Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Φεβ 2012


Ξέρουμε πλέον πολύ καλά τι συμβαίνει και υποθέτουμε βάσιμα τι μας μέλλεται. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι πώς να αντιδράσουμε και τούτο που δεν μπορούν να φανταστούν είναι τι θα πάθουν όσοι δρομολόγησαν την καταστροφή μας, λένε με τα δικά τους ασφαλώς λόγια, ολοένα και περισσότεροι φίλοι που σχολιάζουν απόψεις μου. Το παιχνίδι με την ελληνική κρίση είναι γνωστό πλέον και ο ρόλος των παραγόντων που εμπλέκονται σε αυτό πασιφανής. Τι το ψάχνεις; Δεν πάσχουμε από φως, από αδένες έχουμε έλλειψη, για να μας πάρουν στα σοβαρά. Εδώ μας έχουν στερήσει το δικαίωμα της πολιτικής συμμετοχής στις πιο κρίσιμες αποφάσεις για τον τόπο μετά τον πόλεμο – σύμφωνα (και) με αυτούς - και εσύ βομβαρδίζεις με λέιζερ την πληγή μας! Άσε μας ρε άνθρωπε στον πόνο μας, μοιάζει να συμφωνούν αρκετοί διαδικτυακοί φίλοι. Τα ξέρουμε, τους μάθαμε …πάμε παρακάτω, είναι το μήνυμα που λαμβάνω από πολλές μεριές πλέον.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα τότε η πολιτική στην Ελλάδα θα πρέπει να θεμελιωθεί σε εντελώς διαφορετική βάση. Δυστυχώς, χώρος για την ιδεολογία με παραδοσιακή αφήγηση και πρακτική δεν υπάρχει. Η παραδοσιακή αριστερή αφήγηση και η πρακτική του εργασιασμού δεν παράγουν νόημα για δράση στην πλειονότητα των Ελλήνων. Οι αιτίες είναι πολλές, κάμποσες εκ των οποίων έχουν ήδη προσεγγιστεί την τελευταία πενταετία (και) από την αφεντιά μου. Ο κόσμος στην Ελλάδα νοιώθει ευνουχισμένος, καθώς γενετικούς αδένες κατασκεύαζε σχεδόν αποκλειστικά μέσω της κατανάλωσης, του ρουσφετιού, του ημετερισμού και του lifestyle, που πτωχεύει και διασύρεται καθημερινά. Η εποχή των «δικών μας» των «δήθεν» των «in» και «must», καθώς και των «quick and helpful tips» παρήλθε.

Τι να κάνουμε, αυτή είναι η αλήθεια. «Μην αποκαλείς τον λαό «κόσμο», δεν είναι ωραία έκφραση αυτή», μου έλεγε κάποτε ένας διευθυντής τραπέζης, σχολιάζοντας τον παρουσιαστή ειδήσεων! Τι να του πω και πώς να εξηγήσω ότι όσα διαδραματίζονταν στην χώρα μας αποσκοπούσαν και κατέληγαν στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού. Ταχύτατα και αντιδραστικά, απολύτως ατομιστικά και συμφεροντολογικά και όχι έστω κοσμοπολιτικά. Ο «κόσμος», που έλεγα, ήταν μια άμορφη πολιτική μάζα, που στερείτο βασικά στοιχειά αστικού εθνικισμού. Πόσο μάλλον ταξικής συνείδησης! Δομείται ισχυρή δυτικού τύπου χώρα δίχως αστικό εθνικισμό, δηλαδή δίχως καλοθεμελιωμένη κοινωνική συνείδηση στη βάση θεσμών εκδημοκρατισμού, γνήσιας - και όχι θεατρινίστικης πελατειακής - πολιτικής συμμετοχής και σεβασμού σε μια συντεταγμένη πολιτεία, η οποία να σέβεται με την σειρά της τον άνθρωπο, τον πολίτη, τον εργαζόμενο, τον δημιουργό πλούτου μέσω της καινοτομίας και των «χρηστών ηθών», την διαφορετικότητα και πιο πολύ από όλα το φυσικό περιβάλλον;

Όχι, φίλοι, η Ελλάδα δεν ικανοποιούσε καμία απολύτως πολιτική και πολιτισμική προϋπόθεση για να οριστεί ως ισχυρή χώρα. Όσοι επιχείρησαν να την ορίσουν έτσι, απλώς λαΐκιζαν και δούλευαν για τον τραπεζίτη και την αναρχοκαπιταλιστική αγορά σε ένα κράτος όπου βασίλευε η πατρωνία και διακυβερνούσε η διαπλοκή. Αυτόν τον ιδιόμορφο κρατισμό μίας αναρχοκεφαλαιοκρατικής πολιτείας οι παραδοσιακοί εθνικιστές αποκαλούσαν με ανατριχίλα «σοσιαλισμό», ενώ οι αναφερόμενοι ως σοσιαλιστές αντί να τον αμφισβητήσουν ενεργά, βολεύτηκαν μέσα στα δίκτυά του, κάνοντας από καιρού σε καιρό και καμία εκδήλωση ή διαδήλωση με «θεσμικά και οικονομικά αιτήματα»! Πώς να δομηθεί έτσι λαός; Μόνον κόσμος και κοσμάκης, κατασκευαζόταν, ψωνισμένοι καιροσκόποι και συμπλεγματικός λαουτζίκος. Κόσμος ρευστοποιημένος μέσα στον κόσμο της αγοράς όλων των μορφών. Μια αγοραία κοινωνία, δίχως πολιτικό έρμα, η οποία ζούσε τον μύθο της ισχυρής χώρας, ενώ με αβάσταχτη ελαφρότητα καλούσε και τους τουρίστες να ζήσουν μέσα σε αυτόν!

Έτσι κατασκευάστηκε η φούσκα, την οποία κάποιοι διακρίναμε να μεγεθύνεται και τρομοκρατημένοι κάναμε απέλπιδες προσπάθειες να αποτρέψουμε την εξέλιξη του φαινομένου. «Απέλπιδες», καθώς ήταν αδύνατον να συνειδητοποιηθεί από τον κόσμο στην Ελλάδα το πρόβλημα. Άλλωστε, λεφτά υπήρχαν και όσοι θίγαμε την δομή και λειτουργία των θεσμών είτε θεωρούμαστε «αποτυχημένοι», είτε «πικραμένοι», είτε «γραφικοί», είτε «οπορτουνιστές αριστεροί», οι οποίοι δεν είχαμε χωνέψει τον μαρξισμό. Αντίθετα κάποιοι θεωρούσαμε ότι η άποψη μας περί ριζοσπαστικοποίησης του εκδημοκρατισμού με ταυτόχρονη ριζική αλλαγή του αναπτυξιακού προσανατολισμού της χώρας μας, κυρίως μετά το 1990, αποτελούσε προϊόν βαθύτερης μελέτης του μαρξισμού στο πλαίσιο της σύγχρονης τεχνολογίας της επιστήμης, της παραγωγής και της μηχανής. Τέλος πάντων, ακόμη ως γραφικούς μας αντιμετωπίζουν, αν όχι σαν ούφο οι χαμένοι στο αγοραίο κέντρο αριστεροί και δεξιοί ή οι εθνικιστές δεξιοί και οι λενινιστές κάθε είδους. Ευτυχώς οι αναρχικοί μοιάζει να καταλαβαίνουν καλύτερα από παλιά τι εννοούσαμε, αν και δεν συμφωνούν με τον ριζοσπαστικό πλουραλισμό.

Οι τελευταίοι καταλαβαίνουν ότι ασκούσαμε ανυπόκριτη, αποδομητική κριτική στο καθεστώς, μόνον που δεν θα μπορούσαν ποτέ να συμφωνήσουν στην σχετικοποίηση της προσέγγισής μας ως προς το κράτος και το κοινωνικό μοντέλο. Θεωρούν ότι δεν έχει ιδεολογικό σφρίγος ο λόγος μας και ότι συμβιβαζόμαστε με μια μη επαναστατική διαδρομή, που τελικά καταλήγει να δίνει χώρο και χρόνο στον καπιταλισμό να μεταλλάσσεται ως ηγεμονικό σύστημα. Έτσι είναι και δίκιο έχουν. Πράγματι αυτή είναι η αδυναμία της δικής μας αφήγησης. Καμία απολύτως αριστερή μεταρρύθμιση δεν οδηγεί αυτόματα σε λαϊκή χειραφέτηση ή σε αντι-ηγεμονικά μοντέλα. Καμία αριστερή μεταρρύθμιση δεν πέτυχε μακροχρονίως πουθενά στο να αμφισβητήσει το κεφαλαιοκρατικό κράτος. Άρα, γιατί επιμένουμε;

Διότι δεν γνωρίζουμε καμία άλλη καλύτερη μέθοδο για τον συνδυασμό της ευημερίας με την βιοοικονομία και την κοινωνική ανάπτυξη, δίχως προηγουμένως να γίνουμε μάρτυρες κοινωνικής καταστροφής. Αν η κοινωνία ισοπεδωθεί, εξαιτίας μιας μακροχρόνιας και «αθεράπευτης» διεθνούς κρίσης υπερσυσσώρευσης, τότε πράγματι οι απόψεις μας θα έχουν μικρή σημασία. Τότε οι λύσεις δίνονται είτε από την λαϊκή επανάσταση που θα καταλήξει σε κάποιας μορφής δικτατορία ή φονταμενταλισμού, ή μέσω κάποιας μορφής απολυταρχίας αναγεννησιακού τύπου. Προφανώς, με ιδιαίτερο σεβασμό αντιμετωπίζουμε την αναρχική θεώρηση περί κάθετων πολιτικοκοινωνικών δομών του κράτους, που δομούν καταπιεστικούς μηχανισμούς και αντιστρατεύονται την ελευθερία του ατόμου. Μόνον που οι οριζόντιες πολιτικοκοινωνικές δομές που αυτοί προτείνουν σε αντιδιαστολή με τους κομμουνιστές, για παράδειγμα, προϋποθέτουν μια απολύτως εναλλακτική κοινωνική αρχιτεκτονική, που δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να δομηθεί με ρεαλιστικούς όρους σε κοινωνίες σαν την ελληνική, σε αυτό τουλάχιστον το πρώτο στάδιο της μετανεωτερικότητας που διερχόμαστε. Ας κρατήσουμε προς το παρόν την παρακαταθήκη του λεγόμενου (και) «μεταδομικού αναρχισμού», ο οποίος έδειξε ότι η διάκριση ιδιωτικού-πολιτικού είναι προβληματική και θεμέλιο αυταρχικότητας, και ότι χρέος μας είναι ο καθημερινός αγώνας για την παρεμπόδιση αποκρυστάλλωσης (θεσμικής και άτυπης) μορφής ασύμμετρων σχέσεων εξουσίας. Ή άμεσης αμφισβήτησης αυτής της εξουσιαστικής ασυμμετρίας στο βαθμό που εκδηλώνεται. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα μπορούσε να αναπτυχθεί στη χώρα μας η «αριστερή μεταρρύθμιση», προσφέροντας διέξοδο στην κρίση, προτού βιώσουμε την ολοκληρωτική καταστροφή και ο «κόσμος» στην Ελλάδα στραφεί προς …ολοκληρωτικές λύσεις!

Κάπως έτσι, φίλοι, βλέπω «το …παρακάτω», στη συνέχεια του «τα ξέρουμε» και «τους μάθαμε». Αν παρότι «τα ξέρουμε και τους μάθαμε», δεν λέμε, όμως, να ξεκωλύσουμε από τους γνωστούς, τα γνωστά και τα τετριμμένα, βουλιάζοντας ακόμη πιο βαθιά στον καναπέ και την μηδενιστική ρουτίνα μας, τότε μάλλον δεν ξέρουμε τι πραγματικά συμβαίνει και ούτε φανταζόμαστε τι μας μέλλεται! Μην ψάχνετε για «Quick and Helpful Tips», στην οικονομία, ούτε στο πρόβλημα της ελληνικής κρίσης. Αυτά μας …φάγανε! Στοχασθείτε πολιτικά, κοινωνικά και εθνικά και θα καταλήξετε αριστερά, όπου δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Ε, μην μου πείτε ότι και αυτό είναι κακό, διότι εμείς συνηθίσαμε τους μονόδρομους και αλλιώς δεν μπορούμε!!

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.


Σείεται από χθες η βουλή. Από αναστεναγμούς ανακούφισης, για το που βρέθηκε επιτέλους αυτός, που για ένα εκατομμύριο θα σηκώσει στους ώμους του τις αμαρτίες όλων των υπολοίπων 299, όλων των προηγούμενων δεκαετιών.

Και βγάλανε τα τσόκαρα οι παστρικές και βγήκανε πουρνό πουρνό στα καλντερίμια των ραδιοφώνων και των καναλιών, πλυμένες καθαρές, σιδερωμένες, να ρίξουνε την λίθο τους εις τον αμαρτωλό, αυτές οι αναμάρτητες.

Για κανένα τυχάρπαστο, τον κάνω τον αμαρτωλό, ή πιο πολύ μου φέρνει προς σφιχτοχέρα και οικονόμα νοικοκυρούλα, που σε μια σύντομη περαντζάδα της απ’ τη βουλή, αμάθητη και άβγαλτη όπως ήταν, φρόντισε στο όπως όπως να θάψει το ανέλπιστο κομπόδεμά της στα βαθιά υπόγεια των ελβετικών τραπεζών για τις επόμενες ημέρες της σίγουρης ανεργίας της.

Οι πιο παλιές πουτάνες, που λιώσανε τις σόλες τους στα καλντερίμια δεν θα έκαναν αυτή την κουτουράδα. Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι έχουν μάθει για το μαγικό υγρό που σβήνει τα ίχνη από τα λασπωμένα παπούτσια.

Κρίμα, λοιπόν, γιατί αυτός ο κακόμοιρος βουλευτάκος που τώρα του ζητούν την κεφαλήν του επί πίνακι, δεν θα μπορέσει να σηκώσει το ανάστημά του και να κατονομάσει απ’ αυτόν τον συρφετό των όψιμων λιθοβόλων, αυτούς που κατ’ εξακολούθηση γεύονταν τους καρπούς της Siemens, της Ferostahl, της Mann και των συναφών κοινωφελών ιδρυμάτων. Κι ο λόγος είναι, γιατί μάλλον δεν θα τους ξέρει, γιατί δεν θα πρόλαβε στη σύντομη θητεία του να γίνει επίτιμο μέλος του κύκλου της ομερτά της ελληνικής βουλής.

Αν ήταν ένας από αυτούς, οι τωρινοί κανίβαλοι θα είχαν απλά σιωπήσει. Μπορεί να κόπτονται ανέξοδα υπέρ της ηθικής, αλλά υπέρ της νομιμότητας, μόκο...


Oλέθριες δηλώσεις Γ.Μανιάτη:

"Διακεκαυμένη ζώνη και ασαφές τοπίο Αιγαίο και Μεγίστη"


Σε πρωτοφανείς δηλώσεις αναγνώρισης του βάσιμου των διεκδικήσεων της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, για την ΑΟΖ και των δικαιωμάτων της εκτέλεσης εργασιών ερευνών, γεωτρήσεων και εκμετάλλευσης εξορύξεων, προχώρησε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης.

Οι δηλώσεις του Γ,Μανιάτη αντιβαίνουν 100% την εθνική γραμμή καθώς παραδέχεται το βάσιμο των τουρκικών διεκδικήσεων (!) και χαρακτηρίζει «ασαφές το τοπίο σε Αιγαίο και Καστελόριζο (Μεγίστη)» σε ότι αφορά την δυνατότητα της ελληνικής πλευράς να προκηρύξει διαγωνισμούς για έρευνες υδρογονανθράκων!!!

Τις δηλώσεις αυτές ούτε … Τούρκος δεν θα τολμούσε να τις κάνει την στιγμή που η πάγια ενική θέση από το 1974 μέχρι σήμερα είναι ότι
«Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των χερσαίων νησιωτικών περιοχών διέπεται αυστηρά από την Συνθήκη της Λωζάνης και βάσει αυτής υπάρχουν συγκεκριμένα ελληνικά δικαιώματα».

Τώρα έρχεται ο υφυπουργός ΠΕΚΑ (την επαύριο των δηλώσεων Σαμαρά που στηρίζει την κυβέρνηση και τον Γ. Μανιάτη φυσικά στην Κύπρο περί ΑΟΖ) και όχι απλά υπονομεύει τις εθνικές θέσεις (οι δηλώσεις του μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν στο οποιοδήποτε διεθνές δικαστήριο από την Άγκυρα), αλλά αυτοκαταστρέφει την ελληνική δυνατότητα για να προκηρύξει διαγωνισμούς έρευνας υδρογονανθράκων σε αυτές τις περιοχές.

Ένα ερώτημα είναι αν ακριβώς αυτές οι δηλώσεις έγιναν για να σαμποταριστεί προεκλογικά και ο Α. Σαμαράς που μίλησε στην Κύπρο για "εθνική υπόθεση" σε ότι αφορά την επέκταση της ΑΟΖ"

Επί λέξη απάντησε στην ερώτηση για την προοπτική ερευνών στο Αιγαίο και το Καστελόριζο, ο ανεκδιήγητος Γ. Μανιάτης, ω εξής:
«Δεν θα ήταν σώφρον η κυβέρνηση να έβγαινε τώρα σε διακεκαυμένη ζώνη (!). Καμία εταιρεία δεν θέλει να παίξει τα κεφάλαιά της εκεί που το τοπίο είναι ασαφές»!

Μα, κατά την Τουρκία ακόμα και οι θαλάσσιες περιοχές στη Νότια Κύπρο, όπου γίνονται οι γεωτρήσεις είναι ακαθόριστου ιδιοκτησιακού καθεστώτος περιοχές.
Και τι θα πει «διακεκαυμένη ζώνη»;
Δέχεται τις τουρκικές αμφισβητήσεις και δίνει τον χαρακτηρισμό της «διακεκαυμένης ζώνης» σε περιοχές 100% ελληνικής αρμοδιότητας;


Και που είναι «ασαφές» το τοπίο στο Αιγαίο;
Μήπως μπορεί να γίνει πιο συγκεκριμένος για να γνωρίζουμε κι εμείς;


Το ίδιο ισχύει για το Καστελόριζο, βέβαια, το οποίο έχει πλέον την σφραγίδα της «διακεκαυμένης ζώνης» και του ασαφούς τοπίου» από μια ελληνική (;) κυβέρνηση που πολύ φοβόμαστε ότι απλά μας προετοιμάζει για αυτά που έχουν συμφωνηθεί πίσω από τις πλάτες μας…

Επειδή βέβαια, δεν πιστεύουμε ότι όλοι ξαφνικά έγιναν… προδότες, οφείλει αμέσως το υπουργείο Εξωτερικών να δώσει απαντήσεις και βέβαια να τοποθετηθεί ο πρόεδρος της ΝΔ, ο οποίος έχει αναδείξει την ΑΟΖ ως κορυφαίο ζήτημα της πολιτικής του.

Άμεσα για το θέμα τοποθετήθηκε μόνο ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην Περιφέρεια Αττικής και υποψήφιος Περιφερειάρχης Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος έχει δώσει μεγάλο αγώνα για την ανακήρυξη της ΑΟΖ και εκδίδει στις επόμενες ημέρες σχετικό βιβλίο γα την εθνική ανάγκη ανακήρυξης ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο:

"Ο κ.Μανιάτης αποδεικνύει αυτό ακριβώς που φοβόμουν. Δεν έχει ιδέα τι είναι ΑΟΖ!!! Η ΑΟΖ δεν προκαλεί πολέμους και απόδειξη για αυτό η Κύπρος το 2011. Δυστυχώς πολλοί επιμένουν να προτάσσουν φοβικά σύνδρομα, προκειμένου να μη δει αυτός ο λαός άσπρη μέρα. Ευτυχώς που ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Σόλωνας Κασσίνης δεν τους έμοιασαν"!



Διαβάστε επίσης: «Ασαφές τοπίο», «διακεκαυμένη ζώνη» και ΑΟΖ;

Οι σταθερά 10 μονάδες της ΝΔ μπροστά από το ΠΑΣΟΚ Α. Σαμαρά, γίνανε 6!

Αγάντα και όπου να ‘ναι θα έρθετε στα ίσα!

Και μόλις έρθει ο Κουβέλης στα γράδα του, άντε πάλι δεύτερος…

Με τους μπουμπουκο-βορίδηδες και τις άλλες καραδεξιούρες αβγά δε βάφονται, Αντώνηηηη…

Με τα μυαλά που κουβαλάς και μόνος σου να τρέξεις, δεύτερος θα έρθεις!




Όλα τα προηγούμενα χρόνια οι "τρομοκράτες" χτυπούσαν στόχους αδιακρίτως και μερικές φορές και ακατάληπτα...

Κάθε τόσο είχαμε δολοφονίες, έσκαγαν βόμβες σε πρεσβείες, τηλεοπτικούς σταθμούς, γίνονταν απόπειρες κατά δημοσιογράφων, στέλνονταν περίεργοι εκρηκτικοί φάκελλοι, ανατινάζονταν αυτοκίνητα και γενικά υπήρχε έντονη παρουσία των "τρομοκρατών".

17 Νοέμβρη, Επαναστατικοί λαϊκοί στρατοί, Πυρήνες της Φωτιάς και άρες μάρες κουκουνάρες... έκαναν κάθε τόσο την εκρηκτική εμφάνισή τους.

Ό,ποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην εξουσία, ό,ποιο κόμμα, αυτοί συνέχιζαν ασταμάτητοι....

Το έργο τους ήταν διπλού σκοπού...

Από την μια να προκαλούν ανασφάλεια και τρόμο στους πολίτες και από την άλλη να στρέφουν τα βλέμματα του κόσμου, σε περίεργες περιόδους, αλλού...

Ομως κάτι άλλαξε τα τελευταία χρόνια....

Από την εποχή του Κώστα Καραμανλή η δράση των τρομοκρατικών και εξτρεμιστικών ομάδων "χάθηκε"...

Η εξήγηση, κατά την προσωπική μου άποψη πάντα, είναι απλή...

Την εποχή της διακυβέρνησης από τον Καραμανλή η "τρομοκρατία" μετεξελίχθηκε σε "ασύμμετρη απειλή" (θυμάστε την φράση του Βύρωνα Πολύδωρα).
Καίγονταν η Ελλάδα.

Τεράστιες φωτιές κατέκαυσαν μεγάλες εκτάσεις της πατρίδας μας. Ανθρωποι και περιουσίες χάθηκαν μέσα στις φλόγες.

Οι πόλεις καίγονταν και οι περιουσίες των πολιτών καταστρέφονταν με την παραμικρή αφορμή...

Ο ανόητος Κορκονέας σκοτώνει ένα άθώο άμυαλο παιδί διαλυμένης οικογένειας και η Αθήνα παραδίδεται στις φλόγες για ένα μήνα!!!!

Ο Καραμανλής τελικά μπήκε σε κατάσταση ομηρίας...

Τον τελευταίο χρόνο μετά από συγκεκριμένες απειλές κατά της ζωής του και της οικογένειάς του
αναγκάστηκε να κάνει στην άκρη δηλώνοντας "Κουράστηκα"!

Παρέδωσε την εξουσία στο "βδέλυγμα της ερημώσεως".

Σε αυτόν που όλα αυτά τα χρόνια ήθελαν οι εντολείς των "τρομοκρατών" και των "ασυμμετρων απειλών".

Ετσι ξαφνικά όλα σταμάτησαν.

Η μετάλλαξη που συνέβει ήταν εντυπωσιακή.

Οι ταραχές σταμάτησαν. Οι "τρομοκράτες" εξαφανίστηκαν...

Οι αλλοδαποί πράκτορες (το είπε επίσημα ο ελληνικός στρατός) που έκαιγαν την Ελλάδα "λούφαξαν"...

Και φθάσαμε στο σημείο πλέον οι "αναρχικοί" κουκουλοφόροι να συνεργάζονται με την αστυνομία στην καταστολή των διαδηλώσεων των πολιτών!!!!

Μην έχετε αμφιβολίες. Αυτό συμβαίνει.

Και η ΕΛ.ΑΣ και οι "αναρχικοί" πέρνουν εντολές από τους ίδιους "μυστηριώδεις αρχηγούς".

Εχθρός πλέον είναι ο διαδηλωτής. Ο Ελληνικός λαός.

Εχθρός είναι αυτός που αντιδρά στην παγκοσμιοποίηση. Στην Νέα Τάξη. Στα Μνημόνια και στους δανειστές.

Η πατρίδα μας φίλοι μου, μπήκε εδώ και 2,5 χρόνια σε μια σκληρή, ιδιότυπη κατοχή.

Μια κατοχή που αδιαφορεί για το ποιά σημαία κυματίζει στην Ακρόπολη... ακόμα.

Πάνε πιά αυτές οι εποχές.

Στην σύγχρονη εποχή οι δολοφονίες δεν γίνονται πια με το όπλο αλλά με τον καρκίνο...

Στην σύγχρονη εποχή οι γενοκτονίες δεν γίνονται με σφαγές αλλά με ...αεροπορικούς ψεκασμούς και περίεργα εμβόλια....

Στην σύγχρονη εποχή οι κατοχές δεν χρειάζονται στρατεύματα...

Στην σύγχρονη εποχή οι εξουσιαστές δεν θα είναι εκλεγμένοι πολιτικοί ή επαναστάτες στρατιωτικοί αλλά διορισμένοι τεχνοκράτες....

Το μόνο που έμεινε ίδιο είναι η προδοσία.

Στη σύγχρονη εποχή η προδοσία έχει μόνο μια διαφορά από τις παλαιότερες.

Η Νέα Τάξη και οι συνειδητοποιημένοι ο
παδοί της έχουν πείσει τον προδότη ότι είναι ο "σωτήρας" της χώρας του.

Γι αυτό οι Εφιάλτες κατέκλυσαν τον τόπο... και πλημμύρισαν την Βουλή.

Καλώς ήρθατε στην Νέα Εποχή.



Το γεγονός ότι οι Γερμανοί άφησαν το PSI να εξελιχθεί (να δοκιμαστεί είναι η σωστότερη έκφραση) με γεμίζει απορίες. Και αυτό γιατί ο κίνδυνος αποτυχίας είναι σχεδόν βέβαιος και ενδέχεται να χρεωθεί στους ίδιους, παρά τις επίπονες προσπάθειές τους, όλο αυτό το διάστημα, να το φορτώσουν σε εμάς. Η τάση πλήρους αποτυχίας έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται και στις αντιδράσεις των αγορών, ωστόσο από αυτή τη διαδικασία θα βγει κάτι θετικό, θα απαντηθούν ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα και θα δημιουργηθεί ένα ενδιαφέρον ‘’δεδικασμένο’’. Γιατί βέβαια όλοι οι σχετικοί με το αντικείμενο δικαιούμαστε να έχουμε εκτιμήσεις, αλλά κανένας δεν έχει απαντήσεις και αυτό γιατί δεν υπάρχει κανένα ιστορικό προηγούμενο.

Ερώτημα πρώτο: Είναι δυνατόν να υπάρξει εθελοντική αναδιάρθρωση εντός νομισματικής ένωσης;

Ερώτημα δεύτερο: Αν νομοθετηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης, πώς αυτές θα επηρεάσουν τη διαδικασία και πώς θα αντιδράσουν οι αγορές (και τα δικαστήρια) στην ασυλία κάποιων θεσμικών (ΕΚΤ);

Ερώτημα τρίτο: Τι θα απογίνει ο θεσμός των ασφαλίστρων κινδύνου (CDS) που κινδυνεύει να εκφυλιστεί έπειτα από την ελληνική αναδιάρθρωση και πώς θα αντιμετωπίσουν οι αγορές το ενδεχόμενο μιας επανάληψης π.χ. στα Ισπανικά ομόλογα; Δεδομένου ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ακυρώσει επί της ουσίας τα ασφάλιστρα κινδύνου, με ποιο τρόπο και σε πιο ύψος θα απορροφηθούν αυτά μέσα στο επιτόκιο των κρατικών ομολόγων;

Ερώτημα τέταρτο: Πώς θα εκλάβουν οι οίκοι αξιολόγησης την εθελοντική αναδιάρθρωση; Τι θα συμβεί αν τελικά υποβαθμίσουν την Ελλάδα στο D και ποια θα είναι η επίπτωση στα επιτόκια των υπολοίπων χωρών της ένωσης;

Ερώτημα πέμπτο: Αν τελικά , όπως όλα δείχνουν, αποτύχει σε κάποια από τις παραπάνω δοκιμασίες το PSI, ποια θα είναι η αντίδραση των αγορών σε μια στάση πληρωμών εντός του ευρώ; Οι υπόλοιπες δοκιμαζόμενες οικονομίες θα αντέξουν την πίεση ή οι αγορές θα προεξοφλήσουν και τη δική τους μελλοντική χρεοκοπία, εκτινάζοντας τα spreads στο διάστημα;

Όπως είπα και πιο πάνω, κανένας δεν μπορεί να προδικάσει τις απαντήσεις. Το ρίσκο είναι τεράστιο και μια ενδεχόμενη παρεκτροπή ενδέχεται να βυθίσει στο χάος όχι μόνο τη ζώνη του ευρώ, αλλά όλη την οικονομία του πλανήτη.

Μια συνετή λύση, για τους εταίρους μας, θα ήταν η έγκαιρη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ώστε η χρεοκοπία της να συμβεί εκτός της ένωσης. Όμως μια τέτοια εξέλιξη δεν θα σήμαινε λιγότερους κινδύνους, καθώς θα προμήνυε την πλήρη διάλυση της ζώνης σε μερικούς μήνες.

Οι ηγέτες της Ευρώπης, αδυνατώντας να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, έκλεισαν τα μάτια τους στο πραγματικό πρόβλημα και δεν έδωσαν δυναμικές λύσεις στο σωστό χρόνο, σπαταλώντας άσκοπα δύο ολόκληρα χρόνια με ατέρμονες συζητήσεις, απειλές, πειράματα και αυτοδιαψευδόμενες δεσμεύσεις.

Σήμερα μοιάζουν να τα έχουν εντελώς χαμένα, με αγεφύρωτες διαφορές, αδύναμοι να επιλέξουν ανάμεσα σε εξίσου καταστροφικές διεξόδους και απλώς περιμένουν το χρόνο και το πεπρωμένο να τους υποδείξουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Κακοφωνίξ




Διαβάστε το όλο, αλλά και προετοιμαστείτε να μην πάθετε… εγκεφαλικό!

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Θέλετε να μάθετε με λεπτομέρειες πώς η Goldman Sachs Οργανώνει την Χρεωκοπία της Ελλάδας; Διαβάστε όλη την Ανάλυση του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου. Θα εκπλαγείτε! Το πρώτο που θα πρέπει να μάθουμε είναι ποιος ήταν και είναι ο... «Τοποτηρητής» (Our man in Greece) της Goldman Sachs στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπήρχε «Τοποτηρητής» στην Ελλάδα, γιατί αποκαλύφτηκε, όπως θα διαβάσετε πιο κάτω από την Γαλλική Λιμπερασιόν, ότι η G. S. διατηρούσε «Τοποτηρητές» σε όλα τα Κράτη και όλους τους σημαντικούς Οργανισμούς των ΗΠΑ, της Ευρώπης, της Ασίας και της Ιαπωνίας! Όλοι οι «Τοποτηρητές» της ήταν κορυφαία Στελέχη που επηρέαζαν την Οικονομία και Διαχείριση των Δημοσιονομικών Προβλημάτων, της κάθε «χώρας-Πελάτη». Έναν «Κατάσκοπο» πιο απλά που Ενημερώνει Συστηματικά και Μεθοδευμένα όλες τις Αποφάσεις και Ενέργειες της Οικονομίας της χώρας, ώστε οι «Εχθροί» να ετοιμάζουν και να στοχεύουν ζυγισμένα και τελικά τους χτυπήματα! Αποδείχτηκε ότι όλα τα Κράτη με τα οποία η Goldman Sachs είχε συναλλαγές, υπήρχαν φυτεμένοι δικοί της συνεργάτες!

Πώς θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;

Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Goldman Sachs, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των Eλληνικών Kυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους Διαχειριστές του Δημόσιου Χρέους μας. Με το ένα χέρι, η Τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις «Συμβουλές» της και τη «Διαχείριση του Χρέους» της χώρας μας και με το άλλο, «Παίζει» και «Ποντάρει» στην Αγορά των Στοιχημάτων (CDS) στη… Χρεωκοπία της Ελλάδας! Το παιχνίδι παίζεται σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό Hedge Fund του Paul Paulson, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.

H Goldman Sachs, φροντίζει ταυτόχρονα να «Υπονομεύει» την ελληνική «αξιοπιστία», τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια με στόχο να υποχρεώσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, για να κερδίσει και από το «Στοίχημα» που «Πόνταρε» ότι η Ελλάδα θα χρεωκοπήσει! Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια. Αν χρεωκοπήσει, κερδίζει από τη χρεωκοπία!

Κερδίζει και φουσκώνοντας τη φούσκα, Κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα! Το μέγα κόλπο βασίζεται στην «αρχή»: «Άρπαξε την επιταγή πριν σκάσει το καρπούζι». Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα Καρπούζι. Η Τράπεζα το επινοεί, το Δημιουργεί και το Παρουσιάζει ως Υπαρκτό! Κερδίζει από την Πώλησή του και το αφήνει να σκάσει… πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής! Πουλάει και αγοράζει… αέρα και κερδίζει δισεκατομμύρια με τη στενή συνεργασία των διεφθαρμένων Πολιτικών σε βάρος των Άμοιρων Πολιτών!

Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ=βρυκόλακα η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).

Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολάρια (αν έχετε τρόπο να φανταστείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών. Αφού σώθηκαν από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και το κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Ταυτόχρονα δοκιμάζουν και το Ευρώ πριν προλάβει να κατοχυρωθεί ως ένα δεύτερο εναλλακτικό παγκόσμιο αποθεματικό που θα υπονόμευε την αμερικανική κυριαρχία του δολαρίου!

Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company», (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Οι Goldman και Sachs, ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. Ίδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.

Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την Aμερικανική Kυβέρνηση. Eίναι σε μεγάλο βαθμό, η Kυβέρνηση! Το μυστικό της επιτυχίας της; Έσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις Ρυθμίσεις της!

Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. «In God we Trust» γράφει κάθε δολλάριο, «In Goldman Sachs we Trust», παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του «κρατισμού» που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την «μακροπρόθεσμη απληστία». Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και «φυτεύοντας» τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. Ώσπου, οι σταδιακές «Aπελευθερώσεις» της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το «μεγάλο παιχνίδι» της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας «Αυτοκρατορίας του Χρήματος». Ένα παράδειγμα ήταν η κατάργηση του νόμου που έβαζε πλαφόν στις Μοχλεύσεις των Επενδυτικών Παιχνιδιών και των Στοιχημάτων! Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις «Απελευθερώσεις» και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.

Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα «τοξικά δάνεια» με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, (Στοιχημάτων) των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες Πρακτικές. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς. Οι Goldman Sachs, J. P. Morgan και η Γερμανική Deutche Bank.

Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Σακς δημοσιεύεται στο περιοδικό «Τετράδια», τεύχος 57-58, των εκδόσεων «Στοχαστής»).

Σε αυτή την «Tράπεζα που τρομάζει», κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές Eλληνικές Kυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της Διαχείρισης του Ελληνικού Χρέους και της…Εμπιστεύτηκαν το Μέλλον του Ελληνικού Λαού!

«Η Γκόλντμαν Σακς είναι παντού». H φράση ανήκει στον Ματ Τάιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “Κυβέρνηση Σακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους … βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:

Mario Draghi. Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Otmar Issing. Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.

Lloyd Blankfein. Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
Henry Paulson. Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους!

Lawrence Summers. Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας.

Dan Jester. Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs!
Η επιχείρηση «Χρεωκοπία της Ελλάδας».

To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας τη στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως… ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την «Παραοικονομία» ή το κόστος της «Διαφθοράς». Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες Αναπτυξιακές Στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο δρόμο, το Μασκάρεμα του Χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs!

Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν.

Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν: «Για την πιο μεγάλη Τράπεζα του κόσμου, η Πατρίδα της Δημοκρατίας μετετράπη σε… Αγελάδα προς Άρμεγμα…»

«Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία… O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί». H Γκόλντμαν Σακς, γράφει το περιοδικό, «διαφθείρει» την ελληνική κυβέρνηση «πείθοντάς» την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις 30% αμοιβή σε βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει για το «νταβατζηλίκι» της Goldman Sachs!

Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα! Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο «Titlospe», δάνειο 5,3 δις το 2009.

Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα «νεφέλωμα» διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.

Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. Ένα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους.

Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων. Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, «μειώνοντας» λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ!

Τα ήξεραν!

Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη «δημιουργική λογιστική», σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους Έλληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι Έλληνες θα πληρώσουν τη νύφη.

Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!

Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ’ ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.

H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο «Πεντελικόν» της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στον Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.

Η τελική επίθεση. Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα «σκασμό λεφτά», όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.

Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιον;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή «αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός». Μεταξύ 26.1 και 2.2.2010 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.

Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλντμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: «η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους Έλληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα» (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010).

Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης

Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.

Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμένουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των «ευρωπαίων ηλιθίων», όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι. Η «παγκοσμιοποίηση» είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. Όσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.

Σχόλια:

Δυστυχώς για την ανθρωπότητα, αυτά που γράφει ο Κωνσταντακόπουλος είναι οχι απλως λογικοφανή αλλα και σε μεγάλο βαθμό σωστά. Προσπάθειες για την χαλιναγώγηση της Σάκς και άλλων τραπεζικών κολοσών έχουν ξεκινήσει στην Αμερική και διεθνώς αλλά είναι αμφίβολο αν θα καταλήξουν κάπου (γιατί αντιδρούν τα οργανωμένα συμφέροντα και υπάρχουν αρκετοί πουλημένοι στο Κογκρέσο και αλλού).

Το κυριότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προχωρήσουμε γρήγορα στις απαραίτητες θυσίες για να σταματήσουμε να ήμαστε ευάλωτοι. Όσο δυνατή κι αν είναι η Σάκς δεν μπορεί να κερδοσκοπήσει σε βάρος καλοδιοικούμενων χωρών, και υπάρχουν ευτυχώς αρκετές (πολλές έφτασαν σε αυτό το σημείο με την ευεργετική συνδρομή του ΔΝΤ). Αν, πέρα από αυτό, μπορούμε να κάνουμε και κάτι περισσότερο, π.χ. να τιμωρήσουμε (με δημόσια απαγχόνιση στην Πλατεία Συντάγματος) όποιον υπεύθυνο της Σάκς ή κακόβουλο συνεργάτη της βρεθεί στην επικράτεια μας, ή να ξεκινήσουμε μια παγκόσμια λαϊκή εξέγερση, τόσο το καλύτερο, αλλά … πρέπει να έχουμε επίγνωση των δυνατοτήτων μας.

Υποσημείωση: Η ΕΚΤ εμμέσως κάνει αυτό που συνιστά ο αρθρογράφος, συνεχίζοντας να δέχεται ελληνικά ομόλογα σαν ενέχυρο για την χρηματοδότηση τραπεζών της Ευρωζώνης. Από μόνο του, όμως, αυτό δεν αρκεί για να σταματήσει η κατρακύλα των ελληνικών ομολόγων. Χρειάζεται και εμείς σαν κράτος να πείσουμε ότι παίρνουμε τα μέτρα που χρειάζονται για να ήμαστε σε θέση να αποπληρώσουμε τα ομόλογα στην λήξη τους. Αυτό απέχουμε πολύ από το να το καταφέρουμε.



Ιστοσελίδα DEBKA File

23 Φεβρουαρίου 2012

Σύμφωνα με πηγές της ισραηλινής ιστοσελίδας DEBKA στην Ουάσιγκτον, και παρά τις δημόσιες διαψεύσεις, η Ουάσιγκτον, το Παρίσι, η Ρώμη, το Λονδίνο και η Άγκυρα προετοιμάζονται αθόρυβα για μια βίαιη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Ο πρόεδρος Barack Obama είναι έτοιμος για την τελική απόφαση, μετά την κατάθεση στο Πεντάγωνο σχεδίων που αφορούν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με σκοπό την στήριξη των αντικαθεστωτικών της Συρίας και των πολιορκούμενων πληθυσμών από τις βίαιες επιθέσεις του συριακού στρατού.

Ανάλογη διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και στις "συμμαχικές" πρωτεύουσες που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση εισβολής στην Λιβύη, η οποία έριξε τελικά το καθεστώς του Muammar Qaddafi, τον Αύγουστο του 2011. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ περιμένουν την απόφαση του Λευκού Οίκου προτού αναλάβουν δράση.

Στη Λιβύη, η επέμβαση των ξένων δυνάμεων ξεκίνησε ως "δράση για την προστασία του πληθυσμού έναντι της βίαιας καταστολής των εξεγερμένων κατά του καθεστώτος από τον ηγέτη της Λιβύης" και πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Κάτι ανάλογο, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση της Συρίας, λόγω του βέτο που προέβαλε η Ρωσία. Συνεπώς, οι Δυτικοί σχεδιάζουν στρατιωτική επέμβαση περιορισμένης εμβέλειας εκτός των ορίων του διεθνούς οργανισμού, ενδεχομένως, για λογαριασμό των "Φίλων της Συρίας", ενός οργανισμού που απαρτίζουν 80 χώρες. Ο οργανισμός αυτός θα συνεδριάσει για πρώτη φορά στην Τύνιδα αύριο, Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου, προκειμένου να σχεδιάσει τις φάσεις που θα πρέπει να προηγηθούν του τερματισμού της αιματοχυσίας, την οποία "εξακολουθεί να προκαλεί το καθεστώς Assad".

Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η ανάγκη για δράση των υπουργών Εξωτερικών και άλλων ανώτερων αξιωματούχων - εκτός αυτών της Ρωσίας - έχει γίνει πιο έντονη μετά από τον τραγικό θάνατο δύο γνωστών δημοσιογράφων, την Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου, 19η ημέρα του βομβαρδισμού της πόλης Χομς.

Η βρετανική πλευρά δείχνει να είναι έτοιμη, καθώς, σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση του Foreign Office στο Λονδίνο, ο υπουργός Εξωτερικών, William Hague, δήλωσε: "Οι κυβερνήσεις όλων των χωρών του κόσμου έχουν ευθύνη να αντιδράσουν (...) ώστε να ενταθούν οι προσπάθειές μας για τον τερματισμό της κατάπτυστης εκστρατείας τρόμου, που έχει αναλάβει το καθεστώς Αssad".

Ο Hague δεν ανέφερε τίποτε σχετικό με την απομάκρυνση του Σύριου ηγέτη, ούτε έκανε λόγο για οποιεσδήποτε προσπάθειες που θα αποσκοπούν στον τερματισμό της βίας. Στρατιωτικές πηγές του DEBKA File διευκρίνισαν ότι ο Βρετανός υπ. Εξωτερικών άφησε αυτά τα θέματα ανοικτά, λόγω του ότι εκκρεμεί η απόφαση του Προέδρου Obama που αφορά στο εάν και το πώς οι ΗΠΑ θα ενεργήσουν. Η απόφαση αυτή αναμένεται μόλις το Πεντάγωνο εγκρίνει τα σχέδια επιχειρήσεων του προέδρου, ο οποίος, σύμφωνα με το αμερικανικό Σύνταγμα, έχει και το αξίωμα του "Υπουργού Πολέμου" (ή αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων).

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναμένει, επίσης, την αναφορά της υπουργού Εξωτερικών Hillary Clinton, γύρω από το κλίμα που θα επικρατήσει αύριο στη διάσκεψη της Τύνιδας. Πιο συγκεκριμένα, ενδιαφέρεται για το αν η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, το Κατάρ και τα Εμιράτα θα στηρίξουν μια στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και των υπόλοιπων Δυτικών στη Συρία, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά.






Πανστρατιά για μια Νέα Ελλάδα είπε ο Αντώνης και εγώ σαν Δεξιός γέννημα θρέμμα άκουσα!

Είπε:
«Ήδη αρχίζει μια πανστρατιά της Ν.Δ. εν όψει των εκλογών. Και κανείς δεν περισσεύει. Αλλά πριν στρατευθούμε όλοι, πρέπει να κλείσουμε κάθε ρωγμή. Τωρινή και μελλοντική. Διότι δεν έχουμε μπροστά μας μόνο τη μάχη των εκλογών
Έχουμε και την πολύ πιο σημαντική μάχη που θα δώσουμε μετά τις εκλογές, για να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα. Και πρέπει να είμαστε άρρηκτα ενωμένοι. Όχι «σκορποχώρι»…».
Περάσαμε πολλά τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Μείναμε όρθιοι στα δύσκολα. Δικαιωθήκαμε. Αλλά τώρα αρχίζει η μεγάλη και πιο κρίσιμη μάχη, για την Ανάκαμψη της Ελλάδας!
Θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη, για λογαριασμό όλων των Ελλήνων».

Ο.Κ.! Το άκουσα! Αλλά αυτά τα άκουσα και στο Καστελόριζο από τον ΓΑΠ, επειδή ο Σαμαράς είχε πει τα αυτονόητα στο Ζάππειο Ι & ΙΙ, αλλά τώρα εφαρμόζει τα ανόητα του μνημονίου τι τον κάνει διαφορετικό;

Ο ΓΑΠ είχε πει στο δικό του διάγγελμα:
«Όλοι οι Έλληνες συναισθάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και όλοι μας το βάρος της ιστορικής μας ευθύνης. Να μη ζήσει η ελληνική οικογένεια τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας.
Από την πρώτη στιγμή που αναλάβομε την διακυβέρνηση της χώρας βάλαμε πάνω απ’ όλα το εθνικό συμφέρον και την προστασία των Ελλήνων πολιτών. Η αποφυγή της χρεοκοπίας είναι η εθνική κόκκινη γραμμή». (2/5/2010)

Αυτά είχε πει λοιπόν κι ο Παπανδρέου, αλλά νομοθέτησε κι εφάρμοσε μόνο όσα αφορούν εμάς, αν κι ο Σαμαράς μιλάει για ανάπτυξη αλλά ψηφίζει επίσης ΜΟΝΟ όσα αφορούν μισθούς και συντάξεις;

Εντάξει να την καταπιούμε την μείωση μισθών, ούτως ή άλλως την ζούμε, για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, να την καταπιούμε την μείωση μισθών στο Δημόσιο και στις συντάξεις, γιατί είμαστε “Δεξιοί” και ρεαλιστές, καταλαβαίνω ότι το pay roll των Δημοσίων και μέρος των συντάξεων είναι “δαπάνη” που αυξάνει το έλλειμμα! Ακόμη κι η μείωση του pay-roll κάποιων ΔΕΚΟ που δεν το πληρώνει το κράτος, αλλά τα έσοδα της εταιρείας (πχ ΔΕΗ), θα δώσει μεγαλύτερα κέρδη στο μεγαλομέτοχο, δηλαδή στα ταμεία του Κράτους.

Αλλά μετά… την άκουσα!

Με καλεί Εμένα ο Σαμαράς σε μια πανστρατιά ..εναντίον μου!
  1. Γιατί οι εύκολες απολύσεις βοηθούν την οικονομία, αφού όταν κάποιος θέλει να σε προσλάβει, σε χρειάζεται, δεν σε πληρώνει για να κάθεσαι, άρα γιατί να σε απολύσει; Η μήπως θέλει η Πολυεθνική να είσαι άνεργος το Καλοκαίρι, ενεργός τα Χριστούγεννα και μετά ξανά άνεργος με κατώτατο; Αλλά με κατώτατο ποιος θα αγοράζει φέτα, κρασί και λάδι; Ε;
  2. Γιατί η λογιστική μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης θα ωφελήσει ; Είπαμε είμαι “Δεξιός” και ρεαλιστής, υπήρχαν απάτες, αλλά έτσι θα τα λύσουν, σκοτώνοντας τους χρήστες των φαρμάκων; Μα χωρίς φάρμακα θα έχουμε ασθενείς, έχοντας ασθενείς δεν θα έχουμε εργαζόμενους, χωρίς εργαζόμενους δεν θα έχουμε φορολογουμένους, χωρίς φορολογουμένους δεν θα έχουμε Φόρους. Αλλά ξέχασα, επειδή είμαι “Δεξιός” και ρεαλιστής αυξήσαμε τους φόρους, ώστε με λιγότερους Έλληνες να έχουμε Περισσότερα Έσοδα.
  3. Γιατί πρέπει τα Super Market, να πουλάνε Βενζίνη και Φάρμακα; Όχι δεν είμαι καμίας συντεχνίας, αλλά αυτό πως θα φέρει την Ανάπτυξη; Θα αυξηθούν τα έσοδα του Κράτους; Αφού τα ίδια αμάξια θα κυκλοφορούν. Θα αυξηθούν οι πωλήσεις φαρμάκων; Αφού μειώνουμε την Φαρμακευτική δαπάνη γιατί ήδη πουλάμε πολλά! Μήπως μετά του Μπετατζήδες Εκδότες, αύριο θα έχουμε και Βενζινοπώλες Mall και Φαρμακοτρίφτες Μπακάληδες; Γιατί δεν νομίζω ο μανάβης της γειτονίας να βάλει αντλίες.
  4. Γιατί η αύξηση ΦΠΑ στα ακριτικά νησιά θα ωφελήσει; Στα έσοδα; Μα, θα αγοράζουν ντομάτες από την σύμμαχο Τουρκία ή δεν θα αγοράζουν, αλλά αυτό δεν επιβαρύνει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών;
  5. Γιατί αυτή η “ευαισθησία” για τις Συλλογικές Συμβάσεις; Το ΠΑΣΟΚ έχει ψηφίσει ήδη δύο Εργασιακά και τώρα πάμε για το τρίτο για τις ήδη πετσοκομμένες Συλλογικές Συμβάσεις. Δεν ζήτησα να χεστώ στο τάλιρο, είμαι “Δεξιός” και ρεαλιστής, τα είπαμε αυτά, βασικός στα 400,00 € αλλά μετά την πανστρατιά, ο Σαμαράς θα επαναφέρει το δίκαιο των Συλλογικών Συμβάσεων, τι οικονομικό όφελος υπάρχει από κάτι καθαρά θεσμικό; Ακόμη κι Πωλ Γκρούγκμαν κατάλαβε ότι οι στρεβλώσεις κι ανισότητες στις ΗΠΑ οφείλονται στην ανυπαρξία των συνδικάτων! Είναι ο Πωλ Γκρούγκαν του ΠΑΜΕ;
  6. Γιατί, Αγγλικό δίκαιο; Κι αφού είναι “έλασσον” γιατί τόση πρεμούρα από τους Γερμανούς; Κι αν κερδίσει η πανστρατιά, θα πάρει πίσω τα χαρτιά του Αγγλικού δικαίου και θα τους δώσει Ελληνικού; Για μαλάκες ψάχνει;
  7. Γιατί τέλος, με τις 199 ψήφους έδωσε το πολυπόθητο 180+ που ήθελαν από το πρώτο μνημόνιο για αλλαγή και του Συντάγματος;
Λοιπόν, γιατί να πάω στην πανστρατεία, αν είναι να έχω άλλο έναν Παπανδρέου με αποφασιστικότερο προσωπείο; Ή μηπως το να πουλήσουμε το νερό σε πιο καλή τιμή ή να τσιμεντώσουμε το στρατηγικό Αεροδρόμιο του Ελληνικού, που φτιάξαμε με δις από το υστέρημα μας, είναι “Αναπτυξη”;

Για τον Αδωνι και το πολυτονίκο;

Αφού μου εχώ το original μνημονιακό Π.Καψή να μου χαϊδεύει το κεφάλι και να μου λέει “καλύτερα με χαμηλό μισθό, παρά ανεργός” γιατί να πάρω το αντίγραφο;

Μετά θυμώνετε για τους Καζάκιδες! Εσείς τους κάνατε τους όλους αυτούς τους άσχετους, ανθρώπους.

Επειδή οι λευκές επιταγές μου τελείωσαν κι οι πράξεις διαφέρουν των λόγων, ευχαριστώ δεν θα πάρω….

  • Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός
Μέσα στην μαυρίλα και την καταχνιά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και κάποιους ανθρώπους που δίνουν τον δικό τους αγώνα, που είναι η κινητήριος δύναμης της αλλαγής στην χώρας μας. Και δεν αναφερόμαστε στην «μουσαντέ» αλλαγή, ξέρετε αυτή του ΠΑΣΟΚ, αλλά σε αυτή των εντίμων ανθρώπων στην Ελλάδα που μπορεί να είναι εισαγγελείς, δικαστές, εφοριακοί, δημοσιογράφοι, πυροσβέστες, αστυνομικοί, επιχειρηματίες ή και απλοί πολίτες. Είναι αυτοί που έχουν βάλει πλάτη, ειδικά τα τελευταία χρόνια για να καθαρίσει επιτέλους η Κόπρος του Αυγεία από την χώρα μας. Για να θεραπευτούμε από το καρκίνωμα της διαφθοράς.

Πώς να μην θαυμάζει κανείς και να μην επαινεί τον αγώνα, για παράδειγμα, κάποιων εισαγγελέων, οικονομικών και μη… Εισαγγελέας Δραγάτσης, κατάφερε μεταξύ άλλων αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο… Με πολύ σκληρή δουλειά και αθόρυβη μπόρεσε και έβγαλε άκρη στην κομπίνα που είχε στήσει μέσα από την PROTON BANK o κ. Λ. Λαυρεντιάδης. Μπόρεσε και έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι σε έναν μετρ του τραπεζικού συστήματος και από ότι φαίνεται και της απάτης. Τον ανάγκασε με την δουλειά του αρχικά να επιστρέψει 50 περίπου εκ. ευρώ, και στην συνέχεια του δέσμευσε άλλα 160 εκ. ευρώ σε καταθέσεις στην Ελβετία, όπως έχει δεσμεύσει και όλα τα περιουσιακά στοιχεία όλων των κατηγορουμένων για το σκάνδαλο αυτό εδώ στην Ελλάδα. Για την Εισαγγελέα Π. Παπανδρέου τι να πει κανείς; Ότι έβγαλε άκρη σε ένα άλλο σκάνδαλο, αυτό της Πυροσβεστικής πριν από ένα χρόνο, σε αυτό που κάποιοι κατηγορούμενοι ήταν σίγουροι ότι δεν θα έβγαζε άκρη; Για να αντιληφθεί κανείς τι πάει να πει σκάνδαλο και Πυροσβεστικό Σώμα αρκεί να αναφέρουμε ότι ακόμη και σήμερα ένας άλλος Εισαγγελέας, ο κύριος Ελευθεριάνος, έχει καλέσει 30 υπόπτους για άλλο σκάνδαλο και η ίδια έχει προς εξέταση στους φακέλους της και άλλο θέμα της Πυροσβεστικής… Χειρίστηκε ακόμη το σκάνδαλο των υποβρυχίων, των στημένων αγώνων, των εξετάσεων του ΙΒ, κλπ…. Και το τελευταίο της «κατόρθωμα» η δίωξη που άσκησε εναντίον 11 προσώπων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο των εταιρειών Hellas Power και Energa για τρία κακουργήματα. Μάλιστα με την συνδρομή του Προέδρου της Αρχής Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματική Δραστηριότητα, Παναγιώτη Νικολούδη, βρήκαν τα χρήματα που υπεξαιρέθηκαν ακόμη και σε λογαριασμούς στις Μπαχάμες και τα δέσμευσαν!!!

Για τους Οικονομικούς Εισαγγελείς λίγο πολύ όλοι ξέρουν το έργο τους. Εκείνο όμως που θα τονίσουμε εμείς είναι τα ΑΜΕΣΑ αντανακλαστικά τους σε οποιαδήποτε καταγγελία είδε το φως της δημοσιότητας. Για παράδειγμα στις αποκαλύψεις του λογιστή Κασιμάτη που είναι καταδικασμένος για απάτες και είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης του δημοσίου. Για περισσότερο από δύο χρόνια φώναζε ο άνθρωπος ότι δεν έκανε μόνος του τις απάτες αλλά είχε κάθε είδους βοήθεια από εφοριακούς, διευθυντές εφοριών, επιθεωρητές και πάει λέγοντας. Ουδείς άκουγε. Όταν όμως κάποιοι έντιμοι δημοσιογράφοι, όπως οι κκ Κουσουλός, Κολοβός, Βλαχουτσάκος, νέοι σε ηλικία και όχι τα λεγόμενα «βαρύγδουπα» ονόματα του χώρου, άρχισαν να βγάζουν στην δημοσιότητα κάθε ημέρα τον τελευταίο μήνα τις δηλώσεις ή τα διάφορα στοιχεία που είχε στην διάθεση του ο φυλακισμένος Κασιμάτης, εκείνοι κινήθηκαν αμέσως, και ήδη από την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης ασκήθηκαν κακουργηματικές διώξεις εναντίον 5 εφοριακών . Μάλιστα εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι πλέον η Οικονομική Αστυνομία και όχι οι Οικονομικοί Επιθεωρητές, θα κάνει έλεγχο του πόθεν έσχες σε όλους τους εφοριακούς, όλων των βαθμίδων κατά την τελευταία δεκαετία είτε έχουν εμπλακεί τα ονόματα τους σε σκάνδαλα είτε όχι. Και από τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής είμαστε σίγουροι ότι θα γελάσουμε πολύ ή και θα κλάψουμε με την κατάντια μας.

Και φυσικά για να μπορέσουν και οι Εισαγγελείς αυτοί να κάνουν την δουλειά τους χρειάστηκαν έντιμοι άνθρωποι ή ακόμη και αγανακτισμένοι άνθρωποι από την οποιαδήποτε αδικία, που βγήκαν μπροστά. Κατέθεσαν, έδωσαν στοιχεία, κυνηγήθηκαν, απειλήθηκαν, ή ακόμη και ένοιωσαν στο πετσί τους όχι τις απειλές αλλά τις όποιες εναντίον τους ενέργειες. Βεβαίως τα ονόματα που αναφέρουμε εδώ είναι απλά ένα μικρό δείγμα για να δείξουμε την δουλειά που κάνουν «κάποιοι» σε αυτή τη χώρα. Για να δείξουμε ότι πέρα από την σκοτεινή πλευρά της σελήνης υπάρχει και η άλλη, η φωτεινή… Και αυτοί οι κάποιοι έκαναν την δουλειά τους γιατί είχαν την υποστήριξη πχ των ανωτέρων τους, των διοικητών τους, των προϊσταμένων τους όπως της Προϊσταμένης της Εισαγγελίας Αθηνών, της κυρίας Ράϊκου ή του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τέντε. Υπάρχουν άτεγκτοι δικαστές, εφοριακοί, αστυνομικοί…. Είναι αυτοί που όλα αυτά τα χρόνια κάνουν την δουλειά τους χωρίς να έχουν ένα χέρι τεντωμένο, που σέβονται το δημόσιο χρήμα και τιμούν το επάγγελμα τους. Δεν είναι επίορκοι, δεν είναι αργυρώνητοι. Επομένως υπάρχει μια αλυσίδα ανθρώπων που ξεχωρίζουν σαν την μύγα μέσα στο γάλα και ζητάμε συγνώμη από όλους τους άλλους που δεν τους αναφέρουμε εδώ είτε γιατί δεν γνωρίζουμε το έργο τους είτε γιατί δεν θα έφτανε ο χώρος για να τους αναφέρουμε όλους.

Επίσης, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, πολύ θετικές είναι και οι προβλέψεις του Μνημονίου για την δικαιοσύνη και κυρίως για τις φορολογικές υποθέσεις που λιμνάζουν στα δικαστήρια και παραμένουν εκεί για χρόνια και χρόνια, μια και αυτό εξυπηρετεί κάποιους. Σε εκείνο όπως που θα επιμείνουμε εμείς είναι ότι οι προβλέψεις για την γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων ή στο να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές που αφορούν ποσά άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ δεν θα πρέπει να περιοριστούν μόνο στις φορολογικές υποθέσεις. Γιατί υπάρχουν και τα ποινικά δικαστήρια, τα οποία παίζουν επίσης ρόλο και στην οικονομία όπως και οι δίκες που έχουν να κάνουν με την διαφθορά….

Τέλος θα κάνουμε για άλλη μία φορά μια έκκληση είτε στους εισαγγελείς είτε στον Πρόεδρο Αρχής Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματική Δραστηριότητα να ελέγχουν την προέλευση των χρημάτων με τα οποία πληρώνονται οι συνήγοροι όλων των κατηγορουμένων. Ξέρουμε ότι στεναχωρούμε αυτή τη στιγμή κάποιους συνηγόρους, είτε παινεύοντας δικαστές και εισαγγελείς για την δουλειά τους είτε ζητώντας να γίνεται έλεγχος στην προέλευση των χρημάτων με τα οποία αμείβονται, αλλά τι να κάνουμε; Το παιχνίδι πρέπει να αλλάξει όρους και να γίνει τίμιο εκεί όπου δεν είναι. Δεν μπορεί κάποιος να έχει «ξεσκίσει» το δημόσιο χρήμα και να έχει και την καλύτερη υπεράσπιση γιατί έχει το κλεμμένο, το μαύρο χρήμα για να τους πληρώσει…. Έτσι διαιωνίζεται το κακό και εκείνοι που συνεισέφεραν στο να φτάσουμε εδώ θα συνεχίσουν καλοπερνάνε. Είτε αγοράζοντες τις καλύτερες υπηρεσίες είτε διαθέτοντας χρήματα όπου δει, για καλύτερη αντιμετώπιση όπου χρειάζεται. Και ο νοών νοείτω….



Οι ηγεσίες των δύο κυβερνητικών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) και η προβοκατόρικη τσόντα τους (ΛΑ.Ο.Σ), θα καταγραφούν στην ελληνική ιστορία με τα πιο μελανά στίγματα του δωσιλογισμού και της προδοσίας.

Θα καταγραφούν στην ιστορία σαν τα κόμματα-ανδρείκελα που παρέδωσαν την Ελλάδα στους μαφιόζους του χρήματος, που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην ολοκληρωτική καταστροφή και ΠΤΩΧΕΥΣΗ, που μετέτρεψαν την ελληνική κοινωνία σε οικονομική ΑΠΟΙΚΙΑ του διεθνούς ιμπεριαλισμού και των τοκογλύφων και σε πολιτικό ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ του 4ου Ράιχ…

Ιδιαίτερα οι σημερινοί ηγέτες αυτών των κομμάτων (Παπανδρέου, Σαμαράς και ο «λαγός» Καρατζαφέρης), καθώς και ο τωρινός πρωθυπουργός των τραπεζιτών (Παπαδήμος), αλλά και τα «επίλεκτα» στελέχη της δωσίλογης μοχθηρίας, όπως ο Βενιζέλος (ο θηριώδης φαφλατάς του δωσιλογισμού), ο Πάγκαλος (η φρενοβλαβής αναίδεια του δωσιλογισμού) και πολλά άλλα ΔΕΝ θα καταγραφούν απλώς στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας, άλλα, πολύ σύντομα, θα τρέχουν να κρυφτούν και να λιποτακτήσουν, αν προλάβουν, από τη χώρα…

Ίσως κάποιος από όλους αυτούς να «θυσιαστεί» από τα αφεντικά τους για να διασωθεί το καθεστώς της ελληνικής αποικίας που με τόσο υπερβάλλοντα ζήλο και με τέτοιο κυνισμό αγωνίστηκαν τα ανδρείκελά του.

Πάντα, μπροστά σε μεγάλους κλυδωνισμούς και κινδύνους κατάρρευσης του καθεστώτος, «θυσιάζονται» κάποια πιόνια του, τα πλέον προκλητικά, υπερφίαλα και μισητά στον κόσμο…

ΟΛΟΙ, αυτοί, λοιπόν, όπως και τα προκλητικά και γλοιώδη δημοσιογραφικά τους φερέφωνα, διατρέχουν μεγάλους κινδύνους: Και από τον οργισμένο ελληνικό λαό και από τα αφεντικά τους…

Οι ελληνικές πέτρες δεν θα κρύψουν κανέναν γιατί θα είναι ΟΛΕΣ εχθρικές…

Ίσως, επειδή διακατέχονται από τον εξουσιαστικό ναρκισσισμό της πλέριας εξαχρείωσης του ανδρεικέλου να μην προλάβουν ΕΓΚΑΙΡΑ να διακρίνουν τον καταποντισμό τους και να λιποτακτήσουν εκτός συνόρων…

Το σίγουρο, πάντως, είναι ένα: Οι σημερινές ιαχές των πανηγυρισμών και των προκλητικών θριαμβολογιών τού έσχατου δωσιλογισμού τους, σύντομα, πολύ σύντομα, θα παγώσουν το αίμα τους και θα τρέχουν πανικόβλητοι να κρυφτούν.

Τα γιγαντοκύτταρα αυτά της δωσίλογης κακοήθειας έχουν απωλέσει κάθε μέτρο.

Διότι έχεις χάσει κάθε όριο όταν ξεφωνίζεις πανηγυρικά για τη συμφωνία στο Γιούρογκρουπ, όταν ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙΣ για την καταλήστευση και το ζωντανό θάνατο του ελληνικού λαού, όταν θριαμβολογείς για την ΑΛΩΣΗ της Ελλάδας και τη μετατροπή της σε οικονομική ΑΠΟΙΚΙΑ και πολιτικό ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ των διεθνών αρπακτικών και δημίων.

Είναι δυνατόν ποτέ να θριαμβολογεί κάποιος όταν μπαίνουν οι ληστές στο σπίτι του και τον λεηλατούν, παίρνοντας ακόμα και τα ρούχα που φοράει, και μετά, μισοπεθαμένο, τον βάζουν να υπογράψει δάνειο το οποίο θα πάει στους ίδιους τους ληστές, για την εξόφληση χρεών που αυτοί δημιούργησαν;

Είναι δυνατόν να θριαμβολογούν τα ανδρείκελα για τη συμφωνία του «Γιούρογκρουπ»; Μια συμφωνία ΟΛΙΚΗΣ καταλήστευσης του λαού, ΟΛΙΚΗΣ αποτέφρωσης της χώρας και ΟΛΙΚΗΣ αποικιοκρατικής υποταγής της στους «νονούς» του ιμπεριαλισμού και της Νέας Τάξης;

Αυτά τα πανηγύρια της παπαδήμιας κυβέρνησης, του Βενιζέλου, του ΓΑΠ, του Σαμαρά, του Καρατζαφέρη, της Ντόρας και ΣIA (μέσα στο ΣIA «συνωστίζονται» και οι «πόρνες» των ΜΜΕ), αποτελούν το άκρον άωτον του εμπαιγμού και της κοροϊδίας του ελληνικού λαού: Αποτελούν την πιο μακάβρια γκριμάτσα του δωσιλογισμού των ανδρεικέλων, μακάβρια γκριμάτσα που γιγαντώνει την ΟΡΓΗ και την ΑΗΔΙΑ του ελληνικού λαού…

Επιχειρούν τα ανδρείκελα να επικαλύψουν τη θηριώδη εξόντωση του ελληνικού λαού και την παράδοση της χώρας στους τοκογλύφους με το «κούρεμα των ομολόγων» το οποίο προβάλλουν σαν ένα θρίαμβο για τη «σωτηρία» μας!!!

Να δούμε, όμως, ποια αξία έχει και αυτή η ταχυδακτυλουργική απάτη.

α). Αποκρύβουν ότι αυτό το «κούρεμα» διασώζει τους ξένους δανειστές και κτυπά ανελέητα τους εσωτερικούς δανειστές.

Με αυτό το «κούρεμα» θα «ξυριστούν» κυριολεκτικά οι Έλληνες αποταμιευτές και τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν, βεβαίως και αυτές χασούρες, αλλά αυτές θα ΑΠΟΖΗΜΙΩΘΟΥΝ επαρκέστατα. Αντιθέτως τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα πάρουν ούτε ένα ευρώ, δηλαδή οδηγούνται στην πλήρη αποδόμηση και διάλυση…

β). Με το δανεισμό των νέων 130 δισ. ευρώ θα έχουμε:

• Μείωση του εσωτερικού χρέους, το υπαγμένο στο ελληνικό δίκαιο.
• Αντικατάσταση του παλιού χρέους, με ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο θα υπάγεται στο αγγλικό δίκαιο…

Αυτή την αντικατάσταση του παλιού χρέους και τη διόγκωσή του με το νέο δανεισμό, υποταγμένο στο αγγλικό δίκαιο, την αποκαλούν, τα ανδρείκελα …σωτηρία!!!

γ). Σαν αντάλλαγμα αυτής της «σωτηρίας» τα ανδρείκελα παρατείνουν τη ληξιαρχική πράξη της επίσημης πτώχευσης («ελεγχόμενη χρεοκοπία») για να σαρωθούν τα πάντα (μισθοί, συντάξεις, δικαιώματα, κ.λπ) να απολυθούν στρατιές εργαζόμενων, να ξεζουμιστεί κάθε πόρος και κάθε ικμάδα της ελληνικής κοινωνίας…

Και για όλα αυτά ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ…

δ). ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ, ακόμα και για το «Ειδικό Ταμείο» το οποίο θα διαχειρίζεται η τρόικα και θα έχει ως ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ, έναντι ΟΛΩΝ των άλλων υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους, την αποπληρωμή του χρέους…

ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ για τον πιο ασφυκτικό και δικτατορικό έλεγχο της τρόικας η οποία θα επιτηρεί πλέον και κάθε υπουργείο για τη συγκέντρωση των απαραίτητων κεφαλαίων στο «Ειδικό Ταμείο»…

ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ για τα νέα νομικά δεσμά τα οποία θα κατοχυρώνουν την αποπληρωμή του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους…

ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ και για τη συνταγματική αναθεώρηση που πρέπει να προωθηθεί για να θεσμοθετηθεί και ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ η δικτατορική ολιγαρχία του χρήματος και του 4ου Ράιχ…

Με δύο λόγια ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ για τη μετατροπή της Ελλάδας σε δουκάτο των τοκογλύφων και προτεκτοράτο του 4ου Ράιχ…

Τόσο ΞΕΤΣΙΠΩΤΟΙ και φρενοβλαβείς δωσίλογοι είναι.

ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ τους…

Από resaltomag, μοντάζ Γρέκι



Η σημερινή κυβερνητική εξουσία είναι μάλλον καταφύγιο και τρόπος επιβίωσης για τους εκλεγμένους πολιτικούς, οι οποίοι υπέγραψαν μία απίστευτα εγκληματική σύμβαση υποτέλειας, λεηλασίας και κατοχής της Ελλάδας
Spiegel και Hitler

Περικλής, Θουκυδίδου Ιστορία Β61,62, σε ελεύθερη μετάφραση

“Β61: Όταν κανείς βρεθεί στην ανάγκη που βρεθήκαμε εμείς, είτε να υποταχθεί δηλαδή και να υποχωρήσει αμέσως στις ξένες διαταγές, είτε να εκτεθεί στον κίνδυνο του πολέμου για να διασώσει την ανεξαρτησία του, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, αποφεύγοντας τον κίνδυνο, είναι κατά πολύ πιο αξιοκατάκριτος, από εκείνον που τον αντιμετωπίζει. Οφείλετε λοιπόν να ξεχάσετε τις ιδιωτικές σας στενοχώριες και να προσπαθήσετε να σώσετε την πόλη.

Β62: Να είσαστε βέβαιοι ότι η ελευθερία, εάν την υπερασπισθούμε και τη σώσουμε, θα μας βοηθήσει να ανακτήσουμε εύκολα τα χαμένα – ενώ, εάν κανείς υποταχθεί στην ξένη κυριαρχία, συνήθως δεν θα διατηρήσει όλα όσα έχει προηγουμένως αποκτήσει. Είναι δε αισχρότερο να επιτρέψει κανείς να του αφαιρέσουν ότι έχει, παρά να αποτύχει επιδιώκοντας να αποκτήσει κάτι. Καθήκον σας είναι να αντιμετωπίσετε τους εχθρούς όχι μόνο με αυτοπεποίθηση, αλλά με καταφρόνηση τους. Ο λόγος είναι ότι και ο δειλός, ακόμη και ο τυχερός ανόητος, μπορούν να έχουν αλαζονική πεποίθηση στους εαυτούς τους – ενώ καταφρόνηση μπορεί να έχει μόνο εκείνος, του οποίου η πεποίθηση της υπεροχής του απέναντι στους άλλους είναι τεκμηριωμένη, όπως συμβαίνει με εσάς τους Έλληνες”.


Ακολουθεί μία σειρά από μικρές, ενδιαφέρουσες ειδήσεις από Ελληνικά και ξένα ΜΜΕ, σε σχέση με την κρίση δανεισμού της Ελλάδας – η οποία πιθανότατα ήταν και είναι σκόπιμη, με στόχο τη χρησιμοποίηση της σαν το πειραματόζωο μίας νέας τάξης πραγμάτων.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΩΝ

Η συμφωνία των δύο κομμάτων εξουσίας στην ψήφιση του χειρότερου δυνατού σεναρίου για την Ελλάδα, μία συμφωνία η οποία θεωρείται σαν την εγκατάσταση μίας κοινοβουλευτικής δικτατορίας στη χώρα, με την «πίεση» της Γερμανίας και υπό την σκιώδη διακυβέρνηση των αγορών, επεξηγείται από κάποια ΜΜΕ ως ένας «ειδικού τύπου εκβιασμός».

Όπως λέγεται, ο «εκβιασμός» για την υπογραφή του μνημονίου της ντροπής στηρίχθηκε στην παθητική δωροδοκία των «κομμάτων συνεργασίας», στα ταμεία των οποίων εισέρρευσαν πάρα πολλά χρήματα στο παρελθόν – κυρίως από τη γερμανική βιομηχανία (Siemens κλπ.), η οποία έχει θέσει στη διάθεση της κυβέρνησης της τα ονόματα όλων όσων κομμάτων και πολιτικών έχουν εμπλακεί στις υποθέσεις διαφθοράς (για ευνόητους λόγους).

Περαιτέρω, η νέα συμφωνία των Βρυξελών δεν πρόκειται να διασώσει την Ελλάδα – οπότε οφείλει να θεωρηθεί, απλά και μόνο εξ αυτού, ως μία παταγώδης αποτυχία. Ουσιαστικά πληρώθηκε (εάν) ένα υψηλό τίμημα, με στόχο να κερδηθεί χρόνος – έτσι ώστε να είναι έτοιμος ο μηχανισμός στήριξης ESM (διευκόλυνσης της χρεοκοπίας ουσιαστικά), καθώς επίσης μέχρι να ολοκληρωθούν οι εκλογές στη Γαλλία και στην Ελλάδα.

Ακόμη και αν ευοδωθούν όλες οι θετικές προγνώσεις των «πυροσβεστών» (ΔΝΤ, Γερμανία, Κομισιόν κλπ.), οι οποίοι ήταν ταυτόχρονα «εμπρηστές», το δημόσιο χρέος θα μειωθεί, στην καλύτερη περίπτωση, στο 120% του ΑΕΠ το 2020, από 170% σήμερα – ένα μέγεθος που συνεχίζει να μην είναι βιώσιμο. Ακριβώς για το λόγο αυτό αρκετοί υπολογίζουν ότι, θα χρειαστεί πολύ σύντομα μία νέα διαγραφή χρέους – γεγονός που σημαίνει ότι τόσο οι ιδιώτες, όσο και οι δημόσιοι πιστωτές της Ελλάδας, θα χάσουν ξανά πολλά χρήματα.

Πάντως, η συμφωνία σηματοδοτεί τη σωτηρία των τραπεζών – όχι τη διάσωση της Ελλάδας. Η διάσωση της Ελλάδας προϋποθέτει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους της, καμία διαγραφή, χαμηλά επιτόκια, κάθαρση του πολιτικού συστήματος, επενδύσεις και ανάπτυξη – ενέργειες που φυσικά δεν δρομολογήθηκαν στη συνεδρίαση της 20ης Φεβρουαρίου.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

Υπάρχουν πολλοί, οι οποίοι επιμένουν στο κλισέ «Αφού δεν έχει προταθεί λύση, τότε δεν έχουμε καμία άλλη βιώσιμη επιλογή, από την υπογραφή των μνημονίων» - γνωρίζοντας από την εποχή του Goebbels ότι, εάν κανείς βάλλεται συνεχώς με αυθαίρετους ισχυρισμούς, θα πεισθεί τελικά. Εν τούτοις, οι υφιστάμενες λύσεις για την Ελλάδα είναι πάρα πολλές, καθώς επίσης εξαιρετικά εύκολες στην εφαρμογή τους. Μία από αυτές είναι αναμφίβολα και ο δρόμος της Ισλανδίας – αντί του αντίστοιχου της Αργεντινής, στον οποίο οδηγείται εγκληματικά η πατρίδα μας. Ειδικότερα τα εξής:

Οι τράπεζες της Ισλανδίας διέγραψαν δάνεια των νοικοκυριών που αντιστοιχούν στο 13% του ΑΕΠ της χώρας, μειώνοντας το βάρος χρέους για περισσότερο από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Τα μέτρα που έλαβε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008 αποδεικνύονται αποτελεσματικά και οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν τώρα ότι οι Ισλανδοί δεν επιθυμούν να ενταχθούν στην ΕΕ, όπου η κρίση δεν έχει τέλος.

«Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα ότι η Ισλανδία κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στη διαγραφή χρέους νοικοκυριών. Η χώρα έκανε ότι χρειαζόταν σε μία κρίση, ακολουθώντας τα εγχειρίδια. Οποιοσδήποτε οικονομολόγος θα συμφωνούσε» δηλώνει ο Λαρς Κρίστενσεν, επικεφαλής οικονομολόγος αναδυόμενων αγορών στην τράπεζα Danske στην Κοπεγχάγη.

Τα νοικοκυριά του νησιωτικού κράτους βοηθήθηκαν από μία συμφωνία της κυβέρνησης και των τραπεζών, οι οποίες ελέγχονται ακόμη εν μέρει από το κράτος, για τη διαγραφή του χρέους που ξεπερνούσε το 110% της αξίας των κατοικιών.

Επιπλέον, απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας θεώρησε παράνομα τα δάνεια που είναι συνδεδεμένα με ξένα νομίσματα, με αποτέλεσμα να μη χρειάζεται πλέον τα νοικοκυριά να καλύπτουν τις απώλειες (από την υποτίμηση) της ισλανδικής κορόνας. Χωρίς τη διαγραφή του χρέους, οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα λύγιζαν από το βάρος των δανείων τους, μετά την εκτόξευση του χρέους στο 240% των εισοδημάτων το 2008.

Το δημοσίευμα τονίζει ότι, αποδεικνύονται αποτελεσματικά τα μέτρα που πήρε η Ισλανδία για να αναγεννηθεί από την κρίση του 2008, όταν οι τράπεζές της προχώρησαν σε χρεοκοπία για το ποσό των 85 δις $.

Η οικονομία της χώρας θα αναπτυχθεί φέτος με ρυθμό υψηλότερο από το μέσο όρο των αναπτυγμένων χωρών, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Η ισλανδική οικονομία, με ΑΕΠ 13 δις $, συρρικνώθηκε κατά 6,7% το 2009, αλλά σημείωσε ανάπτυξη 2,9% το 2011 – ενώ θα αναπτυχθεί κατά 2,4% φέτος και το 2013, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, όταν οι χώρες του ΟΟΣΑ προβλέπεται να αναπτυχθούν μόνο κατά 1,6%.

Οι τιμές των κατοικιών στη χώρα είναι σήμερα μόνο περίπου 3% χαμηλότερες από τις τιμές που ίσχυαν τον Σεπτέμβριο του 2008, λίγο πριν από την κρίση. Ο οίκος Fitch αναβάθμισε την περασμένη εβδομάδα το αξιόχρεο της Ισλανδίας σε διαβαθμισμένο επίπεδο με σταθερή προοπτική και δήλωσε ότι «ήταν επιτυχημένη η ανορθόδοξη πολιτική της για την αντιμετώπιση της κρίσης».

Η προσέγγιση της Ισλανδίας για την αντιμετώπιση της κατάρρευσης ήταν να θέτει κάθε φορά τις ανάγκες του πληθυσμού της επάνω από εκείνες των αγορών. Μόλις τον Οκτώβριο του 2008 έγινε φανερό ότι οι τράπεζες της χώρας δεν ήταν δυνατό να σωθούν, η κυβέρνηση παρενέβη, θωράκισε τους εγχώριους τραπεζικούς λογαριασμούς και άφησε τους διεθνείς πιστωτές να κλυδωνίζονται.

Η κεντρική τράπεζα εισήγαγε ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων για να σταματήσει το ξεπούλημα της κορόνας και δημιουργήθηκαν νέες κρατικά ελεγχόμενες τράπεζες από τα κατάλοιπα των χρεοκοπημένων τραπεζών.

ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

Gerhard W. – Γερμανός Δημοσιογράφος έγκυρου περιοδικού:
“Τα βασικά λάθη του κ. Wulff (είναι ο πρόσφατα παραιτηθείς πρόεδρος της Γερμανίας), δεν είναι οι υποθέσεις παθητικής δωροδοκίας, για τις οποίες κατηγορήθηκε από την Εισαγγελία του Ανοβέρου. Το πραγματικό σφάλμα του είναι το ότι, ξαφνικά και απρόσμενα, άρχισε να σκέφτεται. Στη Γερμανία είναι γνωστό πως δεν επιτρέπεται να σκέφτεται κανένας – πολύ περισσότερο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας”.

Asmussen – Διευθυντής της ΕΚΤ:
“Τα μέλη της G20 δεν έχουν καταλάβει ακόμη γιατί μία χώρα, όπως η Ελλάδα, επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό όλο τον πλανήτη - παρά το ότι αποτελεί μόλις το 2,5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Δεν καταλαβαίνουν γιατί καθυστερούν όλες οι αποφάσεις μας και πρέπει να τους εξηγούμε συνεχώς ότι, τόσο η ΕΕ, όσο και η Ευρωζώνη, αποτελούν «μοναδικές κατασκευές» - οι οποίες είναι συνδεδεμένες με πολύπλοκους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων.

Πρόσφατα όμως πετύχαμε κάτι πολύ σημαντικό - τουλάχιστον όσον αφορά τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης ESM, η λειτουργία του οποίου ξεκινάει το καλοκαίρι του 2012: Εδώ δεν θα είναι υποχρεωτικό να λαμβάνονται ομόφωνα οι αποφάσεις, οπότε θα αρκεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, μία πλειοψηφία της τάξης του 85%”.

Με κριτήριο αυτά που ανέφερε ο διευθυντής της ΕΚΤ, μάλλον δεν θα ήταν λάθος να συμπεράνουμε εμείς ότι, η Ευρώπη (η Γερμανία της κυρίας Merkel δηλαδή, καθώς επίσης ο Γάλλος μπάτλερ της), παίζει το παιχνίδι των καθυστερήσεων με την Ελλάδα – έως εκείνη τη στιγμή που θα είναι έτοιμο το ESM.

Udo Ulfkotte – Γερμανός δημοσιογράφος σήμερα:
«Είναι καλύτερα να μην κάνεις στους άλλους, αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν», λέει η λαϊκή παροιμία. Όμως οι πολιτικοί μας θέλουν, για άλλη μία φορά, να «εισάγουν» υψηλά εκπαιδευμένους Ινδούς - οι οποίοι, «ηλιθιωδώς», διαβάζουν με ενθουσιασμό, πριν μεταναστεύσουν στο γερμανόφωνο χώρο, το βιβλίο «Ο αγών μου» του Hitler. Το βιβλίο αυτό είναι υποχρεωτικό μάθημα για τους Ινδούς σπουδαστές της Διοίκησης Επιχειρήσεων (Business Students). Αλλά σσσσστ….μην το πείτε παρακάτω, αφού δεν επιτρέπεται να το γνωρίζουμε. Στο σημείο αυτό έχει ενδιαφέρον η αναφορά της γερμανικής εφημερίδας taz.de, σε σχέση με τη «μανία» του Spiegel να τοποθετεί τον Hitler στα εξώφυλλά του (εικόνα δίπλα). Η εφημερίδα αναρωτιέται, εάν η εικόνα του δικτάτορα, η οποία έχει «διακοσμήσει» πάνω από 24 εξώφυλλα, βοηθάει στην αύξηση των πωλήσεων του περιοδικού.

Γερμανικά Συνδικάτα: Επανεξέταση της πολιτικής της στην Ελλάδα, ώστε να συμπεριλάβει και τη διάσταση της προώθησης των επενδύσεων και του εκσυγχρονισμού, ζητεί από την τρόικα η Συνομοσπονδία Γερμανικών Συνδικάτων (DGB) και τονίζει πως η χώρα χρειάζεται ένα «Σχέδιο Μάρσαλ» για να βγει από την κρίση.

«Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα μοιάζει με πυριτιδαποθήκη και ταυτόχρονα αποδεικνύει την αποτυχία της διαχείρισης της κρίσης υπό την ηγεσία της καγκελαρίου Μέρκελ και του Γάλλου προέδρου Σαρκοζί», αναφέρει σε δήλωσή του ο Κλάους Ματέκι, μέλος του προεδρείου της DGB.

Ο κ. Ματέκι υποστηρίζει πως «αν τα "όργια" λιτότητας προκαλούν βαθιά κοινωνική αναστάτωση, η τρόικα, προκειμένου να δώσει το πράσινο φως για το νέο πακέτο βοήθειας, απαιτεί ακόμα πιο δραστικές περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών καθώς και απολύσεις για 150.000 δημόσιους υπαλλήλους». Επισημαίνει ακόμη, ότι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα συνιστά «μετωπική επίθεση ενάντια στην αυτονομία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στην ίδια τη Γερμανία».

Χαρακτηρίζει δε «απαράδεκτες για τη χώρα και τους ανθρώπους τις πρόσθετες περικοπές. «Η Ελλάδα» αναφέρει, «χρειάζεται ένα Σχέδιο Μάρσαλ - μια διευρυμένη πρωτοβουλία προώθησης επενδύσεων και σχεδίων εκσυγχρονισμού. Μόνον έτσι θα μπορέσει αυτή η χώρα να βγει από την κρίση και δεν θα ταπεινώνεται πλέον στις Συναντήσεις Κορυφής για την κρίση. Πρόκειται για μια χώρα της Ευρώπης με μεγάλο πολιτισμό και δεν αξίζει στους Έλληνες τέτοια μεταχείριση. Κυρίως η Γερμανία θα έπρεπε να έχει επίγνωση της ιδιαίτερης ευθύνης που φέρει»

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Επαναλαμβάνουμε ότι, η κρίση χρέους της Ελλάδας είναι εντελώς διαφορετική, από την κρίση των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης. Η επίλυση της είναι εξαιρετικά εύκολη, ενώ τα περιουσιακά της στοιχεία είναι κατά πολύ υψηλότερα των οφειλών της. Δεν υπάρχει λοιπόν απολύτως κανένας λόγος εξόδου της από το Ευρώ ή διαγραφής χρεών εκ μέρους των πιστωτών της – στόχος των οποίων είναι, με τη βοήθεια του ΔΝΤ, η λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της (όπως συνέβη στην Τουρκία, όπου κατέρρευσαν όλα τα υφιστάμενα πολιτικά κόμματα και «διορίσθηκε» στην εξουσία η κυβέρνηση, η οποία τελικά ξεπούλησε τη χώρα της – άρθρο μας).

Αυτό που χρειάζεται η πατρίδα μας είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των οφειλών της (χρεολύσια), με μη τοκογλυφικά επιτόκια – ίσα με αυτά που προσφέρει η ΕΚΤ στις εμπορικές τράπεζες (1%). Επίσης οι επενδύσεις εκ μέρους του ιδιωτικού της τομέα, με στόχο την ανάπτυξη – γεγονός όμως που απαιτεί την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των Πολιτών στην Πολιτική, καθώς επίσης ένα σωστό, λειτουργικό και αποτελεσματικό επιχειρηματικό/φορολογικό πλαίσιο.

Έχοντας την άποψη δε ότι, όλα τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους, ειδικά στη Γερμανία, στο ΔΝΤ και στην κυβέρνηση, δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε πως κάτι άλλο κρύβεται πίσω από τις προσπάθειες χρεοκοπίας της πάμπλουτης χώρας μας – δηλαδή, κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί ή έστω να αιτιολογηθεί, με τη βοήθεια της οικονομικής επιστήμης.

Ολοκληρώνοντας οφείλουμε να συμπληρώσουμε ότι, η συνεχιζόμενη προσπάθεια ανακεφαλαιοποίησης των Ελληνικών τραπεζών, οι οποίες είναι επίσης οι λιγότερο χρεωμένες στην Ευρωζώνη (20% του ΑΕΠ), με την έκδοση κοινών μετοχών, δεν έχει τελικό στόχο την κρατικοποίηση, αλλά την ιδιωτικοποίηση τους από τους ξένους εισβολείς – οπότε οφείλει να μας προβληματίσει η εικόνα των «κακών τραπεζιτών», με την οποία σκόπιμα «βομβαρδιζόμαστε».

Τέλος, δεν υπάρχει κανένας λόγος να τρομοκρατούμαστε από μία ενδεχόμενη στάση πληρωμών – πόσο μάλλον αφού ήδη βιώνουμε συνθήκες χρεοκοπίας. Οι δανειστές μας υποχρεώνουν να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα (όπως και σε συνθήκες χρεοκοπίας), τα νέα δάνεια εξυπηρετούν μόνο την εξόφληση των παλαιοτέρων, ενώ είμαστε ήδη (και θα είμαστε) εκτός αγορών. Επομένως, δεν έχουμε κανέναν απολύτως λόγο να συνεχίσουμε να είμαστε το πειραματόζωο της Ευρώπης – πόσο μάλλον του ΔΝΤ και των διεθνών τοκογλύφων. Ας μην ξεχνάμε δε ότι, από την ενδεχόμενη διαγραφή των 100 δις € (άρθρο μας), τα 50 δις € περίπου είναι δικά μας – των Ελληνικών τραπεζών δηλαδή και των ασφαλιστικών μας ταμείων.
ΥΓ: Είναι ευνόητο το ότι, πριν εξαγοράσεις κάτι, κάνεις ότι μπορείς για να περιορίσεις/ελαχιστοποιήσεις την αξία του – έτσι ώστε να σου κοστίσει όσο το δυνατόν λιγότερα. Η αξία των περιουσιακών στοιχείων τώρα μίας χώρας, δημοσίων και ιδιωτικών (μετοχές, ακίνητα κλπ.), μειώνεται, όσο της ανήκουν, ανάλογα με τη μείωση των μισθών και εισοδημάτων των κατοίκων της – στον περιορισμό των οποίων συμβάλλει τα μέγιστα η σκόπιμη ύφεση, η ανεργία, οι χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ο διασυρμός της.





Κανένας ενθουσιασμός δεν επικρατούσε χθες στον διεθνή Τύπο για τα αποτελέσματα της συνόδου των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης και τη διακηρυσσόμενη «διάσωση» της χώρας μας. Εν πρώτοις σχεδόν όλοι οι αναλυτές ομολογούν ότι αποφεύχθηκε η άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας τον επόμενο μήνα, όταν η κυβέρνηση πρέπει να πληρώσει 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ στους δανειστές της, ποσό που δεν είχε και δεν επρόκειτο να βρει.

Από εκεί και πέρα έγινε καθαρό ότι και τα 130 δισεκατομμύρια του νέου δανείου θα πάνε όλα στους δανειστές και κάποιο τμήμα τους για κεφαλαιακή αναπλήρωση των ελληνικών τραπεζών, που σαν να μην έφταναν τα χάλια τους, εξαθλιώθηκαν πλήρως με το εξοντωτικό κούρεμα. Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται ούτε ένα ευρώ να πέσει στην πραγματική οικονομία! Ακρως αποκαρδιωτικό συμπέρασμα.

Το γεγονός μάλιστα ότι οι ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν τελικά 50 δισεκατομμύρια ευρώ για την επανακεφαλαιοποίησή τους, συρρικνώνει δραστικά τις δυνατότητές τους να χορηγήσουν δάνεια σε επιχειρήσεις και ιδιώτες στο ορατό μέλλον.

Γενικό συμπέρασμα: προσωρινά διασφαλίστηκε η εξυπηρέτηση των δανείων της χώρας, το ευρώ δεν βρίσκεται για κάποιο διάστημα σε άμεσο κίνδυνο, αλλά η ελληνική οικονομία από εκεί και πέρα αφήνεται να τα βγάλει πέρα μόνη της, εντελώς αβοήθητη, την ώρα μάλιστα που είναι βυθισμένη σε βαθύτατη, πρωτοφανή για ευρωπαϊκή χώρα, ύφεση για τέταρτη συνεχή χρονιά! Για να το πούμε ωμά, αν δεν υπάρξει κάποια ουσιώδης αλλαγή, οι πιθανότητες επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι ουσιαστικά μηδαμινές.

«Το πρόβλημα, όπως παραδέχεται το ΔΝΤ, βρίσκεται στην ίδια τη συνταγή πολιτικής που προσφέρεται στην πάσχουσα ελληνική οικονομία» γράφει ορθά - κοφτά η αμερικανική «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» και συνεχίζει: «Πολλοί παρατηρητές ρωτούν τώρα όχι αν θα καταρρεύσει αυτό το σκληρό και αντιλαϊκό πρόγραμμα, αλλά πότε... Αυτό υποδηλώνει τον φόβο ότι θα μπορούσαν να επανεμφανιστούν οι ανησυχίες για ελληνική αποχώρηση από τη νομισματική ένωση, ακόμη και φέτος»!

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται η γνώμη και των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, οι οποίοι γράφουν μεταξύ άλλων: «Ακόμη και ο στενότερος στόχος της σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας δεν διασφαλίζεται με τη νέα συμφωνία...

Οι αναλυτές κάνουν καθαρό αυτό που οι ηγέτες της Ευρωζώνης αρνούνται να παραδεχτούν - ότι η μείωση του ελληνικού ελλείμματος έχει εκτροχιαστεί κυρίως εξαιτίας μιας ύφεσης που προκλήθηκε εν μέρει από την παγκόσμια επιβράδυνση και πάνω απ' όλα από το ίδιο το πρόγραμμα».

Ακόμη και η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» είναι πολύ επιφυλακτική. «Πριν καν τελειώσει η μεγάλη νύχτα των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ευρωζώνη και στο ΔΝΤ, ήδη είχαν αρχίσει να μιλούν για την αναγκαιότητα τρίτης διάσωσης!» γράφει. «Εξακολουθεί να μην φαίνεται από πού θα μπορούσε να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία και να βγει από τον μαρασμό στον οποίο βρίσκεται...

Η αυστηρή λιτότητα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα δεν θα χρησιμεύσει για να επαναδραστηριοποιήσει την οικονομία της» υπογραμμίζει η ισπανική εφημερίδα.

«Είναι αβέβαιο αν ένας ακόμη γύρος λιτότητας μπορεί να φέρει την Ελλάδα σε ένα σημείο που να παράγει αρκετά εισοδήματα για να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις της» υποστηρίζουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ρίχνουν τη μαχαιριά στο κύριο άρθρο τους: «Η Ελλάδα πρέπει να βρει δρόμο εξόδου από τη σχετική φτώχεια, στην οποία κατεβαίνει τώρα. Οπως άλλες χώρες που χτυπήθηκαν σκληρά από την κρίση, βρίσκεται πολύ περισσότερα χρόνια μακριά από τα ευρωπαϊκά επίπεδα ευημερίας του πυρήνα από όσο νόμιζε!» γράφουν ανελέητα.

Γερμανοί - Να πέσουν στο μισό μισθοί και τιμές!

Σκληρό το πρωτοσέλιδο άρθρο της γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» στο χθεσινό της φύλλο. «Οι τιμές και οι μισθοί στην Ελλάδα είναι τόσο υψηλοί όσο πριν από το σπάσιμο της δανειακής φούσκας, τα ελλείμματα και οι υπερβάσεις των εισαγωγών θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται με χρήματα από το εξωτερικό» ισχυρίζεται ο αρθρογράφος Χόλγκερ Στέλτσνερ, εκ των διευθυντών της εφημερίδας. Σαφέστατες είναι τόσο η συνταγή που προτείνει όσο και οι προοπτικές που βλέπει: «Στην Ελλάδα θα έπρεπε οι μισθοί και οι τιμές να πέσουν στο μισό ώστε να γίνει τόσο πετυχημένη η χώρα όσο η Ιρλανδία (!). Αυτό είναι πάρα πολύ, λείπουν γι' αυτό η θέληση και η δύναμη. Γι' αυτό έρχεται πιο κοντά το τρίτο πακέτο δανείων - ή η αποχώρηση από το ευρώ» τονίζει.