Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Οκτ 2016


Μια αποκάλυψη σοκ για τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα κάνει ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε στη Γαλλία σήμερα.

Το βιβλίο με τον τίτλο «Ενας Πρόεδρος Δεν Πρέπει Να Τα Λέει Αυτά», περιλαμβάνει εκμυστηρεύσεις του Γάλλου Προέδρου σε δύο δημοσιογράφους της Le Monde. Σε κάποιο σημείο ο Ολάντ περιγράφει μια συνομιλία του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οπως διηγείται, ο Ρώσος πρόεδρος του ανέφερε ότι ο Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στην Μόσχα, που είχε προηγηθεί, τον ρώτησε εάν θα μπορούσε να τυπώσει χαρτονομίσματα δραχμής στη Ρωσία.

Δείτε αναλυτικά τι γράφει το βιβλίο:

Στο τηλεφώνημα του Πούτιν στον Ολάντ, ο Γάλλος πρόεδρος κατάλαβε ότι ήταν μια προειδοποίηση ότι η Ρωσία ήθελε να βοηθήσει την Ελλάδα σε περίπτωση Grexit.

Πούτιν: Πρέπει να σου δώσω μια πληροφορία (…) Η Ελλάδα μας ζήτησε να τυπώσουμε δραχμές στη Ρωσία, γιατί δεν έχουν πια εκτυπωτή για να το κάνουν».

Και ο Πούτιν συνεχίζει: «Ηθελα να σου δώσω αυτή την πληροφορία για να καταλάβεις ότι δεν είναι κάτι που επιθυμούμε».

Και η ανάλυση του Ολάντ, όπως γράφεται στο βιβλίο:
«Διερωτήθηκα γιατί μου είπε αυτό το πράγμα. Ισως για να μη θεωρηθεί υπεύθυνος ότι έσπρωξε την Ελλάδα στην έξοδο από την ΕΕ και δεύτερον για να μου πει –και δεν ήταν κακή ιδέα- ότι κατά την άποψή του το Grexit ήταν ένας κίνδυνος που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί».

Τι απαντά το Μαξίμου

Πηγές του μεγάρου Μαξίμου απαντώντας στα όσα αναφέρει ο Φρανσουά Ολάντ στο βιβλίο του σημειώνουν: «Υπήρξαν επικοινωνίες του Πρωθυπουργού με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ωστόσο ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε τέτοιο ζήτημα από τον Ελληνα Πρωθυπουργό».

Η κρίση του καλοκαιριού

Οι συγγραφείς αφιερώνουν ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ελληνική κρίση του καλοκαιριού του 2015, όταν η Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, βρέθηκε μια ανάσα από την έξοδο από την ΕΕ -το περιβόητο Grexit. Αλλά ο Ολάντ δεν ήθελε καν ν’ ακούσει για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Έπαιξε λοιπόν τον ρόλο του συμβούλου» προς τον Τσίπρα, τον οποίο έλεγε χαρακτηριστικά ότι θεωρούσε «έναν θορυβώδη αδελφό».
Οι δύο συγγραφείς αναφέρουν ότι η στάση αυτή του Ολάντ οφείλεται στο γεγονός ότι ήθελε να δείξει στον Μελανσόν και στους οπαδούς της «άλλης Αριστεράς» ότι η Γαλλία του Ολάντ είναι ο καλύτερος σύμμαχος του Τσίπρα.

Το κρίσιμο σημείο που αφηγούνται οι δύο συγγραφείς είναι ότι ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Μισέλ Σαπέν, τηλεφώνησε στον Φρανσουά Ολάντ και του είπε ότι οι Γερμανοί θέλουν να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρώπη. Ο διάλογος που περιγράφουν είναι ο εξής:
Σαπέν: Οι Γερμανοί έχουν πιαστεί από το επιχείρημα ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Ολάντ: Είναι ικανοί… Υπάρχει μια δήλωση της Μέρκελ που λέει ότι η απομείωση του χρέους δεν συζητείται.

Και λίγο πιο κάτω ο Ολάντ εξηγεί: «Η Λαγκάρντ ήταν υπέρ του Grexit. Μου το είχε πει. Με επιχειρήματα που είχαν κάποια βάση: πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να διασωθεί με το χρέος που έχει και ότι το καλύτερο είναι να την βγάλουν από την ευρωζώνη. Η Λαγκάρντ είναι ευγενική, αλλά δέχεται πίεση από τους Αμερικανούς και πίεση από τη διοίκηση του ΔΝΤ.

«Είστε σκληροί με τους Αφρικανούς, γιατί όχι με την Ελλάδα;» της έλεγαν.

Πηγή Μignatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου πρώην αρχηγός της Βρετανικής ΜΙ6 εξαιτίας της σχέσης Ρωσίας - ΗΠΑ

Εχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι ο κόσμος οδεύει προς έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο -με αρκετούς να φοβούνται και έναν θερμό- μεταξύ των δύο (;) υπερδυνάμεων.

Αρκετοί αναλυτές αλλά και πολιτικοί το τελευταίο διάστημα αναφέρονται όλο και πιο συχνά στο ενδεχόμενο αναβίωσης της πρόσφατης Ιστορίας, φυσικά με νέους όρους που όμως μπορεί να αποδειχτούν πολύ πιο επικίνδυνοι, καθώς οι αστάθμητοι παράγοντες (εξτρεμισμός, προσφυγική κρίση, ανεξέλεγκτοι ηγέτες κ.λπ.) θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσουν την ανθρωπότητα... στα βράχια!

Την ώρα που οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας, των ΗΠΑ και άλλων χωρών ανακοίνωσαν ότι θα συναντηθούν στη Γενεύη το Σάββατο για ακόμη έναν γύρο συνομιλιών με στόχο μια νέα εκεχειρία στη Συρία, ο πρώην αρχηγός της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙ6 σερ Τζον Σόουερς κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, σε συνέντευξή του στο δίκτυο BBC. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος αντιμετωπίζει σήμερα ανάλογη απειλή με την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Σύμφωνα με τον πρώην αξιωματούχο της ΜΙ6, αυτό οφείλεται, από τη μία, στη σταδιακή εκκένωση της Συρίας από τους δυτικούς και, από την άλλη, στην έλλειψη αναγνώρισης ότι η αύξηση της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος κατά τα τελευταία 15 έτη απαιτούσε την ανάπτυξη μιας νέας στρατηγικής σχέσης με τη Μόσχα.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι χθεσινές δηλώσεις του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς, ο οποίος εξέφρασε φόβους ότι ο πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να μετατραπεί σε παγκόσμια σύρραξη λόγω της κλιμακούμενης έντασης στις σχέσεις της Ρωσίας με τις ΗΠΑ, δύο χωρών που στηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα στην κρίση αυτή.

Αντιαεροπορικά από τη Μόσχα αγοράζει η Αγκυρα!

Μετά τη βελτίωση των σχέσεών της με τη Ρωσία, η Τουρκία φαίνεται ότι εξετάζει μια ενδεχόμενη προσφορά της Ρωσίας για την κατασκευή ενός συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας με μεγάλο δραστικό βεληνεκές. Αυτό μετέδωσε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, επικαλούμενο πηγές προσκείμενες στο υπουργείο Εξωτερικών της χώρας! Κατά τη συνάντησή τους, άλλωστε, στην Κωνσταντινούπολη τη Δευτέρα, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Ρώσος ομόλογός του Βλαντιμίρ Πούτιν εξέφρασαν την ευχή να ενισχυθεί η διμερής συνεργασία σε όλα τα πεδία, μη εξαιρουμένης της στρατιωτικής τεχνολογίας.

Ομως, την ώρα που βελτιώνονται οι σχέσεις με τη Ρωσία, οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ιράκ είναι πολύ κακές. Μάλιστα, ο πρόεδρος Ερντογάν επιτέθηκε φραστικά στον πρωθυπουργό του Ιράκ Χαϊντέρ αλ Αμπαντί, λέγοντας ότι θα πρέπει να «μάθει τα όριά του» μετά την κριτική που άσκησε για τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας εκεί.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει η Μαίρη Καρά

Η παντέρμη πατρίδα μας φαίνεται πως είναι καταδικασμένη να κυβερνιέται από απάτριδες κι ανθέλληνες υπηρέτες διεθνών τραπεζιτών και τοκογλύφων. Αυτούς που δυστυχώς εκλέγονται από ανάξιους να αξιοποιήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα ψηφοφόρους. Μα εκ των υστέρων οι ίδιοι συνειδητοποιούν, πως στην χώρα που γέννησε την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, οι βουλευτές τους χάριν της προσωπικής τους επιτυχίας δεν τιμούν τον όρκο τους μηδενίζοντας ΑΞΙΕΣ, ΑΡΕΤΕΣ και ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ.

Μα κι εμείς οι ψηφοφόροι έχουμε μεγάλο βαθμό ευθύνης για την κατάπτωση του πολιτικού συστήματος. Με την αδιαφορία μας επιτρέψαμε στον κομματικό βόθρο, να κατακλύσει τις δεξαμενές των προσδοκιών μας. Οι λανθασμένες επιλογές μας έγιναν σκάλα για την άνοδό τους στην ΕΞΟΥΣΙΑ κι αυτοί με τόση αναλγησία άδειασαν τις αποθήκες των ελπίδων μας. Έτσι ισχυροποιήθηκαν και μας χειραγωγούν, αφού κλείνουμε τα μάτια μας στις αθλιότητές τους. Σχεδόν όλοι οι κυβερνήτες μας δεν εμφορούντο από πατριωτική ευθύνη κι ελληνικά ΙΔΑΝΙΚΑ.

Στο σύνολό του το πολιτικό σύστημα αλληλοϋποστηρίζεται, ανεξάρτητα από Κόμμα και Ιδεολογίες. Ο ένας καλύπτει τον άλλον, για να μην δημοσιοποιηθούν οι παρανομίες τους. Η γενική εμφάνισή τους στα κοινοβουλευτικά έδρανα, είναι από ανούσια μέχρι ανύπαρκτη. Η εικόνα τους κατά την άσκηση των "καθηκόντων τους" δίνει την εντύπωση πως αιωρούνται στο κενό των επιδιώξεών τους, με την εναγώνια αναζήτηση της ΜΟΝΑΔΑΣ που τους λείπει για να πιαστούν και να μην πέσουν στον γκρεμό της απόλυτης ανυπαρξίας τους. Είναι η μηδαμινότητα το χαρακτηριστικό γνώρισμα των ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ.

Στην ουσία όλοι οι πολιτικοί μας κάτω απ' το πρίσμα δύο ιδεολογιών εξέφραζαν τις προσδοκίες τους. Οι ΑΡΙΣΤΟΙ ελληνόψυχοι, που θεωρούσαν την εξάσκηση της πολιτικής σαν πατριωτικό καθήκον (αν και ελάχιστοι) με όραμα να δοξάσουν τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ. Οι ΜΕΤΡΙΟΙ πλειοψηφία λειψών πολιτευτών με υπερφίαλο εγωισμό και πέραν των ικανοτήτων τους φιλοδοξίες, με μοναδικό στόχο τους να ικανοποιήσουν τις αχαλίνωτες επιθυμίες για δόξα, αναρρίχηση και πλούτο, ακόμα και σε βάρος της Εθνικής Ανεξαρτησίας του ΚΡΑΤΟΥΣ.

Η κατάχρηση της λειτουργίας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ απ' τους εγκάθετους πολιτικάντηδες, επέτρεψε και στους "εκλεκτούς" γόνους της οικογενειοκρατίας, να εισβάλλουν στις ανοικτές "πόρτες" της και να ανέλθουν στην "κορυφή" της πολιτικής ιεραρχίας. Έτσι μετέτρεψαν σε υποχείριά τους αυτά τα άνευ μονάδας ΜΗΔΕΝΙΚΑ, με την ανοχή και του υπεύθυνου ΛΑΟΥ.

Διαχρονικά η υποβάθμιση της πολιτικής αποδεικνύει πως στηρίχτηκε σε ανάξιους πολιτευτές, χωρίς επιδεξιότητα στο να παραμένουν ΗΘΙΚΟΙ, ΕΝΤΙΜΟΙ, ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΙ κι αλώβητοι από πειρασμούς. Δυστυχώς όμως οι μέτριοι βολεύονται στους κυβερνητικούς θώκους αρμέγοντας τους κόπους του λαού και εις βάρος των ικανών, που μένουν στάσιμοι στο ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ.

Σήμερα ο πολίτης είναι αποξενωμένος απ' τις διαδικασίες που διαμορφώνουν και καθορίζουν την τύχη του. Τον έπεισαν πως με την ψήφο του συμμετέχει σε αποφάσεις, τις οποίες αποδέχεται τελικά σαν δικές του. Αλλοτρίωσαν δηλαδή την έκφραση της θέλησής του, που στην ουσία καθορίζεται από δυνάμεις, που είναι πέρα απ' τον έλεγχο και την ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ.

Μα και στην περίοδο της τεχνητής ΚΡΙΣΗΣ που διανύουμε, οι αρχηγοί των κομμάτων είναι τόσο χαμηλού επιπέδου, λες κι αυτή η χώρα δεν μπορεί να γεννήσει ΑΞΙΑ τέκνα, που να βάζουν το ΕΘΝΙΚΟ συμφέρον, πάνω απ' το προσωπικό και το κομματικό. Όσο για τα… αριστερόστροφα ΜΗΔΕΝΙΚΑ που μας προέκυψαν απ' το πουθενά… κατέλαβαν την εξουσία, χάρις στην ΜΟΝΑΔΑ στήριξης απ' τους διεθνείς ολιγάρχες με τα ύπουλα κατακτητικά σχέδιά τους. Αυτά που με προθυμία εκτελούν, μηδενίζοντας ακόμα και όλο το ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ.

Το αναξιοκρατικό φυτώριο εξέθρεψε τους σημερινούς ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ, που χωρίς καμία αναστολή αποδέχονται τις κυριαρχικές απαιτήσεις των εχθρών μας. Οι υποτακτικές μετριότητες βάζουν την παραμονή τους στην ΕΞΟΥΣΙΑ, πάνω κι απ' την ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ της Ελλάδας και πάνω απ' την επιβίωση του ΕΘΝΟΥΣ. Οι αδυναμίες τους γίνονται ο μοχλός πίεσης, για να παραδοθεί ολοκληρωτικά η χώρα στα αφεντικά τους, που αποβλέπουν στην αρπαγή της ΕΛΛΑΔΑΣ αλλά χωρίς τους ΕΛΛΗΝΕΣ! Μόνο οι Έλληνες της διασποράς διαπρέπουν μακριά απ' το σύστημα. Κι εμείς ως πότε θα ανεχόμαστε παθητικά την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ;

Πηγή  "Θάνος - Εύη koukfamily"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Νέα Δημοκρατία είτε αυταπατάται είτε έχει στρατηγικά αυτοπαγιδευτεί. Διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί ποιοι λόγοι την οδηγούν στο να διεκδικεί άμεσα εκλογές ή να πολώνει το κλίμα με μεσσιανικούς όρους. Μπορεί να υπάρχει μια σύγχυσις που οδηγεί το ηγετικό επιτελείο της στη χάραξη της συγκεκριμένης στρατηγικής ρήξης. Οτι, για παράδειγμα, το πρόγραμμα των Μνημονίων θα οδηγήσει σε «επανεκκίνηση» την οικονομία και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει κερδισμένος από τις εξελίξεις ή έστω πιο ωφελημένος εκλογικά από ό,τι σήμερα.

Προφανώς, το ζήτημα που θα πρέπει να αναλυθεί από την αρχή είναι κατά πόσο η Ελλάδα ως δομή και ως οικονομία είναι βιώσιμη εντός του ευρώ. Επίσης, κατά πόσο οι επονομαζόμενες «μεταρρυθμίσεις» λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής θετικής ανασυγκρότησης της χώρας ή ως επιπρόσθετο καθεστώς εγγυήσεων και αποπληρωμής για τους πιστωτές.

Η Νέα Δημοκρατία και γενικώς οι πολιτικές δυνάμεις που εμπιστεύονται την Ευρώπη ως μονόδρομο επιβίωσης για την Ελλάδα δεν δείχνουν να κατανοούν μια πραγματικότητα: Ο,τι καλύτερο μπορούσαν να κάνουν το έκαναν κατά τη διακυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου τη διετία 2012-2014. Τι παραπάνω θα κάνουν σήμερα; Γιατί, δηλαδή, θα περάσουν αυτοί πιο άνετα από την κυβέρνηση συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. την αναθεώρηση της εργατικής νομοθεσίας του 1982 με τα επαίσχυντα προνόμια των συνδικαλιστών; Γιατί θα προωθήσουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά τις κρίσιμες, κατά τη γνώμη τους, ιδιωτικοποιήσεις, απεθνικοποιήσεις στην ουσία; Πόσο σημαντικές θα είναι οι ελαφρύνσεις στους φόρους και η ενίσχυση των συντάξεων για να ανυπομονούν τόσο να αναλάβουν τη «σωτηρία της πατρίδας»; Καταρχάς, είναι ζήτημα αρμοδιοτήτων, και οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν πλέον αρμοδιότητες ούτε επί της δημόσιας περιουσίας ούτε επί των στόχων του Προϋπολογισμού ούτε ως προς την εκτέλεση των Προϋπολογισμών ούτε σε σχέση με τη νομοθεσία περί επιχειρηματικότητας και ελέγχων στη διακίνηση κεφαλαίων ούτε επί του τραπεζικού συστήματος ούτε στη διαχείριση του Προσφυγικού.

Μα, θα μπορούσε να πει κάποιος από τα δεξιά και εύλογα, θα αφήσουμε τη διαχείριση της χώρας στους άθεους, απαίδευτους και διεθνιστές «κομμουνιστές»; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Σωστά, καλύτερα η Κεντροδεξιά και οι αστικές δυνάμεις. Αλλά ποιοι πίεζαν όλα αυτά τα χρόνια για τον διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας; Οι «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη. Επί ποίων κυβερνήσεων άρχισε ο αναθεωρητισμός της Ιστορίας, οι ελληνοτουρκικές φιλίες που κατέληξαν στον γνωστό «συνωστισμό» της Ρεπούση, η εθνομηδενιστική αντίληψη για την Παιδεία, το περίφημο ευρωπαϊκό και όχι ελληνικό κεκτημένο στη γλώσσα και στον πολιτισμό; Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή όρισαν και προώθησαν τη συγκεκριμένη ατζέντα. Οι «κομμουνιστές» τότε χειροκροτούσαν και έλεγαν «κι άλλες μεταρρυθμίσεις»...

Ας υπάρξει, λοιπόν, σοβαρότητα στα κλαμπ και στις φατρίες των νεοφιλελεύθερων - οικονομιστών και των εκσυγχρονιστών - μεταρρυθμιστών. Οι κυβερνήσεις, τα φερέφωνα, τα δομημένα συμφέροντα, οι διεθνείς σκοπιμότητες, η ατολμία και η εμμονή για ευκαιριακό πλουτισμό που τους χαρακτηρίζει έφεραν την Ελλάδα εδώ. Καμία εθνική Δεξιά και λαϊκή Αριστερά δεν έχει κυβερνήσει την επίμαχη περίοδο 1990 (στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου) μέχρι και το 2010 (η Ελλάδα σε κατάσταση χρεοκοπίας εντός ευρώ). Πέραν τούτων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τους «ευρωπαϊστές», κατ' επάγγελμα σωτήρες των Ελλήνων ότι η επερχόμενη διετία 2017-2019 είναι κρίσιμη για τη διαμόρφωση του νέου διεθνούς status quo όπως και των όρων επιβίωσης της χώρας.

Το δημοσίευμα-άρθρο γνώμης της γερμανικής «Die Welt» υπό το εύγλωττο «"κούρεμα" χρέους και μετά αντίο» ας ληφθεί υπόψη και από τους πλέον παραδομένους στις φαντασιώσεις τους. Η Ελλάδα θα χρειαστεί τους καλύτερους από όλους τους πολιτικούς χώρους και έμπειρους με ειδικές γνώσεις για να φτάσει με επιτυχία στο 2020. Ενα γρήγορο πέρασμα από την εξουσία μιας κυβέρνησης συνασπισμού υπό τη Ν.Δ. για να «καεί» και ο Κ. Μητσοτάκης σίγουρα δεν είναι λύση ούτε θα βοηθήσει τη χώρα...

Μενέλαος Τασιόπουλος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τι κρύβεται πίσω από τις απειλητικές δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων προς την ρωσική ηγεσία τις τελευταίες δύο εβδομάδες; Επιδιώκουν πυρηνικό πόλεμο οι ΗΠΑ, ή μήπως κάτι άλλο;

Ανάλυση: South Front, Russia Today, Syrian Free Press
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Η ξαφνική επιθετικότητα πίσω από τις δηλώσεις που προέρχονται από τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ και έχουν αποδέκτη τη Ρωσία το τελευταίο δεκαπενθήμερο σίγουρα δεν είναι τυχαίο γεγονός. Μήπως σημαίνει ότι οι Αμερικανοί είναι πανέτοιμοι για την έναρξη ενός πυρηνικού πολέμου; Ή μήπως έχουν αντιληφθεί ότι συμβαίνει το αντίθετο και τους έχει πιάσει πανικός; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ενώ ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζων Κέρι απείλησε ότι θα διακόψει κάθε συνεργασία με τη Μόσχα για εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της Συρίας, εκτός εάν σταματήσει τις επιθέσεις στο Χαλέπι και η εκεχειρία αποκατασταθεί, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου του προειδοποίησε για ακόμη χειρότερες συνέπειες.

Ο ναύαρχος Τζων Κέρμπι, εκπρόσωπος Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, προκάλεσε σοκ σε όλους όσους παρευρέθηκαν σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη όταν δήλωσε ότι, εάν η Ρωσία “δεν σταματήσει τις βίαιες επιθέσεις της, κάποιες εξτρεμιστικές ομάδες θα εξακολουθήσουν να εκμεταλλεύονται τα κενά που υπάρχουν στη Συρία για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, οι οποίες δεν αποκλείεται να συμπεριλαμβάνουν επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων ρωσικών συμφερόντων, ίσως ακόμη και ρωσικών πόλεων.

Ο Κέρμπι άφησε εμβρόντητους τους δημοσιογράφους όταν συνέχισε, δηλώνοντας:Η Ρωσία θα εξακολουθήσει να στέλνει στρατιώτες της από τη Συρία στην πατρίδα τους μέσα σε σακούλες πτωμάτων και θα συνεχίσει να χάνει πόρους, ίσως ακόμη και αεροσκάφη”.

Όταν αργότερα του ζητήθηκε να γίνει πιο σαφής, ο Κέρμπι δήλωσε: “Εάν ο πόλεμος συνεχιστεί, θα χαθούν περισσότερες ζωές Ρώσων και θα καταρριφθούν περισσότερα ρωσικά αεροσκάφη”.


Οι δηλώσεις αυτές έγιναν στο ίδιο πνεύμα με εκείνες του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, ο οποίος. το πρωί της ίδιας ημέρας, απείλησε ότι θα διακόψει κάθε είδους συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας στις κοινές προσπάθειες για να σταματήσει ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, εκτός αν η Μόσχα και η Δαμασκός σταματήσουν τις επιθέσεις που διεξάγουν αυτή τη στιγμή στο Ανατολικό Χαλέπι.

“Έχουμε αρχίζει να συζητάμε για κάποια βήματα που ίσως χρειαστεί να κάνουμε για να αναστείλουμε την συνεργασία μας με τη Ρωσία για το θέμα της Συρίας. Δεν έχουμε λάβει αυτά τα μέτρα ακόμη”, δήλωσε ο Κέρμπι. “Το μήνυμά μας προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών σήμερα ήταν ότι είμαστε απολύτως πρόθυμοι και ικανοί να προχωρήσουμε σε αυτά τα βήματα, τα οποία τελικά θα οδηγήσυν στην αναστολή της διμερούς συμμετοχής των ΗΠΑ και της Ρωσίας σε προσπάθειες για την επίλυση της κρίσης στη Συρία”.

Ωστόσο, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ παρουσίασε μια διαφορετική εκδοχή της συνομιλίας με τον υπουργό Εξωτερικών Κέρι, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι ζήτησε από την αμερικανική πλευρά να ανταποκριθεί στις υποχρέωσεις της και να διαχωρίσει επιτέλους τις δυνάμεις της λεγόμενης “αντιπολίτευσης” από τις εξτρεμιστικές ομάδες.

Οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν εδώ και καιρό ότι θα διαχωρίσουν τους “αντάρτες” από τους τρομοκράτες και θα πρέπει επιτέλους να ανταποκριθoύν στην υποχρέωσή τους αυτή”, δήλωσε ο Λαβρόφ στον Κέρι, θυμίζοντάς του την πρόσφατη συνέντευξη του διοικητή της Αλ-Νούσρα (ο οποίος ομολόγησε ανοιχτά ότι η ομάδα του έχει εξωτερική υποστήριξη και σε αυτήν συμπεριλαμβάνεται και η αποστολή όπλων αμερικανικής προέλευσης), αλλά και την δήλωση του ηγέτη της αποκαλούμενης “συριακής αντιπολίτευσης” Ριγιάντ Χιτζάμπ, ότι δεν θεωρεί τα μέλης της Αλ-Νούσρα τρομοκράτες.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στον Αμερικανό ομόλογό του ότι πολλές ομάδες που στηρίζονται από τις ΗΠΑ εργάζονται στο πλευρό της γνωστής “θυγατρικής” της Αλ-Κάιντα, αναφέροντας πληροφορίες από έγκυρα μέσα ενημέρωσης, σχετικά με το γεγονός ότι στην Αλ-Νούσρα αποστέλλονται συνεχώς όπλα από τις ΗΠΑ.

Προφανώς, οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι, αφού έπεσαν οι μάσκες, δεν γίνεται να διαψεύδουν επ’ αόριστον το γεγονός ότι χρηματοδοτούν τις ομάδες. Έτσι, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο εκπρόσωπος του Κέρι δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν επιρροή σε μερικές από τις ομάδες ανταρτών ομάδες, αλλά όχι σε όλες”.

Έσπευσε, ωστόσο, να προσθέσει: “Υπάρχουν και άλλες χώρες που έχουν επιρροή. Έχουμε παραδεχθεί ότι οι όροι συνεργασίας μας δεν τηρήθηκαν από όλες τις ομάδες της αντιπολίτευσης σε καθημερινή βάση, αλλά εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε μαζί τους και να καταβάλλουμε προσπάθειες για την τήρησή τους”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όταν ρωτήθηκε σχετικά με τις συνεχείς παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός από τους “αντάρτες” της “αντιπολίτευσης”. [Βλέπε σχετικό άρθρο του "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!": “10 απλές αλήθειες για το Χαλέπι”.]

Δείτε όλο το σχετικό απόσπασμα της συνέντυξης Τύπου με τον ναύαρχο Κέρμπι:


Κατά πόσο, όμως, είναι εφικτός ένας διαχωρισμός του συρφετού αυτών των ομάδων;

Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε κάποια δεδομένα που έχουν αποκρυφθεί από όλα τα μεγάλα, συμβατικά μέσα ενημέρωσης. Τα γεγονότα αυτά δεν είναι άλλα από εκείνα που αποκάλυψε με μια σειρά δημοσιευμάτων η ιστοσελίδα Syrian Free Press. Ενδεικτικά, αναφέρουμε τρία από αυτά:

1) Το πιο πρόσφατο από αυτά τα ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε χθες, 11/10/2016, και αφορά στην σφαγή δεκάδων άοπλων Συρίων πολιτών στο Χαλέπι και την Νταράα από ομάδες των “μετριοπαθών ανταρτών” που στηρίζουν οι ΗΠΑ [ Δείτε φωτογραφίες και βίντεο εδώ.]

2) Μια μέρα νωρίτερα, η ίδια ιστοσελίδα αναδημοσίευσε βίντεο - ρεπορτάζ ενός ανταποκριτή του τηλεοπτικού σταθμού Russia Today από την πρώτη γραμμή της μάχης στο ανατολικό Χαλέπι, με τίτλο “Τι σημαίνει να ζεις μέσα στον τρόμο – Οι Σύριοι στο ανατολικό Χαλέπι είναι όμηροι των «μετριοπαθών ανταρτών» των ΗΠΑ”.

3) Αλλά ίσως το πιο αποκαλυπτικό δημοσίευμα είναι αυτό που αναρτήθηκε στις 05/12/2015, με τίτλο «Μισθοφόροι του αποκαλούμενου «Συριακού Επαναστατικού Μετώπου» είχαν εμπλακεί στον σκοτωμό του Ιορδανού πιλότου Μουάθ αλ-Κασάσμπε».


Στο δεύτερο μέρος αυτού του άρθρου, αποκαλύπτεται με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ότι μέλη του ISIS πολεμούν μία στο πλευρό των ισλαμιστών του μετώπου Αλ-Νούσρα και μία στο πλευρό των “μετριοπαθών” του “Ελεύθερου Δημοκρατικού Στρατού”. Η διπλή τους ιδιότητα αποδεικνύεται μέσα από πολλές φωτογραφίες, που τους δείχνουν να ποζάρουν, πότε καθώς έπαιζαν τον ένα ρόλο και πότε τον άλλο. [ Δείτε όλο το υλικό εδώ. ]

Είναι σημαντικό να θυμίσουμε επίσης ότι η χρηματοδότηση και υποστήριξη τζιχαντιστών είναι μια μακροχρόνια στρατηγική για τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάθε φορά που επεδίωξε να πολεμήσει τους εχθρούς της. Αυτό δεν το έχουν ομολογήσει μόνο οι ίδιοι οι τζιχαντιστές κατά καιρούς, αλλά και η ίδια η Χίλαρι Κλίντον. Το 2009, η σημερινή επίδοξη πρόεδρος δήλωσε δημόσια κάτι, το οποίο αποκλείεται να παραδεχόταν για δεύτερη φορά σήμερα: “Αυτοί τους οποίους πολεμάμε σήμερα είναι οι ίδιοι που χρηματοδοτούσαμε πριν από 20 χρόνια. Και το κάναμε γιατί είχαμε εγκλωβιστεί τότε σε εκείνο τον πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση”:


Φυσικά, η Κλίντον αναφερόταν στην υποστήριξη των ΗΠΑ στους Μουτζαχεντίν του Αφγανιστάν κατά την δεκαετία του 1980. Εκείνο το “αποδοτικό σχεδιάκι” είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία της Αλ-Κάιντα, της ίδιας οργάνωσης που ευθύνεται για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Θα νόμιζε κανείς ότι η Κλίντον θα είχε κάτι διδαχθεί από όλες εκείνες τις παλιές αμαρτίες, αλλά το πιο ενδιαφέρον μέρος του σχολίου της έρχεται όταν παραδέχεται ότι παρ 'όλα αυτά, η στήριξη στους τζιχαντιστές του Αφγανιστάν “δεν ήταν μια κακή επένδυση”, αφού τελικά συνέβαλε στην αποδυνάμωση και κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.

Κλείνουμε στο σημείο αυτό την παρένθεση και επανερχόμαστε στο σήμερα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ουάσιγκτον έχει φτάσει σε αδιέξοδο, καθώς βλέπει ότι χάνει τον πόλεμο στη Συρία. Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επανειλημμένα κάνει έκκληση για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, και αυτό το υπενθύμισε ο εκπρόσωπος Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όταν δήλωσε στους δημοσιογράφους την Τετάρτη: “Προφανώς, δεν θέλουμε να βλέπουμε το καθεστώς [ενν. του Άσαντ] να ανακτά κι άλλα εδάφη στο Χαλέπι”.

Οι επιθετικές κορώνες είναι άλλη μια ένδειξη του πανικού των ΗΠΑ. Σε απάντηση σε παρέμβαση δημοσιογράφου, η οποία του υπενθύμισε ότι η Ρωσία στοχεύει το μέτωπο Αλ-Νούσρα και τους τρομοκράτες, ο Κέρμπι δήλωσε: “Αυτό που λέτε δεν ισχύει. Οι Ρώσοι χτυπάνε νοσοκομεία και άλλες μη στρατιωτικές υποδομές”.

Όταν ρωτήθηκε εάν οι ΗΠΑ εξοπλίζουν την Σαουδική Αραβία, ο Κέρμπι δήλωσε πρώτα ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει ασκήσει κριτική για την “έλλειψη ακρίβειας σε ορισμένες επιθέσεις [ των Σαουδαράβων] στην Υεμένη”. Αλλά αμέσως μετά πρόσθεσε: “Έχουμε ισχυρή αμυντική συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία, και η Σαουδική Αραβία δέχεται αυτή τη στιγμή επιθέσεις από πυραύλους ιρανικής προέλευσης, που κατέληξαν στα χέρια της Υεμένης”, απορρίπτοντας οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ του τι συμβαίνει στην Υεμένη και τι συμβαίνει στη Συρία και αποκαλώντας την “γελοία πρακτική”.

Παρόμοιες επιθετικές κορώνες με του Κέρμπι ακούστηκαν και από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Μαρκ Μίλλι, ο οποίος δήλωσε, αναφερόμενος στη Ρωσία, ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να  “κατατροπώσουν” τους εχθρούς τους,

Θέλω να είμαι σαφής προς όσους επιθυμούν να μας βλάψουν ( ...) . Εμείς, ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών, παρ’ όλες τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, παρά τον όποιο ρυθμό μας στις επιχειρήσεις, παρά τα όσα έχουμε κάνει, θα σας σταματήσουμε, θα σας χτυπήσουμε πιο σκληρά από όσο σας έχουν χτυπήσει όλοι οι άλλοι μέχρι σήμερα. Να μην έχετε καμία αμφιβολία γι’ αυτό”, τόνισε ο Μίλλι.

Σημείωσε επίσης ότι άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ρωσία, είχουν επωφεληθεί από την προσήλωση των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Άλλες χώρες – η Ρωσία, το Ιράν, η Κίνα, η Βόρεια Κορέα – “πήγαν σχολείο” και έμαθαν από εμάς, είπε ο στρατηγός. “Μελέτησαν το δόγμα μας, την τακτική μας, τον εξοπλισμό μας, την οργάνωσή μας, την εκπαίδευση μας και την ηγεσία μας. Έτσι, στη συνέχεια, αναθεώρησαν τα δικά τους δόγματα, με αποτέλεσμα να εκσυγχρονίζουν σήμερα τον στρατό τους με εντυπωσιακές ταχύτητες, προκειμένου να αποφύγουν τις επιπτώσεις μιας σύγκρουσης με τις δυνάμεις μας, ευελπιστώντας ότι θα μας νικήσουν σε κάποια χρονική στιγμή στο μέλλον.


Ακόμη μεγαλύτερα ερωτηματικά προκάλεσε στην κοινή γνώμη ο στρατιωτικός αξιωματούχος, όταν δήλωσε ότι, η επόμενη μεγάλη σύγκρουση θα είναι πολύ πιο θανατηφόρα από ο,τιδήποτε έχει βιώσει ο στρατός των ΗΠΑ, τουλάχιστον από το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, και θα περιλαμβάνει στρατιωτικές δράσεις σε “πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές”.

Άλλο απόσπασμα: Να μην αμφιβάλλει κανείς ούτε στιγμή για το γεγονός ότι μπορούμε σήμερα και θα μπορούμε και στο μέλλον ... να διατηρούμε την δυνατότητα να αναπτυχθούμε γρήγορα και θα κατατροπώσουμε τον κάθε εχθρό οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή, κατέληξε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ.

Ο Μίλλι κατέστησε σαφές  ποιους ακριβώς εννοούσε, παραθέτοντας τα λόγια ενός ανώτερου Ρώσου αξιωματούχου, ο οποίος είπε ότι “η Ρωσία μπορεί αυτή τη στιγμή να πολεμήσει σε έναν συμβατικό πόλεμο στην Ευρώπη και να τον κερδίσει”.

Η δήλωση αυτή έγινε σε σχέση με την αύξηση των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών. Αλλά ας ακονίσουμε λιγάκι τη μνήμη μας. Ο στρατηγός Μίλλι δεν ήταν ήταν ο ίδιος εκείνος αξιωματούχος, που δήλωσε τον περασμένο Απρίλιο, “Δεν μας αρέσει, δεν το θέλουμε, αλλά ναι, από τεχνική άποψη μας ξεπέρασαν και έχουν περισσότερα όπλα από εμάς στο έδαφος”; Εκείνος δεν ήταν που προκάλεσε αίσθηση όταν παραδέχθηκε ότι “η Ρωσία θα μπορούσε να καταστρέψει εντελώς τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ μέσα σε 60 ώρες”;

Οι εκτιμήσεις του Μίλλι βασίζονταν σε έκθεση της εταιρείας Rand, η οποία είχε δημοσιευθεί από τον Φεβρουάριο του 2016. Όταν το θέμα πήγε για συζήτηση στην Γερουσία, ο γραμματέας του υφυπουργείου Άμυνας Μάικλ Κάρπεντερ παραδέχθηκε ότι, προς το παρόν, το ΝΑΤΟ όντως υστερεί σε σύγκριση με την Ρωσία από αρκετές απόψεις και ότι ευελπιστεί ότι μέχρι το τέλος του 2017, αυτό το χάσμα θα έχει μειωθεί (αλλά όχι απαραίτητα γεφυρωθεί):


Η Ρωσία προετοιμάζει τους πολίτες της για πόλεμο

Εν τω μεταξύ, στο αντίπαλο στρατόπεδο, 40 εκατομμύρια Ρώσοι από όλους τους τομείς του ρωσικού κράτους συμμετείχαν σε μια πρωτόγνωρης φύσης και έκτασης τετραήμερη άσκηση, την οποία τα ρωσικά ΜΜΕ περιέγραψαν ως “πανεθνική άσκηση έκτακτης ανάγκης, η οποία μεταξύ άλλων συμεριλαμβάνει προσομοιώσεις διαδικασίες εκκένωσης χώρων και περιοχών κατά τη διάρκεια μιας εθνικής κρίσης και ειδικότερα μιας πολεμικής σύρραξης”.

Όπως υπογράμμισε ο διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Άμυνας της Ρωσίας, Όλεγκ Μανουήλοφ, η άσκηση ήταν μια δοκιμή του “πώς θα ανταποκριθεί ο πληθυσμός σε περίπτωση ενός ολέθριου περιστατικού σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης”.

Την περασμένη εβδομάδα, τεράστιας έκτασης υπόγεια πυρηνικά καταφύγια αποκαλύφθηκαν από Ρώσους αξιωματούχους. Τα καταφύγια αυτά κατασκευάστηκαν για να παράσχουν προστασία στα 12 εκατομμύρια του πληθυσμού της Μόσχας.


Επίσης την περασμένη εβδομάδα, το τηλεοπτικό κανάλι Zvezda, που ανήκει στο Υπουργείο Άμυνας της χώρας, προειδοποίησε ευθέως τους πολίτες ότι διαφαίνεται στον ορίζοντα μια πυρηνική σύγκρουση.

Κάποιοι σχιζοφρενείς στην Αμερική έχουν αρχίσει να ξεσκονίζουν τα πυρηνικά τους όπλα, για να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον της Μόσχας”, σχολίασε ένας παρουσιαστής του τηλεοπτικού σταθμού.

Έχουμε, επομένως, ένα σαφές μήνυμα από την αμερικανική πλευρά, ότι η ατζέντα της παραμένει αμετάβλητη: σκοπεύει να ανατρέψει την κυβέρνηση της Συρίας. Αλλά ακόμη και εάν οι ΗΠΑ ήταν σε θέση να το πετύχουν σε αυτό, απλά θα έμενε να αναρωτηθούμε ποιος θα είχε σειρά μετά από τη Συρία. Διότι σίγουρα δεν θα έμεναν εκεί. Η προκλητική αποχώρηση των Αμερικανών και των Βρετανών από την αίθουσα του ΟΗΕ, την ώρα που ανέβαινε στο βήμα ο πρέσβης της Συρίας στα Ηνωμένα Έθνη, Μπασάρ Τζααφάρι, δείχνει πραγματικά την περιφρόνησή τους για οποιαδήποτε ουσιαστική διαδικασία διαπραγματεύσεων και την αποφασιστικότητά τους να προχωρήσουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και να εξακολουθήσουν να στηρίζουν τις φανατικές και τρομοκρατικές δυνάμεις που δημιούργησαν, όπλισαν, εκπαίδευσαν και χρηματοδοτούν. Το έχουν κάνει αυτό και ευθέως, αλλά και μέσω της Σαουδικής Αραβίας, του Ισραήλ και της Τουρκίας.

Αυτή είναι η πραγματική, άμεση απειλή με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ο κόσμος σήμερα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ἔφτασε σέ ὅλα τά σχολεῖα τῆς χώρας ἀπό τό ὑπουργεῖο Παιδείας μέ ἡμερομηνία 10-10-2016 καί μέ ὑπογραφή τοῦ γ.γ. Ι.Δ. Παντῆ μιά “Ἀνακοίνωση γιά τήν ἐκπαίδευση τῶν προσφύγων”. Ὡς ἀπάντηση, προφανῶς, σέ ὅλους ὅσους ἀντιδροῦν στόν ἐποικισμό τῆς χώρας, ἡ ἀνακοίνωση (!) αὐτή ἐπιχειρεῖ νά πείσει τόν ἐκπαιδευτικό κόσμο πώς ὡς Ἑλλάδα ΔΕΝ μποροῦμε νά ἀρνηθοῦμε τήν ἐκπαίδευση τῶν ἀνηλίκων πού μπαίνουν στή χώρα μας! 
Ποιός εἶναι ὁ συγγραφέας της; Ὁ ἀν. καθηγητής τοῦ ΠΑΜΑΚ Κώστας Τσιτσελίκης.
Τί ἐπικαλεῖται τό ἔγγραφο γιά νά στηρίξει τήν κυβερνητική προδοσία;
Ἀντιγράφω κατά λέξη:
“Το δικαίωμα στην εκπαίδευση αποτελεί ιδιαίτερη πτυχή των δικαιωμάτων του παιδιού και κατοχυρώνεται από δύο βασικά νομικά κείμενα: το άρθρο 16 του Συντάγματος και το άρθρο 28 της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού”.
Προσέξτε ὅτι μιλάει γιά τό δικαίωμα στήν ἐκπαίδευση ΓΕΝΙΚΩΣ, ὄχι γιά τούς προσφυγομετανάστες.
Καί πῶς ἀλλιῶς ἀφοῦ τό μέν Σύνταγμα μιλάει γιά Ἕλληνες πολίτες, ἡ δέ Σύμβαση γενικολογεῖ περί τοῦ δικαιώματος τοῦ παιδιοῦ στήν ἐκπαίδευση.
Καμμία σχέση λοιπόν τά δύο αὐτά ἄρθρα μέ τό προκείμενο θέμα!
Γιατί ἑπομένως τά ἀναφέρει ὁ συγγραφέας τῆς ἀνακοίνωσης;

Καί συνεχίζει μέ τά δύο αὐτά κείμενα, ἀναφέροντας τό ἄρθρο 5 τοῦ Συντάγματος (πού μιλάει γιά προστασία τῆς ζωῆς, τιμῆς κι ἐλευθερίας ὅσων ζοῦν στήν Ἑλλάδα) καί τό ἄρθρο 29 τῆς Σύμβασης (τό ὁποῖο λέει ποῦ πρέπει νά ἀποσκοπεῖ ἡ ἐκπαίδευση τοῦ παιδιοῦ κι ὄχι ποιός νά τήν παρέχει!), συμπεραίνοντας:
“Στο πλαίσιο αυτό, η κοινωνική ένταξη μέσα από την εκπαίδευση και η γνώση της γλώσσας του κράτους υποδοχής αποτελούν ζητούμενα της νομικής προστασίας των αλλοδαπών, άρα και των προσφύγων”!!!
Ἐδῶ λοιπόν ξαφνικά μᾶς προκύπτουν οἱ “πρόσφυγες”.
Ποιοί ὅμως ἀπό τόν πληθυσμό αὐτόν δικαιοῦνται τόν ἐν λόγῳ χαρακτηρισμό;
Σέ πόσους ἔχει ἀπονεμηθεῖ ἐπισήμως ἀπό τή χώρα μας;
Καθένας μπορεῖ νά λέει ὅ,τι θέλει, ὅμως ἄν τολμάει κάποιος ὑπεύθυνος ἄς μᾶς πληροφορήσει, πόσοι ἀπό τούς περίπου 60.000 παρανόμως εἰσελθόντες καί φιλοξενούμενους στήν Ἑλλάδα ἔχουν ζητήσει καί λάβει καθεστώς πρόσφυγα;
Μήπως κάποιο μονοψήφιο ποσοστό;

Παρόλα αὐτά, καταλήγει θριαμβευτικά ἡ ἀνακοίνωση:
“Κατά συνέπεια, η διαδικασία παροχής εκπαίδευσης στα παιδιά των προσφύγων αποτελεί υποχρέωση του κράτους που υπαγορεύεται από διατάξεις αυξημένης τυπικής ισχύος, δηλ. του Συντάγματος* και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς το δικαίωμα των παιδιών αυτών στην εκπαίδευση και να παρακάμψει ή να υποσκάψει την θετική υποχρέωση του κράτους, και επικουρικά της τοπικής αυτοδιοίκησης, να υλοποιήσει την παροχή εκπαίδευσης”!!!
Τό μόνο πού δέν ἀναφέρεται στήν κατακλείδα εἶναι οἱ ποινές τῆς σύγχρονης Γκεστάπο γιά τούς ἀνυπάκοους.
Εἶναι κατά τή γνώμη μας μιά προφανής ἀπόπειρα τρομοκράτησης τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί τῶν Ἑλλήνων ἐν γένει, γιά μιά ἀδέξια προσπάθεια νά δικαιολογηθεῖ ἡ ἀρχόμενη ἀντικατάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ μέ δύστηνους, ἀνυποψίαστους ἀφροασιατικούς πληθυσμούς.

Βεβαίως ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνηση μπορεῖ νά ψηφίζει ὅσους ἑλληνοφοβικούς νόμους θέλει, τά ΜΜΕ μποροῦν νά τρομοκρατοῦν καί νά προπαγανδίζουν ὅσο θέλουν, ὅμως δέν θά μᾶς πείσουν κιόλας πώς εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά ὑποταχτοῦμε στό ὄνομα ἑνός δῆθεν ἀνθρωπισμοῦ!

Ἐδῶ ἔχουμε ἀνθρώπους πού θέλουν ὅσο τίποτε ἄλλο νά φύγουν ἀπό τή χώρα μας (πρός ΒΔ Εὐρώπη) καί μεῖς –δηλαδή τά τσιράκια τοῦ Σόρος– τούς ὑποχρεώνουμε νά μείνουν καί νά πᾶνε σέ ἑλληνικό σχολεῖο, μήπως καί (μέ τήν βοήθεια τῶν σχετικῶν “προγραμμάτων”, θετικῶν διακρίσεων, κτλ) ξεγελαστοῦν καί τελικά παραμείνουν.

Αὐτή τήν πασίδηλη πραγματικότητα δέν θά τήν μασκαρέψει κανείς στά μάτια μας, ὅσα νομικά τερτίπια ἤ ὑπουργικούς φετφάδες κι ἄν χρησιμοποιήσει.

* Σημειῶστε πάντως τήν “ἀνακάλυψη” τοῦ ἑλληνικοῦ Συντάγματος ἀπό ὅλους ἐκείνους πού ἀνέκαθεν, συστηματικά καί γιά λόγους ἀρχῆς τό παραβιάζουν στήν πιό βαθειά του οὐσία. Αὐτοί οἱ Φαρισαῖοι πού ψάχνουν πῶς θά πιαστοῦν ἀπό κάποιαν ἐν παρόδῳ ἀναφορά του σέ δικαιώματα (ἀλλογενῶν, ἐννοεῖται!), καταπίνουν τήν κάμηλο τοῦ ἄρθρου 16 πού ρητά ὁρίζει “τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων” ὡς σκοπό τῆς παρεχόμενης ἀπό τό Κράτος παιδεία.

Πηγή "Αντιφωνητής"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ατελείωτο καψώνι...

Το μισοείπε ο Τσακαλώτος με εκείνα τα ιδιότυπα ελληνικά του, αλλά γρήγορα το πήρε πίσω μπροστά στις αντιδράσεις των... θεματοφυλάκων της πολιτικής ορθότητας.

Πριν από κάποιες μέρες λοιπόν, βλέποντας τους απανωτούς εκβιασμούς γύρω από την περιβόητη αξιολόγηση, διερωτήθηκε ο υπουργός Οικονομικών αν ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε την πορεία μας στην ευρωζώνη. Δεν ξέρω τι ακριβώς είχε στο μυαλό του, αλλά σίγουρα κάτι παρόμοιο περνά από τη σκέψη όλων όσοι γνωρίζουν απλά οικονομικά και δεν είναι κολλημένοι σε ανόητες δοξασίες υποτέλειας τύπου «Ευρωπαίοι με κάθε κόστος».

Η εξίσωση λοιπόν δεν βγαίνει με καμία δύναμη. Και όσο βρίσκεται ο κάθε Σόιμπλε (που μάλλον θα τον έχουμε μπροστά μας μερικά χρονάκια ακόμη) να μας κάνει τη ζωή δύσκολη ακόμη και στις τυπικές διαδικασίες απελευθέρωσης των μνημονιακών κονδυλίων τόσο η ελληνική οικονομία θα βυθίζεται στο σκοτάδι της αβεβαιότητας.

Οι πιστωτές, για τους δικούς τους λόγους, δεν θέλουν να δώσουν ούτε μια ανάσα στην Ελλάδα. Και δεν έχει σχέση αυτό με το ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Τα ίδια έκαναν στον Σαμαρά, τα ίδια κάνουν στον Τσίπρα, τα ίδια θα κάνουν μεθαύριο και στον Κυριάκο, όταν τολμήσει να τους προτείνει μείωση φόρων.

Με αυτή όμως την πορεία των πραγμάτων η ελληνική οικονομία δεν θα βγει ποτέ από τη μέγκενη. Και η Ελλάδα δεν θα βγει ποτέ στις αγορές να δανειστεί με λογικά επιτόκια χωρίς αυτοί που της δανείζουν να θέτουν όρους ασφυκτικής παρακολούθησης ή και επέμβασης στα εσωτερικά της.

Ήρθε η ώρα, επομένως, να μπει στο τραπέζι με σοβαρότητα, χωρίς κορόνες και ψευτομαγκιές, το σενάριο μιας συντεταγμένης εξόδου από την ευρωζώνη. Με τους δικούς μας όρους και όχι με αυτούς που θα επιχειρήσει και πιθανότατα θα πετύχει να επιβάλει ο Σόιμπλε όταν αυτός αποφασίσει να μας πετάξει έξω.

Ας πάψει επιτέλους να αποτελεί πολιτικό ταμπού η συζήτηση μιας εναλλακτικής πορείας, αφού αυτή που ακολουθούμε τα τελευταία έξι χρόνια όχι μόνο δεν βγαίνει, αλλά στη κυριολεξία μας σκοτώνει.
Το «σπάσιμο», κυριολεκτικά και μεταφορικά, του προχθεσινού Eurogroup ήταν το κερασάκι στην τούρτα ενός ατελείωτου καψωνιού που παίρνει τη μορφή κινέζικου μαρτυρίου. Πόσο μάλλον αν πιστέψουμε τις κακές γλώσσες που λένε ότι το 1,7 δισ. δεν δόθηκε επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις των Γερμανών για να καλυφθούν κατά προτεραιότητα χρέη του Δημοσίου σε ιδιώτες επιλογής τους!

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός είναι ο κύριος παράγων, σήμερα ηπίων, αλλά αναμενομένων σκληρών αντιπαραθέσεων, και δεν αποτελεί πρόσφατη κατάσταση

«Τα Δυτικά Βαλκάνια δεν πρέπει να γίνουν σκηνικό πάλης των μεγάλων δυνάμεων», έχουν δηλώσει τις τελευταίες ημέρες ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στη Σερβία, Κάμερον Μάντερ και ο πρώην πρόεδρος της Κροατίας Ίβο Γιοσίποβιτς. Το "δεν πρέπει" είναι ευκτέον, ενώ η "πάλη των μεγάλων δυνάμεων" είναι γεγονός, και δεν υπάρχει φως στο ορίζοντα ότι κάτι θα αλλάξει.

Μάλιστα δε, ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός είναι ο κύριος παράγων υπαρχόντων ηπίων, αλλ’ αναμενομένων σκληρών αντιπαραθέσεων, και τούτο δεν αποτελεί πρόσφατη κατάσταση, αλλά εμφανίσθηκε πριν από καιρό με τάσεις επιδείνωσης. Φυσικώ δε τω λόγω, ότι συμβαίνει στη γειτονιά μας, δεν αφήνει ανεπηρέαστα τα πράγματα στην Ελλάδα.

Οι σημερινές εξελίξεις, λες και είναι συνέχεια των περσινών, όπως τις είχε διατυπώσει ο Σταύρος Τζίμας στην "Καθημερινή", τον Μάιο του 2015, τιτλοφορώντας το άρθρο του "Εύθραυστες ισορροπίες στα Δυτικά Βαλκάνια", γράφοντας: Αλυτρωτικές κραυγές ακούγονται όλο και πιο δυνατά, ανεύθυνοι ηγέτες ποτίζουν τους λαούς τους εθνικισμό για να κρατηθούν στην εξουσία, ομάδες ενόπλων παραστρατιωτικών εμφανίστηκαν στα δάση (σημ.: Κουμάνοβο) και ενεπλάκησαν ήδη σε μάχες, χώρες μετακινούν στρατεύματα στα σύνορα με "ευαίσθητες" περιοχές, ο ρωσικός παράγοντας μπαίνει ενεργά στο γεωπολιτικό παιγνίδι, ενώ το εξτρεμιστικό Ισλάμ κερδίζει ταχύτατα έδαφος στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς.

Τέτοια εποχή πέρσι φαινόταν ότι ο "πυροκροτητής" που θα προκαλούσε ανάφλεξη στους συσσωρευμένους εθνικισμούς ήταν ο Νίκολα Γκρούεφσκι, στον οποίο χρέωσαν πολλοί τα αιματηρά γεγονότα στο Κουμάνοβο με τους 22 νεκρούς, με την διατυπωθείσα κατηγορία ότι οι οπλισμένοι σαν αστακοί Αλβανοί ήσαν "βαλτοί" προβοκάτορες από τον Γκρούεφσκι, με στόχο να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη της χώρας του από τα σκάνδαλα του ιδίου και της εξουσίας του.

Πάντως, ο ίδιος ο πρώην αρχηγός του UCK, ηγέτης του μεγαλύτερου και συγκυβερνώντος κόμματος στα Σκόπια, Αλί Αχμέτι, αποκάλυψε ότι γνώριζε από καιρό για κινήσεις ένοπλων ομάδων ομοεθνών του στα ορεινά της χώρας και μάλιστα είπε ότι μερικές ημέρες πριν από το αιματοκύλισμα στενός συνεργάτης του συναντήθηκε με κάποιους από αυτούς και προσπάθησε ανεπιτυχώς να τους πείσει να εγκαταλείψουν τη δράση τους.

Σήμερα, η Σερβία έχει βρεθεί στο στόχαστρο των πιέσεων και των απαιτήσεων, όπως γράφουν τα σερβικά ΜΜΕ και μεταφέρει το Βαλκανικό Περισκόπιο, τόσο από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, με αφορμή κυρίως το θέμα της ομαλοποίησης των σχέσεων με την Πρίστινα, αλλά και τις στενές σχέσεις με τους Ρώσους. Η οποία Ρωσία φέρεται να έχει "ασυλία" από τους Σέρβους, ειδικά για το "κέντρο εκτάκτων αναγκών" που υπάρχει στο αεροδρόμιο της πόλης Νις.

Ωστόσο, δεν πρόκειται απλά για μια πολιτική προσέγγιση άνευ ουσίας, αφού και ο πρώην πρόεδρος της Κροατίας βλέπει πιθανότητα κινδύνου στις γειτονικές με την Κροατία χώρες, λέγοντας ότι σε αυτές έχει δημιουργηθεί ένα σκηνικό στο οποίο παίζουν οι μεγάλες δυνάμεις καθώς και άλλες ισχυρές χώρες, όπως η Τουρκία. Ο Κάμερον Μάντερ, περί του οποίου αναφορά έγινε εν αρχή του σημειώματος, επισημαίνει ότι είναι λάθος να βλέπουμε τα Βαλκάνια σαν μια παιδική χαρά, στην οποία ανταγωνίζεται η Δύση με την Ανατολή.

Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ διαβλέπει ρωσική επιρροή στα Δυτικά Βαλκάνια και επισημαίνει τον κίνδυνο για τη Δύση, αφού βρίσκεται σε διακύβευση η ένταξη της περιοχής μεταξύ της ΕΕ και του ΝΑΤΟ σε σχέση με τη Ρωσία. Ο Μάντερ θα επισημάνει ότι ένα πεδίο τριβής της Ρωσίας και των Αμερικανών (και των κύριων ευρωπαϊκών κρατών) αποτελούν τα Δυτικά Βαλκάνια, αφού οι αμφότερες δυνάμεις έχουν κοινά συμφέροντα.

Πέραν αυτών, έχουμε σημειώσει την έκρυθμη κατάσταση που υπάρχει στην Βοσνία με τις διαφορές μουσουλμάνων και Σέρβων να παραμένουν αγεφύρωτες. Υπενθυμίζω ότι πριν από 24 χρόνια ο ΟΗΕ ανέθεσε σε δύναμή του να παραμείνει στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη επί μία διετία, προκειμένου να ηρεμήσει η κατάσταση στο νεοσύστατο κράτος. Έκτοτε, και μέχρι σήμερα, ανανεώνεται ανά διετία η εντολή.

Άξια επισήμανσης είναι επίσης η παρατήρηση του πρώην προέδρου της Κροατίας, Ίβο Γιοσίποβιτς, ότι δεν εμπνέει τόσο ανησυχία η πολιτική της ΕΕ ή των ΗΠΑ στην περιοχή, όσο η πολιτική που ασκεί η Τουρκία. Πρόσθεσε ότι τα τοπικά κρατίδια της βορείου Βαλκανικής δεν διαθέτουν στρατιωτικά μέσα για κάποια στοιχειώδη άμυνα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι έρμαια των εξελίξεων που δρομολογούν οι μεγάλες δυνάμεις.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



"Πυρά" κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα εξαπολύει ο πρώην βουλευτής του κόμματος, Κώστας Λαπαβίτας.
Σε ανάρτησή του στο προσωπικό του blog, ο κ. Λαπαβίτσας αναφέρει, μεταξύ άλλων:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον τελεσίδικα καθεστωτικός – αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, κάνει συμφωνίες για την ιδιοκτησία των ΜΜΕ με ανθρώπους που όζουν, επιτρέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας».
Κάνει επίσης λόγο για "εξευτελισμό" του Α. Τσίπρα και εκτιμά ότι η πορεία της οικονομίας δεν παρέχει καμία βεβαιότητα, "γι’ αυτό το Grexit επανέρχεται μόνιμα και πιεστικά".

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Λαπαβίτσα έχει ως εξής:

Ελλάδα: «συμπιεσμένο ελατήριο» ή βυθισμένη στη στασιμότητα;

Ο χρόνος που ακολούθησε την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον Αλέξη Τσίπρα διέλυσε και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις όσων τον ψήφισαν τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον τελεσίδικα καθεστωτικός – αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, κάνει συμφωνίες για την ιδιοκτησία των ΜΜΕ με ανθρώπους που όζουν, επιτρέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Αντίστοιχη είναι και η ηθική και πολιτική του απαξίωση, όπως και η αίσθηση απελπισίας και αποχής από τα κοινά που καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις.

Θα περίμενε κανείς ότι η μνημονιακή πλευρά θα πανηγύριζε, αφού έχει νικήσει και επιβάλλει τη δικιά της άποψη για την πορεία της χώρας. Ωστόσο δεν θριαμβολογεί, αλλά ανησυχεί βαθιά. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο εξευτελισμός του Τσίπρα ήταν απλώς ένα απαραίτητο βήμα. Αυτό που πραγματικά θα κρίνει τα πράγματα είναι η πορεία της οικονομίας, η οποία δεν παρέχει καμία βεβαιότητα. Ακριβώς γι’ αυτό το Grexit επανέρχεται μόνιμα και πιεστικά, εκεί που το μνημονιακό κατεστημένο νόμιζε ότι το είχε ξορκίσει.

Θα μιλήσουμε ξανά στις επόμενες εβδομάδες για την έξοδο από την ΟΝΕ. Πλέον δεν χωρεί αμφιβολία ότι η Ελλάδα θα αργοσβήνει όσο παραμένει στη νομισματική ένωση. Η πλευρά που αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της ρήξης με στόχο την κοινωνική και εθνική αναγέννηση είναι πάντα εδώ και σύντομα θα παρουσιάσει νέες προτάσεις. Πρώτα όμως πρέπει να αναλύσουμε το που βρισκόμαστε. Αυτό είναι το έδαφος πάνω στο οποίο θα πατήσει η καινούργια αμφισβήτηση που έρχεται. Ψύχραιμα, λοιπόν, ας δούμε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Το «συμπιεσμένο ελατήριο»

Μετά την πολιτική αναταραχή του 2015 και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου η ελληνική οικονομία ακολούθησε μια πορεία χωρίς εκπλήξεις. Επήλθε ύφεση που θα διαρκέσει πιθανότατα έως τα τέλη του 2016. Τι θα ακολουθήσει το 2017;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και το ΔΝΤ, προβλέπουν ότι η Ελλάδα το 2017 θα σημειώσει ανάπτυξη που θα προσεγγίζει το 3%. Στην τελευταία Παγκόσμια Οικονομική Ανασκόπηση (World Economic Outlook), για παράδειγμα, το ΔΝΤ προβλέπει ανάπτυξη 0,1% το 2016 που θα φτάσει το 2,8% το 2017, αν και θα υποχωρήσει τα επόμενα έτη. Πιο συντηρητικές, αλλά επίσης θετικές, είναι οι προβλέψεις ελληνικών οργανισμών, όπως το ΙΟΒΕ που εκτιμά ότι το 2017 θα υπάρξει ανάπτυξη 1,5%-2%.

Το πρώτο που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι ένας ρυθμός ανάπτυξης της τάξης του 2,8%, αν φυσικά γίνει πραγματικότητα, δεν θα είναι θρίαμβος δυναμισμού. Δεδομένου όμως του τι έχει περάσει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, ακόμη και μια τέτοια προοπτική είναι υπεραρκετή για να αρχίζει να πανηγυρίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύει ότι έστω και το 2,8% της προσφέρει την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα κάποιο πολιτικό κεφάλαιο και να καλύψει την κατάρρευση της εκλογικής της απήχησης στον ελληνικό λαό.

Γρήγορος, όπως πάντα, στην υιοθέτηση εκλογικών επιχειρημάτων, ο Πρωθυπουργός παρέθεσε μάλιστα και την καινοφανή θεωρία ότι η ελληνική οικονομία είναι ένα «συμπιεσμένο ελατήριο» έτοιμο να εκτιναχθεί το 2017 μετά από την μακρά ύφεση. Η αναμενόμενη εκτίναξη θα οφείλεται αναμφίβολα στη "σκληρή δουλειά" που έχει κάνει η κυβέρνησή του … Προφανώς ελπίζει ότι, εάν το σενάριο γίνει πραγματικότητα, θα έχει την ευκαιρία να πείσει τους Έλληνες να ψηφίσουν και πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την αναίσχυντη μεταστροφή του το 2015.

Οι πολιτικοί υπολογισμοί του Αλέξη Τσίπρα είναι απολύτως διαφανείς και δεν έχουν καμιά βαρύτητα για την πιθανή πορεία της οικονομίας. Απλώς μας λένε, για μια ακόμη φορά, αυτό που γνωρίζουμε καλά και για τον άνδρα και για το κόμμα του. Θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε επιχείρημα για να παραμείνει στην εξουσία. Εκείνο που δημιουργεί απορία είναι γιατί το ΔΝΤ και άλλοι επίσημοι φορείς περιμένουν ανάπτυξη που αγγίζει σχεδόν 3% στην Ελλάδα το 2017. Υπάρχει κάποια λογική βάση για αυτό;

Το ερώτημα έχει καίρια σημασία για την πορεία της χώρας, αλλά και για την εξέλιξη των πολιτικών πραγμάτων. Αν η Ελλάδα επιστρέψει σε σημαντική ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια, θα υπάρξει περιθώριο για μια σχετική σταθεροποίηση των συντηρητικών δυνάμεων που την κυβερνούν, στις οποίες βεβαίως περιλαμβάνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν όμως η προοπτική είναι για χαμηλή και ασταθή ανάπτυξη – ουσιαστικά για στασιμότητα – τότε δεν θα υπάρξει πεδίο πολιτικής σταθεροποίησης. Η δυνατότητα πολιτικής και κοινωνικής ανατροπής θα παραμείνει ανοιχτή.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η αλλαγή στάσης του ΝΑΤΟ είναι προάγγελος σοβαρών εξελίξεων στο Αιγαίο...
Οι εξελίξεις αποδεικνύουν πως η Ελλάδα είναι τραγικά μόνη με μία κυβέρνηση που σωπαίνει ακόμη και στις μεγαλύτερες απειλές κατά της ακεραιότητας της χώρας

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Σε παλαιότερη τοποθέτηση του γ.γ. του ΝΑΤΟ, την περίοδο κατά την οποία είχε καταρριφθεί από την Τουρκία το ρωσικό μαχητικό στη Συρία και σε ερώτηση σχετική με τις τουρκικές παραβιάσεις και την εν γένει προκλητικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο, είχε καταστεί σαφές πως τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο «είναι ειδική περίπτωση».
Ένα σχεδόν χρόνο μετά, φαίνεται πως αυτή η ΝΑΤΟϊκή θέση έχει αλλάξει προς το πολύ χειρότερο για την Ελλάδα. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από ερώτηση της κυρίας Εύας Καϊλή προς τον αναπληρωτή γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Σίι, κατά τη διάρκεια συνεδρίου για την Ευρωπαϊκή Άμυνα που διοργανώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η κυρία Καϊλή έθεσε στον αξιωματούχο του ΝΑΤΟ το θέμα των παραβιάσεων σε όλη την έκταση της ελληνικής χωρικής θάλασσας από τουρκικά υποβρύχια, ρωτώντας
«αν ανησυχεί το ΝΑΤΟ για τη συνεχή και κλιμακούμενη παραβίαση του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία που αποτελεί χώρα - μέλος της Συμμαχίας, η οποία προχωρά σε κατάφορες παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, που δημιουργούν κλιμάκωση και ενδεχόμενη αστάθεια στην περιοχή, ενώ υπάρχουν ήδη πολεμικές επιχειρήσεις στα βόρεια της Λιβύης και στα ανοιχτά της Συρίας, με έντονη παρουσία του ΝΑΤΟ, που φαίνεται να αγνοεί η γειτονική μας χώρα».
Η απάντηση του αναπληρωτή γ.γ. του ΝΑΤΟ ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική ως προς τις πραγματικές διαθέσεις αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας από την πλευρά της ευρωατλαντικής συμμαχίας.
Στην απάντησή του ο κ. Σίι, τόνισε ότι
«το ΝΑΤΟ, διατηρώντας δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου στοχεύει στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος και στη συμβολή του στην παρακολούθηση των επιχειρήσεων της FRONTEX και δεν αναμένεται να αποχωρήσει σύντομα από το Αιγαίο και τα ελληνικά σύνορα».
Και η απάντηση αυτή είναι αποκαλυπτική, αφού προδίδει το μηδενικό ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ προς την επικίνδυνη κλιμάκωση που υλοποιείται στο Αιγαίο από την Τουρκία. Ο κ. Σίι κατέστησε απολύτως σαφές πως το ΝΑΤΟ ενδιαφέρεται μόνο για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης(!) και θα παραμείνει στο Αιγαίο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ότι απέφυγε να απαντήσει στην ερώτηση της κυρίας Καϊλή, αποκαλύπτει και μια σαφέστατη υποχώρηση ως προς την αναγνώριση από την πλευρά του ΝΑΤΟ των ελληνοτουρκικών συνόρων επί του Αιγαίου, τα οποία αποδεδειγμένα παραβιάζονται αλλά και αμφισβητούνται -σε καθημερινή βάση- ευθέως από την πλευρά της Τουρκίας. Όμως, το ΝΑΤΟ φαίνεται πως είτε δεν αναγνωρίζει τις παραβιάσεις ως παραβιάσεις, είτε δεν χαρακτηρίζει ως προκλήσεις και επικίνδυνη κλιμάκωση τις τουρκικές ενέργειες, είτε πως δεν ενδιαφέρεται για τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο εις βάρος της Ελλάδας, δηλαδή δεν ενδιαφέρεται να παρέμβει υπέρ μιας χώρας μέλου του, επειδή υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα του ίδιου του ΝΑΤΟ στην περιοχή...

Αυτή ακριβώς η ΝΑΤΟϊκή αλλαγή στάσης, παράλληλα με τις λίαν πρόσφατες δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, θέτουν μείζον ζήτημα για την ασφάλεια και την ελληνική εθνική κυριαρχία επί του Αιγαίου η οποία έχει μεταβληθεί σε «ζωτικό χώρο» από τον Ερντογάν ο οποίος εμμέσως πλην σαφώς άνοιξε με τον πλέον επίσημο τρόπο –μέσω της αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λοζάνης- ζήτημα υφαρπαγής και τουρκοποίησης ενός σημαντικού τμήματος του ελληνικού Αιγαίου. Το ότι το ΝΑΤΟ δεν σχολίασε την τουρκική επιθετικότητα, αλλά και –κυρίως- το ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν απάντησε σε υψηλότατους τόνους -όπως θα έπρεπε, αφού διακυβεύεται η ελληνικότητα του Αιγαίου- στον τούρκο πρόεδρο, αλλά επέλεξε να ακολουθήσει την «πεπατημένη» περί αναφορών του Διεθνούς Δικαίου, χωρίς να προχωρήσει άμεσα σε καταγγελίες σε διεθνή φόρα αλλά και σε μέτρα επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δημιουργούν μια γκρίζα ατμόσφαιρα ως προς τις διαθέσεις υποστήριξης της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, αλλά και ως προς την πολιτική βούληση της παρούσας κυβέρνησης να υπερασπίσει (όπως οφείλει με βάση το Σύνταγμα) με απόλυτη επάρκεια την ελληνική εθνική κυριαρχία και την ελληνικότητα του Αιγαίου.

Η αλλαγή στάσης του ΝΑΤΟ, το οποίο πλέον αδιαφορεί και αποφεύγει να απαντήσει (έστω και με "δελφικούς χρησμούς") στα καταγεγραμμένα σχετικά με την τουρκική προκλητικότητα, αλλά και –κυρίως- η ουσιαστική ανυπαρξία ουσιαστικής τοποθέτησης - απάντησης στην τουρκική προκλητικότητα από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης των κ.κ. Τσίπρα – Καμμένου, θέτουν ένα ουσιώδες ερώτημα: Θέλει η σημερινή κυβέρνηση να υπερασπιστεί το Αιγαίο και τη χώρα; Ναι ή όχι; 

Στα όσα συμβαίνουν, είτε με τις πράξεις είτε με τις παραλείψεις της η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου φαίνεται να αποφεύγει να αντιμετωπίσει –ως οφείλει- να υπερασπιστεί τη χώρα, αρκείται σε λεκτικά επιχειρήματα – πυροτεχνήματα, σε πομφόλυγες και διάφορα συνθηματικά τσιτάτα, δεν προχωρά σε καμία ενέργεια κατάδειξης προθέσεων έναντι οιουδήποτε αμφισβητεί την ελληνικότητα του Αιγαίου αλλά αρκείται στο να επιδεικνύει την ισχύ της μόνο προς τους γηγενείς Έλληνες πολίτες. 
Ίσως κάποιος σύμβουλος των κυβερνώντων θα πρέπει να τους ενημερώσει ποια είναι τα επίχειρα της εθνικής προδοσίας… Για να ξέρουν προς τα που βαδίζουν…, αφού είναι γνωστές τόσο οι ιδεοληψίες που τους διακατέχουν όσο και η αίσθησή τους περί θαλασσίων συνόρων…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ζούμε σε εμετική κατάσταση "εκκαθάρισης εν λειτουργία" μιάς χώρας που πίστεψε ότι είναι χώρα, και τώρα τής λένε ότι δεν είναι, και κάπως το αποδεχόμαστε, χωρίς αντίδραση.

"Εκκαθάριση εν λειτουργία" σημαίνει ότι μάς επιτρέπουν να παριστάνουμε ότι λειτουργούμε, με ενδιάμεσες χρηματοδοτήσεις, ίσα-ίσα για να μπορούν να παίρνουν ό,τι τους συμφέρει και βολεύει. Πάρε 10, μέχρι να μετρήσω τι έχει η αποθήκη και να πάρω αυτά που θέλω".

Σε παραλληλισμό με αντίστοιχα "εταιρικά", έχουν πάρει το κεφάλαιο κίνησης (μετρητά στο ταμείο, αποθέματα) και τώρα πάνε για τα πάγια - εξ ου και τα περιουσιολόγια. Και φυσικά, γη. Δεν θα την πάρουν να φύγουν, αλλά θα την πάρουν να την χρησιμοποιούν όπως τους βολεύει.

Και μελλοντικά έσοδα. Όταν ιδιωτικοποιείς τις εταιρείες κοινής ωφέλειας, στην ουσία βάζεις ένα πιο σοφιστικέ ανελαστικό φόρο, όπως, σε παλαιότερες εποχές, στα σπίρτα και στο αλάτι. Όταν βάζεις ΑΠΕ, δίνεις Γη, και δεσμεύεις και μελλοντικές πληρωμές για αυτόν που σου τις πούλησε (και τον εδώ εκπρόσωπό του). Όταν έχεις τα αεροδρόμια, βγάζεις και από τον τουρισμό (και από τα πλακάκια made in Germany, που θα μπουν στα αεροδρόμια. Σε πολλές δουλειές, οι "προμήθειες" βγάζουν πιο πολλά λεφτά από την ίδια την δουλειά, και ο καλός μάνατζερ βγάζει και από τα δύο.

Η Τρόϊκα είναι μια οφθαλμαπάτη. Η Τρόϊκα κοιτάει τα συμφέροντα των ξένων χωρών (της εξής μίας, άντε με λίγη Γαλλική σάλτσα). Η Τρόϊκα βάζει σε Μνημόνια αυτά που της υπαγορεύουν, ο εξής ένας, ένας και εν τρίτον, ξένος, και οι εδώ πλασιέ του. Η Τρόϊκα φτιάχνει την νέα τάξη μαυραγοριτών, που θα πλουτίζει εξυπηρετώντας, πολύ χειρότεροι από την Μαφία, και πολύ πιο αποτελεσματικοί από τους αντίστοιχους Κατοχικούς . Δεν υπάρχει πια και δεν θα υπάρξει, στο ορατό μέλλον Ελληνικό κεφάλαιο. Μπορεί μερικοί από εσάς να προτιμάτε το ...Ευρωπαϊκό, αλλά και οι σφουγκοκωλάριοι ζούνε σκουπίζοντας ξένους κώλους. Μερικοί από εσάς μπορεί να το έχετε (ή να νομίζετε ότι το έχετε) ...δίπορτο. Οι υπόλοιποι, χαμένοι σε αποβλάκωση που θα οδηγήσει σε καθολική εξαθλίωση.

Τον Απρίλιο του 2010 είχα συναντήσει στον ...μανάβη, έναν παλιό, σοβαρό, και πλέον ξεπεσμένο επιχειρηματία. Μού είχε πει τότε: "Χάθηκαν δύο γενιές"... Του είπα "τρεις, μην ξεχνάτε το 2008".

Να χαίρεστε τον "σοσιαλισμό-ψωμί-παιδεία-ελευθερία" που μάς έφερε εδώ από το 1981, και τους ανίκανους και ψεύτες "δεξιούς" και τους επίσης ανίκανους και ψεύτες "αριστερούς". Οι "δεξιοί" ήθελαν, αλλά δεν τους άφηναν οι "αριστεροί", τώρα την βρωμιά την κάνουν οι "αριστεροί" και ο Κούλης είναι υποψήφιος για να τους εξασφαλίζει πλειοψηφία.

Πηγή archaeopteryx


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ως γνωστόν η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει να είναι τίμια (αν είναι), πρέπει και να φαίνεται τίμια.

Και πώς θα φαίνεται τίμια κυρία Πρόεδρε του Αρείου Πάγου, με επιστροφή φόρου κατά 25% για τους δικαστές και μάλιστα αναδρομικά για 5 χρόνια, και μάλιστα άμεσα;
Τί θα πεί πως είναι απόφαση δικαστηρίου, πως κερδίσατε;  Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.
Δηλαδή ο άλλος κόσμος που κατά καιρούς έχει δικαιωθεί στα μισθοδικία και σε άλλα δικαστήρια, αλλά η Πολιτεία των δωσιλόγων δεν στέργει να συμμορφωθεί προς τις αποφάσεις, τί είναι;  Μούλοι είναι;  Κι εσείς τί είσαστε;  Οι περιούσιοι;
Έχετε την σφαλερή εντύπωση πως προσφέρετε στην κοινωνία περισσότερο απ' ό,τι οι σκουπιδιάρηδες;
Αν απεργήσουν αυτοί έναν μήνα θα μας πιάσει πανούκλα.
Ενώ αν απεργήσετε εσείς θα γλυτώσουμε απ' την πανούκλα.

Και ύστερα, είσαστε εσείς που πάσχετε περισσσότερο σαν κοινωνική ομάδα, και έχετε περισσότερο ανάγκη την αναδρομική επιστροφή φόρου ώστε να σας αποδοθεί άμεσα, ή οι πρώην -κατά την αριστερή αντίληψη της κυβέρνησης- δικαιούχοι του ΕΚΑΣ, που περιμένουν απ' τον Ιούνιο οι έρμοι, τα υπεσχημένα "ισοδύναμα" του απατεώνα με το μαντηλάκι;
Ποιοί πρέπει να ικανοποιηθούν πιό άμεσα, δεδομένης της οικονομικής δυσπραγίας του κράτους; 
Αυτοί ή εσείς; 
 Και ο @@μημένος ο όρκος που δώσατε όταν μπήκατε στο δικαστικό σώμα, αυτά έλεγε; 
Γι αυτή την Δικαιοσύνη μιλούσε;

Το ξέρετε κυρία Πρόεδρε, και βέβαια το ξέρετε τόσα χρόνια στα θρανία, πως όταν οι διακριτές εξουσίες που αποτελούν το πολίτευμα της δημοκρατίας, έρχονται σε συμπαιγνία, σε ύποπτη συναλλαγή -αν και νομότυπη-, σε "βάστα με να σε βαστώ ν' ανεβούμε στο βουνό", αποτελεί ουσιαστική κατάλυση της δημοκρατίας και είσοδο στον χώρο της απολυταρχίας;

Πώς θα δικάζετε με δικαιοσύνη κυρία Πρόεδρε; 
Ο σκύλος δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταϊζει.
Κι εσείς έχετε καταντήσει τα σκυλιά του συστήματος.
Επιπλέον: "ο πεινασμένος τον χορτάτο δεν τον πιστεύει". 
Μήπως θάπρεπε εσείς σαν κλάδος να πεινάσετε πρώτοι απ' όλους, να κινδυνεύετε με δέσμευση λογαριασμών και πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, για να μπορέσετε να κρίνετε τους συμπολίτες σας σωστά; 
Να καταλάβετε την αδικία και το μέγεθος του εγκλήματος που συντελείται εναντίον του λαού τούτης της χώρας;

Πώς θεωρείτε τους εαυτούς σας αρμόδιους να απονείμετε δικαιοσύνη όταν είσαστε ξεκομένοι απ΄το υπόλοιπο κοινωνικό πλαίσιο, άσχετοι στην σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, περιούσιοι και χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος, όχι γιατί σας αγαπούν, αλλά γιατί σας έχουν ανάγκη, για να νομιμοποιήσετε με τις αποφάσεις σας την προδοσία τους.

Οι ασκούντες εξουσία κυρία Πρόεδρε, οποιαδήποτε εξουσία, πρέπει να είναι primus inter pares. 
Πρώτοι μεταξύ ίσων.
Αλλά εσείς δεν θεωρείτε τους εαυτούς σας ίσους με μας τους υπόλοιπους. 
Δεν θεωρείτε καν τους εαυτούς σας ότι ανήκετε σε 'μας.

Καλώς. 
Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς όταν έρθει η ώρα.
Θα σας κατατάξουμε σ' αυτούς και θα πράξουμε ανάλογα.
Δίκαια πράματα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Παπανικολόπουλος Νικόλαος
Υποναύαρχος ΛΣ (ε.α)


Την Πέμπτη 6 Οκτώβριου 2016, στον μεθοριακό σταθμό του Καπετάν Αντρέεβο της Βουλγαρίας, στα σύνορα με την Τουρκία, έγιναν τα εγκαίνια της νέας Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (European Border and Coast Guard – EBCG), που αντικαθιστά την FRONTEX με σκοπό να ενισχύσει τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, προσφέροντας περισσότερη ασφάλεια.

Τα εγκαίνια έγιναν από τον Επίτροπο Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο.
  • Όταν η Ελλάδα σπάει κάθε ρεκόρ από την «εισβολή», μέσω Τουρκίας, των περισσότερων παράτυπα εισερχομένων πρόσωπων, από κάθε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Όταν το 2015 στην Ελλάδα εισήλθαν από την Τουρκία 856.723 πρόσφυγες- μετανάστες.
  • Όταν λίγες μέρες πριν τα εγκαίνια, μπήκαν στο Έβρο περισσότεροι από 200 μετανάστες – πρόσφυγες.
  • Όταν οι μεταναστευτικές ροές, τον Απρίλιο του 2016, «έφεραν» στη Ελλάδα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Πάπα Φραγκίσκο να βρεθούν από κοινού με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, και τον Έλληνα πρωθυπουργό.
  • Όταν η Βουλγαρία, η οποία έχει σηκώσει συρματόπλεγμα σε μήκος 130 από τα 259 χλμ. των συνόρων της με την Τουρκία, κατέγραψε τους επτά πρώτους μήνες του 2016 μόλις 2.573 αφίξεις μεταναστών-προσφύγων ενώ στην Ελλάδα μόνο τους τρεις πρώτους μήνες του 2016, ο αντίστοιχος αριθμός, με στοιχεία της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ, έφτασε τα 151.453 άτομα!!!
Θα περίμενε κανείς τα εγκαίνια της νέας Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής να γίνουν στην Ελλάδα.

Δεν είναι η Ελλάδα η πρώτη από τις ευρωπαϊκές χώρες που δέχεται το μεγαλύτερο κύμα μεταναστών και προσφύγων;

Και δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά και στην πρώτη αξιολόγηση των αδυναμιών λειτουργίας της νέας Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, που θα γίνει μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου, όπως δήλωσε χθες (12-10-2016) ο εκτελεστικός διευθυντής του νέου οργανισμού, Φαμπρίτσε Λετζέρι θα συμμετάσχουν μόνο τρεις χώρες της ΕΕ (Γερμανία, Σλοβενία, Φινλανδία).

Και εδώ, απούσα η Ελλάδα λες και εδώ δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τις μεταναστευτικές ροές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, και δυστυχώς, χρησιμοποιώντας τον Έλληνα Επίτροπο Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας –αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι λειτουργεί εις βάρος της χώρας μας, δίνοντας προτεραιότητα σε άλλες χώρες (Βουλγαρία, Γερμανία, Σλοβενία, Φινλανδία) που δεν έχουν το τεράστιο πρόβλημα της Ελλάδας, αφήνοντας τη χώρα μας απροστάτευτη στα χερσαία και θαλάσσια σύνορά της και χωρίς να έχει λόγο στα τεκταινόμενα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον τρόπο της, εγκλωβίζει στην Ελληνική επικράτεια τους χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που είχαν αρχική επιδίωξη να αναζητήσουν μια αξιοπρεπή και χωρίς φόβο ζωή, μακριά από πολέμους, στην Ευρώπη.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ένα ανίκανο και υποτελές εγχώριο πολιτικό σύστημα, συνεχίζει να παραδίδει την Εθνική μας κυριαρχία και να συναινεί – ενεργά και παθητικά - στην μετατροπή της πατρίδας μας σε τριτοκοσμική αποικία.

Πηγή Tideon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Πέρασαν πάνω από έξι χρόνια από την εποχή που η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου παρουσίαζε την Ελλάδα ως το μαύρο πρόβατο της ευρωζώνης, της Ευρώπης και… του κόσμου («είμαστε διεφθαρμένοι, χρεοκοπημένοι, δεν δανειζόμαστε» κοκ) οδηγώντας κατ’ ουσίαν εθελοντικά τη χώρα σε μια χρεοκοπία και έναν μηχανισμό διεθνούς οικονομικού ελέγχου τα οποία θα μπορούσε και να είχαν αποφευχθεί, μέχρι σήμερα.

Οι ατέλειωτες λεπτομέρειες και οι διαδοχικές φάσεις αυτής της πολύχρονης τραγωδίας είναι γνωστές και πολυσυζητημένες. Εκείνο όμως που παραμένει άγνωστο είναι η κατάληξή της.

Όταν ξεκινούσαν όλα αυτά, η θεωρία του «μαύρου προβάτου» ήταν κυρίαρχη παντού. Η λογική ήταν περίπου «η κακή Ελλάδα και οι καλοί ξένοι που θα μας σώσουν και θα μας κάνουν ανθρώπους». Στο δημόσιο λόγο κυριαρχούσε η έννοια «πρόγραμμα σωτηρίας» ή «πρόγραμμα διάσωσης» και όλο αυτό δεν ήταν, υποτίθεται, τίποτε άλλο, παρά μια έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης των εταίρων της χώρας που έρχονταν να τη… σώσουν.

Όμως το ερώτημα, έξι χρόνια μετά, είναι πλέον πιο σκληρό από ποτέ: σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα; «Σώθηκε», ή κινδυνεύει;

Την απάντηση τη γνωρίζουν πλέον άπαντες: όχι απλώς δεν «σώθηκε», αλλά βρίσκεται σε τραγικό σημείο από κάθε άποψη: η χώρα βιώνει σήμερα το απόλυτο αδιέξοδο, το οποίο επίσης είναι γνωστό σε όλες τις διαστάσεις του, ενώ το δημόσιο χρέος, που υποτίθεται ότι είχε… ορθολογικά και ελεγχόμενα σχεδιαστεί ως τέτοιο (αυτή ήταν η επίσημη θέση για την εκτίναξή του στο πρώτο μνημόνιο) απειλεί πλέον να καρατομήσει την Ελλάδα – στην πραγματικότητα το έχει ήδη κάνει.

Το Βερολίνο, που βρίσκεται πίσω από όλη αυτή την πολιτική, ιδίως της εκτίναξης του χρέους, αρνείται φυσικά κάθε συζήτηση γι αυτό.

Τώρα, οι πάντες αντιλαμβάνονται τι έκανε η Γερμανία όλα αυτά τα χρόνια και γιατί το έκανε, όπως αντιλαμβάνονται και ότι η Ευρώπη, με την παλιά της μορφή, απλώς δεν υπάρχει, έχοντας αντικατασταθεί από μια γερμανική ηγεμονία, η οποία, πάντως ήδη παραπαίει.

Όμως, εν τω μεταξύ, η Ελλάδα διαλύεται. Εχει μπει για τα καλά μέσα στο σφαγείο και περιμένει τη στιγμή. Όχι για πολύ…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η ένταση στις σχέσεις Ρωσίας και Δύσης το τελευταίο διάστημα αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Αλλά, βεβαίως, κανένας πόλεμος δεν θα κηρυχθεί –απλά ας θυμηθούμε, πως περίπου πριν ένα χρόνο είχε διαχυθεί ο φόβος της πραγματικής απειλής της στρατιωτικής αντιπαράθεσης της Ρωσίας με τη Τουρκία, που θα συμπαρέσυρε και το ΝΑΤΟ. Η σύγκρουση Ρωσίας-ΗΠΑ υφίσταται έτσι κι αλλιώς, αλλά το σημαντικό σε αυτόν τώρα είναι ο «πόλεμος των νεύρων» και οι ψυχολογικές επιθέσεις. Στρατιωτικές επιθέσεις κανείς δεν ετοιμάζεται να εξαπολύσει.

Του Πιότρ Ακόπωφ
Πηγή: http://www.vz.ru/

Ο Οκτώβριος αποδείχθηκε αρκετά θερμός. Ξεκίνησε με τη ρήξη στη συνεργασία για τη Συρία, συνεχίστηκε με την απόσυρση της Ρωσίας από τη συμφωνία για το πλουτώνιο, τη «διακήρυξη» του Πούτιν με τον κατάλογο των μη φιλικών ενεργειών των ΗΠΑ προς τη Ρωσία, την τοποθέτηση των «Ισκαντέρ» στο Καλίνινγκραντ, και τώρα την ακύρωση της επίσκεψης του προέδρου στο Παρίσι.

Ο υπουργός εξωτερικών Κέρρυ μιλά για στρατιωτικά εγκλήματα της Ρωσίας στη Συρία, οι αμερικανικές υπηρεσίες κάνουν λόγο για παρεμβάσεις του Κρεμλίνου στις αμερικανικές εκλογές, και παράλληλα το ρωσικό ζήτημα γίνεται κομβικό στην μάχη Κλίντον-Τραμπ. Και αν το «σχήμα της Νορμανδίας» (Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Ουκρανία) δεν έχει παγώσει ολότελα, η κατάσταση είναι γενικά άσχημη.

Αλλά στην πραγματικότητα όλα είναι ως συνήθως, «η καταστροφή προχωρά σύμφωνα με το σχέδιο»- απλώς, κατά τον τέταρτο χρόνο ήδη της σύγκρουσης της Ρωσίας με τη Δύση, εκδηλώνονται κατά διαστήματα εξάρσεις. Μια από αυτές βιώνουμε και τώρα και, βεβαίως, θα επιβιώσουμε. Επιπλέον, σύντομα, είναι σίγουρο ότι θα αντικατασταθεί από κάποια ύφεση, εννοείται ύφεση στο πλαίσιο της σύγκρουσης, αλλά αυτό δεν είναι και άσχημο.

Η Ρωσία και η Δύση εισήλθαν σε μια πορεία ανοικτού γεωπολιτικού πολέμου το καλοκαίρι 2013, μετά τον Σνόουντεν και τη μη πραγματοποιηθείσα αμερικανική επίθεση στην Δαμασκό. Όλα τα υπόλοιπα, μεταξύ αυτών η Ουκρανία, η Κριμαία, οι κυρώσεις, η ρωσική επιχείρηση στη Συρία, ήταν μόνον οι συνέπειες και η εξέλιξη της σύγκρουσης που άρχισε τότε.

Ούτε λόγος, βεβαίως, για επιστροφή στην περίοδο που προηγήθηκε της υπόθεσης Σνόουντεν (συνήθως μιλούν για την περίοδο έως το κριμαϊκό ζήτημα), διότι η Ρωσία η ίδια προκάλεσε την ατλαντική τάξη πραγμάτων και η σχετική διευθέτηση («ψυχρός πόλεμος») μπορεί να επέλθει μόνον αφού καθοριστούν οι θεμελιώδεις αλλαγές στους παγκόσμιους κανόνες του παιχνιδιού. Αυτό μπορεί να πάρει πέντε, δέκα, δώδεκα χρόνια, αλλά για τη Ρωσία, την Κίνα και όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα, δεν υπάρχει άλλη αποδεκτή εναλλακτική λύση.

Στο πλαίσιο αυτής της αντιπαράθεσης, υπάρχει η όξυνση και η ύφεση και εάν κάθε φορά πρόκειται να αντιδρούμε ιδιαίτερα έντονα (με χαρά ή φόβο) αυτό μοιάζει με την έκπληξη του μωρού στις αλλαγές των εποχών, βλέπουμε σε αυτό όχι την ειλικρίνειά μας, την αδυναμία να αναλύσουμε την ιστορική εμπειρία, ένα όχι την ανοησία μας.

Η τρέχουσα κλιμάκωση της σύγκρουσης σχετίζεται με εντελώς συγκεκριμένα πράγματα – με την επιδείνωση της αμερικανικής παρουσίας στην Μέση Ανατολή και στη Συρία, που προκάλεσε την ενίσχυση εκεί της Ρωσίας, όπως επίσης και με την αμερικανική προεδρική εκστρατεία. Πλησιάζει, επίσης, η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία και στη Γερμανία και σε αυτές τις χώρες ενισχύεται η πίεση εκ μέρους των ατλαντιστών.

Η συριακή κρίση είναι πέτρα στο λαιμό της αμερικανικής επιρροής στην Μέση Ανατολή. Έπειτα από τη ρωσική επέμβαση, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να βρουν λύση επειγόντως. Διότι όσο περισσότερο διαρκεί τόσο πιο πολύ απογοητεύονται από αυτές οι χώρες της Μέσης Ανατολής.

Λύνοντας το ζήτημα, ασφαλώς σήμαινε ταυτόχρονα ότι δεν επέτρεπε πολλές υποχωρήσεις προς τη Ρωσία, ενώ αντιθέτως θα περιόριζε τις δυνατότητες περαιτέρω αύξησης της επιρροής της Μόσχας στην περιοχή. Γι’ αυτό έπρεπε όχι μόνον να υπάρξει συμφωνία στο επίπεδο του Κέρρυ, αλλά και να ασκηθεί πίεση στο Κρεμλίνο, που να επηρεάσει την ατμόσφαιρα των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων στο σύνολό τους.

Ο Πούτιν αυτό το αντιλαμβάνεται περίφημα: και το πως οι ΗΠΑ εμποδίζουν τους Ευρωπαίους να συνομιλήσουν με τη Ρωσία, και το πως συμπεριφέρονται στο ουκρανικό. Και, αντιστοίχως, πιέζει τις ΗΠΑ, περνώντας στην ξεκάθαρη γλώσσα της «διακήρυξης» (δηλαδή εγγράφοντας στις προσαρτήσεις των νόμων καταλόγους με τις αξιώσεις προς άλλες χώρες –κάτι οι ΗΠΑ κάνουν μονίμως), λαμβάνοντας πιο οξύ τόνο και στις δηλώσεις των διπλωματών και των στρατιωτικών.

Στον «ψυχολογικό πόλεμο» έτσι απαντάς –σου φωνάζουν και εσύ απαντάς με φωνές. Ή βεβαίως, απαντάς επιδεικτικά με ασύμμετρες πράξεις – αλλά αυτόν τον τρόπο η Ρωσία μόνον τώρα αρχίζει να τον χρησιμοποιεί ανοιχτά. Η επιρροή των αμερικανικών εκλογών [επίσης] στην όξυνση των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων, είναι επίσης κατανοητή, αν και είναι ασυνήθιστα έντονη.

Ως συνήθως, στις εκλογές εκδηλώνεται πιο έντονη η αντιρωσική ρητορεία, αλλά τώρα η θερμότητα των κατηγοριών προς τη Ρωσία είναι πολύ υψηλή, εκτός αυτού διότι για πρώτη φορά στην αμερικανική Ιστορία ακούγεται η κατηγορία ότι υπάρχει ρωσική παρέμβαση στις αμερικανικές εκλογές. Και το κυριότερο, αυτή τη φορά υπάρχουν και πιθανότητες νίκης ενός μη συστημικού υποψηφίου, ενός ανθρώπου που δεν ανήκει στο κατεστημένο, που σημαίνει ότι είναι ανεξέλεγκτος.

Ο κίνδυνος του Τραμπ για τα ατλαντικά αισθήματα τμήματος της αμερικανικής ελίτ (αυτή εδώ και καιρό ελέγχει την εξωτερική πολιτική) δεν είναι αυτό που λέει, η πιθανότητα συμφωνίας με τον Πούτιν, αλλά στο ότι ο Τραμπ δεν δεσμεύεται με καμία υποχρέωση προς το «μόνον αληθινό δόγμα» της παγκοσμιοποίησης.

Γι’ αυτό οι επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας δεν σχετίζονται μόνον με την προσπάθεια να αποσπάσουν το μάξιμουμ από το «συριακό μέτωπο», αλλά και με την επιθυμία να εκτεθεί ο «σύμμαχος του Τραμπ» με την χειρότερη όψη. Και ακόμη περισσότερο, ως δίχτυ ασφαλείας, σε περίπτωση μιας νίκης του δισεκατομμυριούχου αντάρτη, να φέρουν τις σχέσεις με τη Ρωσία έως τις 20 Ιανουαρίου (που αναλαμβάνει ο νέος πρόεδρος επισήμως) έως το ανώτατο επίπεδο μη στρατιωτικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ο Πούτιν αντιλαμβάνεται και το παιχνίδι γύρω από τον Τραμπ, και την κατάσταση στη Συρία και τη Μέση Ανατολή γενικά, και τη φασαρία με την Ουκρανία, και την πίεση προς την Ευρώπη. Γι’ αυτό και η άρνηση του Ολάντ για την κοινή επίσκεψη στην τελετή εγκαινίων του Ρωσικού Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου στο Παρίσι (που είναι και ορθόδοξος ναός, κτισμένος κοντά στον πύργο του Άιφελ) προκάλεσε τέτοια αντίδραση στο Κρεμλίνο: δεν θέλετε να προχωρήσουμε σε διμερείς σχέσεις, φοβάστε την Ουάσιγκτον, εντάξει, αν είναι ανάγκη, εμείς περιμένουμε.

Το στρατηγικό στοίχημα της Ρωσίας για τη δημιουργία ενός πολυπολικού παγκόσμιου συστήματος, στο οποίο θα υπάρχουν φυσιολογικές σχέσεις με την Ευρώπη, μένει αμετάβλητο –και το έργο της προσέγγισης συνεχίζεται προς όλες τις πλευρές και όλες τις κατευθύνσεις της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομίας.

Αλλά σε επίπεδο τακτικής η Ρωσία μπορεί να αναμένει ήσυχα την έναρξη μιας νέας φάσης στο πλαίσιο της παρούσας αντιπαράθεσης με τη Δύση –όταν η σημερινή περίοδος του «ψυχολογικού πολέμου εναντίον της Ρωσίας αντικατασταθεί με «την ύφεση εντός της σύγκρουσης».

Μάλιστα, τον επόμενο χρόνο θα επέλθει νέα φάση, ανεξάρτητα ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Ομπάμα, του Ολλάντ και της Μέρκελ. Ακόμη και πρόεδροι γίνουν η Κλίντον, ο Ζιπέ, και καγκελάριος κάποιος γνήσιος ατλαντιστής, αυτό δεν θα ακυρώσει τις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα σήμερα: την αποδυνάμωση των ΗΠΑ στα παγκόσμια πράγματα και την υπονόμευση της Ατλαντικής ενότητας. Η Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και το Παρίσι, αν και κινούνται από διαφορετικά κίνητρα, θα κάνουν προσπάθειες να μειωθεί η ένταση με τη Ρωσία.   

Μόνο που δεν είναι ανάγκη τότε να μιλήσουμε για το τέλος της αντιπαράθεσης, ώστε στη συνέχεια μετά την εκ νέου αύξηση της έντασης, να εκπλαγούμε και να ανησυχήσουμε. Πάμε να φοβίσουμε έναν λαό που έχει ζήσει την κρίση της Καραϊβικής, την κρίση του Βερολίνου, και τον κόσμο στο κατώφλι του πολέμου, που έχει μνήμη, υπομονή, επιμονή.

Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να τον εμποδίσουμε να κάνει τη δουλειά του είτε στη Συρία, είτε στην παραγωγή, αποσπώντας του την προσοχή με κραυγές χαράς ή φρίκης. Οι Ρώσοι βλέπουν ότι βρίσκονται σε σύγκρουση με τη Δύση, δεν τους εκπλήσσεις. Και κάνουν τα πάντα ώστε αυτή σύγκρουση να παραμείνει «πόλεμος νεύρων», τον οποίον βεβαίως και θα κερδίσουμε.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου