Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Φεβ 2015

Τα τελευταία χρόνια έχω βαρεθεί να κερδίζουμε χάνοντας. Από τη νίκη του Γιώργου Παπανδρέου και την είσοδό μας στο ασφαλές λιμάνι του Μνημονίου, στο επιτυχές και νικηφόρο «κούρεμα» που κατέστρεψε ό,τι είχε απομείνει όρθιο από τα ασφαλιστικά Ταμεία, φτάσαμε στην “πρώτη φορά Αριστερά” επιτυχή παράταση του τρέχοντος προγράμματος η οποία αφαιρεί από την Ελλάδα το δικαίωμα μονομερών ενεργειών. Κι ως γνωστόν, χώρα που δεν μπορεί να κάνει μονομερείς ενέργειες, αιχμάλωτη είναι.

Θα έλεγα «ας μην κοροϊδευόμαστε…». Όμως είναι ψέμα. Η αλήθεια είναι «ας κοροϊδευόμαστε»...
Από τη στιγμή που θέλουμε να κοροϊδευόμαστε, ας το κάνουμε. Η αυταπάτη μιας ακόμη νίκης – επιτυχίας ίσως είναι αυτό που αξίζει σε ένα λαό, ο οποίος στην πρώτη δυσκολία έτρεξε να αποσύρει τις καταθέσεις του από τις τράπεζες. Κι αναρωτιέμαι, γιατί να στηρίξει κάποιος άλλος λαός έναν λαό που δεν στηρίζει τον εαυτό του;
Συνήθως, μετά τις εκλογές, τα κόμματα κάνουν απολογισμό του αποτελέσματος. Αυτή την φορά τον απολογισμό έπρεπε να τον κάνουν οι ψηφοφόροι. Να αναλύσουν το εκλογικό αποτέλεσμα και να αποφασίσουν αν ξέρουν τι ψήφισαν και τι ζητούν από την κυβέρνηση που εξέλεξαν.
Εγώ, πάντως, δεν κατάλαβα. Και ούτε καταλαβαίνω τι ακριβώς γίνεται. Υποτίθεται ότι αλλάξαμε κυβέρνηση επειδή δεν ανεχόμασταν άλλο τους εκβιασμούς από τους δανειστές. Σήμερα χαιρόμαστε επειδή στο Eurogroup «κερδίσαμε» τετράμηνη παράταση αυτού του εκβιασμού, καθώς τον Ιούνιο λήγουν ομόλογα 6,7 δισ. ευρώ ενώ θα πρέπει να πληρώσουμε και κάτι άλλα δισ. στο ΔΝΤ, άρα αν δεν είμαστε καλά παιδιά, θα βρεθούμε πάλι προ της επόμενης απειλής χρεοκοπίας, της επόμενης αγωνίας, του επόμενου αιτήματος, γλειψίματος, συρσίματος στα πατώματα.
Υποτίθεται, επίσης, ότι στοιχηθήκαμε πίσω από την απόρριψη του «ευρώ πάση θυσία» καθώς αντιληφθήκαμε ότι οι μόνοι που θυσιαζόμασταν ήμασταν εμείς και θυσιαζόμασταν σε βαθμό ξεκληρίσματος. Αυτές τις ημέρες, όμως, συνάντησα πολλή αγωνία για το αν «θα μας πετάξουν από το ευρώ οι κωλογερμανοί».
Μάθαμε με πικρά μαθήματα ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις. Σήμερα λέω πως αυτό είναι σωστό, αλλά σωστό είναι επίσης ότι αν συμμετείχα στην κυβέρνηση δεν θα είχα καμία εμπιστοσύνη στον λαό. Σ’ έναν λαό που «δεν γουστάρει» θεωρητικώς, αλλά «γουστάρει τρελά» στην πράξη.
Αυτό που έζησα τις τελευταίες ημέρες ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι όχι μόνο ο κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν, αλλά κι ότι οι ηγέτες έχουν τους λαούς που τους αξίζουν. Μία υπέροχη χώρα, όπου λαός και κυβερνήσεις βρίσκονται σε αρμονία κινήσεων, ειλικρίνειας και αγωνιστικότητας. Δυστυχώς, τίποτα δεν μάθαμε. Στα ίδια ήμαστε.
Φοβάμαι, μήπως σε λίγο καιρό θα τους συμπαθώ αυτούς, όχι επειδή είναι αυτοί που είναι, αλλά απλώς επειδή έδιωξαν από το κεφάλι μου τους άλλους. Αν ήμασταν καλύτεροι εμείς, θα τους είχαν ήδη τελειώσει οι ευκαιρίες. Όμως επειδή είμαστε αυτοί που είμαστε, τους αξίζουν κάποιες ακόμη. Αφού πρώτα αποφασίσουμε εμείς τι θέλουμε να κάνουν.
Έγραψε ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ 
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θρίαμβος!
Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι που θεμελιώνει την επόμενη ταφόπλακά μας, πανηγυρίζουμε.
Πανηγυρίσαμε για την είσοδο μας στο Ευρώ. Και θαφτήκαμε μέσα σε αυτό.
Πανηγυρίσαμε για την ανάληψη των Ολυμπιακών. Ο τάφος μας έγινε βαθύτερος.
Τώρα πανηγυρίζουμε για την αίσια αρχή της δάνειας διαπραγμάτευσης. 
Λαός πανηγυρτζίδων, για τα πανηγύρια.

