Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Αυγ 2011

  • Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Διαβάζοντας το άρθρο, αν όντως τελικά ισχύει η πληροφορία αυτή, τότε πολύ φοβάμαι ότι οι οικονομικές συγκυρίες που "μαγειρεύτηκαν" για να φθάσουμε στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης μάλλον έχουν ως στόχο εθνικές υποχωρήσεις πλέον και γεωγραφικώς. Αφού υποτίθεται ότι δεν μπορούμε οικονομικά να συντηρούμε μονάδες τότε ας τις κλείσουμε!Αυτή είναι φαίνεται η νοοτροπία ΓΑΠ, που τελικώς κλείνει στρατόπεδα, παραχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα μας στο Αιγαίο για να κοιμάται και να κολυμπάει ήσυχα, αρνείται την χάραξη της ελληνικής ΑΟΖ και θεωρεί την Τουρκία ως μία από τις "μητέρες πατρίδες" των Κυπρίων!
Και εδώ έχουμε μία σημαντική απορία, που όταν την θέτουμε δεν λαμβάνουμε απάντηση από κανέναν!!

Η διαχρονική ελληνική εθνομειοδοτική πολιτική δεν αποτελεί αιτία αγανάκτησης;

Γιατί έπρεπε να περιμένουμε το Μεσοπρόθεσμο για να δούμε "αγανακτισμένους" στις πλατείες;
Όταν βλέπουμε λαθρομετανάστες στην Αθήνα ή σε οποιαδήποτε ελληνική πόλη, που γκετοποιούνται ολόκληρες περιοχές, αυξάνεται η εγκληματικότητα και δραστηριοποιείται το λαθρεμπόριο και το παρεμπόριο, τι άλλο χρειάζεται για να αγανακτίσουμε;

Όταν βλέπουμε να ξεπουλιέται το όνομα της Μακεδονίας,μέσω όχι μόνο της "σύνθετης ονομασίας" αλλά και της "διπλής ονομασίας", τότε τι περιμένουμε για να εξεγερθούμε και να αγανακτίσουμε;

Όταν βλέπουμε πως το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή οργιάζει μέσω ανιστόρητης προπαγάνδας για να προσδιορίζει την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα ως "τουρκική" και εμείς,δηλαδή το πολιτικό σύστημα, ανέχεται αυτή την ταπείνωση, τι άλλο χρειάζεται να περιμένουμε για να αγανακτίσουμε;

Μέσα σε όλα αυτά δεν ξεχνάμε το Κυπριακό όπως και τους Τσάμηδες, που ειδικά οι τελευταίοι έχουν ορίσει και την 27η Ιουνίου ως ημερομηνία γενοκτονίας των Αλβανών από τους Έλληνες!
Είναι απολύτως φυσιολογικό ο Έλληνας να έχει την αγωνία του σχετικά με την ελληνική οικονομία, διότι όταν οι τσέπη αδειάζει επικίνδυνα και τα παιδιά του πεινούν, τότε είναι απολύτως φυσιολογικό να αγανακτεί!

Για να ομιλούμε όμως περί ελληνικής οικονομίας, πρέπει πρωτίστως να υπάρχει Ελλάδα.

Αν χαθεί η Θράκη ή η Μακεδονία,ή το Ανατολικό Αιγαίο ή ακόμα και η ελεύθερη Κύπρος, τότε για ποιά Ελλάδα μιλάμε πλέον και ποιά Ελλάδα κληροδοτούμε στις επερχόμενες γενεές;
Η "αγανάκτηση" έπρεπε να είχε λάβει χώρα εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια με τη δήθεν "Ενδιάμεση Συμφωνία" Αθηνών -Σκοπίων!

Και μόνο το γεγονός ότι όλοι οι πολιτικάντηδες, ενώ ουδέποτε ανέφεραν ότι ήσαν υπέρ της σύνθετης ονομασίας, αποδέχτηκαν αυτή μέσω της δήθεν "προσωρινής" ονομασίας "ΠΓΔΜ", αυτό θα ήταν αρκετό για να καταγγελθούν για εθνική προδοσία!

Δεν ξεχνούμε την εθνομειοδοτική πολιτική από το 1996, μετά το κρύο βράδυ της 30ης Ιανουαρίου όπου ευχαριστήσαμε τους Αμερικανούς, όταν οι Τούρκοι μας ρίξανε ένα ελικόπτερο με αποτέλεσμα τον θάνατο 3 πιλότων μας και την υποστολή σημαίας μας, με την δικαιολογία ότι την πήρε ο άνεμος.

Και δεν ξεχνούμε το εθνομειοδοτικό σχέδιο Ανάν που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μιά μετάλλαξη της απορριφθείσας "Δέσμης Ιδεών Γκάλι" του 1992!

Και το ερώτημα συνεχίζουμε να το έχουμε μέχρι και σήμερα!

Γιατί μέχρι και σήμερα δεν αγανακτίσαμε γι'αυτά τα θέματα;

Η Ελλάδα είναι δική μας περιουσία!

Η γλώσσα μας,σημαία μας,η Ιστορία μας, τα ήθη και τα έθιμα μας,η Ορθοδοξία είναι όλα δική μας περιουσία!

'Οπως θα αντιδρούσαμε αν κάποιος μας γρατζούνιζε το αμάξι ή προσπαθούσε να μπει παράνομα μέσα στο σπίτι μας, έτσι θα έπρεπε να αντιδράσουμε κι όταν βλέπουμε την μεγαλύτερη περιουσία μας, που είναι η πατρίδα μας, να ξεπουλιέται!

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε,τόσο πιο γρήγορα και τόσο περισσότεροι θα αρχίσουν να "αγανακτούν"!

Αυτή την φορά όμως θα "αγανακτούν" για τους σωστούς λόγους!


H απόφαση του οίκου Standard and Poors’s να υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ συνιστά τομή στην ιστορία του καπιταλισμού, ολοκληρώνει και αποκαλύπτει ένα κυοφορούμενο από δεκαετιών “πραξικόπημα” στην ιστορία της δυτικής δημοκρατίας, αλλά και αποτελεί μείζονα, πρώτη ρωγμή στη παγκόσμια ηγεμονία της Βόρειας Αμερικής. Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται….
Από την εποχή που ο Οίκος των Ρότσιλντ χρηματοδότησε μαζικά την προσπάθεια της Βρετανίας να νικήσει τον Ναπολέοντα, “τελευταίο Ιακωβίνο” και φορέα του (παραμορφωμένου έστω) δημοκρατικού πνεύματος της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης, ο ανταγωνισμός Δήμου και Χρήματος υπήρξε διαρκής σταθερά της ευρωπαϊκής-δυτικής ιστορίας. Για τους άρχοντες του χρήματος, η ιδέα της δημοκρατίας δεν υπήρξε συχνά τίποτα άλλο από μια αναρχική βασικά ιδέα, που θα επιθυμούσαν να αποτελέσει παρένθεση στην ιστορία. Μετά όμως τη νίκη των ευρωπαϊκών λαών επί του Χίτλερ και του φασισμού, to 1945 και με επικρεμάμενη επί του καπιταλισμού την απειλή του κομμουνισμού, φάνηκε ότι είχαν πια σταθεροποιηθεί οι δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις τουλάχιστον των Ευρωπαίων, όπως είχε ανοίξει και ο δρόμος για την, τυπική τουλάχιστο, ανεξαρτησία των αποικιοκρατούμενων λαών.

Ουδέν αναληθέστερον, αποδεικνύει τώρα η μαζική επίθεση της “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”. Μετά από σαράντα χρόνια επέλασης του νεοφιλελευθερισμού στην καπιταλιστική περιφέρεια, μετά την κατάρρευση του “σοσιαλισμού”, προ είκοσι ετών, ήρθε τώρα η ώρα των λαών και των κρατών της Δυτικής Ευρώπης και των ΗΠΑ, μετά από διαδοχικές “απελευθερώσεις” αγορών, ισοτιμιών, ροών κεφαλαίου και εμπορευμάτων, αποφορολόγησης του κεφαλαίου που μετήλλαξαν σταδιακά τον καπιταλισμό σε νέα φεουδαρχία του χρήματος, οργάνωσαν τη μετανάστευση της παραγωγής εκτός Ευρώπης και αντικατέστησαν την ευρωπαϊκή οικονομία με μια μηχανή παραγωγή χρέους. Τώρα, το χρήμα ετοιμάζεται τώρα να κάνει “ταμείο”, ολοκληρώνοντας την οικονομική και πολιτική κυριαρχία του επί των κρατών που εξασθένησαν.

Δεν κυβερνά άλλωστε πια το Κογκρέσσο και ο Πρόεδρος στις ΗΠΑ, κυβερνούν και το δείχνουν, οι οίκοι αξιολόγησης, η Goldman Sachs, η JPMorgan, η Merill Lynch. ‘Η, αν δεν κυβερνούν πλήρως ακόμα, θέτουν το πλαίσιο στο οποίο επιτρέπεται η διακυβέρνηση. Τρεις ιδιωτικές εταιρείες, οι οίκοι αξιολόγησης, καθορίζουν empire μονομερώς τις συνθήκες και τα επιτόκια δανεισμού, και το επίπεδο κερδών των τραπεζών και τις επιβάλλουν ακόμα και στο ισχυρότερο κράτος του κόσμου! ‘Ερχεται το κράτος και τους λέει, ως ανήμπορος συνταξιούχος του ΙΚΑ περίπου, μα κάνατε λάθος δύο τρισεκατομμύρια στους υπολογισμούς σας κι αυτοί, του απαντούν χωρίς αιδώ, κάναμε, είναι αλήθεια, αλλά διατηρούμε το συμπέρασμά μας και σας υποβαθμίζουμε! Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες επιτίθενται στην Ιταλία ή την Ισπανία, απαιτώντας από την ΕΕ αυξημένα επιτόκια δανεισμού και από την ΕΚΤ να τους αγοράσει τα ομόλογα στην τιμή που θέλουν. Κι αυτή το κάνει, τα χρεώνει δηλαδή στους Ευρωπαίους φορολογούμενους, μήπως και πέσει λϊγο η κερδοφορία των τραπεζών! Ενώ τρεις από τις μικρότερες χώρες της ΕΕ έχουν μπει σε καθεστώς αποικιακής διοίκησης και λεηλασίας προ πτωχεύσεως, από την περίφημη τρόικα, συλλογικό εκφραστή του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου (και της Γερμανίας και ΕΕ), με τη συνδρομή των τοπικών Κουίσλινγκ.

Χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός
Τον 19ο αιώνα είχαμε στην Ελλάδα αγγλικό, γαλλικό και ρωσικό κόμμα, τουλάχιστον όμως ξέραμε τι είχαμε. Τώρα, στην Ευρώπη, πλησιάζουμε ή είμαστε στο σημείο που νομίζουμε ότι διαλέγουμε μεταξύ Σοσιαλιστών και Δεξιάς, και διαλέγουμε στην πραγματικότητα μεταξύ εκλεκτών των Ρότσιλντ, των Ροκφέλλερ ή του Νετανιάχου, χωρίς μάλιστα να το ξέρουμε.

Οι δέκα μεγαλύτεροι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί παγκοσμίως μπορούν να κινητοποιήσουν κεφάλαια ίσα προς το παγκόσμιο χρέος. Αν το κινητοποιήσιμο κεφάλαιο θεωρηθεί μέτρο οικονομικής ισχύος και το χρέος μέτρο οικονομικής αδυναμίας, τότε η Αυτοκρατορία του Χρήματος έχει περισσότερη οικονομική ισχύ από όλα τα κράτη του κόσμου. Εκτός, αν αποφασίσουν να τη θέσουν υπό τον έλεγχό τους, κάτι που ίσως ακόμα σήμερα μπορούν, δεν θα μπορούν όμως να κάνουν αύριο. Το παιχνίδι δεν είναι ακόμα τελειωμένο, αλλά πλησιάζει όλο και πιο πολύ στην αποφασιστική, τελική του φάση.

Μόνο θέτοντας υπό εθνικό-περιφερειακό, κρατικό, κοινωνικό έλεγχο τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας οικονομίας, απαγορεύοντας τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα και μόνο επιστρέφοντας στο καθεστώς ρύθμισης και λελογισμένου προστατευτισμού, που χαρακτήριζαν π.χ. τον μεταπολεμικό καπιταλισμό, είναι δυνατό να αντιστραφεί η σημερινή καταστροφική πορεία. Θα πρέπει όμως, για να συμβεί αυτό, μια σειρά λαϊκών εξεγέρσεων, που μπορεί όντως, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, να προκαλέσει η παρούσα κρίση, να αντικαταστήσει την πολιτική τάξη των Ομπάμα, Σαρκοζί, Παπανδρέου, Μπαρόζο και δεν συμμαζεύεται, τάξη υπαλλήλων τρίτης κατηγορίας των τραπεζιτών, επιπλέον διεφθαρμένων και απολύτως εκβιάσιμων στην πλειοψηφία τους, με νέους Ντε Γκωλ, Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ, αν όχι Ροβεσπιέρους. Κάθε νέο επεισόδιο της μεγάλης οικονομικής κρίσης που άρχισε το 2008, επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη σωτηρία του πολιτισμού.

Από τη Σισάχθεια στην “αντι-Σεισάχθεια”: η δικτατορία των αγορών
Στην Αρχαία Αθήνα, η διαγραφή των αξιώσεων των πλουσίων από τους φτωχούς, του χρέους δηλαδή, η Σεισάχθεια του Σόλωνα, έβαλε τις βάσεις της Δημοκρατίας, της οποίας ο μεγάλος θεωρητικός, σοφιστής Πρωταγόρας συμπύκνωσε το μήνυμα στο αξίωμά του “Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος”.

Σήμερα, οι λεγόμενες “αγορές” πραγματοποιούν την αντι-Σεισάχθεια και την αντι-Δημοκρατία με σύνθημα “Πάντων ανθρώπων μέτρον χρήμα”. Χρησιμοποιούν το όπλο του χρέους, στη δημιουργία του οποίου συνέβαλαν με τις οικονομικές πολιτικές και τις θεσμικές αντιμεταρρυθμίσεις σαράντα χρόνων, για να υπαγορεύσουν μια οικονομική πολιτική που θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την υψηλή κερδοφορία των τραπεζών και των κατόχων χρήματος, ανεξαρτήτως λοιπόν συνεπειών, όπως της παγκόσμιας ύφεσης, πιθανώς χειρότερης από αυτή του 1929-31, στην οποία ωθούν. Και διαμορφώνουν σταδιακά τις συνθήκες κατάργησης της Δημοκρατίας, ή όσης έχει απομείνει, που είναι ο πολιτικός όρος χωρίς τον οποίο δύσκολα φαντάζεται κανείς την πλήρη κατεδάφιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, τη μαζική φτωχοποίηση του ευρωπαϊκού πληθυσμού, την εξίσωση προς τα κάτω του πρώτου με τον τρίτο κόσμο. ‘Hδη, μια κλωστή έχει απομείνει να κρατάει τη τυπική δημοκρατία πάνω από το νερό σε Ελλάδα, Πορτογαλλία και Ιρλανδία, τα κοινοβούλια των οποίων βρίσκονται προ του διαρκούς διλήμματος είτε να προσυπογράφουν την καταστροφή των χωρών τους, είτε να κάνουν πόλεμο κατά του διεθνούς συστήματος.

Ολόκληρο το σύστημα του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, αλλά και η Ευρώπη του Μάαστριχτ, έξοχο υπόδειγμα και δοκιμαστήριο των παγκόσμιων τάσεων, στηρίζονται σε αυτό ακριβώς το αξίωμα: μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε εκτός από ένα, να πληθωρίσετε το χρήμα, να θέσετε σε κίνδυνο την αξία και την απόδοση του χρήματος. Στη συνθήκη του Μάαστριχτ αυτό μεταφράστηκε στη σιδηρά αντιπληθωριστική εντολή προς την ΕΚΤ, στον όρο του no bailout και στην αναγόρευση του “ελεύθερου και ανόθευτου ανταγωνισμού” σε ακρογωνιαίο λίθο, θεμελιώδη συντακτική αρχή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Μια φεουδαρχία του χρήματος
Δεν υπήρξε άλλο κοινωνικό σύστημα στην ιστορία της ανθρωπότητας που να προκάλεσε το ίδιο μεγαλύτερη αμφισβήτηση του εαυτού του από τον καπιταλισμό. Ωστόσο θριάμβευσε και σταθεροποιήθηκε γιατί συνέπεσε με μια τεράστια ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, της επιστήμης και της τεχνολογίας. ¨Εστω κι αν σηκώνει μεγάλη συζήτηση το τίμημα και η αξία αυτής της ανάπτυξης της παραγωγής και το είδος των προϊόντων της, όλο και περισσότερο βλαπτικών (π.χ. όπλα ή μεταλλαγμένα). Με τη μεγάλη όμως Αντεπανάσταση του Χρήματος, το Κράτος των Ραντιέρηδων, κατά την έκφραση του Κρούγκμαν, ο καπιταλισμός μεταλλάσσεται σε καθαρά καταστροφικό σύστημα, αποσυνδεόμενος τελικά από την παραγωγή, έστω και επιβλαβών προϊόντων και κερδίζοντας από τη δημιουργία και καταστροφή φουσκών, περιλαμβανομένης πλέον και της φούσκας του δημόσιου χρέους. Μεταβλήθηκε δηλαδή σε καρκίνο. Προχθές ανακοινώθηκαν νέα στοιχεία για την οικονομία των ΗΠΑ. Είναι όλα χάλια. Εκτός από ένα: την κερδοφορία! Ποια είναι η οικονομική λογική πίσω από την αύξηση της κερδοφορίας σε μια χώρα που πηγαίνει κατά διαβόλου σε όλους τους άλλους οικονομικούς δείκτες;

Η κερδοσκοπία δεν είναι κερδοσκοπία, κατέληξε κεντρική λειτουργία του συστήματος. Το ποσοστό κερδοφορίας των τραπεζών καθορίζεται από την αδιαφανή και ανεξέλεγκτη αγορά χρηματοπιστωτικών παραγώγων και άλλες μορφές κερδοσκοπίας στα νομίσματα, τις πρώτες ύλες κλπ. Και όχι μόνο. Με τα παράγωγα, οι τράπεζες βρήκαν έναν τρόπο να κερδίζουν σε κάθε περίπτωση! Ενώ με την πολιτική επιρροή που απέκτησαν σε κράτη και κυβερνήσεις, τα υποχρεώνουν να τους καλύπτουν τις ζημιές, περιλαμβανομένου και του κόστους των απατών όπως έγινε με τα ενυπόθηκα δάνεια το 2008. Σε αντίθεση με τον κλασικό καπιταλισμό, που είχε, τουλάχιστο, ως ασφαλιστική δικλείδα, την πολύ οδυνηρή και καταστροφική μέθοδο της χρεωκοπίας και της δι¨αυτής καταστροφής κεφαλαίου, στο σημερινό καθεστώς έχει απαγορευθεί η χρεωκοπία των τραπεζών, αν και συζητείται η χρεωκοπία κρατών.

Αντιμέτωποι με τέτοιες προκλήσεις, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί συμπεριφέρονται όπως τον Αύγουστο του 1914 και του 1939. Παίζουν εγωϊστικά παιχνίδια στο εσωτερικό της ΕΕ, αντί να οργανώσουν τον κοινό αγώνα της Ευρώπης εναντίον της Αυτοκρατορίας. Συμμαχούν με τις αγορές, όπως ο Φάουστ, σε προγράμματα δολοφονίας χωρών, όπως της Ελλάδας. Και αντιμετωπίζουν με διάθεση κατευνασμού τον σύγχρονο χρηματοπιστωτικό ολοκληρωτισμό, του οποίου άλλωστε συνήθως δεν είναι παρά ποταποί υπηρέτες, όπως κάποτε αντιμετώπισαν, οι Τσάμπερλαιν, Νταλαντιέ και Στάλιν τον Αδόλφο Χίτλερ. Μόνο μια πολύ ευρεία, καθολική εξέγερση των ευρωπαϊκών λαών, στο μέτρο που συνειδητοποιούν το διακύβευμα, μπορεί να σταματήσει αυτόν τον μεταμοντέρνο φασισμό. Είναι τόσο μεγάλη η επίθεση κατά των Ευρωπαίων, που δέχθηκαν και, ακόμα περισσότερο, θα δεχθούν, που δημιουργούνται ίσως, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, οι προϋποθέσεις μιας τέτοιας εξέλιξης.
Επίκαιρα, 11.8.2011



Μήπως έρχονται και αναδρομικές... φάπες;

Εν μέσω οικονομικής κρίσης και 800.000 Ελλήνων που παραμένουν άνεργοι οι βουλευτές που διεκδικούν αναδρομικά επιμένουν στη γραμμή τους χωρίς να κάνουν βήμα πίσω! Μάλιστα, ζητούν αναδρομικά χιλιάδων ευρώ!

Το Ελεγκτικό Συνέδριο τούς δικαιώνει με πρόσφατη απόφαση του.

Στη βάση ότι σύμφωνα με το νόμο, από την στιγμή που η αποζημίωση των βουλευτών είναι συνδεδεμένη με τις αποδοχές του Αρείου Πάγου, το ίδιο ισχύει κατ’ επέκτασιν και για τους πρώην βουλευτές και επομένως προσαρμόζονται οι αποδοχές τους.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Το Παρόν της Κυριακής», τέτοιες αποφάσεις έχουν εκδοθεί πάνω από 30, ωστόσο για να γίνει η εκταμίευση πρέπει να «ανάψει» το πράσινο φως στο Γενικό Λογιστήριο ο Υπουργός, που όμως τελευταία και λόγω της κρίσης αλλά και της γενικότερης δυσαρέσκειας του κόσμου και των ΜΜΕ αρνείται να υπογράψει.

Τα αναδρομικά που πήραν πρώην βουλευτές που είχαν κάνει προσφυγή για την πενταετία 2003-2008 ανέρχονται από 130.000 μέχρι 150.000, ίσως και 170.000 ευρώ με απόφαση που είχε υπογράψει ως Υπουργός Οικονομικών ο Γιώργος Αλογοσκούφης.

Φαίνεται πως το είδος πολίτη που λέγεται "βουλευτής", έχει προσβάσεις στην εξουσία ακόμη και μετά την "απομάκρυνση από το ταμείο"...

  • Γράφει ο HEIL GAP
ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο είχαν μια πολύ συχνή παραπληροφόρηση από τα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τώρα, όμως, χάρη στην εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, οι παρωπίδες αυτές είναι έτοιμες να αφαιρεθούν.

Μέσα από τα μπλογκ οι άνθρωποι είναι σε θέση να κατανοήσουν τι συμβαίνει και ενωμένοι να προβούν σε κάθε εποικοδομητική και αποτελεσματική κοινή δράση. Πράγματι, έτσι πρέπει, αν θέλουν να δουν τη ζωή τους να βελτιώνεται. (το διαβάζεις Άρτεμη Μάτσα της δημοσιογραφίας;)

ΤΟ INFOWARS.COM
Από αυτά τα μπλογκ πληροφορούμαστε σύμφωνα με ισχυρισμούς του Paul Joseph Watson του Infowars.com, ότι η μαζική αναταραχή που μαστίζει το Ηνωμένο Βασίλειο προέκυψε, όταν άτομα που αυτοαποκαλούνταν δημοσιογράφοι, προσφέρθηκαν να πληρώσουν νεαρούς, ώστε εκείνοι να προκαλέσουν επεισόδια. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε μάλλον κάποιοι προβοκάρουν τις εκδηλώσεις βίας.

Σύμφωνα με τα Tweets μηνύματα (ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) στην πόλη του Leicester, εμφανίσθηκαν κάποιοι οι οποίοι πλήρωναν τα νεαρά παιδιά με την προϋπόθεση ότι αυτά θα προκαλέσουν επεισόδια.

Το Leicester αργότερα εκείνο το βράδυ θα πληγεί από τη βία, καθώς νεαροί επιτέθηκαν στα κτίρια του κέντρου της πόλης.

"Υπήρχαν σμήνη κουκουλοφόρων Ασιάτες, μαύροι και άσπροι νεαροί 20 ετών, και μερικοί ακόμα και από την ηλικία των 12 ετών, που κατάστρεψαν το κέντρο της πόλης Leicester γύρω στα μεσάνυχτα," δήλωσε στο BBC ο James Cockerill ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων διασκέδασης.

ΟΙ ΠΛΕΚΤΑΝΕΣ
Εντάξει, αλλά πολλοί λένε πολλά, ο HEIL GAP όμως περιμένει κάποιος να ομολογήσει για όλα αυτά, όπως ισχυρίζονται ότι συνέβη, εάν υπήρχαν φωτογραφίες με τα χρήματα καθώς αυτά παραδίδονται σε κακοποιούς. Έψαξα στο διαδίκτυο για τέτοια πειστήρια, αλλά κανείς δεν έχει δει τίποτα ακόμα...

Μπορώ όμως και να το πιστέψω. Τίποτα δεν με εκπλήσσει πλέον. Υπάρχουν κάποιες τεράστιες σατανικές δυνάμεις μέσα στο παιχνίδι, οι δυνάμεις που εργάζονται για να επιβεβαιωθούν μέσω του κακού.

Οι προβοκατόρικες ταραχές θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για να δικαιολογήσουν την ανάπτυξη της ΕΕ με αστυνομική ή στρατιωτική δύναμη επί του βρετανικού εδάφους;

Ήδη «Ώρα να καλέσετε το στρατό να επέμβει», λέει ο Nigel Farage ο ηγέτης του UKIP.

Ναι πολύ παράξενο, το BBC, η βρετανική εταιρεία Αδελφότητα, όλοι τους έλεγαν μισόλογα και πέταγαν σπόντες περί εξεγέρσεων εδώ και εβδομάδες.

Πόσο θα ήθελα και εγώ να πω τις ειδήσεις, πριν ακόμη αυτές συμβούν. Εσείς φίλοι μου;
Μαζί με τις φήμες ότι είχαν εκ των πρότερων ορίσει τις χρηματικές αμοιβές των νέων που θα ελάμβαναν μέρος στις ταραχές, σιγά-σιγά αρχίζει να αναδύεται μια εικόνα...

-Φυσικά. Η Presstitute (Press + prostitute) ξέρει τα πάντα εκ των προτέρων.

Ήταν το ίδιο ενημερωμένη και με το Strauss-Kahn, καθώς είχε στηθεί ώστε να φωτογραφήσει τον πορνόγερο την στιγμή που οι μπάτσοι θα του φορούσαν τα βραχιολακια του, το ίδιο θέμα και με την γρίπη πέρυσι καθώς οι «presstitute» μας κάθε πρωί ήταν έτοιμοι να κάνουν το καταραμένο εμβόλιο (το υπαίτιο για τους τόσους καταγεγραμμένους θανάτους στην Γερμάνια), αλλά με το όλο αύριο και αύριο, ποτέ τους δεν πρόλαβαν να το κάνουν, μέχρι που έληξε και ο συναγερμός αυτής της γρίπης - απάτη… κ.λπ. κ.λπ.

Υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις πίσω από την presstitute είναι αυτοί που δημιουργούν οργανώνουν τις εκδηλώσεις και πληρώνουν τους presstitutes τους ώστε να κατευθύνουν τις πληροφορίες αυτές στο ζαλισμένο τους κοινό.

Μερικά δωράκια φωτογραφίες τώρα από τον HEIL GAP, για τους αναγνώστες του Κωνσταντίνου.

Οι δυο πρώτες από τις στημένες σκηνές βανδαλισμών στο Λονδίνο τον Απρίλιο του 2009 κατά την διάρκεια των αντιδράσεων για την σύνοδο G20, καθώς το κρατικό BBC, παρεουλα με τα άλλα μέσα πληροφόρησης καθώς χειραγωγούν «Ηδονοβλεπτικά» τα έκτροπα.



Δεν μπορούμε να ξέρουμε στα σίγουρα τι συμβαίνει εκεί.

Αυτό που ξέρουμε είναι το modus operandi.

Από προηγούμενες τραγωδίες υπάρχει υλικό από τα αρπακτικά αυτά όρνεα κατά την ώρα εργασίας τους. Οι άνδρες φορούν πανομοιότυπες στρατιωτικές -μπότες ενώ προσπαθούν να προσποιηθούν ότι είναι « διαδηλωτές » καθώς έχουν παγιδευτεί και έχουν αποκαλυφθεί από τις κάμερες και από τους πραγματικούς διαδηλωτές.

Καναδάς στην απάτη των ταραχών του Τορόντου κατά την διάρκεια της συνόδου G20: 27 Ιουνίου 2010

Η Μυστική αστυνομία που «συμμετέχει» στη σκόπιμη πρόκληση, ξεχωρίζει από τις ολοκαίνουργιες μπότες με το κίτρινο σηματάκι στην σόλα, οι οποίες την προηγούμενη είχαν μοιραστεί σε όλους τους κρυφούς όσο και φανερούς υπερασπιστές της δημοσίας τάξης και ασφάλειας.




ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ
Μπορούμε να δούμε τώρα το Ηνωμένο Βασίλειο;
Ένα άτομο έχασε τη ζωή του πριν από την έναρξη των επεισοδίων.

Και τρεις μουσουλμάνοι νεκροί, λιωμένοι από μια θορυβώδη σακαράκα, μιας συμμορίας μαύρων, που ανέβηκε με 50 μίλια/ώρα επάνω στο πεζοδρόμιο και τους συνέθλιψε, ενώ αυτοί προσπαθούσαν να προστατεύσουν τα τοπικά καταστήματα από τους πλιατσικολόγους, το βράδυ της Τρίτης.

Οι Μουσουλμάνοι πήραν όρκο εκδίκησης

Η αστυνομία συνέλαβε ένα μέλος «Αφρο-Καραϊβικης» συμμορίας που κατηγορείται για τη δολοφονία των τριών νεαρών μουσουλμάνων στις πρόσφατες αυτές ταραχές που μαστίζουν την πόλη.

Αλήθεια δεν είναι σπουδαία η πολυπολιτισμικότητα, Πάκη φαυλόπουλε;

Ο Tariq Jahan κρατά μια φωτογραφία του γιου του που σκοτώθηκε σε μια υποτιθέμενη ρατσιστική δολοφονία.



Οι ντόπιοι υποστήριξαν ότι Αφρο-Καραϊβικές συμμορίες περιφέρονταν στην περιοχή, πυρπολώντας τα αυτοκίνητα και φωνάζοντας σε μουσουλμάνους « θα σας κάψουμε » λίγο πριν από την υποτιθέμενη δολοφονία.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Η δε ανταποκρίτρια ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού, λίγο πολύ υποστήριξε ότι φοβάται δολοφονίες εκ μέρους των ακροδεξιών. Δεν μας είπε όμως τι ακροδεξιούς, μήπως τίποτα τζαμαϊκανούς «ΡΑΣΤΑ»; (εδώ γελάμε)

Καλά είναι τα χάπια σου κορίτσι μου, να τα συνεχίσεις και ξαναπήγαινε στον γιατρό σου πάλι σε 15 ημέρες να αυξήσετε την δόση, Εντάξει ίσως να προσθέσετε και λίγη χαζοφουντα του Τζεφρυ, έτσι και αλλιώς, δεν έχεις να πάθεις και κάτι χειρότερο. Τώρα πια…

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Από την άλλη πλευρά, αυτοί οι άνθρωποι που μοιράζουν τα χρήματα, θα μπορούσαν επίσης να είναι, απλά κάποιοι απατεώνες, που δίνουν τα χρήματα στα παιδιά για να λεηλατήσουν ορισμένα καταστήματα και να φέρουν τα λάφυρα στον «μπαμπά», που θα τα μοσχοπουλήσει στο ebay. Αμέσως;...
Ποιος ξέρει;
- Ας περιμένουμε να δούμε τι θα προκύψει... – (άλλωστε η αγορά της Αλβανίας πως άνθησε τον Δεκέμβριο του 2008;)

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Άκουσα μια συνέντευξη με τους νέους που ενέκριναν τις ταραχές. Όταν τους ρώτησαν: «Μα γιατί; Είναι κρίμα τόσο μικρά καταστήματα και τόσο μικρές επιχειρήσεις; "απάντησαν ’’. «Αυτοί είναι ταχτοποιημένοι. Αυτοί είναι οι πλούσιοι άνθρωποι και εμείς είμαστε εναντίον πλουσίων ». Από αυτό, και μόνο μπορεί κανείς να δει, ότι για αυτόν που η μόνη του περιουσία είναι μισό μπουκάλι φθηνό κρασί, και χωρίς μια πένα μέσα στην τσέπη του, ο άλλος που απλώς τα βγάζει πέρα έστω και με μεγάλη δυσκολία, είναι ένας «πλούσιος άνθρωπος» και ως εκ τούτου αξίζει το χτύπημα. Είναι η αλήθεια τους και στον τον HEIL GAP δεν φαίνεται καθόλου σαν κάτι το αδιανόητο, διότι απλώς αυτή ήταν και η μόνη κοινωνική τους προσέγγιση.

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ
Από την άλλη πλευρά παρατηρώντας στην σελίδα της αριστερής Dailymail, όπου βλέπουμε να παρουσιάζει στις φωτογραφίες της μόνο δεκάχρονα «λευκά» παιδιά να λεηλατούν ποτοπωλεία και λοιπά καταστήματα, λες και δεν υπήρχαν έγχρωμοι στους δρόμους που έκαναν τις ίδιες «θεάρεστες» πράξεις.

Looters - including a young boy - rob drink from Sainsbury's Local store in Manchester
Two kids make a run for it from a riot store in Manchester
Primary school age: Two youngsters pull the hoods from their baggy sweaters over their heads as they stand outside the looted store. The child who stole a bottle of wine is seen behind them returning with a bottle of coke
Free for all: Youths spill out of the damaged store in Manchester after filling their pockets with cigarettes and bottles of alcohol


Τέλος πάντων, μπορεί όλοι οι μαύροι του ηνωμένου βασιλείου να είχαν έρθει διακοπές στα ελληνικά νησιά και τώρα, που να ψάχνει να τους ανακαλύψει ο φωτογράφος;


ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΤΖΕΦΡΥ
Στην ιδία σελίδα επίσης μπορούμε να παρατηρήσουμε τις αντλίες νερού, τύπου «κανόνι» από της μάχες της βορείου Ιρλανδίας τις οποίες όμως δεν τόλμησαν να χρησιμοποιήσουν οι βρετανοί επί του λαού των, αλλά από Σεπτέμβριο θα πειραματιστεί με αυτές κάποιος ηλίθιος ποδηλάτης επάνω στους «υπηκόους» του έξω από το κοινοβούλιο του, «επίσημα», ώστε επιτέλους να αντιληφτεί στα πόσα Bar πίεσης, συντρίβεται το σαγόνι ενός παιδιού και επίσης στα ποσά Bar τυφλώνετε ο Έλληνας πολίτης.

ΟΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ
Πάντως πρέπει να αντιληφτούμε ότι τέτοιες ταραχές, είτε αυτές είναι αυθόρμητες, είτε υποκινούμενες μέσα από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από Smartphone «Blackberry», αυτές θα είναι πολύ συχνότερα πλέον μέσα στην ημερησία διάταξη σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Ειδικά στην Μεγάλη Βρετανία, όπου ο «αριστερός» (;) εργατικός Μπλερ εισήγαγε εκατομμύρια αλλοδαπούς, «μουσουλμάνους κατά πλειοψηφία», «τακτοποιώντας» τους τα έγγραφα παραμονής, με αντάλλαγμα να ρίχνουν την ψήφο τους στο εργατικό κόμμα.
Εκείνη την εποχή, κάποιος δυσλεξικός έκανε ακριβώς το ίδιο και στην Ελλάδα.
Μάλλον τις ίδιες οδηγίες έλαβαν από τα αφεντικά τους.
Αποτέλεσμα να αυξηθεί τραγικά η ανεργία στο ηνωμένο βασίλειο με τελικό στάδιο της το να εξισωθούν οικονομικά οι γηγενείς Άγγλοι με τους αλλοδαπούς «δολίως» εισελθόντες στην χώρα, δηλαδή μια γενική μιζέρια, εφόσον το ψωμί δεν επαρκούσε για όλους.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΟΥΜ
Έτσι λοιπόν η χώρα μεταβλήθηκε σε ένα καζάνι το οποίο εσχάτως έφτασε στο σημείο βρασμού και είναι έτοιμο να εκραγεί.

Προχθές αυτό εκτονώθηκε κατά το ελάχιστο, αλλά κάποτε θα έλθει το μεγάλο ΜΠΟΥΜ. Το πότε ίσως δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Επίσης μια σημαντική παρατήρηση που ήθελε να κάνει ο HEIL GAP είναι το ότι όπως και να το κάνουμε, ο γηγενής πάντα θα πονάει τον τόπο του, εντάξει η πλειοψηφία των γηγενών, (δεν μιλάμε τώρα για αρρώστους) και αυτό διότι, είτε έχει μνήμες από την οικογενειακή του ζωή, ιστορική γνώση των ηρωικών στιγμών των διαφόρων τοποθεσιών, έντονες εικόνες από την λογοτεχνία της πατρίδας ακόμα και απλές αλλά όμορφες λέξεις από τα τοπικά τραγούδια και την ποίηση αλλά πρωτίστως την ιδιαίτερη ομορφιά που δίνει μόνο η ιδιαίτερη πατρίδα στο χαμόγελο της αυτοπεποίθησης του κάθε λεβέντη και της κοπελιάς του.

Ο λαθρο-έποικος όμως, απεναντίας όχι μόνο δεν σέβεται τον τόπο που τον φιλοξένει, αλλά βγάζει επάνω σε αυτόν και όλο του το μίσος για την ζωή και την προσωπική του ιστορία σε αυτόν τον τόπο, καθώς και όλο του το κόμπλεξ που προέρχεται από την ανικανότητα του να αγαπήσει κάτι το ξένο για αυτόν σαν πατρίδα του.

Ο ΣΚΑΠΑΝΕΑΣ ΣΦΑΛΛΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ
Διότι αυτές οι ταραχές αυτές δεν είναι από την πείνα ή για το ψωμί. Πρόκειται για τις ταραχές αυτών που το σύστημα θεωρεί ως ελαττωματικούς και τους αποκλείει από καταναλωτές.

Οι επαναστάσεις δεν είναι βασικά προϊόντα της κοινωνικής ανισότητας;
Αλλά τα έκτροπα είναι ναρκοπέδια. Τα ναρκοπέδια είναι οι περιοχές γεμίζουν με τυχαία διάσπαρτα εκρηκτικά: μπορεί κανείς να είναι σίγουρος ότι κάποιο από αυτά, κάποια στιγμή, θα εκραγεί - αλλά δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ποια είναι αυτά και πότε.

Κοινωνικές επαναστάσεις είναι εστιασμένη και στοχευόμενες υποθέσεις, μπορεί κανείς να κάνει ενδεχομένως κάτι για να τις εντοπίσετε ώστε και να τις εκτονώσει ο χρόνος. Δεν είναι όμως εκρήξεις τύπου ναρκοπέδιου. Η περίπτωση των ναρκοπεδίων, είναι μια επικίνδυνη δουλειά, - αλλά όπως και οι παλαιοί στρατιώτες υπενθυμίζουν: "ο σκαπανέας σφάλλει μόνο μία φορά ».



ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ
Όλες οι ποικιλίες των κοινωνικών ανισοτήτων προκύπτουν από τη διαίρεση ανάμεσα στους έχοντες και τους μη έχοντες, όπως ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες σημειώνει ήδη πριν μισή χιλιετία. Όμως, όπως ο ίδιος το δηλώνει με πάθος σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, που έχουν ή δεν έχουν διαφορετικά αντικείμενα, αυτές οι διαιρέσεις είναι ίδιες και ίσως πιο παθιασμένες.

Δύο αιώνες πριν στην Ευρώπη, πριν από μερικές δεκαετίες ακόμα, σε πολλές χώρες κάπου μακριά από την Ευρώπη, σε κάποια πεδία μαχών των φυλετικών πολέμων, το πρωταρχικό αντικείμενο δια τον καθορισμό και την σύγκρουση ανάμεσα στους μη έχοντες και στους κατέχοντες ήταν ψωμί ή ρύζι.

Δόξα τω Θεώ, την επιστήμη, την τεχνολογία και πρωτίστως χάρη σε ορισμένες λογικές πολιτικές σκοπιμότητες, αυτό δεν ισχύει πλέον.

Ή μάλλον δεν ίσχυε μέχρι που εισέβαλε η νέα τάξη πραγμάτων του κάθε Τζέφρυ.
Που δεν σημαίνει όμως ότι το παλιό τίμημα είναι νεκρό και θαμμένο. Μάλλον το αντίθετο... Τα αντικείμενα του πόθου, των οποίων η απουσία είναι πιο βίαια, είναι σήμερα πολλά και ποικίλα – καθώς και ο αριθμός τους, αλλά και ο πειρασμός να τα έχουν όλα, μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα.

Και μεγαλώνει τόσο την οργή μα και την ταπείνωση, παρά την μνησικακία που τους προκάλεσε η ένδεια όλων εκείνων, τα οποία δεν έχουν - καθώς και την ώθηση να καταστρέψουν, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ.

Λεηλασίες καταστημάτων και απόλαυση των πυρκαγιών προέρχονται από την ίδια ώθηση ώστε να ικανοποιήσει την ίδια την λαχτάρα για αυτά που δεν μπορεί να έχει κάποιος, ΟΠΟΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ.

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
Είμαστε όλοι καταναλωτές τώρα, οι καταναλωτές πρώτα και κύρια, οι καταναλωτές από ανάγκη και από καθήκον. Για όλα τα προβλήματα που συναντάμε στο δρόμο, μας εκπαιδεύουν ΩΣΤΕ να απομακρυνόμαστε από αυτά τα προβλήματα, να σηκώνουμε τα χέρια ψηλά, λες και είμαστε μωρά παιδιά ή ανόητοι ως να μην έχουμε μυαλό να τα επιλύσουμε και προς ικανοποίηση των αναζητούμε λύσεις στα καταστήματα.

Τα Σούπερ μάρκετ μπορεί να είναι ναοί λατρείας για τα μέλη του εκκλησιάσματος των καταναλωτών.

Λατρεία τώρα ή μανιακή καταστροφική εκτόνωση, ότι και να είναι αυτό, δεν θα πρέπει όμως να παραλείψουμε ένα σημαντικό γεγονός πίσω από τις ταραχές, τις λεηλασίες, τους εμπρησμούς των κτιρίων και των απρόκλητων επιθέσεων σε περαστικούς, είναι η αντιληπτή αδυναμία της αστυνομίας απέναντι σε αυτήν την παθιασμένη βία των βρετανικών συμμοριών που ενωθήκαν όλες μαζί μια νύκτα (γιατί όντως αυτή η μορφή εγκληματικότητας είναι λίαν ανεπτυγμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο) και ότι οι νεαροί ταραξίες συνειδητοποιούν ότι τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει ή να τους συντρίψει και έτσι θα συνεχίζουν να επιλέξουν και να κλέβουν ό, τι θέλουν.

ΜΠΛΑ – ΜΠΛΑ – ΜΠΛΑ
Πολλά και διάφορα είναι τα στοιχεία που συνέβαλαν σε αυτή την κατάρρευση με πρώτο και σημαντικότερο την διάλυσης της οικογένειας. Την ανοχή ή ακόμη και την κατάφωρα ανεπαρκής άσκησης του γονικού ρόλου. Η εκπαιδευτική κατάρρευση η οποία βλάπτει περισσότερο εκείνους που βρίσκονται στο κάτω μέρος της κοινωνικής πυραμίδος, καθώς τα υψηλότερο εισοδήματα έχουν περισσότερες διεξόδους. Η ανεργία καθώς και εξάρτηση από κάθε είδους ταμείο πορνείας, εφ όσον δεν είναι δυνατόν να βρεθεί μια απασχόληση.

Η Πολιτική Ορθότητα οι φαύλες αδικίες και ανηθικότητα του πολιτικού πολιτισμού.
Η χονδροειδώς ανεύθυνη ανοχή των μαλακών ναρκωτικών ουσιών από απατεώνες πολιτικούς, λες και δεν καταλαβαίνουν ότι κάτι τέτοιο αφορά τα παιδιά και όχι τους μεγάλους και μεστωμένους ανθρώπους, που μπορεί να αναλάβουν και τις ευθύνες στην επίπτωση της ψυχικής τους υγείας, ώστε να επιλέξουν έτσι μόνοι τους ελευθέρα τα ναρκωτικά ως τρόπο ζωής τους.

Η αποστροφή στην έννοια της τιμωρίας και την επακόλουθη κατάρρευση της εξουσίας σε ολόκληρο το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης.

Η κατάρρευση της ηθική της αστυνομίας, η εμπλοκή της με κάθε είδος του υποκόσμου καθώς και της εγκληματικότητας και σίγουρα η αποχώρηση της αστυνομίας από τους δρόμους.

Η αυξανόμενη οργάνωση και η τόλμη των συμμοριών κακοποιών και η ελευθερία εισόδου στις χώρες της ΕΕ του κάθε αλλοδαπού εγκληματία.

Και ιδίως στην ανάπτυξη του κοινωνικού παραλογισμού και τον ναρκισσισμό του εγωκεντρισμού κάθε αστοιχείωτου βουλευτή-νομοθέτη που ακολουθεί τις σκοτεινές επιταγές μιας γραφειοκρατικής και φυσικά μηδέποτε εκλεγείσας σκιώδους εξουσίας των λόμπυ των Βρυξελλών που δίνει την κυριαρχία στην παρανομία και την αρπαχτή και τη σχεδόν με κάθε βεβαιότητα ατιμωρησία με μια ανάλυση της ηθικής και μιας τάξης θεμελιωμένη από απατεώνες και κλεφτές πολιτικούς.

Η ΑΜΗΧΑΝΙΑ
Τώρα, όμως οι τρομοκρατημένοι πολίτες βλέπουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους που κάηκαν, ενώ πλιατσικολόγοι κάνουν ουρά, ώστε να κλέψουν πιο αποτελεσματικά ότι απέμεινε από τα γκρεμισμένα καταστήματα - -όλα με σχεδόν απόλυτη ατιμωρησία-.


ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Τι γίνεται με τους γονείς τους; Μήπως ξέρουν πού ήταν τα παιδιά τους ; Ναι, Είναι η απάντηση…

Οι βρετανικές πόλεις δεν είναι αντιμέτωπες μόνο με αδέσποτα παιδιά. Είναι αντιμέτωπες και με αδέσποτους γονείς. Φυσικά οι γονείς ξέρουν ότι τα παιδιά τους είναι έξω στους δρόμους. Φυσικά και τα βλέπουν να παραπαίουν μεθυσμένα, καθώς αυτά επιστρέφουν σπίτι με τα έπαθλα των λεηλασιών τους. Αλλά είτε είναι πάρα πολύ μεθυσμένοι ή υπό την επήρεια ναρκωτικών ή με άλλο τρόπο αυτά τα κλοπιμαία θα βοηθήσουν κάπως στα έξοδα του σπιτιού.

Ο πιο κρίσιμος παράγοντας πίσω από όλο αυτό το χάος, πίσω από την ολοκληρωτική κατάρρευση κάθε ελέγχου ή αυτό-ελέγχου μεταξύ των παιδικών και εφηβικών συμμοριών που εξεγείρονται, λεηλατούν, καίνε, ληστεύουν, επιτίθενται και δολοφονούν, είναι η έλλειψη του πιο σημαντικού πράγματος που κοινωνικοποιεί τα παιδιά και τους μετατρέπει από άγριους σε πολιτισμένους πολίτες: ‘Μια Οικογένεια’.
Υπάρχουν όμως από την άλλη πλευρά, ολόκληρες περιοχές της Βρετανίας (λευκές καθώς και μαύρες), όπου διαπράχθηκαν τέτοια εγκλήματα, τα οποία για τους πατέρες των μικρών εξεγερθέντων είναι εντελώς άγνωστο φαινόμενο.

Η ΜΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΓΗΡΑΙΑ ΑΛΒΙΟΝΑ
Και αυτή η καταστροφή έχει σκόπιμα επέλθει μέσω των Βρετανών πολιτικών, τα αλλοπρόσαλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι ιδεολόγοι της κατά τα άλλα μεσαίας τάξης, που τυλιγμένη μέσα στον μανδύα του «προοδευτικού», με απόλυτη περιφρόνησή προς τους φτωχούς, μη κρινόμενοι ενώ φλυαρούσαν για τη φτώχεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, κατάφεραν να αποπροσανατολίσουν τον κοσμάκη από τα κοινωνικά όσο και εργασιακά του δικαιώματα, με τις διεθνιστικές - μεταμοντέρνες ανοησίες και τις ουτοπιστικές πονηριές, που εξυπηρετούσαν μόνο αυτήν την καινούργια τάξη πραγμάτων του μη εθνικού, του μη δικαίου, του μη ανθρωπινού, του μη Βρετανικού κράτους, που τελικά έσκασε από το αυγό της, στην γηραιά Αλβιόνα.

Ο «ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ» (;) ΤΟΝΥ ΜΠΛΕΡ
Αυτό που είδαμε με φρίκη να ξεδιπλώνεται μπροστά στο βλέμμα μας τις τελευταίες τέσσερις ημέρες στη Βρετανία είναι η πραγματική κληρονομιά της συντριβής και της ήττας του Τόνι Μπλερ,

Προσθέστε αυτά μαζί με τον πολύ-πολιτισμό και τις σχετιζόμενες με αυτόν καταρρεύσεις στην εκπαίδευση, την ποινική δικαιοσύνη και την ηθική, που επίσης έχουν λάβει χώρα κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, ως αποτέλεσμα της ίδιας «μακράς πορείας απαξίωσης» των θεσμικών οργάνων αλλά και κάθε είδους κοινωνικών θεσμών, και ορίστε: Έχετε και την εξήγηση σε ότι υποδηλώνουν στην πραγματικότητα αυτές οι ταραχές στην Βρετανία:

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΛΑΚΑ
Μια κοινωνία της οποίας διανόηση, εδώ και τρεις δεκαετίες, έχει φανερή κλίση προς την κοινωνική αυτοκτονία - και η οποία, ενώ ήταν από τις πρώτες στον Διαφωτισμό, είναι τώρα, όπως μπορούμε να δούμε γεμάτη από «στρατιές» εμπρηστών που θεωρούν ότι με τις λεηλασίες των Βρετανικών πόλεων, μπορεί και να βρεθεί μια αποτελεσματική διέξοδος.



«Φρένο» στις αποζημιώσεις των αγροτών βάζει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, μετά την διαπίστωση ότι σε πολλές περιπτώσεις δόθηκαν υπέρογκα ποσά.

Έτσι ο αρμόδιος υφυπουργός Γιάννης Δριβελέγκας ανακοίνωσε πλαφόν στις αποζημιώσεις τα 90.000 ευρώ, ενώ οι αγρότες θα ασφαλίζονται στον ΕΛΓΑ για έως και 3.500 ευρώ.

Ο κ. Δριβελέγκας τόνισε ότι δηλώνονταν ανύπαρκτες ζημιές σε αγροτικές καλλιέργειες, με αποτέλεσμα η μαύρη τρύπα στον Οργανισμό να ξεπερνά τα 4,5 δισ. ευρώ.

Ως παράδειγμα ανέφερε την περίπτωση αγρότη που έλαβε ως αποζημίωση 365.000 ευρώ και πρόσθεσε πως υπάρχουν και άλλες τέτοιες περιπτώσεις με αποζημιώσεις άνω των 100.000 ευρώ.

Μέχρις αυτού του σημείου, θα λέγαμε πως όλα δείχνουν όμορφα, νόμιμα και... ηθικά. Όμως, "η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να δείχνει τίμια, αλλά και να είναι", γι αυτόν ακριβώς τον λόγο εμείς κάναμε την δική μας έρευνα, με πραγματικά στοιχεία και με επαφές που είχαμε με πραγματικούς αγρότες και όχι με "ασαφή δείγματα" τα οποία προκύπτουν από τα στατιστικά στοιχεία.

Τί εννοούμε με τον όρο "ασαφή δείγματα"; Μα, το προφανές! Το υπουργείο ανακάλυψε τεράστια ποσά αποζημιώσεων σε αγρότες. Το ζητούμενο, στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι τα ποσά -τα οποία σαφέστατα είναι αληθή-, αλλά οι... "αγρότες". Γιατί δεν διευκρινίζει το στατιστικό στοιχείο ποιοί είναι αυτοί οι αγρότες; Ασκούν μόνο το επάγγελμα του αγρότη ή πρόκειται για ιδιότυπους συνεταιρισμούς; Τί εκτάσεις γης έχουν αυτοί οι αγρότες; Πρόκειται για αγρότες ή μεγαλογαιοκτήμονες; Ποιοί, πότε και πως πραγματοποίησαν τον έλεγχο των ζημιών; Υπάρχει πιθανότητα να υπήρχε οποιουδήποτε τύπου σχέση μεταξύ ελεγκτή και ελεγχόμενου "αγρότη";

Αναρωτιόμαστε, μήπως πρόκειται για ομάδες γεωπόνων που καλλιεργούν μεγάλες εκτάσεις γης ή μήπως πρόκειται για μεγαλογαιοκτήμονες που πάγια εισπράττουν επιδοτήσεις και αποζημιώσεις; Την ίδια στιγμή, όλως παραδόξως δεν αποζημιώνονται οι μικροί αγρότες, οι οποίοι συνήθως συνθλίβονται ποικιλοτρόπως οικονομικά από τις κυβερνήσεις. Η ανυπαρξία λειτουργίας του ΕΛΓΑ, ο οποίος πραγματοποιεί πραγματογνωμοσύνες γεωργικών ζημιώνμετά από πολλούς μήνες σε παραγωγές που έχουν πάψει (όπως είναι φυσικό) να υφίστανται. Μάλιστα, τους ελέγχους αυτούς ο ΕΛΓΑ συνηθίζει να τους κάνει απουσία των ενδιαφερομένων γεωργών και συνήθως δεν βρίσκει ζημίες (αφού έχει παρέλθει σημαντικό χρονικό διάστημα, η φύση φροντίζει να καλύψει οπτικά τις ζημιές ή ο γεωργός έχει κάνει όλα τα απαραίτητα για την επόμενη σοδειά...), με αποτέλεσμα να μην αποζημιώνονται αυτοί που έχουν υποστεί ζημίες (ω, του θαύματος, είναι πάντα μικροκαλλιεργητές).

Επειδή, λοιπόν, η δημοσιοποίηση κακώς αποζημιωθέντων "αγροτών", εγείρει μόνο απορίες ως προς την σκοπιμότητά της αναρωτιόμαστε πόσο εξυπηρετείται η αλήθεια και οι πραγματικοί γεωργοί. Μήπως, η κυβέρνηση ετοιμάζει την δημιουργία νέων μέτρων ελέγχου (άρα και καθυστέρησης των αποζημιώσεων) σε περιπτώσεις γεωργικών καταστροφών; Μήπως οι "λαμπροί εγκέφαλοι" της κυβέρνησης, προεξάρχοντος του υπουργού Γεωργίας, προετοιμάζουν ένα άτυπο πογκρόμ κατά των αγροτών της χώρας και δημιουργούν από τώρα το "ηθικό" έρεισμα, φροντίζοντας να δαιμονοποιήσουν και να χαρακτηρίσουν ως απατεώνες τους έντιμους αγρότες, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχουν πάψει να αποζημιώνουν τους μεγαλογαιοκτήμονες και τους μεγαλοαγρότες όταν αυτοί δηλώνουν αγροτικές καταστροφές;

Κλείνοντας, θα ρωτήσουμε ευθέως τον υπουργό Γεωργίας: Ποιοί ελέγχουν τις ζημίες; Υπάρχει περίπτωση να γνωρίζονται (κομματικά φυσικά) με τους ελεγχόμενους; Υπάρχει περίπτωση γεωπόνοι να ελέγχουν "κολεκτίβες" γεωπόνων στις οποίες μπορεί ο ελεγκτής να είναι ταυτόχρονα και μέτοχος;

Σταματήστε, κύριοι της κυβέρνησης, να στοχοποιείτε εκείνους τους πολίτες που πραγματικά εργάζονται και με τον ιδρώτα τους συμβάλουν στην οικονομία της χώρας και ιδιαίτερα στην διατροφή των κατοίκων της. Βρείτε πρώτα τα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την γεωργία και την κτηνοτροφία, ανακαλύψτε τις σκοτεινές διαδρομές που ανεβάζουν στα ύψη τις τιμές των Ελληνικών αγροτικών προϊόντων και αφού φροντίσετε να παύσετε την τροφοδότηση των γεωργών που κυκλοφορούν με Ferrari, τότε θα μπορείτε να πείτε πως συμβάλλατε προς την κατεύθυνση εξοικονόμησης χρημάτων και της στήριξης της Γεωργίας και της εν γένει Ελληνικής Οικονομίας...

Όλα τα άλλα είναι απλώς φούμαρα... Γενικά στοιχεία, που χωρίς ονόματα δημιουργούν κακές εντυπώσεις. Όπως τις εντυπώσεις εκείνες που θα δημιουργούσε ένα δημοσίευμα που χωρίς να αναφέρει ονόματα και τόπο, θα έλεγε ότι κάποιος υπουργός συνερεύθη με δύο άρρενες σκούρου χρώματος σε ξενοδοχείο των Αθηνών!!! Σας ενοχλεί το παράδειγμα; Φυσικό είναι αυτό, αν μάλιστα είναι και ψευδές. Αλλά, εσείς οι πολιτικοί με αυτόν ακριβώς τον τρόπο κηλιδώνετε αναίτια (όπως και το παράδειγμα) την τιμή και την υπόληψη δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, αποκαλώντας τους απατεώνες...

Και για να γνωρίζετε, πρέπει να σας πούμε πως με την υφιστάμενη εξοντωτική πολιτική που ακολουθείτε απέναντι στους αγρότες, το μόνο που καταφέρνετε είναι να μειώσετε την αγροτική παραγωγή της χώρας και να την καταστήσετε όμηρο των εισαγωγών τροφίμων ή να φέρετε την πείνα (κυριολεκτικά)! Τί θέλετε να κάνετε; Η ιστορία θα το καταγράψει και οι πολίτες θα φροντίσουν να αποδώσουν τα πρέποντα σε εκείνους που τα... αξίζουν.



Πλήρης η εξάρτηση της διατροφής μας από τις εισαγωγές
Περίπου 13 εκατομμύρια αιγοπρόβατα εκτρέφονται στην Ελλάδα και αυτός είναι ίσως από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αιγοπροβάτων στην Ευρώπη. Ένα ζωικό κεφάλαιο που θα μπορούσε να προσφέρει εργασία και μέλλον σε ένα σημαντικό αριθμό κατοίκων της ελληνικής υπαίθρου. Κι όμως, τα στοιχεία που προκύπτουν από τους αρμόδιους οργανισμούς είναι απολύτως ανησυχητικά:

μέσα σε μια πενταετία (2006-2010) ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων μειώθηκε περίπου 10%. 10.000 κτηνοτρόφοι «χάθηκαν», ενώ και η επάρκεια της κατανάλωσης σε αιγοπρόβειο κρέας και γάλα απειλείται από τις φθηνές και αθρόες εισαγωγές από χώρες με οργανωμένη κτηνοτροφία.

Κι αν στην αιγοπροβατοτροφία υπάρχει ακόμα μια σχετική αυτάρκεια, στην βοοτροφία και τη χοιροτροφία τα πράγματα είναι αρκετά αποκαλυπτικά της ραγδαίας μετατροπής της Ελλάδας σε χώρα-εισαγωγέα βασικών διατροφικών αγαθών, όπως το κρέας και το γάλα. Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του Ελληνικού Οργανισμού Γάλακτος και Κρέατος (ΕΛΟΓΑΚ), το 89% του βόειου και το 55% του χοιρινού κρέατος που καταναλώνεται στη χώρα μας είναι πλέον εισαγόμενο (και μάλιστα με ανοδικές τάσεις). Αντίστοιχα απειλείται η αυτάρκεια της χώρας και στα προϊόντα πτηνοτροφίας (κρέας πουλερικών και αβγά), όπου παραδοσιακά υπήρχε μεγάλη παραγωγή.

Αν πιστέψουμε τις διακηρύξεις της κυβέρνησης ότι η γεωργία και ο τουρισμός μπορούν να αναδειχθούν σε «πυλώνες της ανάπτυξης», τότε η μεν κτηνοτροφία ήδη καταρρέει, με τη γεωργία να ακολουθεί κατά πόδας, ενώ και ο άλλος «πυλώνας ανάπτυξης», ο τουρισμός, σε επίπεδο κατανάλωσης κτηνοτροφικών προϊόντων τουλάχιστον, ευνοεί την παραγωγή… άλλων χωρών, κυρίως της κεντρικής Ευρώπης.

Αθρόα συγκέντρωση σε λίγα χέρια

Παρά τη μείωση των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, οι 93.693 παραγωγοί αιγοπρόβειου γάλακτος και κρέατος που καταγράφηκαν το 2010, αποτελούν ένα σημαντικό τομέα της ελληνικής οικονομίας η οποία, συνήθως, κατηγορείται ότι «δεν παράγει τίποτα». Η μείωσή τους δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη μείωση του ζωικού κεφάλαιου, το οποίο αντίθετα αυξήθηκε ελαφρά από 12,3 σε 12,8 εκατ. ζώα.

Χαρακτηριστικό της συγκέντρωσης αυτού του ζωικού κεφαλαίου σε όλο και λιγότερα χέρια (δες διαγράμματα) είναι ότι την τελευταία πενταετία οι κτηνοτρόφοι που παράγουν κάτω από 10 τόνους γάλακτος ετησίως μειώνονται, ενώ αντίστροφα αυξάνονται ραγδαία αυτοί που παράγουν άνω των 40 τόνων γάλακτος ετησίως.

Η συγκέντρωση της μεταποίησης σε ελάχιστα χέρια είναι πλέον εξόφθαλμη: οι «αγοραστές» γάλακτος είναι όλοι κι όλοι 750, από τους οποίους 550 (το 73,3%) είναι τυροκομεία, ένα ποσοστό 19% μικρές μεταποιητικές μονάδες, 43 είναι κτηνοτρόφοι-μεταποιητές (5,7%) και μόνο 15 εταιρίες ασχολούνται με την εμπορία του γάλακτος. Κι όμως, 16 συνολικά γαλακτοκομικά προϊόντα από αιγοπρόβειο γάλα είναι αναγνωρισμένα πλέον ως προϊόντα ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και θα περίμενε κανείς να έχουν εκτινάξει την ελληνική κτηνοτροφία στα ύψη.

Οι επιλογές, όπως το σχέδιο εκποίησης της συνεταιριστικής Δωδώνης, που προωθεί η κυβέρνηση επιτείνουν κι άλλο τα προβλήματα.

Η εικόνα της αγελαδοτροφίας σε αριθμούς

Από 12.402 παραγωγούς αγελαδινού γάλακτος το 2000-2001, σε μια δεκαετία απέμεινε το 1/3. Μόνο 4.252 παραγωγοί καταγράφηκαν τη γαλακτοκομική περίοδο 2010-2011. Παρ’ όλα αυτά, το γάλα που συγκεντρώνεται παραμένει περίπου σταθερό στους 700 χιλιάδες τόνους ετησίως (με μια αύξηση την περίοδο 2005 - 2009).

Κι εδώ η συγκέντρωση φαίνεται, ενδεικτικά, από τα στοιχεία του ΕΛΟΓΑΚ για το 2009-2010:

• 2.368 παραγωγοί, δηλαδή το 52% του συνόλου, παραδίδουν λίγο παραπάνω από 44 χιλιάδες τόνους γάλακτος, δηλαδή μόνο το 7% της συνολικής ποσότητας.
• 312 παραγωγοί, δηλαδή μόλις το 7% του συνόλου των αγελαδοτρόφων, παραδίδουν περίπου 300 χιλιάδες τόνους, δηλαδή το 44% της συνολικής ποσότητας του αγελαδινού γάλακτος που παράγεται στη χώρα μας.

Το ξεκλήρισμα της μικρής κτηνοτροφίας είναι πια γεγονός.

Εισαγωγές αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ

Τα στοιχεία των ποσοτήτων κρέατος που καταγράφει πλέον με μεγαλύτερη ακρίβεια ο ΕΛΟΓΑΚ, ο οποίος συγκεντρώνει τα ισοζύγια κρέατος από παραγωγούς και εισαγωγείς, είναι αποκαλυπτικά (δες πίνακα). Σημειώνονται αθρόες εισαγωγές φθηνότερων προϊόντων από τις χώρες της Ε.Ε. που έχουν καλύτερη οργάνωση και εμπορική πολιτική για την κτηνοτροφική τους παραγωγή (Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία κ.ά.) καθιστώντας μη ανταγωνιστική την ελληνική κτηνοτροφία, ακόμη και… εντός Ελλάδας. Μέσω των επιδοτήσεων, επί πολλά χρόνια οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να στραφούν σε συγκεκριμένες καλλιέργειες (που κατόπιν αποδείχτηκαν κι αυτές μικρής σημασίας) και να απομακρυνθούν από παραδοσιακές δραστηριότητες μέσω των οποίων αλληλοσυμπληρώνονταν η φυτική και η ζωική παραγωγή. Έτσι, η σχεδόν παντελής έλλειψη εγχώριων ζωοτροφών και η υποκατάστασή τους από πανάκριβες εισαγόμενες, έκαναν και κάνουν ακόμα πιο αδύνατη την ανάπτυξη εγχώριας κτηνοτροφίας. Η ανυπαρξία ενός σχεδίου στήριξης της υπαίθρου, έχει καταστήσει τη διατροφή μας σχεδόν πλήρως εξαρτώμενη από τις εισαγωγές.

Η συγχώνευση των οργανισμών με την ουσιαστική κατάργηση του ΕΛΟΓΑΚ, που διαθέτει τα στοιχεία και την οργάνωση για να στηρίξει την ελληνική κτηνοτροφία, αλλά και μια οικονομική αυτοτέλεια που προέρχεται από τα τέλη που εισπράττει επί κάθε κιλού γάλακτος και κρέατος που διακινείται στη χώρα (εγχώριου ή εισαγόμενου), είναι το τελευταίο χτύπημα.

Η διατροφική μας εξάρτηση φαίνεται ότι είναι ένα από τα βασικά στοιχεία οικονομικού εκβιασμού που υφίσταται αυτή τη στιγμή η χώρα και, όπως και με τις υπόλοιπες πλουτοπαραγωγικές πηγές, είναι κι ένας τομέας που παραδίδεται από τους υποτελείς εγχώριους υπαλλήλους της τρόικας ως… δώρο για εκμετάλλευση.

Με… μοντέλο εξ αλλοδαπής

Κι αν αυτή είναι η σημερινή εικόνα, το όραμα είναι ακόμη πιο εφιαλτικό για τους κτηνοτρόφους που ασχολούνται με την κρεοπαραγωγή. Αυτό που έχουν στο μυαλό τους τα εκάστοτε κυβερνητικά επιτελεία είναι οι κτηνοτρόφοι να συνδέσουν τη μοίρα τους με τις επιχειρήσεις επεξεργασίας κρέατος και τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Το μοντέλο έχει εφαρμοστεί σε όλες τις προηγμένες χώρες-«πρότυπα»: η αλυσίδα σούπερ μάρκετ ζητά από τη βιομηχανία κρέας που «θα πρέπει» να το πουλάει σε συγκεκριμένη χαμηλή τιμή, η βιομηχανία συμβολαιοποιεί την παραγωγή των συνδεδεμένων με αυτήν κτηνοτρόφων και αφού αφαιρέσει τα λειτουργικά της έξοδα, το κέρδος της κ.λπ., αφήνει μερικά ψίχουλα (ό,τι περισσεύει) για τον κτηνοτρόφο, χωρίς ποτέ να λαμβάνει υπ’ όψιν το διαρκώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής του τελευταίου. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που και οι Ευρωπαίοι κτηνοτρόφοι αισθανόμενοι περισσότερο το αδιέξοδο στον καιρό της οικονομικής κρίσης, αρχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους...

Την ίδια ώρα:

Ο νέος αγροτο-ιμπεριαλισμός

Το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Πολιτικής των Τροφίμων διαπιστώνει εδώ και χρόνια μια επικίνδυνη τάση: χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία αγοράζουν εκτάσεις γης σε φτωχές χώρες για να διασφαλίσουν αποθέματα τροφίμων.

Πρόκειται για μία εξέλιξη που όπως προειδοποιεί ο ΟΗΕ, εάν συνεχιστεί, δεν αλλάζει μόνον τον γεωπολιτικό χάρτη, αλλά μεσοπρόθεσμα οι φτωχές χώρες θα αντιμετωπίσουν σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα, και κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές.
Το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Πολιτικής των Τροφίμων (IFPRI) ονομάζει αυτή τη νέα τακτική «αγροτο-ιμπεριαλισμό». Η τάση αυτή παρατηρείται από το 2007/8 με την κρίση στις τιμές των τροφίμων.

Το 2010 οι εκτάσεις αυτές άγγιξαν τα 650.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πρόκειται για μια τεράστια έκταση μεγαλύτερη από τις εκτάσεις που διαθέτουν οι ΗΠΑ για την καλλιέργεια καλαμποκιού και σταριού.

Σύμφωνα με το IFPRI οι αγοραστές δεν είναι μόνον κράτη, αλλά και οικονομικοί όμιλοι και hedge funds. Οι πιο δραστήριοι σε αυτές τις αγορές είναι εκτός της Κίνας, η Ινδία, οι χώρες του Περσικού Κόλπου, η Ινδία, η Ν. Κορέα και η Σ. Αραβία. Όμως και η ΕΕ ή μάλλον μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρονται επίσης για την αγορά τέτοιων εκτάσεων, επειδή επιθυμούν να διασφαλίσουν καλλιέργειες για παραγωγή βιοκαυσίμων.



  • Μειονοτικό θέμα σε Ρόδο και Θράκη εγείρουν οι Τούρκοι Κάνουν λόγο για άσχημες συνθήκες διαβίωσης μουσουλμάνων
Νέα τουρκικά κόλπα για να βάλουν χέρι σε ελληνικά νησιά. Ο συνεργάτης της ΗurriyetΓιαλτσίν Μπαγιέρ σε άρθρο του με τον τίτλο «Ασχημη η κατάσταση των Τούρκων στην Ρόδο» γράφει ότι σε συζήτηση που είχε με «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης είχε την ευκαιρία να μάθει πολλά.
Ο βουλευτής Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μαντατζί επισκέφθηκε τον περασμένο μήνα τη Ρόδο.
Ο Μαντατζί είπε : « Η κατάσταση εκείνων ( σσ των μουσουλμάνων στη Ρόδο) είναι πολύ πιο χειρότερη από τη δική μας (σσ των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης).

Τουλάχιστον εμείς έχουμε δικαιώματα που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης, εκείνοι όμως δεν έχουν. Θα πρέπει να τους βοηθήσουμε» . Στη συνέχεια το άρθρο γράφει: Στα Δωδεκάνησα που δόθηκαν στην Ελλάδα μετά τον Β παγκόσμιο Πόλεμο ζουν 5.000 «Τούρκοι». Ο αριθμός των «Τούρκων» που ζούν στη Ρόδο είναι γύρω στις 2.000. Στη Ρόδο έχουμε Γενικό Προξενείο. Επισκευάστηκε ένα τέμενός μας. Τα άλλα «τουρκικά» μνημεία είναι ερειπωμένα.

Ο ίδιος αρθρογράφος σε ξεχωριστό άρθρο του και με τον τίτλο «Να καθαρίσουμε την άμμο του Εβρου» γράφει ότι «η τάφρος που ετοιμάζει η Ελλάδα στον Εβρο αντιμετωπίστηκε με ειρωνεία από τους «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης. Αυτή βέβαια δεν είναι ανταγωνιστική με τη διώρυγα που ετοιμάζει ο Ερντογάν στην Κων/λη. Άλλωστε τι νόημα μπορεί να έχει για την Ελλάδα μια τόσο μεγάλη δαπάνη. Σύμφωνα με τους «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης η τάφρος δεν γίνεται για τους λαθρομετανάστες. Τότε γιατί γίνεται μέσα σε αυτήν την οικονομική κρίση;»

Σύμφωνα με ισχυρισμούς της ελληνικής πλευράς, αναφέρει το δημοσίευμα, ο ελληνικός στρατός μπορεί σε κάποια περίπτωση να θελήσει να περάσει τον Εβρο και ανέπτυξαν το σχέδιο αυτό. Το εν λόγω σχέδιο άρχισε να κατασκευάζεται από τον ελληνικό στρατό χωρίς να προκηρυχθεί διαγωνισμός. Δεν έχει νόημα αυτή η ανησυχία. Πάντα υπάρχει αυτή η κατάσταση πανικού της Ελλάδας, αντίθετα η Τουρκία διατηρεί την ψυχραιμία της απέναντι στα προβλήματα. Ποτέ δεν έρχεται στην επικαιρότητα το θέμα του καθαρισμού της άμμου στον πυθμένα του Εβρου και κάθε φορά σε κάθε πλημμύρα, η Τουρκία ξοδεύοντας εκατ. δολ. προσπαθεί να φτιάξει φράγματα.

Στην πραγματικότητα το θέμα είναι απλό. Μπορεί η κρατική εταιρεία υδάτων να στείλει στην Αδριανούπολη το μηχάνημα καθαρισμού της θάλλασας που έχει στον Κεράτιο κόλπο για να καθαρίσει τον πυθμένα του Εβρου. Δεν θα μπορούσε η άμμος αυτή να χρησιμοποιηθεί σε κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη;”


Μέρος Πρώτο: Η τουρκική απειλή

Τα τελευταία χρόνια μια καλά ενορχηστρωμένη και ακόμα καλύτερα χρηματοδοτούμενη καμπάνια, προσπαθεί να μας παρουσιάσει την Τουρκία ως ένα “πρότυπο μετριοπαθούς ισλαμικού καθεστώτος”, το οποίο επιτυγχάνει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, συνδυάζοντας αρμονικά το Ισλάμ με στοιχεία δυτικής δημοκρατίας. Πρωταγωνιστής του σεναρίου, είναι αναμφίβολα, ο προσφάτως εκλεγείς για τρίτη θητεία κ. Ερντογάν.

Αυτήν την εκστρατεία τουρκικής γοητείας ασπάστηκαν ασθμένως και οι ημέτερες, αδρά επιχορηγούμενες, ΜΚΟ για να προτείνουν επώδυνους συμβιβασμούς. Δεν είναι καιρός, με την οικονομία μας σε κρίση, να τα βάζουμε μ’ έναν… ισχυρό γείτονα.

Είναι, όμως, η Τουρκία έτσι, όπως επιχειρούν να τη φιλοτεχνήσουν;

Το οικονομικό θαύμα

Ν’ αρχίσουμε από το οικονομικό θαύμα. Όντως, η τουρκική οικονομία σημειώνει εκρηκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ας ρίξουμε μια πιο προσεχτική ματιά:

-τον Μάϊο ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 7,2% , έναντι προβλεπομένου 5,7%

-το πρώτο πεντάμηνο του 2011, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών ανήλθε στα 37.274 δις δολάρια. Το 2010 ήταν 16. 839 δις δολάρια.

-τον Μάϊο, το εμπορικό έλλειμμα έφθασε στο ρεκόρ των 10,1 δις δολ.

-οι εισαγωγές αυξήθηκαν 42,6%, τέσσερις φορές σχεδόν πάνω σε σχέση με τις εξαγωγές οι οποίες αυξήθηκαν κατά 11,7%.

-οι εξαγωγές μειώθηκαν, αν και η λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 19% από τον περασμένο Νοέμβριο, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ανάπτυξη οφείλεται κατά βάση στην εσωτερική ζήτηση, η οποία τροφοδοτείται από τον υπέρμετρο τραπεζικό δανεισμό (αυξημένος κατά 42%). Κάτι μου θυμίζει αυτό!

-οι άμεσες ξένες επενδύσεις ανήλθαν μόλις στο 1,3% του ΑΕΠ.

-το χρέος αυξάνεται σταθερά και έφτασε στα 495,9 δισ. λίρες ($298,1 δισ.) από 492,1 δις λίρες τον Ιούνιο σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Το Ιούνιο του 2010 ήταν 458,5 δις

-η ανεργία, παρά τους εκρηκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης, παραμένει στο 10% με το πρόβλημα να είναι εντονότερο κυρίως μεταξύ των νέων.

Ας δούμε μερικούς ακόμα αριθμούς:

-8,5 φορές μεγαλύτερο είναι το εισόδημα για το 20% των πλουσιότερων Τούρκων έναντι του αντίστοιχου που έχει το 20% των φτωχότερων.

-13 εκατ, (το 17,1% του συνολικού πληθυ­σμού) ζουν σήμερα κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας.

-το 44% του πληθυσμού δεν μπορεί να αγοράσει καινούρια ρούχα

-το 60,5% δεν έχει λεφτά για να βάλει κρέας στο τραπέζι του.

-12.765 λίρες είναι το μέσο ετήσιο εισόδημα για ένα κάτοικο της Πόλης, έναντι 4.655 για όσους ζουν στα βάθη της Ανατολίας.

-τέλος, το 59,3% των Τούρκων είναι αναγκασμένοι να εξυπηρετούν κάποιο χρέος.

Μήπως η τουρκική οικονομία είναι μια φούσκα που οδεύει προς έκρηξη.

Μεγαλοϊδεατισμός

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, ο θεωρητικός του «τουρκικού μεγαλοιδεατισμού» Αχμέτ Νταβούτογλου ονειρεύεται μια οιονεί ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας προωθώντας την διπλωματία των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες. Μου θυμίζει έντονα την διακήρυξη του F.D.Roosvelt το 1933 περί «Good Neighbor Policy». Παράλληλα κορδακίζεται ότι διαθέτει το μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ! Η στρατιωτική ισχύς αποτελούσε την προϋπόθεση μιας δήθεν ειρηνικής επέκτασης.

Aπό το σχέδιο του Ερντογάν για τη διάνοιξη νέου Βοσπόρου, την δημιουργία μιας δεύτερης Πόλης, μέχρι την απόκτηση πυρηνικής ενέργειας, ονειρευόμενη μεγαλεία και διεκδικώντας ρόλο περιφερειακής υπερδύναμης, η τουρκική ηγεσία συμπεριφέρεται αλαζονικά.

Ειδικότερα:

Ι. Επιχειρεί να κηδεμονεύσει τις βαλκανικές χώρες με ισχυρές μουσουλμανικές ή τουρκογενείς μειονότητες.

Τρία είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιεί. Τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων (τα οποία ανακάλυψαν εσχάτως), την ιδέα του οθωμανισμού και την οικονομική διπλωματία.

Όσον αφορά στο πρώτο, πρόκειται περί κωμωδίας. Η χώρα με το βαρύτερο μητρώο γενοκτονίας, παριστάνει τον κήνσορα!

Ο οθωμανισμός, ξύνει ζοφερές μνήμες ακόμα και σε ισλαμικές χώρες.

Απομένει η οικονομική διπλωματία. Η Zirat στη Θράκη και αλλού, οι μεγάλες τουρκικές κατασκευαστικές αποτελούν, μεταξύ άλλων οχήματα τουρκικής διείσδυσης στις γειτονικές χώρες.

Ο τουρκικός κοσμοπολιτισμός έχει και άλλες (επαρχιώτικες) εκφάνσεις, π.χ. τα τουρκικά σήριαλ που καλύπτουν το πρόγραμμα του Antenna, οι Turkish Airlines, που ξοδεύουν τεράστια ποσά σε αθλητικές δραστηριότητες. Ακόμα και οι συζητήσεις για τη μεταγραφή του Kόμπι Μπράϊαντ στη Μπεσίκτας!

Επιπλέον, τις τελευταίες δεκαετίες επιδίδονται σε μια χοντροκομμένη προσπάθεια δημιουργίας ιστορικής και πολιτισμικής συνέχειας μεταξύ του αρχαιοελληνικού πολιτισμού της Μ. Ασίας και της Ιωνίας με τη σημερινή Τουρκία! Ας μην εκπλαγούμε αν σε λίγο μας διδάσκουν ότι ο Όμηρος ήταν…Τούρκος και ο Ηρόδοτος έγραψε στα …αζέρικα!

ΙΙ. Αναζητά ρόλο στην Β. Αφρική (Λιβύη, Αίγυπτο) τη Μ.Ανατολή ( Συρία, Γάζα) αλλά και στο «τρίγωνο του διαβόλου) (Ιράν, Πακιστάν, Ιράκ). Ιδιαίτερα οι σχέσεις της με το Ιράν, εξοργίζουν τη Δύση και τους Αμερικανούς.

III. Συνδιαλέγεται με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ.

ΙV. Αισθάνεται αρκετά ισχυρή ώστε να μην ενδιαφέρεται να αποκαταστήσει τις παραδοσιακά καλές σχέσεις της με το Ισραήλ.

V. Σε συνεργασία με τις τουρκογενείς πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, νύν ανεξάρτητα κράτη, επιχειρεί να ελέγξει τη ροή ενέργειας προς την Ευρώπη.

VI. Πρόσφατα ο Ερντογάν, επισκεπτόμενος τα κατεχόμενα στην Κύπρο, εξετράπη σ΄ ένα ρεσιτάλ προκλητικότητας έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, χώρας μέλους της ΕΕ, αλλά κυρίως εναντίον των κανόνων του διεθνούς δικαίου και της νομιμότητας την οποίαν θεμελιώνουν.

VII. Όσον αφορά στη χώρα μας, τα γνωρίζουμε καλύτερα, μην τα επαναλάβουμε.

«Τurkey is spreading itself too thin”, μου έλεγε έμπειρος γνώστης των δεδομένων της περιοχής. Αυτή η πολυπραγμοσύνη αρχίζει και γίνεται διακριτή και ενοχλητική θα έλεγα.

Ισλαμική δημοκρατία;

Η «μετριοπαθής» ισλαμική δημοκρατία του Ερντογάν υποτίθεται ότι είναι μοντέλο προς εξαγωγή. Παράδειγμα προς μίμηση! Έτσι μας λένε! Μη μας διαφεύγει η ομιλία του Barak Obama στην τουρκική εθνοσυνέλευση. Ποια, όμως, είναι η αλήθεια;

- Ο Ερντογάν, όλο και περισσότερο, μοιάζει με ηγέτη ολιγαρχικής παρά κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το μοντέλο (με όριο αντιπροσώπευσης το 10% ) ουσιαστικά παρεμποδίζει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

-Η ελευθερία του τύπου αποτελεί ακόμα ζητούμενο. Μέχρι και η Χίλαρυ Κλίντον, έφτασε στο σημείο να το επισημάνει δημοσίως.

-Τα δικαιώματα των μειονοτήτων όχι μόνο δεν γίνονται σεβαστά, αλλά περιορίζονται δραματικά στο όνομα της τουρκικής ταυτότητας.

-Στα νότια της χώρας, συνεχίζεται ένας ανελέητος και αδιέξοδος εμφύλιος με τους Κούρδους. Πρόκειται για μια μάχη την οποία δεν πρόκειται να κερδίσει η Τουρκία! Θα παραμένει χαίνουσα πληγή, ενίοτε με βαριές συνέπειες (όπως το πρόσφατο περιστατικό όπου έχασαν τη ζωή τους 13 τούρκοι στρατιώτες). Πέραν, των απωλειών σε ανθρώπινες ζωές, αυτή η σύγκρουση μας υπενθυμίζει ότι η Τουρκία έχει δρόμο να διανύσει προκειμένου να θεωρηθεί ότι προσεγγίζει μια δυτικού τύπου δημοκρατία, ενώ κηλιδώνει το δημοκρατικό προφίλ, που με επιμέλεια καλλιεργεί.

-Παραστρατιωτές και παρακρατικές οργανώσεις δρούν ακόμα ανενόχλητα, ενίοτε έχοντας την ανοχή (αν όχι την υποστήριξη) του βαθέος κράτους.

-Για να έρθουμε στο ρόλο του στρατού. Οι ένοπλες δυνάμεις, θεωρούσαν εαυτούς θεματοφύλακες του κοσμικού κράτους και της κεμαλικής παράδοσης. Για αυτό απαιτούσαν και συνήθως είχαν ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας, ασυνήθιστο για μια δημοκρατία.

Ο φιλόδοξος Ερντογάν αντιμετώπισε διπλό πρόβλημα. Από τη μια δεν ήθελε να μοιραστεί την εξουσία του με κανέναν, πολύ δε περισσότερο με έναν ισχυρό πόλο, όπως ήταν ο στρατός.

Από την άλλη, η ισλαμική του ταυτότητα και μια σειρά από μέτρα που αμφισβητούσαν τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους, ερέθιζαν τον στρατό, την οικονομική ελίτ της χώρας και δημιουργούν συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης. Η κρίση αυτή σοβεί, άσχετα αν επικαλύπτεται από την τρέχουσα οικονομική ευημερία.

Η διαμάχη στρατού – Ερντογάν αναδεικνύει ακόμα ένα ζήτημα. Mπορεί το Ισλάμ, κατά την πολιτική εκδοχή του Ερντογάν, να αποτελέσει φορέα πολιτικής αλλαγής με χαρακτηριστικά κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;

Ένα δεύτερο πρόβλημα που θα βρίσκει διαρκώς μπροστά του ο Ερντογάν, είναι η ενσωμάτωση εθνοτήτων προς την πορεία δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της τουρκικής κοινωνίας.

Οι Κούρδοι, όλο και περισσότερο θα ζητούν να αυτοπροσδιορίζονται με όρους «πατρίδας». Αυτό σημαίνει defacto γεωγραφική απόσχιση, αλλά και αναγνώριση εθνολογικής ταυτότητας, μια εξέλιξη που διαλύει τον μύθο του ενιαίου τουρκικού κράτους και έθνους!

Η προοπτική προκαλεί ίλιγγο στο στρατιωτικό κατεστημένο της Άγκυρας. Και όχι μόνο!

Όμως, αν η Τουρκία θέλει να εισάγει κανόνες δυτικού κοινοβουλευτισμού, η πολιτική ενσωμάτωση των Κούρδων θα αποτελεί μια μόνιμη εστία τριβής που θα απειλεί τον μεγαλο-ίδεατισμό της.

Εδώ η Τουρκία παίζει με τη φωτιά. Από τη μια υπερασπίζεται το δικαίωμα αυτοδιάθεσης και ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου (προφανώς επειδή προλειαίνει το έδαφος για να θέσει ανάλογο αίτημα στη Θράκη) από την άλλη αρνείται ή εθελοτυφλεί σε ανάλογο αίτημα των Κούρδων!

Τρίτον, οι σχέσεις με την Ευρώπη. Αυτός ο μόνιμος προβληματικός αρραβώνας είναι πιθανόν να μην καταλήξει ποτέ σε γάμο! Και οι λόγοι είναι πολλοί. Από την μια η ανερχόμενη (οικονομικά και κοινωνικά) τουρκική ελίτ αποκτά δυτικότροπα στοιχεία και πρότυπα. Θέλει να λογαριάζει τον εαυτό της μέρος της Δύσης. Είναι οι υπέρμαχοι της Ε.Ε. επειδή πιστεύουν πως οι δυτικοί θεσμοί, μπορεί όντως να αποτελέσουν φορέα αλλαγής που θα μετατρέψουν την Τουρκία σε σύγχρονο δυτικό κράτος.

Από την άλλη μεγάλο μέρος της κοινωνίας, υπό την επίδραση του παραδοσιακού Ισλάμ, βλέπει ότι αυτά τα δυτικότροπα πειράματα αλλοιώνουν ή βρίσκονται σε αντίθεση με παραδοσιακά θρησκευτικά διδάγματα. Οι «άπιστοι» και οι «αλλόθρησκοι» δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Αντιθέτως, είναι ο «εχθρός» που πρέπει να κατακτηθεί!

Για τη χρησιμότητα αυτού του «γάμου» αρχίζουν να διατυπώνουν αμφιβολίες ακόμα και οι πρώην ένθερμοι υποστηρικτές του! Είτε γιατί διαβλέπουν τον κίνδυνο που συνιστά για την Χριστιανική Ευρώπη μια μουσουλμανική Τουρκία, είτε γιατί όλοι πλέον αντιλαμβάνονται τη δυσκολία ενσωμάτωσης των τουρκικών μειονοτήτων στις δυτικές κοινωνίες.

Τέταρτον, το Ισλάμ στην Τουρκία, όπως άλλωστε και στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, δεν είναι μονολιθικό και οι διαφορές μεταξύ των τάσεων του είναι τόσο έντονες που οδηγούν σε αλληλοσπαραγμούς. Άρα το ίδιο το Ισλάμ, ως ενοποιητικός παράγων, ενέχει συγκρουσιακά στοιχεία.

Πέμπτον, τα ενεργοφόρα κοιτάσματα που ανακαλύφθηκαν στη Μεσόγειο και η συμμαχία Κύπρου-Ισραήλ, έθεσαν αίφνης υπό αμφισβήτηση έναν κεντρικό άξονα της τουρκικής στρατηγικής που είχε να κάνει με τον έλεγχο της ροής ενέργειας προς την Ευρώπη. Η εξέλιξη αυτή έχει και ένα επιπλέον αρνητικό στοιχείο για την Τουρκία καθώς αναβαθμίζει τον στρατηγικό ρόλο της Κύπρου. Αν μάλιστα η Ελλάδα είχε μια σοβαρή και τολμηρή Κυβέρνηση (που θα έκανε το αυτονόητο) και προχωρούσε στη χάραξη ΑΟΖ, η Τουρκία θα βρισκόταν αντιμέτωπη με έναν σταυρόλεξο για πολύ δύσκολους λύτες!

Η εξαγωγή της κρίσης

Πάγια τακτική της Τουρκίας ήταν, κάθε φορά που αντιμετώπιζε εσωτερικά προβλήματα, να στήνει κρίσεις με την Ελλάδα. Σύνηθες πεδίο το Αιγαίο. Από αβελτηρία των ελληνικών κυβερνήσεων, η Αγκυρα κατάφερε, σταδιακά, να θέσει στο τραπέζι των συζητήσεων σειρά διεκδικήσεων που άπτονται ζωτικών μας συμφερόντων.

Ενώ η Τουρκία διεύρυνε τις απαιτήσεις της, εμείς εγκλωβισμένοι στη στρατηγική του « δεν διεκδικούμε τίποτα», φτάσαμε στο σημείο να συζητούμε πολλά!

Η Ελλάδα αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία στις διεθνείς σχέσεις καθότι μ’ έναν επιθετικό γείτονα απέναντί της δεν έθεσε ούτε ένα ζήτημα, έστω ως bargaining chip, για να το διαπραγματευτεί αργότερα. Και θα μπορούσε να είχε θέσει πάρα πολλά!

Συχνά με ρωτάνε: που κινδυνεύουμε περισσότερο, στη Θράκη ή στο Αιγαίο;

Η απάντησή είναι απλή: Στη Θράκη!

Και εξηγούμαι: Στη Θράκη, η Τουρκία μεθοδικά προωθεί τα συμφέροντά της με αιτήματα που συγκινούν τους Ευρωπαίους και όχι μόνο. Τι ζητάει η Άγκυρα; Ανθρώπινα δικαιώματα! Αυτά είναι ακαταμάχητα επιχειρήματα για την Ευρώπη. Σε λίγο θα απαιτήσουν και το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της μειονότητας με στοιχεία εθνολογικά και όχι θρησκευτικά. Θα είναι το πρώτο βήμα για να θέσουν και επισήμως, το αίτημα της αυτοδιάθεσής κατά τα πρότυπα του Κοσσόβου! Και θα βρούν πολλούς συμμάχους! Πολύ φοβούμαι ακόμα και εντός της Ε.Ε.! Μα η Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει τη μειονότητα ως μουσουλμανική, αντιτείνουμε εμείς! Ασθενέστατο επιχείρημα! Ήδη σε ανύποπτο χρόνο ο Νταβούτογλου διατύπωσε την άποψη ότι οι συνθήκες αυτές είναι ξεπερασμένες! Αλλά ακόμα και αν δεν είναι ξεπερασμένες, η Τουρκία έδειξε τον «σεβασμό» της προς τη συνθήκη όταν ξερίζωσε τον Ελληνισμό της Πόλης!

H Tουρκία ουδέποτε θα τολμήσει να επιτεθεί στο Αιγαίο.

Γιατί; Δεν έχει λόγο να το κάνει! Ήδη κερδίζει πολύ περισσότερα με το να μας τρομοκρατεί. Οι υπερπτήσεις πάνω από το τα νησιά μας στόχο έχουν να μας φοβίσουν, να μας προσβάλουν, να μας υποχρεώσουν να αποδεχθούμε τα τελεσμένα. Αυτή ήταν εξ υπαρχής η στρατηγική της. Από τη στιγμή που Ελλάδα ακολουθούσε μια τακτική εξευμενισμού (να μην χρησιμοποιήσω τη βαριά κουβέντα, ενδοτικότητα), η Τουρκία κέρδιζε προκαλώντας και από ένα σημείο και μετά κέρδιζε εκ του ασφαλούς.

Υπενθυμίζω ότι για την ελληνική πλευρά υπήρχε μία και μόνη διαφορά. Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος. Δυστυχώς μια διαφορά, που είχαμε το διεθνές δίκαιο με το μέρος μας, συμφωνήσαμε να την επιλύσουμε με πολιτικούς όρους. Η υποχώρηση έστειλε ένα μήνυμα προς την άλλη πλευρά, ότι είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε λιγότερα απ’ όσα το διεθνές δίκαιο μας προσφέρει. Ετσι ενθαρρύναμε την τουρκική προκλητικότητα με αποτέλεσμα να διευρυνθεί η ατζέντα των τουρκικών διεκδικήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ η Τουρκία ηρνείτο την προσφυγή στη Χάγη, όταν η διαφορά μας ήταν μόνο η υφαλοκρηπίδα! Τώρα που οι προς διευθέτηση διαφορές διευρύνθηκαν, επαναφέρει η ίδια τη διαδικασία της Χάγης, με συνυποσχετικό! Επειδή ακριβώς γνωρίζει ότι το Δ. Δ. λειτουργεί με πολιτικά κριτήρια και όχι απλώς νομικά, δηλαδή δίνει συμβιβαστικές λύσεις. Από τη στιγμή, λοιπόν, που η Τουρκία διεκδικεί μονομερώς, οποιοσδήποτε συμβιβασμός θα αποβεί σε βάρος μας!

Σήμερα η Τουρκία έχει επιτύχει να βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση απέναντι μας, χωρίς μάλιστα να επικαλείται τη χρήση βίας!

Μπορεί πλέον να προωθήσει τις διεκδικήσεις της με όχημα το διεθνές δίκαιο! Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα που έχει υποστεί η χώρα μας από το 1974 και εντεύθεν.

(Στο Δεύτερο Μέρος θα ασχοληθούμε με την ελληνική στρατηγική)

  • Καλό το παραμύθι που ζει ο Γιώργος, αλλά θέλει να έχει και ευτυχές τέλος (για τον ίδιο φυσικά)
Η ώρα της αλήθειας για τον πρωθυπουργό και το κόμμα του οποίου ηγείται φαίνεται πως έχει φτάσει. Μετά από 2 χρόνια σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής η δοκιμαζόμενη κοινωνία, αλλά και οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ δείχνουν την πόρτα της εξόδου στην κυβέρνηση του Μνημονίου.

Και δεν αναφερόμαστε μόνο στις δημοσκοπήσεις που είναι κόλαφος για την κυβέρνηση, αλλά στο ποτάμι της λαϊκής δυσαρέσκειας που στο διάβα του θα συμπαρασύρει το κόμμα που κάποτε λεγόταν ΠΑΣΟΚ.

Ήδη από το Μαξίμου έχουν αρχίσει οι επιλεκτικές διαρροές περί πρόωρων εκλογών, ενώ τα σενάρια για την επόμενη μέρα στο κυβερνών κόμμα δίνουν και παίρνουν.


Οι δελφίνοι έχουν πάρει θέσεις μάχης και ετοιμάζονται για το ποιος θα διαδεχθεί τον Γιώργο Παπανδρέου. Οι Ευάγγελος Βενιζέλος, Μιχάλης Χρυσοχοίδης, Ανδρέας Λοβέρδος και ενδεχομένως κάποιος από τη νέα γενιά στελεχών θα είναι αυτοί που θα διεκδικήσουν την αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ.

Προβάδισμα αυτή την ώρα δεν μπορεί κανείς να πει πως έχει κάποιος από τους προαναφερθέντες.

Βέβαια πριν από λίγους μήνες ο Βενιζέλος ξεχώριζε στην κούρσα διαδοχής. Από την στιγμή όμως που αποφάσισε να συμπορευτεί και να ταυτιστεί πλήρως με τον Παπανδρέου, βλέπει την δημοτικότητά του συνεχώς να κατρακυλά και ο εφιάλτης του 2007 «χτυπά» ξανά την «πόρτα» του τσάρου της οικονομίας…

Το ερώτημα που τίθεται από πολλούς εντός κι εκτός ΠΑΣΟΚ είναι αν το ΠΑΣΟΚ θα πάει στις εκλογές με τον Γιώργο Παπανδρέου ή με άλλον αρχηγό;

«Αν θέλουμε να μην πάθουμε μεγαλύτερο ναυάγιο απ΄ αυτό που έπαθε η ΝΔ το 2009 πρέπει να πάμε με άλλον αρχηγό» λένε αρκετά στελέχη και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Ωστόσο οι πιο απαισιόδοξοι πιστεύουν πως με όποιον κι αν πάει το κόμμα στις εκλογές η συντριβή, λόγω Μνημονίων, είναι αναπόφευκτη…