Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Νοε 2011


Του Κώστα Ροδινού

Διαβάζω στο χθεσινό τύπο:

1- «Η γερμανική συζήτηση ενοχλεί εν μέρει», δήλωσε ο κ. Γιούνκερ. «Με ένα χρέος της τάξης 80 % του ΑΕΠ, η Γερμανία έχει σαφώς μεγαλύτερες υποχρεώσεις από την Ισπανία, το χρέος της οποίας ανέρχεται στο 60 %. Αλλά αυτό δεν θέλει να το ξέρει κανείς! Φαίνεται εύκολο να λες ότι οι άνθρωποι στο νότο είναι τεμπέληδες και ότι οι Γερμανοί κάνουν όλη τη δουλειά. Δεν είναι όμως έτσι».

2-Το βράδυ της Τετάρτης, ο Οίκος Moody΄s, υποβάθμισε 10 γερμανικές τράπεζες, κίνηση που αντανακλά την αναθεώρηση των υποθέσεων του Οίκου για το μέγεθος της στήριξης που θα μπορούσαν να λάβουν οι τράπεζες από τη γερμανική κυβέρνηση!

3-Την Πέμπτη, η Ισπανία βγήκε στις αγορές και κλήθηκε να πληρώσει (το απαγορευτικό) επιτόκιο 6,975%, για τα δεκαετή ομόλογα που εξέδωσε -με την κάλυψη της δημοπρασίας να είναι μάλιστα μειωμένη.

4-Την ίδια μέρα, η Fitch προειδοποίησε με υποβάθμιση τη Ιταλία, αν δεν παραμείνει στις αγορές -κρίνοντας μάλιστα πως η χώρα «βρίσκεται, πιθανότατα, ήδη σε ύφεση». Η Fitch θεωρεί επιτακτική ανάγκη την πρόσβαση της Ρώμης στις αγορές, δεδομένης της ωρίμανσης χρέους ύψους 193 δισ. ευρώ το 2012.

5-«Σε νέα επίπεδα ρεκόρ, διαμορφώθηκε την Πέμπτη η διαφορά απόδοσης των δεκαετών ομολόγων της Γαλλίας έναντι των αντίστοιχων της Γερμανίας, φτάνοντας τις 196,6 μονάδες βάσης ή 1,966%.» (υπενθυμίζω ότι με αυτά τα spreads δανειζόταν η Ελλάδα, το ….μακρινό 2009!)

6. Το επιτόκιο στο 10ετές αυστριακό ομόλογο εκτινάχθηκε στο 3,4% έναντι 2,7% στις αρχές Νοεμβρίου.

Πειραματόζωον η Ελλάς

Είναι δυνατόν, όλα αυτά να τα προκάλεσε η Ελλάδα, όταν η οικονομία της αντιστοιχεί μόλις στο 2% της Ευρωζώνης;

Προφανώς όχι!

Και, όμως, με βαρύτατη ευθύνη του κ. Παπανδρέου, η Ελλάδα τα τελευταία δυο χρόνια έχει μετατραπεί σε πειραματόζωο.

-η πατρίδα μας έχει διασυρθεί παγκοσμίως.

-η οικονομία μας έχει εγκλωβιστεί σ’ ένα μνημόνιο που τη φόρτωσε με περισσότερα χρέη και της δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα από εκείνα που υποτίθεται ότι θα έλυνε.

-Ο ελληνικός λαός υποβάλλεται στο πιο βάναυσο πρόγραμμα λιτότητας που έχει εφαρμοστεί ποτέ σε Ευρωπαϊκή χώρα.

-οι υποτιθέμενοι εταίροι μας, στο όνομα δήθεν της σωτηρίας μας, παρεμβαίνουν με τρόπο προκλητικό στα εσωτερικά πράγματα της χώρας και μας ζητούν να εκχωρήσουμε ακόμα μεγαλύτερο μέρος από την εθνική μας κυριαρχία.

Όλα αυτά γίνονται για να έχουμε το 2021 το χρέος που είχαμε το 2009!!!

Ο ελληνικός λαός δικαιούται και πρέπει να μάθει πως και γιατί φτάσαμε ως εδώ.

Πόσο θα επιμένει η κ. Μέρκελ;

Χθές η Γαλλική εφημερίδα Le Monde, σ’ ένα δισέλιδο αφιέρωμα αναρωτιόταν, «αν η Ελλάδα είναι Ευρωπαϊκή χώρα;» Θα διατύπωνα αλλιώς το ερώτημα: Αξίζει να είσαι μέλος σε μια τέτοια Ευρώπη;

Οι οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιβεβαίωσαν ότι την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη, δεν την προκάλεσε η Ελλάδα! Είναι αποτέλεσμα των δομικών προβλημάτων που έχει η ευρωζώνη από της ιδρύσεώς της και η οποία οξύνθηκε από την κοντόφθαλμη και εγωκεντρική πολιτική της κ. Μέρκελ, η οποία παγιδευμένη στις εμμονές της, έπαιρνε αποφάσεις με βάση τα δημοσιεύματα της Bild και τις επικείμενες εκλογές στα Ομοσπονδιακά της κρατίδια.

Είχα γράψει παλαιότερα, πώς δεν πρέπει να σφυρίζεις αδιάφορα από την πολυτελή σου έπαυλη, όταν καίγεται η παράγκα του γείτονα, γιατί η φωτιά μπορεί να πηδήξει το φράχτη. Η κ. Μέρκελ, πολύ σύντομα θα αντιληφθεί, αν δεν το αντιλήφθηκε ήδη, ότι η κρίση βρίσκεται ήδη στην καρδιά της Ευρωζώνης. Της χτυπάει την πόρτα. Είναι αστείο να επιμένει ακόμα ότι το πρόβλημα θα λυθεί με προγράμματα λιτότητας, που εξαθλιώνουν τους λαούς για να σώζουν τους τραπεζίτες.

Η Ευρωζώνη εκ των πραγμάτων θα υποχρεωθεί να χαράξει μια νέα στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, η οποία πέραν των δομικών αλλαγών, θα δώσει έμφαση πρωτίστως στην ανάπτυξη.

Κεντρικό ρόλο αναμένεται να αναλάβει η ΕΚΤ. «Η ΕΚΤ πρέπει να δικαιολογήσει το όνομά της και να υπερασπιστεί την σταθερότητα στην Ευρωζώνη», δήλωσε την Τετάρτη ο Ισπανός πρωθυπουργός Ζοζέ Θαπατέρο. Και η Γαλλία, που ζει με το άγχος της απώλειας του triple A, τάχθηκε ανοικτά υπέρ της «γενναίας αγοράς» ομολόγων από την ΕΚΤ.

Για πόσο ακόμα καιρό θα ανθίσταται η κ. Μέρκελ; Εικάζω όχι για πολύ!

Εμείς τι κάνουμε;

Και εμείς τι κάνουμε; Το πρόγραμμα σταθεροποίησης της Ελλάδας απέτυχε. Για αυτό και πρέπει να εγκαταλειφθεί. Όσο ενωρίτερα το συνειδητοποιήσουν, τόσο ταχύτερα θα αποφευχθεί η καταστροφή.

Ήδη τα στοιχεία που δόθηκαν για το 10μηνο του 2011, καθιστούν επιβεβλημένη τη λήψη νέων εισπρακτικών μέτρων.

Η κατάσταση είναι αδιέξοδη.

Είναι δυνατόν να επιμένουμε στο μνημόνιο, όταν η κρίση χτυπάει τον πυρήνα της ευρωζώνης;

Αυτή τη χρονική συγκυρία, η Ελλάδα έπρεπε να είχε μια ισχυρή κυβέρνηση, με νωπή λαϊκή εντολή. Για να διαπραγματευτεί με τους εταίρους της από μηδενική βάση. Θα είχε με το μέρος της και το αμάχητο τεκμήριο ότι η πολιτική της τρόϊκας επιδείνωσε τα προβλήματα.

Ελπίζω ότι ο κ. Παπαδήμος θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα λειτουργήσει ως άνθρωπος των τραπεζών, αλλά ως Πρωθυπουργός Ελλάδος.





Ακούσαμε με κατάπληξη κάποιον κομματάρχη της ντόπιας τρόικας, απευθυνόμενο προς τον τωρινό πρωθυπουργό να του λέει:

«Κάποιο ανέκδοτο λέει πως το καραβάνι πρέπει να προχωράει κι ας γαβγίζουν τα σκυλιά. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν τα σκυλιά είναι σκυλάκια ράτσας κανίς και πεκινουά»….

Και, όπως φαίνεται, ο κ. κομματάρχης εννοούσε, με τα λεγόμενά του, το καραβάνι της ντόπιας τρόικας αφενός, και τα μικρά, λεγόμενα, κόμματα, αφετέρου.

Τα οποία, όπως γράφαμε και στο προηγούμενο άρθρο μας, από τις τέσσερις πράξεις της αριθμητικής φαίνεται πως είναι καταραμένα να ξέρουν μόνο την αφαίρεση και τη διαίρεση. Και ποτέ τους να μη μπορούν να μάθουν την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό. Έτσι ώστε, αντί να βοηθήσουν και να σώσουν, ν’ αφήνουν τον τόπο και το λαό να σύρονται στην καταστροφή.

Ένεκα…οι αρχές και οι αξίες, στις οποίες πιστεύουν ότι πιστεύουν και αντιπροσωπεύουν το καθένα τους κόμμα ή κομματίδιο.

Τη στιγμή που, στην τωρινή, τουλάχιστο, συγκυρία θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν τη συντριπτική πλειονότητα του χιλιοπροδομένου λαού. Κι όμως περιορίζονται πεισματικά και εγκληματικά στο ρόλο του αιώνιου κομπάρσου. Αλλά….

Πέρα απ’ την πικρή αυτή αλήθεια, τα λεγόμενά του αξιότιμου κομματάρχη κρύβουν και ένα απίστευτο και απύθμενο θράσος. Αν σκεφθεί κανείς ότι το ανέκδοτό αυτό ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση, των κανίς και πεκινουά της ντόπιας τρόικας, έναντι εκείνης των υαινών και των ντόπερμαν της τρόικας του εξωτερικού.

Μπροστά στην οποία οι ντόπιοι τροϊκανοί κάνουν, σαν μαϊμούδες, κάθε είδους σούζες και κωλοτούμπες, προκειμένου να μη χάσουν την «υψηλή» τους εύνοια και προστασία…

«Χάρη» στην οποία μας έφεραν ως εδώ, που μας έφεραν, Και θα μας βυθίσουν ακόμη βαθύτερα. Με τα αενάως επαναλαμβανόμενα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις. Και τις κάθε είδους προδοσίες και συνταγματικές παραβιάσεις.

Μέχρις ότου η Ελλάδα να μην είναι Ελλάδα και οι Έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες. Και να μεταβληθούν σε άθλιους δουλοπάροικους της δολοφονικής εταιρίας των Ευρωπαίων και των υπερατλαντικών τοκογλύφων.

Πάντα με το αζημίωτο, όπως φαίνεται. Γιατί φαίνεται πως τα τοκογλυφικά έσοδα, αλλά και τα μεσιτικά για την εξαθλίωση των Ελλήνων και το ξεπούλημα της Ελλάδας πρέπει να είναι αρκούντως αξιοσέβαστα. Κι όχι μόνο επί του παρόντος, αλλά και για το απώτερο μέλλον.

Και ύστερα μιλούν για κανίς και πεκινουά. Κι ακόμη και για Ελλάδα και Ορθοδοξία….
Όταν, αυτοί οι ίδιοι μας κατάντησαν έτσι, ώστε, όπως λέει κι ο Βάρναλης, «σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα, όπου μας έβρει, μας πατεί»!….

Και μπαίνει για πολλοστή φορά το οδυνηρό ερώτημα:

Είναι δυνατόν να καυχώνται κάποιοι ότι είναι Έλληνες και ορθόδοξοι και ν’ ακολουθούν ακόμη αυτό το συνονθύλευμα του δοσιλογισμού!

παπα-Ηλίας





Ο πολιτικός κόσμος σε εργασιακή εφεδρεία;
  • Γράφει ο Θεόδωρος Κουτρούκης
Η παράδοση των ευθυνών διακυβέρνησης σε εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα αποκάλυψε το δραματικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Αφού κατασπατάλησε τους κοινοτικούς πόρους και διόγκωσε το δημόσιο χρέος σε αστρονομικά επίπεδα για να αποκομίσει εκλογικά και πολιτικά οφέλη, η εγχώρια πολιτική τάξη αδυνατεί να αναλάβει τις ευθύνες της και επιχειρεί με την παράδοση της εξουσίας στην Τρόικα και τους συνεργάτες της «να δοξαστεί κρυπτόμενη».

Το πανθομολογούμενο έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας είναι πολυπλόκαμο. Ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού υπολείπεται ικανοτήτων διοίκησης και ηγεσίας, δε διαθέτει επαρκές ανθρώπινο κεφάλαιο (εκπαίδευση και εμπειρία, δεν έχει διακριθεί στον επαγγελματικό ή κοινωνικό στίβο, δε διαθέτει τις επιθυμητές ικανότητες ενός πολιτικού όπως είναι η πειθώ, η δράση, η σύνεση, η πρωτοβουλία, η τόλμη, η αποφασιστικότητα κ.α.

Επιπλέον, ορατές είναι οι ευρύτατες εκπτώσεις σε θέματα αξιών καθώς αιωρούνται «αποχρώσες ενδείξεις» διαφθοράς, ανευθυνότητας, αδικαιολόγητου πλουτισμού, ανεντιμότητας, αδικίας, διαπλοκής, αναξιοπιστίας και μακιαβελισμού.

Η τροχιά της πολιτικής σταδιοδρομίας για την πλειονότητα των κομματοτραφών στελεχών είναι περίπου ταυτόσημη, ανεξαρτήτως ιδεολογικών καταβολών: αναρριχώνται χάρη στην κολακεία του αρχηγού ή των ψηφοφόρων, προασπίζουν πάση θυσία τα προνόμια τους (επανεκλογή, δημοσιότητα, ασυλία, αδικαιολόγητος πλουτισμός), αναμασούν μηχανιστικά τετριμμένα ιδεολογικά στερεότυπα, αποκτούν συνείδηση επαγγελματικής ταυτότητας, τυποποιημένο λόγο, δεσμούς συντεχνιακής σύμπνοιας και αλληλεγγύης.

Οι εξουσιολάγνοι πολιτικοί είναι, συνήθως, ανεπάγγελτοι ή δίχως επαγγελματικές διακρίσεις, στρατεύονται στην υπηρέτηση βραχυπρόθεσμων συμφερόντων εν μέσω αστείρευτης δημαγωγίας και διγλωσσίας, διεκπεραιώνουν ασμένως όσα -άδικα ή μη- αιτήματα ψηφοφόρων μπορούν και μελετούν ως «οδηγό προς ναυτιλλόμενους» τις δημοσκοπήσεις που τους προσανατολίζουν σε σπασμωδικές ενέργειες και ανούσιους λόγους, κινήσεις που ενδέχεται να εντυπωσιάσουν την κοινή γνώμη.

Η διαρκής επικέντρωση στα εφήμερα και τα μικροσυμφέροντα διαιωνίζει ένα κονκλάβιο πολιτικών - σχεδόν συνώνυμο με την ακυβερνησία - που περιφρονεί τα στρατηγικά συμφέροντα των πολιτών και υποσκάπτει το μέλλον της χώρας για να διασώσει τα κεκτημένα του.

Η θνησιγενής κυβερνητική συγκόλληση φθαρμένων και αποτυχημένων πολιτικάντηδων που τους ενώνει η θεσιθηρική επιδίωξη οδηγεί σε μια εμβαλωματική συναίνεση που σχεδιάζεται καιροσκοπικά δίχως σχέδιο και όραμα. Η συνομοταξία των πολιτικών έχει χρεοκοπήσει και κανένα Μνημόνιο δεν μπορεί πλέον να τη σώσει. Εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού δεν μπορούν να ηγηθούν του εγχειρήματος της εθνικής ανόρθωσης. Μήπως είναι ώρα για να τεθούν σε εργασιακή εφεδρεία ορισμένοι πολιτικοί ταγοί;



Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

Ποιοί είναι πρόβατα;
Εκείνοι που ακολουθούν μια θρησκεία, ένα κόμμα,μια ιδεολογία, μια ομάδα ή οτιδήποτε άλλο απαρτίζεται απο πολλούς;
Περίπου αλλά όχι ακριβώς.
Πρόβατο είναι ο οπαδός που ακολουθεί ασυνείδητα.
Άν ρωτήσουμε κάποιον ''γιατί πιστεύει τόσο φανατικά σε αυτό που θεωρεί ιδανικό'', το πιθανότερο είναι οτι δεν θα έχει επιχειρήματα να προβάλλει.

Ακόμα κι αν βρει κάποια, θα πρόκειται για αναμασημένη τροφή, κοινώς θα παπαγαλίζει.

Η ρίζα του προβλήματος όμως ξεκινάει απο πολύ βαθειά.

Η προϋπόθεση για να μετατραπεί ένας νοήμων άνθρωπος σε άβουλο δίποδο είναι να έχει καταργήσει την προσωπικότητά του ή ακόμα χειρότερα να μην είχε ποτέ προσωπικότητα.

Η έννοια της μοναδικότητας, του ξεχωριστού ατόμου έγινε κάτι το άπιαστο γιατί η ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου μας έκανε να ακολουθούμε τυφλά ένα οποιοδήποτε δόγμα αν μας καλύπτει έστω και σε ένα μικρό ποσοστό,ακόμα κι αν δεν το θεωρούμε τέλειο.

Στην ερώτησή μου ''γιατί υποστηρίζεις το τάδε κόμμα'' παίρνω μονίμως ως απάντηση ''επειδή δεν βλέπω κάτι καλύτερο''.

Η απάντηση για την θρησκεία είναι ''επειδή αυτή είναι η σωστή'' και όσον αφορά την ιδεολογία του ατόμου υποβάλλομαι σε μια διαδικασία ακρόασης μεμονομένων ρήσεων και αποφθεγμάτων που τις περισσότερες φορές δεν συνάδει με το πνεύμα του εμπνευστή ενώ άλλες φορές αποδεικνύεται πως ούτε ο ίδιος έκανε πράξη.

Στην προ ΜΜΕ εποχή υπήρχαν κάποιοι που λόγω μορφώσεως και ευχέρειας λόγου μπορούσαν να περάσουν τα δικά τους μηνύματα στο πλήθος.

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, με τη μόνη διαφορά ότι δεν μπορούμε να το αποφύγουμε!

Υπάρχουν τόσα μέσα προβολής που με την συστηματική επανάληψη ορίζουν όλο μας το 24ωρο, αλλοιώνουν το παρελθόν και προδιαγράφουν το μέλλον μας.

Εκείνοι αποφασίζουν τι θα φάμε, τι ρούχα θα φορέσουμε, ποιό κόμμα πρέπει να ψηφίσουμε καθώς και απο ποιά τράπεζα θα πάρουμε δάνειο (γιατί θα πάρουμε, επιβάλλεται κατόπιν της καταιγίδας των διαφημίσεων που ως αποτέλεσμα έχουν και να αυξηθούν οι καταναλωτικές μας ανάγκες).

Η συνέπεια λοιπόν της καθημερινής εισβολής τόσων πληροφοριών στον εγκέφαλό μας και μάλιστα με τον καταπληκτικό τρόπο που τα μέσα μας περνάνε είναι να μας ελέγχουν στο έπακρο.

Έυγε τους, αφού μας μετέτρεψαν σε πρόβατα, μπορούν οι τσοπάνηδες να κάνουν τη δουλειά τους.

Για 10.000.000 πρόβατα αντιστοιχούν 300 τσοπάνηδες, αυτοί ελέγχουν το αν θα φάμε, αν θα έχουμε ρούχα να φορέσουμε και αν θα ζήσουμε ή θα αυτοκτονήσουμε μες στην απελπισία μας απο τα δυσβάσταχτα χρέη, πρώτα προς αυτούς τους ίδιους.

Η διαφορά τους απο τους τσοπάνηδες των τετράποδων είναι μια αλλά βασική.

Οι δικοί μας δεν μας προστατεύουν απο τους λύκους, αντιθέτως προετοιμάζουν το έδαφος για την εισβολή τους στο μαντρί, να μπουν ελεύθερα να μας κατασπαράξουν.

Όλοι αυτοί που τα πρόβατα εμπιστεύτηκαν ως προστάτες, υπέγραψαν την θανατική καταδίκη και τον αφανισμό, στην καλύτερη περίπτωση για όσους αντέξουν την υποδούλωση.

Δεν θα τα βάλω με τους λύκους, σαν λύκοι που είναι ζητάνε σάρκα, φρέσκο αίμα...

Δεν θα κατηγορήσω ούτε τους τσοπάνηδες, πιστεύουν φανατικά και αυτοί σαν πρόβατα έναν Θεό-το χρήμα. Εξάλλου η ύπαρξή τους οφείλεται στα τόσα πολλά πρόβατα.

Τα βάζω με τα ίδια τα πρόβατα λοιπόν γιατί ο σκοπός των συγκεκριμένων στον πλανήτη δεν είναι να παράγουν κρέας, γάλα και μαλλί αλλά επιστήμες, τέχνη, γνώση και εξέλιξη, να γράφουν ιστορία.

Τα βάζω με εμάς γιατί η φύση μας εφοδίασε με ένα μοναδικό προσόν που μας καθιστά ανώτερους απο τα άλλα όντα.

Γι αυτό και είναι ανεπίτρεπτο να χαρακτηριζόμαστε και να μεταχειριζόμαστε ως πρόβατα...

Οπότε ποιά είναι η λύση;

Αν πάρουμε το κείμενο ανάποδα, κάπου λέει για τη ρίζα του προβλήματος...

Εκεί ακριβώς βρίσκεται η απάντηση...

Σημαντικές αποκαλύψεις για τα τελευταία “ έργα και ημέρες” του Π. Μπεγλίτη στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας περιέχει το σημερινό τεύχος του περιοδικού “ Επίκαιρα”. Οι αποκαλύψεις αφορούν τόσο τη νέα δομή δυνάμεων που επιδίωκε να επιβάλει ο απελθών υπουργός, όσο και άλλα σημεία “ τριβής” με τους αρχηγούς.

Ως προς τη νέα Δομή Δυνάμεων, φαίνεται ότι με την απομάκρυνση του κ. Μπεγλίτη οι Ένοπλες Δυνάμεις γλίτωσαν (προσωρινά μήπως;) από “ του Χάρου τα δόντια”, καθώς οι στόχοι του για τη νέα Δομή Δυνάμεων οδηγούσαν σε πλήρη αποδόμησή τους. Αυτό προκύπτει από την εισήγησή του για την προτεινόμενη Δομή Δυνάμεων 2011-2025 που κατατέθηκε στη συνεδρίαση του ΣΑΓΕ της 17ης Οκτωβρίου, και αποκαλύπτεται στο σημερινό τεύχος του περιοδικού “ Επίκαιρα”. Επρόκειτο για μία εισήγηση που προκάλεσε έντονη ανησυχία και αναταραχή στο σύνολο σχεδόν της στρατιωτικής ηγεσίας, η οποία διέκρινε τον τεράστιο κίνδυνο πλήρους αποδιοργάνωσης και αποσυντονισμού του στρατεύματος, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα εξαιτίας τόσο της οικονομικής κρίσης όσο και της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Οι προταθείσες αλλαγές (που εν μέρει είχαν δει το φως της δημοσιότητας από τα τέλη Οκτωβρίου, αλλά πλέον επιβεβαιώνονται) ήταν οι εξής:

  • Στο Στρατό Ξηράς, κατάργηση των στρατηγείων της 1ης Στρατιάς, του Α’ Σώματος Στρατού (με πρόβλεψη διάλυσης και του Β’ ΣΣ), της IV ΜΠ στην Τρίπολη, της V ΜΠ στην Κρήτη, της VIII ΜΠ στα Ιωάννινα (και αριθμού μονάδων της), της 15ης ΤΑΞΠΖ στην Καστοριά (και αριθμού μονάδων της), της XX Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, των Ι, ΙΙ και ΙΙΙ ΤΑΞΥΠ (Βόλος, Κοζάνη, Θεσσαλονίκη) και της 651 ΑΒΥΠ (Μπογιάτι)
  • Στο Πολεμικό Ναυτικό, κατάργηση της Διοίκησης Ναυτικής Εκπαίδευσης, μετάπτωση των Ναυτικών Διοικήσεων Βορείου Ελλάδος (ΝΔΒΕ) και Ιονίου (ΝΒΙ) σε Ναυτικούς Σταθμούς, κατάργηση μονάδων υποστήριξης των διοικήσεων ελικοπτέρων και φρεγατών. Προβλεπόταν επίσης απόσυρση δύο φρεγατών και κατάργηση μίας εκ των τριών μοιρών της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών.
  • Στην Πολεμική Αεροπορία, κατάργηση της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης, της 113 ΠΜ στη Θεσσαλονίκη (με πρόβλεψη κατάργησης και της 110 ΠΜ στη Λάρισα), της 129 Πτέρυγας Υποστήριξης, της 132 Σμηναρχίας Μάχης στο Αγρίνιο, της 134ΣΜ στη Σαντορίνη και 138ΣΜ στο Τυμπάκι. Σε επίπεδο υλικού προβλεπόταν η απόσυρση του συνόλου των αεροσκαφών Α-7, προφανώς χωρίς αντικατάσταση.

Παρ’ ότι η ανάγκη εξορθολογισμού του οργανισμού των ΕΔ είναι υπαρκτή και ορισμένες από τις αλλαγές αυτές είναι στην ορθή κατεύθυνση (π.χ. η κατάργηση των ΤΑΞΥΠ), στο σύνολό τους οι αλλαγές αυτές διέπονταν από διάθεση “ κουτσουρέματος” πάση θυσία και σχεδιάστηκαν με εξαιρετική βιασύνη, χωρίς καμία συναίσθηση για τις επιπτώσεις στην άμυνα της χώρας.

Ακόμη περισσότερο, οι προταθείσες διέπονταν από την εσφαλμένη παραδοχή που πρώτος εισήγαγε στο ΥΠΕΘΑ ο Ε. Βενιζέλος και που εμείς ονομάσαμε “ δόγμα της καφετζούς”, ότι δηλαδή “ δεν περιμένουμε γενικευμένο πόλεμο ούτε και προετοιμαζόμαστε για αυτόν”. Γιατί μόνο αυτή η λογική μπορεί να διέπει την κατάργηση της 1ης Στρατιάς, ενός σχηματισμού με ελάχιστο προσωπικό και ελάχιστο κόστος, ο οποίος όμως αποτελεί τη δομή που θα επιτρέψει στις ΕΕΔ να αναπτυχθούν στο αναγκαίο μέγεθος σε περίπτωση πολέμου πλήρους κλίμακας.

Παραπλήσιο πνεύμα προδίδει και η κατάργηση της ΧΧ Τεθωρακισμένης Μεραρχίας: πρόκειται στην πραγματικότητα για παραίτηση από οποιοδήποτε σχεδιασμό μεγάλου ελιγμού τεθωρακισμένων (αμυντικού ή επιθετικού) κατά της Τουρκίας…

Για τους λόγους αυτούς οι απελθόντες Αρχηγοί δεν προσυπέγραψαν την εισήγηση του κ. Μπεγλίτη, παρ’ ότι υπέστησαν αφόρητες πιέσεις από τον ίδιο και το επιτελείο του. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό, “ Ποτέ –κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες τουλάχιστον– οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας δεν έφτασαν τόσο κοντά στη διάλυσή τους όσο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τις 17 έως τις 31 Οκτωβρίου, όταν και η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ επιχείρησε να επιβάλει στο Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) μια νέα Δομή Δυνάμεων στο στράτευμα”.

Ειδικά ως προς τον απελθόντα αρχηγό ΓΕΣ, αντιστράτηγο Φραγκούλη Φράγκο, το δημοσίευμα αναφέρει ότι αντέδρασε μέχρι τέλους στην κατάργηση της 1ης Στρατιάς, ενώ η αντιπαράθεσή του με τον Π. Μπεγλίτη είχε και παλαιότερες ρίζες, καθώς είχε αρνηθεί τη συνδρομή στρατιωτών στην αποκομιδή σκουπιδιών που του ζητήθηκε. Η πλέον βαρυσήμαντη πληροφορία όμως είναι ότι ο απελθών Α/ΓΕΣ είχε θέσει βέτο σε “ άτυπο κυβερνητικό αίτημα συνεισφοράς ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων για την ανάληψη κατασταλτικού ρόλου στο ενδεχόμενο κοινωνικής αναταραχής”. Αν η πληροφορία αυτή αληθεύει, τόσο ο κ. Μπεγλίτης όσο και ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έχουν μερικές εξηγήσεις να δώσουν…

Θυμίζουμε ότι στο αρχικό σχόλιό μας για τη μαζική αποστρατεία των Αρχηγών είχαμε θέσει τα εξής ερωτηματικά:

“ - Θέλησε να προκαταλάβει πιθανή κυβερνητική αλλαγή και να δεσμεύσει την επόμενη κυβέρνηση;
- Θέλησε να “ πουλήσει” στον προϊστάμενό του πρωθυπουργό κάποιο “ σενάριο ανωμαλίας” που ο ίδιος απέτρεψε (όπως έκανε ο προκάτοχός του Α. Δροσογιάννης με τον Α. Παπανδρέου στις αρχές της δεκαετίας του ’80);
- Μήπως, αντιθέτως, ζήτησε ο ίδιος από τους Αρχηγούς “ κάτι” και το αρνήθηκαν;
- Μήπως οι προηγούμενοι Αρχηγοί (όλοι τους άριστοι αξιωματικοί) διαφωνούσαν με τη νέα “ κουρεμένη” δομή δυνάμεων, και ο κ. Μπεγλίτης έφτιαξε ένα ΣΑΓΕ της αρεσκείας του για να την περάσει;”

Φαίνεται τελικά ότι οι εξηγήσεις αυτές ισχύουν όλες μαζί – και επιπλέον ο κ. Μπεγλίτης επέσπευσε τις αποστρατείες για να συμπέσουν χρονικά με τη μετάβαση του Γ. Παπανδρέου στις Κάννες, και να μπορέσει να επικαλεστεί ο απελθών πρωθυπουργός κίνδυνο πραξικοπήματος - ενώ, όπως προκύπτει, η κυβέρνηση ήταν εκείνη που ζήτησε την εμπλοκή του στρατού και ο Α/ΓΕΣ εκείνος που την αρνήθηκε.

Και κάτι τελευταίο: σύμφωνα με το δημοσίευμα των “ Επικαίρων”, καθ’ όλο το διάστημα της σθεναρής αντίστασης των Αρχηγών στα σχέδιά του, ο κ. Μπεγλιτης και το επιτελείο του αναζητούσαν μεταξύ των ανωτάτων αξιωματικών πρόθυμους να συνυπογράψουν τα σχέδιά τους. Η “ βουτιά” στην επετηρίδα για την επιλογή των νέων αρχηγών, τόσο στο Στρατό Ξηράς όσο και στο Πολεμικό Ναυτικό, επιβεβαιώνει αυτή την πληροφορία. Απομένει να δούμε ποια θα στάση θα τηρήσουν οι νέοι Αρχηγοί μετά την αποχώρηση του υπουργού που τους επέλεξε…

Πηγή


Σχόλιο: Στην Πολεμική Αεροπορία, κατάργηση της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης, της 113 ΠΜ στη Θεσσαλονίκη (με πρόβλεψη κατάργησης και της 110 ΠΜ στη Λάρισα), της 129 Πτέρυγας Υποστήριξης, της 132 Σμηναρχίας Μάχης στο Αγρίνιο, της 134ΣΜ στη Σαντορίνη και 138ΣΜ στο Τυμπάκι. Σε επίπεδο υλικού προβλεπόταν η απόσυρση του συνόλου των αεροσκαφών Α-7, προφανώς χωρίς αντικατάσταση.
Αυτά μόνο –για κάποιον που ξέρει 5 πράγματα– είναι όχι απλά απαράδεκτα αλλά το λιγότερο θα μπορούσαν να στήσουν τον Μπεγλίτη στα 6 μέτρα…
Μαζί με όλα τα υπόλοιπα μπορούν να τον στήσουν στους 10 πόντους και με ένα κανόνι στη μάπα του…

Ο αρχηγός της κυβέρνησης “εκλέγεται” από μια πλειοψηφία ….

Ας δούμε ΑΥΤΟΣ τι εκλέγει…

Αυτός εκλέγει, δλδ διορίζει…:

*την ηγεσία της δικαιοσύνης, βάζοντας πάντοτε τους αρεστούς,ποτέ τους άριστους….

*την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, βάζοντας πάντα τους αρεστούς και ποτέ τους άριστους…

*τους βουλευτές , που απαρτίζουν τον κορμό της κυβέρνησης, βάζοντας πάντα τους συνεργάσιμους ( αρεστούς ή μη ), και ποτέ τους άριστους…

*τους συνδικαλιστές που υποτίθεται εκπροσωπούν τον κλάδο τους , βάζοντας πάντα τους βασιλικότερους του βασιλέως , που τρέχουν τα σάλια τους για εξουσία και χρήμα (λόγω και του ότι κατά κανόνα προέρχονται από φτωχά λαϊκά στρώματα και την έχουν δει σαν την ευκαιρία της ζωής τους να τα ‘κονομήσουν)και ποτέ τους άριστους, ειδικά εδώ στον τομέα αυτό, γίνεται σφαγή….΄

*τον πρόεδρο της “δημοκρατίας” που υποτίθεται ότι έχει το απόλυτο πόστο ελέγχου της λειτουργίας της “δημοκρατίας” μας και είναι ο κέρβερος που υπογράφει όλα τα νομοσχέδια , έτσι ώστε να μην περάσει τίποτε αντισυνταγματικό και προδοτικό εναντίων του λαού….έχει και ολόκληρη στρατιά σύμβουλους για τον λόγο αυτόν, περισσότερους κι από την κυβέρνηση , νομίζω…στην θέση του οποίου εκλέγεται πάντα ένας αποδεδειγμένα πιστός, μετά από πολλά χρόνια πίστης και υποταγής στο αρχηγικό μας σύστημα, αποδεδειγμένα….και ποτέ ο άριστος….

*την ηγεσία των πανεπιστημιακών , που καθορίζουν την πορεία της εκπαίδευσης των μελλοντικών Ελλήνων, και την ποιότητα των σπουδών που θα “αναδείξουν” τους μελλοντικούς ανθρώπους της επιστήμης και της γνώσης που θα πάνε την Ελλάδα μπροστά… στην θέση των οποίων εκλέγονται πάντα οι αρεστοί και πρόθυμοι και ποτέ ο άριστοι…

Ακόμα…

Ο πετυχημένος αρχηγός κόμματος που κατάφερε και πήρε την πλειοψηφία σε εκλογές, έχει τον απόλυτο έλεγχο του κόμματος που τον στηρίζει μέσα από μαγαζάκια και παραμάγαζα, εκλέκτορες, φατρίες, κομματάρχες, τοπικές, κλαδικές, δημιουργώντας έτσι ένα απόλυτα απολυταρχικό και ασύδοτα αντιδημοκρατικό μηχανισμό, όπου όλοι, για να συμμετέχουν έχουν σπεύσει να δηλώσουν και να “αποδείξουν” με όλα τα μέσα, για να τύχουν την εύνοια των από κάτω προς τα πάνω ανωτέρων τους με κορυφή τον εκλεγμένο (ωσάν να λέμε εστεμμένο π.χ.)….

Όλος αυτός ο αχταρμάς λέγεται δημοκρατία… αν είναι ποτέ δυνατόν…

Αυτόν τον άνθρωπο, αν τυχόν βγει ποτέ ένας παρανοϊκός ή κακόβουλος, λέμε τώρα ή ξεπουλημένος με το 2% επί της χρεωκοπίας μας (θου κύριε φυλακί τω στόματί μου) ποιος μπορεί να τον ελέγξει;

Θα μου πεις…

Υπάρχουν και κάποιοι που δεν τους ελέγχει , οι οποίοι είναι και απέναντι, όπως είναι η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία είναι και θεσμικά ο κυριότερος ελεγκτής των πεπραγμένων της κυβέρνησης….έχει όμως η αντιπολίτευση κάποιο μηχανισμό να ρίχνει προδοτικές (λέμε τώρα )κυβερνήσεις;

Όχι… πρέπει να πάει στον πρόεδρο… ο οποίος είναι διορισμένος από τον πρωθυπουργό… στην δικαιοσύνη που είναι διορισμένη από τον πρωθυπουργό… στον στρατό (έσχατη λύση ) που είναι διορισμένοι από τον πρωθυπουργό…

Λέμε τώρα, γιατί συνήθως, τα κόμματα εξουσίας, όταν χάνουν, κάνουν έναν εσωτερικό χαμό, αλλάζουν γκανιάν (*τα άλογα κούρσας), και ετοιμάζονται για τον επόμενο “αγώνα”, περιμένοντας το φρούτο (τον ήδη πρωθυπουργό) να πέσει ωριμάζοντας, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για τη έκβαση της επόμενης κούρσας… εξάλλου, οι μηχανισμοί διακίνησης χρήματος αναγνωρίζουν μεταξύ τους την “συναδερφική” υπόσταση του αντιπάλου και δεν έχουμε και πολλούς οικονομικούς τριγμούς στην μοιρασιά… (τα χρωστάνε, για όταν εκλεγούν οι άλλοι -δανεικά είναι αυτά και συναδερφική αλληλεγγύη)

(Να ρίξουμε ένα βλέμμα και στα κόμματα μη εξουσίας ,τη λεγόμενη αριστερά – να την πει ο θεός)

Εδώ έχουμε τις από την εποχή του Παπαδόπουλου λεγόμενες “δεξαμενές απορροής”…..(οι δεξαμενές απορροής είναι ο άδειος βόθρος , δίπλα στον κανονικό , που είναι έτσι συνδεμένος ώστε να πάρει τα περίσσεια , μην τυχόν και ξεχειλίσει απότομα ο κανονικός βόθρος και πήξουμε στα σκατά)….

Πάντα , κάθε απολυταρχικό καθεστώς που σέβεται τον εαυτό του έχει τέτοιες δεξαμενές…..απορροής…..από τους ακραίους εξτρεμιστικούς χώρους (ΕΛΑ-ΦΥΓΕ-17 ΝΟΕΜΒΡΗ-ΠΥΡΗΝΕΣ-ΚΟΥΚΟΥΤΣΙΑ ΚΤΛ)…μέχρι και τους ήπιων τόνων επαναστάτες του καναπέ, που έχουν εξασφαλισμένη την γωνίτσα τους, το γωνιακό μαγαζάκι που έχει , όσο νά’ναι , την δική του πελατεία..(δόξα τον θεό)… αλλά και τα προνόμια όλων των άλλων κομματόσκυλων (διορισμοί – μοιρασιά κτλ)….

Εδώ υπάρχει μια απαράβατη αρχή, και ένας όρος επιβίωσης ιδιαίτερος…

Οι ιδεολόγοι αυτών των χώρων δεν πρέπει ποτέ να μάθουν την αλήθεια, πράγμα που επιτυχώς μέχρι σήμερα το έχουν καταφέρει οι ηγεσίες τους…οι οποίες σε πραγματικά επαναστατικούς πυρήνες είναι πραγματικοί πράκτορες της ΕΥΠ- CIA-κτλ… σε πιο μεγάλα σχήματα απλά είναι “συνεργαζόμενοι”… εξάλλου είναι πολιτικοί φορείς…

Είδε κανείς σας μέχρι εδώ δημοκρατία;

Δεν νομίζω Τάκη…

Αν καταφέρναμε τουλάχιστον για αρχή να βγάλουμε πρόεδρο με ψηφοφορία απ’ευθείας από εμάς;… τι να πω... εσείς νομίζετε ότι όλο αυτό το σκηνικό θα φύγει από την πλάτη μας επειδή “ξυπνήσαμε ” και βγήκαμε στην πλατεία;… μακάρι , μα δεν το νομίζω… δυστυχώς…

  • Μυστικό σχέδιο για τη δημιουργία ενός υπερκράτους εντός της Ε.Ε.που θα καθορίζει την οικονομική πολιτική
Αν ισχύουν -και κυρίως αν τελικά επιβεβαιωθούν-όσα αναφέρονται στα έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή της «Daily Telegraph» και είδαν χθες το φως της δημοσιότητας, τότε η Ευρώπη μέσα στα επόμενα χρόνια προβλέπεται να ζήσει εποχές απίστευτης οικονομικής και κοινωνικής βαρβαρότητας. Εποχές κατά τις οποίες, στο πρότυπο της άριας φυλής που ήθελαν να δημιουργήσουν οι ναζί, κάποιοι μοιάζουν να ενδιαφέρονται μόνο για την επικράτηση των οικονομικά... Αρίων της Ευρώπης.

Στο εξασέλιδο εμπιστευτικό σημείωμα του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών ουσιαστικά περιγράφεται η σύγχρονη οικονομική και πολιτική απαγωγή, όχι της μυθικής, αλλά της σύγχρονης Ευρώπης, από τη Γερμανία της Μέρκελ. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, υπάρχουν ανησυχίες για το γεγονός ότι τα γερμανικά σχέδια για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ευρωζώνη περιλαμβάνουν ξεκάθαρα και απώλεια της εθνικής κυριαρχίας σε κράτη που δεν τηρούν τις οικονομικές τους δεσμεύσεις• κάτι το οποίο κατά την «Daily Telegraph» πιθανό να ανοίξει και τον δρόμο στο απώτερο μέλλον για τη δημιουργία ενός κράτους ευρωπαϊκού, πάνω από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, που θα έχει τη δυνατότητα να καθορίζει και να επιβάλλει την οικονομική πολιτική.

Συγκεκριμένα στο έγγραφο γίνεται λόγος για μια μετατροπή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας σε ένα ιδιότυπο ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο, ανάλογο του ΔΝΤ, το οποίο θα μπορεί ανάμεσα σε άλλα να έχει και τον πλήρη έλεγχο στα δημοσιονομικά μιας υπερχρεωμένης χώρας!

Κι επειδή οι Γερμανοί χαρακτηρίζονται για τη μεθοδικότητά τους, ακόμη κι όταν πρόκειται για την οικονομική διάλυση-υποδούλωση μιας χώρας, σύμφωνα με την «Telegraph», το γερμανικό σχέδιο προβλέπει ως αφετηρία «την επιβολή κυρώσεων» σε χώρες-μέλη με ελλείμματα εκτός των συμφωνηθέντων με την Ευρώπη, αλλά και την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όσων παραβιάζουν συστηματικά τα προβλεπόμενα από την ευρωζώνη.

Η Γερμανία φαίνεται ακόμη να έχει εξυφάνει μυστικά σχέδια προκειμένου να αποτρέψει τυχόν βρετανικό δημοψήφισμα για την αναδιάρθρωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τη στιγμή που εντείνονται οι ανησυχίες ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να εκτροχιάσει το πακέτο διάσωσης της ευρωζώνης.

Μετά τις αποκαλύψεις αυτές νόημα ιδιαίτερο αποκτά και η δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, ο οποίος πριν από την επίσκεψη Κάμερον στο Βερολίνο έσπευσε να τονίσει ότι η Βρετανία θα ενταχθεί στο ευρώ «νωρίτερα απ' ό,τι πιστεύουν πολλοί Βρετανοί»!

Επίσης ιδιαίτερο νόημα αποκτά και η τοποθέτηση του Φινλανδού πρωθυπουργού Ζίρκι Κατάινεν -γνωστού «συμμάχου» της Μέρκελ-, που διαμήνυσε ότι η χώρα του είναι έτοιμη για μια τροποποίηση των ευρωπαϊκών συνθηκών τονίζοντας πως «ό,τι ενισχύει την οικονομική και χρηματοπιστωτική πειθαρχία είναι θετικό».

  • Το παραλήρημα του κ. Βενιζέλου, θέτει σε κίνδυνο την εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τη Δικαιοσύνη
  • Και υπουργός οικονομικών και συνταγματολόγος και συνταγματάρχης και ωμή παραβίαση κάθε δημοκρατικής δεοντολογίας και νόμων! Επικίνδυνος!
Ως απαράδεκτο ολίσθημα του Υπουργού των Οικονομικών, ή ακόμη και ως παραλήρημα μίας ολοκληρωτικής αντίληψης για την κοινωνία και το δικό του ρόλο στη λειτουργία της, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα, αναφορικά με την απόφαση του Πρωτοδικείου Καλαμάτας, που έκανε δεκτή την αίτηση πολίτη για την έκδοση προσωρινής διαταγής κατά της ΔΕΗ, η οποία είχε υποπέσει σε σκανδαλώδη λάθη στον υπολογισμό του ειδικού τέλους ακινήτων.

Δείτε την ανακοίνωση του συνταγματολόγου, σοσιαλιστή υπουργού, για το συγκεκριμένο θέμα:

“Επειδή η προσωρινή διάταξη του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Καλαμάτας έχει εκδοθεί καθ΄ υπέρβαση της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων σε σχέση με ζητήματα βεβαίωσης και είσπραξης φόρων και τελών, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους θα προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να μη δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις στους πολίτες.”

Τώρα, αν το αντέχετε, δείτε και απόσπασμα από τη συνέντευξη τύπου που είχε δώσει ο κ. Βενιζέλος στις 23 Ιουνίου 2011, κατά την οποία αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο επιβολής κάποιου είδους τέλους ακινήτων μέσω της ΔΕΗ.

Έχοντας αποτύχει ολοκληρωτικά στην οικονομική του πολιτική και έχοντας προκαλέσει σοβαρότατους κινδύνους για το νόμισμα και την οικονομία της χώρας, ο κ. Βενιζέλος, συνεχίζει να αναστατώνει και να τρομοκρατεί την κοινωνία.

Με τη σημερινή απαράδεκτη παρέμβασή του, ο υπερφίαλος υπερυπουργός, προσπαθεί να αποσαθρώσει και τον τελευταίο πυλώνα αξιοπιστίας της κοινωνίας μας: τη Δικαιοσύνη.

Αλήθεια, ποιός θα πείσει σήμερα τους πολίτες ότι ο κ. Βενιζέλος, με το μένος που τον διακατέχει, δε θα επιτεθεί αύριο στους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας για να επηρεάσει την κρίση τους, στην επερχόμενη συζήτηση των αιτήσεων ακύρωσης που έχουν κατατεθεί εναντίον του νομικού του τερατουργήματος;

Η τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου στο Υπουργείο των Οικονομικών τον περασμένο Ιούνιο, αποδείχθηκε ότι ήταν ατύχημα για την Κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου. Ευχόμαστε, η παραμονή του, να μην εξελιχθεί σε δυστύχημα για τη χώρα και την κοινωνία μας.

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Toυ Vitaly Salnik  
για την εφημερίδα Pravda
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Το γερμανικό συντηρητικό κόμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), υπό την προεδρία της Αngela Merkel, πρότεινε εσπευσμένα αλλαγές στη Συνθήκη της Λισσαβόνας και σε άλλες ευρωπαϊκές συνθήκες, μέσω των οποίων θα διευκολυνθεί η έξοδος κάποιων ευρωπαϊκών χωρών από την Ευρωζώνη. Ωστόσο, μετά την έξοδό τους από το ευρώ, οι χώρες αυτές θα εξακολουθήσουν να είναι ενταγμένες στην ΕΕ.

Η Ελλάδα έχει αποκτήσει νέα κυβέρνηση, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κάποιες θετικές αλλαγές. Το πρόβλημα της κρίσης του δημόσιου χρέους παραμένει ως έχει. Παράλληλα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν παρέλειψαν να παρατηρήσουν ότι και οι νεοδιορισθέντες πρωθυπουργοί των προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης και ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συνδέονται στενά με την τράπεζα Goldman Sachs.

Συγκεκριμένα, έχουν αναφερθεί στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Mariο Draghi, στο νέο Έλληνα Πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο, και στο νέο Πρόεδρο της ιταλικής κυβέρνησης, Mario Monti.

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Mario Draghi, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος της Goldman Sachs κατά την περίοδο 2002-2005. Ο Dragi ήταν υπεύθυνος του τμήματος των πωλήσεων CDS, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να αποκρύψει μέρος του δημόσιου χρέους της Ιταλίας. Στην Ελλάδα έγινε απόκρυψη και διαστρέβλωση των στατιστικών δεδομένων, αφού η χώρα βρέθηκε στο λάκκο του χρέους.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε με γοργότερους ρυθμούς κατά την περίοδο 1994 - 2002, όταν ο τωρινός πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, ήταν πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας.

Το 2001, όταν η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωζώνη, η Goldman Sachs συνέβαλε ώστε η κυβέρνηση των Αθηνών να πάρει δάνειο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και η συναλλαγή αυτή, ούτε λίγο ούτε πολύ, καταχωρήθηκε ως βήμα απαραίτητο για τη διαδικασία μετατροπής του νομίσματος.

Στη συνέχεια, μέσω στρεβλωτικών παρεμβάσεων που έγιναν σε στατιστικά στοιχεία, η Ελλάδα έκανε τους πάντες να πιστέψουν ότι η χώρα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της ΕΕ όσον αφορά το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Οι τεχνολογίες της Goldman Sachs έδωσαν στην Ελλάδα την ευκαιρία να αποκρύψει την πραγματική δημοσιονομική κατάστασή της, όπως αυτή αντικατοπτριζόταν μέσω στατιστικών.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά σε δημοσίευμά της η γαλλική εφημερίδα Le Monde, οι πρωθυπουργοί Λουκάς Παπαδήμος και Mario Monti ήλθαν στην εξουσία χωρίς εκλογές, ως αποτέλεσμα σχηματισμού "κυβερνήσεων εθνικής ενότητας", όπως αποκαλούνται, υπό την ηγεσία τεχνοκρατών.

Πιο συγκεκριμένα, ο Mario Monti είχε υπηρετήσει ως Επίτροπος στην ΕΕ από το 1994 έως το 2004, στηρίζοντας την "αντιμονοπωλιακή" πολιτική. Στη συνέχεια, το 2005 διορίστηκε διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs.

Η Le Monde αναφέρεται στους τρεις αξιωματούχους ως "μέλη της ευρωπαϊκής κυβέρνησης της Goldman Sachs".

Τώρα ζήσαμε να δούμε και αυτό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει γραπτές εγγυήσεις από την Ελλάδα, σύμφωνα με τις οποίες ότι η χώρα δεσμεύεται να τηρήσει τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την πιστοληπτική της αξιοπιστία.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, δήλωσε την περασμένη Τρίτη ότι επιδίωξή της ήταν να εξασφαλίσει το απαραίτητο νομικό δικαίωμα ώστς οι Βρυξέλλες να έχουν τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν στην πολιτική του προϋπολογισμού των κρατών που παραβιάζουν τη δημοσιονομική πειθαρχία. Παράλληλα, ο Jim O'Neill, πρόεδρος της Goldman Sachs Asset Management, δήλωσε ότι υπάρχει πιθανότητα οι χώρες της Ευρωζώνης να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, να βγουν από το "μπλοκ" της Ευρωζώνης και να θεσπίσει η κάθε μια δικό της εθνικό νόμισμα.


Το ευρώ πεθαίνει. Για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι λόγοι έχουν εξηγηθεί πολλές φορές και δεν χρειάζεται να τους επανα-εξηγήσουμε εδώ (για όσους χρειάζονται επανάληψη, βλ. εδώ για μια παλιότερη εξήγηση και εδώ για μια slow motion περιγραφή της αποδόμησης της ευρωζώνης - μια διαδικασία που μπήκε στην τελική ευθεία με τηνανόητη 21η Ιουλίου και την ακόμα πιο ανόητη 26η Οκτωβρίου - βλ. το σχετικό παράρτημα).

Ευρώ-δρυός πεσούσης, πολλοί είναι εκείνοι που τείνουν στο λογικοφανές συμπέρασμα: Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει. Αν η κατάρρευση του ευρώ είναι σχεδόν αναπόφευκτη, και δεδομένου ότι το ισχυρό ευρώ συνθλίβει την ασθενική ελληνική οικονομία, μήπως ήρθε η ώρα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα; Επιστρέψτε μου να απαντήσω άμεσα και κατηγορηματικά: Όχι, δεν έχει έρθει αυτή η ώρα! Και δεν θα έρθει όσο υπάρχει το ευρώ.

Ας εξηγηθώ. Στις δύσκολες αυτές ώρες καλούμαστε να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα: Πρώτον, τι θέλουμε να συμβεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Δεύτερον, τι πρέπει να κάνουμε εμείς, εδώ στην Ελλάδα, δεδομένων όχι αυτών που θέλουμε να γίνουν στην Ευρώπη αλλά δεδομένων αυτών που γίνονται. Αυτά τα δύο καίρια ερωτήματα πρέπει να τα απαντήσουμε ξεχωριστά.

Τι θέλουμε για την Ευρώπη;

Να μην καταρρεύσει το ευρώ, είναι η απάντησή μου. Πρόκειται για μια απάντηση ανεξάρτητη του κατά πόσον θεωρούμε ότι το ευρώ έπρεπε ή όχι να έχει δημιουργηθεί. Πάγια θέση μου ήταν ότι το ευρώ χτίστηκε σε σαθρές βάσεις. Ότι ήταν λάθος μέγιστο η δόμησή του. Ότι, δεδομένης της αρχιτεκτονικής του, δεν έπρεπε να είχε εισέλθει η Ελλάδα σε αυτό. Ούτε και καμία άλλη χώρα (πλην της Γερμανίας και της Ολλανδίας). Άλλο όμως αυτό και άλλο το τι θέλουμε τώρα που το ευρώ υπάρχει και οι χώρες μας βρίσκονται εντός της ευρωζώνης. Μετά από δέκα και πλέον χρόνια συμμετοχής σε αυτό, η κατάρρευση του ευρώ θα επιφέρει μεγάλα δεινά για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Πιο συγκεκριμένα, η κατάργηση του κοινού νομίσματος θα οδηγήσει στο σπάσιμο του γαλλο-γερμανικού άξονα καθώς το Βερολίνο δεν θα δεχθεί ξανά να δέσει νομισματικά την γερμανική οικονομία με ελλειμματικές οικονομίες. Το Παρίσι θα βρεθεί λοιπόν από την απέναντι όχθη του Ρήνου, αναγκασμένο να προβεί σε μια λατινική νομισματική ένωση με την Ιταλία και την Ισπανία. Ο θάνατος του γαλλο-γερμανικού άξονα θα σημάνει, ουσιαστικά, το τέλος της ευρωπαϊκής ενοποίησης καθώς η Γερμανία θα στραφεί προς (α) τις υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες της τέως ευρωζώνης (Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία) και (β) στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης των οποίων οι οικονομίες έχουν δεθεί στο άρμα της Γερμανικής βιομηχανίας (Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία, Εστονία).

Το κόστος για αυτή την νέα ζώνη του μάρκου θα είναι μια βαθειά ύφεση καθώς το νέο μάρκο (το κοινό νόμισμα αυτής της νέας ένωσης που θα ξεκινά από τον Ρήνο και θα αγγίζει την τέως Σοβιετία) θα ανατιμηθεί και η Γερμανική βιομηχανία θα χάσει σημαντικό μέρος των εξαγωγών της προς την Κίνα και την υπόλοιπη τέως ευρωζώνη. Παράλληλα, το νόμισμα της νέας λατινικής ένωσης, αλλά και λοιπών χωρών (όπως η Ελλάδα) που μπορεί να μείνουν εκτός των νέων κοινών νομισμάτων, θα υποτιμάται συνεχώς με αποτέλεσμα από την μία μεριά να σταθεροποιηθεί η ανταγωνιστικότητα των οικονομιών αυτών (σε σχέση με την Γερμανία) αλλά με κόστος τον μεγάλο πληθωρισμό που θα συνδυάζεται με πεισματικά υψηλά επίπεδα ανεργίας (τον λεγόμενο στασιμοπληθωρισμό).

Εν συντομία, η Ευρώπη θα μπει σε πολιτικές και οικονομικές περιπέτειες που θα κάνουν την παρούσα να μοιάζει υποφερτή. Σε μια εποχή όπου η ανεργία θα πλήττει τον Γερμανική ζωτικό χώρο και ο στασιμοπληθωρισμός την υπόλοιπη Ευρώπη, ο έως τώρα πολιτικά σταθεροποιητικός παράγοντας, ο Γαλλο-γερμανικός άξονας, θα αποτελεί παρελθόν. Με δεδομένο μάλιστα τον υφεσιακό αντίκτυπο που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην παγκόσμια οικονομία, ο θάνατος του ευρώ θα σπρώξει στην οικουμένη σε μια βαθειά Παγκόσμια Ύφεση. Το πάθημα της δεκαετίας του '30 δεν θα μας έχει γίνει μάθημα.

Θα μου πείτε; Αφού πεθαίνει το ευρώ (όπως είπα εξ αρχής), τι μπορεί να γίνει; Επειδή σας έχω κουράσει πολλές φορές με την απάντησή μου επ' αυτού, δεν θα το κάνω άλλη μία φορά. Θα πω μόνο ότι μοναδική λύση είναι η έκδοση από την ΕΚΤ ομολόγων (στο όνομα μόνο της ΕΚΤ) με τον διττό σκοπό: (α) της εξυπηρέτησης του μεγαλύτερου ποσοστού χρέους της ευρωζώνης και (β) την συγχρηματοδότησης, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ενός αναπτυξιακού New Deal για ολόκληρη την Ευρώπη. Ίσως, πράγματι, να είναι πολύ αργά πια για κάτι τέτοιο. Όμως, μπροστά στο φάσμα μίας νέας δεκαετίας του '30, αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Αν συμφωνούμε ότι η κατάρρευση του ευρώ θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και την παγκόσμια οικονομία, με συνέπειες καταστροφικές και για εμάς εδώ στην Ελλάδα, θα πρέπει (όσο το ευρώ εξακολουθεί να υφίσταται) να ξεχάσουμε τα περί επιστροφής στην δραχμή. Κι αυτό επειδή, πολύ απλά, μία έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα σημάνει το τέλος του κοινού νομίσματος. Πράγματι, κόντρα σε ανεδαφικές εικασίες διαφόρων κύκλων, το ευρώ δεν θα αντέξει μια ελληνική έξοδο (εθελούσια ή μη).

Δεν είναι τυχαίο που η Συνθήκη της Λισαβόνας δεν προβλέπει διαδικασία εξόδου και, μάλιστα, ξεκαθαρίζει ότι έξοδος από το ευρώ σημαίνει και αποπομπή από την ΕΕ. Ο λόγος είναι απλός: Μόλις ανακοινωθεί η ελληνική έξοδος, θα στεγνώσουν τα ΑΤΜ στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, τα Ιταλικά spreads θα φτάσουν το 25%, η αξιολόγηση του γαλλικού χρέους θα πέσει στο ΑΑ-, το Βέλγιο θα διαλυθεί και, πολύ σύντομα, η Γερμανία για ανακοινώσει την δική της έξοδο από το ευρώ.
Περιληπτικά, έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ σημαίνει κατάρρευση της ευρωζώνης. Αν έχω δίκιο (βλ. παραπάνω) ότι κάτι τέτοιο θα το μετανιώσουν όλοι οι ευρωπαίοι (Έλληνες και Γερμανοί, Πορτογάλοι και Ολλανδοί κλπ), η επιστροφή στην δραχμή δεν ενδείκνυται από την σκοπιά του συνολικότερου γίγνεσθαι. Αν μάλιστα λάβουμε υπ' όψη το τι θα σημάνει μια τέτοια κίνηση στο εσωτερικό της χώρας, βλ. παρακάτω (ανεξάρτητα από τον δυσμενέστατο αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία), η επιστροφή στην δραχμή όσο το ευρώ εξακολουθεί να ισχύει θα έχει ανυπολόγιστο και ειδεχθέστατο ανθρώπινο κόστος.
Πολλοί συνάδελφοι, ιδίως στις ΗΠΑ (όπου βρισκόμουν τις περασμένες δύο εβδομάδες), μου λένε ότι συμφωνούν με την άποψη που εκφράζω από τον Ιανουάριο του 2010, τότε που επιχειρηματολόγησα ότι η ελληνική στάση πληρωμών, κούρεμα, αναδιάρθρωση κλπ (πρόκειται για διαφορετικούς όρους του ίδιου πράγματος) ήταν αναπόφευκτη και έπρεπε να έχει γίνει δίχως καθυστέρηση (βλ. άρθρο σχετικό εδώ καιεδώ στο protagon εκείνης της περιόδου). Αμέσως όμως μετά, μου λένε ότι δεν κατανοούν γιατί δεν προχωρώ λίγο παραπέρα, προτείνοντας ότι, αμέσως μετά την στάση πληρωμών, την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στην δραχμή. Ο λόγος, όπως τους εξηγώ, είναι ότι εκείνοι δεν κατανοούν την διαφορά μεταξύ (α) ενός συστήματος σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων και (β) ενός κοινού νομίσματος.
Στην την πρώτη περίπτωση (ενός συστήματος σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων) το να σπάσεις την σταθερή ισοτιμία (το peg), όπως έκανε η Αργεντινή μετά την δική της στάση πληρωμών, είναι απλή υπόθεση. Απλώς ανακοινώνεις ότι η σταθερή αυτή ισοτιμία σπάει και γίνεται μεταβλητή βάσει της ζήτησης και της προσφοράς του κάθε (ήδη υπάρχοντος) διαφορετικού νομίσματος. Στην Αργεντινή, π.χ., οι πολίτες είχαν στις τσέπες τους πέσος. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι εκεί που το κάθε πέσος ισοδυναμούσε, σταθερά, με ένα δολάριο, ξάφνου ισοδυναμούσε με λιγότερο από ένα δολάριο (υποτίμηση) και μάλιστα η αξία του, σε δολάρια, μειωνόταν συνεχώς. Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε δικό μας νόμισμα σε σταθερή ισοτιμία με κάποιο ξένο. Οι έλληνες έχουν στην τσέπη τους, στα σεντούκια τους, στις καταψύξεις τους (όπου, μου λένε, κρύβουν ό,τι έχει μείνει από τις οικονομίες τους), ξένο νόμισμα - ευρώ. Η δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος (όσο το 'ξένο' ευρώ εξακολουθεί να υπάρχει), σε αυτή την περίπτωση, θα είναι καταστροφική. Γιατί;
Με μεγάλα ποσά σε ευρώ να κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, και ακόμη μεγαλύτερα να έχουν αποθηκευτεί εκτός τραπεζών στα διαφόρων ειδών σεντούκια ανά την επικράτεια και σε ξένους λογαριασμούς στο εξωτερικό, η έκδοση νέου νομίσματος θα δημιουργήσει μια διπλή, διαιρεμένη οικονομία. Από την μία θα έχουμε τις περισσότερες αποταμιεύσεις σε ευρώ. Από την άλλη θα έχουμε τους μισθούς και τις συντάξεις να βγαίνουν από τα ΑΤΜ των τραπεζών σε δραχμές. Με το που θα εισπράττονται, οι πολίτες θα προσπαθούν να ανταλλάσσουν τις δραχμές σε ευρώ, γνωρίζοντας ότι σε μερικές ώρες οι δραχμές τους θα υποτιμηθούν.
Έτσι, θα έχουμε δύο Ελλάδες. Την Ελλάδα εκείνων που δεν έχουν πρόσβαση σε ευρώ, και οι οποίοι θα εγκλωβιστούν σε μια τριτοκοσμική Ελλάδα. Και την Ελλάδα που έχουν πρόσβαση σε ευρώ η εξουσία των οποίων θα είναι μεγάλη επί των υπόλοιπων. Για να νοικιάσεις ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα θα πρέπει να έχεις ευρώ. Για να στείλεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό σχολείο, το ίδιο. Πολλοί έμποροι θα εμπορεύονται μόνο σε ευρώ ή θα ζητούν "τοκογλυφικά" ποσά σε δραχμές. Όμως οι μισθοί και οι συντάξεις θα παρέχονται σε δραχμές. Εν πολλοίς, η Ελλάδα θα θυμίζει την Τουρκία της δεκαετίας του '80 όπου η διττή οικονομία (μία για τους εξαθλιωμένους 'ανατολίτες' που λειτουργούσε με ντόπιο νόμισμα και μία για τους 'εξευρωπαϊσμένους' πολίτες που χρησιμοποιούσαν μάρκα, φράγκα και δολάρια) δεν επέτρεπε την ανάπτυξη παρά μόνο ενίσχυε την ανισότητα και την υποανάπτυξη.
Τι κάνουμε λοιπόν;

Πρώτον, δεν συζητάμε την επιστροφή στην δραχμή όσο το ευρώ υφίσταται αλλού. (Αν το ευρώ πεθάνει, και το σκεπάσει η ταφόπλακα, τότε η δημιουργία ενός νέου νομίσματος θα είναι εύκολη υπόθεση.)

Δεύτερον, δεν αποδεχόμαστε τις πολιτικές της ΕΕ που αποτελούν τον βασικό λόγο που το ευρώ σήμερα πεθαίνει. Λέμε το μεγάλο όχι στις ανοησίες της 26ης Οκτωβρίου επειδή μόνο έτσι μπορούμε να συμβάλουμε στην διάσωση του ευρώ.

Τρίτον, ξεκινάμε συζητήσεις με την Ιταλία και την Ισπανία για μια πιθανή νομισματική ενοποίηση μαζί τους στην περίπτωση αποχώρησης των πλεονασματικών χωρών από την ευρωζώνη, και κατάργηση του ευρώ.

Τέταρτον, εγκαλούμε τόσο τον κ. Παπανδρέου (ο οποίος έθεσε το ερώτημα με στόχο την προσωπική του πολιτική επιβίωση) όσο και τον κ. Παπαδήμο (ο οποίος δίνει συνέχεια στο έγκλημα Παπανδρέου για να εμπεδώσει την δική του κυριαρχία επί του νέου κυβερνητικού εξαμβλώματος) για το γεγονός ότι επένδυσαν σε μια φιλολογία για το αν θα καταφέρει η Ελλάδα να μείνει εντός της ευρωζώνης. Μια φιλολογία που μειώνει ακόμα περισσότερο τις αντιστάσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του ευρώ.

Σφοδρές επικρίσεις κατά της κυβέρνησης, επεφύλαξε ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ Στέφανος Τζουμάκας, σε δηλώσεις του από την Κέρκυρα, όπου βρέθηκε προσκεκλημένος σε εκδήλωση μνήμης για το Πολυτεχνείο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, μετά το τέλος της οποίας δημιουργήθηκαν επεισόδια που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό σπουδαστών της ΠΑΣΠ που δέχτηκαν επίθεση από συναδέλφους τους άλλων παρατάξεων.

Αναφερόμενος στο σχηματισμό της κυβέρνησης, ο κ. Τζουμάκας μίλησε για "κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που επέβαλε έναν τραπεζίτη για πρωθυπουργό" και υποστήριξε ότι "μία ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, ελεγχόμενη από καναλάρχες μεγαλοεπιχειρηματίες και τραπεζίτες, οδήγησαν σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου".

Παρά τις διαφωνίες που έχει, όπως είπε, με τον κ. Παπανδρέου, "ένας εκλεγμένος πρωθυπουργός δεν μπορεί να ανατρέπεται, αλλά πρέπει να κρίνεται από τον ελληνικό λαό, γιατί αυτός είναι ο κριτής όλων κανένας άλλος", ενώ στράφηκε κατά του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, υποστηρίζοντας ότι "ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας όταν έγινε το πλιάτσικο στο Χρηματιστήριο και τα θαλασσοδάνεια".

Ο ίδιος, συνέχισε, συμμετέχει "σε μια πολιτική κίνηση ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και το Μνημόνιο, που έχει πάνω από 2.000 μέλη πανελλαδικά" και πρόσθεσε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι με την κοινωνία και δεν μπορεί να χρεώνεται με ό,τι κάνει η κοινοβουλευτική του ομάδα, γιατί ποτέ δεν ρωτήθηκε, ποτέ δεν συγκλήθηκαν το Εθνικό Συμβούλιο ή οι νομαρχιακές συνελεύσεις για το Μνημόνιο".

Αναφερόμενος στα επεισόδια που έγιναν στο τέλος της εκδήλωσης στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με πρωταγωνιστές στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΤΑΡΣΥΑ είπε ότι μίλησε με τις ηγεσίες των δύο αυτών κομμάτων, τον Αλέξη Τσίπρα και τον Άγγελο Χάγιο που του εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους και, όπως είπε, του δήλωσαν ότι θεωρούν απαράδεκτο το επεισόδιο, γιατί δέχτηκαν την άποψη του ότι "δεν πρέπει να ορθώνονται τείχη ανάμεσα σε προοδευτικές δυνάμεις".


Προς: τον Υπουργό Περιβάλλοντος,
Ενέ
ργειας και Κλιματικής Αλλαγής
κύριο Γιώργο Παπακωνσταντίνου
Aθήνα, 18 Νοεμβρίου 2011


Κύριε Παπακωνσταντίνου,
σε απάντηση της επιστολής της 17ης Νοεμβρίου 2011 με αριθ. πρωτ. ΕΜΠ 86, σας απαντώ τα κάτωθι :
  1. Πράγματι στη Βουλή την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011 κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης αναφέρθηκα σε εσάς και είπα ότι εργαστήκατε στην εταιρεία Goldman Sachs.
  1. Χαίρομαι ιδιαίτερα που το θεωρείτε εξευτελιστικό και συκοφαντικό να εργάζεται κάποιος σε τράπεζα που αποκαλείται τράπεζα οικονομικών δολοφόνων. Δεν νομίζω να χαίρεται το ίδιο και ο Πρωθυπουργός.
  1. Λυπάμαι που θα σας βάλω στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να στραφείτε κατά του πολιτικού σας προϊστάμενου αρχηγού του ΛΑΟΣ που σας έδωσε την στήριξή του για να συνεχίσετε να εργάζεστε ως Υπουργός, διότι ο κ. Γ. Καρατζαφέρης πρόεδρος του ΛΑΟΣ, στις 1-6-2011 σε συνέντευξη του στο περιοδικό CRASH και στον εκδότη του Γιώργο Τράγκα, στη σελίδα 31 σας αναφέρει ως πρώην υπάλληλο της Goldman Sachs και μάλιστα λέει ότι «στο παρελθόν δουλέψατε στην Goldman Sachs και εφαρμόσατε την πολιτική της».
    Πιθανώς να αναφέρεται στα cds.
  1. Κατόπιν των ανωτέρω κι επειδή για όλα υπάρχει ένα όριο, όπως λέτε κι εσείς στην επιστολή σας, απαιτώ δημόσια δήλωση αναιρέσεως όσων αναφέρετε στην επιστολή σας, δεδομένου ότι συνιστούν πρωτοφανή προσπάθεια συκοφαντικής δυσφήμισης εκ μέρους σας για την οποία υπάρχουν συνέπειες εκ του νόμου.
  1. Τηλεφωνήστε στον κύριο Αλαφούζο στη Νέα Μάκρη, να σταματήσει την αήθη επίθεση εναντίον μου από τον ΣΚΑΙ.
  1. Αν θέλετε να ζητήσετε συγνώμη από τον πολιτικό σας προϊστάμενο κύριο Γ. Καρατζαφέρη, τηλεφωνήστε από το τριψήφιο τηλέφωνο σας στους συναδέλφους σας κ.κ. Γεωργιάδη και Βορίδη για να ζητήσετε ακρόαση.
ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ
Ανεξάρτητος Βουλευτής Β΄Αθηνών

Ένα τεράστιο εθνικό σκάνδαλο σε σχέση με το εθνικό χρέος, ένα πραγματικό έγκλημα αποκαλύπτεται τώρα ότι συντελέστηκε με την πρώτη σύμβαση του Μαίου του 2010 και τείνει να ολοκληρωθεί τώρα με την δανειακή σύμβαση που έχουν συμφωνήσει να την υπογράψουν όλα τα κόμματα πλη ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ: Η μετατροπή του είδους του νομίσματος αποπληρωμής του χρέους, από "εθνικό νόμισμα", αόριστα, σε... ευρώ!

Κάτι που έγινε σαφές όταν μιλώντας στην Βουλή ο πρωθυπουργός Λ.Παπαδήμος για τα πιθανά αποτελέσματα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είπε την φράση «Και το δημόσιο χρέος θα είναι εκπεφρασμένο σε ευρώ’’ δηλαδή ότι εάν βγούμε από το ευρώ στα αρνητικά της όλης υπόθεσης θα πρέπει να προστεθεί και το ότι ενώ θα έχουμε π.χ. δραχμές ως εθνικό νόμισμα, θα πρέπει να πληρώνουμε σε ευρώ!

Σε καμία δανειακή σύμβαση όμως μέχρι τον Μάϊο του 2010 δεν υπήρχε αυτός ο όρος. Μέχρι τότε όλες οι δανειακές συμβάσεις που είχε συνάψει τότε το ελληνικό δημόσιο για το σύνολο του ποσού των 300 δις. ευρώ ανέφεραν ότι θα αποπληρωθούν βάσει του ελληνικού δικαίου και με … εθνικό νόμισμα. Που όταν είχαν συναφθεί ήταν σε δραχμές και εν συνεχεία σε ευρώ.

Δεν απέκλειε τίποτα να επιστρέψουμε στην δραχμή ή εν πάση περιπτώσει να βγούμε εκτός ευρωζώνης και να επιστρέψουμε τα δάνεια στο νέο εθνικό νόμισμα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τον Μάϊο του 2010, το δάνειο το οποίο έπρεπε να αποπληρωθεί είχε συναφθεί το 1981 και βέβαια είχε συναφθεί σε … δραχμές.

Άρα οποιοδήποτε ήταν το εθνικό νόμισμα την ημέρα της αποπληρωμής με αυτό θα γινόταν η αποπληρωμή του χρέους.

Εκτός και … αν μια ελληνική (;) κυβέρνηση θα αντάλλασσε τα παλαιά ομόλογα με νέα, για τα οποία όχι μόνο θα υπάρχουν εγγυήσεις δημόσιας περιουσίας, αλλά και όρος με τον οποίο οποιαδήποτε νομισματική μεταβολή δεν θα αγγίξει τα συγκεκριμένα ομόλογα, τα οποία θα πληρώνονταν με το νόμισμα στο οποίο έγινε η δανειακή σύμβαση.

Πριν λίγο καιρό σε τηλεοπτική εκπομπή στο MEGA ένας Βρετανός δικηγόρος που συμμετείχε στην δανειακή σύμβαση του 2010 αποκάλυψε ότι η υπαγωγή του συνόλου του δημόσιου χρέους της σύμβασης του Μαΐου του 2010, έγινε υπό το Βρετανικό δίκαιο το οποίο αναφέρεται ρητά σε χρέος που πρέπει να πληρωθεί σε ευρώ και αυτό αποτελούσε πρόταση “καλής θέλησης” της κυβέρνησης ΓΑΠ, προκειμένου έτσι να δηλώσει στους πιστωτές της, ότι “η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να εξοφλήσει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της προς τους πιστωτές της”!

Και τα 110 δισ. της τότε δανειακής σύμβασης από τα 300 δισ. του συνολικού χρέους έχασαν τον προσδιορισμό «αποπληρωτέα σε εθνικό νόμισμα» και απέκτησαν τον προσδιορισμό «αποπληρωτέα σε ευρώ»!

Αλλά το έγκλημα δεν σταματά εδώ: Και στη νέα δανειακή σύμβαση που πρόκειται να υπογραφεί αντικαθίσταται με την λέξη «ευρώ» η φράση «εθνικό νόμισμα». Το οποίο, όπως είπαμε σήμερα είναι το ευρώ, αλλά αύριο δεν ξέρεις ποιο θα είναι. Και άλλο να πληρώνεις π.χ. σε δραχμές και άλλο σε ευρώ, ως γνωστόν…

Η έκδοση των ομολόγων διέπονται από το ελληνικό δίκαιο οπότε σε περίπτωση επιστροφής στην δραχμή το ελληνικό δίκαιο θα αποφάσιζε σε ποιο νόμισμα θα γινόταν η αποπληρωμή τους και σε περίπτωση μη αποπληρωμής ποια περιουσιακά στοιχεία θα μπορούσαν να εκποιηθούν.

Με την νέα όμως σύμβαση για το κούρεμα τα νέα ομόλογα θα διέπονται από το αγγλικό δίκαιο με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.

Κάποια απάντηση σε αυτά υπάρχει; Και ερωτούμε τη Ν.Δ. αρχικά και δευτερευόντως το ΛΑΟΣ (δευτερευόντως λόγω μεγέθους Κ.Ο.), αν θεωρήσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη διαπράξει το δικό του έγκλημα.


Με το πρόσχημα του "εθελοντή ακτοφύλακα" που μπορεί να είναι από χώρα εντός ή εκτός ΕΕ, από 18 έως 60 ετών, με τρία (3) χρόνια διαμονής στην Ελλάδα!!!

Αν είναι δυνατόν!
Η Ελληνική Ακτοφυλακή θα λειτουργεί με αλλοδαπούς μετανάστες που θα προσληφθούν στο Λιμενικό Σώμα!
  • Στα κέντρα επιχειρήσεων με ταυτότητα εθελοντή ακτοφύλακα!!!
  • Θα φορούν τις ίδιες στολές
  • Βάζουν δηλαδή το λύκο να φυλάει τα πρόβατα
Μετά τον ανασχηματισμό του περασμένου Ιανουαρίου, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συντονίζει την Ελληνική Αστυνομία αλλά και το Πυροσβεστικό και το Λιμενικό Σώμα, ιδίως σε θέματα αιχμής, όπως είναι η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης.

Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξε αναδιοργάνωση του Λιμενικού Σώματος, το οποίο μετεξελίχθηκε σε Λιμενικό Σώμα - Ελληνική Ακτοφυλακή. Με το νομοσχέδιο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που συζητείται τις ημέρες αυτές στη Βουλή, γίνεται προσπάθεια ενίσχυσης τόσο του Λιμενικού όσο και του Πυροσβεστικού Σώματος με εθελοντές, κατά τρόπο οργανωμένο, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ανάγκη αυτή είναι για τη χώρα μας ακόμη πιο επιτακτική, δεδομένης, αφενός, της υποστελέχωσης των Σωμάτων αυτών, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που δεν επιτρέπει προσλήψεις, και, αφετέρου, λόγω των έντονων προβλημάτων που απορρέουν από τις πυρκαγιές και τη λαθρομετανάστευση.

Με τρία χρόνια στην Ελλάδα, εθελοντές στην Ακτοφυλακή!

Ωστόσο, οι τρόποι που βρήκαν οι συντάκτες του νομοσχεδίου αυτού προκειμένου να υποστηρίξουν το έργο των στελεχών του Λιμενικού Σώματος είναι επιεικώς παράδοξοι και επικίνδυνοι. Διότι πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τη ρύθμιση που προβλέπει, για πρώτη φορά, τη συμμετοχή των μεταναστών στις δράσεις και τις αποστολές του Λιμενικού Σώματος;

Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 1 του νομοσχεδίου ορίζει ότι υποψήφιοι εθελοντές/ εθελόντριες ακτοφύλακες μπορεί να είναι όχι μόνο Έλληνες πολίτες, αλλά και πολίτες χωρών της ΕΕ ή υπήκοοι τρίτων χωρών, ηλικίας 18 έως 60 ετών, οι οποίοι γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα και έχουν μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα τρία τουλάχιστον έτη.

Εάν κάποιος συγκεντρώνει τα προσόντα αυτά!!!, μπορεί να υποβάλει αίτηση στην αρμόδια λιμενική Αρχή της περιοχής του για να ενταχθεί στη λεγόμενη Επικουρική Ακτοφυλακή.

Το αποφασίζον όργανο και ή διαδικασία επιλογής, όπως και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται θα καθοριστούν με Υπουργική Απόφαση. Οι υποψήφιοι, αφού υποβληθούν σε θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση από στελέχη του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής, εντάσσονται σε Ομάδες Επικουρικής ακτοφυλακής, οι οποίες υποστηρίζουν τις δράσεις του Λιμενικού Σώματος ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, δηλαδή:

* Διενεργούν περιπολίες, μεριμνούν για την ασφάλεια των λουομένων, συμμετέχουν σε επιχειρήσεις διάσωσης ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα ή σε ελέγχους σκαφών κ.ο.κ.

Ούτε νόμιμη άδεια διαμονής έχουν προβλέψει!

Το ζήτημα, όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων της χώρας.

Πολύ περισσότερο, τη στιγμή κατά την οποία η χώρα μας αποτελεί τη μεγαλύτερη πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη.

Καταρχάς, πρόβλημα συνίστατο γεγονός ότι δεν αναφέρεται ρητώς στο νομοσχέδιο ως προϋπόθεση η ύπαρξη άδειας διαμονής σε ισχύ για τον υποψήφιο που είναι υπήκοος τρίτης χώρας.

* Κι αν η ηγεσία του υπουργείου επιμένει να μπορούν να γίνονται και οι μετανάστες εθελοντές ακτοφύλακες, θα μπορούσε, αν μη τι άλλο, να περιορίσει το σχετικό δικαίωμα σε όσους έχουν αποκτήσει άδεια διαμονής αορίστου χρόνου, πράγμα που σημαίνει ότι διαμένουν τουλάχιστον δέκα χρόνια στην Ελλάδα.

Από την άλλη, οι εθελοντές μετανάστες γίνονται δεκτοί χωρίς να προβλέπονται αυστηροί έλεγχοι, συνδεόμενοι με την τήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι δεν έχουν τεθεί ούτε καν οι αυτονόητες δικλίδες ασφαλείας, ότι, για παράδειγμα, ο υποψήφιος δεν θα πρέπει να έχει κατηγορηθεί ή διωχθεί κατά το παρελθόν για παραβάσεις του μεταναστευτικού νόμου και ιδίως για παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών, παράνομη είσοδο και διαμονή, εμπόριο ανθρώπων κ.λπ.

Στα... κέντρα επιχειρήσεων με ταυτότητα εθελοντή ακτοφύλακα

Το γεγονός ότι οι μετανάστες εθελοντές θα έχουν στολές προδιαγραφών και εξωτερικών χαρακτηριστικών ανάλογων με των στελεχών της Ακτοφυλακής δημιουργεί πρόσθετο προβληματισμό.

Όπως επίσης και το ότι θα έχουν εφοδιαστεί με ειδικές ταυτότητες εθελοντή ακτοφύλακα, οι οποίες θα τους επιτρέπουν την πρόσβαση σε επιχειρησιακά κέντρα, μέσα επέμβασης, σκάφη και όπλα, τα οποία ανήκουν στο Λιμενικό Σώμα, ή ακόμη και σε πληροφορίες για σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις κατά δουλεμπόρων, λαθρεμπόρων κ.λπ.

Επισημαίνουμε πως η ίδια η Συνθήκη της ΕΕ αναφέρει στο άρθρο 51 ότι δικαιολογούνται περιορισμοί στην εγκατάσταση και τη δραστηριοποίηση πολιτών άλλου κράτους-μέλους, όταν πρόκειται για θέματα δημόσιας εξουσίας.

Με το νομοσχέδιο αυτό, ο αρμόδιοι; υπουργός όχι μόνο δεν εναρμονίζεται με την ευρωπαϊκή Συνθήκη, αλλά, απεναντίας, επιχειρεί κι ένα τεράστιο άλμα παραπέρα: Επιτρέπει, δηλαδή, όχι απλώς στους Ευρωπαίους, αλλά και στους υπηκόους τρίτων χωρών να συμμετέχουν και να υποστηρίζουν τις δραστηριότητες του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής, χωρίς καν να θέτει περιορισμούς στα καθήκοντα που μπορούν αυτοί να αναλάβουν!

200 μόρια παίρνουν οι εθελοντές στους διαγωνισμούς του Λιμενικού

Το βασικό κίνητρο, πάντως, για την προσέλκυση εθελοντών στην Ακτοφυλακή είναι τα μόρια που λαμβάνουν.

Ειδικότερα, προβλέπεται ότι οι εθελοντές που έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον τρία χρόνια υπηρεσίας μοριοδοτούνται με 200 μόρια στους διαγωνισμούς κατάταξης στο Λιμενικό Σώμα; Επίσης, σε περίπτωση ισοβαθμίας με άλλο υποψήφιο, υπερισχύει ο εθελοντής.

Προς το παρόν, το κίνητρο αυτό ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες, αν και το νομοσχέδιο κάνει εν γένει λόγο για τους εθελοντές ακτοφύλακες. Μέχρι τώρα πάντως, οι προκηρύξεις διαγωνισμών που αφορούν στο Λιμενικό Σώμα - αλλά και στα Σώματα Ασφαλείας γενικότερα- απευθύνονται αποκλειστικά σε Έλληνες πολίτες, όπως προβλέπει, άλλωστε, το Σύνταγμα.

Και η αποδόμηση συνεχίζεται... από επικίνδυνους επαγγελματίες αντεξουσιαστές και υπαλλήλους της Παγκοσμιοποίησης...

  • Γιατί μπήκαμε στο ΔΝΤ;
  • Ήταν αναπόφευκτο;
  • Γιατί υπογράφουμε μνημόνια;
  • Πού θα καταλήξουμε;
Μια σύντομη, απλή έως απλουστευμένη οικονομική ανάλυση, από taxalia, για όσους θέλουν να καταλαβαίνουν τι γίνεται, χωρίς επιστημονικοφανές ύφος και περισπούδαστη ορολογία.

Πριν από λίγα χρόνια, άρχισε να γίνεται ορατό, το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας. Στάσης πληρωμών, όχι όπως την εννοούν οι δοσίλογοι (ο όρος είναι ακριβής εδώ κι όχι φιλολογικός) πολιτικοί στους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά στους δανειστές. Υπήρχε δηλαδή ο φόβος, ότι ή Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει τα δανεικά, να πληρώσει δηλαδή τα ομόλογα που λήγουν το 2012-2015 και είναι πολλά, κυρίως λόγω δεκαετών ομολόγων που εκδόθηκαν το 2004.

Οι τραπεζίτες που ελέγχουν απόλυτα τον πλανήτη, είδαν ότι η Ελλάδα θα τους έλεγε το αρχαιοελληνικό "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος".

Τα 260 δις που ήταν τότε το χρέος ήταν ανασφάλιστο. Αυτό είναι το μυστικό της υπόθεσης. Η Ελλάδα θα έλεγε αυτό που λέει το θεατρικό έργο του Ντάριο Φο "δεν πληρώνω, δεν πληρώνω" στους κατόχους των ομολόγων που θα επέλεγε η ίδια. Θα πλήρωνε τα εσωτερικά της χρέη και τις υποχρεώσεις της, αλλά δεν θα πλήρωνε τους ξένους τραπεζίτες που μας δάνειζαν.

Αυτό δεν είναι ούτε σωστό, ούτε εύκολο, ούτε δίκαιο. Ακούγεται ευχάριστα, αλλά δεν είναι εύκολο το "δεν πληρώνω". Όπως δεν είναι σωστό να μη σας επιστρέφει τα δανεικά, ο ξάδερφός σας, που σας δάνεισε εκείνο το χιλιάρικο, όταν το είχατε ανάγκη και τώρα σας λέει, "ξάδερφε λυπάμαι, δεν έχω".

Όλα μας τα χρέη ήταν μέχρι τότε ιδιωτικά. Δανειζόμασταν δηλαδή από τους διεθνείς "τοκογλύφους", αλλά και σοβαρά επενδυτικά funds που μας δάνειζαν για να τα πάρουν πίσω με τόκο. Για να τζιράρουν δηλαδή τα λεφτά τους. Αγοράζουν και πουλάνε ακριβότερα το χρήμα. Αυτή είναι η δουλειά τους.

Έτσι, μας οδήγησαν στα "μνημόνια", τα οποία μετέτρεψαν το ιδιωτικό χρέος, σε δημόσιο. Πήραμε 110 δις, από κράτη πλέον και όχι ιδιώτες, τα οποία πήγαν όλα στην αναχρηματοδότηση των παλαιών ιδιωτικών δανείων. Έτσι δεν χρωστάμε πλέον αυτά τα 110 δις σε τραπεζίτες και funds, αλλά σε κράτη.

Το κόλπο είναι όμως, ότι αυτά τα δανεικά -τα 110 δις- είναι πλέον ασφαλισμένα. Δηλαδή βάλαμε ενέχυρο, την κρατική περιουσία, την εθνική περιουσία, την οποία πλέον μπορούν να κατασχέσουν (δεν υπάρχει ασυλία της εθνικής περιουσίας έναντι των δανειστών μας πλέον).

Τώρα θα πάρουμε άλλα 130 δις, κρατικά και πάλι, από τους συνεταίρους μας στην Ευρώπη, με υποθήκες και πάλι (εμπράγματες εξασφαλίσεις) και μάλιστα υπαγόμενες στο Αγγλικό δίκαιο, δίκαιο δηλαδή το οποίο έχει μια βασική αρχή: "δεν πληρώνεις, σου κατάσχω".

Έτσι, φορτωθήκαμε μέσα σε 2 χρόνια, 240 δις ενυπόθηκων πλέον χρεών. Τα λεφτά τα χρησιμοποιούμε για να ξοφλάμε τους τραπεζίτες, οι οποίοι ξέφυγαν από τον κίνδυνο να τους πούμε "θα πάρετε τα ....μας".

Το σύνολο του δημόσιου χρέους, είναι πλέον, κυρίως προς κράτη και είναι διασφαλισμένο με υποθήκες. Μειώθηκαν δηλαδή πολύ τα περιθώρια επίδειξης "τσαμπουκά" και απειλών, περί "επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους" και "δεν πληρώνω τους τοκογλύφους, θα πληρώνω μόνο τους Έλληνες, γιατί δεν έχω".

Πλέον οι τραπεζίτες, εισέπραξαν τα ομόλογά τους (και θα εισπράξουν αυτά που λήγουν το 2014 που είναι η χρονιά-κόλαση) και εμείς είμαστε με τη θηλιά στο λαιμό, με υποθηκευμένη τη χώρα και χρέη προς κράτη, τα οποία λογοδοτούν στους φορολογούμενους πολίτες τους, που έβαλαν από την τσέπη τους τα λεφτά για να "σωθεί" η Ελλάδα. Έτσι, ένω πριν μας "μισούσαν" οι τραπεζίτες, τώρα μας μισούν οι λαοί.

Τελικά, η Ελλάδα δεν σώθηκε, ούτε θα σωθεί. Θα έχουμε για δεκαετίες αρνητική ανάπτυξη, φτώχεια, ανεργία, λουκέτα, μετανάστευση και ύφεση, μειωμένη εθνική κυριαρχία, εθνική ταπείνωση, αλλά σώσαμε τους ιδιώτες τραπεζίτες που μας δάνειζαν τόσα χρόνια.

Αυτό, δεν έγινε στην Ελλάδα επειδή μας μισούν γιατί είμαστε μελαχρινοί και χορευταράδες. Το κάνανε επειδή έπρεπε κάπου να δοκιμαστεί το μοντέλο της μετατροπής των μη εξασφαλισμένων ιδιωτικών δανείων, σε ενυπόθηκα κρατικά, ώστε να μην υπάρξει δυνατότητα, μιας παγκόσμιας "επανάστασης" από στριμωγμένες χώρες, οι οποίες θα σήκωναν μπαϊράκι και θα έλεγαν στους τραπεζίτες "ελάτε να πάρετε τα ....μας". Είμαστε απλά το πειραματόζωο.

H Eλλάδα επιλέχθηκε, επειδή έχει -λόγω κακών γειτόνων- τα μικρότερα περιθώρια επίδειξης "τσαμπουκά" και αρκετούς "πρόθυμους" πολιτικούς. Είμαστε δηλαδή, αρκετά εκβιάσιμοι, λόγω των εθνικών θεμάτων που βρίσκονται σε εκκρεμότητα, αλλά και λόγω της απόλυτης εξάρτησης των πολιτικών μας από τις ΗΠΑ και τα ΜΜΕ τα οποία στηρίζουν τραπεζίτες, πρόθυμοι να εξασφαλίσουν τους χρηματοδότες του, ακόμη κι οι μισθοί των τηλεθεταών τους πέσουν στα επίπεδα της Ουγκάντας.

Άλλωστε η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο, που οι πολίτες της δεν αντιδρούν σε οποιοδήποτε πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, όταν αυτό προέρχεται από την αγαπημένη τους "σοσιαλιστική" κυβέρνηση. Ο "σοσιαλισμός" στις Δυτικές χώρες, εφευρέθηκε για να αποτελέσει αμορτισέρ στις κοινωνικές εκρήξεις, που θα οδηγούσαν τους πολιτικούς στο μεγάλο "Όχι".

Αυτά τα απλά για να μη σας σκοτίζουν με περισπούδαστες αναλύσεις.

Σ.Γ. Οικονομολόγος, που θεωρεί ότι η επιστήμη πρέπει να δίνεται απλά και κατανοητά στον κόσμο, κι όχι να χρησιμοποιείται επιτηδευμένη αλλά ακατάληπτη επιστημονική ορολογία, που δημιουργεί εντυπώσεις, αλλά δεν είναι χρήσιμη για την κοινωνία.


Ας πούμε λοιπόν ότι έχουμε ένα λογαριασμό margin, όπου στον κωδικό έχουμε βάλει 1.000 ευρώ και έχουμε δανειστεί άλλα 3.000 margin και το σύνολο είναι 4.000.

Δεν θέλει πολύ να καταλάβει κανείς ότι αν το χαρτοφυλάκιο μας μειωθεί κατά 25,01%, το χαρτοφυλάκιο θα είναι κόκκινο. Για όσους δεν ξέρουν τι σημαίνει κόκκινο, σημαίνει ότι έχουμε χάσει τα πάντα και χρωστάμε και από πάνω.

Η ελληνική οικονομία είναι ένας τέτοιος κωδικός. Παίζαμε δηλαδή με margin πολλές φορές τα ίδια μας κεφάλαια και αρνούμαστε να πουλήσουμε όταν έπρεπε, διότι ορισμένοι μας έλεγαν ότι η ΕΜΠ είναι αραβικό άλογο και θα μας πάρουν τα χαρτιά (αλήθεια που χάθηκε αυτή η ψυχή;).

Σήμερα λοιπόν ο κωδικός μας είναι κόκκινος και ο χρηματιστής μας (ΕΕ) μάς παίρνει κάθε μέρα και μας παρακαλάει να βάλουμε λεφτά στον κωδικό. Εμείς όμως λεφτά δεν έχουμε και δεν θα βρούμε. Οπότε κάνουμε ό,τι θα έκανε ο κάθε επενδυτής... τίποτα.

Παρακαλάμε να ανέβει η αξία του χαρτοφυλακίου μας για να έρθουμε στα ίσια μας. Διότι αν δεν έρθουμε στα ίσια μας, τη χασούρα θα την πάρει ο χρηματιστής (Ευρώπη).

Ο χρηματιστής όμως παρατηρεί ότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα στο κόκκινο. Είναι και πολλοί άλλοι κωδικοί επίσης (Ευρωπαϊκές τράπεζες και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες). Ο χρηματιστής είναι σε απόγνωση. Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ξεσκονίζει τα βιβλία και έχει ανακαλύψει ένα σωρό κόκκινους κωδικούς.

Ανακοινώνει στην χρηματιστηριακή εταιρεία ότι θα πρέπει να κάνει αύξηση κεφαλαίου, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα της αφαιρέσει την άδεια.

Το πρόβλημα όμως γίνεται μεγαλύτερο, διότι πολλοί πελάτες (οι κατέχοντες ευρωπαϊκά ομόλογα που τα χώνουν κάθε μέρα) έχουν αρχίσει και αποσύρουν τα λεφτά τους διότι μαθαίνουν ότι η εταιρεία έχει πρόβλημα με ορισμένους πελάτες (Ελλάδα, Ιταλία κτλ).

Ο χρηματιστής λοιπόν θα πρέπει να ζυγίσει αν αξίζει να βάλει λεφτά, η απλά να ρευστοποιηθεί η εταιρεία (να διαλυθεί η ΕΕ) και να πάρει τις όποιες χασούρες του, αν υποθέσουμε ότι οι κόκκινοι κωδικοί είναι περισσότεροι από τα ίδια κεφάλαια (ή στην προκειμένη περίπτωση, αν τον συμφέρει να διαγράψει τα λεφτά που έχει δώσει στην Ελλάδα).

Η μητρική εταιρεία όμως (ΕΚΤ) παίρνει την απόφαση να βάλει λεφτά στην χρηματιστηριακή εταιρεία, διότι εκτιμά ότι οι υποχρεώσεις είναι πολύ μεγάλες για να διαλύσει το μαγαζί και εκτιμά ότι μελλοντικά οι αξίες θα ανέβουν και οι κόκκινοι κωδικοί στο μέλλον θα ισιώσουν.

Εδώ κι ένα χρόνο σας λέω ότι όλα αυτά τα τερτίπια που σκαρώνουν στην Ευρώπη δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, διότι from an investment banking point of view δεν έχουν κανένα νόημα. Τα λεφτά τα οποία απαιτούνται για να καλύψουν το margin (τις χαμένες αξίες) δεν υπάρχουν σε διαθεσιμότητα και δεν θα βρεθούν. Ούτε είναι λύση τα περί ευρωομολόγου, ESM και EFSF, διότι όλα αυτά απλά αυξάνουν τη μόχλευση και τίποτα άλλο. Η χειραγώγηση των Ισπανικών και Ιταλικών ομολόγων από την ΕΚΤ επίσης δεν θα αποδώσει, ιδίως όταν παραβιάζεται κάθε κανόνας της αγοράς και η βασική αρχή του Lombard Lending.

Η λύση είναι η αύξηση των ιδίων κεφαλαίων του συστήματος και να σταματήσουμε να παίζουμε τον κωδικό μας με ένα thin layer of capital, όπου με το παραμικρό βγαίνουμε κόκκινοι.

Να σας το πω πιο απλά. Αν δεν γίνει κάποιο σχέδιο του τύπου αυτού, "Μια ολοκληρωμένη πρόταση για το ελληνικό αδιέξοδο", το οικοδόμημα που ονομάζεται Ευρώπη σύντομα θα διαλυθεί.

Διότι αυτό που χρειάζεται πάνω από όλα αγαπητέ αναγνώστη είναι ίδια κεφάλαια και όχι δανεικά και όχι ρευστότητα. Ρευστότητα μπορεί να προσφέρει η ΕΚΤ όσο θέλει, αλλά η ρευστότητα δεν θα κάνει κανένα βιώσιμο, όταν τα ίδια του κεφάλαιο είναι αρνητικά.

Το πανευρωπαϊκό margin call λοιπόν έχει γίνει. Θα βρει άραγε η Ευρώπη ίδια κεφάλαια (θα κάνει χρήση του τυπογραφείου) ή απλά θα κάνει σαν να μην τρέχει τίποτα, ελπίζοντας ότι όλο αυτά είναι ένα κακό όνειρο και σύντομα θα ξυπνήσουμε;

Όπως και να έχει, ένα θα σας πω, θα πρέπει να καεί κεφάλαιο (διαγραφές) και να αναπληρωθεί αυτό το κεφάλαιο με κάποιο μηχανισμό της κεντρικής τράπεζας για να γίνει η Ευρώπη βιώσιμη. Αν δεν καεί κεφάλαιο και σε αρκετά μεγάλες ποσότητες και αν δεν γίνει χρήση του τυπογραφείου, βιωσιμότητα η Ευρώπη δεν θα δει.

Οι ηγέτες της ευρωζώνης ξεπέρασαν κάθε όριο στη συμπεριφορά τους απέναντι στην πατρίδα μας. Με πρωτοστάτες την καγκελάριο και τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, μέσα σε 10 μέρες ταπείνωσαν τρεις φορές την Ελλάδα, ένα κράτος στο οποίο η χώρα τους οφείλει τεράστια ποσά για αποζημιώσεις για όσα διέπραξαν τα στρατεύματά της στη διάρκεια της Κατοχής.

Πρόκειται για μια απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι σε μια χώρα που τόσα έχει προσφέρει στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Λαβή για την πρώτη ταπείνωση της χώρας έδωσε, δυστυχώς, ο ίδιος ο παραιτηθείς πρωθυπουργός με την απόφασή του να θέσει σε δημοψήφισμα τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου με την ευρωζώνη για ένα μικρό «κούρεμα» (που κάθε άλλο παρά επιλύει το πρόβλημα) του δημόσιου χρέους της χώρας, συμφωνία την οποία ο ίδιος είχε αποδεχτεί. Εξαιτίας αυτής της -ασύλληπτης ανευθυνότητας- «πρωτοβουλίας» του, ως κακός μαθητής, κλήθηκε την 1η.11.11 σε απολογία στις Κάνες από το «δίδυμο» Μέρκελ-Σαρκοζί, και του δηλώθηκε ορθά-κοφτά ότι στην περίπτωση που θα επέμενε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, αυτό να διεξαχθεί στις 4.12.11 και το ερώτημα σ' αυτό να μην είναι το «ναι ή όχι στη συμφωνία», αλλά το «ναι ή όχι στην παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη». Σκύβοντας το κεφάλι αποδέχτηκε την αλλαγή αυτή. Επιστρέφοντας όμως στην Αθήνα αντιμετώπισε μια γενική κατακραυγή για ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα αυτό και αναγκάστηκε να το αποσύρει.

Η δεύτερη και μεγαλύτερη ταπείνωση ήρθε στις 6.11.11. Λίγες ώρες πριν οι αρχηγοί των δύο κομμάτων προσέλθουν στο προεδρικό μέγαρο για να συζητήσουν το θέμα του σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, ο επίτροπος της Ε.Ε. Ολι Ρεν με ανακοίνωσή του, εκτελώντας τις εντολές των ηγετών της ευρωζώνης, απαίτησε το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας των δύο κομμάτων, προσδιορίζοντας το έργο το οποίο θα πρέπει να φέρει εις πέρας, δηλαδή την πλήρη και ανεπιφύλακτη έγκριση τόσο της συμφωνίας της 26ης.10.11 όσο και όλων των μέτρων που χρειάζονται για την υλοποίησή της. Αυτή όμως η απαίτηση είχε ήδη διατυπωθεί επανειλημμένως, πολλές μέρες πριν, από το γερμανικό δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε. Οι αρχηγοί των δύο κομμάτων εξουσίας, σκύβοντας το κεφάλι, συμμορφώθηκαν προς την απαίτηση αυτή.

Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία για το σχηματισμό αυτής της κυβέρνησης συνεργασίας, σημειώθηκε κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος.

Για πρώτη φορά ένας πρωθυπουργός πήγε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όχι για να παραιτηθεί, ώστε να αρχίσει η διαδικασία που προβλέπει το Σύνταγμα για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης, αλλά για να δηλώσει ότι θα παραιτηθεί υπό όρους (δηλαδή αν θα σχηματιστεί η κυβέρνηση συνεργασίας που απαιτούσαν οι ηγέτες της ευρωζώνης).

Δυστυχώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχτηκε την απαίτηση αυτή των εταίρων μας, και αντί για τη σύγκληση σύσκεψης υπό την προεδρία του των αρχηγών των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, κάλεσε μόνο τους αρχηγούς των δύο κομμάτων εξουσίας και, αφού αυτοί συμφώνησαν, προχώρησε στη σύγκληση της σύσκεψης όλων των αρχηγών. Μια σύσκεψη που, μετά τα όσα είχαν συμφωνηθεί, δεν είχε κανένα νόημα. Η σύσκεψη ματαιώθηκε δύο φορές και όταν έγινε, συμμετείχαν σ' αυτή μόνο τρία από τα πέντε κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή.

Και ενώ δεν είχε ακόμα σχηματιστεί η κυβέρνηση συνεργασίας, ήρθε η τρίτη ταπείνωση της χώρας, με την απαίτηση του προέδρου της ευρωζώνης Γιουνκέρ και του επίτροπου Ολι Ρεν να αναληφθεί γραπτώς η υποχρέωση εφαρμογής όλων όσα προβλέπονται από τη συμφωνία της 26ης.10.11 τόσο από τους αρχηγούς των δύο κομμάτων εξουσίας όσο και από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών της νέας κυβέρνησης και το διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.

Ω ς δικαιολογία για τη νέα αυτή απαίτησή τους ήταν ότι η ευρωζώνη δεν εμπιστεύεται τη χώρα μας μετά την απόφαση του τέως πρωθυπουργού να προκηρύξει δημοψήφισμα για μια συμφωνία την οποία είχε δεσμευτεί να εφαρμόσει. Με την απαίτησή τους όμως αυτή ουσιαστικά επέβαλαν και στη Βουλή των Ελλήνων να μετατραπεί σε όργανο επικύρωσης των απαιτήσεών τους.

Είναι τραγικό στην τρίτη αυτή ταπείνωση της χώρας μας να σιωπά ο παραιτηθείς πρωθυπουργός και να την αποδέχεται ο μεταβατικός πρωθυπουργός, καταρρακώνοντας το κύρος του. Οι επόμενες μέρες θα δείξουν αν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα επιμείνει στην άρνησή του να υπογράψει αυτή την ταπεινωτική για τη χώρα επιστολή ή αν θα υπαναχωρήσει και σ' αυτήν, όπως συνέβη με πολλές πρόσφατες δηλώσεις του.

Συνολικά οι τρεις αυτές διαδοχικές ταπεινώσεις της χώρας μας αποδεικνύουν από τη μια μεριά τον επικυρίαρχο ρόλο της Γερμανίας -με συνεργό, δυστυχώς, τη Γαλλία- στην ευρωζώνη και την παντελή έλλειψη ισοτιμίας των μελών της, και από την άλλη την πλήρη υποταγή των δύο κομμάτων εξουσίας στις αποφάσεις και τους εκβιασμούς των επικυρίαρχων, που μετέτρεψαν την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο τους.

*Πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ



Η Ευρώπη συγκλονίζεται συθέμελα από μια πρωτοφανή κρίση που βαθαίνει και εξαπλώνεται.

Η μία χώρα μετά την άλλη δέχονται τις επιθέσεις των κερδοσκόπων σ’ αυτόν που πλέον αποτελεί τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Την ίδια ώρα, ουδείς δείχνει να αντιλαμβάνεται τι πραγματικά συμβαίνει. Εκτός και εντός συνόρων.

Δεν αντιλαμβάνεται δηλαδή κανείς πως όταν έχει ξεσπάσει πόλεμος, οι σύμμαχοι σταματούν να σκέπτονται ο καθένας το συμφέρον του και ρίχνονται όλοι μαζί στον κοινό αγώνα κατά του εχθρού.

Έτσι συνέβαινε πάντα σε όλους τους πολέμους. Σε όλους, εκτός από αυτόν.

Η Γερμανία προσπαθεί να περιορίσει τις ζημιές της. Η Φιλανδία γυρεύει την δημιουργία ενός κονκλαβίου χωρών που η πιστοληπτική τους αξιολόγηση θα είναι ΑΑΑ. Η Γαλλία, αν και επίσης κινδυνεύει άμεσα να δει την δική της ΑΑΑ πιστοληπτική ικανότητα να υποβαθμίζεται, συνεχίζει να υποδύεται το δεύτερο βιολί ενός αναποτελεσματικού συνασπισμού.

Αποδεικνύεται τώρα πως το «ελληνικό πρόβλημα» δεν ήταν παρά μια παρωνυχίδα, που όμως χρησιμοποιήθηκε για αντιπερισπασμό, έτσι για να υπάρχει ένα μαύρο πρόβατο να του φορτώσουμε όλες τις αμαρτίες.

Όχι πως δεν έχει αμαρτίες. Εμφανίσθηκαν ανάγλυφες στην έκθεση Ράιχενμπαχ, που δεν μας είπε και κάτι το καινούργιο.

Αλλά η πηγή του κακού βρίσκεται πάντα στην συστηματική δυσφήμηση της χώρας από τον Γ. Παπανδρέου και τους συν αυτώ.

Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τις προεκλογικές υποσχέσεις τους, διόγκωσαν το πρόβλημα και πρόσφεραν τη χώρα στο πιάτο – στους Ευρωπαίους που έψαχναν τον φταίχτη χωρίς να κοιταχτούν στον καθρέφτη και στους κερδοσκόπους.

Από εκεί και πέρα, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Όλοι βρέθηκαν να ασχολούνται με την Ελλάδα, να την επιτιμούν, να την αντιμετωπίζουν ως μίασμα.

Έκρυβαν έτσι τις δικές τους ανεπάρκειες που τελικά κάνουν τώρα μια εφιαλτική εμφάνιση.

Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό, κρύφτηκαν και οι δικοί μας. Και συνέχισαν – και συνεχίζουν ακόμη – να παριστάνουν ότι κυβερνούν.

Πολύ διαφορετικά θα ήσαν τα πράγματα αν η Ελλάδα διέθετε μια ηγεσία που αντί να «διαφημίζει» την Ελλάδα ως χώρα της ανομίας, αντί να σκύβει συνεχώς το κεφάλι και να υποτάσσεται στη μία λανθασμένη απόφαση μετά την άλλη, θα εμφανιζόταν μπροστά σε αυτούς τους σπιθαμιαίους και θα έθετε τα πράγματα στη σωστή ιστορική και οικονομική τους βάση.

Η κυβέρνηση δεν υπερασπίστηκε την χώρα και τον λαό της, αποφεύγοντας να βάλει στο τραπέζι όλα τα επιχειρήματα και όλα τα όπλα της – κυρίως το θέμα των γερμανικών οφειλών.

Προτίμησε να κόβει μισθούς και συντάξεις, να εξοντώνει τον πληθυσμό, να βάζει το ένα χαράτσι μετά το άλλο.

Στο μεταξύ, μας επέβαλαν και μια παράδοξη συγκυβέρνηση που αποφασίζει μέσω μιας Βουλής, η οποία ουδεμία σχέση έχει με τον πραγματικό εκλογικό χάρτη.

Και, όπως προβλέψαμε, ο νέος πρωθυπουργός ασχολείται με το «κούρεμα» και ο υπουργός των Οικονομικών με την… διόρθωση των λαθών του.

Έτσι, ενώ χαλάει ο κόσμος, μάθαμε πως ο κ. Βενιζέλος συγκάλεσε ευρεία σύσκεψη για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν αναφυεί εξαιτίας της απόφασης πανικού να βάλει άλλο ένα χαράτσι στα ακίνητα.

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου.

Έκαναν, λέει, σύσκεψη για να δουν πώς πάει η είσπραξη του χαρατσιού, να πουν τη γνώμη τους για τις δικαστικές αποφάσεις και να εκφράσουν ευχές για διόρθωση αδικιών και περισσότερες δόσεις.

Μ’ αυτό ασχολούνται! Δεν τους περνά καν από το μυαλό πως ακόμη και αν πληρωθεί αυτό το χαράτσι, θα είναι το τελευταίο.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για άλλα χαράτσια.

Επομένως: Ο κ. Παπαδήμος ασχολείται με το PSI. Ο κ. Βενιζέλος με το να διορθώνει τις δικές του εγκυκλίους, υποβάλλοντας... αιτήματα στον εαυτό του.

Μήπως μπορούμε να μάθουμε τι κάνουν οι υπόλοιποι 47 και οσονούπω 48;

Ερώτημα προς όσους (Γιαννίτση και λοιπούς εκστασιαζόμενους με το πείραμα) διαμαρτύρονται για το ενδεχόμενο να υπονομευθεί η νέα σούπερ κυβέρνηση:

Πάτε καλά; Χρειάζεται να καταβληθεί καμιά προσπάθεια για να υπονομευθεί η κυβέρνηση;

Δεν ήταν από την αρχή – λόγω αριθμού και λόγω παραμονής των ίδιων προσώπων – υπονομευμένη;

Ο κ. Παπαδήμος δεν αυτοϋπονομεύθηκε αποδεχόμενος μια κυβέρνηση 50 ατόμων, αποτελούμενη από τους ίδιους αποτυχημένους που μας οδήγησαν ως εδώ;

Αν ψάχνουν καινούργια μαύρα πρόβατα για να τους φορτώσουν, στο μέλλον και τις κατηγορίες περί υπονόμευσης (και επομένως αποτυχίας), ας κοιταχτούν στον καθρέφτη!

  • Είναι επίσημο: Η Ισπανία χωρίς την ΕΚΤ έχει πτωχεύσει - Έκκληση Θαπατέρο για βοήθεια...
Την ονόμασαν ελληνική κρίση αλλά απ' την πρώτη στιγμή προβλέψαμε ότι είναι ευρωπαϊκή και θα φτάσει μέχρι τη Γαλλία, περνώντας, φυσικά και από την Ισπανία. Και τώρα, παρά τα μέτρα η Ισπανία έχει φτάσει πια στην πτώχευση και πριν λίγο ο πρωθυπουργός της χώρας Ζοζέ έφτασε στο σημείο να κάνει έκκληση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να παρέμβει στη αγορά ομολόγων.

Ως μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης, ανέφερε ο Θαπατέρο, η Ισπανία έχει μεταφέρει αρμοδιότητες στα ευρωπαϊκά όργανα, την Κομσιιόν και την ΕΚΤ, τονίζοντας πως «τις παραχώρησε ώστε να αντιδρούν σε τέτοιες περιστάσεις».

Με την Ισπανία να έχει χρέος μόλις 60% του ΑΕΠ, δεν αναρωτιούνται οι Ευρωπαίοι ηγέτες γιατί η χώρα καταρρέει και κινδυνεύει με την τύχη της Ελλάδας; Μήπως τελικά η κρίση είναι νομισματική και κανείς δε θέλει να το παραδεχτεί γιατί τότε αποδέχεται την ευθύνη του κεντρικού σχεδιασμού και όχι της επιπολαιότητας της περιφέρειας;