Τι πετύχαμε λοιπόν χθες πέρα από το να αποδείξουμε ότι η διαπραγμάτευση δεν ήταν μια θεωρία αλλά ήταν εφικτή ώστε να την μπούμε στους Σαμαροβενιζελικούς;
Και μόνο η αντίληψη του ότι ένα κράτος δεν είναι κυρίαρχο και δεν μπορεί να διαπραγματευτεί αποτελεί κόλαφο και ύβρη.
Έσκισε κανά μνημόνιο η κυβέρνηση; 
Τελείωσε τη λιτότητα; 
Συνέτριψε τον γερμανικό ολοκληρωτισμό;
Το πολύ πολύ να έσκισε κανά καλτσόν.
Τι συνέβη λοιπόν χθες;
Όπως γράφαμε μόλις χθες:
«Το πιο επικίνδυνο ενδεχόμενο είναι η Γερμανία να υποχωρήσει και να μας δώσει ένα ή και δύο κομμάτια από τα τέσσερα που ζητάμε για να επιβιώσουμε...
Αν συμβιβαστούμε θα οδηγηθούμε σε σωρεία συμβιβασμών μέσα και έξω  και σε ρήξη με τον λαό. Η αριστερή παρένθεση θα τελειώσει άδοξα. Το ίδιο και ο ελληνικός λαός.
Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να επιδιώξουμε άμεσα τη ρήξη»
Αυτό κι ακριβώς έγινε. Και δεν πήγαμε σε πλήρη ρήξη όπως οφείλαμε στον εαυτό μας και την ιστορία.
Μόλις χθες λοιπόν γράφαμε «Το να συμβιβαστούμε με λιγότερα από τα ελάχιστα θα σημαίνει την παράδοση της Ελλάδας και της Ευρώπης στο γερμανικό ολοκληρωτισμό αλλά και τη διαιώνιση τόσο της φτωχοποίησης του ελληνικού πληθυσμού όσο των παρασιτικών ελληνικών ολιγαρχιών».
Αμφισβητήθηκε λοιπόν η γερμανική ηγεμονία όπως θέλουν να αρέσκονται να πιστεύουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Ναι έδειξε λίγη γάμπα.
Ο ελληνικός ενδοτισμός έδειξε όμως πολύ μπούτι.
Το χθεσινό ανακοινωθέν του Eurogroup, δεν είναι ήττα του γερμανικού ολοκληρωτισμού. Είναι όπως τόνισε και ο blogger Otto ήττα της ελληνικής αντίστασης.
Ας κάνουμε όμως τον απολογισμό.
Κατεβήκαμε με κόκκινες γραμμές τα ελάχιστα δυνατά για να επιβιώσουμε:
Ζητήσαμε κονδύλια για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης: το αίτημα δεν περιλαμβάνεται στο κοινό ανακοινωθέν.
0 στα 1 αιτήματα.
Ζητήσαμε άμεσα την εκταμίευση των 1.7 από τα κέρδη των ευρωπαϊκών τραπεζών από την αγορά ελληνικών ομολόγων.
Το αίτημα μετατίθεται χρονικά και εναπόκειται στην αξιολόγηση του Eurogroup για την τήρηση του νέου προγράμματος: «Μόνον η έγκριση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του παραταθέντος προγράμματος από τους θεσμούς θα επιτρέψει με τη σειρά του την οποιαδήποτε εκταμίευση της εναπομείνασας δόσης από το τρέχον πρόγραμμα του ΕΤΧΣ και την μεταφορά των κερδών του 2014 από το πρόγραμμα SMP. Αμφότερες υπόκεινται στην έγκριση του Γιούρογκρουπ.»
Το αίτημα για άμεση εκταμίευση απορρίφθηκε λοιπόν

0 στα 2
Ζητήσαμε να μην πειραχτούν τα εργασιακά και το ασφαλιστικό. Καμιά συγκεκριμένη αναφορά στο ανακοινωθέν: Φαίνεται να επιτρέπεται μια κάποια ελαστικότητα αλλά μόνο αν βρεθούν ισοδύναμα που θα μας επιτρέπουν να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας.
0.5 στα 3
Ζητήσαμε τη μείωση του ύψους του προσδοκώμενου πρωτογενούς πλεονάσματος στο 1,5% για να μπορέσουμε να μην αγγίξουμε μισθούς και συντάξεις. Καταλήξαμε στην ασάφεια του «οι θεσμοί, σε ό,τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015»…
Το μαχαίρι και το καρπούζι στους Θεσμούς λοιπόν.
0,5 +0,5, νάτο το 1 στα 4.
Αυτό που κερδίσαμε είναι τις εντυπώσεις στο εσωτερικό:
Πουθενά δεν αναφέρεται ότι με αυτό το ανακοινωθέν τερματίζεται η Τρόικα ή το μνημόνιο.
Κερδίσαμε για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης το να αντικατασταθεί ο όρος Τρόικα από τον όρο «οι Θεσμοί». 
Κερδίσαμε και το να μην αναφέρεται και ο όρος πρόγραμμα που παραπέμπει στο μνημόνιο. Ούτε καν: Έστω μία φορά αναφέρεται ο όρος «παραταθέν πρόγραμμα». Και μια φορά είναι υπεραρκετή για να κατοχυρωθεί στα από κοινού συμφωνηθέντα.
Όπως είχα πρόσφατα γράψει: «Ποτέ μια κυβέρνηση δε ρίσκαρε τόσα πολλά για να κερδίσει τόσα λίγα»
1+ 0,5= 1,5 στα 5.
Φοβερά άσχημο σκορ.
Μέχρι και το Bloomberg μας δουλεύει: Σε άρθρο του για το τι κέρδισε η κάθε πλευρά με τίτλο ο «Πίνακας του Σκορ» γράφει μεν τις λέξεις «Πρόγραμμα» και «Τρόικα» αλλά περνάει μια μαύρη γραμμή από πάνω τους διαγράφοντας τες, ειρωνευόμενη την ελληνική κυβέρνηση.
Μέσα σε μερικές μέρες, από φόβητρο των νεοφιλελέδων, γίναμε περίγελος τους.
Η διεθνής επιχείρηση εξαπάτησης του ελληνικού λαού στέφθηκε με πλήρη επιτυχία.
Ας δούμε τώρα τι χάσαμε:
«Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως»
Εμμέσως πλην σαφώς η νέα κυβέρνηση αναγνώρισε τη νομιμότητα του ελληνικού χρέους.
Έχει κι άλλο:
«Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς»
Μονομερείς ενέργειες είπατε; Ξεχάστε το. Ακύρωση μέτρων; Πάει κι αυτό.
Εθνικοποίηση τραπεζών; Μισό, να ρωτήσουμε την Τροίκα και επανερχόμαστε.
Με άλλα λόγια η Τρόικα αποφασίζει μονομερώς για την άσκηση της εσωτερικής ελληνικής πολιτικής σε νευραλγικούς τομείς της, εξόφθαλμη εκχώρηση κυριαρχικών εθνικών δικαιωμάτων.
Και αυτό το υπογράφει η καινούρια κυβέρνηση, η ριζοσπαστική, όχι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος…
Και έχει κι άλλα: Το κοινό ανακοινωθέν πρέπει να επικυρωθεί από τα εθνικά κοινοβούλια. Αν δεν περάσει, μετά από όλες τις εκχωρήσεις που κάναμε, είμαστε γυμνοί στα αγκάθια.
Ακόμη χειρότερα, η παράταση γίνεται τετράμηνη και όχι εξάμηνη. Λίγο πριν σκάσουν οι μεγαδόσεις του Ιουλίου και του Αυγούστου. Αν τώρα μας χορέψαν στο ταψί, φανταστείτε με τι απαιτήσεις θα επιστρέψουν τότε!
Τι άλλο χάσαμε; Την πίστη μας στις προθέσεις της κυβέρνησης και την ευκαιρία να σταθούμε απέναντι στον ολοκληρωτισμό. Αντίθετα, αυτός είναι που μας σέρνει πλέον στα άρμα του.
Η συνολική αποτίμηση των διαπραγματεύσεων είναι αποκαρδιωτική. Όπως είχα προλέξει: «πως ποτέ μια κυβέρνηση δεν θα έχει χάσει τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο κερδίζοντας τόσα λίγα».
Όπερ και εγένετο.
Όταν ακόμη και στυγνοί νεοφιλελέδες σε συγχαίρουν που επέδειξες πολιτικό ρεαλισμό, ε τότε δεν μπορεί, κάνεις τα πάντα λάθος.
Σίγουρα το τελικό αποτέλεσμα είναι μια βελτίωση από το mail Χαρδούβελη. Αλλά δεν τους ψηφίσαμε για να είναι καλύτεροι από τους προηγούμενους. Δεν τους ψηφίσαμε για να είναι λιγότερο προδότες. Τους ψηφίσαμε για να είναι πατριώτες.
Και αυτό σίγουρα δεν είναι.
Αυτό που σίγουρα υπήρξαν είναι λαϊκιστές. Όπως πρόσφατα έγραφα: «Ώστε υπήρξαν λαϊκιστές. Όχι γιατί αυτά που λέγαν ήταν αδύνατα να γίνουν όπως τους κατηγορούσαν οι δήθεν ρεαλιστές, αλλά γιατί δεν κάναν ότι ήταν δυνατό για να γίνουν»
Τώρα μπορεί άνετα η κυβέρνηση να προχωρήσει αφού έλυσε τα άλυτα κι αφού έσπασε το γόρδιο δεσμό σε οραματικού τύπου εμμονές της. Ενώ τα σχολεία δεν έχουν δασκάλους, οι δάσκαλοι δεν έχουν αίθουσες και οι αίθουσες δεν έχουν θέρμανση, να προχωρήσει η κυβέρνηση στην κατάργηση της αριστείας λες και η αριστεία είναι θεσμός. Δεν είναι παιδαγωγική η αξιοκρατία βλέπετε. ‘Αλλωστε ανήκουμε σε εκείνες τις χώρες που έχουμε και τις υποδομές και την κουλτούρα να εφαρμόσουμε τέτοιου είδους προοδευτισμούς.
Κατάργηση της αριστείας που θα φτιάξει αρισ-τέρατα μορφώσεως. Το έργο το ξανάδαμε: ΠΑΣΟΚ το λέγανε.
Και οι φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις προχωράνε:
«Η ελληνική γη χρειάζεται χέρια, γιατί να έχουμε Μανωλάδες;» δήλωσε πολύ ορθά ο κος Πανούσης για τους παράνομα κρατούμενους μετανάστες στα ελληνικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ψυχολογικής υποστήριξης» «Θα βρούμε τρόπους μεταστέγασης αυτών των ανθρώπων». Μαζί σου υπουργέ μου. Είναι θέμα ανθρωπιάς και σεβασμού των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Να θυμηθούμε μονάχα πως βασικά ανθρώπινα δικαιώματα έχουν και οι ιθαγενείς: Με την ίδια ευαισθησία πρέπει η κυβέρνηση να μεριμνήσει να δώσει δικαίωμα στην εργασία στους 1,7 εκατομμύρια ανέργους, να υποστηρίξει ψυχολογικά τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που η κρίση τους προκάλεσε ψυχολογικά ζητήματα, να μεταστεγάσει τους χιλιάδες νεοάστεγους. Ναι κύριε Υπουργέ μου; Όχι δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Κάποιοι ξεχνάνε ότι η χώρα βρίσκεται σε διαρκή ανθρωπιστική κρίση.
Η ελληνική γη χρειάζεται ξένα χέρια. Μην ξεχνάμε όμως πως και τα ξένα χέρια χρειάζονται ελληνική γη. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στους μετανάστες αλλά στα μεγάλα κεφάλαια.
    
Όσο περισσότερη ελληνική γη μπορούν να αρπάξουν. 
Και αυτό ακριβώς φαίνεται πως θα τους δώσει και η νέα ελληνική κυβέρνηση: Γη και ύδωρ.
  
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Λαγκάρντ και Λιού έσωσαν την “παρτίδα” στις Βρυξέλλες 


Οι συνεχείς παρεμβάσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, που εκδηλώθηκαν βασικά διά του υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιού και των συνεργατών του, και οι διαπραγματευτικές ικανότητες της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη συμφωνία της Παρασκευής, μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων δανειστών της, που απέτρεψε μία άνευ προηγουμένου –όπως πίστευαν στην αμερικανική πρωτεύουσα- παγκόσμια κρίση. 

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Σύμφωνα με πληροφορίες, ειδικά η κ. Λαγκάρντ έπαιξε κεντρικό ρόλο το τελευταία διάστημα και φαίνεται να ήταν αυτή που πέτυχε τις αναγκαίες υποχωρήσεις όλων των πλευρών για να καταστεί δυνατή η συμφωνία. Χρησιμοποίησε με μαεστρία τη φιλική της σχέση με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ και τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο τελευταίος περιγράφεται από τους συνεργάτες των συνομιλητών του ως «ένας πολύ θυμωμένος άνθρωπος».

Από την άλλη πλευρά, ο κ. Λιου, ένας εξαιρετικά ευγενής γραφειοκράτης, αλλά πειστικός και σκληρός όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους ομολόγους του πολλών ευρωπαϊκών χωρών, συμπεριλαμβανομένων των κ. Βαρουφάκη και Σόιμπλε. «Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι επρόκειτο για πολύ δύσκολες συνομιλίες», είπε ενημερωμένη πηγή στο «ΕτΚ». Ιδιαίτερα με τον κ. Σόιμπλε, η τελευταία συζήτηση ήταν έντονη και ο Γερμανός υπουργός φέρεται να κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι ενθαρρύνει με τις δηλώσεις του τη συμπεριφορά του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του Έλληνα υπουργού Οικονομικών.

Ο κ. Σόιμπλε δεν έκρυψε την απέχθεια του για τον κ. Βαρουφάκη σε όλες τις συζητήσεις που είχε, τόνισε η πηγή. Λόγω αυτής της απαράδεκτης συμπεριφοράς του Γερμανού υπουργού, ο κ. Λιου και η κ. Λαγκάρντ αναγκάστηκαν να αναλάβουν ρόλο ειρηνοποιών και διαπραγματευτών.

Η αμερικανική πλευρά δεν έκρυψε την ανησυχία της καθ’ όλη τη διάρκεια των συζητήσεων, και επέλεξε, ως έσχατο «όπλο», να καλέσει δημοσιογράφους στο υπουργείο Οικονομικών για ενημέρωση εφ’ όλης της ύλης, η οποία περιείχε λέξεις όπως κίνδυνος και εκτροχιασμός (της αμερικανικής και της παγκόσμιας οικονομίας). Οι Αμερικανοί δραματοποίησαν την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας καθώς πιστεύουν ακράδαντα ότι η μικρή Ελλάδα επηρεάζει και σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο αξιωματούχος που έκανε την ενημέρωση την Πέμπτη ήταν βέβαιος ότι εάν δεν βρισκόταν την επομένη ημέρα (Παρασκευή) λύση, «η κρίση χρέους θα επέστρεφε στην Ευρωζώνη και μία γενικότερη κρίση στην Ευρωζώνη θα επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια οικονομία». Στις συνομιλίες του με τους Ευρωπαίους αξιωματούχοι, οι Αμερικανοί υποστήριξαν ότι η Δευτέρα (23 Φεβρουαρίου) θα ήταν μία πολύ κακή μέρα για την οικονομία.

Με τη θέση του κ. Λιου, ότι η Ελλάδα επηρεάζει την παγκόσμια οικονομία, διαφωνεί κάθετα και οριζόντια ο κ. Σόιμπλε, ο οποίος φέρεται να είχε έντονο διάλογο με τον Αμερικανό ομόλογό του, όταν ο τελευταίος του είπε ότι τα πάθη της Ελλάδας, όπως χαρακτήρισε την παρούσα οικονομική κατάσταση, «θα μπορούσαν να σπάσουν την ευρωζώνη», και «οι επιπτώσεις θα είναι αρνητικότατες για την Αμερική και στις ΗΠΑ και για την ήδη αδύναμη παγκόσμια οικονομία».

Οι Αμερικανοί, που χρησιμοποίησαν στον μαραθώνιο επαφών και τους πρεσβευτές τους σε όλες τις πρωτεύσες χωρών-μελών της Ευρωζώνης, δεν θα πάψουν να «ενοχλούν» και μετά την επίτευξη της συμφωνίας, καθώς επιθυμούν να καλύψουν τα νώτα τους και να εξασφαλίσουν έμπρακτη υπόσχεση από τους δανειστές της Ελλάδας ότι θα τελειώσει μία και καλή η κρίση. 

Ο κ. Λιου, που σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών συνομίλησε δύο φορές με τον κ. Βαρουφάκη, του είπε ότι «εάν οι συνομιλίες αποτύχουν, η Ελλάδα θα αισθανθεί αμέσως τις οικονομικές επιπτώσεις» και προχώρησε λέγοντας ότι πρέπει να βρει τρόπο να συμβιβαστεί με τη γερμανική κυβέρνηση. Την περασμένη Πέμπτη, σύμφωνα πάντα με την ενημέρωση, πίεσε πολύ τον Έλληνα ομόλογό του και του ζήτησε να σταματήσει να ερεθίζει τον κ. Σόιμπλε. Κατά μία εκδοχή φέρεται να σημείωσε ότι ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είναι υπαρκτός.

Στο πλαίσιο των επαφών του, ο κ. Λιου συνομίλησε με τους υπουργούς Οικονομικών της Βρετανίας και της Ιταλίας, τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ, και τον Γάλλο ομόλογό του, Μισέλ Σαπίν.

Σε ότι αφορά το Ταμείο, η κ. Λαγκάρντ προφύλαξε τον Οργανισμό από περιπέτειες, οχυρώθηκε πίσω από το Καταστατικό του ΔΝΤ και σύμφωνα με πληροφορίες πέτυχε συνεννόηση με τον κ. Βαρουφάκη και κατ’ επέκταση με όλο το σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ ότι το Ταμείο θα παραμείνει «αρωγός» στις προσπάθειες και της νέας κυβέρνησης για να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα και να εξέλθει η Ελλάδα οριστικά του Μνημονίου.

Στο Ταμείο, δεν συμφωνούν με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ καθώς αισθάνονται ότι χρειάζεται ακόμα πολύ δουλειά για να εισέλθει η Ελλάδα σε «ήρεμα νερά». Έτσι θα επιμείνουν στις μεταρρυθμίσεις στη βάση του δικού του Προγράμματος, το οποίο περιέχει υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους από το 2010.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΔΝΤ θα ζητήσει επιστολή και από τη νέα κυβέρνηση, όπως έπραξε το 2012 με τον κ. Αντώνη Σαμαρά, με την οποία θα αναγνωρίζεται το Πρόγραμμα ως έχει μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Πρόκειται για μία δύσκολη στιγμή, που θα δοκιμάσει τις αντοχές του κυβερνώντος κόμματος, ιδιαίτερα των πολέμιων του Μνημονίου.

Είναι μία υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης, που βρίσκεται σε Πρόγραμμα, την οποία, με τα σημερινά δεδομένα, είναι αδύνατον να αποφύγει ο πρωθυπουργός, εκτός εάν τα πράγματα βελτιωθούν γρήγορα προς το καλύτερο και διακόψει το Πρόγραμμα του Ταμείου.

Η κ. Λαγκάρντ συμβούλευσε την ελληνική πλευρά ότι πρέπει η κυβέρνηση, ακόμα και αν επιλέξει να εγκαταλείψει το Πρόγραμμα, που προ το παρόν δεν είναι στις προθέσεις της, να διατηρήσει το «δίκτυ ασφαλείας» του ΔΝΤ.

Η κ. Λαγκάρντ πιστεύει ότι η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικά της Ευρωζώνης και παρά το γεγονός ότι το Ταμείο υποστηρίζει θεσμικά τις αναδιαρθρώσεις, στην περίπτωση της Ελλάδας η κ. Λαγκάρντ έχει κάνει βήματα πίσω. Το «ΕτΚ» γνωρίζει πως δεν είναι στις προθέσεις της γενικής διευθύντριας, τουλάχιστον για τώρα, να θέσει το θέμα του «κουρέματος» αφού ο κ. Σόιμπλε όχι μόνο το ξέκοψε, αλλά ζήτησε να τερματιστεί κάθε συζήτηση.

Η γενική διευθύντρια φέρεται να ζήτησε από την Αθήνα σύνεση και προσοχή και συμβούλευσε τον κ. Βαρουφάκη να κατεβούν οι τόνοι και να αφιερωθεί στη δουλειά του υπουργού Οικονομικών για το καλό του ελληνικού λαού. Επίσης, η κ. Λαγκάρντ συνεχίζει να υποστηρίζει και σήμερα τη συνέχιση των μέτρων λιτότητας και των μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα στο θέμα της φοροδιαφυγής.

Η επικεφαλής του Ταμείου, που διαπραγματεύθηκε τη συμφωνία και ήταν κύρια η συνομιλητής των κ. Σόιμπλε και Βαρουφάκη, καθόρισε τα στάδια και τα χρονοδιαγράμματα της συμφωνίας, από την αρχή και αυτά έγιναν δεκτά από τα μέρη. Έθεσε ως βασικό στοιχείο της συμφωνίας την ελληνική συμμόρφωση στις δεσμεύσεις του ελληνικού κράτους, κάτι που υπονοεί και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και καθόρισε το πλαίσιο των επιθεωρήσεων, που ασχέτως της συμφωνίας με τους Ευρωπαίους, θα συνεχιστούν, όπως καθορίζει το Πρόγραμμα του Ταμείου.

Η κ. Λαγκάρντ συνέστησε στην ελληνική πλευρά να εμφανιστεί την Δευτέρα με εποικοδομητικές και συγκεκριμένες προτάσεις ώστε να αποφευχθεί το αδιέξοδο, που ήταν ορατό την Παρασκευή. Μετά την κατάθεση των προτάσεων αυτές θα αξιολογηθούν από τους επικεφαλής της Τρόικα και στη συνέχεια θα ξεκινήσει η υλοποίησή τους. Εάν όλα προχωρήσουν καλά, και εάν ολοκληρωθεί η επιθεώρηση με επιτυχία, η Ελλάδα μπορεί να ευελπιστεί ότι θα εξασφαλίσει χρηματοδότηση στο τέλος Απριλίου.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του γερμανικού περιοδικού Spiegel αποκαλύπτουν πώς η Γερμανία και ο τότε καγκελάριος, Χέλμουτ Κολ, κατάφεραν να αποφύγουν την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες.

«Η γερμανική κυβέρνηση κράτησε το 1990 μακριά από τις διαπραγματεύσεις για την ενοποίηση της Ανατολικής και της Δυτικής Γερμανίας χώρες όπως η Ελλάδα, διότι τότε θα έπρεπε να έχει τεθεί ζήτημα για τις πολεμικές αποζημιώσεις», αναφέρει σε άρθρο του το Spiegel.

Με τον τρόπο αυτό ο τότε Γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Κολ κατάφερε να αποφύγει την καταβολή αποζημιώσεων στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, όπως δείχνουν έγγραφα από την εποχή εκείνη τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του γερμανικού περιοδικού.

Οι διαπραγματευτές του Κολ φρόντισαν ώστε να αποφευχθεί η χρήση του όρου «Ειρηνευτική Συνθήκη», η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιθανό αίτημα από την ελληνική πλευρά για πολεμικές αποζημιώσεις.

Αντί για αυτό υπεγράφη η «Συνθήκη Δύο συν Τέσσερις» από την Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία και τις τέσσερις δυνάμεις που κατέλαβαν τη Γερμανία μετά το πέρας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ.

Τώρα, το Βερολίνο ισχυρίζεται πως οι Έλληνες θα έπρεπε να είχαν υποβάλει το αίτημά τους για πολεμικές αποζημιώσεις το 1990.

Δηλαδή, με απλά λόγια, οι Γερμανοί ισχυρίζονται ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν το χρέος τους απέναντι στην Ελλάδα, επειδή το 1990 εξαπάτησαν την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες στις οποίες οφείλουν τεράστια ποσά! Το επιχείρημά τους, στυγνά: Είμαστε απατεώνες και δεν πληρώνουμε!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Τα λόγια τα ψεύτικα και τα μεγάλα και τα ωσαννά των πρώτων ημερών αντικαταστάθηκαν στο Eurogroup της Δευτέρας με τα «άρον, άρον σταύρωσον αυτήν». Την Έλλάδα.

Δεν ήταν μόνον ο δηλητηριώδης Σόϊμπλε, μας λοιδόρησε ακόμα και ο Σκικλούνα της λιλιπούτειας Μάλτας – αυτής που δεν εντόπιζε ο τούρκος ναύαρχος, τηλεγραφώντας το αμίμητο «Μάλτα γιοκ»!

Προς στιγμήν, με σπινθήρα το ελληνικό φαινόμενο, οι ευρωπαϊκοί λαοί άρχισαν να χαμογελούν, σε αντίθεση με τις συμβιβασμένες ηγεσίες τους, που πασχίζουν να τους επαναφέρουν στην «πολιτική ορθότητα». Αν οι υποχείριες εξουσίες μπορέσουν να επιβληθούν στους Έλληνες, θα τιθασσεύσουν ασφαλώς και τους λαούς τους. Το πρώτο κρίνει το δεύτερο. Και επειδή αυτό το ξέρουν, παραμιλούν εναντίον μας.

Δεν ξέρουμε ποιους συμβουλεύονται οι πολιτικοί υφιστάμενοι των δανειστών μας, αλλά αν ρωτούσαν τον Paul Krougman, θα τους βεβαίωνε πως η συνταγή των πρωτογενών πλεονασμάτων με λιτότητα έχει σφόδρα αρνητικά αποτελέσματα στην παραγωγή, ιδίως όταν η χώρα ( όπως κακή ώρα η Ελλάδα) δεν έχει δικό της νόμισμα.

Αναπάντεχα φιλικός ο Τόνυ Μπλερ μας θεωρεί μέρος μείζονος ευρωπαϊκού προβλήματος και ψέγει τους δανειστές μας διότι μας φόρτωσαν βάρη που αδυνατούμε να αντέξουμε. Αναρωτιέται μάλιστα τι θα συνέβαινε στη δική του χώρα, αν η οικονομία της παρουσίαζε κάμψη 25%, για να συμπεράνει ότι «θα γινόταν επανάσταση». Στην Αγγλία!

Μας «λυπάται» δηλώνει ο Μέγας Ιεροεξεταστής των ημερών μας Σόϊμπλε γι’ αυτό μας βασανίζει μέχρι να υποκύψουμε στον εξανδραποδισμό. Αλληλέγγυός του, ως μη όφειλε, ο Ολάντ βεβαιώνει τους εκβιαστές μας ότι «η Ευρώπη είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει ένα Grexit». Από αυτό το πλευρό να κοιμάται…

Τον αποστομώνει πάντως η γερμανική Die Zeit (15/2/15) θυμίζοντάς του, πως «αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, η Ευρώπη ως ιδέα και ως δύναμη τάξης σύντομα θα ανήκει στην ιστορία». Και επιμένοντας ότι για την Ευρώπη «το Grexit θα συνιστούσε οικονομική και πολιτική καταστροφή πρώτου βαθμού»!

Ούτε όμως της εχέφρονος «Zeit» ούτε του ευθύφρονος Krougman τις καθαρές φωνές ακούει το τευτονικό ντουέτο Μέρκελ –Σόϊμπλε. Αντίθετα τρομοκρατεί και επιβάλλεται στους αστόχαστους εταίρους μας.

Τίμιος με την αλήθεια ο Paul Krougman ξεφώνισε τους υπουργούς του Eurogroup (New York Times, 17-2-15):

«Υποθέτω ότι είναι πιθανόν να είναι απλά ανόητοι – να μην καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα τού 2015 δεν είναι η Ιρλανδία τού 2010 και ότι αυτό το είδος εκφοβισμού δεν θα λειτουργήσει (…). Το πιο πιθανό , έχουν αποφασίσει να σπρώξουν την Ελλάδα στον γκρεμό».

Και καταλογίζει στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης και τους ΥπΟικ τους «είτε έτσι, είτε αλλιώς έλλειψη σοφίας, εκπληκτική και τρομακτική»!

Η λιτότητα δεν είναι φάρμακο. Είναι φαρμάκι. Η γενίκευση της εφαρμογής της στην Ευρώπη είναι η βασική αιτία της κακοδαιμονίας της ιστορικής ηπείρου. Για την αποτίναξη αυτής της δουλείας το ελληνικό κυβερνητικό πείραμα μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης. Η διεθνής εικόνα του των πρώτων ημερών και ο δημόσιος λόγος εντός και εκτός συνόρων έχει κατά γενική ομολογία ένα άρωμα ηρεμίας, αξιοπρέπειας και αποφασιστικότητας. Διάπυρος ευχή να διατηρηθεί και να ενισχυθεί.

Δεν έλειψαν βεβαίως και οι κακοφωνίες, όπως π.χ. η αλλόκοτη εξίσωση της αριστείας με την … ρετσινιά (sic)!

Η ωμότητα των αγορών και των εκτελεστικών τους πολιτικών οργάνων είναι ανελέητη. Ευελπιστούμε ως το παρά 5’να πρυτανεύσει στα παθιασμένα μυαλά του γερμανικού διδύμου η κοινή λογική, για να απεξαρτηθούν και των αλλωνών.

Και επειδή ο αμερικανός νομπελίστας τους παρομοίασε με τον Κάτωνα τον Τιμητή που κάθε ομιλία του την έκλεινε με το delenda est Carthago ενώ αυτοί με το delenda est Athena εμείς να τους παραπέμψουμε στις Satirae του Ορατίου όπου ο ποιητής επισημαίνει πως η τραγική ιστορία που αφηγείται αφορά τον καθένα τους αν αλλάξει το όνομα του ήρωα : Mutato nomine, de te tabula narratur !

Οι δανειστές – εκβιαστές αρνούνται την ελληνική πρόταση για μια συμφωνία – γέφυρα προς κάλυψη των βραχυπρόθεσμων χρηματοδοτικών μας αναγκών.

Η κυβέρνηση τίθεται ενώπιον τελεσιγράφου. Δεν της υποδεικνύουμε να μην επιδείξει ευελιξία αλλά πρέπει να αντιτάξει στους εκβιαστές – συνοδοιπόρους του Δ’ Ράϊχ ότι αν, ο μη γένοιτο, εξουθενωθεί η Ελλάς, αυτοί θα είναι τα επόμενα θύματα.

Σε ό,τι μας αφορά:
α) Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια.
β) Να επαναληφθεί η απάντηση των υπερασπιστών του Ρούπελ «τα οχυρά δεν παραδίδονται, κατακτώνται», που προκάλεσε τότε τον θαυμασμό των επιτιθέμενων Γερμανών.

Τελικά νικούν αυτοί που δεν υποκύπτουν!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι Έλληνες θα δυσκολευτούν να εξηγήσουν τη συμφωνία στους ψηφοφόρους τους, Εάν δεν ολοκληρωθεί με επιτυχία το πρόγραμμα δεν θα υπάρξει εκταμίευση χρημάτων», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκαγκ Σόιμπλε.

«Όσο η Ελλάδα δεν ολοκληρώνει το υπάρχον πρόγραμμα, δεν θα πάρει καμία νέα χρηματοδότηση. Καμία».

«Η εμπιστοσύνη καταστράφηκε και τώρα πρέπει να ξαναχτιστεί», συνέχισε ο Γερμανός Υπουργός ενώ τόνισε ότι «η ελληνική κυβέρνηση είπε πολλά τις τελευταίες εβδομάδες. Ίσως θέλουν ένα πρόγραμμα, ίσως όχι. Αυτή είναι πάντως η ευκαιρία να ολοκληρωθεί το ήδη υπάρχον πρόγραμμα».

Καταλήγοντας, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών είπε «Έχουμε αμοιβαία ευθύνη για την Ευρώπη. Οι εκλογές δεν σημαίνουν ότι όλα μπορούν να αλλάξουν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους». 

Πηγή το Ποντίκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Αν η χθεσινή συμφωνία αποδοθεί στο κυβερνητικό κόμμα όπως ήταν πριν τέσσερα χρόνια (4,5%), τότε μπορούμε να μιλάμε για μεγάλη υπαναχώρηση, ακόμα και για κωλοτούμπα!

Αν όμως την αποδώσουμε στο σημερινό, πολυσυλλεκτικό πιά κόμμα του 38%, τότε μπορούμε να την δούμε και σαν ένα πρώτο, δειλό, μικρό, κουτσό βήμα, προς την σωστή κατεύθυνση.

Σαφώς δεν υπάρχει χώρος για θριαμβολογίες, ούτε όμως για απελπισία και αφορισμούς του στυλ: τίποτα δεν αλλάζει, δεν γίνεται να αλλάξουμε τίποτα.

Παρ' όλα αυτά όμως απαντήθηκε ένα καίριο, πρωταρχικό ερώτημα: ήταν όσα περάσαμε και περνάμε ακόμη, μονόδρομος;
Όχι βέβαια!

Οι απειροελάχιστες αλλαγές που ήδη διαφαίνονται, με την συμφωνία των ''εταίρων'' και μιάς Ευρώπης εταίρας, μαρτυρούν το αντίθετο.

Όλοι μας βέβαια θα τα θέλαμε όλα. Εδώ και τώρα! Μονομερώς ή όχι αδιάφορο!

Αυτό όμως θα απαιτούσε γροθιά στο μαχαίρι.
Το blog θα το ήθελε πολύ! Πολλοί θα το ήθελαν.
Οι περισσότεροι όμως; Ποιός ξέρει.
Αυτό μόνον με δημοψήφισμα πιά μπορεί ν' απαντηθεί.

Προκρίθηκε από την κυβέρνηση ο δρόμος της συνδιαλλαγής και της βήμα-βήμα επαναφοράς του κράτους σε κανονική λειτουργία.
Επάνω σ' αυτό θα κριθεί. Αλλά όχι ακόμα. Όχι πριν δούμε τα πρώτα χειροπιαστά αποτελέσματα.

Το να μετακινήσεις, να αφαιρέσεις πάνω απ΄την χώρα και το παραμικρό λιθαράκι από το ''ανάθεμα'' που συσσώρευσαν οι δωσίλογοι και προδότες, είναι ένας άθλος.

Τούτη την στιγμή δεν διαθέτουμε κάτι καλύτερο απ' την σημερινή κυβέρνηση.
Αυτή είναι. Αυτά ίσως μπορεί.

Χρέος μας είναι ως λαός να της τραβάμε συνεχώς το αυτί.
Στο χέρι μας είναι με δυναμικές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις να την οδηγήσουμε εκεί που εμείς θέλουμε.

Η κριτική δεν φτάνει.
Χρειάζεται και προσπάθεια απ' όλους.
Τίποτα δεν χάθηκε, τίποτα δεν κερδήθηκε!
Επί των επάλξεων!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έδωσαν Δάνεια Για Να Εισπράττουν Τόκους!

Το πρακτορείο Reuters αποκαλύπτει μέσα από τέσσερις αλήθειες ή ψέματα όπως τις ονομάζει τη μεγάλη απάτη με το ελληνικό χρέος και πώς οι Ευρωπαίοι «έδεσαν» την Ελλάδα με τα μνημόνια δανείζοντας τη με χρήματα τα οποία παίρνουν πίσω ως τόκους.

Λίγες ώρες πριν το Reuters είχε αποκαλύψει γερμανικό έγγραφο σύμφωνα με το οποίο το Βερολίνο παραδέχεται πώς με την αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα διαμορφώνεται μία νέα κατάσταση στη χώρα.

Η διαρροή του εγγράφου προκάλεσε την οργή του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αφού παρουσιάζει το Βερολίνο ως να πρέπει να έχει μία πιο ήπια στάση απέναντι στην Ελλάδα. Κι αυτό λίγες ώρες πριν τη συνάντηση του Σόιμπλε με τον Γιάννη Βαρουφάκη.

Όσον αφορά τώρα στις αλήθειες και τα ψέματα των Ευρωπαίων για το ελληνικό χρέος ο αναλυτής και αρθρογράφος Edward Hadas τονίζει ότι κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αγνοείται πως ο μοναδικός τρόπος δίκαιης μέτρησης του χρέους έγκειται στην καθαρή τρέχουσα αξία (Νet Ρresent Value).

«Όσοι γνωρίζουν οικονομικά, κατανοούν πως η μείωση του επιτοκίου των ομολόγων συνεπάγεται τη μείωση της πραγματικής τους αξίας. Όταν οι Ευρωπαίοι ισχυρίζονται πως δεν αποδέχονται καμία μείωση στην αξία των ελληνικών ομολόγων, ένα είναι σίγουρο… πως δεν λένε την αλήθεια! Άλλωστε, ήδη έχουν αποδεχθεί μία σημαντική μείωση της καθαρής τρέχουσας αξίας των ελληνικών ομολόγων. Μάλιστα, φαίνονται αρκετά πρόθυμοι να αποδεχθούν περαιτέρω μείωση…», αναφέρει.

Το δεύτερο ψέμα κατά τον κ. Hadas έγκειται στην παροχή τεράστιου όγκου δανείων προς την Ελλάδα, η οποία από το 2010 έως το 2014 ανέρχεται στα 254 δισ. ευρώ. «Όμως, η συντριπτική πλειονότητα των συγκεκριμένων χρημάτων επιστράφηκαν στους πιστωτές ως τόκοι και κεφάλαια προηγούμενων ελληνικών δανείων. Παράλληλα, η υψηλή συνεισφορά των Ευρωπαίων έγκειται στην επιβεβαίωση της ευρωπαϊκής επιρροής στις ελληνικές πολιτικές», λέει.

Το τρίτο μυστικό αφορά στις εξαγγελίες περί μη «δημοσιονομικής μεταβίβασης» (fiscal transfers).«Η Ε.Ε. είναι μία ένωση, όπου το χρήμα μετακινείται από το ένα κράτος στους πολίτες ενός άλλου κράτους. Μία τέτοια μεταφορά πραγματοποιήθηκε και στην Ελλάδα, όταν η ΕΚΤ χρηματοδότησε τις ελληνικές τράπεζες με χαμηλό επιτόκιο. Συμβαίνει και το αντίθετο όμως, όταν οι Έλληνες επιστήμονες μεταναστεύουν στη Γαλλία, καταβάλλοντας στη γαλλική κυβέρνηση τους φόρους τους».

Κατά τον αναλυτή του Reuters το εάν η Ελλάδα βγήκε ωφελημένη ή χαμένη από τις ευρωπαϊκές «μεταβιβάσεις» συνιστά ένα ατέρμονο debate. Όμως, η εμμονή στην εθελοτυφλία σχετικά με τη δημοσιονομική λιτότητα υπονομεύει την ουσία την Ε.Ε. «Μία Ένωση επιτάσσει και επιζητά τον καταμερισμό των κερδών και των απωλειών. Οι ισχυροί και πλούσιοι υποτίθεται πως πρέπει να στηρίζουν τους αδύναμους και φτωχούς».

Το τελευταίο ψέμα κατά τον κ. Hadas είναι ηθικό. «H υπαναχώρηση στην αποπληρωμή του χρέους δεν συνιστά απαραιτήτως μία λαθεμένη επιλογή, όπως συμβαίνει με τους πιστωτές της Ελλάδας. Το ίδιο φυσικά ισχύει και στην περίπτωση της εκπλήρωσης των δανειακών υποχρεώσεων μίας χώρας, εν μέσω βαθιάς ύφεσης».

Πρόκειται λοιπόν για ακόμη μία φωνή που λέει ότι το ελληνικό χρέος είναι πλασματικό και δημιουργήθηκε για να ασκηθεί εξουσία στην Ελλάδα και προφανώς για να δεθεί «χειροπόδαρα» η χώρα με τα δεσμά του μνημονίου.

Άσκηση πολιτικής πίεσης είναι σαφώς και η απόφαση της ΕΚΤ να μην δεχθεί από τις 11 Φεβρουαρίου και μετά τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα. Κι αυτό δεν το λέει μόνο η ελληνική κυβέρνηση, το σημειώνει το πρακτορείο Bloomberg επισημαίνοντας πώς η απόφαση αυτή δεν θα έχει επίδραση στις τράπεζες και την ρευστότητα τους, αλλά συνιστά άσκηση πολιτικής πίεσης στην κυβέρνηση.

Πηγή escapemedia


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η συμφωνία επετεύχθη στο Eurogroup, η Ελλάδα δεν πέθανε από ασφυξία και όλοι θεωρούν ότι επέτυχαν τους στόχους τους, όλοι είναι ευχαριστημένοι, οι αριθμοί χοροπηδούν από την χαρά τους και… η ελληνική κοινωνία διαρρηγνύεται εξ’ ων συνετέθη.

Θα έλεγε κανείς πως η κλασική ελληνική τραγωδία έχει πολύ λίγες ελπίδες να ανταγωνιστεί αυτό που σήμερα ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στην ουσία είναι.. Σοιμπλεϊκή Ένωση. Μια ένωση που κρέμεται από τα χείλη ενός και μόνο ανδρός, μια ένωση υποτίθεται κρατών, λαών και εθνών που σέρνεται στα πόδια ενός ανθρώπου που διακατέχεται από ασύλληπτες εμμονές, που θεωρεί πως ό,τι λέει είναι σαν το Κοράνι των μουσουλμάνων, που πιστεύει ότι θα πρέπει να κυριαρχεί δια σιδηρών χεριών σε όλη αυτή την Ένωση έτσι όπως την κατάντησε.

Ό,τι και να πουν, αυτή η Ένωση δεν έχει καμία σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν είναι δυνατόν να είναι μια ένωση ισότιμων κρατών, μια ένωση όπου όλοι έχουν το ίδιο δικαίωμα στις αποφάσεις, μια ένωση όπου οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με πλήρη ομοφωνία!
Αντιθέτως είναι μια ένωση που σέρνεται πίσω από το αναπηρικό καροτσάκι του κυρίου αυτού που ο κάθε λόγος του θεωρείται σαν διαταγή και όλοι οι άλλοι πρέπει να την εκτελούν. Πόσο θα τον ζηλεύουν οι πρόγονοί του της Βέρμαχτ, καθώς κατάφερε ό,τι αυτοί δεν μπόρεσαν να καταφέρουν με εκατομμύρια θύματα σε όλη την ήπειρο!

Αλλά ενώ ο θόρυβος της συμφωνίας ακόμα δεν κόπασε, η αλήθεια όπως προβάλλει αμείλικτη για την ελληνική κοινωνία, για την ελληνική οικογένεια είναι κάτι περισσότερο από τραγική. Η ελληνική οικογένεια, το θεμελιώδες κύτταρο του Ελληνισμού, το πιο ανθεκτικό κομμάτι στην λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης, δυστυχώς καταρρέει με την συμβουλή των προθύμων κυβερνητών αυτής της προδομένης χώρας, αλλά και των ανεκδιήγητων ποιμένων της που για «άλλα» τυρβάζουν.

Ιδού πως την κατάντησαν σύμφωνα με τα στοιχεία τελευταίας έρευνας:

1) από το 1998 στο 2014 έχει διπλασιαστεί το ποσοστό των εφήβων που αναφέρουν ότι ζουν σε μονογονεϊκή οικογένεια, (από 5,5% σε 11,8%),

2) το 2014 ένας στους 4 εφήβους απάντησε ότι έχει τουλάχιστον έναν γονιό αλλοδαπής εθνικότητας με ποσοστό 12,1% να απαντούν ότι και οι δύο γονείς τους είναι αλλοδαπής εθνικότητας,

3) από το 1998 στο 2006 παρατηρήθηκε αυξητική τάση στο ποσοστό των εφήβων που θεωρούσαν ότι η οικογένειά τους έχει καλή οικονομική κατάσταση, ενώ από το 2010 στο 2014 το αντίστοιχο ποσοστό μειώνεται σημαντικά (από 64,7% σε 48,2%),

4) το 2014 το ποσοστό των εφήβων που ανέφεραν ότι οι γονείς τους είναι άνεργοι και ψάχνουν για δουλειά ήταν διπλάσιο (14,6%) συγκριτικά με το 2010 (6,8%) και πενταπλάσιο συγκριτικά με το 2002 (3,2%),

5) το 27,9% των εφήβων ανέφεραν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης σταμάτησαν να πηγαίνουν διακοπές, ενώ παράλληλα αυξήθηκαν οι καβγάδες και οι εντάσεις στην οικογένεια (27,3%),

Και το πιο θλιβερό αντίτιμο το να ανήκεις σε αυτή την «ευτυχισμένη» Σοιμπλεϊκή Ένωση:

6) το 5,4% των μαθητών απάντησαν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης λείπουν στην οικογένειά τους χρήματα για την αγορά τροφίμων και ότι χρειάστηκε να μετακομίσουν σε άλλη περιοχή ή μαζί με συγγενείς (8,2%).

Πέραν όλων τούτων έχει καταρρεύσει και ο θρησκευτικός γάμος λόγω οικονομικών δυσκολιών, ενώ τώρα θα «εκτιναχτεί» και το σύμφωνο συμβίωσης δίνοντας το τελειωτικό χτύπημα καθώς το διαζύγιο λόγω οικονομικών δυσκολιών θα είναι πλέον συνηθισμένη καθημερινή υπόθεση ασχέτως ύπαρξης τέκνων και μάλιστα πολλοί θα το θεωρούν σαν… «προοδευτική» κίνηση και εκσυγχρονισμό.

Κατά τα άλλα ανήκουμε στην ευτυχισμένη και προνομιούχα Ευρωπαϊκή Ένωση, συγγνώμη, «Σοιμπλεϊκή» Ένωση και τώρα θα είμαστε πιο "ευτυχισμένοι" παρά ποτέ, αλλά… η Ελλάδα θα έχει γίνει Ελλαδέξ!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου