσα στη χώρα": Μπορεί να εννοεί την λεγόμενη "παράλληλη δομή" (Κίνημα ιμάμη Γκιούλ), μπορεί τους διαδηλωτές (όπως του Πάρκου Γκεζί κ.α.), μπορεί να εννοεί και τους Κουρδους (ΡΚΚ).

Πάντως χθες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Αρίντς δήλωσε ότι δεν θα αλλάξει το "Κόκκινο Βιβλίο", όπως είχε ειπωθεί παλιότερα ότι θα αλλάξει για να μπει στις απειλές και οι οπαδοί του Γκιουλέν στο κράτος.

Και συνέχισε: "Κατά το briefing (από τον στρατηγό), παρουσιάστηκε το όραμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για το 2033. Την προσεχή περίοδο η Τουρκία θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυσή της, υπό την έννοια του αμυντικού συστήματος. Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να είναι σε θέση που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις επικινδυνότητες. Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του διεθνούς κύρους μας".

Όπως αναφέρεται στον τύπο,ο κ. Νταβούτογλου είπε ότι η ενημέρωση που είχε ήταν μία άκρως λεπτομερής ενημέρωση, η οποία πραγματοποιήθηκε για τη μελέτη των αναγκών και των προσδιορισμό αυτών, ανάλογα με τις περιφερειακές εξελίξεις και πρόσθεσε: "Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, στα εδάφη αυτά, είναι μία από τις πιο βασικές δυνάμεις όσον αφορά στις αλλαγές που γίνονται και το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι πρόκειται για εθνικό στρατό. Συνεχώς αλλάζουν, με ταχύ ρυθμό, οι διεθνείς συγκυρίες και οι απειλές. Επίσης αλλάζουν πρόσωπο. Είμαστε μία χώρα, η οποία πάντα έκανε αμυντικούς σχεδιασμούς εντός της συμμαχίας του ΝΑΤΟ".

Μεγάλη έκταση αφιέρωσε στο Κομπάνι και στο Χαλέπι ο κ. Νταβούτογλου

"Παρακολουθούμε -είπε- με ανησυχία τις εξελίξεις στο Χαλέπι. Όσο και αν ακόμα δε βρίσκεται στο σημείο να πέσει, πράγματι είναι κάτω από μία έντονη πίεση. Έχουμε τη γνώμη ότι ο κόσμος εφαρμόζει διπλά μέτρα και σταθμά. Βλέπουμε ότι το καθεστώς του Άσαντ βομβαρδίζει από τον αέρα, σημεία του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού". Όμως δεν βλέπουμε στο διεθνή Τύπο να αναφέρεται τίποτα όσον αφορά στη βοήθεια που πρέπει να παρασχεθεί στο Χαλέπι.

Ο συριακός λαός, εδώ και 3 ½ χρόνια, παρουσιάζει μία περήφανη αντίδραση και η πόλη- σύμβολο είναι το Χαλέπι. Σε περίπτωση που πέσει το Χαλέπι, πράγματι και εμείς ως Τουρκία ενδέχεται να βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα μεγάλο κύμα προσφύγων, θέμα το οποίο μας ανησυχεί. Γι αυτό το λόγο και ζητούσαμε "ασφαλή περιοχή".

Το καθεστώς Άσαντ, πρόσθεσε, επωφελούμενο από το γεγονός ότι η Διεθνής Κοινότητα έστρεψε την προσοχή της προς το Ιράκ και το Κομπάνι, πραγματοποίησε πολύ μεγάλες σφαγές σε ορισμένες συγκεκριμένες πόλεις γύρω από τη Χάμα. Αυτά όμως δεν τα βλέπουμε στο διεθνή Τύπο. Κανένας δεν προβαίνει σε έκκληση για το πώς θα παρασχεθεί υποστήριξη στο Χαλέπι. Θα πρέπει η Διεθνής Κοινότητα να παραιτηθεί από τη στάση της αυτή και να πάρει ξεκάθαρη θέση έναντι της διοίκησης της Συρίας".

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Δυστυχώς, για πολλοστή φορά, ο Ελληνισμός βρίσκεται αντιμέτωπος με την τουρκική προκλητικότητα. Η Τουρκία, επιλέγοντας το δρόμο της όξυνσης των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, «στήνει» σκηνικό έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περιοχή με μεγάλο γεωστρατηγικό ενδιαφέρον, στην οποία παρουσιάζεται τον τελευταίο καιρό αστάθεια.

Από την μία πλευρά, το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος Βarbaros διεξάγει έρευνες στην Κυπριακή ΑΟΖ και από την άλλη, μία τουρκική κορβέτα παραβιάζει τα ελληνικά χωρικά ύδατα, φθάνοντας μέχρι και την Εύβοια.

Στα παραπάνω προστίθεται και ένα γεγονός που έλαβε χώρα αυτή την εβδομάδα στην Ελληνική Βουλή, όπου φιλοξενήθηκε η Σύνοδος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ, στα πλαίσια της οποίας Τούρκος βουλευτής του Κυβερνώντος κόμματος, κατηγόρησε την Κυπριακή Δημοκρατία για μονομερείς ενέργειες. Συνέχισε δε, τις απίστευτες προκλήσεις του, ισχυριζόμενος πως υπάρχει αδειοδοτημένη περιοχή για έρευνες, στα πλαίσια συμφωνίας της Τουρκίας με τη «Βόρεια Κύπρο» για σεισμογραφικές έρευνες στην περιοχή!!

Με τις συντονισμένες και μεθοδευμένες προκλήσεις καθίσταται σαφές πως η τουρκική πλευρά έχει συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους προβαίνει στις συγκεκριμένες ενέργειες :

Α. Η Τουρκία παρακολουθεί τις περιφερειακές δυνάμεις: Κύπρο, Αίγυπτο, Ισραήλ να προχωρούν σε συμφωνίες για την ενέργεια, με την ίδια να μένει απλός παρατηρητής. Συμφωνίες που ισχυροποιούν τις χώρες αυτές και αφήνουν «εκτός» την Τουρκία. Ουσιαστικά, προσπαθεί με τη βία να δείξει στις χώρες αυτές, ότι δεν μπορεί να προχωρήσει καμία διαδικασία χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της.

Β. Αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου επί της ΑΟΖ, τη στιγμή που η ίδια η διεθνής νομοθεσία δεν προβλέπει κανένα απολύτως δικαίωμα επί της ΑΟΖ σε μη έχοντες κρατική υπόσταση(στη συγκεκριμένη περίπτωση το ψευδοκράτος δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος πλην της Τουρκίας).Παραβιάζει, λοιπόν, κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, έχοντας ως στόχο να «χρησιμοποιήσει» το θέμα στις διαπραγματεύσεις για τη λύση του Κυπριακού.

Την τουρκική προκλητικότητα ευνοούν και άλλοι παράγοντες, όπως η στήριξη που λαμβάνει από την Βρετανία, η πολιτική των ίσων αποστάσεων των ΗΠΑ, που αρνούνται να καταδικάσουν τις προκλήσεις των Τούρκων και η αναβλητικότητα της Ε.Ε. που παρακολουθεί απλά τις εξελίξεις, με νωπές ακόμη τις μνήμες από την άμεση αντίδρασή της στην περίπτωση της Ουκρανίας, όταν στην περίπτωση της Κύπρου παραβιάζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα μέλους της Ε.Ε.

Μπορεί, λοιπόν, Ελλάδα και Κύπρος να βρίσκονται υπό οικονομική επιτήρηση και να εκπληρώνουν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους έναντι των δανειστών, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι έχουν και την στήριξη των εταίρων τους, όταν παραβιάζεται σε βάρος τους το διεθνές δίκαιο.

Για ακόμη μια φορά, γινόμαστε μάρτυρες της ελληνικής υποχωρητικότητας και της παντελούς έλλειψης σχεδίου και στρατηγικής από Κυβερνητικής πλευράς.

Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει αρχικά τη Βουλή και στη συνέχεια να συγκληθεί το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών με στόχο την χάραξη ενιαίας εθνικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση του ζητήματος πριν να είναι πολύ αργά.

Επιβεβλημένη είναι και η παραπομπή του θέματος στους διεθνείς οργανισμούς, τα μέλη των οποίων θα πρέπει να θέσουμε προ των ευθυνών τους και να απαντήσουν ξεκάθαρα εάν δέχονται την παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών μελών της Ε.Ε.

Σε διαφορετική περίπτωση, θα πρέπει να στραφούμε σε άλλους στρατηγικούς συμμάχους, όπως η Ρωσία, η οποία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ και στο Ιράν, των οποίων τα συμφέροντα ταυτίζονται, τη δεδομένη χρονική στιγμή, με τα δικά μας και οι σχέσεις τους με την Άγκυρα βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό επίπεδο.

Η Ιστορία, μας έχει διδάξει, πως ουδέποτε ωφεληθήκαμε τηρώντας απλά στάση αναμονής σε περιόδους κρίσης. Οφείλουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, δρώντας με σύνεση, σχέδιο και στρατηγική και πάνω απ’όλα με εθνική συνεννόηση.

Χρυσούλα-Μαρία Γιαταγάνα
Ανεξάρτητη Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στον Πειραιά, καιρό τώρα, λαμβάνει χώρα η τέλεση μιας φρικιαστικής, θρησκευτικού χαρακτήρα, τελετής που προκαλεί σοκ στους περαστικούς και γεννά μαύρες σκέψεις για το μέλλον της πατρίδας μας και του δυτικού πολιτισμού: Τα αυτομαστιγώματα (με λεπίδες και ξυράφια!) των σιιτών μουσουλμάνων που γίνονται εν μέση οδώ και αφήνουν πίσω τους αρκετά λίτρα χυμένου αίματος των αλλοφρόνων πιστών.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, αυτοί οι άνθρωποι «αυτομαστιγώνονται προκειμένου να ξεπλύνουν τις αμαρτίες τους και να θρηνήσουν τον θάνατο του ιμάμη Χουσεΐν, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Ασούρα». Αυτό έγινε προχθές το μεσημέρι στο επίνειο της πρωτεύουσας.

Η εντύπωση που άφησε το εθελούσιο μακελειό στους Πειραιώτες είναι ακόμα πιο αλγεινή σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, μια και είναι πρόσφατες οι εικόνες από το ανθρωποκτόνο ξέσπασμα των αποκεφαλιστών κανιβάλων του Ισλαμικού Κράτους.

Οι συνειρμοί των πράξεων των μεν με τα εγκλήματα των δε ήταν αναπόφευκτοι, παρόλο που χρήζει διευκρίνισης το γεγονός της ύπαρξης μεγάλων δογματικών διαφορών ανάμεσα στους σιίτες μουσουλμάνους και τους μακράν επιθετικότερους και φανατικότερους σουνίτες.

Ωστόσο, τα συμπέρασμα είναι και εύκολο και ασφαλές και εδραιωμένο στην εμπειρία αιώνων: οι οπαδοί του Ισλάμ δεν μπορούν και δεν θέλουν να ενσωματωθούν στις κοινωνίες της Δύσης. Δεν μπορούν και δεν θέλουν να έχουν σχέση με οποιοδήποτε σύστημα που παραπέμπει σε δημοκρατία.

Δεν μπορούν και δεν θέλουν να διανοηθούν ότι ο βίος των δύο φύλων θα χαρακτηρίζεται από ισοτιμία και αλληλοσεβασμό.

Δεν μπορούν και δεν θέλουν να συζητήσουν οτιδήποτε έχει να κάνει με τις προδήλως απάνθρωπες δοξασίες τους, που κατατάσσουν τους «απίστους» στην κατηγορία του υποζυγίου, του εχθρού, του καταδικασθέντα σε θάνατο. Το Ισλάμ δεν επιδιώκει συνύπαρξη, ομόνοια, αλληλεγγύη. Μόνο κυριαρχία και επιβολή.

Η Δύση πρέπει να ξυπνήσει από τον θανάσιμο λήθαργο της πολιτικής ορθότητας στον οποίον έχει... αφεθεί εδώ και δεκαετίες. Εχει λησμονήσει ότι ύψιστη αποστολή ενός πολιτισμού είναι η αυτοσυντήρηση. Η υπεράσπιση της ύπαρξής του.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

"Λυπάμαι που βλέπω τα «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες» του Ερντογάν, να έχουν καταλήξει σε «φίλους μηδέν στη Μέση Ανατολή"
Σεργέϊ Ναρύσκιν, Πρόεδρος Ρωσικής Βουλής, 4 Νοεμβρίου 2014
Οι αδιέξοδες πολιτικές του δίδυμου Ερντογάν – Νταβούτογλου έχουν σαν θεμέλιο λίθο την φαντασίωση της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην σύγχρονη εποχή.

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης 

Η φαντασίωση αυτή έχει διακηρυχτεί απροκάλυπτα και κατ΄ επανάληψη τόσο από τον σημερινό πρωθυπουργό Αχμέτ ΝταβούτογλουΣτην ιστορική πορεία του αγίου μας έθνους, το κόμμα ΑΚΡ σηματοδοτεί τη γένεση μιας Τουρκίας παγκόσμιας δύναμης. Όσα εδάφη και να χάσαμε από το 1911, θα συναντηθούμε ξανά με τα αδέρφια μας στις χώρες αυτές. Είναι η ιστορική μας αποστολή». Ομιλία Αχμέτ Νταβούτογλου, Απρίλιος 2012) όσο και από τον σημερινό Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Τ. ΕρντογάνΤα συμφέροντα της χώρας μας στις θάλασσες ξεκινούν από τη διώρυγα του Σουέζ και απλώνονται μέχρι τον Ινδικό ωκεανό. Ναυπηγεία Τούζλα Κων/λης, Σεπτέμβριος 2011).

Οι πολιτικές που εφαρμόζονται από την άνοδο του Ρ. Τ. Ερντογάν στην εξουσία (14 Μαρτίου 2003) και υπηρετούν την φαντασίωση αυτή, στην αρχή δημιούργησαν μια εντυπωσιακή λάμψη (ο πλανητάρχης Ομπάμα έκανε το σφάλμα  να επενδύσει στην ανάδειξη της Τουρκίας και μάλιστα με κολακείες που τροφοδότησαν την μεγαλομανία των ισλαμιστών) αλλά σταδιακά άρχισαν να ξεθωριάζουν με αποτέλεσμα να φθάσουμε στο 2014 με την Τουρκία σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή να έχει πλέον, σύμφωνα με τον έγκριτο Τούρκο δημοσιογράφο και αναλυτή Burak Bekdil «δύο μόνο συμμάχους, το Κατάρ που μοιάζει περισσότερο με οικογενειακό πρατήριο βενζίνης παρά με χώρα και τη Χαμάς, μια τρομοκρατική οργάνωση!» (Erdogan’s Book of Defeat», The Gatestone Institute, 31 Οκτωβρίου 2014).

Σύμφωνα με Ευρωπαίο διπλωμάτη που βρίσκεται στην Άγκυρα «Μετά τη Συρία, το Ιράκ, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τον Λίβανο και το Ισραήλ, η Τουρκία έχασε πλέον και την Αίγυπτο, ολοκληρωτικά». Εμείς θα προσθέταμε την Αρμενία, την Ρωσία και την Περσία με τις δύο τελευταίες να είναι απόλυτα και κάθετα αντίθετες στην αξίωση της Τουρκίας να μετατρέψει την Συρία σε επαρχία μιας ανύπαρκτης νέο-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Εκείνο πάντως που έχει τρομοκρατήσει την Άγκυρα είναι η επικείμενη συμφωνία Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης που θα κάνει ακόμα περισσότερο την Τουρκία δακτυλοδεικτούμενη σαν την μύγα μέσα στο γάλα και θα ενισχύσει, στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης ακόμα περισσότερο την εικόνα του πειρατή και εισβολέα που περιφρονεί την διεθνή έννομη τάξη εφαρμόζοντας μόνο τα μέρη εκείνα των διεθνών συνθηκών που εξυπηρετούν την φαντασίωση της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!

Η «κρυφή ατζέντα» των ισλαμιστών της Τουρκίας (σχετικό είναι το άρθρο μας 31ης Μαίου 2014 με τίτλο Ερντογάν ή μήπως Ταλιμπάν;) είναι πλέον «ανοικτό βιβλίο» για ολόκληρο τον κόσμο αλλά, δυστυχώς για τους ισλαμιστές, είναι αποδεκτή μόνο από αυτούς!

Μέσα στο τοπίο αυτό, οι ισλαμιστές της Τουρκίας εντείνουν τις προκλήσεις τους σε ένα ακόμα μέτωπο: Εκείνο της Ελλάδος και της Κύπρου προσπαθώντας να επιβάλλουν με την «δύναμη» που νομίζουν ότι έχουν, τετελεσμένα γεγονότα για να «κατοχυρώσουν» δικαιώματα που δεν στηρίζονται ούτε στο Διεθνές Δίκαιο, στο σύνολο δηλαδή των νομικών κανόνων που αφορούν σχέσεις ανάμεσα σε κράτη και διεθνείς οργανισμούς, ούτε και στην Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας την οποία έχουν εφαρμόσει περισσότερα από 140 κράτη σε ολόκληρο τον κόσμο. Για τον λόγο ακριβώς αυτόν, οι Τουρκικές προκλήσεις αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη της αδυναμίας τους!

Συμπέρασμα:

Η «αμυντική διπλωματία» της Ελλάδος και της Κύπρου αποτελεί, κατά την άποψή μας, την πιο σωστή και ενδεδειγμένη στρατηγική αντιμετώπισης της Τουρκικής επιθετικότητας.

Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη, αργά ή γρήγορα, είτε να συμβιβαστεί με την Διεθνή νομιμότητα εγκαταλείποντας τις φαντασιώσεις της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είτε να επιχειρήσει μια πολεμική περιπέτεια με στόχο να επιβάλλει με την δύναμη των όπλων την επεκτατική της στρατηγική.

Και στις δύο όμως περιπτώσεις είναι δεδομένο ότι θα βγει χαμένη. Στην πρώτη περίπτωση γιατί θα υποχρεωθεί να «γυρίσει στο μαντρί» έχοντας ταπεινωθεί από την επιπολαιότητα της να προκαλεί ολόκληρο τον κόσμο και στην δεύτερη γιατί όπως προειδοποιεί ο Φετουλάχ Γκιουλέν, τέως σύντροφος και πνευματικός καθοδηγητής του σημερινού Προέδρου της Τουρκίας «Αυτοί που μετέτρεψαν την Τουρκία σε «έξυπνο» κράτος δεν πρέπει να ξεπεράσουν τις φιλοδοξίες τους και να την εμπλέξουν σε πόλεμο γιατί θα οδηγήσουν τον λαό σε μια συμφορά παρόμοια με αυτή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως οι Νεότουρκοι τελείωσαν τη μεγάλη Οθωμανική Αυτοκρατορία, ελπίζω αυτοί να μην κάνουν το ίδιο με το διάδοχο της αυτοκρατορίας κράτος, θυσιάζοντας τις επόμενες γενιές. Διαφορετικά το τουρκικό έθνος δεν θα ανακάμψει».

Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να συνεχίσουν σταθερά, ήρεμα και με απόλυτη ψυχραιμία την στρατηγική που εφαρμόζουν με καταλυτικά όπλα το Διεθνές Δίκαιο και την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, να σφυρηλατούν ομοψυχία στο εσωτερικό μέτωπο (μια σύσκεψη σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη γιατί όλοι οι σημερινοί πολιτικοί που χειρίζονται την Τουρκική επιθετικότητα είναι περαστικοί ενώ η συνέχεια του Ελληνισμού είναι διαχρονική), να ενισχύουν ακόμα περισσότερο την διεθνή υποστήριξη αξιοποιώντας την αυτοαπομόνωση της Τουρκίας, να είναι απόλυτα προετοιμασμένοι ακόμα και για το χειρότερο σενάριο και τέλος να περιμένουν την επόμενη κίνηση της Τουρκίας σαν να τις λένε «Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!»

Πηγή Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η «κρουαζιέρα» επίδειξης και πρόκλησης τελείωσε με «λαχανιασμένη» επιστροφή στην Τουρκία

Η άκρως προκλητική «κρουαζιέρα» της τουρκικής κορβέτας «Buyukada» στις Κυκλάδες, που κράτησε 25,5 ολόκληρες ώρες, είχε και τη θετική της πλευρά για την Ελλάδα, καθώς δόθηκε η ευκαιρία στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό να «τσεκάρει» το νεότερο πλοίο του τουρκικού στόλου, γύρω από το οποίο έχει δημιουργηθεί ολόκληρος μύθος, επειδή –υποτίθεται- είναι «αόρατο» από τα ραντάρ των ξένων κρατών…, με αποτέλεσμα να αποδειχθεί για μία ακόμη φορά η σοφία της παροιμίας που λέει «όπου ακούς πολλά, κράτα μικρό καλάθι», αλλά κυρίως δόθηκε η ευκαιρία στην Ελληνική πλευρά να «σκανάρει» στον μέγιστο βαθμό τις δυνατότητες (πλου, συχνοτήτων, αντιμέτρων κ.α.) της κορβέτας που αποτελεί το καμάρι του τουρκικού στόλου. Και οι μετρήσεις αυτές έφεραν πολλά χαμόγελα στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, την Αεροπορία και εν γένει στο Πεντάγωνο.

Η αλήθεια, είναι, λοιπόν, ότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο δεν είναι «αόρατη», αλλά εντοπίστηκε αμέσως από τα ελληνικά ραντάρ, όταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας παρεξέκλινε της πορείας της προς τα δυτικά.
Μάλιστα, στο κεντρικό Αιγαίο ήταν «σκοπούν» η φρεγάτα «Έλλη», η ναυαρχίδα του Ελληνικού Στόλου, που έσπευσε στ Στενό του Καφηρέα και… έστησε καρτέρι.
Γύρω στις 3 το πρωί, η τουρκική κορβέτα «διασταυρώνεται» με την «Έλλη», η οποία και μέσω ασυρμάτου ανακοινώνει στον τούρκο κυβερνήτη ότι εισέρχεται εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και θα πρέπει να απομακρυνθεί αμέσως.
Οι τούρκοι επέλεξαν να αγνοήσουν τις εκκλήσεις, και η κορβέτα συνέχισε τον πλου της ανάμεσα στα Κυκλαδονήσια.
Ωστόσο, η «Έλλη» κινήθηκε προς το μέρος της και άρχισε τις… «δοκιμές» (παντός τύπου). Την «στρίμωξε» στα στενά, την «έσφιξε» στις στροφές.
Εκεί, όμως, που τα χρειάστηκε ο τούρκος κυβερνήτης ήταν το απόγευμα της Τρίτης, όταν πλησίασε σε απόσταση αναπνοής από τις ακτές της Σαντορίνης. Καθώς οι Τούρκοι αγνάντευαν την Καλντέρα, είδαν ξαφνικά δύο ελληνικά F-16 να κάνουν «βυθίσεις» πάνω από τα κεφάλια τους. Τέσσερις φορές οι Έλληνες πιλότοι έκαναν «κοκορέτσι» (όπως λένε στη γλώσσα τους) την τουρκική κορβέτα. Ήταν, δε, τόσο μεγάλος ο πανικός των τούρκων, που όλες οι αναφορές – συνομιλίες του κυβερνήτη με το αρχηγείο του τουρκικού στόλου είναι καταγεγραμμένες από τα ελληνικά δίκτυα.

Το «χουνέρι» που έπαθε η “Buyukada” στη Σαντορίνη, στάθηκε και η αφορμή να δοθεί εντολή στον κυβερνήτη να πάρει πορεία για την Τήλο και τελικά να μπει στη βάση του Ακσάζ…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Διαβάζουμε σε μια υποτίθεται έγκυρη ιστοσελίδα που ασχολείται με θέματα στρατηγικής και εξωτερικής πολιτικής, σχολιάζοντας ειδήσεις που κυκλοφορούν στο διαδίχτυο και αναφέρονται στην πρόσφατη κρίση με την Τουρκία τα εξής: «Δήθεν ειδήσεις, ”αποκαλύψεις” και σενάρια “φωτιάς στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο”, απειλούν να προκαλέσουν από το πουθενά μια κρίση που η Τουρκία με λύσσα επιζητά και η Ελλάδα δεν θέλει». Το σχόλιο της ιστοσελίδας συνεχίζει κατηγορώντας δικαίως ή αδίκως μια άλλη ιστοσελίδα για παραπληροφόρηση στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα.

Ειλικρινά εδώ η βλακεία και η συνειδητή μάλλον εθελοτυφλία ξεπερνά κάθε όριο. Επί χρόνια ακούμε συνεχώς αυτή την άποψη, ότι η Τουρκία με λύσσα(!!!), επιζητά την κρίση και η… Ελλάδα δεν θέλει, σαν ο… εραστής να «θέλει» αλλά η «ερωμένη» να αρνείται πεισματικά. Πραγματικά το άκρων άωτον της ασχετοσύνης!
Αλήθεια, οι κύριοι αυτοί που γράφουν αυτά και που υποτίθεται πως κόπτοντας υπέρ της ειρήνης, έχουν εξετάσει ποτέ σοβαρά γιατί η Τουρκία θέλει συνεχώς μια πολεμική κρίση με την Ελλάδα, αν πραγματικά αυτό συμβαίνει έτσι απλά και γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο; Γιατί δηλαδή η άλλη πλευρά κάθε πρωί που ξυπνά σκέπτεται, «τι έχω να κάνω σήμερα, ας προκαλέσω μια κρίση με την Ελλάδα;».

Το 1999 μας διαβεβαίωνε τότε ο κύριος Γ. Παπανδρέου ότι τώρα η ελληνοτουρκική διαμάχη θα σταματήσει γιατί η Ελλάδα άνοιξε τις πόρτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Τουρκία και θα πάψουν οι τουρκικές προκλήσεις.
Θυμάμαι τότε (εκείνη την περίοδο έγραφα στο περιοδικό «Στρατηγική» του αείμνηστου Γιώργου Χριστογιαννάκη), όποιος δημοσιογράφος που ήξερε κάτι παραπάνω διαφωνούσε με όλα αυτά, αντιμετώπιζε έντονες κατηγορίες για πρόκληση φιλοπόλεμων αισθημάτων. Φυσικά ούτε οι τουρκικές προκλήσεις σταμάτησαν, ούτε ποτέ η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας εμπόδισε την άλλη πλευρά να συνεχίσει να διεκδικεί απροκάλυπτα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας.

Το βασικό ζήτημα που, είτε εσκεμμένα είτε λόγω ηλιθιότητας αγνοούν όλοι αυτοί οι κονδυλοφόροι της ασχετοσύνης, δεν είναι να λέμε συνεχώς ότι η Τουρκία ζητά απεγνωσμένα (εδώ μάλιστα αναφέρουν χαρακτηριστικά, «λυσσασμένα»), μια πολεμική κρίση με την Ελλάδα, αλλά γιατί το ζητά και γιατί το επιδιώκει.

Η αποτρεπτικότητα των τουρκικών προκλήσεων δεν επιτυγχάνεται με το να παίζουμε επί χρόνια το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, αλλά μόνο με το να δείξουμε στην γάτα ότι δεν είμαστε ποντίκια, αλλά και με το αν το θέλουμε γινόμαστε σκύλοι για να υπερασπίσουμε τα εθνικά μας δίκαια.
Μόνο τότε η γάτα, δηλαδή η άλλη πλευρά, θα καταλάβει ότι θα πρέπει να σοβαρευτεί και να σταματήσει να προκαλεί.
Μόνο τότε εξασφαλίζεται η ειρήνη. Όταν ο άλλος καταλάβει με την δική μας στάση ότι έχει να κάνει με ένα σοβαρό αντίπαλο που δεν αστειεύεται όταν του παραβιάζουν το σπίτι του και ότι είναι αποφασισμένος να υπερασπιστεί πάση θυσία τα εθνικά του συμφέροντα, τότε και μόνο τότε, θα συνετιστεί και θα σταματήσει να προκαλεί και να παίζει με την φωτιά. Γιατί, πολύ απλά, θα αντιληφθεί ότι η φωτιά αυτή θα κάψει και (αν όχι μόνο) τον ίδιο. Αυτό το έχει αποδείξει πολλές φορές η ίδια η ιστορία.

Επί χρόνια έχει καλλιεργηθεί σκόπιμα, από γνωστά ελληνικά μειοδοτικά κέντρα, η τουρκοφοβία και η άποψη ότι, «μην τυχόν και ενοχλήσουμε την γείτονα χώρα γιατί θα… μας δείρει».
Το αποτέλεσμα είναι η γειτονική και «σύμμαχος» Τουρκία να αναβαθμίζει κάθε φορά στο υψηλότερο επίπεδο τις προκλήσεις της, μέχρι που φτάσαμε, εν έτη 2014, στο σημείο να βλέπουμε τις τουρκικές φρεγάτες να κάνουν βόλτες έξω από το Σούνιο.

Αν όλοι αυτοί, νομίζουν ότι έτσι θα σταματήσουμε την τουρκική προκλητικότητα, απατώνται οικτρά και έχουν πλήρη άγνοια από απλές, ψυχολογικές επιχειρήσεις.
Το μόνο που καταφέρνουν με το σύνδρομο και το κόμπλεξ κατωτερότητας, είναι να επιτρέπουν στο να αποθρασύνεται όλο και περισσότερο ο αντίπαλος και να ζητά (ή και να απαιτει) όλο και περισσότερα, μέχρι να δει την ημισέληνο να κυματίζει πάνω απο την Ακρόπολη.
Τότε, δυστυχώς, θα ψάχνουν να βρουν αυτόν που τους προκάλεσε, αλλά θα είναι πολύ αργά.
Τότε, αλλοίμονο σε όλους μας!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Σε κλοιό θανάτου έβαλε την Τουρκία το δίδυμο της καταστροφής 
Nα πως διέλυσαν τα πάντα Ερντογάν και Νταβούτογλου
Το «βιβλίο» με τις ήττες Ερντογάν

Μετά την «Αραβική Άνοιξη» οι Τούρκοι ανακάλυψαν ένα σχέδιο το οποίο θα τους επέτρεπε να καταστήσουν την πατρίδα τους νέα Οθωμανική αυτοκρατορία. Την ώρα που ηθελημένα και συστηματικά ανταγωνιζόταν το Ισραήλ, η Άγκυρα θα ανέτρεπε το σιιτικό καθεστώς Άσαντ στην Συρία και θα το αντικαθιστούσε με ένα φιλικό προς αυτή, σουνιτικό.

Του Burak Bekdil, «Erdogan’s Book of Defeat»
Πηγή: The Gatestone Institute, October 31, 2014
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας 

Παράλληλα, θα υποστήριζε τους σουνίτες σε Ιράκ και Λίβανο, επεκτείνοντας την επιρροή της εκεί, θα υποστήριζε τη Χαμάς και θα την προκαλούσε να αναμετρηθεί με το Ισραήλ. Τέλος θα υποστήριζε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους σε Αίγυπτο, Λιβύη και Τυνησία, καθώς όλες οι κάποτε οθωμανικές χώρες θα έπρεπε να υποταχθούν στην αναδυόμενη νέα Οθωμανική αυτοκρατορία.

Περίπου τέσσερα χρόνια μετά, ο Άσαντ εξακολουθεί να διαβιεί στο πολυτελές ανάκτορο του στη Δαμασκό, παρακολουθώντας το χάος που οι Τούρκοι δημιούργησαν στη χώρα, υποστηρίζοντας τους τζιχαντιστές, τους τζιχαντιστές που έχουν σπείρει τον όλεθρο κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας με την Συρία και το Ιράκ, σε μια ζώνη μήκους 1.450χλμ.

Την ίδια ώρα, στο Ιράκ, οι σιίτες είναι ακόμα ισχυροί και στενά συνδεμένοι με τον περιφερειακό, θρησκευτικό αντίπαλο της Τουρκίας, το Ιράν. Οι σιίτες στον Λίβανο είναι επίσης εχθρικά διακείμενοι προς την Τουρκία.

Στη Λιβύη, ουδείς γνωρίζει ποιος κυβερνά τη χώρα, αυτή στη στιγμή, μετά την πτώση του Καντάφι. Καμία όμως από τις εκεί αντιμαχόμενες παρατάξεις δεν ονειρεύεται να καταστήσει τη χώρα οθωμανική αποικία.

Όσον αφορά την Αίγυπτο, ένα πραξικόπημα, τον Ιούλιου του 2013, ανέτρεψε τον πιο πιστό σύμμαχο της Τουρκίας, τον Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Έτσι, σήμερα, όχι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και τα τουρκικά προϊόντα – ακόμα και οι τηλεοπτικές σαπουνόπερες – είναι ανεπιθύμητα στην Αίγυπτο. 

Ο Τούρκοι πρόσφατα επιχείρησαν να ξανακερδίσουν το χαμένο έδαφος με την Αίγυπτο. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου ζήτησε να συναντηθεί με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, στο περιθώριο της πρόσφατης συνόδου του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Ο Αιγύπτιος υπουργός, αρχικά δέχτηκε, αλλά μετά ακύρωσε την συνάντηση, μετά την προσβλητική για την Αίγυπτο ομιλία του Τούρκου προέδρου Ερντογάν στην ολομέλεια του ΟΗΕ.

Πριν μερικές ημέρες η Αίγυπτος ανακοίνωσε πως δεν θα ανανεώσει την συμφωνία ελευθέρου εμπορίου που είχε συνάψει με την Τουρκία επί προεδρίας Μόρσι. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση των διμερών σχέσεων. Η συμφωνία αυτή είχε υπογραφεί το 2012 και διευκόλυνε την προώθηση των τουρκικών εξαγωγών σε όλη τη Αφρική και τις χώρες του Κόλπου, μέσω Αιγύπτου.

Παλαιότερα οι Τούρκοι έμποροι διακινούσαν τα προϊόντα τους μέσων Συρίας. Από την στιγμή όμως που ο Ερντογάν επέλεξε την οδό του πολέμου εκεί, οι συριακοί εμπορικοί δρόμοι έκλεισαν. Η Αίγυπτος αποτελούσε την εναλλακτική εμπορική οδό διακίνησης των τουρκικών προϊόντων. Τώρα κλείνει και αυτή.

Κατά ειρωνεία της τύχης, μόλις έξι εβδομάδες πριν την ανατροπή Μόρσι, η Τουρκία είχε δώσει στην Αίγυπτο δάνειο 250 εκατ. δολαρίων για τη χρηματοδότηση της στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών. Η Τουρκία ήλπιζε να πουλήσει στην Αίγυπτο όπλα. Η νέα αιγυπτιακή κυβέρνηση τα άλλαξε όλα, προκαλώντας σοκ στην Άγκυρα. Κι όμως, όλοι εκτός από τους Τούρκους, έβλεπαν ότι η διμερής κρίση ερχόταν. 

Δεν είναι μυστικό πως η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία, «οι μουσουλμάνοι αδελφοί» της Τουρκίας, ψήφισαν εναντίον της στην ψηφοφορία για την ανάδειξη των μη μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Υπάρχουν όμως και πολλές ακόμα αντιτουρκικές κινήσεις της Αιγύπτου. «Μετά τη Συρία, το Ιράκ, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τον Λίβανο και το Ισραήλ, η Τουρκία έχασε πλέον και την Αίγυπτο, ολοκληρωτικά», ανέφερε Ευρωπαίος διπλωμάτης, στην Άγκυρα.

Έτσι, οι ισλαμιστές της Τουρκίας απέμειναν με έναν μόνο ιδεολογικό σύμμαχο, στις πρώην οθωμανικές χώρες, την Τυνησία, όπου το κόμμα Εναχντά, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, συμμετείχε στην κυβέρνηση συνασπισμού που κυβερνούσε τη χώρα. Αυτό μέχρι πριν λίγες μέρες, που το κόμμα αυτό ηττήθηκε στις εθνικές εκλογές.

Η ήττα αυτή αποτελεί τεράστια απώλεια για τον Ερντογάν, αποτελώντας το τελευταίο κεφάλαιο στο μεγάλο βιβλίο με τις ήττες του. Ο νεοθωμανισμός ήταν ένα παιδικό όνειρο, τώρα είναι ένα νεκρό παιδικό όνειρο. Σε όλη τη Μέση Ανατολή η Τουρκία έχει απομείνει με δύο μόνο συμμάχους, το Κατάρ που μοιάζει περισσότερο με οικογενειακό πρατήριο βενζίνης παρά με χώρα και τη Χαμάς, μια τρομοκρατική οργάνωση. 

Απέναντι σε αυτούς η Τουρκία έχει εναντίον της το Ιράν, το Ιράκ, την Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Τυνησία, το Μαρόκο, την Αλγερία και μερίδα των αντιμαχόμενων ομάδων της Λιβύης.

Σε λόγο του, τον Απρίλιο του 2012, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου, είχε καθορίσει τους πολιτικούς στόχους της Τουρκίας ως εξής: «Στην ιστορική πορεία του αγίου μας έθνους, το κόμμα ΑΚΡ σηματοδοτεί τη γένεση μιας Τουρκίας παγκόσμιας δύναμης. Όσα εδάφη και να χάσαμε από το 1911, θα συναντηθούμε ξανά με τα αδέρφια μας στις χώρες αυτές. Είναι η ιστορική μας αποστολή».

Το ξεκάθαρο αυτό μήνυμα αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και κληρονομιάς (στη μνήμη το δεύτερο), δεν συνάδει, πάντως, με την πλήρως απομονωμένη Τουρκία του σήμερα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Πρέπει να στείλουμε όλοι οι Έλληνες ευχαριστήριες επιστολές τόσο στον Σαμαρά ως αντιπρόσωπο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος του Γιούνκερ στην Ελλάδα, όσο και στον φανατικό οπαδό του Γιούνκερ, Τσίπρα. Ευτυχώς που ήταν αυτά τα δύο πιόνια των Βρυξελλών που έδωσαν αγώνα σε όλη την Ευρώπη να στηρίξουν το ναζιστοειδές που έβγαλε όλο το άχτι που είχε χρόνια κρυμμένο μέσα του απέναντι στη Δημοκρατία, αλλά και απέναντι στους θεσμούς κάθε χώρας μέλους - κράτους της ΕΕ.

Με αφορμή την στάση του Βρετανού πρωθυπουργού να στηρίξει το εθνικό του συμφέρον έναντι των ευρωπαϊκών συμφερόντων, ο πρόεδρος της Κομισιόν είπε με απύθμενο θράσος: «Δεν είμαι τύπος που τρέμει μπροστά σε πρωθυπουργούς ή άλλους θεσμούς».
Μπορεί να μην ενδιαφέρει τον Έλληνα πολίτη για το τι λέει ο Γιούνκερ διότι το θέμα του είναι αν το κόμμα της αρεσκείας του θα είναι στην εξουσία. Αλλά μετά την δήλωση Γιούνκερ το σίγουρο είναι ένα.
Όποιον και να έχεις πρωθυπουργό από την στιγμή που είσαι μέλος του ναζιστο-εκτρώματος Ε.Ε, ο Γιούνκερ και όχι ο αιρετός σου εκπρόσωπος θα αποφασίζει για το εθνικό συμφέρον της πατρίδας σου και κατ’ επέκταση για την ζωή την δική σου και των απογόνων σου.

Πόλεμος να γίνει, επανάσταση να γίνει, λοιμός ή καταποντισμός να γίνει, ο Γιούνκερ όχι μόνο δεν πτοείται αλλά έχει γραμμένους όλους τους θεσμούς. Με αυτή λοιπόν, την πολιτική γραμμή που θα ακολουθήσει η Κομισιόν τι ακριβώς επαναδιαπραγμάτευση χρέους να ζητήσει ο Χαρδουβέλερ (που δεν είναι καν θεσμός) και τι κουβέντες να κάνει ο επαναστατικός Σύριζα και η συνασπισμένη αντιμνημονιακή του παρέα συγκυβέρνησης;

Ο αυτοκράτορας έχει κυριολεκτικά χεσμένους και τους δημοκρατικούς εκπροσώπους χωρών αλλά και τις διαταγές που θα δώσουν μέσω ψήφου οι πολίτες αυτών. Να φανταστεί κανείς ότι ο ίδιος ο Γιούνκερ είναι ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος, βάση αποτελεσμάτων ευρωεκλογών, πρόεδρος της Κομισιόν και ο ίδιος αποδέχεται την απολυταρχία.
Έχει να πει κάτι ο αριστερός Τσίπρας που έσκιζε τα σώβρακά του για την δημοκρατική εκλογή που θα έπρεπε να διέπει την Κομισιόν;
Έχει να πει κάτι ο Έλληνας αριστερός αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Δημήτρης Παπαδημούλης του Σύριζα;
Συμφωνεί ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την στάση του προέδρου του Γιούνκερ απέναντι σε έναν πρωθυπουργό και στους θεσμούς μιας χώρας;
Δηλαδή αν στον Κάμερον η στάση του Γιούνκερ και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι τέτοια, ποια θα είναι η στάση απέναντι σε έναν πρωθυπουργό μιας από τις χώρες του Νότου που είναι σε κρίση;
Δεν φαίνεται σε αριστερούς και δεξιούς Έλληνες περίεργο ότι πρώτα η Μέρκελ απείλησε την Βρετανία με έξοδο από την ΕΕ και μετά έρχεται από πίσω ο Γιούνκερ να του πει ότι δεν μασάει από Δημοκρατίες και θεσμούς;
Τελικά στην Ελλάδα πέρα από το τομάρι του ουδείς ενδιαφέρεται γι αυτά που γίνονται μπροστά στα μάτια του.

Ο Γιούνγκερ μπορεί κάλλιστα θεσμούς υποτακτικών σαν τους Έλληνες, όπως τον θεσμό του προέδρου της Δημοκρατίας να τον έχει χεσμένο.
Όμως τι είναι αυτό που στηρίζει τον Γιούνγκερ να έχει χεσμένη και την βασίλισσα της Αγγλίας;
Γιατί κι αυτός θεσμός είναι.
Τι περίεργα παιχνίδια ξεκινάνε τα πιόνια της Ναζιστοενωμένης Ευρώπης; 
Διότι λογικά οι Άγγλοι αυτό δεν θα το αφήσουν αναπάντητο.

Στους θεσμούς που έχει χεσμένους ο Γιούνγκερ περιλαμβάνεται και ο ΟΗΕ;
Και ο Αμερικανός πρόεδρος;
Τον Πούτιν δεν τον βάζουμε μέσα γιατί μέχρι κι ο Βενιζέλος του κήρυξε πόλεμο.

Όσο για τους Έλληνες έχουν πάρει μια μεγάλη αμετάκλητη απόφαση για να μην ζητούν τον λόγο για τέτοια ναζιστικά φαινόμενα.
Έχουν πάρει απόφαση ότι δεν τους ενδιαφέρει αν ακόμα και ο Σύριζα με την στάση του δίπλα στον Γιούνκερ είναι πιο ναζιστικό κόμμα ακόμα και από αυτά που έχουν σβάστικες κάτω από μαξιλάρι τους.

Από την 1η Νοεμβρίου και για τα επόμενα 5 χρόνια οι εκπρόσωποι ευρωβουλευτές της Ελλάδας θα φυλάνε το πασούμι του Γιούνκερ είτε ως «δημοκρατικά» στηρίγματα, είτε ως Επίτροποι, είτε ως απλοί συνομιλητές με το νέο Χίτλερ που πήρε την εξουσία του προκατόχου του Αδόλφου με πιο έξυπνο τρόπο από αυτόν της Βαϊμάρης. Δεν χρειάστηκε ούτε στρατό με χακί, ούτε σβάστικες, ούτε χούντα. Μπήκε με τις πλάτες όλων των «δημοκρατών» και πρώτα από όλων του Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αριστεράς που ηγείται ο Τσίπρας και τώρα αλωνίζει.

Τι να περιμένεις από τη συνάντηση στο Eurogroup της ελληνικής πλευράς και από συμφωνίες με εταίρους δήθεν με προληπτική εποπτεία;
Ο Γιούνκερ πριν ακόμα γίνει το προτελευταίο Eurogroup διέταξε την Ομάδα Ευρωπαϊκής Εποπτείας να μείνει στην Ελλάδα τουλάχιστον μέχρι τον ερχόμενο Ιούνιο. Στο τσοπανόσκυλό του, Ράιχενμπαχ, ο Φύρερ Γιούνκερ έδωσε διαταγή να δρα ήσυχα και αποτελεσματικά στην Ελλάδα, πριν ακόμα παρθούν αποφάσεις για εποχή «μετά Μνημονίου» και μάλιστα όταν υπάρχει η πιθανότητα να κηρυχθούν εθνικές εκλογές τον Μάρτιο.

Η Δημοκρατία στην Ευρώπη έλαβε τέλος και το δράμα της Ελλάδας δεν είναι ότι σέρνεται οικονομικώς στο άρμα της Νέας Ευρώπης των Ναζί , αλλά ότι από τις ευρωεκλογές του 2014 έχει δεθεί πολιτικώς συρόμενη στο άρμα αυτό.
Όποιος και να ηγηθεί της χώρας δεν θα είναι τίποτε παραπάνω από έναν νέο Τσολάκογλου με προβιά δημοκράτη.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο και η κατάληξή του θα είναι ακριβώς η ίδια.
Από τον φεντεραλισμό του Αδόλφου στον φεντεραλισμό του Ζαν Κλώντ.
Όπως ακριβώς ίδια η κατάληξη των ονομάτων των δύο ομοϊδεατών: Γιούνκερ και Χίτλερ.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  


Της Χαράς Νικοπούλου

Η ιστορία της θρησκευτικής μειονότητας της Θράκης αρχίζει ουσιαστικά στις 24 Ιουλίου 1923, με την υπογραφή της «Συνθήκης της Λωζάννης» και τον καθορισμό των ελληνοτουρκικών συνόρων κατά μήκος του ποταμού Έβρου. Η «Συνθήκη της Λωζάννης» μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να καθορίζει τις υποχρεώσεις της Ελληνικής Πολιτείας έναντι της μουσουλμανικής μειονότητας της ελληνικής Θράκης, καθώς και του τουρκικού κράτους έναντι της εν Τουρκία (συρρικνωμένης πλέον) ελληνικής μειονότητας, η οποία, εν αντιθέσει με την εδώ μουσουλμανική, είναι εθνική. Η εν λόγω Συνθήκη όρισε την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών με εξαίρεση:

α. τον αμιγώς ελληνικό πληθυσμό των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, για τον οποίο και όρισε καθεστώς αυτοδιοίκησης, το οποίο δεν τηρήθηκε ποτέ
β. των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης
γ. των μουσουλμάνων της Θράκης ανεξαρτήτως προέλευσης

Στην πρώτη μετά την Συνθήκη πληθυσμιακή απογραφή της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελληνική Θράκη, που διενεργήθηκε στις 30 Μαρτίου 1924 από την τότε διασυμμαχική αγγλογαλλική προσωρινή κυβέρνηση της περιφέρειας, ο μουσουλμανικός πληθυσμός ανερχόταν σε 86.793. Έκτοτε, η αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Θράκη υπήρξε αλματώδης. Τις ημέρες της υπογραφής της «Συνθήκη της Λωζάννης», οι Έλληνες που παρέμειναν σε τουρκικό έδαφος, ανεξαρτήτως υπηκοότητας, ξεπερνούσαν τις 280.000. Μόλις 10 χρόνια αργότερα, ο πληθυσμός ελαττώθηκε κατά το ήμισυ. Σήμερα, από όλον αυτόν τον πληθυσμό έχουν απομείνει στην Τουρκία περίπου 2.500 Έλληνες. Αντιθέτως, ο σημερινός πληθυσμός της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελληνική Θράκη ανέρχεται σε 140.000. Το γεγονός αυτό της ραγδαίας αύξησής της υποδηλώνει και το κλίμα ελευθερίας στο οποίο ζει.

Παρόλα αυτά, η Τουρκία από το 1951 προσπαθεί να αντιστρέψει την αλήθεια και να παραπληροφορήσει την διεθνή κοινή γνώμη, γυρίζοντας την πλάτη στην ίδια την πραγματικότητα, η οποία αποδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο την εντυπωσιακή αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού, την κατοχύρωση των πολιτικών και ατομικών του δικαιωμάτων, την προστασία της θρησκευτικής του λατρείας, την απόλυτη ελευθεροτυπία και γενικώς την εφαρμογή όλων των κυρίων αρχών που ισχύουν στις δυτικές δημοκρατικές αρχές.

Εδώ, οφείλω να σημειώσω τα εξής: Αν κάποιος δύσπιστος πιστεύει πως η περιγραφή μου για την μειονοτική πραγματικότητα δεν είναι ακριβής, τότε από την εμπειρία και τα βιώματα που απέκτησα τα τελευταία χρόνια ζώντας 12 μήνες τον χρόνο από το 2004 έως το 2010 στο ορεινό πομακικό χωριό του Μεγάλου Δερείου Έβρου, αλλά και γενικότερα ως πολίτης της Θράκης, θα σημειώσω ότι οι μουσουλμάνοι έχουν το δικαίωμα να διεκδικούν όλων των ειδών τις επιδοτήσεις της Ε.Ε., είναι ελεύθεροι να ντύνονται όπως υπαγορεύει η ισλαμική θρησκεία τους, έχουν μεγαλόπρεπα «τζαμί» (και πολλές φορές χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια) με πανύψηλους μιναρέδες απ' όπου 5 φορές την ημέρα ο ιμάμης καλεί για προσευχή τους πιστούς από μεγάφωνα την στιγμή που στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας απαγορεύεται στις ορθόδοξες εκκλησίες κάθε Κυριακή πρωί να χρησιμοποιούν μεγάφωνα για την μετάδοση της Θείας Λειτουργίας. Επίσης, αυτή την στιγμή στην Ελληνική Θράκη υπάρχουν 3 αναγνωρισμένες μουφτείες που στηρίζονται οικονομικά από το Ελληνικό Κράτος, οι οποίες έχουν και δικαστικές αρμοδιότητες, καθώς στην Θράκη ισχύει για τους μουσουλμάνους ο ισλαμικός νόμος της Σαρίας για το οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο, εν αντιθέσει με την Τουρκία.

Ταυτόχρονα, όμως, με την ανοχή του Ελληνικού Κράτους και κυρίως των εισαγγελικών αρχών δρουν ανεξέλεγκτα στην Ελληνική Θράκη, ως εγκάθετοι του Γενικού Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής δύο παράνομοι μουφτήδες, ο Αχμέτ Μετέ στην Ξάνθη και ο Ιμπραήμ Σερίφ στην Κομοτηνή, οι οποίοι διεκδικούν ανοιχτά την ανεξαρτητοποίηση της Ελληνικής Θράκης, φωτογραφιζόμενοι, σε εκδηλώσεις αλυτρωτικών τουρκόφρονων συλλόγων, τόσο στην Ευρώπη και στην Τουρκία, όσο και στην Θράκη, με την σημαία της αποκαλούμενης Ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης και το χειρότερο διορίζουν σε κάθε ελληνικό μουσουλμανικό χωριό της Θράκης μας παράνομους ιμάμηδες που εκτουρκίζουν μέσα στον ιερό χώρο των «τζαμί» τα μικρά ελληνόπουλα της μειονότητας, παραδίδοντας καθημερινά μαθήματα Κορανίου, στα οποία φροντίζουν να διδάσκουν τον εθνικό ύμνο της Τουρκίας και ανθελληνικά ποιήματα μίσους όπως το «Σ' αγαπώ γλυκιά μου Τουρκία».

Άλλοτε πάλι, οι ψευδοϊμάμηδες του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, με την πρόφαση της διοργάνωσης θρησκευτικών εορτών για παιδιά, όπως τα Χάτιμ, συγκεντρώνουν στην πατρίδα μας χιλιάδες Τούρκους από την γείτονα χώρα, για να ακούσουν τα ελληνόπουλα της μειονότητας να απαγγέλουν ποιήματα μίσους για τους Γκιαούρηδες και την Ελλάδα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς στο Μεγάλο Δέρειο του Έβρου, στις 19 Μαΐου 2006. Την ημέρα εκείνη, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, διοργανώθηκε στον χώρο του σχολείου Χάτιμ και τα παιδιά φορώντας ειδικές ενδυμασίες, έφεραν στα μπράτσα τους την μορφή του Μουσταφά Κεμάλ, με την ανοχή πάντα του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, το οποίο παραχώρησε τον χώρο.

Τέλος, τα τελευταία χρόνια, το Τουρκικό Προξενείο έχει ιδρύσει παράνομα τουρκικά νηπιαγωγεία στην Ελληνική Θράκη, πάντα με την ανοχή της Ελληνικής Πολιτείας και την μη παρέμβαση της αρμόδιας εισαγγελίας, καθώς η φοίτηση στα νηπιαγωγεία της Ελλάδος είναι υποχρεωτική για την εγγραφή στην Α' Δημοτικού, βάσει του Ν. 3687/2008. Κατά αυτόν τον τρόπο μεθοδεύουν τον εκτουρκισμό των μουσουλμανοπαίδων ήδη από την τρυφερή ηλικία του νηπιαγωγείου.

Οφείλουμε να τονίσουμε ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης απολαμβάνουν ειδικά προνόμια έναντι των υπολοίπων Χριστιανών πολιτών, καθώς το Ελληνικό Κράτος τούς εξασφαλίζει δια νόμου ποσοστώσεις για την εισαγωγή τους στα Α.Ε.Ι. και στις εξετάσεις του Α.Σ.Ε.Π. στο δημόσιο, τα παιδιά τους φοιτούν σε ειδικά δίγλωσσα μειονοτικά σχολεία, στα οποία από το 1999 εφαρμόζεται το «πρόγραμμα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων» από τις κυρίες Φραγκουδάκη και Δραγώνα. Το εν λόγω πρόγραμμα έχει μέχρι και σήμερα χρηματοδοτηθεί με αρκετά εκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε.

Επίσης, οι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν εδώ και χρόνια τίτλους για κάθε περιουσία που τούς ανήκει, έχουν δικαίωμα οπλοφορίας ως κυνηγοί, δικαίωμα έκδοσης διπλώματος αυτοκινήτου, παροχή επιδομάτων στις μητέρες, επιδοτούμενα σεμινάρια εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι, δικαίωμα εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές και γενικά, παρόλο που το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής τους παρουσιάζει ως θύματα της Ελληνικής Πολιτείας, είναι φανερό απ' όλα τα παραπάνω πως η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης απολαμβάνει όλα ανεξαιρέτως τα προνόμια και την ισονομία που απολαμβάνουν και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες. Μάλιστα, όπως είδατε, σε κάποιες περιπτώσεις πολλά περισσότερα (άτοκα δάνεια ως ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, ειδικές ποσοστώσεις κλπ.)

Όσον αφορά το κομμάτι της ελευθεροτυπίας και της ελεύθερης έκφρασης του λόγου και της σκέψης, δικαίωμα που έχουν κατοχυρώσει οι μουσουλμάνοι της Θράκης, καθώς εκδίδουν 4 μεγάλες σε κυκλοφορία μειονοτικές εφημερίδες: Ζαγάλισα, Γκιουντέμ, Μπιρλίκ, Μιλλέτ, τα περιοδικά Αζινλίκτσα, Ροντόπ Ρουζγκαρί, Μπατί Τράκυα, Τρακιανίν Σεσί, Σέτσεκ κ.α., ενώ διατηρούν και τουρκόφωνους ραδιοφωνικούς σταθμούς (π.χ. Τσινάρ FM και Ράδιο Σίτυ), θα αναφέρω την χαρακτηριστική περίπτωση του μουσουλμάνου δημοσιογράφου Ντεντέ Αμπντουλαχήμ. Σε δημόσιο χώρο αποκάλεσε τους Έλληνες Χριστιανούς Γκιαούρηδες, αλλά και προδότες όσους μουσουλμάνους ψηφίζουν Χριστιανούς. Στα γεγονότα δε που συνέβησαν στο σχολείο, στο οποίο υπηρετούσα στο Μεγάλο Δέρειο Έβρου, δημοσίευσε στο διαδίκτυο άρθρο σχετικά με εμένα που αφ' ενός αποκαλούσε το μειονοτικό σχολείο του Δερείου «τουρκικό» και αφ' ετέρου προέβαλε ως βασικό λόγο απομάκρυνσής μου από το σχολείο το γεγονός ότι κάθε πρωί οι μαθητές μου έφευγαν από το σπίτι τους με τουρκική συνείδηση και το μεσημέρι επέστρεφαν με ελληνική, εξ αιτίας των μαθημάτων που έκανα στα μικρά παιδιά.

Ακόμη, όμως, πιο τρανταχτό παράδειγμα της ασύδοτης χρήσης της ελευθερίας λόγου και τύπου που απολαμβάνει η μειονότητα είναι η πρόσφατη περίπτωση των συκοφαντικών άρθρων που έγραψαν 3 μειονοτικές εφημερίδες της Θράκης (Γκιουντέμ, Μπιρλίκ και Μιλλέτ) πως δήθεν ανάγκασα τους μαθητές μου να ζωγραφίσουν τον Αλλάχ και γι' αυτό καλούσαν έμμεσα όλους τους μουσουλμάνους να με συνετίσουν, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Παρόλο, λοιπόν, που αποδεικνύεται περίτρανα η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης από την Ελλάδα, εν τούτοις κάποια μερίδα της μειονότητας, οι γνωστοί-άγνωστοι, κάνοντας κατάχρηση της ελευθερίας που τους παρέχει η Ελληνική Πολιτεία, επιδιώκουν τον εκτουρκισμό των μουσουλμάνων της Θράκης. Ο τρόπος απλός και ίδιος εδώ και χρόνια: Το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής καταπατά τα δικαιώματα των Πομάκων και των Ρομά, οι οποίοι εξαναγκάζονται να φοιτούν σε μειονοτικά σχολεία, στα οποία εκτουρκίζονται. Κι αυτό συμβαίνει επειδή το ίδιο το Ελληνικό Κράτος έχει λειάνει το έδαφος από το παρελθόν. Χαρακτηριστικό είναι το διάταγμα του 1954 από τον τότε διοικητή της Θράκης συνταγματάρχη Φεσσόπουλο, ο οποίος, για λόγους που επέβαλε ο νατοϊκός σχεδιασμός στην περιοχή, διέταξε επί ποινή την μετονομασία της μειονότητας σε Τουρκική και την αλλαγή των επιγραφών των σχολείων από μειονοτικά σε τουρκικά. Επέβαλε μάλιστα και την τουρκική γλώσσα, ιδρύοντας παράλληλα και 75 τουρκικά σχολεία. Η κατάσταση αυτή εδραιώθηκε το 1968 με το χουντικό «Ελληνοτουρκικό Μορφωτικό Πρωτόκολλο», το οποίο ισχύει απόλυτα μέχρι και σήμερα και στο οποίο οριζόταν ως μητρική γλώσσα διδασκαλίας μέσα στα μειονοτικά σχολεία μόνο η τουρκική, γεγονός που συνετέλεσε στην σταδιακή γλωσσική, πνευματική και πολιτιστική γενοκτονία των Ελλήνων Πομάκων και Ρομά. Τί ειρωνικό όμως!! Κανένα Πολυτεχνείο, κανένα αριστερό κόμμα μέχρι και σήμερα, ούτε καν η κυρία Δραγώνα που φημίζεται για την δημοκρατική σκέψη της, ως υπεύθυνη του ελληνόγλωσσου προγράμματος μουσουλμανοπαίδων δεν έχει διαμαρτυρηθεί για την μέχρι και σήμερα ύπαρξη και εφαρμογή ενός χουντικού Πρωτοκόλλου που καθορίζει την παιδεία της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη.

Οι Πομάκοι, λοιπόν, δεν μπορούν να μελετήσουν στην γλώσσα τους, δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε δημόσια ελληνόφωνα σχολεία και δεν τολμούν να αναβιώσουν ήθη και έθιμα των προγόνων τους. Όποιος Πομάκος ή Ρομά τολμήσει δημοσίως να αυτοπροσδιοριστεί θα ζήσει απίστευτο κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής και τα φερέφωνά του.

Το τραγικότερο, όμως, όλων είναι πως η ίδια η Ελλάδα με την ανοχή και γενικότερα την αδιαφορία που δείχνει, επιτρέπει τον εκτουρκισμό των Πομάκων και των Ρομά. Καθημερινά, ανέχεται τις συνεχείς παρεμβάσεις του Τουρκικού Προξενείου στις ορεινές κυρίως περιοχές, όπου ζουν οι Πομάκοι, με συνέπεια μέχρι και σήμερα αρκετοί από τους επίσημους φορείς των πομακικών κοινοτήτων να δηλώνουν Τούρκοι, υπό το κράτος ανοιχτών απειλών. Χαρακτηριστική περίπτωση απειλών Πομάκων είναι και η ακόλουθη: Πομάκοι γονείς μαθήτριάς μου στο Μεγάλο Δέρειο, όταν τόλμησαν να αποφασίσουν να στείλουν το παιδί τους μαζί με εμένα σε εκδρομή και εκδήλωση για τους Πομάκους στην Αθήνα, δάσκαλος του τουρκόγλωσσου προγράμματος του Μεγάλου Δερείου και εγκάθετος του Τουρκικού Προξενείου τους απείλησαν ανοιχτά.

Μέσα σε ένα τέτοιο, λοιπόν, κοινωνικό κλίμα, αναλύοντας περαιτέρω την εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας, σημειώνουμε τα εξής: Το 1923 λειτουργούσαν στην Ελληνική Θράκη 86 μουσουλμανικά δημοτικά σχολεία, στα οποία διδασκόταν μόνο το Κοράνι στα Αραβικά. 70 χρόνια μετά από 86 τα μειονοτικά δημοτικά έγιναν 232 και ταυτοχρόνως δημιουργήθηκαν 5 γυμνάσια, 2 λύκεια και 2 ιεροσπουδαστήρια.

Το πρόγραμμα σπουδών στα μειονοτικά δημοτικά είναι χωρισμένο σε δύο μέρη: Στο τουρκόγλωσσο και στο ελληνόγλωσσο. Στο τουρκόγλωσσο ανήκουν τα μαθήματα: Τουρκικά, μαθηματικά, φυσική, θρησκευτικά, εικαστικά, μουσική και γυμναστική, ενώ στο ελληνόγλωσσο: Ελληνικά, ιστορία, γεωγραφία, αγωγή πολίτη, μελέτη περιβάλλοντος. Τα παραπάνω μαθήματα του ελληνόγλωσσου προγράμματος διεξάγονται από ειδικά βιβλία του «προγράμματος εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων» Φραγκουδάκη-Δραγώνα, το οποίο κάθε άλλο παρά καλλιεργεί ελληνική συνείδηση στα παιδιά της μειονότητας. Χαρακτηριστικός είναι ο χάρτης που δίνεται στους μαθητές με τους 3 μόνο νομούς της Θράκης σε χρώμα πράσινο και τους άλλους ελληνικούς νομούς, αλλά και τις γειτονικές χώρες Βουλγαρία και Τουρκία σε χρώμα κίτρινο· σαν να είναι η Θράκη κάτι αυτόνομο. Με βάση το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αυτών 61 ώρες ανήκουν στο τουρκόγλωσσο πρόγραμμα και 56 στο ελληνόγλωσσο. Στις μεγάλες σχολικές μονάδες οι ώρες είναι 92 και μόλις 85 αντιστοίχως.

Στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχουμε ένα μειονοτικό γυμνάσιο-λύκειο στην Ξάνθη κι ένα στην Κομοτηνή. Στην Ξάνθη, οι καθηγητές που διδάσκουν είναι 18 συμβασιούχοι μειονοτικοί εκπαιδευτικοί, απόφοιτοι πανεπιστημίων της Τουρκίας και μόλις 14 ελληνόφωνοι δημόσιοι λειτουργοί. Ως προς το ωρολόγιο πρόγραμμα του γυμνασίου έχουμε 133 ώρες στο τουρκόγλωσσο πρόγραμμα και μόλις 82 στο ελληνόγλωσσο. Αντιστοίχως, στο μειονοτικό λύκειο Κομοτηνής, το οποίο έχει το όνομα του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας του 1952, Τζελάλ Μπαγιάρ, διδάσκουν 19 Τούρκοι καθηγητές από την Τουρκία (μετακλητοί) και μόλις 17 Έλληνες. Και στην περίπτωση του λυκείου, οι ώρες του τουρκόγλωσσου προγράμματος είναι περισσότερες από αυτές του ελληνόγλωσσου. Ταυτοχρόνως, λειτουργούν 2 ιεροσπουδαστήρια (Κομοτηνή και Εχίνος), στα οποία το ελληνικό κράτος χορηγεί υποτροφίες.

Οι δάσκαλοι, λοιπόν, του τουρκόγλωσσου προγράμματος ήταν απόφοιτοι της Ε.Π.Α.Θ., η οποία όμως καταργήθηκε από εισήγηση της κυρίας Δραγώνα και πλέον όταν εξαντληθεί η επετηρίδα των «επαθιτών» δασκάλων θα διδάσκουν στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία της Θράκης Τούρκοι δάσκαλοι από την Τουρκία, απ' όπου προέρχονται και τα βιβλία του τουρκόγλωσσου προγράμματος (δεν είναι λίγες οι φορές που στα βιβλία μαθηματικών συναντούμε προβλήματα σε τουρκικές λίρες!).

Ερευνώντας στοιχεία για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, πρέπει να σημειώσουμε ότι παλαιότερα μικρός αριθμός μουσουλμάνων αποφοιτούσε από ελληνικά πανεπιστήμια, επειδή προτιμούσαν τα τουρκικά. Αυτό συνέβαινε, αφ' ενός γιατί το Τουρκικό Προξενείο χρηματοδοτούσε τις σπουδές τους και αφ' ετέρου είναι φυσικό, όταν έχεις διδαχθεί μαθήματα όπως η φυσική, η χημεία και τα μαθηματικά στην τουρκική γλώσσα να είναι πολύ πιο εύκολο να συνεχίσεις τις πανεπιστημιακές σπουδές σου στην ίδια γλώσσα κι όχι να αναγκαστείς να χάσεις χρόνο ξαναμαθαίνοντάς τα στα ελληνικά. Γι' αυτό τον λόγο τα παιδιά της μειονότητας έφευγαν στην Τουρκία, όπου διασκορπίζονταν σε σχολές όλης της επικράτειας, ώστε να αφομοιωθούν καλλίτερα, ενισχύοντας σιγά-σιγά ακόμα περισσότερο τους δεσμούς και την επιρροή της Άγκυρας και πολλαπλασιάζοντας τις διόδους ενσωμάτωσής τους στην τουρκική κοινωνία. Συνέβαινε, όμως, μετά την αποφοίτησή τους από τα τουρκικά πανεπιστήμια πολλοί μουσουλμανόπαιδες να σταδιοδρομούν στην Τουρκία, συμπαρασύροντας και μειονοτικούς συγγενείς τους από την Ελλάδα. Η απώλεια των ατόμων αυτών από την Ελληνική Θράκη δεν συνέφερε στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, η οποία τους ήθελε και τους θέλει όλους μονίμους κατοίκους στην Θράκη μας. Γι' αυτό και τα τελευταία χρόνια κατέβαλε προσπάθειες με διάφορα μέσα να πείσει τους μουσουλμάνους να φοιτούν στα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια και να παραμένουν στην Θράκη.

Σε αυτή την επιδίωξη τους διευκόλυνε και η ψήφιση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο του (ερχόμενου σε αντίθεση με το Σύνταγμα των Ελλήνων) νόμου Παυλόπουλου για την εισαγωγή των μουσουλμάνων της Θράκης στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. αλλά και στο δημόσιο. Με μόρια 8 και 10 μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων κατατάχτηκε στην Ιατρική, στο Πολυτεχνείο και σε άλλες σχολές. Όλοι αυτοί οι νέοι επιστήμονες εγκατεστημένοι στην Ελληνική Θράκη είναι προσδεμένοι έμμεσα ή άμεσα στο άρμα της τουρκικής πολιτικής, πάσχοντες οι περισσότεροι από προξενική φοβία.

Ταυτόχρονα, όμως, το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής πριμοδοτεί κάθε μειονοτική οικογένεια που θα στείλει ως φοιτητή το παιδί της στην Τουρκία, με την προϋπόθεση να επιστρέψει στην Ελληνική Θράκη μετά την κτήση του πτυχίου, έχοντας, όπως καταλαβαίνετε απόλυτα εκτουρκισμένη συνείδηση.

Σε όλα αυτά το Ελληνικό Κράτος, απλός παρατηρητής, παραχωρεί ασύδοτα δικαιώματα στους μειονοτικούς, οι οποίοι ελεύθερα τις περισσότερες φορές τα καταχρώνται. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που το χρονικό διάστημα που οι κεμαλιστές Τούρκοι είχαν δημιουργήσει προβλήματα στο ισλαμικό κόμμα της Τουρκίας, ο Τούρκος βουλευτής του ισλαμικού κόμματος της «Ευημερίας», Χαλίλ Τσελίκ, σε ομιλία του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Γκιουναϊντίν δήλωνε: «Στην Ελλάδα η μουσουλμανική μειονότητα απολαμβάνει την ελευθερία της. Εμείς στην Τουρκία, παρόλο που είμαστε πλειοψηφία δεν έχουμε τέτοια ελευθερία. Τελικά, μήπως πρέπει να μεταναστεύσουμε στην Ελλάδα;»

Τα αποτελέσματα, λοιπόν, της ανυπαρξίας δημόσιων ελληνόγλωσσων σχολείων στα πομακοχώρια και της στήριξης του προγράμματος δίγλωσσης εκπαίδευσης στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης είναι τα ακόλουθα:

α. Οι μειονοτικοί μαθητές δεν μιλούν ακόμα και σε μεγάλες ηλικίες ελληνικά και δεν μπορούν να συνεννοηθούν με τους δασκάλους τους, ειδικά αν είναι Πομάκοι και Ρομά. Είναι συνήθης η εικόνα που βιώνουμε ως δάσκαλοι μειονοτικών σχολείων του μαθητή που τρέχει να σού πει ότι κάτι έγινε στο διάλλειμα, αλλά σταματά αμήχανα μπροστά σου και λέει: «Αχ, πώς να πω κυρία» ή η εικόνα της τάξης, όπου οι μαθητές απλά σε κοιτούν, δεν συμμετέχουν, δεν έχουν απορίες, γιατί πολύ απλά δεν καταλαβαίνουν την γλώσσα, είτε του τουρκόγλωσσου, είτε του ελληνόγλωσσου προγράμματος.

β. Για να κατανοήσει ο δάσκαλος του μειονοτικού σχολείου κάποια πάγια λάθη των δίγλωσσων μαθητών πρέπει να ξέρει κάποια στοιχειώδη γραμματική της μητρικής του γλώσσας, διαφορετικά δεν θα μπορέσει να δικαιολογήσει και να διορθώσει συντακτικά κυρίως λάθη των μαθητών.

γ. Ακόμα, είναι κοινή διαπίστωση στο ελληνόγλωσσο πρόγραμμα πως τα παιδιά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ρήματα στον σωστό χρόνο ή στην σωστή φωνή (ενεργητική, παθητική) κι έτσι όταν προσπαθούν να περιγράψουν κάτι δεν είναι κατανοητός από τον δάσκαλο ούτε ο χρόνος που συνέβησαν τα γεγονότα που εξιστορεί το παιδί, ούτε ποιοι ήταν οι πρωταγωνιστές π.χ. «το Αμερική θα εφευρέθηκε Κολόμβος». Αυτό είναι εύλογο, καθώς τα παιδιά δεν έχουν ελληνικά ακουστικά ερεθίσματα που θα τούς βοηθούσαν στην παραγωγή ελληνικού λόγου, καθώς μέσα στην διάρκεια της ημέρας δεν ακούν και δεν μιλούν ελληνικά στα χωριά που διαμένουν, αφού δεν υπάρχουν ελληνόφωνοι κάτοικοι. Ταυτόχρονα με τα παραπάνω συμβαίνει και το εξής τραγικό: Παρόλο που ο νομοθέτης, προβλέποντας αυτή την κατάσταση που περιγράψαμε παραπάνω, ορίζει με τον Ν. 2341/95 οι ελληνόγλωσσοι δάσκαλοι που διορίζονται στα μειονοτικά χωριά να μένουν 12 μήνες τον χρόνο στην έδρα διδασκαλίας τους για να περνούν την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό συνεχώς, εν τούτοις κανένας ελληνόγλωσσος δάσκαλος δεν εφαρμόζει τον νόμο αυτόν. Γι' αυτό, λοιπόν, βασικός παράγοντας στην εκμάθηση των ελληνικών είναι ο ελληνόγλωσσος δάσκαλος να μένει μόνιμα στο πομακοχώρι που διδάσκει. Έτσι, θα μπορεί να έρχεται σε επαφή με τους μαθητές του 24 ώρες το 24ωρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το χωριό του Μεγάλου Δερείου, στο οποίο δίδασκα και ζούσα μόνιμα. Πολλές φορές με τους μαθητές μου πηγαίναμε τα απογεύματα για ποδήλατο ή ψάρεμα στο ποτάμι, καλλιεργούσαμε τους κήπους, μαζεύαμε μανιτάρια στο δάσος και τραγουδούσαμε στην χορωδία που είχαμε συγκροτήσει. Έτσι, δινόταν η ευκαιρία στα πομακόπουλα να μιλήσουν και μετά το σχολείο Ελληνικά με βιωματική προσέγγιση.

δ. Επιπλέον, οι γυναίκες μουσουλμάνες κυρίως των ορεινών πομακικών χωριών δεν γνωρίζουν ούτε λέξη ελληνική, δεν μπορούν να συνεννοηθούν με τους ιατρούς των νοσοκομείων, σπάνια σπουδάζουν και είναι καταδικασμένες σε κοινωνική απομόνωση που ευνοείται από τον συντηρητικό χαρακτήρα της ισλαμικής θρησκείας.

ε. Τέλος, έχει αποδειχθεί στην πράξη, μετά από χρόνια εφαρμογής του αποτυχημένου «προγράμματος εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων», το οποίο κατήγγειλε για την αποτυχία του η ίδια η ΕΛΜΕ Ροδόπης, πως είναι απόλυτα αντιεκπαιδευτικό να διδάσκονται μαθητές δημοτικού 4 διαφορετικές γλώσσες (τουρκικά, ελληνικά, αγγλικά και αραβικά για το Κοράνι) και ακόμα χειρότερα όταν οι μαθητές είναι Πομάκοι ή Ρομά να μην καταλαβαίνουν καμία από τις γλώσσες αυτές.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ

Με βάση την παραπάνω ανάλυση, αν ως ελληνικό κράτος με στρατηγική πυγμή θέλουμε να προασπίσουμε την απόλυτη ελευθερία της εκπαιδεύσεως των μουσουλμανοπαίδων της Ελληνικής Θράκης, προστατεύοντάς τα από το πνευματικό παιδομάζωμα που συντελείται μέσα από το Γενικό Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, θα ήταν συνετό να υιοθετηθούν οι ακόλουθες προτάσεις εκμαθήσεως της ελληνικής γλώσσας:

α. Εφ' όσον οι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ της Θράκης επιλέγουν ελεύθερα να ζουν στην Ελλάδα, για να είναι, όπως επιβάλλει η «Συνθήκη της Λωζάννης», μόνο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ και όχι κοινωνικά περιθωριοποιημένη ομάδα, όπως συμφέρει τις δυνάμεις που μεθοδεύουν την ομογενοποίηση της, οι μουσουλμανόπαιδες πρέπει να διδάσκονται όλα τα μαθήματα μόνο στα ελληνικά και να μπορούν να επιλέξουν ως δεύτερη γλώσσα την τουρκική ή την πομακική ή την ρομανί. Κι αυτό θα γίνει ΜΟΝΟ με την ίδρυση δημοσίων ελληνόγλωσσων σχολείων και στα ορεινά πομακοχώρια της Θράκης, όπου διαμένει η πλειοψηφία των μουσουλμάνων.
Δυστυχώς, μέχρι και σήμερα το εκάστοτε Υπουργείο Παιδείας αρνείται την ίδρυση δημοσίων σχολείων, φοβούμενο τις αντιδράσεις του Προξενείου και αγνοώντας μεγάλη μερίδα της μειονότητος που πλέον επιλέγει με οποιοδήποτε κόστος να στείλει τα παιδιά της στα αμιγώς ελληνόγλωσσα σχολεία.

β. Για όσο όμως το Ελληνικό Κράτος συνεχίζει να μας προτείνει μόνο το μοντέλο της δίγλωσσης μειονοτικής εκπαιδεύσεως, ίσως η κατάσταση βελτιωνόταν θεαματικά με τους ακόλουθους τρόπους:
1) Επιστημονική καταγραφή της γλώσσας των Πομάκων και των Ρομά, με βάση το ελληνικό αλφάβητο, καθώς αυτό αποτελεί την βάση των αλφαβήτων όλων των γλωσσών. Κατά συνέπεια θα αναγνωριστούν αυτές οι δύο γλώσσες ως διδακτέες μειονοτικές γλώσσες μέσα στα σχολεία.
2) Διορισμός δασκάλων στα μειονοτικά σχολεία με τουλάχιστον πενταετή προϋπηρεσία, ώστε να έχουν διδακτική εμπειρία, τόσο στην διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας, όσο και της διοικήσεως σχολικών μονάδων.
3) Βασική προϋπόθεση για την τοποθέτηση των δασκάλων στα μειονοτικά σχολεία η γραπτή εξέτασή τους σε θέματα μειονοτικής εκπαιδεύσεως, τρόπων διδασκαλίας σε δίγλωσσα σχολεία, άρθρων σχετικών με την «Συνθήκη της Λωζάννης» και της υπουργικής αποφάσεως του 1978 «περί καθηκόντων του υποδιευθυντή στα μειονοτικά σχολεία».
4) Συγγραφή δίγλωσσων ελληνοπομακικών, ελληνοτουρκικών και
ελληνορομανί βιβλίων, που θα χρησιμοποιούνται ενιαία από το ελληνόφωνο και
από το ετερόγλωσσο κύκλο μαθημάτων .
5) Συγγραφή ειδικού βιβλίου ιστορίας με θέματα καταγωγής και ιστορικών γεγονότων της μειονότητος (ποιοι είναι οι Πομάκοι, ποιοι οι τουρκογενείς και ποιοι οι Ρομά και ποια η ιστορική τους παρουσία και εξέλιξη από την Αρχαία Ελλάδα έως σήμερα)
6) Συγγραφή ελληνόγλωσσου βιβλίου θρησκευτικών, έτσι ώστε να μην συνδέει ο μαθητής τον μουσουλμανισμό μα την τουρκική γλώσσα.
7) Δημιουργία δίγλωσσου πεντατάξιου δημοτικού σχολείου και καθιέρωση μίας προπαρασκευαστικής τάξεως (πρώην ΣΤ' Τάξη), όπου όλα τα μαθήματα θα γίνονται στα ελληνικά, ώστε οι μαθητές να έχουν ομαλή μετάβαση στο ελληνόφωνο γυμνάσιο.
8) Επιλογή ειδικών σχολικών συμβούλων που θα καθοδηγούν παράλληλα τους δασκάλους και των δύο προγραμμάτων, καθώς αυτή την στιγμή οι δάσκαλοι του τουρκόγλωσσου προγράμματος δρουν ανεξέλεγκτα.
9) Καθιέρωση πολυήμερων εκπαιδευτικών εκδρομών σε πόλεις της Ελλάδος
και της Ευρώπης και αδερφοποιήσεως των μειονοτικών σχολείων με τα σχολεία
της υπόλοιπης ελληνικής επικρατείας.
10) Καθιέρωση της παρελάσεως σε εθνικές επετείους, γιατί κυρίως ο δάσκαλος είναι φορέας διαμορφώσεως εθνικής συνειδήσεως (Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Συντάγματος των Ελλήνων)
11) Σωστή η κατάργηση της Ε.Π.Α.Θ. το 2010, αλλά λανθασμένη η αντικατάσταση των μειονοτικών δασκάλων όταν η επετηρίδα τους εξαντληθεί από δασκάλους προερχομένους από την Τουρκία. Προτείνουμε λοιπόν την υποχρεωτική φοίτηση των μειονοτικών δασκάλων στα Π.Τ.Δ.Ε. της χώρας, όπου θα μπορούν να επιλέγουν στο τρίτο και τέταρτο έτος φοιτήσεως μαθήματα διδακτικής των μειονοτικών γλωσσών.
12) Δημιουργία θερινών κρατικών κατασκηνώσεων σε διάφορα μέρη της Ελλάδος για παιδιά μουσουλμάνων και χριστιανών. Κατ' αυτόν τον τρόπο οι μουσουλμανόπαιδες της Θράκης θα ζήσουν με τα χριστιανόπουλα της υπόλοιπης Ελλάδος, θα παίξουν και θα απολαύσουν τις ομορφιές της ελληνικής φύσεως. Έτσι, θα σταματήσει αυτός ο μύθος που καλλιεργείται στα παιδιά της μειονότητος πως «ο χριστιανός είναι εχθρός».
13) Δημιουργία τμημάτων εκμαθήσεως ελληνικής γλώσσας και ιστορίας για γονείς της μειονότητος.
14) Πάνω απ' όλα για να συμβούν όλα τα παραπάνω είναι αναγκαίο να περιφρουρηθεί η «Συνθήκη της Λωζάνης» και να σταματήσει η καταστρατήγησή της, ιδιαιτέρως από την γείτονα χώρα. Η προκλητική ανοχή και ο νεοραγιαδισμός του ελληνικού κράτος απέναντι στην γενιτσαροποίηση των ελληνόπουλων της μειονότητος από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, είτε από έλλειψη πυγμής, είτε για λόγους ψηφοθηρίας, δεν μπορεί να συνεχιστεί εφ' όσον κανένας Έλληνας δεν θέλει την «κυπροποίηση» της Θράκης και την «θρακοποίηση» της υπόλοιπης Ελλάδος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Οι τέσσερεις μιναρέδες της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, το σύμβολο του εξισλαμισμού του μεγαλοπρεπέστερου ελληνορθόδοξου ναού της χριστιανοσύνης, κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.
Αυτά υποστηρίζει ο καθηγητής του Τεχνικού Πανεπιστήμιου της Κωνσταντινούπολης, Reşat Oyguç, ο οποίος δήλωσε στην εφημερίδα Milliyet, (6/11/2014), μέσα από τον ναό της Αγίας Σοφίας μετά από επίσκεψη Τούρκων επιστημόνων, ότι σε ένα επόμενο μεγάλο σεισμό που αναμένεται να πλήξει την Κωνσταντινούπολη, οι τέσσερεις μιναρέδες της Αγίας Σοφίας θα καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι.

Στο συμπέρασμα αυτό, δηλαδή ότι οι τέσσερεις μιναρέδες της Αγίας Σοφίας διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο κατάρρευσης, κατέληξαν οι επιστήμονες του Τεχνικού Πανεπιστήμιου της Κωνσταντινούπολης μετά από έρευνα 10 ετών και επεσήμαναν την άμεση ανάγκη πρόσθετης στήριξης των μιναρέδων που απειλούνται με ολική καταστροφή. Το εντυπωσιακό είναι ότι στις δηλώσεις αυτές δεν γίνεται λόγος για προστασία μιναρέδων άλλων γνωστών μουσουλμανικών τζαμιών της Πόλης, ενώ εντύπωση κάνει και η πεποίθηση ότι η Κωνσταντινούπολη αναμένει ένα πολύ μεγάλο σεισμό που θα έχει και καταλυτικές συνέπειες για τους τέσσερις μιναρέδες της Αγίας Σοφίας.
Εκτός όμως από τους τέσσερεις μιναρέδες, εντύπωση κάνει επίσης και το γεγονός ότι οι Τούρκοι επισημαίνουν και τον κίνδυνο κατάρρευσης που διατρέχουν και τα άλλα μουσουλμανικά κτίσματα που ανεγέρθησαν γύρω από την Αγία Σοφία μετά την άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς, όπως οι εξωτερικοί τουρμπέδες.

Όσον αφορά το κύριο κτίσμα που είναι το μεγαλύτερο σύμβολο της Ορθοδοξίας, ο θαυμασμός για την αντοχή του είναι εμφανής στις δηλώσεις των Τούρκων επιστημόνων. Είναι γνωστό πως για την κατασκευή του εργάστηκαν χιλιάδες εργάτες και για τα θεμέλια του εφαρμόστηκαν καινούργιες τεχνικές, πρωτόγνωρες για τα τότε, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα, γεγονός που φανερώνει την «μαγική» άξια του κτίσματος.
Το χαρακτηριστικό είναι πως 1600 χρόνια περίπου μετά το κτίσιμο του ναού, ο μεγάλος σεισμός που έγινε στην Τουρκία στις 17 Αυγούστου 1999 δεν πείραξε καθόλου τα θεμέλια της Αγίας Σόφιας, ενώ έκανε μεγάλες ζημιές στα έργα ανακαίνισης που είχαν γίνει σε διάρκεια 14 ετών, με αποτέλεσμα να γκρεμιστούν όλοι οι αναπαλαιωμένοι σοβάδες και να έχει δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα στις εργασίες ανακαίνισης του ιστορικού κτίσματος.
Το γεγονός αυτό απέδειξε τότε και την κακή δουλειά που είχε γίνει από αυτούς που είχαν αναλάβει τις εργασίες αναπαλαίωσης του μνημείου, εργασίες που είχαν αρχίσει ουσιαστικά από το 1980 και τα τελευταία χρόνια είχαν προστεθεί νέοι σοβάδες σε πολλά τμήματα του βυζαντινού ναού.
Έτσι παρουσιάστηκε το ιδιαίτερο φαινόμενο να πληγούν από τον μεγάλο σεισμό τα έργα αναπαλαίωσης, ενώ οι ιστορικές βάσεις να μείνουν ανέπαφες. Οι μελετητές έδωσαν τότε μεγάλη σημασία στην μελέτη των παλαιών θεμελίων, γιατί όπως τονίστηκε, θα βγούνε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα από την αντοχή που επέδειξε το θαυμάσιο αυτό μνημείο στον τελευταίο σεισμό.

Αλλά η Αγία Σόφια όπως φαίνεται και από το ιστορικό που παρέθεσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι, έχει αντέξει και σε παλαιοτέρους σεισμούς χωρίς να υποστεί σοβαρές ζημιές. Συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 553 μ.Χ. γίνεται μεγάλος σεισμός στην Κωνσταντινούπολη.
Η Αγία Σοφία εκτός από μικροζημιές δεν έχει σοβαρές βλάβες. Μεγάλο σεισμός γίνεται στις 14 Δεκεμβρίου 557. Ο ιστορικός ναός παθαίνει μικρές ζημιές . Ιανουάριος 869. Από τον μεγάλο σεισμό πέφτει ο ένας μικρός τρούλος. Οκτώβριος 1344. Γίνεται μεγάλος σεισμός και παθαίνει ζημιές η ανατολική πτέρυγα. 10 Ιουλίου 1894.
Η Αγια Σόφια είναι πια μουσουλμανικό τέμενος. Γίνεται μεγάλος σεισμός και πέφτουν μεγάλα κομμάτια από το μωσαϊκό και κομμάτια τοίχου. Για μικρό χρονικό διάστημα το τέμενος κλείνει για να επιδιορθωθεί. 1931. Αρχίζουν οι εργασίες επανεμφάνισης των ψηφιδωτών εικόνων, ενώ στις 1 Φεβρουαρίου 1935, ο ιστορικό ναός ανακηρύσσεται από τον Κεμάλ Ατατουρκ, μουσείο.

Τα τελευταία χρόνια κάποια γεγονότα μέσα στον χώρο της Αγίας Σοφίας έχουν προκαλέσει αναστάτωση στους Τούρκους με αποκορύφωμα την εμφάνιση με θαυματουργικό τρόπο στις 24 Ιουλίου του 2009, του αγγέλου της Αγίας Σοφίας στον τρούλο του ναού. 
Το πόσο η εμφάνιση αυτή τάραξε τους Τούρκους, φάνηκε και από το γεγονός ότι λίγες μέρες μετά στις 16 Αυγούστου του 2009, μια μέρα μετά την μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, συνέβη κάτι πραγματικά εκπληκτικό.
Ο Νουμάν Κουρτουλμούς, αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, σε μια ομιλία του που έκανε στην Κωνσταντινούπολη σε ένα κλειστό στάδιο αναφερόμενος στην αποκάλυψη του αγγέλου της Αγίας Σοφίας, δήλωσε πως η αποκάλυψη αυτή είναι ένα προμήνυμα σε συνδυασμό με τις εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής και του κουρδικού ζητήματος, του τελικού διαμελισμού και της οριστικής κατάρρευσης της σύγχρονης Τουρκίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος
Αντιναύαρχος ε.α.
Επίτιμος Διοικητής της Σ.Ν.Δ. 

Κινδυνεύει η Θράκη από την Τουρκία και την όλη πρακτική της Ελληνικής Πολιτείας ή πρόκειται για κινδυνολογία; Εδώ και 100 έτη ο ελληνισμός συρρικνώνεται με εμφανείς δυσμενείς επιπτώσεις. Υπενθυμίζεται η Μικρασιατική καταστροφή, η Αν. Θράκη, η Κωνσταντινούπολη, η Ίμβρος, η Τένεδος, η Αλεξάνδρεια, η Κύπρος, η Βόρ. Ήπειρος. Περαιτέρω συρρίκνωση δεν είναι πλέον ανεκτή έναντι οιουδήποτε πολιτικού προσχήματος, διότι αφορά πλέον τον πυρήνα του έθνους μας. Η νεο-οθωμανική, αναθεωρητική Τουρκία με περιφερειακές φιλοδοξίες αποτελεί αδιαμφισβήτητη απειλή αφού διαθέτει και την πολιτική βούληση και τη δυνατότητα να θίξει υπαρξιακά και ζωτικά συμφέροντα της χώρας μας στη Δυτ. Θράκη, το Αιγαίο, την Κύπρο και την ΝΑ Μεσόγειο. Οι συμμαχίες δεν εγγυώνται την ακεραιότητα της χώρας μας, ενώ οι πολιτικές μας ηγεσίες ουδέποτε διετύπωσαν και εφήρμοσαν διακομματική Εθνική Στρατηγική.

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Η Τουρκία επιδιώκει την επέκταση και την άσκηση επιρροής πέραν των συνόρων της, με μοχλό τις μουσουλμανικές μειονότητες. Μεταξύ άλλων η τουρκική στρατηγική επιδιώκει διαχρονικά και με συνέπεια την υλοποίηση του κεμαλικού Εθνικού Συμβολαίου, που διατυπώθηκε το 1920, για την μελλοντική υπαγωγή της Δυτ. Θράκης στην Τουρκία. Η απόκτηση ευρωπαϊκών εκτάσεων εν γένει της προσδίδει ευρωπαϊκά ερείσματα και ειδικότερα η Θράκη προσφέρει επιπλέον στην Τουρκία συγκυριαρχία και ενεργειακή συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Η επιλεγείσα τουρκική στρατηγική είναι ο πειθαναγκασμός, δηλαδή η αξιόπιστη απειλή χρήσης βίας που αναγκάζει τον αντίπαλο να προβαίνει σε κατευναστικές, διαρκείς, σταδιακές υποχωρήσεις. Η εφαρμογή της στρατηγικής αυτής στη Θράκη περιλαμβάνει την απομόνωση, χειραγώγηση και τουρκοποίηση της μειονότητας, την μετατροπή αυτής από μειονότητα σε κοινότητα, την απομάκρυνση των Ελλήνων χριστιανών, τον ψυχολογικό και οικονομικό διαχωρισμό της Θράκης από την Ελλάδα, την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας με θέσπιση παραλλήλου συστήματος αυτοδιοικήσεως, την οργάνωση μέρους της μειονότητας σε παρακρατική και ίσως σε παραστρατιωτική βάση, άτυπη συγκυριαρχία και τελικά αυτονόμηση.
Στις τουρκικές βλέψεις δημιουργίας αυτόνομης μουσουλμανικής δημοκρατίας εξαρτώμενης από την Τουρκία συμπεριλαμβάνεται και η νότια Βουλγαρία με το ένα εκατομμύριο μουσουλμάνους που κατοικούν εκεί. Η Τουρκία εποφθαλμιά τη Θράκη, αλλά βλέπει και δυτικότερα, τουλάχιστον έως τη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού. Ας μην ξεχνούμε τέλος τον έτερο πυλώνα της ίδιας στρατηγικής, ο οποίος κατόρθωσε με επιτυχία τη σταδιακή εκδίωξη και εξάλειψη της ελληνικής μειονότητας των τουλάχιστον 120.000 κατοίκων στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο.

ΤΡΟΠΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΗΣ ΠΕΙΘΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΤΗΝ Δ. ΘΡΑΚΗ.

Προς υλοποίηση της στρατηγικής της για τη Θράκη, η Τουρκία εδώ και δεκαετίες μετέρχεται των ακολούθων μεθόδων:
1. Διεκδικεί διαρκώς και όταν οι διεκδικήσεις της ικανοποιούνται, θεωρεί αυτές ως κεκτημένο και μεταβαίνει σε επόμενη φάση νέων διεκδικήσεων.

2. Με κύριο μοχλό της το ισχυρό οικονομικά (εικάζεται ότι λαμβάνει ενίσχυση πλέον των 25 εκ. $ ετησίως) Γενικό Προξενείο Κομοτηνής (ΓΠΚ), επενδύει στον συνδυασμό «τουρκική εκπαίδευση, μουσουλμανική θρησκεία, πολιτική και οικονομική εξάρτηση» σε ολόκληρη τη μειονότητα. Το ΓΠΚ ιδρύει δεκάδες δήθεν πολιτιστικά σωματεία και ΜΚΟ που προωθούν τα τουρκικά συμφέροντα. Σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες, μισθοδοτεί μεγάλο αριθμό ατόμων για την ποδηγέτηση της μειονότητας με εξαγορά, απειλές ή εκδικητικά αντίποινα, οργανώνει προβοκάτσιες και επεκτείνει την δραστηριότητά του στην υπόλοιπη ελληνική επικράτεια. Ρυθμίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην περιοχή και χρηματοδοτεί κάθε δραστηριότητα που υπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα.

3. Η Τουρκία διατηρεί διαρκή επαφή με τη μειονότητα. Διοργανώνονται τακτικές επισκέψεις μελών της τουρκικής κυβερνήσεως και υψηλόβαθμων αξιωματούχων στην περιοχή, οι οποίοι προβαίνουν σε προκλητικές και υπονομευτικές επαφές, δηλώσεις και ενέργειες. Δίδονται κίνητρα σπουδών νέων της μειονότητας στην Τουρκία, μεθοδεύονται τακτικά δωρεάν μετακινήσεις μουσουλμάνων από και προς την Τουρκία και χρηματοδοτούνται αφίξεις τουρκικών πολιτιστικών αποστολών στη Δυτ. Θράκη.

4. Προσπαθεί να επιτύχει οικονομική εξάρτηση της περιοχής από τουρκικά κεφάλαια, μέσω της τράπεζας Ζιράτ, η οποία επηρεάζει τη φθίνουσα τοπική οικονομία, δανειοδοτεί μουσουλμάνους για αγορά γης, αλλά και χρεωμένους Έλληνες που είναι πιθανόν να χάσουν την περιουσία τους. Πολλοί τουρκογενείς εισάγουν ποικιλία φθηνών τουρκικών προϊόντων και ενισχύουν το παραεμπόριο. Παράλληλα, Τούρκοι επιχειρηματίες εμφανίζονται πρόθυμοι, είτε να επενδύσουν στον τουρισμό, τη βιομηχανία, την υγεία και την ενέργεια της περιοχής, είτε να χρηματοδοτήσουν τη δημιουργία Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, τηλεοπτικού σταθμού και πανεπιστημίου όταν το επιτρέψουν οι καταστάσεις.

5. Προσπαθεί να εκτουρκίσει τη μειονότητα μέσω της παιδείας και της θρησκείας. Η μειονοτική εκπαίδευση και θρησκευτική αγωγή, μετατρέπονται σε παραεκπαίδευση και παραπαιδεία, η οποία διαμορφώνει τουρκικές εθνικές συνειδήσεις και κρατά τη μειονότητα απομονωμένη από την υπόλοιπη κοινωνία.

6. Επιδιώκει τη λαϊκή αποδοχή με προπαγανδιστική εισβολή στον πολιτισμό και στα θεάματα. Υπάρχουν προτάσεις αγοράς τοπικών ποδοσφαιρικών συλλόγων, μοιράζονται δωρεάν δορυφορικοί δέκτες και λειτουργούν δεκάδες αλυτρωτικά μπλογκς στο διαδίκτυο. Οι προαναφερθέντες σύλλογοι και σωματεία που αυτοαποκαλούνται «τουρκικά», δραστηριοποιούνται (άραγε με ποια χρηματοδότηση;) τόσο στη Θράκη όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ συγχρόνως διεισδύουν και σε όργανα της Ε.Ε.

7. Ελέγχει την πολιτική ζωή της περιοχής με την ένταξη εκλεκτών της υποψηφίων σε συνδυασμούς ελληνικών πολιτικών κομμάτων, με τη δυναμική καθοδήγηση της ψήφου της μειονότητας, καθώς και με τη στήριξη του αμιγώς μουσουλμανικού και τουρκοφρόνου κόμματος «Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας,» (DEB).

8. Προετοιμάζει το φρόνημα της τουρκικής κοινής γνώμης. Για παράδειγμα στα σχολεία μοιράζονται αναθεωρητικοί χάρτες της περιοχής της Θράκης, τα σχολικά τους εγχειρίδια αναγράφουν, ότι τα νησιά του Αιγαίου ευρίσκονται υπό ελληνική κατοχή και εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων και ότι ο ελληνικός πολιτισμός είναι τουρκικής προελεύσεως αφού οι Τούρκοι ευρίσκονται στην περιοχή από το 2500 π.Χ. Ταυτόχρονα εξωραΐζεται η Οθωμανική Αυτοκρατορία και αποσιωπούνται οι γενοκτονίες.

9. Διεισδύει σε ολόκληρη την επικράτεια, με επίδειξη έμπρακτου ενδιαφέροντος για την Καβάλα και τη Μακεδονία εν γένει, την προώθηση θέματος υπάρξεως εθνικών μειονοτήτων στη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο και τα Δωδεκάνησα, με την συστηματική προσέγγιση των μουσουλμάνων μεταναστών που η ίδια φροντίζει να μας προμηθεύει, με τη διεκδίκηση θρησκευτικής εκπροσώπησης αυτών, με καταγγελία της χώρας μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με απαιτήσεις δημιουργίας τζαμιών και νεκροταφείων καθώς και με την ανάδειξη θέματος οθωμανικών περιουσιών και μνημείων.



ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ

Σε αντίθεση με την Τουρκία, η έλλειψη διαχρονικών Εθνικών Σκοπών (ΕΘΣΚ) και Εθνικής Στρατηγικής (ΕΘΣΤ) ώθησε τη χώρα μας να υιοθετεί αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες, σε βάθος χρόνου, πολιτικές αναλόγως των εκάστοτε συγκυριών. Έτσι, το Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας Βενιζέλου – Κεμάλ του 1930 προσέφερε στην Τουρκία την απέλαση των παλαιομουσουλμάνων από τη Δυτ. Θράκη, που αποτελούσαν ανάχωμα στον κεμαλικό σωβινισμό, τη νομιμοποίηση σωματείων με τον όρο «τουρκικός» στον τίτλο τους, την επιβολή του λατινικού αλφαβήτου και την αποδοχή βιβλίων και δασκάλων από την Τουρκία.

Με τα μορφωτικά πρωτόκολλα του 1951 και αργότερα του 1968, η Τουρκία μετατρέπεται σε κηδεμόνα της μειονότητας, η εκπαίδευση υλοποιείται στην επίσημη πλέον τουρκική γλώσσα, ιδρύονται μειονοτικά γυμνάσια και λύκεια, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των μετακλητών διδασκάλων από την Τουρκία. Το 1954 η ελληνική κυβέρνηση παραβιάζει την Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζοντας τουρκική μειονότητα και ψηφίζονται νόμοι περί λειτουργίας «τουρκικών σχολείων».

Το 1984 διαλύονται οι μουσουλμανικοί σύλλογοι με τον όρο «τουρκικός», ενώ το 1988 αντικαθίσταται ο όρος «τουρκικός» με τον όρο «μειονοτικός». Έως τις αρχές της δεκαετίας 1990 η πρόσβαση από και προς τα χωριά των μουσουλμάνων της ορεινής Ροδόπης ήταν ελεγχόμενη (οι γνωστές μπάρες). Από τη δεκαετία 1990 ήρθησαν οι διοικητικοί περιορισμοί της μειονότητας και περάσαμε σε άλλο άκρο με υιοθέτηση πολιτικών προνομιακής μεταχείρισης των μουσουλμάνων έναντι των χριστιανών συμπολιτών τους.

ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Υπάρχει ενδεχομένως πολιτικό φοβικό σύνδρομο ή πολιτική ανεπάρκεια ή ενδεχόμενη αλληλεξάρτηση συμφερόντων μεταξύ μερίδος πολιτικών παραγόντων και της ελίτ του μουσουλμανικού πληθυσμού, που κορυφώνεται στις παραμονές εκλογικών αναμετρήσεων και συνδράμει την τουρκική στρατηγική. Φαίνεται υπερβολικό; Τότε πως είναι δυνατόν να ερμηνευθεί διαφορετικά η αδράνεια, η μη εφαρμογή των νόμων και ενίοτε η συνδρομή του κράτους, ενώπιον φαινομένων σαν τα ακόλουθα:

1. Κατάφορη καταπάτηση πολιτισμικών δικαιωμάτων των Πομάκων και Ρομά πλήρως κατοχυρωμένων από τη Συνθήκη της Λωζάννης, το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ανεμπόδιστη ίδρυση παρανόμων νηπιαγωγείων και φροντιστηρίων.

2. Μειονοτικοί υποψήφιοι που δηλώνουν «Τούρκοι» και άρρηκτα συνδεδεμένοι με την «μητέρα-πατρίδα Τουρκία», δραστηριοποιούνται υπέρ της «ανεξάρτητης Θράκης» στηριζόμενοι από τουρκόφρονες φορείς, που ενσωματώνονται στα ελληνικά πολιτικά κόμματα και καθίστανται βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου.

3. Παραβιάζεται το Σύνταγμα σε θέματα ισονομίας και ισοπολιτείας, το δε προσωπικό δεδομένο του θρησκεύματος γίνεται εθνολογικό κριτήριο και κριτήριο διαχωρισμού των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των πολιτών.

4. Νόμοι σαν το σχέδιο «Καλλικράτης» δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν την ιδιαιτερότητα της περιοχής.

5. Αιρετοί πολιτικοί και δημοτικοί άρχοντες, συμμετέχουν σε προπαγανδιστικές τηλεοπτικές εκπομπές και λοιπές επετειακές εκδηλώσεις και εορτασμούς τουρκικών συμφερόντων, ενώ επιδιώκουν σταθερές επαφές και προεκλογικές φωτογραφίες με τον Τούρκο Πρόξενο.

6. Υπάρχουν ανά την επικράτεια Δήμαρχοι πρόθυμοι να γεμίσουν την πόλη τους με τζαμιά και μουσουλμανικά νεκροταφεία, ανεξαρτήτως διεθνών συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας και εθνικών επιπτώσεων, ενώ μερίδα διανοουμένων ξαναγράφει την ιστορία εξωραΐζοντας την οθωμανική περίοδο της δήθεν ανοχής και της ευημερίας και επιβεβαιώνοντας την δήθεν τεχνητή δημιουργία του ελληνικού έθνους το 1821.

7. Το ΓΠΚ παρεμβαίνει, ανεξέλεγκτα, απροκάλυπτα και υπονομευτικά στα εσωτερικά πράγματα της χώρας.

8. Μειονοτικοί σύλλογοι ανοίγουν Γραφεία στις Βρυξέλλες και την υπόλοιπη Ευρώπη, διασύροντας και υπονομεύοντας την χώρα στο εξωτερικό. Άλλοι σύλλογοι μετέχουν σε ποδοσφαιρικά τουρνουά ευρωπαϊκών μειονοτήτων, με χρώματα, σημαία και εθνικό ύμνο της δήθεν αυτόνομης Θράκης. Άλλοι μεταφέρουν δωρεάν μουσουλμάνους της Θράκης στην Αδριανούπολη για να παρακολουθήσουν την ταινία «Η άλωση 1453» ή διοργανώνουν δωρεάν τουριστικές μεταφορές στην Τουρκία με την υποχρέωση να εγγραφούν στο κόμμα DEB. Οι περισσότεροι σύλλογοι φέρουν τον προσδιορισμό «τουρκικός», παρά το γεγονός ότι αυτό θεωρείται παράνομο από το Συμβούλιο της Επικρατείας, διοργανώνουν εκδηλώσεις στις οποίες δεσπόζει η αυτονομιστική σημαία της Δυτ. Θράκης και επισκέπτονται συχνά τους αρχηγούς των ακραίων τουρκικών εθνικιστικών κομμάτων.

9. Οι ψευδομουφτήδες και άλλα όργανα της Άγκυρας προτρέπουν σε ανυπακοή των νόμων, απειλούν και εκβιάζουν νομοταγείς μουσουλμάνους, αποκαλούν τους χριστιανούς γκιαούρηδες, διαδίδουν το διχαστικό σύνθημα «Τούρκος ψηφίζει Τούρκο», θεσπίζουν αντεθνικές εορτές και επιβάλλουν σε Πομάκους να μην διοργανώνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις στη γλώσσα τους. Αντινομάρχες χαρακτηρίζουν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ως ειρηνευτική παρέμβαση.

10. Τούρκοι υπουργοί, επισκεπτόμενοι τη Θράκη δηλώνουν ότι η μειονότητα αποτελεί μέρος του τουρκικού έθνους και θεωρούν τη Δυτ. Θράκη ως το «κομμένο χέρι της Τουρκίας», ενώ εφημερίδες της Θράκης χαιρετίζουν τη νίκη του Κεμάλ το 1922 και αναρτούν αφίσες του τουρκικού ΓΕΕΘΑ.

11. Ελληνικά κόμματα διατηρούν επαφές με αποσχιστικούς συλλόγους και το μειονοτικό κόμμα DEB. Κορυφαίοι πολιτικοί μας ανελάμβαναν πρωτοβουλίες για τον αφοπλισμό Ελλάδος, Τουρκίας και Βουλγαρίας στην περιοχή. Δήμαρχοι διοργανώνουν προεκλογικά, εορτασμούς οθωμανικής μνήμης με Τούρκους προσκεκλημένους, υπουργοί εμποδίζουν εθνοκεντρικές πρωτοβουλίες ιδιωτών, πρώην υπουργοί μας συνυπογράφουν καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΔΑΔ για «εθνικές μειονότητες» και συλλόγους στην Ελλάδα. Κόμματα καταργούν από υποψηφίους τους ελληνόφρονες μειονοτικούς με τη μομφή ότι είναι φορείς ελληνικού εθνικισμού, δίχως όμως να διαμαρτύρονται και να καταγγέλλουν φορείς του τουρκικού εθνικισμού που δρουν στην ελληνική επικράτεια. Μερίδα εγχωρίων πολιτικών, διανοουμένων και δήθεν ανεξαρτήτων οργανώσεων συμφωνεί με τις τουρκόφρονες καταγγελίες σε διεθνή φόρα, ενώ η ίδια μερίδα ουδέποτε καταγγέλλει παραβιάσεις δικαιωμάτων των Πομάκων ή των Ρομά ή των μειονοτήτων εντός της Τουρκίας, γεγονός που γεννά εύλογα ερωτήματα για τον ρόλο τους.

Ο ΞΕΝΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ

Τα ισχυρά κράτη στα Βαλκάνια αποτελούσαν παραδοσιακά εμπόδιο στα γεωπολιτικά σχέδια άλλων δυνάμεων. Επομένως μικρά κρατίδια στην σημαντική αυτή περιοχή, εύκολα χειραγωγήσιμα χρησιμοποιούμενα ως βάσεις και αναχώματα για αποτελεσματικότερο έλεγχο της Ρωσίας, πιθανόν να εξυπηρετούν συμφέροντα ορισμένων κρατών ή οικονομικών και ενεργειακών συμφερόντων και Διεθνών Οργανισμών. Αρκετά ιδρύματα και οργανισμοί, γνωστής χρηματοδότησης, δυστυχώς Δυτικής και συμμαχικής προελεύσεως, εγείρουν και συντηρούν το θέμα των «εθνικών μειονοτήτων» στην Ελλάδα.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η αποφυγή νέας εθνικής συρρικνώσεως απαιτεί αυτοκριτική, άρση της σιωπής, της αδιαφορίας και ιδιοτέλειας καθώς και διαρκή επαγρύπνηση ηγεσίας και κοινής γνώμης. Δυστυχώς την πρωτοβουλία της ατζέντας των «θεμάτων» στη Θράκη καθορίζει η τουρκική πολιτική και η Πολιτεία απλώς αντιδρά ανακλαστικά, άτονα και καθυστερημένα.

Θα πρέπει να εκπονηθεί συνολική διακομματική Εθνική Στρατηγική. Ειδικότερα για τη Θράκη, με σεβασμό στην Συνθήκη της Λωζάννης, η εν λόγω στρατηγική θα πρέπει, στα πλαίσια του Συντάγματος, να αποβλέπει στην πλήρη, ισότιμη και ισόνομη αντιμετώπιση μίας απογκετοποιημένης μειονότητας. Στην κατεύθυνση αυτή θα συμβάλει η εξέταση καταργήσεως εφαρμογής της Σαρία καθώς και η δημιουργία προϋποθέσεων εξόδου της μειονότητας από την κοινωνική και μορφωτική απομόνωση. Επιπλέον, θα πρέπει να μεθοδευθεί δέσμη πολιτικών, αυτοδιοικητικών και αναπτυξιακών ενεργειών και μέτρων, μέσω των οποίων θα διασφαλίζεται η ανάπτυξη και η ευημερία όλου του πληθυσμού και θα αποσαφηνίζεται δια παντός, ότι η Τουρκία, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης, δεν αποτελεί εγγυήτρια δύναμη για τη Θράκη, αλλά είναι αποκλειστικά υπεύθυνη και μόνο, για την ελληνική μειονότητα στην Τουρκία, την οποία έχει φροντίσει να εξαλείψει.

Το δικαίωμα του ατομικού αυτοπροσδιορισμού διαφέρει από τη συλλογική ταύτιση με αλυτρωτική, αντεθνική και υπονομευτική πολιτική. Στην περίπτωση αυτή η νομική δαμόκλειος σπάθη θα πρέπει να επιπίπτει άμεσα, δίχως φοβίες και αναστολές. Θα πρέπει να επανεξετασθεί η σκοπιμότητα και οι προϋποθέσεις εφαρμογής νόμου περί στερήσεως της ιθαγένειας, να συνεχισθεί απρόσκοπτα η εφαρμογή του νόμου περί ιμάμηδων, να διακοπεί κάθε επαφή κρατικού φορέως με τους ψευδομουφτήδες και να στηριχθεί με κάθε τρόπο το κύρος και η ασφάλεια των νομίμων μουφτήδων και ιμάμηδων.

Να διασφαλισθεί, ότι η εκπαίδευση δεν θα αποτελεί πλέον προπαγανδιστικό εργαλείο διαμορφώσεως εθνικών συνειδήσεων. Απαιτείται εκπαιδευτική αναβάθμιση με αύξηση των δημοσίων σχολείων κάθε βαθμίδος σε κάθε μειονοτική περιοχή, παρέχοντας ίσες ευκαιρίες και επιλογές στους Έλληνες πολίτες της Θράκης. Να εξετασθεί η σκοπιμότητα και δυνατότητα καταγγελίας των μορφωτικών πρωτοκόλλων της ψυχροπολεμικής περιόδου (20/4/1951 και 20/12/1968) που παραβιάζουν τη Συνθήκη της Λωζάννης. Δεν θα πρέπει να καθορίζεται η εκπαίδευση Ελλήνων πολιτών από οποιαδήποτε ξένη χώρα.

Απόρριψη κάθε διαπραγματεύσεως στη βάση της αμοιβαιότητας, αφού με τις διαχρονικές τουρκικές μεθοδεύσεις αυτή έχει καταστεί πλήρως ανισοβαρής. Αν ποτέ ίσχυε ρήτρα αμοιβαιότητας, αυτή θα όφειλε να αρχίσει με την άμεση απόδοση τουρκικής υπηκοότητας, με πλήρη δικαιώματα στην Τουρκία, σε τουλάχιστον 150.000 Έλληνες.

Η γενικευμένη ανομία στην περιοχή χρήζει αμέσου αντιμετωπίσεως. Στα πλαίσια των οικονομικών ελέγχων σε ολόκληρη την επικράτεια, θα πρέπει να εγκατασταθεί μόνιμα στη Θράκη κλιμάκιο ελέγχου διακινήσεως μαύρου χρήματος καθώς και κάθε άλλης παραβατικής οικονομικής δραστηριότητος για κάθε φορέα και σύλλογο. Θα πρέπει να ελεγχθεί η επάρκεια του νομικού μας πλαισίου περί υπονομευτικών και αλυτρωτικών δράσεων κατά της χώρας, εκ μέρους φυσικών προσώπων, οργανώσεων, συλλόγων, σωματείων και ασφαλώς πολιτικών κομμάτων.

Θα πρέπει να συγκρατηθεί το πλειονοτικό στοιχείο της Θράκης με σειρά κινήτρων, στην κατεύθυνση της εργασίας, των υποδομών, της ασφάλειας, των φόρων, της γης, του εξωτερικού και εσωτερικού τουρισμού, της ενισχύσεως φορέων όπως το Πανεπιστήμιο και της μεταφοράς κρατικών υπηρεσιών στην περιοχή, καθώς και δημοσίων και ξένων επενδύσεων. Σε κάθε περίπτωση οι επενδυτικές προσφορές δεν θα πρέπει να αξιολογούνται μόνο με λογιστικά οικονομικά κριτήρια, αλλά και με κριτήρια ασφάλειας και άμυνας.

Η επιθυμητή τελική κατάσταση θα πρέπει να είναι μία μειονότητα ευημερούσα, ισότιμα ενταγμένη στην ελληνική κοινωνία με πλήρη διασφάλιση των μειονοτικών δικαιωμάτων της. Το κράτος οφείλει να την αγκαλιάσει ώστε τα μέλη της να αισθάνονται την φροντίδα και την προστασία του. Θα πρέπει να αναγνωρισθεί, να προβληθεί και να στηριχθεί η πολιτισμική ιδιαιτερότητα Πομάκων και Ρομά, αλλά και τουρκογενών μη τουρκοφρόνων, με διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

Να εγκαταλειφθεί το Δόγμα του «δεν διεκδικούμε τίποτε» και να μεθοδευθεί πολιτική καταγγελία και διεκδίκηση κάθε τουρκικής παρεκτροπής από την Συνθήκη της Λωζάννης.

Να ελέγχεται συστηματικά η νομιμότητα της εν γένει δραστηριότητος του ΓΠΚ και σε αρνητική περίπτωση να εξετασθεί η σκοπιμότητα αμέσου εφαρμογής όλου του φάσματος των κυρώσεων από προειδοποιήσεις και απελάσεις προσωπικού έως και οριστικής καταργήσεως αυτού.

Να γίνεται συστηματική ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης, Διεθνών Οργανισμών, Συμμαχιών και όλων των φορέων του εξωτερικού που κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με δικές μας αναφορές, που θα προβάλλουν τα ορθά δεδομένα και θα αποκαλύπτουν κάθε ψευδή δήλωση, καθώς και κάθε ξένη ή εγχώρια παράνομη παρέμβαση.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η εμπειρία αποδεικνύει ότι Τουρκία αποτελεί αναξιόπιστο συνομιλητή. Ίσως να απογοητεύονται οι οπαδοί της θεωρίας του ενδιαμέσου χώρου και οι λάτρεις της ελληνοτουρκικής φιλίας, αλλά ο πολιτικός ρεαλισμός αναγκάζει να παρατηρήσουμε ότι η Τουρκία ουδέποτε είχε σχέση με το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο. Αντιθέτως, ο εθνικοθρησκευτικός φανατισμός σε συνδυασμό με το έλλειμμα πολιτισμού, κατέστησαν τη βία και τον επεκτατισμό ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της. Όπως πάντοτε θα μας υπενθυμίζει ο Θουκυδίδης, οι διακρατικές σχέσεις ρυθμίζονται σύμφωνα με τον συσχετισμό ισχύος. Ειδικότερα για συνομιλητές σαν την Τουρκία οι αποτρεπτικές Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν αναγκαία και ικανή συνθήκη για κάθε αίσια έκβαση διαλόγου.

Η έξοδος από την σύνθετη κρίση που διέρχεται η χώρα, απαιτεί νηφαλιότητα και όχι θυμικές αντιδράσεις, ψύχραιμη και ειλικρινή ενημέρωση της κοινής γνώμης, εγρήγορση και πολιτική ωρίμανση των πολιτών, αλλά πρωτίστως πολιτικές ηγεσίες με αρετές εθνικού ηγέτου.

Το κράτος στη Θράκη νοσεί διότι η αποτροπή έχει αντικατασταθεί από τον κατευνασμό και παράλληλα η κομματική ιδιοτέλεια προηγείται των εθνικών θεμάτων. Γευθήκαμε το αποτέλεσμα στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να ξυπνήσουμε;

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ

1. «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»
2. «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης»
3. «Σύλλογος Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης»
4. «Πολιτιστική και Εκπαιδευτική Εταιρεία Μειονότητας Δ. Θράκης»
5. «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης»
6. «Αλληλεγγύη Τούρκων Δ. Θράκης»,
7. «Ένωση Τούρκων Δασκάλων Δ. Θράκης,
8. «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής»,
9. «Ένωση Τούρκων Ελλάδας»
10. «Ένωση Τούρκων Δ. Θράκης»
11. «Σέτσεκ»
12. «Σύλλογος Έρευνας και Μελέτης της Ισλαμικής Θρησκείας»
13. «Περιβαλλοντολογικός Όμιλος Μελισσοκόμων και Φίλων της Μέλισσας»
14. «Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας της Δ. Θράκης»
15. «Πολιτιστικός Σύλλογος Τουρκάλων Γυναικών Ροδόπης»
16. «Ένωση Τουρκικής Νεολαίας»
17. «Αλληλεγγύη της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου