Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Ιουν 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Στην «σύγχρονη» ισλαμική Τουρκία τα κοριτσάκια από 11 ετών και πάνω, (ανεπίσημα ίσως και από μικρότερες ηλικίες ), θα πρέπει να μαθαίνουν πώς να γίνουν καλές νύφες, βλέπε πώς να μαθαίνουν να «βιάζονται» από τους συζύγους τους οι οποίοι, όπως κηρύττει το Κοράνι, (το οποίο τελευταία έχει αποκτήσει πολλούς θαυμαστές στην Ελλάδα), τις θεωρούν σαν τα χωράφια τους και όποτε γουστάρουν τα σπέρνουν σύμφωνα με τις ορέξεις τους.
Αλλά το εκπληκτικό είναι πως όχι μόνο δεν λαμβάνονται κάποια μετρά για αποφευχθούν αυτοί οι νομότυποι βιασμοί, αλλά τώρα προχωρούν και στην επίσημη διδασκαλία στα τουρκικά σχολεία για τις μικρές νύφες που στα 11 χρόνια τους θα πρέπει να εκπαιδευτούν πως να γίνουν καλές νύφες και να υπακούουν στον νόμο του αφέντη συζύγου τους.

Όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα, Taraf, το ίδιο το τουρκικό υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην θέσπιση μαθήματος στα τουρκικά σχολειά για μικρές νύφες από 11 ετών με την χαρακτηριστική προτροπή, «Πως να γίνετε καλές μικρές νύφες».\
Το μάθημα θα διδάσκεται στην πέμπτη τάξη του πρώτου σχολείου, (αντίστοιχο με το δικό μας δημοτικό σχολείο), έτσι ώστε τα μικρά κοριτσάκια από 11 ετών να μαθαίνουν τους βασικούς κανόνες μιας νύφης, πως δηλαδή θα εκπληρώνουν τα συζυγικά τους καθήκοντα από αυτή την ηλικία.
Το μάθημα αυτό που θα αρχίζει από την πέμπτη τάξη, θα διδάσκεται και σε άλλες πέντε τάξεις έτσι ώστε να ολοκληρώνεται η «ειδική» εκπαίδευση για τις μικρές νύφες και να είναι έτοιμες για την νέα τους συζυγική ζωή από τόσο μικρή ηλικία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της τουρκικής εφημερίδας, το μάθημα θα διδάσκει τα βασικά καθήκοντα της νύφης και το πώς θα οδηγείται το μικρό κορίτσι στη τελετή του γάμου, όπου θα πρέπει να καλύπτει το κεφάλι της με ένα μακρύ κόκκινο πέπλο σύμφωνα με τις ισλαμικές παραδόσεις της Ανατολίας.
Είναι χαρακτηριστικό πως, όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, σύμφωνα με τις διδαχές του μαθήματος, η μικρή νύφη θα πρέπει να είναι έτοιμη να γίνει θυσία, (kurban ol), για τον σύζυγο της και να υπακούει σε όλες τις ορέξεις του και τις παρορμήσεις του ενώ θα πρέπει να τον στηρίζει στο νέο της σπίτι όπου ο άντρας θα είναι ο μεγάλος αφέντης!!!
Το όνομα του μαθήματος θα έχει τον χαρακτηριστικό συμβολικό τίτλο, «Adım Adım Türkiye», δηλαδή, «Τουρκία Βήμα προς Βήμα», που δείχνει και την μεγάλη σημασία που προσάπτουν οι εμπνευστές αυτού του μαθήματος στην διδασκαλία του.

Όπως ήταν επόμενο η πρωτοβουλία αυτή του τουρκικού υπουργείου Παιδείας, που εντάσσεται στην εκστρατεία όλο και μεγαλύτερης ισλαμοποίησης της Τουρκίας από το ισλαμικό κόμμα του Ταΐπ Ερντογάν, προκάλεσε τις αντιδράσεις των Ενώσεων των Τούρκων Εκπαιδευτών, οι οποίες όμως δεν έχουν την δυνατότητα να αποτρέψουν την διδασκαλία ενός τέτοιου «νεωτεριστικού» μαθήματος στα τουρκικά σχολεία, ενώ στην Ανατολία θωρείται πολύ φυσιολογικό να διδάσκονται τέτοια πράγματα στην βασική εκπαίδευση.

Αλήθεια πως σχολιάζουν όλοι αυτοί που στηρίζουν την ελεύθερη διακίνηση και προβολή των θρησκευτικών σύμβολων των εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων που έχουν εισβάλει απροσκάλεστοι στην χώρα το μάθημα αυτό;
Να αρχίσουμε και εδώ να εκπαιδεύουμε τα μικρά κορίτσια να είναι έτοιμα να υπακούουν στους υποτιθεμένους συζύγους τους από την ηλικία των… 11 ετών;
Και για να είμαστε πιο σαφείς άραγε τι έχουν να πουν όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» που κηρύττουν την ανοχή στην παράνομη έλευση των μουσουλμάνων στην χώρα μας, για το μάθημα του «βιασμού» των μικρών κοριτσιών με το πρόσχημα του γάμου;
Και εις ανώτερα!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Τουρκία καταναλώνει και διακινεί πετρέλαιο και αέριο από τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράν και το Ιράκ και είναι έτοιμη να δεχθεί τα τεράστια αποθέματα αερίου του Τουρκμενιστάν και να τα προωθήσει προς τη Δύση

Στις 23 Μαΐου φέτος, η κυβέρνηση της Βαγδάτης ενάγει την κυβέρνηση Ερντογάν, με πρώτο βήμα τη Διαιτησία στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο στο Παρίσι διότι:
Δια της μεταφοράς και αποθήκευσης πετρελαίου προερχομένου από την Κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση (Ιράκ) και δια της μεταφοράς του σε πετρελαιοφόρο στο λιμένα Τσενχόν, όλα αυτά χωρίς την εξουσιοδότηση του υπουργείου Πετρελαίου του Ιράκ, η Τουρκία και η τούρκικη εταιρία υδρογονανθράκων BOTAS αθέτησαν τις υποχρεώσεις τους, που προκύπτουν από την συμφωνία αγωγού πετρελαίου Τουρκίας - Ιράκ. Αυτά πράττει τώρα η κυβέρνηση της Βαγδάτης, πρόεδρος ης οποίας είναι ο Κούρδος κ. Ταλαμπάνι.

Αυτό είναι το προτελευταίο επεισόδιο μιας σειράς πράξεων των τούρκικων κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας, που με συνέχεια και συνέπεια κατέστησαν την Τουρκία τον σημαντικότερο ενεργειακό κόμβο πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής και την αναβάθμισαν γεωπολιτικά σε ισχυρό παράγοντα της διεθνούς ενεργειακής σκηνής.

Για εξισορροπήσει τις συνέπειες της κρίσης, η Τουρκία, με αξιοσημείωτη στόχο - προσήλωση, αναπτύσσει, με αυξανόμενη ένταση, την προνομιούχο γεωγραφική της θέση σαν ομφαλό (HUB) των αγωγών υδρογονανθράκων της ευρύτερης περιοχής, με σημαντική και αυξανόμενη για την ίδια οικονομική και πολιτική ωφέλεια. Η Τουρκία καταναλώνει πετρέλαιο και αέριο από την Ρωσία, το Αζερμπαιτζάν, το Ιράν και το Ιράκ, και είναι έτοιμη να δεχθεί τα τεράστια αποθέματα αερίου του Τουρκμενιστάν και να τα προωθήσει προς τη Δύση.

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΙΓΜΟΣ

Η Άγκυρα, με εντυπωσιακή διπλωματική/οικονομική ευκαμψία, πρότεινε στη Μόσχα, τώρα που οι εργασίες του αγωγού South Stream έχουν ανασταλεί, να χρησιμοποιήσει την διαδρομή του Blue Stream, ρωσο-τουρκικού αγωγού, για να παρακάμψει την Ουκρανία.

Το σημαντικότερο όμως παιχνίδι της Τουρκίας γίνεται στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Υπάρχει μια διαδρομή δυο αγωγών, που κατασκευάστηκαν το 1970 και αποκατεστάθησαν μερικώς πέρσι για να εξάγουν μέσω Τουρκίας/Τσεϊχάν κουρδο-ιρακινό πετρέλαιο της Μοσούλης και άλλο Ιρακινό πετρέλαιο. Η δυνατότητα είναι θεωρητικά 1.5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αλλά εξάγονται μόνο 100,000 βαρέλια την ημέρα, διότι οι αγωγοί διέρχονται από τις σουνιτικές περιοχές της φυλής του Σαντάμ Χουσεΐν, οι οποίες αφού δεν έχουν πετρέλαιο να εξάγουν εξάγουνε βία ανατινάζοντας τακτικά τους αγωγούς. Το ό,ποιο πετρέλαιο εξάγεται τώρα είναι Κουρδικό.

Είναι η λαμπρή στιγμή της τουρκικής διπλωματίας. Με την προσέγγιση των Κούρδων της Τουρκίας και την εξυπηρέτηση των ιρακινο-κουρδικών εξαγωγών με το αζημίωτο, οι Τούρκοι κατόρθωσαν όχι μόνο να ηρεμήσουν το εσωτερικό κούρδικο πρόβλημα αλλά ταυτόχρονα να μετατρέψουν το Ιρακινό Κουρδιστάν από εστία στήριξης των Κούρδων ανταρτών σε περιοχή κοινής εισοδηματικής καρποφορίας και συνεπώς εταίρα της κοινής ευημερίας, αφού οι εξαγωγές κουρδικού πετρελαίου καλύπτουν το χρηματοδοτικό κενό, που έχει το Ιρακινό Κουρδιστάν από την τήρηση της υποχρέωσης της χρηματοδότησης του από την κυβέρνηση της Βαγδάτης, που διαχειρίζεται τον εθνικό προϋπολογισμό.

Εδώ, όμως, οι πράξεις αρχίζουν να έχουν πολιτικό κόστος. Το κόστος είναι η μεγάλη ενόχληση των ΗΠΑ, οι οποίες με διάφορα θέματα και αθέμιτα μέσα αντιτίθενται στην πολιτική Ερντογάν. Ο Ερντογάν διευκολύνει τους Ρώσους στο Ουκρανικό σε βάρος της εκεί αμερικάνικης πολιτικής, διευκολύνει τους Κούρδους στο Ιράκ εις βάρος της αμερικανικής επικυριαρχίας και ακυρώνει τα σχέδια των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το Κουρδικό ως μοχλό πίεσης στην Τουρκία και ταυτόχρονα μεγάλη πηγή εσόδων για τις δικές τους πετρελαϊκές εταιρίες.

Ιδού οι εξελίξεις. Για αρκετό καιρό τώρα το Ιρακινό Κουρδιστάν εξήγαγε το πετρέλαιο του στην Τουρκία, όπου αυτό αποθηκεύονταν στις δεξαμενές του Τσεϊχάν μέχρι κορεσμού των δεξαμενικών εγκαταστάσεων.

Προς «αποσυμφόρηση» των δεξαμενών, η τούρκικη κυβέρνηση φόρτωσε το πετρέλαιο αυτό στο τάνκερ United Leadership προς οργή των Αμερικανών, της κεντρικής Ιρακινής κυβέρνησης και του προέδρου αυτής Ταλαμπάνι, ο οποίος βλέπει να ωφελείται ο επιστήθιος εχθρός του, συμπατριώτης του και πρωθυπουργός του Κουρδιστάν κ Μπαρζανί και ο ίδιος να στερείται οφέλους.

ΕΝΤΙΜΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ

Η Τουρκία εμφανίστηκε ως έντιμος διαχειριστής, αναλαμβάνει να πουλά το πετρέλαιο αυτό μηνιαίως και να καταθέτει τα εισπραττόμενα στην τουρκική κρατική τράπεζα Halkbank και να διαβεβαιώνει την κυβέρνηση του Ιράκ για δίκαιη μελλοντική εκκαθάριση και μοιρασιά. Ουσιαστικά η Τουρκία αποπειράται να εξαγοράσει την κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν με τα χρήματα που ανήκουν σε αυτήν και ταυτόχρονα υπόσχεται στην κεντρική ιρακινή κυβέρνηση κάποιο ασαφές μερίδιο, αφού μεγαλόστομα ο Τούρκος υπουργός ενέργειας κ Γκιλντίζ διαβεβαίωσε ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις πετρελαίου θα μοιραστού ισοδίκαια «όπως οι λαοί του Ιράκ αποφασίσουν» .Εδώ, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα.

Η πρωτοφανής επιτυχία του Ερντογάν στην ειρήνευση του Τουρκικού Κουρδιστάν και τον μετασχηματισμό του Ιρακινού Κουρδιστάν από εστία πολέμου σε πηγή εσόδων, τον οδηγεί στο να αποπειραθεί να ασκήσει μια εντυπωσιακή νεο - οθωμανική πολιτική στην περιοχή των πρώην οθωμανικών περιοχών και της Ρωσίας, διευκολύνοντας ταυτόχρονα και τις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης και κάνοντας έτσι μια βαθιά διπλωματική - οικονομική διείσδυση σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Δεν εξελίσσονται όμως τα γεγονότα όπως το επιθυμεί ο Ερντογάν. Το τάνκερ που κατευθύνονταν προς τον Κόλπο του Μεξικού, αφού το αρνήθηκε η Ιταλία, εστράφη προς το Μαρόκο και η Τουρκία τώρα αποπειράται να πουλήσει το πετρέλαιο που μεταφέρει προς 56 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η αξία του είναι άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Τώρα που οι ΗΠΑ εκφράστηκαν επίσημα εναντίον της πώλησης αυτής, δια του State Department, η Τουρκία δυσκολεύεται να βρει αγοραστές, γιατί το πετρέλαιο αυτό κινδυνεύει να χαρακτηριστεί κλοπιμαίο.

Πηγή εφημ. «Ημερησία»



«Τί πήγε στραβά στην περίπτωση του Ιράκ;» αναρωτιέται σε εκτενές του άρθρο το BBC και ο έγκυρος διπλωματικός συντάκτης και στρατιωτικός αναλυτής του, Τζόναθαν Μάρκους ο οποίος, αφού αρχικά σπεύδει να επισημάνει πως «το Ιράκ πέφτει εδώ και χρόνια από τη μια κρίση στην άλλη», κατόπιν εξηγεί τους έξι λόγους που κατά τη γνώμη του οριοθετούν την κατάσταση που ταλανίζει αυτή τη στιγμή την μεσανατολική χώρα.

1. Το «προπατορικό αμάρτημα»

Τα προβλήματα του Ιράκ ξεκινάνε από τη πρώτη κιόλας στιγμή της δημιουργίας του σύγχρονου κράτους του. Οι Βρετανοί, ως αποικιακή δύναμη, εγκαθίδρυσαν στη χώρα έναν Χασεμίτη βασιλιά που ενδιαφέρθηκε ελάχιστα για τις υπόλοιπες κοινότητες, όπως τους Σιίτες ή τους Κούρδους. Η μοναρχία έπεσε από ένα πραξικόπημα των Μπααθιστών και η κατάσταση αυτή οδήγησε στη διακυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν, η σουνιτική κυβέρνηση του οποίου αντιμετωπίστηκε εχθρικά απ' τους Σιίτες και τους Κούρδους. Η στήριξη της Δύσης στον Σαντάμ κατά τη διάρκεια του πόλεμου Ιράν-Ιράκ οδήγησε τον Χουσεΐν στην παγίωση της εξουσίας του.  

2. Η «Επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία»

Το Μπααθικό κράτος διαλύθηκε το 2003 μετά την στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ και της Βρετανίας, την «επιχείρηση ιρακινή ελευθερία» που έγινα παράνομα, χωρίς εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο Χουσεΐν καταδικάστηκε σε θάνατο κι απγχινίστηκε από τη νέα ιρακινή κυβέρνηση, όμως η επέμβαση της Δύσης, ενώ είχε ως στόχο να ενώσει όλες τις διαφορετικές κοινότητες της χώρας, τελικά το μόνο που κατάφερε είναι να διαμορφώσει ένα πολιτικό σκηνικό που κυριαρχούταν από την πλειοψηφία, δηλαδή του Σιίτες. Και φυσικά πώς είναι δυνατόν το Ιράκ να μείνει ενωμένο σαν κράτος, όταν οι Κούρδοι στο βορρά κατάφεραν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, να αποκτήσουν ένα σημαντικό μέρος αυτονομίας και πετρελαΐκών πόρων;

3. Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων

Η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ αποχώρησε από το Ιράκ τον Δεκέμβριο του 2011, αφήνοντας την ασφάλεια της χώρας στον, εκπαιδευμένο απο τους Αμερικανούς αλλά διόλου αποτελεσματικό, ιρακινό στρατό. Όμως οι σουνιτικοί πληθυσμοί σύντομα έπεσαν θύματα της αγριότητας και της βιαιότητας των υπηρεσιών ασφαλείας του Ιράκ, οι οποίες κυριαρχούνταν από Σιίτες.  

4. Ο σεχταριανισμός στο νέο κράτος του Ιράκ.

Το μεγάλο παράδοξο της έκπτωσης του Σαντάμ Χουσεΐν είναι πως, με την καταστροφή του Ιράκ ως κομβικού περιφερειακού παράγοντα, επιτάχυνε και διευκόλυνε την άνοδο του γείτονα, του σιιτικού Ιράν. Η Τεχεράνη αρχικά είδε τους Σιίτες του Ιράκ ως συμμάχους τους, ενώ η άνοδος στην εξουσία του Ιράκ του Σιίτη πρωθυπουργού Νούρι αλ Μαλίκι είχε ως αποτέλεσμα τον διωγμό των σουνιτικών πληθυσμών, επιδεινώνοντας περαιτέρω τα ήδη οξυμένα πνεύματα στη χώρα.

5. Οικονομική και κοινωνική αποτυχία

Το Ιράκ, παρά τον πλούτο που διαθέτει λόγω των κοιτασμάτων πετρελαίου, δεν παύει να είναι μια φτωχή χώρα με το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων της να παραμένει χαμηλό και τα επίπεδα διαφθοράς να είναι εξαιρετικά υψηλά. «Όλα αυτά τα κοινωνικά προβλήματα μεγάλωσαν περισσότερο το χάσμα ανάμεσα σε Σουνίτες και Σιίτες στη χώρα ή μήπως οι διχασμοί αυτοί ευθύνονται για τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα στο Ιράκ;», αναρωτιέται εύλογα η ανάλυση του βρετανικού δικτύου.

6. Τα προβλήματα της ευρύτερης περιοχής

Ο,τι συμβαίνει σε κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής, έχει άμεσο αντίκτυπο και στη γύρω περιοχή, επηρεάζοντας άμεσα τους πληθυσμούς. Οι Ιρακινοί, ταυτόχρονα με τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα, άρχισαν σιγά σιγά να νιώθουν τις δονήσεις από τις εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης στις γύρω χώρες, κυρίως τη γειτονική Συρία, με την εμφάνιση των τζιχαντιστών εκεί να μεταφέρει τους κραδασμούς της και στο Ιράκ. Τέλος, η υποστήριξη Σουνιτικών οργανώσεων από πολλά κράτη του Περσικού Κόλπου διευκόλυνε επίσης την εμφάνιση ομάδων όπως η ISIS με μια ευρύτερη περιφερειακή ατζέντα. 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Αυστραλία λέει ΟΧΙ στο Ισλάμ και είναι η δεύτερη φορά που το κάνει!

Οι μουσουλμάνοι που θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο Sharia, ενημερώθηκαν ότι πρέπει να φύγουν από την Αυστραλία, καθώς η Κυβέρνηση έχει στοχοποιήσει όλους τους εξτρεμιστές στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει τις εν δυνάμει τρομοκρατικές επιθέσεις.

Επί πλέον, η Gillard εκνεύρισε μερικούς μουσουλμάνους με την δήλωση της ότι υποστηρίζει πλήρως τις ενέργειες των μυστικών υπηρεσιών στην παρακολούθηση των τζαμιών σε όλη την επικράτεια.

Ανακοίνωση της πρωθυπουργού της Αυστραλίας Julia Gillard - Australia σε ελεύθερη μετάφραση:

"ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΟΧΙ ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ... Είτε σας αρέσει είτε όχι. Έχω κουραστεί από την ανησυχία αυτού του έθνους μήπως ενοχλούμε μερικούς ανθρώπους ή την κουλτούρα τους. Από την εποχή των επιθέσεων στο Bali, έχουμε παρατηρήσει μια αύξηση του πατριωτισμού στην πλειονότητα των Αυστραλών.
Η κουλτούρα μας έχει εξελιχθεί για περισσότερο από δύο αιώνες με αγώνες, προσπάθειες και επιτυχίες από εκατομμύρια ανδρών και γυναικών που κατέκτησαν την ελευθερία.

Μιλάμε κυρίως ΑΓΓΛΙΚΑ, όχι Ισπανικά, Λιβανέζικα, Αραβικά, Κινέζικα, Γιαπωνέζικα, Ρωσικά ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Οπότε, αν επιθυμείτε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, να μάθετε την γλώσσα μας.
Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποια Χριστιανική, δεξιά πολιτική προπαγάνδα, αλλά ένα γεγονός, επειδή Χριστιανοί άνδρες και γυναίκες βασισμένοι στα Χριστιανικά ιδεώδη, ίδρυσαν αυτό το έθνος, και αυτό είναι πλήρως εξακριβωμένο. Εάν ο Θεός μας σας ενοχλεί, τότε σας προτείνω να σκεφτείτε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη σαν την νέα σας πατρίδα, γιατί ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.

Θα αποδεχτούμε τις πεποιθήσεις σας, και δεν θα τις αμφισβητήσουμε. Αυτό που επιθυμούμε εκ μέρους σας είναι να αποδεχτείτε τις δικές μας πεποιθήσεις και να ζήσετε σε αρμονία και ειρήνη μαζί μας.

Αυτή είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ και Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ και θα σας επιτρέψουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε όλα. Αλλά, αφού τελειώσετε με τις διαμαρτυρίες σας και τις γκρίνιες σας για την Σημαία μας, τα Χριστιανικά μας πιστεύω ή τον τρόπο ζωής μας, σας συνιστώ ολόθερμα να εκμεταλλευτείτε μια άλλη μεγάλη Αυστραλιανή ελευθερία:
ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ.

'Αν δεν είστε ευτυχείς εδώ τότε ΦΥΓΕΤΕ. Δεν σας υποχρεώσαμε να έλθετε. Εσείς ΕΠΙΛΕΞΑΤΕ να έλθετε εδώ. Επομένως ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΤΕ την χώρα που ΕΣΕΙΣ επιλέξατε."

Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν είναι ευτυχισμένοι...

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Γάζα
Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Αίγυπτο
Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Λιβύη
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Μαρόκο
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράν
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράκ
Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Υεμένη
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Αφγανιστάν
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Πακιστάν
Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Συρία
Δεν είναι ευτυχισμένοι στον Λίβανο

Που είναι λοιπόν ευτυχισμένοι;

Είναι ευτυχισμένοι στην Αυστραλία
Είναι ευτυχισμένοι στην Αγγλία
Είναι ευτυχισμένοι στον Καναδά
Είναι ευτυχισμένοι στις ΗΠΑ
Είναι ευτυχισμένοι στην Γαλλία
Είναι ευτυχισμένοι στην Γερμανία
Είναι ευτυχισμένοι στην Σουηδία
Είναι ευτυχισμένοι στην Νορβηγία
Είναι ευτυχισμένοι στην Δανία

Είναι ευτυχισμένοι σε κάθε χώρα που δεν είναι μουσουλμανική

Και ποιόν κατηγορούν;

Όχι το Ισλάμ!
Όχι τους ηγέτες τους!
Όχι τους εαυτούς τους!

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΖΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ

Και θέλουν να τις αλλάξουν, ώστε να μοιάζουν με τις χώρες στις οποίες ήταν δυστυχείς….



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος 

Αντί της διασφάλισης του «Στρατηγικού Βάθους» του Νταβούτογλου η Τουρκία στη Μέση Ανατολή μοιάζει με πλοίο που προσάραξε σε Στρατηγικό Αβαθές. Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στο Ιράκ κινδυνεύουν να ακυρώσουν την πολιτική Ερντογάν προς την Αυτόνομη Κουρδική Οντότητα στον Βορρά της χώρας και να την καταστήσουν προτεκτοράτο της Αγκυρας.

Οι εξτρεμιστές του ISIS που μέχρι και πρόσφατα με χρηματοδότηση της Σαουδικής Αραβίας και ορμητήριο την Τουρκία σκόρπιζαν τον τρόμο στη Συρία, κινήθηκαν προς το Ιράκ σε ένα αποφασιστικό βήμα προς τη διάλυση της χώρας.

Η πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου στη Συρία απειλεί τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Ιράκ: Αν το Ιράκ διασπαστεί σε σουνιτικό και σιιτικό τομέα, τότε πυροδοτείται η ντε γιούρε ανακήρυξη ανεξαρτησίας από την κυβέρνηση Μπαρζανί στο Αρμπίλ και αργά ή γρήγορα προσάρτηση της κουρδικής ντε φάκτο ήδη Ανεξάρτητης Βορειοανατολικής Συρίας.

Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία θα διαβαστεί απ' ό,τι φαίνεται από τους ιστορικούς του μέλλοντος σαν τη Σικελική Εκστρατεία των Αθηναίων στον Πελοποννησιακό Πόλεμο ή σαν την αγγλογαλλική εισβολή στο Σουέζ τον Νοέμβριο του 1956: ένα πολιτικό και στρατιωτικό φιάσκο που φέρνει τα ακριβώς αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Η Τουρκία που γεννήθηκε από τις στάχτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με τον ιδρυτή της Κεμάλ Ατατούρκ, δεν άντεχε οποιουδήποτε είδους εμπλοκή στη Μέση Ανατολή. Μια σκληρή πραγματικότητα που τη συνόψισε με τη φράση «Ειρήνη στη Χώρα, Ειρήνη στον Κόσμο». Μια δηλαδή παραδοχή του ότι η περιφερειακή σταθερότητα έχει σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με την εσωτερική.

Ο Ερντογάν την άνοιξη του 2003 συγκρούστηκε με τις ΗΠΑ, όταν απαγόρευσε τη διέλευση αμερικανικών δυνάμεων μέσω Τουρκίας, καθώς φοβόταν την τριχοτόμηση του Ιράκ. Δέκα χρόνια αργότερα, στη Συρία πριμοδότησε τη διάσπαση της χώρας αυτής.

Αυτή η πρωτοφανής επίδειξη πολιτικού τυχοδιωκτισμού και διπλωματικού μικρομεγαλισμού έχει ένα βαρύ τίμημα, όχι μόνο το απόλυτο χάος πέρα από τα νότια σύνορα της χώρας, αλλά κυρίως την πλήρη χειραφέτηση των Κούρδων στο Ιράκ και στη Συρία με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις εξελίξεις στη ΝΑ Τουρκία.

Πηγή "Έθνος"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος*

Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική ανάλυση οφείλει να εκκινεί από τη ρεαλιστική αποτύπωση της πραγματικότητας, όσο δυσάρεστη και αν είναι αυτή. Οι αυταπάτες φιλικών σχέσεων ή εξομάλυνσης ή και ακύρωσης των διαφορών με τα γειτονικά κράτη εν ονόματι κάποιας υποτιθέμενης κοινής ευρωπαϊκής πορείας, απλώς δυσχεραίνουν τη χάραξη ρεαλιστικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, στο εξαιρετικά ασταθές και επικίνδυνο γεωπολιτικό περιβάλλον των αρχών του 21ου αιώνα.

Η Ελλάδα υφίσταται τα μειονεκτήματα της εκτενούς συνοριογραμμής της. Ένα μείζον πρόβλημα είναι η συνεχής εισροή λαθρομεταναστών, που απειλούν να διαρρήξουν την κοινωνική συνοχή και μεσοπρόθεσμα να υποκαταστήσουν τον φθίνοντα ελληνικό πληθυσμό.

Σε καθαρά στρατηγικό επίπεδο, προβληματίζει η γειτνίαση με τριτοκοσμικά αναθεωρητικά κράτη, δηλαδή τα Σκόπια, την Αλβανία, την Τουρκία, τα οποία έναντι της Ελλάδας ή τρέφουν ανοιχτά αναθεωρητικές φιλοδοξίες ή κρύβουν ιστορικά απωθημένα ή διακατέχονται από εθνικιστικά και μισαλλόδοξα αισθήματα.

Το κομβικό σημείο, το οποίο πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι αρμόδιοι σχεδιαστές του αμυντικού συστήματος της χώρας, είναι η σύγκλιση, η συνεργασία και η συνδυασμένα γεωστρατηγική διάταξη της Τουρκίας, των Σκοπίων και της Αλβανίας. Ασφαλώς η Αλβανία μόνη της ή τα Σκόπια μόνα τους δεν έχουν την απαιτούμενη ισχύ για να προκαλέσουν κάτι παραπάνω από αποσταθεροποιητικές ενέργειες ανορθόδοξου χαρακτήρα στη μεθοριακή ζώνη.

Αλλά ως παραπληρωματικές δυνάμεις σε ένα γενικότερο στρατηγικό επιθετικό πλαίσιο προς την Ελλάδα, με αιχμή την Τουρκία, την Αλβανία και τα Σκόπια, μπορούν να αποβούν εξαιρετικά επικίνδυνα.
Τα θα συμβεί εάν η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει αμφισβήτηση της εθνικής της κυριαρχίας στο Αιγαίο, ενώ ταυτόχρονα εκδηλωθούν προκλήσεις στην Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία;

Επομένως, με βάση την παραδοχή ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει εν δυνάμει ένα τριπλό πρόβλημα ασφαλείας, οφείλουμε να επινοήσουμε τη διάταξη εκείνη των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, που θα μεγιστοποιήσει την απόδοσή τους σε τρία μέτωπα. Ασφαλώς ο σχεδιασμός πρέπει να αρχίσει με τη δραστική αύξηση του στρατιωτικού δυναμικού, που θα μπορούσε σχετικά εύκολα (και, μάλιστα όταν το 60% των νέων είναι άνεργοι) να γίνει με την αύξηση της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας στα δύο έτη και την επάνδρωση όσων μεθοριακών μονάδων αυτή τη στιγμή είναι υποστελεχωμένες ή και ανενεργές.

Η αναδιάταξη του αμυντικού σχεδιασμού θα πρέπει ασφαλώς να συμπεριλάβει
Α. την πλήρη ανασυγκρότηση της Όγδοης Μεραρχίας με αυτόχθονες κληρωτούς που θα έχουν και ειδικούς λόγους να επαγρυπνούν για την ασφάλεια της περιοχής
Β. Την εγκατάσταση μεγάλης δυνάμεως πυρός βορείως της Θεσσαλονίκης, στους νομούς Φλώρινας, Πέλλας και Κιλκίς
Γ. Τη δημιουργία επιθετικής στρατιωτικής δομής που θα επαπειλεί τον επιτιθέμενο με σοβαρό κόστος, κάτι που θα λειτουργήσει αποτρεπτικά σε ενδεχόμενους επιθετικούς σχεδιασμούς εις βάρος της χώρας μας
Δ. Την πλήρη ανασυγκρότηση της εφεδρείας, την εκκαθάριση των μητρώων, την τακτική επανεκπαίδευση των εφέδρων, τη διενέργεια ασκήσεων επιστράτευσης κατά νομούς
Ε. Τη μεταβολή κατά 2/3 του Στρατού Ξηράς σε καταδρομική δύναμη
Ζ. Τη ριζική ανασυγκρότηση της βασικής εκπαίδευσης στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης μάχιμων και εκπαιδευμένων οπλιτών
Η. Την συγκρότηση αποτελεσματικής εθνοφρουράς στις μεθοριακές περιοχές.

Παράλληλα, θα έπρεπε να αρχίσει άμεση αποστολή αξιωματικών και υπαξιωματικών (σε εθελοντική βάση και μεγάλη αποζημίωση, η ανταπόκριση θα είναι τεράστια) σε αποστολές του ΝΑΤΟ και άλλων διεθνών οργανισμών. Έτσι, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα αποκτήσουν μάχιμα στελέχη με πραγματική επιχειρησιακή εμπειρία.

*Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης

Πηγή εφημ. «Το Παρασκήνιο»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι γείτονες αποφεύγουν να δώσουν ανταλλάγματα στην Ελλάδα για την είσοδό τους στην Ε.Ε.

Του Κ. Ι. Αγγελόπουλου

Δεν προκάλεσε ενδιαφέρον στην πολιτική σκηνή, αλλά το θέμα είναι σημαντικό για την ελληνική εξωτερική πολιτική και ειδικότερα για τις (πάντα «βαριές») σχέσεις της με τα Τίρανα.
Πριν από λίγες ημέρες, η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι θα συστήσει στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία.
Την αναγγελία έκανε ο αρμόδιος επίτροπος κ. Σ. Φούλε, με την προεδρεύουσα της ΕΕ Αθήνα να την ακούει χωρίς καμία αντίδραση, πράγμα που ισοδυναμεί με ελληνική αποδοχή της «σύστασης». Εφόσον η ελληνική συναίνεση στην αλβανική ένταξη δεν αναιρεθεί, αυτό θα σημαίνει ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία πρακτικά παραιτείται –με εντυπωσιακή ευκολία μάλιστα- από έναν βασικό μοχλό πίεσης προς τα Τίρανα για αλλαγή στάσης της Αλβανίας σε μία σειρά από κρίσιμα για την Ελλάδα συμφέροντα.
Τα Τίρανα επί της ουσίας δεν φαίνεται να επιδιώκουν τη διαμόρφωση αληθινά καλών σχέσεων γειτονίας με την Αθήνα. Όχι μόνο επειδή συνεχίζουν να ασκούν με διάφορους τρόπους πιέσεις στην ελληνορθόδοξη μειονότητα της Αλβανίας, όχι μόνο επειδή συνεχίζουν να τροφοδοτούν την υπόθεση Τσαμουριάς – Τσάμηδων (με συμμάχους Κοσσοβάρους και Σκοπιανούς), αλλά και για έναν άλλο λόγο, που αφορά σημαντικά οικονομικά συμφέροντα στρατηγικής φύσης της Ελλάδας. Η αλβανική κυβέρνηση, όχι μόνο ακύρωσε την συμφωνία (2009) του καθορισμού θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών, αλλά μόλις προ ημερών ο υπουργός Εξωτερικών της, εκτιμώντας την ως «σκάνδαλο», ζήτησε από την Εισαγγελέα να διερευνήσει κατά πόσον με αυτή την συμφωνία παραβιάστηκε το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, που προβλέπει φυλάκιση 5-10 ετών για «συμφωνίες με ξένες χώρες για εν μέρει ή πλήρη παράδοση εδαφών»!
Είχε προηγηθεί απόφαση του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει τη συμφωνία ως επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα…

Παρασκήνιο

Στα διπλωματικά παρασκήνια στην Αθήνα, η αλβανική συμπεριφορά σε αυτή την υπόθεση αποδόθηκε σε υπόγεια πολιτική «παρέμβαση» της Τουρκίας προς την αλβανική ηγεσία, δεδομένου ότι η Τουρκία έχει στρατηγικές βλέψεις και στην Αδριατική και ήδη διατηρεί ναυτική βάση στις αλβανικές ακτές. Ας σημειωθεί ότι η συμφωνία που τώρα απορρίπτει η Αλβανία είχε υπογραφεί στις 27 Απριλίου 2009 παρουσία των Σαλί Μπερίσα και Κ. Καραμανλή και των τότε υπουργών Εξωτερικών, Λούλζιμ Μπόσα και Ντόρας Μπακογιάννη. Η συμφωνία αφορούσε και υφαλοκρηπίδα και όριο πολλαπλών ναυτικών χρήσεων κατά το Διεθνές Δίκαιο.

Το 2012, Νοέμβριο, ματαίως ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Δ. Αβραμόπουλος, ζήτησε, ευρισκόμενος στα Τίρανα, άρση της «εκκρεμότητας» και «συνέπεια στα συμφωνηθέντα». Και πρόσφατα ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών (ο ίδιος που έστειλε τη συμφωνία στον Εισαγγελέα) παραπλάνησε τον ομόλογό του, κ. Βενιζέλο, αφήνοντάς του σε ιδιαίτερη επαφή τους την εντύπωση για προσπάθεια άρσης του αδιεξόδου. Τώρα, με ανοικτό από ελληνικής πλευράς τον δρόμο για ενταξιακή διαδικασία στην ΕΕ, η χώρα μας κινδυνεύει να βρεθείς ε απόλυτη αδυναμία απόσπασης πολιτικών «ανταλλαγμάτων» από τα Τίρανα, που βιάζονται να ενταχθούν στην Ένωση για ευνόητους λόγους.

Συνέπειες

Έτσι, αν κάτι δεν αλλάξει προσεχώς στην ελληνική διπλωματία, η αλβανική ηγεσία θα ασκεί με μεγαλύτερη άνεση τις μεγαλοϊδεαστικές της πολιτικές προς την Ελλάδα και θα ενισχύει τη συνεργασία της με την Τουρκία, που φιλοδοξεί να περικυκλώσει την Ελλάδα στρατηγικά και από το Ιόνιο πέλαγος, ενώ ηπειρωτικά από βορρά προωθεί το μουσουλμανικό «τόξο» επιρροής της στους μουσουλμάνους της Αλβανίας – Κοσόβου και Σκοπίων.

Η Ελλάδα, από αδράνεια της εξωτερικής της πολιτικής τα τελευταία χρόνια οδηγείται στο ενδεχόμενο ακόμα μίας αποτυχίας σωστής προάσπισης των εθνικών συμφερόντων και μάλιστα πάλι με έναν αντίπαλο «ελαφρών βαρών» στα Βαλκάνια. Αν δεν κινητοποιηθεί διπλωματικά στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., χάνει μία ευκαιρία αξιοποίησης της αλβανικής ενταξιακής διαδικασίας. Και σύντομα μέσω της Ε.Ε. τα Τίρανα θα αισθάνονται ενισχυμένα έναντι της Ελλάδας.

Υπενθυμίζεται, τέλος, από πρώην πολιτικό παράγοντα του υπουργείου Εξωτερικών, ότι θέματα που είναι δυνατόν να προκαλούν ιδιαίτερες «ενοχλήσεις» στην Ελλάδα, μεγεθύνονται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου, όταν η ελληνική πλευρά αργεί να τα αντιμετωπίζει με δυναμική, παραγωγική διπλωματία. Ένα από αυτά είναι το ζήτημα των Τσάμηδων, που ξεκίνησε δυναμικά και οργανωμένα στα Βαλκάνια το 1991, τον Ιούνιο του 2000 οδήγησε τον Μπερίσα στο να ζητήσει επίσημα την «επίλυση του τσάμικου ζητήματος» και τη Βουλή τον επόμενο μήνα να το κατατάξει στις «εθνικές υποθέσεις». Παράλληλα, το θέμα υποστηριζόταν, όπως γίνεται έως και σήμερα, από τους Αλβανούς των Σκοπίων και του Κοσόβου και μάλιστα το 1999 ο Απελευθερωτικός Στρατός Κοσσυφοπεδίου συγκρότησε «Ανεξάρτητη Ταξιαρχία Τσαμουριάς».
Και σήμερα, τα Τίρανα υπερασπίζονται τα των Τσάμηδων και διεθνώς δια της νομικής οδού.

Πληρώνουμε ακριβά την πολιτική αδράνεια

Παραμένει δύσκολο να κατανοηθεί το πως εννοεί την πρακτική λειτουργία της εξωτερικής πολιτικής η Αθήνα, πέρα από τις θεωρητικές «αρχές» της. Παλαιότερα, οι ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν πλαδαρά τις πιέσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, δηλώνοντας σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και υποστηρίζοντας στη διεθνή σκηνή ότι «η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτε».
Αποτέλεσμα αυτής της «ευπρέπειας» ήταν να παρακάμπτει ανοιχτά και σε μόνιμη βάση η Τουρκία το Διεθνές Δίκαιο, με αποτέλεσμα να διεκδικεί επιτυχώς σήμερα τον στρατηγικό έλεγχο στο μισό Αιγαίο και την κυριαρχία μικρών ελληνικών νησιών και νησίδων.
Η Αθήνα αργότερα, μετά τα Ίμια, αποδέχθηκε χωρίς όρους και πολιτικά ανταλλάγματα, τη στήριξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, με την τελευταία να μην αλλάζει τίποτε στην πολιτική της έναντι της Ελλάδας, που περιλάμβανε «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και βέβαια τη διατήρηση της «απειλής πολέμου» (casus belli).

Σήμερα, η Αθήνα διατηρεί απολύτως τη στήριξη της τουρκικής ένταξης στην Ε.Ε., τον «ευρωπαϊκό προσανατολισμό» της Τουρκίας και η Άγκυρα, «ανταποδίδοντας»…, εντείνει τις στρατιωτικές πιέσεις της στο Αιγαίο, σε σημείο που να προκαλεί κινδύνους «εκτροπής».
Παράλληλα, αποθαρρύνει με πράξεις την πολιτική «τουρκοποίησης» της μουσουλμανικής μειονότητας που προωθεί επιτυχώς στην Θράκη, με τη συμβολή της ελληνικής αδράνειας και μικροπολιτικής ανοησίας, το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής.

Τώρα, με την περίπτωση της Αλβανίας, διπλωματικοί παράγοντες στην Αθήνα «προφητεύουν» άσχημες εξελίξεις στην προοπτική των διμερών σχέσεων των δύο χωρών εξαιτίας της ελληνικής πολιτικής αδράνειας, που συνδέεται και με υποτίμηση της γείτονος χώρας, όπως έγινε παλαιότερα με τα Σκόπια.
Επιπλέον, οι σχέσεις με την Αλβανία έχουν και ένα ιδιαίτερο ενεργειακό ενδιαφέρον, που συνδέεται και με αγωγούς, οι οποίοι μόνο αδιάφορη δεν αφήνουν και την Τουρκία.
Οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν ότι δεν αμφισβητείται η επιλογή της θέσης για «ευρωπαϊκό προσανατολισμό» της Αλβανίας και για σχέσεις καλής γειτονίας, αλλά προσθέτουν με έμφαση ότι, αν η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν γίνει εκεί που πρέπει, και όσο πρέπει, δημιουργικά «αυστηρή» απέναντι στα Τίρανα, τότε οι ελληνοαλβανικές σχέσεις θα επιδεινωθούν.
Επίσης τονίζεται ότι η Αθήνα δεν μπορεί να παρακολουθεί παθητικά τη στρατηγική εμβάθυνση των σχέσεων Τιράνων – Άγκυρας, διότι αυτή περιλαμβάνει και την «ελληνική περίπτωση»…

Πηγή εφημ. «Παραπολιτικά»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μάλλον μόνο αυτός φαίνεται να έμεινε σαν "λύση" στα προβλήματα της ανθρωπότητας...!
Καζάνι που βράζει έκαναν όλο τον πλανήτη με πρόφαση την ενέργεια και τους αγωγούς μεταφοράς της.

Όταν η Ρωσία και η Κίνα ζήτησαν τον δικό τους ρόλο και μάλιστα πρωταγωνιστικό στην Παγκοσμιοποίηση, η μοιρασιά χάλασε.
Και αυτό συνέβη σε ανύποπτο προηγούμενο χρόνο με αποτέλεσμα από εδώ και πέρα οι εξελίξεις να μας ξαφνιάζουν.
Από την στιγμή που οι Δυτικοί δεν έχουν εναλλακτικό σενάριο σε μία μετά Πούτιν εποχή, αποφάσισαν να ¨στραγγαλίσουν¨ οικονομικά την Ρωσία( βλ. κυρώσεις εξ αιτίας Ουκρανίας και απεξάρτηση από την Ρωσική ενέργεια).

Η ενεργειακές πηγές της Ευρασίας μάλλον τελειώνουν για την Ευρώπη.
Όμως την ίδια στιγμή οι ¨στραγγαλιστές¨ της Ρωσίας ¨στραγγαλίζουν¨ και την βαριά βιομηχανία της Γερμανίας με επέκταση αυτής της Κ. Ευρώπης που βρήκε τα προηγούμενα χρόνια φτηνή και κοντινή ενέργεια στην γειτονιά της.

Ακόμα φυσικά δεν είδαμε τίποτε…

Γι αυτό όλοι βιάζονται… για να μην δούμε την ενεργειακή γύμνια της ισχυρής Γερμανίας με το έμπα του χειμώνα.
Σκεφτείτε την Γερμανία ως γυμνή κορασίδα να επιβάλλει προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα και στις χώρες του νότου.
Το θέατρο του παραλόγου!

Να γιατί γίνεται ο κακός χαμός αυτά τα 24ωρα στην Μεσοποταμία, αργότερα πιθανόν στην Σ. Αραβία, Ιράν και σε λίγο στην Μεσόγειο. Ακριβώς γιατί η Ευρώπη δεν έχει άλλη σοβαρή ενεργειακή διέξοδο.
Και επειδή πρέπει με κάθε τρόπο να συμπληρωθούν τα ενεργειακά κενά της κατά τα άλλα ισχυρής Γερμανίας μέσα στην ΕΕ που πήγε να σηκώσει κεφάλι και έφαγε μια κατραπακιά σύμφωνα και με τα λεγόμενα της αθυρόστομης αμερικανίδας υφυπουργού Βικτώριας Νούλαντ που είπε «να πάει να γ…θεί η ΕΕ!»

Μάλλον οι σημερινοί εξουσιαστές σαν ¨παγκόσμιοι εργολάβοι¨ των περισσοτέρων γεωπολιτικών ανατροπών στον κόσμο είναι συνηθισμένοι να συνδιαλέγονται με το ¨ακάθαρτο πνεύμα¨ της βωμολοχίας.
Κατά τους λόγους φυσικά και οι πράξεις τους.
Και από πράξεις πολλές και αποτρόπαιες.

Όταν οι αυτοκρατορίες φτάνουν στο βιολογικό τέλος τους, συνήθη πράγματα συμβαίνουν ιστορικά.
Α. κόβουν ¨χρήμα¨
Β. ¨μοιράζουν¨ αγαθά (βλ. ενέργεια) που δεν τους ανήκουν
Γ. εκμισθώνουν μισθοφορικούς στρατούς
Δ. χαράσσουν δρόμους φωτιάς- πολέμου

Οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοι τους δεν βρέθηκαν τυχαία στον Περσικό Κόλπο από το 1991( πρώτος πόλεμος) . Με την πτώση του Τείχους στο Βερολίνο αυτοί ήδη είχαν σχεδιάσει όλες τις εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς ενέργειας σε σταθερή βάση δηλ με αγωγούς συμπεριλαμβάνοντας και όλες τις πηγές ενέργειας στο διάβα αυτών από Αραβία, Κατάρ, Μεσοποταμία- Ιράκ, υποθαλάσσια κοιτάσματα Μεσογειακής λεκάνης.

Επειδή οι θαλάσσιες μεταφορές κοστίζουν και είναι χρονοβόρες αλλά και τα στρατηγικά Στενά του Ορμούζ. Διώρυγα του Σουέζ, Δαρδανέλια- Βόσπορος- Μαύρη Θάλασσα ακόμα και αυτό το Γιβραλτάρ ανά πάσα στιγμή μπορούν να καταστούν γεωπολιτικά ασταθή προτίμησαν να χαράξουν ένα κεντρικό άξονα που οδηγεί από τον Περσικό Κόλπο, μέσω Τουρκίας, υπέργειας διέλευσης Στενών του Βοσπόρου στην Ανατολική και Δυτική Θράκη και από εκεί ¨ καρφί¨ μέσω Μακεδονίας, Ηπείρου και Αλβανίας στην υποθαλάσσια σύνδεση με το Στενό του Οτράντο στην Αδριατική φτάνοντας στην Ιταλία και ουσιαστικά πλέον στην Ευρώπη.

Φυσικά στο δρόμο αυτό θα φορτώνουν σε διασταυρώσεις με παρακλάδια δευτερευόντων αγωγών ότι άλλο ενεργειακό αγαθό υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή βλ. Κιρκούκ- Κουρδιστάν, Κύπρος, κοίτασμα Λεβιάθαν, Αιγαίο, Κρητικό Πέλαγος.
Στην μεταφόρτωση μάλιστα αυτή προβλέφθηκε να χρησιμοποιηθούν και πλωτές δεξαμενές με την τεχνική του υγροποιημένου φυσικού αερίου που επαναεριοποιείται για να διοχετευτεί πάλι στο κεντρικό δίκτυο.

Ταυτόχρονα μάλιστα και ανάλογα με την καλή συμπεριφορά των χωρών της Βαλκανικής βλ. Σερβία, Βουλγαρία θα τους πουλούν ενέργεια μέσω άλλων διακλαδώσεων που μπορεί να προσεγγίζουν και χώρες όπως αυτής της Αυστρίας.
Όποιος άλλος αγωγός μη δικής τους επιλογής ακυρώνεται αυτόματα βλ. Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, South stream.

Επειδή όπως είπαμε βιάζονται και θέλουν να ¨τελειώνουν¨ οριστικά με τον Ρώσο και τις¨ εξυπνάδες¨ του, που πήγε και πούλησε μισοτιμής ενέργεια στον Κινέζο, ξαφνικά βρέθηκε θυγατρική εταιρεία της γνωστής ισλαμικής Αλ (Καπόνε) Κάιντα, η φερόμενη ως ISIS να ¨απαλλοτριώνει¨ το Ιράκ.

Και το κατάφεραν…
500.000 Άνθρωποι έφυγαν από τα σπίτια τους στην Μοσούλη μέσα σε ένα 24ωρο.
Όταν είδαν ότι χάνουν την Συρία ξαφνικά μετέθεσαν ανατολικότερα αυτό τον άξονα στο τραγικό Ιράκ.
Ο Δρόμος στην αρχή – νοτιότερη άκρη του αγωγού τώρα γι αυτούς άνοιξε…
Πρέπει όμως να βρεθεί και ¨τροχονόμος¨ ώστε να ρυθμίζει την κυκλοφορία στην έναρξη αυτής της ενεργειακής λεωφόρου.
Και βρέθηκε…

Το Κουρδικό που τόσα χρόνια κυοφορείτο σε λίγες ημέρες ετοιμάζεται για γεννητούρια.
Η ¨Κουρδία¨ θα είναι από εδώ και πέρα ο σταθερότερος και σοβαρότερος παράγοντας στην περιοχή.
Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι από τις περιοχές που θα διέλθει ο ενεργειακός αυτός άξονας θα πρέπει πρώτα να ¨απαλλοτριωθούν¨, πχ στο αρχικό τμήμα της Ευρωπαϊκής διαδρομής του, η Ελλάδα ¨απαλλοτριώθηκε¨ μνημονιακά εδώ και τέσσερα χρόνια.
Κι επειδή αυτό είναι κανόνας το ερώτημα που τίθεται είναι:
Μετά το Ιράκ ποιανού είναι σειρά να απαλλοτριωθεί;
H Τουρκία αναδεικνύεται σε κρίσιμο ενεργειακό κόμβο.
Έχει άραγε περιθώρια να παζαρέψει την συμμετοχή της;
Επειδή κατανοεί την επείγουσα κατάσταση που διαμορφώνεται στους σχεδιασμούς προμήθειας ενέργειας στην Ευρώπη, αυτή την στιγμή παζαρεύει τις μόνιμες θέσεις της στην διεκδίκηση περιοχών υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Κύπρο.
Αν η Τουρκία κλωτσήσει πάνω στο παζάρι, θα κλωτσήσει πάνω στην Ελλάδα.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
Πως θα αντιδράσουν οι Δυτικό- Ευρωπαίοι σε αυτή την συμπεριφορά της Τουρκίας που τους βγάζει εκτός σχεδιασμού;
Πιθανόν αυτός ο αγωγός αντί για ενέργεια να μας φέρει εμπλοκή και σύγκρουση λίγο πριν τελειώσει το παζάρι ενόψει του Ευρωπαϊκού χειμώνα.

Όμως αυτό θα θεωρείται ένα μεμονωμένο επεισόδιο μπροστά στο μεγάλο κακό που πάει να ξεκινήσει.
Στην επικαιρότητα διαβάζουμε ότι οι Αμερικάνοι παγώσανε τον South stream.
Ποιος ξέρει αν και οι Ρώσοι με την σειρά τους θελήσουν να ακυρώσουν αυτόν τον ενεργειακό στρατηγικό άξονα που σχεδιάσθηκε για να ενώσει την Μεσοποταμία με την Ευρώπη;
Είναι δυνατόν με δύο γεωστρατηγικές ¨κατεβασιές¨ να ακυρώσουν την χάραξη αυτού του αγωγού αφ ενός στην περιοχή του Βοσπόρου και αφ ετέρου στην Εγγύς και Μέση Ανατολή;
Και τότε ο αγωγός αυτός δίκαια θα πάρει την ονομασία του ¨δρόμου του παγκόσμιου μακελειού¨.

Η στοχοποιημένη Ορθοδοξία στις ημέρες μας έχει προετοιμαστεί δια των Λόγων των Πατέρων της και για αυτό το ενδεχόμενο.
Σήμερα η γη δεν βγάζει μόνο ωφέλιμους καρπούς και ενεργειακά αγαθά, αλλά βγάζει αμαρτία, αίρεση, διαστροφή, δολοφονική απληστία, ¨δώρα¨ του αντίχριστου πνεύματος.
Είναι λογικό ότι σε λίγο θα ¨βγάλει¨ και την Τρίτη Καταστροφή λόγω της δαιμονιώδους αμετανοησίας μας.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΥΓ: Η Ελλάδα έστω και αναγκασμένη θα βρει τα διασκορπισμένα πνευματικά οικοδομικά υλικά του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού για να συγυρίσει το σπιτικό της. Οι άλλοι, οι δήθεν ισχυροί του κόσμου τι θα κάνουν άραγε μετά το χαστούκι;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου