Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Ιουλ 2012


Ο Γέροντας Στέφανος Σέρβος Στέφανος ο Καρουλίτης) ήταν μια πολύ σημαίνουσα προσωπικότητα της Ορθοδοξίας, που έζησε επί μισό αιώνα στο Άγιο Όρος. Στη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, ο μοναχός αυτός διακρίθηκε για τις διδακτικές του αρετές, την ικανότητά του να μεταδίδει την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, αλλά και το ενδιαφέρον του για διάφορα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Γεννημένος το 1922, κοιμήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 (με το παλαιό ημερολόγιο, στις 21 Νοεμβρίου 2001) στο Βελιγράδι, σε ηλικία 79 ετών. Στο Άγιο Όρος έζησε από το 1950 έως το 2000, ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του.

Ένα θέμα για το οποίο μίλησε συχνά ο Γέροντας Στέφανος ο Καρουλίτης ήταν αυτό που αφορούσε το τέλος του κόσμου και τα συμφραζόμενα με αυτό: την εμφάνιση του Αντίχριστου, τον αριθμό 666... Δεν ήταν λίγοι που τον ρωτούσαν για να μάθουν γύρω από τα πολύπλοκα αυτά ζητήματα. Ο καλόγερος ήταν πάντα πρόθυμος να μεταδώσει τις δικές του απόψεις για τα θέματα αυτά, οι οποίες έχουν καταγραφεί.

Να, λοιπόν, τι είχε πει και γράψει η μεγάλη αυτή μορφή της Ορθοδοξίας:

"Όταν δείτε να κατασκευάζουν οι Εβραίοι τον ναό του Σολομώντα, πρέπει να ετοιμάσετε τρόφιμα για 3-4 χρόνια, και ιδιαιτέρως αλεύρι... Προτού αρχίσουν την κατασκευή του ναού, δεν πρέπει να ετοιμάσετε. Ο Κύριος θα επιτρέψει να κατασκευαστεί ο ναός μόνο πριν από το βέβαιο τέλος του κόσμου. Πριν από αυτό, είναι αδύνατο να το πραγματοποιήσουν, γιατί σ' αυτόν θα βασιλεύσει εκείνος ο δικός τους καταστροφικός κατ' όνομα βασιλεύς, το όνομα του οποίου έχουν αρχίσει ήδη να τοποθετούν υπό τη μορφή του αριθμού 666 σε όλους που δεν βλέπουν ότι εξαιτίας του τους περιμένουν αιώνια βάσανα. Αυτός ο καταστροφικός τους βασιλεύς θα καθίσει και στο δικό τους το κεφάλι και δεν θα μπορούν να τον διώξουν. Αυτό θα το πράξει ο Κύριος όταν θα έρθει για την καθολική Κρίση.

Προτού τελειώσει η ιστορία του κόσμου, θα συμβεί και ένα άλλο σημαντικό γεγονός, για το οποίο οι σύγχρονοι θεολογικοί συγγραφείς λίγα ή σχεδόν τίποτε δεν γράφουν. Οι Εβραίοι θα στραφούν στον Κύριο Ιησού Χριστό και θα περάσουν στον χριστιανισμό. Φυσικά, όχι όλοι. Πότε θα συμβεί αυτό; Ή κατά την εποχή του ίδιου του Αντίχριστου, όταν δουν στην πράξη ότι πλανήθηκαν με τον Αντίχριστο, ή πριν. Αυτό θα μας το δείξει ο καιρός. Εδώ μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτό θα συμβεί και τίποτε άλλο παραπέρα"...

Σε ερώτηση διάφορων πιστών για το αν υπάρχουν σημεία της Δευτέρας Παρουσίας και του τέλους αυτού του κόσμου, ο Γέροντας εξηγούσε:

"Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής, αυτά τα σημεία και οι φοβεροί προάγγελοι του τέλους του κόσμου και της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι:

- ο πολλαπλασιασμός της ανομίας ανάμεσα στους ανθρώπους,

- το κήρυγμα του Αγίου Ευαγγελίου σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα έθνη,

- οι φοβερές φυσικές καταστροφές,

- ο ερχομός του Αντίχριστου και

- ο αγώνας με την Αγία Εκκλησία του Χριστού"...

Συγκεκριμένα παραδείγματα που ανέφερε ο Γέροντας Στέφανος από τα σημεία που θα προηγηθούν του τέλους του υλικού κόσμου:

"Κατά το τέλος του κόσμου, οι ανομίες θα αναπτυχθούν στα ανώτατα όριά τους. Θα κυριαρχήσει τότε στον κόσμο η κακία και το μίσος. Τότε ανάμεσα στους ανθρώπους δεν θα υπάρχει αγάπη, ούτε αλληλοσεβασμός. Φυσικά, δεν θα εκλείψει τελείως, αλλά στην πλειοψηφία των ανθρώπων η αγάπη θα ψυχρανθεί. Οι άνθρωποι θα αλληλομισούνται, θα ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους και θα κοιτάζουν να κάνουν ζημιά στον πλησίον τους.

Συχρόνως με αυτά, θα ταλαντεύεται η πίστη τους και θα πιστέψουν στους απατεώνες και τους ψευδοπροφήτες. Η ανομία στους ανθρώπους θα κυριαρχήσει σε τέτοιο βαθμό που δεν θα αντιληφθούν τα σημεία του τέλους του κόσμου, που ο Κύριος θα στείλει υπό μορφή διάφορων φυσικών κακών, και στο τέλος, του Αντίχριστου.

Όπως έγινε στον καιρό του Νώε, έτσι θα γίνει και με τον ερχομό του Υιού του Ανθρώπου. Στον κόσμο θα πληθυνθούν ο ηδονισμός, η γαστρυμαργία και η μέθη, σε τόσο βαθμό μάλιστα που ως και οι θλίψεις και οι ατυχίες που θα στείλει ο Κύριος για να τους συνετίσει - πείνα, σεισμούς, ασθένειες, και τέλος το φοβερό βασανιστήριο του Αντίχριστου στους ανθρώπους που μέθυσαν από την ακολασία - δεν θα προκαλέσουν καμιά αίσθηση φόβου και ανάγκης για μετάνοια"...

Οι ερμηνείες που έδωσε ο Γέροντας στην Αποκάλυψη, και συγκεκριμένα στην προσωπικότητα του Αντίχριστου και τον "αριθμό του Θηρίου", δηλ. το 666, έχουν συζητηθεί πολύ. Οι ερμηνείες αυτές βασίζονται αποκλειστικά στην Αποκάλυψη του Ιωάννη και είναι απολύτως συμβατές με την Εκκλησία μας. Να τι επακριβώς ανέφερε ο Γέροντας Στέφανος Σέρβος:

"Το μυστήριο του Κακού κρύβεται με μεγάλη μυστικότητα από εμάς. Αυτοί που εργάζονται πάνω του - και είναι γνωστό ποιοί είναι - κάνουν το παν για να γεννηθεί και να μεγαλώσει αυτό το δημιούργημα του Κακού μέσα σε μεγάλη μυστικότητα, να ανατραφεί με τις μεθόδους του Σατανά, δηλαδή να αναδειχθεί στην αρχή ως πολύ καλός, κόλακας, ευσεβής, μαθημένος στη νηστεία, να προστατεύει τους χριστιανούς, δηλαδή να παραλλαχθεί όσο το δυνατόν καλύτερα και να ντυθεί την προβιά μέχρι να κυριαρχήσει. Τότε θα πετάξει την προσωπίδα και θα δείξει τόση κακία όση δεν είδε ποτέ η ανθρωπότητα.

Αυτή την κακία του θα τη δοκιμάσουν πρώτα οι Εβραίοι, που τον έφεραν στην εξουσία. Θα προσπαθήσουν να τον ανατρέψουν αλλά δεν θα μπορέσουν. Μόλις τότε θα αναγνωρίσουν οι Εβραίοι τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και μόλις τότε θα βγάλουν το προσωπείο ή το βέλο που φορούσαν τόσες χιλιάδες χρόνια και θα απευθυνθούν στον Χριστό και θα κλάψουν γι' αυτόν όπως κλαίει χήρα μητέρα όταν κηδεύει τον μοναχογιό της. Μόλις τότε θα δεχθούν οι Εβραίοι τον χριστιανισμό και θα στραφούν στον Ιησού Χριστό".

O Γέροντας είπε επίσης, σχετικά με την εμφάνιση του Αντιχρίστου:

"Μόλις αρχίσει το χτίσιμο του ναού του Σολομώντα, τότε είναι ήδη βέβαιο ότι ο Αντίχριστος βρίσκεται εκεί και ότι μας έμειναν ακόμη μόνο μερικά χρόνια ζωής στη Γη. Τότε δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να συγκεντρώσουμε τροφή, η οποία κατόπιν θα λείψει τελείως, ακόμη και για εκείνους που πήραν τη σφραγίδα του Αντίχριστου και τον αριθμό 666. Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι ειδικά αυτοί θα αισθανθούν μεγαλύτερη πείνα και ότι εξαιτίας της έλλειψης τροφής θα φάνε πτώματα ανθρώπων, που από την πείνα θα πέφτουν σε όλες τις μεριές. Όσοι δεν δεχθούν τη σφραγίδα και τον αριθμό, με τη βοήθεια του Θεού θα κρατηθούν και δεν θα φάνε πτώματα"...

Πηγή: Οι Γέροντες της Ορθοδοξίας για την Κρίση
Επιμέλεια και σχόλια: Ησαΐας Κωνσταντινίδης
Εκδόσεις Ελεύθερη Ώρα




Πυρά εξαπέλυσε η αξιωματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό για τα όσα ειπώθηκαν νωρίτερα στη συνάντηση του κ. Αντώνη Σαμαρά με τον πρόεδρο της Κομισιόν, αλλά και για την συνάντηση των κυβενρητικών εταίρων που προηγήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου.

Για την συνάντηση με τον κ. Μπαρόζο, η ανακοίνωση αναφέρει: «Ο κ. Σαμαράς επανέλαβε στον κ. Μπαρόζο τη δέσμευση της κυβέρνησής του στην πιστή εφαρμογή του μνημονίου, σε νέα μέτρα λεηλασίας των εισοδημάτων και του δημόσιου πλούτου. Τη στιγμή που η Ευρώπη αποδομείται από την πολιτική της ακραίας λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, η στρατηγική σύμπλευσης της κυβέρνησης με τον χρεοκοπημένο ευρωπαϊκό νεοφιλελευθερισμό συνιστά έγκλημα εις βάρος του ελληνικού λαού, ενώ διαλύει και την ευρωζώνη. Η επαναθεμελίωση της Ευρώπης, με βάση ένα στρατηγικό σχέδιο μετατροπής των επιμέρους δημόσιων χρεών των χωρών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος και τη δημιουργία αναδιανεμητικού ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, ο δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, η αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ με απευθείας δανεισμό των κρατών, αλλά και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη στήριξη της απασχόλησης και της ανάπτυξης συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση».

Παράλληλα, απηύθυνε την κατηγορία στους κυρίους Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη, ότι οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση «ως εκτελεστικοί λογιστές, αφού προηγουμένως είχαν πάρει την έγκριση της τρόικας, απεργάζονται τα νέα μέτρα κοινωνικού σφαγιασμού και ισοπέδωσης». Με αφορμή τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών και τις δηλώσεις που έγιναν στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει ότι «όλα όσα με ψεύτικες διακηρύξεις προθέσεων απέρριπταν προεκλογικά, τώρα αποτελούν τη συνισταμένη της κυβέρνησης. Η συμφωνία τους στα νέα μνημονιακά μέτρα είναι συμφωνία στη λιτότητα, στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, στη διάλυση της παιδείας, της υγείας, των δημόσιων αγαθών».

Ο ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει επίσης, ότι ο στόχος περί «επιμήκυνσης» της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι συνώνυμος με την επιμήκυνση της λιτότητας, η «επαναδιαπραγμάτευση» και τα «ισοδύναμα μέτρα» δεν είναι τίποτα άλλο παρά «λέξεις κενές περιεχομένου, τις οποίες οι κυβερνητικοί εταίροι αναμασούν υποκριτικά. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και η ΔΗΜΑΡ είναι υπόλογοι προς τον ελληνικό λαό για τη συνέχιση της αδιέξοδης πολιτικής που έχει οδηγήσει τη χώρα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής», καταλήγει στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή




Τις γνωστές τουρκικές επικρίσεις εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στις τάξεις της επανέλαβε χθες ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο «Kanal 24».

Ο Ερντογάν ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για το δίδυμο Μέρκελ - Σαρκοζί, σημειώνοντας ότι, παρά τις προσπάθειες της χώρας του για σύσφιξη των σχέσεων με την ΕΕ, οι δύο ηγέτες σαμπόταραν την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας.

Παράλληλα, ο Τούρκος πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Μόσχα, έθεσε στον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν θέμα συμμετοχής της Αγκυρας στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Σημείωσε μάλιστα πως, σε μια τέτοια περίπτωση, η Τουρκία θα έχανε κάθε ενδιαφέρον για ένταξη στην ΕΕ.

Ο συγκεκριμένος οργανισμός (SCO) συστάθηκε το 1996 με τη συμμετοχή της Κίνας, της Ρωσίας, του Καζακστάν, του Τατζικιστάν και του Κιργιστάν, ενώ το 2001 προστέθηκε και το Ουζμπεκιστάν.


Η τρόικα δεν έχει πατρίδα, δεν έχει αισθήματα, δεν κατανοεί τι ακριβώς σημαίνει απειλή της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας και τι ρόλο καλείται να παίξει ο Ελληνικός Στρατός και το κάθε στέλεχός του -όσο χαμηλόβαθμο και αν είναι- στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και δη της γεωγραφικής επικράτειας.

Δεν κόβουν μόνο τους μισθούς των στρατιωτικών και δημιουργούν προβλήματα στις οικογένειές τους. Δεν κόβουν μόνο από απαραίτητες δαπάνες που αφορούν την συντήρηση πολεμικού υλικού. Η τρόικα (συνεπικουρούμενη από τις ελληνόφωνες κυβερνήσεις) χτυπάει στο "ψητό" όταν προσπαθεί να "χτυπήσει" τους υπαξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού και δη εκείνους που είναι εθελοντές μακράς διαρκείας.

Επιτρέπεται, όμως, μία Ελληνική κυβέρνηση να συνεργάζεται στην διάλυση του Ελληνικού Στρατεύματος;

Διαβάστε το υπόμνημα που ακολουθεί, το οποίο εστάλει στον υπουργό Εθνικής Άμυνας και βγάλτε τα συμπεράσματά σας, για την σχεδιαζόμενη αποδόμηση του Ελληνικού Στρατού...

ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ – ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΩΝ ΜΑΚΡΑΣ ΘΗΤΕΙΑΣ
Στρατού Ξηράς– Πολεμικού Ναυτικού – Πολεμικής Αεροπορίας

Δια του
Πληρεξουσίου τους Δικηγόρου Γεωργίου Εμμανουηλίδη (Στουρνάρη 32 – Αθήνα – Τ.Κ. 10433 – τηλ. 2105226613)

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
Αξιότιμοι κύριοι,
Με το Νόμο 1513/1985 νομοθετήθηκε ο θεσμός των Οπλιτών με πενταετή υποχρέωση (ΟΠΥ μετά ΕΠΥ) για τα τρία όπλα.

Ακολούθως με τις παραγράφους 4 και 5 άρθρου 13 του Νόμου 1848/89, νομοθετήθηκε ο θεσμός των Εθελοντών-Εθελοντριών Μακράς Θητείας, στον οποίο εντάσσονται οι οπλίτες Ε.Π.Υ, μετά την λήξη της πενταετούς υποχρεώσεώς τους, η ρύθμιση λειτουργίας του οποίου διελήφθη στο Προεδρικό Διάταγμα 21 του 1991, με την παράγρ.2 άρθρου 3 του οποίου διακελεύεται προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχίου μετά 10 έτη υπηρεσίας, στο βαθμό του Αρχιλοχίου μετά 18 έτη και στον βαθμό του Ανθστου μετά 25 έτη υπηρεσίας, στα δε του άρθρου 6 διακελεύεται μισθολογική προαγωγή βαθμού λοχαγού με 33 έτη συνολικής υπηρεσίας.

Κατά τα 23 έτη λειτουργίας του θεσμού των ΕΠΥ και της Μακράς Θητείας, αφ’ ενός απεδείχθη αναγκαιότητα του θεσμού για την σωστή συντήρηση και λειτουργία των οπλικών συστημάτων της χώρας και την επάνδρωση βασικών υπηρεσιών των όπλων, αφ’ ετέρου δε υπήρξε η επιβαλλόμενη ενδυνάμωση του μόνιμου προσωπικού των Ε.Δ και η κάλυψη της διαρκούς μειούμενης δυνάμεως των στρατευσίμων.

Επί 23 έτη οι Εθελοντές και οι εθελόντριες Μακράς Θητείας με κύρια εφόδια τα ιδανικά της φυλής και την αγάπη προς το στράτευμα, έχοντες προσαρμοστεί απόλυτα με τους κανόνες της στρατιωτικής ζωής, και εργαζόμενοι κατά κανόνα επί 24ώρου βάσεως, έδωσαν παλμό και ζωή και στους πλέον απόμακρους σταθμούς, στις πίστες και στα συνεργεία, στα χαρακώματα και τους καταυλισμούς, σε όλα τα πλάτη και μήκη της πατρίδας μας, έχοντες καταστεί απαραίτητες μονάδες του στρατεύματος.

Μεγάλη ήδη η προσφορά τους αλλά και η αναμενόμενη, λόγω και της εν τω μεταξύ κτηθείσης στρατιωτικής και επαγγελματικής εμπειρίας.

Λογική όμως και δίκαιη η επιθυμία τους για ανάλογη της προσφοράς μεταχείριση, για αξιοπρεπή επαγγελματική και οικονομική εξέλιξη και για αναγνώριση της υπηρεσιακής προσωπικότητας τους.

Μετά πολλά έτη εντάχθηκαν στα Μετοχικά Ταμεία ως μέτοχοι με δικαίωμα μερίσματος και εφάπαξ.

Μετά πολλά έτη απεγκλωβίστηκαν από το ΙΚΑ και πρόσφατα επιτέλους φέρεται να μονιμοποιήθηκαν.

Μονιμοποίηση «μαϊμού» αφού μέχρι σήμερα παρά την πάροδο έτους, δεν έχουν ορκιστεί όπως προβλέπεται, δεν έχουν αλλάξει ταυτότητα στην οποία να αναγράφεται η ιδιότητα του μονίμου υπαξκού (βασικό στοιχείο για τη λήψη κάποιου δανείου από τράπεζα) και το βασικότερο και πλέον ουσιώδες στο από 30/3/2011 Πρ. Δ/γμα μονιμοποίησής τους, καταληκτικά ενταφιάζεται η επιβαλλόμενη υπηρεσιακή εξέλιξή τους με την διαλαμβανόμενη παράγραφο «Οι ανωτέρω μονιμοποιούμενοι παραμένουν στην επετηρίδα Εθελοντών – Εθλελοντριών Μακράς Θητείας στη θέση που βρίσκονται».

Η διακριτική όμως περιορισμένη βαθμολογική υπηρεσιακή εξέλιξή τους ως μονίμων υπαξκών, αποτελεί το «βραχνά» της κατηγορίας τους.

Η μέχρι σήμερα σιωπή και αφάνεια τους για την διακριτική μεταχείριση που υφίστανται, οφείλεται στην ευσυνείδητη πειθαρχία τους, παρά την διάβρωση της ψυχής τους από την μεγάλη αδικία και στην ευσυνείδητη αφοσίωση τους στο υπηρεσιακό έργο.

Ο Λοχίας και βέβαια αποτελεί την “μάνα του λόχου”, οι υπαξκοι και βέβαια αποτελούν την ραχοκοκαλιά του στρατεύματος, αλλά όμως έχουν και οικογένεια και κοινωνικό περίγυρο και έχουν ανάγκη τροφής, κατοικίας, ηθικής αμοιβής και κοινωνικής αναγνωρίσεως.

Η παραμονή τους επί πολλά έτη σε κάθε βαθμό, τους δημιουργεί πελώριο κοινωνικό πρόβλημα, καθ’ όσον βαρύνονται οι ατυχείς με την οικογενειακή, την εκ του περιβάλλοντος και την εκ της γειτονιάς καταφρόνηση, αλλά και αντίστοιχη των στρατευσίμων στις μονάδες ανά την επικράτεια, εισπράττοντες ειρωνικά μειδιάματα και σκέψεις ταπεινωτικές, θεωρούμενοι ως παρακατιανοί, παράνομοι και απείθαρχοι χαρακτήρες ηλίθιοι και πλειάδος άλλων χαρακτηρισμών, ένεκα του αμετάβλητου αριθμού των γαλονιών στο μπράτσο, παρά την εμφάνιση πολλών ρυτίδων στο πρόσωπο και παρά το γεγονός ότι το βρέφος παιδί τους έχει βγάλει ήδη το Λύκειο.

Κύριε Υπουργέ,
Πληθώρα είναι τα προβλήματα που ταλανίζουν τους εθελοντές και τις εθελόντριες Μακράς Θητείας, το πλέον όμως σοβαρό, το οποίο αγγίζει άμεσα την ηθική υπόστασή τους ως εργαζομένων, κοινωνικών ατόμων και νοητικών όντων, είναι το ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ, το οποίο άλλωστε ελάχιστα συναρτάται με υλική ικανοποίησή τους.

Το Προεδρικό Διάταγμα 21/1991 που ρυθμίζει την ιεραρχική εξέλιξή τους μέχρι τον βαθμό του ανθστού στα 35 χρόνια υπηρεσίας, κατ’ εξαίρεση από πολλές κατηγορίες υπαξ/κών εξελισσόμενων μέχρι τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, καίτοι εισήλθαν με το ίδιο τυπικό προσόν με αυτούς (Απολυτήριο Λυκείου), καίτοι ζουν και εργάζονται κάτω από τις ίδιες πραγματικές και νομικές συνθήκες και έχουν το ίδιο μισθολογικό πλαίσιο με αυτούς, αποτελεί γέννημα αρτηριοσκληρωτικών εγκεφάλων, οι διατάξεις του οποίου υποτιμούν την ηθική και λογική υπόστασή τους και καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια τους, καθιστώντας το βαθμολογικό καρκίνωμα που φωλιάζει στην ψυχή τους και παραλύει κάθε προσπάθεια αποδόσεως, αξιοπρεπούς συμπεριφοράς, υπηρεσιακής συνειδήσεως και αγάπης για το επάγγελμα.

Κύριε Υπουργέ,
Επιτακτική τυγχάνει η αναβάθμιση του θεσμού των Εθελοντών – Εθελοντριών Μακράς Θητείας και η αναγνώριση της κατηγορίας τους ως γνήσιων τέκνων του στρατεύματος, μέσα στα πλαίσια της Συνταγματικής επιταγής για ίση μεταχείρισης, με ιεραρχική εξέλιξη αντίστοιχη των Εθελοντριών και των ανακαταταγμένων και Εθελοντών υπαξκών.

Το αίτημά τους ερείδεται στα ακόλουθα συγκριτικά στοιχεία:

α. Εθελοντές που προσελήφθησαν με τις διατάξεις του 445/74, μετά τη μονιμοποίησή τους, εντάχθηκαν στην επετηρίδα μονίμων υπαξιωματικών μετά τους υπηρετούντες και εξελίχθηκαν όπως οι ομοιόβαθμοί τους σύμφωνα με το Ν.Δ. 445/74 (άρθρο 5 παρ. 9), φτάνοντας μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη.
β. Ενώ ήταν σε ισχύ ο θεσμός των Εθελοντών Μακράς Θητείας, με τις συνδυασμένες διατάξεις των Ν.1848/89 (άρθρο 13 παρ. 4-5) και του Π.Δ. 21/4-2-1991 προσλήφθηκαν υπαξιωματικοί (έτη 1985-2007) που δεν εντάχθηκαν στην κατηγορία των ΕΜΘ ή ΕΠΟΠ και ειχαν βαθμολογική εξέλιξη μέχρι του βαθμού του αντισυνταγματάρχη ή και περαιτέρω με τα ίδια προσόντα ή και λιγότερα ανά περίπτωση από την Β ' Λυκείου.
γ. Τα έτη 1979,1980, 1981 και 1982 κατετάγησαν, σταδιακά, στις τάξεις των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων γυναίκες στρατιωτικοί κατά τις διατάξεις του Ν. 705/1977 «Περί στρατεύσεως των Ελληνίδων».

Στο άρθρο 7 παρ. 1 καθορίζετο ότι οι Εθελόντριες εξελίσσονται βαθμολογικά όπως και οι άνδρες των αυτών κατηγοριών. Η επαγγελματική εξέλιξη των ανδρών Εθελοντών Υπαξιωματικών και συνεπώς και των γυναικών, ρυθμίζετο με το αρθρο 47 του ΝΔ 445/74, στο οποίο αναφέρεται ότι εξελίσσονται μέχρι του βαθμού του Αρχισμηνία.

Προκειμένου ακολούθως να μην παραμείνουν με καταληκτικό βαθμό και μισθολογική εξομοίωση σε Αρχιλοχία, Αρχικελευστή, Αρχισμηνία, έγινε σχετική ρύθμιση και με την παρ. 5 άρθρου 13 του Ν.1848/89 εντάχθηκαν και αυτές κατ’ αναλογία στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 4 άρθρου 7 του Νόμου 2913/2001 μαζί με τους ΕΜΘ, ώστε να μπορούν και εκείνες να προάγονται στο καταληκτικό βαθμό του Ανθυπασπιστή.

Περαιτέρω με το άρθρο 13 του Νόμου 3257/2004, οι Εθελόντριες μονιμοποιούμενες εξελίσσονται όπως οι άνδρες εθελοντές ομοιόβαθμοί τους μέχρι το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.

Συμπερασματικά και αναλογικά με την εξέλιξη των εθελοντριών λεκτέα τα ακόλουθα:
- Εφόσον οι εθελόντριες του Νόμου 705/77 μη μονιμοποιούμενες.
α. Ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 47 του Ν.Δ.445/74 όπως και για τους άνδρες εθελοντές οπλίτες. (προαγωγή μέχρι Αρχισμηνίες)
β. Βάσει του άρθρου 1 του Π.Δ. 21/91 θεωρούνται ΕΜΘ, μάλιστα δε στο άρθρο 2 του ιδίου διατάγματος γίνεται σαφής αναφορά καθορισμού των βαθμών τους από κοινού με τους ΕΜΘ ως μια κατηγορία.
- Εφόσον αργότερα οι εθελόντριες μονιμοποιούμενες.
Εντάσσονται σύμφωνα με την παρ. 9 άρθρου 46 του Ν.Δ/τος 445/74 στην ιεραρχική εξέλιξη των μονίμων υπαξιωματικών, δηλαδή μονιμοποιούμενες εντάσσονται στο αριστερό της σειράς των μονίμων υπαξιωματικών των οποίων την βαθμολογική εξέλιξη ακολουθούν, συνακόλουθα και οι ΕΜΘ που προέρχονται από ΟΠΥ – ΕΠΥ, μονιμοποιηθέντες ήδη (μετά από πολλά χρόνια) θα πρέπει αναλογικά να διέπονται από τις διατάξεις περί μονιμοποιουμένων εθελοντών του ΝΔ 445/74 καθότι ισχύουν και γι’ αυτούς όλες οι διατάξεις περί μονίμων υπαξιωματικών σύμφωνα με την παρ. 2 άρθ. 1 του Π.Δ. 44/2003.
Επισημαίνεται σχετικά ότι με το Π.Δ. 44/2003 δεν υπήρξε αντίστοιχη πρόβλεψη ιεραρχικής εξέλιξής τους, καθότι πρόσφατα μονιμοποιήθηκαν.

Επισημαίνεται ακόμη ότι οι συνάδελφοί τους εθελόντριες που είναι και αυτές εθελόντριες Μακράς Θητείας (άρθρο 1 Π.Δ. 21/91), μετά τη μονιμοποίησή τους απολαμβάνουν τη βαθμολογική εξέλιξη των υπαξκών παραγωγικών σχολών, καίτοι στις εγκυκλίους πρόσληψής τους προβλέπετο και υπέγραφαν ότι θα διέποντο από τις διατάξεις των ανδρών εθελοντών και βαθμολογικά θα έφθαναν μέχρι Αρχιλοχίες, Αρχικελευστές, Αρχισμηνίες (άρθρο 47 Ν.Δ.445/74).

Σχετικά επίσης επισημαίνονται:

Ότι η βαθμολογική εξέλιξη των εκ παραγωγικών σχολών υπαξ/κών, που εισέρχονται σε αυτές με το ίδιο τυπικό προσόν των ΕΜΘ που είναι το απολυτήριο Λυκείου είναι η ακόλουθη:

Μόνιμοι Υπαξκοί προελεύσεως Σχολής Τεχνικών Υπαξκών Αεροπορίας (ΣΤΥΑ) δύναται να προαχθούν μέχρι του βαθμό Αντισμηνάρχου.
Μόνιμοι Υπαξκοί προελεύσεως Σχολής Υπαξκών Διοικητικών (ΣΥΔ) δύναται να προαχθούν μέχρι τον βαθμό Αντισμηνάρχου.
Μόνιμοι Υπαξκοί προελεύσεως Σχολής Υπαξκών Ραδιοναυτίλων (ΣΥΡ) δύναται να προαχθούν μέχρι τον βαθμό Αντισμηνάρχου.
Μόνιμοι Υπαξκοί προελεύσεως Σχολής Μονίμων Υπαξκών (ΣΜΥ) Στρατού Ξηράς προάγονται απεριόριστα.
Μόνιμοι Υπαξκοί προελεύσεως Σχολής Μονίμων Υπαξκών Ναυτικού (ΣΜΥΝ) προάγονται αναλόγως της ειδικότητας μέχρι και τον βαθμό Αντιπλοιάρχου.

Ότι οι υπηρεσιακές μεταβολές των Εθελοντών Μακράς Θητείας (προσόντα για προαγωγή, κρίσεις, μετατάξεις, μεταθέσεις, αποστρατείες, κλπ) εκτός της ιεραρχικής εξέλιξης διέπονται από το νομοθετικό πλαίσιο των μονίμων υπαξκών.

Ότι με το άρθρο 8 παρ. 2 Νόμου 2512/1997 “οι Αστυφύλακες, Υπαξκοί μη Παραγωγικής Σχολής της Ελληνικής Αστυνομίας και οι αντίστοιχοι του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος, προάγονται μισθολογικά στους βαθμούς του Αρχιφύλακα, Ανθυπαστυνόμου, Υπαστυνόμου Β’, Υπαστυνόμου Α’, Αστυνόμου Β’, Αστυνόμου Α’ με τη συμπλήρωση εννέα (9), δεκαπέντε (15), είκοσι (20), είκοσι τρία (23), είκοσι επτά (27) και τριάντα (30) ετών συνολικής πραγματικής υπηρεσίας αντίστοιχα.”

Κύριε Υπουργέ,
Οι πρόχειρες λύσεις που καλύπτουν προβλήματα των περιστάσεων και η δημιουργία άνισης βαθμολογικής και μισθολογικής εξελίξεως ατόμων υπό ομοιόμορφους συνθηκας τελούντων ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ της Συνταγματικής Επιταγής για Ιση Μεταχείριση, οδηγούν ευθέως σε ανυπαρξία ηθικών και ψυχικών αρετών, πτώση της αποδόσεως και ανυπαρξία ενσυνειδήτου πειθαρχίας, με κυριαρχούσα φράση-σλόγκαν: “Σιγά μη χάσω τα γαλόνια”.

Πρόσφατα εκδηλώθηκε πρόθεση της πολιτικής ηγεσίας να ρυθμίσει οριστικά το πρόβλημα της ιεραρχικής εξέλιξης των ΕΜΘ με δίκαιο τρόπο, έχοντας ως σημείο αναφοράς την εξέλιξη των υπολοίπων υπαξιωματικών, που προέρχονται από μη παραγωγικές σχολές και κατά το πρότυπο της ανάλογης εξέλιξης με τις γυναίκες συναδέλφους όπως προαναφέρθηκε ανωτέρω, ωστόσο, δεν υπήρξε νομοθετική ρύθμιση εξαιτίας αστάθμητων παραγόντων που «πάγωσαν» προσωρινά το θέμα.

Αν αναλογιστούμε ότι οι ανωτέρω ΕΜΘ το έτος 2015, με τη συμπλήρωση 25ετούς συντάξιμης υπηρεσίας, δύνανται να αποχωρήσουν από τις Ένοπλες Δυνάμεις, πιστεύουμε ότι είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η νομοθετική ρύθμιση που απαιτείται, προκειμένου να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου που σαφέστατα οι ΕΜΘ απώλεσαν με την πάροδο του χρόνου.

Είναι γνωστό ότι ο κατεχόμενος βαθμός των στρατιωτικών είναι απόλυτα συνδεδεμένος με σειρά δικαιωμάτων και προνομίων που αυτός οριοθετεί, δημιουργώντας τις κατάλληλες εκείνες συνθήκες, στις οποίες πρέπει ο υπόψη εργαζόμενος να παραμείνει προσηλωμένος και αφοσιωμένος και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αποτελέσει βασικό και οιωνεί κριτήριο χαρακτηρισμού επιπέδου, ικανοτήτων, σκέψης, απόδοσης κλπ.”

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω προτείνουμε τις ακόλουθες τροποποιήσεις σε σχετικά νομοθετήματα:

α. «Στο β εδάφιο του άρθρου 2 του Ν. 3883/2010 προστίθεται περίπτωση (6) ως εξής : «(6) Οι προερχόμενοι από μονιμοποιηθέντες εθελοντές μακράς θητείας των νόμων 1848/1989 (ΦΕΚ 112Α’/8-5-1989) και 1513/1985 (ΦΕΚ 12 Α’/8-2-1985)»
β. «Στο τέλος της παραγράφου 3 του άρθρου 69 του Ν.3883/2010 (Α΄167) απαλείφεται η τελεία και συμπληρώνεται ως εξής: «, για τη βαθμολογική τους, δε, εξέλιξη ισχύουν τα οριζόμενα στις διατάξεις των παραγράφων 1,2,3,4 και 9 του άρθρου 13 του Ν. 3257/2004 (Α’143).

Κύριε Υπουργέ,
Ευελπιστώντες στην παρέμβαση Σας για την αναβάθμιση του θεσμού και την εφαρμογή αρχών ισότητας, ηθικής και δικαίου, όπως αρμόζουν με την προσωπικότητα Σας

Αιτούμεθα την δέουσα κατανόηση.

Αθήνα, 12/7/2012
Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος



Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ο Ρέσλερ και ο κάθε Ρέσλερ δεν ενεργεί μόνος του, από προσωπικά του κίνητρα, όπως αφήνει η ελληνική πολιτική ηγεσία να εννοηθεί. Δεν υπάρχουν φυσικά αφελείς που να πιστεύουν ότι η γερμανική ελίτ λειτουργεί ασυντόνιστα και με προσωπικές πολιτικές. Αυτή είναι εντελώς λανθασμένη εκτίμηση και οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και εφησυχασμό. Το γερμανικό πολιτικό σύστημα δεν λειτουργεί όπως το δικό μας.

Είναι λοιπόν βέβαιο ότι τόσο ο κ. Ρέσλερ όσο και οι λοιποί Γερμανοί πολιτικοί και διάφοροι εκπρόσωποι της γερμανικής ελίτ, που κάνουν κάθε μέρα παρόμοιες δηλώσεις, έχουν τις ευλογίες και την πλήρη συγκατάθεση τόσο…. της γερμανικής κυβέρνησης στο σύνολό της όσο και της γερμανικής οικονομικής ελίτ.

Αν αυτό είναι απόλυτα βέβαιο, εκείνο που μένει να ξεκαθαρίσει είναι ποια είναι η πραγματική βούληση της Γερμανίας; Είναι άραγε η με κάθε τρόπο έξοδος της Ελλάδας (και λοιπών νότιων κρατών) από το ευρώ ή είναι απλά ένας εκβιασμός προς το ψοφοδεές, θεσιλάγνο και ένοχο ελληνικό πολιτικό σύστημα για να εφαρμόζει τις επιταγές του Βερολίνου;

Αν ισχύει το πρώτο τότε, είτε θα πρέπει να οργανώνουμε από μόνοι μας την έξοδό μας το ταχύτερο πριν μας εξαθλιώσουν πλήρως, είτε θα πρέπει να παραμείνουμε, αλλά χωρίς παραχωρήσεις που εξαθλιώνουν, μέχρι την πιθανολογούμενη κατάρρευση ολόκληρης ή μέρους της Ευρωζώνης. Σύμφωνα δε με πληροφορίες από τα σημερινά ΕΠΙΚΑΙΡΑ, συμμαχικά Κέντρα διαμηνύουν προς τον κ. Σαμαρά «Φροντίστε να μην είστε οι πρώτοι που θα βγείτε από το ευρώ!». Δηλαδή προβλέπεται μάλλον μια γενικότερη έξοδος κρατών από την Ευρωζώνη και αυτό δεν θα ήταν φρόνιμο να το χρεωθεί στην Ελλάδα.

Αν ισχύει το δεύτερο, ότι δηλαδή πρόκειται απλά περί εκβιασμού, τότε θα πρέπει να αντιταχθούμε και να απαιτήσουμε πιεστικά, όπως εξάλλου απαιτούν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επαναδιαπραγμάτευση του συνόλου του μνημονίου για ανακούφιση του λαού και ανάπτυξη της οικονομίας.

Το ποιο από τα δύο επιθυμεί η Γερμανία, δεν το ξεκαθαρίζει η ίδια και ο φόβος της μπλόφας είναι πάντοτε παρών.

Πάντως, σύμφωνα και με όσα κυκλοφορούν, πιθανολογείται ότι η Γερμανία έχει ήδη αποφασίσει πως, αν είναι να μείνουμε στο ευρώ, αυτό θα γίνει με τους δικούς της όρους και πέρα από τα οικονομικά μέτρα, κυρίως με την επιβολή Γερμανού Κυβερνήτη (Επιτρόπου), με ισχύ πάνω από την ελληνική κυβέρνηση και την ελληνική Βουλή, ώστε να ελέγχει η ίδια απευθείας την διοίκηση της Ελλάδας και γιαυτό πιέζει το ελληνικό πολιτικό σύστημα μέχρι να δεχτεί τη λύση αυτή. Εάν αυτό δεν γίνει αποδεκτό (γεγονός που θα μας εκπλήξει ευχάριστα), τότε θα εκβιάσει την έξοδό μας από το ευρώ, καθόσον η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, έχει ήδη υπολογιστεί ότι θα κοστίσει περισσότερο στη Γερμανία από την έξοδό μας.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η σημερινή στάση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, δηλαδή η συμπεριφορά του «καλού φυλακισμένου» που εξαθλιώνει το λαό και ξεπουλάει την Ελλάδα, δεν είναι η λύση στο πρόβλημα. Απλά αποθρασύνει τη Γερμανία και σπρώχνει την Ελλάδα στην αγκαλιά της. Θα πρέπει να επιλεγεί ένας σταθερός τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης από ελεύθερους ανθρώπους με δημοκρατικές διαδικασίες. Πρέπει, ιδιώτες και κράτος να κρατήσουμε τις περιουσίες μας για το δύσκολο αύριο που έρχεται και όχι να ξεπουληθούμε και να μείνουμε οικονομικά γυμνοί. Οι περικοπές στα εισοδήματά μας και οι υπέρογκοι φόροι οδηγούν ευθέως, εκτός από την οικονομική ύφεση, στην πλήρη περιουσιακή μας απαλλοτρίωση, στην προσωπική μας εξαθλίωση και στην υποδούλωση της χώρας.

Τη λύση πρέπει πλέον θα δώσει ο λαός με ένα δημοψήφισμα.

Ήρθε η ώρα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.



Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Κατ' αρχάς, για να ξέρουμε για τί μιλάμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η έννοια του φασισμού, πρωτίστως περιέχει την αποφασιστικότητα για την επιβολή των θέσεών του, δυναμικά.
Αυτό προκύπτει από την ρίζα της (λατινικής) λέξης Fascismo που ετυμολογείται από την λατινική «fasces» (φάσκες, ενικός: fascis, ιταλικά fascio :φάσιο) που ονομάζονταν συγκεκριμένο αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ», δηλαδή ένα σύμβολο που συμβολίζει αυτό που λέμε εμείς “η ισχύς εν τη ενώσει”.

Αυτός, λοιπόν, ο συμβολισμός της ισχύος, ζεύτηκε (από τον Μουσολίνι, το 1919) με την έννοια της “Εθνικοφροσύνης” του, και από τότε η έννοια της ισχύος (που συμβολίζει η λέξη “φασισμός”) συνυφάνθηκε με την βίαιη και άκρατη εθνικοφροσύνη (Ναζισμός), που δεν δέχεται άλλη ιδεολογία.

Αποτέλεσμα της “άνθισης” αυτού του “διδύμου”, ήταν η “τέλεια καταστροφή” του Β'ΠΠ, κατά τον οποίο κυριάρχησαν οι θηριωδίες των φασιστών/ναζιστών του “άξονα”.

Αλλά, ας έρθουμε στο προκείμενο.

Στις μέρες μας, η λέξη "φασίστας" χρησιμοποιείται πάντοτε με αρνητική σημασία, συχνά ως μια ετικέτα για βίαιη επίκριση μιας αντίθετης άποψης, και υποδηλώνει απολυταρχισμό και αντιδημοκρατική αντίληψη.

Σύμφωνα με αυτή την έννοια, οι αυτοπροβαλλόμενοι στη χώρα μας σαν αντιφασίστες, ενεργούν άκρως φασιστικά, αλλά και υποκριτικά (υποδυόμενοι τους αντιφασίστες), προκειμένου να επιβάλλουν τις απόψεις τους.

Παράδειγμα, ο πρόσφατος ξεσηκωμός όλων των “αντιφασιστικών δυνάμεων” για ένα ανέκδοτο που επανέλαβε η πρωταθλήτριά μας Βούλα Παπαχρίστου στο internet που, ήτανε, λέει, ρατσιστικό! (κάποιος πρέπει να πεί στους ανεγκέφαλους “εγκεφάλους” του “αντιφασιστικού μορφώματος” πως, ΚΑΘΕ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ, για να είναι “ανέκδοτο”, (δηλαδή να προκαλέσει θυμηδία) στήνει απέναντι, για να το γελοιοποιήσει, κάποια ιδέα ή κάποιο πρόσωπο. Δεν θα υπήρχαν “ανέκδοτα” χωρίς αυτή την προϋπόθεση και τεχνική....)

Ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε!

• Η ΔΗΜΑΡ, ως συγκυβερνόν κόμμα, με σημαιοφόρο την αδιαμφισβήτητη ηγέρια του “αντιφασισμού” Ρεπούση, φρόντισε να αποκλειστεί από την εθνική ομάδα των Ολυμπιακών αγώνων, η πρωταθλήτριά μας!!
• Η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας, έβγαλε ολόκληρη σχετική ανακοίνωση, επικροτώντας τον αποκλεισμό σαν “ενέργεια ορθή και επιβεβλημένη” !!!
• Το ΚΚΕ, ομοίως, καταγγέλοντας ότι στον αθλητισμό καλλιεργείται η “εθνική υπεροψία”.
• Το “υπόλοιπο Πα.Σο.Κ”, ψέλλισε κάτι στο ίδιο πνεύμα, μήπως και σώσει τον “αντιφασισμό” του, μετά την ολοσχερή απώλεια του “σοσιαλισμού” του στην κυβερνητική πρακτική τού άκρατου νεοφιλελευθερισμού...

Οι “αντιφασιστικές δυνάμεις” στη σημερινή Ελλάδα, άφησαν πίσω τους σε φανατισμό και ξεπέρασαν και τους (κατηγορούμενους, από αυτούς, για φανατισμό) ρασοφόρους της Ορθοδοξίας, αφού (οι τελευταίοι) δεν τολμούν να περάσουν από τη διαδικασία του αφορισμού, (όπως κάνουν οι “αντιφασίστες”) όλους αυτούς που καθημερινά λένε γαργαλιστικά ανέκδοτα με τον Χριστό, τον Θεό, την Παναγία και δεν συμμαζεύεται... Δηλαδή τα δύο τρίτα του Ελληνικού πληθυσμού!!

Δηλαδή στη χώρα μας, δεν επιτρέπεται και διώκεται ΜΟΝΟΝ η προσβολή (και η υπόνοια ύπαρξής προσβολής) της ράτσας, της φυλής και του άλλου έθνους . Η προσβολή του θρησκευτικού αισθήματος (κάθε θρησκείας), η προσβολή του δικού μας έθνους, αλλά και η προσβολή της νοημοσύνης μας, είναι απέραντα ελεύθερα!

Οι “αντιφασιστικές δυνάμεις” στη χώρα μας, συναγωνίζονται, πλέον, μόνον τους μουλάδες του Ιράν σε επίδειξη “καθαρότητας σκέψης” και αυστηρότητας των μέτρων αντιμετώπισης κάθε αντίθετου !!

Αλίμονο σε όποιον δεν συμμορφωθεί... Τα κεφάλια μέσα... Εγέρθητω (με ορθοφωνία Χ.Α)!!!



205 Χώρες θα παρελάσουν στο Λονδίνο αύριο!

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Με μια εντυπωσιακή (αυξήθηκε την τελευταία στιγμή) συμμετοχή μελών των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων (η Ιδιωτική Εταιρία security G-4-S- λέγεται ότι τα «έκανε θάλασσα» και θα υπάρξουν πολλά και σοβαρά παρατράγουδα και Δικαστικές διαμάχες μετά την λήξη των φετινών Ολυμπιακών αγώνων) ανοίγει αύριο στο Λονδίνο η αυλαία των Ολυμπιακών αγώνων 2012…

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έδωσε στη δημοσιότητα τον κατάλογο με τις σημαίες, τις ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ των 205 χωρών που συμμετέχουν φέτος και τα ονοματεπώνυμα των σημαιοφόρων (με το άθλημά τους) που θα παρελάσουν αύριο στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων 2012…

Παραθέτω εδώ από τον επίσημο κατάλογο της ΔΟΕ 3 χώρες:

την ΠΡΩΤΗ χώρα που ήταν, είναι και θα είναι ΠΑΝΤΟΤΕ η ΕΛΛΑΔΑ (για να μην ξεχνάμε την ΙΣΤΟΡΙΑ μας),
την 68η γείτονα χώρα που είναι η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και,
την οικοδέσποινα χώρα Μεγάλη Βρετανία που θα κλείσει την παρέλαση.

Ας περιμένουμε να δούμε την πινακίδα με την οποία θα παρελάσει η ομάδα της γειτονικής μας FYROM και, εάν χρειαστεί, τα… ξαναλέμε…




Στο Λονδίνο τοποθετήθηκε ως πρέσβης, ο Μπίκας της ΕΥΠ!

Μας τελείωσαν οι έμπειροι διπλωμάτες; Ο Κώστας Μπίκας τοποθετήθηκε Λονδίνο ως πρέσβης! Κυριολεκτικά από το πουθενά, χωρίς να έχει υπηρετήσει νούμερο ένα σε καμία πρεσβεία στο παρελθόν. Η καλύτερή του τοποθέτηση ήταν στο Κάιρο (πριν τις τελευταίες εκλογές που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου), αλλά «πρόλαβε» και μπήκε ως διοικητής στην ΕΥΠ. Ουσιαστικά, δηλαδή, σήμερα και χωρίς να έχει υπηρετήσει ο κ. Μπίκας σε καμία υπεύθυνη θέση, αναλαμβάνει μία άκρως «ευαίσθητη» πρεσβεία, στην οποία φυσιολογικά θα έπρεπε να τοποθετηθεί ένας ικανός αλλά και εμπειρότατος διπλωμάτης.

Να σημειώσουμε πως στο υπουργείο Εξωτερικών επικρατεί αναστάτωση από την συγκεκριμένη «επιλογή» και συζητιέται αρνητικότατα η συγκεκριμένη τοποθέτηση του κ. Μπίκα στο Λονδίνο.
Και δεν είναι μόνο η μη διπλωματική ικανότητα του ανδρός (στερείται της επαρκούς προϋπηρεσίας), αλλά και η «άνωθεν παρέμβαση» που έγινε για την «τακτοποίησή» του. Και οι «κακές γλώσσες» του ΥΠΕΞ μιλάνε για παρέμβαση από τον ίδιο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας!

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα στο Ελλαδιστάν του Αντώνη, του Βαγγέλη και του Φώτη; Αν είναι δυνατόν! Υπάρχει ακόμη η αναξιοκρατία και συνεχίζουν να σιτίζονται από τον κρατικό κορβανά εκείνοι που δεν πληρούν τις τυπικές –έστω- προϋποθέσεις; Με αυτόν τον τρόπο θα βαδίσουμε προς μία καλύτερη Ελλάδα; Με ανθρώπους που τοποθετούνται, αλλά δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες της τοποθέτησής τους;

Μήπως θα πρέπει να αρχίσουν να σοβαρεύονται όλοι εκείνοι που θέλουν να ισχυρίζονται πως εργάζονται για μία Ελλάδα των ικανών και των άξιων και όχι των αρεστών και των φίλων; Μήπως θα πρέπει οι κυβερνώντες να κατανοήσουν πως η χώρα δεν αντέχει ούτε πειραματισμούς, ούτε και εξυπηρετήσεις φίλων και γνωστών, αλλά βρίσκεται σε έναν μονόδρομο στον οποίο οι άριστοι πρέπει να τοποθετηθούν στην προμετωπίδα και να εργαστούν άοκνα για το μέγιστο θετικό αποτέλεσμα;

Κοιτώντας προς την ΕΥΠ που άφησε πίσω του ο κ. Μπίκας, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς νιώθει πως όλα πήγαν καλά και η συγκεκριμένη υπηρεσία μπόρεσε να αποδώσει τα μέγιστα υπό την διοίκησή του;

Εμείς θέτουμε ερωτήματα, αλλά και απαιτήσεις, ώστε η χώρα να εκπροσωπείται από το καλύτερο προσωπικό, από όλους εκείνους που θα θέλουν, που θα μπορούν και που θα μπορούν να εργαστούν χωρίς ούτε ένα λάθος, υπέρ των συμφερόντων της Ελλάδας. Φυσικά δεν αμφιβάλουμε για τον πατριωτισμό του κ. Μπίκα, αλλά αυτή η "υπερπήδηση" στην ιεραρχία, μας γεμίζει με πολλές σκέψεις για την ικανότητά του να ανταπεξέλθει στις υψηλότατες απαιτήσεις της συγκεκριμένης πρεσβείας...

Οψόμεθα... Ευελπιστούμε να διαγραφεί από την λίστα των αρεστών και να συγκαταριθμηθεί στους άριστους, ενώ του ευχόμαστε καλή δύναμη, όπως και επιτυχίες, εάν και δεν υπάρχει δυνατότητα για οποιαδήποτε -έστω και την ελάχιστη- αποτυχία...
Και ελπίζουμε να μην υπάρξουν άλλες "επαφές" που θα δημοσιευθούν στα Wikileaks...



Της Ζέζας Ζήκου

«Γνωρίζαμε πως το πρόγραμμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί», ομολόγησε ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτης Ρουμελιώτης. Στο εκτενές δημοσίευμα των New York Times αναγνωρίζεται, επίσης, από πολλούς ότι η τρόικα υποτίμησε τις αρνητικές συνέπειες του δανειακού προγράμματος για την ελληνική οικονομία.

Η νεοϋορκέζικη εφημερίδα προβάλλει την άποψη του Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ο οποίος υποστηρίζει ότι «γνωρίζαμε από την αρχή πως το συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί, καθώς δεν υπήρξε πουθενά ένα επιτυχές παράδειγμα, λόγω και του γεγονότος της συμμετοχής της Ελλάδας στο ευρώ, που δεν της επιτρέπει την υποτίμηση του νομίσματός της για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας». Η μεγάλη ύφεση δεν οφείλεται στη μη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων από την Ελλάδα, όπως υποστηρίζει η τρόικα, αλλά στις μεγάλες περικοπές δαπανών, που συνέβαλαν στην υφεσιακή περιδίνηση, πλήττοντας δραστικά την εσωτερική ζήτηση, επισημαίνεται.

Οι New York Times σε ανταπόκριση – ανάλυση από την Αθήνα, αναφέρονται στην επιδείνωση της ελληνικής κρίσης, επαναφέροντας τα σενάρια χρεοκοπίας και εξόδου της χώρας από το ευρώ, καταγράφοντας τις δυσκολίες στην εφαρμογή ενός «μη ρεαλιστικού» και «μη βιώσιμου», κατά πολλούς, προγράμματος διάσωσης, όπως και το ρήγμα που εμφανίζεται εντός της τρόικας, με το ΔΝΤ να ζητεί τη χαλάρωση του προγράμματος έναντι της πιο σκληρής στάσης των Ευρωπαίων και κυρίως της Γερμανίας.

Επίσης, μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι διαφαίνονται διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων για τον τρόπο αντιμετώπισης της ελληνικής κρίσης, ενώ προβάλλεται και η θέση πως η Ε.Ε. και το ΔΝΤ θα πρέπει να εξετάσουν τις προτάσεις της κυβέρνησης συνεργασίας του Αντώνη Σαμαρά για τη μείωση του ελλείμματος, υιοθετώντας κάποια χαλάρωση των όρων του Μνημονίου ή και επιμήκυνσή του.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η διαφοροποίηση εντός της τρόικας επιτείνει την αβεβαιότητα στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη, ενισχύοντας το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας. Οι πιστωτές της Ελλάδας δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να της παράσχουν περαιτέρω βοήθεια εάν δεν επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος, σημειώνεται χαρακτηριστικά, την ώρα που πολλοί αναλυτές συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν πως οι στόχοι αυτοί δεν υπήρξαν ποτέ εφικτοί και ότι η εφαρμογή των μέτρων θα εμβαθύνει ακόμη περισσότερο την ύφεση.

Eντάξει... Μπορείς να καγχάσεις, να οργιστείς, να σαρκάσεις, να αποστρέψεις το πρόσωπο στη συμπυκνωμένη πολιτική παρακμή. Ηταν τόσο χάλια η οικονομία και αξεπέραστες οι δεσμεύσεις στην E.E. και ο κ. Παπανδρέου προεκλογικώς αγνοούσε δήθεν το τραγικό δημοσιονομικό αδιέξοδο της χώρας; Ο κ. Παπανδρέου παρέλαβε μια χώρα στα όρια της δημοσιονομικής καταστροφής και δεν είχε καταλάβει κανείς από το περιβάλλον του το μέγεθος της κρίσης; Αλλά ήταν ακριβώς το μέγεθος των προβλημάτων και το «λεφτά υπάρχουν» που έκανε δυνατή τη θριαμβική εκλογή του στις 4 Οκτωβρίου του 2009. Οι μαγικές λύσεις και οι ψευδείς υποσχέσεις του χάρισαν μια μεγαλειώδη νίκη, όμως υπήρξαν «μοιραίες» για τη χώρα μας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψήφισε τον νόμο που μετέφερε το Μνημόνιο στην ελληνική έννομη τάξη

Οσο, όμως... και αν η πολιτική θέση/άποψη ομοιάζει σχεδόν πάντα με διαμετρικές ταλαντώσεις, ωστόσο, όταν ο πολιτικός λόγος «εξαπατά», δεν είναι δυνατόν να παραγνωρισθεί. Υστερα από το έγκλημα της υπογραφής του πρώτου Μνημονίου, ύστερα από όλες τις προσπάθειές τους να κρύψουν την απερίγραπτη ανικανότητά τους, ο τροχός της Ιστορίας, όπως συμβαίνει πάντα, γυρίζει και φέρνει στο φως τους υπαίτιους και το πώς ακριβώς σύρθηκε η χώρα.

Οντως, η απόσταση από τον γκρεμό ήταν ελάχιστη. Είχαν προηγηθεί εγκληματικά λάθη, με συνέπεια η καταχρεωμένη ελληνική κοινωνία και η κρατικοδίαιτη οικονομία να κρέμονται από μια «ξένη» κλωστή. Το κράτος των Αθηνών δεν είχε κάνει απολύτως τίποτα και μας παρέδωσε ανοχύρωτους στην κρίση. Η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει ένα εκρηκτικό μείγμα δυσοίωνων παραγόντων, που οδηγεί το ΑΕΠ σε βαθύτερη ύφεση, την πραγματική οικονομία σε αποπληθωρισμό και απελπιστική ανεργία, ενώ έχουν χρεοκοπήσει ουσιαστικά τα ασφαλιστικά ταμεία, τα δημόσια νοσοκομεία και οι μεταφορές. Το οικονομικό είναι πρωτίστως πολιτικό πρόβλημα. Η υπέρβαση του κλεπτοκρατικού και σπάταλου μοντέλου ήταν ένα είδος εκκαθάρισης της «κόπρου του Αυγείου».

Το κλεπτοκρατικό και σπάταλο μοντέλο, που κυριάρχησε για πάρα πολλά χρόνια, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια ιδιότυπη φούσκα. Με μαθηματική ακρίβεια, κάποια στιγμή θα έσκαγε. Για να αντιμετωπιστεί, προϋπέθετε ισχυρή πολιτική βούληση και επεξεργασμένο πολιτικό σχέδιο δράσης. Και επειδή δεν υπήρχε, μας παρέδωσαν στο Μνημόνιο, και αυτοί βολεύτηκαν στα προνόμιά τους...


Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Nέο χτύπημα της πολιτικής ορθότητας στην χώρα μας. Μετά τις δηλώσεις της ηθοποιού Ελένης Λιάσκα υπέρ Κασιδιάρη τώρα ήρθε το tweet της πρωταθλήτριας μας Βούλας Παπαχρήστου να ξεσηκώσει παγκόσμιο σάλο.
Διεθνή ΜΜΕ, ΔΟΕ, ΕΟΕ, μέχρι και εταιρείες χορηγών, όλοι έσπευσαν να ζητήσουν την κεφάλι της αθλήτριας επί πίνακι.
Αθλιότερη όμως όλων αποδείχτηκε γι ακόμη μια φορά η θολο-κουλτουριάρικη προοδευτικάντζα -αριστερή και δεξιά- που έχει κατσικωθεί δεκαετίες τώρα στο σβέρκο της Ελληνικής κοινωνίας.

Όλοι αυτοί τελικά απέκλεισαν την πρωταθλήτρια μας, στερώντας την χώρα μας από ένα μετάλλιο, προκειμένου να καταθέσουν διαπιστευτήρια πολιτικής ορθότητας στα παγκόσμια αφεντικά τους, στους Σιωνιστές...

Αλλά τι ήταν τελικά αυτό που έγραψε η Βούλα και ξεσήκωσε τέτοιον θόρυβο;
Ένα «ανέκδοτο'' σαν και αυτά που λέμε μεταξύ μας όλοι. Αλλά και πολιτική άποψη αν είναι το tweet της Βούλας, τότε δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που λέμε όλοι οι Έλληνες... «Δεν πάει άλλο, δεν χωράμε άλλους ξένους»...

Για φασιστική δήλωση και προσβολή των ιδεωδών του Ολυμπισμού έκανε λόγο ο αρχηγός της Ελληνικής αποστολής Ισίδωρος Κούβελος!!!
Ποιά ιδεώδη όμως; Αυτά που έχουν πνιγεί εδώ και χρόνια από τα δολάρια των χορηγών και την ''ντόπα'';;

Υποκρισία...

Καμία σχέση δεν έχουν οι Ολυμπιακοί αγώνες της αρχαιότητας με τα Οlympic games του σήμερα...
Οι Ολυμπιακοί αγώνες της αρχαιότητας ήταν αγώνες αφιερωμένοι στους θεούς και ήταν ιεροί. Οι αθλητές αγωνίζονταν για στέφανι ελιάς και όχι για τα εκατομμύρια των χορηγών.
Οι ολυμπιακοί αγώνες της αρχαιότητας ήταν αγώνες μόνο για Έλληνες και οι διαγωνιζόμενοι έπρεπε να αποδείξουν την καταγωγή τους για να συμμετέχουν.

Τί σχέση μπορεί να έχουν αυτοί οι αγώνες με το αντιρατσιστικό φεστιβάλ που θα λάβει χώρα στο Λονδίνο και θα υπακούει στην πολιτική ορθότητα της Νέας Τάξης;

Για να τελειώνουμε λοιπόν με την υποκρισία. Ακόμα και ένα αθώο tweet ήταν αρκετό για να αποκαλύψει την σύγχρονη Ιερά Εξέταση και το μένος όλων των υπηρετών της παγκοσμιοποίησης, ενάντια σε όσους έχουν πατριωτικές ή εθνικιστικές απόψεις.
Γιατί εδώ βρίσκεται και το όλο θέμα.
Η πολιτική ορθότητα είναι εφεύρεση των νεοταξιτών, ώστε να περιθωριοποιήσουν κάθε επικίνδυνη για τα σχέδια τους φωνή...



Τα χτυπήματα κάτω από την… ευρωζώνη και τα γερμανικά σχέδια “διάσωσης”

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη


Σε επίκεντρο επικίνδυνων και απρόβλεπτων σεισμικών αναταράξεων που απειλούν όλο τον κόσμο έχει μετατρέψει την ευρωζώνη ο οικονομικός φονταμενταλισμός που εμμονικά κι αψηφώντας έξωθεν κι έσωθεν υποδείξεις εφαρμόζει η Γερμανία η οποία κρατάει στα χέρια της τα οικονομικά ηνία της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης. Οι ενδείξεις ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της ευρωζώνης πληθαίνουν και παρόλα αυτά το Βερολίνο εξακολουθεί να εφαρμόζει με τον πιο άκαμπτο τρόπο την ίδια οικονομική πολιτική που το μόνο που έχει καταφέρει είναι να πετά την μια οικονομία της ευρωζώνης μετά την άλλη στα βράχια. Ο κίνδυνος όμως πλέον δεν αφορά μόνο τα 17 κράτη μέλη της ευρωζώνης…

«Τα πιο πρόσφατα στοιχεία για την απασχόληση στις ΗΠΑ – που δείχνουν ότι δημιουργήθηκαν περίπου οι μισές θέσεις εργασίας απ’ αυτές που αναμένονταν – ερμηνεύθηκαν εν μέρει από το γεγονός ότι οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες επλήγησαν από την εξασθενημένη ανάπτυξη στην ευρωζώνη καθώς οι εκεί πωλήσεις τους αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι των εσόδων τους», έγραφε το αμερικανικό περιοδικό Time της 18ης Ιουνίου 2012. Τίτλος του άρθρου, «Το παγκόσμιο οικονομικό σας γεύμα τώρα σερβίρεται», με το αμερικανικό έντυπο να «παίζει» με την διπλή έννοια της λέξης γεύμα (mess) που σημαίνει και …χάος! Η μεγάλη σημασία που διαδραματίζουν οι πωλήσεις στο εξωτερικό για τις προοπτικές ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας εξηγούνται λόγω του ότι εντός των ΗΠΑ μισθοί και ημερομίσθια εξακολουθούν να είναι καθηλωμένα, με αποτέλεσμα οι ελπίδες να έχουν εναποτεθεί στις εξαγωγές. «Σύμφωνα με to Economic Cycle Research Institute, η αύξηση του εισοδήματος τους προηγούμενους τρεις μήνες ήταν χαμηλότερη απ’ ότι ήταν στην αρχή των 10 προηγούμενων υφέσεων. Αυτή είναι η μορφή που έχει αυτή η “ανάκαμψη”. Το αποτέλεσμα είναι πως η αμερικανική οικονομία “είναι όσο ποτέ άλλοτε ευάλωτη σε εξωτερικά σοκ” υποστηρίζει ο Τζιμ Ο’Νιλ επικεφαλής οικονομολόγος της Goldman Sachs», αναφέρει το αμερικανικό περιοδικό στο ρεπορτάζ του για την παγκόσμια οικονομία.

Οι μειωμένες πωλήσεις των αμερικανικών εταιρειών είναι αποτέλεσμα της προβλεπόμενης συρρίκνωσης του ΑΕΠ της ευρωζώνης (η οποία εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το 18% της παγκόσμιας οικονομίας) για το τρέχον έτος κατά 0,3%, από 2% που είχε αυξηθεί το 2010. Η πραγματικότητα είναι πως τα τελευταία τρία χρόνια καμία περιοχή του πλανήτη δεν είδε το ΑΕΠ της να αυξάνεται. Κι η συντριβή όμως που παρατηρείται στην ευρωζώνη, με την αναμενόμενη συρρίκνωση του ΑΕΠ για φέτος, δεν έχει όμοιο! Στις τέσσερις «αναδυόμενες» (όπως συνεχίζουν να χαρακτηρίζονται) οικονομίες του πλανήτη για παράδειγμα που περιγράφονται με το αρκτικόλεξο BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα) κι οποίες αντιπροσωπεύουν το 20% της παγκόσμιας οικονομίας οι ρυθμοί μεγέθυνσης του ΑΕΠ θα συρρικνωθούν στο 6% για φέτος, από 8% το 2010. Ενώ στις ΗΠΑ (που αντιπροσωπεύουν το 22% της παγκόσμιας οικονομίας, μεγαλύτερο δηλαδή μέρος απ’ ότι και οι τέσσερις μαζί «αναδυόμενες» οικονομίες) το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί κατά 2% από 3% το 2010. Το χειρότερο ωστόσο είναι ότι επανέρχονται δριμύτερες οι ανησυχίες ότι η αμερικανική οικονομία κινδυνεύει από μια διπλή ύφεση. «Όσο ισχυρότερα είναι τα ανησυχητικά σημάδια από το εξωτερικό, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος μια επιπλέον ύφεσης», με τα λόγια του Ελ Εριάν, επικεφαλής της επενδυτικής εταιρείας Pimco, κορυφαίας στον κόσμο στην διαπραγμάτευση ομολόγων.

Δίπλα στο «χαμηλό βαρομετρικό» που παρατηρείται στις ΗΠΑ ας ληφθούν υπ’ όψη δύο ακόμη γεγονότα. Το πρώτο σχετίζεται με την Κίνα όπου ένα επιτυχημένο μοντέλο (από άποψη καθαρής οικονομικής αποτελεσματικότητας κι όχι διατήρησης του περιβάλλοντος, εξασφάλισης δημοκρατικών ελευθεριών και κοινωνικής συνοχής ή διάχυσης των αποτελεσμάτων του στους εργαζομένους) το οποίο επί σχεδόν τριάντα χρόνια παρήγαγε ετήσιους ρυθμούς μεγέθυνσης κατά μέσο όρο της τάξης του 10% πλέον πνέει τα λοίσθια. Και, κατά κοινή ομολογία ζητεί κατεπειγόντως ένα διάδοχο μοντέλο που θα στηρίζεται περισσότερο στην εσωτερική κατανάλωση και την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς. Επίσης, τα ανησυχητικά σημάδια που παρατηρούνται στην αγορά των βασικών προϊόντων, που ανέκαθεν λειτουργούσε ως μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης για τα ακραία καιρικά φαινόμενα της διεθνούς οικονομίας. «Κατά τον προηγούμενο μήνα, οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου έχουν μειωθεί κατά 12%. Οι τιμές του καλαμποκιού, του κακάο, της βρώμης, του βαμβακιού, του καουτσούκ, του καφέ, του αλουμίνιου, του ασημιού, του ψευδάργυρου και του νικελίου είναι όλες 20% χαμηλότερα σε σχέση με πέρυσι. “Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε κίνδυνο ύφεσης και μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο μειώνονται οι τιμές των εμπορευμάτων” υποστηρίζει ο Αλέν Σινάι επικεφαλής του τμήματος παγκόσμιας οικονομίας της εταιρείας συμβούλων Decision Economics» ανέφερε σε ρεπορτάζ της η International Herald Tribune στις 15 Ιουνίου 2012. Η δυναμική που εμφανίζει η παραπάνω τάση υπογραμμίζεται ειδικότερα από την τιμή του πετρελαίου που παραμένει καθοδική στον αντίποδα μιας σειράς γεγονότων που ωθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση: από την αβεβαιότητα στη Συρία μέχρι τις εντεινόμενες κυρώσεις στο Ιράν.

Ειρήσθω εν παρόδω: ας μην τεθεί το ερώτημα γιατί παρότι πέφτουν σταθερά οι τιμές στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, ως καταναλωτές δεν βλέπουμε καμιά διαφορά στις τελικές τιμές πώλησης κι εξακολουθούμε να πληρώνουμε πανάκριβα τα παραγόμενα είδη και τα σχετικά τρόφιμα. Ειδικά στην Ελλάδα η πικρή μας πείρα διαβεβαιώνει ότι ποτέ, ή σχεδόν ποτέ, τέτοιου είδους μειώσεις δεν περνούν στην κατανάλωση. Απλώς διευρύνουν τα περιθώρια κέρδους της μεταποίησης (που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη αυτά τα εμπορεύματα) ή του εμπορίου.

Τρεκλίζει το ευρώ

Στο παραπάνω, εκρηκτικό τοπίο οι αρνητικές εξελίξεις στην ευρωζώνη, όπως δρομολογούνται με την εγκληματική ευθύνη της Γερμανίας, ενδέχεται να λειτουργήσουν σαν θρυαλλίδα που θα κάνει πραγματικότητα τα πιο απαισιόδοξα σενάρια. Η επέκταση της κρίσης χρέους στις χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης αποτελεί την πιο ατράνταχτη απόδειξη για τον δομικό χαρακτήρα της κρίσης που απειλεί πλέον βάσιμα τη συνέχιση της ύπαρξης του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, δέκα σχεδόν χρόνια μετά την επίσημη κυκλοφορία του σε φυσική μορφή. Κι αυτή η απειλή είναι εντελώς ανεξάρτητη από την βούληση της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ. Αντίθετα δηλαδή με την ιδεολογική τρομοκρατία που καλλιεργήθηκε την προεκλογική περίοδο, βάσει της οποίας η τύχη του ευρώ κρεμόταν από τα χέρια των ελλήνων ψηφοφόρων, οι αντιφάσεις που έχουν συγκεντρωθεί στη ευρωζώνη είναι τόσο πολλές, περίπλοκες και δυσεπίλυτες ώστε απλές αποφάσεις και προφανείς λύσεις δε χωρούν.

Αν το πρώτο κύμα της κρίσης της ευρωζώνης έριξε στα βράχια Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία, τις τρεις μικρότερες χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης, το νέο δεύτερο κύμα παρασέρνει Ιταλία και Ισπανία, την τρίτη και τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, απειλώντας με πλήρη ανατροπή τις μέχρι τώρα ισορροπίες. Ενδεικτικό στοιχείο για την ανεπάρκεια των μέχρι σήμερα μηχανισμών να απορροφήσουν τους κραδασμούς της κρίσης, είναι το μέγεθος των απειλών. Ο νέος μηχανισμός (ESM) που δημιουργήθηκε για να παράσχει ρευστότητα κι εξοπλίσθηκε με κεφάλαια ύψους 500 δισ. ευρώ φαντάζει απελπιστικά μικρός, αν δούμε όχι γενικά ότι το δημόσιο χρέος της Ιταλίας (δεύτερο μεγαλύτερο ως ποσοστό του ΑΕΠ μετά της Ελλάδας) ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 2 τρισ. ευρώ ή γενικά πάλι πως το συνολικό χρέος της Ισπανίας (το δημόσιο δηλαδή μαζί με το ιδιωτικό χρέος που συνήθως παραλείπεται) ανερχόταν στο 363% του ΑΕΠ της, αλλά αν δούμε τα ομόλογα που λήγουν φέτος και τα δύο επόμενα χρόνια. Η αξία τους ξεπερνάει τα 875 δισ. ευρώ, είναι δηλαδή 75% μεγαλύτερη από τα κεφάλαια του μηχανισμού, χωρίς να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι 100 δισ. ευρώ από τα 500 έχουν ήδη δεσμευτεί για την αναπλήρωση κεφαλαίου των ισπανικών τραπεζών.

Εκτός υπολογισμών αφήνουμε επιπλέον και τα κεφάλαια που θα απαιτηθούν για την Κύπρο, καθώς η Φρανκφούρτη δεν φαίνεται διατεθειμένη να επιτρέψει στην Λευκωσία την χρηματοδότησή της αποκλειστικά και μόνο από την Μόσχα όπου προσέφυγε για διμερή δανεισμό, μια κι έτσι θα έχανε την «χρυσή ευκαιρία» να επιβάλει τις πολιτικές λιτότητας και περικοπών, για χάρη των οποίων γίνεται όλη η αναστάτωση… Τα χρήματα που θα απαιτηθούν για την Κύπρο δεν θα ξεπεράσουν τα 4 δισ. ευρώ. Σταγόνα στον ωκεανό των δισ. που καταβάλουν οι φορολογούμενοι της ευρωζώνης για να σώσουν τις χρεοκοπημένες τράπεζες, πλήρως ενδεικτική όμως του βαθμού αποτυχίας της συνταγής που ακολουθείται κι ως βασικές παραμέτρους της έχει την στήριξη των τραπεζών με κάθε μέσο και την υιοθέτηση αιματηρών προγραμμάτων λιτότητας. Στην Ισπανία υπήρχε η διάχυτη εντύπωση πως η γενναία πρωτοβουλία της δεξιάς κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι να εξαγγείλει την αναπλήρωση του κεφαλαίου της τράπεζας Bankia, ύψους 18 δισ. ευρώ, με δημόσιο χρήμα θα δημιουργούσε ένα ανάχωμα στην επέκταση της τραπεζικής κρίσης. Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας για να ακολουθήσει η όλο ντροπή και περίσκεψη ομολογουμένως κατάθεση και συζήτηση του αιτήματός του στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης για χρηματοδότηση των ισπανικών τραπεζών με το ποσό των 100 δισ. ευρώ από τον μηχανισμό. Το πιθανότερο δε είναι να βρισκόμαστε μόνο στην αρχή, αν δούμε ότι το Διεθνές Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικής, γνωστό κι ως λόμπι των τραπεζιτών, του οποίου προΐσταται ο Τσαρλς Νταλάρα, εκτιμά τις ανάγκες των ισπανικών τραπεζών στα 260 δισ. ευρώ. Όπως λοιπόν απέτυχε η πρώτη επιχείρηση αναπλήρωσης του κεφαλαίου των ισπανικών τραπεζών, με επίκεντρο την Bankia, έτσι είναι πιθανό να αποτύχει κι η δεύτερη αξίας 100 δισ. για να οδηγηθούμε σε μια Τρίτη, ακόμη πιο δαπανηρή.

Η αναδιανομή στόχος της λιτότητας

Αποδεδειγμένα αποτυχημένη μπορεί να χαρακτηριστεί πλέον κι η επιχείρηση λιτότητας, κρίνοντάς την αποτελεσματικότητά της από τους ονομαστικούς της στόχους, κατά πόσο δηλαδή άμβλυνε τις δημοσιονομικές ανισορροπίες τις οποίες υποσχόταν να διορθώσει. Τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ισπανία της τρέχουσας διάσωσης προηγήθηκαν μέτρα περικοπών κοινωνικών δαπανών, τα οποία υποτίθεται θα εξευμένιζαν τις αγορές. Εις μάτην… Σε όλη την περιφέρεια της ευρωζώνης, η λιτότητα έχει αποδειχθεί επιταχυντής κι όχι παράγοντας ανάσχεσης της κρίσης. Η εμμονή επομένως με την οποία την προκρίνουν Βερολίνο, Φρανκφούρτη και Βρυξέλλες πρέπει να αναζητηθεί σε άλλες αιτίες: στην πρωτοφανών διαστάσεων αναδιανομή του πλούτου που προκαλεί. Μπροστά σε αυτό το στόχο η όξυνση της δημοσιονομικής κρίσης, υπ’ αριθμόν ένας κίνδυνος αν πάρουμε στα σοβαρά την κινδυνολογία της πολιτικής ελίτ, ξάφνου θεωρείται παράπλευρη απώλεια ή ανεκτό κόστος…

Σώζοντας την ευρωζώνη

Απέναντι στους συστημικούς κινδύνους που διακρίνονται απειλώντας την ύπαρξη του ίδιου του ευρώ, κι αυτό μάλιστα ομολογείται για πρώτη φορά από φανατικούς οπαδούς κι όχι επικριτές ή πολέμιους του, κάθε εναλλακτικό σχέδιο που έχει κατατεθεί απορρίπτεται πεισματικά από το Βερολίνο. Κι εδώ δεν αναφερόμαστε σε ριζοσπαστικά σχέδια όπως για παράδειγμα η διαγραφή μέρους του δημόσιου χρέους κρατών – μελών της ευρωζώνης, «ενδεχόμενο που γίνεται αναπόφευκτο» όπως αναγνώριζε ακόμη κι ο προβεβλημένος αναλυτής της Financial Times, Βόλγφγκανγκ Μινχάου, σε άρθρο του στις 11 Μαΐου με τίτλο «Πώς να σωθούν οι ισπανικές τράπεζες και η ευρωζώνη».

Το σχέδιο που προτείνεται με την μεγαλύτερη συχνότητα προβλέπει τα κράτη μέλη της ευρωζώνης να αναλάβουν από κοινού εκείνο το μέρος του δημόσιου χρέους που ξεπερνάει το 60% του ΑΕΠ κι ανέρχεται σε 2,3 τρισ. ευρώ. Το αποτέλεσμα όμως, αντιτείνει η Γερμανία, θα ήταν εκείνα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης που έχουν χαμηλό ή και μηδενικό κόστος δανεισμού να δουν τα επιτόκια δανεισμού τους να αυξάνονται. Το Βερολίνο για παράδειγμα εκτιμά ότι το ετήσιο κόστος που θα αναλάμβανε από μία τέτοια πρωτοβουλία, η οποία θα ελάφρυνε τις υπερχρεωμένες χώρες, θα ήταν 10 δισ. ευρώ. Γιατί να επωμιστεί τέτοιο βάρος;

Ένα δεύτερο σχέδιο το οποίο έγινε γνωστό το τελευταίο δίμηνο από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, περιγράφεται ως «τραπεζική ένωση» και προβλέπει την συγχώνευση των εθνικών τραπεζών σε ένα πανευρωπαϊκό σχήμα. Παρότι ακόμη δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα επιπλέον λεπτομέρειες, κάτι που αναμένεται να γίνει όσο θα πλησιάζουμε στην κρίσιμη σύνοδο κορυφής της ΕΕ της 28ης – 29ης Ιουνίου, οι Γερμανοί τραπεζίτες το αποκλείουν, υπό το φόβο να αναγκαστούν να χρηματοδοτήσουν τη διάσωση των τραπεζών των περιφερειακών κρατών. «Στο χειρότερο σενάριο οι γερμανοί πολίτες θα αναγκάζονταν να αναλάβουν το κόστος της κατάρρευσης των ισπανικών τραπεζών», δήλωνε ενδεικτικά στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αντιπρόεδρος της γερμανικής κεντρικής τράπεζας Μπούντεσμπανκ. Στο καλύτερο για την Γερμανία, συμπληρώνουμε εμείς, όλες οι τράπεζες θα κατέληγαν θυγατρικές της Deutsche Bank…

Εποπτεία και οικονομική κατοχή

Απορρίπτοντας τα παραπάνω σενάρια η Γερμανία φαίνεται να επιμένει στην λύση που έχει ήδη προκρίνει και προβλέπει την στενότερη επίβλεψη των δημόσιων οικονομικών των 27 κρατών μελών της ΕΕ, αποκτώντας ακόμη πιο βαρύνοντα λόγο για τις δημόσιες δαπάνες ειδικά εκείνων των χωρών που αναγκάζονται να προσφύγουν στον μηχανισμό διάσωσης. Κι όσο μάλιστα περνάει ο καιρός ο αριθμός τους θα μεγαλώνει… Η Γερμανία δεν πρόκειται να κάνει πίσω από το στόχο της επιβολής καθεστώτος οικονομικής κατοχής, καθώς κάθε άλλο εναλλακτικό σχέδιο, όπως για παράδειγμα η εγκατάλειψη του ευρώ, κρίνεται επιζήμιο για την Γερμανία. Κι αυτό παρότι εντός της χώρας πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν την έξοδο από το ευρώ της Γερμανίας ή της …Ελλάδας. Χαρακτηριστικό του κλίματος είναι για παράδειγμα πως το βιβλίο που βρίσκεται στα ευπώλητα σταθερά τις τελευταίες εβδομάδες ανήκει σε πρώην μέλος του ΔΣ της Μπούντεσμπανκ κι έχει τίτλο «Η Ευρώπη δεν έχει ανάγκη το ευρώ». Ενώ, σε πρόσφατη έρευνα κοινής γνώμης περισσότεροι από 2 στους 3 Γερμανούς υποστήριξαν πως η Ελλάδα πρέπει να διωχθεί από το ευρώ. Μια γνώμη που δεν μπορεί να ειδωθεί ανεξάρτητα από τις τάσεις που διαμορφώνονται στην καρδιά του γερμανικού κατεστημένου.

Το ίδιο το Βερολίνο πάντως θα κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να διατηρήσει την ευρωζώνη στη σημερινή της έκταση. Κι αυτό όχι για λόγους γοήτρου, αλλά για λόγους καθαρού οικονομικού συμφέροντος. Ειδικότερα, το Ινστιτούτο του Κιέλου για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW) έχει εκτιμήσει το ρίσκο από την διάλυση του ευρώ ή την έξοδο της Γερμανίας απ’ αυτό σε 1,5 τρισ. ευρώ. Το μεγαλύτερο δε μέρος αυτού του κινδύνου εντοπίζεται στην γερμανική κεντρική τράπεζα η οποία έχει συσσωρεύσει απαιτήσεις στο πλαίσιο του συστήματος πληρωμών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που υπερβαίνουν τα 700 δισ. ευρώ. Ελάχιστο μέρος εξ αυτών θα έπαιρνε πίσω σε περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ. Σημαντικές ζημιές επίσης θα προέκυπταν για τις γερμανικές τράπεζες, που διατηρούν στα χαρτοφυλάκιά τους ομόλογα της ευρωζώνης αξίας 800 δισ. ευρώ και για τις γερμανικές ασφαλιστικές εταιρείες η έκθεση των οποίων στην ευρωζώνη ανέρχεται στα 300 δισ. ευρώ. Σοβαρό πλήγμα θα δεχόταν επίσης κι η γερμανική βιομηχανία καθώς η επαναφορά του γερμανικού μάρκου θα οδηγούσε στην ανατίμησή του κατά 30% έναντι των ξένων νομισμάτων κατά τον πρώτο χρόνο, με αποτέλεσμα οι εξαγωγές να μειώνονταν κατά 12% και η παραγωγή κατά 7%, σύμφωνα πάντα με δικούς τους υπολογισμούς. Για όλους τους παραπάνω λόγους, στους οποίους πρέπει φυσικά να προσθέσουμε και τα άμεσα οφέλη που δρέπει η γερμανική οικονομία, το Βερολίνο θα καταβάλει κάθε κόστος για να διατηρήσει την ευρωζώνη. Η απόφαση αυτή διευκολύνεται στον βαθμό που η Γερμανία έχει βρει τρόπους να εξωτερικεύει αυτό το κόστος στους λαούς της Ευρώπης και στον υπόλοιπο κόσμο, με την ίδια να συσσωρεύει αποκλειστικά και μόνο τα κέρδη.
Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί όταν αυτό το κόστος για ορισμένα κράτη – μέλη αρχίζει να γίνεται ασύμφορο ή απαγορευτικό αξιολογώντας το συγκριτικά με τις επιχειρήσεις διάσωσης άλλων κρατών – μελών που έχουν μεγαλύτερη προτεραιότητα. Τότε, η Γερμανία αν πρόκειται να σώσει το ευρώ δεν θα διστάσει να πετάξει έξω από την ευρωζώνη χώρες τις οποίες αφαίμαξε επί δεκαετίες, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα!



Ζντανοφισμός (σοσιαλιστικός ρεαλισμός) και οι ομοιότητες του με την υπηρεσία προοδευτικής λογοκρισίας της Ελληνικής αριστεράς

Ζντανοφισμός είναι η τακτική που ακολούθησε το σοβιετικό καθεστώς απέναντι σε κάθε μορφή τέχνης. Η απαγόρευση κάθε μορφής έκφρασης κυρίως στην τέχνη που δεν ήταν "κατανοητή" από τις μάζες, μαζί με την υποχρέωση της εξύμνησης του σοβιετικού συστήματος, κυρίως της εποχή του σταλινισμού, και την απεριόριστη και αδιάκοπη καταγγελία της αστικής κοινωνίας, του αστικού τρόπου ζωής και πολιτισμού. Την τακτική αυτή ακολούθησαν, φυσικά για πολλά χρόνια, όλες οι υπόλοιπες σοσιαλιστικές χώρες. Η ονομασία του όρου οφείλεται στον πρώτο υπεύθυνο για την εφαρμογή αυτής της τακτικής, τον Ζντανοφ (Andrey Zhdanov).

Που μοιάζει όμως ο Ζντανοφισμός με την υπηρεσία προοδευτικής λογοκρισίας της Ελληνικής αριστεράς; μα είναι προφανές. Καταρχάς η τακτική δεν περιορίζεται μόνο στην τέχνη. Απαγορεύει και καταδικάζει έμμεσα ή άμεσα μέσω της προπαγάνδας των αριστεροκρατούμενων αλλα και των αριστεροπροσκυνημένων Μέσων οποιαδήποτε έκφραση (από τέχνη μέχρι απλή γνώμη) δεν ταιριάζει με τις αριστερές πολιτικές τους αντιλήψεις. Υποχρεώνοντας όχι μόνο την μη αντίθετη άποψη αλλά και την εξύμνηση των επιλογών τους (π.χ μεταναστολαγνεία) ως πρότυπο. Αυτό συνοδεύεται εδώ και χρόνια με την ταυτόχρονη αδιάκοπη καταγγελία της αστικής κοινωνίας απαξιωτικά ως ...νοικοκυραίοι. Την καταγγελία του αστικού τρόπου ζωής γιατί οι πλειοψηφία των αστών δεν αποδέχεται την με το ζόρι γκετοποίηση της κοινωνίας. Και φυσικά την έμμεση καταγγελία του Ελληνικού πολιτισμού γιατί τους φαίνεται αδιανόητο το ότι ακόμη οι Έλληνες δείχνουν σε κάθε ευκαιρία να προτιμούν τον πολιτισμό η αν θέλετε το όποιο πολιτισμό κληρονόμησαν και έφτιαξαν απο το ψευτοδίλλημα και το ιδεολόγημα του πολυπολιτισμού.

Αυτό όμως που που προκαλεί απορίες είναι πως ενώ στο παράδειγμα του Σοβιετικού συστήματος ήταν λογικό να μπορεί να επιβληθεί ο Ζντανοφισμός μιας και μιλάμε για ένα απολυταρχικό καθεστώς. Στην Ελλάδα που υπάρχει δημοκρατία πως μπορεί η υπηρεσία προοδευτικής λογοκρισίας να εφαρμόζει τις επιταγές της απαγορεύοντας κάθε άλλη άποψη;

Αυτό είναι κάτι που καλλιεργήθηκε για χρόνια και βρήκε έδαφος ειδικά την δεκαετία του 90 και 2000 που με την βοήθεια των αθρόων επιδοτήσεων ανδρώθηκε μία διαπλεκόμενη φάμπρικα που με το χρήμα χειραγώγησε και φαίνεται να χειραγωγεί ακόμη μεγάλο μέρος των ΜΜΕ αλλά και του υπολοίπου συστήματος εξουσίας. Αν σε αυτό προσθέσουμε το υποσυνείδητο ενοχικό δεξιό κόμπλεξ τότε θα καταλάβουμε πως μιλάμε για απόλυτη αριστερή ιδεολογική επικράτηση και χειραγώγηση που μεταχειρίζεται τους όρους "δημοκρατία" και "προοδευτισμός", για να καλύψει την πραγματική της μορφή που δεν απέχει καθόλου από τα πρότυπα του Σταλινισμού και των πιό απολυταρχικών σοσιαλιστικών καθεστώτων.



Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Πάλι βρέθηκε η παλιοπαρέα με τους φίλους, για να τα πούμε. Και καθίσαμε να πιούμε έναν καφέ για τρεις ώρες, αφού μας τελείωσαν οι παλιές κρασοκατανύξεις. Αλλά τι να πούμε; Άλλα πρόσωπα σκυφτά, άλλα σφιγμένα με έντονη την αγωνία ζωγραφισμένη επάνω τους, άλλα με μάτια που πρόδιδαν απελπισία κι άλλοι πάλι κοίταζαν τριγύρω τους αμήχανοι έως και ενοχικά…

Και άρχισε η κουβέντα… Που να μην άρχιζε δηλαδή, γιατί μαύρισε περισσότερο η ψυχή όλων μας με όσα είπαμε μεταξύ μας. Μέχρι πριν λίγο καιρό μαθαίναμε πως κάποιος γνωστός βγήκε στην ανεργία, πως άλλος έφυγε στο εξωτερικό, πως άλλος πηγαίνει καθημερινά στα συσσίτια για να πάρει φαγητό για την οικογένειά του. Τώρα, το κακό χτύπησε μέσα στην παρέα.
Ο Παναγιώτης έμαθε ξαφνικά, από τη μία μέρα στην άλλη, πως απολύεται.
Ο Θανάσης, που ήταν στο επίδομα ανεργίας, βρίσκεται πια σε πολύ δύσκολη θέση, αφού τελείωσε ο χρόνος του επιδόματος.
Ο Αντώνης, που δουλεύει ωρομίσθιος, μειώθηκαν οι ώρες και τώρα δεν του φτάνουν τα χρήματα ούτε για να έχει να αγοράσει τρόφιμα. Ενοίκια και δόσεις σε τράπεζα, δεν συζητιέται, δεν μπορούν να πληρωθούν ακόμη και αν σταματήσει να τρώει ο ίδιος και η οικογένειά του…
Σε άλλους δύο άλλαξαν την σύμβαση εργασίας και είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν με 350 ευρώ! Ποιος να ζήσει; Πώς να ζήσει;

Και οι υπόλοιποι, όμως, ζούνε στην καθημερινή ανασφάλεια πως θα βρεθούν απότομα χωρίς δουλειά. Το ξέρουν πολύ καλά, πως η φτώχεια και η εξαθλίωση θα χτυπήσει και την δική τους την πόρτα. Αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο από το να περιμένουν την… σειρά τους, νιώθοντας και άβολα επειδή οι ίδιοι εργάζονται (ακόμη), ενώ τα φιλαράκια έχουν προβλήματα, πολλά προβλήματα που γέννησε η ανεργία…

Καθημερινό άγχος, μου λέει ο Γιάννης. Σηκώνομαι από το κρεβάτι και δεν ξέρω πως θα βραδιάσει. Τα παιδιά έχουν έξοδα, το νοίκι πρέπει να πληρωθεί. Η γυναίκα δεν δουλεύει εδώ και 6 χρόνια, από τότε που την σταμάτησαν επειδή ήθελαν υπάλληλο χωρίς πτυχίο, δηλαδή χωρίς εξτρά επιδόματα…
Το κινητό το έκοψα, μου λέει ο Γιώργος. Αλλά σε λίγο θα κόψω και το σταθερό, αφού πρέπει να διαλέξω αν θα πληρώσω τη ΔΕΗ ή το τηλέφωνο. Και χωρίς ψυγείο και πλυντήριο, δεν βγαίνει…
Έχω απλήρωτο το χαράτσι, μου λέει η Κατερίνα. Και τα λεφτά που είχαμε στην άκρη στην τράπεζα, τελείωσαν κι αυτά. Τι θα κάνουμε; Πού πάει αυτό το πράγμα;

Δυστυχώς, ολόκληρη η παρέα έχει αλλάξει. Δεν υπάρχει αγανάκτηση, δεν υπάρχει θυμός, αλλά μόνο οργή. Η ζωή όλων καταστρέφεται από τη μια στιγμή στην άλλη, επειδή κάποιοι άδειασαν τα ταμεία της χώρας, επειδή κάποιοι αποφάσισαν να μεταβιβάσουν τις προσωπικές τους εγκληματικές ευθύνες στις πλάτες της Ελληνικής κοινωνίας, επειδή κάποιοι συνεχίζουν μέχρι και αυτή τη στιγμή να ενεργούν κατά όλων των Ελλήνων, δήθεν προσφέροντάς τους ελπίδα, προσφέροντάς τους έναν αργό, βασανιστικό και εξευτελιστικό «θάνατο».
Ναι, από τη μια στιγμή στην άλλη, να βρίσκεται στο απόλυτο μηδέν, στην απόλυτη ανασφάλεια, στο απόλυτο κενό…

Σε αυτή την χώρα ζούμε. Σε μία χώρα που το κράτος έχει σταματήσει να σέβεται τους πολίτες του, που αδιαφορεί για τις υποχρεώσεις του έναντι εκείνων που το απαρτίζουν. Σε ένα κράτος των ολίγων και των κολίγων, όπου όλα τα απίθανα και αρνητικά είναι δυνατά να συμβούν, επειδή κάποιοι υπάρχουν και ενεργούν πάνω από το νόμο, πάνω από το Σύνταγμα, χωρίς ηθικούς ή άλλους φραγμούς…

Καταστρεφόμαστε και αργά αλλά μεθοδικά μετατρεπόμαστε είτε σε κινούμενους στόχους (προς εξολόθρευση), είτε σε πειθήνιους υποτακτικούς των νεοταξιτών λακέδων, είτε σε… κινούμενες αυτοενεργούμενες οπλισμένες βόμβες… Και αυτό το τελευταίο ίσως θα πρέπει να το προσέξουν ιδιαίτερα οι ανθυποκυβερνώντες νενένοι… Η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου δεν έχει τιμή και δεν είναι όλοι πρεζόνια της εξουσίας για να παραδώσουν την αξιοπρέπειά τους στα πόδια των οικονομικών δολοφόνων, των διακρατικών τρομοκρατών και όλων εκείνων που έχουν σχηματίσει μία διεθνή συμμορία για να υποτάξουν ή να καταστρέψουν ολόκληρους λαούς… Στην Ελλάδα, υπάρχει μία παράδοση που λέγεται «Κούγκι»… Και το σημερινό «Κούγκι» έχει γεμίσει από απελπισμένους που είναι έτοιμοι να ισοπεδώσουν τους πάντες και τα πάντα…

Άραγε τα πολιτικά σκύβαλα μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς θα σήμαινε κάτι τέτοιο για τους ίδιους; Όταν κάποιος βρίσκεται στο σημείο «μηδέν», τότε ένα δίλημμα υπάρχει μπροστά του και μία ερώτηση για να απαντήσει: «Ή εσείς ή εμείς»…




  • Εγκαίνια των νέων γραφείων του τουρκοσυλλόγου «Αδελφοσύνη», παρουσία του Τούρκου πρεσβευτή στην Αθήνα Κερίμ Ουράς, του Τούρκου προξένου στη Ρόδο, αλλά και ντόπιων βουλευτών της Ν.Δ. και των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»!

Σας γράφαμε τις προάλλες για τις επισκέψεις κάποιων τουρκοφρόνων της Ρόδου στη Θράκη, εντεταγμένες στην ευρύτερη προσπάθεια της Τουρκίας να εγείρει μειονοτικό ζήτημα και στα Δωδεκάνησα. Ήρθε λοιπόν η ώρα που ο τουρκοσύλλογος «Αδελφοσύνη» (για τον οποίο σας ενημερώσαμε), να κάνει και τα εγκαίνια των νέων γραφείων του, στην καρδιά της πόλης της Ρόδου. Στα εγκαίνια, που πραγματοποιήθηκαν στις 16 Ιουλίου, παραβρέθηκαν ο πρεσβευτής της Τουρκίας στην Ρόδο Κερίμ Ουράς, ο πρόξενος Ρόδου Αϊντίν Ιλχάν Ντουρουσόι, μουσουλμάνοι Ροδίτες που κατοικούνε στην Τουρκία, μέλη της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και δύο βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, ο Μάνος Κόνσολας της ΝΔ και η Μίκα Ιατρίδη των Ανεξάρτητων Ελλήνων!

Λογικά εορταστικό λοιπόν το κλίμα και για την τούρκικη δημοσιογραφική ιστοσελίδα www.haberimport.com, από την οποία μαθαίνουμε πως «οι Τουρκομουσουλμάνοι της Ρόδου βιώνουν την χαρά να έχουν ένα νέο κτίριο για τον σύλλογο τους, όπου θα μπορέσουν να διδάξουν στα παιδιά τους τον πολιτισμό, την γλώσσα και την θρησκεία τους. Στα εγκαίνια του μοντέρνου νέου κτιρίου του συλλόγου που βρίσκεται 200 μέτρα από το κέντρο της Ρόδου, παραβρέθηκαν 600 Τούρκοι της Ρόδου (Έλληνες πολίτες)…Κατά την ομιλία που έκανε, ο πρέσβης στην Αθήνα Κερίμ Ουράς εξέφρασε την ικανοποίηση του για την παρουσία του επ’ ευκαιρία των εγκαινίων για την μεταφορά του συλλόγου σε έναν νέο μοντέρνο χώρο. Ο Ουράς (τον βλέπετε τρίτο από αριστερά στην πρώτη φωτογραφία, αλλά και στη δεύτερη, λίγες ώρες πριν, μαζί με τον Ιλτέρ Μέτσο μέσα στο τζαμί Ιμπραήμ Πασά) ανέφερε πως «τα εγκαίνια αυτά είναι ένα ορόσημο», ευχαρίστησε όλους όσους μόχθησαν γι’ αυτά, ενώ εξέφρασε και την ελπίδα ότι ο σύλλογος θα είναι όχι μόνο για τους Ροδίτες αλλά και για τους τουρίστες που θα έρχονται από την Τουρκία ένας χώρος ανακούφισης.


Περιέγραψε την περηφάνια που αισθάνθηκε για την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά στην Ρόδο (σ.σ. Ποιαν, μωρέ, την τούρκικη; Θα μας αποτρελάνουν τελείως ετούτοι;) και είπε πως συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου και τον δήμαρχο Ρόδου, με τους οποίους αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τα Δωδεκάνησα, το Μπόντρουμ και την Μαρμαρίδα. Περαιτέρω, επικεντρώθηκε στην αύξηση των δρομολογίων των πλοίων, ενώ εξέφρασε την ικανοποίηση του διότι έμαθε πως βρέθηκαν πόροι ύψους 1 εκ. ευρώ για την επισκευή του εν μέρει γκρεμισμένου τζαμιού Ρετζέπ Πασά. Είπε ακόμη πως τα συνεχιζόμενα ανοίγματα της Τουρκίας προς την μειονότητα των Ρωμιών, όπως η παράδοση περιουσιών, έχουν θετικό αντίκτυπο στην Ελλάδα».

Από την πλευρά του, ο πρόξενος Ρόδου Αϊντίν Ιλχάν Ντουρουσόι χαρακτήρισε τα εγκαίνια του νέου κτιρίου του συλλόγου ως ένα πολύ σημαντικό γεγονός, πρόσθεσε πως ο σύλλογος θα έχει πολύ σημαντικές πολιτιστικές δραστηριότητες (σ.σ. ήδη φανταζόμαστε το ύφος και το περιεχόμενό τους), ενώ ακόμη δήλωσε πως «εδώ θα είναι σημείο ενότητας, ομοψυχίας και αλληλεγγύης» (σ.σ. είμαστε…βέβαιοι)! Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ιμάμης του τζαμιού Ιμπραήμ Πασά (και όργανο βέβαια του σεσημασμένου αρχιπράκτορα της Τουρκίας ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μετέ) Ιλτέρ Μέτσο (στην 3η φωτογραφία, τον βλέπετε στο μικρόφωνο), που μοίρασε ευχαριστίες προς τους πάντες για την ηθική και υλική τους στήριξη και εξέφρασε την ελπίδα ότι ο σύλλογος θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες προς τις εθνικές και ηθικές αξίες, τον πολιτισμό, τα έθιμα και τις παραδόσεις.

Ε, και μετά δεν θα μπορούσε βεβαίως να μην πάρει τον λόγο και ο πρόεδρος του τουρκοσυλλόγου Μεχμέτ Ζαμανάκι, που δήλωσε πως ευχαριστεί μέσα από την καρδιά του τους Τουρκομουσουλμάνους της Ρόδου για τις δωρεές τους και την υλική και ηθική στήριξη που παρείχαν, τόνισε πως πλέον ο σύλλογος θα λειτουργήσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις διάφορες δραστηριότητές του και κάλεσε τους μουσουλμάνους της Ρόδου να μετάσχουν στις εκδηλώσεις και να στηρίξουν τις δραστηριότητές του. Ανέφερε επίσης πως σύντομα θα αρχίσουν μαθήματα παραδοσιακών χορών από έναν δάσκαλο παραδοσιακών χορών (σ.σ. ε, πάρτε στην 4η φωτογραφία ένα δείγμα από την επίδειξη το ίδιο βράδυ των εγκαινίων και μαντέψτε ποιας ακριβώς εθνικότητας θα είναι και οι χοροί και ο…δάσκαλος) και ακόμη αποκάλυψε πως θα οργανώσουν και μια μεγάλη επίδειξη για το Μπαϊράμι.

Το ακόμη πιο θλιβερό όμως ήταν όσα είπαν οι δύο ελληνόφωνοι βουλευτές (ναι, δεν παρέστησαν μόνο, αλλά έκαναν και…δηλώσεις από πάνω)! Ο βουλευτής της Ν.Δ. Μάνος Κόνσολας είπε λοιπόν πως παρακολουθεί και στηρίζει από το 2000 τις δραστηριότητες του συλλόγου (σ.σ. τα θερμά μας συγχαρητήρια) και εξέφρασε τη χαρά του για τη μεταφορά του συλλόγου στα νέα του γραφεία. Είπε ακόμη πως ο σύλλογος θα πραγματοποιήσει στο εξής πολλές εκδηλώσεις και ο ίδιος θα τους στηρίξει σε αυτό, ενώ τόνισε πως πάντοτε ζούσε μαζί με τους μουσουλμάνους, έχοντας μαζί τους μια ειλικρινή σχέση (σ.σ. το έχουμε…εμπεδώσει!) και εστίασε στην αδελφοσύνη μεταξύ των δύο κοινοτήτων που στηρίζεται σε μακρό ιστορικό παρελθόν.

Όσο για τη βουλευτίνα των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» Μίκα Ιατρίδη εξέφρασε κι αυτή την ικανοποίηση για την παρουσία της στα εγκαίνια των νέων κτιρίων, λέγοντας «ένα μεγάλο μπράβο στο Δ.Σ. που πέτυχε κάτι τέτοιο». Επίσης ανέφερε πως ο σύλλογος πραγματοποιεί με επιτυχία τις δραστηριότητες του και ότι μέσω αυτής της οδού, οι πολιτιστικές αξίες θα μεταδοθούν από γενιά σε γενιά!

Τρομερό λοιπόν, ε; Έτσι απλά και ήσυχα, κυριολεκτικά εκ του μη όντος, η Τουρκία μέσω κάποιων ελαχίστων πρακτορίσκων της ανοίγει άλλο ένα μέτωπο σε βάρος της χώρας μας. Και τώρα μάλιστα δεν θα είναι πλέον μόνο οι διάφορες ευρωπαϊκές εκθέσεις για τη δήθεν τουρκική μειονότητα της Ρόδου. Θα έχουμε πια συνεχώς μες στα πόδια μας και την οργανωμένη (και τουρκο-επιδοτούμενη με άφθονο «μαύρο χρήμα») ντόπια προπαγάνδα, αυτήν που ζούμε εδώ και δεκαετίες στη Θράκη, αυτήν που ήδη μιλάει και στη Ρόδο για τις 2 κοινότητες, για την ανάπτυξη της τούρκικης κουλτούρας, κτλ.

Άραγε υπάρχει κάποιος στο γελοίο αυτό κρατικό ψευδομόρφωμα που να έχει έστω ακούσει κάτι για τη νέα πληγή που ολοένα και διευρύνεται – ή όλοι χαίρονται για την…πολιτιστική ποικιλία, την άδολη και ανέφελη ελληνοτουρκική συνύπαρξη, την ανάγκη για…σεβασμό του διαφορετικού και τις λοιπές παραπλήσιες πομφόλυγες που εκστομίζουν κρουνηδόν από τα βλακώδη χείλη τους οι διάφοροι χαχόλοι; Υπάρχει κάποιος που μπορεί απλώς να κάτσει να σκεφτεί τι θα έκανε η Τουρκία αν πήγαινε λ.χ. ο πρέσβης μας στην Άγκυρα να στήσει σύλλογο στους ελληνόφωνους μουσουλμάνους του Πόντου;

Και όσο για τους θλιβερούς ελληνέζους που παριστάνουν τους εκπροσώπους μας στο κοινοβούλιο και «νομιμοποιούν» με την παρουσία τους τέτοιες μαζώξεις πρακτόρων, εμείς ούτε για προδοσίες θα μιλήσουμε, ούτε θα αναρωτηθούμε αν η αιτία της στάσης τους είναι οποιοσδήποτε άλλος λόγος ή απλώς εκείνο το…άπειρο που έλεγε κι ο Αϊνστάιν (και χωρίς να εννοεί το…σύμπαν). Από την ώρα όμως που με τόση ευκολία κάθονται και προκαλούν δεδικασμένα και τετελεσμένα σε ύψιστα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όποιος κι αν είναι ο λόγος, κάποιος θα πρέπει να τους τραβήξει το αυτί.

Κυρίως το κόμμα του Καμμένου που εμφανίζεται με σαφώς πατριωτικότερες θέσεις σε σχέση με το νεοδημοκρατικό τσίρκο των μνημονιακών ανθυπομηδενικών, θα έπρεπε να είναι κάπως προσεκτικότερο για τις απαράδεκτες ενέργειες κάποιων μελών του. Δεν κοιτάζουν να τους… ενημερώσουν τουλάχιστον για τις θέσεις που ως κόμμα έχουν άλλωστε επισήμως υιοθετήσει; Ε, κι αφού τους ενημερώσουν, ας τους συμμαζέψουν και λίγο, πριν κάνουν ακόμη μεγαλύτερη ζημιά…



Ακριβότερη θα είναι για τη Γερμανία η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, σε περίπτωση χρεοκοπίας, εκτιμά το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Frankfurter Neue Presse», το διακεκριμένο γερμανικό ινστιτούτο υπολογίζει στα 89 δισ. ευρώ τις απώλειες της Γερμανίας σε περίπτωση που η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών εντός Ευρωζώνης και στα 82 δισεκατομμύρια σε περίπτωση που η χώρα χρεοκοπήσει και τεθεί έκτος ευρώ.

Σε αυτά τα ποσά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα χρήματα που έχουν ήδη καταβληθεί από τα δύο πακέτα στήριξης, η αγορά ελληνικών ομολόγων από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης, οι απαιτήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος επί των ελληνικών τραπεζών, αλλά όχι οι απώλειες των γερμανικών τραπεζών, των ασφαλιστικών εταιρειών και άλλων ιδιωτών πιστωτών.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Το σπάσιμο της Αγροτικής Τράπεζας σε “καλή” και “κακή” είναι πλέον γεγονός, έστω και παρασκηνιακά…

Η τράπεζα δημιουργεί το υγιές κομμάτι της και ένα με όλα τα παθητικά της στοιχεία, όπως επισφαλή δάνεια κτλ.

Θέλουν να την “εξυγιάνουν” και να την πουλήσουν στο παρασκήνιο, την ώρα που δεν έχει γίνει καν διαγωνισμός για το ποιός θα την πάρει!

Αλήθεια, γιατί δεν δίνουν στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία το υγιές κομμάτι της Αγροτικής Τράπεζας;

Ανακοινώσεις δεν υπάρχουν, διαγωνισμοί ούτε καν να το συζητάμε, αλλά σήμερα η μετοχή της τράπεζας έπεσε κατά 22,33% στο χρηματιστήριο!!!

Ήδη, στην “πιάτσα” λένε ότι επίκειται ανακοίνωση την τελευταία στιγμή για επείγουσα αναστολή της διαπραγμάτευσης της μετοχής, με τις εξελίξεις να δρομολογούνται επίσημα, αύριο, Παρασκεύη!




Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

«Μέγα θαύμα, τρεις ημέρες» λέει ο σοφός Ελληνικός λαός. Πράγματι, σε αυτό ακριβώς αποσκοπεί και η επίθεση που έγινε στην Ελληνίδα αθλήτρια Βούλα Παπαχρήστου, η οποία έγινε το θύμα μίας επίθεσης αποπροσανατολισμού των Ελλήνων. Ενός αποπροσανατολισμού, που προσφέρει ένα θέμα «πιασάρικο» για να μην ασχοληθεί ο λαός με «θέματα φλέγοντα».

Δεν έχει καμία απολύτως σημασία το σχόλιο της νεαρής αθλήτριας, όταν την κριτική επιβάλουν άνθρωποι που είναι ρατσιστές κατά της ίδιας της αθλήτριας και των υπολοίπων Ελλήνων. Ή μήπως όλοι αυτοί οι πρόθυμοι ενδιαφέρονται πραγματικά για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες και δεν το έχουμε αντιληφθεί;

Καλά τα καθρεφτάκια και οι χάντρες που προσφέρονται αφειδώς και με την παραμικρή ευκαιρία στο «πόπολο», αλλά αυτοί που διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους πόση κριτική άσκησαν και με ποια ένταση απέναντι σε όλα αυτά τα μέτρα που οδηγούν την χώρα στην καταστροφή; Μήπως ήταν από εκείνους που προσπαθούσαν να μας πείσουν πως το μνημόνιο είναι καλό, πως τα οικονομικά μέτρα ήταν «ευλογία», πως όλα όσα γίνονται ή θα γίνουν είναι για το καλό μας…! Οι ίδιοι καλοπληρωμένοι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», χρησιμοποιούν σήμερα έναν άνθρωπο, συγκεκριμένα μία αθλήτρια (και όλοι γνωρίζουμε πως ο αθλητισμός απαιτεί ισχυρό πνεύμα, αυτοσυγκράτηση, πόνο και συνεχή δουλειά, δηλαδή όλα όσα δεν εκπροσωπούν οι καταγγέλοντες την αθλήτρια) προκειμένου να γυρίσουμε όλοι το βλέμμα μας στην «καταγγελία», αλλά να αγνοήσουμε τι βρίσκεται εκεί που δεν θέλουν να κοιτάξουμε, που δεν θέλουν να δούμε…

Αυτές τις ημέρες η χώρα μας δέχεται και πάλι μία συντονισμένη επίθεση λάσπης, με κάθε είδους κινδυνολογίες που θίγουν οικονομικά οφέλη και κυριαρχικά της δικαιώματα, έρχονται και παρέρχονται προσωπικότητες (Κλίντον, Μπαρόζο κ.α.), ενώ έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται και εκπρόσωπο κολοσσιαίων εταιρειών στον χώρο της ενέργειας…, τράπεζες διαλύονται, τελούν υπό συγχώνευση ή τις τοποθετούν πωλητήριο.

Τα πάντα καταρρέουν με αποκλειστική ευθύνη των πολιτικών και με πρωτοφανή συγκάλυψη των «δημοσιογράφων», αλλά εμείς πρέπει να ασχολούμαστε με την Βούλα Παπαχρήστου. Αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας για τους επαγγελματίες αντιρατσιστές, αυτό είναι το πρόβλημα όλων εκείνων που σιτίζονται από διάφορες ΜΚΟ (θυμίζουμε πως ο Πούτιν χαρακτήρισε τις ΜΚΟ ως «πράκτορες») και που ποτέ δεν κραύγασαν για τα δίκαια της αυτής της χώρας που ο «ανθρωπισμός» τους την μετέτρεψε σε μία τεράστια ανοιχτή φυλακή όπου καθημερινά γίνονται εγκλήματα κατά των γηγενών κατοίκων της, όπου καθημερινά καταπατώνται το Σύνταγμα και οι νόμοι, όπου καθημερινά και συστηματικά ωθείται η κοινωνία σε μία άνευ προηγουμένου σύγκρουση η οποία θα λειτουργήσει ως εφαλτήριο τροποποίησης της διακυβέρνησης που ασκούν οι υποτακτικοί της νέας τάξης.

Έκαναν την Βούλα Παπαχρήστου «χάντρες και καθρεφτάκια» και κατόρθωσαν –για μία ακόμη φορά- να κρύψουν τα εθνικά εγκλήματα που οι ίδιοι κάνουν εις βάρος της χώρας. Για μία ακόμη φορά –μέχρι να έρθει η επόμενη- χειρίστηκαν το πλήθος, όπως ακριβώς τους έχουν διδάξει στα σεμινάρια διακυβέρνησης που τους γίνονται από τη Νέα Τάξη. Κι εμείς, τρέχουμε να ακολουθήσουμε το «δάχτυλο» που μας δείχνει τι πρέπει να δούμε, τι πρέπει να πούμε και τι πρέπει να θεωρήσουμε ως πρώτη προτεραιότητα. Όποιος τολμήσει να πράξει διαφορετικά, στοχοποιείται και θα εξευτελίζεται από τα έμμισθα όργανά τους, τους παπατζήδες της πληροφόρησης. Τελικά, ο φασισμός έχει πολλά πρόσωπα στις ημέρες μας. Μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και ως… ανθρωπισμός ή «αριστερή» πολιτική!

Σε αυτή την Ελλάδα ζούμε, μέχρι να το καταλάβουμε και να την αλλάξουμε. Μέχρι τότε, θα πρέπει να έχουμε αλλάξει όλοι εμείς, κατανοώντας πως τίποτε δεν δημοσιεύεται εάν δεν είναι προς όφελος των (δια)κυβερνώντων…